Bouba/kiki etkisi
Bouba–kiki etkisi ya da takete–maluma olgusu, sesler ile şekiller arasında gelişigüzel olmayan bir bağlantıdır. Konu ile ilgili en sıradan araştırma bulguları insanlara anlamsız sözcükler verildiğinde bouba ya da maluma gibi sözcükleri yassı biçimler ile, kiki ya da takete gibi sözcükleri ise sivri, keskin biçimler ile ilişkilendirdiğini göstermektedir. Bu etki ilk olarak Gürcü psikolog Dimitri Uznadze tarafından 1924 yılında gözlemlendi, günümüzdeki anlanışı ise Alman-Amerikan psikolog Wolfgang Köhler'in 1929 yılında yaptığı deney ile biçimlendi.