Bijvoegsel met schriftelijke antwoorden van de staatssecretaris van Financiën, op vragen gesteld in de eerste termijn van de behandeling van het Belastingplan
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2000-2001, pag. 540-557

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

27-12-2000

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

nr. 12, pagina 540-557

12-12-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van de Wet op belastingen van rechtsverkeer, de Natuurschoonwet 1928, de Wet op de loonbelasting 1964, de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 en de Coördinatiewet Sociale Verzekering (27030); - Aanpassingswet Wet inkomstenbelasting 2001 (27184); - Wijziging van enkele belastingwetten c.a. in verband met de tweede tranche van het ondernemerspakket 2001 (Wet ondernemerspakket 2001) (27209); - en enige andere wetswijzigingen.Pagina 457-482
Presentie en opening (dinsdag 12 december 2000)Pagina 457-457
de behandeling van:het wetsvoorstel Nieuwe bepalingen inzake het financieringsbeleid van openbare lichamen (Wet financiering decentrale overheden) (26906)Pagina 495-502
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Mediawet en van het Wetboek van Strafrecht, alsmede intrekking van de Wet op de filmvertoningen (26841)Pagina 482-495
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van de Wet op belastingen van rechtsverkeer, de Natuurschoonwet 1928, de Wet op de loonbelasting 1964, de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 en de Coördinatiewet Sociale Verzekering (27030); - Aanpassingswet Wet inkomstenbelasting 2001 (27184);Wijziging van enkele belastingwetten c.a. in verband met de tweede tranche van het ondernemerspakket 2001 (Wet ondernemerspakket 2001) (27209); - Wijziging van enkele belastingwetten c.a. (Tariefwet 2001) (27415); - en enige andere wetten.Pagina 502-539
Bijvoegsel met schriftelijke antwoorden van de staatssecretaris van Financiën, op vragen gesteld in de eerste termijn van de behandeling van het BelastingplanPagina 540-557

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 85 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Noot 1 (zie blz. 472)Vragen van het lid Rensema (VVD)Vraag 1Overdracht kapitaalverzekeringen eigen B.V.Kapitaalverzekeringen die momenteel bij de eigen B.V. zijn afgesloten,
vallen met ingang van 1 januari 2001 onder de terbeschikkingstellingregeling
van art. 3.92 Wet IB 2001. Om dit te voorkomen, kunnen dergelijke kapitaalverzekeringen
worden overgedragen naar een professionele verzekeringsmaatschappij. In de
praktijk blijkt erg veel onduidelijkheid en onzekerheid te bestaan hoe een
dergelijke overdracht dient plaats te vinden zonder dat dan het overgangsrecht
van het huidige art. 76 Wet IB 1964, alsmede het overgangsrecht uit de Invoeringswet
Wet IB 2001 verloren gaat. Dit vanwege het feit dat professionele verzekeringsmaatschappijen –
gegeven de huidige rentestand – de over te dragen kapitaalverzekering
(bij de eigen B.V. vrijwel altijd een zogenoemde guldensverzekering) gelijktijdig
met de overdracht omzetten naar een zogenoemde beleggingsverzekering. Door
de Kennisgroep verzekeringsproducten is namelijk een brief, gedateerd 4 december
1998, aan het Verbond van Verzekeraars gezonden, waarin voor laatstbedoelde
omzettingen een (voorlopige) praktische oplossing is geboden. Het schijnt
echter dat de dezelfde Kennisgroep verzekeringsproducten thans op haar in
deze brief verwoorde standpunten en geboden praktische oplossing terugkomt;
verwezen wordt naar een op korte termijn te publiceren aanschrijving (vraag-
en antwoordbesluit). Kan de staatssecretaris bevestigen dat in dit besluit
op een heldere en praktische manier oplossingen worden geboden om guldensverzekeringen
om te zetten naar beleggingsverzekeringen?Een en ander heeft verder tot gevolg gehad dat vertraging is ontstaan
in het traject om bij de eigen B.V. afgesloten kapitaalverzekeringen op een
fiscaal aanvaardbare wijze over te dragen naar professionele verzekeringsmaatschappijen.
Na publicatie van voormelde aanschrijving zal er ook onvoldoende tijd resteren
om vóór 1 januari 2001 kapitaalverzekeringen over te dragen. Is het derhalve mogelijk om ook ná 31 december 2000 de overdracht
te effectueren, zonder dat dan de toepassing van onderdeel AN Invoeringswet
Wet IB 2001 (zijnde een tijdelijke vrijstelling ad f 272 000 per
belastingplichtige) verloren gaat? Het gaat daarbij uiteraard om kapitaalverzekeringen
die op 14 september 1999 bestaan en waarvan de looptijd nadien niet is verlengd
of het kapitaal nadien niet is verhoogd.In ieder geval zou het mogelijk moeten worden gemaakt om, tot het moment
dat de aangifte inkomstenbelasting 2001 wordt ingediend, dergelijke kapitaalverzekering
over te kunnen dragen naar een professionele verzekeringsmaatschappij. Een
dergelijke soepele benadering ligt ook volledig in de lijn met de reeds toegezegde
soepele benadering om op 31 december 2000 bestaande kapitaalverzekeringen
zodanig aan te passen dat deze aan de eigen woning kunnen worden gekoppeld,
en premiebetalende lijfrentepolissen zodanig aan te passen dat de premie onder
de Wet IB 2001 als uitgaven voor inkomensvoorzieningen in aanmerking kunnen
worden genomen.Vraag 2Eigen bijdragen voor beroepspensioenVrije beroepsbeoefenaren, zoals bijvoorbeeld fysiotherapeuten en apothekers,
die in loondienst werkzaam zijn en verplicht zijn om deel te nemen aan een
beroepspensioenregeling, betalen momenteel in een belangrijk aantal situaties
zelf de verplichte eigen bijdrage aan het beroepspensioenfonds. Deze verplichte
eigen bijdrage wordt dan als beroepskosten in mindering op het inkomen gebracht.
Met ingang van 1 januari 2001 vervalt echter de beroepskostenaftrek voor werknemers.
Hoe kan de verplichte eigen bijdrage aan het beroepspensioenfonds in mindering
op het inkomen uit werk en woning worden gebracht? Als negatief loon, of kan
worden goedgekeurd dat dergelijke verplichte eigen bijdragen als uitgave voor
inkomensvoorzieningen kwalificeren of via de persoonsgebonden aftrek (buitengewone
uitgaven) kunnen worden vergolden? Als een dergelijke oplossing niet mogelijk
is of wordt gemaakt, behoren de aanspraken op beroepspensioenuitkeringen dan
tot de grondslag voor het inkomen uit sparen en beleggen?Vraag 3Op 31 december 2000 bestaande Tante-AgaathleningenKunnen op 31 december 2000 bestaande zogenoemde Tante-Agaathleningen als
zodanig kwalificeren als aan ondernemers verstrekte leningen zoals bedoeld
in art. 3.3, eerste lid, onderdeel b, juncto derde lid, Wet IB 2001? Zo ja,
hoe moet dan het zevende lid van art. 3.3 Wet IB 2001 worden begrepen in de
situatie dat een vader aan zijn zoon een TAR-lening/durfkapitaallening heeft
verstrekt ter grootte van f 400 000. Een lening met een dergelijke
omvang gaat namelijk uit boven de begrenzingen zoals bedoeld in art. 5.16
Wet IB 2001. Gevolg daarvan lijkt te zijn dat het zevende lid van art. 3.3
Wet IB 2001 niet kan worden toegepast en de TAR-lening/durfkapitaallening
aldus vanwege de in de wet opgenomen rangorderegeling onder art. 3.3 Wet IB
2001 valt (aannemende dat het vierde lid van art. 3.3 Wet IB 2001 niet van
toepassing is, omdat, zoals in de Nota naar aanleiding van het Verslag Tweede
Kamer is toegelicht, in casu geen sprake is van een in het maatschappelijk
verkeer ongebruikelijke terbeschikkingstelling). In het zevende lid van art.
3.3 Wet IB 2001 wordt immers niet gesproken over «indien en voor zover»
maar slechts over «indien». Is deze zienswijze juist? Zo ja, is
de staatssecretaris alsdan bereid om, eventueel met terugwerkende kracht tot
en met 1 januari 2001, de bepaling aan te passen, zodat de vrijstelling voor
beleggingen in durfkapitaal toch kan worden benut?Vraag 4Verruiming scholingsuitgavenIn art. 6.30, derde lid, Wet IB 2001 is de standaardstudieperiode gedefinieerd.
Geldt de in deze bepaling vermelde periode van zestien kalenderkwartalen als
een éénmalige aaneengesloten periode van ten hoogste zestien
kalenderkwartalen? Of staat het de belastingplichtige vrij om tijdens de periode
die is gelegen tussen achttien jaar en dertig jaar naar eigen keuze meerdere
perioden van één of meerdere kalenderkwartalen aan te wijzen,
doch in totaliteit niet meer dan zestien? Vraag 5Overgangsrecht scheepvaart- en film-CV'sNu de staatssecretaris nader van mening is dat het doortrekken van de
overgangsregeling voor scheepvaart-CV's naar het jaar 2001 tot verboden staatssteun
zal leiden, had het meer voor de hand gelegen om deze maatregel volledig uit
het wetsvoorstel Belastingplan 2001 te schrappen.Wat is de reden geweest dit niet te doen? En hoe werkt een en ander uit
nu de maatregel wel gewoon in de wettekst terecht komt? Wordt de overgangsregeling
voor film-CV's wel naar het jaar 2001 doorgetrokken? Is hier geen sprake van
verboden staatssteun?Het is uiteraard denkbaar dat een belastingplichtige (fiscaal ondernemer)
in de privé-sfeer participeert in een (of meerdere) op 31 december
2000 bestaande scheepvaart-CV('s) en op grond van onderdeel D of Db Invoeringswet
Wet IB 2001 recht behoudt op de stakingsvrijstelling zoals bedoeld in art.
8, eerste lid, onderdeel d, Wet IB 2001. Kan bevestigd worden dat deze belastingplichtige
ná het benutten van de stakingsvrijstelling ter zake van de scheepvaartonderneming(en),
deze benutte stakingsvrijstelling(en) niet behoeft te imputeren in het kader
van de tijdelijke stakingsvrijstelling zoals bedoeld in onderdeel A Invoeringswet
Wet IB 2001 dan wel de tijdelijke stakingsaftrek zoals bedoeld in onderdeel
B Invoeringswet Wet IB 2001?Vraag 6Conserverende aanslag pensioenaansprakenIndien een binnenlands belastingplichtige emigreert en in de daaraan voorafgaande
periode – op grond van de omkeerregeling – ten laste van het inkomen
pensioenaanspraken heeft opgebouwd, wordt op grond van art. 3.83, eerste lid,
Wet IB 2001 een conserverende aanslag opgelegd. Een dergelijke conserverende
aanslag lijkt te verhinderen dat deze persoon waarde-overdracht van het pensioenkapitaal
naar het buitenland kan toepassen (art. 19b, vierde lid, Wet LB 1964). Hoe
denkt de staatssecretaris met dergelijke situaties in de praktijk om te zullen
gaan? Vraag 7Rente van schulden eigen woningIn het Besluit van 25 augustus 2000, nr. CPP2000/1313M (Vragen en Antwoorden)
antwoordt de staatssecretaris van Financiën dat rente op de financiering,
die is aangegaan voor afsluitprovisie en boeterente, niet in Box 1 in aftrek
gebracht kan worden. In de Nota naar aanleiding van het verslag bij de Veegwet,
Tweede Kamer, vergaderjaar 2000–2001, 27 466, nr. 6, blz. 73/74
geeft de staatssecretaris op vragen van de VVD-fractie als voorbeeld dat rente
op de financiering, die is aangegaan voor o.a. afsluitprovisie, wel in aftrek
gebracht kan worden. De antwoorden staan op het eerste gezicht lijnrecht tegenover
elkaar.Kan de staatssecretaris hierover duidelijkheid geven?Vraag 8Overgangsrecht kapitaalverzekeringenHet overgangsrecht voor kapitaalverzekeringen is er met de aanpassingen
in het wetsvoorstel Veegwet niet makkelijker op geworden. Tevens bestaan nog
vele onduidelijkheden, waaronder de gevolgen in de volgende situatie.SituatieX heeft in 1993 onder het regime Brede Herwaardering een kapitaalverzekering
afgesloten met een looptijd van 20 jaar. Met ingang van 1 januari 2001 heeft
hij de kapitaalverzekering gekoppeld aan de eigen woning. De kapitaalverzekering
heeft op dat moment een waarde van f 200 000 en X heeft f 80 000
premies betaald (jaarlijks wordt f 10 000 premie betaald). Na drie
jaar verkoopt X zijn woning en gaat in een huurwoning wonen. De kapitaalverzekering
is op dat moment f 272 000 waard. De eigenwoningschuld bedraagt
f 300 000.GevolgenOp 1 januari 2001 gaat de kapitaalverzekering geruisloos over naar Box
1. Op 1 januari 2004 wordt vanwege de verhuizing niet meer voldaan aan de
voorwaarden voor kapitaalverzekeringen eigen woning en gaat de kapitaalverzekering
over naar Box 3. Op grond van art. 3.116, derde lid, Wet IB 2001 wordt de
kapitaalverzekering evenwel geacht tot uitkering te zijn gekomen voor f 272 000.
Dit bedrag is echter vrijgesteld op grond van art. 3.118, tweede lid, Wet
IB 2001. Op grond van het overgangsrecht (onderdeel AP, Invoeringswet Wet
IB 2001) worden de vrijstelling voor kapitaalverzekeringen eigen woning (art.
3.118, eerste lid, Wet IB 2001), alsmede de tijdelijke vrijstelling van f 272 000
in Box 3 (onderdeel AN Invoeringswet Wet IB 2001) in verband met de op grond
van de fictieve uitkering benutte bedrag van de kapitaalvrijstelling verminderd
met f 272 000. Tot zo ver is de zaak helder.Vraag is nu hoe de heffing verder verloopt in Box 3. Hier kunnen twee
mogelijkheden worden onderscheiden:a. Het overgangsrecht is van toepassingIndien de kapitaalverzekering in 2013 in Box 3 tot uitkering komt is de
uitkering niet vrijgesteld, omdat de vrijstelling geheel is benut in verband
met de fictieve uitkering op 1 januari 2004. Bij expiratie in 2013 wordt op
grond van onderdeel AM, derde lid, onderdeel b, juncto het zesde lid, Invoeringswet
Wet IB 2001 een fictieve uitkering aangenomen van f 200 000. Voor
deze uitkering resteert nog slechts een vrijstelling van nihil. Belast is
derhalve het rentebestanddeel begrepen in de uitkering minus de tot en met
2003 betaalde premies, ofwel f 200 000 minus f 110 000
= f 90 000 (zie onderdeel AM, vierde lid, Invoeringswet Wet IB 2001).
Dit bedrag is belast in Box 1 tegen maximaal 52%.Dit terwijl de rente in de uitkering feitelijk reeds is belast als gevolg
van het benutten van de vrijstelling en de kapitaalverzekering overigens regulier
is afgewikkeld.b. Het overgangsrecht is niet van toepassing Bij expiratie is onderdeel
AM Invoeringswet Wet IB 2001 niet van toepassing, zodat expiratie in Box 3
verder geen gevolgen heeft.Graag vernemen wij het antwoord op deze vraag.Vraag 9Negatieve uitgaven voor inkomensvoorzieningenOp grond van art. 3.133, tweede lid, onderdeel k, Wet IB 2001 worden op
grond van art. 3.127, tweede of derde lid, Wet IB 2001 feitelijk in aftrek
gebrachte lijfrentepremies voor pensioentekorten die nadien worden gecompenseerd
door middel van verbetering van de pensioenregeling, als negatieve uitgaven
voor inkomensvoorzieningen in aanmerking genomen. De vraag is in hoeverre aan deze bepaling materieel terugwerkende kracht
wordt gegeven, nu in onderdeel T Invoeringswet Wet IB 2001 is bepaald dat
voor de toepassing van onder meer art. 3.133, tweede lid, onderdeel k, Wet
IB 2001 alle onder de Wet IB 1964 in aftrek gebrachte lijfrentepremies waarop
de eerbiedigende werking van art. 75 Wet IB 1964 niet of niet meer van toepassing
is, als onder de Wet IB 2001 in aftrek gebrachte uitgaven voor inkomensvoorzieningen
worden aangemerkt. Is de conclusie juist dat vanwege het feit dat vóór 1 januari
1992 uitsluitend sprake was van een ongetoetste lijfrentepremieaftrek, onderdeel
T Invoeringswet Wet IB 2001 in combinatie met art. 3.133, tweede lid, onderdeel
k, Wet IB 2001 niet tot gevolg kan hebben dat, indien een pensioenregeling
in bijvoorbeeld 2003 wordt verbeterd in de zin van art. 3.133, tweede lid,
onderdeel k, Wet IB 2001, bijvoorbeeld vanwege inkoop van ontbrekende dienstjaren
1985 tot en met 1990, de (ongetoetste) lijfrentepremies die de desbetreffende
belastingplichtige in diezelfde jaren in aftrek heeft gebracht niet worden
teruggenomen?Voor de periode vanaf 1 januari 1992 (regime Brede Herwaardering) geldt
naast een beperkte ongetoetste lijfrentepremiesaftrek (1e tranche) een getoetste
lijfrentepremieaftrek (2e en 3e tranche) die sterke overeenkomsten vertoont
met de systematiek onder de Wet IB 2001? Is de conclusie juist dat de vanaf
1 januari 1992 op grond van de 2e en/of 3e tranche in aftrek gebrachte lijfrentepremies
wel worden teruggenomen, indien de pensioenregeling in bijvoorbeeld 2003 wordt
verbeterd in de zin van art. 3.133, tweede lid, onderdeel k, Wet IB 2001,
bijvoorbeeld vanwege inkoop van ontbrekende dienstjaren 1992 tot en met 1996,
en de belastingplichtige in laatstbedoelde jaren op grond van de 2e en/of
3e tranche lijfrentepremies in aftrek heeft gebracht? Zo ja, kan de staatssecretaris
dan aangeven hoe wordt beoordeeld of achteraf bezien, vanwege de verbetering
van de pensioenregeling, geen of onvoldoende lijfrentepremieaftrekruimte aanwezig
was? Wordt daarbij dezelfde vertaalslag gemaakt als in het kader van onderdeel
Ra Invoeringswet Wet IB 2001?2(zie blz. 502)BIJVOEGSELSchriftelijke antwoorden
van de staatssecretaris van Financiën, op vragen gesteld in de eerste
termijn van de behandeling van het BelastingplanDe leden van de VVD-fractie vragen naar de werking van artikel 3.3, zevende
lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001. Artikel 3.3, zevende lid, van de
Wet inkomstenbelasting 2001 beoogt ervoor te zorgen dat directe leningen van
durfkapitaal die op grond van artikel 3.3, eerste, tweede en derde lid, zouden
vallen onder het winstregime, worden meegenomen in de vermogensrendementsheffing.
Mocht de tekst op dit punt onvoldoende duidelijk zijn dan zal ik dit bij de
eerstvolgende mogelijkheid nog aanpassen.De leden van de fractie van de VVD vragen of de in artikel 6.30, derde
lid, Wet IB 2001 opgenomen standaardperiode van zestien kalenderkwartalen
als een éénmalige aaneengesloten periode van ten hoogste zestien
kalenderkwartalen geldt? Of staat het de belastingplichtige vrij om tijdens
de periode die is gelegen tussen achttien jaar en dertig jaar naar eigen keuze
meerdere perioden van één of meerdere kalenderkwartalen aan
te wijzen, doch in totaliteit niet meer zestien?Ingevolge artikel 6.30, derde lid, van de Wet IB 2001 geldt niet dat de
standaardstudieperiode een éénmalige aaneengesloten periode
is van ten hoogste zestien kwartalen. De standaardstudieperiode is bij amendement
in feite losgekoppeld van de eerste studie van de belastingplichtige die na
de leeftijd van 18 jaar is aangevangen. Het staat de belastingplichtige daarom
vrij meerdere perioden van één of meerdere kalenderkwartalen
aan te wijzen, doch in totaliteit niet meer dan zestien.Vrije beroepsbeoefenaren zoals bijvoorbeeld fysiotherapeuten en apothekers
die in loondienst werkzaam zijn en verplicht zijn om deel te nemen aan een
beroepspensioenregeling, kunnen deverplichte eigen bijdrage als beroepskosten
in mindering op het inkomen brengen. Met ingang van 1 januari 2001 vervalt
de beroepskostenaftrek. De leden van de VVD-fractie vragen hoe de verplichte
eigen bijdrage aan het beroepspensioenfonds in mindering kan komen op het
inkomen uit werk en woning?Vrije beroepsoefenaars die in loondienst werkzaam zijn, zijn in beginsel
onderworpen aan het regime van de Wet op de loonbelasting 1964. Een pensioenregeling
in de arbeidssfeer dient derhalve binnen de grenzen die de Wet op de loonbelasting
1964 stelt te blijven. Ik ben voornemens goed te keuren dat, voor zover de
pensioentoezegging uit de beroepspensioenregeling niet uitgaat boven de in
hoofdstuk IIB van de Wet op de loonbelasting 1964 opgenomen grenzen, maar
de regeling overigens niet is aan te merken als een pensioenregeling in de
zin van die wet, de verplichte bijdrage op het loon in mindering mag worden
gebracht (negatief loon). Gelet op de royale begrenzingen van de loonbelasting
zal een toezegging uit hoofde van de beroepspensioenregeling veelal daarbinnen
blijven. Bij een overschrijding van de grenzen wordt de pensioenaanspraak
in zoverre in aanmerking genomen in box 3. Dit is vergelijkbaar met de regeling
voor gesplitste pensioentoezeggingen in artikel 18 lid 3 Wet op de loonbelasting
1964.Indien een binnenlands belastingplichtige emigreert en in de daaraan voorafgaande
periode fiscaal gefacilieerde pensioenaanspraken heeft opgebouwd wordt op
grond van artikel 3.83, eerste lid, Wet inkomstenbelasting 2001 een conserverende
aanslag opgelegd. Een dergelijke conserverende aanslag lijkt te verhinderen
dat deze persoon waarde-overdracht van het pensioenkapitaal naar het buitenland
 kan toepassen. De leden van de VVD-fractie vragen hoe met deze
situaties wordt omgegaan?Bij emigratie van een werknemer of gewezen werknemer wordt de waarde in
het economische verkeer van de opgebouwde aanspraken uit een pensioenregeling
op grond van artikel 3.83, eerste lid, Wet inkomstenbelasting 2001, tot loon
gerekend. Na emigratie kan de – inmiddels buitenlands – belastingplichtige
het pensioenkapitaal zonder fiscale gevolgen overdragen aan een door Onze
Minister aangewezen toegelaten verzekeraar, dat wil zeggen een verzekeraar
die zich heeft verplicht te voldoen aan de voorwaarden op het punt van informatieverschaffing
en eventueel zekerheidstelling. Op grond van artikel 19b, vierde lid, van
de Wet op de loonbelasting 1964, wordt de mogelijkheid geboden het pensioenkapitaal
over te dragen aan een niet toegelaten verzekeraar indien de overdracht plaatsvindt
in het kader van het aanvaarden van een dienstbetrekking en wordt voldaan
aan de voorwaarden van het Besluit van 2 december 1996, nr. DB96/113M. In
dat geval wordt op grond van artikel 3.83, tweede lid (voor binnenlandse belastingplichtigen)
en 7.2.1, achtste lid (voor buitenlandse belastingplichtigen) van de Wet inkomstenbelasting
2001 een conserverende aanslag opgelegd. Op grond van artikel 3.83, vierde
lid, en artikel 7.2.1, achtste lid van de Wet inkomstenbelasting 2001 zijn
regels opgenomen die ertoe strekken te voorkomen dat dezelfde pensioenaanspraken
meerdere malen in een conserverende aanslag worden betrokken.Op grond van artikel 3.133, tweede lid, onderdeel k, worden op grond van
artikel 3.127, tweede of derde lid, Wet inkomstenbelasting 2001 feitelijk
in aftrek gebrachte lijfrentepremies voor pensioentekorten die nadien worden
gecompenseerd door middel van verbetering van de pensioenregeling, als negatieve
uitgaven voor inkomensvoorzieningen in aanmerking genomen. In onderdeel T
Invoeringswet Wet inkomstenbelasting 201 is bepaald dat voor de toepassing
van onder meer artikel 3.133, tweede lid, onderdeel k, Wet inkomstenbelasting
2001 alle onder de Wet op de inkomstenbelasting 1964 in aftrek gebrachte lijfrentepremies
waarop de eerbiedigende werking van aritkel 75 van de Wet op de inkomstenbelasting
1964 niet of niet meer van toepassing is, als onder de Wet inkomstenbelasting
2001 in aftrek gebrachte uitgaven voor inkomensvoorzieningen worden aangemerkt.
De VVD-fractie vraagt of het juist is dat vanwege het feit dat vóór
1 januari 1992 uitsluitend sprake was van een ongetoetste lijfrentepremieaftrek,
onderdeel T Invoeringswet Wet inkomstenbelasting 2001 in combinatie met artikel
3.133, tweede lid, onderdeel k, Wet inkomstenbelasting 2001 niet tot gevolg
kan hebben dat, indien een pensioenregeling bijvoorbeeld in 2003 wordt verbeterd
in de zin van artikel 3.133, tweede lid, onderdeel k, Wet inkomstenbelasting
2001, bijvoorbeeld vanwege inkoop van ontbrekende dienstjaren 1985 tot en
met 1990, de (ongetoetste) lijfrentepremies die de desbetreffende belastingplichtige
in dezelfde jaren in aftrek heeft gebracht niet worden teruggenomen.Deze conclusie is juist. Op grond van onderdeel T van de Invoeringswet
Wet inkomstenbelasting 2001 is de systematiek van de (negatieve) uitgaven
voor inkomensvoorzieningen uitsluitend van toepassing op lijfrentepremies
waarop het regime van de Brede herwaardering van toepassing is. Dit betekent
dat het onderhavige onderdeel k bij een relevante pensioenverbetering van
toepassing kan zijn op dergelijke premies. Dit noemt men ook wel terugwerkende
kracht in materiële zin. Ik merk evenwel op dat de toepassing van onderdeel
k beperkt is tot premies die in de jaren 1992 tot en met 2000 zijn betaald
boven de ruimte van de basisaftrek. Bovendien acht ik deze terugwerkende kracht
in materiële zin gerechtvaardigd omdat de tweede en derde tranche van
de lijfrentepremie-aftrek van het regime van de Brede herwaardering op dezelfde
leest is geschoeid als het regime van de Wet IB 2001.De VVD-fractie signaleert dat er in de praktijk erg veel onduidelijkheid
en onzekerheid bestaat over de wijze waarop kapitaalverzekeringen met een
in guldens verzekerd kapitaal kunnen worden omgezet in zoge- noemde beleggingsverzekeringen
(unit-linkedverzekeringen) waarbij de kapitaalsuitkering afhankelijk is van
de waarde van door de verzekeringnemer gekozen fondsen waarin de premies worden
belegd. Een en ander betreft met name kapitaalverzekeringen die zijn gesloten
bij de eigen BV en die men wenst onder te brengen bij een professionele verzekeraar
om toepassing van de terbeschikkingstellingsregeling te voorkomen. De onduidelijkheid
zou bestaan voor de toepassing van artikel 76 Wet IB 1964 – eerbiedigende
werking voor kapitaalverze- keringen gesloten vóór 1 januari
1992 – en daarmee ook voor de toepassing van onderdeel AN van de Invoeringswet
IB 2001 (vrijstelling van f 272 000 voor op 14 september 1999 bestaande
kapitaalverzeke- ringen).Naar mijn oordeel bestaan er thans op dit terrein geen onduidelijkheden.
De wijze waarop de onderhavige omzettingen in unit-linkedverzeke- ringen moeten
plaatsvinden om de eerbiedigende werking van artikel 76 Wet IB 1964 –
en daarmee van onderdeel AN Invoeringswet IB 2001 – niet verloren te
doen gaan, is in de eerste plaats in gepubliceerde reeksen vragen en antwoorden
uit 1994 en 1998 aangegeven. Dit geldt overigens ook voor omzettingen buiten
het kader van kapitaalverzekeringen gesloten bij de eigen BV. Samengevat komt
het erop neer dat de premies te betalen voor de unit-linkedverzekeringen niet
hoger mogen zijn dan de premies voor de guldensverzekering, tenzij verhogingen
van premies plaatsvinden op grond van zogenoemde «normale en gebruikelijke
optieclausules». Daarnaast heeft de Kennisgroep Verzekeringsproducten
voor de onderhavige omzettingen een praktische rekenmethode ontwikkeld om
rekening te houden met het feit dat bij die omzettingen vaak voor het eerst
moet worden voldaan aan de criteria van het begrip levensverzekering als bedoeld
in de Wet toezicht verzekeringsbedrijf. In de meeste gevallen wordt dan de
kapitaalsuitkering bij overlijden verlaagd tot op 90% van de bij leven uit
te keren beleggingswaarde van de verzekering. Als gevolg van deze verlaging
namelijk daalt de premie voor het overlijdensgedeelte van de verzekering.
Uitgaande van een gelijkblijvende totaalpremie van de verzekering –
leven- en overlijdensgedeelte tezamen – stijgt daarmee in materiële
zin in even grote mate de premie voor het levengedeelte. Dit zou een probleem
opleveren voor de toepassing van artikel 76 van de Wet op de
inkomstenbelasting 1964, omdat in de genoemde reeksen vragen en antwoorden
is aangegeven dat de premie voor het levengedeelte en het overlijdensgedeelte
ieder afzonderlijk moeten worden bezien. Deze afzonderlijke beoordeling is
destijds als beleidsstandpunt uitgedragen met het oog op een soepele toepassing
van artikel 76 van de Wet op de inkomstenbelasting 1964.Bij de omzetting naar een unit-linkedverzekering werkt dit juist verzwarend
uit omdat moet worden vastgesteld dat de premie voor het levengedeelte zoals
gezegd in materiële zin stijgt, hetgeen zou leiden tot verlies van de
eerbiedigende werking. Om dit verlies te voorkomen had de Kennisgroep Verzekeringsproducten
de genoemde praktische methode ontwikkeld. Deze methode wordt in individuele
gevallen desgewenst toegepast, in afwachting van een te publiceren beleidsstandpunt.
De Kennisgroep heeft niet het voornemen te komen tot een stringenter standpunt.
Het streven is er juist op gericht, te komen tot een redelijk resultaat dat
binnenkort wordt gepubliceerd in een vraag-en-antwoordbesluit. Alles overziende
constateer ik dat een en ander een probleem voor de praktijk blijft. Om dit
probleem stucureel op te lossen, zal ik ernaar streven dat in de beleidssfeer
onder voorwaarden wordt goedgekeurd dat bij de onderhavige omzettingen de
eerbiedigende werking blijft behouden indien de totaalpremie voor de verzekering
maar gelijk blijft.De VVD-fractie vraagt naar het overgangsrecht scheepvaart- en film-CV's.
Nu de Staatssecretaris nader van mening is dat het doortrekken van de overgangsregeling
voor scheepvaart-cv's naar het jaar 2001 tot verboden staatssteun zal leiden,
had het meer voor de hand gelegen om deze maatregel volledig uit het wetsvoorstel
Belastingplan 2001 te schrappen. Wat is de reden geweest dat niet te doen?
En hoe werkt een en ander uit nu de maatregel wel gewoon in de wettekst terecht
komt? Wordt de overgangsregeling voor film-CV's wel naar het jaar 2001 doorgetrokken?
Is hier geen sprake van verboden staatssteun?Het is uiteraard denkbaar dat een belastingplichtige (fiscaal ondernemer)
in de privésfeer participeert in een (of meerdere) op 31 december 2000
bestaande scheepvaart-CV('s) en op grond van onderdeel D of Db Invoeringswet
Wet IB2001 recht behoudt op de stakingsvrijstelling zoals bedoeld in artikel
8, eerste lid, onderdeel d, Wet IB2001. Kan bevestigd worden dat deze belastingplichtige
ná het benutten van de stakingsvrijstelling ter zake van de scheepvaartonderneming(en),
deze benutte stakingsvrijstelling(en) niet behoeft te imputeren in het kader
van de tijdelijke stakingsvrijstelling zoals bedoeld in onderdeel A Invoeringswet
Wet IB2001 dan wel de tijdelijke stakingsaftrek zoals bedoeld in onderdeel
B Invoeringswet Wet IB 2001?In het Belastingplan 2001 (Kamerstukken II, 2000/01, 27 431, nr. 3, blz.
25 e.v.) is een tijdelijke tegemoetkoming voor scheeps-cv's en film-cv's voor
het jaar 2001 opgenomen. Deze houdt in dat de bestaande algemene faciliteiten
nog een jaar langer toegankelijk blijven voor participanten in scheeps-cv's
en film-cv's. Gezien het specifieke karakter van deze maatregel zal deze moeten
worden aangemeld bij de Europese Commissie in het kader van staatssteun.Daarnaast is in het Belastingplan 2001 aangegeven dat het kabinet zich
zal inspannen om na het komende jaar, binnen de Europese kaders, maatregelen
te treffen die een stimulans zijn voor de ontwikkeling van de Nederlandse
filmindustrie en voor het behoud van de Nederlandse zeevaart.In het wetgevingsoverleg over het Belastingplan 2001 met de vaste Commissie
van Financiën in de Tweede Kamer 20 november jl. heb ik bekend gemaakt
dat het kabinet er om Europeesrechtelijke redenen van afziet om de tijdelijke
tegemoetkoming voor scheeps-cv's voor 2001 in te voeren. Wetstechnisch levert
dat geen problemen op; de desbetreffende bepaling in het Belastingplan 2001
(het in onderdeel Dc verletterde onderdeel Db van hoofdstuk 2, artikel I,
Invoeringswet Wet IB2001) zou namelijk in werking treden bij koninklijk besluit
(geregeld in hoofdstuk 3, artikel II, tweede lid). Het had inderdaad meer
voor de hand gelegen om de bepaling geheel te schrappen; vanwege de snelheid
van het wetgevingsproces is hiervan echter afgezien. In plaats hiervan zal worden gezocht naar andere mogelijkheden om de scheepvaartsector
en de betrokken regio's tegemoet te komen. Hiertoe is een werkgroep samengesteld
die zo snel mogelijk met voorstellen zal komen. Deze werkgroep zal allereerst
onderzoeken of er fiscale instrumenten gericht ingezet kunnen worden.De overgangsregeling voor film-CV's is inmiddels gemeld aan de Europese
Commissie. Deze valt onder een ander steunkader (cultuur) dan de maatregel
voor de scheeps-CV's. Zodra de Commissie haar goedkeuring heeft verleend,
zal deze regeling in werking treden.De vraag over imputatie moet ik ontkennnend beantwoorden. Daarbij speelt
de nieuwe opzet van de stakingsaftrek een cruciale rol. De stakingsaftrek
in de Wet inkomstenbelasting 2001 geldt voor een ondernemer in de zin van
artikel 3.4 van de Wet IB2001. Deze stakingsaftrek bedraagt f 8000 per
leven. Dat betekent dat deze wordt verminderd – maar niet verder dan
tot nihil – met de in voorafgaande jaren door de ondernemer genoten
bedragen aan stakingsaftrek.Eenzelfde systematiek wordt toegepast bij de tijdelijke verhoging van
de stakingsaftrek bij staking van een gehele onderneming, waaruit de ondernemer
reeds op 1 januari 2001 winst genoot (hoofdstuk 2, artikel I, onderdeel A,
Invoeringswet Wet IB2001) en bij de tijdelijke stakingsaftrek in geval van
staking van een gedeelte van een onderneming in hoofdstuk 2, artikel I, onderdeel
B, Invoeringswet Wet IB 2001. Dat betekent terzake van bij voorbeeld de verhoging
van onderdeel A dat op deze verhoging in mindering komt hetgeen de ondernemer
in het verleden met betrekking tot deze onderneming of een andere onderneming
reeds aan stakingsvrijstelling heeft genoten (deze vermindering kan er echter
niet toe leiden dat de stakingsaftrek minder bedraagt dan f 8000). Daarbij
is niet van belang of de eerder genoten stakingsvrijstelling voortvloeide
uit staking van een «echte» onderneming of een CV-participatie.De VVD-fractie vraagt om een toelichting op het overgangsrecht voor kapitaalverzekeringen
zoals dat er met de aanpassingen in het onderhavige wetsvoorstel komt uit
te zien. Het gaat om de situatie dat een op 31 december 2000 bestaande kapitaalverzekering met ingang van 1 januari 2001 wordt gekoppeld
aan de eigen woning. Door verkoop van de eigen woning komt de polis fictief
tot uitkering en gaat vervolgens over naar box III (in de geschetste casus
wordt ervan uitgegaan dat de kapitaalverzekering wordt voortgezet). De vraag
is hoe de heffing in box III verloopt, meer in het bijzonder, of de bepalingen
van het overgangsregime van toepassing zijn.Uitgangspunt van het overgangsregime voor kapitaalverzekeringen is dat
een op 31 december 2000 bestaande polis onder de werking van de Wet inkomstenbelasting
2001 overgaat naar box III. Een uitzondering hierop vormen onder meer kapitaalverzekeringen
die met ingang van 1 januari 2001aan de eigen woning worden gekoppeld. Dit
kan plaats vinden door de kapitaalverzekering vóór 1 januari
2001 aan te passen aan de voorwaarden van de kapitaalverzekering eigen woning.
Als aanpassing vóór 1 januari 2001 niet heeft plaatsgevonden,
bijvoorbeeld omdat de verzekeraar niet in staat is geweest om aan alle verzoeken
te voldoen, is het ook mogelijk om bij de aangifte inkomstenbelasting over
het kalenderjaar 2001 een verzoek te doen tot koppeling aan de eigen woning.
Uiteraard moet op dat moment dan voldaan zijn aan de wettelijke voorwaarden.
De kapitaalverzekering gaat in zo'n geval met terugwerkende kracht tot 1
januari 2001 over naar box I.Koppeling van de kapitaalverzekering aan de eigen woning heeft als consequentie
dat de polis integraal box I ingaat, met de daar opgenomen voorwaarden die
zijn verbonden aan het regime voor de kapitaalverzekering eigen woning. Dat
betekent dat er geen noodzaak bestaat om op het moment dat de polis tot uitkering
komt nog te toetsen aan de voorwaarden van het regime van de Wet op de inkomstenbelasting
1964. Dit is verwoord in het tweede lid van onderdeel AM van de Invoeringswet
Wet inkomstenbelasting 2001.Het bovenstaande komt er dus op neer, dit in antwoord op de vraag van
de heer Rensema, dat ondereel AM bij expiratie van de polis niet van toepassing
is. Dit staat los van de vraag of op dat moment sprake is van een kapitaalverzekering
eigen woning of van een box III-positie. Overigens is het, zoals de Belastingdienst in de advertentie in de landelijke
dagbladen van 6 december jl. heeft opgemerkt, meestal gunstig om bestaande
kapitaalverzekeringen in box III te houden. In zoverre zullen situaties als
door de heer Rensema worden geschetst in de praktijk beperkt blijven tot uitzonderingsposities.De leden van de VVD-fractie vragen of de staatssecretaris kan aangeven
hoe het Besluit van 25 augustus 2000, nr. CPP2000/1313M (Vragen en antwoorden),
waarin wordt geantwoord dat rente op de financiering die is aangegaan voor
afsluitprovisie en boeterente niet in box I in aftrek kan worden gebracht,
zich verhoudt tot de Nota naar aanleiding van het verslag bij de Veegwet,
Tweede Kamer, vergaderjaar 2000–2001, 27 466 waarin wordt geantwoord
dat rente op de financiering die is aangegaan voor o.a. afsluitprovisie wel
in aftrek gebracht kan worden. De beide antwoorden lijken op het eerste gezicht
lijnrecht tegenover elkaar te staan.In de Nota naar aanleiding van het verslag bij de Veegwet, Tweede Kamer,
vergaderjaar 2000–2001, 27 466 is onder meer opgemerkt dat onder
schulden die zijn aangegaan ter verwerving van de eigen woning vallen alle
verplichtingen die de belastingplichtige is aangegaan teneinde de daarmee
verkregen gelden direct aan te wenden om de woning te verwerven. Voorzover
er een direct verband is tussen deze verplichtingen en de verwerving van de
woning – dus niet van de schuld – kan de rente over de schuld
waarmee deze kosten zijn gefinancierd, in aftrek worden gebracht. Als voorbeeld
daarvan heb ik onder andere de afsluitprovisie expliciet genoemd. Terecht
merken de leden van de fractie van de VVD op dat in het Besluit van 25 augustus
2000, nr. CPP2000/1313M (Vragen en antwoorden), is geantwoord dat de rente
over de financiering van afsluitprovisie behoord tot de niet-aftrekbare kosten.
Hierover kan worden opgemerkt dat deze rente in het besluit ten onrechte als
niet-aftrekbaar is aangemerkt. Het volgende Vraag- en Antwoordbesluit, dat
momenteel in voorbereiding is en als aanvulling op het genoemde besluit zal
worden gepubliceerd, zal op dit punt (alsnog) in lijn met de Nota worden gebracht.De leden van de fracties van PvdA, D66 en GroenLinks vinden het moeilijk
te beoordelen of de aanpassingen die zijn aangebracht in de artiestenregeling
in de praktijk voldoende zullen blijken. Voorts vragen de leden van de fractie
van D66 waarom de staatssecretaris de suggestie van de Orde van Belastingadviseurs
niet heeft overgenomen om kosten tot f 500 buiten beschouwing te laten.Op deze vragen kan worden geantwoord dat met de voorgestelde artiestenregeling
er naar is gestreefd enerzijds de heffings- en invorde- ringsproblemen te
verminderen, maar anderzijds ook aan de wensen van de artiesten, zoals neergelegd
in het rapport «Hoog aanslaan, laag belasten» van de Commissie
Cultuur & Belastingen, tegemoet te komen. Ik verwacht dat in de praktijk
de artiestenregeling een werkbaar uitgangspunt biedt. Een grote vertegenwoordiger/organisator
voor artiestenevenementen heeft zich tijdens het overleg op het departement
ook in deze zin uitgelaten. Momenteel vinden er tussen eenheden van de belastingdienst
en vertegenwoordigers van artiesten overleg plaats over een praktische en
eenduidige toepassing van de artiestenregeling en m.n. de kostenvergoedingsbeschikking.
In dit kader bereidt de belastingdienst thans een model voor de kostenvergoedingsbeschikking
voor en wordt een brochure opgesteld om artiesten te informeren over de nieuwe
regeling. Op grond van de bij amendement in de wet opgenomen evaluatiebepaling
zal de artiestenregeling na verloop van twee jaren op zijn effecten in de
praktijk wordt geëvalueerd. Afhankelijk van de uitkomst hiervan zal worden
bezien of en waar de artiestenregeling bijstelling behoeft.Wat betreft het voorstel om kosten tot f 500 buiten beschouwing te
laten, kan worden geantwoord dat een dergelijke drempel vergelijkbaar is met
een kostenforfait. Dit instrument van (ongecontroleerde) kostenaftrek past
niet binnen het systeem van de Belastingherziening 2001. Bovendien werkt een
drempel/kostenforfait in de praktijk nogal grof: voor de ene artiest vormt
dit bedrag inkomen, voor de ander vormt het een vergoeding van de gemaakte
kosten. De drempel werkt nog grover als de artiest nagenoeg elk weekeinde
optreedt: het drempelbedrag kan een aanzienlijk inkomen vormen, met als gevolg
bijbetaling in de inkomstenbelasting. Vertegenwoordigers van de artiesten
hebben te kennen gegeven juist eventuele bijbetaling in de inkomstenbelasting
niet wenselijk te vinden. Tenslotte, een drempelbedrag kan tot, in het verleden
gebleken, heffings- en invorderingsproblemen leiden. Een van de doelen van
de nieuwe artiestenregeling is deze problemen te voorkomen.Op grond van de overgangsregeling voor de inhaal van pensioentekorten
kunnen pensioentekorten die zijn ontstaan in de periode 1994–2000 met
ingang van 2001 worden ingehaald. De leden van de PvdA-fractie vragen of ervan
kan worden uit gegaan dat de factor A binnen drie maanden na aanvraag kan
worden aangeleverd en wat te doen als het niet op tijd binnenkomt?Pensioenuitvoerders zijn wettelijk verplicht tot het aanleveren van het
gegeven over de pensioenaangroei. Met pensioenuitvoerders is de afspraak gemaakt
dat het gegeven over de pensioenaangroei over de periode 1994–2000 desgevraagd
binnen drie maanden na aanvraag kan worden verstrekt. Er is geen aanleiding
te veronderstellen dat deze afspraken niet nagekomen zullen worden. Daarbij
moet worden bedacht dat de pensioenaangroei betrekkelijk eenvoudig is vast
te stellen, het betreft slechts een vermenigvuldiging van het in die jaren
geldende opbouwpercentage met de pensioengrondslag over die jaren.Er vindt nog overleg plaats tussen pensioenuitvoerders en departement
over de gegevensverstrekking op basis van de structurele regeling. Mag erop
worden vertrouwd dat dat overleg met spoed wordt voortgezet? Indien nodig
zou de terugwenteltermijn moeten worden verlengd tot 12 maanden. Het voordeel
lijkt aanzienlijk groter dan het nadeel.Gedurende de overgangsperiode, te weten de jaren 2001 en 2002, is de terugwenteltermijn
gesteld op 12 maanden. In deze overgangsperiode zal met de pensioenuitvoerders
overleg plaatsvinden over de gegevensverstrekking na de overgangsperiode.
Het betreft dan gegevens die uiterlijk medio 2004 dienen te worden verstrekt.
Bij het gegeven over de pensioenaangroei moet worden bedacht dat dit louter
een vermenigvuldiging is van het opbouwpercentage met de pensioengrondslag.
Een aantal pensioenuitvoerders stelt de pensioengrond- slag in de tweede helft
van het lopende jaar reeds vast. De aanleve- ring van het gegeven over de
pensioenaangroei kan dan ruim vóór 1 juni van het volgende kalenderjaar
worden verstrekt. Indien de pen- sioengrondslag wordt afgeleid van de jaaropgave
van het loon van de werknemer moet worden bedacht dat werknemers toch reeds
ruim vóór 1 april van het volgende kalenderjaar over de jaaropgave
van het loon dienen te beschikken in verband met de indiening van de aangifte
inkomstenbelasting vóór 1 april. Dit betekent dat ook in dit
geval de pensioengrondslag en de daarop gebaseerde pensioenaangroei, reeds
in het eerste kwartaal van het volgende kalenderjaar kan worden vastgesteld.
Mede gelet op de royale overgangstermijn heb ik het vertrouwen dat pensioenuitvoerders
in staat zijn het systeem van gegevensverstrekking zodanig in te richten dat
aan de wettelijke verplichting kan worden voldaan.De leden van de PvdA-fractie vragen of in de Aanpassingswet Wet inkomenstenbelasting
2001 rekening is gehouden met de aanpassing van de inkomensbegrippen in de
Wet bevordering eigenwoningbezit?In Afdeling H, artikel II van de Aanpassingswet is opgenomen dat indien
het aldaar bedoelde wetsvoorstel (Wet bevordering eigenwoningbezit, Kamerstukken
I 1999/2000, 27 071, nr. 274) tot wet verheven wordt, na artikel 1 van
dat wetsvoorstel een nieuw artikel 1a (inkomens- en loonbegrippen) wordt ingevoegd,
dat de aanpassing aan de Wet op de inkomstenbelasting 2001 regelt. Dit houdt
in dat het, voor toepassing van de Wet bevordering eigenwoningbezit, relevante
verzamelinkomen op dezelfde wijze voor standaard- en niet-standaard- aftrekposten
wordt gecorrigeerd.De PvdA-fractie maakt nog een opmerking over de fiscus en de ouder wordende
burger. De PvdA-fractie acht het nog steeds een probleem dat mensen met een
onvolledige AOW deze ruimte niet kunnen opvullen. In juni is gewezen op het
SER-advies dat aanstaande was. Welke beleidsreactie wordt dan voorgesteld
als het niet is dat mensen zelf worden ondersteund dit pensioengat te dichten?Het kabinet heeft naar aanleiding van het SER-advies inzake onvolledige
AOW-opbouw, het standpunt ingenomen dat het niet vanzelfsprekend is dat een
in het buitenland ontstaan tekort ten laste van de Nederlandse belastingopbrengst
wordt weggewerkt, waarbij opgemerkt wordt dat het moeilijk is vast te stellen
dat in die buitenlandse periode geen buitenlands pensioen is opgebouwd. Overigens
biedt de bestaande fiscale regelgeving vooralsnog voldoende ruimte, ook al
is die ruimte niet expliciet bedoeld voor compensatie van een onvolledige
AOW-opbouw. De grenzen van de bestaande pensioenwetgeving zijn ruimer dan
de grenzen die in de meeste collectieve regelingen gebruikelijk zijn. Er bestaat
derhalve nog ruimte om middels individuele modules het pensioen te verbeteren.
Verder kent het lijfrenteregime een basisruimte van f 2 283 die
kan worden aangewend ter compensatie van een onvolledige AOW-opbouw. Uitvoeringstechnisch
stuit het op grote problemen om een specifieke faciliteit te creëren
voor compensatie van een AOW-tekort. De hiervoor te maken berekeningen zijn
bijzonder complex en de gegevens over buitenlandse pensioenen zijn vaak niet
beschikbaar.Wel heeft het kabinet voorgesteld dat de inkooptermijn in de AOW wordt
verruimd naar vijf of tien jaar (thans één jaar) en dat het
inmiddels aan de Tweede Kamer aangeboden wets- voorstel «Vrijwillige
verzekering AOW en Anw» op dit punt wordt gewijzigd.De leden van de fractie van de PvdA vragen met betrekking tot de Natuurschoonwet,
nog eens goed te kijken naar de mogelijkheden van rangschikking in gevallen
waarin echtgenoten die buiten gemeenschap van goederen zijn gehuwd ieder afzonderlijk
eigenaar zijn van een onroerende zaak en daarnaast een onroerende zaak in
mede-eigendom hebben. De vraag is dan of deze drie onroerende zaken gezamenlijk
kunnen worden gerangschikt. Ik neem aan dat het hierbij gaat om onroerende
zaken die alle kleiner zijn dan vijf hectare, de minimum-oppervlakte
voor een landgoed.Ik wil hierover allereerst opmerken dat deze problematiek los staat van
de nu voorgestelde wijzigingen in de Natuurschoonwet. Gezamenlijke rangschikking
is op grond van de huidige wet mogelijk tussen twee aangrenzende onroerende
zaken, niet tussen drie of meer onroerende zaken. Hiermee wordt voorkomen
dat een serie kleine percelen, elk kleiner dan de minimumopppervlakte van
vijf hectare, kunnen worden aaneengeregen tot één landgoed.
De voorgestelde wijzigingen brengen hierin geen verandering. Bij het door
de leden van de PvdA-fractie geschetste geval kan overigens nog worden opgemerkt
dat de echtgenoten die specifieke eigendomsverhoudingen zelf zo hebben gewild
door de keuze van hun huwelijks- goederenregime.De leden van de fractie van de PvdA vragen aandacht voor de tussengroep
die betrekking heeft op mensen die resultaat uit overige werkzaamheden genieten.
Deze leden wijzen onder meer op degenen die een reisvergoeding en vacatiegeld
ontvangen. Voorts schetsen zij de situatie als de desbetreffende deelnemers
een uitkering van de WUV en wellicht ook nog deels een AAW-uitkering hebben.
Deze leden vragen of hier de fictieve dienstbetrekking uitkomst kan bieden,
omdat in dat geval in ieder geval de reiskosten belastingvrij kunnen worden
vergoed, en belanghebbenden geen administratie behoeven bij te houden.Onder het nieuwe regime bestaat voor degene die resultaat uit overige
werkzaamheden genieten de mogelijkheid te opteren voor de fictieve dienstbetrekking.
Aldus wordt het desbetreffende inkomensbestanddeel, bijvoorbeeld het vacatiegeld,
onder de loonheffing gebracht. Op deze wijze kunnen de regels van de loonbelasting
ook op de in loon getransformeerde bestanddelen worden toegepast, bijvoorbeeld
de regels inzake vrije vergoedingen en verstrekkingen. Als gevolg van het
opteren kunnen er twee verschillende dienstbetrekkingen ontstaan, bijvoorbeeld
voor de WUV-uitkering en het vacatiegeld. Het staat de werknemer vrij te kiezen
bij welke dienstbetrekking de heffingskorting voor de loonheffing moet worden
toegepast. De leden van de fracties van PvdA en GroenLinks menen dat in alle gevallen
voor binnenlandse artiesten het tarief eerste schijf in de loonbelasting moet
worden gehanteerd dan wel dat de eis van een kostenvergoedingsbeschikking
bij het toepassen van de tarief eerste schijf in de loonbelasting moet komen
te vervallen. Voorts menen de fractieleden van GroenLinks dat het toepassen
van het regime van vrije verstrekkingen van artikel 17 Wet op de loonbelasting
1964 op naturaverstrekkingen de toepassing meer van de artiestenregeling werkbaar
maakt. Ook de leden van de fractie van de PvdA kijken nog steeds anders tegen
de naturaverstrek- kingen aan. De fractieleden van GroenLinks vragen of ook
popgroepen vallen onder de toezegging dat onder bepaalde voorwaarden geen
inhouding hoeft plaats te vinden van kostenvergoedingen voor amateurmuziekgezelschappen.De suggestie in alle gevallen voor binnenlandse artiesten het tarief eerste
schijf in de loonbelasting te hanteren dan wel de eis van een kostenvergoedingsbeschikking
te laten vervallen bij toepassing van het tarief eerste schijf in de loonbelasting,
zou er toe leiden dat de binnenlandse artiesten in de loonbelasting geconfronteerd
wordt met een brede grondslag inclusief kostenvergoedingen en naturaverstrekkingen.
Het verhoogde tarief leidt er dan vervolgens toe dat de artiesten te maken
krijgen met een nog aanzienlijker voorfinanciering dan eventueel kan voorkomen
bij het tarief van 20%. De vertegenwoordigers van artiesten hebben aangegeven
grote bezwaren te hebben tegen voorfinanciering. Zij geven de voorkeur aan
maatwerk. Ik ben van mening dat met de introductie van het instrument van
de kostenvergoedingsbeschikking dit gevraagde maatwerk wordt geleverd. Artiesten
die geen behoefte hebben aan of geen gebruik willen maken van de kostenvergoedingsbeschikking
krijgen te maken met heffing van loonbelasting over een brede grondslag tegen
een laag tarief. Het lage tarief van 20% kan echter zo worden geïnterpreteerd
dat materieel beschouwd over een deel van de gage als ware het een vrije vergoeding
voor de kosten in de loonbelasting niet wordt geheven. Op deze wijze kan de
binnenlandse artiest zelf bepalen op welke wijze in de loonbelasting rekening
wordt gehouden met zijn kosten en welk tarief in de loonbelasting het beste
bij hem past. Bezien zal worden of in de brochure voor artiesten die de belastingdienst
thans opstelt, aan dit maatwerk extra aandacht kan worden besteed. Overigens
zou bij nettogage-afspraken, zonder kostenvergoedingsbeschikking, een weinig
reëel voordeel ontstaan omdat in dat geval belasting zou worden afgedragen
over kosten die in de sfeer van de inkomstenbelasting in minderng op het inkomen
kunnen worden gebracht.Het voorstel om bij het regime van vrije verstrekkingen van de loonbelasting
aan te sluiten voor de artiesten die onder de artiestenregeling vallen, betekent
dat twee regimes met elkaar worden gecombineerd: namelijk dat van de dienstbetrekking
en dat van resultaat uit overige werkzaamheden. Dit strookt niet met het systeem
van de Wet inkomstenbelasting 2001. Bovendien zou mogelijk precedent werking
ontstaan naar bijvoorbeeld freelancers (vrije vergoedingen en verstrekkingen)
en de belastingplichtigen met een dienstbetrekking (kostenaftrek). Het resultatenregime
is vergelijkbaar met het winstregime: belast is omzet/opbrengst minus kosten.
Bij de opbrengst horen in dit systeem vanzelfsprekend ook de naturaverstrekkingen.
Voorzover deze in dit kader ook aftrekbare kosten vormen kunnen ze vervolgens
in mindering worden gebracht. Voorzover bij naturaverstrekkingen de besparingswaarde
aan de orde is of als geheel zakelijk kan worden aangemerkt, wordt hiermee
door de inspecteur in de kostenvergoedingsbeschikking rekening gehouden volgens
de bepalingen van het regime van resultaat uit overige werkzaamheden. Uiteindelijk
worden geen elementen bij de artiest belast die ook bij andere (pseudo-)onder-
nemers niet belast zouden zijn.Indien een artiest van mening is dat het regime van vrije vergoedingen
en verstrekkingen van de loonbelasting voor zijn specifieke situatie uitkomst
biedt, kan hij tezamen met zijn opdrachtgever kiezen voor de fictieve dienstbetrekking.
De artiest heeft dan echter geen kostenaftrek meer. Op de vraag of ook popgroepen vallen onder de toezegging dat onder bepaalde
voorwaarden geen inhouding hoeft plaats te vinden van kostenvergoedingen voor
amateurmuziekgezelschappen, antwoord ik dat het uitgangspunt blijft dat er
sprake moet zijn van een bron van inkomen om belasting te kunnen heffen. In
beginsel wordt aan de inspecteur overgelaten dit te bepalen. Dit geldt zowel
voor amateurmuziekgezelschappen als harmonieën en fanfares, als voor
popgroepen. De kostenvergoedingsbeschikking is een goed instrument om in een
vroeg stadium de inspecteur te vragen of er inderdaad sprake is van een bron
van inkomen. Zo neen, dan kan de inspecteur dat schriftelijk aangeven. Het
toegezegde en door de belastingdienst op te stellen beleidsbesluit zal zich
richten op de algemene voorwaarden wanneer er sprake is van een bron van inkomen.
Omdat bij amateurmuziekgezelschappen als harmonieën en fanfares meestal
sprake is van niet meer dan een kleine kostenvergoeding is het waarschijnlijker
dat zij eerder onder de werking van dit beleidsbesluit vallen dan popgroepen.De leden van de fractie van de PvdA vragen of helder kan worden aangegeven
wanneer een fictieve dienstbetrekking mogelijk is en wat de voor- en nadelen
zijn voor belastingplichtige.In het kader van de Invoeringwet Wet IB 2001 is de mogelijkheid om te
opteren voor een fictieve dienstbetrekking zodanig verruimd, dat in beginsel
alle belastingplichtigen die resultaat uit overige werkzaamheden genieten
van deze optiemogelijkheid gebruik kunnen maken. In het gewijzigde artikel
2g van het Uitvoeringsbesluit loonbelasting 1965 wordt dit nader vastgelegd.
Slechts degenen die belastbare winst generen zullen, evenals thans het geval
is, van deze optiemogelijkheid worden uitgesloten.De voordelen om te opteren voor de fictieve dienstbetrekking zijn dat
de belastingplichtige als werknemer wordt beschouwd en aldus in beginsel alle
bepalingen van de loonbelasting op hem van toepassing zullen zijn. Hierdoor
kan hij ook gebruik maken van alle vrijstellingsbepalingen van de Wet op de
loonbelasting 1964. In dit verband zijn bijvoorbeeld van belang de regelingen
voor de vrije vergoedingen en verstrekkingen, de gefacilieerde spaarloonregeling
en de mogelijkheid van een pensioentoezegging. Als ander voordeel van het
opteren kan worden genoemd dat er op het loon van de werknemer inhouding van
loonheffing zal plaatsvinden, zodat hij niet in alle gevallen in de aanslagregeling
voor de inkomstenbelasting zal worden betrokken. Voorts zal hij als werknemer
niet worden geconfronteerd met de administratieve verplichtingen van het winstregime.
Als nadeel kan worden genoemd dat een werknemer niet de mogelijkheid heeft
de kosten in mindering te brengen op zijn inkomen.De PvdA-fractie vraagt aandacht voor de problemen die naar voren zijn
gebracht met betrekking tot splitsing van de volle eigendom van een eigen
woning in vruchtgebruik en blote eigendom in ouder-kindsitua- ties. Zij stelt
dat een lastenverzwaring niet adequaat is in situaties waarin ouders het huis
hebben overgedragen aan hun kind en het kind dat huis samen met de ouders
bewoont. Gevraagd wordt om een overgangstermijn voor dergelijke situaties
te overwegen.Het gedeelte van de woning dat door het kind wordt bewoond is in dergelijke
situaties bij hem in volle eigendom. Ervan uitgaande dat dit deel voor hem
als hoofdverblijf dient, is voor de toepassing van de Wet inkomstenbelasting
2001 sprake van een eigen woning. Voor dit gedeelte vindt een forfaitaire
huurwaardebijtelling plaats in box I. De rente ter zake van een (hypothecaire)
geldlening die is aangegaan voor de verwerving van dit gedeelte van de woning
is bij het kind aftrekbaar in box I. De conclusie is dat er in dat geval geen
sprake is van een lastenverzwaring. Voor een overgangsmaatregel is dan ook
geen aanleiding.De fractie van de PvdA verwacht problemen met de VT bij de bijstandsadministraties
en de bijstandsgerechtigden. Zij vragen om een geruststelling van de staatssecretaris.
Welk percentage van de heffingskortings-uitbetalingsgerech- tigden heeft de
aanvraag ingestuurd? Bestaat er enig inzicht in welke mensen, wat voor groepen,
dat zijn? Welke actie wordt ondernomen, ook waar het gaat om de mensen die
het lezen en schrijven niet machtig zijn. Het is niet zo dat elke bijstandsgerechtigde een voorlopige teruggaaf
hoeft aan te vragen. Alleen degenen die in aanmerking komen voor de bijzondere
heffingskortingen, moeten een VT aanvragen. Bij de Belastingdienst is het
merendeel van de uitgestuurde VTs inmiddels geretourneerd. Niet bekend is
welke groepen het formulier nog niet hebben teruggestuurd. Aan alle belastingplichtigen
die het VT formulier niet hebben teruggezonden wordt een herinneringsbrief
toegezonden. Om te voorkomen dat er problemen ontstaan bij burgers heeft de
minister van SZW aan de gemeenten gevraagd zorgvuldig om te gaan met de mogelijkheid
om bijstandsgerechtigden op hun uitkering te korten als zij (nog) geen VT
hebben aangevraagd. Er zijn afspraken gemaakt tussen de gemeenten en de Belastingdienst
over het ter beschikking stellen van de VT-gegevens, die de gemeenten nodig
hebben voor het bepalen van de uitkering. Over het aanvragen van de voorlopige
teruggaaf wordt massamediaal gecommuniceerd. De mensen die niet kunnen lezen
of schrijven worden door ontvangst van de blauwe envelop in ieder geval geattendeerd
op de VT. In de spotjes op radio en tv wordt doorverwezen naar instanties
die hen kunnen helpen bij het invullen hiervan.De leden van het CDA vragen of de persoonsgebonden aftrekpost voor maatschappelijk
beleggen wel zo maar kan worden omgezet in een heffingskorting.De persoonsgebonden aftrekpost voor maatschappelijke beleggingen is via
een door de Tweede Kamer breed ondersteund amendement omgezet in een heffingskorting.
Er waren geen principiële overwegingen om bezwaar te maken tegen dit
amendement. Wel werkt een heffingskorting iets anders uit dan een persoonsgebonden
aftrekpost.De leden van de CDA-fractie hebben gevraagd hoe de terugloop van 800 naar
600 rulingverzoeken kan worden verklaard.Ik neem aan dat de heer Stevens hier doelt op de cijfers die zijn genoemd
in mijn brief van 20 november 2000, G2000/454, aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal.
 (Zie hiervoor bijlage 2 bij brief 20 november 2000).De cijfers die in die brief zijn gegeven geven de stand weer per 15 oktober
2000.Ten aanzien van het aantal ingekomen verzoeken per heden (12 de- cember
2000) geldt het volgende. Het aantal ingekomen verzoeken bedraagt inmiddels
778. Geëxtrapoleerd naar het einde van het jaar zouden we uitkomen op
810 ver- zoeken.Het aantal afgewikkelde verzoeken per heden bedraagt 791. Geëxtrapoleerd
naar het einde van het jaar zouden we dan uitkomen op 823.Bij deze cijfers is nog geen rekening gehouden met het feit dat zich aan
het eind van het jaar altijd een kleine hausse voordoet, zodat beide cijfers
mogelijk rond de 850 zullen uitkomen.Al met al kan uit deze cijfers dus niet worden afgeleid dat zich een aanzienlijke
daling in het aantal rulingverzoeken of aantal afgewikkelde rulings heeft
voorgedaan.De CDA-fractie heeft gevraagd of er wat betreft het vooruitbetalen van
hypotheekrente een nieuwe toets ingevoerd is die niet in de Wet is te lezen?Naar aanleiding van een eerdere vraag van de leden van de fractie van
het CDA in de Tweede Kamer heb ik in de schriftelijke antwoorden in het kader
van de behandeling van de Veegwet van 22 november jl. (WDB 2000-00887 M) aangegeven
wanneer vooruitbetaalde hypotheekrente aftrekbaar is. Kort samengevat kan
vooruitbetaalde rente – na de eerder in dat kader doorgevoerde aanscherpingen –
alleen nog in aftrek worden gebracht indien deze betrekking heeft op de financiering
van aankoop, onderhoud of verbetering van de eigen woning en de periode waarop
de vooruitbetaalde rente betrekking heeft maximaal 6 maanden in het volgende
jaar doorloopt. Achtergrond van het wettelijk toestaan van aftrek van vooruitbetaalde
rente is dat er in de praktijk leningovereen- komsten bestaan waarin geldlener
en geldverstrekker contractueel hebben vastgelegd dat de rente telkens vooraf
over een maand, een kwartaal of een halfjaar vooraf zal worden betaald. In
dergelijke gevallen heb ik uiteraard geen enkele moeite met het feit dat in
2000 een bedrag aan rente in aftrek wordt gebracht dat feitelijk betrekking
heeft op 2001, ook al kan daarmee een tariefvoordeel – aftrek tegen
een hoger tarief – worden behaald. Er is dan immers sprake van een vast
betalingsritme dat niet wijzigt in verband met de aanstaande belastingherziening.
Indien echter met het oog op de aanstaande tariefverlaging een eenmalige verschuiving
in het betalingsritme van de hypotheekrente plaatsvindt heb ik wel problemen
met aftrek van vooruitbetaalde rente in 2000. Met het buiten het leningscontract
om bewust «te vroeg» betalen van rente wordt de realiteit op grond
van puur fiscaal geindiceerde overwegingen geweld aangedaan. In mijn antwoord
aan de Tweede Kamer heb ik aangegeven een dergelijke handelwijze, gelet ook
op het bredere kader van de Belastingherziening 2001, ongewenst te vinden.
In die gevallen is sprake van fraus legis en zal daar waar nodig bestrijding
volgen.De CDA-fractie vraagt of een doorlooptijd van 8 weken voor standaardrulingverzoeken
niet te lang is?In mijn brief van 20 november 2000, aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
heb ik uiteengezet op welke wijze ik het vestigingsklimaat voor ondernemers
in Nederland wil bevorderen. Ten aanzien van de rulings heb ik bij die brief
aangegeven dat ik de huidige gemiddelde doorlooptijd te lang vind en dat hierdoor
het geven van zekerheid over de fiscale behandeling voorafgaand aan een voorgenomen
investering in het gedrang komt. Ik heb daarom diverse maatregelen getroffen
om de behandelingstijd in te korten.Uitgangspunt daarbij is dat het rulingteam zoveel mogelijk AWB conform
werkt. Dat wil zeggen dat de verzoeken binnen 8 weken na binnenkomst moeten
worden afgedaan. Verzoeken die zonder nadere vragen kunnen worden afgedaan
krijgen een ontvangstbevestiging met vermelding van directe afwikkeling. Voor
standaardrulings die zonder nadere vragen kunnen worden afgedaan zal in de
praktijk dus een kortere termijn dan 8 weken gelden. De termijn wordt opgeschort
indien aanvullende informatie noodzakelijk is om het verzoek te kunnen beoordelen.De CDA-fractie heeft aandacht gevraagd voor de aangekondigde wijziging
van de Wet internationale bijstandsverlening bij de heffing van belastingen
(WIB), met name het aspect van de rechtsbescherming.In mijn brief van 20 november jl.aan de Tweede Kamer over de beleidsvoornemens
en evaluaties inzake enkele fiscale aspecten van het vestigingsklimaat in
Nederland heb ik het voornemen uitgesproken de WIB te wijzigen.De uitwisseling van informatie speelt een grote rol bij het tot stand
brengen van een goede samenwerking tussen de lidstaten van de EU bij de uitvoering
van de belastingheffing, onder meer op het punt van fraudebestrijding. Het
is dan ook van groot belang dat de relevante informatie snel en op efficiënte
wijze kan worden uitgewisseld. Vanzelfsprekend geschiedt dit op grond van
verplichtingen zoals deze voortvloeien uit Europees recht op basis van reciprociteit.
Momenteel kan Nederland niet op adequate wijze aan deze verplichtingen voldoen.
Teneinde de informatie-uitwisseling te optimaliseren ligt het in het voornemen
de termijn voor het verstrekken van inlichtingen na de kennisgeving aan belanghebbende
te verkorten tot in beginsel 10 dagen. Binnen deze termijn blijft het voor
belanghebbende mogelijk verweer te voeren tegen het voornemen bepaalde inlichtingen
over hem uit te wisselen. Het is dus geenszins de bedoeling – mocht
de heer Stevens dat in mijn brief gelezen hebben – dat een rechtsbeschermingssysteem
zou gaan ontbreken.De CDA-fractie geeft aan eraan te hechten dat teksten van méér
dan honderd woorden worden voorkomen. Had artikel 15a, eerste lid, onderdeel
k, Wet LB 1964 (extraterritoriale werknemers) niet korter gekund?De relatief lange tekst houdt verband met de omstandigheid dat de bijzondere
vrijstelling voor extraterritoriale kosten bij nader inzien is ondergebracht
in één van de vele onderdelen van artikel 15a, eerste lid, van
de Wet LB 1964. Mede hierdoor is het aantal van 100 woorden weliswaar met
een beperkt aantal woorden overschreden, maar dat behoeft in dit geval niet
ten koste te gaan van de leesbaarheid. Die leesbaarheid zou wel in gevaar
komen als er minder woorden waren gebruikt. De CDA-fractie merkt op dat het voorgestelde keuzesysteem praktijkproblemen
geeft omdat geen uitstel van belastingheffing mogelijk is over de intrinsieke
waarde die ontstaat tussen het moment van aanbieden van het optierecht door
de werkgever en het aanvaarden ervan door de werknemer. Vindt hij ook principieel
onjuist. Voorgestelde oplossing:1. uitstel mogelijk binnen een bepaalde bandbreedte;2. aanvaardingstermijn stellen.Pas op het moment van aanvaarden door de werknemer is er sprake van een
optierecht. De intrinsieke waarde die op dat moment reeds aanwezig is moet
worden belast. Dit volgt uit het wettelijk systeem. Het is voor de werkgever
dus van groot belang dat hij tijdig een optieplan aanbiedt aan de werknemers,
zodat iedere werknemer voor beoogde ingangsdatum het optierecht kan hebben
aanvaard. Als namelijk ruim voor beoogde ingangsdatum het optierecht wordt
aangeboden, speelt het probleem niet. Werkgever en werknemer kunnen hierop
dus zelf invloed uitoefenen. De introductie van een bandbreedte is geen oplossing
omdat het niet past in het wettelijk systeem en leidt tot constructies. De
tweede aangeboden oplossing betreft de invoering van een aanvaardingstermijn.
De vraag is of een aanvaardingstermijn van 4 of 6 weken soelaas biedt, we
hebben nu een mate van flexibilisering aangebracht, maar verdere aanpassingen
brengen het evenwicht in gevaar en kunnen binnen de huidige wettekst niet.De CDA-fractie vraagt of artikel 10a, derde lid, onderdeel a LB ingeval
van een Stock Appreciation Rights (SAR) of een fusie of splitsing tot gevolg
kan hebben dat belastingheffing plaatsvindt zelfs als er niets wordt gerealiseerd.
Verzoek om enige souplesse in die gevallen.De SAR komt in verschillende vormen voor. Veelal zal de vormgeving zodanig
zijn dat het voordeel zal worden genoten en belast op het moment van uitoefenen.
Daarnaast echter kan de SAR soms als een met een optierecht gelijk te stellen
recht worden gekwalificeerd. In dat geval verloopt de belastingheffing op
dezelfde wijze als bij optierechten (inclusief keuzeregime). De aanpassing
van het optierecht in het kader van een fusie of een (af)splitsing van de
vennootschap op welker aandelen het optierecht betrekking heeft, kent vele
facetten en is rekening houdend met alle betrokken belangen uitermate complex.
De door deze leden gevraagde souplesse met betrekking tot de toepassing van
artikel 10a, derde lid, onderdeel a, kan ik dan ook niet zonder meer geven.Vanuit de praktijk zijn inmiddels diverse vragen aan de Belastingdienst
voorgelegd hoe om te gaan met werknemersopties in situaties van fusie of splitsing
van een vennootschap. Naar aanleiding daarvan is enige tijd geleden besloten
deze problematiek door de kennisgroep personeelsopties nader te laten analyseren.
Er wordt naar gestreefd de fiscale consequenties van een en ander in een besluit
vast te leggen dat binnenkort zal worden gepubliceerd. In dat kader zal –
gelet ook op de belangen van aandeelhouders en optiehouders die door de fusie
of splitsing (kunnen) worden geraakt – onder meer in overleg worden
getreden met de STE, EURONEXT en de optiebeurs.De CDA-fractie merkt op dat Financiën wil dat de Nederlandse beurs
ter zake van fusies en splitsingen bepaalde rekenregels en voorschriften volgt.
Voor ondernemingen genoteerd aan een buitenlandse beurs heeft dit geen zin
en kunnen bijvoorbeeld jaarrekentechnische bezwaren ontstaan. Verzoek toezegging
dat specifieke aandacht wordt besteed aan problematiek van buitenlandse beursgenoteerde
ondernemingen en dat daarvoor ook naar een werkbare oplossing wordt gezocht,
bijvoorbeeld in een besluit of ontwerp-besluit dat op korte termijn wordt
gepubliceerd.Op dit moment wordt gewerkt aan een besluit inzake fiscale consequenties
van fusies en splitsingen bij werknemersopties. Daarin komen ook de specifieke
problemen aanbod inzake fusies en splitsingen van buitenlandse beursgenoteerde
ondernemingen. In dit kader wordt in overleg getreden met de STE, Euronext
en de optiebeurs. Ik streef er naar dit besluit binnenkort te publiceren.De leden van de fractie van D66 lijkt het niet helemaal juist om de rendementen
van de opgespaarde gelden die in fondsen worden gestopt volledig als eigendom
van de werkgever te zien. Daarnaast is het de vraag of het redelijk is om
rendementen die door afspraak tussen werkgever en werknemer aan de werknemer
worden uitgekeerd, volledig te belasten volgens box 1. Er is veel voor te
zeggen dat dit een vorm van belegging is waardoor de belasting volgens box
3 zou kunnen plaatsvinden. Rendement van het spaarloon wordt ook niet volgens
box 1 belast, als het al voor belastingheffing in aanmerking komt.Zoals ook in de nota naar aanleiding van het verslag is aangegeven zijn
globaal gesproken drie vormen van verlofsparen mogelijk, te weten geldsparen
uit bruto loon en tijdsparen met en zonder fondsvorming. Ingeval wordt gespaard
uit het brutoloon van de werknemer heeft de werknemer een aanspraak op het
gespaarde geld, inclusief het daarop behaalde rendement. Het betreft uitgesteld
loon van de werknemer waar de werknemer en niet de werkgever een aanspraak
op heeft. De spaarpot wordt derhalve niet als eigendom van de werkgever beschouwd.
Vervolgens is tijd-voor-tijd sparen mogelijk, waarbij een gespaarde dag verlof
nu leidt tot het opnemen van een extra verlofdag in de toekomst. Deze één
op één vertaling heeft tot gevolg dat ten tijde van het opnemen
van het verlof een doorbetaling van het reguliere loon plaatsvindt. Om deze
doorbetaling van het loon zeker te kunnen stellen kan de werkgever de geldswaarde
van de gespaarde tijd ten behoeve van de werknemer onderbrengen op een geblokkeerde
rekening bij een nader aan te wijzen financiële instelling of fonds.
Bij een regeling waarbij wordt overeengekomen dat het reguliere loon wordt
doorbetaald in de verlofperiode is de aanspraak van de werknemer het recht
op een doorbetaling van het loon gedurende de verlofperiode. Eventuele over-
en onderrende- menten zijn dan voor rekening en risico van de werkgever, tenzij
werkgevers en werknemers uitdrukkelijk iets anders afspreken, maar dan is
het ook geen zuivere tijd-voor-tijdregelingen. Slechts in de situatie waarin
de fondsvorming niet ten behoeve van de werknemer plaatsvindt, maar ten behoeve
van de financiering van de herbezetting van de opengevallen plaatsen indien
de werknemer het verlof daadwerkelijk gaat opnemen, is sprake van een spaarpot die eigendom is van de werkgever.Toepassing van de omkeerregel, dat wil zeggen aanspraak niet belast en
uitkering belast, op verlofspaarregelingen leidt tot uitstel van loon. Ook
ingeval van uitbetaling van overrendementen is dat een uitbetaling van uitgesteld
loon dat in de sfeer van de dienstbetrekking opkomt en als zodanig als box
1 inkomen wordt belast. Bij de werknemersspaarregelingen is geen sprake van
uitstel loon, maar heeft de werknemer een vrijgesteld loonbestanddeel indien
aan de voorwaarden voor werknemersspaarregelingen wordt voldaan. Bij de opname
van het spaarloon wordt een onbelast loonbestanddeel verlaten en vormt het
vermogen gondslag voor de berekening van box 3 inkomen. Het is overigens altijd
mogelijk dat werkgevers en werknemers expliciet afspraken maken over aan wie
het rendement op het geblokkeerde gelden toekomt.De leden van de D66-fractie lijkt het niet voor discussie vatbaar, dat
bij verlofsparen in ieder geval de werknemersverzekeringen moeten blijven
doorlopen, ongeacht de wijze waarop dat verlofsparen gestalte krijgt. Als
dit nu niet zo blijkt te zijn, dan nemen deze leden aan dat bij de uitvoering
van de motie Giskes daar snel reparatie op volgt.Gedurende de periode dat de werknemer deelneemt aan een regeling voor
verlofsparen en daartoe een gedeelte van zijn brutoloon in een verlofspaarfonds
laat storten of overwerkuren of verlofdagen laat uitbetalen en de geldswaarde
daarvan in een verlofspaarfonds laat storten, zal de verzekering voor de werknemersverzekeringen
gewoon door lopen. Dit betekent dat tijdens de spaarperiode premies werknemersverzekeringen
moeten worden afdragen over het bedrag dat in het fonds gestort wordt. Het
dagloon van betrokkene wordt gedurende de spaarperiode niet verlaagd en gedurende
de spaarperiode vindt dus daardoor ook geen verlaging van uitkeringsaanspraken
plaats.Op het moment dat de werknemer verlof opneemt en het fonds tot uitbetaling
komt zijn geen premies werknemersverzekeringen meer verschuldigd. De periode
van verlof wordt voor de werknemersverzekeringen beschouwd als onbetaald verlof.
De sociale verzekeringspositie van werknemers tijdens perioden van (on)betaald
verlof is geregeld met de wet van 11 juni 1998 tot wijziging van de Ziektewet,
de WAO en de WW en enkele andere wetten in verband met het wegnemen van belemmeringen
in sociale verzekeringswetten bij het opnemen van onbetaald verlof (Stb.
412) (Wet onbetaald verlof en sociale verzekeringen).Met de invoering van deze wet is geregeld dat eventuele nadelige gevolgen
van het niet verzekerd zijn voor de WAO of ZW gedurende een periode van onbetaald
verlof, volledig gerepareerd worden. De verzekering voor de WW loopt gewoon
door gedurende de periode van het verlof. Ook vindt geen verlaging van het
dagloon plaats als gevolg van het opnemen van verlof. Dit betekent dat het
opnemen van spaarverlof geen nadelige gevolgen heeft voor eventuele aanspraken
op een WW-, WAO of ZW-uitkering.De verzekering voor het verplichte Ziekenfonds loopt gewoon door gedurende
de verlofperiode.Bij faillissement is alleen die vorm van verlofsparen beschermd waarbij
de gelden in een fonds worden gestort waar de werkgever geen beslag meer op
kan leggen en derhalve ook de curator niet. Dit geldt niet voor andere fondsen
ten behoeve van verlofsparen. De leden van de D66-fractie vragen of er zo
niet een vorm van rechtsongelijkheid ontstaat?De kern van de nieuwe fiscale regeling voor verlofsparen is de mogelijkheid
te bieden de aanspraken van de werknemer op de verlofspaargelden buiten de
beschikkingsmacht van de werkgever te brengen. Alleen in dat geval heeft de
werknemer de rechtszekerheid dat hij ten tijde van het opnemen van het verlof
daadwerkelijk het spaartegoed kan gaan gebruiken voor de financiering van
dat verlof. Het voorliggende wetsvoorstel biedt hiertoe de mogelijkheid, maar
schrijft niet dwingend voor dat fondsvorming ten behoeve van de werknemer
plaatsvindt. Indien de verlofspaarregeling echter zo wordt vormgegeven dat
sprake is van fondsvorming ten behoeve van de werknemer zal bij ministeriële
regeling worden bepaald dat dit dient te geschieden op een bijzondere geblokkeerde
rekening bij een nader aan te wijzen financiële instelling. Op basis
van de huidige wetgeving is deze vorm van verlofsparen niet mogelijk. Wel
kan thans, en ook in de toekomst, worden deelgenomen aan een verlofspaarregeling
waarbij geen fondsvorming plaatsvindt, dan wel fondsvorming als financiering
voor de werkgever van de herbezetting van de opengevallen plaatsen indien
de werknemer het gespaarde verlof daadwerkelijk gaat opnemen. Op deze wijze
wordt echter geen gebruik gemaakt van de ingevolge het voorliggende wetsvoorstel
geboden aanvullende mogelijkheden op het punt van verlofsparen waarbij de
rechtszekerheid van de werknemer wordt bevorderd. Dat is niet de meest voor
de hand liggende invulling van een verlofspaarregeling.De leden van de D66-fractie merken op zich zorgen te maken over de doorboring
van de schotten die enkele malen heeft plaatsgevonden (ook in de wet ondernemerspakket).
De leden geven daarbij aan zelf ook niet te zien hoe het anders kan, maar
wijzen wel op het gevaar van precedentwerking.Over het karakter van de Wet IB 2001 wordt opgemerkt dat een van de elementen
van de invoering van de Wet IB 2001 is de introductie van een, in beginsel,
gesloten boxenstructuur. Dit past ook in een belastingherziening waarbij de
Wet IB 2001 op een meer analytische wijze wordt vormgegeven. In situaties
waarin de invoering van analytische elementen – met inachtneming van
de doelstellingen van de belastingherziening – praktisch gezien tot
niet acceptabele resultaten leidt, bijvoorbeeld in verband met draagkracht-
of stimuleringseffecten, is hieraan niet altijd onverkort vastgehouden. Getracht
is echter de inbreuken op het gesloten karakter tot een minimum te beperken.
Daarom is in die situaties waarin inbreuken op het gesloten karakter zijn
gemaakt, ongeacht in welk wetsvoorstel dat is geschied, met het oog op voorkoming
van precedentwerking, altijd uitgebreid aangegeven waarom een inbreuk nodig
is en wat de reikwijdte van de inbreuk is.De fractie van D66 heeft gevraagd om een reactie op een bij de Eerste
Kamer binnengekomen brief waarin aandacht wordt gevraagd voor
het geval waarin een belastingplichtige cultuurgrond die onderdeel uitmaakt
van een natuurschoonwetlandgoed ter beschikking stelt aan de onder- neming
van zijn echtgenote. De briefschrijver beklaagt zich erover dat op deze terbeschikkingstelling
de vrijstelling voor dergelijke natuur- schoonwetlandgoederen niet van toepassing
is. Zonder op alle bijzonderheden van dit individuele geval in te willen gaan,
wijs ik erop dat deze grond evenmin tot box III zou behoren indien deze grond
zou worden gebruikt in de eigen onderneming van de belastingplichtige. Ook
dan zou de vrijstelling in box III voor dergelijke landgoederen derhalve niet
van toepassing zijn. Dat is eigen aan het drijven van een onderneming. In
het licht van de achtergrond van de terbeschikking- stellingsregeling is het
dan niet vreemd dat deze vrijstelling derhalve ook niet van toepassing is
indien de grond ter beschikking wordt gesteld aan de onderneming van de echtgenote.De leden van de fractie van D66 vragen hoe het nu precies zit met kosten
die kinderen maken ten behoeve van de ouders, bijvoorbeeld een forse bijdrage
in de kosten van verpleeg- of verzorgingshuizen in de particuliere sfeer.
Zijn dit in het nieuwe stelsel aftrekbare kosten?Ingevolge artikel 6.16 van de Wet IB 2001 (buitengewone uitgaven) is een
beperking aangebracht in de kring van verwanten waarvoor ziektekosten ca.
in aftrek kunnen worden gebracht. Tot de kring van verwanten behoren de belastingplichtige,
zijn partner en zijn jonger dan 27-jarige kinderen. De door de kinderen ten
behoeve van de ouders gemaakte ziektekosten kunnen onder het nieuwe regime
derhalve niet in aftrek worden gebracht. In dit verband zij volledigheidshalve
opgemerkt dat de buitengewone-lastenregeling ter zake van kosten levensonderhoud
van kinderen van 27 jaar en ouder en andere naaste verwanten (artikel 46,
eerste lid, onderdeel a, onder 2°, van de Wet IB 1964 onder het regime
van de Wet IB 2001 is komen te vervallen.Het duizelt de fractie van D66 op het punt van maatregelen voor gehandicapten
en chronisch zieken. De leden van deze fractie vragen of de staatssecretaris
in redelijkheid kan garanderen dat deze groep van de belastingverlaging profiteert.
En of dit ook geldt voor gehandicapten in intramurale instellingen met zak-
en kleedgeld.Normaal gesproken gaan gehandicapten en chronisch zieken die zelfstandig
wonen er evenals niet-gehandicapten op vooruit. Evenals bij niet-gehandicapten
gaan gehandicapten die werken er wel meer op vooruit dan gehandicapten die
niet werken. Voor gehandicapten in intramurale instellingen geldt een (hoge)
eigen bijdrage. In beginsel is de hoge bijdrage gelijk aan het netto-inkomen
verminderd met het bijstandszak- en kleedgeld en met aftrekposten die afhankelijk
zijn van de individuele situatie van de bewoner. Omdat bij de berekening van
de te betalen bijdrage vanaf 1 juli 2002 het bijstandszak- en kleedgeld uit
2001 wordt gebruikt, is behoud van het netto-voordeel van de belastingherziening
op niveau van het bijstandszak- en kleedgeld gegarandeerd (brief over de Aanpassingswet
Wet IB 2001aan de Tweede Kamer van 17 november 2000, WDB 2000-00867 M). Bijstandszak-
en kleedgeld is rechtstreeks gekoppeld aan de netto-bijstandsnorm. Dit betekent
dat indien de netto-bijstandsnorm stijgt ook het bijstandszak- en kleedgeld
stijgt. Voor het aanbrengen van de correcties bij de intramurale bijdragen
per 1 juli 2002 is te zijner tijd een algemene maatregel van bestuur nodig.
De Staten-Generaal zal hierover te gelegener tijd worden geïnformeerd.De fractie van D66 vraagt waarom er is gekozen voor een afloop in drie
jaar van de correctie van het verzamelinkomen voor de niet-standaard aftrekposten.
Is dat omdat er anders geld terecht zou komen bij mensen die dat niet nodig
hebben? Waarom is er voor gekozen de correctie voor de standaard aftrekposten
niet te indexeren? Hoe komen de mensen er voor te staan die min of meer blijvend
zijn aangewezen op inkomensafhankelijke regelingen?Bij de berekening van de correctie van het verzamelinkomen voor het vervallen
of beperken van de niet-standaard aftrekposten neemt de Belastingdienst de
gegevens van het belastingjaar 2000 als uitgangspunt, en niet die van het
actuele belastingjaar. Op deze wijze kunnen de uitvoeringslasten voor burgers
en de Belastingdienst worden beheerst.Als met de gegevens uit het actuele belastingjaar rekening gehouden
zou moeten worden, zou de Belastingdienst in feite iedere Nederlander die
een beroep doet op inkomensafhankelijke regelingen voor toekomstige toetsjaren
een schaduwaangifte over de desbetreffende jaren moeten laten indienen, opdat
het individuele effect van de belastingherziening precies in kaart kan worden
gebracht. Gelet op onder meer de uitvoeringslasten hebben wij een dergelijke
regeling niet voorgesteld. Het gevolg van de keuze van het kabinet is wel
dat een zekere mate van ruwheid moet worden aanvaard, omdat de gegevens van
de Belastingdienst over het belastingjaar 2000 snel verouderen, en mogelijk
zelfs niet meer van toepassing zijn op de actuele situatie. Zo zou het voor
kunnen komen dat voor een belastingplichtige die in 2000 consumptieve renteaftrek
heeft, maar in 2001 feitelijk geen rente voor een consumptieve lening meer
betaalt, er toch rekening wordt gehouden met het vervallen van deze niet-standaard
aftrekpost. Deze ruwheid is aanleiding geweest om de correctie in drie jaren
tijd af te laten lopen.Door de afloop van de correctie voor de niet-standaard aftrekposten
kunnen mensen mogelijk evenwel in latere jaren een beperkter beroep doen op
bepaalde inkomensafhankelijke regelingen. Dergelijke effecten zullen zoveel
mogelijk binnen het voor die jaren geldende inkomensbeeld worden opgevangen.Wat betreft de correctie van het verzamelinkomen voor de standaard
aftrekposten wordt opgemerkt dat deze vrij gemakkelijk kan worden bepaald
aan de hand van gegevens over het actuele belastingjaar. Een afloop van deze
correctie is dan ook niet noodzakelijk, maar zou eventueel wel betrokken kunnen
worden bij toegezegde fiscale verkenningen. De correctie heeft betrekking
op een systeemovergang van 2000 naar 2001. Het ligt niet voor de hand dat
de (correctie voor) aftrekposten uit een niet meer bestaand systeem geïndexeerd
blijft worden.De fractie van D66 vraagt om een reactie op de brief van de Stichting
grensarbeid van 29 november jl.De leden van de vaste Commissie en de fractie van CDA hebben bij de schriftelijke
inbreng reeds om een reactie op deze brief gevraagd. Een uitgebreide
reactie heb ik gegeven in de MvA. Ik verwijs daar kortheidshalve naar.De leden van de GroenLinks-fractie constateren dat verruiming van de aftrek
voor kinderopvang het geringste inkomenseffect voor de laagste inkomens heeft,
terwijl de toetreding tot de arbeidsmarkt juist voor deze groep van belang
is. Zij vragen waarom de minimale drempel niet verder is verlaagd van 100
naar 0 gulden, zodat het inkomenseffect voor lage inkomens maximaal zou zijn.Van het verlagen van de drempels voor de aftrekbare uitgaven voor kinderopvang
verwachten wij een belangrijke stimulerend effect op de toetreding tot de
arbeidsmarkt, niet alleen voor de laagste inkomens maar over de hele linie.
De verlaging is zodanig vormgegeven dat tevens sprake is van een verlaging
van de marginale druk en dus van de armoedevalproblematiek.De drempel in de kinderopvang loopt thans van 100 gulden voor de laagste
inkomens tot ruim 13 000 gulden voor de hoogste inkomens. In het Belastingplan
2000 is 50 miljoen ter beschikking gesteld aan de kinderopvang ten behoeve
van de lagere en middeninkomens. De tegemoetkoming van 75 miljoen die in het
Belastingplan 2001 is voorzien zal meer algemeen worden verdeeld. Daarvoor
zijn twee redenen aan te geven. In de eerste plaats is een verdere verlaging
van de drempel voor de laagste inkomens vrijwel onmogelijk nu het hier een
fiscale aftrekregeling en niet een subsidieregeling betreft. Daarnaast is
er naar het oordeel van de regering thans aanleiding om de stimulering van
de kinderopvangfaciliteit meer algemeen te verdelen.Een bijdrage in de kosten van de kinderopvang mag ook van de lage inkomens
worden verwacht.De fractie van GroenLinks heeft twijfel over het effect van de verhoging
van de duurzame ondernemingsaftrek van f 15 000 naar f 22 500
voor stimulering duurzame landbouw. Deze leden vragen op welke aanname deze
verhoging is gebaseerd.Op advies van de Raad van State is de diergezondheids- en dierwel- zijnsinvesteringsaftrek
gesneuveld. De toelichting daarop is dat het bevorderen van dierenwelzijn
beter langs andere wegen dan de fiscale gestimuleerd kan worden.De herstructurering van de land- en tuinbouwsector is vooral gericht op
een duurzaam producerende land- en tuinbouwsector waarmee de natuur en het
milieu in ons land zijn gebaat. Met het oog hierop bevat het Belastingplan
2001 fiscale maatregelen die beogen duurzame landbouw verder te bevorderen.
Zo zal de duurzame ondernemingsaftrek (DOA) ook gaan gelden voor andere vormen
van duurzame landbouw dan biologische landbouw. Voorwaarde is dat bedrijven
in het bezit zijn van een certificaat in het kader van Stimulans Duurzame
Landbouw. Voor de toepassing van de DOA wordt voor de landbouw uitgegaan van
één duurzaamheidsniveau. Om de duurzame landbouw nog een extra
stimulans te geven wordt de DOA van f 15 000 verhoogd tot f 22 500.Zoals in het nader rapport bij het wetsvoorstel ondernemerspakket is aangegeven,
blijft het budget van f 5 mln voor 2001 beschikbaar voor het verbeteren
van het dierwelzijn, de diergezondheid en de hygiëne. Daartoe wordt bezien
of vanuit deze invalshoek belangrijke investeringen met het bestaande fiscale
instrumentarium kunnen worden gestimuleerd. Zo wordt bij de uitbreiding van
de milieu-investeringsaftrek vanaf 1 januari 2001 zoveel mogelijk rekening
gehouden met bedrijfsmiddelen, die een gunstig effect hebben op dierwelzijn,
diergezondheid en hygiene. Daar het hier gaat om een milieu-investeringsaftrek,
dienen deze bedrijfsmiddelen evenwel eveneens een positief effect te hebben
op het milieu buiten de bedrijven.In het wetsvoorstel ondernemerspakket valt aan de inkomstenzijde de budgettaire
opbrengst van f 300 miljoen op die ontstaat door het niet meer toestaan
van de commerciële herwaardering. De GroenLinks-fractie vraagt waarop
deze raming is gebaseerd? Zou het niet logischer zijn te veronderstellen dat
door deze wijzigingen minder ondernemingen in een B.V. worden omgezet? Is
dit ook niet één van de heimelijke bedoelingen van de voorgestelde
maatregelen, namelijk het minder aantrekkelijk maken van de B.V. als ondernemingsvorm?
Klopt de kop in de Trouw van 25 november jl. «Bos houdt niet van B.V.'s»? De raming van het niet meer toestaan van de commerciële herwaardering
is gebaseerd op ervaringscijfers met betrekking tot de omzettingen die in
de laatste jaren hebben plaatsgevonden.Naast de commerciële herwaardering zijn er nog vele andere aspecten
die een rol spelen bij het al dan niet omzetten van een onderneming in een
B.V. De juridische aspecten spelen daarbij bijvoorbeeld een belangrijke rol.
Het is dus zeer de vraag of als gevolg van het niet meer toestaan van de commerciële
herwaardering aanzienlijk minder omzettingen zullen plaatsvinden. Hierbij
wijs ik erop dat ook al zouden er minder omzettingen plaatsvinden, er nog
steeds sprake is van een budgettaire opbrengst. Ook als er niet wordt omgezet,
wordt de inkomstenbelastingclaim op de stille reserves van de onderneming
niet vervangen door alleen een (lagere) vennootschapsbelastingclaim.Het is niet de bedoeling om de B.V.-vorm onaantrekkelijk te maken. Ik
beoog slechts om onbedoelde voordelen, zoals de commerciële herwaardering,
weg te nemen.De leden van de GroenLinks-fractie merken op dat zij tevreden zijn met
de regeling groen beleggen. Belangrijk blijft wel, dat het groen niet verbleekt.Het verheugt mij dat de leden van de GroenLinksfractie de regeling groen
beleggen zo positief ontvangen. Met deze leden ben ik overigens van mening
dat het belangrijk is dat het groene karakter van de regeling voldoende gewaarborgd
blijft. Zoals ook al eerder aangekondigd ga ik het volgende jaar samen met
alle overige betrokken departementen bekijken of er vanuit die optiek enig
onderhoud aan de regeling moet worden gepleegd.De fractie van GroenLinks merkt op dat de fiscale positieve discriminatie
die de Nederlandse filmindustrie en zeevaart ondergaan om deze activiteiten
voor het vaderland te behouden een groot succes blijken, vooral door de hoge
netto-rendementen. Wordt hier niet het doel voorbij geschoten? Waarom deze
geriefelijke situatie nog een jaar verlengen? En met het toevoegen van de
vrijstellingen voor culturele beleggingen is toch ook de Nederlandse filmindustrie
geholpen? Inderdaad pakt het nettorendement na belastingheffing bij beleggingen
in de film en zeevaart door de combinatie van faciliteiten waarvan men maximaal
gebruik maakt, thans wel erg gunstig uit. Voor het verdwijnen van de algemene
ondernemersfaciliteiten voor commanditen in zeeschepen en films zijn alternatieven
bezien; dit heeft echter tot nu toe niet tot resultaat geleid. Vandaar dat
is gekozen om de bestaande algemene faciliteiten nog een jaar langer toegankelijk
te laten blijven voor participanten in film- en zeescheep-cv's, dit onder
voorbehoud van goedkeuring door de Europese Commissie. Zoals ik elders heb
aangegeven, ziet het kabinet er om Europeesrechtelijke redenen vanaf om de
overgangsregeling voor zeescheep-cv's in te voeren. Het kabinet zal zich inspannen
om voor de periode na 2001, binnen de Europese kaders, maatregelen te treffen
die een stimulans zijn voor de ontwikkeling van de Nederlandse filmindustrie
en het behoud van de Nederlandse zeevaart. Zoals ik heb aangegeven in de nota naar aanleiding van het verslag aan
de eerste kamer bij het wetsvoorstel Veegwet Wet IB2001, kunnen als gevolg
van het amendement Giskes c.s. culturele beleggingen worden aangemerkt als
beleggingen in durfkapitaal waarvoor een vrijstelling van € 46 984
(f 103 539) per belastingplichtige geldt. Bij algemene maatregel
van bestuur worden onder meer regels gesteld met betrekking tot de aanwijzing
van cultuurprojecten. Zoals is aangekondigd in de brief van 8 november over
cultureel beleggen aan de vaste commissie voor Onderwijs, Cutuur en Wetenschappen
van de Tweede Kamer, zijn wij voornemens in dit kader te bezien of het mogelijk
is projecten aan te wijzen op het terrein van de Nederlandse podiumkunsten,
de Nederlandse film (waaronder de Nederlandse documentatiefilm) en de Nederlandse
musea.Het lid van de fractie van RPF/GPV vraagt waarom de belastinguitgaven
krachtens de wet regulerende energiebelasting niet zijn opgenomen in het overzicht
van belastinguitgaven in bijlage IV van de Miljoenennota.Fiscale stimuleringsregelingen zijn naar hun aard voornamelijk te vinden
in de loonbelasting, de inkomstenbelasting en de vennootschapsbelasting. Bijlage
4 van de Miljoenennota richt zich dan ook op deze belastingen. Het is op zich
denkbaar dat zich ook bij andere belastingen, zoals de regulerende energiebelasting,
belastinguitgaven zouden voordoen. De discussie hierover is nauwelijks op
gang gekomen en is nog onvoldoende uitgekristalliseerd om er uitspraken over
te kunnen doen.Voorts leest het lid van de fractie van RPF/GPV op pagina 149 van de Miljoenennota
dat voor positieve financiële prikkels alleen in uitzonderingsgevallen
naar een fiscale maatregel mag worden uitgeweken, bijvoorbeeld als daar aanzienlijke
voordelen aan verbonden zijn. Het lid van de fractie van RPF/GPVvraagt wat
die aanzienlijke voordelen zijn als het gaat om een premie op de aanschaf
van zonnepanelen of de financiële ondersteuning van bosontwikkeling?Op pagina 149 van de Miljoenennota staat dat de zienswijze wel wordt verdedigd
dat bij positieve fiscale prikkels in eerste instantie moet worden gedacht
aan een subsidieregeling en dat alleen in uitzonderingsgevallen naar een fiscale
maatregel mag worden uitgeweken (bijvoorbeeld alleen in de gevallen waarin
aan een fiscale maatregel aanzienlijke voordelen verbonden zijn). Zoals in
de bijlage over belastinguitgaven eveneens wordt aangegeven (pagina 149) is
echter het uitgangspunt van het toetsingskader de neutraliteit tussen de verschillende
beleidsinstrumenten. Het gaat dan ook om de vraag wat in een bepaalde situatie
het meest optimale beleidsinstrument is: een subsidie of een fiscale stimuleringsregeling.
De relatieve wenselijkheid van de verschillende beleidsinstrumenten is louter
afhankelijk van de uitkomst van de integrale afweging van de verschillende
beleidsalternatieven, waarbij aspecten als de doeltreffendheid en doelmatigheid
in de regel centraal zullen staan.De leden van de fractie van RPF-GPV vragen of vrijheid voor energiebedrijven
om certificaten aan bosbouwers uit de delen, zal leiden tot kansongelijkheid
tussen de ene en de andere bosbouwer zonder dat de verantwoordelijke bewindspersoon
hier greep op heeft. De rol van het energiebedrijf beperkt zich tot de toepassing van de afdrachtskorting
in de REB.De cruciale rol is toebedeeld aan het Nationaal Groenfonds, dat contracten
afsluit met bosbouwers, die zich ertoe verplichten bos aan te leggen en dat
50 jaar op duurzame wijze in stand te houden. Het Nationaal Groenfonds geeft
op basis van deze contracten een verklaring af aan het energiebedrijf en het
energiebedrijf zal vervolgens op basis van die verklaring de afdrachtskorting
kunnen toepassen, mits die afdrachtskorting aan het Nationaal Groenfonds wordt
uitbetaald. Dit bedrag stelt het Nationaal Groenfonds weer in staat om haar
activiteiten te verrichten.Er is geen sprake van kansongelijkheid. Het Nationaal Groenfonds komt
voor ieder door hem afgesloten contract in aanmerking voor de regeling. Iedereen
die in Nederland bos wil aanleggen kan een contract afsluiten met het Nationaal
Groenfonds. Ook in dat geval is dus geen sprake van kansongelijkheid.De heer De Vries vraagt waarom vermogens in box I en II buiten beschouwing
worden gelaten bij een vermogenstoets. Hij meent dat het feit dat het weinig
zal voorkomen dat mensen met zulke vermogens aanspraak maken op een subsidie,
geen argument is voor Voor het gebruiken van uitsluitend het box III-vermogen
voor de vermogenstoets in de huursubsidie bestaan verschillende redenen.1. Het gaat om een zeer beperkt aantal gevallenBurgers met vermogen in Box I en II hebben in veel gevallen een inkomen
dat te hoog is voor huursubsidie of zij bewonen geen huurwoning (met name
niet indien het vermogen in box I bestaat uit een eigen woning). Bij de bepaling
van het inkomen speelt voor aanmerkelijkbelanghouders de gebruikelijkloonregeling
een rol. Op grond van deze bepaling wordt het loon van een aanmerkelijkbelanghouder
in beginsel gesteld op het premiemaximum dat geldt voor de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering
zelfstandigen.2. Het is eenvoudigerHet vermogen in de boxen I en II is niet als zodanig bekend bij de Belastingdienst,
het box III-vermogen daarentegen wel. Dit gegeven kan automatisch worden verstrekt
omdat deze waarde in de aangifte inkomstenbelasting 2001 is
opgenomen en als zodanig bij de Belastingdienst bekend is. De Raad van State
heeft in zijn advies (kamerstukken II 1999/2000, 27 184, A) eveneens aangegeven
dat de uitvoering van de regeling niet eenvoudiger zou worden als de waarde
van de vermogensbestanddelen van box I en II mede in aanmerking zou worden
genomen. Het verkrijgen van de ontbrekende gegevens zou een zware administratieve
last vormen, voor de betrokkenen en de overheid.3. De uitvoering van de vermogenstoets zou duurder worden (+/– f 60
mln)Dit wordt veroorzaakt doordat de vermogenstoets niet meer voor alle huursubsidie-ontvangers
automatisch kan worden uitgevoerd. Een achterafcontrole is dan de enige oplossing.
In het kader van de modernisering van de uitvoeringsorganisatie huursubsidie
(het «eos»-project) is dit niet gewenst omdat hierbij wordt uitgegaan
van het vooraf vaststellen van het recht op en de hoogte van de huursubsidie
op basis van de «primaire» bronnen (Belastingdienst, GBA en verhuurders).
Dit argument weegt des te zwaarder op een moment dat vanuit het oogpunt van
een doelmatige besteding van middelen de discussie over de hoge uitvoeringskosten
van de vermogenstoets actueel is.Het feit dat het om een beperkt aantal gevallen gaat is derhalve niet
de enige reden dat in de vermogenstoets van de huursubsidie uit is gegaan
van het box III-vermogen, ook de uitvoeringslasten en -kosten spelen daarbij
nadrukkelijk een rol.De leden van de RPF en GPV merken op dat als iemand uit maatschappelijke
overwegingen afziet van een maximaal rendement, de fiscus hier best rekening
mee mag houden. Maar als het fiscale voordeel een argument op zichzelf wordt
om voor maatschappelijke beleggingen te kiezen, dan schiet de regeling haar
doel voorbij. Deze leden vragen om de vermogensvrijstellingen in box III op
dit effect te blijven toetsen. Ook ik vind het belangrijk dat investeerders in voornoemde beleggingen
vanuit een zeker maatschappelijke motief overgaan tot deze investeringen.
Anderzijds moet het niet zo zijn dat een over het algemeen lager rendement
op maatschappelijke beleggingen de potentiële investeerder weerhoudt
om zijn geld te besteden aan maatschappelijke beleggingen. Een evenwicht tussen
de bijdrage van de belastingplichtige enerzijds en de aantrekkelijkheid van
de belegging zelf anderzijds, wordt bereikt door fiscale stimulering van maatschappelijke
beleggingen. Een mogelijke verstoring van dit evenwicht doordat bijvoorbeeld
de verleende fiscale stimulans bovenmatig zou zijn, heeft, ook in de toekomst,
mijn aandacht, zo kan ik deze leden melden.De RPF-GPV-fractie vraagt aandacht voor ouders die op grond van de verwachtingen
die de in mei jl. afgekondigde tekst van de Wet IB 2001 had gewekt, reeds
kapitaalverzekeringen voor hun kinderen hebben afgesloten. In verband daarmee
vraagt hij of hier nog een vorm van eerbiedigende werking mogelijk is of dat –
bij een ontkennend antwoord op de eerste vraag – de vrijgevallen middelen
door het schrappen van de kapitaalverzekering voor kinderen, langs andere
weg aan gezinnen met kinderen ten goede kunnen komen.Voor belastingplichtigen die vooruitlopend op de inwerkingtreding van
de Wet IB 2001 verplichtingen zijn aangegaan op basis van bepalingen die uiteindelijk
niet of eventueel in gewijzigde vorm in de definitieve wettekst zijn opgenomen,
is in beginsel geen eerbiedigende werking mogelijk. Dit geldt ook voor de
door de heer De Vries aangekaarte situaties waarbij ouders in 2000 reeds een
kapitaalverzekering hebben afgesloten ter bekostiging van de studie van hun
kinderen in de verwachting dat deze polissen met ingang van 2001 niet in de
heffing van box 3 zouden worden betrokken. Overigens merk ik in dit verband
op dat ik mij niet zo goed kan voorstellen dat dergelijke polissen al tot
stand zijn gekomen. In de tekst van het in mei jl. door de Eerste Kamer aangenomen
wetsvoorstel inzake de Wet IB 2001 (artikel 5.17) was weliswaar het kader
voor de vrijgestelde studieverzekeringen voor kinderen opgenomen, maar de
feitelijke invulling daarvan was nog niet volledig afgerond. Er zouden nog
nadere voorwaarden aan deze vrijstelling worden verbonden om te bewerkstelligen
dat de uitkering uit een dergelijke kapitaalverzekering ook daadwerkelijk
zou worden gebruikt om de studie van een kind te bekostigen. Er zouden dan
al polissen afgesloten zijn op een moment dat nog niet duidelijk kon zijn
of deze polissen aan alle nog te stellen voorwaarden zouden (gaan) voldoen.
Daarmee heeft men, al dan niet bewust, een zeker risico genomen. Tegen die
achtergrond bezien acht ik eerbiedigende werking op dit punt niet nodig. Mocht
blijken dat toch reeds in betekenende mate dergelijke polissen vanaf dit voorjaar
na de parlementaire behandeling van de Wet IB 2001 tot stand zijn gekomen,
ben ik bereid te bezien of en op welke wijze voor deze gevallen een praktische
oplossing kan worden gevonden.De fractie van RPF-GPV heeft opgemerkt dat in de Veegwet een bepaling
mist om de tekst van de Wet IB 2001, zoals deze na alle wijzigingen luidt,
nog een keer in het Staatsblad te plaatsen.In de Veegwet komt inderdaad een dergelijke bepaling niet voor. Dat is
ook niet nodig, want in de Wet IB 2001 is reeds in art. 11.2 de opdracht opgenomen
dat deze wet nogmaals in het Staatsblad wordt geplaatst met daarin verwerkt
alle wijzigingen die voortvloeien uit de wijzigingswetten die eveneens op
1 januari as in werking treden. Het voornemen is deze nieuwe plaatsing –
die zal worden verzorgd door de Minister van Justitie – te doen geschieden
in Staatsblad 1 van 2001. Noot 3 (zie blz. 519)BELASTINGVOORSTELLEN 12/12/2000CDA-vragen aan de Staatssecretaris1. Artikel 14a, zesde lid Vpb (splitsing)In dit artikel is een weerlegbaar vermoeden van onzakelijkheid opge- 
nomen bij vervreemding van aandelen in de splitsende of verkrijgende vennootschap
binnen 3 jaar na splitsing.In de huidige regeling (14a Vpb) treedt het weerlegbaar vermoeden in werking
alleen indien een aandeelhouder met doorslaggevende zeggenschap (= meer dan
50%) die doorslaggevende zeggenschap kwijtraakt (vervreemding van zijn aandelen of een deel daarvan). In het nieuwe art. 14a treedt het
vermoeden van onzakelijkheid echter ook in werking indien een minderheidsaandeelhouder
een paar aandelen vervreemdt (aan niet-verbonden lichaam).Voor splitsingen die op 1 januari 2001 nog niet langer dan 3 jaar geleden
hebben plaatsgevonden (de facto alle splitsingen tot nu toe, omdat de wet
waarin splitsing wordt gefacilieerd pas medio 98 van kracht is geworden) loopt
nog een deel van die 3-jaarstermijn door na 1 januari 2001. Zou het niet redelijk
zijn voor de resterende duur van die termijn na 1 januari 2001 in deze situaties
de nieuwe verzwaarde sanctie niet toe te passen.Al deze splitsingen hebben immers plaatsgevonden in de veronderstelling
dat slechts vervreemding van aandelen door meerderheidsaandeelhouders een
probleem zou opleveren (indien de doorslaggevende zeggenschap door de vervreemding
verloren gaat). Kan de Staatssecretaris eerbiedigende werking op dit punt
toezeggen?Tweede vraag met betrekking tot deze bepalingHet vermoeden van onzakelijkheid treedt in werking indien de aandelen
worden vervreemd aan een lichaam dat niet met de gesplitste rechtspersoon 
en met de verkrijgende rechtspersoon is verbonden. De vraag is of
het woord «en» niet had moeten luiden: «of». Immers,
de cumulatieve eis van verbondenheid met zowel de gesplitste als de verkrijgende
rechtspersoon staat reorganisaties in de weg binnen de groep waartoe de splitsende
of verkrijgende vennootschap eventueel behoort, indien dergelijke reorganisaties
plaatsvinden binnen de 3 jaarstermijn (bijv. verhanging aandelen in de verkrijgende
vennootschap naar nieuw opgerichte tussenholding). Van vervreemding van de
aandelen aan derden, hetgeen met deze anti-misbruikbepaling immers met name
wordt bestreden, is in dergelijke gevallen geen sprake.Derde vraag met betrekking tot deze bepalingOok komt uit de formulering van het zesde lid niet naar voren dat het
gaat om vervreemding van aandelen door degenen die ten tijde van de splitsing
aandeelhouder waren van de splitsende of de verkrijgende vennootschap. De
vraag is derhalve of bevestigd kan worden dat latere aandelentransacties door
aandeelhouders die pas na de splitsing doch voor 1 januari 2001 aandelen hebben
verkregen in de splitsende of verkrijgende vennootschap niet onder de werking
van deze bepaling vallen.2. Artikel 12 Vpb omzetting van een geldlening in aandelenkapitaalArtikel 12 Vpb leidt tot heffing vennootschapsbelasting bij debiteur wanneer
een schuld in aandelenkapitaal wordt omgezet over het verschil tussen de nominale
waarde en de waarde in economisch verkeer van de vordering. De rechtvaardiging
van de Staatssecretaris is dat bij de debiteur veelal verliescompensatie aanwezig
zal zijn. In eerdere rondes is al gesteld dat vaak geen verliescompensatie
bij de Nederlandse (top)houdster beschikbaar is wanneer bijvoorbeeld het verlies
(die de omzetting noodzakelijk maakt) bij de buiten Nederland gevestigde deelnemingen
van de debiteur worden geleden of wanneer de waardedaling van de vordering
wordt veroorzaakt door (externe) marktomstandigheden. Wanneer voor een debiteur
een akkoord met financiers tot omzetting van vorderingen in aandelenkapitaal
de enige manier is om een faillissement te voorkomen, lijkt in de genoemde
voorbeelden deze weg tot overleven nu afgesneden.Vraag:Is het de bedoeling dat de belastingheffing de redding van een niet solvabele
onderneming frustreert of kan de Staatssecretaris op dit specifieke punt een
toezegging doen door in dergelijke gevallen aansluiting te zoeken bij de vrijstelling
van kwijtscheldingswinst?3. Artikel 20 VpbDe overgangsregeling voorziet in eerbiedigende werking van aandelenoverdrachten
die voor 27 juni hebben plaatsgevonden (art. XIV, 1e NvW). Deze eerbiedigende
werking geldt niet voor vennootschappen die op basis van de nieuwe regeling
als beleggingsvennootschap worden aangemerkt. Wij vragen de aandacht voor
die beleggingsvennootschappen waarvan de aandelen in het verleden zijn overgedragen
zonder dat ter zake van die overdracht sprake was van een situatie waar naar
de oorspronkelijke bedoeling van artikel 20 lid 5 Wet Vpb de verliesverrekening
zou moeten worden beperkt. Dit is bijvoorbeeld het geval bij een onroerend
goed exploitatiemaatschappij waarvan de aandelen in het verleden zijn overgedragen,
zonder dat er sprake was van een inkrimping van de vastgoedportefeuille voor
of na deze aandelenoverdracht. Op het moment van de aandelenoverdracht konden
de vennootschap en haar aandeelhouders niet vermoeden te handelen in strijd
met doel en strekking van artikel 20 lid 5 Wet Vpb. Bovendien hadden de betrokkenen
op basis van de door Staatssecretaris Vermeend aan de Tweede Kamer aangeboden
notities inzake terugwerkende kracht en eerbiedigende werking mogen verwachten
dat bij een toekomstige aanpassing van artikel 20 lid 5 Wet Vpb, oude aandelenoverdrachten
zouden worden geëerbiedigd. Kan de Staatssecretaris toelichten waarom
in deze specifieke situatie is afgeweken van de toezeggingen gedaan aan de
Tweede Kamer inzake terugwerkende kracht en eerbiedigende werking?4. Artikel 20A lid 6 – VpbIn artikel 20A lid 6 een fictie opgenomen, dat het ter beschikking stellen
van onroerende zaken aan anderen dan verbonden lichamen als beleggingsactiviteit
wordt aangemerkt.Is het juist dat deze fictie niet geldt voor exploitanten van bungalowparken,
hotels, jachthavens, kampterreinen etc, omdat deze ondernemers naar hun aard
niet als belegger zijn aan te merken. Zij zouden bij toepassing van de fictie
aanmerkelijk nadeliger worden behandeld dan ondernemers in andere bedrijfstakken.
Gaarne een verduidelijking c.q. toezegging van de staatssecretaris5. Artikel 3.3. juncto 3.9 Wet IBDe voorgestelde beperking van de aftrekbaarheid van verliezen door commanditaire
vennoten gaat veel verder dan een codificatie van de rechtspraak onder de
huidige wet. Is het juist dat volgens de letterlijke tekst van art 3.3 juncto
art 3.9 IB uitsluitend verlies kan worden genomen voor zover de participatie
is gefinancierd met eigen vermogen? Voorbeeld: een belastingplichtige heeft geparticipeerd in een scheepvaart
CV met een inleg van f 100 000,– waarvan f 50 000,–
is gefinancierd met een lening. De CV heeft inmiddels zodanig afgeschreven
over het schip, dat het aandeel in de boekwaarde thans nog f 50 000,–
bedraagt.Vraag:Mag betrokkene komend jaar nog rente aftrekken in box 1 (bij afwezigheid
van winst in dat jaar)?Mocht het antwoord ontkennend zijn, is de staatssecretaris dan bereid
toe te zeggen de wettekst c.q. de uitvoering op dit punt te verduidelijken
en in overeenstemming te brengen met HR BNB 1988/124.6. Artikel 3.3. Wet IBArt. 3.3 IB wijst, nààst de ondernemer, de «medegerechtigde
tot het vermogen van een onderneming» als genieter van winst uit onderneming
aan. Deze medegerechtigheid behoeft zich niet uit te strekken tot een saldo
(winst) bij liquidatie (einde) van de medegerechtigheid, m.a.w. mag zich beperken
tot de medegerechtigheid tot de jaarwinst mits deze medegerechtigheid mede
omvat de in het jaar gerealiseerde vermogenswinsten. Is deze conclusie juist?In dit verband nog een volgende vraag: in de Nota n.a.v. het Verslag op
het oorspronkelijke wetsvoorstel IB 2001 (slot «art. 3.2.1.1a»)
is toegezegd aan de VVD- en de CDA-fracties «art. 3.2.1.1a» aan
te passen op het punt van voortzetting van een medegerechtigheid door een
echtgenoot (lees: weduwe). Is deze aanpassing impliciet in de bestaande tekst
opgesloten? Kan de Staatssecretaris bevestigen dat deze toezegging aan de
fracties van VVD en CDA is uitgevoerd.7. Reactie op de brief van Westland/Utrecht hypotheekbank NV
aan de vaste kamer commissie Financiën d.d. 12 december 2000. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20002001-540-557.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl