Yüceltmenin baskıcı çözülüşü
Yüceltmenin baskıcı çözülüşü (), Frankfurt Okulu filozofu ve sosyolog Herbert Marcuse'un 1964 tarihli Tek Boyutlu İnsan adlı eserinde ilk kez ortaya attığı bir kavramdır. Bu terim, gelişmiş endüstri toplumunda (kapitalizm), teknolojik aklın ilerlemesinin yüksek kültürdeki karşıtlıkçı ve aşkın öğeleri eritmekte olduğu şeklinde ifade edilir. Başka bir deyişle; sanat, önceki dönemlerde "olan" ile "olmayan" arasındaki temsil yolu iken, ve ayrıca Freud'un süblimasyonun gerilemesi fikrine dair ortak bilgi birikimine kadar uzanmaktadır.