Uitvoeringsverordening (EU) 2025/2358 van de Commissie van 20 november 2025 tot vaststelling van regels inzake certificeringsregelingen, certificerende instanties en audits uit hoofde van Verordening (EU) 2024/3012 van het Europees Parlement en de Raad
European Union — Verordening 
Datum: 2025-11-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: EU-recht


Publicatieblad van de Europese Unie
 
 
 NL
 L-serie
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 2025/2358
 
 
 21.11.2025
 
 
 
 
 
 
 
 UITVOERINGSVERORDENING (EU) 2025/2358 VAN DE COMMISSIE
 
 van 20 november 2025
 
 tot vaststelling van regels inzake certificeringsregelingen, certificerende instanties en audits uit hoofde van Verordening (EU) 2024/3012 van het Europees Parlement en de Raad
 
 
 DE EUROPESE COMMISSIE,
 
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
 
 
 Gezien Verordening (EU) 2024/3012 van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2024 tot vaststelling van een certificeringskader van de Unie voor permanente koolstofverwijderingen, koolstoflandbeheer en koolstofopslag in producten (1), en met name artikel 9, lid 5, artikel 11, lid 5, artikel 12, lid 3, derde alinea, artikel 13, lid 4, en artikel 14, lid 2,
 
 Overwegende hetgeen volgt:
 
 
 
 
 
 
 
 (1)
 
 
 Om vast te stellen of koolstofverwijderingen en bodememissiereducties voldoen aan de vereisten van Verordening (EU) 2024/3012, is de correcte en geharmoniseerde werking van certificeringsregelingen, certificerende instanties en audits van essentieel belang. Daarom moeten geharmoniseerde regels worden vastgesteld, teneinde de nodige rechtszekerheid te bieden met betrekking tot de regels die gelden voor certificeringsregelingen, certificerende instanties en audits.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (2)
 
 
 Om de administratieve lasten voor exploitanten tot een minimum te beperken, moeten de in deze verordening vastgestelde uitvoeringsregels evenredig zijn en beperkt blijven tot wat nodig is om ervoor te zorgen dat de naleving van de vereisten van Verordening (EU) 2024/3012 op een adequate en geharmoniseerde wijze wordt gecontroleerd, en het risico op fraude zoveel mogelijk wordt beperkt. De uitvoeringsregels moeten daarom niet als uitputtend worden beschouwd, maar eerder als minimumvereisten die certificeringsregelingen waar nodig kunnen aanvullen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (3)
 
 
 Om vergelijkbare informatie te bevorderen, is het passend gestandaardiseerde modellen op te stellen voor de belangrijkste certificeringsdocumenten, waaronder de activiteiten- en monitoringplannen, en de auditverslagen met betrekking tot de certificering en hercertificering.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (4)
 
 
 Om een robuust en transparant certificeringsproces te waarborgen, is het nodig te voorzien in hoge integriteitsnormen met betrekking tot governance van de certificeringsregeling, verplichte openbare raadpleging van relevante belanghebbenden, interne monitoring, behandeling van klachten en beheer van documentatie, waaronder handleidingen, interne beleidsstukken of omschrijving van verantwoordelijkheden. Certificeringsregelingen moeten over de nodige technische capaciteit beschikken om exploitanten technisch advies te verstrekken over de toepassing van de certificeringsmethoden.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (5)
 
 
 Certificeringsregelingen moeten een systeem van interne monitoring opzetten om te controleren of exploitanten de regels en procedures van de regeling naleven en om de robuustheid en geloofwaardigheid van de door de certificerende instanties uitgevoerde certificeringswerkzaamheden te waarborgen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (6)
 
 
 Het is passend om drie categorieën non-conformiteiten te onderscheiden: kritiek, ernstig en licht. Elke non-conformiteit moet op passende wijze worden behandeld, met evenredige gevolgen, waaronder herstelmaatregelen en sancties, indien van toepassing.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (7)
 
 
 Exploitanten kunnen op elk moment deelnemen aan een andere certificeringsregeling. Er zijn evenwel regels nodig om het risico op “regelinghoppen” te voorkomen, waarbij een marktdeelnemer die een negatief auditadvies heeft ontvangen binnen de ene regeling, onmiddellijk een aanvraag voor certificering binnen een andere regeling indient. Die regels moeten eveneens gelden voor gevallen waarin de exploitant een andere rechtspersoonlijkheid heeft aangenomen maar inhoudelijk ongewijzigd is gebleven, zodat kleine of louter formele wijzigingen, met name wijzigingen in de governancestructuur of de reikwijdte van de activiteiten, de exploitant met een nieuwe identiteit niet van die regels vrijstellen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (8)
 
 
 Om volledige transparantie van het certificeringsproces te waarborgen, moet essentiële informatie over de governance en de werking van de certificeringsregelingen openbaar worden gemaakt op de websites ervan en in het EU-register, zodra dat is opgezet.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (9)
 
 
 Om een solide certificering te waarborgen, moet een redelijke mate van zekerheid worden vereist wanneer certificerende instanties na de verificatie van de door exploitanten of groepen exploitanten ingediende gegevens concluderen dat het activiteitenplan, het monitoringplan of het monitoringverslag geen materiële fouten, weglatingen of onjuistheden bevat. Aanvragen voor certificering van de naleving moeten grondig worden getoetst op basis van redelijke zekerheid vooraleer de activiteit van start kan gaan. Ook hercertificeringsaudits moeten met een redelijke mate van zekerheid worden uitgevoerd.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (10)
 
 
 Koolstoflandbeheer wordt doorgaans beoefend door kleine exploitanten, die de aan de eisen inzake verificatie door derden verbonden administratieve lasten en kosten als een belangrijke belemmering voor certificering kunnen ervaren. Met het oog op vereenvoudiging en om in het algemeen te zorgen voor een solide verificatie, moeten voor koolstoflandbeheerexploitanten groepsaudits worden toegestaan volgens een reeks geharmoniseerde risicogebaseerde regels. Die regels moeten zo worden opgesteld dat zij toegankelijk en gebruiksvriendelijk zijn voor kleine exploitanten, met benutting van bestaande technologieën, teneinde de controle op de naleving te vereenvoudigen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (11)
 
 
 Certificerende instanties zijn belangrijke actoren in het certificeringsproces. Het is bijgevolg noodzakelijk dat certificeringsregelingen enkel certificerende instanties aanwijzen (d.w.z. goedkeuren) die door een nationale accreditatie-instantie op grond van relevante technische normen van de Unie zijn geaccrediteerd of die door een nationale bevoegde autoriteit op basis van gemeenschappelijke minimale bekwaamheidsvereisten zijn erkend, teneinde te waarborgen dat de auditors van de certificerende instantie alle nodige technische vaardigheden en auditervaring bezitten om auditactiviteiten uit te voeren. Ook is het passend dat de lidstaten en de Commissie, indien nodig, toezicht houden op de activiteiten van de certificerende instanties en toegang krijgen tot alle relevante certificeringsinformatie, met inbegrip van certificerings-, hercertificerings- en monitoringaudits.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (12)
 
 
 Totdat het EU-register uiterlijk in 2028 is opgezet, moeten certificeringsregelingen waarborgen dat hun registers aan een reeks minimumvereisten voldoen, teneinde dubbeltellingen te voorkomen en gevallen van onjuiste of frauduleuze afgifte van gecertificeerde eenheden doeltreffend te behandelen. Om de transitie naar het EU-register in goede banen te leiden, kan de Commissie technische richtsnoeren verstrekken over de werking van de certificeringsregisters en de koppeling met het EU-register.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (13)
 
