Behandeling van: het wetsvoorstel Regels met betrekking tot de inburgering van nieuwkomers in de Nederlandse samenleving (Wet inburgering nieuwkomers) (25114).
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1997-1998, pag. 1355-1365

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

20-04-1998

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

nr. 27, pagina 1355-1365

07-04-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 25114Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voorzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Regels inzake een stelsel van varkensrechten en een heffing ter zake van het houden van varkens (Wet herstructurering varkenshouderij) (25746).Pagina 1380-1399
de stemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Wet Incompatibiliteiten Staten-Generaal en Europees Parlement om te bepalen dat het lidmaatschap van een adviescollege als bedoeld in de Kaderwet adviescolleges niet verenigbaar is met het lidmaatschap van de Staten-Generaal en van het Europees Parlement (24777).Pagina 1355-1355
Voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet bevordering evenredige arbeidsdeelname allochtonen in verband met het vergroten van de effectiviteit van de wet (Wet stimulering arbeidsdeelname minderheden) (25369).Pagina 1399-1404
Presentie en opening (dinsdag 7 april 1998)Pagina 1329-1329
Behandeling van: het wetsvoorstel Regels inzake een stelsel van varkensrechten en een heffing ter zake van het houden van varkens (Wet herstructurering varkenshouderij) (25746).Pagina 1329-1355
Voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Regels inzake een stelsel van varkensrechten en een heffing ter zake van het houden van varkens (Wet herstructurering varkenshouderij) (25746).Pagina 1365-1375
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 7 april 1998)Pagina 1406-1407
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet bevordering evenredige arbeidsdeelname allochtonen in verband met het vergroten van de effectiviteit van de wet (Wet stimulering arbeidsdeelname minderheden) (25369).Pagina 1375-1380
Lijst van besluiten (dinsdag 7 april 1998)Pagina 1405-1406
Behandeling van: het wetsvoorstel Regels met betrekking tot de inburgering van nieuwkomers in de Nederlandse samenleving (Wet inburgering nieuwkomers) (25114).Pagina 1355-1365
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene bijstandswet, de IOAW, de IOAZ, de WW, de Ziektewet, de WAO, de AAW, de Toeslagenwet, de AOW, de AKW, de ANW, de Waz en de Wajong (terugvordering en verhaal in verband met herziening van het debiteurenbeleid) (25661)Pagina 1329-1329
Voorzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Regels inzake een stelsel van varkensrechten en een heffing ter zake van het houden van varkens (Wet herstructurering varkenshouderij) (25746).Pagina 1404-1405

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 61 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Regels
met betrekking tot de inburgering van nieuwkomers in de Nederlandse samenleving
(Wet inburgering nieuwkomers) (25114).De beraadslaging wordt geopend.De heer Postma (CDA):Voorzitter! Nieuwkomers in de Nederlandse samenleving zijn geen nieuw
verschijnsel. In de afgelopen vier eeuwen hebben vele nieuwkomers zich in
Nederland gevestigd, bijvoorbeeld degenen die met tienduizenden naar ons land
zijn gekomen na de val van Antwerpen in 1585. Hun inburgering is niet ongemerkt
voorbijgegaan. Deze heeft ook enige problemen opgeleverd. Dat wordt ook in
de Nederlandse literatuur vermeld. Ik verwijs hiervoor naar Brederode in zijn
"De Spaansche Brabander", waarin hij de Antwerpenaren afschildert als mensen
met een afwijkende smaak en afwijkende modieuze kleding. Zij kwamen inderdaad
uit het Spaansche Brabant, de Spaansche Nederlanden. In de Gouden Eeuw zijn
er vele duizenden gekomen uit de Noord-Duitse laagvlakte. In de zeventiende
eeuw kwamen vele tienduizenden Hugenoten hier naar toe. In de negentiende
eeuw kwamen er velen uit Duitsland. Zij werden ook welbewust aangetrokken,
omdat alleen zij in staat waren, vanwege hun technische bekwaamheid, bepaalde
beroepen in de zich ontwikkelende industrie uit te oefenen.Ik kom op een eerste conclusie. In de afgelopen eeuwen is het van de kant
van de Nederlandse overheid een bewuste politiek geweest om buitenlanders
in Nederland toe te laten. Dat had twee achtergronden. In de eerste plaats
wijs ik op de geringe bevolking van Nederland, ongeveer 1 miljoen mensen.
Voorts wijs ik op de economische bijdrage die men van deze mensen verwachtte.
Interessante passages over die welbewuste politiek kunnen wij vinden in het
boek van prof. Visscher, getiteld "Ondergang van de Republiek der Zeven Vereenigde
Nederlanden".Wat is nu de doelstelling van het onderhavige wetsvoorstel? Dat is de
inburgering van nieuwkomers in de Nederlandse samenleving. Mijn eerste opmerking
heeft betrekking op het begrip "inburgering". Ik denk dat er feitelijk iets
anders wordt bedoeld, namelijk dat nieuwkomers zodanig begeleid worden dat
zij in staat zijn zelf in hun bestaan te voorzien. Ik denk dat het niet de
bedoeling van dit wetsvoorstel is dat zij de status van Nederlandse staatsburger
verkrijgen. Dat heb ik in het wetsvoorstel niet kunnen lezen. Het is in het
wetsvoorstel voldoende dat deze mensen als ingezetenen van Nederland een niveau
bereiken, waardoor zij zich in de samenleving kunnen redden.De doelgroep wordt gevormd door degenen die zich in Nederland vestigen
ter wille van een permanent verblijf. Uitgezonderd zijn de onderdanen van
de Europese Unie, de zogenaamde begunstigde Europese-Unieburgers. Dat staat
in artikel 48. Hier kunnen enkele discrepanties ontstaan. Een voorbeeld. Als
ik het goed heb begrepen, dan zijn kinderen van een Nederlandse werknemer,
die zich in 1990 in het Ruhrgebied heeft gevestigd, als zij terugkomen in
Nederland niet aan de inburgeringsplicht onderworpen. Nu de kleinkinderen
van een Nederlandse werknemer die zich in 1900 in het Ruhrgebied heeft gevestigd.
Zij vallen niet onder artikel 48. Zij worden wel onderworpen aan de inburgeringsplicht.
De vraag is of deze discrepantie aanvaardbaar is. Ik denk
overigens dat Antillianen en Arubanen ook aan de inburgeringsplicht worden
onderworpen. Ik zou dat graag bevestigd krijgen. Inburgering vindt plaats
door middel van een contract. Dat inburgeringscontract kan van twee kanten
bezien worden, namelijk vanuit de nieuwkomer en vanuit de overheid. De nieuwkomer
krijgt een plicht opgelegd. De vraag rijst dan of er niet te veel wordt gedaan.
Bij sommigen is dit ook merkbaar. De andere contractant, de Nederlandse overheid,
verplicht zich om de nieuwkomers serieus te nemen. Zij begeleidt hen op hun
weg naar integratie in de Nederlandse samenleving. Op die manier krijgt dit
contract een veel positiever klank, namelijk een binding van de Nederlandse
overheid om het doel te realiseren.Het wetsvoorstel heeft ook enkele nadelen. In de eerste plaats wordt de
integratie van mensen afkomstig uit landen van de EU erdoor belemmerd. Zij
vallen immers niet onder de bepalingen van het wetsvoorstel. Het is dus denkbaar
dat zij minder integreren dan nieuwkomers van buiten de EU. Moet het niet
financieel mogelijk gemaakt worden om betrokkenen op vrijwillige basis de
gelegenheid te geven hetzelfde programma te volgen als degenen die verplicht
het inburgeringstraject dienen te volgen?In de tweede plaats is het wetsvoorstel niet van toepassing op hen die
zichzelf wel kunnen redden, bijvoorbeeld buitenlandse topfunctionarissen die
zich in Nederland vestigen. Zij zitten niet om werk verlegen en hebben een
zeer hoog inkomen, maar zij integreren niet in de Nederlandse samenleving.
Zij blijven zich isoleren van de rest van de Nederlandse maatschappij.In de derde plaats is het wetsvoorstel niet afgestemd op mensen met een
hogere opleiding. Is het mogelijk om daarin te voorzien?In de Staatscourant van 23 december jongstleden worden enkele percentages
genoemd. Het aantal deelnemers bedraagt 66% van degenen die daarvoor in aanmerking
komen. Tussen de 45 en 60% legt de toets met goed gevolg af. Deze percentages
zijn te gering. Op welke wijze denkt de regering te kunnen voorzien in ophoging
hiervan? Heeft de regering streefcijfers voor ogen?Voorzitter! Mijn laatste opmerking heeft betrekking op artikel 10.1. De
toets moet binnen één jaar gehaald worden, waarbij wordt uitgegaan
van een belasting van 500 à 600 uur per jaar. Dit is een globale schets
van de redelijke belasting voor de gemiddelde nieuwkomer. Ik kan mij echter
voorstellen dat sommigen moeilijk aan deze eis kunnen voldoen, bijvoorbeeld
op grond van lichamelijke gesteldheid, op grond van oorlogstrauma's of op
grond van familiale omstandigheden. Is het mogelijk dat deze mensen een aangepast
programma volgen, waarbij zij niet gebonden zijn aan de termijn van één
jaar?Mevrouw Le Poole (PvdA):Voorzitter! De PvdA-fractie sluit zich graag aan bij de definitie van
het begrip "nieuwkomer" van onze partijgenote in de Tweede Kamer, mevrouw
Noorman-den Uyl. Mijnheer Postma heeft een interessant betoog gehouden over
het verleden. Wij hanteren een actuele definitie. Deze luidt: een nieuwkomer
is iemand die welkom is in Nederland, of men nu 18 of 70 is, analfabeet of
academicus en iedereen daartussen. Met onze partijgenoten aan de overkant
vinden wij het waardevol dat rechten en plichten om deze inburgering goed
te laten verlopen in deze wet geregeld worden. Inburgering van nieuwkomers
is essentieel om achterstandsituaties te voorkomen of te doorbreken.Op een aantal punten hebben wij vragen gesteld. Deze zijn soms uitvoerig
beantwoord door de regering. Op enkele van de door ons aan de orde gestelde
onderwerpen praten wij nog door.Eerst wil ik namens de PvdA-fractie een paar opmerkingen maken over de
aansluiting tussen inburgeringstraject en arbeidsmarkt. Wat het kabinet zich
als inzet voorstelt, is nuttig, maar kan geen sluitende aanpak worden genoemd.
En daar ging het om in de motie van mevrouw Noorman. Immers, alles wat de
regering zegt te willen bereiken is zoveel mogelijk arbeidstoeleidingsprojecten
aanbieden, zo goed mogelijke aansluiting inburgeringsprogramma op mogelijkheden
na afronding daarvan, zoveel mogelijk arbeidstoeleiding aansluitend op het
inburgeringsprogramma en direct na afronding daarvan. Allemaal nuttige en
waardevolle aandachtspunten, speciaal als wij weten dat in de praktijk nu
al als probleem geconstateerd is, dat de einddoelen van het inburgeringstraject
nogal eens heel theoretisch blijken te zijn in vergelijking met wat de praktijk
eist.Een probleem is natuurlijk wel dat de nieuwkomers concurreren met een
aantal groepen met problemen op de arbeidsmarkt. Ik noem de groep langdurig
werklozen en dan gaat het zowel om autochtonen als om allochtonen. Ik heb
in het kader van de behandeling van deze wet enige contacten gehad met mensen
in het noorden van het land die ervaring hebben met inburgeringsprojecten.
Daaruit kwam een aantal suggesties naar voren. Eén daarvan was om Arbeidsvoorziening
naar het begin van het traject te halen en betrokken te laten zijn bij de
intake. Ook wilde men in het traject aandacht besteden aan de lange termijn.
Geconstateerd werd dat er vaak spanning bestaat tussen korte en lange termijn.
Op korte termijn kan men werk krijgen ten koste van scholing, maar op lange
termijn kan men het werk niet houden. Wij zouden graag zien dat de regering
aan deze aspecten aandacht besteedt in het kader van haar streven naar een
sluitende aanpak.Wij hebben de regering gevraagd hoe zij staat tegenover het inschakelen
van gespecialiseerde instellingen als Emplooi. De regering antwoordt dat zij
in eerste instantie de zaak wil overlaten aan de gemeenten en RBA's die, als
zij dat nodig achten, een beroep kunnen doen op gespecialiseerde instellingen.
De regering heeft overigens niet goed begrepen wat onze bedoeling was. Een
sluitende aanpak zou er als volgt uit kunnen zien.Allen die een inburgeringstraject hebben afgerond, worden toegeleid naar
een gespecialiseerde instelling als Emplooi. Als deze bemiddeling na een periode
van bijvoorbeeld een jaar niet heeft geleid tot een arbeidscontract komt de
persoon in kwestie – dat is dan wel jammer – terecht in de algemene
pool van moeilijk bemiddelbaren van het RBA. Dit biedt enerzijds een sluitende
aanpak voor nieuwkomers die maximaal kansrijk is, omdat zij enige tijd een
geprivilegieerde positie hebben, die dan gerechtvaardigd wordt door de achterstanden
die ingelopen worden. Bovendien krijgen zij gespecialiseerde op hen toegesne den bemiddeling. Anderzijds is het redelijk, ervan uit te gaan dat
nieuwkomers na ongeveer een jaar hun achterstand hebben ingelopen. Dan is
het niet meer verdedigbaar dat zij een bevoorrechte positie houden ten opzichte
van andere probleemgroepen. Hoe staat de regering tegenover de manier waarop
wij ons dit voorstellen?Hierop aansluitend wil ik ook nog aandacht vragen voor de financiële
situatie van Emplooi. Uit de nadere memorie van antwoord begrijp ik dat de
regering in elk geval de activiteiten van deze instelling van belang vindt.
Is het juist dat het voortbestaan van deze instelling niet zeker is, omdat
er onvoldoende geld is? Wil de regering hier aandacht aan besteden?Vervolgens wil ik stilstaan bij de speciale problematiek van hoger opgeleide
vluchtelingen. De PvdA-fractie vindt het van belang dat deze mensen zoveel
mogelijk de kans krijgen, zich om te scholen voor een functioneren overeenkomstig
hun capaciteiten in de Nederlandse samenleving. De door de regering in haar
antwoord gesignaleerde initiatieven, zoals subsidie aan Job Support, vinden
wij goed. Wij vragen ons af of een uitbreiding van mogelijkheden tot om- of
bijscholing op HBO-niveau of universitair niveau, met behoud van uitkering,
ook mogelijkheden zou bieden om het perspectief van deze groep te vergroten.
Wij realiseren ons dat de bewindspersoon die over dit onderwerp gaat hier
niet aanwezig is, maar wij zouden toch, voorzover mogelijk, graag vernemen
hoe de regering – die in grote getale vertegenwoordigd is – hier
tegenover staat. Overigens stellen wij het op prijs als de door de regering
op dit gebied toegezegde notitie niet alleen naar de Tweede Kamer, maar ook
naar deze Kamer wordt gestuurd.Ik kom dan op de oudkomers. Het is blijkbaar een heel karwei voor de regering
om de beloofde notitie te produceren. Mijn partijgenote aan de overkant wacht
al maanden. De PvdA acht het van groot belang dat voor deze problematiek een
oplossing komt. Wij dringen aan op een notitie binnen afzienbare termijn.
Kan de regering dit toezeggen en concreet aangeven wanneer de notitie te verwachten
valt?Ook onze vragen met betrekking tot de positie van VVTV'ers zijn uitvoerig
beantwoord. Het verheugt ons dat ook VVTV'ers die een vluchtelingenstatus
krijgen, in aanmerking komen voor inburgeringprogramma's. De wettekst zelf
lijkt deze groep uit te sluiten. Immers, in artikel 1.1a, sub i, is wel sprake
van vreemdelingen die na een vergunning zoals bedoeld in artikel 9a, een vergunning
zoals bedoeld in artikel 9 hebben gekregen, maar niet van mensen die als vervolg
een vergunning als bedoeld in artikel 10 van de Vreemdelingenwet hebben gekregen.
Nu de regering expliciet aangeeft dat gemeenten ook deze groep een inburgeringsprogramma
moeten aanbieden, gaan wij ervan uit dat dit ook zal gebeuren. Overigens komt
het ons juist voor om de wetstekst bij een eerstvolgende wetswijziging op
dit punt aan te passen. Wil de regering, nu zij hier zo positief tegenover
staat, toezeggen hiervoor zorg te dragen?Voor het overige is de problematiek die aan de orde werd gesteld in de
brief van VluchtelingenWerk en ook deels al in de Tweede Kamer is besproken
naar ons idee nog steeds niet bevredigend opgelost. De regering verwijst in
de nadere memorie van antwoord naar haar keuze voor een stapsgewijze opbouw
van mogelijkheden om in de samenleving te integreren. Dit integratieproject
bevat voor een deel dezelfde elementen als het inburgeringstraject. Graag
zouden wij hier nader over vernemen: wat is de overeenkomst, wat zijn de verschillen?
Als er overeenkomsten zijn, waarom dan niet in hetzelfde programma? In hoeverre
is deelneming aan een inburgeringsproject nog zinvol na deelname aan het aparte
project?Collega Postma heeft gesproken over de inburgering van Europeanen. Ik
sluit mij aan bij zijn vragen op dat punt.Tenslotte kom ik op de bepalingen met betrekking tot handhaving. Naar
aanleiding van de antwoorden van de regering heb ik nog eens nader contact
gehad met het ministerie van Justitie, waar men zich bezighoudt met de Algemene
wet bestuursrecht. Ik heb begrepen dat de afspraak is dat wetgeving met betrekking
tot bestuurlijke sancties altijd deze afdeling passeert om te voorkomen dat
bepalingen in diverse wetten te veel uit elkaar gaan lopen. Met de onderhavige
wet schijnt dit niet te zijn gebeurd. Wij horen graag of deze informatie juist
is en, zo ja, waarom men zich niet aan de afspraken heeft gehouden. Als men
dat niet heeft gedaan, vinden wij dat ongelukkig, omdat het onwenselijk is
dat wetgeving van verschillende departementen met betrekking tot bestuurlijke
boeten en maatregelen op wezenlijke punten verschilt, alleen maar omdat de
ene hand van de regering niet weet wat de andere doet. Wij dringen er dan
ook op aan dat in de toekomst ook deze ministers zich aan de afspraken op
dit gebied houden. Graag een reactie van de regering.Ik heb ook begrepen dat Justitie ervan uitgaat dat boetewetten altijd
een cautie inhouden, dus de verplichting om mee te delen dat er een zwijgrecht
is. De cautie moet in de bepalingen zijn opgenomen vanwege de parallellie
met het strafrecht, ook al is dit strikt gesproken verdragsrechtelijk niet
vereist. Bij maatregelen gaat men ervan uit dat geen cautie vereist is. Ik
blijf er dus bij dat het laten vervallen van de cautieplicht in de bepalingen
over handhaving in deze wet systematisch niet juist is. De keuze die de regering
gemaakt heeft voor aansluiting bij het maatregelrecht in de wet inzake boeten
en maatregelen komt ons dus niet logisch voor.De regering geeft in haar antwoord aan dat in de algemene maatregel van
bestuur op basis van artikel 18, lid 7, de boete zal worden vastgesteld op
20% van de bijstand gedurende een maand. Naar aanleiding van onze vragen wordt
ook aangegeven dat in verband met de draagkracht van deze normering kan worden
afgeweken. Ligt het niet voor de hand, in de ongetwijfeld zeldzame gevallen
waar het hier om gaat, uit te gaan van ongeveer 20% van het netto maandinkomen
van de betrokkene? Ik wacht met belangstelling het antwoord van de regering
af.De heer Luijten (VVD):Voorzitter! Met dit wetsontwerp worden de privaatrechtelijke contracten
tussen nieuwkomers en gemeenten vervangen door publiekrechtelijke gemeentelijke
beschikkingen. Dit wetsontwerp biedt iedere nieuwkomer voor wie een achterstandssituatie
dreigt een inburgeringsprogramma. De VVD-fractie kan zich heel goed in dit
wetsvoorstel vinden.Dit voorstel is in onze ogen een belangrijk instrument om integratie van nieuwkomers in ons land mogelijk te maken, maar ook niet meer
dan dat. Je kunt niet alles bij wet regelen. Dat is maar goed ook. Voor het
welslagen van integratie zijn meer inspanningen nodig, niet in de laatste
plaats van de nieuwkomers zelf.Wij constateren ook dat het wetsontwerp sinds de indiening bij de Tweede
Kamer aanzienlijk is verbeterd. Ook heeft in dit huis een uitvoerige schriftelijke
voorbereiding plaatsgevonden. Daarom kan ik vandaag kort zijn en volstaan
met het stellen van een enkele vraag.De Tweede Kamer heeft op 11 november van het vorige jaar een motie van
mijn partijgenoot Kamp aanvaard. De gemeenten mogen de eerste drie jaar de
inburgeringsprogramma's uitsluitend aanbesteden aan regionale opleidingscentra.
De Tweede Kamer heeft in die motie uitgesproken dat het mogelijk moet zijn,
een klein deel van de inburgeringsprogramma's aan te besteden bij particuliere
taalinstituten opdat na drie jaar een goede vergelijking van de resultaten
mogelijk is.In de memorie van antwoord van 23 december vorig jaar antwoordt de regering
deze Kamer dat zij zich beraadt over de uitvoering van deze motie. Wij zijn
nu vijf maanden verder na indiening van die motie. De VVD-fractie vraagt zich
af of het beraad al tot enig resultaat heeft geleid, want anders zijn straks
de drie jaar ook al weer om.Voorzitter! Collega Postma heeft gesproken over artikel 10, lid 1. In
de voorstellen wordt regelmatig gesproken over het leveren van maatwerk. In
artikel 10, lid 1, wordt geregeld dat iedere deelnemer binnen een jaar een
traject van 500 à 600 uur moet afleggen. In de meeste gevallen zal
dat ook wel lukken, maar er zal ook een categorie zijn wie dat niet lukt.
Dat is dan niet aan die categorie deelnemers te wijten. De oorzaak kan zijn
lichamelijke of geestelijke gesteldheid. Onze vraag is of er in de uitvoeringsregeling
met deze categorie rekening zal worden gehouden. Immers, niemand zit te wachten
op een hoog verzuim en daaruit voortvloeiende budgettaire consequenties.Ook wij hadden dezelfde opmerking als mevrouw Le Poole en de heer Postma
over de hoogopgeleide vluchtelingen en ingezetenen uit andere EU-lidstaten.
Kortheidshalve sluit ik mij daarbij aan. Wij wachten de antwoorden van de
regering met belangstelling af.De heer De Boer (GroenLinks):Voorzitter! Het wetsvoorstel Inburgering nieuwkomers is in de Tweede Kamer
met algemene stemmen aangenomen. Aanvankelijk had die Kamer nogal wat kritiek
op het voorgelegde voorstel. Een constructieve opstelling van de regering
in het wetgevingsoverleg resulteerde in een nota van wijziging die het wetsvoorstel
aanmerkelijk heeft verbeterd. Aan de overzijde en hier is al opgemerkt dat
de titel van het voorstel meer belooft dan waargemaakt kan worden. Inburgering
en integratie regel je niet met een wet. Hooguit kan het pakket maatregelen
dat deze wet biedt de condities scheppen die het mogelijk maken dat nieuwkomers
in onze samenleving beter en sneller hun weg leren vinden, zodat zij daarin
volwaardig kunnen participeren.De fractie van GroenLinks vindt het jammer dat de nu voorliggende wet
te summier blijft in het leveren van meer maatwerk, gericht op het individuele
niveau van de nieuwkomers. De collega's hebben al gewezen op het probleem
van de hoger opgeleiden. Dat hoort hier bij. Het voorstel is in onze ogen
toch te veel een eenheidsworst gebleven. Juist op maat gesneden trajecten
bieden de meeste kans op snelle en blijvende resultaten.Het tweede zwakke punt in dit voorstel zijn de kwaliteit en kwantiteit
van het aanbod. Het inburgeringscontract legt nieuwkomers een aantal verplichtingen
op, voorzien van sancties als zij zich niet aan die verplichtingen houden.
Maar wat zijn de afdwingmogelijkheden en sancties als aan de aanbodzijde de
kwaliteit onvoldoende is om binnen de gemiddeld 600 uur het gewenste resultaat
te bereiken? De opleidingstrajecten vragen specifieke deskundigheden van trainers
en begeleiders. Het is de vraag of die specifieke deskundigheid overal en
in voldoende mate aanwezig is. Allereerst is de kwantiteit van het aanbod
cruciaal. Is die beneden de maat dan blijven wij zitten met de wachtlijsten.
Is het aanbod op zichzelf wel voldoende, maar zijn de trajecten kwalitatief
niet effectief genoeg dan heeft de opleiding onvoldoende resultaat en wacht
nieuwkomers en samenleving over een jaar een fikse teleurstelling, c.q. kater.Graag horen wij van de regering de actuele stand van zaken met betrekking
tot de wachtlijsten, de aanpak daarvan en de waarborgen die geboden kunnen
worden voor de kwaliteit van de trajecten. Tot nu toe blijft een en ander
in onze ogen te wazig. De intenties zijn goed, maar de harde voorwaarden voor
aansprekende resultaten worden niet geformuleerd en dat is jammer.Een zorgpunt is voor onze fractie de positie van de zogenaamde oudkomers,
een weinig geslaagde aanduiding overigens. Waar blijft de beloofde notitie?
Waarom moet het zolang duren? In een rapportage van de onderwijsinspectie
wordt de conclusie getrokken dat in 50% van de onderwijsinstellingen de prioriteit
die gegeven wordt aan nieuwkomerstrajecten leidt tot verdringing van het aanbod
aan oudkomers. Ook is er een afbouw te zien van activiteiten, gericht op oudkomers
die voorheen in het reguliere aanbod van volwasseneneducatie zaten. Mijn fractie
wil graag horen op welke wijze de regering ervoor gaat zorgen dat de integratie
van de lang in Nederland wonende allochtonen niet wordt verdrongen door de
overigens terechte aandacht voor nieuwkomers. Ik doel dan vooral op de ROC-trajecten
voor die categorie. Wat is het concrete beleid op dit punt?Voor het overige sluit ik mij kortheidshalve aan bij de vragen die door
de vorige sprekers zijn gesteld. Mijn fractie zal het wetsvoorstel steunen.Minister Dijkstal:Voorzitter! Uit de wijze waarop de sprekers het wetsvoorstel hebben benaderd
en misschien ook uit het feit dat anderen er niet over gesproken hebben, mag
ik afleiden dat ik geen uitgebreid betoog hoef te houden over het belang van
dit wetsvoorstel. Ik geloof dat iedereen er wel van overtuigd is dat het zinvoller
is om mensen die naar Nederland komen in het begin volgens bepaalde spelregels
te helpen in het leren van de taal en zich te oriënteren op de samenleving
dan dat wij dit nalaten en merken dat wij naderhand erg veel inspanningen
moeten verrichten om ze alsnog een goede plek in onze samenleving
te kunnen geven. Ik heb het dan nog niet eens over het persoonlijke leed dat
je mensen aandoet door ze dit aanbod niet in het begin te doen, maar achteraf
te zeggen: het wordt tijd dat u eens een taalcursus gaat volgen.Het is niet voor niets dat ik de taal noem. Ik ben er sterk van overtuigd
dat mensen die met elkaar moeten samenleven op zijn minst dezelfde taal moeten
spreken. Ik ga niet in op wat daarvan de grote voordelen zijn. Dat zal eenieder
kunnen begrijpen.Voorzitter! Ik wil een kanttekening maken bij wat de heer Postma over
de gehanteerde terminologie heeft gezegd. Hij zei: het begrip "inburgering"
is niet juist; moet het niet "begeleiding" zijn? Dat moet het in ieder geval
niet zijn. Wat wij nou net beogen, is mensen niet te begeleiden. Dat hebben
wij al te veel gedaan in dit land. Wat wij bedoelen, is mensen instrumenten
in handen te geven om zonder begeleiding aan het werk te kunnen gaan.Daarnaast sprak de heer Postma over het begrip "Nederlandse staatsburger".
Dat is hierop niet van toepassing. Het is goed dat hij dit opmerkte, omdat
anders misverstanden kunnen ontstaan. Het gaat om inburgeren, iets wat wij
niet alleen in deze context maar sowieso in onze samenleving als een normaal
Nederlands begrip kennen. Het gaat erom je in te werken in een situatie, waarin
je als burger makkelijk kunt functioneren zonder dat aan het burgerschap de
status gekoppeld is die met het begrip "Nederlands staatsburger" samenhangt.Voorzitter! Graag ga ik even in op het onderzoek waarover de heer Postma
heeft gesproken. Ik ben van oordeel dat de uitvoering van het inburgeringsbeleid
goed van de grond is gekomen. Er is sprake van een landelijke bereik; alle
gemeenten doen mee. Onder vluchtelingen is het bereik gemiddeld 93%; onder
gezinsvormers en -herenigers gemiddeld 75%. Van deze potentiële doelgroep
begint ongeveer 65% aan het programma terwijl 45 tot 60% het programma afrondt.
Het ligt in de verwachting dat deze resultaten in de komende jaren, maar dan
ondersteund door de wettelijke basis die er tot nu toe nog niet was, verder
zullen worden verbeterd.De gemeenten blijken zich het eerste jaar vooral te hebben gericht op
de organisatie van dit geheel. Daardoor is de inhoudelijke kant minder goed
belicht gebleven. Ik denk hierbij aan de zorg voor maatwerk en flexibiliteit,
het maken van goede afspraken met educatie-instellingen en Arbeidsvoorziening,
het aanbieden van maatschappelijke begeleiding en beroepsoriëntatie en
de regiefunctie van de gemeente. Ik verwacht dat hieraan in het vervolg meer
aandacht zal worden gegeven. Men realisere zich overigens dat de gemeenten
de regie krijgen over een complex netwerk; zo hebben wij het in Nederland
nu eenmaal georganiseerd. De cijfers zullen omhoog moeten worden gebracht
door meer aandacht te geven aan de inhoudelijke aspecten van de uitvoering
van het inburgeringsbeleid.Hiertoe worden inmiddels al verschillende stappen gezet. Gemeenten worden
er door middel van voorlichting op gewezen welke mogelijkheden er zijn om
maatwerk te bieden. In de voorlichting rond de invoering van de wet zal de
nadruk worden gelegd op de flexibiliteit die mogelijk is. Ook verwijs ik naar
het Transferpunt-Nieuwkomers, een onderdeel van FORUM, in het kader waarvan
wordt gewerkt aan een publicatie over de maatschappelijke begeleiding ten
behoeve van gezinsvormers en -herenigers, Antillianen en Arubanen. Dit wordt
direct na de zomer verwacht. In opdracht van VWS, BiZa en OCW werkt het genoemde
Transferpunt, in samenwerking met CINOP, een methode voor beroepenoriëntatie
uit; de presentatie hiervan zal binnenkort plaatsvinden. In verband met de
al genoemde regiefunctie voor de gemeenten heeft VWS een handboek samengesteld,
dat aan de hand van het onderhavige wetsvoorstel zal worden geactualiseerd.
Overigens is de registratie nog niet voldoende geregeld. De gemeenten zijn
thans doende om goede, betrouwbare en actuele cliëntenregistraties op
te bouwen. Er wordt dus aan vele kanten hard gewerkt aan het verder verbeteren
van de resultaten waarnaar de heer Postma heeft verwezen.Voorzitter! Ook is aandacht gevraagd voor de positie van de VVTV'ers en
de vluchtelingen. Het is bekend dat er in de Tweede Kamer geen meerderheid
kon worden gevonden om de VVTV'ers onder de werking van deze wet te brengen.
De motie-Bijleveld c.s. geldt alleen voor degenen die de VTV-status hebben
gekregen. Naar aanleiding van het feit dat de VVTV'ers niet onder de wet zijn
gebracht, hebben wij een brief van VluchtelingenWerk Nederland gekregen. Voorzitter!
De uitsluiting van de VVTV'ers brengt, in tegenstelling tot wat VluchtelingenWerk
naar voren heeft gebracht, geen extra administratieve rompslomp met zich mee
omdat de vluchtelingen goed herkenbaar zijn in de GBA-registratie. De Zorgwet
VVTV geeft VVTV'ers via het model van gefaseerde integratie de mogelijkheid
om op vrijwillige basis een programma te volgen. De gemeenten kunnen daarvoor
zorgdragen; reguliere middelen uit de volwasseneneducatie zijn hiervoor beschikbaar.
Nu via de motie-Bijleveld is bepaald dat de VTV'ers tot de doelgroep worden
gerekend, moet de positie van de VVTV'ers die een A-status hebben gekregen
worden geregeld. Ik zeg mevrouw Le Poole toe dat wij de eerste de beste gelegenheid
die zich aandient om de nodige technische wijzigingen in de wet aan te brengen,
daarvoor zullen aangrijpen.De heer Postma geeft de voorbeelden van een kind en een kleinkind van
ouders die in Duitsland zitten. Voorzitter! Het verschil zit 'm in het wel
of niet in Nederland zijn geboren. Daar vloeit die consequentie uit voort.
Onder het bereik van het wetsvoorstel vallen onder andere Nederlanders die
niet in Nederland zijn geboren en nooit in Nederland hebben gewoond. Dat is
dus een heldere regel. Ik denk dat u moeiteloos nog meer van dit soort voorbeelden
kunt vinden, die voortvloeien uit de gestelde regels. Ook als wij andere regels
maken, zul je dit soort op het oog rare discrepanties krijgen. In de logica
van het wetsvoorstel past dit echter zeker wel.Antillianen en Arubanen vallen ook onder de werking van de wet. Ik heb
hierover met de Antilliaanse en Arubaanse regering uitgebreid gesproken. U
weet dat er aanvankelijk een grote bezorgdheid was dat dit een verkapte toelatingsregeling
was. Woorden van die strekking zijn ook in de staten van beide landen op die
manier geuit. Dat is het niet. Ik heb gelukkig de beide regeringen kunnen
overtuigen dat het onlogisch zou zijn, als het nuttig is nieuwkomers uit andere
landen dit programma aan te bieden op weg naar de zelfredzaamheid, om dit
niet aan te bieden aan Antillianen en Arubanen. Dat argument
heeft hen overtuigd. Vervolgens zeiden zij dat er een hoop mensen zijn die
keurig de Nederlandse taal spreken, die zijn opgeleid op Curaçao of
wat dan ook en die de Nederlandse samenleving vrij behoorlijk kennen. Voor
die mensen zou het niet nodig zijn. Zij vroegen of die mensen niet de gang
naar het Bureau nieuwkomers bespaard kan worden, als duidelijk is dat zij
het niet nodig hebben. Ik heb daar "ja" op gezegd. Ik heb afgesproken dat
wij dit bij de vormgeving van de AMvB, waarin wij de ontheffingen regelen,
op een zodanige manier regelen dat de mensen voor wie het niet nodig is of
zinvol is, die weg niet hoeven te gaan.Het is goed dat de heer Postma ook hier heeft gewezen op die tweezijdigheid
van het contract. Het is in zekere zin ongelijk, want de nieuwkomer krijgt
de plicht om hieraan te voldoen. Doet hij dat niet, dan is er een sanctie.
In die zin kennen wij voor de overheid geen sanctie. Het is echter niet zo
dat de overheid niet op z'n minst de inspanningsverplichting heeft om de andere
kant van het contract te verzorgen. Het zal duidelijk zijn dat naar de mate
waarin de overheid dat niet kan, niet de plicht kan worden gelegd op de individuele
nieuwkomer die van die voorziening gebruik moet maken.De heer Postma heeft gevraagd of in een enkel individueel geval met bijzondere
omstandigheden, bijvoorbeeld bij mensen met een trauma of anderszins, de belasting
niet te zwaar zal zijn, zodat een zekere aanpassing in het programma nodig
is. De wet biedt de mogelijkheid om sowieso op de persoon het programma op
te stellen en om ontheffing te verlenen, als daarvoor om bepaalde redenen
aanwijzingen zijn. Wat dat betreft zit die flexibiliteit erin. Het wordt iets
lastiger op het moment dat een individu het programma heeft aanvaard en in
het programma zit. Dan moet je natuurlijk oppassen dat het niet een in- en
uitlopen vanwege omstandigheden wordt. Daar is die flexibiliteit dus per definitie
een stuk geringer. Ik kan mij bijna niet voorstellen, als zich een heldere
medische of sociaal-medische situatie voordoet, dat men in een individueel
geval in een afzonderlijke gemeente daar niet een passende oplossing voor
kan vinden. Ik geloof dus niet dat wij ons hierover bezorgd moeten maken.Mevrouw Le Poole heeft zeer terecht teruggegrepen op wat aan de overkant
over de relatie tussen inburgering en arbeidsmarkt is gezegd. Zij heeft ook
de motie van mevrouw Noorman over de sluitende aanpak aangehaald. De leden
van de Kamer zullen ongetwijfeld gelezen hebben wat de regering daarop geantwoord
heeft. Ik maak dus een onderscheid tussen dat waar wij ons materieel voor
willen inzetten en dat wat wij formeel niet wensen te garanderen. Wij kunnen
geen sluitende aanpak garanderen in de zin dat iedereen die dit opleidingstraject
heeft doorlopen, ook automatisch direct een baan krijgt. Dat is een type garantie
die wij ook niet aan anderen geven. Ik zou er ook zeer op tegen zijn om dat
te doen. Maar wat natuurlijk wel zinvol is, is je maximaal in te spannen,
opdat men zo goed mogelijk vanuit het inburgeringsprogramma in betaalde arbeid
komt. Ik had al toegezegd dat ik in overleg met het kabinet de heer Melkert
zou vragen daar speciale aandacht aan te geven. Dat heeft hij gedaan. Daarover
zijn inmiddels afspraken gemaakt met de VNG. Ik heb begrepen dat, naar ik
meen, een dezer dagen de afspraken met het Centraal Bureau voor de Arbeidsvoorziening
worden gemaakt. Ik heb dus op dit moment geen enkele reden om eraan te twijfelen
dat, voorzover het kabinet dit nu kan zien, niet alles eraan wordt gedaan
om de meest logische relatie te leggen met het hele inburgeringsprogramma.De opmerkingen die mevrouw Le Poole gemaakt heeft als aanvullende suggesties,
zijn interessant. Ik kan ze niet helemaal op hun merites beoordelen, maar
ik wil ze gaarne doorgeven aan de heer Melkert. Dat geldt dan voor het zo
vroeg mogelijk erbij betrekken van de Arbeidsvoorziening. Al te vroeg lijkt
mij niet voor de hand liggend, want dat zou dan betekenen: al meteen in dat
loket een plaats, naast de ambtenaar van het bureau nieuwkomers. Maar je kunt
je toch al veel voorstellen bij een goede samenwerking in dat lokale netwerk
tussen educatieve instellingen en de Arbeidsvoorziening.Mevrouw Le Poole heeft aandacht gevraagd voor het korte- en langetermijnprobleem,
zoals zij dat beschreven heeft. Dat zal ik ook onder de aandacht brengen.
En inschakeling van gespecialiseerde instellingen: dat zal ik ook graag willen
doen. Ik kan geen antwoord geven op de vraag of Emplooi te weinig geld heeft
en of wij bereid zijn hen te ondersteunen. Die informatie heb ik op dit moment
niet. Zou ik die straks nog krijgen, dan hoort u het, maar anders moet ik
dit nog maar opzoeken en u het later laten weten.Terecht heeft mevrouw Le Poole ook gewezen – het gaat dan om vluchtelingen –
op de relatie tussen het integratietraject, zoals dat plaatsvindt in bijvoorbeeld
opvangcentra, en de doorloop naar het inburgeringstraject. Ik ga er hier van
uit dat juist de individuele beoordeling ertoe leidt, dat als betrokkene de
status heeft die nodig is om in de inburgering te komen, ook wordt beoordeeld
hoe het staat met de taalvaardigheid en of het nog nodig is daar meer aan
te doen, en voorts hoe het staat met de oriëntatie op de samenleving
en de arbeidsmarkt.De vraag is door mevrouw Le Poole opgeworpen of dit wetsvoorstel is voorgelegd
aan het ministerie van Justitie. Het antwoord is: vanzelfsprekend. Voorzover
dat niet het geval zou zijn geweest – wat dus niet het geval is –
is er altijd nog een ministerraad waar de minister van Justitie volledig aanwezig
is om te zeggen: wat krijgen we nu, het heeft mijn departement niet gepasseerd!
U kunt dus gerust zijn; Justitie heeft er zeker ook naar kunnen kijken.Dan kom je natuurlijk op de vraag van mevrouw Le Poole: waarom heeft de
regering de cautieplicht geschrapt? Het antwoord daarop luidt als volgt. Naar
aanleiding van het advies van de Raad van State heeft de regering die cautieplicht
uit het wetsvoorstel gehaald, omdat de Raad van State en daarna ook de regering
van mening zijn dat de consistentie van het maatregelensysteem met de Algemene
wet bestuursrecht zwaarder moet wegen dan het belang van consistentie met
het boetesysteem. Bij het wetsvoorstel WIN zijn twee sanctiesystemen van toepassing.
Gelet op het gelijkheidsbeginsel dienen beide systemen zoveel mogelijk dezelfde
uitwerking te hebben.Dat brengt mij op de vraag waarom wij niet hebben gekozen voor de norm
van 20% van het nettomaandinkomen van de betrokkene als boete. Het uitgangspunt
van het boetesysteem bij de inburgering is dat de hoogte van
de boete voor alle nieuwkomers zoveel mogelijk gelijk dient te zijn. Derhalve
is gekozen voor 20% van het bijstandsniveau per maand, waarbij de draagkracht
van de nieuwkomers voor de gemeente reden kan zijn om van die normering in
een bijzonder geval af te wijken.Voorzitter! Ik heb de indruk dat ik nu in ieder geval de vragen heb beantwoord
die op mijn weg lagen.Minister Ritzen:Voorzitter! Als ik hier het estafettestokje mag overnemen van mijn collega
van Binnenlandse Zaken, dan wil ik mij aansluiten bij de dank die hij uitsprak
voor datgene wat naar voren is gebracht. Voorts zeg ik dank voor de naar voren
gebrachte brede steun voor een wetsvoorstel dat – ook daarbij sluit
ik graag aan bij de collega Van Binnenlandse Zaken – natuurlijk geen
garantie geeft dat daarmee de inburgering, wat ook precies daarmee bedoeld
wordt, ook wordt gerealiseerd. Dit is een van de onderdelen waarbij, als ik
nu mijn eigen terminologie gebruik, de bevordering van een volwaardige deelname
aan de Nederlandse samenleving voor mensen die nieuw Nederland binnenkomen,
tot stand wordt gebracht.Mijn betrokkenheid daarbij is eigenlijk tweeledig. Aan de ene kant vanuit
datgene wat Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen kan doen, en aan de andere
kant ook vanuit het enorme belang van het zo snel mogelijk betrekken van mensen
die nieuw in de Nederlandse samenleving komen, bij die Nederlandse samenleving.
Je realiseert je namelijk voortdurend, dat het succes van de kinderen op school
heel erg afhankelijk is van de mate waarin de ouders betrokken zijn bij het
onderwijs. Zij kunnen daarbij betrokken zijn door kennis van dat onderwijs,
kennis van de Nederlandse taal, alsmede door kennis van het onderwijssysteem.
In dat verband wordt gedacht aan veel meer andere maatregelen dan alleen aan
die welke met dit wetsvoorstel worden genomen. Er zijn veel projecten waarbij
veel moeders betrokken worden bij het onderwijs aan hun kinderen en in dat
verband is gezorgd voor les in de Nederlandse taal. In toenemende mate zijn
wij ons gaan richten op het bevorderen van de deelname van vaders aan cursussen
Nederlands als tweede taal. Hierbij wordt met name gedacht aan vaders van
kinderen die op een Nederlandse school verblijven. Maar nogmaals, allereerst
geldt mijn betrokkenheid het aanbod van volwasseneneducatie met les in Nederlands
als tweede taal. De afgelopen jaren is de verbinding tussen volwasseneneducatie
met Nederlands als tweede taal en beroepsonderwijs tot stand gebracht met
de Wet educatie en beroepsonderwijs. In dat verband wil ik een aantal opmerkingen
maken.De heer Postma sprak over verdringing en de heer De Boer sloot zich in
zekere zin bij de opmerkingen van de heer Postma aan. Hoe gaat het nu met
oudkomers? We constateren met vrij veel voldoening, dat de instellingen erin
zijn geslaagd, de wachtlijsten tot de helft terug te brengen. In 1994 hadden
wij nog een wachtlijst van 16.000 personen en in 1996 een van 8000 personen.
Het aantal daalt nog steeds. Er is dus een constant dalende trend. Hierbij
zijn twee elementen te onderscheiden.Het eerste element is, dat in de aperte vraag geleidelijk is voorzien.
Daarentegen is de latente vraag nog steeds buitengewoon groot. Hierover is
de Tweede Kamer een notitie toegezegd. Met dit onderwerp zal het kabinet zich
nog bezighouden met het oog op het uitbrengen van die notitie. De opgetreden
vertraging heeft te maken met het feit, dat je aan het gestelde politieke
conclusies moet verbinden. Dit kabinet zal die politieke conclusies echter
vooral moeten overlaten aan een volgend kabinet.Met betrekking tot de verdringing bestaan veel misverstanden. De heer
Postma sprak over verdringing van burgers binnen de Europese Unie. Ik kan
in dat verband geen cijfers noemen. Ik wijs er echter op, dat ik het genoegen
heb met grote regelmaat bij instellingen voor volwasseneneducatie op bezoek
te zijn. Gisteravond was ik in het Westland bij een instelling met de naam
Evo2. In de cursus Nederlands als tweede taal zat iemand uit Finland en iemand
uit Portugal. Ik had absoluut niet het idee, dat er daar een wachtlijst was.
Voorzover er wachtlijsten zijn, zijn die in de grote steden en soms zijn die
er als gevolg van organisatorische vraagstukken. Met andere woorden, ik meen
dat er op dit moment geen echte problemen bestaan ten aanzien van de aperte
vraag. Wat de latente vraag betreft, ligt de zaak anders.Hiermee heb ik ook enigszins geantwoord op de vraag van de heer De Boer.
Natuurlijk speelt op de achtergrond het idee dat heel veel extra geld beschikbaar
is gesteld voor nieuwkomers. Daarmee wordt de cursus Nederlands als tweede
taal ontlast. Daarnaast is extra geld voor oudkomers beschikbaar gesteld,
waardoor er ook meer ruimte is gekomen.Voorzitter! Vervolgens wil ik iets zeggen over het kwaliteitsaspect. Daarover
sprak de heer De Boer. Ik wijs erop, dat er wat de verbetering van de kwaliteit
betreft een geweldige slag is gemaakt. Wie de basiseducatie Nederlands als
tweede taal zo'n acht à tien jaar geleden bezocht, kreeg daarvan een
volstrekt ander beeld dan hij nu zou krijgen. Met enige trots, die wij kunnen
hebben dankzij degenen die voor het succes gezorgd hebben, dus de instellingen,
kunnen wij zeggen, dat wij waarschijnlijk de meest geprofessionaliseerde instellingen
ter wereld hebben en wel in die zin, dat hier maximaal gebruik wordt gemaakt
van moderne middelen. We hebben het programma Nieuwe buren. Dat wordt door
vele deelnemers gezien als een buitengewoon aantrekkelijke manier om Nederlands
te leren. Tegelijkertijd werkt het zeer efficiënt. In dat opzicht hebben
wij dus alles gedaan wat mogelijk was.De heer De Boer sprak over de kwaliteit aan de aanbodkant. Allereerst
wijs ik erop, dat de inspectie met het oog daarop haar werk doet. Wij hebben
de inspectie gevraagd om in het komende onderwijsverslag van de kwaliteit
een aandachtspunt te maken. Verder hebben wij steeds de gemeenten opgeroepen
in dit verband kritisch te zijn en eventueel gebruik te maken van de beperkte
mate van concurrentie. Die is er namelijk tussen ROC's. Er zijn gemeenten
die dat doen. Bijvoorbeeld de gemeente Amstelveen kiest zeer nadrukkelijk
niet voor de meest nabij gelegen, maar voor een andere instelling. Overigens
zie ik dat zo'n gemeente al in een heel vroeg stadium de beroepsopleidingen
verbindt aan de volwasseneneducatie, dus aan Nederlands als tweede taal en
dat zij tegelijkertijd het arbeidsbureau daaraan verbindt. De logica daarachter
is dat het leren van Nederlands als tweede taal heel vaak
een omgeving vergt waarin mensen die taal kunnen oefenen. Ik zie dan ook met
veel belangstelling dat taalstages nu vanzelfsprekend worden, ook voor het
leren van Nederlands als tweede taal.De motie-Kamp is niet zo eenvoudig uit te voeren, omdat de evaluatie van
de Wet inburgering nieuwkomers ongeveer gelijk zal vallen met die van de Wet
educatie en beroepsonderwijs. Wij zijn tot de conclusie gekomen dat wij er
niet te veel papierwerk aan moeten besteden en de instellingen er niet te
veel mee moeten belasten, maar dat wij die twee evaluaties op elkaar moeten
afstemmen. Die lijn is al eerder afgesproken bij de Wet educatie en beroepsonderwijs.
Dan moet de gelegenheid worden benut om na te gaan hoe de motie optimaal tot
zijn recht kan komen, want er zijn zeker risico's van overhaaste invoering,
bijvoorbeeld het risico van wachtgeld bij educatie-instellingen en ook het
risico van BTW-afdracht. Aan besteding bij particuliere aanbieders is in ieder
geval BTW-afdracht verbonden. Een strikte interpretatie van de passage "onder
dezelfde voorwaarden" kan aanleiding geven tot nogal wat problemen, want dan
krijg je weer verschillende educatie-instellingen. De ene moet dan BTW betalen,
de andere niet. Op de lange termijn wil ik de situatie het liefst houden zoals
die nu is wat de BTW-betaling betreft: geen BTW op educatie.Ik zie de kwestie van de hoger opgeleiden als een probleem waarin verdere
stappen mogelijk zijn. Ook hier heb ik geprobeerd mij verder te verdiepen
in datgene wat zich voordoet en daaruit conclusies te trekken. Er doet zich
hierbij een enorm probleem voor omtrent verwachtingen. VluchtelingenWerk Nederland
heeft mij er bij herhaling op gewezen dat veel nieuwkomers met een hogere
opleiding verwachten dat die opleiding in Nederland tot zijn recht kan komen
zoals dat het geval was in het land van herkomst. In de meeste gevallen zal
die verwachting leiden tot grote teleurstellingen, omdat onderwijsniveaus
en ook de onderwijspraktijk over de wereld enorm verschillen. Wij hebben daarvoor
de diplomawaardering, maar het gaat vaak om meer dan dat. Het gaat ook om
de wijze waarop de beroepspraktijk tot zijn recht komt. Ik ben zeer erkentelijk
voor de rol die bijvoorbeeld VluchtelingenWerk Nederland en andere opvangende
instellingen hierin spelen, die voortdurend dat gesprek aan de orde brengen.Het heeft ook geleid tot een punt dat in zekere zin in de marge van het
wetsvoorstel ligt. Ik heb aan de universiteiten en instellingen voor hoger
beroepsonderwijs gevraagd om te bevorderen dat er voor deze groep, wanneer
die een asielstatus heeft gekregen – het gaat vaak om asielgerechtigden –
stages beschikbaar zijn binnen instellingen voor hoger onderwijs. Mensen kunnen
dan zelf nagaan waar hun potentie ligt; zij kunnen zelf hun talenten toetsen
aan datgene wat in de Nederlandse samenleving wordt gevraagd. De Technische
Universiteit Delft heeft dat met grote gretigheid gedaan en heeft er een heel
mooie video over tot stand gebracht, die inmiddels is rondgestuurd naar andere
universiteiten als voorbeeld. Wat mij betreft, kan er een heel belangrijke
rol worden gespeeld in die zin dat de talenten van nieuwkomers maximaal worden
benut.Vervolgens kom ik bij een aantal praktische punten. Informatie over gezinshereniging
is praktisch. Eerlijk gezegd denk ik dat het punt zich daar niet voordoet.Voor hoog opgeleiden met een asielstatus is er in eerste instantie het
universitair asielfonds, dat een beperkt aantal mogelijkheden heeft. Het is
nog steeds beperkt, maar in de loop van de tijd is het wel verdrievoudigd
à verviervoudigd dankzij de steun die wij er namens het kabinet aan
konden geven.Met wat aarzeling heb ik ervoor gekozen om de wachttijd voor degenen die
een asielstatus hebben gekregen terug te brengen van drie jaar naar een jaar.
Ik zeg dit met nadruk, omdat die aarzeling is gebaseerd op nogal wat informatie
dat in sommige gevallen de keuze van de plek waar men asiel aanvraagt mede
te maken heeft met de mogelijkheden voor verdere studie. Dat punt moet in
alle eerlijkheid worden onderkend. In de afweging is gekozen voor een vermindering
van de wachttijd.Aparte regelingen, zoals die ook met de minister van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid met regelmaat worden besproken, zijn niet aan de orde. Dat
zou ook onrecht doen aan de grote groep mensen die niet van buitenlandse herkomst
is en toch graag binnen de sfeer van de sociale uitkeringen gebruikmaakt van
de mogelijkheid van deelname aan het hoger onderwijs. De regelingen moeten
gelijk oplopen. In Rotterdam vindt een experiment plaats. Dat moet worden
benut om te bezien in hoeverre mensen die vanuit de inburgering in Nederland
hun plaats zoeken of verworven hebben, kunnen deelnemen aan het hoger onderwijs.Het aantal van 600 uur toets is een gemiddelde. Iemand die al voldoet
aan CITO-toets niveau 3, wordt niet langer binnen het inburgeringstraject
gehouden. In het algemeen bestaat er grote behoefte om in dat geval door te
stromen. Na afloop van de 600 uur wordt nadrukkelijk nagegaan op welk niveau
men zich bevindt. Het afleggen van de toets na één jaar betekent
niet dat het traject per se moet worden afgesloten. Voortzetting moet binnen
het reguliere traject plaatsvinden. De heren Postma en De Boer vroegen om
maatwerk. Naar mijn ervaring wordt dat voortdurend geleverd.De voorzitter:Voordat ik de staatssecretaris het woord geef, wijs ik erop dat de regering
voor de beantwoording reeds meer tijd nodig heeft gehad dan de Kamer heeft
gebruikt om de vragen te stellen, terwijl het een goede gewoonte is dat het
omgekeerde het geval is. Een negatieve spreektijd van de staatssecretaris
zou het beste uitkomen.Staatssecretaris Terpstra:Voorzitter! Op het terrein van de gemeentelijke organisatie van het inburgeringstraject
en de maatschappelijke begeleiding zijn geen vragen gesteld, dus ik ben sneller
klaar dan u had durven dromen.De heer Postma (CDA):Mijnheer de voorzitter! Graag zeg ik de bewindslieden dank voor hun uitvoerige
beantwoording, die het mij mogelijk maakt mijn tweede termijn kort te houden.
De minister van Binnenlandse Zaken heeft mij enigermate in verwarring gebracht
naar aanleiding van mijn voorbeeld met betrekking tot Nederlanders die in
het buitenland gewoond hebben en terugkomen. Is het zo dat Nederlanders die
 zich in het buitenland vestigen en vervolgens terugkomen,
niet aan deze wet onderworpen zijn? Ik geef een voorbeeld. Een gezin met twee
in Nederland geboren kinderen vertrekt naar het buitenland. Daar worden wederom
twee kinderen geboren. Het gezin met vier kinderen komt vervolgens terug naar
Nederland. Vallen de eerste twee kinderen dan niet onder de wet en het derde
en vierde kind wél?De minister heeft aangegeven dat de flexibiliteit in de wet zelve zit.
Tegelijkertijd heeft hij een opening gemaakt. Er kan ook flexibiliteit worden
aangewend in een individueel programma in de gemeenten. Ik heb begrepen dat
dit niet zo in de wettekst is geformuleerd. Daarom hecht ik eraan deze toezegging
van de minister nog eens nadrukkelijk te markeren.Mijn derde opmerking heeft betrekking op diegenen die niet door het wetsvoorstel
worden bestreken: de onderdanen van de Europese Unie. Zij worden niet aan
een inburgeringsverplichting in het kader van dit wetsvoorstel onderworpen.
Met andere woorden: aan hen wordt ook niet de plicht opgelegd om te integreren
en in te burgeren. Gezien de opmerking van minister Dijkstal en minister Ritzen,
dat taal toch zo ongelooflijk belangrijk is om in de Nederlandse samenleving
te kunnen communiceren, zitten wij hier met een probleem. Het is denkbaar
dat mensen uit Zuid-Italië die zich in Nederland vestigen, niet integreren
omdat zij geen wettelijke verplichting hebben, terwijl mensen uit Albanië
dat wel doen. Nogmaals, ik erken dat dit wetsvoorstel daar niet over gaat.
Toch wil ik erop wijzen dat zich hierbij op de lange termijn wellicht een
probleem kan voordoen. Ik vraag het kabinet om daarop te gelegener tijd terug
te komen.Met betrekking tot de hogere opleidingen zegt de minister: er worden geen
aparte regelingen op sociaal gebied gemaakt ten behoeve van buitenlanders,
want die bestaan ook niet voor Nederlanders. Gelijke monniken, gelijke kappen.
Je zou kunnen zeggen: waarom maken wij geen aparte regelingen op sociaal gebied
voor buitenlanders die dan ook voor Nederlanders toegankelijk zijn?. Je kunt
het niet alleen negatief formuleren, maar ook positief. Dit waren mijn opmerkingen
in tweede termijn. Ik verneem gaarne het antwoord van de regering daarop.Mevrouw Le Poole (PvdA):Voorzitter! Ik ben blij met de uitvoerige beantwoording van de vragen,
ook al betreur ik het voor de agenda van de Kamer dat het misschien daardoor
allemaal wat uitloopt.Ik ben blij met de toezegging dat de positie van VTVV'ers die VTV'ers
zijn geworden, zal worden geregeld. Ik heb begrepen dat dit ook slaat op VVTV'ers
die een status hebben gekregen. Dat is een andere groep in de Vreemdelingenwet.
Het komt allemaal in orde, zo heb ik begrepen. Ik ben daar blij om.Ik ben ook blij met de belangstelling die minister Dijkstal heeft getoond
voor onze opmerkingen over een sluitende aanpak, met name met het oog op de
aansluiting op de arbeidsvoorziening. Natuurlijk kunnen banen niet worden
gegarandeerd. Maar als alle suggesties worden doorgegeven aan de minister
die daarover gaat, hoop ik dat dit zal bijdragen aan een zo goed mogelijke
gang van zaken. Ik ben nog benieuwd naar het antwoord over Emplooi. Ik hoop
dat dit ook aan minister Melkert wordt doorgegeven, zodat hij er aandacht
aan zal besteden als er financiële problemen zijn. Het werk van die instelling
is namelijk heel waardevol.Ik zal niet veel meer zeggen over de handhaving, want het wordt iedere
keer een herhaling van zetten. Het antwoord dat ik nu heb gekregen, had ik
ook de vorige keer gehad. Ik denk dat ik maar afwacht tot de Algemene wet
bestuursrecht dit regelt. Ik hoop dat het dan in orde komt en consistent wordt
geregeld. De veronderstelde gelijkheid met betrekking tot de 20% van de bijstandsuitkering
is volgens mij geen gelijkheid. De draagkracht van de mensen verschilt namelijk.
Als de minister zegt dat met draagkracht rekening moet worden gehouden, dan
klopt een boete van 20% van de bijstandsuitkering niet. Maar goed, ook dit
is een herhaling van zetten.Ik ben blij dat de wachtlijsten voor de "oudkomers" zijn gereduceerd en
dat dit probleem de aandacht van de regering houdt. Ik begrijp het antwoord
van minister Ritzen op de vragen van collega Luijten naar aanleiding van de
motie-Kamp niet. Ik heb begrepen dat er problemen zijn. Ik hoor wat dat betreft
graag of er daadwerkelijk met de ROC's is afgesproken dat alle inburgeringsprogramma's
naar de ROC's gaan. Als dat het geval is, hoe wordt dat probleem dan opgelost?
Ik heb geen antwoord gehad op mijn vraag of het wellicht een oplossing is
om hoger opgeleiden, met behoud van uitkering, nog enige tijd een studie aan
een HBO of universiteit te laten verrichten. Misschien moet minister Melkert
die vraag beantwoorden. Als dat zo is, dan kan die wellicht worden doorgegeven,
want ik wil daar wel graag antwoord op.Ik kondig nu alvast aan dat mijn fractie, zeker gelet op de aandacht van
de regering voor de problemen die wij aan de orde hebben gesteld en de toezeggingen
terzake, het wetsvoorstel graag zal steunen.De heer Luijten (VVD):Voorzitter! Ik dank de bewindslieden voor hun antwoord.De minister van Binnenlandse Zaken sprak over de overeenstemming tussen
de Nederlandse regering en die van de Antillen en Aruba. Ik heb uit publicaties
begrepen dat zou zijn afgesproken dat een afgeronde opleiding op MAVO-niveau
voldoende zou zijn voor een vrijstelling van de inburgeringsverplichting.
Dat begrijp ik wel, maar inburgeren is meer dan taal alleen. Er is sprake
van drie componenten. Ik wijs ook op het verkrijgen van meer inzicht in de
Nederlandse samenleving en het inzicht in de arbeids- en scholingsmogelijkheden.
Je kunt wel aan het taalniveau voldoen, maar die twee andere componenten komen
dan niet aan bod. Hoe voorkomen wij dat juist de Antillianen blijven hangen
in hun eigen groep? Wij moeten ervoor zorgen dat zij door dat inzicht in de
Nederlandse samenleving en het inzicht in de arbeids- en scholingsmogelijkheden
uit hun groep komen en integreren in deze samenleving. Een afspraak op alleen
het gebied van de taal lijkt mij niet voldoende, ook gelet op het feit dat
de taal op de Antillen vaak een ander Nederlands is dan wat men hier nodig
heeft om redelijk te kunnen functioneren.Dan een vraag aan de minister van Onderwijs over de motie-Kamp. De minister
ziet nog steeds problemen op dat punt. Die zag hij bij de behandeling aan
de overzijde ook al. Net als mevrouw Le Poole begrijp ik dat
niet helemaal. De minister gaat niet in op onze vraag of die motie wordt uitgevoerd
en wat het beraad terzake heeft opgeleverd sinds 23 december jongstleden.
Eigenlijk is de minister zich al sinds die 23ste december aan het beraden.
Wat er in de motie wordt gevraagd, betreft geen aardverschuiving. Er wordt
voor gepleit om een klein deel van het programma aan te besteden bij particuliere
opleidingsinstituten, waar veel gemeenten nu al relaties mee hebben. Een en
ander is bedoeld om de ROC's een beetje bij de les te houden en om na drie
jaar een vergelijking mogelijk te maken. Wij zouden graag op de hoogte worden
gehouden van wat de regering in haar ondoorgrondelijke wijsheid heeft besloten
als het beraad is voltooid. Wij pleiten er in ieder geval voor om die motie
uit te voeren.Minister Dijkstal:Voorzitter! In antwoord op de vragen van de heer Postma bevestig ik wat
hijzelf ook suggereerde. Neem een Nederlander die naar het buitenland gaat
met twee kinderen die hier zijn geboren en die daarna twee kinderen krijgt
die in het buitenland zijn geboren. Voor de vraag of je onder de inburgering
valt, maakt het inderdaad verschil uit of je hier bent geboren of daar.Dan de toezegging over de flexibele toepassing. In het wetsvoorstel is
sowieso voor de individuele benadering gekozen. Wat dat betreft is er al sprake
van flexibiliteit. Er wordt namelijk gekeken naar wat de man of vrouw die
voor het loket staat, al dan niet kan en wat zijn of haar omstandigheden zijn.
Het andere element is hoe onmenselijk de gemeente of de educatieve instelling
omgaat met mensen die in de bijzondere situatie zitten die de heer Postma
schetst. Ik heb geen enkele reden om aan te nemen dat men dat onmenselijk
doet en dat de flexibiliteit die je in het normale verkeer mag verwachten,
daar niet wordt toegepast. Als ik toezeg dat ik gemeenten daarover zal aanschrijven,
krijgt dit punt veel te veel nadruk. Ik ben daar zeer voorzichtig mee. De
heer Postma sprak over zeer uitzonderlijke situaties. Ik veronderstel dat
men in de praktijk daar al zonder meer soepel mee om zal gaan. Ik heb geen
reden, mij hier verder zorgen over te maken.Ik ben het met de heer Postma eens dat het jammer is dat EU-onderdanen
niet onder deze wet kunnen vallen. Daar kunnen inderdaad rare verschillen
uit voortkomen. Het enige wat overblijft, is de mogelijkheid om op vrijwillige
basis mee te doen. Minister Ritzen heeft al aangegeven dat er op dit punt
enige problemen te verwachten zijn. Ik noem de capaciteit van de instellingen
en de concurrentie van nieuwkomers.De heer Postma (CDA):Mag ik dan concluderen dat er ten aanzien van die groepen ook een verantwoordelijkheid
van de Nederlandse regering is?Minister Dijkstal:Ik kom niet zo heel veel verder met het begrip "verantwoordelijkheid".De heer Postma (CDA):Ik wel!Minister Dijkstal:In de Grondwet wordt een zekere zorgplicht ten aanzien van de sociale
grondrechten omschreven. De minister van Onderwijs, het gehele kabinet, de
gemeenten en vele andere betrokkenen zijn bezig met het opzetten en onderhouden
van een goed netwerk van onderwijsinstellingen. De verantwoordelijkheid voor
onderdanen van de EU ligt vooral bij henzelf.De heer Postma (CDA):De regering is ervoor verantwoordelijk dat onderdanen van de EU die zich
in Nederland vestigen ook onderdeel van de Nederlandse samenleving kunnen
worden. Dit kan niet overgelaten worden aan het vrije spel der maatschappelijke
krachten.Minister Dijkstal:Ik vermoed dat ik daar een groter vertrouwen in heb dan u met uw vraag
suggereert. De minister van Onderwijs is dagelijks bezig met het netwerk van
educatieve voorzieningen. Dit netwerk kan elke toets en elke vergelijking
met het buitenland doorstaan. Wij proberen het aanbod te verzorgen, maar de
individuele onderdaan zal zelf moeten beseffen hoe belangrijk het is dat hij
de weg naar de juiste instelling vindt. Ik weet dat er wachtlijsten zijn en
dat wij te maken hebben met andere lastige punten, maar dat komt ook voor
op andere terreinen. Wij moeten proberen, de problemen zo goed mogelijk op
te lossen.Voorzitter! Emplooi vervult inderdaad een zeer nuttige functie voor de
arbeidsbureaus, met name bij de vroegtijdige opvang. In de wereld van Arbeidsvoorziening
spreekt men over het doorcontracteren naar organisaties, zoals Emplooi. Arbeidsvoorziening
en Emplooi zijn in gesprek teneinde de samenwerking opnieuw vorm te geven.
Op dit moment heb ik geen reden, aan te nemen dat het bestaansrecht van Emplooi
ter discussie staat, ook niet op het punt van de financiering. Niettemin zal
ik de vraag van mevrouw Le Poole doorgeven aan de heer Melkert.Bij de beantwoording van de vraag over de sanctiesystemen heb ik gesproken
over de Algemene wet bestuursrecht, terwijl het in dat kader over de Algemene
bijstandswet had moeten gaan. Mijn excuses daarvoor.Voorzitter! Ik zeg tegen de heer Luijten dat het kabinet heeft geaccepteerd
dat de zaak binnen het Koninkrijk een slagje anders ligt. Ik heb begrip voor
een zekere mate van gevoeligheid van de Antilliaanse en Arubaanse regering.
Men wil graag onderdeel zijn van het Koninkrijk. Men wijst er terecht op dat
er voor Nederlandse analfabeten ook geen verplicht programma geldt. Ik vind
dat sommige van die opmerkingen best hout snijden. Echter, het snijdt ook
hout dat iemand die naar Nederland komt, de taal moet beheersen en zijn weg
in de samenleving moet kunnen vinden. Er kan een onderscheid worden gemaakt
tussen Antillianen en Arubanen en andere nieuwkomers ten aanzien van taal
en de oriëntatie op de Nederlandse samenleving. Wie met enige regelmaat
op de Antillen of op Aruba komt, weet dat er wel degelijk sprake is van een
oriëntatie op de Nederlandse samenleving. Men zal niet in dezelfde mate
van de details op de hoogte zijn als hier, maar het is geen totaal onbekend
land. De taalbeheersing is verreweg het belangrijkste. Daarover zijn al uitgebreide
gesprekken gevoerd, onder andere over het opleidingsniveau. Ik wil daar graag
nog eens over praten met de collega's van beide regeringen aldaar, zodra die
regeringen weer geheel missionair zijn.Ik wijs er ten slotte op dat de belangrijkste groep waar het hier om gaat –
de groep waarover wij ons het meest zorgen maken – de
groep jongeren is. Voorzover het jongeren zijn die in Nederland een vervolgopleiding
kunnen volgen speelt het niet. Dan blijft een lastige groep over, waar wij
de Task Force Antilliaanse en Arubaanse jongeren voor hebben opgericht. Er
wordt zowel in Nederland als op de Antillen en Aruba van alles geregeld om
te proberen die jongeren zo vroeg mogelijk te bereiken. Ik ben niet van plan
op dit moment verder te gaan dan wij nu al doen, waar de wetgeving ook op
gericht is. Ik vind het dan ook goed om in de AMvB een klein beetje rekening
te houden met gevoeligheden aan de andere kant die ik niet helemaal onbegrijpelijk
vind.Minister Ritzen:Voorzitter! In tweede termijn zijn nog twee vragen aan mij gesteld. De
eerste betrof de hoger opgeleiden. Mijn antwoord in eerste instantie was dat
hier sprake moet zijn van "gelijke monniken, gelijke kappen". Wij zijn aan
het experimenteren om na te gaan of in de sfeer van sociale verzekeringen
en sociale uitkeringen meer deelname aan hoger onderwijs onder strikte voorwaarden
tot stand kan worden gebracht. In Rotterdam wordt zo'n experiment gedaan,
waarop kan worden aangesloten. Ik weet overigens dat daarbij ook mensen met
een asielstatus een rol spelen. Vervolgens komt er van de minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid een vrij dik pakket met betrekking tot de uitvoering
van de Europese Top in Luxemburg over het werkgelegenheidsbeleid, waarin dit
ongetwijfeld een aandachtspunt is. Dat biedt ook de gelegenheid voor een nadere
discussie.Dan kom ik bij de vraag over de motie-Kamp. Ik was daar misschien wat
onduidelijk over. Daar bied ik mijn verontschuldigingen voor aan. Inderdaad
is wettelijk vastgelegd dat de ROC's de volwasseneneducatie voor hun rekening
nemen. Dat betekent dat de uitvoering van de motie-Kamp zou moeten leiden
tot wetgeving. In de desbetreffende wet is echter aangegeven dat dit pas kan
na evaluatie. De evaluatie van de Wet inburgering nieuwkomers zal ongeveer
gelijk lopen met de evaluatie van de Wet educatie en beroepsonderwijs. Het
ligt in het voornemen om op dat moment te bekijken hoe uitvoering kan worden
gegeven aan de motie-Kamp. Een grote complicatie hierbij vormen de verschillen
in level playing field die kunnen ontstaan, met name op het terrein van het
ministerie van Financiën waar het gaat om de BTW-heffing. Wij moeten
wat dat betreft een pas op de plaats maken en goed kijken hoe een en ander
feitelijk functioneert. Voordat je wetgeving indient moet je wel heel stevig
in je schoenen staan.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19971998-1355-1365.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl