II. Bahadır Şah
Bahadur Şah II (Abu Zafar Siraj-ud-din Muhammed; 24 Ekim 1775 – 7 Kasım 1862), şiirsel unvanı Bahadur Şah Zafar (Farsça: بهادر شاه ظفر; Zafar, kelime anlamı ‘Zafer’) ile tanınan, yirminci ve son Babür imparatoru ve Urduca şairdi. Yetkisi Delhi Surlu Şehri ile sınırlı olan bir isim imparatoruydu, ancak 1857 Hint Ayaklanması sırasında Hint alt kıtasındaki isyancı güçler tarafından Hindistan İmparatoru olarak tanındı. Zafar, isyancıların savaşta yenilmesinden sonra Aralık 1857'de East India Company tarafından Britanya Birmanyası'nın Yangon kentine sürgüne gönderildi.