Şimura-Taniyama konjektürü
Şimura-Taniyama konjektürü, Japon matematikçiler Gorō Shimura ve Yutaka Taniyama tarafından 1950'lerde formüle edilmiştir ve daha sonra Alman matematikçi André Weil tarafından genelleştirilerek "Taniyama-Şimura-Weil Hipotezi" adıyla anılmıştır. Bu hipotezin matematiksel önemi, eliptik eğriler ile modüler formlar arasında bir köprü kurmasıdır. Eliptik eğri, genel olarak şu biçimde ifade edilen bir denklemdir:
y² = x³ + ax + b
Burada a ve b, rasyonel sayılardır ve bu eğri, belirli bir modüler forma karşılık gelir.