 
 Het is passend de procedure vast te stellen voor de erkenning door de Commissie van certificeringsregelingen, die erkenning kunnen aanvragen op basis van een of meer certificeringsmethoden. Het erkenningsproces moet gestoeld zijn op een grondige beoordeling van de naleving door de regeling van de regels die zijn vastgesteld in de desbetreffende certificeringsmethoden en in deze verordening.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (14)
 
 
 De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Comité klimaatverandering,
 
 
 
 
 
 HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 
 
 
 HOOFDSTUK I
 
 
 ONDERWERP, DEFINITIES EN ACTIVITEITEN- EN MONITORINGPLANNEN
 
 
 
 Artikel 1
 
 Onderwerp
 
 Deze verordening stelt regels vast voor de uitvoering van Verordening (EU) 2024/3012 wat betreft:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 de structuur, het formaat en de technische details van het activiteitenplan en van het monitoringplan die door een exploitant of een groep exploitanten bij een certificerende instantie moeten worden ingediend, en van de door een certificerende instantie overeenkomstig artikel 9 van Verordening (EU) 2024/3012 te verstrekken auditverslagen met betrekking tot de certificering, de hercertificering en de monitoring;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 de structuur, het formaat, de technische details en het proces die vereist zijn voor de werking van certificeringsregelingen, de verificatie van informatie over onafhankelijke audits en de bekendmaking van informatie over aangewezen certificerende instanties overeenkomstig artikel 11 van Verordening (EU) 2024/3012;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 de structuur, het formaat en de technische details van de certificeringsregisters en van de registratie, het bezit of het gebruik van gecertificeerde eenheden overeenkomstig artikel 12, lid 3, derde alinea, van Verordening (EU) 2024/3012;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 de structuur, het formaat en de technische details van de erkennings- en kennisgevingsprocedures van certificeringsregelingen overeenkomstig artikel 13 van Verordening (EU) 2024/3012;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 e)
 
 
 de structuur, het formaat en de technische details van de bij de Commissie door de certificeringsregelingen in te dienen verslagen overeenkomstig artikel 14 van Verordening (EU) 2024/3012.
 
 
 
 
 
 
 Artikel 2
 
 Definities
 
 Voor de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 “monitoringaudit”: een audit die tijdens de monitoringperiode door een certificerende instantie wordt uitgevoerd om de monitoring van de opgeslagen koolstof en eventuele omkering te verifiëren;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 “geannuleerd certificaat”: een certificaat dat vrijwillig is geannuleerd terwijl het nog geldig is;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 “ingetrokken certificaat”: een door de certificerende instantie of de certificeringsregeling permanent ingetrokken certificaat;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 “verlopen certificaat”: een certificaat dat niet langer geldig is;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 e)
 
 
 “groepsaudit”: een proces waarbij de aanpak van auditactiviteiten op groepsniveau kan worden gedefinieerd;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 f)
 
 
 “non-conformiteit”: de niet-naleving door een exploitant of certificerende instantie van de regels en procedures die zijn vastgesteld door de certificeringsregeling waarvan zij lid zijn of op grond waarvan zij werken.
 
 
 
 
 
 
 Artikel 3
 
 Activiteitenplan, monitoringplan en auditverslagen met betrekking tot certificering en hercertificering
 
 
 1.   Het activiteitenplan dat overeenkomstig artikel 9, lid 1, van Verordening (EU) 2024/3012 door een exploitant of groep exploitanten moet worden ingediend, bevat de in bijlage I bij deze verordening opgenomen elementen.
 
 
 2.   Het monitoringplan dat overeenkomstig artikel 9, lid 1, van Verordening (EU) 2024/3012 door een exploitant of groep exploitanten moet worden ingediend, bevat de in bijlage II bij deze verordening opgenomen elementen.
 
 
 3.   Het auditverslag met betrekking tot certificering en het auditverslag met betrekking tot hercertificering die overeenkomstig artikel 9, leden 2 en 3, van Verordening (EU) 2024/3012 door de certificerende instantie moeten worden ingediend, bevatten de in bijlage III bij deze verordening opgenomen elementen.
 
 
 
 
 HOOFDSTUK II
 
 
 WERKING VAN CERTIFICERINGSREGELINGEN, AUDITS EN CERTIFICERENDE INSTANTIES
 
 
 
 
 AFDELING 1
 
 
 
 
 Werking van certificeringsregelingen
 
 
 
 
 Artikel 4
 
 Governancestructuur
 
 
 1.   Certificeringsregelingen zetten een solide governancestructuur op die waarborgt dat de regeling de nodige handelingsbevoegdheid, technische draagkracht, onpartijdigheid en onafhankelijkheid bezit om haar taken uit te voeren. Een dergelijke governancestructuur omvat een raad van bestuur bestaande uit onafhankelijke leden die de fiduciaire verantwoordelijkheid voor de organisatie op zich nemen en volgens transparante procedures handelen. Afhankelijk van het toepassingsgebied van de certificering richten de certificeringsregelingen een technisch comité of een gelijkwaardig systeem van technische ondersteuning door deskundigen op, waarvan voor zover mogelijk alle relevante belanghebbenden deel uitmaken, om het bestuur van de regeling te adviseren over technische kwesties. Certificeringsregelingen houden transparante raadplegingen van belanghebbenden in geval van nieuwe versies of belangrijke actualiseringen van de algemene vereisten, processen en richtsnoeren van de regeling.
 
 
 2.   Certificeringsregelingen stellen regels en procedures vast om belangenconflicten in de besluitvorming te voorkomen. Zij bewaken ten minste een stelsel van controlemechanismen om te waarborgen dat geen enkele individuele belanghebbende met een welbepaald belang bij de uitkomst van een besluit, dat besluit beslissend kan beïnvloeden. Personen met een mogelijk belangenconflict worden in de certificeringsregelingen uitgesloten van de besluitvorming. Certificeringsregelingen stellen passende procedures en een audittraject vast om dergelijke gevallen op te sporen en te documenteren, en herzien die regelmatig als onderdeel van hun systeem van interne controle.
 
 
 
 Artikel 5
 
 Interne monitoring, klachtenprocedure en documentbeheersysteem
 
 
 1.   Certificeringsregelingen zetten een systeem van interne monitoring op om te controleren of exploitanten de door de regeling toegepaste regels en procedures naleven en om de kwaliteit van de door de auditors van de certificerende instanties uitgevoerde werkzaamheden te waarborgen. De interne monitoring wordt minstens eenmaal per jaar of minstens even vaak als de audits uitgevoerd om rekening te houden met het toepassingsgebied van de certificering van de regeling en het risiconiveau van de door de exploitanten uitgevoerde activiteiten. In het kader van de interne monitoring vereisen certificeringsregelingen dat de certificerende instanties alle verslagen van de certificeringsaudit, de hercertificeringsaudit of de monitoringaudit (“audit”) aan de certificeringsregelingen verstrekken. De interne monitoring omvat een willekeurige en risicogebaseerde steekproef van die auditverslagen van iedere certificerende instantie.
 
 
 2.   Certificeringsregelingen stellen procedures vast om klachten tegen exploitanten of certificerende instanties in te dienen en te behandelen. Die procedures laten de elektronische verzending van klachten toe en waarborgen de bescherming van natuurlijke of rechtspersonen die inbreuken melden of te goeder trouw een klacht indienen overeenkomstig Richtlijn (EU) 2019/1937 van het Europees Parlement en de Raad (2).
 
 
 3.   Certificeringsregelingen houden een register van alle klachten bij. Op verzoek van de Commissie of de lidstaat waar de klacht is ingediend, verstrekken certificeringsregelingen de verzoeker alle documenten met betrekking tot een klacht en de behandeling ervan.
 
 
 4.   Certificeringsregelingen zorgen voor een doeltreffende follow-up van de resultaten van de interne monitoring en de behandeling van klachten en passen, indien nodig, de relevante herstelmaatregelen en sancties voor niet-naleving door exploitanten toe op grond van de overeenkomstig artikel 6, lid 1, vastgestelde regels en procedures. Waar nodig nemen certificeringsregelingen corrigerende maatregelen met betrekking tot hun governancestructuur of hun proces van interne monitoring.
 
 
 5.   Certificeringsregelingen zetten een documentbeheersysteem op dat de volgende elementen omvat:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 algemene documenten in verband met de regeling, zoals handleidingen, beleidsstukken, omschrijving van verantwoordelijkheden;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 systeem van interne controle voor certificeringsdocumenten en -gegevens;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 evaluatie van het documentbeheersysteem;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 interne audits en monitoring;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 e)
 
 
 procedures om non-conformiteiten te voorkomen, op te sporen en te beheren.
 
 
 
 
 
 
 6.   De in lid 5 bedoelde documentatie wordt ten minste vijf jaar na afloop van de monitoringperiode bewaard.
 
 
 
 Artikel 6
 
 Niet-naleving door exploitanten
 
 
 1.   Certificeringsregelingen zetten een alomvattend systeem op om niet-naleving door aan de certificeringsregelingen deelnemende exploitanten aan te pakken. Dat systeem omvat ten minste een duidelijke classificatie van non-conformiteiten, op basis van de ernst overeenkomstig de in de leden 2 tot en met 5 vastgestelde vereisten. Voor iedere soort non-conformiteit stellen de certificeringsregelingen een reeks transparante regels en procedures vast om te waarborgen dat de in artikel 7 vermelde herstelmaatregelen en sancties tijdig worden gehandhaafd.
 
 
 2.   Certificeringsregelingen delen tijdens een audit vastgestelde non-conformiteiten in als kritiek, ernstig of licht.
 
 
 3.   Een kritieke non-conformiteit bestaat uit een schending van de regels of procedures van de certificeringsregeling, zoals fraude, onomkeerbare non-conformiteit of een schending die de integriteit van de certificeringsregeling in gevaar brengt.
 Kritieke non-conformiteiten omvatten ten minste:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 niet-naleving van de kwaliteitscriteria van de artikelen 4 tot en met 7 van Verordening (EU) 2024/3012 en van de in artikel 8 van die verordening bedoelde certificeringsmethoden;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 opzettelijke onjuistheid van de beschrijving van de activiteit;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 vervalsing van broeikasgasgegevens.
 
 
 
 
 
 
 4.   Een ernstige non-conformiteit bestaat uit een mogelijk herstelbare en herhaaldelijke schending van de regels of procedures van de certificeringsregeling die systematische problemen aan het licht brengt of aspecten die alleen of in combinatie met andere non-conformiteiten kunnen leiden tot een fundamenteel systeemfalen.
 Ernstige non-conformiteiten omvatten ten minste:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 systematische problemen met gerapporteerde broeikasgasgegevens, zoals onjuiste documentatie bij meer dan 10 % van de in de representatieve steekproef opgenomen claims;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 verzuim van een exploitant of een groep exploitanten om tijdens het certificeringsproces deelname aan andere certificeringsregelingen voor koolstofverwijdering te melden;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 niet verstrekken van relevante informatie aan de certificerende instantie, zoals de informatie die nodig is voor een audit.
 
 
 
 
 
 
 5.   Een lichte non-conformiteit bestaat uit een schending van de regels of procedures van de certificeringsregeling die beperkte gevolgen heeft, geïsoleerd of tijdelijk is en niet leidt tot een fundamenteel systeemfalen indien zij niet wordt verholpen.
 
 
 
 Artikel 7
 
 Herstelmaatregelen en sancties voor non-conformiteiten
 
 
 1.   In geval van non-conformiteiten zijn de in de leden 2 tot en met 7 vastgestelde herstelmaatregelen en sancties van toepassing op exploitanten of groepen exploitanten.
 
 
 2.   In geval van kritieke non-conformiteiten wordt geen certificaat afgegeven aan exploitanten die een aanvraag voor certificering indienen.
 
 
 3.   Exploitanten aan wie overeenkomstig lid 2 geen certificaat is afgegeven, kunnen na een bepaalde termijn, die door de certificeringsregeling op basis van de kenmerken van de activiteit wordt vastgesteld, opnieuw een aanvraag voor certificering indienen.
 
 
 4.   Kritieke non-conformiteiten die zijn vastgesteld tijdens een hercertificerings- of een monitoringaudit, of middels de interne monitoring- of klachtenprocedure van een certificeringsregeling, leiden tot de onmiddellijke intrekking van het certificaat en de stopzetting van verdere afgifte van gecertificeerde eenheden.
 
 
 5.   In geval van ernstige non-conformiteiten wordt geen certificaat afgegeven aan exploitanten die een aanvraag voor certificering indienen.
 
 
 6.   Ernstige non-conformiteiten die zijn vastgesteld tijdens een hercertificerings- of een monitoringaudit, of middels de interne monitoring- of klachtenprocedure van een certificeringsregeling, leiden tot de onmiddellijke schorsing van het certificaat. Indien exploitanten nalaten de herstelmaatregelen binnen negentig dagen na de kennisgeving van de schorsing uit te voeren, wordt het certificaat ingetrokken.
 
 
 7.   In geval van lichte non-conformiteiten bepalen de certificeringsregelingen de uitvoeringstermijn van de herstelmaatregelen, met een maximumduur van twaalf maanden na de kennisgeving ervan.
 
 
 
 Artikel 8
 
 Verandering van certificeringsregeling door exploitanten of groepen exploitanten
 
 
 1.   Certificeringsregelingen vereisen dat exploitanten of groepen exploitanten in hun certificeringsaanvraag de volgende informatie verschaffen:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 of zij of hun rechtsvoorganger momenteel deelnemen aan een andere certificeringsregeling, of de afgelopen vijf jaar aan een andere certificeringsregeling hebben deelgenomen;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 de auditverslagen van de laatste twee hercertificeringsaudits in het kader van een andere certificeringsregeling, met inbegrip van de gedetailleerde lijst van bevindingen van certificerende instanties, indien van toepassing, en eventuele besluiten tot schorsing of intrekking van hun certificaten in de afgelopen vijf jaar;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 of zij zich vóór de eerste hercertificeringsaudit uit een vorige certificeringsregeling hebben teruggetrokken.
 
 
 
 
 
 
 2.   Certificeringsregelingen sluiten exploitanten of groepen exploitanten uit:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 indien de in lid 1 genoemde informatie niet is meegedeeld;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 indien exploitanten of groepen exploitanten of hun rechtsvoorgangers een negatief advies hebben ontvangen voor een certificeringsaudit in het kader van een andere regeling;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 indien exploitanten of groepen exploitanten of hun rechtsvoorgangers zich vóór de eerste hercertificeringsaudit uit een andere regeling hebben teruggetrokken.
 
 
 
 
 
 
 3.   Lid 2, punt b), is niet van toepassing wanneer de certificeringsaudit in het kader van een andere regeling meer dan drie jaar vóór de certificeringsaanvraag heeft plaatsgevonden of indien de andere regeling haar certificeringsactiviteiten inmiddels heeft stopgezet, waardoor de exploitant of groep exploitanten geen nieuwe aanvraag bij de regeling heeft kunnen indienen. In dat geval wordt de reikwijdte van de certificeringsaudit aangepast teneinde alle relevante kwesties te bestrijken en wordt de nadruk gelegd op de tekortkomingen die zijn vastgesteld tijdens de certificeringsaudit waarvoor de exploitanten of groepen exploitanten of hun rechtsvoorgangers in de andere regeling een negatief advies hebben ontvangen.
 
 
 4.   Lid 2, punt c), is niet van toepassing indien de exploitant of groep exploitanten aantoont dat de terugtrekking uit een andere regeling om een geldige reden onvermijdelijk of noodzakelijk was. Die terugtrekking mag geen gevolg zijn van een kritieke of ernstige non-conformiteit of nalatigheid van de exploitant bij de uitvoering van de eisen van de certificeringsregeling.
 
 
 5.   Certificeringsregelingen zorgen voor een efficiënte en tijdige onderlinge uitwisseling van de in lid 1 bedoelde informatie.
 
 
 
 Artikel 9
 
 Bekendmaking van informatie door certificeringsregelingen en minimuminhoud van hun jaarlijkse activiteitenverslag
 
 
 1.   Certificeringsregelingen maken minstens de in bijlage IV vermelde informatie openbaar en vrij toegankelijk op hun website. De Commissie maakt die informatie openbaar in het EU-register.
 
 
 2.   Certificeringsregelingen vermelden in hun registers de exploitanten met een ingetrokken certificaat, een geannuleerd certificaat of een verlopen certificaat gedurende ten minste 36 maanden na de datum van intrekking of annulering of de vervaldatum van het certificaat. Certificeringsregelingen maken alle wijzigingen in de certificeringsstatus van exploitanten onverwijld openbaar.
 
 
 3.   Het in artikel 14, lid 1, eerste alinea, van Verordening (EU) 2024/3012 bedoelde jaarlijkse activiteitenverslag heeft betrekking op het voorgaande kalenderjaar en is opgesteld volgens de structuur en met de inhoud zoals uiteengezet in bijlage V bij deze verordening.
 
 
 
 
 
 AFDELING 2
 
 
 
 
 Audits
 
 
 
 
 Artikel 10
 
 Auditproces en zekerheidsniveaus
 
 
 1.   Certificeringsregelingen vereisen dat exploitanten of groepen exploitanten een positief advies ontvangen voor een certificeringsaudit die wordt uitgevoerd door een certificerende instantie die uit een lijst van door de certificeringsregeling aangewezen certificerende instanties is geselecteerd, alvorens hun deelname aan de regeling toe te staan. Een dergelijke audit wordt steeds ter plaatse uitgevoerd en biedt ten minste redelijke zekerheid over de doeltreffendheid van de interne processen ervan.
 
 
 2.   Gecertificeerde exploitanten of groepen exploitanten worden onderworpen aan regelmatige hercertificerings- en monitoringaudits, waarvan de frequentie wordt bepaald in de relevante, overeenkomstig artikel 8 van Verordening (EU) 2024/3012 vastgestelde certificeringsmethoden. De certificeringsaudit en de eerste hercertificeringsaudit kunnen op verzoek van de exploitanten gelijktijdig plaatsvinden. In het geval van groepsaudits kunnen de audits betrekking hebben op een steekproef van de groepsleden overeenkomstig artikel 12 van deze verordening. De technische beoordelaar van de certificerende instantie is verantwoordelijk voor de validering van de resultaten van de audits.
 
 
 3.   Certificeringsregelingen stellen gedetailleerde richtsnoeren op waarin wordt uiteengezet hoe audits worden gepland en uitgevoerd en hoe auditverslagen worden opgesteld. Certificeringsregelingen waarborgen dat certificerende instanties audits uitvoeren overeenkomstig EN ISO/IEC 17021-1 in samenhang met EN ISO/IEC 19011 of een gelijkwaardige norm. Certificeringsregelingen waarborgen dat auditinformatie efficiënt en tijdig onderling wordt uitgewisseld om de voorbereiding en de uitvoering van de audit doeltreffend te ondersteunen.
 
 
 4.   Certificerings- en hercertificeringsaudits hebben ten minste betrekking op de volgende elementen:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 bepaling van de door de exploitant uitgeoefende activiteit die relevant is voor de regels van de certificeringsregeling;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 bepaling van de relevante controlesystemen van de exploitant en zijn algemene organisatie met betrekking tot de regels van de certificeringsregeling en de controle van de doeltreffende toepassing van de relevante controlesystemen;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 een analyse van de risico’s die tot een materiële onjuistheid kunnen leiden, op basis van de vakkennis van de auditor en de door de exploitant verstrekte informatie;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 een validerings- of verificatieplan dat overeenstemt met de risicoanalyse en met de reikwijdte en complexiteit van de activiteiten van de exploitant, en waarin de bemonsteringsmethoden worden omschreven die moeten worden gebruikt met betrekking tot de activiteit van die exploitant;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 e)
 
 
 de uitvoering van het validerings- of verificatieplan door bewijs te verzamelen in overeenstemming met de gedefinieerde bemonsteringsmethoden, met daarnaast alle relevante aanvullende aanwijzingen waarop de conclusie van de auditor wordt gebaseerd;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 f)
 
 
 een verzoek van de certificerende instantie aan de exploitant om ontbrekende elementen van audittrajecten, een toelichting van afwijkingen of de herziening van claims of berekeningen te verstrekken alvorens tot een definitieve auditconclusie te komen;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 g)
 
 
 verificatie van de juistheid van de door de exploitant geregistreerde gegevens;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 h)
 
 
 Voor de toepassing van punt c) wordt bij de risicoanalyse rekening gehouden met het algemene risicoprofiel van de activiteit, afhankelijk van het risiconiveau van de exploitant. De intensiteit en/of reikwijdte van de audit wordt aangepast aan het niveau van de algemene risico-elementen.
 
 
 
 
 
 
 5.   Certificerende instanties certificeren enkel exploitanten of groepen exploitanten die aan al de volgende vereisten voldoen:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 zij beschikken over een documentbeheersysteem;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 zij hebben een controleerbaar systeem voor het bewaren en beoordelen van al het bewijsmateriaal met betrekking tot de claims die zij doen of waarop zij zich baseren;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 zij bewaren al het bewijsmateriaal dat nodig is om aan deze verordening en Verordening (EU) 2024/3012 te voldoen gedurende ten minste vijf jaar na afloop van de monitoringperiode, of langer indien de nationale wetgeving dat vereist;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 zij aanvaarden de verantwoordelijkheid voor het voorbereiden van informatie met betrekking tot de audits van dat bewijsmateriaal.
 
 
 
 
 
 
 
 Artikel 11
 
 Audit van berekeningen van koolstofverwijdering en bodememissies
 
 
 1.   Certificeringsregelingen vereisen dat exploitanten vóór de certificeringsaudit het activiteitenplan en het monitoringplan aan de certificerende instanties verstrekken, alsook de relevante monitoringverslagen voorafgaand aan de hercertificerings- of monitoringaudits.
 
 
 2.   Ten behoeve van de hercertificeringsaudits bevat het monitoringverslag de nodige informatie met betrekking tot de berekening van het nettovoordeel in termen van koolstofverwijdering of het nettovoordeel in termen van bodememissiereductie, overeenkomstig de relevante certificeringsmethode, en alle relevante informatie over de overeenstemming van de activiteit met de aansprakelijkheids- en duurzaamheidscriteria, zoals uiteengezet in de toepasselijke certificeringsmethode.
 
 
 3.   Ten behoeve van de monitoringaudits bevat het monitoringverslag de nodige informatie met betrekking tot de monitoring van de opgeslagen koolstof en alle gevallen van omkering.
 
 
 4.   Op verzoek verlenen certificeringsregelingen de Commissie en de nationale autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor het toezicht op de certificerende instanties toegang tot de respectieve auditverslagen en de nalevingscertificaten.
 
 
 
 Artikel 12
 
 Groepsaudits voor koolstoflandbeheer
 
 
 1.   Certificeringsregelingen voorzien alleen in de volgende gevallen in de mogelijkheid van groepsaudits voor koolstoflandbeheeractiviteiten op verzoek van een groep exploitanten:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 de gebieden waar de te certificeren activiteiten plaatsvinden, liggen geografisch dicht bij elkaar en hebben gelijksoortige pedoklimatologische kenmerken, zoals klimatologische omstandigheden of bodemgesteldheid;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 ten behoeve van de berekening van koolstofverwijderingen en bodememissiereducties hebben de activiteiten gelijksoortige processen en procedures;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 alle groepsleden passen dezelfde overeenkomstig artikel 8, lid 2, van Verordening (EU) 2024/3012 vastgestelde relevante certificeringsmethode toe;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 de groep exploitanten heeft een systeem van interne controle opgezet dat een gedocumenteerde reeks risicogebaseerde controleactiviteiten en procedures omvat, in overeenstemming waarmee een geïdentificeerde persoon of instantie (groepsbeheerder) verantwoordelijk is voor het verifiëren van de naleving door elk lid van de groep van de toepasselijke certificeringsmethode.
 
 
 
 
 
 
 2.   Een groep exploitanten die een groepsaudit aanvraagt, wijst een groepsbeheerder aan, die de groep exploitanten wettelijk vertegenwoordigt en erop toeziet dat elke exploitant de toepasselijke certificeringsmethode naleeft.
 
 
 3.   Certificerende instanties die groepsaudits uitvoeren, kunnen alle betrokken activiteiten controleren op basis van een steekproef van groepsleden. Certificeringsregelingen bepalen richtsnoeren voor de uitvoering van een groepsaudit, waarin ten minste de volgende elementen zijn opgenomen:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 rol van de groepsbeheerder, ook met betrekking tot het interne beheersysteem en de procedures voor en de frequentie van de interne groepsinspecties;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 omvang van de steekproef van de betrokken activiteiten, bepaald overeenkomstig lid 5.
 
 
 
 
 
 
 4.   Een steekproef die bestaat uit een aantal groepsleden dat gelijk is aan de vierkantswortel van het totale aantal groepsleden, wordt individueel gecontroleerd met een in de toepasselijke certificeringsmethode vastgelegde frequentie. Dat aantal wordt verhoogd in geval van een hoger risiconiveau.
 
 
 5.   Voor groepsaudits wordt, indien bij een exploitant uit de eerste steekproef van groepsleden een kritieke of ernstige non-conformiteit wordt vastgesteld, een extra steekproef van groepsleden van dezelfde omvang gecontroleerd. Stelselmatige non-conformiteit van groepsleden in de hele steekproef leidt tot schorsing of intrekking van de certificering van de hele groep, indien van toepassing. Certificeringsregelingen stellen criteria vast om het algemene risiconiveau in de gebieden die worden bestreken door de activiteiten van de groep en de gevolgen van dat risiconiveau voor de auditaanpak te bepalen. De steekproef moet representatief zijn voor de hele groep en worden bepaald aan de hand van een combinatie van risicoselectie en willekeurige selectie. De willekeurige selectie vertegenwoordigt ten minste 25 % van de leden van de steekproef en ten minste 25 % van het totale areaal waarop de activiteiten van de steekproef betrekking hebben. De voor de groepsaudit geselecteerde leden verschillen bij elke verificatie, waarvan de frequentie in de toepasselijke certificeringsmethode wordt vastgesteld. Kritieke of ernstige niet-naleving door individuele groepsleden die tijdens een audit is vastgesteld, wordt behandeld overeenkomstig artikel 7, leden 2 tot en met 6, al naargelang.
 
 
 6.   Audits van de groepsbeheerder worden altijd ter plaatse uitgevoerd. Audits van groepsleden kunnen bestaan uit een controle van de stukken, op voorwaarde dat een administratieve audit een vergelijkbare mate van zekerheid kunnen bieden als een audit ter plaatse. Certificeringsregelingen bepalen welk bewijsmateriaal nodig is om administratieve audits toe te staan. Eigen verklaringen van exploitanten worden niet als voldoende bewijs beschouwd.
 
 
 
 
 
 AFDELING 3
 
 
 
 
 Certificerende instanties
 
 
 
 
 Artikel 13
 
 Aanwijzing van certificerende instanties
 
 
 1.   Certificeringsregelingen zorgen ervoor dat certificerende instanties die zijn aangewezen om auditactiviteiten uit te voeren, met inbegrip van certificeringsaudits (validatie), en hercertificerings- en monitoringaudits (verificatie), voldoen aan de in dit artikel vastgestelde regels, met uitzondering van de leden 2, 3 en 4 in het geval van certificerende instanties die zijn erkend door een nationale bevoegde autoriteit als bedoeld in artikel 10, lid 1, van Verordening (EU) 2024/3012.
 
 
 2.   Certificerende instanties worden geaccrediteerd overeenkomstig EN-ISO/IEC 17065. Indien een certificerende instantie verificatieactiviteiten uitvoert, met eigen personeel of met personeel onder haar rechtstreekse zeggenschap, voldoet zij ook aan de toepasselijke vereisten van EN-ISO/IEC 17029 en EN ISO 14065. Certificerende instanties zetten voor audits alleen ander personeel in dat over de nodige kennis, ervaring, vaardigheden en capaciteit beschikt om alle noodzakelijke auditactiviteiten, met inbegrip van validatie en verificatie, doeltreffend uit te voeren.
 
 
 3.   De accreditatie van certificerende instanties wordt uitgevoerd door nationale accreditatie-instanties overeenkomstig Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad (3) en bestrijkt het specifieke toepassingsgebied van de certificering van de regelingen overeenkomstig Verordening (EU) 2024/3012. Bij de beoordeling van de kwalificaties van een certificerende instantie voor de toepassing van lid 2 houdt de nationale accreditatie-instantie rekening met elke accreditatie die eerder voor de relevante activiteitengroep is verkregen overeenkomstig Uitvoeringsverordening (EU) 2022/996 van de Commissie (4) of Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2067 van de Commissie (5), voor de certificering van respectievelijk koolstoflandbeheer of permanente koolstofverwijderingen en koolstofopslag in producten.
 
 
 4.   Certificerende instanties selecteren en benoemen het auditteam overeenkomstig EN ISO/IEC 17021-1 in samenhang met EN ISO/IEC 19011, met inachtneming van de competenties die nodig zijn om de doelstellingen van de audit te verwezenlijken. Het auditteam beschikt over de nodige kennis, ervaring, vaardigheden en capaciteit om de audit doeltreffend uit te voeren. Indien er slechts één auditor is, beschikt die ook over de nodige kennis, ervaring, opleiding en capaciteit om de voor die audit toepasselijke taken van de teamleider van een auditteam uit te voeren.
 
 
 5.   De door de certificerende instanties gekozen auditors moeten aan de volgende eisen voldoen:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 onafhankelijk zijn van de gecontroleerde activiteit;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 geen belangenconflicten hebben, bijvoorbeeld in de laatste drie jaar voorafgaand aan de audit niet betrokken zijn geweest bij consultancy voor dezelfde exploitant;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 over de nodige kennis, ervaring, vaardigheden en capaciteit beschikken om de audit met betrekking tot het toepassingsgebied van de certificeringsregeling doeltreffend uit te voeren, met inbegrip van:
 
 
 
 
 
 
 1)
 
 
 minimaal twee jaar ervaring met levenscyclusbeoordeling of een aantoonbaar relevant capaciteitsniveau;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 2)
 
 
 specifieke ervaring met audits van broeikasgasemissieberekeningen overeenkomstig de relevante certificeringsmethode;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 3)
 
 
 afhankelijk van de specifieke gecontroleerde activiteitstypen: bijkomende ervaring op het gebied van landbouw, landbouwkunde, ecologie, bosbouw, natuurwetenschappen, houtteelt, techniek, bouwmaterialen en ingebedde koolstof, energiebeheer of een aanverwant gebied, naargelang relevant;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 4)
 
 
 indien de audit ook betrekking heeft op de verificatie van het niveau organische koolstof in de bodem: technische kennis over bodemwetenschap;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 voor groepsaudits: ervaring hebben met het uitvoeren van groepsaudits.
 
 
 
 
 
 
 6.   Het governancesysteem van de certificerende instantie waarborgt het hoogst mogelijke niveau van onafhankelijkheid met betrekking tot het oordeel van de auditors door de beginselen van roulatie van auditors of andere bestaande beste praktijken op dit gebied toe te passen.
 
 
 7.   Certificerende instanties die niet langer bevoegd zijn audits uit te voeren in het kader van een certificeringsregeling, worden gedurende ten minste 24 maanden na de laatste audit op de website van de regeling vermeld met een aantekening daarvan.
 
 
 
 Artikel 14
 
 Opleiding van certificerende instanties
 
 
 1.   Certificeringsregelingen organiseren solide opleidingen voor auditors van de door de regeling aangewezen certificerende instanties, over alle aspecten die relevant zijn voor het toepassingsgebied van de regeling. De opleidingen omvatten een examen om aan te tonen dat de deelnemers voldoen aan de opleidingseisen op het technische gebied of de technische gebieden waarin zij actief zijn. Auditors nemen deel aan de opleidingen voordat zij namens de certificeringsregeling audits uitvoeren.
 
 
 2.   Certificeringsregelingen voeren een systeem in om de opleidingsstatus van auditors te monitoren en ervoor te zorgen dat auditors regelmatig opleidingen volgen. Certificeringsregelingen bieden de certificerende instanties ook de nodige richtsnoeren over aspecten die relevant zijn voor het certificeringsproces, met inbegrip van bijgewerkte informatie over het regelgevingskader of relevante resultaten van het proces van interne monitoring van de certificeringsregeling.
 
 
 
 Artikel 15
 
 Toezicht op certificerende instanties door de lidstaten en de Commissie
 
 
 1.   Certificeringsregelingen vereisen dat certificerende instanties die audits in het kader van de regeling uitvoeren, evenals exploitanten die aan de regeling deelnemen, met de Commissie en de bevoegde nationale autoriteiten van de lidstaten samenwerken, inclusief het op verzoek verlenen van toegang tot de bedrijfsruimten van exploitanten en het ter beschikking stellen aan de Commissie en de bevoegde nationale autoriteiten van de lidstaten van alle informatie om hun taken uit hoofde van artikel 10, lid 1, van Verordening (EU) 2024/3012 uit te voeren. De certificerende instanties moeten:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 de informatie verstrekken die de lidstaten nodig hebben om toezicht te houden op de werking van de certificerende instanties overeenkomstig artikel 10 van Verordening (EU) 2024/3012;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 de informatie verstrekken die de Commissie nodig heeft om aan artikel 13 van Verordening (EU) 2024/3012 te voldoen;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 de juistheid van de in het relevante certificeringsregister en het EU-register overeenkomstig artikel 12 van Verordening (EU) 2024/3012 ingevoerde informatie controleren.
 
 
 
 
 
 
 2.   De lidstaten kunnen het toezicht op certificerende instanties delegeren aan de nationale accreditatie-instanties op grond van Verordening (EG) nr. 765/2008.
 
 
 3.   In het kader van het in artikel 10, lid 4, van Verordening (EU) 2024/3012 bedoelde toezicht kunnen de lidstaten procedures vaststellen op grond waarvan certificerende instanties die door een in artikel 10, lid 1, van Verordening (EU) 2024/3012 bedoelde nationale bevoegde autoriteit zijn erkend, ongeacht of hun hoofdkantoor zich in hun lidstaat bevindt, zich kunnen registreren voor toezicht en voor de uitoefening van het toezicht.
 
 
 4.   De lidstaten wisselen informatie uit en delen beste praktijken over de manier waarop zij toezicht houden op de werking van certificerende instanties in het kader van een formeel samenwerkingskader. Indien certificerende instanties in meer dan één lidstaat certificeringsactiviteiten uitvoeren in verband met koolstofverwijderingen, koolstoflandbeheer en koolstofopslag in producten, zetten de betrokken lidstaten een gemeenschappelijk kader op om toezicht te houden op die certificerende instanties, en duiden één lidstaat aan als leidende audittoezichthouder.
 
 
 5.   In samenwerking met de andere betrokken lidstaten is de leidende audittoezichthouder verantwoordelijk voor het consolideren en uitwisselen van informatie met andere lidstaten over de resultaten van het toezicht op de certificerende instanties.
 
 
 6.   Indien een lidstaat gegronde twijfel heeft over het vermogen van een specifieke certificerende instantie om haar auditwerkzaamheden uit te voeren, deelt hij die informatie met de andere lidstaten, de Commissie en de certificeringsregeling waarbinnen de certificerende instantie actief is. De betrokken certificeringsregeling onderzoekt de zaak onmiddellijk. Na afronding van het onderzoek stelt de certificeringsregeling de lidstaten en de Commissie in kennis van het resultaat van het onderzoek en van eventueel genomen corrigerende maatregelen.
 
 
 7.   Exploitanten en certificerende instanties die niet voldoen of niet willen voldoen aan de voorschriften van de leden 1 tot en met 5, worden uitgesloten van deelname aan en uitvoering van audits namens certificeringsregelingen.
 
 
 
 
 
 HOOFDSTUK III
 
 
 CERTIFICERINGSREGISTERS
 
 
 
 Artikel 16
 
 Certificeringsregisters
 
 
 1.   Certificeringsregelingen zorgen ervoor dat hun certificeringsregisters aan de volgende eisen voldoen:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 de identiteit van gecertificeerde exploitanten en de relevante nalevingscertificaten registreren en traceren;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 de registratie van activiteiten die in het kader van een andere certificeringsregeling voor koolstofverwijdering of bodememissiereductie zijn geregistreerd, voorkomen;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 de afgifte van gecertificeerde eenheden voor een bepaalde activiteit en een bepaalde certificeringsperiode voorkomen wanneer een andere certificeringsregeling gecertificeerde eenheden voor dezelfde activiteit en dezelfde certificeringsperiode heeft afgegeven en die gecertificeerde eenheden niet heeft geannuleerd;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 voorkomen dat gecertificeerde eenheden door of namens een begunstigde worden geboekt (afgeschreven) of definitief uit een register worden geschrapt zonder boekhouding (geannuleerd) nadat zij reeds zijn afgeschreven of geannuleerd;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 e)
 
 
 de identificatie vereisen van de in punt d) bedoelde begunstigde en van het doel waarvoor de eenheid is afgeschreven of geannuleerd;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 f)
 
 
 onjuiste of frauduleuze afgifte van gecertificeerde eenheden aanpakken middels herstelmaatregelen;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 g)
 
 
 de in punt f) bedoelde herstelmaatregelen omvatten ten minste de opschorting van de rekening van de exploitant en, in voorkomend geval, de latere compensatie voor de te hoge afgifte van gecertificeerde eenheden. Dergelijke compensatie vindt plaats hetzij middels de annulering door de certificeringsregelingen van het overeenkomstige aantal afgegeven gecertificeerde eenheden op de rekening van de exploitant, hetzij middels de vervanging door de exploitant van een gelijkwaardig aantal gecertificeerde eenheden, gevolgd door de onmiddellijke annulering ervan.
 
 
 
 
 
 
 2.   Het aan de certificeringsregisters gekoppelde IT-beveiligingssysteem voldoet aan de volgende eisen:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 het is opgezet volgens de beginselen van wettigheid, transparantie, evenredigheid en verantwoordingsplicht;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 er wordt tijdens het hele proces van de ontwikkeling van de levenscyclus van het systeem rekening mee gehouden;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 het biedt adequate niveaus van authenticiteit, beschikbaarheid, vertrouwelijkheid, integriteit, onweerlegbaarheid, bescherming van persoonsgegevens en beroepsgeheim;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 het is gebaseerd op een risicobeheerproces;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 e)
 
 
 de rollen en verantwoordelijkheden van de verschillende gebruikers worden duidelijk omschreven;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 f)
 
 
 de beveiligingsvereisten en de systeemafhankelijkheid van andere IT-systemen of IT-diensten worden in een lijst opgenomen;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 g)
 
 
 een samenvatting ervan wordt opgenomen in een IT-beveiligingsplan en een uitvoeringsplan voor de IT-beveiliging;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 h)
 
 
 het gaat gepaard met een uitvoeringsplan voor IT-beveiliging waarin de vereiste projecten en processen worden beschreven om de risico’s tot een passend niveau en tegen evenredige kosten te beperken, en het voldoet aan een algemeen erkende IT-beveiligingsnorm.
 
 
 
 
 
 
 
 
 HOOFDSTUK IV
 
 
 ERKENNING VAN CERTIFICERINGSREGELINGEN
 
 
 
 Artikel 17
 
 Erkenning van certificeringsregelingen
 
 
 1.   Alleen certificeringsregelingen die voldoen aan de regels van Verordening (EU) 2024/3012, de relevante certificeringsmethoden en de vereisten van deze verordening komen in aanmerking voor erkenning door de Commissie.
 
 
 2.   Een certificeringsregeling vermeldt de volgende informatie in haar erkenningsaanvraag:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 naam, adres en contactgegevens;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 een overzicht van het beoogde toepassingsgebied en de geplande activiteiten van de certificeringsregeling;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 de verwijzing naar de certificeringsmethode of -methoden waarvoor de certificeringsregeling erkenning aanvraagt;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 de regels en procedures waaruit blijkt dat wordt voldaan aan de relevante certificeringsmethode of -methoden waarvoor de regeling erkenning aanvraagt;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 e)
 
 
 de regels en procedures waaruit blijkt dat aan de vereisten van deze verordening wordt voldaan.
 
 
 
 
 
 
 3.   Alleen volledige aanvragen worden door de Commissie beoordeeld. Indien nodig verzoekt de Commissie de desbetreffende certificeringsregeling om nadere informatie. De resultaten van de beoordeling worden opgetekend in een technisch beoordelingsverslag.
 
 
 4.   In het kader van de algemene beoordeling van certificeringsregelingen beoordeelt de Commissie, na raadpleging van de Europese samenwerking voor accreditatie, ook of de regels en protocollen van de certificeringsregelingen geschikt zijn voor de accreditatie van certificerende instanties overeenkomstig artikel 13, lid 2, van deze verordening. De conclusie van die beoordeling wordt opgenomen in het in lid 3 van dit artikel bedoelde technische beoordelingsverslag.
 
 
 5.   De Commissie kan op verzoek van de certificeringsregeling besluiten de geldigheid van het overeenkomstig artikel 13, lid 1, van Verordening (EG) nr. 2024/3012 vastgestelde erkenningsbesluit te verlengen.
 
 
 6.   Certificeringsregelingen stellen de Commissie onverwijld in kennis van alle substantiële wijzigingen van de regeling die van invloed kunnen zijn op het resultaat van de beoordeling die aan het erkenningsbesluit ten grondslag ligt. Substantiële wijzigingen omvatten, maar zijn niet beperkt tot:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 wijzigingen van de relevante certificeringsmethoden die onder de certificeringsregeling vallen;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 uitbreiding van het toepassingsgebied van de certificeringsregeling tot buiten hetgeen in het erkenningsbesluit is beschreven;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 wijzigingen ten opzichte van de voorschriften van deze verordening.
 
 
 
 
 
 
 
 
 HOOFDSTUK V
 
 
 SLOTBEPALINGEN
 
 
 
 Artikel 18
 
 Inwerkingtreding en toepassing
 
 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 
 
 
 
 
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 20 november 2025.
 
 
 Voor de Commissie
 
 
 De voorzitter
 
 Ursula VON DER LEYEN
 
 
 
 
 
 
 (1)  
 PB L, 2024/3012, 6.12.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/3012/oj.
 
 (2)  Richtlijn (EU) 2019/1937 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2019 inzake de bescherming van personen die inbreuken op het Unierecht melden (PB L 305 van 26.11.2019, blz. 17, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2019/1937/oj).
 
 (3)  Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 tot vaststelling van de eisen inzake accreditatie en tot intrekking van Verordening (EEG) nr. 339/93 (PB L 218 van 13.8.2008, blz. 30, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2008/765/oj).
 
 (4)  Uitvoeringsverordening (EU) 2022/996 van de Commissie van 14 juni 2022 betreffende de voorschriften om de duurzaamheids- en broeikasgasemissiereductiecriteria alsmede de criteria inzake laag risico op indirecte veranderingen in landgebruik te controleren (PB L 168 van 27.6.2022, blz. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2022/996/oj).
 
 (5)  Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2067 van de Commissie van 19 december 2018 inzake de verificatie van gegevens en de accreditatie van verificateurs krachtens Richtlijn 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 334 van 31.12.2018, blz. 94, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2018/2067/oj).
 
 
 
 
 BIJLAGE I
 Standaardmodel voor het activiteitenplan als bedoeld in artikel 3
 Een activiteitenplan omvat ten minste de volgende onderdelen:
 
 
 
 
 
 
 1.
 
 
 Beschrijving van de activiteit, met inbegrip van een beschrijving van de volgende elementen:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 geschiktheid voor certificering op grond van Verordening (EU) 2024/3012;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 juridische eigendom en contactgegevens van de exploitant;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 gegeorefereerde grenzen van de activiteit, met inbegrip van, indien van toepassing, codes van het nationale geïntegreerde beheers- en controlesysteem (GBCS) en het landbouwpercelenidentificatiesysteem (LPIS) overeenkomstig Verordening (EU) 2021/2116 van het Europees Parlement en de Raad (1);
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 toegepaste technologieën, praktijken en processen;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 e)
 
 
 startdatum van de activiteit;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 f)
 
 
 de in artikel 8, lid 1, bedoelde informatie.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 2.
 
 
 Beschrijving van de toepassing van de certificeringsmethode of -methoden, met inbegrip van afzonderlijke onderdelen over:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 kwantificering, met inbegrip van de berekening van het basisscenario van de activiteit, indien van toepassing;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 additionaliteit, met inbegrip van financieringsbronnen;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 langetermijnopslag;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 duurzaamheid.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 3.
 
 
 Verwachte totale koolstofverwijderingen, totale bodememissies en totale broeikasgasemissies in verband met de activiteit.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 4.
 
 
 Het verwachte nettovoordeel in termen van koolstofverwijdering of het verwachte nettovoordeel in termen van bodememissiereductie dat door de activiteit wordt gegenereerd.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 5.
 
 
 In het geval van een groep exploitanten: een beschrijving van de wijze waarop adviesdiensten aan exploitanten worden verleend.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 6.
 
 
 In het geval van een groep exploitanten die een koolstoflandbeheeractiviteit uitvoert: een beschrijving van het systeem van interne controle dat de groep exploitanten overeenkomstig artikel 12, lid 1, punt d), heeft opgezet.
 
 
 
 
 
 
 (1)  Verordening (EU) 2021/2116 van het Europees Parlement en de Raad van 2 december 2021 inzake de financiering, het beheer en de monitoring van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 1306/2013 (PB L 435, 6.12.2021, blz. 187, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2021/2116/oj).
 
 
 
 
 
 BIJLAGE II
 Standaardmodel voor het monitoringplan als bedoeld in artikel 3
 Het monitoringplan omvat ten minste de volgende onderdelen:
 
 
 
 
 
 
 1.
 
 
 Te monitoren gegevens en parameters.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 2.
 
 
 Monitoringfrequentie.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 3.
 
 
 Emissiebronnen en -putten.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 4.
 
 
 Gegevensbron.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 5.
 
 
 Meetmethoden en -procedures, met inbegrip van details over de nauwkeurigheid en kalibratie.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 6.
 
 
 Procedures voor kwaliteitsbeoordeling of kwaliteitscontrole.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 7.
 
 
 Verantwoordelijkheid voor het verzamelen en archiveren.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 BIJLAGE III
 Minimuminhoud van de in artikel 3 bedoelde auditverslagen met betrekking tot de certificering en hercertificering
 
 1.   
 
 Een samenvatting van het auditverslag.
 
 
 
 2.   
 Informatie over de exploitant:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 contactgegevens (naam en adres); voor groepscertificering: contactgegevens van de groepsbeheerder (naam en adres) en een lijst van de koolstoflandbeheeractiviteiten die onder het toepassingsgebied van de certificering vallen (naam en adres van de exploitanten van de activiteit);
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 geografische locaties van de activiteit of activiteiten, met inbegrip van lengte- en breedtegraad;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 toepassingsgebied van de certificering en toegepaste relevante certificeringsmethode (met inbegrip van de rechtsgrondslag);
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 referentienummer van het activiteitenplan en het monitoringplan.
 
 
 
 
 
 
 3.   
 Informatie over de activiteit:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 verwachte hoeveelheid (voor een certificeringsaudit) of geverifieerde hoeveelheid (voor een hercertificeringsaudit) van het permanente nettovoordeel in termen van koolstofverwijdering, het tijdelijke nettovoordeel in termen van koolstofverwijdering of het nettovoordeel in termen van bodememissiereductie als gevolg van de activiteit;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 nevenvoordelen met betrekking tot duurzaamheid die met de activiteit gepaard gaan.
 
 
 
 
 
 
 4.   
 Informatie over de certificerende instantie:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 contactgegevens (naam en adres) en logo;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 samenstelling van het auditteam;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 nationale accreditatie-instantie en reikwijdte en datum van accreditatie, of nationale erkenningsautoriteit en reikwijdte en datum van erkenning.
 
 
 
 
 
 
 5.   
 Informatie over het auditproces:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 datum van de audit;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 reisplan en duur van de audit (ter plaatse en op afstand gespendeerde tijd, indien van toepassing);
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 gecontroleerde/gecertificeerde normen van de regeling (inclusief versienummer);
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 gecontroleerde locaties;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 e)
 
 
 auditmethode (risicobeoordeling en basis voor bemonstering, raadpleging van belanghebbenden);
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 f)
 
 
 certificering van andere certificeringsregelingen of normen;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 g)
 
 
 type broeikasgasgegevens.
 
 
 
 
 
 
 6.   
 Informatie over de auditresultaten:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 (uniek(e)) certificeringsnummer of -code;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 plaats en datum van afgifte van het auditverslag;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 een van de volgende uitkomsten van de audit:
 
 
 
 
 
 
 1)
 
 
 geldigheidsdata van het certificaat (en plaats van certificering, indien van toepassing);
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 2)
 
 
 lijst van vastgestelde non-conformiteiten met het toepasselijke tijdschema voor herstel;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 stempel en/of handtekening van de afgevende instantie.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 BIJLAGE IV
 Minimuminformatie die door certificeringsregelingen op hun website moet worden gepubliceerd, zoals bepaald in artikel 9
 
 1.   
 
 Contactgegevens van de regeling, met inbegrip van adres en e-mailadres.
 
 
 
 2.   
 
 De meest recente versie van de governanceregels en -procedures van de regeling, met inbegrip van de rollen van alle relevante instanties, nadere gegevens over de eigendomsstructuur, samenstelling en ervaring van de raad van bestuur, het secretariaat en het technisch comité, of gelijkwaardig, de lijst van deelnemers aan de regeling, klachten- en beroepsprocedures, en richtsnoeren voor audits. De documenten in verband met de regels en procedures bevatten een datum en versienummer en, indien van toepassing, een samenvatting van eventuele wijzigingen ten opzichte van de vorige documentversie.
 
 
 
 3.   
 
 Regels voor de berekening van de vergoedingen voor deelname aan de certificeringsregeling als bedoeld in artikel 11, lid 2, tweede alinea, van Verordening (EU) 2024/3012.
 
 
 
 4.   
 
 Jaarlijks activiteitenverslag.
 
 
 
 5.   
 
 Weblink naar het certificeringsregister.
 
 
 
 6.   
 
 Link naar de webpagina waarop de procedures zijn beschreven voor het indienen en beoordelen van klachten, met inbegrip van beroepsprocedures.
 
 
 
 7.   
 
 Mogelijke maatregelen van de certificeringsregeling naar aanleiding van een klacht.
 
 
 
 
 
 
 
 BIJLAGE V
 In het jaarlijks activiteitenverslag, bedoeld in artikel 9, op te nemen minimuminformatie
 
 1.   
 
 Bewijs van naleving van artikel 9, lid 1.
 
 
 
 2.   
 
 De marktrespons op de regeling, het aantal en het type gecertificeerde activiteiten (ingedeeld volgens de toepasselijke methode), de hoeveelheid, het type en de status van de gecertificeerde eenheden die door de regeling worden beheerd, waaronder bijvoorbeeld of zij al dan niet zijn afgegeven, afgeschreven, verlopen, geannuleerd of aan een buffer zijn toegewezen, het einddoel van de gecertificeerde eenheden en de soorten entiteiten die de gecertificeerde eenheden gebruiken.
 
 
 
 3.   
 
 Een overzicht van de activiteiten die door de certificeringsregeling in samenwerking met de certificerende instanties worden uitgevoerd om het algemene certificeringsproces en de kwalificatie en onafhankelijkheid van auditors te verbeteren, waaronder een lijst van technische workshops of andere soorten activiteiten ter bevordering van de uitwisseling van ervaring, kennis en beste praktijken met betrekking tot de toepassing van de toepasselijke certificeringsmethoden die overeenkomstig Verordening (EU) 2024/3012 zijn vastgesteld.
 
 
 
 4.   
 
 Een overzicht van het systeem van interne controle en van de periodieke evaluatie ervan, waaronder informatie over het toezicht op de werkzaamheden van de certificerende instanties en hun auditors. Dat overzicht omvat een beschrijving van de wijze waarop het systeem daadwerkelijk frauduleuze activiteiten verhindert middels tijdige opsporing, afhandeling en opvolging van fraudeverdenkingen en andere onregelmatigheden en, indien van toepassing, het aantal opgespoorde fraudegevallen of onregelmatigheden.
 
 
 
 5.   
 
 Een overzicht van de activiteiten met betrekking tot de betrokkenheid van belanghebbenden, waaronder openbare raadplegingen.
 
 
 
 6.   
 
 Een overzicht van de ontvangen klachten en, in voorkomend geval, herstelmaatregelen of wijzigingen van het governancesysteem die nodig zijn in het kader van de interne monitoring.
 
 
 
 7.   
 
 Een overzicht van vastgestelde gevallen van niet-naleving door exploitanten of certificerende instanties, het aantal en een beschrijving van gevallen waarin fraude is vastgesteld, met inbegrip van een actieplan in verband met de oplossing van klachten of van vastgestelde gevallen van non-conformiteit.
 
 
 
 8.   
 
 De criteria en procedure voor de aanwijzing van certificerende instanties.
 
 
 
 
 
 ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2025/2358/oj
 ISSN 1977-0758 (electronic edition)
 
 ////////////////////////$(document).ready(function(){generateTOC(true,'', 'Naar boven','false');scrollToCurrentUrlAnchor();});