Vragen van Marijnissen over de sollicitatieplicht voor alleenstaande moeders, aangewezen op een bijstandsuitkering
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 584-588

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

10-10-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 10, pagina 584-588

10-10-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Stemming over een motie, ingediend bij het debat over de tweede Franse kernproef, te weten: de motie-Sipkes/Poppe over een Europese kernmacht (24442, nr. 3).Pagina 598-598
10de vergadering; 10 oktober 1995Pagina 583-583
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Regeling van een verzekering voor nabestaanden (Algemene nabestaandenwet) (24169), en over: de motie-Rosenmöller c.s. over aanwending van een meer-opbrengst voor verbetering van het overgangsrecht (24169, nr. 17); de motie-Stellingwerf over de arbeidsmarktpositie van werkloze nabestaanden (24169, nr. 18).Pagina 595-598
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de bepalingen uit het Wetboek van Strafvordering betreffende het proces-verbaal van de terechtzitting en het vonnis (23989)Pagina 598-599
Vragen van het lid Bijleveld-Schouten aan de minister van Justitie, over haar uitspraken over de sollicitatieplicht voor bijstandsmoedersPagina 588-591
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 10 oktober 1995)Pagina 652-653
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 10 oktober 1995)Pagina 583-584
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet belastingen op milieugrondslag in verband met de invoering van een regulerende energiebelasting (24250)Pagina 599-652
Stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van het wetsvoorstel Woonvoorzieningen gehandicapten, te weten: de motie-M.M. van der Burg over de uitvoering van de motie-Van Otterloo/De Kok, 22815, nr. 33 (24076, nr. 7)Pagina 594-594
Vragen van het lid Cherribi aan de staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen de heer Nuis over de tentatieve werelderfgoedlijst van de UNESCOPagina 591-594
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Tijdelijke wet vrachtverdeling Noord-Zuid-vervoer (24134)Pagina 594-595
Vragen van Marijnissen over de sollicitatieplicht voor alleenstaande moeders, aangewezen op een bijstandsuitkeringPagina 584-588

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 142 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is het mondelinge vragenuur, overeenkomstig
artikel 136 van het Reglement van orde.
 
 
 
 
 
 
 Vragen van het lid Marijnissen aan de minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid, over de sollicitatieverplichting voor alleenstaande
moeders die zijn aangewezen op een bijstandsuitkering.
 
 
 
 
 
 De heer Marijnissen (SP):
 
 Voorzitter! Op een bijeenkomst in Bodegraven van D66 zaterdag een week
geleden, liet de minister van Justitie weten, het niet eens te zijn met de
maatregel die alleenstaande moeders in de bijstand met kinderen ouder dan
5 jaar verplicht, te solliciteren. De maatregel hangt samen met de nieuwe
Algemene bijstandswet die per 1 januari 1996 van kracht wordt. Het is goed
om in dit verband op te merken dat de SP-fractie reeds bij de behandeling
van de bijstandswet tegen de wijziging van de bestaande praktijk heeft geprotesteerd.
De praktijk houdt nu in dat alleenstaande ouders in de bijstand in het algemeen
worden ontzien indien zij nog kleine kinderen hebben.
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik heb de volgende vragen aan de minister.
 
 1. Deelt de minister de opvatting van de minister van Justitie dat het
onjuist is, moeders met kleine kinderen de vrijheid te ontnemen, zelf uit
te maken of zij hun kinderen willen verzorgen, opvoeden dan wel dat geheel
of gedeeltelijk over te laten aan anderen?
 
 2. Is de minister van Sociale Zaken het met de minister van Justitie eens
dat er in dezen gesproken kan worden van een mogelijke strijdigheid tussen
de essentiële behoeften van kinderen en de desbetreffende overheidsregels?
 
 3. Vindt de minister het terecht dat een moeder met een kind van 5,5 tegenover
de sociale dienst moet uitleggen waarom zij voor het kind wil zorgen en dus
geen betaald werk kan aanvaarden?
 
 4. Is de minister het met de SP-fractie eens dat, wanneer vanaf 1999 de
gemeenten 22% van de kosten verbonden aan de uitkeringen voor hun rekening
moeten nemen en zij zodoende een groot belang krijgen bij het verminderen
van het aantal uitkeringen, de zorgvuldigheid daaronder wel eens te leiden
kan hebben?
 
 5. Is de minister het eens met de stelling dat hier zelfs op het delicate
terrein van de opvoeding een tweedeling dreigt? Enerzijds zijn er mensen die
de vrijheid hebben om de opvoeding van hun kinderen geheel zelf te doen en
anderzijds zijn er alleenstaanden met een zeer laag inkomen, die door de sociale
dienst gedwongen kunnen worden, te solliciteren.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 De heer Marijnissen heeft vorige week al aangegeven dat hij zijn vragen
alleen en uitsluitend aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
wenste te stellen. Het woord is dan ook aan de minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid.
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik deel niet de suggestie die de heer Marijnissen
in de eerste vraag heeft neergelegd, dat de opvatting van de minister van
Justitie een andere zou zijn dan die van het kabinet. De minister van Justitie
heeft willen wijzen op de problemen die kunnen ontstaan in de relatie tussen
ouders en kinderen in éénoudergezinnen. Daarbij zijn de vraagstukken
van het kunnen werken of het kunnen combineren van werk en
zorgtaken aan de orde. Er is wat mij betreft dan ook geen aanleiding om positief
in te gaan op de andere door de heer Marijnissen gestelde vragen. Hij gaat
namelijk uit van het misverstand dat iedereen vrij is om te kiezen tussen
het opvoeden van kinderen en werken, het verdelen van arbeid en zorgtaken.
Was het maar waar dat die vrijheid bestond.
 
 Voorzitter! Het lijkt mij dat mensen in eerste instantie zelf moeten beoordelen
op welke wijze zij de taken met betrekking tot het opvoeden van kinderen en
tot het verrichten van werk verdelen. Tal van vooral vrouwen combineren al
jaren betaald werk met de zorg voor één of meerdere kinderen.
Niet omdat de overheid hen daartoe heeft verplicht, maar omdat zij dat zelf
wensen. Het gaat dus ook om vrouwen in de bijstand of die afhankelijk zijn
van een uitkering.
 
 De vraag is wel welke eisen aan alleenstaande ouders gesteld mogen worden
die niet in hun eigen inkomen voorzien, maar bijvoorbeeld een bijstandsuitkering
ontvangen. De bijstand is bestemd voor wie niet in staat is in eigen levensonderhoud
te voorzien. Kan een alleenstaande ouder per definitie niet in eigen levensonderhoud
voorzien? De praktijk bewijst dat deze stelling onjuist is, maar het omgekeerde
geldt natuurlijk ook. Niet iedere alleenstaande ouder zal in staat zijn om
betaald werk te vinden of de zorgtaken te combineren met een baan.
 
 De kern van de bijstandswet is dan ook dat naast een aantal algemene regels
altijd een individuele afweging van groot belang is. Voor alleenstaande ouders
met een kind beneden de 5 jaar wordt als regel aangehouden dat de bijstandsgerechtigde
de zorgtaken niet kan of hoeft te combineren met het zoeken naar en het verrichten
van betaald werk, tenzij de betrokkene daar zelf anders over denkt. Die voorbeelden
zijn er ook. Voor alleenstaande ouders met een kind van 5 jaar of ouder wordt
als regel verwacht dat de betrokkene beschikbaar is voor de arbeidsmarkt,
tenzij de gemeente meent dat er in het individuele geval redenen zijn om ontheffing
te verlenen van de eis om beschikbaar te zijn voor betaald werk.
 
 Die redenen kunnen zeer uiteenlopend zijn, maar een belangrijke factor
is uiteraard de beschikbaarheid van kinderopvang of naschoolse opvang. Dit
is vaak doorslaggevend om ook in technisch opzicht de vraag te beantwoorden
of het allemaal wel gecombineerd kan worden. Die genuanceerde benadering,
die rekening houdt met zowel het belang van de zorgtaken als de noodzaak om
de afhankelijkheid van een uitkering zo kort mogelijk te laten duren, is de
afgelopen jaren na zorgvuldige afwegingen tot stand gekomen, mede op basis
van de unaniem door deze Kamer aanvaarde motie-Schutte en de aanbevelingen
van de commissie-Doelman-Pel. Men zal zich immers herinneren dat ik de Kamer
in het debat over de Algemene bijstandswet op dit punt expliciet heb gevolgd.
 
 Het is tegen die achtergrond dat ik mij verzet tegen het beeld dat de
heer Marijnissen schetst van een tweedeling op het terrein van de opvoeding.
Het gaat om de eigen keuze van mensen. Als mensen als hoofd van een éénoudergezin
afhankelijk zijn van een bijstandsuitkering en als er eisen worden gesteld
die daarmee verband houden, dan is altijd doorslaggevend wat in een individuele
situatie in redelijkheid gevraagd mag worden, en daartoe behoort dat er goed
voor kinderen kan worden gezorgd. Daarbij doet het er niet toe of het kind
ouder of jonger is dan 5 jaar.
 
 
 
 
 
 De heer Marijnissen (SP):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik hoorde de minister zojuist zeggen dat er geen
enkel verschil van mening is tussen de minister van Justitie en het kabinet.
Dat verbaast mij enigszins, omdat ik de minister zelf op televisie heb horen
zeggen dat zij vindt dat de sollicitatieverplichting niet kan. Maar ik begrijp
dat het CDA hierover dadelijk opheldering zal vragen, dus dan horen wij het
wel.
 
 Dit neemt niet weg dat de zorg van de SP op dit punt nog steeds buitengewoon
groot is en in het geheel niet is weggenomen door de beantwoording van de
minister. Hij is bijvoorbeeld niet ingegaan op mijn opmerking dat het financiële
belang dat afzonderlijke gemeenten zullen krijgen bij het verschaffen van
uitkeringen – vanaf 1999 moeten zij 22% zelf betalen – kan leiden
tot een onverantwoorde vergroting van de druk op moeders of vaders in de bijstand.
De essentie van de zorg van de SP is gericht op de verplichting, niet op de
inzet, want die is prima. Het gaat mij erom dat mensen verplicht zouden kunnen
worden om te solliciteren terwijl zij zelf van mening zijn dat dit gezien
de omstandigheden niet kan.
 
 Mijnheer de voorzitter! Is de minister er voorstander van dat er gekort
wordt op uitkeringen indien moeders in de bijstand besluiten, niet te voldoen
aan de sollicitatieplicht? Is hij er voorts van op de hoogte dat er nu al
op gemeentelijk niveau wordt gediscussieerd over de interpretatie en de uitvoering
van de wet?
 
 Vervolgens een vraag aan de fractie van D66. Hoe denkt men daar over de
uitlatingen van de naar de mening van de D66-aanhang meest geprefereerde opvolger
van Van Mierlo?
 
 Tot slot een vraag aan de fractie van het CDA, naar aanleiding van een
artikel van de heer Heerma dat afgelopen zaterdag in NRC Handelsblad stond.
Daarin zegt hij tegen mevrouw Sorgdrager dat het weliswaar laat is, maar toch:
"join the family". Is de heer Heerma, nu hij de opmerkingen van mevrouw Sorgdrager
zo positief benadert, met mij van mening dat het toch misschien tijd is voor
een wetswijziging voordat de wet ingaat op 1 januari?
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Voorzitter! Ik ben blij dat de heer Marijnissen wat gas heeft teruggenomen.
Hij heeft geen kritiek op het feit dat wij ons inzetten om zoveel mogelijk
vrouwen in de bijstand uitzicht op werk te bieden. Laten wij niet vergeten
hoe het vroeger was. Vrouwen die twaalf jaar of langer voor hun kinderen zorgen,
hebben daarna geen enkele kans meer op de arbeidsmarkt. De achtergrond van
het nieuwe beleid, waarover indertijd met de Kamer is gediscussieerd, is nu
juist het zo kort mogelijk houden van de periode waarin je niet aan de arbeidsmarkt
deelneemt, als dat gecombineerd kan worden met de zorg voor kinderen. Op die
inzet heeft de heer Marijnissen kennelijk niks aan te merken. Op dit punt
wijkt hij af van de bijdrage die hij indertijd heeft geleverd. Dat vind ik
een goede ontwikkeling.
 
 Ik heb al aangegeven dat het bij de verplichting om een individuele afweging
gaat. Daarbij wordt uitgegaan van de plicht tot arbeid, maar
daarop kunnen altijd in alle redelijkheid uitzonderingen worden gemaakt. Het
spreekt vanzelf dat gemeenten op dit moment discussiëren over de wijze
waarop daaraan invulling wordt gegeven. Dat gebeurt in het verlengde van de
keuze die de wetgever heeft gemaakt, namelijk om de uitvoering van belangrijke
onderdelen van de Algemene bijstandswet in de praktijk te decentraliseren
naar gemeenten.
 
 Ik zie niet in waarom gemeenten financieel belang zouden hebben bij een
beleid dat afwijkt van de algemene regel op dit punt. Dat financiële
belang kan immers hooguit gelegen zijn in het bepalen van de leefvorm, het
soort huishouden waarin mensen leven. Dat kan op grond van de wet tot verandering
van uitkeringsniveaus leiden. Dat geldt echter niet voor dit punt.
 
 De laatste vraag van de heer Marijnissen was of er gekort kan worden op
uitkeringen als men niet voldoet aan de sollicitatieplicht. Als in alle redelijkheid
wordt vastgesteld dat iemand zich beschikbaar moet houden voor de arbeidsmarkt –
er is bijvoorbeeld voldoende kinderopvang, er is een baan beschikbaar of er
zijn voldoende opleidingsmogelijkheden – gelden de regels die voor iedere
bijstandsgerechtigde gelden. Laten wij niet vergeten wat het uitgangspunt
bij de bijstand is. Iemand die buiten zijn schuld of toedoen niet kan werken
en ondersteuning nodig heeft – dat geldt ook als het gaat om het fatsoenlijk
kunnen opvoeden van kinderen – dient een fatsoenlijke uitkering te krijgen.
Maar als je kunt werken, moet je zelf voor een inkomen zorgen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):
 
 Mijnheer de voorzitter! Over de opvolging van Van Mierlo kan ik de heer
Marijnissen wel geruststellen of teleurstellen – dat laat ik aan hem
over – maar die is niet aan de orde.
 
 Wat de minister van Justitie heeft gezegd, hebben wij als volgt geïnterpreteerd.
Zij heeft een oproep gedaan aan de gemeenten om bij de beoordeling van individuele
gevallen niet te krampachtig te zijn en goed te kijken naar de specifieke
situatie. Daar heeft de minister van Sociale Zaken ook duidelijk op gewezen.
Dit zal een belangrijke beoordelingsfactor zijn bij het beantwoorden van de
vraag of een alleenstaande moeder met jonge kinderen al dan niet tot sollicitatie
moet worden verplicht.
 
 
 
 
 
 De heer Heerma (CDA):
 
 Mijnheer de voorzitter! De heer Marijnissen verzoekt mij te reageren op
zijn vragen. Op zijn eerste vraag antwoord ik dat je in dit land meerderheden
en coalities nodig hebt om politieke doelstellingen te realiseren. Daarom
nodig ik ook de minister van Justitie hartelijk uit: join the family!
 
 Als het kabinet op basis van de uitlatingen die de minister van Justitie
vorige week zaterdag deed, tot nadere wetsvoorstellen op dit onderwerp overgaat,
discussiëren wij daar graag over. Of dit voor ons ook "join the cabinet"
betekent, wil ik nog even voor mij houden.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik ben blij met de positieve aandacht die zorgtaken
de laatste tijd krijgen, want daar waren wij een aantal jaren geleden wat
zorgelijker over. Maar er blijven een aantal vragen over.
 
 In de nabestaandenwet is men bij zorgtaken tot 18 jaar gevrijwaard van
sollicitatieplicht. Zou niet als algemene vuistregel voor de gemeenten kunnen
gelden dat deze leeftijd wordt aangehouden?
 
 In de voorlichting aan medewerkers van sociale diensten over de nieuwe
nabestaandenwet blijkt er geen eenduidigheid te bestaan over deze kwestie.
Verdient het niet de voorkeur dat de minister hierover richtinggevende uitspraken
doet, zodat er niet krampachtig met deze zaak wordt omgegaan, om de woorden
van D66 te gebruiken?
 
 De minister heeft gezegd dat wij wat strenger moeten zijn, als er voldoende
kinderopvang is. Maar als de moeder vindt dat haar kind meer gediend is met
het op zich nemen van de zorgtaak door de moeder zelf, moet er toch ruimte
zijn voor die opvatting?
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Voorzitter! De aandacht voor de zorgtaken is niet van de laatste tijd,
maar zij waren een belangrijk discussiepunt, toen wij in de Kamer over de
bijstandswet spraken. Toen is ook aan de orde geweest of het niet 18 jaar
moest zijn. Ik dacht dat toen met instemming van de fractie van de heer Van
Dijke de motie-Schutte is aangenomen, waarin het op 5 jaar werd gezet.
 
 De voorlichting en eenduidigheid hangen natuurlijk van het beleid van
de gemeenten zelf af. Wij hebben de ruimte gegeven aan de gemeenten om al
naar gelang de omstandigheden van de betrokkenen en de condities die op plaatselijk
niveau bestaan, bijvoorbeeld in de sfeer van kinderopvang het een en ander
te organiseren. Dat moet op zo goed mogelijke wijze tot stand worden gebracht.
 
 Individuele situaties laten zich niet onder één noemer brengen.
Er liggen ook niet direct per 1 januari voor iedereen opleidingen en banen
voor het oprapen. Daarom moeten vraag en aanbod zo goed mogelijk bij elkaar
worden gebracht. Ik onderschrijf de woorden van mevrouw Scheltema dat gemeenten
daar niet krampachtig mee om moeten gaan. Wij zullen wel proberen, langzaam
maar zeker wat afstand te nemen van de gegroeide praktijk dat wie eenmaal
bijstandsmoeder is, altijd afhankelijk blijft van de bijstand. Het is een
taak voor iedereen om dat te doorbreken. Dat is een opdracht voor diegenen
die de doelstelling van volledige participatie als mogelijkheid voor iedereen,
man of vrouw, kinderen of geen kinderen, serieus nemen.
 
 De afweging tussen kinderopvang of bij de moeder zelf blijven, dient dus
ook plaats te vinden in het contact tussen de gemeente en de betrokkene.
 
 
 
 
 
 De heer Rabbae (GroenLinks):
 
 Voorzitter! De minister van Sociale Zaken is ook minister voor emancipatie,
maar hij weet evengoed als ik dat er veel alleenstaande moeders zijn die aan
het werk willen. Maar er zijn geen banen en de wachtlijsten voor kinderopvang
zijn eigenlijk kilometers lang. Mijn vraag aan hem is hoe hij wil bewerkstelligen
dat deze alleenstaande Rabbaemoeders, die graag aan de bak willen, worden
geholpen aan een baan en aan kinderopvang.
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Wat de banen betreft zei ik al dat wij daar onverkort naar moeten streven,
maar dat wij natuurlijk geen garantie op een baan kunnen geven voor iedereen
die daarnaar zoekt. Was het maar zo. Als er geen baan is, doet het probleem
waarover wij nu spreken, zich ook niet voor, dus dat zou je een blessing in
disguise kunnen noemen.
 
 Wat de kinderopvang betreft zijn er mogelijkheden bij de sociale diensten
om te kijken of er wat extra ondersteuning kan zijn, bijvoorbeeld in de vorm
van geld uit de bijzondere bijstand. Daardoor kan men ervoor zorgen dat de
toegang tot kinderopvang een lagere drempel heeft dan elders. Als het gaat
om gemeentelijke kinderopvang, is het zelfs denkbaar dat er een aantal plaatsen
worden gereserveerd voor mensen die op die manier uit de bijstand zouden kunnen
komen. Wij zien hier opnieuw een voorbeeld dat wij niet de pretentie moeten
hebben om op rijksniveau voor te schrijven hoe dat precies moet. De vormgeving
hiervan zal van plaats tot plaats verschillen, zodat baan en kinderopvang
de factoren zijn op grond waarvan wordt beoordeeld of iemand aan het werk
kan of niet.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Door het beeld dat door de uitspraken van de minister
van Justitie is opgeroepen, is bij sommigen het idee ontstaan dat volgens
de regeling zoals deze nu in de wet is vastgelegd een bijstandsmoeder of een
éénoudergezin met kinderen boven de 4 jaar koste wat het kost
een full-time baan zou moeten accepteren. Dat beeld heeft de Partij van de
Arbeid niet.
 
 Wij zijn er altijd van uitgegaan dat de bijstandswet vraagt om individueel
maatwerk. Er dient zorgvuldig bekeken te worden of het hebben van een deeltijdbaan
past in de betreffende gezinssituatie en of opvang goed te regelen is. De
gemeente moet zich ervan overtuigen dat dit alles goed te realiseren is alvorens
verplichtingen op te leggen. Ik zou de minister van Sociale Zaken willen vragen
of het beeld dat ik heb, juist is. Is het zijn bedoeling dat éénoudergezinnen
in de bijstand met jonge kinderen boven de 4 jaar een sollicitatieverplichting
hebben als de individuele situatie dat toelaat en er in voldoende mate voorzieningen
getroffen kunnen worden zodat de balans tussen het verzorgen van kinderen
en het verrichten van betaald werk – ten slotte doet een derde van de
jonge vrouwen in Nederland die kinderen hebben dat – op een goede manier
in evenwicht wordt gehouden?
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Voorzitter! Met inachtneming van de eigen ruimte die de gemeenten moeten
nemen om een reëel oordeel te kunnen geven over wat in een gegeven geval
in een bepaalde plaats, afhankelijk van de voorzieningen die er zijn, mogelijk
is, lijkt mij dat een juiste benadering. Ik onderstreep daarom nogmaals dat
in de bijstandswet niet staat, noch voor alleenstaande moeders, noch voor
andere mensen in de bijstand, dat uit de sollicitatieplicht voortvloeit dat
alles wat zich aandient onverkort gepakt moet worden op straffe van het korten
op dan wel het stopzetten van een uitkering. Altijd geldt in de bijstand de
individuele afweging. Deze betreft in het bijzonder de positie van alleenstaande
moeders. Het uitgangspunt moet heel eenvoudig zijn dat er goed gezorgd moet
worden voor de kinderen.
 
 Het beeld echter dat alleen gezorgd kan worden voor kinderen door een
vrouw thuis – waarom geen man thuis, daarover hebben wij het niet eens –
is mij veel te eenzijdig. Het staat op gespannen voet met de werkelijkheid
van heel veel vrouwen die werken en ook voor hun kinderen zorgen, ook als
zij alleenstaand zijn. Het staat ook op gespannen voet met de mogelijkheden
die er zijn om de opvang van kinderen op een andere manier te regelen. Dat
blijft uiteindelijk een afweging die in de gegeven omstandigheden moet worden
gemaakt.
 
 
 
 
 
 De heer Stellingwerf (RPF):
 
 Voorzitter! Ik ga ervan uit dat ook de minister van Sociale Zaken uitgaat
van eenduidigheid in de regelgeving. Daarover wil ik hem een vraag stellen.
De heer Van Dijke heeft dat ook gedaan, maar hij heeft op zijn vraag geen
antwoord gekregen. In de Algemene bijstandswet geldt een sollicitatieplicht
voor mensen met kinderen vanaf 5 jaar. In de Algemene nabestaandenwet waarover
wij straks zullen stemmen, geldt de sollicitatieplicht pas als je uit de kleine
kinderen bent. Daar is de grens getrokken bij 18 jaar. Hoe ziet de minister
de verhouding tussen de ene sollicitatieplicht en de andere in de verschillende
soorten regelgeving?
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Voorzitter! Het is niet nodig om onder alle omstandigheden de sollicitatieplicht
op dezelfde wijze te regelen. Ik neem trouwens aan dat de Kamer uitgebreid
over dat punt heeft gediscussieerd met staatssecretaris Linschoten. Wij hebben
in goed overleg tussen Kamer en regering besloten om in het kader van de bijstandswet
die een directe afhankelijkheid inhoudt van een uitkering, af te komen van
die afhankelijkheid. Dat is iets anders dan wat in het kader van de nabestaandenwet
aan de orde is. Wij hebben getracht een weg te zoeken die het mogelijk maakt
voor diegenen die afhankelijk zijn van een bijstandsuitkering zich te kwalificeren
om zo snel mogelijk uit die afhankelijke situatie te geraken. Dat is een aparte
doelstelling in de bijstandswet. Zij is anders dan in elke andere sociale
verzekering die wij kennen. Zij kan trouwens wel een relatie hebben met leeftijden.
Beide zijn niet op dezelfde wijze te vergelijken.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Sipkes (GroenLinks):
 
 Ik ben onder de indruk van de verve waarmee de minister eigenlijk het
hoge emancipatiegehalte van deze maatregel verdedigt, maar tegelijkertijd
gaat hij voorbij aan een toch wel vrij essentieel onderdeel. Hij zegt dat
een ieder de eigen keuze moet hebben voor werk of voor zorgtaken. Dat ben
ik helemaal met hem eens, maar door deze maatregel wordt die keuze voor een
alleenstaande moeder beperkt. Vervolgens stelt de minister dat er altijd een
individuele toets is. Die toets kan lang op zich laten wachten. Kan de minister
ons duidelijk maken wat precies de voorkeur is die alleenstaande moeders krijgen,
zodat in zijn visie de eigen afweging nog steeds kan worden gemaakt? Als de
minister zegt dat het individueel is en dat er een baan en
kinderopvang moeten zijn omdat de plicht anders komt te vervallen, kunnen
wij daar tegenover stellen dat de baan er niet zou kunnen zijn, maar ook de
kinderopvang kan er bijvoorbeeld niet zijn, want het duurt ongeveer anderhalf
jaar voordat men daartoe overgaat. Welke directe richtlijnen zijn er dus geweest
zodat een alleenstaande moeder met kleine kinderen toch een individuele afweging
kan maken: zorg ik of werk ik?
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Die richtlijnen moeten op lokaal niveau door de gemeenten zelf worden
gemaakt. Daar hebben mevrouw Sipkes en haar fractie zelf mee ingestemd. Het
lijkt mij ook juist om het op die manier te doen. Ik geloof niet dat het enig
doel zou dienen om vanuit Den Haag heel fijnmazig weer allerlei regels uit
te vaardigen en te zeggen hoe het precies moet worden gedaan. Wat werk en
zorgtaken betreft: dat wordt natuurlijk voorafgegaan door de plicht om voor
je eigen inkomen te zorgen. Als je dat niet kunt, is er de bijstand, maar
voorop staat de plicht om voor je eigen inkomen te zorgen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):
 
 Gezien de onduidelijkheid die kennelijk hier, in deze zaal, maar misschien
ook in het land aanwezig is over de vraag wat voor soort argumenten een rol
kunnen spelen bij de individuele beoordeling voor het goed kunnen zorgen voor
kinderen, vraag ik de minister of het niet nuttig zou zijn om bij circulaire
aan de gemeenten te doen blijken welke argumenten in ieder geval mee kunnen
spelen bij de beoordeling of tot een sollicitatieplicht moet worden overgegaan
of niet. Dat zou misschien nog een idee zijn; geen richtlijn, maar een soort
"denk daaraan en daaraan bij de beoordeling".
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Ik begrijp op zich de zorg van mevrouw Scheltema, die er ook in gelegen
is dat de wetgever – dat geldt voor de Kamer en ook voor de regering –
wil zien hoe de nieuwe bepalingen verder invulling krijgen in het kader van
de nieuwe bijstandswet. Dat geldt overigens niet alleen voor deze bepaling,
maar ook breder. Ik wil niet graag insteken op de gedachte van een circulaire,
omdat een van de gevoelens bij de totstandkoming van de nieuwe bijstandswet
erin was gelegen om het aantal circulaires richting de gemeenten te beperken.
Ik heb tot nu toe geprobeerd om mij daar vrij consequent aan te houden. Ik
ben er echter wel voor in – dat zeg ik mevrouw Scheltema ook graag toe –
om in de loop van volgend jaar, wanneer de eerste ervaringen met de implementatie
van de bijstandswet in het algemeen, maar zeker ook specifiek op dit punt
bekend zijn, daar nog eens een beeld van te geven en de Kamer daarover te
informeren. Als het nodig is, zal daarover natuurlijk nader met de Kamer van
gedachten worden gewisseld. Wij blijven immers natuurlijk onder alle omstandigheden
meester van onze eigen keuze die wij hebben gemaakt in de bijstandswet om
dit belangrijke onderdeel te decentraliseren, maar niet vanuit de gedachte
"laat maar waaien". Wij willen natuurlijk kijken of daar verstandig mee wordt
omgegaan. Ik heb het vertrouwen dat gemeenten dat zullen doen, maar ik vind
het volkomen vanzelfsprekend dat wij na verloop van tijd daar nog eens een
gedachtenwisseling over voeren op grond van verzamelde feiten.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19951996-10-584-588.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl