Behandeling wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs en de Tijdelijke wet bekostiging  nieuwe basisscholen inzake vereenvoudiging van het bekostigingsstelsel voor het basisonderwijs en het (voortgezet) speciaal onderwijs (vereenvoudiging Londo) (23636)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 1886-1890

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

02-07-1996

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 38, pagina 1886-1890

02-07-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 23636Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting behandeling wetsvoorstellen: Opheffing van het adviesstelsel in zaken van algemeen verbindende voorschriften en beleid van het Rijk (Herzieningswet adviesstelsel) (24232); Algemene regels voor de advisering in zaken van algemeen verbindende voorschriften of te voeren beleid van het Rijk (Kaderwet adviescolleges) (24503)Pagina 1865-1877
Voortzetting behandeling wetsvoorstel Wijziging van de Wet voorkeursrecht gemeenten (24235)Pagina 1890-1902
Behandeling wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek in verband met de bevordering van de kwaliteit en de studeerbaarheid van het onderwijs (24619)Pagina 1878-1886
Voortzetting behandeling wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs en de Tijdelijke wet bekostiging nieuwe basisscholen inzake vereenvoudiging van het bekostigingsstelsel voor het basisonderwijs en het (voortgezet) speciaal onderwijs (vereenvoudiging Londo) (23636)Pagina 1924-1928
38ste vergadering; 2 juli 1996Pagina 1865-1865
Behandeling wetsvoorstel Wijziging van de Algemene Nabestaandenwet (wijziging overgangsrecht alsmede enkele technische aanpassingen (24693)Pagina 1904-1913
Stemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs, alsmede de Wet op het voortgezet onderwijs in verband met de decentralisatie van de huisvestingsvoorzieningen (24455)Pagina 1902-1904
Voortzetting behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek in verband met de bevordering van de kwaliteit en de studeerbaarheid van het onderwijs (24619)Pagina 1913-1924
Noot bij Behandeling wetsvoorstel Wijziging Algemene nabestaandenwet (wijziging overgangsrecht alsmede enkele technische aanpassingen) (24693)Pagina 1937-1939
Behandeling wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs en de Tijdelijke wet bekostiging nieuwe basisscholen inzake vereenvoudiging van het bekostigingsstelsel voor het basisonderwijs en het (voortgezet) speciaal onderwijs (vereenvoudiging Londo) (23636)Pagina 1886-1890
Voortzetting behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene nabestaandenwet (wijziging overgangsrecht alsmede enkele technische aanpassingen) (24693)Pagina 1928-1936

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de behandeling van: 
 
 het wetsvoorstel Wijziging
van de Wet op het basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal onderwijs
en het voortgezet speciaal onderwijs en de Tijdelijke wet bekostiging nieuwe basisscholen inzake vereenvoudiging van het bekostigingsstelsel
voor het basisonderwijs en het (voortgezet) speciaal onderwijs (vereenvoudiging
Londo) (23636).
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt geopend.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Grol-Overling (CDA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Dit kabinet heeft allerlei onbestaande woorden
uitgevonden, bijvoorbeeld "onderwijsvoorrangsgebiedenbeleid" en "studeerbaarheid".
Daarnaast werden bestaande woorden van geheel nieuwe connotaties voorzien,
bijvoorbeeld de woorden "vernieuwing", "decentralisatie" en "vereenvoudiging".
Deze termen houden tegenwoordig ook alle een meerdere of mindere mate van
bezuiniging in. Verhullend, dus.
 
 Vandaag spreken wij over de zogenaamde "vereenvoudiging" van het bekostigingsstelsel
voor het basisonderwijs, kortweg Londo geheten naar de voorzitter van de commissie
die dit stelsel ooit na jaren studie bedacht. Het was een goed systeem, wel
ingewikkeld maar op maat en dus rechtvaardig.
 
 Nu ligt er een vereenvoudiging voor, die onrechtvaardig uitpakt voor honderden
scholen die er meer dan 3% tot wel 6% op achteruit gaan, terwijl het toch
zo eerlijk becijferd was. Ook de beloofde overgangsregeling van 100% naar
66,6% naar 33,3% naar 0% in drie jaar maakt de achteruitgang niet acceptabel.
Vergelijk nu maar eens, mijnheer de voorzitter, de achteruitgang in persoonlijk
inkomen van mensen met 3% tot 6%; het hele land zou toch in opstand komen,
zelfs met een gewenningsregeling van drie jaar.
 
 In de Tweede Kamer zegt de staatssecretaris: "Dit is een alleszins verantwoorde
operatie. Ze leidt absoluut tot minder uitgaven voor bestuur en beheer." Hoe
past dit nu bij het uitgangspunt dat deze operatie budgettair neutraal zou
zijn? Hoe past dit bij het antwoord dat de Eerste Kamer kreeg in de memorie
van antwoord over de gelden die vrijkomen doordat twintig ambtenaren op het
departement overbodig zullen worden? De staatssecretaris zegt daarop dat de
opbrengsten daarvan al ingeboekt zijn in het kader van de op grond van het
regeerakkoord aan het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen opgelegde
herijkingstaakstelling. De CDA-fractie in dit huis heeft al jaren geleden
bezwaar gemaakt tegen het alvast inboeken van bezuinigingen voordat het parlement
gesproken heeft. In elk geval betreft dit wetsvoorstel dus toch een element
van bezuiniging, ook al wordt het verhullend "herijking" genoemd. Want het
geld van die twintig ambtenaren, dat zien wij dus niet meer.
 
 De CDA-fractie heeft bezwaren tegen gebouwònafhankelijke vergoedingen,
want er zijn wel degelijk verschillen in vierkante meters en in leeftijd van
gebouwen. De staatssecretaris zegt dat na de decentralisatie de rijksoverheid
geen invloed meer heeft op de aantallen gebouwen, waardoor ze niet meer vanzelfsprekend
de materiële instandhouding voor haar rekening kan nemen. Op de vraag
van de voltallige commissie voor onderwijs in deze Kamer hierover komt het
simpele antwoord, dat een oud gebouw niet per definitie hogere onderhoudslasten
kent. Dit antwoord staat zover af van de vraag, dat wij nog slechts kunnen
vermoeden dat het werkelijke antwoord verdrongen wordt. Waarom wordt niet
erkend dat niet de gemeenten, maar de scholen de dupe worden van het principe
dat de rijksoverheid niet wil betalen voor wat zij niet kan bepalen? De scholen
zijn echter op dit moment op een bepaalde wijze gehuisvest. Er is geen nieuwe
situatie; er worden geen nieuwe scholen gebouwd. Die scholen zijn er al. Dat
is een gegeven. De gemeente mag weliswaar bepalen in de toekomst, maar navenant
betalen kan zij niet. Dat noemen wij in ons taalgebruik "bezuinigen".
 
 Wij hebben al gezien waartoe te lage onderhoudskosten kunnen leiden: onvoldoende
schoonmaken van lokalen, gangen en toiletten. Het is niet alleen onhygiënisch,
maar het is ook pedagogisch onverantwoord als het verfwerk niet meer in orde
is. De verloederende invloeden van achterstallig onderhoud in wijken zijn
alom bekend, zoals ook de goed gedrag bevorderende invloed van frisse behuizingen
bekend is. Dit klemt allemaal des te meer na de wet van de decentralisatie
van de huisvesting die wij straks gaan afhandelen.
 
 De CDA-fractie betreurt het dat door deze nieuwe Londo-wetgeving opnieuw
fusievorming het gevolg zal zijn, afgedwongen fusies om financiële redenen.
Kleine scholen kunnen in de problemen komen. Verdergaande ontscholing van
dorpen brengt de leefbaarheid van kleine kernen in gevaar. In de Volkskrant
van 27 juni stond op de Forumpagina een interessant artikel van de hand van
mevrouw Liemburg, een partijgenote van de staatssecretaris. Zij verklaart
zich daarin een tegenstander van financieel geïnspireerde fusieoperaties.
Verder bepleit zij het niet laten doorgaan van de lumpsum-financiering in
het basisonderwijs. Zo hoort de staatssecretaris het eens van een ander.
 
 De CDA-fractie vindt het verder zeer merkwaardig dat voor een verzoek
van een schoolbestuur dan wel een gemeente tot herziening van het bekostigingsbedrag
te allen tijde een heffing van ƒ 500 betaald moet worden. Waarom is
de heffing niet beperkt tot verzoeken die kennelijk ongegrond zijn? Een redelijk
en beargumenteerd verzoek moet toch zonder straf kunnen worden gedaan? Zoveel
communicatie moet er toch mogelijk zijn tussen scholen en het departement?
 
 Ten slotte moet iedereen natuurlijk akkoord zijn met een simpele vereenvoudiging
van regelgeving en bekostiging. In dit geval bevat de zogenaamde vereenvoudiging
zoveel ingewikkelde bijeffecten en nog zoveel onduidelijkheid dat de CDA-fractie
geen heil verwacht van de voorgestelde wetswijziging voor de basisscholen
in dit land.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Linthorst (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Precies tien jaar geleden, in mei 1986, werd het
Londo-stelsel ingevoerd. Met Londo werden de exploitatiekosten niet meer achteraf
gedeclareerd bij het ministerie, maar werd een normatief bedrag vastgesteld,
gebaseerd op de kenmerken van de gebouwen en de leerlingen die deze gebouwen
bevolken. Hiermee zouden zowel de scholen als het departement op een eerder
moment een helder inzicht hebben in de te verwachten inkomsten, respectievelijk
de te verwachten uitgaven. Helaas pakte de werkelijkheid anders uit. De precisie
waarmee de onderhoudskosten van schoolgebouwen werden berekend, bleek dusdanig
ingewik keld dat de uitvoerbaarheid in de knel kwam.
 
 Het Londo-stelsel kent 42 indicatoren die ook nog eens in de loop van
een schooljaar kunnen veranderen. Dat betekent in de praktijk dat het ministerie
en de scholen pas ver na het betrokken uitgavejaar zicht hebben op de definitieve
vergoeding. Het is duidelijk dat het stelsel vereenvoudigd moet worden en
deze gedachtengang onderschrijft onze fractie van harte. Eenvoud en uitvoerbaarheid –
wij merken dat in deze Kamer wel vaker – willen nog wel eens botsen
met rechtvaardigheid in individuele gevallen. De complexiteit van de werkelijkheid
laat zich niet altijd vangen in eenvoudig te determineren categorieën.
Te veel aandacht voor individuele verschillen leidt tot onuitvoerbaarheid,
zoals het Londo-stelsel heeft laten zien. Te veel aandacht voor de uitvoerbaarheid
doet de werkelijkheid geweld aan. Er zal altijd een evenwicht moeten worden
gevonden. Mijn fractie betwijfelt of dit wetsvoorstel de toets der evenwichtigheid
kan doorstaan.
 
 Iedere verandering brengt herverdelingseffecten mee. Daar zijn wij ons
van bewust. Zolang deze beperkt in omvang zijn, is het leed te overzien. In
het oorspronkelijke wetsvoorstel werd als uitgangspunt gehanteerd dat in minder
dan 1% van de gevallen de achteruitgang groter mocht zijn dan 10% en in minder
dan 5% van de gevallen groter dan 5%. In het huidige wetsvoorstel liggen deze
percentages aanzienlijk hoger: 2,6% van de scholen gaat er meer dan 10% op
achteruit en 14,5% meer dan 5%.
 
 Bij de schriftelijke behandeling van dit wetsvoorstel heeft de staatssecretaris
gewezen op de gewenningsregeling. De nieuwe bedragen gelden pas vanaf het
jaar 2000. Dit biedt scholen de gelegenheid om hun uitgaven aan te passen.
De vraag is natuurlijk of zij dat voldoende kunnen, of zij zich misschien
genoodzaakt zullen zien om bijvoorbeeld minder schoon te maken. Want zelfs
de mooiste gewenningsregeling neemt niet weg dat uiteindelijk de verlaging
wordt doorgevoerd. 21% van de schoolbesturen gaat er meer dan 3% op achteruit.
Waar de budgetten toch al zeer sober zijn, kan een dergelijke vermindering
op het niveau van de individuele school een ramp betekenen.
 
 De effecten worden vooral veroorzaakt, doordat de gebouwafhankelijke kenmerken
uit het wetsvoorstel verdwenen zijn. Het motief daarvoor is gelegen in het
feit dat, als de huisvesting wordt gedecentraliseerd naar de gemeenten, het
Rijk geen invloed meer heeft op het aantal vierkante meters en dus ook niet
verantwoordelijk gehouden kan worden voor de financiering daarvan. Dit lijkt
een plausibele redenering. Stel dat de gemeenten maar lukraak gaan bouwen
dan moeten zij ook zelf maar voor de exploitatie zorgen. Is een dergelijke
vrees gegrond? Vorige week is in deze Kamer het wetsvoorstel decentralisatie
huisvesting behandeld. De behandeling is nog niet afgerond maar uit de behandeling
tot dusverre is wel duidelijk geworden dat angst voor overmatig bouwen van
de kant van de gemeenten niet bepaald de hoofdzorg van deze Kamer was, integendeel.
Door alle fracties is de zorg uitgesproken dat de gemeenten juist niet voldoende
geld zullen hebben om aan hun verplichtingen te kunnen voldoen.
 
 Mijnheer de voorzitter! Mijn fractie zit hier een beetje mee. Wij kunnen
individuele scholen moeilijk opzadelen met de financiële gevolgen van
beslissingen die op een eerder moment door anderen genomen zijn. Ik wijs op
de aantallen vierkante meters, de hoogte van de gangen, de vorm van het dak,
etcetera. De staatssecretaris heeft gezegd dat scholen die in een te duur
gebouw gehuisvest zijn natuurlijk kunnen omzien naar andere huisvesting, maar
dat argument vinden wij niet zo erg overtuigend. Het is de vraag of een dergelijke
optie op budgettair aanvaardbare wijze te realiseren is. Bovendien ligt, als
het wetsvoorstel decentralisatie huisvesting door deze Kamer wordt aanvaard,
de beslissingsbevoegdheid over de huisvesting bij de gemeenteraad en niet
bij het schoolbestuur. De situatie zou zich dus kunnen voordoen dat een school
de financiële exploitatiegevolgen moet dragen van de beslissing van de
gemeenteraad. Dit vinden wij nogal wrang, met name in het licht van het gegeven
dat de rijksoverheid zelf niet op de financiële gevolgen van gemeenteraadsbeslissingen
aangesproken wil worden. Want dat was de reden om gebouwafhankelijke kenmerken
niet als indicator in het vergoedingenstelsel op te nemen. De vraag doet zich
voor of het nadeel dat scholen ondervinden nog opweegt tegen de winst van
de geringere beheerslast. Wat dit betreft, willen wij graag van de staatssecretaris
vernemen of zij in staat is om aan te geven wat het opnemen van een beperkt
aantal gebouwafhankelijke kenmerken zou betekenen voor de beheerslast van
het ministerie.
 
 Mijnheer de voorzitter! Vorige week bij de behandeling van het wetsvoorstel
decentralisatie huisvesting heeft de staatssecretaris een uitspraak gedaan
die ons uit het hart gegrepen is. Zij zei, volgens mijn aantekeningen, dat
de verdeelmechanismen moeten kloppen en niet onder de schoonheid van het fonds
mogen bezwijken. In dat verband sprak zij de bereidheid uit om het proces
te volgen en om, als zich vormfouten in het wetsvoorstel zouden blijken voor
te doen, het wetsvoorstel aan te passen. Wij nemen aan dat deze beide uitgangspunten
ook op dit wetsvoorstel van toepassing zijn.
 
 Is de staatssecretaris bereid om te volgen welke feitelijke consequenties
de vereenvoudiging voor scholen heeft en met welke pragmatische oplossingen
ze de problemen ondervangen?
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik rond af. Wij juichen een vereenvoudiging van
Londo toe. Wij kunnen ons zelfs voorstellen dat de staatssecretaris de gemeenten
geen vrijbrief heeft willen geven om maar raak te bouwen, hoewel we ons oprecht
afvragen waar ze het geld vandaan zouden moeten halen. Wij vrezen echter dat
de schoonheid van de systematiek de werkelijkheid geweld aan doet. Wij vragen
de staatssecretaris om onze vrees over de te ver doorgeschoten vereenvoudiging
weg te nemen. Het antwoord wachten we met belangstelling af.
 
 
 
 
 
 De heer Veling (GPV):
 
 Voorzitter! Ik spreek mede namens de SGP en de RPF. Over de wenselijkheid
tot vereenvoudiging van de Londo-systematiek behoeft onzes inziens niet te
worden getwist. Weliswaar biedt Londo een uitstekend instrument om in elk
afzonderlijk geval te bepalen welke vergoedingen voor de materiële instandhouding
 van een school nodig zijn, maar de verfijning die voortkomt
uit de wens om maatwerk te bieden, kan de vijand worden van de hanteerbaarheid
van het stelsel. Het lijkt ons belastingstelsel wel!
 
 Er is dus ook naar onze mening reden om voor de materiële bekostiging
van scholen te zoeken naar een nieuw evenwicht tussen het belang van maatwerk
en het belang van eenvoud met het oog op de uitvoerbaarheid. De vraag die
nu bij de beoordeling van het voorliggende wetsvoorstel moet worden beantwoord
is of zo'n evenwicht inderdaad is gevonden. Wij zijn daar, met andere fracties,
niet zo zeker van. Onze aarzelingen worden geïnspireerd door argumentaties
pro het wetsvoorstel, zoals de regering die zelf heeft gegeven.
 
 Ik wijs erop dat we, voor een goed beeld van de effecten van deze vereenvoudiging,
moeten beseffen dat het gaat om een beperkt deel van de bekostiging van scholen.
Zelfs de materiële bekostiging heeft voor een deel te maken met huisvesting
waarvoor de gemeenten verantwoordelijk zijn. Voor een belangrijk deel gaat
het om andere kosten. De vergelijking met het teruglopen van een gezinsinkomen
van 6% gaat dus niet zonder meer op. De feitelijke consequenties van een percentuele
verschuiving in de materiële bekostiging tikt minder zwaar door op het
totale budget van de school omdat het slechts om een beperkt deel van het
budget gaat.
 
 Het blijft de vraag of de consequenties van deze vereenvoudiging aanvaardbaar
zijn. Is een evenwicht bereikt of schiet het wetsvoorstel door? Ik volg de
lijn van de vorige sprekers. In de memorie van toelichting werd destijds in
maart 1994 een heldere argumentatielijn gekozen. De Londo-bekostiging, waarvan
de billijkheid immers niet betwist was, werd gekozen als ijkpunt. De afwijkingen
die noodzakelijkerwijze zouden voortvloeien uit de vereenvoudiging zouden
niet te groot mogen worden. De indruk wordt gewerkt dat de toelaatbare afwijkingen
vooraf waren vastgesteld. Men moet bepaalde maatstaven aanleggen. Ik citeer:
"Cruciaal in dit proces – het proces van vermindering van het aantal
indicatoren – zijn uiteraard de gekozen uitgangspunten waarbij afwijking
van de huidige vergoeding nog aanvaardbaar wordt geacht. Deze uitgangspunten
bepalen immers de uiterste grenzen van de mogelijke vereenvoudigingsvoorstellen."
En volgt het beoordelingskader: "Voor wat betreft de basisvergoeding is het
uitgangspunt dat in minder dan 1% van de gevallen de achteruitgang groter
mag zijn dan 10%. In de meeste gevallen – bedoeld wordt 95% –
dient deze binnen de 5% te blijven."
 
 Inderdaad voldeden de aanvankelijke voorstellen aan deze norm. In november
1995 werd in een nota van wijziging het systeem verder vereenvoudigd. Het
werd eenvoudiger maar het zakte door het ijs van de eerder vastgestelde criteria
voor de acceptabele afwijking van de bestaande bekostiging. Het percentage
scholen dat er meer dan 10% op achteruit gaat, blijft niet binnen de 1. Het
wordt 2,6. Niet voor 95% van de scholen blijft de afwijking binnen de 5%,
maar slechts voor 85%. Dit is 10% minder. Ook gerekend naar het aantal besturen
in plaats van naar het aantal scholen wordt niet voldaan aan de vooraf vastgestelde
maatstaf. Ter compensatie werd de gewenningsregeling weliswaar verruimd, maar
dat is weinig bevredigend, omdat daarmee een structureel tekort slechts tijdelijk
wordt gematigd. Anderen hebben dit ook al opgemerkt.
 
 Naar onze opvatting is deze werkwijze, deze argumentatielijn, onbevredigend.
De toetsingscriteria "de uiterste grenzen van de mogelijke vereenvoudigingsvoorstellen"
werden aangepast aan de gewenste verdere vereenvoudiging. Maar daarvoor heb
je toch geen toetssteen?
 
 Wat was de zo dringende reden voor de regering om genoegen te nemen met
een uitkomst die niet voldeed aan de eerder zelf gekozen criteria? Dat moeten
wel heel zware argumenten zijn. De bekostigingsindicatoren die samenhangen
met de wijze waarop scholen feitelijk zijn gehuisvest, moesten worden geschrapt.
Want, aldus de toelichting op de nota van wijziging, na de decentralisatie
van de huisvestingsvoorzieningen heeft het Rijk geen invloed meer op het aantal
in gebruik zijnde gebouwen en vierkante meters. Dit is de motivering.
 
 Daar het Rijk in deze nieuwe situatie geen invloed meer heeft op de feitelijke
huisvesting van scholen vervalt de vanzelfsprekendheid dat het Rijk de financiële
consequenties van de materiële bekostiging voor zijn rekening neemt.
Dus, zo wordt geredeneerd, ligt het voor de hand om na de decentralisatie
van de huisvestingsvoorzieningen de bij het Rijk overblijvende vergoedingen
voor materiële instandhouding los te koppelen van gebouwkenmerken.
 
