Ekomodernizm
Ekomodernizm, teknolojik ilerlemenin çevresel zararlarından ekonomik büyümeyi ayrıştırarak doğayı korumanın ve insan refahını artırmanın mümkün olduğunu savunan bir çevre felsefesidir. Ekomodernizm, çevre üzerindeki etkiyi azaltmaya yardımcı olduğu ölçüde doğal ekolojik hizmetlerin enerji, teknoloji ve sentetik çözümlerle ikame edilmesini benimsemektedir. Başka şeylerin yanı sıra, ekomodernistlerin benimsedikleri arasında tarımsal yoğunlaştırma, hassas tarım, dikey tarım ve yenileyici tarım, genetiği değiştirilmiş gıdalar, hücresel tarım (yapay et), kültür balıkçılığı, desalinasyon, geri dönüşüm, döngüsel ekonomi, sürdürülebilir ormancılık ve ekolojik restorasyon, erozyon kontrolü, yeniden ağaçlandırma, egzotik ve yabani otların ortadan kaldırılması, bozulmuş habitatların restorasyonu, su tasarrufu, yeşil bina ve yeşil altyapı, kaynak verimliliği, kentleşme, akıllı şehir, kentsel yoğunluk ve dikeyleştirme, elektrikli araçların ve hidrojenli araçların adapte edilmesi, drone sanatı, video haritalama, hologramlar, havai fişekler, otomasyon, karbondioksitin jeolojik depolanması, enerji depolama, alternatif malzemeler, temiz enerjiye geçişe, 3 boyutlu baskı, dijital dönüşüm, minyatürleştirme, hizmet ekonomisi ve kaydileştirme kavramları bulunmaktadır.