Dikenler, iğneler, ve sivri uçlar
Bitki morfolojisinde dikenler, iğneler ve sivri uçlar ve genel olarak dikenli yapılar (bazen dikenli dişler veya dikenli tepe süreçler olarak adlandırılır), yaprakların, köklerin, gövdelerin veya tomurcukların keskin, sert uçlu sert, sert uzantıları veya modifikasyonlarıdır ve genellikle aynı işlevi görür: hayvanları bitki malzemesini yemekten fiziksel olarak caydırmaya yarar. Ortak dilde terimler aşağı yukarı birbirinin yerine kullanılır, ancak botanik terimlerde, dikenler sürgünlerden türetilir (böylece dallanmış olabilir veya olmayabilir, yaprakları olabilir veya olmayabilir ve bir tomurcuktan çıkabilir veya çıkmayabilir), iğneler yapraklardan türetilmiştir (ya yaprağın tamamı ya da yaprak sapı ya da stipül gibi içinde damar demetleri bulunan yaprağın bir kısmı), Dikenlerin, kılçıkların ve sivri uçların baskın işlevi, otçulları mekanik bir biçimde caydırmaktır. Bu nedenle kimyasal savunmaların aksine fiziksel veya mekanik savunmalar olarak sınıflandırılırlar.