Merkezi yer teorisi
Merkezi yer teorisi (İngilizce: Central place theory), şehirlerin ve kasabaların mekânda neden ve nasıl dağıldığını, büyüklüklerini ve sundukları hizmetlerin çeşitliliğini açıklamaya çalışan evrensel bir mekânsal analiz kuramıdır. Teori, 1933 yılında Alman coğrafyacı Walter Christaller tarafından geliştirilmiş ve kentsel coğrafyanın temel taşlarından biri olmuştur. Christaller'in çalışması, yerleşimlerin ve hizmetlerin dağılımında düzenli bir hiyerarşi olduğunu ve bu düzenin ekonomik ve fonksiyonel gerekçelere dayandığını öne sürer.