Verordening (EU) 2026/471 van het Europees Parlement en de Raad van 24 februari 2026 tot wijziging van de Verordeningen (EU) nr. 1308/2013, (EU) nr. 251/2014 en (EU) 2021/2115 wat betreft bepaalde marktvoorschriften en sectorale steunmaatregelen in de wijnsector en voor gearomatiseerde wijnproducten, en van Verordening (EU) 2024/1143 wat betreft bepaalde etiketteringsvoorschriften voor gedistilleerde dranken
European Union — Verordening 
Datum: 2026-02-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: EU-recht


Publicatieblad van de Europese Unie
 
 
 NL
 L-serie
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 2026/471
 
 
 26.2.2026
 
 
 
 
 
 
 
 VERORDENING (EU) 2026/471 VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
 
 van 24 februari 2026
 
 tot wijziging van de Verordeningen (EU) nr. 1308/2013, (EU) nr. 251/2014 en (EU) 2021/2115 wat betreft bepaalde marktvoorschriften en sectorale steunmaatregelen in de wijnsector en voor gearomatiseerde wijnproducten, en van Verordening (EU) 2024/1143 wat betreft bepaalde etiketteringsvoorschriften voor gedistilleerde dranken
 
 
 HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
 
 Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 42, eerste alinea, artikel 43, lid 2, en artikel 118, lid 1,
 
 
 Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
 
 
 Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
 
 
 Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité (1),
 
 
 Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (2),
 
 
 Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure (3),
 
 Overwegende hetgeen volgt:
 
 
 
 
 
 
 
 (1)
 
 
 Terwijl de Unie wereldleider blijft als het gaat om de productie, consumptie en uitgevoerde waarde van wijn, hebben maatschappelijke en demografische veranderingen gevolgen voor de hoeveelheid, de kwaliteit en de soorten wijn die worden geconsumeerd. De wijnconsumptie in de Unie bevindt zich op het laagste peil in drie decennia, terwijl de traditionele uitvoermarkten voor wijnen uit de Unie negatieve gevolgen ondervinden van een combinatie van dalende consumptietrends en geopolitieke factoren, wat tot onzekerdere uitvoerpatronen leidt. Daarnaast is de wijnproductie, gezien de kwetsbaarheid van de wijnsector voor klimaatverandering, onvoorspelbaar aan het worden. Het daaruit voortvloeiende overaanbod leidt tot prijsdalingen, waardoor wijnbouwers minder inkomsten hebben om in hun bedrijven te investeren, en over kleinere financiële reserves beschikken om op terug te vallen als hun regio wordt getroffen door een van de frequentere en vaak plaatselijk voorkomende extreme weersgebeurtenissen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (2)
 
 
 De Groep op hoog niveau inzake wijnbeleid (GHN) is opgericht om die uitdagingen te bespreken en om mogelijke kansen voor de wijnsector van de Unie in kaart te brengen. Ze heeft gereflecteerd over de wijze waarop een sector die momenteel met structurele uitdagingen kampt beter kan worden ondersteund bij het aanpakken van de huidige structurele uitdagingen, bijvoorbeeld door het productiepotentieel te beheren, het concurrentievermogen te verbeteren en nieuwe marktkansen te verkennen. Na vier vergaderingen keurde de GHN beleidsaanbevelingen voor de toekomst van de wijnsector van de Unie goed.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (3)
 
 
 Om de best mogelijke steun te bieden aan wijnproducenten die met dergelijke uitdagingen kampen, moeten de meest urgente aanbevelingen van de GHN worden weerspiegeld in het op wijnen en gearomatiseerde wijnproducten toepasselijke rechtskader.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (4)
 
 
 In de wijnsector is de verhouding tussen productieaanbod, consumentenvraag en uitvoer naar de wereldmarkt momenteel onstabiel, wat resulteert in ernstige marktverstoringen. Bovendien is er sprake van een aanhoudende neerwaartse trend van de wijnconsumptie in de Unie als gevolg van veranderingen in de gewoonten en de levensstijl van de consument. Het bestaande vergunningenstelsel voor het aanplanten van wijnstokken wordt geacht essentieel te zijn voor het behoud van het evenwicht tussen de productiecapaciteit van de sector, een redelijke levensstandaard voor producenten en redelijke prijzen voor consumenten, terwijl diversiteit van wijnen wordt gewaarborgd en rekening wordt gehouden met de specifieke kenmerken van de wijnsector van de Unie. De wijnsector van de Unie heeft bepaalde specifieke kenmerken, zoals de lange levenscyclus van haar wijngaarden, die resulteert uit het feit dat productie pas mogelijk is meerdere jaren na het aanplanten, maar daarna decennialang voortduurt, en die mogelijk aanzienlijke schommelingen kent tussen verschillende oogsten. De wijnsector van de Unie wordt ook gekenmerkt door een zeer groot percentage kleine familiewijnbouwbedrijven, wat resulteert in een gevarieerd aanbod aan wijnen. Dergelijke producenten hebben voorspelbaarheid op lange termijn nodig om de aanzienlijke investering die vereist is voor het aanplanten van een wijngaard te verantwoorden en om de economische levensvatbaarheid van hun projecten in de loop der tijd te waarborgen en het concurrentievermogen van de wijnsector van de Unie op de wereldmarkt te verbeteren. Om datgene wat de wijnsector van de Unie tot dusver heeft bereikt te consolideren, en om middels het in stand houden van het op ordelijke wijze aanplanten van wijnstokken te zorgen voor een duurzaam evenwicht tussen kwantiteit en kwaliteit in de sector, moet het vergunningenstelsel voor het aanplanten van wijnstokken worden verlengd, op voorwaarde dat dat om de tien jaar wordt geëvalueerd, teneinde de regeling te evalueren. Indien passend moeten er op basis van de resultaten van die evaluaties voorstellen worden ingediend om het concurrentievermogen van de wijnsector te verbeteren.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (5)
 
 
 Gezien de huidige daling van de wijnvraag mogen wijnbouwers die houder zijn van geldige, ongebruikte vergunningen voor nieuwe aanplantingen en vergunningen die voortvloeien uit de omzetting van aanplantrechten die hun vóór 1 januari 2025 zijn verleend, niet worden gestraft voor het niet gebruiken van die vergunningen. Dat zou tot gevolg moeten hebben om voor houders van een aanplantvergunning de prikkel weg te nemen om wijngaarden aan te planten wanneer er mogelijk geen vraag is naar de geproduceerde wijn. Administratieve sancties blijven gelden voor het niet-gebruik van na 1 januari 2025 verleende aanplantvergunningen teneinde speculatieve aanvragen voor dergelijke vergunningen te ontmoedigen van wijnbouwers die niet de intentie hebben een wijngaard aan te planten.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (6)
 
 
 Aangezien natuurrampen, extreme weersomstandigheden en uitbraken van plantenziekten steeds vaker voorkomen, moeten de lidstaten de mogelijkheid krijgen om de geldigheidsduur van in de getroffen regio verleende aanplantvergunningen die verstrijken na afloop van het betrokken verkoopseizoen met maximaal twaalf maanden te verlengen. Houders van dergelijke aanplantvergunningen moeten de mogelijkheid hebben afstand te doen van hun vergunningen, zonder dat dat administratieve sancties tot gevolg heeft, wanneer zij de bevoegde autoriteiten van de lidstaat ervan in kennis stellen dat zij binnen de verlengde termijn geen gebruik wensen te maken van hun vergunningen. Hoewel administratieve sancties tot doel hebben speculatieve aanvragen voor aanplantvergunningen te voorkomen, kunnen uitzonderlijke omstandigheden leiden tot onvoorziene praktische moeilijkheden voor wijnbouwers die hun ervan weerhouden nieuwe wijngaarden aan te planten. Om in dergelijke gevallen extra problemen voor de wijnbouwer te voorkomen, moet het de bevoegde autoriteiten van de lidstaten worden toegestaan om, na ontvangst van een met redenen omkleed verzoek van de betrokken wijnbouwer, af te zien van de toepassing van administratieve sancties voor niet-gebruik van een aanplantvergunning.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (7)
 
 
 Wat het beheer van het productiepotentieel betreft, moet een langere geldigheidsduur van herbeplantingsvergunningen worden vastgesteld om producenten meer tijd te geven voor het verkennen van de mogelijkheid om rassen aan te planten die beter aansluiten bij de marktvraag of de veranderende klimatologische omstandigheden, of om nieuwe wijngaardbeheertechnieken te gebruiken. Om de druk op wijnbouwers te verlichten, mogen hen voorts geen administratieve sancties worden opgelegd als ze besluiten een herbeplantingsvergunning niet te gebruiken.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (8)
 
 
 De laatste dag van de geldigheid van uit hoofde van de artikelen 64, 66 en 68 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad (4) vóór de inwerkingtreding van deze wijzigingsverordening verleende vergunningen is afhankelijk van de datum van hun afgifte. Bij wijze van administratieve vereenvoudiging moeten al die vergunningen geldig blijven tot de laatste dag van het betrokken verkoopseizoen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (9)
 
 
 Verlaten wijngaarden kunnen plagen en ziekten herbergen en kunnen dus een risico vormen voor het omliggende wijnbouwareaal. Daarom moet het de lidstaten worden toegestaan te eisen dat dergelijke verlaten wijngaarden worden gerooid. De Commissie moet de bevoegdheid krijgen om gedelegeerde handelingen aan te nemen die de voorwaarden voor dat rooien vaststellen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (10)
 
 
 Waar in gerechtvaardigde gevallen van crisis nationale of Uniemaatregelen ter vermindering van het aanbod (namelijk distillatie, groen oogsten of rooiing van wijngaarden) worden of zijn uitgevoerd, moeten de lidstaten ook de mogelijkheid krijgen om de afgifte van vergunningen voor nieuwe aanplant op regionaal niveau te beperken voor specifieke oppervlakten met een overaanbod, om te voorkomen dat het productiepotentieel toeneemt.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (11)
 
 
 Om beter rekening te houden met recente trends in de wijnsector moeten de lidstaten de mogelijkheid hebben om voor specifieke oppervlakten regionale limieten te stellen aan de afgifte van vergunningen voor nieuwe aanplant gaande tot 0 %, met het oog op het beheren van het productiepotentieel. Wanneer een lidstaat besluit dergelijke regionale beperkingen voor specifieke oppervlakten vast te stellen om een buitensporige toename van het productiepotentieel te voorkomen, is het passend de lidstaat toe te staan te vereisen dat de vergunningen die worden verleend voor de onder de regionale beperking vallende oppervlakte, voor die oppervlakte worden gebruikt.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (12)
 
 
 Producten met een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding hebben unieke kenmerken die verband houden met hun geografische oorsprong en traditionele knowhow. Om de reputatie van dergelijke producten te beschermen en ter voorkoming van het risico van aanzienlijke devaluatie of van oneigenlijk gebruik door derden, is het passend de lidstaten toe te staan beperkingen vast te stellen bij het verlenen van vergunningen voor nieuwe aanplanten, maatregelen te nemen om de omzeiling van de regels inzake het vrijwaringsmechanisme voor nieuwe aanplanten te voorkomen, en de subsidiabiliteits- en prioriteitscriteria vast te stellen voor het verlenen van vergunningen voor nieuwe aanplanten in de betrokken gebieden.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (13)
 
 
 Om een toenemend risico van overaanbod te voorkomen in regio’s waar een lidstaat ervoor gekozen heeft de verlening van vergunningen voor nieuwe aanplant te beperken, moet de lidstaat subsidiabiliteitsvoorwaarden voor het verlenen van vergunningen voor nieuwe aanplant kunnen vaststellen teneinde buitensporige opbrengsten in de in de betrokken regio’s aangeplante nieuwe wijngaarden te voorkomen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (14)
 
 
 Het moet duidelijk zijn dat de lidstaten bij het verlenen van vergunningen voor de aanplant van wijnstokken objectieve en niet-discriminerende subsidiabiliteits- en prioriteitscriteria moeten kunnen toepassen die ertoe leiden dat voorrang wordt gegeven aan wijngaarden die bijdragen tot de verbetering van producten met geografische aanduidingen of van de productkwaliteit.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (15)
 
 
 Wanneer de lidstaten besluiten gebruik te maken van de mogelijkheid om de afgifte van vergunningen op regionaal niveau te beperken, waarbij zij rekening houden met de aanbevelingen van erkende beroepsorganisaties in de wijnsector, is het passend verder te verduidelijken welke soorten organisaties dergelijke aanbevelingen kunnen doen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (16)
 
 
 Herbeplantingsvergunningen worden verleend aan producenten die een met wijnstokken beplant oppervlak hebben gerooid en een aanvraag hebben ingediend. Verduidelijkt moet worden dat een wijnbouwer die steun ontvangt voor het rooien van wijnstokken overeenkomstig artikel 216, lid 1, van Verordening (EU) nr. 1308/2013 of artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt o), van Verordening (EU) 2021/2115 van het Europees Parlement en de Raad (5), geen recht heeft op een herbeplantingsvergunning voor het betrokken oppervlak.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (17)
 
 
 Herbeplantingsvergunningen moeten worden gebruikt op hetzelfde bedrijf waarop is gerooid, maar het is mogelijk een herbeplantingsvergunning op een ander perceel van hetzelfde bedrijf te gebruiken. Aangezien een bedrijf percelen in verschillende productieregio’s kan hebben, is het belangrijk dat lidstaten de mogelijkheid krijgen ervoor te zorgen dat in gebieden die in aanmerking komen voor de productie van wijn met een beschermde oorsprongsbenaming of beschermde geografische aanduiding, geen herbeplantingsvergunningen worden gebruikt die zijn verkregen naar aanleiding van het rooien van wijngaarden buiten dat gebied. De lidstaten doen er goed aan een dergelijk besluit te nemen op basis van een aanbeveling van een beroepsorganisatie die representatief is in het desbetreffende gebied.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (18)
 
 
 Hoewel de herbeplanting van een gerooide wijngaard de wijngaardoppervlakte niet doet toenemen, moeten de lidstaten de mogelijkheid krijgen om voorschriften voor herbeplanting vast te stellen om de territoriale spreiding van wijngaarden beter te beheren, bijvoorbeeld om te voorkomen dat wijngaarden worden verplaatst naar regio’s met een marktonevenwichtigheid of weg van hellingen en terrassen, indien ze een belangrijke rol spelen bij het behoud van het landschap en bodemerosie voorkomen. De lidstaten moeten ook de mogelijkheid krijgen om voorwaarden vast te stellen ten aanzien van wijngaarden die specifieke wijnsoorten voortbrengen en productiemethoden waarmee volgens de lidstaat de gemiddelde opbrengst van de productieregio aanzienlijk hoger wordt, of voorwaarden om de instandhouding van traditionele productiemethoden te waarborgen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (19)
 
 
 Om een proportionele aanpak van de toepassing van het vergunningenstelsel voor het aanplanten van wijnstokken te waarborgen en tegelijk rekening te houden met de ernstige risico’s die overaanbod meebrengt voor de markt, is het passend een maximumdrempel voor hectaren aangeplante wijngaarden vast te stellen onder welke de lidstaten zijn vrijgesteld van de verplichting om het vergunningenstelsel voor aanplantingen toe te passen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (20)
 
 
 De afgelopen jaren is er een voortdurend toenemende vraag van consumenten naar wijnbouwproducten met een verlaagd alcoholgehalte, die worden geproduceerd door dealcoholisatie door middel van bepaalde technieken die in de Unie zijn toegestaan. De productie van gedeeltelijk gedealcoholiseerde wijnen door de vermenging of versnijding van gedealcoholiseerde wijn of gedeeltelijk gedealcoholiseerde wijn met wijn of gedeeltelijk gedealcoholiseerde wijn moet worden toegestaan, aangezien dat de sensorische kenmerken van het eindproduct kan verbeteren en een manier biedt om gedeeltelijk gedealcoholiseerde wijnen duurzamer te produceren.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (21)
 
 
 De grote vraag van de consument naar mousserende wijnproducten met een verlaagd alcoholgehalte of zonder alcohol biedt een kans voor de sector. De voorschriften voor de productie van gedealcoholiseerde wijnen leggen echter bepaalde technologische beperkingen op ten aanzien van de productie van mousserende wijnproducten. Volgens de thans van kracht zijnde voorschriften moeten wijnproducten de kenmerken en het minimale effectieve alcoholgehalte van de corresponderende productcategorie hebben bereikt voordat ze het dealcoholisatieproces ondergaan. Dat betekent dat gedealcoholiseerde en gedeeltelijk gedealcoholiseerde mousserende wijnproducten alleen uit mousserende wijnen van dezelfde categorie mogen worden bereid. Bij het dealcoholisatieproces verdwijnt echter alle koolzuurgas uit de oorspronkelijke mousserende wijn. Voor de productie van een mousserende wijn met een verlaagd alcoholgehalte of zonder alcohol is het bijgevolg noodzakelijk om koolzuurgas opnieuw toe te voegen aan de geheel of gedeeltelijk gedealcoholiseerde wijn door gebruik te maken van een nieuw, afzonderlijk proces. Daarom moet het producenten worden toegestaan gedealcoholiseerde of gedeeltelijk gedealcoholiseerde mousserende wijn, parelwijn, mousserende wijn waaraan koolzuurgas is toegevoegd en parelwijn waaraan koolzuurgas is toegevoegd, rechtstreeks uit een gedealcoholiseerde of gedeeltelijk gedealcoholiseerde niet-mousserende wijn te produceren door een tweede gisting of de toevoeging van koolzuurgas, naargelang het geval, toe te passen. Daardoor kan de wijnsector van de Unie voordeel halen uit nieuwe ontwikkelingen in de consumentenvraag terwijl haar hoge kwaliteitsnormen voor de productie worden gehandhaafd.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (22)
 
 
 De voorschriften voor de etikettering van wijnproducten moeten daarom worden gewijzigd zodat de consument beter wordt geïnformeerd over de kenmerken van wijnbouwproducten met een verlaagd alcoholgehalte, terwijl de verplichting om informatie te verstrekken over het gebruik van dealcoholisatie wordt behouden. Consumenten zijn vertrouwd met aanduidingen als “0,0 %” en “alcoholvrij”. Dergelijke aanduidingen zijn echter in verschillende lidstaten op uiteenlopende wijze gereguleerd. De aanduidingen die verwijzen naar een verlaagd alcoholgehalte zouden moeten voldoen aan de Unievoorschriften voor het etiketteren van het verlaagde gehalte aan bepaalde stoffen. Daarom moet het gebruik van die aanduidingen in de hele Unie worden geharmoniseerd, zodat de wijnsector kan inspelen op nieuwe consumentenbehoeften terwijl de werking van de interne markt wordt gewaarborgd.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (23)
 
 
 Het naleven van het Unievereiste om de lijst van ingrediënten en de voedingswaardevermelding op de etiketten van uitgevoerde wijn op te nemen, kan belastend zijn voor exporteurs, zeker wanneer de etiketteringsvereisten van de invoerende derde landen verschillen van die van de Unie. Om uitvoer in dergelijke gevallen te faciliteren, is het passend om de uit te voeren wijn vrij te stellen van die Unievoorschriften inzake etikettering.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (24)
 
 
 De mogelijkheid om de lijst van ingrediënten en de voedingswaardevermelding van wijnproducten langs elektronische weg te verstrekken, is voor marktdeelnemers een doeltreffend middel gebleken om belangrijke informatie aan de consument te verschaffen en tegelijk de werking van de interne markt en de uitvoer van wijn te vergemakkelijken. Dat is met name het geval voor kleine producenten. Het ontbreken van geharmoniseerde voorschriften voor de identificatie, op de verpakking of op een daaraan bevestigd etiket, van de elektronische middelen ter verstrekking van de lijst van ingrediënten en/of de voedingswaardevermelding, heeft echter geleid tot het ontstaan van uiteenlopende praktijken van marktdeelnemers en van verschillende voorschriften van nationale autoriteiten, wat negatieve gevolgen heeft voor de passende afzet van wijnen. Om de kosten en de administratieve lasten voor marktdeelnemers tot een minimum te beperken, en te zorgen voor een gemeenschappelijke aanpak op de gehele markt van de Unie, waarbij rekening wordt gehouden met de noodzaak om dergelijke informatie toegankelijk te maken voor consumenten, moet de Commissie worden gemachtigd om, in samenwerking met de lidstaten, gedelegeerde handelingen vast te stellen ter aanvulling van Verordening (EU) nr. 1308/2013 door te voorzien in voorschriften voor de identificatie op de verpakking of op het daaraan bevestigde etiket van de elektronische middelen waarmee aan de consument op geharmoniseerde wijze de lijst van ingrediënten en de voedingswaardevermelding worden verstrekt, inclusief via een taalvrij systeem.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (25)
 
 
 Met het oog op het beperken van de lasten en de onzekerheid voor marktdeelnemers is het passend te verduidelijken dat verplichte aanduidingen op elke verpakking slechts één keer hoeven te worden aangebracht.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (26)
 
 
 Om ervoor te zorgen dat de vorm en opmaak van de elektronische middelen in staat kunnen zijn om te voldoen aan nieuwe behoeften die voortvloeien uit de snelle en voortdurende vooruitgang op het vlak van digitalisering en om het mogelijk te maken dat die elektronische middelen andere relevante informatie omvatten voor consumenten die vereist is uit hoofde van het Unierecht of nationaal recht en die elektronisch mag worden verstrekt, waardoor de lasten voor marktdeelnemers worden beperkt, moet de Commissie de bevoegdheid krijgen om gedelegeerde handelingen vast te stellen om Verordening (EU) nr. 1308/2013 aan te vullen door te voorzien in voorschriften inzake de weergave van informatie over elektronische etiketten.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (27)
 
 
 De ervaring heeft geleerd dat wanneer een naar een bedrijf in de wijnsector verwijzende aanduiding op Unieniveau is voorbehouden en aan bepaalde voorwaarden onderworpen is, het gebruik ervan in handelsmerken of handelsnamen misleidend kan zijn voor consumenten. Daarom moet de Commissie de bevoegdheid krijgen om gedelegeerde handelingen vast te stellen om Verordening (EU) nr. 1308/2013 aan te vullen door te voorzien in voorschriften inzake het verband tussen naar een bedrijf verwijzende aanduidingen en handelsmerken en handelsnamen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (28)
 
 
 De lidstaten hebben de mogelijkheid om afzetvoorschriften vast te stellen om het aanbod in de wijnsector te reguleren teneinde de werking van de gemeenschappelijke wijnmarkt te verbeteren en te stabiliseren. In de huidige context van structurele consumptiedaling en terugkerende situaties van overaanbod in bepaalde regio’s en marktsegmenten, is het passend te verduidelijken dat dergelijke voorschriften de vaststelling van maximale druivenopbrengsten en het beheer van wijnvoorraden kunnen omvatten. Voorts kunnen producentengroeperingen die beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen beheren, alsook erkende producentenorganisaties, een belangrijke rol spelen bij het afstemmen van het aanbod op markttrends en bij het versterken van de positie van de wijnbouwers in de toeleveringsketen. Daarom moeten de lidstaten ook de mogelijkheid hebben om in de wijnsector afzetvoorschriften vast te stellen, rekening houdend met voorstellen van erkende brancheorganisaties, producentengroeperingen die beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen beheren of erkende producentenorganisaties wanneer die representatief zijn in de betrokken productieregio of -regio’s.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (29)
 
 
 De bijzondere handelswaarde van wijnen met een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding vloeit voort uit hun reputatie op basis van de kwaliteitswaarde die consumenten aan hun kenmerken toekennen. Om te voorkomen dat hun kwaliteitsreputatie wordt ondermijnd door nadelige prijsstelling, moeten brancheorganisaties en producentengroeperingen die beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen beheren en die in het desbetreffende geografische gebied representatief zijn voor de verschillende beroepscategorieën die in de wijnsector actief zijn, prijsrichtsnoeren kunnen publiceren met betrekking tot de verkoop van de desbetreffende druiven, most of wijnen. Dergelijke richtsnoeren mogen echter niet-bindend zijn teneinde een te grote beperking van de prijsconcurrentie binnen dezelfde geografische aanduiding te voorkomen. Bovendien moet de desbetreffende nationale mededingingsautoriteit, als een extra waarborg, in individuele gevallen kunnen besluiten dat indicatoren voor prijsrichtsnoeren moeten worden gewijzigd of ingetrokken indien dat nodig is om te voorkomen dat concurrentie onmogelijk wordt of dat de doelstellingen van artikel 39 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU) in het gedrang komen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (30)
 
 
 Het kan de lidstaten momenteel worden toegestaan nationale betalingen aan wijnproducenten te doen voor de vrijwillige of verplichte distillatie van wijn. Gezien de kosteneffectiviteit van het uit de markt nemen van overtollige productie voordat er wijn is geproduceerd, moet het de lidstaten in gerechtvaardigde crisisgevallen worden toegestaan om onder bepaalde voorwaarden nationale betalingen te verrichten voor vrijwillig groen oogsten en vrijwillige rooiing van productieve wijngaarden. Om concurrentieverstoring te voorkomen, is het noodzakelijk de voornaamste criteria vast te stellen die moeten worden gebruikt om de maximale nationale betaling per producteenheid of per hectare te bepalen. Om diezelfde reden moet deze verordening tevens voorzien in limieten voor het totaalbedrag van de nationale betalingen die in een lidstaat in een bepaald jaar worden toegestaan voor distillatie en groen oogsten. Voor rooiing is het, gezien het structurele karakter van de maatregel en de hogere kosten ervan, niet passend een algeheel maximumbedrag aan nationale betalingen vast te stellen. De lidstaten moeten de limiet voor nationale betalingen in hun kennisgeving aan de Commissie echter geval per geval motiveren op basis van hun specifieke marktomstandigheden en die van de wijnregio’s waarvoor de maatregel bedoeld is.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (31)
 
 
 Om concurrentieverstoring te voorkomen en ervoor te zorgen dat de crisismaatregelen in verband waarmee nationale betalingen worden toegestaan doeltreffend en evenredig zijn, moet de Commissie de bevoegdheid krijgen om gedelegeerde handelingen vast te stellen om Verordening (EU) nr. 1308/2013 aan te vullen door te voorzien in regels inzake de door de lidstaten vast te stellen algemene subsidiabiliteits- en prioriteitscriteria wat betreft de toekenning van dergelijke nationale betalingen, alsook regels voor het bepalen van de marktsituaties waarin dergelijke maatregelen gerechtvaardigd zijn, regels voor de berekening van nationale betalingen en regels inzake de samenhang ervan met andere steunmaatregelen voor de wijnsector in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (GLB).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (32)
 
 
 Gearomatiseerde wijnproducten vormen een natuurlijke afzetmogelijkheid voor wijnbouwproducten. Verordening (EU) nr. 251/2014 van het Europees Parlement en de Raad (6) staat echter niet toe dat de voor gearomatiseerde wijnproducten gereserveerde verkoopbenamingen worden gebruikt voor dranken die het in die verordening vastgestelde minimale effectieve alcoholgehalte in de desbetreffende productcategorie niet halen. Gezien de toenemende vraag van de consument naar innovatieve alcoholhoudende dranken met een lager effectief alcoholvolumegehalte moet het mogelijk zijn dranken op de markt te brengen die zijn verkregen uit overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1308/2013 geproduceerde gedealcoholiseerde of gedeeltelijk gedealcoholiseerde wijnen verkoopbenamingen dragen die zijn voorbehouden voor gearomatiseerde wijnproducten.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (33)
 
 
 Om ervoor te zorgen dat consumenten correct worden geïnformeerd over de aard van gearomatiseerde wijnproducten met een verlaagd alcoholgehalte, moeten voorschriften worden vastgesteld die aansluiten bij de voorschriften van Verordening (EU) nr. 1308/2013 voor de etikettering van gedealcoholiseerde of gedeeltelijk gedealcoholiseerde wijnen, zodat gearomatiseerde wijnproducten die zijn verkregen uit gedealcoholiseerde of gedeeltelijk gedealcoholiseerde wijnen in hun presentatie en etikettering met dezelfde aanduidingen worden beschreven als wijnbouwproducten met het corresponderende alcoholgehalte. Tevens is het passend de taalvereisten voor gearomatiseerde wijnproducten in overeenstemming te brengen met die welke reeds op wijnbouwproducten van toepassing zijn.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (34)
 
 
 De voor wijnbouwproducten genoemde kwesties op het gebied van de identificatie van de elektronische middelen die de voedingswaardevermelding en de lijst van ingrediënten bevatten, doen zich ook voor bij gearomatiseerde wijnproducten. Daarom moet de Commissie de bevoegdheid krijgen om gedelegeerde handelingen vast te stellen om Verordening (EU) nr. 251/2014 aan te vullen door te voorzien in voorschriften voor de identificatie, op de verpakking of op het daaraan bevestigde etiket, van de elektronische middelen voor gearomatiseerde wijnproducten.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (35)
 
 
 Om aan nieuwe consumentenvraag en aan de behoefte aan productinnovatie tegemoet te komen, moeten de voorschriften voor de productie en etikettering van de categorieën van gearomatiseerde wijnproducten “Glühwein”, “Viiniglögi/Vinglögg/Karštas vynas” en “Pelin” worden gewijzigd om het mogelijk te maken dat ze worden geproduceerd met gebruikmaking van roséwijn en om dat op de etikettering te kunnen aangeven. Tegelijk moet het gebruik van de aanduiding “rosé” worden verboden op de presentatie en etikettering van Glühwein en Pelin die wordt geproduceerd door rode en witte wijn of een van die wijnen met roséwijn te combineren. Om dezelfde redenen is het ook passend toe te staan dat alcoholhoudende dranken die volgens dezelfde voorschriften zijn geproduceerd als die welke voor Glühwein zijn vastgesteld maar met als hoofdingrediënt vruchtenwijn in plaats van wijnbouwproducten, de verkoopbenaming “Glühwein” dragen in hun presentatie en etikettering.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (36)
 
 
 Met het oog op de uitvoering van het interventietype “herstructurering en omschakeling van wijngaarden” is het passend om in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt a), i), van Verordening (EU) 2021/2115 te verduidelijken dat met de omschakeling op andere rassen ook kan worden beoogd de klimaatbestendigheid van wijnstokken te vergroten.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (37)
 
 
 Wijntoerisme is voor veel wijnbouwers een steeds belangrijkere commerciële activiteit. Om de ontwikkeling van de rechtstreekse verkoop aan toeristen in productieregio’s te bevorderen, moet worden verduidelijkt dat investeringen in afzetstructuren en - instrumenten ook gericht kunnen zijn op wijntoerisme.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (38)
 
 
 In de huidige moeilijke en snel evoluerende marktsituatie en met het oog op verbetering van de duurzaamheid van wijngaarden en kennisuitwisseling, wordt de beschikbaarheid van adviesdiensten voor wijnbouwers en andere marktdeelnemers in de wijnsector van groot belang. Daarom moeten de in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt f), van Verordening (EU) 2021/2115 genoemde adviesdiensten aldus worden gewijzigd dat ze ook betrekking hebben op belangrijke aanvullende adviesdiensten, zoals afzet via rechtstreekse verkoop, ecologische duurzaamheid en diversificatie naar andere activiteiten dan wijnproductie.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (39)
 
 
 Om de steun voor de ontwikkeling van het wijntoerisme in verschillende wijnregio’s doeltreffender te maken, is het bovendien gepast om uitdrukkelijk toe te staan dat in de artikelen 152, 156 en 157 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 bedoelde organisaties die actief zijn in de wijnsector, producentengroeperingen die beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen beheren overeenkomstig Verordening (EU) 2024/1143 van het Europees Parlement en de Raad (7) alsook andere beroepsorganisaties die actief zijn in de wijnsector en die door lidstaten in hun strategische plannen voor het GLB als begunstigden zijn aangewezen, begunstigden kunnen zijn van het in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt i), van Verordening (EU) 2021/2115 bedoelde interventietype.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (40)
 
 
 Om een evenwicht te vinden tussen de noodzaak voor de lidstaten om een efficiënte herstructurering van wijngaarden te waarborgen en de noodzaak om een productiestijging die tot overaanbod kan leiden, te voorkomen, moet het de lidstaten worden toegestaan voorwaarden vast te stellen voor de uitvoering van herstructurering en omschakeling van wijngaarden zoals bedoeld in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt a), van Verordening (EU) 2021/2115. Die voorwaarden moeten erop gericht zijn een verhoging van de opbrengst en bijgevolg van de productie van de onder dat interventietype vallende wijngaarden te voorkomen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (41)
 
 
 Om op markttrends in te spelen en efficiënte marktkansen te benutten, onder meer door nieuwe markten voor de export te ontsluiten en afzetmarkten te diversifiëren, moet de duur van de steun voor activiteiten op het gebied van afzetbevordering en communicatie die in derde landen plaatsvinden, drie jaar bedragen. De lidstaten moeten kunnen beslissen om de duur van een activiteit tweemaal met telkens een periode van drie jaar te verlengen, resulterend in een maximale periode van negen aaneengesloten jaren. Daarnaast moeten de lidstaten de steun die beschikbaar is in het kader van het interventietype “afzetbevordering en communicatie” toegankelijker maken voor kleine producenten zoals gedefinieerd in Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/273 (8) van de Commissie door hen een vereenvoudigde aanvraagprocedure te bieden of door objectieve en niet-discriminerende prioriteitscriteria toe te passen met betrekking tot nieuwe begunstigden, nieuwe markten en nieuwe producten. Gezien de diversiteit aan wijnmarktstructuren in derde landen en het ontbreken, voor de toepassing van het interventietype “afzetbevordering en communicatie”, van een gemeenschappelijke definitie van “markt in een derde land”, is het passend de lidstaten een aantal sleutelelementen aan te reiken om de lidstaten te helpen om tot hun eigen definitie te komen van een markt in een derde land met het oog op de uitvoering van die interventies.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (42)
 
 
 Zeer besmettelijke plaagorganismen, zoals flavescence dorée, vormen een grote bedreiging voor de wijnproductie, aangezien zij wijnstokken verzwakken door hun productiviteit te verlagen of wijnstokken volledig vernietigen. Aangezien wijnstokken die eenmaal besmet zijn vaak moeilijk of helemaal niet meer te genezen zijn, zijn preventie- en beheerinterventies het enige efficiënte antwoord ten aanzien van de bedreiging. Gezien de hoge fytosanitaire risico’s die die plaagorganismen met zich meebrengen en gezien het belang van systematische en collectieve maatregelen om verspreiding te voorkomen, is het passend specifieke steun voor dergelijke maatregelen te verlenen. Bijgevolg moet een nieuw interventietype in de wijnsector worden toegevoegd aan de lijst van interventietypes in artikel 58, lid 1, eerste alinea, van Verordening (EU) 2021/2115.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (43)
 
 
 Gezien de ernstige structurele onevenwichtigheid in bepaalde wijnproducerende regio’s, is het passend de lidstaten toe te staan permanente rooiing van productieve wijngaarden via hun strategische GLB-plannen te financieren. Daartoe moet aan artikel 58, lid 1, eerste alinea, van Verordening (EU) 2021/2115 een nieuw interventietype in de wijnsector worden toegevoegd. Net als bij de in artikel 216 van Verordening (EU) nr. 1308/2013 bedoelde maatregel voor permanente rooiing die met nationale betalingen wordt gefinancierd, moet dat nieuwe interventietype, namelijk “permanente rooiing”, worden onderworpen aan specifieke voorwaarden, zoals een verbod om gedurende een bepaalde periode een geldige aanplantvergunning te bezitten of te verkrijgen, of door de lidstaten opgelegde beperkingen met betrekking tot uit het toepassingsgebied van de interventie uitgesloten gebieden waar wijngaarden een belangrijke milieu-, landschapsbehoudende of sociaal-economische rol spelen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (44)
 
 
 Om te zorgen voor adequate steun voor wijnbouwers in verband met de aanpassing aan de klimaatverandering, is het belangrijk te voorzien in de mogelijkheid voor lidstaten om de maximale financiële steun van de Unie te verhogen tot 80 % van de werkelijke kosten van herstructurering en omschakeling van wijngaarden indien met de interventie dat doel wordt nagestreefd.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (45)
 
 
 Om de samenwerking in de wijnsector te versterken, moeten de in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt b), van Verordening (EU) 2021/2115 bedoelde investeringen van uit hoofde van Verordening (EU) nr. 1308/2013 erkende producentenorganisaties, waaronder coöperaties, in aanmerking komen voor het in artikel 59, lid 2, van Verordening (EU) 2021/2115 vastgestelde maximumpercentage aan financiële steun van de Unie, zoals reeds het geval is voor micro-, kleine en middelgrote ondernemingen in de zin van Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie (9).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (46)
 
 
 Om producenten verder te ondersteunen bij de matiging van en aanpassing aan klimaatverandering, alsook om verbeteringen van de duurzaamheid van productiesystemen en de reductie van milieueffecten te faciliteren, is het passend te voorzien in de mogelijkheid voor de lidstaten om de maximale financiële steun van de Unie voor investeringen ter verwezenlijking van die doelstelling te verhogen tot maximaal 80 % van de subsidiabele investeringskosten.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (47)
 
 
 Voorts moet worden verduidelijkt dat de in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt e), van Verordening (EU) 2021/2115 bedoelde financiële steun van de Unie voor innovatie niet mag worden toegekend aan ondernemingen in moeilijkheden in de zin van de mededeling van de Commissie “Richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan niet-financiële ondernemingen in moeilijkheden”, zoals het geval is voor financiële steun van de Unie voor investeringen als bedoeld in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt b), van die verordening.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (48)
 
 
 Voorts moet, om ervoor te zorgen dat de uitbreiding van de invulling van het interventietype “adviesdiensten” zoals bedoeld in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt f), van Verordening (EU) 2021/2115 wordt vergezeld door een passende set financiële regels, het maximumpercentage financiële bijstand van de Unie dat voor dat interventietype kan worden verleend worden vastgesteld.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (49)
 
 
 Om de in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punten h) en k), van Verordening (EU) 2021/2115 bedoelde interventietypes “voorlichting” en “afzetbevordering en communicatie” verder te ondersteunen, moeten de lidstaten de maximale financiële bijstand van de Unie voor dergelijke interventies kunnen verhogen tot maximaal 60 % van de subsidiabele uitgaven. Voorts moet het voor de lidstaten ook mogelijk zijn een nationale bijdrage te verstrekken ten aanzien van de subsidiabele kosten van die interventietypes. Aangezien micro-, kleine en middelgrote ondernemingen in de zin van Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie bij de uitvoering van communicatie- en afzetbevorderingscampagnes vaker dan grote ondernemingen met financiële beperkingen worden geconfronteerd, moeten lidstaten de mogelijkheid krijgen om micro-, kleine en middelgrote ondernemingen meer financiële steun te verlenen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (50)
 
 
 Om voldoende steun te verlenen voor de bestrijding van zeer besmettelijke plaagorganismen, is het passend toe te staan dat het in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt n), van Verordening (EU) 2021/2115 bedoelde interventietype kan genieten van financiële bijstand van de Unie die tot 100 % van de subsidiabele uitgaven dekt.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (51)
 
 
 Bovendien moet de maximale financiële steun van de Unie voor permanente rooiing in het kader van het in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt o), van Verordening (EU) 2021/2115 bedoelde interventietype worden vastgesteld. Die steun moet neerkomen op een percentage van de som van de directe kosten van het rooien en de geschatte inkomstenderving van één jaar voor het gerooide oppervlak. Daarnaast moet het voor de lidstaten ook mogelijk zijn een extra nationale bijdrage te verstrekken.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (52)
 
 
 Gedistilleerde dranken met een geografische aanduiding hebben vaak complexe toeleveringsketens bestaande uit verschillende marktdeelnemers die de verschillende productiestadia beheren. Flexibele inkooppraktijken zijn daarbij zeer gebruikelijk. De in artikel 37, lid 5, van Verordening (EU) 2024/1143 vastgestelde specifieke etiketteringsverplichting voor gedistilleerde dranken, op grond waarvan de naam van de producent in hetzelfde gezichtsveld als de geografische aanduiding moet worden vermeld, bleek niet goed aan te sluiten bij de structuur van het grootste deel van de toeleveringsketen van gedistilleerde dranken. Om te voorkomen dat de bestaande praktijken worden verstoord en dat onevenredige lasten worden opgelegd aan marktdeelnemers in die sector, met name op kleine en middelgrote producenten, is het passend die verplichting te schrappen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (53)
 
 
 Om de relevante regels aan te vullen en rekening te houden met de specifieke kenmerken van de wijnsector, moet de Commissie de bevoegdheid krijgen om overeenkomstig artikel 290 VWEU gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende de voorwaarden voor de toepassing van de vrijstelling inzake de toepassing van het vergunningenstelsel voor het aanplanten van wijnstokken; de voorwaarden voor het rooien van verlaten wijngaarden, de voorschriften in verband met de criteria voor het verlenen van vergunningen voor nieuwe aanplantingen, met inbegrip van de toevoeging van criteria, het naast elkaar bestaan van wijnstokken die de producent heeft beloofd te zullen rooien, en wijnstokken die nieuw zijn aangeplant, de redenen voor de besluiten van de lidstaten betreffende aanplantingen, de door de lidstaten vast te stellen algemene subsidiabiliteitsvoorwaarden en de prioriteitscriteria voor de toekenning van de nationale betalingen, elementen die bepalen of er sprake is van een crisissituatie, de berekeningsmethode voor de nationale betalingen en de samenhang met andere steunmaatregelen van de Unie voor de wijnsector; alsook de identificatie op de verpakking of op het daaraan bevestigde etiket van de elektronische middelen en de vorm en opmaak van de langs elektronische weg verstrekte informatie. Het is van bijzonder belang dat de Commissie bij haar voorbereidende werkzaamheden tot passende raadplegingen overgaat, onder meer op deskundigenniveau, en dat die raadplegingen gebeuren in overeenstemming met de beginselen die zijn vastgelegd in het Interinstitutioneel Akkoord van 13 april 2016 over beter wetgeven (10). Met name om te zorgen voor gelijke deelname aan de voorbereiding van gedelegeerde handelingen ontvangen het Europees Parlement en de Raad alle documenten op hetzelfde tijdstip als de deskundigen van de lidstaten, en hebben hun deskundigen systematisch toegang tot vergaderingen van de deskundigengroepen van de Commissie die zich bezighouden met de voorbereiding van de gedelegeerde handelingen.”;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (54)
 
 
 Daar de doelstellingen van deze verordening, namelijk de verbetering van bepaalde marktregels en sectorale steunmaatregelen in de wijnsector en voor gearomatiseerde wijnproducten, alsook bepaalde etiketteringsregels voor gedistilleerde dranken, niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt, maar vanwege de omvang en de gevolgen beter door de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Unie, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze verordening niet verder dan nodig is om die doelstellingen te verwezenlijken.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (55)
 
 
 De Verordeningen (EU) nr. 1308/2013, (EU) nr. 251/2014, (EU) 2021/2115 en (EU) 2024/1143 moeten derhalve dienovereenkomstig worden gewijzigd.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (56)
 
 
 Om producenten de tijd te geven zich aan te passen aan de nieuwe eisen inzake de aanduiding van wijnbouwproducten met een verlaagd alcoholgehalte, moeten die nieuwe eisen 18 maanden vanaf de datum van inwerkingtreding van deze wijzigingsverordening van toepassing worden. Er moeten ook overgangsbepalingen worden vastgesteld om toe te staan dat wijnbouwproducten die vóór de toepassing van de nieuwe eisen zijn geëtiketteerd, verder in de handel worden gebracht totdat de voorraden zijn uitgeput.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 (57)
 
 
 De toepassingsdatum van de bepalingen inzake een maximumdrempel van hectaren aangeplante wijngaarden die lidstaten vrijstellen van de verplichting om het vergunningenstelsel voor wijnaanplantingen toe te passen, moet met 48 maanden worden uitgesteld om lidstaten waarvan het wijnbouwareaal op de datum van inwerkingtreding van deze wijzigingsverordening boven de maximumdrempel van hectaren ligt, voldoende tijd te bieden voor de uitvoering daarvan,
 
 
 
 
 
 HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
 
 
 
 Artikel 1
 
 Wijzigingen van Verordening (EU) nr. 1308/2013
 
 Verordening (EU) nr. 1308/2013 wordt als volgt gewijzigd:
 
 
 
 
 
 
 1)
 
 
 in artikel 3 wordt aan lid 5 het volgende punt toegevoegd:
 
 
 
 
 
 
 “c)
 
 
 “groen oogsten”: de volledige vernietiging of verwijdering van de nog onrijpe druiventrossen waardoor de opbrengst van de betrokken oppervlakte tot nul wordt gereduceerd, met uitzondering van het niet-oogsten, waarbij verhandelbare druiven aan het einde van de normale productiecyclus aan de wijnstokken worden gelaten.”
 
 
 
 
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 2)
 
 
 artikel 61 wordt vervangen door:
 
 “Artikel 61
 Looptijd
 Het in dit hoofdstuk vastgestelde vergunningenstelsel voor aanplant van wijnstokken is van toepassing met ingang van 1 januari 2016, met door de Commissie te verrichten evaluaties, meer bepaald in 2028 en daarna elke tien jaar, om het functioneren van het stelsel te beoordelen. De Commissie kan zo nodig voorstellen doen.”
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 3)
 
 
 artikel 62 wordt als volgt gewijzigd:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 lid 3 wordt vervangen door:
 
 “3.   Vergunningen die worden verleend overeenkomstig artikel 64, zijn geldig tot en met de laatste dag van het derde verkoopseizoen na het verkoopseizoen waarin zij werden verleend. Aan producenten die een overeenkomstig de artikelen 64 en 68 verleende vergunning niet gebruiken tijdens de geldigheidsduur ervan, worden de in artikel 90 bis, lid 4, bedoelde administratieve sancties opgelegd.
 In afwijking van de eerste alinea van dit lid, worden aan producenten die houder zijn van een geldige vergunning die overeenkomstig de artikelen 64 en 68 vóór 1 januari 2025 is verleend, de in artikel 90 bis, lid 4, bedoelde administratieve sancties niet opgelegd als zij de bevoegde autoriteiten vóór de vervaldatum van hun vergunning en uiterlijk op 31 december 2026 ervan in kennis stellen dat ze niet voornemens zijn ervan gebruik te maken.
 Wanneer een welbepaald areaal ernstige gevolgen ondervindt van één of beide gevallen van overmacht of uitzonderlijke omstandigheden als bedoeld in artikel 3, lid 1, punten a) en c), van Verordening (EU) 2021/2116, kan de betrokken lidstaat de geldigheidsduur van de overeenkomstig artikel 64 van deze verordening verleende vergunningen die moeten worden gebruikt in het betrokken areaal en die verstrijken aan het einde van het verkoopseizoen waarin één of beide gevallen van overmacht of uitzonderlijke omstandigheden plaatsvinden, met maximaal twaalf maanden verlengen. Aanplantvergunningen mogen slechts één keer uit hoofde van deze alinea worden verlengd. De betrokken lidstaat informeert de houders van elke vergunning over de verlenging van de geldigheidsduur. Wanneer de houder van een aanplantvergunning, uiterlijk op 31 december van het verkoopseizoen dat volgt op het verkoopseizoen waarin één of beide gevallen van overmacht of uitzonderlijke omstandigheden plaatsvonden, de bevoegde autoriteiten van de lidstaat in kennis stelt dat hij afstand doet van de vergunning, zijn de in de eerste alinea bedoelde administratieve sancties niet van toepassing.
 In afwijking van de eerste alinea kunnen de bevoegde autoriteiten van de betrokken lidstaat na een gemotiveerd verzoek te hebben ontvangen van de houder van een overeenkomstig de artikelen 64 en 68 van deze verordening verleende aanplantvergunning die wordt getroffen door een geval van overmacht of uitzonderlijke omstandigheden als bedoeld in artikel 3, lid 1, van Verordening (EU) 2021/2116 afzien van de in artikel 90 bis, lid 4, van deze verordening bedoelde administratieve sancties.
 Vergunningen die overeenkomstig artikel 66 zijn verleend op of na 18 maart 2026 en overeenkomstig dat artikel verleende vergunningen die op die dag geldig zijn, zijn geldig tot en met de laatste dag van het achtste verkoopseizoen na het verkoopseizoen waarin ze zijn verleend. Aan producenten die een overeenkomstig artikel 66 verleende vergunning niet hebben gebruikt tijdens de geldigheidsduur ervan, worden de in artikel 90 bis, lid 4, bedoelde administratieve sancties niet opgelegd.
 Vergunningen die onder de overgangsbepalingen van artikel 68 vallen, verlopen op de laatste dag van het laatste verkoopseizoen van hun geldigheidsduur.”
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 het volgende lid wordt toegevoegd:
 
 “6.   De lidstaten kunnen eisen dat verlaten wijngaarden worden gerooid om sanitaire en fytosanitaire redenen.”
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 4)
 
 
 artikel 63 wordt als volgt gewijzigd:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 lid 2 wordt vervangen door:
 
 “2.   De lidstaten kunnen besluiten:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 op nationaal niveau een lager dan het in lid 1 vermelde percentage toe te passen;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 de afgifte van vergunningen voor nieuwe aanplant op regionaal niveau te beperken, of vergunningen voor nieuwe aanplant op regionaal niveau niet af te geven, voor specifieke oppervlakten die in aanmerking komen voor de productie van wijnen met een beschermde oorsprongsbenaming, voor oppervlakten die in aanmerking komen voor de productie van wijnen met een beschermde geografische aanduiding, of voor oppervlakten zonder geografische aanduiding;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 de afgifte van vergunningen voor nieuwe aanplant op regionaal niveau te beperken, of vergunningen voor nieuwe aanplant op regionaal niveau niet af te geven, voor specifieke oppervlakten of voor wijnstokken die een specifiek soort wijn produceren, waar nationale of Uniemaatregelen betreffende distillatie van wijn, groen oogsten of rooiing zijn toegepast in gerechtvaardigde crisisgevallen.
 
 
 
 
 Lidstaten die de afgifte van vergunningen voor nieuwe aanplant op regionaal niveau beperken overeenkomstig de eerste alinea, punt b) of c), kunnen eisen dat dergelijke vergunningen in de desbetreffende regio’s worden gebruikt.”
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 lid 3 wordt als volgt gewijzigd:
 
 
 
 
 
 
 i)
 
 
 de inleidende zin wordt vervangen door:
 
 
 
 
 
 
 “3.
 
 
 Elk van de in lid 2 bedoelde en toegepaste beperkingen draagt bij tot het beheer van het productiepotentieel. Zij worden op een of meer van de volgende specifieke gronden gerechtvaardigd:”
 
 
 
 
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 ii)
 
 
 de punten a) en b) worden vervangen door:
 
 
 
 
 
 
 “a)
 
 
 de noodzaak om een aantoonbaar risico van overaanbod van wijnproducten in verhouding tot de marktvooruitzichten voor die producten te vermijden, indien de beperkingen niet verder gaan dan nodig is om aan die noodzaak tegemoet te komen;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 de noodzaak om een aantoonbaar risico van aanzienlijke waardevermindering of van oneigenlijk gebruik door derden die willen profiteren van de reputatie van een bepaalde beschermde oorsprongsbenaming of beschermde geografische aanduiding te vermijden.”
 
 
 
 
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 5)
 
 
 artikel 64 wordt als volgt gewijzigd:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 aan lid 1 wordt het volgende punt toegevoegd:
 
 
 
 
 
 
 “e)
 
 
 in regio’s waar de lidstaat heeft besloten de verlening van vergunningen voor nieuwe aanplant op grond van artikel 63, lid 2, punt c), te beperken, moet de aanvrager voldoen aan criteria die zijn vastgesteld om buitensporige opbrengsten in de nieuw aan te planten wijngaarden te voorkomen.”
 
 
 
 
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 in lid 2 wordt punt g) vervangen door:
 
 
 
 
 
 
 “g)
 
 
 projecten met het potentieel producten met een geografische aanduiding of de kwaliteit ervan te verbeteren;”
 
 
 
 
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 6)
 
 
 in artikel 65 wordt de eerste alinea vervangen door:
 “Bij de toepassing van artikel 63, lid 2, kan een lidstaat rekening houden met de aanbevelingen van de in de artikelen 152, 156 en 157 van deze verordening bedoelde erkende beroepsorganisaties die in de wijnsector actief zijn, van in de artikelen 32 en 33 van Verordening (EU) 2024/1143 bedoelde producentengroeperingen of van andere soorten beroepsorganisaties die op basis van de wetgeving van die lidstaat erkend zijn, op voorwaarde dat over die aanbevelingen vooraf door de betrokken representatieve partijen in het geografisch referentiegebied een akkoord is bereikt.”;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 7)
 
 
 artikel 66 wordt als volgt gewijzigd:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 aan lid 1 wordt de volgende alinea toegevoegd:
 “In afwijking van de eerste alinea zijn producenten die overeenkomstig artikel 216, lid 1, van deze verordening of artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt o), van Verordening (EU) 2021/2115 een met wijnstokken beplant areaal hebben gerooid, niet gerechtigd een herbeplantingsvergunning voor dat areaal aan te vragen en te ontvangen.”;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 lid 3 wordt vervangen door:
 
 “3.   De in lid 1 van dit artikel bedoelde vergunning wordt gebruikt op hetzelfde bedrijf als dat waar de rooiing heeft plaatsgevonden. De lidstaten kunnen, op basis van een aanbeveling van een erkende beroepsorganisatie als bedoeld in de artikelen 152, 156 en 157 van deze verordening of van een producentengroepering als bedoeld in de artikelen 32 en 33 van Verordening (EU) 2024/1143, in gebieden die in aanmerking komen voor de productie van wijn met een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding, beperkingen opleggen aan het gebruik van herbeplantingsvergunningen die zijn verkregen naar aanleiding van het rooien van wijngaarden buiten dat gebied.”
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 het volgende lid wordt ingevoegd:
 
 “3 bis.   Een lidstaat kan het verlenen van de in lid 1 bedoelde herbeplantingsvergunningen afhankelijk stellen van een of meer van de volgende voorwaarden:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 de vergunning wordt gebruikt in hetzelfde geografische gebied, dat door de lidstaat wordt bepaald, als dat waar de betrokken gerooide wijnstokken zich bevonden, indien de instandhouding van wijnbouw in dat geografische gebied om sociaal-economische of milieuredenen gerechtvaardigd is;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 alleen wijnstokken die specifieke wijnsoorten produceren en productiemethoden die niet door de lidstaat zijn aangemerkt als een methode die de gemiddelde opbrengst van de productieregio aanzienlijk verhoogt, of alleen productiemethoden behorende tot de tradities van een bepaalde regio, worden gebruikt wanneer de betrokken gerooide oppervlakte zich bevindt in een productiegebied dat de lidstaat heeft gekwalificeerd als door een structurele marktonevenwichtigheid getroffen;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 de vergunning wordt niet gebruikt in een ander productiegebied dan dat waar de gerooide oppervlakte zich bevindt, wanneer de lidstaat dat andere productiegebied heeft gekwalificeerd als door een structurele marktonevenwichtigheid getroffen;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 de lidstaten kunnen criteria voor de toekenning en het beheer van herbeplantingsvergunningen vaststellen om te voorkomen dat het wijnbouwareaal en de wijnproductie groeien in regio’s die vatbaar zijn voor overaanbod en waar crisismaatregelen zijn toegepast, alsook om rekening te houden met marktontwikkelingen overeenkomstig hun nationale of regionale sectorale strategieën.
 
 
 
 
 De in de tweede alinea, punt b), c) en d), bedoelde voorwaarden zijn niet van toepassing op herbeplantingsvergunningen in gebieden die worden gekenmerkt door uitzonderlijke teeltmoeilijkheden als gevolg van structurele en morfologische factoren als bedoeld in deel D van bijlage II bij Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/273 van de Commissie (*1).
 
 
 (*1)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/273 van de Commissie van 11 december 2017 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft het vergunningenstelsel voor het aanplanten van wijnstokken, het wijnbouwkadaster, begeleidende documenten en certificering, het in- en uitslagregister, de verplichte opgaven, meldingen en de bekendmaking van meegedeelde informatie, tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de toepasselijke controles en sancties, tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 555/2008, (EG) nr. 606/2009 en (EG) nr. 607/2009 van de Commissie en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 436/2009 van de Commissie en Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/560 van de Commissie (PB L 58 van 28.2.2018, blz. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_del/2018/273/oj).”;"
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 8)
 
 
 artikel 67 wordt vervangen door:
 
 “Artikel 67
 De minimis
 Het in dit hoofdstuk vastgestelde vergunningenstelsel voor het aanplanten van wijnstokken is niet van toepassing in lidstaten waar de wijngaardoppervlakte in ten minste drie van de voorgaande vijf verkoopseizoenen niet groter was dan 10 000 ha, tenzij door de lidstaat besloten wordt het vergunningenstelsel uit te voeren. Wanneer in een lidstaat niet langer aan de voorwaarde van een wijngaardoppervlak van niet meer dan 10 000 ha wordt voldaan, is het vergunningenstelsel voor het aanplanten van wijnstokken van toepassing vanaf het begin van het verkoopseizoen dat volgt op dat waarin niet langer aan de voorwaarde werd voldaan.”
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 9)
 
 
 artikel 69 wordt vervangen door:
 
 “Artikel 69
 Gedelegeerde bevoegdheden
 De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 227 gedelegeerde handelingen vast te stellen betreffende:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 de voorwaarden voor de toepassing van de in artikel 62, lid 4, bedoelde vrijstelling;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 de voorwaarden voor het rooien van verlaten wijngaarden als bedoeld in artikel 62, lid 6;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 de voorschriften in verband met de in artikel 64, leden 1 en 2, bedoelde criteria;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 het naast elkaar bestaan van wijnstokken die de producent heeft beloofd te zullen rooien, en wijnstokken die op grond van artikel 66, lid 2, nieuw zijn aangeplant;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 e)
 
 
 de redenen voor de besluiten van de lidstaten uit hoofde van artikel 66, leden 3 en 3 bis.
 
 
 
 
 De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 227 gedelegeerde handelingen vast te stellen om deze verordening te wijzigen door aanvullende criteria toe te voegen aan die vermeld in artikel 64, leden 1 en 2.”
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 10)
 
 
 artikel 119 wordt als volgt gewijzigd:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 lid 1 wordt als volgt gewijzigd:
 
 
 
 
 
 
 i)
 
 
 punt a) wordt vervangen door:
 
 
 
 
 
 
 “a)
 
 
 de aanduiding voor de categorie van het wijnbouwproduct overeenkomstig bijlage VII, deel II. Voor de categorieën wijnbouwproducten die zijn gedefinieerd in bijlage VII, deel II, punt 1, en de punten 4 tot en met 9, wanneer een dealcoholisatiebehandeling overeenkomstig bijlage VIII, deel I, afdeling E, is toegepast op het geheel of een gedeelte van het product, wordt aangevuld met:
 
 
 
 
 
 
 i)
 
 
 de aanduiding “alcoholvrij” indien het effectief alcoholvolumegehalte van het product ten hoogste 0,5 % bedraagt, met daarbij de vermelding “0,0 %”, indien het effectief alcoholvolumegehalte van het product ten hoogste 0,05 % bedraagt;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 ii)
 
 
 de aanduiding “verlaagd in alcohol” indien het effectief alcoholvolumegehalte van het product meer dan 0,5 % bedraagt en ten minste 30 % minder bedraagt dan het effectief alcoholvolumegehalte van de producten in de categorie vóór dealcoholisatie.”
 
 
 
 
 
 
 
 
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 ii)
 
 
 het volgende punt wordt toegevoegd:
 
 
 
 
 
 
 “k)
 
 
 voor wijnbouwproducten wanneer een dealcoholisatiebehandeling is toegepast op het geheel of een gedeelte van het product, de aanduiding “verkregen door dealcoholisatie”.”
 
 
 
 
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 iii)
 
 
 de volgende alinea wordt toegevoegd:
 “Het vereiste om de verplichte gegevens op een bepaalde verpakking te vermelden, geldt slechts eenmaal voor die verpakking.”;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 het volgende lid wordt toegevoegd:
 
 “6.   In afwijking van lid 1, eerste alinea, is de verplichting tot vermelding van de gegevens als bedoeld in de punten h) en i) niet van toepassing in het geval van wijnproducten die uitsluitend voor export bedoeld zijn.”
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 11)
 
 
 in artikel 122 wordt lid 1 als volgt gewijzigd:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 in punt c) wordt punt iii) vervangen door:
 
 
 
 
 
 
 “iii)
 
 
 aanduidingen die naar een bedrijf verwijzen, de voorwaarden voor het gebruik van die aanduidingen en hoe zij zich verhouden tot handelsmerken en handelsnamen.”
 
 
 
 
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 in punt d) worden de volgende punten ingevoegd:
 
 
 
 
 
 
 “v)
 
 
 de identificatie, op de verpakking of op het daaraan bevestigde etiket, van de in artikel 119, leden 4 en 5, bedoelde elektronische middelen, onder meer door middel van een gemeenschappelijk pictogram of symbool in plaats van woorden;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 vi)
 
 
 de vorm en opmaak van de langs elektronische weg verstrekte informatie, om de presentatie ervan te vereenvoudigen, die aan te passen aan de toekomstige technologische vooruitgang en aan nieuwe eisen inzake voor consumenten relevante verplicht te vermelden informatie uit hoofde van Unierecht of nationale wetgeving, of om de toegankelijkheid voor de consument te verbeteren.”
 
 
 
 
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 12)
 
 
 in artikel 167, lid 1, wordt de eerste alinea vervangen door:
 
 “1.   Teneinde de werking van de gemeenschappelijke markt voor wijnen, met inbegrip van de voor de vervaardiging van die wijnen gebruikte druiven, most en wijnen, te verbeteren en te stabiliseren, kunnen de producerende lidstaten afzetvoorschriften vaststellen om het aanbod te reguleren, onder meer door maximumopbrengsten te bepalen en voorschriften voor het beheer van voorraden vast te leggen. De lidstaten kunnen rekening houden, in volgorde van prioriteit, met besluiten die zijn aangenomen door krachtens de artikelen 157 en 158 van deze verordening erkende brancheorganisaties, in de artikelen 32 en 33 van Verordening (EU) 2024/1143 bedoelde producentengroeperingen, of krachtens de artikelen 152 en 154 van deze verordening erkende producentenorganisaties mits die organisaties en groeperingen overeenkomstig artikel 164, lid 3, respectievelijk artikel 166 bis, lid 2, van deze verordening als representatief worden beschouwd voor de wijnsector in de economische regio of de economische regio’s waarvoor de voorschriften bedoeld zijn.”
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 13)
 
 
 artikel 172 ter wordt vervangen door:
 
 “Artikel 172 ter
 
 Richtsnoeren van brancheorganisaties en producentengroeperingen voor de verkoop van druiven, most en onverpakte wijnen met een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding
 
 1.   In afwijking van artikel 101, lid 1, VWEU kunnen krachtens artikel 157 van deze verordening erkende brancheorganisaties en de in artikel 33 van Verordening (EU) 2024/1143 bedoelde erkende producentengroeperingen die actief zijn in de wijnsector, mits die organisaties en groeperingen overeenkomstig artikel 164, lid 3, artikel 166 bis, lid 2, als representatief worden beschouwd in het desbetreffende geografische gebied, niet-verplichte indicatoren voor prijsrichtsnoeren verstrekken voor de verkoop van druiven, most en onverpakte wijnen voor de productie van wijnen met een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding, mits die richtsnoeren niet tot gevolg hebben dat ten aanzien van een aanzienlijk deel van de desbetreffende producten er geen concurrentie meer is.
 
 
 2.   De nationale mededingingsautoriteit zoals bedoeld in artikel 5 van Verordening (EG) nr. 1/2003 kan in individuele gevallen besluiten dat, in de toekomst, een of meer van de in lid 1 van dit artikel bedoelde indicatoren voor prijsrichtsnoeren moeten worden aangepast, ingetrokken of helemaal niet mogen verstrekt, indien zij dat noodzakelijk acht om te voorkomen dat concurrentie wordt geëlimineerd voor een aanzienlijk deel van de desbetreffende producten of indien zij van oordeel is dat de doelstellingen van artikel 39 VWEU in het gedrang komen.
 Wanneer de nationale mededingingsautoriteit uit hoofde van de eerste alinea van dit lid handelt, stelt zij de Commissie vóór of onmiddellijk na het initiëren van de eerste formele maatregel van haar onderzoek daarvan schriftelijk op de hoogte, en deelt zij de Commissie de besluiten mee onmiddellijk nadat zij zijn genomen.
 De in dit lid bedoelde besluiten worden pas van toepassing op de datum van kennisgeving van het besluit aan de betrokken ondernemingen.”
 
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 14)
 
 
 artikel 216 wordt als volgt gewijzigd:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 de titel wordt vervangen door:
 
 “Nationale betalingen voor distillatie van wijn, groen oogsten en rooiing in gerechtvaardigde crisisgevallen”
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 lid 1 wordt vervangen door:
 
 “1.   De lidstaten mogen in gerechtvaardigde crisisgevallen nationale betalingen aan wijnproducenten toekennen voor de vrijwillige of verplichte distillatie van wijn, vrijwillig groen oogsten en vrijwillige rooiing van productieve wijngaarden.
 De in de eerste alinea bedoelde betalingen in verband met distillatie en groen oogsten in crisisgevallen mogen niet hoger zijn dan de som van de kosten van de betrokken verrichting, van een prikkel om over te gaan tot een dergelijke verrichting en, indien van toepassing, van de kosten van het product, en moet voldoende zijn om de crisis te kunnen aanpakken.
 De in de eerste alinea bedoelde betalingen voor het rooien van productieve wijngaarden bedragen niet meer dan de som van de directe kosten van de rooiing en een financiële vergoeding die maximaal 100 % mag dekken van de geschatte inkomstenderving van één jaar voor het gerooide oppervlak.
 Die betalingen zijn evenredig en voldoende om de crisis te kunnen aanpakken.
 Het totaalbedrag dat in een lidstaat in een bepaald jaar beschikbaar is voor nationale betalingen voor distillatie en groen oogsten, mag niet hoger zijn dan 25 % van de totale beschikbare middelen die in bijlage VII bij Verordening (EU) 2021/2115 per lidstaat voor dat jaar zijn vastgesteld.”
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 lid 2 wordt vervangen door:
 
 “2.   Lidstaten die gebruik wensen te maken van de in lid 1 bedoelde nationale betalingen, dienen bij de Commissie een met redenen omklede kennisgeving in. In die kennisgevingen motiveren de lidstaten de geschiktheid van de maatregel, de duur ervan en de steunbedragen en andere gedetailleerde regelingen op basis van hun specifieke marktomstandigheden en die van de wijnregio’s waarvoor de maatregel bedoeld is.
 De Commissie besluit, zonder toepassing van de in artikel 229, lid 2 of lid 3, bedoelde comitéprocedure, of het bedrag, de duur en andere gedetailleerde regelingen van de maatregel worden goedgekeurd en de betalingen aan de wijnproducenten kunnen worden toegekend.
 Begunstigden van nationale betalingen voor rooiing uit hoofde van dit artikel komen gedurende de tien verkoopseizoenen die volgen op het verkoopseizoen waarin de rooiing heeft plaatsgevonden niet in aanmerking voor het aanvragen van vergunningen voor nieuwe aanplant overeenkomstig artikel 64. Eventuele geldige vergunningen voor nieuwe aanplanten die in het bezit zijn van dergelijke begunstigden, worden door de lidstaat ingetrokken zodra de aanvraag tot rooiing wordt goedgekeurd.
 De lidstaten kunnen besluiten geen betalingen voor rooiing toe te kennen voor gebieden waar wijngaarden een belangrijke milieu-, landschapsbehoudende of sociaal-economische rol spelen.
 In de productiegebieden en voor de wijnsoorten ten aanzien waarvan gedurende drie opeenvolgende jaren een van de in lid 1 van dit artikel bedoelde maatregelen is uitgevoerd, verleent de betrokken lidstaat tot het einde van het tweede verkoopseizoen dat volgt op het laatste verkoopseizoen waarin de maatregel is toegepast geen nieuwe aanplantvergunningen overeenkomstig artikel 64.
 Om ervoor te zorgen dat de maatregel doelmatig is en gericht kan worden ingezet, kunnen de lidstaten subsidiabiliteitsvoorwaarden en prioriteitscriteria vaststellen.”
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 lid 4 wordt vervangen door:
 
 “4.   De Commissie is bevoegd om overeenkomstig artikel 227 gedelegeerde handelingen vast te stellen om dit artikel aan te vullen door voorschriften vast te stellen betreffende:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 de door de lidstaten vast te stellen algemene subsidiabiliteitsvoorwaarden en de prioriteitscriteria voor de toekenning van de in lid 1 van dit artikel bedoelde nationale betalingen;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 elementen die bepalen of er sprake is van een crisissituatie;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 de berekeningsmethode voor de nationale betalingen, en
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 de samenhang van dergelijke nationale betalingen met andere steunmaatregelen van de Unie voor de wijnsector in het kader van het GLB, waaronder de vraag in hoeverre begunstigden of productiegebieden die onder die nationale betalingen vallen, in aanmerking komen voor andere steunmaatregelen van de Unie.”
 
 
 
 
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 15)
 
 
 in bijlage VII, deel II, worden aan het inleidende gedeelte de volgende alinea’s toegevoegd:
 “Wijnbouwproducten van de categorieën die zijn vastgesteld in de punten 4) en 8) mogen worden verkregen door tweede gisting van gedealcoholiseerde of gedeeltelijk gedealcoholiseerde wijnen zoals bedoeld in punt 1).
 Wijnbouwproducten van de categorieën die zijn vastgesteld in de punten 7) en 9) mogen worden verkregen door toevoeging van koolzuurgas aan gedealcoholiseerde of gedeeltelijk gedealcoholiseerde wijnen als bedoeld in punt 1).”.
 
 
 
 
 
 
 Artikel 2
 
 Wijzigingen van Verordening (EU) nr. 251/2014
 
 Verordening (EU) nr. 251/2014 wordt als volgt gewijzigd:
 
 
 
 
 
 
 1)
 
 
 aan artikel 3 wordt het volgende lid toegevoegd:
 
 “5.   In afwijking van de minimale effectieve alcoholgehalten en de totale alcoholgehalten die voor elke productcategorie zijn vastgesteld in lid 2, punt g), lid 3, punt g), en lid 4, punt f), van dit artikel en in bijlage II bij deze verordening, mogen gearomatiseerde wijnproducten een lager effectief en lager totaal alcoholvolumegehalte hebben wanneer ze zijn verkregen uit wijnbouwproducten die in hun geheel of gedeeltelijk een dealcoholisatiebehandeling hebben ondergaan overeenkomstig bijlage VIII, deel I, afdeling E, bij Verordening (EU) nr. 1308/2013.”
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 2)
 
 
 in artikel 5 wordt het volgende lid ingevoegd:
 
 “1 bis.   Wanneer gearomatiseerde wijnproducten zijn verkregen uit wijnbouwproducten die geheel of gedeeltelijk een dealcoholisatiebehandeling hebben ondergaan overeenkomstig bijlage VIII, deel I, afdeling E, bij Verordening (EU) nr. 1308/2013, worden de verkoopbenamingen ervan aangevuld met de aanduidingen die zijn vastgesteld in artikel 119, lid 1, punt a), i) en ii), en artikel 119, lid 1, punt k), van Verordening (EU) nr. 1308/2013, onder de in die bepalingen vastgestelde voorwaarden.”
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 3)
 
 
 aan artikel 6 bis wordt het volgende lid toegevoegd:
 
 “5.   Teneinde rekening te houden met de specifieke kenmerken van de sector gearomatiseerde wijn is de Commissie bevoegd om overeenkomstig artikel 33, gedelegeerde handelingen vast te stellen ter aanvulling van deze verordening door voorschriften vast te stellen inzake:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 de identificatie op de verpakking of op het daaraan bevestigde etiket van de in de leden 2 en 3 van dit artikel bedoelde elektronische middelen, onder meer door middel van een gemeenschappelijk pictogram of symbool in plaats van woorden;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 de vorm en opmaak van de langs elektronische weg verstrekte informatie, om de presentatie ervan te vereenvoudigen, die aan te passen aan de toekomstige technologische vooruitgang en aan nieuwe eisen inzake voor consumenten relevante verplicht te vermelden informatie uit hoofde van Unierecht of nationale wetgeving, of om de toegankelijkheid voor de consument te verbeteren.”
 
 
 
 
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 4)
 
 
 het volgende artikel wordt ingevoegd:
 
 “Artikel 6 ter
 
 Herhaling van verplichte vermeldingen
 Het vereiste om de verplichte vermeldingen op een bepaalde verpakking te vermelden, geldt slechts eenmaal voor die verpakking.”
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 5)
 
 
 in artikel 8 wordt lid 1 vervangen door:
 
 “1.   De in bijlage II in cursieve letters opgenomen verkoopbenamingen worden noch op het etiket noch in de presentatie van gearomatiseerde wijnbouwproducten in vertaling vermeld.
 De in artikel 6 en artikel 6 bis bedoelde aanvullende en verplichte vermeldingen en de in artikel 5, lid 1 bis, bedoelde aanduidingen worden, wanneer zij in woorden worden uitgedrukt, aangebracht in een of meer officiële talen van de Unie.”
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 6)
 
 
 in deel B van bijlage II wordt punt 8 wordt vervangen door:
 
 
 
 
 
 
 “8.
 
 
 
 Glühwein
 
 Gearomatiseerde drank op basis van wijn:
 
 
 
 
 
 
 —
 
 
 die uitsluitend is verkregen uit rode wijn, witte wijn of roséwijn of een combinatie daarvan;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 —
 
 
 die voornamelijk is gearomatiseerd met kaneel of kruidnagel, of beide, en
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 —
 
 
 die een effectief alcoholvolumegehalte van ten minste 7 % vol. heeft.
 
 
 
 
 Onverminderd de hoeveelheden water die het gevolg zijn van de toepassing van bijlage I, punt 2, is toevoeging van water verboden.
 Wanneer bij de bereiding ervan uitsluitend witte wijn wordt gebruikt, wordt de verkoopbenaming “Glühwein” aangevuld met termen die witte wijn aanduiden, zoals de term “wit”.
 Wanneer bij de bereiding ervan uitsluitend roséwijn wordt gebruikt, wordt de verkoopbenaming aangevuld met de term “rosé”. De term “rosé” mag echter niet worden gebruikt wanneer de Glühwein is verkregen door rode wijn met witte wijn of een van die wijnen met roséwijn te combineren.
 Wanneer bij de bereiding ervan een combinatie van rode wijn, witte wijn of roséwijn wordt gebruikt, wordt de verkoopbenaming aangevuld met de woorden “bereid uit …”, gevolgd door aanduidingen die de kleur van de bij de productie gebruikte wijnen aangeven.
 In afwijking van artikel 5, leden 1 en 3, van deze verordening en het eerste en derde streepje van de eerste alinea van dit punt mag de verkoopbenaming “Glühwein” worden gebruikt in de presentatie en etikettering van gegiste dranken die overeenkomstig de bovenstaande eisen zijn geproduceerd, die zijn verkregen uit vruchtenwijn, zoals gedefinieerd door lidstaten overeenkomstig deel II, punt 1, vijfde alinea, punt a), van bijlage VII bij Verordening (EU) nr. 1308/2013, en die een effectief alcoholvolumegehalte van ten minste 5 % vol hebben. In dat geval mag in de verkoopbenaming van die gegiste dranken de aanduiding “Glühwein” worden gebruikt, die moet worden aangevuld met het woord “vruchten” of de naam van de vrucht die is gebruikt voor de productie van die vruchtenwijn.”
 
 
 
 
 
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 7)
 
 
 in deel B van bijlage II wordt punt 9 wordt vervangen door:
 
 
 
 
 
 
 “9.
 
 
 
 Viiniglögi/Vinglögg/Karštas vynas
 
 Gearomatiseerde drank op basis van wijn:
 
 
 
 
 
 
 —
 
 
 die uitsluitend is verkregen uit rode wijn, witte wijn of roséwijn;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 —
 
 
 die voornamelijk is gearomatiseerd met kaneel of kruidnagel, of beide, en
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 —
 
 
 die een effectief alcoholvolumegehalte van ten minste 7 % vol. heeft.
 
 
 
 
 Wanneer bij de bereiding ervan uitsluitend witte wijn, rode wijn of roséwijn wordt gebruikt, wordt de verkoopbenaming aangevuld met de term “wit”, respectievelijk “rood” of “rosé”.”
 
 
 
 
 
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 8)
 
 
 in deel B van bijlage II wordt punt 12 wordt vervangen door:
 
 
 
 
 
 
 “12.
 
 
 
 Pelin
 
 Gearomatiseerde drank op basis van wijn:
 
 
 
 
 
 
 —
 
 
 die is verkregen uit rode wijn, witte wijn of roséwijn of een combinatie daarvan en een specifieke kruidenmelange;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 —
 
 
 die een effectief alcoholvolumegehalte van ten minste 8,5 % vol. heeft;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 —
 
 
 die een gehalte aan suikers, uitgedrukt in invertsuiker, van niet meer dan 50 gram per liter, en een totaal zuurgehalte, uitgedrukt in wijnsteenzuur, van ten minste 3 gram per liter heeft, en
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 —
 
 
 waaraan eventueel koolzuurgas is toegevoegd.
 
 
 
 
 Wanneer het product wordt verkregen door rode wijn te combineren met witte wijn of een van die wijnen met roséwijn, mag de aanduiding “rosé” niet aan de verkoopbenaming worden toegevoegd.
 Wanneer bij de bereiding ervan een combinatie van rode wijn, witte wijn of roséwijn wordt gebruikt, wordt de verkoopbenaming aangevuld met de woorden “bereid uit …”, gevolgd door aanduidingen die de kleur van de bij de productie gebruikte wijnen aangeven.”.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Artikel 3
 
 Wijzigingen van Verordening (EU) 2021/2115
 
 Verordening (EU) 2021/2115 wordt als volgt gewijzigd:
 
 
 
 
 
 
 1)
 
 
 in artikel 45 wordt punt d) vervangen door:
 
 
 
 
 
 
 “d)
 
 
 het maximumniveau van de financiële steun van de Unie voor de in artikel 47, lid 2, punten a), c), f), g), h), en i), genoemde interventietypes en voor de interventietypes bedoeld in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punten c), d), l), n), en o), met inbegrip van verpakkings- en transporttarieven voor uit de markt genomen producten ten behoeve van gratis verstrekking, en verwerkingskosten voorafgaand aan de levering voor dat doel;”
 
 
 
 
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 2)
 
 
 in artikel 58 wordt lid 1 als volgt gewijzigd:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 de eerste alinea wordt als volgt gewijzigd:
 
 
 
 
 
 
 i)
 
 
 in punt a) wordt punt i) vervangen door:
 
 
 
 
 
 
 “i)
 
 
 omschakeling op andere rassen, ook door omenting, onder meer om de kwaliteit of de ecologische duurzaamheid te verbeteren, om redenen van aanpassing aan de klimaatverandering teneinde wijnstokken klimaatbestendiger te maken of om de genetische diversiteit te vergroten;”
 
 
 
 
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 ii)
 
 
 punt b) wordt vervangen door:
 
 
 
 
 
 
 “b)
 
 
 investeringen in materiële activa en immateriële activa in landbouwsystemen voor wijnbouw — met uitzondering van verrichtingen die relevant zijn voor het in punt a) bepaalde interventietype — alsook in verwerkingsinstallaties, infrastructuur van wijnhuizen en afzetstructuren en -instrumenten, waaronder afzet door middel van wijntoerisme;”
 
 
 
 
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 iii)
 
 
 punt f) wordt vervangen door:
 
 
 
 
 
 
 “f)
 
 
 adviesdiensten, met name met betrekking tot de arbeidsvoorwaarden, werkgeversverplichtingen en de gezondheid en veiligheid op het werk, rechtstreekse verkoop, milieuduurzaamheid en diversificatie naar andere activiteiten dan wijnproductie;”
 
 
 
 
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 iv)
 
 
 punt i) wordt vervangen door:
 
 
 
 
 
 
 “i)
 
 
 acties die erop gericht zijn de reputatie van wijngaarden in de Unie te verbeteren door het wijntoerisme in productiegebieden te bevorderen en die worden ondernomen door in de wijnsector actieve organisaties als bedoeld in de artikelen 152, 156 en 157 van Verordening (EU) nr. 1308/2013, door producentengroeperingen die beschermde oorsprongsbenamingen en beschermde geografische aanduidingen beheren overeenkomstig de artikelen 32 en 33 van Verordening (EU) 2024/1143 van het Europees Parlement en de Raad (*2), of door andere beroepsorganisaties, organisaties van wijnproducenten of unies van organisaties van wijnproducenten die door de lidstaten in hun strategische GLB-plannen worden vermeld;
 
 
 
 
 
 (*2)  Verordening (EU) 2024/1143 van het Europees Parlement en de Raad van 11 april 2024 betreffende geografische aanduidingen voor wijn, gedistilleerde dranken en landbouwproducten, evenals gegarandeerde traditionele specialiteiten en facultatieve kwaliteitsaanduidingen voor landbouwproducten, tot wijziging van de Verordeningen (EU) nr. 1308/2013, (EU) 2019/787 en (EU) 2019/1753 en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 1151/2012 (PB L, 2024/1143, 23.4.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/1143/oj).”;"
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 v)
 
 
 de volgende punten worden toegevoegd:
 
 
 
 
 
 
 “n)
 
 
 monitoring, diagnose, opleiding, communicatie en onderzoek ter voorkoming van de verspreiding van relevante plaagorganismen als genoemd in deel B van bijlage II en deel C van bijlage IV bij Uitvoeringsverordening (EU) 2019/2072 van de Commissie (*3), ondernomen door producentenorganisaties die worden erkend krachtens de artikelen 152 en 154 van Verordening (EU) nr. 1308/2013, brancheorganisaties die door de lidstaten worden erkend krachtens de artikelen 157 en 158 van diezelfde verordening, of door producentengroeperingen die beschermde oorsprongsbenamingen of beschermde geografische aanduidingen beheren overeenkomstig de artikelen 32 en 33 van Verordening (EU) 2024/1143;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 o)
 
 
 permanente rooiing van productieve wijngaarden, zijnde de volledige verwijdering van wijnstokken in een bepaald areaal.
 
 
 
 
 
 (*3)  Uitvoeringsverordening (EU) 2019/2072 van de Commissie van 28 november 2019 tot vaststelling van eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van Verordening (EU) 2016/2031 van het Europees Parlement en de Raad, wat betreft beschermende maatregelen tegen plaagorganismen bij planten, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 690/2008 van de Commissie en tot wijziging van Uitvoeringsverordening (EU) 2018/2019 van de Commissie (PB L 319 van 10.12.2019, blz. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_impl/2019/2072/oj).”;"
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 na de eerste alinea wordt de volgende alinea ingevoegd:
 “Voor de toepassing van de eerste alinea, punt a), kunnen de lidstaten in hun strategisch GLB-plan specifieke agronomische, wijnbouw- of andere voorwaarden vaststellen die waarborgen dat in het kader van dit type interventies ondernomen omschakeling op andere rassen, verplaatsing van de wijngaard, herbeplanting van de wijngaard of verbetering van de wijngaardbeheertechnieken, geen verhoging van de opbrengst genereert in de wijngaard die wordt herbeplant.”;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 de tweede alinea wordt vervangen door:
 “Punt k) van de eerste alinea heeft alleen betrekking op wijnen met een beschermde oorsprongsbenaming of een beschermde geografische aanduiding of op wijnen waarop het wijndruivenras is vermeld. Activiteiten op het gebied van afzetbevordering en communicatie uit hoofde van de eerste alinea, punt k), hebben een maximumduur van drie jaar. De lidstaten kunnen besluiten de duur van een activiteit tweemaal met telkens maximaal drie jaar te verlengen. Elke begunstigde kan steun ontvangen voor verschillende activiteiten die in dezelfde markt worden uitgevoerd in het kader van de in de eerste alinea, punt k), bedoelde interventietypes, voor een maximumperiode van negen opeenvolgende jaren.
 Voor de toepassing van de eerste alinea, punt k), kan een lidstaat activiteiten op het gebied van afzetbevordering en communicatie in een derde land beschouwen als activiteiten die het gehele grondgebied van het derde land bestrijken, ofwel een administratief deel van dat grondgebied ofwel een type markt — zoals gedefinieerd door die lidstaat — in het derde land.
 Lidstaten die in hun strategische GLB-plannen voor de in de eerste alinea, punt k), bedoelde interventietypes kiezen, zorgen ervoor dat kleine producenten toegang hebben tot financiering in het kader van die interventietypes door relevante maatregelen toe te passen, zoals het vaststellen van vereenvoudigde procedures of het vaststellen van objectieve en niet-discriminerende prioriteitscriteria voor nieuwe begunstigden, nieuwe markten en nieuwe producten.”;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 de volgende alinea wordt toegevoegd:
 “Voor de toepassing van de eerste alinea, punt o), hebben producenten die uit hoofde van dit artikel productieve wijngaarden hebben gerooid, gedurende de tien verkoopseizoenen die volgen op het verkoopseizoen waarin de rooiing heeft plaatsgevonden geen recht op het aanvragen van vergunningen voor nieuwe aanplant uit hoofde van artikel 64 van Verordening (EU) nr. 1308/2013. Indien die producenten in het bezit zijn van een geldige vergunning voor nieuwe aanplanten, worden die vergunningen door de lidstaat ingetrokken zodra de steunaanvraag voor rooiing wordt goedgekeurd. De lidstaten kunnen besluiten dat dit type interventie niet van toepassing is op gebieden waar wijngaarden een belangrijke milieu-, landschapsbehoudende of sociaal-economische rol spelen.”;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 3)
 
 
 artikel 59 wordt als volgt gewijzigd:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 aan lid 1 wordt de volgende alinea toegevoegd:
 “In afwijking van de eerste en tweede alinea van dit lid kan de financiële steun van de Unie oplopen tot 80 % van de werkelijke kosten van herstructurering en omschakeling van wijngaarden indien de interventie verband houdt met de in artikel 57, punt b), vastgestelde doelstelling om aan klimaatadaptatie bij te dragen.”;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 lid 2 wordt vervangen door:
 
 “2.   De financiële steun van de Unie voor investeringen als bedoeld in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt b), bedraagt maximaal:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 50 % van de subsidiabele investeringskosten in minder ontwikkelde regio’s;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 40 % van de subsidiabele investeringskosten in andere dan minder ontwikkelde regio’s;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 75 % van de subsidiabele investeringskosten in de ultraperifere gebieden;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 65 % van de subsidiabele investeringskosten in de kleinere eilanden van de Egeïsche Zee.
 
 
 
 
 De in de eerste alinea vermelde financiële steun van de Unie ten belope van het maximumpercentage wordt enkel verleend aan kleine, middelgrote en micro-ondernemingen in de zin van Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie (*4) en aan uit hoofde van Verordening (EU) nr. 1308/2013 erkende producentenorganisaties. Hij kan evenwel aan alle ondernemingen worden toegekend in de ultraperifere gebieden en op de kleinere eilanden van de Egeïsche Zee.
 Voor ondernemingen, andere dan uit hoofde van Verordening (EU) nr. 1308/2013 erkende producentenorganisaties, die niet onder artikel 2, lid 1, van de bijlage bij Aanbeveling 2003/361/EG vallen en minder dan 750 werknemers of een jaaromzet van minder dan 200 miljoen EUR hebben, worden de in de eerste alinea van dit lid vastgestelde maximumpercentages van financiële steun van de Unie gehalveerd.
 In afwijking van de eerste alinea van dit lid kan de financiële steun van de Unie voor investeringen als bedoeld in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt b), worden verhoogd tot maximaal 80 % van de subsidiabele investeringskosten voor investeringen die verband houden met de in artikel 57, punt b), vastgestelde doelstelling om aan matiging van en aanpassing aan klimaatverandering en aan de verbetering van duurzame productiesystemen en de verkleining van de ecologische impact van de wijnsector van de Unie bij te dragen.
 De financiële steun van de Unie wordt niet verleend aan ondernemingen in moeilijkheden in de zin van de mededeling van de Commissie getiteld “Richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan niet-financiële ondernemingen in moeilijkheden” (*5).
 
 
 (*4)  Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie van 6 mei 2003 betreffende de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (PB L 124 van 20.5.2003, blz. 36, ELI: http://data.europa.eu/eli/reco/2003/361/oj)."
 
 
 (*5)  
 PB C 249 van 31.7.2014, blz. 1.”;"
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 aan lid 3 wordt de volgende alinea toegevoegd:
 “De financiële steun van de Unie voor permanente rooiing als bedoeld in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt o), bedraagt ten hoogste 70 % van de som van de directe kosten van het uitvoeren van de rooiing en de geschatte inkomstenderving van één jaar voor het gerooide oppervlak. Daarnaast kunnen lidstaten een nationale bijdrage verstrekken ten behoeve van de interventie die kan oplopen tot 30 % van de som van de directe kosten van het uitvoeren van de rooiing en de geschatte inkomstenderving van één jaar voor het gerooide oppervlak.”;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 aan lid 4 wordt de volgende alinea toegevoegd:
 “De financiële steun van de Unie voor investeringen als bedoeld in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt m), kan evenwel worden verhoogd tot maximaal 80 % van de subsidiabele investeringskosten voor investeringen die verband houden met de in artikel 57, punt b), vastgestelde doelstelling om aan matiging van en aanpassing aan klimaatverandering en aan de verbetering van duurzame productiesystemen en de verkleining van de ecologische impact van de wijnsector van de Unie bij te dragen.”;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 e)
 
 
 lid 6 wordt vervangen door:
 
 “6.   De financiële steun van de Unie voor innovatie als bedoeld in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt e), bedraagt maximaal:
 
 
 
 
 
 
 a)
 
 
 50 % van de subsidiabele investeringskosten in minder ontwikkelde regio’s;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 b)
 
 
 40 % van de subsidiabele investeringskosten in andere dan minder ontwikkelde regio’s;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 c)
 
 
 80 % van de subsidiabele investeringskosten in de ultraperifere gebieden;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 d)
 
 
 65 % van de subsidiabele investeringskosten in de kleinere eilanden van de Egeïsche Zee.
 
 
 
 
 De in de eerste alinea vermelde financiële steun van de Unie ten belope van het maximumpercentage wordt enkel verleend aan kleine, middelgrote en micro-ondernemingen in de zin van Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie en aan uit hoofde van Verordening (EU) nr. 1308/2013 erkende producentenorganisaties. Hij kan evenwel aan alle ondernemingen worden toegekend in de ultraperifere gebieden en op de kleinere eilanden van de Egeïsche Zee.
 Voor ondernemingen, andere dan uit hoofde van Verordening (EU) nr. 1308/2013 erkende producentenorganisaties, die niet onder artikel 2, lid 1, van de bijlage bij Aanbeveling 2003/361/EG vallen en minder dan 750 werknemers of een jaaromzet van minder dan 200 miljoen EUR hebben, worden de in de eerste alinea van dit lid vastgestelde maximumpercentages van financiële steun van de Unie gehalveerd.
 In afwijking van de eerste alinea van dit lid kan de financiële steun van de Unie voor investeringen als bedoeld in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt e), worden verhoogd tot maximaal 80 % van de subsidiabele investeringskosten voor investeringen die verband houden met de in artikel 57, punt b), vastgestelde doelstelling om aan matiging van en aanpassing aan klimaatverandering en aan de verbetering van duurzame productiesystemen en de verkleining van de ecologische impact van de wijnsector van de Unie bij te dragen.
 De financiële steun van de Unie wordt niet verleend aan ondernemingen in moeilijkheden in de zin van de mededeling van de Commissie getiteld “Richtsnoeren voor reddings- en herstructureringssteun aan niet-financiële ondernemingen in moeilijkheden”.”
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 f)
 
 
 het volgende lid wordt ingevoegd:
 
 “6 bis.   De financiële steun van de Unie voor adviesdiensten als bedoeld in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt f), bedraagt hoogstens 50 % van de subsidiabele uitgaven.”
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 g)
 
 
 lid 7 wordt vervangen door:
 
 “7.   De financiële steun van de Unie voor voorlichtingsacties en afzetbevordering en communicatie zoals bedoeld in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punten h) en k), bedraagt hoogstens 60 % van de subsidiabele uitgaven.
 Daarnaast kunnen de in artikel 88, lid 1, bedoelde lidstaten een nationale bijdrage ten aanzien van de in de eerste alinea bedoelde interventietypes verstrekken van maximaal 20 % van de subsidiabele uitgaven. Voor kleine, middelgrote en micro-ondernemingen in de zin van Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie die actief zijn in de wijnsector, kunnen de lidstaten een nationale bijdrage van maximaal 30 % van de subsidiabele uitgaven verstrekken.”
 ;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 h)
 
 
 het volgende lid wordt ingevoegd:
 
 “7 bis.   De financiële steun van de Unie voor acties als bedoeld in artikel 58, lid 1, eerste alinea, punt n), tegen plaagorganismen als bedoeld in deel B van bijlage II en deel C van bijlage IV bij Uitvoeringsverordening (EU) 2019/2072 van de Commissie kan oplopen tot 100 % van de subsidiabele kosten.”.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Artikel 4
 
 Wijzigingen van Verordening (EU) 2024/1143
 
 In artikel 37 van Verordening (EU) 2024/1143 wordt lid 5 als volgt gewijzigd:
 
 
 
 
 
 
 1)
 
 
 de tweede alinea wordt geschrapt;
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 2)
 
 
 de vierde alinea wordt vervangen door:
 “Landbouwproducten die met een geografische aanduiding in de handel worden gebracht en die vóór 14 mei 2026 zijn geëtiketteerd, mogen verder in de handel worden gebracht zonder te voldoen aan de verplichting om de naam van de producent of marktdeelnemer in hetzelfde gezichtsveld als de geografische aanduiding te vermelden, totdat de bestaande voorraden zijn uitgeput.”.
 
 
 
 
 
 
 Artikel 5
 
 Overgangsbepaling
 
 Wijnbouwproducten in categorieën gedefinieerd in deel II, punt 1 en punten 4 tot en met 9, van bijlage VII bij Verordening (EU) nr. 1308/2013, die een dealcoholisatiebehandeling hebben ondergaan overeenkomstig deel I, afdeling E, van bijlage VIII bij die verordening, en die vóór 19 september 2027 overeenkomstig artikel 119, lid 1, punt a), i) en ii), van die verordening zijn geëtiketteerd, mogen verder in de handel worden gebracht totdat de voorraden zijn uitgeput.
 
 
 Artikel 6
 
 Inwerkingtreding en toepassing
 
 Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
 Artikel 1, lid 8, is evenwel van toepassing met ingang van 19 maart 2030, en artikel 1, lid 10, is van toepassing met ingang van 19 september 2027.
 
 
 
 
 Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
 Gedaan te Brussel, 24 februari 2026.
 
 
 Voor het Europees Parlement
 
 
 De voorzitter
 
 R. METSOLA
 
 
 
 
 Voor de Raad
 
 
 De voorzitter
 
 C. KOMBOS
 
 
 
 
 
 
 (1)  
 PB C, C/2025/5161, 28.10.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2025/5161/oj.
 
 (2)  
 PB C, C/2025/4418, 29.8.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/C/2025/4418/oj.
 
 (3)  Standpunt van het Europees Parlement van 10 februari 2026 (nog niet bekendgemaakt in het Publicatieblad) en besluit van de Raad van 16 februari 2026.
 
 (4)  Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 17 december 2013 tot vaststelling van een gemeenschappelijke ordening van de markten voor landbouwproducten en tot intrekking van de Verordeningen (EEG) nr. 922/72, (EEG) nr. 234/79, (EG) nr. 1037/2001 en (EG) nr. 1234/2007 van de Raad (PB L 347 van 20.12.2013, blz. 671, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2013/1308/oj).
 
 (5)  Verordening (EU) 2021/2115 van het Europees Parlement en de Raad van 2 december 2021 tot vaststelling van voorschriften inzake steun voor de strategische plannen die de lidstaten in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid opstellen (strategische GLB-plannen) en die uit het Europees Landbouwgarantiefonds (ELGF) en het Europees Landbouwfonds voor plattelandsontwikkeling (Elfpo) worden gefinancierd, en tot intrekking van Verordeningen (EU) nr. 1305/2013 en (EU) nr. 1307/2013 (PB L 435 van 6.12.2021, blz. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2021/2115/oj.)
 
 (6)  Verordening (EU) nr. 251/2014 van het Europees Parlement en de Raad van 26 februari 2014 inzake de definitie, de aanduiding, de aanbiedingsvorm en de etikettering van gearomatiseerde wijnbouwproducten en houdende intrekking van Verordening (EEG) nr. 1601/91 van de Raad (PB L 84 van 20.3.2014, blz. 14, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2014/251/oj).
 
 (7)  Verordening (EU) 2024/1143 van het Europees Parlement en de Raad van 11 april 2024 betreffende geografische aanduidingen voor wijn, gedistilleerde dranken en landbouwproducten, evenals gegarandeerde traditionele specialiteiten en facultatieve kwaliteitsaanduidingen voor landbouwproducten, tot wijziging van de Verordeningen (EU) nr. 1308/2013, (EU) 2019/787 en (EU) 2019/1753 en tot intrekking van Verordening (EU) nr. 1151/2012 (PB L, 2024/1143, 23.4.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/1143/oj).
 
 (8)  Gedelegeerde Verordening (EU) 2018/273 van de Commissie van 11 december 2017 tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 1308/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft het vergunningenstelsel voor het aanplanten van wijnstokken, het wijnbouwkadaster, begeleidende documenten en certificering, het in- en uitslagregister, de verplichte opgaven, meldingen en de bekendmaking van meegedeelde informatie, tot aanvulling van Verordening (EU) nr. 1306/2013 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de toepasselijke controles en sancties, tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 555/2008, (EG) nr. 606/2009 en (EG) nr. 607/2009 van de Commissie en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 436/2009 van de Commissie en Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/560 van de Commissie (PB L 58 van 28.2.2018, blz. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_del/2018/273/oj).
 
 (9)  Aanbeveling 2003/361/EG van de Commissie van 6 mei 2003 betreffende de definitie van kleine, middelgrote en micro-ondernemingen (PB L 124 van 20.5.2003, blz. 36, ELI: http://data.europa.eu/eli/reco/2003/361/oj).
 
 (10)  
 PB L 123 van 12.5.2016, blz. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/agree_interinstit/2016/512/oj.
 
 
 ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2026/471/oj
 ISSN 1977-0758 (electronic edition)
 
 ////////////////////////$(document).ready(function(){generateTOC(true,'', 'Naar boven','false');scrollToCurrentUrlAnchor();});