Behandeling van het wetsvoorstel Aanpassing van de Boeken 3 en 6 van het Burgerlijk Wetboek en andere wetten aan de richtlijn betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt (30928)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2007-2008, pag. 924-929

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

12-11-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

nr. 14, pagina 924-929

17-10-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30928Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 9 oktober over het Actieplan KrachtwijkenPagina 917-923
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 11 oktober 2007 over terrorismePagina 924-924
Presentie en opening (woensdag 17 oktober 2007)Pagina 903-903
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 17 oktober 2007)Pagina 985-986
Regeling van werkzaamheden (woensdag 17 oktober 2007)Pagina 929-934
Debat over de vertrekpremie voor een ABN AMRO-topmanPagina 903-917
Debat over de mogelijke afschaffing van de basisbeursPagina 975-985
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Economische Zaken (XIII) voor het jaar 2008 (31200 XIII) en het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Fonds economische structuurversterking voor het jaar 2008 (31200 D)Pagina 943-975
Noot: Bijvoegsel met Schriftelijke antwoorden van de minister en staatssecretaris van Economische Zaken op vragen, gesteld in de eerste termijn van de begrotingsbehandeling EZ en FES 2008 (31200 XIII en 31200 D)Pagina 987-995
Behandeling van het wetsvoorstel Aanpassing van de Boeken 3 en 6 van het Burgerlijk Wetboek en andere wetten aan de richtlijn betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt (30928)Pagina 924-929
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Aanpassing van de Boeken 3 en 6 van het Burgerlijk Wetboek en andere wetten aan de richtlijn betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt (30928)Pagina 934-943

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Aanpassing
van de Boeken 3 en 6 van het Burgerlijk Wetboek en andere wetten aan de richtlijn
betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten
op de interne markt (30928).De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Vos (PvdA):Voorzitter. Europa is het leukste land van de wereld, althans, dat vind
ik. Getuige de vele vluchten, vakanties, tweede huizen en handelsbetrekkingen
naar, met en in de lidstaten is Europa ook de habitat van steeds meer Nederlanders.
Zij zijn dan toerist, gast, ver familielid, allochtoon, maar vooral consument.
De wet die wij vandaag behandelen, zorgt ervoor dat je als Nederlander in
Europa overal op dezelfde consumentenbescherming mag rekenen.Voor een eurofiel klinkt dat als muziek in de oren, maar ook voor zeer
principiële eurosceptici, die principieel geen stap buiten de grens willen
zetten, is deze wet een verbetering. De wet omschrijft immers nauwkeurig en
omvattend welke handelspraktijken oneerlijk zijn en wanneer je dus als consument
in je recht staat als je slachtoffer bent van een oneerlijke handelspraktijk.
De PvdA is dan ook blij met dit wetsvoorstel, ook al behandelen wij het rijkelijk
laat.Het wetsvoorstel maakt het overigens niet alleen voor de consument gemakkelijker,
maar ook voor de ondernemer. Hij of zij hoeft als er plannen zijn om ook in
andere lidstaten nering te drijven niet met 27 verschillende wetten rekening
te houden. Ik voorzie een nog grotere markt voor unieke Nederlandse producten,
zoals design, mode, open-sourcetechnologie en onze heerlijke kazen en worsten,
alsmede comfortabele klompen. Want overigens ben ik van mening dat de Nederlandse
klomp veel sierlijker is dan de Amerikaanse croc.Toch ziet onze fractie op een aantal punten nog kansen voor verbetering
voor de consument, die ik straks zal toelichten. Ik begin echter met wat recente
voorbeelden uit de praktijk, waarover ik de bewindslieden vraag of de nieuwe
wet de consument beter zal beschermen dan nu het geval is.Een paar maanden geleden stelde mijn collega Martijn van Dam vragen over
de hoge tarieven die providers berekenen voor het bellen naar 0900-nummers,
in het bijzonder met prepaidkaarten. Een hogere prijs berekenen dan je hebt
aangegeven is onrechtmatig, dat is duidelijk, maar zal het onder de nieuwe
wet ook onrechtmatig zijn als providers de informatie over de kosten van het
bellen naar deze nummers niet duidelijk aangeven? In artikel 193b, lid d staat
dat een handelspraktijk oneerlijk is indien de handelaar het vermogen van
de gemiddelde consument om een geïnformeerd besluit te nemen aanmerkelijk
beperkt, waardoor die gemiddelde consument een besluit neemt – of een
overeenkomst aangaat -dat hij anders niet had genomen. De redactie van het
programma Kassa is enkele dagen bezig geweest om de wijze van berekening van
de tarieven van die providers te achterhalen. Als informatie over de kosten
van het bellen naar deze nummers zo ingewikkeld is, is er dan volgens de bewindslieden
sprake van een oneerlijke handelspraktijk?Op een ander voorbeeld werd ik gisteren pijnlijk duidelijk gewezen door
de Volkskrant, omdat ik een suffe spaarder zou zijn. Dat is geen prettige
manier om wakker te worden op maandagochtend. Een bepaalde bank heeft de laatste
jaren langzaam aan de rentetarieven van haar spaarrekeningen verlaagd. Ik
was mij als automatisch spaarder niet van deze wijzigingen bewust. Ik had
het wellicht kunnen weten als ik op mijn rekeningafschriften of op het overzicht
van mijn internetspaarrekening verschillende cijfertjes zou hebben opgemerkt.
De bank in kwestie heeft mij in ieder geval nooit middels een aparte brief
of een handzame banner gewaarschuwd dat het rentetarief waarmee ik ooit was
begonnen zou worden verlaagd. Is zo'n bank volgens de nieuwe Richtlijn oneerlijke
handelspraktijken aan te pakken door te verwijzen naar artikel 193d, lid 3?
Daarin staat dat het een misleidende omissie is als informatie verborgen wordt
gehouden of op onduidelijke, onbegrijpelijke of dubbelzinnige wijze, dan wel
te laat wordt verstrekt. Het is ook onrechtmatig als een handelaar het commerciële
oogmerk niet laat blijken, namelijk veel winst maken over mijn rug, waardoor
de consument een besluit neemt of kan nemen dat hij anders niet had genomen.
Ik denk dat ik niet de enige brave spaarder ben die als een suf konijntje
in de koplampen van de grote volksspaarbank heeft gestaard, verblind voor
dit soort halftransparante knabbelpraktijken. Ik vraag de bewindspersoon naar
de verhouding tussen misleidende omissie en actieve informatieplicht. Kortom,
tot hoe ver zal het begrip "misleidende omissie" in de praktijk
strekken? Graag krijg ik hierop een reactie.Met een aantal punten wil mijn fractie de bescherming van de consument,
maar ook de handhaving van de wet verbeteren. Mijn fractie is voor een volledige
bestuursrechtelijke handhaving door de Consumentenautoriteit. Dat willen wij
om een aantal redenen. De eerste is dat bestuursrechtelijke handhaving efficiënter
is dan civielrechtelijke handhaving. Nu moet de Consumentenautoriteit voor
die onderdelen die civielrechtelijk worden gehandhaafd een verzoekschrift
indienen bij de rechter omdat het om open normen zou gaan. De rechter doet
dat werk nog eens dunnetjes over, maar daar gaat veel tijd overheen. Het lijkt
onze fractie dat de Consumentenautoriteit even capabel is, wellicht zelfs
meer ervaren, als het gaat om het bepalen van de mate van onrechtmatigheid
of de overtreding. Wij willen de Consumentenautoriteit graag wat meer tanden
geven. Dat kan door een volledig bestuursrechtelijke handhaving door deze
publiekrechtelijke instelling. Een andere reden is dat dit in lijn ligt met
de wijze van handhaving, zoals die ook plaatsvindt door de NMa.De duale route is wat ons betreft onnodig omslachtig. De nota naar aanleiding
van het verslag over deze vraag is onduidelijk. Er wordt niet overtuigend
beargumenteerd dat een oneerlijke handelspraktijk niet goed kan worden aangepakt
door de toezichthouder. Een volledig bestuursrechtelijke handhaving laat onverlet
dat er andere vormen van geschilbeslechting blijven bestaan. De individuele
consument kan nog steeds naar de geschillencommissie en verenigingen, als
bedoeld in Boek 3, artikel 305a, kunnen nog steeds rechtsvorderingen instellen.
Dat mooie systeem blijft dan gehandhaafd, zoals al is aangegeven in de beantwoording
van de vragen van de VVD in de nota naar aanleiding van het verslag. Ik heb
daarom een amendement op dit punt ingediend. Dat komt erop neer dat de Consumentenautoriteit
en de AFM deze wet geheel bestuursrechtelijk kunnen handhaven.Dan iets over het rechtsgevolg, indien een oneerlijke handelspraktijk
is vastgesteld. In het wetsvoorstel, zoals dat nu voorligt, kan de Consumentenautoriteit
een boete opleggen. Die is gelukkig verhoogd tot € 450.000, maar
de individuele consument heeft daar weinig aan. Wat kan de consument verwachten
als hij schade heeft geleden door een oneerlijke handelspraktijk? Mijn fractie
stelt voor, om als een oneerlijke handelspraktijk is geconstateerd, het onrecht
dat de consument is aangedaan recht te zetten. Hij krijgt het geld terug en
mag het goed of de dienst behouden. Dat is korter gezegd de bepaling "geld
terug, spul houden". Met deze nieuwe vorm van handhaving kunnen wij de
consument ook compenseren voor geleden schade. Ik denk concreet aan het product
Internetplus bellen. Dat is door veel mensen besteld, maar niet geleverd,
om allerlei redenen. Mijns inziens is dit een geval van artikel 193g, lid
e. In het amendement krijgen de gedupeerde consumenten hun geld terug voor
de maanden waarin ze geen gebruik hebben kunnen maken van de dienst, maar
ook krijgen zij hetzelfde aantal maanden gratis gebruik van de dienst, zodra
die weer werkt. Ik stel mij voor dat bedrijven die eenzelfde experimentele
dienst overwegen dan eerst nog eens nadenken en nog een keer testen, voordat
ze zo'n dienst groots in de markt gaan zetten.Over de uitvoering valt ook nog wel het een en ander te zeggen. Als er
inderdaad zoveel mogelijk publiekrechtelijk wordt gehandhaafd, zal de Consumentenautoriteit
moeten kunnen bepalen dat de consumenten de schade moeten terugkrijgen en
dat ze worden gecompenseerd als sprake is van een overtreding door een handelaar.
Dat wil echter niet zeggen dat de individuele consument, een groep consumenten
of een vereniging die zich laat vertegenwoordigen, dat ook niet via de civielrechtelijke
weg zouden kunnen doen. Ik denk dan aan het eisen van een schadevergoeding
volgens de gangbare manieren. Ik hoor graag het oordeel van de minister over
het idee achter dit amendement, de wenselijkheid en de uitvoerbaarheid ervan.Dan is er nog een punt dat mijn collega van het CDA en ik in de schriftelijke
ronde naar voren hebben gebracht, namelijk de bescherming van de kleine ondernemer,
in het bijzonder die van de zelfstandige zonder personeel. Steeds meer mensen
werken als zelfstandige zonder personeel, zoals een freelancer,
een eenmansbedrijf, of hoe je het ook noemt. Deze kleine zelfstandigen zijn
ook vaak het slachtoffer van oneerlijke handelspraktijken, maar hebben, in
tegenstelling tot grote bedrijven, vaak weinig mogelijkheden om naar de rechter
te stappen. Om ook deze groep te beschermen, zou de Wet oneerlijke handelspraktijken
ook moeten gelden voor zelfstandigen zonder personeel. Ik overweeg op dit
punt een motie in te dienen. Ik verneem graag de mening van de bewindspersonen
hierover.Dan nog iets over incassokosten. Naar aanleiding van vragen van de vaste
commissie voor EZ heeft de minister van Justitie aangegeven in overleg te
treden met het bedrijfsleven om tot een oplossing te komen voor het probleem
van extensieve incassokosten. Graag krijg ik antwoord op de vraag hoe het
staat met dat overleg met het bedrijfsleven en of de minister nog overweegt
bedingen met een onredelijk hoog incassotarief op de zwarte lijst van onredelijk
bezwarende bedingen van artikel 236 Boek 6 BW te plaatsen.Dan iets over misleidende reclame. De SER-commissie voor consumentenaangelegenheden,
de CCA, heeft aangegeven dat de consumentenbescherming door deze wet achteruitgaat
op het punt van misleidende reclame. De minister van Justitie heeft al in
zijn antwoord op de vraag van de Kamer aangegeven dat er geen sprake zal zijn
van achteruitgang van de bescherming op dit punt, maar mijn fractie hoort
wel graag of de leden van artikel 194a over vergelijkende reclame ook gelden
voor de relaties tussen ondernemers en consumenten.Dan nog een opmerking over de Consumentenautoriteit zelf. Heeft deze autoriteit
wel genoeg fte's om zijn nobele taak uit te voeren? Ik stel vast dat de NMa
en de AFM de laatste tijd gegroeid zijn als kool. Ze doen ook nuttig werk,
maar ik vraag mij af of niet moet worden overwogen de verdeling van fte's
onder die drie organisaties wat meer richting de Consumentenautoriteit te
laten gaan.Mevrouw Gesthuizen (SP):Voorzitter. Ik begin met een aantal positieve punten in dit wetsvoorstel.
Het is sowieso goed dat er weer meer bescherming voor consumenten komt. Het
principe van het werken met zwarte lijsten is goed. Bepaalde praktijken die
onder alle omstandigheden misleidend of agressief zijn, worden aangepakt.
Dit is helder voor de consument. Maar er zijn ook punten die nog voor verbetering
vatbaar zijn.Wat ons betreft zou de handhaving in alle gevallen bestuursrechtelijk
mogen zijn; mevrouw Vos sprak hier ook al over. Nu kan de Consumentenautoriteit
of de Autoriteit Financiële Markten eigenlijk alleen op basis van de
zwarte lijsten direct handhaven, in de overige gevallen kan zij privaatrechtelijk
handhaven met een snelle procedure, dus gewoon via de rechter. Volgens de
regering kan deze wijze van handhaven niet als minder effectief of minder
efficiënt dan bestuursrechtelijke handhaving worden aangemerkt, maar
hoe zit het dan bijvoorbeeld met het risico van overbelasting van de rechterlijke
macht? Zijn er andere voorbeelden van dit soort handhaving? Ontstaat hierdoor
de mogelijkheid van doorkruising van privaatrechtelijke handhaving door zaken
die door consumenten worden aangespannen? Op de vragen van de VVD-fractie
hierover heeft de regering nog geen helder antwoord gegeven; graag alsnog
een antwoord.Alleen normen waarvan de overtreding eenvoudig vast te stellen is, lenen
zich voor bestuursrechtelijke handhaving, aldus de regering. Maar hoe zit
het dan bijvoorbeeld met de NMa? Inbreuk op het kartelverbod of misbruik van
een machtspositie is ook niet eenvoudig vast te stellen, daar gaan in de regel
heel lijvige rapporten aan vooraf. Moeten wij de NMa dan ook maar alles privaatrechtelijk
laten handhaven? Dat lijkt mij niet. In die zin zouden de Consumentenautoriteit
en de AFM de hele regelgeving bestuurlijk kunnen handhaven. Dan heeft een
hogere boete ook pas echt zin, omdat die dan een voldoende afschrikwekkende
werking heeft.Er staat in artikel 193b dat een oneerlijke handelspraktijk betekent
dat een handelaar die onrechtmatig gehandeld heeft, aansprakelijk is voor
de als gevolg daarvan geleden schade, tenzij hij kan bewijzen dat die niet
aan hem te wijten is. In principe gaat het dan over een onrechtmatige daad:
er moet sprake zijn van een onrechtmatige handeling, er moet schade zijn,
er moet een causaal verband zijn en er moet sprake zijn van schuld. In dit
geval geldt omkering van de bewijslast, en dat is goed voor de consument.
Normaal geldt "wie stelt, bewijst", dus de klager moet bewijzen
dat het de schuld van de handelaar is, terwijl nu geldt dat de handelaar in
principe zal moeten bewijzen dat het niet zijn schuld is. Dit klink op zichzelf
goed, maar dat is het niet in situaties waarin er geen echte schade is of
waarin die moeilijk aan te tonen is; dan heb je er weinig aan. Vaak gaat het
er in zo'n situatie om dat je gewoon van je contract af wilt, bijvoorbeeld
van een internetabonnement waarbij geen 20 MB/s, maar slechts 1 MB/s
wordt geleverd. Hierover staat eigenlijk niets in de regeling, in tegenstelling
tot de Belgische regeling op dit vlak. Als je van je contract af wilt, zul
je dat in de meeste gevallen gewoon nog moeten zien te bewerkstelligen met
de regeling voor wilsgebreken. Je mist dan wel het voordeel van de omkering
van de bewijslast en de zwarte lijsten, want met het vaststaan van een oneerlijke
handelspraktijk staat verder niet vast dat er ook sprake is van een wilsgebrek.
Wij zouden dan ook graag zien dat een oneerlijke handelspraktijk automatisch
betekent dat een overeenkomst vernietigd kan worden. Dit is ook meer in overeenstemming
met de bepaling in de Europese richtlijn dat oneerlijke handelspraktijken
verboden zijn. Dit is iets heel anders dan het begrip "onrechtmatigheid"
in het wetsvoorstel.Er staat in het wetsvoorstel dat ingeval van een uitnodiging tot aankoop
bepaalde informatie essentieel is, onder andere de prijs. Hierbij bestaat
naar onze mening het gevaar van een cirkelredenering. Er is een uitnodiging
tot aankoop, een commerciële boodschap waarmee de kenmerken en de prijs
van een product op een aan het gebruikte medium aangepaste wijze worden vermeld,
zodat de consument in staat wordt gesteld om een aankoop te doen. Als je de
prijs er niet bij vermeldde, zou er dus geen sprake zijn van een uitnodiging
tot aankoop. Hoe zou de regering dit kunnen ondervangen?Mevrouw Van Vroonhoven-Kok (CDA):Voorzitter. Ringtones zijn cool. En een banner op een kinderwebsite die
schreeuwt dat de mooiste ringtones gratis zijn te downloaden,
is voor een gewiekste ondernemer natuurlijk kat in het bakkie. Helemaal onderaan
zo'n website, op een plek waar een volwassene, laat staat een jonger iemand,
niet kijkt, staat dan in kleine lettertjes dat je dan meteen vastzit aan een
ringtoneabonnement van twee jaar. Consumenten, vooral de kwetsbare, verdienen
bescherming tegen kwaadwillende ondernemingen. Oneerlijke handelspraktijken
ondermijnen namelijk het vertrouwen van consumenten en ontregelen de markt.In Nederland hebben wij op dit moment nog geen regels die zijn toegespitst
op de relatie tussen consumenten en ondernemers. Er zijn geen specifieke regels
die erop zijn gericht, consumenten te beschermen tegen oneerlijke handelspraktijken.
Het CDA voelt wel een sterke behoefte om dit nu in een verbod op oneerlijke
handelspraktijken te regelen. Dit niet alleen om de consument te beschermen,
maar ook om de markt beter te laten werken en een oneerlijke concurrentie
tussen bedrijven, over de ruggen van de consumenten heen, te helpen voorkomen.
Dat dit in Europees verband gebeurt, is uitstekend. Europa heeft behoefte
aan een goede werking van de interne markt. Het is daarom belangrijk dat in
alle lidstaten dezelfde regels gelden. In die zin is het ook heel goed dat
is gekozen voor een totale harmonisatie, zodat de consument, maar ook de ondernemer,
voor de hele EU weet waar hij aan toe is.Die totale harmonisatie kan tot gevolg hebben dat sommige beschermingsregels
moeten gaan verdwijnen. Zo wordt bijvoorbeeld in de nota naar aanleiding van
het verslag gezegd dat Scandinavië met betrekking tot reclame speciale
bescherming kent die gericht is op kinderen, maar dat die niet langer houdbaar
zou kunnen zijn. Ik vraag beide bewindspersonen – met de ringtones in
het achterhoofd – of het niet gelegitimeerd is dat kinderen in bepaalde
gevallen extra bescherming krijgen. Verliezen jonge kinderen hier in Nederland
bescherming als gevolg van de nieuwe wet of hebben wij ze straks juist meer
te bieden?Mevrouw Vos liet weten onomwonden voor de bestuursrechtelijke handhaving
te zijn. Het CDA ziet daarvan de voordelen. Wij hebben de discussie daarover
ook gevoerd bij de opzet van de Consumentenautoriteit. Wij staan er echter
wel wat genuanceerder in en wij hebben heel veel vragen. Wij willen best ergens
naartoe evalueren, maar wij vragen ons wel af of het verstandig is om die
omslag naar de bestuursrechtelijke handhaving nu in een keer te maken. Ik
vraag beide bewindspersonen daarom wat de gevolgen zullen zijn voor de capaciteit
bij zowel de rechtelijke macht als de Consumentenautoriteit, als wij nu die
ommezwaai naar de bestuursrechtelijke handhaving gaan maken. Gaat die bestuursrechtelijke
handhaving meer transparantie bieden of levert die juist meer rompslomp op?
Dat laatste willen wij natuurlijk geenszins hebben.Er wordt ook over gesproken – mevrouw Vos heeft daar een amendement
over ingediend – om als een consument iets koopt en er sprake blijkt
te zijn geweest van een oneerlijke handelspraktijk, de consument het betaalde
geld terug te geven, terwijl hij het geleverde goed ook mag houden. In onze
ogen gaat dat wel heel erg ver. De afschrikwekkende werking die dat met zich
meebrengt, is echter wel sympathiek. Ik vraag beide bewindspersonen dan ook
om uitdrukkelijk in te gaan op de gevolgen van dat amendement en op de ervaringen
die men in België heeft opgedaan met dit voorstel. Mijn grote vraag is
overigens of je een wetsvoorstel dat totale harmonisatie gebiedt, wel mag
amenderen. Is amendering wel mogelijk bij dit wetsvoorstel?Mevrouw Gesthuizen (SP):Volgens mij biedt de richtlijn juist uitdrukkelijk de mogelijkheid om
hier nog wat op te koppen, zodat je komt tot een maximale afschrikwekkende
werking. Ik zie op dat punt dan ook geen probleem.Mevrouw Van Vroonhoven-Kok (CDA):De overweging bij die totale harmonisatie is echter dat in alle lidstaten
dezelfde regels gelden, zodat iedereen weet waar hij precies aan toe is. Naar
mijn idee is een kop daarom juist uitdrukkelijk niet toegestaan. Maar laten
wij de vraag maar bij de bewindspersonen neerleggen.In het oorspronkelijke wetsvoorstel kon de Consumentenautoriteit boetes
opleggen van maximaal € 67.000. Wij hebben eerder al aangegeven
dat wij graag zouden zien dat de hoogte van de boetes is gerelateerd aan de
omzet van de ondernemingen, zoals bijvoorbeeld ook in de Mededingingswet is
geregeld. Naar aanleiding van onze vragen komen beide bewindspersonen met
een nota van wijziging die ervoor zorgt dat die maximale bestuurlijke boete
wordt verhoogd naar € 450.000. Dank voor deze stap. Die is niet
klein, maar het is wel een heel absolute stap. Waarom is niet gekozen voor
een omzetgerelateerde boete? Wordt nu het mkb niet in een relatief moeilijker
positie gedwongen, omdat het relatief gezien zwaarder beboet kan worden? Wij
hechten nog steeds aan de omzetgerelateerde boete, omdat die daadwerkelijk
recht doet aan de pijn die ondernemingen voelen naarmate van hun grootte.
Wij willen toch allen dat de Consumentenautoriteit geen tandeloze leeuw is.
Wij zitten dus samen op die lijn. Ik overweeg op dit punt een amendement in
te dienen, juist omdat wij zo hechten aan die omzetgerelateerde boete. Hoe
denken de bewindslieden hierover?Het wetsvoorstel ziet alleen op de bescherming van consumenten tegen oneerlijke
handelspraktijken. Kleine ondernemingen of zelfstandigen kunnen geen beroep
doen op de nieuwe regels. Wij vinden dat wat dit betreft onvoldoende recht
wordt gedaan aan het verschil in het bedrijfsleven. Het grootbedrijf heeft
voldoende mogelijkheden om onderzoek te doen, van zich af te bijten en zich
te verweren, maar een klein bedrijf of een zelfstandige is eigenlijk veel
meer te vereenzelvigen met een consument dan een bedrijf als Shell of zo.
Het kabinet wil de vraag of het mkb dezelfde bescherming nodig heeft als consumenten
alleen overlaten aan Europa. Op welke termijn denken de bewindslieden dat
aanpassing van de richtlijn mogelijk is? Zijn zij bereid zich sterk te maken
voor uitbreiding van de beschermingsregels voor kleine ondernemingen? In die
zin sta ik sympathiek tegenover de gedachte van mevrouw Vos om te kijken of
wij tot een motie moeten komen.Wat de geschillencommissie betreft is mijn fractie tevreden met het uitgangspunt
dat pas publiekrechtelijk zal worden gehandhaafd indien de markt zelf de klachten
of geschillen niet op effectieve en efficiënte wijze kan oplossen. Wat
wij met gedragscodes en geschillencommissies kunnen oplossen, moeten wij daar
ook echt laten liggen. Actueel zijn echter de internetproviders. In de genoemde
voorbeelden gaat het ook steeds over internetaanbieders. De staatssecretaris
heeft gezegd dat de markt voor de internettoegang tot 1 mei 2007 de kans
had om tot een eigen geschillenregeling te komen. Maar wij zien
dat de markt niet wil. Men blijft hangen en zitten op zijn plek. De datum
is dus niet gehaald, met als gevolg dat mensen nog steeds van het kastje naar
de muur worden gestuurd als zij willen overstappen naar een andere internetprovider.
Zij kunnen dus nauwelijks van hun abonnement af komen. Is de staatssecretaris
bereid om zich actiever in te zetten voor de totstandkoming van een geschillencommissie
elektronische communicatiediensten? Overigens, voor de telecomaanbieders is
het indertijd in de wet ook vastgelegd. Misschien is het een suggestie om
het voor de internetaanbieders voorlopig even vast te leggen in de wet, om
hen te dwingen tot zo'n geschillencommissie.De leden van het CDA wijzen erop dat nu is gekozen voor een bepaalde bescherming
van de consumenten. Het is ook van belang om te kijken naar de lastenverzwaring
van een en ander voor ondernemingen. Vooral de informatieverplichting in artikel
193e zal leiden tot hogere lasten voor ondernemingen. Erkennen de bewindslieden
deze lastenverzwaringen voor ondernemingen? Zo ja, hoe kunnen wij die zo veel
mogelijk matigen?De heer Teeven (VVD):Mevrouw de voorzitter. Onze fractie heeft een aantal vragen gesteld in
het schriftelijk overleg. Dank voor de beantwoording. Die was helder. Toch
willen wij op een aantal punten wat verduidelijking.Met de CDA-fractie vindt ook de VVD-fractie dat de overheid vooral niet
moet ingrijpen in dat wat ondernemingen en consumenten zelf kunnen regelen.
Het zou dus ook een goede zaak zijn, zoals mevrouw Van Vroonhoven heeft bepleit,
als er voor elektronische communicatiediensten en internetproviders een geschillencommissie
met dat taakveld bij komt. Over de geschillencommissie heb ik nog wel een
vraag aan het kabinet. Is het nog wel de bedoeling dat zij op de lange termijn
blijven bestaan? Onze fractie heeft de indruk dat zij goed functioneren en
dat het heel goed gaat, maar wij horen geluiden uit het land – de bewindslieden
zullen die ook hebben gehoord – dat wordt gesproken over het afbouwen
van de geschillencommissies en het onderbrengen bij de burgerlijk rechter,
waarbij juist de economische kamers van burgerlijk rechters dat meer zouden
moeten doen. Die vrees is ons overgebracht door de directeur van de geschillencommissie.
Wellicht kan het kabinet daar wat duidelijkheid over geven. Enerzijds vraagt
de Kamer een uitbreiding van het taakveld van de geschillencommissie. Mijn
fractie ondersteunt dat; laat daarover geen misverstand bestaan. Als er echter
bij de geschillencommissie zelf en in het veld onduidelijkheid blijft bestaan
of de geschillencommissie nog een lange toekomst heeft, is het misschien goed
om daarover in dit debat helderheid te verschaffen, ook aan de relevante omgeving.Voorzitter. Onze fractie heeft ook vragen gesteld over artikel 6.193j
inzake omkering van de bewijslast. Wij hebben van het kabinet begrepen dat
dit slechts van toepassing is in civiele procedures en niet in eventuele strafrechtelijke
procedures van de beide autoriteiten. Wat nu als in het kader van een civiele
procedure die omkering van de bewijslast wordt toegepast? Er wordt dan informatie
verstrekt door een onderneming, maar de desbetreffende autoriteit vindt het
toch noodzakelijk om een strafrechtelijke procedure aan te kaarten bij de
officier van Justitie. Iemand heeft dan al in het kader van de civiele handhaving
meegewerkt door het verstrekken van informatie, maar die informatie kan dan
doorgesluisd worden naar de officier van Justitie die er zijn strafzaak op
zou kunnen bouwen. Is dat de bedoeling van het kabinet? Gelet op de jurisprudentie
zijn daar eigenlijk niet zo veel bezwaren tegen, maar in een enge samenwerking
tussen de autoriteit en het OM kan het betekenen dat die informatie haar weg
vindt naar het OM zonder dat er de nodige waarborgen zijn. Kan het kabinet
op dit punt nog iets meer verduidelijking geven?De fracties van de SP en de PvdA hebben gevraagd om alleen maar bestuurlijke
en geen privaatrechtelijke handhaving. Wat ziet het kabinet als voordelen
van die privaatrechtelijke handhaving? In tal van onderdelen van het recht
wordt privaatrechtelijk, civiel gehandhaafd en loopt dat ook samen met soms
strafrechtelijke en soms bestuurlijke handhaving. Waarom zouden wij dat standpunt
hier moeten verlaten? Ik zou daar graag wat duidelijkheid over krijgen. Wellicht
kan mevrouw Vos dat nog toelichten, want de PvdA-fractie neemt duidelijk het
standpunt in dat er altijd bestuursrechtelijk moet worden gehandhaafd en dat
er geen samenloop mag plaatsvinden. Het kabinet kiest daar wel voor als ik
kijk naar de antwoorden in de nota naar aanleiding van het verslag . Misschien
is het goed om nog even duidelijk aan te geven hoe het kabinet dit ziet, niet
alleen voor de relevante omgeving, maar ook om ons een duidelijk oordeel te
kunnen vormen over het amendement, want het gaat wel ergens over. Dat ben
ik met de fractie van de PvdA wel eens.Voorzitter. In de nota naar aanleiding van het verslag wordt ook gesteld
dat als er een inbreuk wordt geconstateerd, de zaak moet worden overgedragen
aan het OM. De vierde tranche van de Algemene wet bestuursrecht kiest voor
una via. Als die keuze definitief wordt, wordt een zaak niet eindeloos heen
en weer geschoven tussen de Consumentenautoriteit en het OM. Onze fractie
is er wel een beetje bang voor dat de Consumentenautoriteit begint met haar
werkzaamheden, dat die bestuurlijk niet tot enig succes leiden en dat op enig
moment het strafrecht in stelling wordt gebracht. Hoe denkt het kabinet te
kunnen garanderen dat een zaak niet eindeloos heen en weer wordt geschoven?
Denkt de minister van Justitie bijvoorbeeld aan richtlijnen voor het OM wanneer
het een zaak die van de Consumentenautoriteit komt wel of niet begint en wanneer
een zaak nog overdraagbaar is? Kan dat eindeloos zijn in een bepaald traject?
Ook op dit punt graag wat meer duidelijkheid.Voorzitter. Er is ook gesproken over de boetes die door de Consumentenautoriteit
kunnen worden opgelegd. Ik denk dat er veel lasten bijkomen voor het bedrijfsleven.
De procedure voor de informatievoorziening, is wat bureaucratisch. Dat geeft
problemen voor het bedrijfsleven, want er moet meer informatie worden verschaft.
De boetes zijn omzetgerelateerd. Dat betekent dat die het meest gelegd worden
bij de onderneming die de last kan dragen. Daar voelt onze fractie wel iets
voor, maar zij vraagt zich af of hierbij voldoende aandacht is voor het midden-
en kleinbedrijf. Daar zijn die boetes aanzienlijk. Moet er niet per ondernemingsgroep
een bovengrens komen in deze wetgeving?Mevrouw Van Vroonhoven-Kok (CDA):In dat kader heb ik voorgesteld om de boetes meer omzetgerelateerd
vast te stellen. Hoe staat de heer Teeven daar tegenover?De heer Teeven (VVD):Zoals ik al zei, is dat wel goed. Dan leg je de pijn waar die hoort. Er
zijn natuurlijk startende ondernemers, die nog niet zo veel omzet maken. Wanneer
de boete gerelateerd is aan de omzet, zal de boete laag zijn omdat de omzet
in het begin nog gering is. In bepaalde situaties kan het noodzakelijk zijn
om juist startende ondernemers, bijvoorbeeld in de internetbranche, af te
schrikken als zij zich met oneerlijke handelspraktijken bezighouden. Dan is
het misschien wel nodig om meteen duidelijk te maken waar de grens ligt. Dus
ik voel wel met mevrouw Van Vroonhoven mee. Ik zie zeker de voordelen van
het systeem, maar ik vind dat soms juist aan startende ondernemers in risicovelden
van de economische bedrijvigheid duidelijk moet worden gemaakt waar de grenzen
zijn. Dat kun je dan beter in een vroeg stadium doen. Als de omzet nog klein
is, stelt die boete natuurlijk niet zo veel voor.Mevrouw Van Vroonhoven-Kok (CDA):In de Mededingingswet staat dat er een minimale boete is van € 450.000
en daarnaast een omzetgerelateerde boete. Dan is er in ieder geval een bodem
opgenomen.De heer Teeven (VVD):Dat lijkt mij een heel goed plan. De VVD-fractie staat daar zeker positief
tegenover.Voorzitter. Hiermee ben ik aan het eind gekomen van mijn inbreng in eerste
termijn.De algemene beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt van 13.15 uur tot 14.15 uur geschorst.Voorzitter: VerbeetDe voorzitter:Op de tafel van de griffier ligt een lijst van ingekomen stukken. Op die
lijst staan voorstellen voor de behandeling van deze stukken. Als voor het
einde van de vergadering daartegen geen bezwaar is gemaakt, neem ik aan dat
daarmee wordt ingestemd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20072008-924-929.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl