Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 3 oktober 2000 over het Haags verdrag internationale kinderontvoeringen
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2000-2001, pag. 748-751

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

17-10-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

nr. 11, pagina 748-751

11-10-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 27400-VIToon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van: - het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van Koninkrijksrelaties (IV) voor het jaar 2001 (27400 IV)Pagina 751-783
Presentie en opening (woensdag 11 oktober 2000)Pagina 709-709
Behandeling van: - het rapport van de tijdelijke commissie besluitvorming uitzendingen (26454) (debat met de regering)Pagina 709-735
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 11 oktober 2000)Pagina 783-784
Voortzetting van de behandeling van: - het rapport van de tijdelijke commissie besluitvorming uitzendingen (26454) (debat met de regering)Pagina 736-748
Regeling van werkzaamheden (woensdag 11 oktober 2000)Pagina 735-736
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 3 oktober 2000 over het Haags verdrag internationale kinderontvoeringenPagina 748-751

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen overleg
op 3 oktober 2000 over het Haags verdrag internationale kinderontvoeringen.De heer Dittrich (D66):Voorzitter! Vorige week hebben we een algemeen overleg met de minister
van Justitie gehad over het onderwerp "internationale kinderontvoeringen".
Het komt regelmatig voor dat ouders die in het buitenland wonen en kinderen
hebben, huwelijksproblemen krijgen, en één van de ouders keert
dan uit het buitenland naar Nederland terug met die kinderen. De achterblijvende
ouder in het land van herkomst kan dan een procedure starten om het verdrag
inzake internationale kinderontvoeringen van toepassing te laten verklaren.
Soms betekent dit dat de Nederlandse ouder die in Nederland verblijft met
kinderen, die kinderen moet afstaan. Deze moeten worden teruggevlogen naar
het land van herkomst, waar een procedure moet worden begonnen om toch bijvoorbeeld
het gezag over dat kind te krijgen. Wij weten uit ervaringen van met name
vrouwen dat dat nog wel eens heel problematisch kan zijn, zeker als het landen
als Australië, Canada of de Verenigde Staten betreft, waar op een goede
manier geen gratis rechtshulp te krijgen is, en dat Nederlandse vrouwen in
enorme problemen komen. Dat is niet in het belang van het kind.Voorzitter! Daarom wil ik de volgende motie indienen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,Dittrichoverwegende, dat de uitvoering van het Haags verdrag inzake de burgerrechtelijke
aspecten van internationale ontvoering van kinderen in de praktijk
soms tot situaties leidt die niet in het belang van het kind zijn;overwegende, dat de uitvoering van het verdrag ertoe kan leiden dat kinderen
van het Nederlands grondgebied worden weggehaald en teruggebracht worden naar
een ander land;overwegende, dat de in Nederland verblijvende ouder in sommige situaties
in dat andere land juridische procedures moet voeren, teneinde in het belang
van de kinderen een rechtvaardige rechterlijke uitspraak te verkrijgen;verzoekt de regering de mogelijkheid te creëren dat de Nederlandse
overheid in schrijnende situaties deze ouder een bijdrage in de kosten van
rechtshulp verleent,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Dittrich. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund, als ik mijzelf meetel.Zij krijgt nr. 5 (27400 VI).De heer Dittrich (D66):Ik heb het nog nooit meegemaakt dat u zichzelf meetelt, voorzitter!De voorzitter:Bij het indienen van een motie zijn nu eenmaal vijf mensen nodig.De heer Dittrich (D66):Wat was er anders gebeurd?De voorzitter:Dan zou de motie eigenlijk niet ingediend kunnen worden.De heer Dittrich (D66):Dus ik kruip door het oog van de naald!De voorzitter:Absoluut!De heer Dittrich (D66):Dat geeft een goed gevoel. Dank u wel!De heer Niederer (VVD):Voorzitter! Namens de VVD-fractie het volgende, in reactie op de door
de heer Dittrich ingediende motie. Het komt er wat populair gezegd op neer,
dat wordt voorgesteld om een fonds in het leven te roepen om daaruit rechtsbijstand
te betalen, niet zozeer voor degenen die om terugleiding van het kind verzoekt,
maar voor de Nederlandse partij die het kind ongeoorloofd naar Nederland heeft
overgebracht, en in het oorspronkelijke land een voogdijprocedure voert tegen
de andere opeisende partij. Buiten het feit dat het verdrag op deze situatie
niet ziet, is het ook een hoogst vreemde figuur. Dat zou namelijk betekenen
dat iedere Nederlander die in het buitenland woont en daar gaat scheiden van
zijn of haar partner, de voogdijregeling van de rechter daar niet afwacht,
en alvast met de kinderen naar Nederland vlucht, om vervolgens vanuit Nederland
op kosten van de staat de voogdijprocedure in het oorspronkelijke land te
voeren. Zo wordt naar het oordeel van de VVD-fractie een premie gezet op kinderontvoering.
De schrijnende situatie waarover collega Dittrich in het dictum van zijn motie
spreekt, wordt dan ook veroorzaakt door betrokkenen zelf. Ik zal mijn fractie
adviseren volgende week tegen de motie te stemmen.De heer Buijs (CDA):Voorzitter! Wij hebben onlangs een indringend overleg gehad met de minister
van Justitie over het Haags verdrag. De juridische interpretatie van de minister
is ook door mij volledig invoelbaar. Ik begrijp die ook. Dat neemt niet weg
dat er ten gevolge van een al te strikte interpretatie van het Haags verdrag
toch schrijnende situaties kunnen ontstaan. Wij zien twee knelpunten. Het
kind wordt ten onrechte schade berokkend door een andere situatie dan bij
nationale scheiding het geval is, maar het zijn de omstandigheden die dit
veroorzaken. Het komt niet door het rechtssysteem sec. Dat wil niet zeggen
dat het CDA geen belang hecht aan datgene wat het kind zou kunnen beschadigen.
In dat opzicht denken wij, in navolging van enkele andere landen, dat het
beter is dat de centrale autoriteit nog meer ruimte voor zichzelf probeert
te creëren. Die zit al opgesloten in een wat ruimhartiger interpretatie
van de artikelen, zoals die worden genoemd in het Haags verdrag. Om dit nog
eens onder de aandacht van de minister te brengen, dien ik de volgende motie
in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende, dat stringente toepassing van het Haags verdrag (inzake kinderontvoering)
wat betreft de toewijzing van het gezagsrecht onnodig schade kan toebrengen
aan het (de) in het geding zijnde kind(deren);van oordeel, dat de Nederlandse centrale autoriteit bij de toepassing
van de procedure de belangen van het kind meer centraal moet stellen;verzoekt de minister van Justitie de centrale autoriteit zodanig te instrueren,
dat deze zich maximaal inspant om de belangen van het (de) in het geding zijnde
kind(eren) in haar overweging te betrekken,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Buijs. Naar mij blijkt, wordt zij
voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 6 (27400 VI).De heer Buijs (CDA):Voorzitter Dit is eigenlijk een aansporing om de centrale autoriteit,
meer dan nu gebruikelijk is, de belangen van het kind voorop te laten stellen.De heer Santi (PvdA):Voorzitter! Ik reageer maar direct op de twee ingediende moties. Ik weet
dat de minister tijdens het algemeen overleg heeft toegezegd dat er een evaluatie
zal plaatsvinden in het voorjaar van 2001. Mijn fractie zal dan bezien of
de nadrukkelijk genoemde punten in de twee moties zijn meegenomen. Ik ga ervan
uit dat dit het geval is, zeker wat betreft de toepassing van artikel 13 van
het verdrag. Tijdens mijn inbreng in het algemeen overleg heb ik nadrukkelijk
gewezen op de kwestie van de verschillende toepassing. Daarbij heb ik Duitsland
vergeleken met Nederland. Er komt ook nog een Haagse conferentie bijeen in
het voorjaar. Dat is een goed moment om dit soort zaken te bespreken, juist
met het oog op een verklaring van het verschil in toepassing. Voorts kan worden bezien of artikel 13 beter kan worden toegepast als het gaat
om het belang van het kind. Graag een reactie van de minister wat dat betreft.Wat de rechtshulp betreft sluit ik mij ten dele aan bij de woorden van
collega Niederer. Voor de schrijnende gevallen moet natuurlijk een oplossing
worden gevonden. Wij zijn verblijd met een rapport over gedetineerden in het
buitenland. Daarin wordt aangegeven dat je bijvoorbeeld zou kunnen denken
aan een lijst van goede en, in dit geval, betaalbare advocaten, op te stellen
door de posten in het buitenland. Het zou goed zijn als dit wordt meegenomen.
Bij de evaluatie kan worden bekeken, maar ook in het kader van de Haagse conferentie,
of het mogelijk is dat men in dat land zelf zorgt voor goede en betaalbare
rechtsbijstand. Ik vind dit een punt van zorg. Daarom moeten wij dat meenemen
in de evaluatie.De heer Dittrich (D66):Voorzitter! De heer Santi vindt dat hiervoor een oplossing moet worden
gevonden. Welke concrete andere oplossing stelt hij voor, kijkend naar het
dictum van mijn motie? Dat kan hij namelijk niet onderschrijven.De heer Santi (PvdA):Het gaat om een concrete vertaling van hoe je iemand kunt helpen als hij
of zij in het buitenland in nood komt. Dan kijk je waar de post in kan voorzien.
Je kunt denken aan een lijst van goede en betaalbare advocaten. Soms weten
mensen de weg in het buitenland niet helemaal, waardoor ze zijn overgeleverd
aan niet goed overzienbare rechtshulp. Bovendien brengt dat vaak onnodig veel
kosten met zich. Ook weet je vaak niet waar de advocaat mee bezig is. Ik heb
gezegd dat men op de Haagse conferentie over het verdrag ook moet kijken naar
de rechtshulp. Misschien heeft men niet altijd een systeem van gefinancierde
rechtshulp zoals wij hebben, maar bij de uitvoering van het verdrag kun je
wel afspraken maken om de rechtshulp zo in te richten dat deze voor de mensen
betaalbaar is en zo nodig kosteloos kan worden gegeven.De heer Dittrich (D66):Als deze kosteloos wordt gegeven, moet iemand toch de kosten van de advocaat
voor zijn rekening nemen. Is dat niet de Nederlandse overheid? Bent u dan
niet met een omweg terug bij de motie van D66?De heer Santi (PvdA):Ik denk dat dit eerder de verantwoordelijkheid is van het land waar die
mensen wonen. In Nederland wordt ook geen rechtshulp gegeven als het gaat
om een probleem dat speelt in een ander land. Als het gaat om mensen die hier
wonen, maar een rechtsprobleem hebben in het buitenland, wordt dat wel gedaan.
Dat is het bekende systeem van gefinancierde rechtsbijstand. Daarbij gaat
het erom dat de partijen een belang hebben, omdat zij hier wonen. In dit geval
gaat het meestal om mensen die bijvoorbeeld in Amerika wonen, en dan ligt
het anders.Minister Korthals:Voorzitter! Laat ik vooropstellen dat ik op 9 oktober jl. een uitgebreide
brief aan de Kamer heb doen toekomen. In feite staat het antwoord op de motie
van de heer Dittrich daar al in. Ik wil het toch nog even kort herhalen.De heer Dittrich (D66):Geen van de Kamerleden heeft de brief van de minister van 9 oktober, dus
hij moet misschien wat uitgebreider zijn.Minister Korthals:Dan zal ik uitgebreider zijn. Ik vond het zelf een zeer goede brief en
ik hoopte dat daarmee deze voortzetting van het algemeen overleg niet nodig
zou zijn.Daarin staat: op grond van artikel 7, tweede lid, onder g, van het verdrag
wordt door de verdragsstaat waarheen het kind is overgebracht, rechtsbijstand
verleend aan diegene die vanuit een andere verdragsstaat om teruggeleiding
van het kind verzoekt. De centrale autoriteiten van beide staten moeten daarbij
tussenkomst verlenen.In geval van overbrenging van een kind naar Nederland treedt de Nederlandse
autoriteit op als gemachtigde – ik zeg dit met name tot de heer Buijs –
van de verzoeker. Zij doet dat zonder bijstand van een advocaat of een procureur.
Deze oplossing heeft het voordeel dat de procedures op grond van het verdrag
zijn geconcentreerd bij deze centrale autoriteit, waardoor deze in staat is
ervaring in het voeren van deze procedures op te bouwen.In een verdragsstaat waar de centrale autoriteit niet zelf in rechte kan
optreden, is deze centrale autoriteit toch gehouden om de Nederlandse partij
die teruggeleiding verzoekt, behulpzaam te zijn bij het zoeken van een pro-Deo-advocaat.
Artikel 25 van het verdrag stelt daarenboven dat een persoon die de nationaliteit
heeft van een verdragsstaat of die daar woonachtig is, recht heeft op rechtsbijstand
op dezelfde voorwaarden als ware hij onderdaan of ingezetene van die andere
verdragsstaat.Met andere woorden, een Nederlander die teruggeleiding van zijn kind uit
een andere verdragsstaat verzoekt, heeft dezelfde mogelijkheden tot rechtsbijstand
als een onderdaan van die verdragsstaat. Deze mogelijkheden tot rechtsbijstand
gelden echter alleen in procedures op grond van het verdrag. Zij zijn niet
van toepassing op procedures met betrekking tot gezag en omgang die na teruggeleiding
van het kind worden gevoerd in het buitenland, door de ouder die het kind
ongeoorloofd naar Nederland had meegenomen.Ik blijf van mening dat Nederland niet verder moet gaan en ik ben niet
geporteerd voor het creëren van een fonds waaruit bijstand wordt verleend
in gezagsprocedures na terugkeer van het kind naar het buitenland. Als er
geen sprake is van ongeoorloofde overbrenging, kunnen Nederlanders die in
het buitenland procedures voeren op het gebied van echtscheiding, gezag en
omgang, in het algemeen geen beroep doen op een vergoeding van de proceskosten
door de Nederlandse staat. Wel zijn er op het gebied van rechtsbijstand in
internationale gevallen verdragen, zoals het Haags verdrag inzake toegang
tot de rechter, waarop in voorkomende gevallen een beroep kan worden gedaan.Een en ander laat de mogelijkheid onverlet voor Nederlanders in het buitenland
om in uitzonderlijke omstandigheden een beroep te doen op consulaire bijstand.
Teneinde in beeld te brengen welke mogelijkheden er in de andere verdragsstaten
bestaan met betrekking tot rechtsbijstand in procedures over gezag en omgang,
heb ik aan de centrale autoriteiten van die verdragsstaten gevraagd mij daaromtrent
te berichten.Voorzitter! Hiermee heb ik eigenlijk al een antwoord gegeven op de motie
die is ingediend door de heer Dittrich. Hij wil, weliswaar in schrijnende
gevallen, de mogelijkheid geven, diegene die een kind ten onrechte naar Nederland
heeft gebracht en gedwongen wordt, dat kind weer terug te brengen naar het
land van herkomst, rechtsbijstand te geven op kosten van de Nederlandse staat.
Maar wat zijn schrijnende gevallen, hoe stellen wij die vanuit Nederland precies
vast en waarom moet de betrokken persoon niet hetzelfde rechtsbijstandsysteem
hebben als de wederpartij in het land zelve? Want ook kan het zijn dat de
rijke vrouw naar Nederland komt en vervolgens ook nog eens door Nederland
gesteund wordt en dat de arme man in de Verenigde Staten uiteindelijk geen
rechtshulp krijgt. Bovendien is het ondoenlijk voor een Nederlandse overheid,
degenen die allemaal in het buitenland aanwezig zijn, ook nog eens van rechtshulp
te verzekeren. Dat is een van de risico's als men naar het buitenland gaat.Tot slot zou ik vragenderwijze het volgende willen stellen. Kent de heer
Dittrich het systeem dat hij voorstelt voor enige andere nationaliteit? Wanneer
men bijvoorbeeld naar Frankrijk terugkeert, kent het Franse systeem dan een
fonds gelijksoortig aan hetgeen de heer Dittrich voorstelt? Ik ken het niet.
Ik denk ook dat geen land daartoe zal overgaan. Bovendien is het volstrekt
ongewis wat de kosten hiervan zullen zijn. Die kosten worden weliswaar beperkt
door te stellen dat het in schrijnende gevallen plaatsvindt, maar alleen de
kosten van het vaststellen of er sprake is van schrijnende gevallen zullen
vermoedelijk al zeer hoog worden.De heer Dittrich (D66):Wij hebben vorige week gesproken over het verdragsland Duitsland dat een
veel proactievere rol speelt bij de toepassing van het verdrag. Ik heb de
minister voorgehouden dat Duitsland een bijzondere curator aanstelt in het
belang van het kind. Dat is een vorm van rechtsbijstand waarin het belang
van het kind centraal staat. Ik heb daar vorige week vragen over gesteld.
Kennelijk staan de antwoorden in een brief die wij nog niet hebben ontvangen.
Ik zal die te zijner tijd rustig lezen. Op die manier probeert een land op
een creatieve manier in het belang van het kind zodanige rechtsbijstand te
verlenen dat de belangen van de kinderen bij de toepassing van het verdrag
en de beslissingen die genomen moeten worden, gediend worden.Minister Korthals:Ik heb in datzelfde overleg de heer Dittrich gezegd dat met name Duitsland
verschillende keren vanwege de uitvoering van het verdrag op de vingers getikt
is. Bovendien gaat het dan om kosten die gemaakt worden in Duitsland zelve.
Nu gaat het om kosten die elders gemaakt worden. Dat is een totaal verschillend
systeem. Ik kan niet anders dan de motie van de heer Dittrich ontraden.De heer Buijs (CDA):De minister heeft een brief voorgelezen met een aantal interpretaties
van een aantal artikelen. Heb ik nu goed begrepen dat artikel 7g, dat hij
in de opsomming noemde, wel degelijk de ruimte laat dat de centrale autoriteiten
een zodanige vorm van bijstand geven dat degene die gaat procederen, ook gegarandeerd
juridische bijstand kan krijgen? Of is dat een verkeerde interpretatie?Minister Korthals:Op grond van het verdrag krijgt men rechtsbijstand. In de motie van de
heer Dittrich gaat het erom dat de teruggeleiding op grond van het verdrag
heeft plaatsgevonden en er dan, bijvoorbeeld in Amerika, geprocedeerd gaat
worden over de omgangsregeling. De heer Dittrich zegt dan dat doordat het
kind in Nederland geweest is, wat op grond van het verdrag ongeoorloofd was,
en doordat het weer teruggebracht moest worden naar de Verenigde Staten, het
belang van het kind dermate is aangetast dat wij het een schrijnend geval
kunnen noemen. Nu moeten wij de kosten van die vrouw die dat kind ten onrechte
naar Nederland had gebracht, mede gaan vergoeden in de Verenigde Staten. Dan
zeg ik: het Amerikaanse rechtssysteem is zelf in staat om dat te regelen.De heer Buijs (CDA):Het betekent dus alleen maar bijstand wat betreft het gezagsrecht. Het
betekent geen verdere begeleiding richting omgangsrecht. Heb ik dat goed begrepen?Minister Korthals:Nee, het betekent alleen bijstand met betrekking tot de procedure inzake
de teruggeleiding op grond van het verdrag. Voor het overige, over het gezag
en over de omgang, moet dan volgens de Amerikaanse regels geprocedeerd worden.
En dan geldt ook het Amerikaanse rechtsbijstandsysteem.Voorzitter! Ik kom te spreken over de motie van de heer Buijs. Hij gaat
ervan uit dat de centrale autoriteit het belang van het kind niet centraal
zou stellen. In de eerste plaats heb ik al gezegd dat de centrale autoriteit
opkomt namens de verzoeker. Dat zal degene zijn die heeft moeten constateren
dat de echtgenoot of echtgenote met het kind naar het andere land is gegaan.
Ik heb overigens volstrekt geen reden om aan te nemen dat de centrale autoriteit
dat niet zorgvuldig doet. Maar om in de geest van de heer Santi te spreken:
het lijkt mij dan ook het beste om dat nog eens te bekijken bij de evaluatie
van dit verdrag. Die evaluatie zal begin volgend jaar geschieden.De beraadslaging wordt gesloten.De vergadering wordt van 16.22 uur tot 16.30 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20002001-748-751.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl