Liskov'un yerine geçme ilkesi
Liskov’un yerine geçme ilkesi (İngilizce: Liskov Substitution Principle, kısaca LSP), nesne yönelimli programlamada bir yazılım bileşeninde kullanılan bir alt sınıfın, üst sınıfın yerine geçerek sistemin doğru çalışmasını sürdürebilmesi gerektiğini ifade eden bir yazılım tasarım ilkesidir. İlk kez Barbara Liskov tarafından 1987 yılında tanımlanmıştır. Bu ilke, SOLID ilkeleri adıyla bilinen beş temel yazılım mühendisliği ilkesinden biridir.