 Deze redenering vertoont een heel vreemde kronkel. De reden voor het Rijk
om het voor lief te nemen dat meer scholen er meer op achteruit gaan dan eigenlijk
toelaatbaar was, wordt gezocht in de toekomstige omstandigheid dat het Rijk
niet automatisch de consequenties wil vergoeden van beslissingen over huisvesting
die de gemeenten nemen. Daar de gemeenten huisvestingsverantwoordelijkheden
van de rijksoverheid overnemen, krijgen de scholen niet langer automatisch
een vergoeding voor de financiële consequenties van huisvestingsbeslissingen.
Er worden weliswaar verantwoordelijkheden overgedragen aan de gemeenten, maar
het zijn niet de gemeenten die de gevolgen moeten aanvaarden van de mogelijkerwijs
minder adequate materiële vergoedingen, maar de scholen.
 
 In de memorie van antwoord aan de Eerste Kamer meldt de staatssecretaris
dat zij deze zienswijze, deze redenering, niet deelt. Maar ons is volledig
ontgaan waarom dat zo is. De volzin die volgt op de mededeling dat de staatssecretaris
het er niet mee eens is, gaat namelijk over heel wat anders. Wij zouden een
toelichting dan ook op prijs stellen.
 
 Zoals ik bij het begin van mijn bijdrage zei, staan wij sympathiek tegenover
een vereenvoudiging van de Londo-systematiek. Maar de argumentatielijnen van
de regering zelf wekken wantrouwen ten aanzien van de billijkheid van de onderhavige
voorstellen.
 
 Met belangstelling wachten wij de reactie van de staatssecretaris af.
 
 
 
 
 
 De heer De Jager (VVD):
 
 Mijnheer de voorzitter! Dit wetsontwerp gaat over een vereenvoudiging
van het bekostigingsstelsel, dus ook van de administratieve lastendruk. Het
systeem was te ingewikkeld geworden.
 
 De staatssecretaris heeft meermalen gezegd dat dit ertoe leidt dat er
scholen zijn die meer krijgen en scholen die erop achteruitgaan.
Daar is niet aan te ontkomen. Het gaat natuurlijk wel om de vraag hoeveel
dat is. Ook heeft de staatssecretaris een overgangsregime bepaald. Veranderingen
in een bepaald budget hebben nu eenmaal nadelen. De staatssecretaris mag van
ons haar gang gaan, omdat het vereenvoudigen van het zogeheten Londo-systeem
onze instemming heeft. Uiteraard moet zij zorgvuldig te werk gaan. Daarom
vragen wij haar welke grenzen in procenten voor haar gelden voor mogelijke
voor- en achteruitgang in financiële middelen door deze vereenvoudiging.
Kan zij ook duidelijk maken wat de relatie is met de wet inzake decentralisatie
van de huisvesting?
 
 Dit wetsontwerp is er behoorlijk in geslaagd om waarborgen voor gelijke
behandeling overeind te houden. Het is dan ook verstandig van de regering
om deze wetswijziging, in tegenstelling tot andere wetsontwerpen, budgettair
neutraal te willen invoeren.
 
 De doelstelling is dat de beleidsruimte voor schoolbesturen moet toenemen.
Dat bepleit de VVD al langer. Ik heb begrepen dat de staatssecretaris van
plan is om dit project met goede waarborgen te omkleden. Zij heeft toegezegd
om ter zake jaarlijks te rapporteren.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 De beraadslaging wordt vanavond voortgezet na de afhandeling van wetsvoorstel
24619.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt van 12.50 uur tot 13.50 uur geschorst.
 
 
 
 
 Voorzitter: Tjeenk Willink
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik deel mede, dat bericht van verhindering is ingekomen van het lid Stevens,
wegens ziekte.
 
 
 
 
 
 Dit bericht wordt voor kennisgeving aangenomen.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik deel mee, dat wij vanavond na de dinerpauze eerst de wijziging van
de Algemene nabestaandenwet behandelen, althans de eerste termijn van de zijde
van de Kamer. Daarna handelen wij het wetsvoorstel over de kwaliteit en studeerbaarheid
van het onderwijs af, vervolgens het wetsvoorstel over Londo en ten slotte
volgen het antwoord van de regering in eerste termijn en de re- en duplieken
over de Algemene nabestaandenwet.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19951996-38-1886-1890.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl