Abdullah bin Zübeyr
Abdullah bin Zübeyr (Arapça: عبد الله بن الزبير; 624-692), İkinci Emevi halifesi Yezid'e biat etmeyerek isyan başlatan ve Mekke'de karşı halifeliğini ilan ederek 692'deki öldürülüşüne kadar Emevilerle mücadele eden tabiin. Zübeyr bin Avvam ve Esma bint Ebu Bekir'in oğlu ve ilk halife Ebu Bekir'in torunu olan İbnü'z-Zübeyr, Kureyş'e mensuptu ve İslam'ın ilk dönemlerinde Medine'ye göç eden Muhacirler arasında doğan ilk çocuktu. Gençliğinde, babasıyla birlikte Suriye ve Mısır'daki ilk Müslüman fetihlerine katıldı ve daha sonra sırasıyla 647 ve 650'de Kuzey Afrika ve Kuzey İran'ın Müslüman fetihlerinde rol oynadı.