Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 25 april 2005 te Luxemburg totstandgekomen Verdrag betreffende de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie (met Akte, Protocol, Slotakte en Bijlagen); Trb. 2005, 196 (30256, R1800)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2005-2006, pag. 1423-1430

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

28-06-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

nr. 31, pagina 1423-1430

13-06-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30256Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het Voorstel van wet van het lid Luchtenveld tot wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek en van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering in verband met de invoering van de mogelijkheid van beëindiging van het huwelijk zonder rechterlijke tussenkomst alsmede van een gewijzigde vaststelling en effectieve handhaving van de afspraken en rechterlijke beslissingen die in verband met de ontbinding van het huwelijk of nadien tot stand zijn gekomen over de wijze waarop door beide ouders vorm wordt gegeven aan het voortgezet ouderschap (Wet beëindiging huwelijk zonder rechterlijke tussenkomst en vormgeving voortgezet ouderschap) (29676)Pagina 1437-1441
Behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 25 april 2005 te Luxemburg tot stand gekomen Verdrag betreffende de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie (met Akte, Protocol, Slotakte en Bijlagen); Trb. 2005, 196 (30256, R1800)Pagina 1400-1412
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 25 april 2005 te Luxemburg totstandgekomen Verdrag betreffende de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie (met Akte, Protocol, Slotakte en Bijlagen); Trb. 2005, 196 (30256, R1800)Pagina 1442-1446
Lijst van besluiten (dinsdag 13 juni 2006)Pagina 1455-1456
Wetboek en van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering in verband met de invoering van de mogelijkheid van beëindiging van het huwelijk zonder rechterlijke tussenkomst alsmede van een gewijzigde vaststelling en effectieve handhaving van de afspraken en rechterlijke beslissingen die in verband met de ontbinding van het huwelijk of nadien tot stand zijn gekomen over de wijze waarop door beide ouders vorm wordt gegeven aan het voortgezet ouderschap (Wet beëindiging huwelijk zonder rechterlijke tussenkomst en vormgeving voortgezet ouderschap) (29676)Pagina 1371-1383
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 13 juni 2006)Pagina 1456-1458
Presentie en opening (dinsdag 13 juni 2006)Pagina 1371-1371
Themadebat over het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2006 (30300 VI), met als thema's: - veiligheid versus fundamentele rechten (inclusief bestrijding terrorisme); - bruikbare rechtsorde (regeldruk, handhaving, vertrouwen in de rechtspraak en de internationale rechtsorde)Pagina 1383-1398
Voortzetting van het themadebat over het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2006 (30300 VI), met als thema's: - veiligheid versus fundamentele rechten (inclusief bestrijding terrorisme); - bruikbare rechtsorde (regeldruk, handhaving, vertrouwen in de rechtspraak en de internationale rechtsorde)Pagina 1446-1455
Voortzetting van de behandeling van het Voorstel van wet van het lid Luchtenveld tot wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek en van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering in verband met de invoering van de mogelijkheid van beëindiging van het huwelijk zonder rechterlijke tussenkomst alsmede van een gewijzigde vaststelling en effectieve handhaving van de afspraken en rechterlijke beslissingen die in verband met de ontbinding van het huwelijk of nadien tot stand zijn gekomen over de wijze waarop door beide ouders vorm wordt gegeven aan het voortgezet ouderschap (Wet beëindiging huwelijk zonder rechterlijke tussenkomst en vormgeving voortgezet ouderschap) (29676)Pagina 1412-1423
Behandeling van de brief van de Tijdelijke Commissie Subsidiariteitstoets van 13 juni 2006 met het advies en bijlagen aan de beide Kamers ter zake van COM (2006) 168 (gewijzigd voorstel voor een EG-richtlijn inzake strafrechtelijke maatregelen ter verzekering van de handhaving van intellectuele eigendomsrechten) (30587)Pagina 1423-1423
Herdenking van de heer M.J.J. van AmelsvoortPagina 1398-1399
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de jeugdzorg alsmede wijziging van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (30344); - het wetsvoorstel Verhoging van de kinderkorting in de Wet inkomstenbelasting 2001 (30434)Pagina 1371-1371
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van titel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van het Burgerlijk Wetboek met betrekking tot het concurrentiebeding (28167)Pagina 1399-1400
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 25 april 2005 te Luxemburg totstandgekomen Verdrag betreffende de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië tot de Europese Unie (met Akte, Protocol, Slotakte en Bijlagen); Trb. 2005, 196 (30256, R1800)Pagina 1423-1430
Voortzetting van het themadebat over het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2006 (30300 VI), met als thema's: - veiligheid versus fundamentele rechten (inclusief bestrijding terrorisme); - bruikbare rechtsorde (regeldruk, handhaving, vertrouwen in de rechtspraak en de internationale rechtsorde)Pagina 1430-1437

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 61 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 25 april 2005 te Luxemburg totstandgekomen
Verdrag betreffende de toetreding van de Republiek Bulgarije en Roemenië
tot de Europese Unie (met Akte, Protocol, Slotakte en Bijlagen); Trb. 2005,
196 (30256, R1800).De beraadslaging wordt hervat.Minister Bot:Voorzitter. Ik heb opnieuw met veel belangstelling geluisterd naar de
bijdragen van de geachte afgevaardigden en naar de brede zin waarin er gediscussieerd
is over het heel belangrijke thema van de uitbreiding van de Europese Unie.Ik denk dat het aan het begin van dit debat gepast is om ook nog even
stil te staan bij het waarom van de toetreding. Na de omwentelingen aan het
eind van de jaren tachtig en begin van de jaren negentig, stond een grote
groep landen in Oost-Europa aan de rand van de politieke destabilisatie en
economische en maatschappelijke ontwrichting. Het perspectief op toetreding
tot de Europese Unie heeft de ontwikkeling van deze landen de juiste richting
en energie gegeven. Ik kan mij in die zin dus ook goed vinden in de politieke
positietekening van de heer Van Middelkoop die de vijfde uitbreiding als laatste
fase in de hereniging van Europa terecht in een politiek-historisch perspectief
heeft geplaatst. Hij heeft gezegd dat dit de laatste keer is dat er een uitbreiding
van dit soort plaatsvindt. Ik zou daaraan willen toevoegen dat iedere uitbreiding
een apart soort uitbreiding is. De uitbreiding met het Verenigd Koninkrijk
en Ierland had een bepaald karakter, net zo goed als die met Spanje en Portugal.
Dit is natuurlijk een heel bijzondere uitbreiding, omdat zij past in de positietekening
van de heer Van Middelkoop van wat er in Oost-Europa gebeurt. Hiermee ronden
wij dat deel van de twaalf af. Wij kunnen echter ook niet om het feit heen
dat wij afspraken gemaakt hebben met een bepaald aantal landen. Ik wijs op
wat wij nu aan het doen zijn met Kroatië en met Turkije. Ik wijs op de
westelijke Balkan, waarmee natuurlijk perspectieven zijn geopend. Dat zullen
inderdaad onderhandelingen zijn van een totaal ander natuur en karakter dan
wat wij nu achter de rug hebben.Dat hierdoor perspectief en stabiliteit gegenereerd zijn, lijkt misschien
vanzelfsprekend, maar het is niet vanzelfsprekend zo gekomen. Visie en volhardend
leiderschap zijn nodig, soms ook offers op bepaalde terreinen. Dat kan soms
pijn doen, maar daarvoor mogen wij niet weglopen. Ik denk dat de baten uiteindelijk
groter zijn dan de kosten. Ik zeg dat ook tegen de heer Kox die daar vraagtekens
bij gezet heeft. Ik denk dat dit met name geldt voor een relatief klein land
zoals Nederland.Voorzitter, maar toch. De vijfde uitbreiding is geen geschiedenis van
alleen maar rozengeur en maandenschijn, dat zeg ik dan ook tegen de heer Kox.
De doemscenario's die zo veelvuldig geschetst zijn voorafgaande aan de toetreding
van de Laken-10 zijn geen realiteit geworden. Tegelijkertijd kunnen Bulgarije
en Roemenië niet zonder meer vergeleken worden met de Laken-10. Hun ontwikkeling
is geworteld in hun eigen, specifieke geschiedenis en kent daardoor eigen,
specifieke problemen. Om die reden hebben beide landen uiteindelijk aanzienlijk
meer tijd dan de Laken-10 nodig gehad om zich voor te bereiden op de verplichtingen
van het EU-lidmaatschap. Tegelijkertijd heeft de jubelstemming over de uitbreiding
inmiddels plaats gemaakt voor een realistische en zakelijke benadering, waarbij
de EU strenger dan ooit is gaan letten op het kunnen voldoen aan de criteria.
Dat past ook in het debat dat wij vandaag hebben over vrijwaringsmaatregelen,
de mogelijkheid tot uitstel met een jaar en de mogelijkheid om te monitoren.Tegen deze achtergrond heeft de Europese Commissie onlangs wederom voortgangsrapporten
uitgebracht over de stand van zaken. Ik zal daar nu een paar woorden aan wijden,
waarbij ik mij zal concentreren op de actuele stand van zaken op het beleidsterrein
waar met name in Bulgarije nog veel zorgen over bestaan. In Bulgarije is toegezegd
dat de grondwet gewijzigd zal worden. Ik heb daar gisteren tijdens de Raad
Algemene Zaken met mijn Bulgaarse ambtgenoot over gesproken. Hij heeft gezegd
dat men niet alleen die toezegging gedaan heeft, maar dat die
grondwetswijziging ook zeer binnenkort zal worden ingediend en dat deze tijdig
zal worden afgerond in het parlement, omdat iedereen erkent dat die wijziging
er moet komen.De Bulgaarse regering heeft voorts een nieuw actieplan aangenomen. Men
is zich bewust van de onomkeerbaarheid van de hervormingen en van het feit
dat die onomkeerbaarheid moet worden aangetoond. Dat staat ook centraal in
het actieplan. Speerpunten daarin zijn de voortgang in de openbaarmaking van
het vermogen van personen in publieke functies, waaronder alle ministers,
onderministers, hoge ambtenaren en rechters. Een ander belangrijk speerpunt
is de versterking van de capaciteit binnen het OM voor de vervolging van corruptie
en georganiseerde misdaad en – ik zeg dit tegen de heer Kox die op de
honderd gevallen wees – van de honderd gevallen van "contract killings"
heeft het OM inmiddels zeventig moorden geselecteerd, waarop op het ogenblik
wordt gerechercheerd en die men dus gaat vervolgen. Ook gaat het om een betere
bescherming van vertrouwelijke informatie in de internationale JBZ-samenwerking.
Ook daar is op gewezen. Het is natuurlijk belangrijk dat je er van op aan
kunt dat informatie die tussen OM, Europol en Eurojust wordt uitgewisseld,
vertrouwelijk blijft en niet wordt doorgegeven.Overigens heeft de Bulgaarse regering – verschillenden van u hebben
dat met enige humor gememoreerd – alle vormen van vakantie van de ambtenaren
in het land geschrapt. Alle diensten moeten doorwerken om het actieplan uit
te voeren. U begrijpt dat er niet alleen nog honderden wetten moeten worden
gewijzigd en aangepast. Het gaat ook om een politiek gebaar dat zij willen
maken naar de Europese Unie, om aan te geven dat zij het signaal heel goed
begrepen hebben en dat zij duidelijk willen maken dat zij dat signaal ook
serieus nemen, door die grondwetsaanpassing, door het actieplan, door het
intrekken van de verloven. Zij willen ons laten zien dat zij alles op alles
zetten, want zij willen per se in oktober een voortgangsrapport krijgen waarin
staat dat de rode vlaggen weg zijn en dat de weg naar de toetreding open is.Hoewel Roemenië op het gebied van Justitie en Binnenlandse Zaken
niet langer rode vlaggen van de Europese Commissie krijgt, heeft dat land
niet al aan alle voorwaarden voldaan. Roemenië zal de gemaakte hervormingen
moeten consolideren en verder implementeren. De Roemeense autoriteiten zijn
zich echter ook terdege bewust van de tekortkomingen en zij lijken doelbewust
voort te gaan op het ingeslagen pad. Zo zal het onderzoek naar de voormalige
premier Nastase verder worden uitgebreid, onder andere na zijn rol bij de
benoeming van het hoofd van het anti-witwasbureau. Vice-premier Copos, recentelijk
afgetreden, is inmiddels officieel aangeklaagd en nieuwe onderzoeken naar
corruptie op hoog niveau zijn in voorbereiding.De hoge raad voor de magistratuur heeft ingestemd met de aanstelling van
negen nieuwe aanklagers die zich zullen bezighouden met de strijd tegen de
georganiseerde misdaad en terrorisme. De ontwerpwetgeving voor eigendomsverklaringen
en belangenverstrengeling zal binnenkort door regering en parlement worden
behandeld. Daarin worden categorieën van hoogwaardigheidsbekleders en
ambtenaren vastgesteld die een eigendomsverklaring moeten indienen. Ook wordt
aangegeven welke functies niet tegelijkertijd kunnen worden bekleed. Zo kan
een parlementslid bijvoorbeeld niet langer tegelijk advocaat of notaris zijn.
Het is waar: in deze laatste fase van het toetredingsproces van Bulgarije
en Roemenië gaat de aandacht vooral uit naar de tekortkomingen, waardoor
van beide landen een negatief beeld ontstaat. Dat negatieve beeld acht ik
niet geheel terecht. Het toetredingsproces heeft meer dan tien jaar geduurd.
Over die periode zijn beide landen van heel ver gekomen. Zij hebben een geweldige
ontwikkeling doorgemaakt en zijn voor het grootste gedeelte klaar voor de
toetreding. Dat staat ook in het voortgangsrapport van de Europese Commissie.
Ik ben het overigens met de heer Eigeman eens dat dit meer voor het voetlicht
zou mogen komen. Ik zal daar in ieder geval mijn steentje aan bijdragen, zoals
ik dat steeds heb gedaan.Er is ook aandacht gevestigd op de minderheden. Ik wil kort iets zeggen
over de Roma en de Hongaarse minderheid. Daarbij kom ik uiteraard ook op de
kerken en de bezittingen te spreken. De Commissie heeft in haar recente voortgangsrapporten
aangegeven dat beide landen aan de politieke criteria blijven voldoen, maar
dat er voor beide landen aandachtspunten zijn op het gebied van de bescherming
van minderheden en kwetsbare groepen. In deze landen gaat de aandacht dan
vooral uit naar de positie en integratie van de Roma en naar de behandeling
van gevangenen, psychiatrische patiënten en weeskinderen. In het algemeen
blijven in beide landen verdere inspanningen nodig ter bestrijding van intolerantie,
racisme en discriminatie. Er zijn overigens ook concrete positieve resultaten.
In Bulgarije is sinds de gemeenteraadsverkiezingen van eind 2003 sprake van
een beduidend hogere Roma-vertegenwoordiging in het lokale bestuur. Daarnaast
telt de huidige coalitieregering in Bulgarije twee onderministers die behoren
tot de Roma-minderheid. In Roemenië zijn de Roma in het parlement vertegenwoordigd.
Een probleem blijft de onevenredige representatie op politiek niveau van de
belangen van de verschillende etnische subgroeperingen waaruit de Roma-gemeenschap
is opgebouwd. Tijdens mijn bezoeken heb ik steeds zeer uitvoerig tijd ingeruimd
om gesprekken te voeren met vertegenwoordigers van de Roma en de uitkomsten
daarvan heb ik besproken de ministers en de autoriteiten.Er is sprake van vooruitgang, maar er zijn ook nog belemmeringen en problemen.
De Roma worden nog op een aantal punten gediscrimineerd. De autoriteiten zeggen
overigens dat het vaak moeilijk is om de Roma uit hun eigen omgeving los te
krijgen en hen te laten integreren. Er zijn dus van beide kanten moeilijkheden.
Ik heb echter gemerkt dat men zich serieus bekommert om de problemen die zijn
gesignaleerd. De Roma-vertegen­woordigers geven ook toe dat er van twee
kanten inspanningen moeten worden geleverd om tot het gewenste resultaat te
komen.Een aantal sprekers noemde de kwestie van de kerken en de teruggave van
kerkelijke goederen. Dat is een belangrijk, maar weerbarstig probleem. Ik
heb al eerder gezegd dat er in de afgelopen jaren slechts een beperkte voortgang
is geboekt met betrekking tot de teruggave van kerkelijke goederen aan met
name Hongaarse kerkelijke gemeenschappen. Dat is deels te wijten aan onwillige
lagere overheden, maar is ook het gevolg van rechtszaken die zijn aangespannen
door huidige gebruikers en meningsverschillen tussen kerkgenootschappen en
-gemeenschappen onderling. Mijn cijfers verschillen overigens
enigszins van de door de Kamer genoemde. Eind november 2005 waren er volgens
een rapportage van het Amerikaanse State Department 388 gebouwen teruggegeven.De Roemeense premier Tariceanu heeft gezegd dat hij meer aandacht aan
dit probleem wil schenken. Dat is verheugend. Ik zal dit onderwerp serieus
en met grote klem opnieuw ter sprake brengen bij mijn Roemeense ambtsgenoot
en ik zal met hem bezien hoe de Roemeense regering gevolg kan geven aan de
uitspraken van de premier. Dat heb ik overigens in het verleden ook al gedaan.
Ik heb er zelfs een vrij indringende discussie over gehad, ook met kerkelijke
autoriteiten daar. Ik ben gaarne bereid om dit onderwerp opnieuw met grote
klem aan de orde te stellen.De heer Van Middelkoop (ChristenUnie):Is de minister ook bereid om in zijn reactie op het Commissierapport van
oktober expliciet aandacht te besteden aan dit onderwerp, zodat wij te weten
komen wat zijn inspanningen mogelijk hebben opgeleverd?Minister Bot:Ik zal dit bilateraal, via de EU en via de Commissie aan de orde stellen.De heer Van de Beeten (CDA):Ik wil de heer Van Middelkoop niet overbieden, maar een onderdeel van
zijn conceptmotie was een verzoek aan de regering om de Europese Commissie
te vragen in de rapportage van oktober expliciet aandacht te besteden aan
dit onderwerp. Dat lijkt mij een nuttige aanvulling.Minister Bot:Ik heb de woorden van de heer Van Middelkoop ook zo begrepen. Wij zullen
er niet alleen in de reactie aandacht aan besteden, maar wij zullen de Europese
Commissie ook vragen om in het rapport een nadere toelichting te geven op
de stand van zaken met betrekking tot de restitutie van kerkelijke eigendommen.
Daar kunnen wij vervolgens op reageren.Commissievoorzitter Barroso heeft tijdens zijn bezoek aan Boekarest medio
mei aangedrongen op afronding van de minderhedenwetgeving voor de publicatie
van het volgende Commissierapport in september. De Commissie heeft gezegd
dat de situatie van de minderheden, niet alleen de Hongaarse, een belangrijk
onderwerp zou zijn. Het is van belang dat middels wetgeving duidelijkheid
wordt geschapen over de status van minderheden. Wij moeten echter niet vergeten
dat de vertegenwoordiging van de Hongaarse minderheid in Roemenië, die
ook deel uitmaakt van de regering, niet slecht is.Er is gevraagd welke maatregelen kunnen worden genomen als er sprake is
van voortdurende tekortkomingen. Wij zullen er scherp op toezien dat Bulgarije
en Roemenië aan de voorwaarden voor toetreding voldoen. Als er sprake
is van voortdurende tekortkomingen, moeten stevige maatregelen worden genomen.
Twee punten zijn hierbij essentieel. Er moet worden gewaarborgd dat de tekortkomingen
geen schadelijke gevolgen hebben voor de EU als geheel of voor individuele
lidstaten. Daarnaast moet van eventueel te nemen maatregelen een sterke prikkel
blijven uitgaan om de tekortkomingen zo snel mogelijk op te lossen.De Commissie heeft gezegd dat de optie van uitstel met een jaar nog op
tafel ligt. Het spreekt vanzelf dat de regering een eventuele aanbeveling
van de Commissie tot uitstel met een jaar zal steunen. Zolang deze mogelijkheid
nog bestaat voor beide landen, moeten wij niet te veel vooruitlopen op vrijwaringsmaatregelen
of andere maatregelen die zouden moeten worden genomen. Dat zou namelijk de
indruk kunnen wekken dat het EU geen ernst is met de dreiging van uitstel.De heer Platvoet (GroenLinks):U zei dat er maatregelen moeten worden genomen als er tekortkomingen blijven
bestaan en dat deze tekortkomingen niet ten koste mogen gaan van de Unie.
Ik neem aan dat u doelt op de bepalingen uit het traktaat waarin deze zijn
gerelateerd aan de interne markt en het functioneren van het economische stelsel
binnen de EU. Het kan echter ook zijn dat deze voortdurende en structurele
tekortkomingen ten koste gaan van de rechtsstaat, de mensenrechten of de democratie.
Is dat dan geen reden om er werk van te maken? Wat ziet u daar dan als perspectief
voor?Minister Bot:Er is op het ogenblik een aantal rode vlaggen voor beide landen. Die zijn
heel specifiek aangegeven. De Commissie heeft in het onlangs verschenen rapport
aangegeven dat zij nog steeds van mening is dat beide landen aan de politieke
criteria voldoen, dus ook op het gebied van de rechtsstaat en de democratie.
Er is echter nog een aantal rode vlaggen op het terrein van Justitie en Binnenlandse
Zaken en die betreffen natuurlijk ook de rechtsstaat. Op die gebieden zijn
de vrijwaringsmaatregelen en een aantal andere maatregelen voorzien. Er is
ook een aantal expliciete maatregelen voorgesteld. Die zal ik opsommen zodat
u een duidelijk beeld krijgt van wat de Commissie van plan is.Als wij zelf in oktober het gevoel hebben dat de vorderingen onvoldoende
zijn, zullen wij voorstellen om kwesties als minderheden, rechtsstaat en democratie
in het monitoringproces te betrekken. Wij dringen er in het kader van het
grote onderhandelingsdebat over toetreding met klem bij de Commissie op aan
dat er ook in de toekomst een mogelijkheid blijft bestaan om te letten op
de democratische en politieke criteria. Ook tijdens het proces zelf moet voortdurend
de mogelijkheid open blijven om dit soort zaken te monitoren, te evalueren
en aan de orde te stellen. Mocht het nodig zijn, moet dat mogelijk zijn in
de monitoringperiode die voorlopig is voorzien voor maximaal drie jaar. Ik
kom daar nader op terug.De heer Van Middelkoop vroeg naar de staatsrechtelijke juistheid van de
uitstelclausule. Hij vroeg of het parlement zich niet moet kunnen uitspreken
over de datum van toetreding, of een ongelimiteerde uitstelclausule denkbaar
is en wat nu nog de rol is van het parlement in oktober. Het verdrag is naar
mijn mening duidelijk over de datum van toetreding, namelijk in principe 1 januari
2007 en uiterlijk 1 januari 2008. Daar zit niets tussen. Er is dus sprake
van enige flexibiliteit als reactie op eventuele resterende tekortkomingen
bij de toetredende landen. Voor deze constructie is specifiek gekozen in het
licht van de omstandigheden van Bulgarije en Roemenië omdat beide landen
nu eenmaal van verder weg kwamen dan de laatste tien. Voor beiden was er een
langere periode tussen de afronding van de onderhandelingen en de beoogde
toetredingsdatum dan bij de laatste tien. Naar mijn mening is er staatsrechtelijk
geen bezwaar tegen deze constructie, maar de construc tie is
dan ook geen regel. Het blijft een uitzondering voor een specifieke situatie.
Daarop zal ik dadelijk komen.Er is ook gevraagd of dit iets is wat men in de toekomst zou kunnen doen.
Ik denk dat wij ons op het ogenblik in een totaal ander onderhandelingsperspectief
bevinden. De vraagsteller heeft dit zelf geschetst in zijn inleiding. Er bestond
een specifieke situatie voor Oost-Europa na de val van de muur. Wij vonden
dat die landen recht hadden op spoedige toetreding. Het heeft toch nog heel
lang geduurd voor zij erbij zaten. Ook om die reden is uiteindelijk besloten,
overigens niet altijd naar de zin van Nederland, dat die tien in een soort
tsunamigolf bij ons zouden komen en dat die andere twee, die nog niet klaar
waren, spoedig moesten volgen. Wij hebben voor allebei al ver tevoren een
datum gesteld waarop zij konden toetreden. Dat doen wij niet meer. Wij hebben
gezegd dat noch met Kroatië, noch met Turkije een toetredingsdatum is
vastgesteld. Wij hebben niet gezegd dat zij er over tien, vijftien of twintig
jaar bij komen. Wij hebben gezegd dat het minimaal nog wel tien jaar zal duren
voor Turkije überhaupt zo ver is en voor Kroatië weten wij het gewoon
niet. Dat wij met zo'n constructie komen is dus eenmalig. Wij hebben gezegd
dat wij in de toekomst niet meer met dat soort vaste data aan de slag willen.
Iets anders is – daarover zal ik dadelijk misschien ook nog iets zeggen –
dat men beiden wel moet afspreken wanneer het moment daar is om de onderhandelingen
af te sluiten als men het onderhandelingsproces min of meer heeft voltooid
en alle partners van mening zijn dat aan alle criteria is voldaan. Zowel de
Europese Unie als het land in kwestie moeten voor dat moment immers maatregelen
gaan treffen. Dat kan naar de mening van de regering echter pas als echt duidelijkheid
bestaat over het eind van het onderhandelingsproces dat naar tevredenheid
van alle partijen is afgesloten en waarbij wij niet, zoals nu is gebeurd,
al ver tevoren hebben gezegd dat het in de context van de historische gegevenheid
zó belangrijk is dat deze twaalf erbij komen dat in dit specifieke
geval deze maatregelen zijn getroffen.Er is gevraagd naar toetredingsverdragen met een ongelimiteerde uitstelclausule.
Dat acht ik niet denkbaar, want dan is geen sprake meer van een toetredingsverdrag,
maar van het bieden van een toetredingsperspectief en het formaliseren van
een bestaand toetredingsperspectief. Men is dan echter niet bezig met onderhandelen.
Gegeven de constructie van het voorliggende verdrag dient het parlement naar
mijn mening thans te beslissen over de goedkeuring van dit verdrag met deze
datum. Na de publicatie van de monitoringsrapporten van de Commissie in september
zal ik de Kamer uiteraard op de hoogte stellen van de appreciatie door de
Commissie van de eventuele situatie en van eventuele vrijwaringsmaatregelen.
Ik heb al gezegd dat het in geval van een aanbeveling tot uitstel door de
Commissie de intentie van de regering is om na overleg met het parlement een
dergelijke aanbeveling te steunen.De heer Platvoet heeft gevraagd of ik voorstander ben van monitoring van
de politieke criteria na toetreding. Ik heb daarop antwoord gegeven. Dat zijn
wij. Ook in het kader van het verlengde monitoringsmechanisme is voorgesteld
om watchdog bodies op te richten, toezichthoudende comités op het gebied
van justitie, binnenlandse zaken en de politieke criteria. Zij zullen worden
bemand door Bulgaarse en Roemeense burgers, bijgestaan door mentoren uit de
lidstaten. Een verlengd monitoringsregime zal speciaal ontworpen zijn voor
en toegesneden op de problemen die deze landen nog kennen. Ik meen dat een
dergelijk regime in principe een nuttige rol kan spelen bij het verankeren
van de hervormingen in deze landen.Ik mag ook nog iets zeggen over de Raad van Europa. Ik zie de heer Van
der Linden al belangstellend kijken. De heer Jurgens is er niet. Ik weet ook
dat velen van u dit met belangstelling volgen. Ik vind dat de Raad van Europa
op dit gebied een heel belangrijke eigen rol heeft. Het rapport-Juncker beveelt
onder andere aan dat de Europese Unie de Raad van Europa als Europa-brede
referentie voor mensenrechten erkent en hanteert en optimaal gebruik maakt
van de expertise, de instrumenten en de instellingen van de Raad van Europa.
De regering ondersteunt deze aanbeveling. In de huidige praktijk wordt overigens
al veel samengewerkt en in de monitoringsrapporten van de Commissie wordt
al veel gebruik gemaakt van de expertise van de Raad van Europa.De heer Platvoet (GroenLinks):Is de minister klaar met het onderdeel monitormechanisme? Ik heb daarover
nog een vraag.Minister Bot:Ik wil nu aansnijden wat onder het monitormechanisme allemaal mogelijk
is. Als er daarna nog vragen zijn, zal ik die gaarne beantwoorden. De Commissie
zal uiteindelijk besluiten over de vrijwaringsmaatregelen, maar lidstaten
hebben het recht aan de Commissie te verzoeken en hebben dus ook ruimte om
met initiatieven te komen. Ik acht het wel wenselijk – daarover hebben
verschillende Kamerleden een vraag gesteld – dat het de Commissie is
die vanuit haar mandaat als hoeder van het acquis deze beslissingbevoegdheid
heeft en niet de Raad. Dat geldt voor ons allemaal. In het kader van het Europese
recht worden vrijwaringsmaatregelen uiteindelijk door de Commissie genomen,
weliswaar in het kader van het comitologiewezen in samenspraak met de lidstaten.
De Commissie is echter uitdrukkelijk als hoeder van de verdragen aangewezen.
Als deze landen dus eenmaal lid zijn, ook al is het met vrijwaringsmaatregelen,
dan zijn zij onderworpen aan het rechtssysteem zoals wij dat met ons allen
hebben geaccepteerd en opgezet voor de Europese Unie. Dat is een technische
benadering van de Commissie waarbij de tekortkomingen centraal staan. Dat
dient te prevaleren boven de puur politieke benadering. Daarvoor zijn er die
watchdog bodies en andere instellingen. Wat de vrijwaring betreft is dit de
regel.De regering zal zich in de aanloop naar de volgende voortgangsrapporten
goed oriënteren op de mogelijkheden tot het nemen van concrete maatregelen.
De door de Commissie in mei gepresenteerde mogelijke maatregelen vormen in
dat opzicht een stap in de goede richting, maar de regering kan hierover pas
goed een oordeel geven in het licht van de in het najaar nog bestaande tekortkomingen.
Wij zullen de volgende voortgangsrapporten dus eerst moeten afwachten. Mocht
de Commissie eventueel maatregelen voorstellen of mochten die in de ogen van
de regering onvoldoende blijken, dan is de regering van plan zelf met voorstellen
te komen voor vrijwaringsmaatregelen en eventueel andere aanvullende noodzakelijke
maatregelen. Daarbij kan, afhankelijk van de precieze tekortkomingen die zich in het najaar zullen voordoen, in eerste instantie worden gedacht
aan een reeks maatregelen die gericht zijn op de vrijwaring van de automatische
wederzijdse erkenning van rechterlijke uitspraken en bevelen. Dit omvat een
aanzienlijk aantal, vijftien tot twintig, EU-bevelen, verordeningen, besluiten
op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, zowel op strafrechtelijk
als civielrechtelijk gebied. Voorbeelden op strafrechtelijk gebied zijn het
Europees aanhoudingsbevel, het Kaderbesluit inzake het witwassen van geld,
het Europees bewijsverkrijgingsbevel. Voorbeelden op civielrechtelijk gebied
zijn het Europese betalingsbevel voor onbetwiste vorderingen, de bewijsverkrijgingsverordening
in burgerlijke zaken en handelszaken en executieverordeningen. Dergelijke
maatregelen zullen worden gecombineerd met een verlengd monitoringsregime
op basis van specifieke en concrete benchmarks en voortgangsrapporten. De
Commissie heeft gesteld dat van voortgezette monitoring en de toepassing van
genoemde vrijwaringsmaatregelen – zij zijn nog nooit eerder toegepast –
een breed gevoeld effect van naming and shaming zal uitgaan, waarmee de hervormingsgezinde
krachten in beide landen verder aan de slag kunnen. In de geschiedenis van
de uitbreiding van de Europese Unie zijn vrijwaringsclausules en andere maatregelen
van deze aard nog niet eerder toegepast. In verband met het mechanisme van
een verlengd monitoringssysteem heeft de Commissie aangegeven bezig te zijn
met die watchdog bodies, waarover ik heb gezegd hoe die in elkaar zitten.
Het spreekt voor zich dat deze eventuele maatregelen bij toetreding onmiddellijk
in werking zouden moeten treden en gehandhaafd zouden moeten blijven zolang
de tekortkomingen blijven bestaan. Het toetredingsverdrag biedt hiertoe ook
de nodige mogelijkheden.Ik ga in op de vraag over het gezamenlijke toetredingsverdrag. Eerder
bepleitte Nederland in het kader van de Raad vergeefs voor individuele verdragen.
Bij vorige gelegenheden heb ik dit ook aan de Kamer uiteengezet. Een afgetekende
meerderheid van de staten was naar voorbeeld van het toetredingsverdrag met
de Laken-10 voorstander van het gezamenlijke verdrag. De regering wilde op
dat moment niet als enige in de Europese Unie de weg naar toetreding van Bulgarije
en Roemenië blokkeren. Inmiddels is het klimaat rond de verdere uitbreiding
van de Europese Unie kritischer, niet alleen in Nederland. Zoals ik in het
debat met de Tweede Kamer over hetzelfde verdrag heb aangegeven, zal het in
de toekomst wat deze regering betreft niet meer voorkomen dat een toetredingsverdrag
wordt afgesloten voor meerdere landen. Zorgvuldigheid en kwaliteit van het
uitbreidingsproces dienen voor alles voorop te staan. Ik kom hiermee met name
tegemoet aan het verzoek van de heer Hoekzema.De heer Platvoet (GroenLinks):Het is heel goed dat de Nederlandse regering dit vindt, maar is het intussen
ook niet een conclusie die op EU-niveau wordt getrokken?Minister Bot:Dat klopt. Dit is een conclusie die wij allen hebben getrokken, maar het
is altijd goed om nog eens te bevestigen dat wij daar in ieder geval pal voor
staan. Ik heb hier uiteengezet waarom die koppeling in het verleden uiteindelijk
tot stand is gekomen, gegeven de specifieke omstandigheid van de toetreding
van Oost-Europese landen. De Kamer weet dat de toetreding van Kroatië
apart verloopt, evenals die van Turkije. Over andere landen denken wij op
dit moment nog helemaal niet na.De heer Hoekzema (VVD):De minister heeft gezegd dat de regering in samenhang met Laken-10 toch
heeft gemeend niet aan haar standpunt vast te houden over de ontkoppeling
als het gaat om Bulgarije en Roemenië, omdat daarmee de toetreding van
beide landen in gevaar zou komen. Dit laatste begrijp ik niet. Is dit een
verspreking van de minister?Minister Bot:Dit heb ik gezegd in het historisch perspectief dat ik heb geschilderd
en dat de heer Middelkoop eerder naar voren heeft gebracht. De regering heeft
uiteindelijk onder grote druk gezegd: dit is al in een ver verleden geschied
en is inmiddels een gepasseerd station. Als dit onvermijdelijk is, zal zij
zich er niet als enige tegen verzetten, maar dat is wel de laatste keer geweest.De heer Hoekzema (VVD):Ik begrijp dat de minister als voorzitter heeft gezegd: dit is één
keer maar niet weer. De volgende keer gebeurt het dus niet.Minister Bot:Nee. En zoals zojuist door de heer Platvoet is opgemerkt, is dit inmiddels
ook geaccepteerd beleid, omdat ook een aantal andere lidstaten naar aanleiding
van het voorbeeld van Roemenië en Bulgarije heeft ingezien dat je staten
niet moet koppelen. Dat had ons wellicht wat problemen bespaard. Ik zie Turkije
nog niet gekoppeld met andere landen. Turkije is in de verre toekomst aan
de orde. Ik verwacht echter niet dat een toetreding van Noorwegen erg lang
zal duren. Ik verwacht dat dit snel zal gaan, maar ik verwacht wel dat Noorwegen
nog enige bedenkingen zal hebben voordat het zo ver is. Ik heb het genoegen
mogen smaken om destijds twee keer, op verzoek van de Noorse regering, door
het land te reizen om de weldaden van de Europese Unie aan vissers en boeren
uit te leggen. Dat is iedere keer net niet gelukt, maar ik heb Noorwegen daarbij
goed leren kennen en zou het graag als lidstaat willen verwelkomen.De heer Van de Beeten heeft mij gevraagd of de toetredingsdatum onderwerp
van onderhandeling zou kunnen zijn. Ik meen dat ik daarop heb geantwoord dat
dit in de praktijk niet mogelijk is. Als je aan het eind van een onderhandelingsproces
bent gekomen, is het wel logisch dat je bij elkaar gaat zitten en afspreekt
wanneer de poorten openzwaaien en het land mag toetreden; op het goede tijdstip
voor de Europese Unie en voor het betreffende land. Dit is iets anders dan
van tevoren een toetredingsdatum vaststellen, zoals wij dit concreet voor
de Laken-10 hebben gedaan, of voor deze twee landen.De Kamer weet dat het volgende voortgangsrapport naar alle waarschijnlijkheid
op 26 september aanstaande zal worden gepresenteerd. In het kader van
de voorbereiding van dit rapport zal de Commissie nog een aantal peer review
missies naar beide landen initiëren, onder meer op het gebied van politieke
criteria, Justitie, Binnenlandse Zaken en Landbouw.De heer Ten Hoeve heeft gesproken over uitbreiding in het algemeen. Ik
denk dat alleen de landen van de westelijke Balkan het toetredingsperspectief
hebben. Daaraan zijn veel voorwaarden verbonden. Op 10 april jongstleden
heb ik de Kamer over de uitbreidingsstrategie ingelicht. Ik
ben het dus eigenlijk met de heer Ten Hoeve eens en ik deel ook de diagnose
dat de procedures in de Europese Unie, naarmate de Unie zich verder uitbreidt,
aanpassing behoeven om een efficiënte en slagvaardige Unie te waarborgen.
Mede bij het creëren van regionale groepen binnen de Europese Unie heb
ik mijn twijfels. Wij moeten de oplossing op dit moment niet zoeken in het
geografisch afbakenen van verschillende snelheden. Wij moeten meer de nadruk
leggen op de inhoud van het beleid. Het lijkt mij een betere weg als lidstaten
een specifiek beleidsterrein samen willen ontginnen en daarin willen samengaan.
Het Verdrag van Nice biedt op basis van artikel 43 daarvoor natuurlijk een
mogelijkheid. Het Verdrag van Schengen en de invoering van de euro zijn natuurlijk
voorbeelden van dat proces. Ik vind dat die samenwerking alleen kan geschieden
op basis van in het verdrag verankerde regels en voorwaarden en op voorwaarde
dat die nauwe samenwerking altijd openstaat voor iedereen die zich kwalificeert
om daaraan deel te nemen.De regering is dus van mening dat het voorliggende toetredingsverdrag
in samenhang met het acquis de benodigde waarborgen bevat voor een verantwoorde
toetreding van beide landen op 1 januari 2007 en eventueel 2008. De voortgangsrapporten
vormen de basis voor besluitvorming over welke mogelijkheden tot het nemen
van maatregelen – op welk moment en op welke wijze wel of niet in te
zetten – verder kan worden gesproken. In die zin kan het voorliggende
toetredingsverdrag naar de mening van de regering op zichzelf worden beoordeeld,
onafhankelijk van de voortgangsrapporten. Goedkeuring van dit verdrag betekent
in de ogen van de regering dan ook de bekrachtiging van de daarin opgenomen
waarborgen en mogelijkheden om toetreding met slechts één jaar
uit te stellen. Het is de taak van de regering er vervolgens op toe te zien
dat recht wordt gedaan aan de bepalingen in het verdrag. Het toetredingsverdrag
is onderhandeld met de andere EU-lidstaten, en met Bulgarije en Roemenië,
het is goedgekeurd door het Europese Parlement, het is getekend en grotendeels
geratificeerd door inmiddels zeventien EU-lidstaten. Van de overige lidstaten
zijn de meeste ook bezig met het ratificatieproces. In vier of vijf lidstaten
zal dit proces voor het volgende rapport van de Commissie zijn afgerond. Ik
denk dat wij ons daarmee scharen in de grote meerderheid. Het toetredingsverdrag
is ook goedgekeurd door de Bulgaren en de Roemenen. Ik teken hierbij aan dat
ook Bulgarije en Roemenië hun afspraken voor het overgrote deel zijn
nagekomen en serieus werk maken van de openstaande punten. Ik hoop dat zij
daarin in de komende tijd zullen slagen, om het proces inderdaad tot een betere
en voordelige afronding te brengen.Nogmaals, de goedkeuring van de Kamer aan dit verdrag, waarin waarborgen
en drukmiddelen zijn bekrachtigd, betekent volgens mij een steun in de rug
van de hervormingsgezinde regeringen in beide landen bij het zetten van de
laatste beslissende stappen. De goedkeuring van de Kamer aan dit toetredingsverdrag
is daarom van groot belang.Staatssecretaris Nicolaï:Ik dank de Kamer voor de behartigenswaardige inbreng, die een heel breed
perspectief heeft gegeven van deze uitbreiding, vooral een Europees perspectief.
Een aantal Kamerleden heeft echter ook zeer terecht gesproken over de meer
interne kant van het verhaal: het functioneren van de Europese Unie, steun
van de bevolking, de binnenlandse politieke situatie en de onderzoeken die
daarnaar zijn gedaan. Hierover zal ik kort een paar opmerkingen maken.Het is waar, zoals door een aantal Kamerleden is opgemerkt, dat uit ons
laatste internetonderzoek blijkt dat een kleine meerderheid tegen toetreding
van Roemenië en Bulgarije is, als de vraag op die manier wordt gesteld.
Het is ook waar, zoals ook terecht is gezegd, dat als wordt gevraagd of men
ervoor is dat landen toetreden als zij eenmaal aan alle criteria voldoen,
driekwart daarvoor is. Het antwoord is sterk afhankelijk van hoeveel vertrouwen
mensen erin hebben of landen ook echt klaar zijn. Ik denk dat wij deze les
zeer ter harte moeten nemen. Het heeft niet alleen te maken met zorgen over
de snelheid van de uitbreiding van de Unie, maar ook met vertrouwen in een
strikte, zorgvuldige en eerlijke gang van zaken.In die zin zou je kunnen zeggen dat het nee tegen de grondwet ons in Europees
verband zelfs nog enig voordeel heeft opgeleverd. Ik wil er niet opnieuw over
in discussie gaan, maar dit heeft ons wel een steun in de rug gegeven bij
de strikte benadering die wij al jarenlang hanteren. Je zou in Europa twee
kampen kunnen onderscheiden, de rekkelijken en de preciezen; wij staan zonder
meer aan de kant van de preciezen. Dit was al zo, maar ik denk dat wij voor
deze lijn inmiddels veel meer steun hebben, ook voor een aantal punten die
alle woordvoerders terecht naar voren hebben gebracht. Nederland heeft in
dit opzicht natuurlijk wel een staat van dienst, wij hebben bij de uitbreiding
met de Tien voorop gelopen met die strikte, strenge benadering. Die heeft
ons indertijd heel wat kritiek opgeleverd, zeker internationaal. Wij hebben
voorop gelopen met het vragen om extra uitsluitingsmogelijkheden, om er zeker
van te zijn dat de Unie echt maatregelen kan nemen als een land op bepaalde
punten nog niet klaar is. Dit is toen gelukt. En het is intussen alweer jaren
geleden, maar wij hebben ook voorop gelopen om een openbaar parlementair debat
mogelijk te maken voor het nemen van de beslissing of een land klaar is voor
toetreding. Dit was niet de gewoonte, maar het is wel gelukt en inmiddels
wordt dit in de Europese Unie als logisch beschouwd.In die zin moeten wij onze zegeningen tellen. Wij worden strenger bij
het organiseren van uitbreidingsprocessen en de toetsing daarbij. Dit is alleen
maar winst, vind ik. Je ziet het aan het aanscherpen van de criteria, aan
de uitsluitingsmogelijkheden, aan de vrijwaringsmogelijkheden, aan de preciezere
benchmarks en trouwens ook aan de nieuwe mogelijkheid van een jaar uitstel.
Wij willen hier nog verder in gaan, wij hebben al bij herhaling aangedrongen
op een openhartig en volledig debat over uitbreiding in de Raad, om de mensen
te laten zien dat Europa "in charge" is en dat er niet zo maar sprake
is van een rijdende trein. Wij moeten laten zien dat wij zelf beslissen en
dat wij allerlei punten nog verder kunnen aanscherpen. Ik hoop dat het in
de Europese Raad aan het eind van deze week zal lukken om weer een stap te
zetten door overeen te komen dat wij in de tweede helft van dit jaar over
de absorptiecapaciteit zullen spreken, maar ook over de hele methodiek van
toetredingsonderhandelingen. Wij willen daarbij politieke criteria naar voren
halen, wij willen moeilijke dossiers aan het begin behandelen
en wij hebben nog een paar praktische voorstellen gedaan.De controle. Als er al ruimte was voor te veel flexibiliteit bij het beoordelen
of een land klaar is voor toetreding, dan is die nu wel minimaal geworden.
Dit vind ik op zichzelf winst. En er zijn zelfs mogelijkheden om de controle
na toetreding nog voort te zetten, wat ook weer een nieuwe stap is.Nederland heeft ook al vaker een discussie over de data op gang gebracht,
zelfs al in de tijd waarin ik nog als enige in de Raad mijn vinger opstak
om bezwaar te maken tegen het noemen van data, omdat daarmee de bewijslast
zou worden omgekeerd. Je doet met het aangeven van een datum immers alsof
een land al klaar is, zodat je zou moeten aantonen dat dit nog niet zo is,
terwijl een land eerst maar zou moeten aantonen dat het klaar is. Ook hiervoor
krijgen wij meer steun, net als voor het maken van een toetredingsverdrag
per land.Formeel wordt nu het voorstel aan de Kamer voorgelegd om het verdrag te
ratificeren, niet de vraag of zij het ermee eens is dat de betrokken landen
klaar zijn. In feite gaat het om de vraag of Bulgarije en Roemenië welkom
zijn, als ze klaar zijn voor toetreding. Ik zeg dit omdat ik mij nog goed
de discussie herinner over de toetreding van de tien nieuwe landen. Het was
een heftig debat over de vraag of landen als Polen er allemaal wel voldoende
klaar voor waren. Ik vond het zeer verheugend en ook een blijk van verantwoordelijkheidsbesef
dat de Kamer, inclusief zeer kritische fracties als de SP en de LPF, uiteindelijk
vóór de ratificatie van het toetredingsverdrag voor die tien
landen heeft gestemd.Tot slot nog de expliciete vraag hoe de Kamers en de bevolking nader zullen
worden geïnformeerd. Uiteraard beoordeelt de Commissie als eerste of
de twee landen klaar zijn. Zij zal dit op 26 september melden. De regering
zal dit toetsen, zoals altijd, en zij zal haar oordeel daarover aan de Kamers
toesturen. Ik hoop oprecht dat er dan ook weer de nodige aandacht voor zal
zijn en dat wij gezamenlijk zullen kunnen constateren of deze landen klaar
zijn voor toetreding tot de Unie. Een belangrijke les is immers dat burgers
afhaken als zij het gevoel hebben dat er over allerlei dingen in achterkamers
wordt besloten. Als zij zien wat er gebeurt, voelen zij zich erbij betrokken.
Het is penny wise, pound foolish om te hopen dat je de soms moeilijke beslissingen
over uitbreiding een beetje onopvallend kunt nemen, want dat breekt je later
des te meer op. Ik zie dan ook uit naar die discussie, want ik denk dat uitbreiding
in het belang is van de toetredende landen en in dat van Nederland. Maar natuurlijk
is het evenzeer in het belang van toetreders en van Nederland dat er een goed
functionerende Unie is, gesteund door de burgers.De heer Platvoet (GroenLinks):Ik heb nog één concrete vraag waarvan ik eigenlijk hoop
dat die overbodig is. Toch kan ik de neiging om deze vraag te stellen, niet
onderdrukken. Betekenen uw woorden dat het, als de regering bij de beoordeling
van het septemberrapport van mening is dat voor een van beide landen een jaar
uitstel van de toetreding gewenst is, expliciet te lezen zal zijn in de reactie
van de regering?Staatssecretaris Nicolaï:Dan zullen wij absoluut niet schromen om het te melden. Ik zeg er wel
bij dat de Commissie hierover als eerste oordeelt; wij geven eigenlijk een
soort second opinion, wij beoordelen of de Commissie tot een juiste conclusie
is gekomen.De heer Platvoet (GroenLinks):Maar de Raad moet dat oordeel unaniem overnemen, anders is er geen sprake
van toetreding. En Nederland is een van de leden van de Raad.Staatssecretaris Nicolaï:Als wij van mening zijn dat een van de landen er niet klaar voor is, zullen
wij de eerste zijn om dat aan te geven.De heer Platvoet (GroenLinks):Dan kan er natuurlijk nog een parlementair debat over gevoerd worden.Staatssecretaris Nicolaï:Dat zal dan ongetwijfeld tot veel discussie leiden, en niet alleen in
het parlement.De heer Van Middelkoop (ChristenUnie):Voorzitter, omdat ik niet in de gelegenheid ben om deel te nemen aan de
tweede termijn en omdat ik eerlijk gezegd ook geen reden heb om dat te doen –
ik ben geheel tevredengesteld door de antwoorden van de regering – zou
ik de bewindslieden nu alvast willen bedanken voor hun antwoorden, vooral
voor de toezeggingen die ik op specifieke punten gevraagd had. Het moge duidelijk
zijn dat de twee fracties die ik vertegenwoordig, volledig instemmen met de
toetreding van Roemenië en Bulgarije tot de Europese Unie. Ik hoop dat
het mogelijk zal blijken om aan het eind van de avond te constateren dat de
Eerste Kamer geen bezwaar heeft tegen het lidmaatschap van de Unie voor deze
twee landen.De heer Hoekzema (VVD):Ik had nog expliciet gevraagd naar de positie van de Staten-Generaal als
de regering een standpunt bepaalt tegenover vrijwaringsmaatregelen en andere
maatregelen. Ik reageer nu op de woorden van de staatssecretaris: er komt
een rapport van de Commissie en vervolgens geeft de regering een oordeel hierover.
Ik ga ervan uit dat dit oordeel aan het parlement en de bevolking zal worden
voorgelegd. Welke positie hebben beide Kamers dan nog? Als wij dat rapport
krijgen, willen wij er een debat over. Welke betekenis heeft dat dan?Staatssecretaris Nicolaï:Ik meen dat de minister hierover in antwoord op een vraag van de heer
Van Middelkoop al het een en ander heeft gezegd. Ik weet niet of ik daaraan
nog iets zou moeten toevoegen.De heer Hoekzema (VVD):Is dan duidelijk wat precies de positie van beide Kamers is? De Commissie
doet een voorstel over eventueel uitstel en zij geeft haar oordeel. Vervolgens
geeft de regering daar weer haar oordeel over. Daarover voeren wij een debat;
is de uitslag daarvan nog bepalend voor wat de Commissie aan de Raad zal voorleggen?Staatssecretaris Nicolaï:Tot op zekere hoogte kunnen beide Kamers dit ook zelf uitmaken, want deze
informatie zal het parlement bereiken – dat is de standaardprocedure –
maar de Kamers kunnen de regering natuurlijk altijd aanspreken om haar met
een boodschap naar Brussel te sturen. En ik denk dat dit ook op dat moment
mogelijk is.De heer Hoekzema (VVD):Op deze wijze zouden wij via u dus nog invloed kunnen hebben op het debat
in de Raad?Staatssecretaris Nicolaï:Ja.De voorzitter:De invloed van de Eerste Kamer kan onmetelijk zijn ...De beraadslaging wordt geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20052006-1423-1430.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl