Eski İsveççe
Eski İsveççe (Modern İsveççe: fornsvenska), Orta Çağ'da konuşulan İsveç dilinin iki farklı evresi için kullanılan bir isimdir: 1225'ten yaklaşık 1375'e kadar konuşulan Erken Eski İsveççe (klassisk fornsvenska) ve 1375'ten 1526'ya kadar konuşulan Geç Eski İsveççe (yngre fornsvenska). Eski İsveççe, Eski Doğu İskandinavcası'ndan (Eski Norsça'nın doğu lehçesi) gelişmiştir. 800 ile 1100 yılları arasında konuşulan İsveççe ve Danca'nın en eski biçimleri, Eski Doğu İskandinavca lehçeleri olup, o dönemde tüm metinlerin runik alfabeyle yazıldığı için Runik İsveççe ve Runik Danca olarak da adlandırılır.