Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek in verband met verkorting van de adoptieprocedure en wijziging van de Wet opneming buitenlandse kinderen ter adoptie in verband met adoptie door echtgenoten van gelijk geslacht tezamen (30551)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 4824-4839

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

30-07-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 87, pagina 4824-4839

28-06-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30551Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Presentie en opening (donderdag 28 juni 2007)Pagina 4811-4811
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (donderdag 28 juni 2007)Pagina 4891-4892
Regeling van werkzaamheden (donderdag 28 juni 2007)Pagina 4815-4818
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 20 juni 2007 over de Kaderrichtlijn WaterPagina 4818-4824
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Telecommunicatiewet en de Wet Onafhankelijke post- en telecommunicatieautoriteit ter uitvoering van de roamingverordening (30994)Pagina 4811-4815
Debat over het dierenrechtenactivismePagina 4839-4855
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de jeugdzorg met betrekking tot jeugdzorg waarop aanspraak bestaat ingevolge de wet in gesloten setting (gesloten jeugdzorg) (30644)Pagina 4855-4891
Behandeling van: - het wetsvoorstel Implementatiewet EG-richtlijn ecologisch ontwerp energieverbruikende producten (30958); - het wetsvoorstel Wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 ter implementatie van richtlijn nr. 2005/85/EG van de Raad van 1 december 2005 betreffende minimumnormen voor de procedures in lidstaten voor de toekenning of intrekking van de vluchtelingenstatus (PbEU L 326) (30976), en - het wetsvoorstel Wijzigingen van wetgevingstechnische of anderszins ondergeschikte aard aan te brengen in de wet geluidhinder en enkele andere wetten (30848)Pagina 4811-4811
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek in verband met verkorting van de adoptieprocedure en wijziging van de Wet opneming buitenlandse kinderen ter adoptie in verband met adoptie door echtgenoten van gelijk geslacht tezamen (30551)Pagina 4824-4839

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 131 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek in verband
met verkorting van de adoptieprocedure en wijziging van de Wet opneming buitenlandse
kinderen ter adoptie in verband met adoptie door echtgenoten van gelijk geslacht
tezamen (30551).(Zie vergadering van 27 juni 2007.)De algemene beraadslaging wordt hervat.Minister Hirsch Ballin:Mevrouw de voorzitter. Ik dank de leden van de Kamer voor hun betrokkenheid
bij het onderwerp van dit wetsvoorstel en voor de steun die zich bij het overgrote
deel van de fracties in de Kamer aftekent. Ik ben ook blij te horen dat na
aanvankelijke aarzelingen de instelling van de commissie onder voorzitterschap
van oud-staatssecretaris Ella Kalsbeek, positief wordt beoordeeld. In het
algemeen overleg dat wij op dit punt hebben gehad, heb ik al gezegd dat ik
meen dat het een waardevolle en zinvolle bijdrage aan de kwaliteit van de
wetgeving op dit terrein zal opleveren. De commissie is snel aan de slag gegaan.
Op 5 juli is al de eerste vergadering. Er is wel een probleempje met
een van de twee amendementen die zijn ingediend, en dat betreft de timing
in verhouding tot de werkzaamheden van de commissie, maar daar kom ik straks
nog op terug.In de laatste maanden van de vorige kabinetsperiode was de minister voor
Integratie verantwoordelijk voor jeugdbescherming, preventie en reclassering.
Daaraan voorafgaand was de minister van Justitie dat. In het wetsvoorstel
is de gelijke behandeling van lesbische, homoseksuele en heteroseksuele paren
al als uitgangspunt aanvaard. Dat is ook een gegeven voor de behandeling van
dit wetsvoorstel. De heer Wolfsen verwees daar gisteren ook al naar.De heer Van der Staaij (SGP):De minister zei dat er een probleempje was met een van de amendementen.
Gaat hij ervan uit dat het wetsvoorstel dan wel al in stemming zou kunnen
komen? Ik vraag dit omdat dat af zou wijken van wat hij eerder in een brief
heeft aangegeven. Daarin zei hij namelijk dat het verstandig zou zijn om de
behandeling op te schorten, en dus niet definitief te besluiten, totdat de
commissie in oktober haar rapport heeft uitgebracht.Minister Hirsch Ballin:Ik zou haast zeggen: zegt u maar hoe u het wilt. Maar liever niet zo dat
de wetgeving op een onordelijke manier tot stand komt. Ik had het punt eigenlijk
later willen behandelen, maar ik kan het ook nu wel doen. Het is de bedoeling
dat de commissie over twee onderwerpen gaat adviseren. Het eerste onderwerp
betreft de vraag welke juridische voorzieningen er zijn voor het gezamenlijk
ouderschap van paren van gelijk geslacht. Ik heb de commissie, zoals ik ook
met de Kamer had afgesproken, gevraagd daar al in oktober advies over uit
te brengen. Het is dan ook mogelijk om, als dat zou leiden tot een nota van
wijziging, die nog mee te nemen in dit wetsvoorstel. Dat zou inderdaad mijn
voorkeur hebben. Dat zou echter betekenen dat de stemming over het wetsvoorstel
wordt aangehouden totdat de commissie over dit onderdeel advies heeft uitgebracht.Als die stemming niet wordt aangehouden, levert dat een probleem op met
het amendement op stuk nr. 12, dat handelt over de afwijking in bijzondere
omstandigheden. Dat raakt namelijk het tweede onderdeel van de advisering
door de commissie-Kalsbeek en het advies daarover komt pas later.Deze punten moeten wij wel gescheiden houden. Bij het eerste geef ik er
de voorkeur aan om de werkzaamheden van de commissie-Kalsbeek af te wachten,
zodat de resultaten daarvan bij het wetsvoorstel worden kunnen worden betrokken
voordat het naar de Eerste Kamer gaat. Het alternatief is dat er aparte wetgeving
voor moet worden ontwikkeld. Wat het tweede punt betreft, wil ik in overweging
geven om het amendement op stuk nr. 12 niet in stemming te brengen in het
kader van de besluitvorming over dit wetsvoorstel. Daarmee wordt voorkomen
dat deze materie in een soort pendelbeweging terechtkomt op het moment dat
de commissie-Kalsbeek over het tweede onderdeel heeft geadviseerd.Ik ben de voorzitter en de leden van de commissie-Kalsbeek erkentelijk
voor hun bereidheid om deze twee belangrijke taken op zich te nemen. Het is
een commissie met een zeer gekwalificeerde, stevige samenstelling en ik acht
haar zeer goed in staat om ten aanzien van het eerste punt – naar aanleiding
van een eerder ingediende motie – een goed voorstel te ontwikkelen.
Dit zou in het wetsvoorstel kunnen worden verwerkt als het wetsvoorstel niet
nu, maar in oktober wordt afgehandeld. Het tweede punt betreft de afwijking
van de leeftijdsgrenzen in bijzondere omstandigheden. Ik raad aan om dit amendement
buiten het wetsvoorstel te houden en het te bezien wanneer het advies van
de commissie-Kalsbeek is verschenen.De heer Van der Staaij heeft naar de inbreng van de minister voor Jeugd
en Gezin op dit onderwerp gevraagd. Uiteraard verdedig ik het wetsvoorstel
namens het kabinet. Op 15 mei 2007 heb ik de Kamer mede namens mijn collega
voor Jeugd en Gezin een brief gestuurd, waarmee tevens werd voldaan aan de
toezegging gedaan tijdens het debat over de regeringsverklaring op 1 maart
2007 dat het kabinet de Kamer nader zou berichten over de verdere behandeling
van dit wetsvoorstel. In die brief is een aankondiging gedaan met betrekking
tot de commissie waar ik het zo-even over had.De heer Van der Staaij heeft gevraagd of de regeringen van de Nederlandse
Antillen en Aruba in de gelegenheid zijn gesteld om hun zienswijzen over dit
wetsvoorstel te geven. Dit punt is ook in de advisering van de Raad van State
aan de orde geweest. Mijn toenmalige ambtsvoorganger heeft die vraag naar
mijn mening afdoende beantwoord, al had het natuurlijk anders
gekund. Hij heeft gezegd dat het interne Nederlandse recht het al mogelijk
maakt dat homoparen kinderen adopteren. Nieuw is alleen dat echtgenoten van
gelijk geslacht ook tezamen buitenlandse kinderen kunnen adopteren. Materieel
is geen sprake van een ingrijpende wijziging. Daarom achtte mijn voorganger
het niet nodig, de regeringen van de Nederlandse Antillen en Aruba in de gelegenheid
te stellen om daarover hun zienswijze te geven. Wij weten bovendien dat zij
geen voornemens hebben om een dergelijke regeling in hun burgerlijk wetboek
op te nemen.De heer Van der Staaij vroeg aandacht voor de uitspraak van het Europese
Hof voor de Rechten van de Mens, dat het niet discriminerend heeft geacht
dat adoptie door homoseksuelen niet werd toegestaan in Frankrijk. Uit die
uitspraak is af te leiden dat het aan de lidstaten is om te beoordelen of
zij adoptie door homoseksuele paren toestaan of niet. Artikel 8 EVRM geeft
geen aanspraak om dat mogelijk te maken, maar dat betekent niet dat het daaraan
in de weg staat. De tekst van de uitspraak is zeer duidelijk, te meer dat
er ook overigens blijkt dat er binnen de kring van lidstaten van de Raad van
Europa geen algemeen aanvaarde opvatting op dit terrein bestaat.Mevrouw Azough heeft gevraagd of voor het meemoederschap een tot de binnenlandse
rechtssfeer beperkte rechtsfiguur kan worden verwoord. Ik kan mij goed voorstellen
dat die gedachte wordt meegenomen door de commisie-Kalsbeek. Ik merk wel op
dat de tot de binnenlandse sfeer beperkte rechtsfiguur een extra last meebrengt
voor de ouders, want die zullen zich dan op een later moment, bijvoorbeeld
wanneer zij naar het buitenland gaan, genoodzaakt kunnen zien om alsnog om
adoptie te verzoeken om de situatie in het buitenland veilig te stellen. Maar
zoals gezegd, dit kan worden meegenomen door de commissie.De heer De Wit heeft gevraagd wat wordt verstaan onder "relatie".
In het wetsvoorstel is sprake van het kind "dat is of wordt geboren binnen
de relatie van de adoptanten en de ouder". Wordt daarmee voorzien in
volkomen gelijkstelling met samenwonende heteroseksuele paren? In het wetsvoorstel
is voorzien in zoveel mogelijk gelijkstelling. Het gaat hier om de relatie
waarin men als levensgezel door het leven gaat, zonder dat sprake is van een
geregistreerd partnerschap of een huwelijk. Ook in het huidige artikel 1:228,
tweede lid, onder f, van het Burgerlijk Wetboek is sprake van "een kind
geboren uit de relatie van de moeder met een levensgezel van gelijk geslacht".De heer Wolfsen heeft gevraagd of, zodra het wetsvoorstel tot wet wordt
verheven, de nieuwe wetsbepalingen ook van toepassing zullen zijn op lopende
procedures. Ja, het uitgangspunt is dat de nieuwe regelgeving onmiddellijke
werking heeft. Dat wil zeggen dat ook ten aanzien van reeds aanhangige procedures
de nieuwe regeling wordt toegepast en dat de verkorte termijnen op de adoptanten
van toepassing zijn. Alleen voor de inwerkingtreding van de voorgestelde wijziging
van artikel 3 van de Wet opneming buitenlandse kinderen ter adoptie (Wobka)
is een aparte overgangsbepaling voorzien. Het oude artikel van de Wobka blijft
van toepassing op beginseltoestemmingen die reeds voor de inwerkingtreding
van de nieuwe wet zijn verleend, maar zodra om een verlenging van de beginseltoestemming
wordt verzocht, geldt de verlenging van de beginseltoestemming wel voor een
periode van vier jaar.De heren Pechtold en Teeven vroegen of ik bereid ben om met Zuid-Afrika
een bilaterale overeenkomst te sluiten, zodat vanuit dat land kinderen door
Nederlandse echtparen van gelijk geslacht kunnen worden geadopteerd. Voor
zover ik heb kunnen nagaan, heeft de wetswijziging in Zuid-Afrika, waarbij
een soort geregis­treerd partnerschap – met ook gevolgen ten aanzien
van kinderen – is ingevoerd, vooralsnog geen gevolgen voor de positie
die dat land heeft ingenomen ten opzichte van de interlandelijke adoptie door
homoparen, bijvoorbeeld Nederlandse. Bij een volgend bezoek van medewerkers
van mijn ministerie aan Zuid-Afrika, dat voorzien is voor later dit jaar,
zal ik nogmaals vragen naar de stand van zaken met betrekking tot de mogelijkheden
van adoptie van een kind uit dit land door twee personen van hetzelfde geslacht
tezamen. Ik ben dus bereid om die mogelijkheid bij die gelegenheid te bespreken.De heer Pechtold heeft gevraagd of de beslissings­macht betreffende
adoptie in de Verenigde Staten niet bij de federale overheid ligt, maar een
bevoegdheid is van de afzonderlijke deelstaten. Mag worden toegestaan dat
interlandelijke adoptie door personen van gelijk geslacht op deelstaatniveau
plaatsvindt? De Verenigde Staten hebben inderdaad een stelsel waarbij het
burgerlijk recht in beginsel een bevoegdheid is van de lidstaten. Dat is dus
ook de huidige situatie. Nu de Verenigde Staten nog niet zijn toegetreden
tot het Haags Adoptieverdrag van 1993, kan per afzonderlijk geval worden bezien
of de betreffende staat adoptie door een paar van gelijk geslacht in Nederland
toestaat. Ik moet daar wel bij aantekenen dat de Verenigde Staten het voornemen
hebben aangekondigd om nog dit jaar tot het Haags Adoptieverdrag toe te treden.
Het Amerikaanse Supreme Court heeft bepaald dat, als de Unie een verdrag heeft
gesloten, afzonderlijke staten niet meer bevoegd zijn om ten aanzien van hetzelfde
onderwerp afzonderlijke verdragen te sluiten. Als na de inwerkingtreding van
het verdrag in de betrekkingen tussen de VS en Nederland – dat zou het
geval zijn als de Verenigde Staten partij worden bij het Haags Adoptieverdrag
van 1993 – adoptie van kinderen vanuit de VS door personen van hetzelfde
geslacht mogelijk gemaakt moet worden, zouden daartoe op federaal niveau afspraken
moeten worden gemaakt. Anders gezegd: het kan nog even op deelstaatniveau,
maar vanaf een moment in de nabije toekomst zal het federaal niveau van de
Verenigde Staten onze counterpart zijn.De heer Pechtold (D66):Dat is goed nieuws. Zolang dat nog niet het geval is, accepteren wij de
negen staten binnen de Verenigde Staten die adoptie op deze manier mogelijk
maken. In de andere vijftien staten geldt de juridische entiteit "county".Minister Hirsch Ballin:Ik weet niet of het goed nieuws is in de optiek van de heer Pechtold.
Als de Verenigde Staten federaal bevoegd worden, is de federale regering op
dit punt immers onze gesprekspartner. Alleen in de zeer korte tijdspanne dat
er op deelstaatniveau afspraken worden gemaakt geldt dit nog. Ik weet dat
de heer Pechtold gisteren de aandacht heeft gevestigd op mensen die daar in
een concreet geval belang bij hebben. Het is verstandig om hierbij de situatie
te bezien als die actueel is.De heer Pechtold (D66):Nu is het dus nog niet duidelijk. Wij werken nu met negen staten en met
de vijftien staten met de mogelijkheid van "counties". Is de minister
bereid om samen met de minister van Buitenlandse Zaken de mensen die het aangaat
in de overgangsfase goed voor te lichten? Afhankelijk van de nieuwe regering
in het volgende jaar zullen wij zien wat er volgend jaar op federaal niveau
gebeurt in Amerika.Minister Hirsch Ballin:Wij moeten als het wetsvoorstel in werking treedt aan mensen duidelijk
maken tot wie die zich kunnen wenden voor het verkrijgen van inlichtingen.
Dan kan worden bezien wat gedaan kan worden voor de mensen die hierbij belang
hebben.De heer Van der Staaij (SGP):Het is goed om inzicht te hebben in de reikwijdte van de wetswijziging.
De regering heeft tot nu toe gezegd dat ook als de nationale wet de mogelijkheid
van adoptie door homoparen opent, er geen enkele mogelijkheid is om daarvan
werkelijk gebruik te maken. Dat geldt ook voor de Amerikaanse staten. In de
huidige situatie is het onduidelijk of het ook geldt voor interlandelijke
adoptie. Er is echter door anderen gezegd dat het morgen al kan op basis van
de wetswijziging. Wat is daarover het inzicht van de regering voor dit moment?Minister Hirsch Ballin:De toevoeging "voor dit moment" is een terechte beperking. In
bepaalde deelstaten van de Verenigde Staten vindt een verandering van wetgeving
plaats. Dit moet per buitenlandse staat of deelstaat van een buitenlandse
staat bekeken worden. De situatie kan veranderen. Indertijd is in de memorie
van toelichting een antwoord gegeven op basis van de kennis in de jaren 2005
en 2006. In de jaren 2007 en 2008 kan het weer anders liggen.De heer Van der Staaij (SGP):Na de memorie van toelichting is ook een nota naar aanleiding van het
verslag verschenen. Daarin constateert de Kamer dat volgens de regering de
wetswijziging geen enkele praktische betekenis heeft. Dat was volgens de Kamer
niet zo omdat het ook voor homoparen mogelijk is om vanuit deelstaten in Amerika
kinderen te adopteren. De regering heeft toen gezegd dat het alleen geldt
voor adoptie binnen Amerika en dus niet voor het interlandelijke traject.
Minister Donner heeft toen gezegd dat de Kamer vroeg om een dode mus.Minister Hirsch Ballin:De nota naar aanleiding van het verslag kwam niet van minister Donner,
maar van minister Verdonk. Het antwoord moet worden gezien in het licht van
de kennis op dat moment van wetgeving in andere staten. De heer Pechtold heeft
gevraagd om de stand van zaken in de betrokken deelstaten te onderzoeken.
Als de wetgeving daar deze mogelijkheid kent, kan daarvan gebruik worden gemaakt.
Zo niet, dan geldt het antwoord van de ministers Donner en Verdonk. Het kan
ook dat inmiddels door toetreding tot het Haagse Adoptieverdrag het op dat
moment een federale aangelegenheid is geworden. Dan moet gesproken worden
met de federale overheid. Ik sluit niet uit dat daarbij in de VS rekening
wordt gehouden met de verscheidenheid van wetgeving tussen de deelstaten,
maar daar gaan wij niet over. Daar gaat de Amerikaanse zijde over. In 2006 heeft de toenmalige minister van Justitie een wetsvoorstel aangekondigd
dat onder meer voorziet in bepalingen over toezicht en leeftijdscriteria.
Dit wetsvoorstel is in de zomer van 2006 aan verschillende organisaties ter
advisering voorgelegd. Een belangrijk onderdeel van dit wetsvoorstel betrof
de verruiming van de leeftijdscriteria bij interlandelijke adoptie. Daarop
is niet bepaald positief gereageerd. Ik heb eerder gezegd dat de commissie-Kalsbeek
ook zou kijken naar de vraag hoe wij een goede afweging kunnen maken tussen
de belangen van buitenlandse adoptiefkinderen enerzijds en die van de adoptiefouders
die een gezin willen vormen anderzijds. Ik wil graag de bevindingen van de
commissie te zijner tijd betrekken bij het tweede wetsvoorstel. Dat geeft
een goed kader om dit op een doelmatige manier in de wetgevingsprocedure doen
landen.De heer Van der Staaij heeft gevraagd waarom volwassen geadopteerden uit
het buitenland niet bij wetsvoorstellen over interlandelijke adoptie worden
betrokken. Het tweede wetsvoorstel is voor advies voorgelegd aan verschillende
organisaties waaronder de Vereniging Aangaande Adoptiedriehoek Nederland waarin
ook geadopteerden vertegenwoordigd zijn. Bij het wetsvoorstel dat nu in behandeling
is, zijn geadopteerden niet om advies gevraagd. Het gaat immers om de doelstelling
die ik aan het begin van het wetsvoorstel heb verwoord, een beperkte doelstelling
in verhouding tot de eerdere wetgeving, namelijk om een zo veel mogelijk gelijke
behandeling van homoseksuele paren met heteroseksuele paren te bewerkstelligen.
Dit is een vervolgstap die als het ware voortvloeit uit de mogelijkheid van
adoptie door paren van gelijk geslacht die wij al sinds 2001 in Nederland
kennen.Er worden in Nederland uit een beperkt aantal staten van de VS kinderen
geadopteerd. Mevrouw De Pater heeft een deel van het antwoord op haar vraag
hierover al gehoord in mijn reactie op de vraag van de heer Pechtold. Er is
dus ook een Amerikaanse optiek op het wetsvoorstel, maar dit vloeit logisch
voort uit wat ik zojuist heb gezegd.De heer Van der Staaij vreest dat de verwachting wordt gewekt dat vanaf
nu interlandelijke adoptie door een homopaar kan plaatsvinden, terwijl dit
in de praktijk niet zo kan zijn. Dit is een kwestie van buitenlandse wetgeving
waar ik zo-even over sprak. Hij vroeg of de openstelling van de wet en het
gegeven dat homoparen wel een beginseltoestemming hebben voor gezamenlijke
interlandelijke adoptie maar deze in de praktijk niet voor elkaar weten te
krijgen, een drempel kan zijn voor onze contacten met landen van herkomst.
Ik zei al dat het uitgangspunt van het wetsvoorstel de aanvaarding van gelijke
behandeling is. Daarmee is deze vraag meer een vraag naar de consequenties
dan naar het uitgangspunt van het wetsvoorstel als zodanig. Er is trouwens
veel contact tussen de centrale autoriteiten, de vergunninghouders, de belangenverenigingen
enzovoorts. Mochten zich complicaties voordoen dan zullen wij die bespreken
en trachten uit de weg te ruimen, maar dit plaatst het wetsvoorstel niet in
een ander licht gezien het uitgangspunt van de gelijke behandeling dat eraan
ten grondslag ligt.De vraag is gesteld of de zendende landen de constructie van twee opeenvolgende
eenouderadopties in Nederland kennen, hoe zij die waarderen en of die als
misleiding kan worden opgevat. Het zou misschien wel al te gemakkelijk zijn
om een internationale toepassing te verlangen van het adagium
dat ieder wordt geacht de wet te kennen en ook de Nederlandse wet in het buitenland.
In ieder geval is hier niets geheimzinnigs aan. Landen van herkomst ontvangen
het gezinsrapport van de Raad voor de Kinderbescherming. Daarin vinden zij
informatie over de feitelijke gezinssituatie van de aspirant-adoptiefouders.
In dit rapport wordt ook vermeld of de aspirant-adoptiefouder samenwoont of
een relatie heeft, ook als dit een persoon van gelijk geslacht betreft. Van
misleiding is dus geen sprake. Dat hoort ook niet. Je hoort open te zijn in
de communicatie met de landen van herkomst. Dat betekent ook dat er rekening
mee kan worden gehouden met mogelijk onoverkomelijke problemen. In het Haags
Adoptieverdrag van 1993 is trouwens, blijkens het toelichtend rapport bij
het verdrag, rekening gehouden met de mogelijkheid van twee opeenvolgende
eenouderadopties. Er is dus geen sprake van misleiding.De heer De Wit merkte op dat de kosten van adoptie variëren van € 2500
tot € 26.000. Hij wees er daarbij op dat interlandelijke adoptie
onbereikbaar is voor mensen uit de lagere inkomensgroepen. Hij vroeg om een
tegemoetkoming in de kosten vanuit de overheid. Het is waar dat adoptie niet
goedkoop is. Dat blijkt wel uit de bedragen die de heer De Wit noemde. De
kosten die in relatie tot adoptie worden gemaakt, betreffen met name de kosten
voor de verplichte voorlichtingscursus, de bemiddelingskosten die door de
vergunninghouder worden berekend en, bij deelbemiddeling, kosten vanwege de
contacten in het buitenland. Op de aan de vergunninghouder of de buitenlandse
contacten te betalen bedragen heeft de overheid in beginsel geen invloed.
Het gaat om private en soms om buitenlandse partijen. Die tarifering is geen
overheidstariefstelling. Er is alleen invloed als sprake is van ongepast geldelijk
voordeel aan de kant van de vergunninghouder of het buitenlandse contact.
Daarvoor verwijs ik naar artikel 16, lid 3, van de Wobka en artikel 21 van
het Verdrag inzake de Rechten van het Kind. In 2005 heeft ambtelijk overleg
plaatsgevonden tussen Justitie en Financiën over de Uitvoeringsregeling
inkomstenbelasting 2001. Daarbij is de fiscale aftrek opgetrokken van € 681
naar € 1000. Ik heb op dit punt niet meer te bieden dan dit onder
ogen te zien en deze omstandigheden onder de aandacht te brengen, inclusief
de beperkte fiscale aftrek.De heer De Wit heeft ook gevraagd waarom wordt voorgesteld, de duur van
de beginseltoestemming te veranderen van drie in vier jaar om meer in de pas
te komen met de duur van de procedure terwijl deze procedure ook wel vijf
jaar in beslag kan nemen. De periode waarvoor de beginseltoestemming geldt,
is in duur beperkt omdat de omstandigheden van het gezin gedurende een periode
tot aan de adoptie ingrijpend kunnen veranderen. Deze kunnen zelfs zodanig
veranderen dat de beginseltoestemming niet was verleend als deze omstandigheden
ten tijde van het gezinsonderzoek bekend waren geweest. Het is dus een kwestie
van het actueel houden van de onderliggende informatie. Met een verlenging
naar vier jaar denken wij een en ander op een aanvaardbare manier te verruimen.
Natuurlijk is de kans op relevante veranderingen groter in een periode van
vier jaar dan in een periode van drie jaar. Die kans is echter ook groter
in een periode van drie jaar dan in een periode van twee jaar. Er moet dus
altijd een afweging ten aanzien van het trekken van een grens worden gemaakt.
Het lijkt mij het beste om de periode op vier jaar vast te stellen.De heer De Wit maakt melding van kritiek op vergunninghouders. Zij zouden
te weinig contacten leggen met landen waarin veel special needskinderen wonen.
Op mijn ministerie is daarvan niets bekend. Er is telefonisch contact gezocht
met twee mensen die heel goed thuis zijn in de adoptiewereld om te horen of
zij hier wat van wisten. Zij hebben dat bericht niet bevestigd. Dat betekent
niet dat die kritiek er niet is; deze is echter niet bij mijn ministerie bekend.
Wel is het algemene probleem bekend dat landen van herkomst een goede balans
wensen tussen het adopteren van jonge gezonde baby's en oudere of gehandicapte
kinderen.De heer Teeven heeft een vraag gesteld over het onafhankelijke toezicht
op de vergunninghouders. Hij heeft gezegd dat dit bij deelbemiddeling gelijk
moet zijn. Hij heeft ook een kritische opmerking over de serviceverlening
bij deelbemiddeling gemaakt. Bij volledige bemiddeling is de vergunninghouder
bij elke stap in het adoptieproces betrokken en daarvoor verantwoordelijk.
Bij deelbemiddeling is dat maar in beperkte mate het geval. De aspirant-adoptiefouders
zijn zelf verantwoordelijk voor het gebruikte contact en voor de procedure.
Aan de centrale autoriteit moet toestemming worden gevraagd voor de deelbemiddeling
in het betreffende land van herkomst. In zoverre geldt ook een beperking.
Ik realiseer mij dat deelbemiddeling voor aspirant-adoptiefouders van belang
is omdat dat een aanvullende mogelijkheid biedt om te adopteren. De handhaafbaarheid
van de regels die gelden om het belang van het kind te waarborgen, blijkt
in de praktijk wel op problemen te stuiten. Er zijn al eerder incidenten beschreven.
Ik wijs hiervoor op een brief van mijn voorganger uit april 2004. Het is moeilijk
om te controleren of voldaan is aan het subsidiariteitsbeginsel. Datzelfde
geldt voor het beginsel inzake geen ongepast geldelijk gewin als verwoord
in artikel 21 van het Verdrag inzake de Rechten van het Kind.In de Verenigde Staten is controle in elke zaak nodig gebleken, omdat
het daar voorkwam dat in de stukken een bepaald te betalen bedrag werd genoemd,
terwijl later bleek dat er daadwerkelijk een belangrijk hoger bedrag was betaald.
Dat is een type transactie dat de heer Teeven ongetwijfeld bekend voorkomt
uit andere branches. Het is ook voorgekomen dat in het verzoek aan de centrale
autoriteit een organisatie of advocatenkantoor werd genoemd, terwijl een groot
deel van de werkzaamheden in feite door een andere organisatie werd gedaan.
Dat zijn allemaal dingen die niet best zijn.Ook in het evaluatierapport Wobka van het Verwey-Jonker Instituut wordt
de moeilijke controleerbaarheid van deelbemiddeling bevestigd. Wij mogen er
aan de andere kant niet de ogen voor sluiten dat er aspirant-adoptiefouders
zijn die deelbemiddeling als mogelijkheid niet graag aan ze ontnomen zouden
zien in verband met de aanvullende mogelijkheden die dat biedt. Ook hier staan
wij voor een lastige afweging. Dat heeft er bij de centrale autoriteit, die
onder mijn ministerie ressorteert, toe geleid dat deelbemiddeling niet wordt
tegengewerkt, maar dat er wel kritisch naar wordt gekeken. In voorkomende
gevallen wordt om extra informatie gevraagd. Soms is die gevraagde informatie
niet voldoende en moet om aanvulling worden gevraagd. Dat vindt degene bij
wie die aanvullende informatie wordt gevraagd, niet altijd
prettig. In onze opvatting is het echter wel altijd nodig. Wij moeten misschien
zelfs bezien of het wel voldoende is gedaan en of het niet nog meer moet geschieden.
Dat is op het eerste gezicht misschien geen goed nieuws voor degenen die gebruik
maken van die deelbemiddelingsbureaus, maar als je op langere termijn kijkt,
is het natuurlijk wel wenselijk dat er een oogje in het zeil wordt gehouden,
ook al vindt de deelbemiddelaar dat niet altijd prettig.De heer Teeven (VVD):Ik begrijp wat u zegt. Zou u erop kunnen toezien dat de centrale autoriteit
op zijn minst zelf de vragen beantwoordt die aan haar worden gesteld? Mij
bereiken berichten dat de doorlooptijd van de beantwoording van vragen door
de centrale autoriteit soms echt heel erg lang is. Kent u die berichten ook
en is het wellicht zaak dat daar nog eens scherp naar wordt gekeken?Minister Hirsch Ballin:Het hele proces krijgt sowieso de komende tijd de aandacht. Specifieke
klachten over de termijn van afhandeling zullen wij daarin ook zeker betrekken.
Ik moet er wel bij zeggen dat wij tegelijkertijd van de centrale autoriteit
verwachten dat er zo min mogelijk fouten worden gemaakt. Daarom heb ik er
enige aarzeling bij om nu alleen als boodschap te geven dat het sneller moet.
Ik zal echter graag kijken naar de punten die de heer Teeven aanvoert. Daarbij
merk ik op dat de Wobka, de daarop gebaseerde lagere regelgeving en uiteraard
het Haags Adoptieverdrag het beoordelingskader vormen voor de centrale autoriteit.
De Inspectie jeugdzorg heeft de taak om daarop toe te zien.De heer Teeven heeft verder gevraagd of het probleem van het tekort aan
voor adoptie vatbare kinderen in EU-verband kan worden opgelost. Hij heeft
die vraag toegespitst op de mogelijkheid dat het per lidstaat verschillend
ligt en gewezen op de goede contacten van Frankrijk met francofoon Afrika.
Dat is waar, want dat heeft een zekere objectieve betekenis die hier relevant
is. In vrijwel alle Europese landen is er echter een vraag-aanbodprobleem.
Het is dus niet een specifiek Nederlands probleem. Daar komt nog bij dat de
landen in Europa heel verschillend omgaan met adoptie. De wetgeving verschilt
ook aanzienlijk. Het betreft onder meer de voorwaarden voor adoptie, zoals
leeftijdsgrenzen, taken en bevoegdheden van de bemiddelende organisaties,
het opsturen van dossiers naar het buitenland, enzovoorts. Dat geldt zowel
voor de ontvangende landen als voor de landen van herkomst binnen de Europese
Unie.In het Haags Adoptieverdrag zijn de aspirant-adoptiefouder, de vergunninghouder
en de Staat nogal eens aan elkaar verbonden. Mensen die willen adopteren dienen
zich te wenden tot de centrale autoriteit van het land waar men zijn gewone
verblijfplaats heeft. De centrale autoriteit kan taken delegeren aan instellingen
waaraan op grond van hoofdstuk 3 van het verdrag door die autoriteit vergunning
is verleend, zegt artikel 22. Ik acht het niet zeker of het Haags Adoptieverdrag
het vragen om tussenkomst van een vergunninghouder in een ander land toestaat.
Er zijn dus ook vragen met betrekking tot de juridische aanvaardbaarheid.
Wij hebben geen precedenten kunnen vinden. Wij zouden moeten kijken of het
mogelijk is. Er zijn dus twee bedenkingen bij de vraag van de heer Teeven,
hoe sympathiek die ook is. De ene is of het helpt en de andere is of het mag.
Wij zullen die vragen nader bezien.De heer Teeven (VVD):Kan de minister eventueel een voortrekkersrol vervullen op dit punt binnen
de EU? Voor burgerlijke rechten zal geen meerderheidsbesluitvorming worden
ingevoerd in de EU. Ziet hij nog een rol voor zichzelf weggelegd als voortrekker
en wil hij bezien in de Europese Raad of dit probleem kan worden aangepakt
met gelijkgezinde ministers van andere landen? De rechtsstelsels lijken misschien
niet helemaal op die van ons, maar zij kennen wel soortgelijke problemen.Minister Hirsch Ballin:Je kunt alleen voortrekker zijn als anderen zich laten meetrekken, want
anders wordt het een Alleingang en dat levert niets op. Het lijkt mij het
verstandigst om eerst te proberen om onze informatie aan te vullen. Dat kan
heel goed, want de medewerkers hebben zowel in de context van het internationaal
privaatrecht als in de wereld van de centrale autoriteiten voldoende contacten
met collega's. Zo kunnen zij daar meer zicht op krijgen. Als het beeld is
dat er geen land te vinden is dat bereid is om eraan mee te werken dat er
meer adoptief kinderen in aanmerking komen voor adoptie in Nederland, heeft
het weinig zin om te proberen om dat andere landen op te dringen. Zij hebben
er dan immers geen belang bij. Als dat wel het geval is, is dat anders. Op
dit moment zijn er volgens de kennis die wij hebben echter niet zulke landen.
De heer Teeven vroeg specifiek naar Frankrijk. Ik weet niet of dat is gebaseerd
op een indicatie dat daar meer kinderen dan aspirant-adoptiefouders zouden
zijn. Dat zal ik nog nagaan.De heer Teeven heeft ook gevraagd waarom het niet mogelijk is om met gebruikmaking
van één beginseltoestemming meermalen een kind ter adoptie op
te nemen binnen de geldigheidsperiode van vier jaar wanneer ouders een tweede
of volgend kind willen adopteren en hun gezin reeds een of meer eigen kinderen
of met het oog op adoptie opgenomen kinderen verblijven.In artikel 4 van de Wobka is opgenomen dat zij deze kinderen gedurende
ten minste één jaar moeten hebben verzorgd en opgevoed alvorens
verlening van een nieuwe of verlenging van bestaande beginseltoestemming kan
worden verleend. Op deze wijze wordt bevorderd dat de nieuwe situatie die
is ontstaan door geboorte of opneming van een pleegkind ter adoptie zich heeft
gestabiliseerd voordat de opneming van een volgend adoptiekind wordt voorbereid.
Het is dus een onderdeel van de actualiteit van de informatiepositie die ten
grondslag ligt aan de beginseltoestemming. De Raad voor de Kinderbescherming
stelt een onderzoek in naar de geschiktheid van de aspirant-adoptiefouders
voor de verzorging en opvoeding van een volgend buitenlands kind. Dat wordt
gerelateerd aan de nieuwe ontwikkeling in het gezin waarbij de raad ook let
op de stabilisatie na de komst van het kind dat daaraan vooraf is gegaan.
De procedure voor een tweede of eventueel volgend kind is korter doordat er
geen voorlichtingscursus meer hoeft te worden gevolgd. De tweede adoptie in
een gezin is dus iets makkelijker.De heren Wolfsen en Teeven hebben gesproken over India, over de procedures
en controles. Ik heb dezer dagen van de vaste commissie voor Justitie hier
vragen over gekregen. Wij zijn bezig met de beantwoordingdaarvan.
Ik verwacht dat ik die in de loop van de komende week aan de Kamer kan zenden.Ik kom nu bij de amendementen. In het amendement van de heren Wolfsen
en Pechtold op stuk nr. 11 wordt voorgesteld om de tweede verzorgingstermijn
te schrappen als er sprake is van twee opeenvolgende adopties binnen één
relatie. Ik merk op dat de eventuele kwade kans bestaat dat de aanvaarding
van dit amendement ertoe zou leiden dat landen geen kinderen meer ter adoptie
zouden afstaan aan Nederland, nu de eenouderadoptie in ons land feitelijk
zou neerkomen op adoptie door een homopaar of door een hetero- of homoseksueel
paar dat gebruik heeft gemaakt van deze zogenaamde U-bochtconstructie, omdat
een van beiden niet voldoet aan de maximumleeftijd in het land van herkomst.
Ik heb daarom niet de neiging om dit amendement over te nemen. Ik denk eigenlijk
dat het beter is om dit niet te doen, maar ik vind het te zwaar om hierover
een ontraden uit te spreken.Over het amendement op stuk nr. 12 heb ik al opgemerkt dat de commissie-Kalsbeek
is gevraagd naar de leeftijdsgrenzen te kijken. Dat is ook van belang omdat
het verschil tussen vraag en aanbod van buitenlandse adoptiekinderen groter
wordt. Ik heb ook opgemerkt dat de leeftijdsgrenzen die momenteel in de Wobka
zijn opgenomen gerelateerd zijn aan het belang van het kind. Het amendement
leidt tot een flinke vergroting van het aantal mogelijkheden om af te wijken.
Er worden bijzondere omstandigheden in de toelichting genoemd, maar dat is
geen uitputtende opsomming. Het is geen gesloten categorie. In beginsel zou
de burger zich op iedere omstandigheid die hij of zij bijzonder vindt, kunnen
beroepen. Dat moet dan worden beoordeeld. Dat brengt met zich dat het verzoek
om beginseltoestemming in behandeling moet worden genomen en dat er onderzoek
moet worden gedaan door de Raad voor de Kinderbescherming. Dat kan zeer wel
het geval zijn in situaties waarin tot de conclusie moet worden gekomen dat
een bijzondere omstandigheid in dat geval niet aanwezig is.Het kan zelfs gaan om evidente gevallen waarin die bijzondere omstandigheden
er niet zijn. Aan de orde is de vraag welk leeftijdsverschil onderling nog
aanvaardbaar is. Ik houd vol dat het in elk geval gerelateerd moet zijn aan
het belang van het kind en dat daar zorgvuldig naar moet worden gekeken. Een
open categorie bijzondere omstandigheden leidt ertoe dat wij allerlei aanvragen
krijgen. Wij krijgen daardoor een hoop meer werk te doen bij Justitie om dat
te beoordelen, terwijl het praktische effect te verwaarlozen zou zijn. Er
is net gesproken over de duur van behandeling, die de heer Teeven en degenen
die hij heeft gesproken zorgen baart. Ik moet de aanneming van het amendement
dan ook ontraden. Als wij iets doen op dit terrein, zou ik daarmee willen
wachten totdat de commissie-Kalsbeek over het tweede onderdeel van haar opdracht
heeft geadviseerd.De heer Pechtold (D66):Ik heb de minister nog gevraagd om in te gaan op het feit dat de commissie
nu de positie van een meemoeder bij een lesbisch stel onderzoekt, doordat
de Kamer heeft gezegd de minister daarvoor de ruimte te geven maar er in meerderheid
wel voorstander van is om in de periode dat de commissie aan het werk is de
adoptieprocedure – die voor moeders nu duur is – kosteloos te
maken. Het gaat dan om overzienbare kosten. Ik krijg daarop graag nog een
reactie.Verder heb ik nog geen antwoord gekregen op mijn vraag over naamwijziging
voor geadopteerden tot het 23ste levensjaar en daarna. Ik geef toe dat dit
enigszins losstaat van deze materie, maar daarover bestaat onduidelijkheid.
Het lijkt mij goed om hierover vandaag ook helderheid te geven.Minister Hirsch Ballin:Zoals u weet, is het de bedoeling dat de commissie-Kalsbeek spoedig adviseert.
Het is ook mijn bedoeling om daaraan spoedig conclusies te verbinden. De uitgaven
voor adoptie zijn ook nu al als buitengewone uitgaven fiscaal aftrekbaar,
zij het in bepaalde mate. Dat geldt in ieder geval voor de uitgaven voor het
indienen en behandelen van het verzoek tot adoptie door de rechter, zoals
staat in de Wet op de inkomstenbelasting 2001. Ook de kosten voor een advocaat
worden aangemerkt als buitengewone uitgaven, althans wanneer zij rechtstreeks
voortvloeien uit de indiening en behandeling van een verzoek tot het uitspreken
van een adoptie door de rechter. Ik meen, gezien de combinatie met wat er
nu al kan en de korte tijdsspanne waarover wij spreken – met een advies
in oktober aanstaande – dat ik er beter niet nog maanden over kan nadenken
hoe ik nog aan dit punt tegemoet zou kunnen komen. Ik meen dan ook dat deze
vraag een beetje ver gaat in verhouding tot de tijd en mogelijkheden die er
zijn.De heer Pechtold heeft ook gevraagd of het voor volwassen geadopteerden
niet disproportioneel moeilijk is om hun achternaam te wijzigen in de oorspronkelijke
naam. Ik zal dat onder de aandacht brengen van de uitvoerende dienst van mijn
ministerie. Wellicht kan er op dat punt iets worden verbeterd. Volwassen geadopteerden
kunnen dat doen met gebruikmaking van een hardheidsclausule, gebaseerd op
artikel 6 van het Besluit geslachtsnaamwijziging. Ik zal bekijken of sprake
is van te veel beletselen bij de toepassing van dit artikel.De heer Pechtold (D66):Mag ik het laatste als een toezegging zien in de vorm van een brief over
de naamswijziging voor en na het 23ste levensjaar? Op het eerste punt vond
ik de minister een beetje karig. Een meerderheid van de Kamer stelt dat zij
akkoord is gegaan met het instellen van de commissie-Kalsbeek en dat dus moet
worden gewacht op het rapport van die commissie. Een meerderheid wil echter
wel dat een en ander wordt uitgewerkt op de aangegeven manier. De minister
geeft aan dat een deel te halen is bij de minister van Financiën en wel
via de belastingen. Ik zou zeggen dat het voor de gevallen waar het nu om
gaat een fantastisch signaal is dat wij de kwestie van de lesbische moeders
serieus nemen. Ik hoor graag een toezegging van de minister op dit punt, want
anders zie ik mij genoodzaakt daarover een motie in te dienen.Minister Hirsch Ballin:Dat hoeft niet, want wij hebben het ongetwijfeld over een beperkt aantal
gevallen. Ik meld bij dezen dat in die individuele gevallen wordt nagegaan
of er een financieel probleem is en dat vervolgens wordt bezien of daarvoor
een praktische oplossing kan worden gevonden.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. Ik heb de minister een vraag gesteld over de voorlichting
en hoeverre die voldoet als het gaat om de wetswijzigingen
op het punt van homoparen en lesbische ouders en moeders. Ik heb voorts gevraagd
naar een plan van aanpak wat betreft de praktische problemen, bijvoorbeeld
als het gaat om de monopoliepositie van vergunninghouders en het afschaffen
van een limiet aan het geven van beginseltoestemming. Daar is de minister
nog niet op ingegaan.Minister Hirsch Ballin:Ik zal nagaan hoe het staat met de voorlichting. Mijn waarneming is dat
onze afdeling publieksvoorlichting zeer actief is, ook waar het gaat om nieuwe
ontwikkelingen in de wetgeving.Dan de vraag of de limiet aan het aantal beginseltoestemmingen moet worden
afgeschaft. Ik sta positief tegenover adoptie in het geval het opgroeien van
een kind bij ouders, familie of pleeggezin in het land van herkomst niet mogelijk
is. Dan is adoptie een mogelijkheid. Dan is het goed ernaar te streven de
procedures die aspirant-adoptiefouders moeten doorlopen zo vlot mogelijk te
laten verlopen. De begrenzing zit in de vraag-aanbodproblematiek. Ik weet
niet of de vraag naar adoptiekinderen de goede woordkeus betreft. Er is meer
bereidheid om kinderen te adopteren – dat lijkt mij een betere verwoording –
dan dat er vraag is naar adoptief gezinnen. Ik zet de term "vraag"
dan aan de andere kant. Als dat de realiteit is, is de limiet niet echt het
probleem. Ik hoor anders nog graag waar het probleem zit.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik heb begrepen dat de limiet ertoe leidt dat de mogelijke uitbreiding
van het aantal adoptiefgezinnen wordt ingeperkt, waardoor er in zekere zin
barrières worden opgeworpen die niet nodig zijn en die het zich aanmelden
als adoptiefouders bemoeilijken.Minister Hirsch Ballin:Tegelijkertijd weten wij dat er meer adoptiefgezinnen klaar staan dan
er adoptiekinderen zijn voor wie adoptie wordt gevraagd. Ik betwijfel dus
het praktische belang van dit punt, maar ik wil er graag nog eens naar kijken.Mevrouw Azough (GroenLinks):En de monopoliepositie van vergunninghouders?Minister Hirsch Ballin:Ik denk dat wij die beter in een ander verband kunnen bezien, namelijk
in dat van de kwaliteit van vergunninghouders. Ik sluit niet uit dat wij daar
ook om andere redenen nog eens over zullen moeten spreken. In ieder geval
zal ik hiernaar vragen bij de Inspectie jeugdzorg.Mevrouw Azough (GroenLinks):Betekent dit dat er binnenkort in het kader van de commissie-Kalsbeek
of in ander verband informatie naar de Kamer zal worden gestuurd met een reactie
op dit soort problemen? Dit klinkt eerlijk gezegd een beetje vrijblijvend.Minister Hirsch Ballin:Het behoort niet tot de taak van de commissie-Kalsbeek. Ik zal de Inspectie
jeugdzorg vragen om hieraan aandacht te besteden, in het bijzonder aan de
vraag of de kwantiteit en de kwaliteit van de vergunninghouders juist zijn
bepaald. Dit lijkt mij een nette, neutrale omschrijving waarmee de Inspectie
jeugdzorg uit de voeten moet kunnen.Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Voorzitter. Ik dank de minister voor zijn uitgebreide antwoorden.Ik heb in eerste termijn gesproken over een aantal staten van de Verenigde
Staten van waaruit op dit moment adoptie mogelijk is. De minister heeft er
terecht op gewezen dat de regering van de Verenigde Staten klaarstaat om het
Haags Adoptieverdrag te ondertekenen. Wij hebben hier al eens over gesproken
en ik meen me te herinneren dat de regering van de Verenigde Staten twee jaar
geleden ook al klaarstond om dit verdrag te ondertekenen. Misschien kan de
minister dus even aangeven aan welke termijn hij denkt. Wij weten niet wat
de federale regering zal besluiten – ik denk dat de verwachtingen van
de heer Pechtold op dit punt positiever zijn dan de mijne – maar ik
zou mij kunnen voorstellen dat het bilaterale overleg met de Verenigde Staten
in procedures die nog aanhangig zijn, geen kink in de kabel zal opleveren.
Anders zouden de betrokkenen namelijk volstrekt op het verkeerde been worden
gezet, en ik kan mij niet voorstellen dat rechtsstaten op lopende procedures
zouden willen inhakken.Bij interruptie heb ik in eerste termijn nog gesproken over de opeenvolgende
eenouderadopties. Volgens mijn fractie is er nog steeds sprake van een U-bocht,
zij het een wat kleinere. Ik ben enigszins gerustgesteld door de opmerking
van de minister dat het land waar het adoptiekind vandaan komt, het volledige
gezinsrapport ontvangt, een rapport waarin staat wat de feitelijke leefsituatie
van de aanvrager is. Misschien kan de minister nog bevestigen dat zo'n rapport
deze informatie zal bevatten, die ik voor het land van het adoptiekind nodig
vind.De heer Pechtold (D66):Uit zo'n rapport kun je opmaken dat de aanvragers een homostel vormen,
maar u zegt dat u blij bent dat de U-bocht hiermee iets korter is geworden.
Mag ik aannemen dat de CDA-fractie het amendement op dit punt dan ook zal
ondersteunen?Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Ik zal het nog een keer lezen in het licht van de reactie van de minister
en ik zal er met mijn fractie over overleggen.De heer Van der Staaij (SGP):Voorzitter. Ik dank de minister voor zijn antwoorden, al moet ik er meteen
bij zeggen dat ik de inhoud ervan teleurstellend vind. Ik kom hierop nog terug.Procedureel ligt het voor de hand om dit wetsvoorstel niet in stemming
te laten komen voordat de commissie-Kalsbeek rapport zal hebben uitgebracht.
Ik meen dat er in een motie van de heer Pechtold juist gevraagd is, de gang
van zaken rondom het meemoederschap nu eens goed te regelen in het bestek
van dit wetsvoorstel. Als ook de Kamercommissie zegt dat een commissie moet
worden ingesteld, ligt dat voor de hand en ik zou het een onzorgvuldig wetgevingstraject
vinden als wij dat niet zouden afwachten. Ik geef de collega's ook de vraag
in overweging hoe de Eerste Kamer het zal vinden, als de Kamer voor een onderdeel
in dit wetsvoorstel waarvoor een commissie in het leven wordt geroepen, dat
niet afwacht en er eerst over wil stemmen.De heer Pechtold (D66):De heer van der Staaij komt nu wel erg over als een kind dat zijn gelijk
niet krijgt en probeert tot het allerlaatste moment blokkades op te werpen
om iets te voorkomen. Het is overduidelijk dat hij tegen is. De ChristenUnie
heeft een andere rol. Die is tegen, maar blokkeert niets. U bent duidelijk
tegen. Een meerderheid van de Kamer is echter akkoord met die commissie, mits
het deel van de wet dat behandeld kan worden, nu ook wordt behandeld. Het
is met open vizier gedaan. Dat is een volstrekt ander iets dan de situatie
waarop hij duidt. Ik zou willen dat hij dit soort achterhoedegevechten opgeeftDe heer Van der Staaij (SGP):Ik werp het verwijt dat ik als een ontevreden kind reageer verre van mij.
Ik vind het verbazingwekkend en onthutsend om te zien hoe onzorgvuldig men
hiermee kan omgaan, alsof alle normale procedures ineens niet meer zouden
gelden als je ervoor bent. Dat is de wereld op zijn kop. Ook al ben je ergens
voor, je moet je nog wel houden aan het normale zorgvuldige wetgevingstraject.
Eerlijk gezegd heb ik er ook aan gedacht om misschien hier maar niets te zeggen,
want wij zullen wel zien hoe de Eerste Kamer hiermee omgaat. Stel dat er een
rapport komt waarin staat dat het op een andere manier moet, dan hebt u per
saldo vertraging bewerkstelligd. Het is helemaal niet zo logisch dat wat ik
zeg, automatisch in mijn straatje te pas komt. U weet toch hopelijk uit andere
debatten dat mijn fractie op een normale manier bij alle wetsvoorstellen,
of zij ons nu aanstaan of niet, aandacht vraagt voor een zorgvuldige behandeling.
Met het oog op die zorgvuldige behandeling zeg ik dat wij het niet kunnen
maken om er op deze manier mee om te gaan. Het ligt voor de hand om oktober
af te wachten. Waarom zou de commissie de hele zomer hard moeten werken om
in oktober klaar te zijn als het wetsvoorstel gewoon doorgaat?Een tweede wetsvoorstel dat de minister heeft genoemd, dat losstaat van
wat nu aan de orde is en dat zich richt op de adoptiemogelijkheden voor homoparen,
betreft andere aspecten van de adoptieprocedure waarvoor vandaag ook aandacht
is gevraagd. Eerlijk gezegd is dat wat onbevredigend, omdat het hapsnap tussendoor
komt, terwijl er vaak een wereld achter zit. Ik denk hierbij aan de vraag
van mevrouw Azough, die sprak over de traagheid van de procedures in het algemeen.
In deze Kamer hebben wij al vaak besproken dat de afgifte van beginseltoestemmingen
door Justitie veel te lang duurt. Justitie zegt dat er minder kinderen zijn
die voor adoptie in aanmerking komen dan dat er wensen zijn vanuit aspirant-adoptiefgezinnen.
Het komt in feite erop neer dat het niet geeft dat het wat tijd in beslag
neemt. Op deze discussie moeten wij zeker nog terugkomen, maar het voert te
ver om dit als zijpaadje in dit wetsvoorstel uit te discussiëren. Ik
dring erop aan om de verschillende onderdelen die indertijd bij de evaluatie
van de Wobka naar voren kwamen, zoveel mogelijk bij elkaar te houden, opdat
wij er zorgvuldig en integraal naar kunnen kijken. Het tweede wetsvoorstel
moet dus niet te lang op zich laten wachten.Ik kom vervolgens bij de inhoud van dit wetsvoorstel. Ik heb gisteren
al onze principiële bezwaar naar voren gebracht dat een adoptiekind door
deze wetgeving opzettelijk een vader of moeder wordt onthouden en dat het
belang van het kind daarmee niet is gediend. Ik moet vaststellen dat de minister
daarop niet is ingegaan. Hij heeft alleen in procedurele zin verwezen naar
de betrokkenheid van Jeugd en Gezin, zonder antwoord te geven op mijn vraag
of er juist in het licht van de extra aandacht van Jeugd en Gezin ook nog
iets van een nieuwe weging heeft plaatsgevonden. Een kernopmerking van de
minister schetst de manier waarop ook het kabinet het wetsvoorstel bejegent:
het is eigenlijk maar een staartje van het eerdere proces van adoptie door
homoparen binnenslands en van het debat over het homohuwelijk, een automatische
vervolgstap. Dit is toch echt te kort door de bocht. Bij het scheppen van
de mogelijkheden voor homoparen, voor paren van gelijk geslacht, om kinderen
binnen Nederland te adopteren, ging het vooral om de vrouwelijke partner van
de moeder van een kind. In verreweg de meeste gevallen is er dus al een band
met het kind waarop de adoptie betrekking heeft. Dat is echt een wezenlijk
verschil met de wetgeving die nu aan de orde is. Daarbij gaat het namelijk
om situaties waarin er nog geen enkele band met een kind is en die juist door
adoptie tot stand wordt gebracht. Dat zie ik niet als een technische kwestie,
als een vervolgstapje. Nee, het is een wezenlijke nieuwe stap en een feitelijk
andere situatie. Ik vraag de minister, daarop te willen reageren.Er is veel gesproken over gelijke en ongelijke behandeling. Voor ons is
en blijft het punt dat er toch sprake is van ongelijke behandeling als je
redeneert vanuit het kind zelf. In het ene geval krijgen adoptiekinderen uit
het buitenland wél een vader en een moeder en in het andere geval wordt
hen een vader of een moeder onthouden. Ik vind het jammer dat de publieke
en de politieke discussie zo weinig wordt gevoerd vanuit de gelijke behandeling
waarop ook een kind aanspraak kan maken. Ik vind het teleurstellend dat de
minister het om deze redenen niet nodig vond om ook geadopteerden te horen.De sleutel voor de manier waarop de regering dit wetsvoorstel behandeld,
is gelijke behandeling. Daarom wordt ook gezegd dat bepaalde risico's voor
contacten met het buitenland maar voor lief genomen moeten worden. Het gaat
erom recht te doen aan die gelijke behandeling. Ik heb verwezen naar het arrest
van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens. In dat arrest wordt in ieder
geval niet gezegd dat staten het niet anders mogen regelen; er wordt wel gezegd
dat het geen discriminatie is. Je kunt op goede gronden inderdaad zeggen dat
homoparen niet voor adoptie in aanmerking moeten komen; niet vanuit hun individuele
opvoedingskwaliteit maar vanuit wat je verwacht van een samenlevingsverband.
Zegt de minister anders dan het Europese Hof dat er wél sprake zou
zijn van discriminatie als dat niet wordt toegestaan aan homoparen?Los van de manier waarop je het beziet – ik heb gezegd dat wij het
principieel verwerpen, dat is duidelijk – vraag ik wat de praktische
betekenis is van de mogelijkheid die wordt geopend. Dat is een heel belangrijke
vraag bij wetgeving. Ik moet vaststellen dat het heel schimmig is wie daadwerkelijk
van deze mogelijkheid tot adoptie door homoparen gebruik kunnen maken. Het
is een signaal naar het buitenland dat het moet kunnen, het is een symbool
van homo-emancipatie, maar in hoeverre zal daadwerkelijk van deze mogelijkheid
gebruik kunnen worden gemaakt?De Raad van State zegt dat er geen land beschikbaar is voor zover de Raad
weet. In de nota naar aanleiding van verslag staat dat het zelfs twijfelachtig
is of die voorbeelden vanuit de deelstaten van de Verenigde Staten daadwerkelijk
opgaan. Ook al ben je voorstander, het is niet goed om verkeerde verwachtingen
te scheppen. Wat is nu daadwerkelijk de situatie? Meent de regering dat er
op dit moment wél gebruik gemaakt kan worden van deze mogelijkheid?Ik hoef eigenlijk niet te herhalen dat mijn fractie tégen dit wetsvoorstel
zal stemmen.De heer Pechtold (D66):Mevrouw de voorzitter. Na het vorige debat now something completely different.
Zoals ik gisteren heb gezegd, het heeft veel te lang geduurd. Eindelijk verdwijnt
de discriminerende bepaling uit de Nederlandse wet die het voor paren van
gelijk geslacht onmogelijk maakte om te adopteren.Er werd gisteren nogal gesproken over de vraag of het discriminerend was.
Voor mij is dit niet alleen en zeker niet primair een symbool van homo-emancipatie.
Het gaat mij om het belang van het kind. Of de onmogelijkheid van het krijgen
van een kind nu voortkomt uit onvruchtbaarheid of door het feit dat het ouderpaar
van gelijk geslacht is, in beide gevallen geldt voor mij de adoptiemogelijkheid.Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):De heer Pechtold zegt wederom dat het veel te lang geduurd heeft voordat
deze discriminerende bepaling uit de wet gehaald is. Welk gewicht heeft D66 –
indertijd in de regeringscoalitie – in de schaal gegooid toen dit wetsvoorstel
tot stand kwam?De heer Pechtold (D66):Toen dit wetsvoorstel tot stand kwam, was in het buitenland sprake van
een andere omstandigheid. Tegen dit probleem lopen wij vandaag ook aan, maar
wij wegen het nu anders dan bijvoorbeeld toen het homohuwelijk gesloten werd.
Wij praten vandaag over de staten van Amerika en Zuid-Afrika. Het is van belang
deze stap vandaag te zetten.Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Dat vind ik een mooi antwoord. Het principiële dat de heer Pechtold
steeds heeft verdedigd, dat niet in onze wetgeving had mogen komen, is wel
degelijk tot stand gekomen toen zijn partij regeringsverantwoordelijkheid
droeg. Ik vraag de heer Pechtold dus nogmaals welk gewicht hij toen in de
schaal heeft gegooid om dat niet tot stand te laten komen?De heer Pechtold (D66):Op mijn papier staat, en ik ga het dadelijk uitspreken, de waardering
voor het CDA. Ik kan mevrouw De Pater gaan verwijten waarom zij het toen niet
goed vond, maar vandaag voor is. Zij vindt dat zij mij kan vragen waarom ik
het niet sneller heb gedaan. Wij hebben veel gewicht in de schaal geworpen
voor de gelijke behandeling van homo's, ook voor het adopteren van kinderen.
Wij zijn de grondlegger geweest van het homohuwelijk. Wij gaan daar op een
beheerste wijze, stap voor stap, mee om. Er zijn partijen die daar niets van
willen weten, zoals de vorige spreker, en er zijn gelukkig partijen zoals
het CDA, die op dit punt tot inzicht zijn gekomen. Maar mevrouw De Pater moet
mij alstublieft niet gaan verwijten dat er misschien een jaar eerder wat had
kunnen gebeuren als wij nog meer druk op dit onderwerp hadden gezet, met de
mogelijkheid dat haar partij die ruimte dan niet meer had gegeven. Ik ben
veel te blij dat wij het CDA bij de les hebben kunnen houden.Voorzitter. Ik ben blij met de toezegging van de minister over de manier
waarop hij met de Verenigde Staten wil omgaan. Ik zou de minister willen vragen –
hij heeft zijn publieke dienst communicatie geroemd – nauw contact met
het ministerie van Buitenlandse Zaken te onderhouden. Dat zou in dezen van
belang zijn.Ik ben blij met de toezegging dat de ambtelijke delegatie, die aan het
eind van het jaar naar Zuid-Afrika gaat, als opdracht meekrijgt, de mogelijkheden
te verkennen om interlandelijke adoptie vanuit Zuid-Afrika met Nederland ook
voor homostellen mogelijk te maken.Ik ben blij met de mogelijkheid die wij, waarschijnlijk met de steun van
de CDA-fractie voor mijn amendement, krijgen om de verzorgingstermijn bij
eenouderadoptie voor de tweede adoptant te laten vervallen als beide eenouderadopties
plaatsvinden binnen een relatie. Ik zou dat een aanwinst vinden.Ik ben bijna blij – ik had er een motie over voorbereid –
maar ik vertrouw de minister dat ik, zolang de commissie-Kalsbeek bezig is,
zijn toezegging heb dat hij naar de kosten wil kijken als er financiële
problemen zijn bij lesbische moeders. Hij heeft over de aftrekbaarheid bij
de belastingen al het een en ander gemeld. Ik zou heel graag van deze minister
het signaal krijgen dat hij het kosteloos wil maken, in afwachting van wat
de Kamer in meerderheid wil.Ik ben in afwachting van de brief over de naamswijziging voor en na 23
jaar. Hier staat een bijna-tevreden mens, maar ik wacht het eigenlijke resultaat
altijd eerst af. Ik waardeer de houding van het CDA, ik respecteer de houding
van de SGP, maar de ChristenUnie komt wat mij betreft niet weg met het verhaal
dat zij regeringspartij is en dat zij tegen zal stemmen, omdat dit helaas
een logische gevolgtrekking van het homohuwelijk uit 2000 is. Ik vind dat
de ChristenUnie, door dit vandaag mogelijk te maken, ook de verantwoordelijkheid
op zich neemt. Daar zou ik de ChristenUnie om kunnen waarderen of respecteren.
De keus is aan de ChristenUnie.De heer Anker (ChristenUnie):Ik vraag mij af wat de heer Pechtold precies had verwacht. Welke opties
zou de ChristenUnie volgens hem hebben gehad, als partij met zes zetels in
een coalitie met onze bekende bondgenoot op dit punt uit 2000, het CDA, de
partij die hij zojuist heeft geroemd vanwege de switch, om hierin verandering
te brengen?De heer Pechtold (D66):De heer Anker en ik zijn misschien erfopvolgers van zes zetels. De heer
Rouvoet stond altijd op de plek van de heer Anker als D66 in de vorige periode
met zes zetels zei: ja, dat is nou eenmaal een coalitieafspraak. Bij ons ging
het dan overigens niet om principiële zaken. De ChristenUnie heeft campagne
gevoerd tegen het homohuwelijk. De ChristenUnie heeft campagne gevoerd tegen
abortus en euthanasie. De lijsttrekker heeft letterlijk gezegd: dat draaien
wij terug. Ik stel vast dat noch in het regeerakkoord, noch in het beleidsprogramma,
noch wanneer de heer Anker de nieren worden geproefd, daarin wordt doorgepakt.
Ik ben daar blij om, maar ik zal de ChristenUnie daaraan bij volgende campagnes
houden.De heer Anker (ChristenUnie):Mijn partij worden nu wel heel grove woorden in de mond gelegd. Volgens
mij hebben wij in de campagne niet gezegd dat wij het homohuwelijk
zouden terugdraaien. Volgens mij staat het zo ook niet in het verkiezingsprogramma,
dat ik een tikkie beter ken dan de heer Pechtold. Wat euthanasie en abortus
betreft hebben wij met het regeerakkoord voor de komende vier jaar winst geboekt.
Dat hebben wij prima aan onze achterban kunnen verkopen. Ook die was er tevreden
over. Dat gaat over de ChristenUnie, dat gaat over onze verantwoordelijkheid.
Ik heb niet het gevoel dat ik verloren heb in deze coalitie.De heer Pechtold (D66):Ik raad de heer Anker aan het Volkskrantinterview met lijsttrekker Rouvoet
op 14 oktober 2006 te lezen. In dat interview gaf hij duidelijk aan dat
het zijn ambitie was om deze wetten terug te draaien. Ik heb daarop campagne
gevoerd dat ik in dit huis zal waken dat dat niet gebeurt. De heer Anker heeft
weliswaar aangegeven tegen te zullen stemmen, maar gebruikt niets in zijn
macht om de wet terug te draaien, terwijl wij bij het ontslagrecht, de flitsscheiding
en noem maar op gedonderjaag tussen de coalitiepartijen meemaken. Nogmaals,
ik ben er inhoudelijk blij om. En als de heer Anker er bij de achterban mee
wegkomt, prima, dat is niet aan mij. Maar het politieke punt waarop wij tegenover
elkaar staan, vind ik van groot belang. Ik sta hier voor de gelijke behandeling
van homo's. De heer Anker gebruikt daarover wel woorden, maar zet niet door
als puntje bij paaltje komt.De heer Anker (ChristenUnie):Hoe dacht de heer Pechtold hier concreet over te worden? Welke middelen
hebben wij om met een minderheid van acht zetels een wetsvoorstel dat voor
98% in 2000 is behandeld, te stoppen? De ChristenUnie is hierin gewoon
heel realistisch geweest. Het was gewoon geen optie. Daar hebben wij ons bij
neergelegd.De heer Pechtold (D66):Dat is coalitievorming. Dan kun je dingen afdwingen, met zes of desnoods
met één zetel, of je kunt je erbij neerleggen. Dit is geen Schadenfreude,
maar ik wil helderheid hebben en de nieren proeven. U vraagt mij wat de mogelijkheden
waren. U kunt het kabinet opblazen. Ik zou dat vervelend vinden, want het
moet nog even duren voor er weer verkiezingen komen. Ga dus nog maar even
door. U kunt dat soort machtsmiddelen echter wel inzetten. Het CDA heeft voorkomen
dat er een onderzoek naar Irak komt, terwijl een meerderheid van de Kamer
dat wel zou willen. Dat hebben zij echter tegengehouden.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik hoor dit nu allemaal aan en in eerste instantie vond ik uw punt terecht,
maar het begint nu toch wel een beetje op Schadenfreude te lijken en misschien
zelfs een beetje hypocriet te klinken. Indertijd is gedebatteerd over openstelling
van het huwelijk voor paren van gelijk geslacht. Toen is door mijn fractie,
door mevrouw Halsema, een amendement ingediend dat uw fractie niet heeft gesteund.
Het gaat dus niet alleen om het feit dat D66 in 2001 niet haar macht heeft
willen gebruiken binnen de coalitie, maar zelfs een amendement dat er lag
niet heeft willen steunen. Dat moet u dan nu toch kunnen verklaren.De heer Pechtold (D66):Ik ben blij dat GroenLinks zich in deze discussie mengt. Het is inderdaad
makkelijk wanneer je je hele bestaan al aan de zijkant blijft staan, om dan
te zeggen: wij hadden dat anders gewild.Mevrouw Azough (GroenLinks):U bent heel goed in het proeven van nieren van anderen, maar nu moet u
uw eigen nieren eens verantwoorden. Geeft u gewoon antwoord!De heer Pechtold (D66):Ik geef u het antwoord dat ik ook aan mevrouw De Pater gaf. Wij hebben
toen gekeken naar het draagvlak en gekeken of wij het CDA mee konden krijgen.
Dat is ons gelukt. Vandaag en gisteren laat het CDA horen, nog tegenstemmers
bij het homohuwelijk, dat zij meegaan in de adoptie door paren van gelijk
geslacht. Ik vind dat een belangrijke stap de goede kant op.Mevrouw Azough (GroenLinks):Dat is geen verklaring voor uw stemgedrag van destijds.De heer Pechtold (D66):Het is een belangrijke stap. U kunt dan vanuit GroenLinks wel wijzen op
wat wij in 2001 hebben gedaan, maar u staat aan de zijlijn en neemt die verantwoordelijkheid
niet. Ik stel vast dat mijn partij als het gaat om homo-emancipatie, gelukkig
met steun van u en de VVD, eraan bijdraagt dat wij vandaag een belangrijke
stap zetten. Het enige punt dat ik met de heer Anker politiek wil aftikken,
betreft hetgeen waar uw en mijn partij de afgelopen maanden naar hebben gekeken
om te zien wat er zou gaan gebeuren. Ik vind het een belangrijk signaal voor
de homowereld dat vandaag duidelijk is geworden dat met zo'n brede steun ook
adoptie door paren met gelijk geslacht een stap verder is gekomen. Laten wij
daar blij om zijn.Mevrouw Azough (GroenLinks):Kunt u alstublieft nog een antwoord op mijn vraag geven? Dat heeft u nog
steeds niet gedaan. U vraagt wel altijd antwoord van de minister, terecht,
maar nu moet u zelf ook antwoord geven. Waarom heeft u destijds dat amendement
niet gesteund?De heer Pechtold (D66):Om het CDA erbij te houden en vandaag te komen waar wij zijn. Dat was
het antwoord.Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Dit is heel flauw. U moet echter nog even iets verder teruggaan in uw
geheugen.De heer Pechtold (D66):De vorige eeuw in?Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):U mag van mij rustig de vorige eeuw ingaan, want daar zijn goede dingen
gebeurd. U moet als het om dit dossier gaat echter een stukje teruggaan. U
was nog geen fractievoorzitter en ik ben er niet zeker van of u toen al deel
uitmaakte van het kabinet. Ik zie nog de verbazing bij uw collega mevrouw
Van der Laan toen ik een paar jaar geleden, toen dit onderwerp met betrekking
tot adoptie op de agenda stond, zei dat de CDA-fractie die onmogelijke U-bochtconstructie
nooit gewild had en ervan af wilde. Zij was stomverbaasd, want dat had zij
niet gedacht. Het is dus niet uw inzet van vandaag en gisteren geweest. Wij
kunnen soms over rare wetgeving heel verstandig nadenken!De heer Pechtold (D66):Dat zal ik zeker niet ontkennen. Ik waardeer daarmee voor de derde keer
in mijn tweede termijn de opstelling van het CDA. Of zij er zelf toe zijn
gekomen om over de U-bocht heen te stappen of dat zij daar een zetje voor
nodig hadden, daarover blijven wij misschien iets van mening verschillen,
maar dat is voor de uitkomst van vandaag niet erg.De heer Wolfsen (PvdA):Voorzitter. Ik dank de minister voor zijn beantwoording, die zo duidelijk
was dat ik geen moties hoef in te dienen. Dit wetsvoorstel is een belangrijke
stap vooruit. Het leidt tot betere en snellere procedures. Veel belangrijker
is dat het tot minder discriminatie leidt. Het is zeer grote winst dat paren
van gelijk geslacht direct kinderen kunnen adopteren, maar de situatie is
zeker nog niet ideaal. Het is dan ook goed dat de commissie-Kalsbeek zich
er verder over buigt. D66 heeft het in het vorige kabinet geweldig laten afweten
door medeverantwoordelijkheid te nemen voor een onaf wetvoorstel. Dat stelde
mij destijds al teleur, maar de heer Pechtold wil zich nu revancheren. Het
was beter geweest als hij zich er in het kabinet hard voor gemaakt, want dan
hadden wij deze ellende niet gehad. Nu hebben wij in een kabinet met de ChristenUnie
een commissie nodig om goed te maken wat D66 verzaakt heeft. Het kan gek lopen.Naar aanleiding van de interruptiedebatjes met de heer Pechtold zal ik
het nog eens nalezen, maar voorlopig ben ik van mening dat in het huidige
coalitieakkoord een mooiere passage over homo-emancipatie staat dan in coalitieakkoorden
van de kabinetten met D66. Dat zal de heer Pechtold mij moeten toegeven.Ik handhaaf mijn amendement over de hardheidsclausule. Het is met nadruk
mijn bedoeling dat die clausule zeer beperkt wordt toegepast. De minister
heeft nu geen enkele ruimte om af te wijken van de leeftijdsgrenzen. Het amendement
moet overigens ook gezien worden als een pleidooi om die grenzen intact te
houden. Tegelijkertijd moet er echter in zeer bijzondere omstandigheden, zoals
een groot leeftijdsverschil tussen de ouders, ontheffing kunnen worden verleend.
De commissie-Kalsbeek zal hierover nader advies uitbrengen.De heer Teeven (VVD):Als de commissie straks in 2008 adviseert, ligt de zaak dan voor u weer
open?De heer Wolfsen (PvdA):Er is een wetsvoorstel waarin de leeftijdsgrenzen worden aangepast, maar
dat kennen wij nog niet. Daar is overigens al zeer negatief op gereageerd.
Ik denk dan ook dat wij die leeftijdsgrenzen voorlopig in stand moeten houden.
Als de commissie straks adviseert, ligt de zaak weer open. In de tussenliggende
tijd moet de minister in zeer bijzondere omstandigheden ontheffing kunnen
verlenen.De heer Teeven zal een motie indienen die wij mede hebben ondertekend.
Daarin wordt gevraagd, te onderzoeken of bemiddelingsbureaus in andere landen
een rol kunnen spelen in adoptiezaken.Als het wetsvoorstel wordt aangenomen, zal het zeker ouders niet dwingen
tot een meer liefdevolle relatie met hun kinderen; de kern van de ouder-kindrelatie.
Het wetsvoorstel verbetert wel de juridische positie van de ouders en de kinderen.
Dat is grote winst. Daarom acht mijn fractie het ook niet verantwoord om de
behandeling van het wetsvoorstel aan te houden tot de commissie-Kalsbeek is
bevallen.De voorzitter:De heer De Roon had andere verplichtingen en heeft zich geëxcuseerd.Het woord is aan de heer Anker.De heer Anker (ChristenUnie):Voorzitter. Ik heb weinig toe te voegen aan het interruptiedebatje van
zojuist. Er is uitgebreid over dit wetsvoorstel gesproken. De ChristenUnie
is niet van mening veranderd, maar dat zal niemand verbazen, want dit is voor
ons een principiële zaak. Wij zijn nog steeds tegen het wetsvoorstel.De minister suggereert om de stemmingen uit te stellen tot het voorstel
van de commissie-Kalsbeek op tafel ligt. In feite is ons dat al eens voorgelegd.
Wij vinden het nog steeds netjes om die commissie rustig haar werk te laten
doen en de stemmingen in één keer af te handelen. Ik vraag mij
af hoe de andere fracties daarover denken.De heer De Wit (SP):Voorzitter. De heer Van der Staaij heeft heel nadrukkelijk aan de orde
gesteld of het wel zorgvuldig is om bij wijze van spreken volgende week al
te stemmen over dit wetsvoorstel. Mijn fractie hecht aan zorgvuldige en in
ieder geval geen overhaaste wetgeving, maar datgene wat de commissie-Kalsbeek
nu gaat onderzoeken, staat niet in dit wetsvoorstel. Wel is in het kader van
de schriftelijke behandeling van dit wetsvoorstel uitdrukkelijk ingegaan op
ouderschap van rechtswege en op mogelijke erkenning, maar in het wetsvoorstel
op zichzelf wordt noch de leeftijd, noch deze kwestie van een mogelijke andere
oplossing behandeld. Als de commissie met een oordeel komt, zou dat dus hoogstens
kunnen leiden tot een nieuw wetsvoorstel dat een aanvulling is. De minister
zegt immers dat het zelfs zo zou kunnen zijn dat je, als je het ouderschap
van rechtswege en de erkenning op de een of andere manier zou kunnen regelen,
toch nog behoefte hebt aan adoptie vanwege de positie van andere landen. Ik
zie daar op dit moment dus geen beletsel in. Mijn fractie geeft er daarom
de voorkeur aan om volgende week over dit wetsvoorstel te stemmen.De heer Van der Staaij (SGP):Ik refereerde ook aan de brief d.d. 8 juni van de minister, die een
duidelijk onderscheid maakt. De leeftijdscriteria zijn in dit wetsvoorstel
inderdaad niet aan de orde. Van het andere onderdeel is in het advies van
de Raad van State, in de wetsgeschiedenis en in de motie van de heer Pechtold
echter gezegd dat dat hier wel bij hoort. U hebt in die zin gelijk: als je
dat helemaal losknipt en zegt dat dat in een apart wetsvoorstel aan de orde
komen en als er ook geen amendementen in dit wetsvoorstel komen, is er natuurlijk
een ander verhaal.De heer De Wit (SP):Dat ben ik met de heer Van der Staaij eens.De duur van de beginseltoestemming wordt verschoven van drie naar vier
jaar. Ik begrijp dat dat in feite niet eens een principieel punt is, maar
eerder een inschatting van de mogelijkheid om, vanwege de gemiddelde
duur van de adoptieprocedure, minder verlengingen te krijgen. Daar leg ik
mij bij neer.Dan de door mij aan de orde gestelde kwestie van de "special needkinderen".
Wij hebben enkele berichten gekregen van kandidaat-adoptieouders. Er is een
samenhang met het probleem van de leeftijd. Zij stellen in hun bericht aan
mijn fractie vast dat vooral oudere mensen bereid zouden zijn om kinderen
met een handicap te adopteren. Daarbij baseren zij zich op een onderzoek van
hoogleraar Juffer van de Rijksuniversiteit Leiden. Juist daarbij stuiten wij
op het leeftijdsprobleem en dat pleit voor verschuiving van de leeftijdsgrenzen.
Dat is de oorsprong van het bericht waarover ik het heb, maar deze ouders
constateren ook dat er binnen Nederland op dat punt weinig expertise is en
dat er veel donorlanden zijn die om dit soort kinderen vragen, omdat in die
landen zelf de mogelijkheden om kinderen met een gebrek te adopteren, buitengewoon
gering zijn, gelet op de medische stand aldaar. Dat is de oorsprong.Mijn fractie zal de amendementen op stuk nrs. 11 en 12 steunen en mijn
fractie is verheugd als wij dit wetsvoorstel volgende week zouden kunnen aannemen.De heer Teeven (VVD):Voorzitter. Ik dank de minister voor zijn antwoorden. Wij zijn buitengewoon
verheugd over zijn toezegging dat er volgende week een brief naar de Kamer
komt over de situatie inzake het internationaal geldend privaatrecht. Welke
consequenties moeten worden verbonden aan Indiaas recht of Nederlands recht?
Daarmee kan er zekerheid komen voor ouders die in die situatie verkeren.Het verheugt ons ook dat de minister heeft toegezegd dat hij nog eens
zal kijken naar accuratesse en doorlooptijden, omdat die inderdaad op elkaar
moeten worden afgestemd als het gaat om het functioneren van de Centrale Autoriteit.
Daarmee is niet gezegd dat onze fractie vindt dat de CA op dat punt niet goed
functioneert, maar gelet op de berichten die ons bereiken, kan het altijd
beter. De minister heeft gesproken over de beginseltoestemming bij meerdere
kinderen. Hij heeft daarover toezeggingen gedaan. De volgende motie dient
als een steuntje in de rug.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat adoptie een zeer ingrijpende en langdurige procedure is;constaterende dat de geldigheidsduur van de beginseltoestemming op dit
moment drie jaar en na wetswijziging vier jaar bedraagt;constaterende dat de beginseltoestemming niet voor andere dan het eerste
en andere gelijktijdig geadopteerde kind kan gelden;overwegende dat dit voor veel adoptieouders betekent dat de hele procedure
opnieuw doorlopen dient te worden wanneer zij enige tijd na de eerste adoptie
vervolgens weer een kind willen adopteren;van oordeel dat, gezien de duur en ingrijpendheid van de procedure, adoptieouders
niet nodeloos weer het gehele traject moeten doorlopen door het verstrijken
van de termijn of in geval van adoptie van een tweede kind;verzoekt de regering, de beginseltoestemming geldig te verklaren voor
een tweede adoptie binnen de geldigheidsduur van de initiële of verlengde,
voor de eerste adoptie ingezette, beginseltoestemming,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Teeven, Azough, Pechtold, Wolfsen,
De Wit en De Roon.Zij krijgt nr. 14(30551).De heer Teeven (VVD):Wij hebben het antwoord van de minister gehoord over de Europese vergunninghouders
en hoe het in andere landen gaat. Een aantal leden van de Kamer bespeurde
terughoudendheid bij de minister om hier een voortrekkersrol te vervullen.
Vandaar de volgende motie.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat er een ontwikkeling zichtbaar is waarbij steeds meer
kinderen worden opgevangen in de landen van herkomst;overwegende dat dit een goede ontwikkeling is, in lijn met het Haags Adoptieverdrag,
mede gezien het belang van kinderen;overwegende dat dientengevolge wel het aantal voor adoptie beschikbare
kinderen terugloopt en Nederlandse vergunninghouders daar in hun beleid al
op inspelen;constaterende dat er in andere Europese landen ook gecertificeerde of
erkende vergunninghouders actief zijn die wellicht met andere landen relaties
onderhouden dan Nederlandse vergunninghouders;van oordeel dat binnen de Europese Unie de aspirant-adoptiefouders ook
de mogelijkheid moeten hebben om gebruik te maken van niet-Nederlandse vergunninghouders
voor een interlandelijke adoptie;verzoekt de regering, te onderzoeken of in sommige situaties gebruik zou
kunnen worden gemaakt van vergunninghouders in andere EU-landen die voor sommige
herkomstlanden beter uitgerust en geëquipeerd zijn en van geaccrediteerde
instellingen in de herkomstlanden,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is Teevenvoorgesteld door de leden Teeven, Azough, Pechtold,
Wolfsen en De Wit.Zij krijgt nr. 15(30551).De heer Teeven (VVD):Onze fractie heeft heel graag dat er volgende week wordt gestemd over
dit wetsvoorstel. Wij zien geen enkel procedureel bezwaar om het aan te houden
tot na de zomer.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. Het wetsvoorstel biedt een principiële stap vooruit:
geen ongerechtvaardigd onderscheid meer tussen homo's en hetero's bij adoptie.
Gelijke behandeling staat voor GroenLinks voorop. Daarnaast biedt het wetsvoorstel
een aantal praktische verbeteringen, zoals verkorting van de procedures en
verkorting van de verzorgingstermijnen. Ik ben blij dat de minister niet direct
afwijzend reageert op het amendement van de heer Pechtold. Ik ben ook blij
dat er steun van het CDA blijkt te zijn om de verzorgings­termijn voor
de tweede adoptant te laten vervallen. Dat maakt de procedure wat soepeler.
Ik ben ook blij met het verlengen van de beginseltoestemming en met de opname
van meerdere, aan elkaar verwante kinderen tegelijk. Ik hoop dat de motie
van de heer Teeven op een Kamermeerderheid kan rekenen, zodat ook kinderen
die niet per se verwant zijn hierop kunnen rekenen. Ik ben benieuwd of er
draagvlak is voor effectievere handelingen met Zuid-Afrika. Ik ben ook benieuwd
of de motie van de heer Wolfsen het haalt. Ik hoop het van harte. Het is slechts
een hardheidsclausule die niet vooruit loopt op de commissie-Kalsbeek.Het werk van de commissie-Kalsbeek moet afgewacht worden. Ik ben blij
dat de minister zegt dat mijn vragen over de binnenlandse rechtsfiguur en
buitenlands gebruik mee worden genomen.Uit de nota naar aanleiding van het verslag blijkt dat voor paren van
gelijk geslacht slechts informatie beschikbaar is in de vorm van een algemene
folder met de titel Trouwen, geregistreerd partnerschap en samenwonen. Die
informatie is ook op Postbus 51 te vinden. Ik vind dit een beetje mager gezien
de complexe extra regelgeving waar paren van gelijk geslacht mee te maken
krijgen. Ik vind dat de overheid informatie zou moeten verstrekken die specifiek
is gericht op homoseksuele paren die een kind willen of een kind willen adopteren.
Daarom dien ik de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat het gehuwde homoparen vaak ontbreekt aan informatie over
de rechtspositie van de binnen hun huwelijk geboren kinderen, in die zin dat
kinderen na hun geboorte door de niet-biologische ouder moeten worden geadopteerd,
wil er een familierechtelijke verhouding ontstaan;overwegende dat de informatievoorziening wordt beperkt tot het uitbrengen
van een algemene folder en tot het publiceren van deze informatie op de website
van Postbus 51; verzoekt de regering, te voorzien in een actieve en brede informatievoorziening
voor aanstaande (homo-)ouders over de bestaande mogelijkheden om familierechtelijke
verhoudingen te creëren tussen de niet-biologische ouders en de binnen
het huwelijk geboren kinderen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Azough. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 16(30551).Mevrouw Azough (GroenLinks):Naar aanleiding van dit debat heb ik veel signalen ontvangen over de problemen
die er sowieso zijn in de algemene adoptieprocedure: de traagheid van het
CA, de procedures die veel te lang duren, de monopoliepositie van vergunninghouders.
Die signalen baren mij zorgen. Het baart mij ook zorgen dat er in de afgelopen
jaren geen integraal debat is gevoerd. Dit zou een algemeen beeld opleveren
van de problemen op basis waarvan een integrale aanpak kan worden voorgesteld.
Ik kreeg de indruk dat de minister met een aantal brieven of voorstellen op
deelpunten zal komen. Dit vind ik te vrijblijvend. Ik krijg graag een integrale
visie van de minister op de problemen die nu zijn gesignaleerd en een voorstel
voor een integrale aanpak. Daarom dien ik de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat er belangrijke praktische problemen bestaan voor aanstaande
adoptieouders zoals de bestaande limiet op het aantal beginseltoestemmingen,
de bestaande doorlooptermijnen bij de aanmelding voor adoptie, adoptiebemiddelaars
die aanstaande adoptieouders weigeren te accepteren, tekortschietende adoptiezorg
en het ontbreken van een onafhankelijk klachtenorgaan;verzoekt de regering, te voorzien in een versterkingsprogramma adoptie
waarin deze bestaande praktische problemen onderzocht en eventueel aangepakt
worden,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Azough, Wolfsen, Teeven, De Wit
en Pechtold. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 17(30551).Mevrouw Azough (GroenLinks):Tot slot: wij zullen volgende week met veel plezier stemmen over zowel
de moties als de amendementen en zeker over het wetsvoorstel.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.Minister Hirsch Ballin:Mevrouw de voorzitter. Ik dank de leden van uw Kamer voor
de instemmende reacties in tweede termijn. Ik ben ook blij dat met de beantwoording
tegemoet is gekomen aan het overgrote deel van de vragen. Het moment van stemming
over het wetsvoorstel en de ingediende amendementen en moties wordt uiteraard
bepaald door de Kamer. Ik doe echter een beroep op de indieners van het amendement
op stuk nr. 12, al is de eerste indiener op dit moment afwezig, om dat niet
te handhaven. Er komt een herkansing als hij van oordeel is dat de wetgeving
naar aanleiding van de commissie-Kalsbeek tekortschiet. Het in stemming brengen
van dit amendement op dit moment lijkt mij niet adequaat in het licht van
de werkzaamheden van de commissie-Kalsbeek. Ik doe dus een beroep op de indieners
om dat amendement geen onderdeel te maken van wat nu wordt behandeld en besloten.De heer Teeven (VVD):Vindt de minister zelf niet dat hij bepaalde gereedschappen mist om in
onrechtvaardige gevallen, die zich heel incidenteel zullen voordoen, zelf
op te treden? Dat verbiedt de wet hem op dit moment. Met dit amendement wordt
alleen maar een mogelijkheid gecreëerd om in heel incidentele gevallen
te kunnen optreden, tot de commissie-Kalsbeek klaar is met haar rapport.Minister Hirsch Ballin:Ik wijs op de reële situatie. De heer Teeven heeft zelf gesproken
over behandelingsduur en over de zorgvuldigheid die in deze procedure verlangd
wordt. In feite betekent het inslaan van deze weg dat er een reeks verzoeken
komt om uitzonderlijke omstandigheden te beoordelen, terwijl de vraag naar
adoptiefouders ver achterblijft bij de bereidheid van adoptiefouders. Voor
een goed functioneren lijkt mij dit dus geen raadzaam amendement. Overigens
heb ik de commissie-Kalsbeek gevraagd om met spoed te adviseren. Het advies
over het eerste onderdeel komt in oktober 2007 en aan het tweede onderdeel
kan direct daarna worden begonnen. In dit licht en met het oog op de mogelijkheden
bij de behandeling van de Wobka ligt het zeer voor de hand om dit amendement
aan te houden. Ik vraag de Kamer niet om deze gedachte te laten vallen, maar
om deze te laten rusten totdat het advies van de commissie-Kalsbeek er is.
Het is mij bekend dat de commissie dat zelf ook op prijs stelt.De heer Wolfsen (PvdA):Als je de hele dag vergadert, moet je soms even naar het toilet. Ik heb
de inleidende zinnen van de minister dan ook gemist. In de concrete praktijk
wordt heel af en toe tegen een dergelijk geval aan gelopen. Het gaat om zeer
uitzonderlijke situaties. Dit kan nauwelijks extra werk veroorzaken. Wat kan
daar toch in vredesnaam tegen zijn? Het gaat om menselijke mildheid in zeer
bijzondere gevallen.Minister Hirsch Ballin:Een beroep op menselijke mildheid is een soort loper die elke deur opent.
Op het moment dat een dergelijke regeling wordt getroffen, zal iedereen die
meent in bijzondere omstandigheden te verkeren daarvan gebruik maken. Dat
duidde ik net als praktisch probleem aan. Ik heb gezegd welke praktische problemen
ik voorzie. Ik heb ook aangegeven dat deze gedachte nog volop terug kan komen
als wij op een later moment tot een ander oordeel komen, na de advisering
door de commissie-Kalsbeek. Die is al gevraagd om de grootst mogelijke voortgang
te betrachten. Ik verzoek de heer Wolfsen daarom om met menselijke mildheid
naar mijn verzoek te kijken.De heer Wolfsen (PvdA):Er zijn in Nederland maar heel weinig mensen die adopteren. De meeste
mensen vallen gewoon binnen de criteria. Juist omdat zo heel weinig mensen
willen adopteren, zijn er nog veel minder mensen die onder zo'n uitzondering
vallen. De minister kan wel doen alsof half Nederland opeens adoptieaanvragen
indient, maar dat is feitelijk onmogelijk.Minister Hirsch Ballin:Ik moet hier niet veel meer over zeggen. Er zijn op dit moment in elk
geval veel meer mensen bereid om als adoptiefouder op te treden dan er adoptiefkinderen
zijn. Het amendement heeft als strekking dat die groep kan worden verruimd.
Er ligt een adviesaanvraag bij een commissie die mede naar het leeftijdsaspect
zal kijken. Wij hebben de commissie-Kalsbeek gevraagd om dit met voortvarendheid
te doen. Het wil er bij mij dan niet in dat het nodig zou zijn om dit op dit
moment te doen. Ik heb verder niet veel toe te voegen aan de argumenten. Ik
hoop dat heer Wolfsen zo goed wil zijn om het op zich te laten inwerken en
dan merk ik wel wat er bij de stemmingen gebeurt.De heer Van der Staaij (SGP):Een meerderheid van de Kamer heeft aangegeven dat zij snel stemming wil
en de rapportage van de commissie-Kalsbeek dus niet wil afwachten. Heeft dat
nog gevolgen voor het wetsvoorstel? U hebt in het verleden gezegd dat er dan
misschien een nota van wijziging moet komen als wij toch met dit wetsvoorstel
door willen en de commissie-Kalsbeek niet willen afwachten. Hirsch BallinOf
zegt u dat dit bij nader inzien niet nodig is?Minister Hirsch Ballin:Dat zou in een situatie zijn geweest die zich nu niet voordoet. Het punt
dat naar aanleiding van het rapport, dat voor oktober aan de commissie-Kalsbeek
is gevraagd, aan dit wetsvoorstel had kunnen worden toegevoegd indien nu niet
de stemming zou hebben plaatsgevonden, zal dus niet in dit wetsvoorstel kunnen
worden meegenomen. Dat heeft niet mijn voorkeur en vandaar mijn verzoek. Als
de Kamer echter beslist om het wetsvoorstel in stemming te
brengen, dan ligt het bij de Eerste Kamer. In de fase van behandeling bij
de Eerste Kamer is uiteraard geen nota van wijziging meer mogelijk. Dat betekent
dat de gevolgen van het eerste onderdeel van de werkzaamheden van de commissie-Kalsbeek
een plaats zullen moeten krijgen in een tweede wetsvoorstel. Ik zal dan uiteraard
een inschatting moeten maken hoe zich dat verhoudt tot de wijziging van de
Wobka, die sowieso in procedure moest komen. Hierover heb ik al eerder gesproken.
Dat zal dan worden gecombineerd.Er zijn een paar moties ingediend die betrekking hebben op de verdere
ontwikkeling van de adoptiewetgeving. Ik denk dat de meeste, zo niet al die
moties kunnen worden betrokken bij het tweede wetsvoorstel, waarvan ik zal
bevorderen dat het zo spoedig mogelijk na de rapportage van de commissie-Kalsbeek
bij de Kamer zal worden ingediend.De heer Van der Staaij (SGP):De heer De Wit suggereerde eigenlijk dat het eerste onderdeel waaraan
de commissie-Kalsbeek werkt, namelijk een andere regeling dan adoptie voor
de meemoeder, eigenlijk helemaal los staat van dit wetsvoorstel. Is dat niet
al te gemakkelijk gezegd? Uit het advies van de Raad van State kwam tenslotte
de vraag naar voren of er geen alternatief moet worden geboden voor de snelle
adoptie, die nu juist in dit wetsvoorstel verder wordt geregeld.Minister Hirsch Ballin:Zeker. De heer Van der Staaij haalt terecht aan dat ik daarop ook de aandacht
heb gevestigd in het algemeen overleg met de Kamer over de taakstelling voor
de commissie. Dat is echter een andere vraag dan de fasering van het tot stand
brengen van de wetgeving. Het had mijn voorkeur gehad om het zo te doen dat
de advisering van de commissie-Kalsbeek kon worden meegenomen, maar ik heb
geconstateerd dat het de voorkeur van de Kamer heeft om dit wetsvoorstel af
te handelen en in een volgend wetsvoorstel gevolgen te verbinden aan de bevindingen
van de commissie-Kalsbeek. Ik heb geen reden om daarvan te zeggen dat dit
op de een of andere manier voor mij niet aanvaardbaar zou zijn. Het is een
andere fasering, maar het is niet iets anders in de structuur van de wetgeving.Mevrouw De Pater noemde het Haags Adoptieverdrag en de VS. Er is eerder
al gezegd dat het eerder zou gebeuren. Sommige tijdsplanningen zijn inderdaad
geheel consistent, zoals "nog dit jaar". Ik kan niet helemaal uitsluiten
dat dit ook hier het geval is. Volgens onze laatste berichten is er een serieus
voornemen om eind 2007 of begin 2008 tot bekrachtiging over te gaan. Verder
heeft mevrouw De Pater gevraagd of de landen van herkomst het volledige gezinsrapport
met alle feitelijke informatie over de gezinssituatie ontvangen. Het antwoord
op die vraag is "ja".Ik heb uiteraard met belangstelling de gedachtewisseling gevolgd tussen
de heer Van der Staaij, de heer Pechtold en de heer Anker over de voorgeschiedenis,
ook in vorige kabinetsperiodes, van de wetgeving op dit terrein. Ik heb verder
eigenlijk niets toe te voegen aan wat ik in de eerste termijn over de verdediging
van dit wetsvoorstel in verhouding tot de bestaande wetgeving heb gezegd.
Dat betekent niet dat dit het laatste wetsvoorstel is. Ik heb al gezegd dat
de evaluatie van de Wobka uit 2004 ook nog in ander opzicht tot wetgeving
aanleiding geeft. Ik zal dat, ook gelet op wat er vanmiddag aan wensen en
zorgen is uitgesproken met betrekking tot de adoptieprocedure en de advisering
door de commissie-Kalsbeek, met voortvarendheid ter hand nemen.De heer Van der Staaij vroeg naar het arrest van het Europese Hof voor
de Rechten van de Mens. Ik heb al gezegd dat daarin maatgevend was dat er
een "margin of appreciation" wordt gelaten op dit terrein aan de
staten die aangesloten zijn bij het EVRM. Het argument dat ik gebruikte, dat
ik uitdrukkelijk heb verwoord in de brief die ik eerder aan de Kamer heb gestuurd,
met betrekking tot gelijke behandeling, is uiteraard gerelateerd aan de Nederlandse
wetgeving op dit terrein en dus niet aan het arrest van het Europese Hof voor
de Rechten van de Mens.De heer Pechtold heeft in herinnering geroepen wat ik in de eerste termijn
heb toegezegd. Ik geloof niet dat er nog vragen aan mijn adres waren over
de concrete gevallen. Het is het beste om als er sprake is van financiële
problemen die niet voldoende worden gedekt door de fiscale mogelijkheden,
naar concrete gevallen te kijken. De heer Wolfsen en de heer De Roon dank
ik voor de steun die zij hebben uitgesproken. Dat had ik nog niet gezegd tegen
de heer De Roon. Hij is er weliswaar niet, maar ik denk dat het goed is dat
ik dat nu even uitspreek.De heer De Wit heeft in amendement op stuk nr. 12 gesproken over leeftijdsverschillen.
Ik begrijp zijn argumenten uiteraard wel, maar ik denk dat wij er goed aan
doen om juist op dit punt af te wachten wat er wordt geadviseerd door de commissie-Kalsbeek.Mevrouw Azough had een opmerking over de voorlichting. Ik denk dat wij
er goed aan doen om daar naar te kijken. Er moet een test worden gedaan op
de aanwezigheid van voldoende materiaal op het punt van voorlichting als de
wetswijziging tot stand is gekomen. Ik heb intussen begrepen dat er een folder
was die op dit moment niet meer verkrijgbaar is. Als deze wetgeving tot stand
is gekomen, moet er in elk geval opnieuw naar de voorlichting worden gekeken.
Ik zal hier op letten.Ik dank de heer Teeven ook voor zijn steun voor het wetsvoorstel en ik
kom bij de moties. De motie-Azough c.s. op stuk nr. 17 betreft het versterkingsprogramma
adoptie en heeft betrekking op praktische problemen die worden onderzocht
en eventueel aangepakt. De evaluatie van de Wobka moet nog worden gevolgd
door wetgeving. Ik heb in eerste termijn al gezegd dat de Inspectie jeugdzorg
hiernaar zal kijken. Ik denk dat het goed is om de concrete problemen rond
de Indiase kwestie daarbij te betrekken en de Kamer bij gelegenheid van de
besluitvorming over vervolgwetgeving, waarvan ik al had toegezegd dat ik die
met voortvarendheid zou voorbereiden, ook over mogelijk verder aan te pakken
knelpunten te informeren. Anders gezegd: de motie lezende, verwijs ik naar
wat ik al in eerste termijn heb toegezegd en bestaat er mijns inziens verder
geen behoefte aan deze motie.De heer Teeven heeft een motie ingediend waarmee wordt beoogd, de beginseltoestemming
geldig te verklaren voor een tweede adoptie binnen de geldigheidsduur van
de initiële of verlengde voor eerste adoptie ingezette beginseltoestemming.
Die motie is gerelateerd aan de wetgeving. Zo zij wordt aangenomen, betrek
ik haar bij de tot stand te brengen vervolgwetgeving.In de motie van de heer Teeven staat dat de regering wordt verzocht, te
onderzoeken of in sommige situaties gebruik kan worden gemaakt
van vergunninghouders in andere EU-landen. Dat lijkt erg zwaar. Ik vraag mij
af of de heer Teeven het ook zo zwaar bedoelt. Ik heb net gezegd dat ik zal
nagaan wat er mogelijk is. Ik heb enige twijfel uitgesproken of dat veel zal
opleveren, want wij weten nu al dat andere EU-landen hetzelfde probleem hebben.
Ik hoop dat de heer Teeven serieus neemt wat ik net heb toegezegd. Als dat
zo is, lijkt mij deze motie overbodig. Zij legt een onnodig zwaar accent,
al speelt hierbij de vraag een rol wat de klankkleur van een motie is in verhouding
tot een vraag die een Kamerlid stelt en waarop hij of zij een bevestigend
antwoord krijgt. Ik heb net gezegd dat wij ernaar zullen kijken. Een "fully
dressed" onderzoek met een enquête in 26 lidstaten lijkt mij wat
zwaar in verhouding tot de kansen op succes. Wil de heer Teeven nog eens overwegen
of deze motie echt nodig is?De heer Teeven (VVD):Voorzitter. Ik heb het antwoord van de minister goed gehoord. Ik ben blij
met zijn bereidheid, maar het ging mij met name om het aanzetten van de voortrekkersrol
van de minister. Hij zou het zo moeten opvatten dat hij van de Kamer een steuntje
in de rug krijgt bij zijn pogingen, opdat men er in EU-verband uitkomt.Minister Hirsch Ballin:Ik ben erkentelijk voor elke steun in de rug, maar als u te hard duwt,
is het minder aangenaam.Mevrouw Azough heeft een motie over de voorlichting ingediend. Ik heb
al gezegd dat het vanzelfsprekend is dat wij de voorlichting gaan bijwerken
en aanvullen. De motie lijkt mij dus overbodig.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik maak slechts deze opmerking dat ik beide moties beschouw als noodzakelijke
steuntjes in de rug.Minister Hirsch Ballin:Hier heb ik verder niets aan toe te voegen.De voorzitter:Hiermee zijn wij gekomen aan het einde van de beraadslaging over dit wetsvoorstel.
Volgende week wordt hierover en over de moties gestemd. Ik herhaal over welk
punt de Kamer schriftelijke informatie toegezegd heeft gekregen: geslachtsnaamwijziging
bij volwassen geadopteerden, waarnaar de heer Pechtold vroeg. De andere zaken
zal de minister in overweging nemen.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De vergadering wordt van 15.55 uur tot 16.30 uur geschorst.Voorzitter: Ten Hoopen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20062007-4824-4839.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl