Uzak okuma
Uzak okuma, edebi bilimlerde edebi eleştiri yapılırken veya dilbilimsel çözümlemeler için sahip olunan verilerin bilgisayarlar yardımıyla analiz edildiği okuma biçimidir. Uzak okuma, dijitalleşme süreci ile birlikte dijitalleşen yüksek sayıdaki kitapların aynı anda birlikte analizi için kullanılır ve bu yönü ile bir insanın hayatında okuyamayacağı kitapları analiz etmesine yardımcı olur. Kavram ilk olarak 2000 yılında edebiyat eleştirmeni Franco Moretti tarafından Conjectures on World Literature adlı makalede ortaya atılmıştır.