Emîrü’l Ümerâ
(), (İngilizceye emirlerin emiri, prenslerin prensi, baş emir, ve komutanların komutanı, olarak çeşitli şekillerde çevrilmiştir); 10. yüzyılda Abbâsî Halifeliği'nde, sahipleri 936'dan sonraki on yılda vezir yönetimindeki sivil bürokrasinin yerini alarak etkili birer naip haline geldiler ve Abbasi halifelerini salt törensel bir role indirgediler. Bu makam daha sonra Büveyhîlerin 11.