Cund
İlk Halifelik döneminde Cund (Arapça: جند; çoğul أجناد, askerler), fethedilen topraklardaki Arap askeri kolonilerine ve daha özel olarak Büyük Suriye'nin (Levant) dahil olduğu eyaletlere uygulanan askeri bir bölge uygulamasıydı. Cund daha sonra Müslüman dünyasında çeşitli anlamlar kazandı. "Cund" terimi Farsçada "Gund" kelimesinden türemiştir daha sonra İran'ın fethinden sonra İslam orduları tarafından benimsendi.