Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Natuurbeschermingswet 1998 in verband met de regulering van bestaand gebruik en enkele andere zaken (31038)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2008-2009, pag. 879-895

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

27-01-2009

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

nr. 17, pagina 879-895

23-12-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 31038Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Intrekking van de Invoeringswet Wet werk en bijstand (31559)Pagina 909-909
Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Regels met betrekking tot participatieplaatsen en loonkostensubsidies (Wet stimulering arbeidsparticipatie) (31577)Pagina 909-909
Presentie en opening (dinsdag 23 december 2008)Pagina 853-853
Aan de orde is de behandeling van de conceptbrief van de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-Generaal aan de vicevoorzitter van de Europese Commissie, de voorzitter van de Raad van de Europese Unie en het Europees Parlement, alsmede de Nederlandse regering en het secretariaat van COSAC met de beoordeling van de Eerste Kamer in het kader van de subsidiariteitstoets van het voorstel voor een beschikking van de raad betreffende een netwerk voor waarschuwing en informatie inzake kritieke infrastructuur (CIWIN) (COM(2008)676def) (31785)Pagina 876-876
Aan de orde is de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de rechtsbijstand houdende herijking van de verlening van rechtsbijstand door de raden voor rechtsbijstand en de invoering van een lichte adviestoevoeging, alsmede de regeling van de vergoeding van mediation (30436); - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de bedrijfsorganisatie in verband met verdere modernisering van het stelsel van de publiekrechtelijke bedrijfsorganisatie (31419); - het wetsvoorstel Wijziging van de Ziektewet om uitkering van ziekengeld mogelijk te maken aan personen die op zaterdagen en zondagen werken (31713)Pagina 908-909
Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Wet financiering sociale verzekeringen en enige andere wetten in verband met de invoering van een premiekorting voor het in dienst nemen van uitkeringsgerechtigden van 50 jaar en ouder en het in dienst houden van werknemers van 62 jaar en ouder (31707)Pagina 910-910
Aan de orde is de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Invoerings- en aanpassingswet Zorgverzekeringswet in verband met voortzetting van de subsidiëring van de MEE-organisaties (31550); - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens in verband met het mogelijk maken van systematische verstrekking van gegevens aan instellingen voor schulden- en kredietregistratie (31563); - het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 21 december 2007 te New York tot stand gekomen Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Verenigde Naties betreffende de Zetel van het Speciaal Tribunaal voor Libanon (Trb. 2007, 228 en Trb. 2008, 12) (31364) en 3 andere wetsvoorstellen (31365, 31525 en 31562)Pagina 877-877
Aan de orde is de behandeling van: - het verslag over het verzoekschrift van M.H. te H. betreffende kwijtschelding belastingschuld in België (nr. LXXVII-A); - het verslag over het verzoekschrift van W.E. te B. betreffende fiscale aftrekbaarheid uitgaven wegens ziekte en toepassing hardheidsclausule (nr. LXXVIII-A)Pagina 876-877
Aan de orde zijn de stemmingen in verband met het wetsvoorstel Regeling van een tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten (Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten) (31706), en over: - de motie-Meurs c.s. over een onderzoek naar de consequenties voor groepen burgers die voor een tegemoetkoming of compensatie een beroep moeten doen op meerdere regelingen (31706, letter I); - de motie-Klein Breteler c.s. over een onafhankelijke adviescommissie als bedoeld in artikel 7:13 van de Algemene wet bestuursrecht (31706, letter J) en 1 andere motie (31706, letter K)Pagina 877-878
Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Wet inburgering (inburgeringsvoorzieningen voor alle inburgeringsplichtigen gericht op het inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als tweede taal) (31318)Pagina 879-879
Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen en enkele andere wetten in verband met de evaluatie van deze wet, de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen en deregulering (31514)Pagina 910-910
Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Een horizonbepaling met betrekking tot participatieplaatsen (Wet horizonbepaling participatieplaatsen) (31548)Pagina 909-909
Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Vaststelling van een nieuwe Mediawet (Mediawet 20..) (31356)Pagina 878-879
Lijst van besluiten (dinsdag 23 december 2008)Pagina 911-911
Aan de orde zijn de stemmingen in verband met: - het wetsvoorstel Wijziging van de Natuurbeschermingswet 1998 in verband met de regulering van bestaand gebruik en enkele andere zaken (31038), en over: - de motie-Smaling c.s. over beheerplannen voor Natura 2000-gebieden (31038, letter H)Pagina 910-911
Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Wet werk en bijstand, de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers en de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen in verband met het opnemen van nadere bepalingen met betrekking tot de plicht tot arbeidsinschakeling van een alleenstaande ouder met een kind dat de leeftijd van vijf jaar nog niet heeft bereikt (Wet verbetering arbeidsmarktpositie alleenstaande ouders) (31519)Pagina 909-909
Aan de orde is de voortzetting van de gezamenlijke behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet werk en bijstand in verband met decentralisering van de langdurigheidstoeslag en op bevordering van maatschappelijke participatie gerichte ondersteuning van huishoudens met schoolgaande kinderen (31441); - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet werk en bijstand, de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers en de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen in verband met het opnemen van nadere bepalingen met betrekking tot de plicht tot arbeidsinschakeling van een alleenstaande ouder met een kind dat de leeftijd van vijf jaar nog niet heeft bereikt (Wet verbetering arbeidsmarktpositie alleenstaande ouders) (31519); - het wetsvoorstel Een horizonbepaling met betrekking tot participatieplaatsen (Wet horizonbepaling participatieplaatsen) (31548) en 2 andere wetsvoorstellen (31567 en 31577).Pagina 853-876
Aan de orde is de stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Monumentenwet 1988 in verband met onder meer beperking van de ministeriële adviesplicht bij aanvragen om een Monumentenvergunning (31345), te weten de motie-Asscher c.s. over de verhoging van de subsidies aan de stadsherstellichamen met de vennootschapsbelastingheffing over die lichamen (31345, letter H)Pagina 877-877
Aan de orde is de voortzetting van de gezamenlijke behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen en enkele andere wetten in verband met de evaluatie van deze wet, de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen en deregulering (31514); - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet financiering sociale verzekeringen en enige andere wetten in verband met de invoering van een premiekorting voor het in dienst nemen van uitkeringsgerechtigden van 50 jaar en ouder en het in dienst houden van werknemers van 62 jaar en ouder (31707)Pagina 895-908
Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Bundeling van het WWB-werkdeel, budgetten voor inburgeringsvoorzieningen en de middelen voor volwasseneneducatie (Wet participatiebudget) (31567)Pagina 909-909
Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Wet werk en bijstand in verband met decentralisering van de langdurigheidstoeslag en op bevordering van maatschappelijke participatie gerichte ondersteuning van huishoudens met schoolgaande kinderen (31441)Pagina 909-909
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 23 december 2008)Pagina 912-914
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Natuurbeschermingswet 1998 in verband met de regulering van bestaand gebruik en enkele andere zaken (31038)Pagina 879-895

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 85 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Natuurbeschermingswet 1998 in verband met
de regulering van bestaand gebruik en enkele andere zaken (31038).De beraadslaging wordt hervat.Minister Verburg:Voorzitter. Ik dank de leden van de Eerste Kamer voor hun inbreng in eerste
termijn. Ik heb mijn beantwoording ingedeeld in de volgende blokjes: algemene
inleiding, specifieke punten betreffende het wetsvoorstel, praktische werkbaarheid,
beheerplannen, overige punten uit de Natuurbeschermingswet en overige vragen.Er zijn veel vragen gesteld en opmerkingen gemaakt. Een groot deel daarvan
gaat niet alleen over het wetsvoorstel, maar betreft ook het natuurbeleid
en de natuurwetgeving in den brede. Er is ook veel gezegd en gevraagd over
Natura 2000. Dat is begrijpelijk, want de vorming van het Natura 2000-netwerk
is geen eenvoudige opgave. Uitgangspunten zijn de implementatie van de Habitatrichtlijn
en daarmee de bescherming van kwetsbare Europese natuur, en tegelijkertijd
het behoud van ontwikkelingsruimten voor andere gebruiksfuncties. Wij zoeken
naar een evenwicht tussen ecologie en economie, tussen economie en ecologie.
Toch vind ik het vandaag belangrijk om onderscheid te maken tussen het voorliggende
wetsvoorstel en andere aspecten van het beleid en de regelgeving, en om die
ook zo veel mogelijk te expliciteren.Daarom begin ik met dit wetsvoorstel. Wat is nu de kern van dit wetsvoorstel
en welke andere zaken worden in dit wetsvoorstel mee geregeld? De kern van
het wetsvoorstel is de regeling voor het bestaand gebruik in de periode tot
de vaststelling van de beheerplannen in het kader van Natura 2000. In die
periode wordt de vergunningplicht opgeheven en vervangen door een aanschrijvingsbevoegdheid.
Bestaand gebruik kan immers het best worden beoordeeld in samenhang en dus
op gebiedsniveau. Dat gebeurt in het beheerplan. Daarin worden de instandhoudingsdoelstellingen
die worden vastgelegd in de aanwijzingsbesluiten, verder uitgewerkt in omvang,
ruimte en tijd. Daarin worden ook de beheermaatregelen beschreven. Zo veel
als mogelijk krijgt het bestaand gebruik een plaats in het beheerplan, soms
onder nadere voorwaarden, en wordt het zo vrijgesteld van de vergunningsplicht.Met het wetsvoorstel wil ik voorkomen dat in de periode tot de vaststelling
van de beheerplannen toch vergunningentrajecten moeten worden gestart terwijl
het aangewezen kader voor een goede beoordeling er nog niet is. Dat kader
is namelijk het beheerplan. Met de aanschrijvingsbevoegdheid kan worden ingegrepen
als dit toch nodig is, in het bijzonder in ecologisch urgente situaties. De
bewijslast ligt dan bij het bevoegd gezag, bij de minister van LNV, bij mij
dus. Het wetsvoorstel geeft daarmee duidelijkheid aan alle betrokkenen.Als ik het goed zie, bestaat er steun in de Kamer voor de kern van het
wetsvoorstel bij de fracties van het CDA, de ChristenUnie en de SGP en de
VVD. Daar ben ik blij om. In het betoog van de heer Smaling zie ik ook aangrijpingspunten
die bevestigen dat niet versnipperd en ad hoc naar potentieel schadelijke
activiteiten moet worden gekeken, maar juist in samenhang. Daarvoor is het
beheerplan.Overigens, zeg ik tot de heer Smaling en mogelijke andere sportliefhebbers,
hoeven marathonlopers en ruiters en amazones niet bang te zijn dat straks
niets meer mag. Dat is niet zo. Wij beoordelen activiteiten immers op hun
effect op de instandhouding van de soorten. De metafoor was dus prachtig,
maar ruiters, amazones en liefhebbers van hardlopen en andere activiteiten
hoeven hiervan niet plotseling zeer te schrikken. Ik weet niet welke liefhebberijen
de heer Smaling precies heeft. Ik doe beide graag, maar dat heeft daarmee
niets te maken want ook andere sportieve belevingen kunnen in stand blijven.De heer Schaap vindt het wel jammer dat projecten met mogelijk significant
negatieve effecten niet zijn uitgezonderd van de vergunningsplicht. Dat kan
niet anders in het licht van artikel 6, lid 3 van de Habitatrichtlijn en het
Kokkelvisserijarrest. Voor dit soort projecten is een individuele passende
beoordeling vereist voordat toestemming wordt gegeven.Wat zijn nu de andere zaken die in het wetsvoorstel worden geregeld en
zijn die er zomaar bij ingestopt? Hebben wij er een mandje van gemaakt, zo
tegen het eind van dit jaar? Het antwoord is "nee". Het zijn allemaal voorstellen
die de aansluiting bij de Habitatrichtlijn verbeteren.Ten eerste is dat de uitbreiding van het beschermingsregime van de Natuurbeschermingswet
1998 tot gebieden die op de lijst van gebieden van communautair belang zijn
gesteld, maar nog niet naar nationaal recht zijn aangewezen. Op dit punt loopt
een Europese inbreukprocedure. Dat is gisteravond door verschillende Kamerleden
gememoreerd. Ik geloof dat eenieder van hen heeft gezegd deze wijziging te
kunnen steunen. Sommigen hebben geen opmerkingen gemaakt, maar daaruit maak
ik wellicht hetzelfde op.Ten tweede is er de verduidelijking van het begrip "project". In artikel
19f staat daarvoor nu – professor Backes heeft daarop in het verleden
al gewezen – ten onrechte het woord "nieuwe", terwijl het Kokkelvisserijarrest
duidelijk maakt dat ook bestaand, dus niet nieuw, gebruik een project kan
zijn waarvoor een passende beoordeling is vereist.Ten derde wordt in artikel 19d van het wetsvoorstel verduidelijkt dat
niet elke potentiële verstoring van soorten, maar alleen potentieel significante
verstoringen leiden tot een vergunningplicht. Het gaat immers om verstoringen
die gevolgen kunnen hebben voor de populatie en niet om lichtere verstoringen.
Dit geheel overeenkomstig de bewoordingen van artikel 6, lid 2 van de Habitatrichtlijn
en ook overeenkomstig de bestaande uitleg van artikel 19d. Er verandert dus
in de praktijk niets, maar dat moeten wij wel zorgvuldig formuleren teneinde
misverstanden te voorkomen. Ik zou het ook niet wenselijk vinden dat er in
de praktijk veel zou veranderen omdat ik graag wil dat natuur zoveel mogelijk
voor mensen toegankelijk blijft om van te genieten.Daarnaast zit er in het wetsvoorstel een stevige verankering van het beheerplan
als kader voor de regulering bestaand gebruik, niet alleen in Natura 2000-gebied,
maar, gezien de externe werking, ook buiten het Natura 2000-gebied. De wet
wordt op dat punt verduidelijkt. Ook wordt verduidelijkt dat in het beheerplan
eventueel ook toekomstige activiteiten kunnen worden opgenomen, mits voldoende
geconcretiseerd en toetsbaar. Dat geldt bijvoorbeeld voor de voorziene uitbreiding
van de manege, waarover de heer Smaling sprak. Dat is een belangrijke stap,
waarvoor de heer Schuurman terecht aandacht vraagt, voor de juridische doorwerking
van het beheerplan.Al deze voorstellen werden al aangekondigd in de brief van 1 september
2006 van mijn ambtsvoorganger. Alleen de bescherming van de gebieden op de
communautaire lijst is er later naar aanleiding van de inbreukprocedure aan
toegevoegd. Verder voorziet het wetsvoorstel in het vervallen van de plantoets
in artikel 19j, de toets door hogere overheden van door lagere overheden vast
te stellen plannen als deze potentieel significante gevolgen kunnen hebben.
Die overheden moeten wel een adequate passende beoordeling uitvoeren. Deze
wijziging werd voorgesteld omdat dit kabinet wil uitgaan van vertrouwen en
tegelijkertijd de bureaucratie wil terugdringen en ook omdat er in het kader
van interbestuurlijk toezicht voldoende instrumenten zijn om tijdig in te
grijpen als dit vertrouwen zou worden beschaamd. Ik wijs op de aanwijzingsbevoegdheid
die ik heb op grond van de Natuurbescher­mingswet en op de mogelijkheid
die de minister van BZK heeft op grond van de Provinciewet om besluiten te
vernietigen. Daarnaast kunnen provincies en gemeenten natuurlijk ook onderling
afspraken maken.Tot slot is er nog een categorie echt zijdelingse zaken, in de terminologie
van de heer Eigeman, zoals het vervallen van de verbindings-s in het woord
"beheerplan". De heer Schaap heeft daarover een prachtige verhandeling gehouden.
Overigens zie ik de heer Schaap met de heer Eigeman best een keer optreden
in het Groot Dictee, hier in deze zaal. Ik zal daarnaar met genoegen kijken,
ook naar de resultaten die dan worden geboekt. Ik heb zelf het genoegen al
eens mogen smaken. Ik denk dat je er met meer nervositeit zit dan tijdens
zo'n boeiend debat als vandaag en gisteravond. Ik heb daarmee geprobeerd de
spellingswijze aan te passen aan de meest actuele spelling in het Groene Boekje.De voorliggende maatregelen vergroten volgens mij de werkbaarheid van
de maatregelen rond Natura 2000 in de praktijk en verminderen de bureaucratie.
De heer Doek heeft daarop ook gewezen en ook de heren Schuurman en Schaap
zijn met mij naar een praktischer invulling op zoek. Ik begrijp heel goed
de zorgen die er spelen rond Natura 2000. In een land als Nederland moeten
op een klein oppervlak veel gebruiksfuncties naast elkaar bestaan: wonen,
bedrijvigheid, recreatie, infrastructuur en mooie natuur. Als je die allemaal
moet combineren, heb je daarvoor heel veel intelligente koppelingen en heel
intelligent beleid en inpassingsvermogen nodig, besef ik als geen ander.Het voorliggende wetsvoorstel neemt niet de zorgen over Natura 2000 weg.
Op dit moment niet, daarvoor zitten wij in het proces. Ik ben er overigens
wel van overtuigd dat wij daarvoor veel meer nodig hebben dan alleen goede
wetgeving, namelijk een goede uitwerking in de praktijk door alle betrokkenen
in de gebieden, die met elkaar zoeken naar creatieve oplossingen door goed
te kijken naar de synergie tussen maatregelen en die zoeken en bereid zijn
om te zoeken naar intelligente koppelingen van activiteiten.Maar het voorliggende wetsvoorstel is wel een belangrijke en wat mij betreft
ook noodzakelijke stap in het hele proces. Ondernemers, bewoners en gebruikers
van de gebieden krijgen duidelijkheid over bestaand gebruik in de periode
tot de beheerplannen klaar zijn en van kracht worden en wij sluiten aan bij
de Europese richtlijnen. Bevoegd gezag, andere gebiedspartijen en ook andere
rijkspartners, Defensie, Verkeer en Waterstaat en Economische Zaken, zijn
nu met de beheerplannen bezig en wachten op de verbeteringen in dit wetsvoorstel.
Dit geldt niet in de laatste plaats ook voor ondernemers in en in de nabijheid
van Natura 2000-gebieden. Dat mag ook blijken uit de brief van VNO-NCW, waarvan
ik zomaar veronderstel dat die ook naar uw Kamer is gestuurd. Het blijkt ook
als LTO bij mij aan tafel zit en een stevig pleidooi houdt voor
een sterke doorwerking van bestaand gebruik in het beheerplan en voor het
zo veel mogelijk vrijstellen van agrarische bedrijven via het beheerplan.
Mij dunkt dat dit wetsvoorstel dan ook een stap in de goede richting is. Wij
zoeken naar maximale rek en ruimte zonder overigens de Europese conformiteit
in het geding te brengen.Tegen de heer Schuurman zeg ik wel dat wij bij de totstandkoming van de
nieuwe integrale natuurwet goed zullen kijken of de werking van het beheerplan
verder moet en kan worden geoptimaliseerd. Ook anderen hebben er een opmerking
over gemaakt. Wij zijn voluit bezig met de bundeling van die drie natuurwetten.
Wij zullen kijken welke verbeteringen daarin mogelijk zijn, zodat zij effectief
zijn zonder onnodig meer regels en administratieve lastendruk te veroorzaken.De heer Smaling (SP):De minister noemt LTO en VNO-NCW. Die staan natuurlijk voor een bepaalde
groep belanghebbenden in het proces van afweging. Vindt zij niet dat er bij
al die processen ook een neutrale deskundige mediator zou moeten zijn die
inhoudelijke kennis heeft van de wijze waarop groepen met elkaar communiceren,
wanneer de belangen zo tegengesteld zijn?Minister Verburg:Dan hebben wij het over het beheerplan en het voorstel van de heer Smaling
daarover. Ik vind het op voorhand niet nodig om overal mediators bij te benoemen.
Ik ben het wel zeer met hem eens – ik ga ervan uit dat hij dat bedoelt –
dat het proces om te komen tot een beheerplan veel zorgvuldigheid vereist.
Dan denk ik aan een goede voorbereiding, ook door het bevoegd gezag. Ik denk
aan een heel goede voorzitter en ook aan een goede facilitering van dat proces.
Mocht er op enig moment mediation voor nodig zijn, dan is dat ook mogelijk.
Maar ik zou er niet mee willen beginnen.De heer Smaling (SP):"Mediation" klinkt misschien een beetje trendy. Het is bewezen in projecten
die zijn uitgevoerd vanuit Wageningen, een jaar of tien terug, met gebiedsgericht
beleid, dat het heel essentieel is in dit soort processen met heel veel groepen
en dat het vaak een breekijzer kan zijn, als de zaak op slot gaat. Dat gebeurt
vrij vaak.Minister Verburg:Ik wil er niet mee beginnen, maar ik sluit het ook niet uit op enig moment
in een proces.De heer Schaap (VVD):De minister had het over synergie van beleidsfiguren waarop de beheerplannen –
ik noem het nu ook netjes "beheerplannen" – in de praktijk zouden moeten
inspelen. Ik weet niet of zij er nog op terugkomt.Minister Verburg:Ja.De heer Schaap (VVD):Dan wacht ik tot dat moment.Minister Verburg:Voorzitter. Ik zou het een gemiste kans vinden om te wachten met doorvoering
van de voorgestelde verbeteringen in het wettelijke instrumentarium, zoals
de heer Eigeman voorstelt. De evaluatie van de drie natuurwetten, de Natuurbeschermingswet
1998, de Flora- en faunawet en de Boswet, geeft daar ook geen enkele aanleiding
toe. De conclusie daarin is dat het instrumentarium van de Natuurbeschermingswet
met de in oktober 2005 aangebrachte wijzigingen ter voldoening aan de Habitatrichtlijn
en de vandaag voorliggende wijzigingen op orde is. Ik ben het met de heer
Eigeman wel eens dat het wetstraject lang is geweest. Daarvoor zijn verschillende
oorzaken aan te wijzen. De duur van het traject komt de zorgvuldigheid van
afwegingen ten goede. Ook de schriftelijke behandeling in uw Kamer, leidend
tot een uitvoerige memorie van antwoord en nadere memorie van antwoord van
de regering, getuigt van zorgvuldigheid. Dit lange traject kan wat mij betreft
echter geen reden zijn om nog verder in de vertraging te gaan en te wachten
op het wetsvoorstel voor de integratie van de drie natuurwetten, dat op zijn
vroegst in 2011 zijn beslag zal krijgen. De andere wetstrajecten waarnaar
de heer Eigeman verwijst bieden ook geen aanknopingspunten. Die betreffen
afgebakende en meer technische voorzieningen die helemaal losstaan van de
onderwerpen waarover wij het nu hebben.De heer Eigeman (PvdA):De minister zegt dat er in de evaluatie geen aanleiding is om nu even
te stoppen en te wachten tot 2011. Je kunt het ook omdraaien: er is alle aanleiding
op dit moment om vaart te maken met een nieuwe wet en misschien moet het wel
veel sneller dan 2011.Minister Verburg:Het is nogal een traject om die drie wetten samen te voegen. Het doel
is prachtig: het moet slanker worden, maar wel effectief, eenvoudig en toepasbaar.
Maar dat is geen geringe opgave. De Tweede Kamer heeft erop aangedrongen om
in het traject om te komen tot die nieuwe wet, ook veel maatschappelijke organisaties
en veel deskundigen erbij te betrekken. Ik heb daar "ja" op gezegd, omdat
ik het voordeel daarvan zie. Maar dat betekent dat ik er nu geen haastwerk
van wil maken. Ik heb ook nog te rekenen met een zorgvuldig traject in zowel
de Eerste als de Tweede Kamer. Ik pleit dus voor zorgvuldigheid.De heer Eigeman (PvdA):Die zorgvuldigheid wordt uiteraard op prijs gesteld. Er is meer dan een
brede maatschappelijke discussie. Er is ook aanleiding om te kijken naar verweving
met allerlei andere vraagstukken, zoals watervraagstukken en herinrichtingsvraagstukken.
Ik snap wel dat er tijd nodig is, maar het zou ook goed zijn om dat wetgevingsproces
onder enige druk tot stand te brengen. Beheerplannen worden volgens mij niet
geremd doordat de wet niet is aangepast aan de Habitatrichtlijn; de beheerplannen
kunnen rustig gemaakt worden. In de voorliggende praktijk kan dan ook al een
heleboel worden gerealiseerd. Dit wetsvoorstel levert naar mijn idee een aantal
belemmeringen op voor een vrij proces om over een nieuwe wet te praten. Daar
ligt de kern van onze bezwaren.Minister Verburg:Dat ben ik toch niet met de heer Eigeman eens. Juist op dit moment zitten
veel ondernemers en organisatoren van culturele activiteiten te wachten op
helderheid: wat is de status, wat is de situatie zolang er in die gebieden
nog geen sprake is van een beheerplan? Ik ben het zeer met de heer Eigeman
eens dat die beheerplannen en die wetgeving er heel snel moeten komen. Ik
ga niet achterover zitten, maar ik wil wel voortvarendheid aan zorgvuldigheid
koppelen. Hoe eerder er helderheid is over het bestaande gebruik
voor alle betrokkenen bij die gebieden, hoe beter dat is en hoe steviger wij
kunnen doorwerken aan die beheerplannen. Tegelijkertijd kunnen wij gaandeweg
leren van de ervaringen die worden opgedaan met bestaand gebruik voor de integratie
van de drie natuurwetten. Met andere woorden, dit zet juist een deur open
en slaat geen enkele deur, ook niet naar het wetgevingstraject rondom de integratie,
dicht. Ik zie alleen maar meer mogelijkheden om zorgvuldig te handelen in
het belang van alles en iedereen. Wachten zou betekenen dat een bestaand gebruiker
wordt geconfronteerd met grote rechtsonzekerheid in de periode tot de vaststelling
van de beheerplannen. Wachten betekent ook dat de partijen die bij het beheerplanproces
betrokken zijn meer onduidelijkheid hebben over de status en doorwerking van
het beheerplan. Wachten betekent tot slot dat Nederland waarschijnlijk door
het Europees Hof van Justitie wordt veroordeeld wegens onvoldoende bescherming
van de gebieden op de communautaire lijst.Ik kom bij mijn tweede blokje, dat gaat over specifieke punten inzake
het wetsvoorstel. De heer Eigeman vindt dat het wetsvoorstel strijdig is met
de Habitatrichtlijn, omdat er bij de vergunningverlening geen rekening wordt
gehouden met cumulatieve effecten. Ik ben het daar niet mee eens. Het klopt
naar mijn opvatting ook niet. Het wetsvoorstel verandert inhoudelijk niets
aan artikel 19, lid 1, van de Natuurbeschermingswet. In plaats van "verstorende
effecten" staat er nu "significant verstorende effecten", maar dat is precies
de tekst die ook in artikel 6, lid 2, van de Habitatrichtlijn staat. Zo passen
wij de wet ook al sinds jaar en dag toe. Ik zei er al iets over in mijn inleiding.
Een bepaling die een op een is overgenomen van een richtlijn kan daar nooit
mee in strijd zijn en zal ook altijd richtlijnconform moeten worden uitgelegd.
Ook de Europese Commissie heeft bij informele contacten over het wetsvoorstel
geen bezwaren bij deze wetswijziging gezien. Ik wijs verder op een gelijke
reactie van de Europese commissaris Dimas, die naar aanleiding van vragen
van het Europees Parlement heeft geantwoord op 3 september 2008. Voor
een inbreukprocedure op dit punt heb ik dan ook geen vrees.De heer Koffeman heeft gevraagd naar de salderingsmogelijkheid en de mogelijke
strijdigheid daarvan met EU-recht. Hij heeft daarbij verwezen naar professor
Backes. Bij saldering gaat het erom dat tegenover een activiteit met mogelijk
negatieve effecten maatregelen staan die een mitigerende werking hebben, zodat
er per saldo geen aantasting van natuurwaarden plaatsvindt. Van onrechtmatigheid
is dan ook geen sprake.De heer Eigeman vroeg of het aangenomen amendement-Snijder-Hazelhoff in
strijd is met het EU-recht. Integendeel, de bepalingen van dit amendement
staan voorop in de Habitatrichtlijn. Ze zijn geknipt uit artikel 2, lid 3
van de richtlijn en ze zijn geplakt in de Natuurbeschermingswet. Professor
Backes ziet hier ook geen strijdigheid, zoals de heer Koffeman terecht opmerkte.De heren Eigeman, Koffeman en Schuurman hebben vragen gesteld over de
motie-Cramer/Jacobi over de meldingsplicht voor niet-significante verstoringen.
Ik voer die motie zodanig uit, dat zij eenzelfde effect heeft als wanneer
een wettelijke meldingsplicht zou worden ingevoerd, die overigens een aparte
wetswijziging zou vergen, met zo min mogelijk administratieve en bestuurlijke
lasten. Ik ben voornemens om dat langs drie sporen te doen. In de eerste plaats
is dat de oriëntatiefase, die desgewenst ook kan leiden tot een schriftelijke
verklaring van het bevoegd gezag dat wel of geen vergunning nodig is. Ik doe
dat in de tweede plaats via de signalering bij het Wabo-loket. In de derde
plaats gebeurt het door overheden die vergunningen verlenen die ook voor Natura
2000 van belang zouden kunnen zijn, te vragen om op dit punt alert te zijn.
Ik ben graag bereid om te kijken hoe dit in de praktijk werkt, zodat wij daarop
kunnen terugkomen bij het wetgevingstraject inzake de integratie van de drie
natuurwetten.De heer Koffeman (PvdD):De minister zegt dat zij het op het punt van de saldering niet eens is
met professor Backes. Hij zegt dat het opnemen van de saldering in een beheerplan
waardoor de vergunningplicht wegvalt, in strijd is met Europese regelgeving.
Kan de minister nader onderbouwen waarom zij het daar niet mee eens is?Over de meldplicht van significant verstorende activiteiten zegt de minister
dat er allerlei mogelijkheden zijn om het toch een klein beetje in de smiezen
te houden. Zij gaat daarbij voorbij aan het feit dat in de Tweede Kamer grote
zorgen leefden over het ontbreken van zo'n meldplicht, omdat gewoon niet duidelijk
is wat er nu in en bij de natuur gebeurt. In de memorie van antwoord wordt
gesproken van ouders met klappende kinderen die bomen met vogels zouden kunnen
verstoren, maar in werkelijkheid gaat het natuurlijk om motorcrosswedstrijden
of om helikopter- of ballonvluchten boven natuurgebieden. De minister gaat
er wel erg makkelijk aan voorbij dat significante verstoringen wel eens aan
het oog van bestuurders zouden kunnen ontsnappen. Er zijn in Nederland tal
van meldplichten. Als ik mijn auto apk laat keuren, is er steeds een meldplicht.
Daar komt niet elke keer controle bij, maar het is wel handig dat het even
gemeld wordt. Bij significante verstoringen zou dat ook heel goed kunnen.
De minister heeft in de Tweede Kamer eerst gezegd dat zij de motie-Cramer/Jacobi
als ondersteuning van haar beleid zag. Vervolgens heeft zij geweigerd, de
motie uit te voeren.Minister Verburg:Bij saldering moet het er altijd om gaan dat tegenover een activiteit
met mogelijk negatieve effecten maatregelen moeten staan die een mitigerende
werking hebben, zodat er per saldo geen aantasting van natuurwaarden plaatsvindt.
Als de heer Koffeman dat onderbouwd wil hebben, moeten wij juridisch in de
artikelen en de duiding ervan duiken. Saldering kan alleen als vooraf zeker
is dat de schadelijke effecten van een project tijdig en volledig worden gemitigeerd,
zodat aantasting van natuurwaarden wordt uitgesloten. Het staat met zoveel
woorden in artikel 6, lid 3 van de Habitatrichtlijn. Ook de Natuurbeschermingswet
eist dat. Dit zijn de grenzen en randvoorwaarden voor de saldering.Ik heb aangegeven dat ik bij de meldplicht langs drie sporen wil werken.
Op zichzelf vind ik het noodzakelijk dat het gesignaleerd wordt, maar een
wettelijke meldplicht kan pas in de geïntegreerde wetgeving, die nog
een jaar of twee, drie op zich zal laten wachten. Daar moeten wij niet op
willen wachten. Ik zie andere mogelijkheden om het wél boven tafel
te krijgen: die drie sporen. De oriëntatiefase kan desgewenst
leiden tot een schriftelijke verklaring. Daarnaast is er de signalering aan
het Wabo-loket. Verder zijn er de overheden die vergunningen verlenen voor
Natura 2000. Zo kunnen wij ervaring opbouwen. Ik heb aangegeven dat ik graag
bereid ben om te kijken of in de geïntegreerde nieuwe natuurwet iets
extra's moet gebeuren. Met andere woorden, de motie van de Tweede Kamer, die
ik als ondersteuning van mijn beleid heb betiteld, voer ik uit.De heer Koffeman (PvdD):Op het moment dat er compenserende mogelijkheden zijn, kan van saldering
worden gesproken en hoef je er geen problemen van te verwachten. Professor
Backes zegt echter dat met het opnemen in een beheerplan, de vergunningplicht
vervalt. Dat ziet hij als strijdig met het Europees recht. Daar gaat de minister
niet op in.Minister Verburg:Dat was ook niet helemaal uw vraag. Dit wordt natuurlijk wel onderdeel
van het beheerplan. Als je afspraken maakt, heb je je te houden aan Europese
richtlijnen. Zo'n beheerplan wordt natuurlijk niet een staat in de staat.
Je maakt afspraken over de manier waarop je met de saldering omgaat. Dan heb
je je te houden aan de wetgeving die op dat moment van kracht is.De heer Schuurman (ChristenUnie):De minister heeft goed begrepen dat die meldingsplicht voor ons een essentieel
punt is. Kan zij zich erin vinden dat wij tot aan de definitieve wetgeving
een soort experimentele fase krijgen waarin die meldingsplicht functioneert?
De gebruikers van het gebied weten dan precies waar zij juridisch aan toe
zijn, zowel op dat moment als later. Het is niet helemaal duidelijk wat een
significante verstoring is. Om te voorkomen dat men er later de rekening van
thuisbezorgd krijgt, is het wenselijk om nu al te melden als men vermoedt
dat men met verstorende activiteiten bezig is. De minister geeft drie mogelijkheden,
maar ik mis een duidelijke concretisering voor ondernemers die het aangaat.
Wat bedoelde zij met name met het derde punt?Minister Verburg:Dat gaat over de overheden die vergunningen verlenen die ook voor Natura
2000 van belang kunnen zijn. Ik vraag die overheden om daar extra alert op
te zijn. Kijk nou eens hoe het in de praktijk uitwerkt. Zit er een verband
met mogelijke ontwikkelingen in het kader van Natura 2000? Zo ja, houd daar
dan een klein boekhoudinkje van bij. Turf dat ergens, bij wijze van spreken.De heer Schuurman (ChristenUnie):Dat is geen meldingsplicht.Minister Verburg:Nee, dat is geen meldingsplicht.De heer Schuurman (ChristenUnie):Ziet u iets in een meldingsplicht voor de ondernemer, zoals in de Wet
milieubeheer? Bij cumulatieve effecten zou dan toch van significante verstoring
kunnen worden gesproken. Op die manier kan men bijtijds tegenmaatregelen nemen.Minister Verburg:In mijn opinie zou dat kunnen via die oriëntatiefase. Iedereen die
iets wil, of het een ondernemer, een sportclub of de organisatie van de Friese
Elfstedentocht of de Nijmeegse Vierdaagse is, gaat zich oriënteren en
vraagt zich af of hij er een vergunning voor nodig heeft. Ik heb gezegd dat
dat kan leiden tot een schriftelijke verklaring van het bevoegd gezag. Ook
daar kan een inventarisatie plaatsvinden, zodat ervaring kan worden opgedaan.
De heer Schuurman noemt de milieuwetgeving. Die mogelijkheid hebben wij overwogen,
maar wij lopen ertegen aan dat wij die gegevens niet zomaar mogen gebruiken.
Het is mogelijk om zo'n meldingsplicht toch eens te testen. Het is mogelijk
om te bekijken welke meerwaarde zoiets kan hebben. Ik ben bereid te bezien
of wij op dit punt een bepaalde proefperiode kunnen afspreken, waarin wij
bekijken op welke wijze wij de in het kader van de Wet milieubeheer geldende
maatregelen zouden kunnen benutten. Ik denk dan aan een proefperiode en een
proefgebied, dus aan een soort pilot. Wij kunnen dan bekijken of er in de
nieuwe geïntegreerde wet iets nodig is en, zo ja, op welke wijze wij
dat kunnen vormgeven.De heer Schuurman (ChristenUnie):Ik ben daar heel blij mee. Wij kunnen immers nu niet regelen wat in de
nieuwe wet geregeld moet worden. Ik begrijp dat de minister tussentijds experimenten
wil opzetten om na te gaan hoe een en ander zal werken, met het oog op een
definitieve regeling, waarbij zij het proefgebied voldoende groot neemt, zodat
het representatief is. Als ik de woorden van de minister zo mag interpreteren,
dan heeft zij onze zorg in elk geval voor een gedeelte weggenomen.Minister Verburg:Ik ben blij dat ik in ieder geval de zorg van de heer Schuurman wegneem.
Wellicht neem ik ook de zorg van de heer Eigeman weg. Ik zeg toe dat wij een
zodanige proefperiode zullen kiezen dat wij de resultaten van de proef nog
kunnen meenemen in de voorstellen inzake het geïntegreerde wetsvoorstel.
Uiteraard hebben wij ook een pilotgebied nodig dat van voldoende omvang is
om gezaghebbend te kunnen zijn voor eventuele voorstellen voor een nieuwe
wet.De heer Schuurman heeft gesproken over de plantoets. Ik ben het met hem
eens dat het belangrijk is dat de provincies door gemeenten en waterschappen
vooraf goed en tijdig worden betrokken bij de totstandkoming van de plannen.
Ik zal daar ook op toezien.Veel sprekers hebben aandacht gevraagd voor de praktische werkbaarheid
van het concept van Natura 2000 en de Habitatrichtlijn. In mijn reactie op
de desbetreffende opmerkingen, die overigens zeer terecht zijn, ga ik eigenlijk
voorbij de voorgestelde wetgeving. Ik zie de opmerkingen dan ook niet helemaal
in het kader van het nu voorliggende wetsvoorstel, maar in het grotere verband
van de werkbaarheid van de Habitatrichtlijn, die natuurlijk vooral neerslaat
in Natura 2000. Die punten staan dus los van dit wetsvoorstel, waarmee wij
op dit moment verbeteringen willen aanbrengen.De heer Schaap heeft gesproken over het stellen van realistische doelen
en het rekening houden met de dynamiek. Terecht gaf hij daarbij aan dat het
niet de bedoeling kan zijn dat wij teruggaan naar de natuur zoals die was
voordat er menselijke activiteit was. Ik kon zijn heldere betoog goed volgen.
Het streven is om aan Natura 2000 een zo haalbaar en betaalbaar mogelijke
invulling te geven. Dit doen wij door het stellen van robuuste instandhoudingsdoelstellingen,
die rekening houden met de dynamiek en met wijzigingen in omstandigheden,
waaronder veranderingen in het klimaat. Wij doen dit door de landelijke doelen
te vertalen naar bijdragen van de onderscheiden Natura 2000-gebieden en daarbij
te bekijken welke gebieden het best die bijdrage kunnen leveren. Wij noemen
dat "strategisch lokaliseren". Daarbij kan in sommige gebieden ook iets worden
prijsgegeven, zoals de heer Schaap gisteren betoogde, als bescherming en uitbreiding
van een natuurlijke habitat in andere gebieden meer kans heeft.Het laatste laat echter onverlet dat wij soms, op basis van de ecologische
criteria in de Habitatrichtlijn en de verantwoordelijkheid die Nederland ook
op Europese schaal heeft, gebieden moeten aanwijzen die de heer Schaap als
postzegels aanmerkt. De heer Smaling deed dat overigens ook, maar om iets
andere redenen. Wij worden gevraagd die gebieden aan te wijzen. Dat hebben
wij ook gedaan en dan komen wij inderdaad soms op gebieden die volgens de
heer Schaap postzegels zijn.De heren Schaap, Schuurman en Smaling hebben eveneens aandacht gevraagd
voor het voorzorgsbeginsel dat ten grondslag ligt aan de Habitatrichtlijn.
Ook het Europese Hof heeft dat beginsel nog eens verduidelijkt, zodat wij
dat niet zomaar kunnen afschaffen of tot een dode letter verklaren, zoals
de heer Schaap gisteren wenste te doen.De heer Schaap (VVD):Dat laatste was ook een provocatie.Minister Verburg:Zo is het ook begrepen.De heer Schaap (VVD):Het probleem is dat er bepaalde waarden kunnen voorkomen of kunnen worden
ontwikkeld in die kleine gebiedjes, terwijl die gebiedjes zelf op alle mogelijke
manieren zijn aangesloten op de ruimere gebieden daaromheen, waar van alles
gebeurt wat soms ook de natuur ten goede komt. In dat geval vormt een dergelijke
postzegel vaak een hindermacht voor natuurontwikkeling in de grotere gebieden.
Daar liggen behoorlijke knelpunten. Vandaar dat ik met mijn voorbeeld kwam.Minister Verburg:Met de heer Schaap denk ik dat zich gedurende de beheerplanontwikkeling
nog wel de nodige knelpunten en knelpuntjes zullen voordoen. Wij zijn echter
een traject ingegaan waarin wij alle partners bij het opstellen van het beheerplan
buitengewoon serieus nemen. Mocht aan het eind van het traject blijken dat,
alles overwegende, iets niet haalbaar of niet betaalbaar is, dan bestaat de
mogelijkheid tot heroverweging. Dat doen wij wat mij betreft echter niet aan
het begin, maar aan het eind van het traject.De heer Smaling (SP):Kan de minister zich iets meer uitspreken over het postzegelverhaal? Wat
vindt zij van hetgeen de heer Schaap en ik daarover hebben gezegd? Zij laat
dit punt nu vrij makkelijk passeren. Vindt zij dat er sprake is van een terechte
vaststelling? Doet zij er iets mee? Onder meer is het voorstel gedaan om een
wat groter gebied, waar bijvoorbeeld tien postzegelgebiedjes in liggen, in
zijn geheel aan te wijzen. Wat vindt zij van de uitstekende suggesties die
hier gisteravond gedaan zijn?Minister Verburg:Allereerst merk ik op dat zowel de heer Schaap als de heer Smaling het
woord "postzegel" heeft gebruikt, maar dat daar de overeenkomst ook ophoudt.
De heer Smaling heeft voorgesteld om van een aantal postzegelgebiedjes een
groter gebied te maken, waarmee wij opeens een veel groter Natura 2000-gebied
zouden hebben. Uiteindelijk worden 162 gebieden aangewezen – in de loop
van het volgend jaar wordt er nog een reeks gebieden aangewezen – maar
ik denk niet dat wij die postzegels aan elkaar moeten plakken en daar één
groot gebied van moeten maken. Daar voel ik niet voor, want wij zullen ook
op Europees niveau onze verantwoordelijkheid voor de 162 aangemelde gebieden
moeten nemen. Ik denk dat wij er voorlopig onze handen aan vol hebben om die
verantwoordelijkheid waar te maken.De heer Smaling (SP):Ik ben bang dat de minister mij ten dele verkeerd begrepen heeft. Het
is niet onze bedoeling dat een groot gebied in zijn geheel als Natura 2000-gebied
wordt aangewezen. Ik heb het voorbeeld van het Nationaal Landschap Noordoost-Twente
gegeven. Stel dat wij dit aanwijzen als Natura 2000-gebied en de thans aangewezen
gebieden wel in beeld houden om te beheren. Beheersmatig wordt het dan naar
mijn mening een stuk eenvoudiger.Minister Verburg:Als de heer Smaling dat bedoelt, dan kan ik zeggen dat daar wellicht mogelijkheden
liggen. Ook in de richting van de heer Schaap zeg ik dat het mij vrij logisch
lijkt dat waar de provincie verantwoordelijk is voor het proces – de
provincie is in een groot aantal gebieden bevoegd gezag – zij de onderlinge
samenhang goed in de gaten houdt en oog heeft voor het mogelijk weer integraal
maken van bepaalde onderdelen van de beheerplannen. Ook ik heb daar altijd
een open oog en een open oor voor. De mogelijkheden en kansen op dit punt
zullen wij moeten benutten.De heer Schaap (VVD):De minister zei dat zij het hele traject ook enigszins als een avontuur
beschouwt. Daar hoort ook de nodige openheid bij. Ik wil nog eens goed bekijken
hoe zich dat ontwikkelt. In de loop van volgend jaar zullen ook de contouren
van de beheerplannen duidelijk worden. Ik wil daar op dat moment enigszins
geïntegreerd op terugkomen, om de voortgang nog eens met elkaar te bespreken.
Op dat moment zal blijken waar de knelpunten zitten, ook op het gebied van
haalbaar en betaalbaar. Wij moeten nog eens goed bezien hoe dit zich ontwikkelt.Minister Verburg:Als de Eerste Kamer mij uitnodigt, kom ik altijd volgaarne. Het zou op
zichzelf ook wel een mooi moment zijn, omdat ik met de provincies heb afgesproken
dat zij de mogelijkheid hebben tot omkering. Dit houdt in dat de gebieden
nog niet definitief worden aangewezen, maar dat voor die gebieden eerst beheerplannen
worden ontwikkeld. Die plannen zullen er voor 1 september 2009 moeten
liggen. Wellicht is het boeiend als de Eerste Kamer mij op dat moment een
keer uitnodigt om daarover te spreken.De heer Schuurman (ChristenUnie):Alles hangt met alles samen. Daarom stel ik in relatie tot de Natura 2000-gebieden
en de aangrenzende gebieden een vraag over de zogenaamde significante verstoring,
waarover al heel wat gediscussieerd is en waar wij waarschijnlijk
ook vandaag niet definitief uit zullen komen. Op termijn kunnen wij daarvoor
misschien een oplossing vinden door een beleid uit te stippelen dat de aangrenzende
terreinen min of meer geschikt worden verklaard voor andere activiteiten dan
die waardoor mogelijk significante verstoringen kunnen optreden. Ik begrijp
best dat dit niet van de ene op de andere dag kan. Dat zie ik ook niet gebeuren,
want daarvoor is het allemaal te ingewikkeld en ligt er te veel vast, maar
het toekomstig beleid zal er misschien wel op gericht kunnen zijn om significant
verstorende activiteiten uit de buurt van de Natura 2000-gebieden te houden.
Kan dat op termijn het beleid zijn?Minister Verburg:Ik denk dat er in ieder geval rekening mee wordt gehouden bij de vergunningverlening.
Ik kan mij niet voorstellen dat er, zonder een vergunning, een kolencentrale
wordt gebouwd, hoe schoon, nieuw en modern ook, uitgerekend op de rand van
een Natura 2000-gebied. Dat lijkt mij erg ingewikkeld, dus ik kan mij voorstellen
dat daar rekening mee wordt gehouden. Dat zal op enig moment ook wel goed
gebruik worden. Ik geloof niet dat wij hiervoor per se nieuwe regels moeten
hebben, want men is er op provinciaal en nationaal niveau bij betrokken. Dan
treden er zoveel checks and balances in werking dat dit ongetwijfeld het resultaat
zal zijn. Laten wij dit onderdeel, dat in de verdere ontwikkeling van Natura
2000 een rol gaat spelen, volgend jaar ook bekijken, als de Eerste Kamer mij
uitnodigt.De heer Schuurman (ChristenUnie):De heer Smaling zei gisteravond in navolging van een geestverwant van
mij aan de overkant dat wij buffergebieden zouden moeten ontwikkelen. Ook
dat kan niet van de ene op de andere dag, maar als u dat beleid zou willen
inzetten, zou u ons toch wel enigszins tegemoetkomen.Minister Verburg:U hebt zelf al gezegd dat Natura 2000 een ingewikkeld traject is. Ik heb
tegen uw geestverwant aan de overkant gezegd dat die bufferzones niet een
abc'tje zijn, omdat je steeds moet bekijken wanneer iets een significante
verstoring is in dat gebied. Dat kan het in het ene gebied sneller zijn dan
in het andere. Bij buffergebieden hangt het er helemaal vanaf om welk deel
van het Natura 2000-gebied het gaat. De ene keer heb je deze buffer nodig
en de andere keer heb je die buffer nodig. Die grenzen zullen niet eenvoudig
te trekken zijn. Die externe werking, want daarover hebben wij het dan, zal
bij het beheerplan moeten worden meegewogen. Alle woordvoerders hebben duidelijk
gemaakt hoeveel uitdagingen er nog liggen, voordat wij de Natura 2000-gebieden
hebben aangewezen en hebben voorzien van een functionerend beheerplan, waarvan
iedereen zegt dat wij dat goed doen. Een zorgvuldige, dynamische balans tussen
ecologie en economie en omgekeerd moet uiteindelijk ons doel zijn. Dat is
gisteravond voldoende aangegeven en ik onderstreep dat zelf ook.De heer Schaap heeft over het voorzorgsbeginsel een wens uitgesproken
die hij inmiddels als provocerend heeft geduid. Ik denk ook dat dit zo is,
maar ik kom er nog even op terug. Hij heeft ook aandacht gevraagd voor onduidelijke
begrippen zoals significantie, externe werking, et cetera, maar deze begrippen
hebben een Europese oorsprong. Dat maakt dat wij ze in Nederland niet zomaar
eenzijdig wettelijk nader kunnen invullen. In hun openheid hebben dergelijke
begrippen ook voordelen, waar zij bijdragen aan een dynamische, gebiedsgerichte
benadering en dus juist behulpzaam kunnen zijn bij de praktische werkbaarheid.
Wat voor het ene gebied significant is, hoeft dat voor het andere niet te
zijn. Het in beton gieten van deze begrippen zou juist tot een te strikt afwegingskader
kunnen leiden.Bij de schriftelijke behandeling van dit wetsvoorstel ben ik uitgebreid
ingegaan op de genoemde begrippen en op wat ik in de praktijk doe om hieromtrent
duidelijkheid te brengen. Dat laat onverlet dat ik open ogen en oren heb voor
de onduidelijkheid die in de praktijk soms wordt opgemerkt. Ook ik zie de
vergaande consequenties van het voorzorgsbeginsel, dat nu in de praktijk wordt
doorgevoerd. Ik constateer dat wij werken met een Habitatrichtlijn uit 1992
en een Vogelrichtlijn uit 1979. Die kaders sluiten niet altijd helemaal aan
bij de behoeften van nu en de uitdagingen van morgen. Om die reden zal ik
mij volgend jaar in Brussel inzetten om samen met andere lidstaten aandacht
te krijgen voor een verbetering van de werkbaarheid bij de uitvoering van
de Europese regelgeving in een vorm die past in het huidige en toekomstige
tijdgewricht. Ik ga mij daar volgend jaar sterk voor maken.De heer Smaling (SP):Een kort vraagje tussendoor. Hebt u regelmatig overleg met uw Europese
collega's over de invulling van Natura 2000?Minister Verburg:Met sommige wel, met name met collega's uit naburige Länder in Duitsland
en uit België. Op Europees niveau doet zich het verschijnsel voor dat
ministers van milieu of ruimtelijke ordening Natura 2000 in hun portefeuille
hebben. Ik merk bij collega's op Europees niveau dat zij soms moeite hebben
met het maken van een vertaalslag naar de praktijk en die moet er natuurlijk
wel zijn. Vele woordvoerders hebben gisteravond de noodzaak benadrukt dat
voor dit hele proces draagvlak ontstaat en blijft bestaan.De heer Schaap (VVD):In het laatste deel van mijn inbreng heb ik een beetje provocerend over
het voorzorgprincipe gezegd: maak er maar een dode letter van. Ik ben natuurlijk
niet tegen voorzorg, maar het gaat mij om dat geharnaste principe met die
negatieve bewijsvoering. Als je wat doet, kijk dan eerst of dat niet bepaalde
gevolgen heeft. Dat heeft ongeveer het niveau van naar de dokter gaan om te
vragen of je gezond bent. Een dokter kan natuurlijk nooit beloven dat hij
daarachter komt. Bij het voorzorgprincipe geldt hetzelfde, als dat stringent
wordt doorgepakt. Je weet nooit alles, je durft niets meer, je sluit alle
risico's uit. Ik had liever dat er een streep door dat geharnaste principe
ging en dat dit begrip gemitigeerd wordt gebruikt.Minister Verburg:In de Tweede Kamer is hier tijdens de begrotingsbehandeling nadrukkelijk
bij stilgestaan door uw geestverwanten. Dat was een zeer doorwrocht betoog.
Ik heb toegezegd dat ik volgend jaar naar Brussel ga, liefst met collega's
van andere lidstaten, om te zeggen dat wij dit belangrijke principe moeten
voorzien van vlees en bloed. Wat wij op dit moment meemaken, is dat het voorzorgprincipe
uiteindelijk wordt geduid door de Raad van State. Dan weten wij één
ding; dat het geen duiding van vlees en bloed is, rekening houdend met de situatie en de mogelijkheden ter plekke, maar dat het strikt juridisch
wordt ingevuld. Dat zouden wij moeten zien te voorkomen en daarin zouden wij
verbetering moeten aanbrengen, maar ik vind het begrip voorzorg wel een mooi
begrip om mee te blijven wegen, maar dan moet het ook adem hebben.De heer Schuurman heeft terecht aandacht gevraagd voor de juridische houdbaarheid
en de status van de beheerplannen. Anderen hebben hier ook naar gevraagd.
Dit heeft mijn volle aandacht. Ik heb in de memorie van antwoord al uitgewerkt
hoe het zit met de status en de doorwerking van de beheerplannen. Een bijzonder
aandachtspunt daarbij is de vormgeving van de ammoniakaanpak. In de Peel is
een traject gestart waarbij mede is voorzien in de juridische toetsing van
de houdbaarheid van het toegepaste instrumentarium in het beheerplan. Over
die juridische houdbaarheid merk ik op dat de procedures uit de Algemene wet
bestuursrecht voor de mogelijkheden van bezwaar en beroep van toepassing zijn.
Als die zijn afgerond, zijn het beheerplan en het daarin opgenomen bestaand
gebruik onherroepelijk.De heer Smaling deed de suggestie om beheerplannen vast te stellen als
provinciale inpassingsplannen. Hoe creatief die gedachte ook is, zij zou betekenen
dat een beheerplan puur een instrument van ruimtelijke ordening wordt, maar
een beheerplan behelst meer. In het beheerplan is het integrale natuurbeleid
voor een Natura 2000-gebied neergelegd. Dat is van belang voor het inhoudelijk
beoordelen van activiteiten en het stellen van toegangsbeperkingen, als dat
nodig is. De Natuurbeschermingswet is daarop wel toegesneden, maar de Wet
ruimtelijke ordening niet.De heer Smaling (SP):Ik geloof de minister graag, maar ik geloof haar ook niet graag, want
ik denk dat het gewoon kan. In het nieuwe instrumentarium van de Wet ruimtelijke
ordening hebben gemeenten nog steeds bestemmingsplannen en moeten op allerlei
niveaus structuurvisies worden ingediend. De hele toolbox die er nu is, is
wel degelijk inhoudelijk. Ik zie niet in waarom de beheerplannen die worden
gemaakt, niet één op één kunnen worden gestroomlijnd
met de instrumenten op het gebied van ruimtelijke ordening. Ik dacht dat het
juist de bedoeling was die schotten te slechten en het zou een mooie mogelijkheid
zijn om de zaken dichter bij elkaar te brengen.Minister Verburg:Nu wordt het voorstel van de heer Smaling anders. Als de heer Smaling
vraagt of er sprake kan zijn van zorgvuldige stroomlijning, zeg ik ja. Provincies
zijn veelal het bevoegd gezag en zij zouden zeer onverstandig zijn als zij
niet zouden stroomlijnen. De heer Smaling vraagt echter of de beheerplannen
niet kunnen worden vastgesteld als provinciale inpassingsplannen. Dan zeg
ik dat het provinciaal inpassingsplan puur een instrument is op het gebied
van ruimtelijke ordening. Wij gaan in de praktijk kijken hoe die twee zo goed
mogelijk met elkaar kunnen worden verbonden, want daar heeft de heer Smaling
een punt. Laten wij zorgen dat de beleidsinstrumenten die wij hebben, zorgvuldig
op elkaar worden afgestemd. Dat is helderder voor de uitvoerder en nog beter
voor degene die ermee te maken heeft.De heer Smaling (SP):Kan de minister daarover samen met haar collega Cramer iets op schrift
zetten en dat aan de Kamer sturen?Minister Verburg:Nee, ik stel voor dit punt te parkeren. Ik voorzie dat ik een uitnodiging
van de Kamer krijg voor volgend jaar. Voor die tijd is dit nog niet aan de
orde. Ook als de provincies voorlopige beheerplannen hebben vastgesteld, moeten
die nog definitief worden gemaakt. Wij hebben ze dan echter voorliggen en
weten dan nog beter waarover wij spreken.De heer Schuurman heeft gevraagd wat de ervaringen zijn met gedetailleerde
beschrijvingen rond bestaand gebruik in de drie proefgebieden, te weten de
Voordelta, de Weerribben Wieden en de Peelgebieden. Alleen de Voordelta beschikt
over een definitief beheerplan. In de twee andere proefgebieden zijn de beheerplannen
nog volop in ontwikkeling.De mate van het benodigde detail verschilt per gebied, zo blijkt uit een
vergelijk van deze beheerplannen. Dat verschil wordt veroorzaakt door de omvang
van de gebieden en de aard van de problematiek. De Voordelta heeft een watergebied
en daarom is volstaan met het benoemen van de verschillende gebruikersgroepen.
De conceptbeheerplannen voor de Peel en de Weerribben Wieden vragen meer een
beoordeling op het niveau van de individuele ondernemer. Hier is ook met het
oog op rek en ruimte maatwerk mogelijk en vereist.De heer Schuurman vraagt naar de ondersteuning van de beheerplanprocedure
vanuit het ministerie. Wij ondersteunen de opstellers van beheerplannen landelijk.
Daarvoor hebben wij het regiebureau Natura 2000 opgericht, overigens samen
met de provincies. Het regiebureau Natura 2000 zorgt ervoor dat de totstandkoming
van de beheerplannen in de 162 Natura-2000-gebieden gestroomlijnd verloopt.
Een juiste balans tussen tempo en zorgvuldigheid staat daarbij voorop. Ook
stuurt het regiebureau Natura 2000 het steunpunt aan.Het steunpunt helpt met het ontwikkelen en het ontsluiten van kennis over
inhoud en proces die nodig is voor het opstellen van beheerplannen. De kennis
en informatie zijn voor iedereen ontsloten. De heer Schuurman vraagt of iedereen
toegang heeft tot die kennis en informatie en het antwoord op die vraag is
dus ja.De heer Smaling stelt dat de opgave van het opstellen van beheerplannen
wordt onderschat. Hij zegt dat vertrouwen in andere overheden mooi is, maar
niet genoeg. Hij zegt: de toon is lief maar naïef. Ik heb behoefte om
uit te spreken dat ik, in tegenstelling tot de heer Smaling, wel vertrouwen
heb in andere overheden. Die nemen hun verantwoordelijkheid en doen hun uiterste
best om die verantwoordelijkheid waar te maken. Zij staan dichter bij zowel
de mensen in en rond de gebieden als bij de gebieden zelf. Voor dit proces
is gebiedspecifieke kennis onontbeerlijk. Er is dus niets naïefs aan.
Het is een kwestie van vertrouwen en bereidheid om te delegeren naar lagere
overheden.De heer Schuurman vraagt hoe het bevoegd gezag overzicht houdt van alle
verstorende activiteiten. In het kader van het beheerplan worden alle bestaande
activiteiten en concrete, voorzienbare, toekomstige ontwikkelingen en gecumuleerde
effecten bekeken. Dit gebeurt in het licht van de instandhoudingsdoelstellingen,
zoals die voor het gebied in omvang, tijd en ruimte worden uitgewerkt. Uiteraard
wordt daarbij ook gekeken naar de mitigerende effecten van de
verschillende beheermaatregelen. Op basis daarvan kan worden uitgezocht in
hoeverre dit gebruik doorgang kan vinden, eventueel onder bepaalde voorwaarden.
Het vergt een zorgvuldige aanpak om een zo volledig mogelijk beeld te krijgen
en om dit goed te onderbouwen.Als het beheerplan is vastgesteld, vormt dat het kader voor de volgende
zes jaar. Alles wat nieuw gebeurt in het gebied, moet worden beschouwd in
het licht van het beheerplan, de daarin uitgewerkte instandhoudingsmaatregelen
en de reeds toegestane activiteiten. Als de nieuwe activiteit leidt tot een
verslechtering of een significante verstoring, zal bij de vergunningverlening
worden getoetst in hoeverre dit aanvaardbaar is. Na zes jaar komt er een nieuw
beheerplan.De heer Doek vraagt naar de drinkwatervergunningen die voor 1 oktober
2005 zijn verleend. Het vergunde gebruik kan worden opgenomen in een beheerplan.
In het beheerplan kan ook rekening worden gehouden met nieuwe ontwikkelingen,
zoals de voorziene ingebruikneming van een deel van een grondwaterwetvergunning,
die voor die tijd nog niet feitelijk werd gebruikt. Bij de opname in het beheerplan
moet worden getoetst of de activiteit in de mate van gebruik waarvoor een
vergunning op basis van de Grondwaterwet is verleend, niet schadelijk is voor
de instandhoudingsdoelstelling van het gebied. Als dat nodig is, kunnen in
het beheerplan aanvullende voorwaarden aan dit gebruik worden gesteld. Zolang
het beheerplan nog niet is vastgesteld, geldt een vergunningplicht voor waterwinningen
als die schadelijke effecten kunnen hebben.De regeling voor bestaand gebruik in dit wetsvoorstel voorziet in een
vrijstelling van die vergunningplicht voor zover de handelingen daadwerkelijk
plaatsvonden voor 1 oktober 2005. Het gaat dan om het feitelijke gebruik
en niet om het vergunde gebruik. Het wetsvoorstel spreekt in de voorgestelde
definitie van bestaand gebruik immers over iedere handeling die voor 1 oktober
2005 werd verricht. Dat is een koppeling met het feitelijke gebruik. Enige
fluctuatie is mogelijk. De definitie van bestaand gebruik spreekt van handelingen
die niet of in niet betekenende mate zijn gewijzigd sinds 1 oktober 2005.De heer Doek (CDA):Ik dacht bij het begin van het betoog van de minister dat zij het iets
ruimer formuleerde dan in de memorie van antwoord. In de laatste alinea van
haar betoog komt zij echter precies terug op wat er staat in de memorie van
antwoord. Mijn vraag was erop gericht of er bij het opstellen van het beheerplan
rekening kan worden gehouden met het vergunde gebruik.Minister Verburg:Dat is nu precies het verschil tussen het mogelijk maken van bestaand
gebruik en wat mogelijk is in het beheerplan. Als de heer Doek bedoelt dat
er in het beheerplan meer mogelijkheden zijn dan nu rond het feitelijk gebruik
en dat je in het beheerplan kunt overeenkomen om het vergunde gebruik op te
nemen, kan ik dat bevestigen. Dat moet echter geregeld worden in het beheerplan.
Bij het bestaand gebruik gaat het om het feitelijke gebruik en dat wordt afgestemd
op 1 oktober 2005.De heer Doek (CDA):Ik heb de vraag gesteld of het geen overweging verdient om bij het opstellen
van het beheerplan direct te beoordelen of de vergunde onttrekking –
die in de vraagstelling vaak groter is dan het reeds gebruikte deel van de
vergunning – aanvaardbaar is. Volgens mij is het antwoord van de minister
ja.Minister Verburg:Zeker, dat kan.Voorzitter. De heer Koffeman vindt het ongewenst dat meer provincies vergunningen
gaan verlenen voor grote gebieden. De wet biedt daarvoor een voorziening.
Eén provincie is bevoegd gezag. Deze provincie handelt in overeenstemming
met de andere provincies. Er is dus altijd één provincie bevoegd.De heer Koffeman spreekt ook over zienswijzen die bij aanwijzing van de
Natura 2000-gebieden worden beperkt tot belanghebbenden. Hij geeft aan dat
hij dat in strijd vindt met het Verdrag van Aarhus. Dat is een algemene kwestie
die onder meer een rol speelt bij de Wabo. Mijn ambtgenoot van VROM vraagt
hierover voorlichting aan de Raad van State. De uitkomst wachten wij af. Overigens
zie ik in het kader van de Natuurbeschermingswet geen knelpunt, want "Aarhus"
gaat over besluiten met mogelijk negatieve gevolgen voor het milieu. Deze
aanwijzingsbesluiten leiden tot bescherming van natuurgebieden. Dan is er
per definitie geen sprake van negatieve gevolgen.De heer Schuurman wijst erop dat de Natuurbescher­mingswet voor ondernemers
kan leiden tot een grotere lastendruk. Ik zie erop toe dat de kosten binnen
het redelijke blijven. Het wetsvoorstel inzake bestaand gebruik is er dan
ook mede op gericht om waar mogelijk bestaande en voorziene activiteiten in
het beheerplan te kunnen opnemen. Overigens wijs ik er in algemene zin op
dat iedereen die een vergunning wil aanvragen, daar zelf de inspanningen voor
moet leveren. Ik denk bijvoorbeeld aan een bouwvergunning, een horecavergunning
enzovoorts. Dan zal de ondernemer, de aanvrager, ook het voorwerk moeten doen
of laten doen.De heer Smaling doet een suggestie voor betering rond de ammoniakmeting:
er moet worden gewerkt met realistische grenswaarden en groeiend wetenschappelijk
inzicht moet kunnen leiden tot inpassing. Ja, dat kan ook. Dat sluit ook aan
bij het advies van de taskforce Trojan. Er is ruimte voor de inpassing van
nieuwe wetenschappelijke inzichten. Dat kan met de bestaande wetgeving. Dat
zullen wij ook zeker doen.De heer Schaap heeft een vraag gesteld over de doelensystematiek van Natura
2000. Houdt deze wel voldoende rekening met autonome ontwikkelingen zoals
klimaatverandering en natuurlijke dynamiek? Ik heb al iets gezegd over de
robuustheid van de doelen die op landelijk niveau zijn vastgesteld. In aanvulling
daarop wil ik nog opmerken dat in 2015 een evaluatie van de doelen is voorzien
om tegemoet te kunnen komen aan systeemveranderingen die het bereiken van
eerder gestelde doelen niet langer realistisch maken. Ook voor die tijd bestaat
de mogelijkheid om in het proces van beheerplannen en aanwijzingsbesluiten
rekening te houden met nieuwe inzichten voor zover deze wetenschappelijk zijn
onderbouwd.De heer Schaap (VVD):De minister zegt "wetenschappelijk onderbouwd", maar uit de praktijk van
gebiedsinrichting enzovoorts kunnen natuurlijk ook allerlei ervaringen naar
voren komen. Wetenschappelijk of niet, dan blijkt gewoon dat een gesteld doel
niet vast te houden is en dat je misschien wel op je schreden
moet terugkomen. Is daar ook ruimte voor?Minister Verburg:Ik zie het punt, maar dan nog moet dit wetenschappelijk onderbouwd kunnen
worden. Laten wij dat wel van een onderbouwing voorzien. Ik geef wel aan dat
de mogelijkheid in 2015 wat ruimer wordt. Voor die tijd is die mogelijkheid
er als dit op basis van praktijkinzichten die wetenschappelijk zijn onderbouwd,
noodzakelijk en evident is.De heer Schaap heeft ook nog een vraag gesteld over de dynamiek in het
Boetelerveld. Hij geeft aan dat de Natura 2000-doelensystematiek nodeloos
krampachtig en theoretisch zou zijn. Hij noemde daarbij het Boetelerveld.
Ik heb al aangegeven dat in de doelensystematiek van Natura 2000 voldoende
rekening kan worden gehouden met de natuurlijke dynamiek van de systemen.
Er is immers geen deadline waarbinnen de ambities gerealiseerd moeten zijn.
Ook de instandhoudingsdoelen zijn verre van rigide. Ik zeg het mijn voorganger
na: in het kader van Natura 2000 kan veel, maar niet alles.Natura 2000 benoemt heel concreet de habitattypen waarvoor gebieden zijn
of worden aangewezen. Dat schept mijns inziens juist helderheid. Het geeft
focus aan het ontwikkelen van een toegesneden maatregelenpakket. Over het
Boetelerveld concludeer ik dat de beoogde maatregelen voortvloeiend uit het
Nationaal bestuursakkoord water en de Kaderrichtlijn Water juist voorwaardenscheppend
zijn voor de realisatie van de Natura 2000-doelen. In dat opzicht vind ik
dat er sprake is van een integrale en elkaar versterkende toepassing van beleidsinstrumenten.De heer Schuurman heeft gevraagd hoe het zit met een nieuw bedrijf dat
hetzelfde aantal koeien heeft en een moderne stal, maar moeilijk een vergunning
kan krijgen. Activiteiten die op 1 oktober 2005 al niet plaatsvonden
of die een betekenende wijziging inhouden ten opzichte van de toen wel plaatsvindende
activiteiten, zijn nieuw. Dat is immers geen bestaand gebruik. Deze activiteiten
zijn vergunningplichtig in geval van potentiële verslechtering van de
kwaliteit van een gebied. Als een bedrijf wordt gestart in het gebied met
een aantal koeien en met een nieuwe stal en de uitstoot neemt daardoor per
saldo niet toe – door staltechnieken of doordat een ander bedrijf stopt
met het houden van koeien – dan kan saldering plaatsvinden. Een vergunning
zal dan over het algemeen geen probleem zijn. Het gaat echter niet per se
om het totale aantal koeien in het gebied. Van belang is of specifiek op de
voor stikstof gevoelige natuurwaarden van de beschermde habitat geen toename
van de depositie plaatsvindt. Dat is natuurlijk afhankelijk van de ligging
van de betrokken salderende bedrijven ten opzichte van de natuurwaarden. Dat
vraagt dus om afweging en het nodige onderzoek per gebied.De heer Doek vraagt hoe het zit met de realisatie van agrarisch en particulier
natuurbeheer. Ik ben het met hem eens. Het huidige subsidiestelsel voor agrarisch
natuurbeheer is vastgelegd in de provinciale regeling. De realisatie van de
ecologische hoofdstructuur via particulier natuurbeheer verloopt inderdaad
trager. Het is terecht dat hij daar de vinger op legt. Daarom ben ik samen
met provincies, particulieren, agrariërs, terreinbeherende organisaties
en rentmeesters een traject gestart om te onderzoeken hoe op korte termijn
een forse impuls kan worden gegeven aan het particulier natuurbeheer. Ik vind
particulier en agrarisch natuurbeheer van belang. Wij zullen dat ook zeker
moeten stimuleren.De heer Koffeman spreekt, los van de Natuurbescher­mingswet, over
het schrappen in de soortenlijst en de evaluatie van de Flora- en faunawet.
Door nu de bescherming te schrappen voor algemeen voorkomende soorten worden
dieren vogelvrij verklaard. Dat vindt hij in tegenstelling met de doelstelling
van de wet. De doelstelling van de wet is het behoud van biodiversiteit. Daarom
streven wij naar een gunstige staat van instandhouding van soorten. Van soorten
die algemeen voorkomen is de staat van de instandhouding niet in het geding.
Een extra beschermingsniveau voor hen is dus niet langer aan de orde. Ik wijs
er wel op dat de zorgplicht van toepassing blijft.Verder sprak de heer Koffeman nog over het Faunafonds. Dit fonds zou zowel
ontheffingen verlenen als iets zeggen over schadevergoeding. Het Faunafonds
verleent geen ontheffingen. Het kan wel desgevraagd adviseren over een ontheffingsaanvrage.
Alle besluiten en adviezen van het Faunafonds worden vastgesteld door het
bestuur en dat bestaat uit leden die afkomstig zijn uit de kringen van een
breed scala aan maatschappelijke geledingen. Voor het uitkeren van schadevergoeding
worden de beleidsregels toegepast en daarmee is de vergoedingsprocedure transparant,
controleerbaar en dus ook democratisch controleerbaar.Dan kom ik op de jacht in natuurgebieden, waar de heer Koffeman ook over
sprak. Het is goed mogelijk dat in bepaalde gevallen jacht significant verstorend
is. Of dit het geval is, moet bij het beheerplan worden beoordeeld. Als sprake
is van een significante verstoring, dan zal de jacht niet worden opgenomen
in het beheerplan tenzij eerst een passende beoordeling plaatsvindt en daaruit
blijkt dat er geen gevaar is voor de natuurwaarden. De jacht blijft dan verboden,
behoudens bij het verlenen van een vergunning.De heer Koffeman (PvdD):Nu valt het mij toch op dat de minister zich zorgen maakt over vogels
die zouden kunnen schrikken als kinderen in hun handen klappen wanneer zij
met hun ouders in het bos lopen. Dat is een argument voor de minister om geen
meldingsplicht te willen, anders zou die er ook moeten zijn voor de ouders
met die kinderen. Maar als jagers dieren doodschieten met geweren zonder knaldempers,
hoeft dat volgens de minister weer niet in alle gevallen een significante
verstoring op te leveren. Daar zit toch een tegenstrijdigheid in? Of zie ik
dat nu verkeerd?Minister Verburg:Zodra er sprake is van een significante verstoring moet er een passende
beoordeling plaatsvinden en moet er ook een vergunning worden verleend.De heer Koffeman (PvdD):Maar zijn er omstandigheden denkbaar dat jagers een bos ingaan om voor
hun plezier dieren dood te schieten? Ik heb het niet over de noodzakelijke
jacht. Kan de minister zich voorstellen dat er situaties zijn waaruit geen
signficante verstoring voortvloeit?Minister Verburg:Ik kan mij heel veel voorstellen, maar wij hebben daar spelregels voor
opgesteld die ook gehandhaafd moeten worden. Ik wil niet in dit soort casuïstiek
treden, want dan zijn wij op tweede kerstdag nog bezig. De voorwaarden
zijn helder en spelregels moeten er ook zijn.De heer Koffeman (PvdD):Wij hebben het over consistentie van beleid. Een van de spelregels die
wij in dit land hebben afgesproken en waarop de minister zich terecht beroept,
is dat er in dit land niet wordt gejaagd in natuurgebieden. Per definitie
niet. De minister wil die spelregels echter veranderen in die zin dat er straks
wel mag worden gejaagd in natuurgebieden. Ik vraag haar waarom zij dat wil,
want er is geen enkele noodzaak voor, terwijl er wel een significante verstoring
uit voortvloeit. Als ik die vraag stel, antwoordt de minister mij dat zij
hier niet in casuïstiek wil vervallen omdat wij dan op tweede kerstdag
nog bezig zijn. Dat mag zo zijn, maar waarom laat zij het niet gewoon zoals
het is? Wij hebben afgesproken dat er niet in natuurgebieden wordt gejaagd.Minister Verburg:Dit komt bij de behandeling van de geïntegreerde natuurwetgeving
aan de orde. Daarbij zullen voorstellen worden gedaan over het al dan niet
vaststellen van regelgeving rond beheer. De heer Schaap heeft gisteren gezegd
dat beheersen onderdeel vormt van beheren. In een land met zo veel ambities
moeten wij ook heel zorgvuldig kijken welke soorten onze bescherming nodig
hebben en waar het nodig is om op te treden – te beheersen – opdat
bepaalde soorten vreedzaam kunnen samen leven en niet te lijden hebben van
een te sterke dominantie van predatoren, waardoor de soort ook weer wordt
bedreigd. Die situatie zullen wij in kaart moeten brengen. Er zijn voldoende
voorbeelden van beschermen waar nodig en van beheersen, eveneens waar nodig.
Dat vraagt een balans binnen de verantwoordelijkheden die de zorgplicht ons
oplegt. Wij zullen dat gewetensvol doen.De heer Koffeman heeft ook gesproken over het uitbreiden van de soorten
roofvogels voor de jacht. Hij vindt dat niet nodig. Hij beschouwt dit ook
als plezierjacht. Onder verwijzing naar de memorie van antwoord, waarin staat
dat de regering de verdringing van inheemse soorten gering acht, vraagt hij
waarop dit is gebaseerd. Nu mogen de jacht, het beheer en de schadebestrijding
alleen met de havik en de slechtvalk worden uitgeoefend. Voor het weren van
bepaalde schadesoorten op en rond bijvoorbeeld vliegvelden kan de inzet ook
van andere roofvogels effectiever zijn. Ik denk in dit verband aan de woestijnbuizerd.
Doordat er slechts een beperkt aantal vergunninghouders bestaat en de valkeniers
ten koste van alles willen voorkomen dat de dieren ontsnappen, is de kans
op verdringing van inheemse soorten klein. In het licht van de aangekondigde
integratie van de natuurwetgeving zal ik de haalbaarheid en de wenselijkheid
van deze wetswijziging nader bestuderen. Daarbij wordt ook het risico van
kruising en verdringing van inheemse soorten meegewogen.De heer Koffeman heeft gesproken over de plaatsing van de vos op de landelijke
vrijstellingslijst. De vos is op de landelijke vrijstellingslijst geplaatst,
juist vanwege de schade of dreigende schade die deze aanricht aan weidevogels
en andere kwetsbare fauna. Definitieve uitspraken over de invloed van de plaatsing
op de landelijke vrijstellingslijst zijn nog niet te doen. Daarvoor is plaatsing
van de vos op deze lijst nog te kort geleden. Eerder onderzoek naar predatie
van weidevogels gaf aan dat er een breed scala aan predatoren is, waaronder
de vos. Er loopt nog een onderzoek over weidevogels en het onderzoek naar
de predatie is daar een onderdeel van.De heer Koffeman heeft opgemerkt dat zelfregulering niet bij natuurbescherming
past. Dat is een visie die ik niet deel. Ik streef naar een actieve rol van
maatschappelijke partners en lokale belanghebbenden bij de uitvoering en naleving
van het natuurbeleid. Daarnaast moet er natuurlijk ook wettelijke waarborgen
bestaan en die zitten in de natuurwetten.De heer Smaling heeft gevraagd in hoeverre landbouwers in en rondom Natura
2000-gebieden met voorrang gebruik kunnen maken van de Europese gelden uit
de tweede pijler, aangevuld met cofinanciering uit POP-2. De houtskoolschets
die ik op 12 september jongstleden aan de Tweede Kamer heb verstuurd,
geeft de hoofdrichting van Nederland aan bij de herziening van het gemeenschappelijk
landbouwbeleid na 2013. Ik heb daarbij de mogelijk waardevolle gebieden aangegeven,
waarbij wij het belangrijk vinden dat in die gebieden ook economische –
lees: agrarische – praktijken plaatsvinden, al zullen wij daar soms
iets extra's aan moeten doen omdat diezelfde boeren ook belangrijk zijn voor
het onderhoud van het landschap. In 2009 vindt de review van POP-2 plaats.
Dat kan leiden tot een andere inzet van middelen, maar daarmee zullen wij
de samenhang met de health check – de tussenbalans – die wij net
dit jaar hebben afgerond en meer specifiek ook de modulatie niet uit het oog
verliezen. Bovendien geldt natuurlijk wel dat een keuze voor de extra ondersteuning
van landbouwers in of rondom Natura 2000-gebieden niet automatisch de ruimte
mag beperken om elders iets te doen. Deze gedachte kan worden betrokken in
de review van de POP-2.De heer Smaling (SP):Ik ben blij met wat de minister zegt. Zij licht de health check eruit.
Het woord "health" slaat niet meteen op de natuur maar op het Europees landbouwbeleid,
maar dat kan als neveneffect hebben dat de natuur er nog beter van wordt.
Zij gebruikt echter wel verschillende zaken uit die health check. Enerzijds
is de hoeveelheid tweedepijlergelden straks natuurlijk omvangrijker door de
afgesproken stijging van het percentage, maar anderzijds is de braakleggingsregeling
ter ziele en hetzelfde geldt voor de melkquotering. Dat zijn toch twee "tegen
elkaar opgaande" beslissingen, namelijk beslissingen die elkaar ook weer lijken
uit te middelen. Of zie ik dat helemaal verkeerd?Minister Verburg:Niet helemaal verkeerd maar het is in ieder geval geen automatisme. Bij
de health check hebben wij het natuurlijk niet alleen over een gezondheidstest
voor de landbouw maar toch ook over de kwaliteit van het landschap en de landelijke
omgeving. Zoals de Kamer weet, zijn de agrariërs daar al eeuwenlang ook
de beheerders en stoffeerders van. Dat moet wat mij betreft ook gewoon zo
blijven. Tegelijkertijd moet dat ook wel mogelijk zijn. Ik vind het idee van
de heer Smaling dan ook relevant en ik heb het opgenomen bij mijn houtskoolschets.
Het is mogelijk om agrariërs via de middelen uit de health check en wellicht
ook via de herziening van POP-2 in 2009 ook te belonen voor hun bijdrage aan
maatschappelijke waarden.De heer Smaling (SP):Dat is erg bemoedigend, maar ik heb wel een waarschuwing.
Wij hebben 40.000 km2 en niet 60.000 of 80.000. Wij kunnen niet
alles.Minister Verburg:Zo is het! 43.000 km2. Wij groeien af en toe nog in land.Voorzitter. Ik ben zeer geïnteresseerd in de bijdragen van uw Kamer
in tweede termijn.De heer Smaling (SP):Ik zou graag een paar minuten schorsing vragen alvorens de tweede termijn
te beginnen.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.De heer Schaap (VVD):Voorzitter. Ik dank de minister hartelijk voor haar uitgebreide beantwoording,
maar vooral ook voor de stijl waarin zij antwoordt en voor de open dialoog
met de Kamer. Zij staat open voor zaken die wij hier naar voren brengen. Ik
geef haar een groot compliment voor de wijze waarop zij dit oppakt.Voorzitter. Ik ben het eens met de aanpak van de minister met betrekking
tot deze wetswijzigingen. Zij zegt: de praktijk heeft het nodig en ik wil
de praktijk gebruiken om te bezien of daaruit ingrediënten voortvloeien
voor de integrale natuurwet. Dat lijkt mij een heel goede aanpak, want het
integratieproces van die wetten is toch al ingewikkeld. Dat praktijk daarin
wordt meegenomen, lijkt mij alleen maar dienstiger voor het maken van een
goede, werkbare wet.Ik dank de minister ook voor het open oog dat zij heeft voor de regionale
bijzonderheden die in het land bestaan rond de invulling van de natuurwetgeving.
Generiek is er uiteraard altijd het nodige te regelen, maar de praktijk is
buitengewoon divers in het hele land en dat dringt vaak maar moeizaam door
tot de Haagse burelen. Het is dus goed dat er spelregels zijn die een eigen
invulling voor de regio mogelijk maken. De minister heeft ook gezegd dat dit
hard nodig is voor een haalbare invulling van het beleid. Dat zal wel blijken.
Over de doelensystematiek zei de minister dat er veel kan, maar niet alles.
Ik ben haar erg erkentelijk voor het feit dat dit het uitgangspunt blijkt
te zijn. Het hoeft niet eens zo negatief te worden geformuleerd, want in de
praktijk zal ook weer veel mogelijk blijken te zijn, wat je nooit had verwacht.
Laten wij het ook maar die ruimte geven.De minister heeft ook iets gezegd over de aansluiting bij het beleid inzake
de Kaderrichtlijn Water, waaraan inmiddels hier en daar al vrij grootschalig
uitvoering wordt gegeven. Volgens de minister mag het niet zo zijn dat Natura
2000 altijd dominant is en dat de rest zich maar moet aanpassen. Beide beleidslijnen
moeten ook met elkaar verweven kunnen raken. Ik heb overigens het Boetelerveld
slechts als voorbeeld gebruikt om aan te geven dat iets administratief buitengewoon
lastig kan worden. Als je dan hardnekkig aan een doelstelling vasthoudt, kan
de schade groot zijn. Maar met de toezegging van de minister dat beleidslijnen
bijeengebracht moeten kunnen worden, ben ik tevreden.De minister vroeg of deze Kamer haar zou uitnodigen om volgend jaar nog
eens terug te komen op alles wat zich ontwikkelt rond de beheerplannen en
rond de praktijk van de wetswijzigingen en het bestaande beleid. Welnu, de
VVD-fractie zou het erg op prijs stellen als de minister, zodra de beheerplannen
in hoofdlijnen gereedkomen en er enig zicht is op de toepassing van de wetswijzigingen
waartoe wij vandaag toe moeten besluiten, nog eens in de Kamer terugkwam,
voor mijn part met een korte evaluatienotitie. Dan kunnen wij beoordelen hoe
een en ander zich ontwikkelt en aangeven wat wij ervan vinden. Wij zouden
het ook toejuichen wanneer dan zaken als dynamiek, haalbaarheid en betaalbaarheid,
maar ook bijvoorbeeld de mogelijke bureaucratische last die deze wet met zich
brengt, onderwerp van nader debat zouden kunnen zijn.Er is enige discussie geweest over bufferzones. De VVD-fractie is er niet
voor om dat generiek vast te leggen. Wij houden het bij maatwerk, waardoor
er regionaal een goede afweging tot stand kan worden gebracht, waarbij ook
het oog wordt gehouden op het evenwicht tussen landbouw, economie, cultuur
en dergelijke. Die afweging kan alleen maar goed worden gemaakt in de regio.Ik ben gisteren vrij kritisch door de begrippen heen gegaan, omdat veel
begrippen open zijn. De minister stelt terecht dat het voordeel van open begrippen
is dat niet alles strikt is vastgelegd. Het nadeel in dit land van open wettelijke
begrippen is echter, dat je voor je het weet te maken hebt met een hele sleep
aan rechtsgangen. Ik ben er erg beducht voor dat dit ook in dit geval zal
gebeuren. Mocht dat het geval zijn, dan hoort dat ook bij de bureaucratische
last en is dat misschien iets om volgend jaar nog eens op terug te komen.Ten slotte dank ik de minister voor het gestelde over de voorzorg. Ik
zei het al: ik ben daarover gisteren wat provocerend geweest. Daarbij ging
het vooral om het harde principe. Het lijkt mij heel gevaarlijk om alles te
onderwerpen aan de keiharde voorzorgstelling, waarbij negatieve bewijsvoering
voorop staat. Op uitnodiging van de overkant heeft de minister al gezegd dat
zij daarop terug wil komen in Brussels verband, om te bezien of zo'n hard
principe nog wel van deze tijd is, waarbij "van deze tijd" overigens ook een
beetje een zacht principe is. Laten wij ons gewoon vragen of het wel werkbaar
is, en niet beter kan worden vervangen door uitgangspunten die meer ruimte
geven voor risico en voor open mogelijkheden.De heer Doek (CDA):Voorzitter. Ik dank de minister voor haar zeer heldere en kordate uiteenzetting,
maar ook voor de handreiking en de dialoog met deze Kamer. Met name vind ik
haar toezegging aan de Kamer, om met betrekking tot de meldingen met een pilot
te beginnen, een goede zaak. Gaarne ondersteun ik de suggestie van collega
Schaap, die door de minister is overgenomen, om in de loop van volgend jaar
een themadebat te voeren aan de hand van de ontwikkelingen op het gebied van
de beheerplannen. Misschien kunnen wij dan ook alvast enkele lijnen uitzetten
met betrekking tot onderwerpen waarover een aantal fracties nu al een debat
heeft willen voeren, inzake de nieuwe, te wijzigen natuurwetgeving in dit
land.De opmerkingen die de minister heeft gemaakt over het agrarisch en particulier
natuurbeheer zijn de CDA-fractie uit het hart gegrepen. Wij zijn met de minister
een groot voorstander daarvan. Het blijft voor ons echter een punt van zorg.
Ik begrijp dat de minister bezig is met een onderzoek, samen met de relevante
partijen, naar de vraag hoe wij op dat gebied een beter resultaat
kunnen bereiken. Ik zou graag van haar horen dat zij te zijner tijd, als zij
daar wat meer van weet, de informatie daarover naar deze Kamer zou willen
sturen.De tweede vraag die ik de minister had gesteld, maar nog niet beantwoord
heb gekregen, op dit terrein is: stelt u zich eens voor dat u, ondanks de
inspanningen toch tot de conclusie moet komen, ook gezien de termijn van 2015
tot 2018, dat het niet gaat lukken, terwijl wij toch de ehs willen realiseren –
daarin is nu eenmaal opgenomen dat wij 42.000 hectare gebruiken voor particulier
natuurbeheer, nog los van het agrarisch natuurbeheer – wat gaan wij
dan doen? Daarover zou ik graag een reactie van de minister willen horen.De heer Eigeman (PvdA):Voorzitter. Ik dank de minister voor haar uitgebreide antwoord. Ik sluit
mij aan bij de lovende woorden van collega Schaap. Ik kijk ook uit naar een
themadebat met deze minister, juist over dit onderwerp, want het gaat haar
aan het hart en dat is een goede zaak.Ik heb nog een paar opmerkingen. In de eerste plaats over de afhandeling
van de motie-Cramer/Jacobi. Ik voel mij wat ongemakkelijk, want het gaat om
een motie die door de Tweede Kamer is aangenomen. De minister heeft tegen
de heer Schuurman een aantal dingen gezegd over de meldingsplicht. Dat is
op zichzelf genomen niet verkeerd, maar ik constateer wel dat wij nu als het
ware gaan oefenen in een beperkt gebied, terwijl naar mijn idee de strekking
van het invoeren van de meldingsplicht was, om de bestaande praktijk en de
aanloop naar beheerplannen beter vorm te geven. Dat gaat nu wellicht gebeuren,
in pilotvorm en voor een beperkt gebied. Het was mijn fractie een lief ding
waard geweest als wij dat wat breder hadden gedaan. Het antwoord van de minister
is echter duidelijk. Er ligt overigens nog een uitgebreid antwoord aan de
Tweede Kamer op vragen in het kader van een schriftelijk overleg dat aan het
eind van afgelopen week, rustig in het weekend, heeft plaatsgevonden. Dat
hebben wij vandaag niet bij de beraadslagingen kunnen betrekken. Dat is jammer,
maar de tijd is nu eenmaal de tijd. Daaraan doen wij niets.De inhoudelijke achtergronden waarover wij vandaag hebben gesproken, zijn
uitgebreid ter sprake geweest. Zoals ik zonet heb aangegeven, zie ik uit naar
een nieuw debat daarover. Er is natuurlijk ook een samenhang met andere plannenmakerij,
bijvoorbeeld rondom water en de herinrichting van Nederland. Dit heb ik bij
interruptie al aangegeven. Ik denk dat het nog een stevige slag zal worden
hoe wij met de EU-regelgeving en de Natura 2000-gebieden zullen omgaan. Collega
Smaling heeft daarover gisteren behartigenswaardige dingen gezegd.Voor mijn fractie blijft staan dat datgene wat wij vandaag doen, in feite
vooruitloopt. Ik heb in eerste termijn mijn twijfel over het ingezette instrumentarium
breed neergelegd. De minister is nog niet heel uitgebreid ingegaan op het
gegeven dat met deze wet wat betreft de rol van de provincie en de beheerplannen
iets wordt teruggenomen wat in de nieuwe Wet ruimtelijke ordening is geregeld.
De vraag is of dat wenselijk is. Daarover zou ik graag meer horen. De minister
persisteert bij de aanwijzingsbevoegdheid van haarzelf als bevoegd gezag.
Mede onder verwijzing naar wat de Raad van State daarover heeft gezegd, is
de vraag of het niet beter was geweest om toch de Wet op de ruimtelijke ordening
op dat punt te blijven toepassen.Over de cumulatie-effecten blijf ik met de minister van mening verschillen.
Zij haalt EU-commissaris Dimas aan. Zij heeft uitgebreid gebruikgemaakt van
de nadere memorie van toelichting. Wanneer wordt vastgesteld of een activiteit
een verslechterend effect of een significant verstorend effect heeft op natuurwaarden,
moet altijd gekeken worden. Zoals ik in eerste termijn heb aangegeven, gaat
het daar nu juist om: wanneer en of. Vervolgens blijft het mogelijk –
ook dat blijkt uit de nadere memorie van toelichting – dat geen passende
beoordeling wordt gemaakt. Ondanks alle woorden die erover gesproken zijn,
levert dat twijfel op over de vraag of deze wet de inbreuk op de Habitatrichtlijn
wel of niet voldoende repareert. Deze twijfels blijven bestaan. Dat geldt
eveneens ten aanzien van de passages over saldering.Er is een bestuurlijk perspectief. Toen ik eenmaal op mijn plek zat, realiseerde
ik mij dat eind 2011 dichterbij was dan ik had gedacht. Dat is twee jaar;
dat is inderdaad fors. In die zin wil ik de minister nog wel volgen. Laten
wij in 2011 tot een aanzet voor nieuwe wetgeving komen. Dan is het nog niet
eens allemaal deze Kamer en de Tweede Kamer gepasseerd, zo realiseer ik mij
ook. Wij spreken dus over twee jaar. Als wij in die twee jaar al gebruikmaken
van de mogelijkheden die de huidige beheerplannen bieden, blijven wij naar
mijn mening met de huidige praktijk dingen doen die voldoende zijn wat betreft
natuurbescherming, en blijft er een vraagteken staan bij de noodzaak van aanneming
van deze wetswijziging. Met dat vraagteken beëindig ik mijn tweede termijn.De heer Koffeman (PvdD):Voorzitter. Ik dank de minister voor de beantwoording van vragen in eerste
termijn. Ik stel vast dat er sprake is van een verdere verschraling van de
natuurwetgeving. De wijziging van de Natuur­beschermingswet is noodzakelijk
vanuit Europees perspectief, maar de overige zaken zijn er wat ons betreft
met de haren bij gesleept. De minister heeft in eerste termijn niet duidelijk
gemaakt waarom die overige zaken nu eveneens per se geregeld zouden moeten
worden. Daaruit vloeit een duidelijke en onnodige verslechtering voort.Significante verstoring of niet-significante verstoring kan niet worden
overgelaten aan het oordeel van individuele burgers of ondernemers, maar vraagt
om een meldingsplicht. Deze moet niet tijdelijk zijn, op kleine schaal en
in een proefregio, maar integraal en vanuit het voorzorgsprincipe, een principe
dat de minister kennelijk niet deelt.De minister geeft aan dat zij een jachtverbod in natuurgebieden wil opheffen,
maar zij geeft niet aan wat zij wil met de natuurgebieden die niet vallen
onder de Natura 2000-regeling. Voor deze gebieden zullen geen verplichte beheerplannen
worden opgesteld, zodat ook niet duidelijk zal zijn welke significante of
niet-significante verstoring daar optreedt. De minister spreekt over "beheren"
en "beheerser", maar gaat daarbij volledig voorbij aan het feit dat de huidige
wet reeds alle ruimte biedt voor beheer in termen van schadebestrijding. Er
mag op dit moment al geschoten worden in natuurgebieden als daar schade dreigt,
als over populaties dreigen te ontstaan of als welke andere
vorm van regulering ook gewenst is.De nieuwe regeling heeft geen ander doel dan de plezierjacht toe te staan
in natuurgebieden, en de minister maakt op geen enkele manier duidelijk waarom
dat nodig is. Jacht betekent in de huidige terminologie met nadruk niet schadebestrijding,
maar schieten zonder noodzaak. Dat leidt in alle gevallen tot een significante
verstoring. Het is dus onbegrijpelijk dat dit enig redelijk doel zou kunnen
dienen dat deze wijziging rechtvaardigt. 97% van de Nederlanders wijst
de plezierjacht af, en de minister wil de plezierjacht in natuurgebieden,
waaronder Natura 2000-gebieden, weer gaan toestaan. Dat geeft aan dat de minister
de verstoring door jagers kennelijk minder problematisch vindt dan de verstoring
door spelende kinderen. Dat is wat mij betreft een verkeerde taxatie.De heer Schuurman (ChristenUnie):Voorzitter. Ook nu reageer ik mede namens de fractie van de SGP. Toen
wij aan de behandeling van dit wetsvoorstel begonnen, was onze overweging
vooral deze: minister, wat jammer dat u niet gewoon aan de vraag van Europa
voldoet en de andere zaken er buiten laat. Gaandeweg de behandeling van het
wetsvoorstel is ons toch ook wel duidelijk geworden dat het een voordeel heeft
om die andere zaken mede aan de orde te stellen. Het eerste punt had onze
volledige instemming. Over de benadering van de andere zaken hadden wij nogal
wat fundamentele vragen. Ik dank de minister zeer voor de uitvoerige wijze
waarop zij daarop is ingegaan.Het is duidelijk geworden dat het in het traject naar wat ik maar even
noem de "integratiewet" van 2011, niet mogelijk is om alles in één
keer voldoende goed te regelen. Ik denk aan de meldingsplicht. In elk geval
wordt met het voornemen van de minister wel de intentie duidelijk om precies
te weten wat de effecten van allerlei gebeurtenissen en activiteiten zijn,
omdat dat in een bepaald gebied gemeld gaat worden, zodat het te zijner tijd
volledig in de nieuwe wet kan worden opgenomen. Dat levert ons dan weer een
boeiende discussie op in deze Kamer, denk ik.Met betrekking tot de plantoets heb ik de minister twee keer horen zeggen
dat zij inderdaad wil dat de provincie daarin een belangrijke rol speelt.
In de wetstekst blijft echter een spanning te zien tussen de provincie en
de mogelijkheden van gemeenten en waterschappen. Ik denk dat collega Eigeman
dat ook heeft uitgedrukt. Die onzekerheid blijft gelden. Weliswaar heb ik
de minister twee keer de provincie horen benadrukken, maar als ik kijk naar
de nadere memorie van antwoord en de memorie van antwoord, krijg ik toch een
wat andere indruk. Dat is een kwestie die niet helemaal is opgelost. Ook deze
zaak zal echter ongetwijfeld op weg naar 2011 opnieuw aan de orde komen. Verschillende
collega's hebben voorgesteld om dat volgend jaar te doen. Binnenkort hebben
wij een beleidsdebat over biotechnologie. Wie weet kunnen wij volgend jaar
het beleidsdebat concentreren op dat wat er allemaal te zijner tijd in de
natuurwet moet komen.Dan kunnen wij ook uitvoerig ingaan op het verhaal van de heer Schaap.
Ik heb dat gisteravond al even per interruptie gedaan. Dat verhaal beviel
mij niet helemaal, en soms helemaal niet. Toch was ik blij dat hij het aan
de orde stelde. Er is nu te weinig tijd voor geweest, maar ik beloof hem dat
wij hem van een wat duidelijker en weloverwogen antwoord zullen voorzien als
hij dat verhaal volgend jaar opnieuw aan de orde stelt. Dan zal ik hem bijvoorbeeld
ook proberen duidelijk te maken waarom in het bijzonder in onze tijd natuurbescher­mingsbeleid
nodig is. In onze tijd is dit vooral nodig omdat onze cultuur een geweldige
dynamiek vertoont die ongekend is in de geschiedenis, waardoor ook ons cultuurgebied,
dat oorspronkelijk natuurgebied was, in gevaar komt. Ik zie dat de voorzitter
mij waarschuwt omdat ik over mijn tijd ben. Ik houd gauw op, maar de heer
Schaap kan tevreden zijn met de belofte dat wij er nog eens op zullen terugkomen.De heer Smaling (SP):Voorzitter. Ik ben zeer blij met het aanbod van de minister om samen met
haar door het Natura 2000-gebied te bewegen. Ik stel daarbij wel voor dat
zij hardloopt en ik haar als een koene ridder te paard chaperonneer en niet
andersom. Ik houd erg van paardrijden, maar een marathon zie ik toch het liefste
op televisie.Ik dank de minister zeer voor de beantwoording. Deze was levendig en inhoudelijk.
Ook voor de schriftelijke ronden zeg ik de minister en de deskundige medewerkers
van het ministerie van LNV dank. De minister heeft in het debat een aantal
kleine handreikingen gedaan. Dat is prettig. Wij kennen elkaar nog niet zo
goed, en ik vroeg mij af of wij de voet van de minister een centimeter naar
voren zouden kunnen krijgen. Dat is volgens mij gelukt. Ik ben dus redelijk
tevreden. Ook ik zie met name uit naar de nieuwe natuurwet, of dit nu 2011
wordt of iets daarvoor. Ik begrijp dat het even duurt voordat zoiets helemaal
is opgeschreven en afgerond. Dat is logisch. Ik zou toch graag zien dat enige
spoed wordt betracht. Het wetje waarover wij het nu hebben, houdt in feite
een beetje op. Dat zou in ieder geval kunnen.De minister heeft mij erop aangesproken dat ik weinig vertrouwen heb in
allerlei overheidslagen. Ik weerspreek dit, maar daarmee pleit ik mijzelf
nog niet vrij. Ik moet maar aantonen dat het anders is. Wel wil ik de minister
erop wijzen dat zij op haar beurt misschien weer te goedgelovig is. Wij heb
het even gehad over VNO-NCW en LTO Nederland. Iedere belangenorganisatie staat
voor een bepaald segment van een deel van de samenleving dat zich druk maakt
over iets, zoals in dit geval een natuurgebied. Ik heb hier een column van
Elco Brinkman. Hij siert of ontsiert elk jaar weer de Volkskrant als een van
de belangrijkste mensen van dit land. Brinkman zegt over Natura 2000: "Zo
mogen wegen buiten de Naturagebieden niet onbeperkt herrie veroorzaken. Ik
maak mij zorgen over dit soort eenzijdige acties van een deel van onze overheid.
Ik ben niet de enige. Een ruime meerderheid van de Kamer wil van de verantwoordelijke
minister weten welke negatieve gevolgen Natura 2000-gebieden hebben voor de
ruimtelijke inrichting van ons land. Al veel vaker heb ik gepleit voor een
integrale aanpak van de ruimtelijke inrichting van Nederland. Leg je het Natura
2000-programma naast bijvoorbeeld de visie Randstad 2040, dan moet je helaas
constateren dat de betrokken overheden los van elkaar opereren en dat een
integrale aanpak nog ver te zoeken is." Tja, dat is een mening. Een neutrale,
onafhankelijke mediator zou ik Brinkman echter niet willen noemen. Los van de prettige gedachtewisseling die wij gehad hebben, heeft ook
de SP-fractie moeite met een aantal begrippen die nog in deze wet voorkomen
en met name met "enkele andere zaken" te maken hebben. Dat het Europees geregeld
moet worden en dat bestaande gebruikers het prettig vinden om te weten waar
zij aan toe zijn, is helder, maar significantie is nu juist het probleem met
dit soort begrippen. De minister zegt dat het niet in beton is gegoten. Als
het niet in beton gegoten is, is het voor iedereen in het land onduidelijk
wanneer je wel of niet significant iets verstoort. De vraag over de cumulatie
is nog niet naar tevredenheid behandeld, net zo min als de vraag over de externe
werking. Zoals het er nu voorstaat, zul je vaak in retrospect moeten vaststellen
dat ergens cumulatie is geweest en dat wij dit niet in de gaten hebben gehad
omdat er geen goede databestanden of signaleringsmechanismen zijn die voortijdig
cumulatie kunnen signaleren en tegenhouden. Saldering is ook genoemd. Dat
is ook een risico. Je neemt met saldering eigenlijk een voorschotje op maatregelen
die dit dan weer compenseren. Dat is ook tricky. De juridische borging over
de beheerplannen is weliswaar niet door mij echt aan de orde gesteld, maar
dat is ook een nog zwak punt. Dit heeft mij doen besluiten om met een aantal
collega's bij wijze van kerstgeschenk de minister een motie aan te bieden.De voorzitter:Door de leden Smaling, Böhler, Koffeman, Eigeman en Schuurman wordt
de volgende motie voorgesteld:De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat de Europese Habitatrichtlijn Nederland verplicht tot het
aanwijzen van een groot areaal aan Natura 2000-gebieden;constaterende dat Nederland liefst 162 grote en kleine gebieden als zodanig
heeft aangemeld c.q. aangewezen of dat nog zal doen;constaterende dat dit kan leiden tot een zeer grote hoeveelheid beheerplannen,
opgesteld onder zeer uiteenlopende regie, met inbreng van een mozaïek
aan belanghebbenden en in potentie een grote hoeveelheid belangentegenstellingen;verzoekt de regering: - aan te geven hoe het beheerplan zich
verhoudt tot het provinciaal inpassingsplan, om hiermee aan te sluiten bij
de huidige WRO-systematiek;- het proces van opstellen van het beheerplan,
geregisseerd door de provincie, te laten ondersteunen door objectieve, deskundige
procesbegeleiders;- tot één gecombineerd beheerplan
te komen voor gebieden waar veel kleine Natura 2000-gebiedjes zijn aangemeld
c.q. aangewezen;- te streven naar bufferzones rondom de Natura 2000-gebieden
waar geen intensivering van de landbouw plaatsvindt en stimulerende maatregelen
te nemen voor op ecologische leest geschoeide landbouw en streekeigen productie,en gaat over tot de orde van de dag.Zij krijgt letter H (31038).De heer Smaling (SP):Hiermee is mijn bijdrage beëindigd. Ik vraag wel om stemming.Minister Verburg:Voorzitter. Ik dank de Eerste Kamer voor haar inbreng in tweede termijn.
Ik bedank ook voor de waarderende woorden die zijn gesproken naar aanleiding
van de beantwoording in eerste termijn. Uit de inbreng van de Eerste Kamer
in tweede termijn is mij ook gebleken dat zij op een aantal zaken een afdoende
antwoord heeft gekregen. Ik denk dat het inderdaad zo is als velen hebben
aangegeven, namelijk dat ik oog en oor heb voor de praktijk en graag werkenderwijs
vanuit de praktijk wil voortgaan. Wij moeten de momenten kiezen om zowel bij
de integratie van de natuurwetten als bij evaluatiemomenten rond de Habitatrichtlijn
en Natura 2000 te bekijken waar het nodig is om zaken te voorzien van vlees
en bloed of van adem, zodat zij ook in de praktijk werkbaar zijn. Daarbij
wil ik graag inspelen op wat zich in de praktijk voltrekt. Wij zullen ervoor
moeten zorgen dat wij dit heel belangrijke traject, Natura 2000, handen en
voeten geven op een zodanige manier dat wij de voordelen ervan zien en dat
het ook op draagvlak kan gaan rekenen en kan blijven rekenen. Iemand zij eens
tegen mij: minister, ik hoop dat Natura 2000, dat er op papier geweldig mooi
uitziet, ook in de praktijk leidt tot een feestje, waarbij zowel de natuurliefhebbers
als alle mensen die van de buitenlucht willen genieten en die economische
of culturele activiteiten willen ontplooien, kunnen zeggen dat Natura 2000
echt iets feestelijks is geworden. Daarvoor is het nodig dat wij zorgvuldig
en praktijkgericht de economie en de ecologie met elkaar in een dynamische
balans weten te brengen. Vele Kamerleden hebben ook gesproken over de meldingsplicht.
Ik denk dat wij met het experiment kijken naar een proefgebied en naar een
proefperiode. Wij moeten eens bekijken hoe wij daarbij gebruik kunnen maken
van de Wet milieubeheer en wat wij daarvan zouden kunnen leren, zodanig dat
het een tijdig resultaat oplevert en wij een zorgvuldige afweging kunnen maken
of dit zou moeten leiden tot een onderdeel van de nieuwe geïntegreerde
natuurwet.Verder hebben veel Kamerleden gememoreerd dat volgend jaar nog eens moet
worden bekeken hoe wij dan staan in het traject van de ontwikkeling van de
beheerplannen. Ik heb aangegeven dat ik graag gehoor geef aan een uitnodiging
van de Eerste Kamer. Volgend najaar lijkt mij daarvoor een goed moment, gelet
op het feit dat voor 1 september een aantal beheerplannen, waarbij de
provincie heeft verzocht om omkering van het proces, moet worden opgeleverd,
in concept althans. Dan zijn wij weer een behoorlijke stap verder. Dat biedt
gelegenheid om tussen september en het einde van het jaar, wellicht op net
zo'n mooi en inspirerend moment als vandaag, daarover van gedachten te wisselen.De heer Schaap heeft nog eens gezegd dat hij bufferstroken niet generiek
wil vastleggen, maar voorstander is van maatwerk per gebied.
Ik ben het zeer met hem eens. Hij heeft gevraagd naar de aansluiting van de
ontwikkeling van beheerplannen bij de Kaderrichtlijn Water, mogelijk andere
beheerplannen en Natura 2000. Waar dat kan, graag, want in dat geval hoeven
wij geen aparte processen op te tuigen. Ik zeg tegen de heer Smaling dat dit
tot een soepele integratie kan leiden, waarbij soms sprake kan zijn van een
verrassende creativiteit en een intelligente koppeling van mogelijkheden.
Daar moeten wij in de praktijk naar zoeken. Mijn ervaring is dat de mensen
die betrokken zijn bij die gebieden, daartoe graag bereid zijn. Het is wat
mij betreft niet nodig om op voorhand al te beginnen met bijvoorbeeld mediation.
Wel willen wij in de aanpak procesmatig leren van de gebiedsgerichte aanpak,
waarmee wij al eerder te maken hebben gehad, bijvoorbeeld in de reconstructie
en de herverkaveling. Het zou onverstandig zijn als wij niet van die trajecten
zouden leren.De heer Doek heeft zich een voorstander verklaard van de pilot inzake
de meldingsplicht. Hij heeft ten aanzien van particulier en agrarisch natuurbeheer
gevraagd: wat als blijkt dat het voor 2018 niet wordt gerealiseerd? Ik ben
zeer gemotiveerd om de ecologische hoofdstructuur in 2018 af te ronden. In
het regeerakkoord staat "kwantitatief", maar ik vind dat dan ook kwalitatief
heel grote stappen moeten zijn gezet. Soms willen de inrichting en het beheer
nog wel eens iets na-ijlen bij de verwerving of de omzetting naar beheerbaar.
Ik zal er alles aan doen om ervoor te zorgen dat 2018 voor de ecologische
hoofdstructuur een mooi jaar wordt. Komend voorjaar hoop ik de resultaten
te krijgen van het onderzoek dat de provincies uitvoeren naar het achterblijven
van agrarisch en particulier natuurbeheer. Als ik die informatie ontvang,
zal ik haar de Kamer toesturen. Ik zeg dat graag toe.De heer Eigeman heeft gesproken over de aanwijzingsbevoegdheid. Hij vraagt
waarom die bij de minister van LNV blijft en waarom het VROM-instrument hierbij
niet wordt benut. Ik schets even het ontwikkelingstraject, want dit betreft
het vervallen van de plantoets, en de invoeringswet Wet ruimtelijke ordening.
De wijziging van artikel 19j – dat betreft het verval van de plantoets –
van de Natuurbeschermingswet was alleen bedoeld voor de interim-periode, totdat
de wijziging van artikel 19j, opgenomen in het voorliggende wetsvoorstel,
kracht van wet zou krijgen en in werking zou treden. In het tussenregime van
de invoeringswet Wro is uitgegaan van een goedkeuringsregime voor plannen
in de Natuur­beschermingswet. In het voorliggende wetsvoorstel is het
regime van de Natuurbeschermingswet opgenomen, betreffende het vaststellen
van plannen, bedoeld voor de langere termijn. Daarin is voorzien in het vervallen
van de plantoets. Dat voorstel prevaleert dus.De heer Eigeman heeft ook gewezen op de Raad van State. Nadat de Raad
van State advies had uitgebracht over dit wetsvoorstel, is bezien hoe beide
wetsvoorstellen beter op elkaar konden worden afgestemd. Dat was nodig, omdat
toen nog niet duidelijk was welk wetsvoorstel als eerste in werking zou treden.
Dat heeft ertoe geleid dat in dit wetsvoorstel, naast het vervallen van de
goedkeuringseis, ook een samenloopbepaling is opgenomen. In die bepaling staat
een voorziening voor het geval de invoeringswet later of eerder kracht van
wet zou krijgen dan dit wetsvoorstel. De heer Eigeman heeft zijn aarzelingen
daarover uitgesproken, maar ik denk dat ook hiervoor volgend najaar een nieuwe
mogelijkheid ontstaat om het wetsvoorstel te wegen in zijn uitvoering, omdat
dan een aantal beheerplannen in concept is aangeboden.De heer Schuurman heeft gevraagd wie de plantoets uitvoert. De passende
beoordeling voor plannen met potentieel significante gevolgen worden uitgevoerd
door het verantwoordelijk bevoegd gezag dat het plan moet vaststellen of de
vergunning moet verlenen. Vaak is dat de gemeente, omdat het te maken heeft
met het bestemmingsplan, soms het waterschap, als het gaat om het waterhuishoudingsplan,
en soms de provincie. Het hangt dus af van de aard van het verzoek.De heer Eigeman heeft zijn twijfels uitgesproken over de saldering. Hij
heeft wel gezegd dat hij de noodzaak ziet om nu iets te doen, ook met het
oog op de nieuwe wetgeving, die dus nog even op zich laat wachten. Hij heeft
daarbij nog een vraagteken geplaatst. Wij moeten dat even afwachten. Ik heb
met de Tweede Kamer een zorgvuldig plan van aanpak afgesproken om te komen
tot een zorgvuldige integratie van die drie wetten. Dat is een stevige klus,
maar ik wil graag iedereen erbij betrekken die daaraan een vruchtbare bijdrage
aan kan leveren. Dus dat duurt nog eventjes.De heer Koffeman vindt het jammer dat er geen meldingsplicht komt. Wij
voeren nu de pilot uit. Dat biedt gelegenheid om op enig moment af te wegen
of iets in de wet moet worden opgenomen.Verder heeft de heer Koffeman gesproken over beheersen, beheren en wetgeving.
Het lijkt wel alsof hij al precies weet wat er in de nieuwe wet komt. In dat
geval weet hij meer dan ik. Wij zijn daar volop mee bezig. Er komen vast nog
veel momenten om daarover met elkaar van gedachten te wisselen.De heer Koffeman (PvdD):Het zal de minister bekend zijn dat de terminologie omtrent jacht de laatste
jaren nogal gewijzigd is. Zo is de jacht op wilde zwijnen in Nederland niet
toegestaan, maar toch wordt 90% van alle zwijnen met haar toestemming
afgeschoten. Afschieten mag dus, ook in natuurgebieden. Zij staat echter een
nadrukkelijke wetswijziging voor die beoogt ook jacht toe te staan in natuurgebieden.
Jacht betekent schieten zonder noodzaak. Ik heb gevraagd waarom – dat
staat in de evaluatie die zij naar de Tweede Kamer hebt gezonden – zij
voor het plezier jagen in natuurgebieden toestaat, anders dan beheersmatige
maatregelen die nu al zijn toegestaan.Minister Verburg:Ik denk niet dat het er zo precies staat. Ik heb de precieze formulering
niet bij de hand, maar ik stel mij voor dat in de evaluatie staat dat terreinbeherende
organisaties in de gebieden die zij beheren zelf een afweging kunnen en mogen
gaan maken omtrent het beleid van het beheer en de jacht.Voorzitter. Ik kom bij de opmerkingen van de heer Schuurman. Mijn betoog
in eerste termijn heeft hem overtuigd van de combinatie van het wetsvoorstel
inzake de regulering van bestaand gebruik en de overige regels die er nu zijn.
Hij heeft gevraagd naar de plantoets. Ik heb daarover iets gezegd. De heer
Schuurman ziet uit naar het vervolgdebat van volgend najaar. Hij heeft verder
aangegeven blij te zijn met de meldingsplicht.De heer Smaling ziet zichzelf te paard en mij daarnaast in marathontenue,
al dan niet voorzien van een fluorescerend hesje, door de prachtige natuur
lopen. Ik ben van allebei liefhebber dus ik laat nog even in
het midden wie te paard zal zitten en wie de marathon gaat lopen. Dat zullen
wij wel zien.De heer Smaling vraagt of deze minister een stapje voorwaarts is te krijgen.
Ik ben een minister die graag voorwaarts gaat, want ik denk dat er belangrijke
stappen zijn te zetten en ook kunnen worden gezet. Ik doe dat wel graag met
open oog voor de praktijk. Ik stel vast dat in dit hele traject degenen die
het allemaal moeten doen in de projecten, het gevoel hebben dat er te veel
achter de tekentafel wordt bedacht en zich afvragen of zij hiermee vandaag
en ook morgen uit de voeten kunnen. Het gaat erom de betrokkenen, de mensen,
de omgeving en de organisaties waarom het gaat het gevoel te geven dat zij
verantwoordelijkheid dragen, dat zij betrokken zijn en dat zij een grotere
verantwoordelijkheid hebben dan alleen het eigenbelang, dat misschien wel
kortzichtige eigenbelang. Daarvoor moeten de mensen wel het gevoel hebben
dat zij vooruit kunnen en dat zij worden gewaardeerd en gestimuleerd door
ondersteunend beleid en ondersteunende wetgeving. Dat is waarnaar ik op zoek
ben. Voor alles wat kan bijdragen aan het waarmaken van die ambitie en ook
aan het zorgen dat die plannen vlees en bloed kunnen krijgen en op draagvlak
kunnen gaan rekenen en blijven rekenen, wil ik wel een marathon lopen. Dan
moet de heer Smaling maar eens zien of hij mij te paard bijhoudt. Ik ben overigens
bang van wel, gelet op mijn huidige conditie.De heer Smaling heeft nog stilgestaan bij de begrippen "significantie",
"cumulatie", "saldering" en zo verder. Hij zegt dat wij daarbij van tijd tot
tijd moeten stilstaan. Ik denk ook dat dat goed is.Ik kom bij zijn motie. Er wordt daarin nogal wat gevraagd: aan te geven
hoe het beheerplan zich verhoudt tot het provinciaal inpassingsplan, om hiermee
aan te sluiten bij de huidige Wrm-systematiek, wat misschien Wro-systematiek
moet zijn; het proces van opstellen van het beheerplan, geregisseerd door
de provincie, laten ondersteunen door objectieve deskundige procesbegeleiders;
tot één gecombineerd beheerplan te komen voor gebieden waar
veel Natura 2000-gebiedjes zijn aangemeld, c.q. zijn aangewezen; te streven
naar bufferzones rondom de Natura 2000-gebieden waar geen intensivering van
de landbouw plaatsvindt en stimulerende maatregelen te nemen. Ik vind deze
motie eerlijk gezegd te algemeen. Hier gaan wij weer iets uitstorten over
al die mensen en verantwoordelijken in die gebieden, die daarmee nu juist
bezig zijn. Het zijn stuk voor stuk wellicht suggesties die wij aan de hand
kunnen doen, met uitzondering van die bufferzones. Dat laatste is veel te
generiek. Daarbij moet je ook maatwerk toepassen. Als ik dit allemaal zie,
ontraad ik aanneming van deze motie.Daarmee kom ik aan het einde van mijn beantwoording in tweede termijn.
Ik bedank de Kamer zeer voor het inspirerende debat dat wij hierover hebben
kunnen voeren. Ik heb het als zeer inspirerend ervaren. Mijn tweede opmerking
luidt dat het in deze prachtige historische omgeving, waarin jaarlijks het
Groot Dictee der Nederlandse Taal wordt afgenomen, wellicht een suggestie
kan zijn dat volgend jaar eens goed wordt gekeken naar een mogelijk dictee
dat wordt samengesteld uit de Habitatrichtlijn en wellicht Natura 2000. Het
zou bloemrijk kunnen zijn en tegelijkertijd voorzien van heel wat prachtige
volzinnen waarvoor je het Groene Boekje heel goed moet lezen om te weten hoe
je dat allemaal formuleert.Maar dit terzijde. Ik wens u allen goede, inspirerende feestdagen en een
gezond en gelukkig 2009 en ik zie graag uit naar volgende debatten met de
Kamer in het nieuwe jaar.De voorzitter:Ik dank de minister voor haar reactie in tweede termijn.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik dank de minister voor haar reactie in tweede termijn. Wenst een van
de leden stemming over het wetsvoorstel? Ik constateer dat de SP-fractie om
stemming vraagt. Dat betekent dat over het wetsvoorstel en ook over de ingediende
motie zal worden gestemd aan het einde van de vergadering. Conform de Kameragenda
is dat voorzien om 18.20 uur. Wij verwachten de minister dan weer terug.De vergadering wordt enkele minuten geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20082009-879-895.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl