Interpellatie-Kant, gericht tot de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, over de verpleeghuiszorg
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2004-2005, pag. 4129-4147

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

05-04-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

nr. 64, pagina 4129-4147

24-03-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29800-XVIToon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Noot 1 (blz. 4129): Interpellatievragen van het lid Kant (SP) aan de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport inzake verpleeghuiszorgPagina 4154-4154
Behandeling van: - wetsvoorstel Wijziging van de Wet milieubeheer en de Wet verontreiniging oppervlaktewateren (verduidelijking in verband met de EG-richtlijn inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging; vergunning op hoofdzaken/vergunning op maat) (29711); - wetsvoorstel Goedkeuring van het op 16 mei 2003 te Londen tot stand gekomen Protocol bij het Internationaal Verdrag betreffende de instelling van een Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie, 1992 (29705); - wetsvoorstel Uitvoering van het op 16 mei 2003 te Londen tot stand gekomen Protocol bij het Internationaal Verdrag betreffende de instelling van een Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie, 1992, alsmede aanpassing van de Wet aansprakelijkheid olietankschepen (29706); - wetsvoorstel Wijziging van de Politiewet 1993 in verband met het stellen van regels voor het treffen van samenwerkingsvoorzieningen van de politie (29703)Pagina 4117-4117
Regeling van werkzaamheden (donderdag 24 maart 2005)Pagina 4147-4149
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 16 maart 2005 over CITESPagina 4117-4123
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (donderdag 24 maart 2005)Pagina 4152-4153
Stemmingen over moties, ingediend bij de interpellatie van het lid Kant over de Verpleeghuiszorg, te weten: - de motie-Kant/Tonkens over een noodfonds (29800 XVI, nr. 143); - de motie-Kant c.s. houdende afkeuring van het beleid van de staatssecretaris (29800 XVI, nr. 144); - de motie-Verbeet over tweemaandelijks informeren van de Kamer over de voortgang van alle maatregelen (29800 XVI, nr. 145); - de motie-Lambrechts over uitvoering van de "richtlijn voor vocht en voeding" (29800 XVI, nr. 146); - de motie-Tonkens c.s. over gevolgen van de door de inspectie geëiste verbeteringen voor de kwaliteit van zorg en de kwaliteit van leven (29800 XVI, nr. 147); - de motie-Tonkens c.s. over een Deltaplan in de verpleeghuiszorg (29800 XVI, nr. 148)Pagina 4150-4150
Presentie en opening (donderdag 24 maart 2005)Pagina 4117-4117
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 2 maart 2005 over vergunningen uitzendbranchePagina 4123-4129
Behandeling van Wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de Waterkering en intrekking van de Deltawet grote rivieren, de Deltawet, de Deltaschadewet, de Wet schade oesterkwekers, de Vergunningwet Westerschelde, de Zuiderzeewet en de Zuiderzeesteunwet (29747)Pagina 4150-4152
Interpellatie-Kant, gericht tot de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, over de verpleeghuiszorgPagina 4129-4147
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat naar aanleiding van een algemeen overleg over CITES, te weten: - de motie-Van Velzen/Vos over de import van in het wild gevangen vogels (29800 XIV, nr. 72); - de motie-Van Velzen/Vos over de import van en handel in zeehondenbont en andere zeehondenproducten (29800 XIV, nr. 73); - de motie-Van den Brink c.s. over het aandringen bij de Canadese overheid op het stimuleren van alternatieven voor de wijze van doden van kleine zeehonden (29800 XIV, nr. 74)Pagina 4149-4150

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 156 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de interpellatie-Kant, gericht tot
de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, over de verpleeghuiszorg.Tot het houden van deze interpellatie is verlof verleend in de vergadering
van 22 maart 2005.(De vragen zijn opgenomen aan het eind van deze editie.)1De voorzitter:Ik herinner u eraan dat u voor dit debat drie minuten spreektijd hebt.Mevrouw Kant (SP):Voorzitter. Wat moet je nog weten, wat moet je nog horen, wat moet je
nog zien om te beseffen dat er misstanden zijn in onze verpleeghuizen? Door
dit wanbeleid is er sprake van schoffering – ik kan het niet anders
noemen – van de generatie die ons land heeft opgebouwd. Die generatie
verdient toch echt beter. Hetzelfde geldt voor de werkers in de verpleeghuizen,
die dag in, dag uit, zich het vuur uit de schenen lopen om er ondanks alles
het beste van te maken. Zij beseffen dagelijks wel dat het beste niet goed
genoeg is.De tekortschietende zorg kan leiden tot mensonwaardige situaties: te laat
uit bed, te lang in een luier, niet naar het toilet, te laat te koud eten.
Dit is helaas allemaal bekend; het is helaas geen nieuws. Hoe teleurstellend
en beschamend het ook is, er is helaas nog steeds geen teken van een oplossing.
Het is nog erger. De tekortschietende zorg is een sluipmoordenaar. Ondervoeding
en uitdroging zijn de sluipmoordenaars van de verpleeghuisbewoners. 30% oftewel
18.000 bewoners zijn ondervoed of uitgedroogd, aldus prof. Jos Schols in Nova
vorige week. Hij zei erbij dat dit voor een aanzienlijk deel vermijdbaar was.
Natuurlijk, natuurlijk houdt dit verband met de hoge werkdruk. Dat kan toch
niet anders als je 's ochtends met zijn tweeën tweeëntwintig dementen
moet wassen, aankleden en ontbijt geven? Ook bij de tragische gebeurtenis
waar de Nova-reportage verslag van deed, namelijk dat een bewoonster was vastgebonden
met een Zweedse band en door verstikking om het leven kwam, was er sprake
van te weinig personeel voor toezicht.Er mag niet meer worden gewacht. Er moet nu acuut actie en noodhulp komen.
De situatie is te ernstig om nog eens te wachten op een volgend onderzoek.
Doet u dat onderzoek maar, doe het maar, maar handel ondertussen! Stel nu
onmiddellijk een noodfonds in, specifiek voor meer handen aan het bed en meer
gekwalificeerd personeel, en laat verpleeghuizen verantwoorden dat ze het
daaraan uitgeven en duidelijk maken hoe zij in hun huis de situatie kunnen
verbeteren.Ik hoef niets meer te weten, ik hoef niets meer te horen, ik hoef niets
meer te zien en ik hoef al helemaal geen onderzoek meer om te beseffen dat
er nu acuut iets moet gebeuren. Als dit kabinet en deze staatssecretaris dit
niet beseffen en als er nu niets wordt ondernomen, vind ik dat dit kabinet
nalatigheid valt te verwijten.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Voorzitter. Ik zal mijn antwoord niet beginnen met een algemene visie
op de problematiek van de kwaliteit van verpleeg- en verzorgingshuizen, want
dat heb ik bij vorige gelegenheden uitgebreid gedaan. De laatste was, om precies
te zijn, vier weken geleden, dus dat is nog niet zo lang geleden. Er is een
inspectierapport verschenen over de tekortkomingen in de kwaliteitsborging.
Dat bevestigt mijns inziens de noodzaak van de door mij genomen maatregelen
om de problemen met de kwaliteit van de zorg te lijf te gaan die mevrouw Kant
signaleert en wij allen al hebben gesignaleerd. Wij hebben die in het vorige
debat besproken. Uit het andere rapport dat is verschenen, blijkt dat nagenoeg
alle verpleeghuizen die tekortkomingen vertoonden, nu van de Inspectie een
voldoende krijgen. Overigens was de toepassing van de multidisciplinaire richtlijn
Verantwoorde vocht- en voedselvoorziening een van de toetspunten. Vocht en
voeding maken op twee punten deel uit van de alarmbellen die wij kennen.U weet dankzij wat ik u eerder heb doen toekomen en sinds het eerder gevoerde
debat dat ik niet wil volstaan met alleen controle en correctie via de Inspectie,
maar dat ik ook wil dat er structurele verbeteringen komen. Daar zet ik op
in. Dat weet u ook. Dat zal wel tijd vergen, maar ik ga door op de door mij
ingezette koers.Ultimo 2006 zijn alle verpleeg- en verzorgingshuizen met een verpleegunit
opnieuw door de inspectie bezocht. Waar de zorg niet aan de vereiste minimale
normen voldoet, zal dezelfde procedure worden gevolgd die met succes is toegepast
bij de zestig eerder geïnspecteerde huizen. Die bestaat uit verbeterplannen,
hercontrole, eventueel verscherpt toezicht enzovoort.Op korte termijn gaan de consulententeams op pad om, waar nodig, expertise
te leveren met als doel tot verbetering te komen. Zij zullen ervoor zorgen
dat die verbetering daadwerkelijk tot stand komt. Het is de Kamer bekend dat
daarvoor een bedrag van 10 mln euro is uitgetrokken. Tijdens het vorige debat
heeft de Kamer gevraagd welk deel daarvan daadwerkelijk aan de hulp wordt
besteed. In antwoord op dit vraag zeg ik dat ongeveer € 40.000 voor
de mensen is die daar op pad gaan en dat de rest van het bedrag van 10 mln
euro is bestemd voor daadwerkelijke hulp. Dat zal dus ook worden gebruikt
voor de nodige handen aan het bed in de verpleeghuiszorg.Ik zal ervoor zorgdragen dat er per 1 juni aanstaande nieuwe normen
zijn waaraan de kwaliteit van zorg wordt getoetst. Ik heb al opgemerkt dat
de bestaande normen zullen worden vervangen door de nieuwe. Mijn voorkeur
gaat ernaar uit dat de sector die normen zelf opstelt maar als dat nodig is,
zullen onafhankelijke derden worden ingeschakeld. Op dit moment is men daarmee
bezig en ik ben ervan overtuigd dat die normen voor 1 juni op orde zijn.Ik zal een gezant benoemen die de structurele oorzaken van de kwaliteit
in verpleeghuizen onderzoekt. Ook het analyseren van het bedrijfsproces krijgt
dus aandacht.Het programma Zorg voor Beter is van start gegaan en per 1 april
aanstaande start ZonMw met het implementatieprogramma van de verschillende
richtlijnen. Er is dus heel veel in gang gezet en het is belangrijk enige
tijd af te wachten totdat de uitwerking daarvan gereed zal zijn.De eerste interpellatievraag van mevrouw Kant is wat ik zal doen met de
constatering dat bij 30% van de verpleeghuisbewoners sprake is van ondervoeding
of uitdroging. Die 30% heeft betrekking op verschillende situaties. In de
eerste plaats verkeren ouderen die in een verpleeghuis terechtkomen over het
algemeen in een zeer fragiele toestand. Uit onderzoek blijkt dat 39% van hen
al ondervoed is of met uitdrogingsverschijnselen binnenkomt. Verpleeghuizen
zijn dus in staat dat percentage terug te dringen, ondanks het feit dat dit
een moeizaam proces is. Ook prof. Schols zegt dat het een enorme prestatie
is als dat naar een niveau van 20% wordt teruggedrongen.In de tweede plaats krijgt een aantal wilsbekwame ouderen te weinig vocht
en voeding, omdat zij die niet tot zich willen nemen. In die situatie is het
niet mogelijk een dwangmiddel toe te passen, omdat die mensen wilsbekwaam
zijn.In de derde plaats komt het voor dat ouderen in de stervensfase in overleg
met familie vocht en voeding wordt onthouden. In de vierde plaats valt niet te ontkennen dat er sprake is van ondervoeding
en uitdroging als gevolg van het stellen van een verkeerde diagnose, of doordat
er onvoldoende toezicht is op de werkvloer. Daar gaat het nu vooral om. Het
aantal mensen dat het betreft is niet precies bekend. Ook dat zegt prof. Schols.Wij moeten alles in het werk stellen om vermijdbare situaties daadwerkelijk
te voorkomen. Op korte termijn zal ook hier de inspectielijn moeten werken.
Op grond van het regulier toezichttraject hebben instellingen waar vermijdbare
ondervoeding en uitdroging worden geconstateerd de opdracht om een verbeterplan
op te stellen en dat aan de inspectie voor te leggen. In de geconstateerde
gevallen die in het inspectierapport zijn vermeld, is dat inderdaad gebeurd.
Vervolgens krijgen die instellingen zes weken de tijd om dat plan uit te voeren.
Dat is een doorlopende aanpak. Die geldt dus ook voor de nieuwe integrale
inspectieronde die ik tot ultimo 2006 heb afgesproken.Daarnaast is de implementatie van de richtlijn Verantwoorde vocht- en
voedselvoorziening aan de orde. Dat is een onderdeel van het programma Zorg
voor Beter dat per 1 april aanstaande van start gaat. Het betreft een
driejarig programma, dat dus doorloopt tot 2008. Ik heb daarvoor extra middelen
beschikbaar gesteld. ZonMw is gevraagd om dit met voorrang op te pakken en
met name aan te haken bij de daadwerkelijke toepassing voor de beroepsgroepen,
met als doel de basis zo breed mogelijk te maken. Ik heb dat gisteren schriftelijk
aan de Kamer meegedeeld, omdat het de implementatie op de werkvloer betreft.
Het is dus van belang dat de beroepsgroepen daarbij zijn betrokken.De tweede vraag van mevrouw Kant luidde of ik erken dat er sprake is van
een relatie met de hoge werkdruk. Die relatie wil ik niet bij voorbaat leggen.
Uit onderzoek, bijvoorbeeld het Integrerend OSA-rapport 2004 en het panelonderzoek
2004 van het NIVEL, blijkt dat de werkdruk in zorg en welzijn tussen 1998
en 2004 is gedaald met 30%, vooral in de verpleging en de verzorging. Ook
de algemene resultaten van de medewerkersraadpleging uit de benchmark in de
V&V-sector laat zien dat de werkdruk in de beleving van medewerkers in veel instellingen is afgenomen. Wat mevrouw Kant veronderstelt ligt
dus niet zonder meer voor de hand. Dit spoort ook met de relatief forse stijging
van de uitgaven in de sector, niet alleen voor meer volume en voor hogere
salarissen, maar ook voor werkdrukvermindering.Om meer inzicht te krijgen in de problematiek in verpleeghuizen, heb ik
toegezegd de gezant onder meer hiernaar te laten kijken. Ik herhaal dit. Ik
wil geen voorbarige conclusies trekken, maar ik sluit het niet uit, hoewel
de cijfers die ik net heb genoemd iets anders suggereren.De derde vraag luidde waarom niet elk verpleeghuis een diëtiste heeft,
of ik vind dat deze er wel moet komen en hoe ik daarvoor zal gaan zorgen.
In het algemeen wordt gebruik gemaakt van diensten van diëtisten. Zeven
van de acht huizen doen dit al. De richtlijn Vocht- en voedselvoorziening
beveelt aan dat een voedingsteam wordt samengesteld, waarvan een diëtist
onderdeel kan uitmaken, overigens niet alleen vanwege vocht en voeding. Ook
obesitas, te zwaar zijn, is een probleem bij verpleging en verzorging; de
BMI-component kan ook behoorlijke risico's met zich meebrengen. Zwaarlijvigheid
kan ook weer leiden tot een verhoogd risico voor hart- en vaatziekten en andere
zaken. Aan twee kanten is dit een risico.Veel huizen hebben één of meerdere diëtisten in dienst,
andere doen dit op basis van bijvoorbeeld freelanceconstructies. De verantwoordelijkheid
voor de organisatie van de zorg, inclusief de kwalitatieve en kwantitatieve
invulling van het personeelsbestand, ligt op grond van de Kwaliteitswet bij
de instellingen. De keuze om een diëtist in dienst te nemen ligt dus
bij de instelling. Dat wil ik ook zo laten, maar mij gaat het er wel om dat
de richtlijn wordt geïmplementeerd. Die moet worden geïmplementeerd,
dus als zeven van de acht instellingen een diëtist in dienst hebben of
raadplegen, lijkt mij dat ook voor de achtste een nuttige aanbeveling, die
ook in de richtlijn staat.De vierde vraag van mevrouw Kant luidde hoe ik zal bevorderen dat er voor
het personeel meer tijd zal zijn voor hulp bij het eten en drinken, en hoe
ik zal bevorderen dat ook andere factoren zullen worden gestimuleerd die kunnen
bijdragen aan een betere voedingstoestand, zoals het veranderen van de ambiance
rond het eten, geuren, minder geprakt eten, meer variatie – ook in eettijden –
en meer beweging. Gezien de onderzoeken schijnt ook een snack met meer voedingsstoffen
's avonds te helpen.Individuele eet- en drinkvoorkeuren, tijdstippen en ambiance maken net
als adequate hulp bij eten en drinken deel uit van richtlijn Vocht- en voedselvoorziening,
waarover ik in een antwoord op een eerdere vraag al heb gesproken. Daarbij
blijft het niet. Ook bijvoorbeeld de gebitstoestand of het last hebben van
obstipatie en depressieverschijnselen spelen een grote rol bij de eetlust.
Een goede toepassing van de richtlijn is dus essentieel. Zoals ik in mijn
antwoord op de eerste vraag en ook in mijn brief van gisteren heb meegedeeld,
zal ik van de implementatie van die richtlijn dan ook stevig werk maken.De volgende vraag van mevrouw Kant luidde waarom de richtlijn Vocht- en
voedselvoorziening niet in alle verpleeghuizen is geïmplementeerd en
wat ik zal ondernemen opdat dit wel zal gebeuren. De richtlijn is in 2001
beschikbaar gekomen. In 2002 en 2003 is € 108.000 beschikbaar gesteld
aan Acaris, de NVVA en de AVVV om deze richtlijn te implementeren. Het tempo
van de implementatie ligt mij echter veel te laag. Daarom heb ik in het antwoord
op de eerste vraag aangegeven dat een nieuwe, intensieve implementatieronde,
een implementatietraject, zal worden opgestart via ZonMw met een groter accent
op de beroepsgroepen.Ook heeft mevrouw Kant gevraagd naar mijn reactie op de tragische gebeurtenis
in een verpleeghuis, waar een bewoonster door verstikking om het leven kwam
nadat zij was vastgebonden in een Zweedse band, en wat ik vind van de reactie
van de Inspectie, die dit onverantwoord noemt. Als ik over dit soort voorvallen
hoor, is mijn reactie op de eerste plaats er een van afschuw. Hier is sprake
geweest van een tragische fout in de uitvoering van de zorg. In de rapportage
van de Inspectie over dit incident blijkt duidelijk dat de afspraken in het
zorgplan onduidelijk waren. Op basis van de Kwaliteitswet heeft de instelling
de plicht om ook bij vrijheidsbeperkingen een beleid vast te stellen en uit
te voeren. Als het een deels bekwame patiënt betreft – en in dit
geval was dat zo – moet dat in overleg met de patiënt zelf gebeuren.De zorgaanbieder heeft nadrukkelijk de opdracht voor 1 juni heldere
richtlijnen te realiseren over toepassing van fixatiematerialen binnen zijn
instelling. De IGZ stelt overigens niet dat de toepassing van de Zweedse band
op zichzelf onverantwoord is, maar stelt wel dat het gebruik hiervan verantwoord
en omkleed met richtlijnen moet gebeuren. Die opvatting deel ik met de inspectie.In aanvulling hierop heeft mevrouw Kant gevraagd wat ik ga ondernemen
om dit soort situaties te voorkomen. Zij heeft gevraagd of ik een relatie
erken tussen het toezicht en een tekort aan personeel. In de eerste plaats
moet ik erkennen dat ik, hoe treurig ook, incidentele fouten nooit kan voorkomen.
Het ligt niet in mijn macht, hoe graag ik dat ook anders zou willen. Het is
bovendien de tweede keer in het debat dat mevrouw Kant een causale relatie
legt met een tekort aan personeel. Ik ben daarvan niet overtuigd. Het heeft
ook te maken met de afspraken die worden gemaakt en hoe men daarmee omgaat.
Hier is sprake van een buitengewoon treurig incident en ik heb geen enkele
aanwijzing dat er in dit geval sprake is van een relatie met een structureel
tekort aan personeel. Wel heb ik al enkele malen gezegd dat ik naar de structurele
oorzaken van kwaliteitstekort kijk. Ik sluit niet uit dat die oorzaken ook
gelegen zouden kunnen zijn in personeelszaken, maar de gezant gaat met deze
vragen op pad.Mijn reactie is gevraagd op de conclusie van de inspectie dat de kwaliteitsborging
onder druk staat in verpleeg- en verzorgingshuizen. Driekwart van de instellingen
lukt het niet te voldoen aan de eigen kwaliteitsnormen. Op deze vraag ben
ik ingegaan in de brief die ik de Kamer gisteren heb gestuurd, tezamen met
de rapporten van de inspectie. De inspectie schrijft overigens dat onvoldoende
kwaliteitsborging niet wil zeggen dat er ook onvoldoende zorg wordt geleverd.
Ik heb de Kamer geschreven dat de bewoners wel onnodig risico kunnen lopen
en dat is niet acceptabel. De verpleeg- en verzorgingshuizen zijn verplicht
hun kwaliteitsbeleid te borgen. Dat schrijft artikel 4 van de Kwaliteitswet voor: de zorgaanbieder zorgt voor een systematische bewaking, beheersing
en verbetering van de zorgverlening. Men heeft zich aan de wet te houden.
Zoals ik heb geschreven, steun ik de inzet van de inspectie, die erop stuurt
dat de verzorgingshuizen een inhaalslag maken. Per 2006 moeten alle instellingen
operationele kwaliteitssystemen hebben. In 2007 moeten deze zijn geborgd,
dat wil zeggen dat men moet kunnen laten zien dat de kwaliteitssystemen daadwerkelijk
onderdeel uitmaken van een vaste systematiek in de bedrijfsvoering en de zorgverlening.De daadwerkelijke implementatie en toepassing van bestaande richtlijnen,
onder meer die van vocht en voeding, decubitus, valpreventie en medicatie,
maken deel uit van de kwaliteitsborging. In de brief die de minister en ik
de Kamer op 25 januari hebben gezonden over de staat van de gezondheidszorg
2004 en de patiëntveiligheid, hebben wij de programmering hiervan doorlopend
tot 2008 al aangekondigd. Er heeft een debat met de minister plaatsgevonden.De implementatie is een verantwoordelijkheid van het management van de
instellingen en het tempo ligt naar mijn mening veel te laag. Het daadwerkelijk
toepassen en het leren omgaan met richtlijnen is de verantwoordelijkheid van
de mensen op de werkvloer in het één-op-één-contact
tussen de professional en de cliënt. Daarom wil ik bij de implementatie
ook het accent leggen op dat proces. Dat heb ik de Kamer al eerder gezegd.Vervolgens is mijn reactie gevraagd op de erkenning van inspecteur-generaal
Kingma dat de zorgzwaarte van patiënten aanzienlijk is toegenomen, terwijl
het aantal gediplomeerde verpleegkundigen dramatisch is afgenomen. Er is mij
gevraagd hoe ik ervoor ga zorgen dat er weer voldoende verpleegkundigen in
verpleeghuizen komen. De problematiek van de toegenomen zorgzwaarte is aanleiding
tot een vorm van zorgzwaartefinanciering te komen, zodat instellingen in ieder
geval de mogelijkheid hebben personeel van het juiste niveau aan te trekken.
In de vorige debatten is dat ook aan de orde geweest. Overigens hoeven dat
niet altijd hbo-verpleegkundigen te zijn.Een ander punt is dat verpleegkundigen helaas vaak eerder kiezen voor
een loopbaan in een ziekenhuis dan in een verpleeghuis. Ik ben voornemens
de gezant juist ook te laten kijken naar die personele kant, ook kwalitatief,
en naar de mogelijke gevolgen voor de opleidingskant. Uit nog niet gepubliceerde
cijfers van het zogenaamde regiomargeonderzoek, blijkt dat het aantal gediplomeerde
verpleegkundigen op de niveaus 4 en 5 met ongeveer 10% is toegenomen. Dat
zou een trendbreuk zijn. In 2003 waren er 2900 niveau 4-gediplomeerden en
in 2004 3200. Dat is een substantiële toename.Hoeveel meldingen zijn bij het bij de inspectie ingestelde meldpunt binnengekomen
en wat is de aard van de meldingen? Daarover krijg ik vandaag een overzicht
van de inspectie. Ik wil het graag met haar bespreken en goed bekijken welke
conclusies eruit getrokken moeten worden. Ik stel voor de Kamer daarover volgende
week schriftelijk te informeren. Dat geldt ook voor de vraag welke actie er
wordt ondernomen naar aanleiding van de meldingen en welke acties al ondernomen
zijn. Ook in dit geval wil ik eerst goed naar de resultaten kijken. Deze gaan
ook volgende week naar de Kamer.Mevrouw Kant vroeg met betrekking tot het door mij toegezegde onderzoek
naar de situatie in verpleeghuizen wie het uitvoert, wat de opdracht of de
onderzoeksvraag is en hoe het wordt uitgevoerd. Ik heb in mijn brief van gisteren
al aangegeven dat ik op dit moment in gesprek ben met de beoogde gezant die
het onderzoek voor zijn rekening gaat nemen. Ik kan er onmogelijk op vooruitlopen,
maar ik ben in een afrondend stadium en ik wil afwachten of de desbetreffende
persoon de opdracht waarvan ik de contouren in de brief van gisteren al heb
aangegeven, wil aanvaarden. De vraag aan de gezant zal onder meer zijn waarom
bestaande richtlijnen niet goed worden nageleefd. Ik wil van hem weten of
dat ligt aan de zorgorganisatie, aan het gehanteerde zorgconcept, aan de kwaliteit
van het personeel, aan het ontbreken van leiderschap, aan de wet- en regelgeving
of aan te weinig financiële armslag voor verpleeghuizen. Na Pasen kan
ik antwoord verwachten en ik zeg de Kamer toe dat ik uiterlijk volgende week
de naam en de precieze opdracht bekendmaak. Een andere vraag van mevrouw Kant was of ik bereid ben om per direct een
noodfonds in te stellen dat specifiek bedoeld is voor meer handen aan het
bed en meer gekwalificeerd personeel waarbij verpleeghuizen verantwoorden
dat het daaraan wordt uitgegeven en aangeven hoe de situatie hierdoor wordt
verbeterd. Hierover hebben wij het in het debat van vier weken geleden gehad
en ik houd vast aan de uitspraken die ik toen heb gedaan. Voor mij is het
van belang dat de 10 mln die wij nu kunnen inzetten door de consulenten op
pad te laten gaan, ook daadwerkelijk ingezet worden in die specifieke noodsituaties.
De inspectie zal mij kunnen helpen om contact te doen opnemen met deze consulententeams,
als een verpleeghuis daarom zelf niet vraagt. Dat geld is er. In juni zal
het rapport van de gezant uitkomen. Op het moment dat onomstotelijk vast komt
te staan dat niet anders dan door inzet van extra middelen tot kwaliteitsverbetering
gekomen kan worden, zal ik serieus bekijken hoe die middelen er kunnen komen
en mij daarvoor extra inzetten. De gezant gaat op pad om daarnaar nadrukkelijk
onderzoek te doen.Er komt dus 10 mln beschikbaar. Verder kennen wij natuurlijk procedures
voor verzorgings- of verpleeghuizen in de problemen. Men kan in zo'n geval
naar het zorgkantoor. Het toezichtscollege kan ook bezien wat er mogelijk
is. Tot het moment van het uitkomen van het rapport van de gezant zijn er
voldoende waarborgen om de problematiek die zich acuut in huizen kan voordoen,
te helpen lenigen.De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Kant (SP):Voorzitter. De staatssecretaris erkent dat een deel van de sterfte in
de verpleeghuizen vermijdbaar is. Ik heb dat ook gesteld, maar ik vind het
nogal wat dat deze staatssecretaris dat erkent. Vervolgens gaat zij om als
het gaat om de vraag waar dat vandaan komt en wat je eraan kunt doen. In antwoord
daarop zegt zij, een relatie met de werkdruk niet bij voorbaat te willen leggen.
Maar zij sluit het dus ook niet uit. Niemand die de situatie in verpleeghuizen
kent, kán dat uitsluiten. Dáár zit de ernst van waar we over spreken. Natuurlijk, er is de ernst dat er mensen onnodig
overlijden, dat er vermijdbare sterfte is, natuurlijk de ernst van de mensonwaardige
situaties die zich voordoen in verpleeghuizen, en de derde vorm van ernst,
namelijk dat wij het allemaal weten, maar dat er desalniettemin niet acuut
iets aan wordt gedaan.De staatssecretaris zegt het niet te kunnen uitsluiten. Maar je moet toch
wel ziende blind zijn als je niet begrijpt dat je, als je met twee personeelsleden
22 demente ouderen uit bed moet helpen, te eten moet geven en ook nog toezicht
moet houden, onaanvaardbare risico's neemt, en dat je zeker niet kunt uitsluiten
dat er iets gebeurt en dat er een relatie ligt met de hoge werkdruk. De staatssecretaris
zegt dat Nova incidenten meldt, die niet alle kunnen worden voorkomen. Natuurlijk
kunnen we niet alle incidenten voorkomen, maar het is de verantwoordelijkheid
van het kabinet om te doen wat er wél aan kan worden gedaan, en die
verantwoordelijkheid moet de staatssecretaris nemen, maar dat doet zij niet.
Je kunt niet blijven komen met het alibi van meer onderzoek, van het management,
van gebrek aan gekwalificeerd personeel, van een tekort aan geld. Al ben ik
van mening dat de hoge werkdruk en het tekort aan personeel als gevolg van
te lage budgetten belangrijke factoren zijn, nog los van de vraag, dan nog
kun je het feit dat dat niet de enige oorzaak is niet als alibi gebruiken
om dát te doen waarom de situatie nu vraagt. Ook al denk je verschillend
over de oorzaken, dat ontslaat niemand – de Kamer niet, de partijen
niet, de fracties, het kabinet niet en ons allen in dit land niet –
om dat te doen wat nu helpt. Of durft hier iemand te beweren dat meer handen
aan het bed en beter gekwalificeerd personeel de situatie niet zouden verbeteren?
Durft hier iemand te beweren dat er géén noodzaak is om de situatie
te verbeteren? Ik dacht het niet.De heer Nawijn (LPF):De situatie die u schetst is terecht, daarover maak ook ik mij zorgen.
Overigens hebben we daar vier weken geleden uitvoerig over gesproken, waarbij
de staatssecretaris een aantal dingen heeft toegezegd. U zegt dat er meer
handen aan het bed moeten. Dat zou kunnen, daar zou ik helemaal achter staan.
Maar denkt u dat daarmee die incidenten worden voorkomen? Dat heeft tijd nodig.Mevrouw Kant (SP):Dat heeft zeker tijd nodig. We hadden dat ook al jaren geleden moeten
doen. Maar met de wetenschap en de feiten van vandaag accepteer ik niet dat
we vandaag weer niets doen, dat we weer als alibi gebruiken dat het morgen
niet is opgelost, dat er meerdere oplossingsrichtingen zijn en dat meer onderzoek
nodig is. Ik wil geen alibi's meer horen! Natuurlijk kun je daarmee niet alle
incidenten voorkomen, zeker niet morgen. Maar ik wil dat wij als politiek
er al het mogelijke aan doen om vanaf morgen de situatie te verbeteren.Mevrouw Lambrechts (D66):Wat mij toch een beetje verbaast aan het betoog van mevrouw Kant is het
volgende. Zij heeft een hele serie zeer specifieke vragen gesteld om te weten
te komen wat de staatssecretaris doet. Daar is antwoord op gekomen. Dat kan
zij onvoldoende vinden, maar het verbaast mij dat zij daar überhaupt
niet op ingaat. Zij doet alsof er niet is geantwoord, en steekt voor de tweede
keer, wat zeg ik: voor de zoveelste keer hetzelfde verhaal af. Dat verbaast
mij! Mevrouw Kant wilde een interpellatie, laat zij dan reageren op wat de
staatssecretaris heeft gezegd!Mevrouw Kant (SP):Dat was het tweede deel van mijn betoog. Daar krijgt u nu antwoord op.
De reden dat ik niet specifiek inga op alle antwoorden die er zijn gegeven,
is dat ik niets nieuws heb gehoord ten opzichte van het vorige debat. De staatssecretaris
heeft geen enkele handreiking gedaan hoe de situatie vanaf nu gaat veranderen,
om te zorgen dat er echt iets verbetert. Als ik dat vond, stond ik hier nu
niet. Ik vind dat het vorige debat volstrekt onvoldoende heeft opgeleverd.
Ik vind de situatie zo ernstig, waarbij er ook nog sprake blijkt te zijn van
vermijdbare sterfte, dat ik eis van de staatssecretaris dat er acuut iets
gebeurt. Dan kom je er niet door een gezant op pad te sturen langs de verpleeghuizen
die gaat kijken wat er aan de hand is, met een potje van 10 mln. Daarom dien
ik een motie in, waarin ik eis dat er acuut iets gebeurt.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat de zorg in de verpleeghuizen tekortschiet;van mening dat meer gekwalificeerd personeel de situatie zal verbeteren;verzoekt de regering, een noodfonds in te stellen, specifiek voor meer
handen aan het bed en meer gekwalificeerd personeel, waarbij verpleeghuizen
ook verantwoorden dat het daaraan wordt uitgegeven en hoe de situatie daardoor
verbetert,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Kant en Tonkens. Naar mij blijkt,
wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 143(29800 XVI).Mevrouw Kant (SP):Ik heb nog een motie, waarbij ik een korte inleiding zal houden. De Gezondheidsraad
constateerde onlangs dat het sterftecijfer bij mensen boven 85 jaar stijgt.
Als de welvaart stijgt, gaat de sterfte omlaag, maar bij de boven-85-jarigen
stijgt het sterftecijfer. De Gezondheidsraad kan niet uitsluiten dat de verschraling
van medisch-sociale voorzieningen hierbij een rol speelt, omdat er geen andere
verklaringen zijn. Dat vind ik een heel ernstige constatering. Met deze kennis
van de situatie vind ik dat wij nu iets moeten ondernemen. Ik vind het beleid
van de staatssecretaris op dit punt volstrekt onvoldoende. Ook vandaag komt
zij in antwoord op de vragen die ik heb gesteld, niet met een oplossing waardoor
een verbetering wordt ingezet en er acuut iets verandert. Ik kan niet anders
dan dit beleid van de staatssecretaris afkeuren. Het is vandaag een bijzondere
dag, omdat gisteren een minister van dit kabinet vond dat hij vanwege zijn
gebrek aan geloofwaardigheid op moest stappen. Ik zou willen dat deze staatssecretaris
dat voorbeeld zou volgen, want wij hebben het over nogal iets: Kanttekortschietende
zorg in verpleeghuizen, mensonwaardige situaties en vermijdbare sterfte. De Kamer,gehoord de beraadslaging,van mening dat het beleid van de staatssecretaris inzake de verpleeghuiszorg
faalt;keurt het beleid van de staatssecretaris in dezen af,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Kant, Tonkens en Wilders. Naar
mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 144(29800 XVI).Mevrouw Kant (SP):Ik heb deze motie ingediend, omdat ik vind dat wij nu iets moeten ondernemen.
Als wij met de kennis die wij nu hebben, niets ondernemen, vind ik dat dit
kabinet nalatigheid valt te verwijten. Ik zeg het maar gewoon zoals ik het
vind. Dat staat los van de motie, omdat ik de andere indieners niet wil belasten
met de uitspraak die ik nu ga doen. Niemand kan uitsluiten dat er mede door
dit beleid sprake is van vermijdbare sterfte. Als er nu niets gebeurt, valt
het kabinet in die zin dood door schuld te verwijten.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):U gebruikt net informatie uit een rapport van de Gezondheidsraad dat is
geschreven in opdracht van de Tijdelijke commissie voor het ouderenbeleid.
De commissie heeft in meerderheid besloten dat wij niet zullen vragen om een
reactie van de regering op dit rapport, maar u brengt deze informatie nu in
in het debat. Bent u het met mij eens dat het belangrijk is dat er een reactie
komt van de regering op het rapport van de Gezondheidsraad?Mevrouw Kant (SP):Dat vind ik prima. Laten wij hier niet over procedures praten. Wij hebben
het over heel ernstige zaken. Ik gebruik dit citaat van de Gezondheidsraad
over de sterftecijfers, omdat het gaat om alarmerende openbare gegevens. Het
is nogal iets, als wij steeds ouder worden door de welvaart en als de sterftecijfers
in alle Europese landen afnemen, terwijl de sterfte bij boven-85-jarigen in
ons land stijgt. Dat is een zeer ernstig gegeven.De heer Rouvoet (ChristenUnie):U gebruikte heel zware woorden in uw afsluitende zin. Het is niet de eerste
keer dat u die woorden in de Kamer gebruikt jegens een bewindspersoon van
Volksgezondheid. Dat legt wel een claim, ook op uw eigen bijdrage. Die laatste
woorden, "het kabinetsbeleid faalt" en "dood door schuld", zijn heel groot
en zwaar. Welke bijdrage levert de motie waarmee u de staatssecretaris naar
huis zou willen sturen, aan de oplossing van dat probleem? Levert vervanging
van een bewindspersoon een bijdrage aan het zwaar geladen aangeduide probleem?
U ventileert een ernstig verwijt jegens de regering, maar zou u op uw beurt
durven garanderen dat er geen sprake meer zou zijn van vermijdbare sterfte
als de regering doet wat u voorstelt? Die plicht hebt u wel enigszins op u
geladen, want u hebt althans de suggestie gewekt dat er geen vermijdbare sterfte
zou zijn als de regering zou doen wat u wilt. Dat is nogal wat.Mevrouw Kant (SP):Ik stel voorop dat ik de motie en mijn uitspraak los van elkaar heb gekoppeld.
Mijn motie houdt in dat ik op het terrein van de verpleeghuiszorg het beleid
van deze staatssecretaris, die al ruim de tijd heeft gehad om iets te doen,
zwaar tekort vind schieten. Ik vind dat zij op dat punt faalt. Daarom heb
ik die motie van afkeuring specifiek over deze staatssecretaris ingediend.Mijn uitspraak dat je de regering – dus nadrukkelijk de regering –
dood door schuld kunt verwijten als nu niets gebeurt om acuut iets aan de
situatie te doen, is gebaseerd op het feit dat wij nu de wetenschap en de
kennis hebben dat het risico van vermijdbare sterfte toeneemt omdat er te
weinig mensen zijn om te helpen bij het eten en omdat er te weinig toezicht
is in de verpleeghuizen. Met die kennis kun je niet anders dan daar een oplossing
voor zoeken. Dan kun je intussen van alles onderzoeken wat je allemaal verder
nog moet doen, maar als je die kennis hebt, moet je daar iets mee doen en
moet je vanaf morgen iets aan die werkdruk doen, zodat verpleeghuizen daarmee
aan de slag kunnen.Ik kan niet garanderen dat er nooit meer vermijdbare sterfte zal zijn.
Dat kan ik ook in het verkeer niet, maar als je daarvoor verantwoordelijk
bent, zou je ervoor moeten zorgen dat je alles hebt gedaan waarvan je weet
dat dat een oplossing is. Daarom heb ik aan mijn uitspraak nadrukkelijk gekoppeld
dat de regering, als er, met deze kennis en deze wetenschap, nu niets gebeurt,
dood door schuld te verwijten valt. Dat is mijn opvatting.De heer Van der Vlies (SGP):Dat is inderdaad een zwaar verwijt. Mijn vraag is klip en klaar: adresseert
u dat verwijt wel goed? Moet u dat wel richten tot vak K of moet u dat richten
tot de begrotingswetgever, dus tot u en mij? Als dat laatste zo is, staan
wij hier op een heel andere manier tegenover elkaar.Mevrouw Kant (SP):Ik heb duidelijk gezegd dat ik vind dat de regering verantwoordelijk is
voor het beleid. Zij kan hier iets aan doen. Als de meerderheid van de Kamer
dat niet wil en niet wil meegaan in de instelling van een noodfonds of in
een andere oplossing – als iemand een ander idee heeft, vind ik het
ook goed – en er dus niet voor kiest om niet meer op onderzoek te wachten,
maar om echt iets te gaan doen om de werkdruk te verlagen en ervoor te zorgen
dat er meer toezicht en hulp komt, bijvoorbeeld bij het eten, geldt dat verwijt
ook voor die meerderheid.Mevrouw Verbeet (PvdA):Voorzitter. Het beeld van een glimlachende moeder die naast haar dochter
zit, maar die al was opgegeven door het verpleeghuis en dankzij tijdig ingrijpen
door haar dochter nog in leven is, deed mij besluiten tot het steunen van
deze interpellatie. Voorop staat dat mijn fractie een enorme waardering heeft
voor de inzet van medewerkers, vrijwilligers en de sector als geheel. Mijn
partij vindt dat de geplande verbeteracties te lang duren. Wij willen de sector
vandaag een positief signaal geven. Wij vinden dat een flink deel van de meevallers
ten goede moet komen aan de verpleeg- en verzorgingshuissector. Ik wil vandaag
de zekerheid dat de gezant ook de zogenaamde zorgkloof betrekt in zijn onderzoek.
Het inspectierapport over de ondergrens laat zien dat toezicht werkt. Er is
goede vooruitgang geboekt. De instellingen willen best, maar het is een wankele
basis. Als de gegevens worden vertaald naar de totale sector is te zien dat
die zeer kwetsbaar is. Het inspectierapport over kwaliteitsborging
is glashelder. Deze is namelijk niet geborgd. Het is een wonder dat het zo
vaak zo goed gaat.Prof. Schols stelt dat 30% van de bewoners ondervoed of uitgedroogd is.
Dat gaat om 18.000 mensen. Dat is onacceptabel. Mijn fractie wil dat hieraan
voor de zomer een einde komt. Wanneer worden de richtlijnen voor vocht en
voeding eindelijk overal ingevoerd? Hoe gaat de staatssecretaris dat afdwingen?Ik wil daarnaast dat de staatssecretaris mij garandeert dat er niet gesjoemeld
wordt met de vermelding van doodsoorzaken door verpleeghuisartsen. Versterven
kan een goede beslissing zijn, maar dan alleen weloverwogen en niet uit gebrek
aan hulp bij voeding. De dood als gevolg van verstikking door toepassing van
de Zweedse band is onverdraaglijk. Ik wil dat de staatssecretaris het vastbinden
van mensen verbied. Overal zie ik voorbeelden waar goede zorg het vastbinden
volstrekt overbodig maakt. Het is een ouderwetse en onmenselijke methode.
Het is niet nodig en het is niet menselijk.Mevrouw de voorzitter. Aan het slot van ons vorige debat heb ik mijn diepe
teleurstelling uitgesproken over de weigering van de coalitie om op dat moment
boter bij de vis te doen. Vandaag bied ik ze een nieuwe kans. Ik hoop dat
zij een motie willen steunen die regelt dat instellingen die vaststellen niet
in staat te zijn om met de beschikbare medewerkers verantwoorde zorg te leveren,
zich kunnen melden bij een kwaliteitsfonds zodat vooruitlopend op een meer
structurele maatregel de versnelde aanstelling van gekwalificeerde medewerkers
mogelijk wordt gemaakt. Ik wil tevens dat de staatssecretaris ons tweemaandelijks
informeert over de voortgang van de ingezette verbeteracties.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat de kwaliteit van de verpleeghuiszorg, en met name de
verantwoorde zorg voor verpleeghuisbewoners die intensieve zorg behoeven,
ernstig onder druk staat; constaterende dat hier geen sprake is van incidenten, maar van structurele
problemen als gevolg van onder meer het tekort aan voldoende gekwalificeerd
personeel en niet toereikende huisvesting van verpleeghuizen;verzoekt de regering, vooruitlopend op een structurele aanpak van de problemen
in de verpleeghuiszorg, te bewerkstelligen dat verpleeghuizen en verzorgingshuizen
met een verpleegafdeling die zelf vaststellen dat zij als gevolg van te weinig
goed opgeleid personeel niet in staat zijn, te voldoen aan de normen voor
verantwoorde zorg, een beroep kunnen doen op een in stellen kwaliteitsfonds,
dat bijvoorbeeld wordt gekoppeld aan het zorgkantoor, zodat recht kan worden
gedaan aan de lokale situatie, zodat deze instellingen onmiddellijk hun personele
problemen kunnen oppakken;verzoekt de regering voorts, de Kamer tweemaandelijks te informeren over
de voortgang van de aanmeldingen bij het kwaliteitsfonds, en over de voortgang
van alle maatregelen die genomen worden ter verbetering van de kwaliteit van
de verpleeghuiszorg,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Verbeet. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 145(29800 XVI).Mevrouw Vietsch (CDA):Mevrouw Verbeet noemt met name de zorgkloof. Dat is een interessante opmerking.
Een van de constateringen van het rapport van de commissie-Mosterd is dat
wachtlijstgelden gebruikt zijn voor de zorgkloof. De instellingen moesten
tot deze slimme oplossing komen omdat de staatssecretaris van toen zei dat
er geen zorgkloof was en dat er geen extra geld zou komen. Wat is er in de
opstelling van de PvdA veranderd? Nu wordt na toevoeging van extra middelen
geconstateerd dat er nog steeds een zorgkloof is. Dat is immers eerder door
de PvdA ontkend.Mevrouw Verbeet (PvdA):Ik zou graag de werkelijkheid als uitgangspunt nemen. Veel instellingen
hebben ons, ook mevrouw Vietsch, verteld dat zij oudere mensen en mensen met
meer behoefte aan intensieve zorg krijgen. Ik zie u nee schudden, maar wij
werken daar niet en de mensen die daar wel werken, vertellen ons dat. Ik zie
geen reden om hen niet te geloven. Ik kan verder natuurlijk ook niet voorspellen
wat de uitkomst is van het onderzoek van de gezant. Maar wat die uitkomst
ook moge zijn, ik vind dat wij niet nog eens maandenlang niets mogen doen.
Wij moeten nu wat doen en de mensen helpen die nu in problemen verkeren. De
sector staat onder grote druk, ook door de berichten in de pers. Als er dan
ook huizen in de sector zijn die buiten hun schuld in problemen verkeren,
moeten wij ze onmiddellijk te hulp snellen.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Er worden inderdaad heel veel nare rapporten en artikelen geschreven.
Het is dan ook goed dat de staatssecretaris zo veel werk maakt van het ontwikkelen
en borgen van kwaliteitsnormen en de controle daarop. Wat kunt u haar dan
nog eigenlijk verwijten?Mevrouw Verbeet (PvdA):Mijn verwijten betreffen veel meer de coalitie dan de staatssecretaris.
Ik volg de heer Van der Vlies daarin. De Kamer moet de staatssecretaris een
budget geven dat haar in staat stelt om onmiddellijk maatregelen te nemen.
Controle is natuurlijk een goede zaak, maar daardoor krijg je niet meer handen
aan het bed. Dat is mijn doel, want er moet gewoon voldoende hulp zijn voor
mensen die niet zelf kunnen eten of drinken.Mevrouw Vietsch (CDA):Voorzitter. Ik bedank de staatssecretaris voor haar toelichting en voor
de uitbreiding van haar toezeggingen van vorige maand. Ik ben haar verder
ook dankbaar voor de concrete maatregelen die zij heeft getroffen. Het is
voor het eerst in tijden dat een staatssecretaris van Volksgezondheid dat
doet en ik prijs haar daarvoor.Kwaliteit moet gegarandeerd worden door de Inspectie. De Inspectie heeft
de huizen die in september niet voldeden aan de kwaliteitseisen, in opdracht
van de staatssecretaris onder curatele gesteld. Deze maatregel blijkt te werken.
Laten wij eerlijk zijn: het blijkt zelfs eenvoudig te zijn.
Want wat moet er volgens de Inspectie worden gedaan? Er moeten duidelijke
richtlijnen worden opgesteld voor de verzorgenden; de spreiding van de inzet
van de medewerkers moet veranderd worden; het personeelsbestand moet worden
uitgebreid en de activiteiten moeten worden verplaatst naar de huiskamer.
Deze maatregelen zijn genomen in de huizen die in de problemen verkeerden.
Zo simpel is het blijkbaar.Het verbaast mij overigens wel waarom de Inspectie al die jaren heeft
geslapen en niet eerder heeft ingegrepen als de oplossing zo simpel is als
zijn nu doet voorkomen. De staatssecretaris kan ik daarover geen verwijten
maken, maar het roept wel vragen op over hoe de Inspectie functioneert. De
inspectie valt niet onder de verantwoordelijkheid van de staatssecretaris,
maar ik hoor toch wel graag een antwoord op deze vraag.Voor de CDA-fractie is het niet alleen van belang dat verpleeghuizen voldoende
zorg gegeven, maar ook dat de mensen in deze huizen tevreden en gelukkig zijn.
In onze ogen betekent dat dat het medische model van verpleeghuizen moet worden
verlaten en dat men naar de cliënten zal moeten gaan luisteren. Men zal
de cliënten moeten gaan ondersteunen, waar en wanneer zij dat nodig hebben.
Dat is de filosofie achter de focuswoningen en de Ja-cultuur van Humanitas.
Zo zijn er nog wel meer goede voorbeelden te noemen.Ik vind het een goede zaak dat de staatssecretaris deze week Cliënt
& Kwaliteit opdracht heeft gegeven om te onderzoeken hoe cliënten
zich voelen. Dat is een extra maatregel waarover geen afspraken met de Kamer
zijn gemaakt. Ik hoor graag van de staatssecretaris welke onderzoeksopdracht
zij precies aan Cliënt & Kwaliteit heeft gegeven.Wij zijn ook tevreden met het extra geld dat sinds het vorige debat is
ingezet om de slag naar kleinschaliger werkwijzen te maken. Aandacht voor
de mensen is heel belangrijk. Aandacht in plaats van formele regels. Het gaat
erom wat mensen willen en niet om: mag ik eerst uw diploma zien? Ik las in
een brief dat er een convenant is gesloten tussen Arcares en Alzheimer Nederland.
Hoe zit dat traject in elkaar? Alleen deze mededeling doen is een onderbelichting
van dit beleid.Tot slot. De minister heeft gezegd dat er een elektronische medicijndossier
komt, ook in verpleeghuizen. Er komt dus ook een elektronisch cliëntendossier.
Dat is weliswaar een andere discussie, die echter interfereert met de kwaliteit.
Hoe gaat dit verder en wat betekent dat voor de werkwijze? De inspectie heeft
juist problemen gesignaleerd bij de dossiervorming.Mevrouw Kant (SP):Er is weer een zwartepiet gevonden: de inspectie. Iedereen heeft schuld
behalve de meerderheid van deze Kamer en dit kabinet.Mevrouw Vietsch (CDA):De inspectie heeft er juist voor gezorgd dat er een oplossing komt.De voorzitter:Mevrouw Kant maakt eerst haar vraag af, en die is kort.Mevrouw Kant (SP):Los van hoe je denkt over de oorzaken van de problemen, waar de fouten
in het verleden ook liggen, is het van belang dat er nu meer handen aan het
bed en meer gekwalificeerd personeel komen. Dat lost toch bepaalde noodsituaties
op? Dat helpt toch? Dat maakt de situatie toch beter? Erkent u dat?Mevrouw Vietsch (CDA):Ja, want de inspectie zegt zelf: een andere spreiding van de inzet van
het personeel en uitbreiding daarvan moeten worden geregeld in de huizen die
in de problemen zaten. Het is dus aangetoond dat die twee zaken hebben geholpen.
Er zijn echter heel interessante vragen te stellen. Wat zijn de financiële
consequenties? Waarom is het niet eerder geregeld? Wellicht kan de staatssecretaris
daarop nog ingaan.Mevrouw Kant (SP):Dat vind ik ook heel...De voorzitter:Nee, mevrouw Kant, één interruptie per spreker.Mevrouw Kant (SP):Ja maar, ik moet wel mijn vraag af kunnen maken.De voorzitter:Nee, ik pas dit toe bij iedereen dus ook bij u.Mevrouw Verbeet (PvdA):De inspectie gaf ook aan dat het weliswaar beter is geregeld in die huiskamers
waar mensen bij elkaar worden gezet, maar dat het probleem nog net zo groot
is op de momenten dat de mensen 's morgens opstaan en 's avond naar bed gaan.
Dan gebeuren dus de ongelukken. Wat ging er nu eigenlijk door ú heen
bij het kijken naar die Nova-reportage? Het lijkt erop dat u met een grote
rust praat: ach, wij nemen er nog eens een paar maanden de tijd voor. De sector
zit met de handen in het haar en is doodongelukkig. De familie is doodongelukkig.
De patiënten zijn doodongelukkig. Hebt u dan zelf niet acuut de behoefte
om gewoon een signaal af te geven: jongens, wij beloven jullie om er iets
aan te doen en dat het niet aan het geld zal liggen als dat het probleem is.Mevrouw Vietsch (CDA):Je moet bijna onmenselijk zijn om dat soort plaatjes niet op je te laten
inwerken. Wat kunnen wij eraan doen om dat te verhelpen? Ik heb ook steeds
gezegd: doe er wat aan. Dat heeft de staatssecretaris ook gedaan. Bij de instellingen
die bekend zijn, werden verbeterplannen opgesteld. Daarop is nu controle,
die natuurlijk moet blijven en moet worden geborgd. Vandaag is het verholpen
want ze staan niet meer onder verscherpt toezicht. Er is dus iets aan gedaan,
eindelijk is er iets gedaan aan dit soort plaatjes.Natuurlijk is de situatie niet in alle huizen aangepakt. In dat licht
heeft de CDA-fractie gepleit voor een klokkenluidersregeling zodat er gebeld
kan worden. De staatssecretaris heeft die regeling ingesteld, en daaraan bleek
behoorlijk behoefte. De cijfers krijgen wij volgende week. Wat is er vervolgens
mee gedaan? De CDA-fractie wilde dat er acuut iets aan werd gedaan, en dat
gebeurt. Daarmee ben ik blij. Ik hoop dat mensen die dit zien en hiernaar
luisteren, misstanden die hun bekend zijn, onmiddellijk melden aan de inspectie
zodat er iets kan worden gedaan. Wij moet het wel met zijn allen doen en niet
alleen maar roepen: jongens, het is fout en het kan beter. Nee, er moet gewoon
gewerkt worden.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):U hebt gezegd: als het zo eenvoudig is dat het beter gaat door de inspectie
erop af te sturen, dan heeft de inspectie zitten slapen. Dat
is toch echt een aantijging naar de inspectie. Ik heb echter een andere vraag.
U spreekt waarschijnlijk ook wel eens met mensen in de verpleeghuissector.
Dan hoort u ook de twee dingen die wij horen. Je kunt werken aan die alarmbellen,
maar dat gaat ten koste van iets anders. Als er meer toezicht is, zijn er
bijvoorbeeld minder dagactiviteiten. Huizen die het lukt om dat beide te realiseren,
komen in de rode cijfers. Ik neem aan dat u dat ook hebt gehoord. Wat is uw
reactie daarop?Mevrouw Vietsch (CDA):Ik heb tijdens de hoorzitting onder andere gehoord dat niet de werkers,
maar de juist de directeuren zeiden dat het niet of niet alleen aan het geld
ligt. Dat was voor mij een eye opener, want dat zijn immers de mensen die
het financiële inzicht hebben. Ik snap dat de mensen op de vloer denken
dat er te weinig geld is en dat zij niet anders kunnen. Als de directies zeggen
dat het niet daaraan ligt, is het de vraag waar het wel inzit. De inspectie
vindt dat er moet worden onderzocht waarom het ene verpleeghuis beter draait
dan het andere. Die vraag hebben wij ook gesteld tijdens de hoorzitting. De
staatssecretaris laat de gezant hiernaar kijken. Wij komen daar hier vanuit
Den Haag niet uit. Er moet een slag dieper worden gekeken en dat gaat gebeuren.
Ik neem tenminste aan dat dit ook in de opdracht zit. Als dat niet het geval
is, hoor ik dat graag.Voorzitter: WeisglasDe heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter. De voorvallen waarover wij via de media hebben kunnen vernemen,
hebben ook bij de SGP-fractie opnieuw emoties losgemaakt. Het is natuurlijk
aangrijpend om met dergelijke signalen te worden geconfronteerd. Dan doortintelt
mij een gevoel van ongeduld. Dan heb ik alles in mij om tempo maken en daar
iets aan te veranderen. Die problemen moeten wij serieus nemen. Dat deden
wij al – vier weken geleden hebben wij daar een debat over gehad –
en dat doen wij ook vandaag. Wij moeten nog iets serieus nemen, namelijk dat
de instellingen zich over het geheel genomen bijzonder inzetten om waar nodig
een verbeterslag te maken.Wij hebben vier weken geleden over de beeldvorming gesproken. Als die
steeds negatief aan de mensen wordt voorgehouden, zit daar iets contraproductiefs
in voor de hele sector. De sector verdient beter. Er zijn maatregelen afgesproken.
Wij hebben gisteren een brief gekregen van de staatssecretaris waarin zij
die zaken nog eens langsgaat, mede naar aanleiding van de bevindingen van
de inspectie. Ik beschouw die brief als een soort voortgangsrapportage met
betrekking tot de maatregelen die zijn aangekondigd in het debat van vier
weken geleden. De kernvraag is of die maatregelen al effect hebben. De minister
zegt dat dit het geval is. Zij stelt dat het beschermde toezicht kon worden
teruggenomen, op één instelling na.De kernvraag van dit debat is of de staatssecretaris iets heeft nagelaten
wat van haar verwacht kon worden met betrekking tot verbetering. Ik zie dat
niet. Natuurlijk is er de verlegenheid van het faseverschil tussen het treffen
van maatregelen en de effecten ervan. Daar zit een faseverschil in. Als wij
hier met elkaar afspraken maken, betekent dat niet dat er een telefoontje
naar het departement gaat, dat alle radertjes daar aan het werk slaan en dat
er de volgende dag ineens een volstrekt ander beeld is ontstaan. Zo is dat
niet. Daar zijn processen voor nodig. Die kosten tijd, maar ook mijn ongeduld
en mijn schreeuw om het maken van tempo.Wij zullen over de hele breedte slagkracht moeten leveren. Daarom vind
ik dat de staatssecretaris wel is gehouden om serieus in te gaan op het voorstel
van mevrouw Verbeet over een kwaliteitsfonds. Ik heb haar goed beluisterd.
De gezant gaat aan het werk, er wordt 10 mln beschikbaar gesteld en de consulententeams
kunnen aan het werk. Stel nu dat er een instelling meldt dat een verbetering
alleen kan worden ingevoerd als zij een steuntje in de rug krijgt. Dat zou
à la minute beschikbaar gesteld moeten kunnen worden. Ik voel wel wat
voor die gedachte. Er kleeft ook een moreel aspect aan. Ik zou de staatssecretaris
al helemaal op het hart willen drukken dat zij het tij niet laat verlopen.
Op dit ogenblik vinden er in de boezem van het kabinet twee – ik denk
wel meer – processen plaats, namelijk de voorbereiding voor de begroting
voor 2006 en de Voorjaarsnota die wij ergens in de komende maanden aangereikt
krijgen en te behandelen krijgen. Als er nog geld nodig is voor dit jaar,
hebben wij daarvoor de Voorjaarsnota te gebruiken. De implicaties van dat
proces moeten doorlopen in de begroting voor 2006. Ik zou inderdaad uiterst
teleurgesteld zijn als die momenten voorbijgaan zonder dat ze, zo nodig, worden
gebruikt. Dan kan er een situatie van verwijtbaarheid ontstaan.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Voorzitter. De verpleeghuiszorg in ons land hoort van goede kwaliteit
en van onbesproken reputatie te zijn. Ieder verhaal en ieder beeld van slechte
zorg in verpleeghuizen zijn een slag voor iedereen, dus voor de mensen die
er zitten, mensen die familieleden hebben die er opgenomen zijn, de professionals
in de zorg die ontzettend hun best doen én de politiek. Iedereen wil
dat het probleem morgen is opgelost. Niemand in deze Kamer, ook de staatssecretaris
niet, kan daar per direct voor zorgen. Wij zijn vier weken geleden een verbetertraject
ingegaan met een duidelijk tijdpad. Wij hebben afgesproken dat er meer geld
komt als dat nodig blijkt voor specifieke zaken. Nu is onze taak, erop toe
te zien dat de staatssecretaris haar plan tot verbetering voortvarend uitvoert,
dat zij de "sense of urgency" die uit haar brief van 10 februari bleek,
weet vast te houden. Het zou ook degenen die niet enthousiast zijn over het
plan, sieren als zij de doelstelling ervan, namelijk het verbeteren van de
situatie van veel oude en zieke mensen in verpleeghuizen, goed in de gaten
bleven houden. Nu het er ligt, zouden ook de tegenstanders ervan zich moeten
richten op het in de gaten houden van de voortgang in plaats van te blijven
hameren op voorstellen die het niet hebben gehaald. Door deze houding belemmeren
zij de ingeslagen weg. Sterker nog: zij wekken de indruk bij betrokkenen dat
het plan van de staatssecretaris geen kans van slagen heeft. Dat maakt wellicht
een goed resultaat onmogelijk.Staatssecretaris, hoe houdt u de voortgang in de gaten? Laat u zich wekelijks
op de hoogte houden? Weet u met wat voor een klachten het belteam
van de Inspectie wordt geconfronteerd? Is er veel vraag naar de door de VVD-fractie
van cruciaal belang gevonden consulententeams? Kunnen de instellingen erop
rekenen dat zij hulp van die teams krijgen zodra zij erom vragen? Weten de
instellingen dat zij erom kunnen vragen zonder dat zij door de Inspectie zijn
bezocht? Staat u ook open voor andere ideeën? Wij zijn met een plan bezig.
Staat u open voor ideeën die in het plan passen? Professionals uit de
zorg hebben zich verbonden aan een Deltaplan verpleeghuiszorg. In de brief
van gisteren staat dat u geld hebt uitgetrokken om professionals te ondersteunen.
Waarom doet u dat via ZonMw en niet rechtstreeks? Iedereen wil dat de verzorgenden
en verplegenden een zelfstandige positie krijgen binnen de organisatie en
binnen de zorg. Dat is ook een aanbeveling van de Inspectie. Kunt u hun nu
alsnog actiever betrekken bij "Zorg voor Beter"?Mevrouw Verbeet verwijt de coalitie dat zij onvoldoende doet. In navolging
daarvan zeg ik haar nog eens dat deze staatssecretaris, gesteund door die
zelfde coalitie, normen ontwikkelt en controleert of zij worden uitgevoerd
en geborgd. In de jaren ervoor was ook de partij van mevrouw Verbeet verantwoordelijk
voor deze portefeuille, als ik mij goed herinner. Toen is dat niet of in ieder
geval onvoldoende gedaan. Ik vraag mevrouw Verbeet dus wat zij deze staatssecretaris
verwijt. Zij heeft een verbeterplan opgesteld en dat verdient alle steun.Het lid Kant doet in haar motie een forse uitspraak over het regeringsbeleid.
Die motie hebben mevrouw Tonkens en de heer Wilders ondertekend. Mijn fractie
vindt het nogal wat dat deze motie wordt ingediend door iemand die niet eens
de moeite neemt om deel te nemen aan dit debat.Mevrouw Kant (SP):De heer Wilders heeft wel vooraf met mij overleg gevoerd en steunt die
motie van harte.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Maar hij neemt niet de moeite om deel te nemen aan dit debat.De voorzitter:Ik stel voor dat wij nu niet spreken over een Kamerlid dat hier niet aanwezig
is. Mevrouw Van Miltenburg heeft het recht die opmerking te maken, maar de
Kamer gaat daarover nu niet in discussie.Mevrouw Kant (SP):Het gaat om de inhoud. Wij hebben die motie ingediend omdat de inzet van
deze staatssecretaris om deze problemen op te lossen stelselmatig onder de
maat is. Dat is tot op dit moment het geval. Het verbaast mij dat de fractie
van het CDA nu de Inspectie de zwartepiet toespeelt en dat mevrouw Van Miltenburg
die zelfs toespeelt aan diegenen in de Kamer die meer willen dan het kabinet.
Nu hebben wij het weer gedaan! Het lijkt nu alsof wij de oplossing van dit
kabinet barricaderen. Zoekt mevrouw Van Miltenburg niet steeds alibi's om
niet datgene te doen waarvan wij allemaal weten dat het nu wel helpt? Erkent
zij dat het helpt als er nu meer geld beschikbaar komt voor verpleeghuizen
die kunnen aantonen dat zij dat nodig hebben om fatsoenlijke zorg te leveren?Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Dat erken ik zeker en daarom heb ik ook gezegd dat het geld er moet komen
als blijkt dat dit nodig is. Wij hebben daarom voor een andere weg gekozen
dan mevrouw Kant, namelijk het inzetten van een gezant om na te gaan waar
extra geld nodig is. Het doel is dus hetzelfde. Ook de staatssecretaris heeft
dat vandaag wederom gezegd.Mevrouw Verbeet (PvdA):Ik constateer dat mevrouw Van Miltenburg voor de gezondheidszorg dezelfde
passie heeft als ik. Het zou mij daarom betreuren als wij elkaar over en weer
verwijten maakten. Ik pleit voor een verstelling en voor een signaal aan het
veld. Ook pleit ik voor het voorbereiden van een structurele oplossing. Dat
is mijn inzet en dat voorstel doe ik niet om hier wat te jijbakken. Het doel
daarvan is vandaag aan het veld werkelijk met elkaar het signaal te geven
dat wij serieus aan het werk zijn. Wij zijn misschien nog wat serieuzer aan
het werk gegaan nadat wij de inspectierapporten hadden ontvangen waarin weer
wat signalen werden gegeven.Ik pleit dus voor een versnelling en voor een versterking. Dat is de inzet
en ik doe absoluut geen afbreuk aan datgene wat er op dit moment gebeurt.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Het is ook absoluut niet de bedoeling van mijn fractie en evenmin van
mij persoonlijk om te jijbakken. Wij hebben echter een traject ingezet dat
slechts enkele maanden duurt en wij zijn er echt van overtuigd dat dit de
weg is om dezelfde doelen te realiseren waarvoor mevrouw Verbeet zojuist heeft
gepleit. Wij staan dus niet lijnrecht tegenover elkaar, maar uit de woorden
van mevrouw Verbeet maakte ik het tegenovergestelde op. Ik had er daarom behoefte
aan daarop te reageren.Mevrouw Lambrechts (D66):Voorzitter. Wij spreken dit jaar niet voor het eerst over de verpleeghuiszorg.
Dit is al het derde debat over dat onderwerp en het jaar is nog maar net begonnen.
Het is evenmin voor het eerst dat de media ons hebben geconfronteerd met afschuwelijke
beelden van tekortschietende zorg die wij liever niet zouden zien. Dat blijft
heel aangrijpend.In het rapport van de Inspectie lezen wij echter ook dat een behoorlijk
aantal verpleeghuizen dat in september vorig jaar nog in allerlei opzichten
tekortschoot, het nu beter doet. Tegelijkertijd lezen wij echter dat de kwaliteit
van de zorg in de meeste verpleeghuizen niet voldoende is gewaarborgd. Verbeteringen
worden te langzaam doorgevoerd en kwaliteitsnormen worden node gemist. Daarbij
komt dat de inspectie opnieuw de noodzaak onderstreept om snel te onderzoeken
wat de achterliggende oorzaken zijn van succes en falen.In feite bevestigt het onderzoek van de Inspectie, dat eergisteren naar
buiten is gekomen, het belang van datgene wat wij ook in februari jongstleden
met elkaar hebben afgesproken en waarvoor een aantal van ons al eerder heeft
gepleit. Ik doel op onderzoek naar de achterliggende oorzaken van tekortschietende
zorg, kwaliteitsnormen die houvast bieden voor goede zorg en die tegelijkertijd
kunnen dienen als toezichtkader voor de Inspectie en hulp voor tehuizen die
er zelf niet uit komen in de vorm van die consulententeams.Ik beschouw de aanbevelingen van de inspectie dan ook als een bevestiging
van de juistheid van de maatregelen die wij vorige maand zijn
overeengekomen.Tegen mijn voorgangers zeg ik dat het inderdaad even tijd kost om tot
uitvoering te komen en om de werking te kunnen zien. Dat laat echter onverlet
dat er ook nu al goede zorg moet worden geboden, los van de lopende verbetertrajecten.
Het is zeker van belang voor iets basaals als eten en drinken te zorgen. Het
kan niet zo zijn dat in de tussentijd, waarin de maatregelen in werking zullen
moeten treden, oude hulpbehoevende mensen uitdrogen en te weinig voedsel binnenkrijgen
doordat er onvoldoende personeel beschikbaar is om deze mensen te helpen met
eten en drinken. Ik heb gelezen dat toch nog heel veel tehuizen de richtlijn
Vocht- en voedselvoorziening niet hebben geïmplementeerd. Dat kan natuurlijk
niet.Op dat punt heb ik het gevoel dat de staatssecretaris toch een iets te
rooskleurig beeld geeft. Ik heb nagekeken wat de Inspectie schrijf, namelijk:
"beleid is in de meeste verpleeghuizen wel aanwezig, maar de uitvoering en
de toepassing zijn onvoldoende gewaarborgd". De richtlijn wordt maar in één
op de drie verpleeghuizen in praktijk gebracht. In een kwart van de verpleeghuizen
is structurele aandacht voor vocht- en voedselvoorziening afwezig. Dus in
twee derde van de tehuizen is de kwaliteit daarvan niet gewaarborgd en een
derde van de tehuizen doet op het terrein van vocht- en voedingsbeleid helemaal
niets speciaals om te waarborgen dat het ook echt gebeurt.Dat vind ik volstrekt onvoldoende en het kan wat mij betreft ook niet
wachten omdat het om iets heel basaals gaat. Men kan niet zeggen dat in september
zichtbaar is of het werkt. Het moet ook nu werken. Dat brengt mij tot de volgende
motie.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat de Inspectie voor de Gezondheidszorg constateert dat in
veel verpleeghuizen er onvoldoende hulp is bij het eten en drinken;overwegende dat dit ernstige gevolgen kan hebben voor de cliënten
in de vorm van ondervoeding en uitdroging;verzoekt de regering, erop toe te zien dat in alle verzorgings- en verpleeghuizen
"de richtlijn voor vocht en voeding" vanaf nu ook daadwerkelijk wordt uitgevoerd
en kan worden uitgevoerd,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Lambrechts. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 146(29800 XVI).Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Voorzitter. Hoeveel ouderen moeten nog verhongeren, uitdrogen of verkommeren
voordat de staatssecretaris inziet dat meer handen aan het bed nodig zijn?
Hoeveel bewoners moeten nog worden vastgebonden, doorligwonden krijgen, of
depressief worden van eenzaamheid en verveling voordat de staatssecretaris
inziet dat meer handen aan het bed nodig zijn?De staatssecretaris zegt niet bij voorbaat te willen uitgaan van een relatie
met hoge werkdruk. Wij zijn toch niet in de fase van "bij voorbaat"? Wij zijn
hierover al heel lang bezig. Talloze onderzoeken, rapporten, signalen en tv-programma's
wijzen er al op dat er een gebrek aan handen aan het bed is. Wij zijn in ieder
geval op geen enkele wijze in de fase van "bij voorbaat". Wat bedoelt de staatssecretaris
met "bij voorbaat"? Hoe beoordeelt zij dan al die onderzoeken die al hebben
plaatsgevonden gedurende zeker al twaalf jaar?De staatssecretaris zegt dat haar aanpak werkt omdat het in veel huizen
waar vorig jaar alarmbellen rinkelden nu beter gaat. De vraag is wel ten koste
waarvan. De verpleeghuissector zelf zegt daarover dat een verbetering op het
ene punt alleen mogelijk is door ergens anders steken te laten vallen of door
in de rode cijfers te komen. Meer toezicht is mogelijk, maar dan moeten wel
meer bewoners langer in een vieze luier blijven liggen. Meer hulp bij eten
en drinken is mogelijk, maar wel ten koste van dagactiviteiten. Zo gaat het
maar verder. Mijn vraag luidt daarom of de staatssecretaris kan garanderen dat die
door de inspectie geëiste, terechte verbeteringen niet ten koste gaan
van de kwaliteit van de zorg op andere punten. Omdat ik maar één
termijn heb, heb ik daarover de volgende motie gemaakt.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat in verpleeghuizen door de inspectie geëiste verbeteringen
niet ten koste mogen gaan van de kwaliteit van zorg en de kwaliteit van leven
van bewoners op andere punten;overwegende dat verpleeghuizen aangeven dat dit helaas wel het geval is;verzoekt de regering, te garanderen dat in verpleeghuizen door de inspectie
geëiste verbeteringen niet ten koste gaan van de kwaliteit van de zorg
en de kwaliteit van leven van bewoners op andere punten,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Tonkens, Verbeet en Kant. Naar
mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 147(29800 XVI).Mevrouw Tonkens (GroenLinks):De sector heeft gevraagd naar, en het initiatief genomen tot een deltaplan.
Dat is interessant, want in de jeugdzorg is er ook een deltaplan. Minister
Donner heeft gisteren beloofd dat daarvoor meer geld beschikbaar komt, zodat
in dat geval de gezinsvoogden meer cliënten kunnen helpen. Het deltaplan
in de verpleeghuizen moet er naar onze mening ook komen, maar daarbij is hulp
van de staatssecretaris nodig. Dat heeft de sector zelf ook aangegeven. Er
is namelijk meer tijd per cliënt nodig en dat kost geld. Als minister
Donner meer geld kan beloven, zodat gezinsvoogden meer tijd hebben voor cliënten,
kan de staatssecretaris toch wel beloven dat er meer tijd per bewoner komt
in de verpleeghuizen? TonkensVanwege het feit dat ik maar één
termijn heb, dien ik daarover een motie in. De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat zowel in de jeugdzorg als in de verpleeghuiszorg het merendeel
van de werkers onvoldoende kwaliteit kan leveren, doordat er te weinig tijd
per cliënt beschikbaar is;overwegende dat de regering daarom in de jeugdzorg is overgegaan tot een
deltaplan, inclusief extra geld, zodat gezinsvoogden per cliënt meer
tijd te besteden hebben;overwegende dat de situatie in de verpleeghuiszorg minstens even nijpend
is;verzoekt de regering, ook in de verpleeghuiszorg op korte termijn een
deltaplan op te stellen, inclusief de benodigde extra middelen, waardoor verplegenden
en verzorgenden meer tijd per cliënt te besteden hebben,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Tonkens, Verbeet en Kant. Naar
mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 148(29800 XVI).Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Naar onze mening blijkt de staatssecretaris tot nu toe doof en blind voor
de echte problemen. Zij blijft inzetten op meer inspectie en op meer controle.
Een klein beetje geld, maar een bedrag van 10 mln euro is uiteraard niet genoeg.
Er is allang uitgerekend dat voor een kwartier per dag een bedrag van 400
mln euro nodig is. Het gebrek aan gekwalificeerd personeel blijft de belangrijkste
oorzaak. Dat is al jarenlang aangetoond: schandaal na schandaal en rapport
na rapport. Dat is de reden waarom de GroenLinks-fractie het beleid van de
staatssecretaris afkeurt.Omgekeerd benadruk ik overigens dat het werken in een verpleeghuis prachtig
werk kan zijn. De mensen die daar werken, moeten echter wel voldoende tijd
en voldoende opleiding krijgen.De heer Nawijn (LPF):Mijnheer de voorzitter. Alweer zijn wij via de media geconfronteerd met
situaties in verpleeghuizen die niet kunnen. Ik stip enkele zaken aan. Het
is erg belangrijk dat wij hierover vier weken geleden hebben gesproken en
dat de staatssecretaris een verbeterplan heeft aangekondigd. Zij moet wel
de mogelijkheid hebben dat waar te maken. De tijd dringt, want dit soort beelden
zet de verpleeghuiszorg in een slecht daglicht. Dat kan niet. Het gaat immers
om onze ouderen.In de eerste plaats noem ik de uitdroging en de ondervoeding. Ik vind
het heel zwaar dat door onvoldoende personeel uitdroging en ondervoeding van
ouderen plaatsvindt. Je kunt je zelfs afvragen of dit niet lijkt op passieve
euthanasie. Ik vind dat de staatssecretaris er alles aan moet doen dat te
voorkomen. Dit kan echt niet!Ten tweede vraag ik de staatssecretaris naar het incident van de Zweedse
band. Ook dat kan naar mijn mening absoluut niet. Er is een sterfgeval uit
voortgekomen. Het is een schandelijke zaak. Ik vind overigens dat die band
helemaal niet moet worden toegepast in verpleeghuizen. Ik vraag mij af wat
de inspectie doet. De inspectie heeft ook geschreven dat dit niet kan. Ik
vraag de staatssecretaris of het ministerie van Justitie, dan wel het Openbaar
Ministerie is ingeschakeld. Dan doel ik niet op de medewerkers van het verpleeghuis
zelf. Er ligt een zware verantwoordelijkheid bij het management van het verpleeghuis
en bij de raad van bestuur. Als er mensen overlijden, waarbij er sprake is
van nalatigheid en dergelijke, vind ik dat het Openbaar Ministerie moet worden
ingeschakeld om de zaak te onderzoeken. Dat gebeurt bij elk ander incident,
bijvoorbeeld als de politie erbij betrokken is, of in het verkeer. Ik vind
dat de staatssecretaris moet toezeggen dat deze zaak wordt voorgelegd aan
het openbaar ministerie om te onderzoeken of er op grond van het Wetboek van
Srafrecht echt sprake is van nalatigheid. Ik spreek dan niet over het personeel,
maar over de verantwoordelijken van de instelling.Wij zijn nog steeds bezig met kortetermijnpolitiek, met het bestrijden
van incidenten om ervoor te zorgen dat zij niet meer voorkomen.Ten derde verneem ik dan ook graag van de staatssecretaris hoe zij in
de toekomst omgaat met de structurele plaats van de verpleeghuizen in onze
samenleving. Daarover moeten wij snel nadenken. Het kan niet alleen bij incidenten
blijven; wij moeten naar de toekomst kijken. Misschien moeten wij wel naar
heel ander soort opvang van onze bejaarden en ouderen toe. Kan de staatssecretaris
daarover iets zeggen?Er is een meldtelefoon ingesteld. Hoe staat het daarmee? Ik heb gehoord
dat er meer dan 1000 klachten zijn gemeld. Kan de staatssecretaris zeggen
welk soort klachten bij de meldtelefoon binnenkomen, hoe het daarmee staat
en wat ermee gebeurt?De heer Rouvoet (ChristenUnie):Voorzitter. Ik zeg het een aantal collega's na: wie de beelden en de berichten
over de situatie in de verpleeghuizen op zich laat inwerken, kan hierop slechts
de reactie hebben dat er iets aan gedaan moet worden en dat het zo niet mag
blijven. Datzelfde gevoel en besef van urgentie hadden wij natuurlijk vier
weken geleden ook, evenals daarvoor. Ik ben er vast van overtuigd dat wij
met elkaar delen in het ongeduld en het besef van urgentie. Soms is er wel
verschil van opvatting en inschatting van de resultaten van de te treffen
maatregelen en van het tempo waarin zij genomen zouden moeten worden. Ik hecht
er echter aan, gelet op de loop van het debat, dat er in deze zaal niemand
is die niets doet. Er is hier niemand van wie je zou kunnen zeggen dat er
sprake is van schuld door nalatigheid. Er kan wel minder effect zijn dan je
zelf met eigen voorstellen zou willen bereiken. Je kunt natuurlijk zeggen
dat de onderzoeken en de berichten – het gaat om de structurele knelpunten –
geen echt nieuwe dingen aan het licht hebben gebracht, maar daardoor zijn
de conclusies niet minder schokkend. De problemen zijn hardnekkig en structureel,
en kennelijk ongelooflijk moeilijk om uit te roeien. De discussie wordt misschien
al twintig jaar gevoerd, zonder dat er wezenlijk iets verandert. De instellingen
komen er niet voldoende toe om een volwaardig en toetsbaar
kwaliteitssysteem op te zetten, terwijl de richtlijnen over de gewenste kwaliteit
soms glashelder zijn. Als er al melding van ondermaatse zorg wordt gemaakt,
dan wordt er nog veel te weinig gedaan in de preventieve sfeer om dat soort
zorg te voorkomen. Hoewel daarmee natuurlijk niet gezegd is dat er in alle
gevallen inderdaad ondermaatse zorg wordt geleverd, moet je erkennen dat het
risico daarmee wel groter is geworden.Ik hecht eraan een opmerking te maken over de zeer invoelbare gevoelens
van frustraties en machteloosheid bij al die toegewijde werkers in de verpleeghuizen.
Iedere keer dat in de media het licht valt op de meest schrijnende situaties,
die terecht onze aandacht vragen, wordt tegelijkertijd vaak onrecht gedaan
aan de inzet van heel veel mensen waar wél goede zorg wordt geleverd.
Ik kan mij die gevoelens, die ik op werkbezoeken vaak tegenkom, heel goed
voorstellen.De onderzoeken bevestigen dat het bieden van ondermaatse kwaliteit niet
voortkomt uit onwil. Er is een kloof tussen het willen en het kunnen doen.
Dat is een andere, maar ook ernstige zorgkloof. De vraag die ons allemaal
bezighoudt, is natuurlijk hoe het kan dat de instellingen ondanks de aanwezige
wil niet komen tot een kwaliteitsbeleid. De gezant wordt eropuit gestuurd,
maar de conclusie ligt feitelijk voor de hand. Vier weken geleden heb ik die
ook getrokken. In al die tijd zijn er meer bewoners met zwaardere zorgvragen
in de instellingen gekomen. De personeelsbezetting is daar niet mee meegegroeid.
Er is een tekort aan personeel, zowel kwalitatief als kwantitatief. Vandaar
mijn stellige verwachting dat het zonder extra geld niet zal kunnen. De onderzoeken
bevestigen in ieder geval dat er veel te weinig aandacht wordt besteed aan
scholing en deskundigheidsbevordering van het personeel.De inspectie en de staatssecretaris zoeken de oplossing voornamelijk in
het inzetten op verbetering van het voeren van een kwaliteitsbeleid door de
instellingen. Ik kan mij daar van alles bij voorstellen. De staatssecretaris
zegt dat eind 2006 alle instellingen operationele kwaliteitssystemen moeten
hebben. In 2007 moeten die systemen geborgd zijn. Een goed kwaliteitsbeleid
op korte termijn is inderdaad nodig, maar het valt wel te voorzien dat de
extra middelen, als ze beschikbaar komen, voornamelijk zullen worden ingezet
op het management en niet op de beschikbaarheid van voldoende en deskundig
personeel. Wanneer zal het geld er komen? Het rapport van de gezant zal pas
in juni verschijnen.Gisteravond heb ik in een heel ander debat opgemerkt dat er miljoenen,
misschien wel 10 mln, op de plank liggen voor de invoering van de gekozen
burgemeester. Dat was meer dan een ludieke opmerking. Die gelden liggen er.
Dat is geld waarvoor de staatssecretaris niet hoeft te knokken, als de noodzaak
daarvan wordt aangetoond. Als de Kamer kamerbreed, en de staatssecretaris
vinden dat er geld bij moet komen, moeten we daar niet mee wachten totdat
we in juni het rapport van de gezant hebben. Dan voelt mijn fractie veel voor
de suggestie om daarop zwaar in te zetten – over de vorm praten we later –
zonder daarmee overigens de pretentie te hebben dat, door nu extra geld te
bieden, de problemen morgen zijn opgelost. Maar als er mogelijkheden zijn,
zouden we die niet moeten laten liggen. Dan is de eerste reële mogelijkheid
de Voorjaarsnota. Daarin zou dat moeten worden geregeld. Net als mevrouw Tonkens
verwijs ik overigens naar de gisteren door minister Donner gedane toezegging.
Dan stellen we het personeel in staat om datgene te doen wat het wil doen:
het leveren van goede en verantwoorde zorg, vanuit een cliëntbetrokken
en mensgerichte aanpak. Daarmee kan het personeel gemotiveerd blijven werken,
en kunnen we hopelijk de neerwaartse spiraal al is het maar een beetje doorbreken,
los van de meer structurele maatregelen die later naar aanleiding van het
rapport van de gezant ongetwijfeld nog aan de orde zullen komen.De staatssecretaris heeft in haar termijn gezegd dat zij stevig werk wil
maken van de implementatie van de Richtlijn voeding- en vochttoediening. Hoe
en wanneer?Ik heb bij interruptie al een vraag gesteld over de motie van mevrouw
Kant. Wie erkent dat meer geld per direct geen garantie biedt dat alle knelpunten
in de verpleeghuiszorg morgen zullen zijn verholpen en dat verwijtbare sterfte
dan niet zal worden uitgebannen, zou zich ervoor moeten hoeden om de zorg
en verontwaardiging, die ik meevoel, te laten uitmonden in het verwijt aan
anderen dat zij zich schuldig maken aan dood door schuld. Ik verwijs naar
het debat van vier weken geleden, waarin maatregelen zijn voorgesteld over
de effectiviteit, waarover van mening kan worden verschild. Daarom begon ik
met de opmerking dat er niemand is die niets doet. Met het daaraan verbinden
van schuld door nalatigheid – dat is het zwaarste verwijt, iets wat
mevrouw Kant al vaker heeft gedaan in politieke debatten – heb ik moeite.
Ik zeg het mevrouw Van Miltenburg na dat het, wie het noodzakelijk vindt om
het zwaarste politieke oordeel aan het adres van een bewindspersoon in een
motie uit te spreken, zou sieren om dat persoonlijk te doen. Ik ken niet de
overwegingen waarom de heer Wilders hier niet is, maar ik heb er wel moeite
mee dat het zwaarste politieke oordeel niet door betrokkene zelf aan het adres
van de bewindspersoon wordt uitgesproken, die daar volgens mij recht op heeft.Mevrouw Kant (SP):Ik heb in mijn termijn nadrukkelijk de motie waarin het beleid van de
staatssecretaris wordt afgekeurd, losgekoppeld van mijn persoonlijke opvatting:
ik vind dat het kabinet gezien de acuutheid van de problemen weinig, bijna
niets doet aan de personeelstekorten in de verpleeghuizen. Als je nu nog niet
begrijpt dat een maximale inzet is geboden – het kabinet doet dat niet –
is sprake van nalatigheid, en je zou kunnen zeggen van dood door schuld. Ik
heb dat bewust losgekoppeld van de motie, waarin ik het beleid afkeur. Het
afkeuren van het beleid heeft niet alleen met de huidige situatie te maken,
maar met de achtereenvolgende keren dat we hier debatten hebben gevoerd en
dat duidelijk was waar de problemen zaten, terwijl daaraan tot op de dag van
vandaag niets structureels wordt gedaan.De heer Rouvoet (ChristenUnie):Deze reactie is op geen enkele manier een reactie op mijn opmerking aan
haar adres. Ik heb het namelijk nu niet over de motie gehad, maar bij mijn
interruptie. Ik heb het niet gekoppeld aan de motie. Het feit dat u uw persoonlijke
oordeel en uw persoonlijk bedoelde verwijt loskoppelt van de motie, kan wel
samenhangen met het feit dat u in dat opzicht alleen staat. Dat zou mij
dan nog deugd doen, maar daar ga ik niet over. Ik heb u sec aangesproken op
het verwijt zelf. Als u zelf niet kunt garanderen dat snellere maatregelen
niet kunnen leiden tot hetzelfde verwijt, past het niet om dat verwijt te
hanteren. Als je zo'n verwijt hanteert, moet je wel heel sterk in je schoenen
staan, en dat zou ik nooit doen. Ik zou wel eens willen zien hoe u zou reageren,
als u in zo'n verantwoordelijke positie verkeert. Dat verwijt kun je alleen
hanteren als je constateert dat iemand helemaal niets doet. Dan kan het wat
mij betreft dood door schuld zijn, maar dat kan een verschil in taxatie zijn.
Het is al de tweede keer dat mevrouw Kant dit uit moreel en menselijk oogpunt
overtrokken en zware verwijt gebruikt. Dan moet zij heel goed weten wat zij
doet. Daarom heb ik haar daar in zeer kritische zin op aangesproken.Mevrouw Kant (SP):Ik weet ook heel goed wat ik doe, maar ik neem het heel hoog op. Het gaat
mij erom dat er niet niets, maar bijna niets en volstrekt te weinig wordt
gedaan om te voorkomen dat zich situaties voordoen waardoor er vermijdbare
sterfte plaatsvindt. Ik vind deze constatering zeer ernstig. Een paar jaar
geleden speelde dit ook bij de wachtlijsten voor levensbedreigende ziekten,
waar volstrekt onvoldoende aan werd gedaan. Als je daar verantwoordelijkheid
voor draagt, kun je echt niet alles voorkomen. Maar als je weet wat je kunt
doen om dat zoveel mogelijk te vermijden, moet je dat doen en dat doet dit
kabinet niet.Daarom durf ik te zeggen dat het verwijtbaar is en dood door schuld, als
het kabinet er niet veel meer op inzet dan het nu doet. Die opvatting hoeven
de heer Rouvoet en de andere woordvoerders niet te delen, maar dat is de opvatting
van mijn fractie en van veel mensen in het land, vrees ik, want dit kan echt
niet meer.De heer Rouvoet (ChristenUnie):Eerlijk gezegd had ik niet de indruk dat ik mevrouw Kant op andere gedachten
kon brengen, omdat zij dit verwijt welbewust inbracht. Ik denk dat zij daarmee
een zware hypotheek op het debat legt, omdat er ook een motie van afkeuring
is ingediend. Zij kan het daarvan loskoppelen, maar veel mensen in het land
zullen dat niet doen. Zij horen uit één mond dat het beleid
wordt afgekeurd, dat het kabinet heeft gefaald en dat er sprake is van dood
door schuld. Koppel dat nog maar eens los van elkaar, zeg ik tegen mevrouw
Kant. Zij is zich volgens mij zeer goed bewust van de publieke effecten van
haar optreden. Daarom heb ik er een apart punt van gemaakt waar ik haar kritisch
op heb aangesproken. Mijn belangrijkste punt is dat zij zelf niet kan garanderen
dat er geen vermijdbare sterfte zou zijn, als zij het voor het zeggen zou
hebben en haar maatregelen doorgevoerd zouden worden. Dan past het niet om
anderen te verwijten dat er verwijtbare sterfte en dood door schuld is.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.De voorzitter:Ik verwacht dat het op een redelijke wijze mogelijk moet zijn om in maximaal
een halfuur klaar te zijn met dit interpellatiedebat.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Voorzitter. Dat zal voor dit debat kunnen gelden; als dat ook eens zou
kunnen gelden voor het oplossen van de totale problematiek ...Wij hebben te maken met grote problemen in de verpleeghuiszorg. Die baren
mij zorgen. Het is niet de eerste keer dat wij daarover spreken. Zeker als
je steeds weer geconfronteerd wordt met beelden die via de media tot ons komen,
is en blijft dat schokkend. Daarbij zij gezegd dat incidenten nooit geheel
te vermijden zijn. Ook al zou het kwaliteits- en borgingssysteem in Nederland
volledig op orde zijn, dan nog kun je met dergelijke beelden geconfronteerd
worden. Het is dus niet alleen een kwestie van incidentenbeleid of incidentenpolitiek.
Het gaat er vooral om dat structurele verbeteringen tot stand kunnen komen.
De reeds door mij aangekondigde maatregelen zijn met name daarop gericht,
want zoals bekend helpen incidentele oplossingen zelden. Ook het alleen geven
van geld, zonder daar een heel specifieke bestemming aan te geven die daadwerkelijk
leidt tot het concreet oplossen van situaties, heeft niet zoveel zin. Het
is dus van belang om dat onderzoek op zeer korte termijn te doen, zodat je,
als het echt niet anders kan, weet hoe je geld specifiek kunt inzetten. Ik
heb mij ook door die overweging laten leiden naar aanleiding van het rapport-Mosterd.
Het is immers van belang om te weten hoe het geld terechtkomt en of je daadwerkelijk
structurele verbeteringen kunt realiseren.Als je kijkt naar de Richtlijn vocht en voeding 2001 en naar hoeveel geld
er in die tijd in de zorg allemaal bij is gekomen, kun je niet anders constateren
dan dat er 4 mld extra bij is gekomen, maar dat heel veel, vaak terecht, is
gaan zitten in salarissen. Het is ook gaan zitten in volumegroei en in allerlei
zaken. Het gaat er in dit soort kwesties voornamelijk om, prioriteiten te
kunnen stellen met elkaar. Daartoe wil ik ons in een volgend debat graag in
de gelegenheid stellen aan de hand van de uitkomsten van het nadere onderzoek.De relatie met werkdruk is niet bij voorbaat uit te sluiten, maar is ook
niet de generieke oplossing. Specifieke problemen die zich momenteel in instellingen
concreet kunnen voordoen en waarvoor men het geld niet heeft om die op dit
moment op te lossen, kan men voorleggen aan het zorgkantoor. Dan is de weg
naar het CTG mogelijk en dan gaat men daar bekijken hoe die problemen opgelost
kunnen worden. Die gelegenheid wordt ook te baat genomen. Als het zinnig is,
zal ik deze gelegenheid ook aangrijpen om dat nog eens kenbaar te maken, maar
dit is natuurlijk bekend bij de koepelorganisaties en de zorgkantoren. Er
kan dus specifiek op problemen worden ingezet, ook met hulp van het zorgkantoor
en het CTG.Daarnaast zijn de consulententeams natuurlijk van groot belang. Ik moet
zeggen dat er op dit moment nog geen aanvraag binnen is gekomen. Volgende
week kunnen zij van start gaan en dan komen er zoveel bij als nodig is, want
die 10 mln geeft natuurlijk behoorlijk wat speelruimte, ook op korte termijn.
Er zijn echter nog geen aanvragen. Als de bewustwording bevorderd moet worden,
is dat een andere kwestie dan de opmerking dat er nu geen procedures en geen
geld zijn. Kijkend naar de afgelopen jaren en naar hoe het met de implementatie
van kwaliteitsrichtlijnen is gegaan, denk ik eerlijk gezegd eerder dat het
gaat om die kwestie van bewustwording en om de vraag hoe wij daar in onze organisatie mee omgaan. Het op dit moment beschikbare geld voor
de consulenten en de procedures die gevolgd kunnen worden als men in de problemen
zit, moeten dus op korte termijn uitkomst kunnen bieden. Wij hebben een onderzoek
waarbij er enorme druk staat op de gezant. Het onderzoek moet immers in juni
afgerond zijn. Dat is de kortst mogelijke tijd voor een goede analyse. Ik
zeg de Kamer toe dat als daarbij blijkt dat er specifiek ingezet moet worden
op verbeteringen door middel van een kwaliteitsimpuls die niet anders kan
dan door geld uit te geven, dit in de Kamer aan de orde moet komen. Ik zal
mij in dat geval ervoor inzetten om het geld los te krijgen.Nederland is een beschaafd land. De mensen moeten op een goede en humane
manier verzorgd en verpleegd worden. Wij moeten daar alles aan doen. Dat geldt
ook voor mijzelf. Het is dus absoluut geen kwestie van alibi's zoeken. Het
is een kwestie van goed en gericht inzetten. Er is ontzettend veel geld voor
de zorg bijgekomen in de afgelopen jaren. Toch zijn er problemen. Dat is treurig
om vast te stellen.Er moet wat mij betreft acuut iets gebeuren. Ik heb de Kamer een aantal
maatregelen voorgelegd. Ik ben overigens niet overvallen door een en ander.
Ik help de Kamer eraan herinneren dat ik ervoor gezorgd heb dat het boven
tafel is gekomen. Men kan zeggen dat ik misschien niet slim bezig ben geweest.
Ik krijg vandaag immers een motie van afkeuring te horen. Als ik de zaak rustig
had gehouden, had niemand wat gezien. Dat is mijn bedoeling niet. Ik wil de
problemen boven tafel krijgen en ik wil de problemen oplossen. Om dat structureel
en goed te doen is tijd nodig.De inspectie heeft aan de hand van de alarmbellen en de indicatoren het
nodige geconstateerd. Er zijn herstelplannen geëist. Er hebben verbeteringen
plaatsgevonden binnen de instellingen die een onvoldoende hebben gescoord.
Ik kan daarover niet anders dan tevreden zijn. Wie mij vraagt of dat niet
ten koste gaat van iets anders, antwoord ik dat de inspectie daarop moet toezien.
De inspectie heeft erop toe te zien dat een instelling "overall" positief
scoort. Zijn er geen andere keuzes? Is het alleen een kwestie van het ene
gat vullen met het andere gat? De gezant kijkt ook naar de volledige bedrijfsvoering.
Ik zeg niets nieuws als ik wijs op de grote verschillen tussen de instellingen
bij uitbesteden, scherper inkopen, de omgang van het management met emolumenten
en het zelf doen of laten doen. Als het goed gebeurt, levert dat ook efficiencywinst
op. Ik voel mee met degenen die zeggen dat er in de beleving van de mensen
op de werkvloer geld te kort is als het niet goed gaat. Daarmee is dat nog
niet wat het management ziet. Het kan zijn dat het management vindt dat er
wel geld is, maar dat het anders ingezet moet worden. Het wil nog wel eens
gebeuren dat de werkvloer verteld wordt dat er geen geld is en dat er alleen
maar bezuinigingen vanuit Den Haag komen. Dat is ook niet altijd helemaal
terecht. In dit spectrum moet meer helderheid komen. Daar gaat de gezant ons
in helpen.Mevrouw Kant komt met aantijgingen aan mijn adres. Ik ben daarover teleurgesteld.
Dat is een nette verwoording van de emotie die ik daarbij voel. Ik heb echter
niet op mijn handen gezeten. Ik heb mijn handen niet voor mijn ogen gehouden.
Mevrouw Kant zegt dat er meer handen aan het bed bij moeten komen. Dan is
het probleem opgelost. Dat is niet de oplossing die ik heb gekozen. Daarover
kan men van inzicht verschillen. Mevrouw Kant zegt dat ik niets doe op de
korte termijn. Er zijn echter mogelijkheden om als het acuut mis gaat hulp
en assistentie te verlenen. Die mogelijkheden moeten ook gebruikt worden.
Ik leg daarbij geen strobreed in de weg. In juni kunnen er meer gegevens komen
en ook een scherpere analyse. Ik ben ten volle bereid om het debat over de
oplossingen te voeren. Ik ben het niet eens met mevrouw Kant. Het is echter
haar oordeel over mijn functioneren. Ik neem kennis van de motie. Ik zie het
zelfs anders.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):De staatssecretaris hamert erop dat er meer geld bij is gekomen, namelijk
4 mld over de gehele sector. Zij is het toch met mij eens dat er niet meer
geld is bijgekomen per verpleeghuisbewoner?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Wij kunnen allerlei theorieën loslaten op de vraag wat met het extra
geld is gebeurd. Mevrouw Tonkens heeft daar ook onderzoek naar gedaan. Het
is niet eenduidig vast te stellen. Het geld zal ongetwijfeld naar goede zaken
zijn gegaan. De hogere salariëring en de extra mensen laten zien dat
gekozen is voor meer handen aan het bed en niet voor mensen met een hogere
opleiding. Het gaat om het stellen van prioriteiten bij het inzetten van geld.
Als ik extra geld ter beschikking heb voor een kwaliteitsverbetering wil ik
dat geld gericht inzetten omdat ik wil weten wat de opbrengst is. Het is voor
mij heel lastig dat ik geen goed beeld kan krijgen van de gang van zaken in
de afgelopen jaren. Ik weet niet wat er precies is gedaan om de kwaliteit
te verbeteren, ook al waren de implementatierichtlijnen bekend en was er geld
beschikbaar gesteld aan de koepelorganisaties. Ik heb geen helder beeld van
de prioriteiten die men heeft gesteld. Ik wil op deze manier niet doorgaan
en daarom heb ik ervoor gekozen om een andere weg in te slaan.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):U geeft geen antwoord op mijn vraag. Er is 4 mld naar de zorg gegaan,
maar dat geld is ook verdeeld over de ziekenhuizen. Verder is een deel van
dat geld ook gebruikt om aan de gestegen vraag te kunnen voldoen. Ik vraag
u nu te erkennen dat het het gevolg daarvan is dat er per verpleeghuisbewoner
niet meer geld bijgekomen is. Uit onderzoek blijkt telkens weer dat de zorgzwaarte
groter wordt en dat er per patiënt minder geld beschikbaar is.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ik heb dan ook niet voor niets gekozen voor het invoeren van zorgzwaartefinanciering.
Als instellingen meer geld ter beschikking staat, wordt dat natuurlijk ook
gebruikt voor salarisverhogingen. Dat drukt zwaar op de budgetten van de instellingen
en vermindert hun mogelijkheden om andere problemen aan te pakken. Tijdens
werkbezoeken viel het mij op dat het personeel zich daar soms ook over beklaagde.Beslissingen in het verleden hebben geleid tot de huidige situatie. Als
er gerichte investeringen mogelijk zijn, wil ik die steunen. Ik heb geen ruimte
op mijn begroting, maar als ik geld vrijmaak op mijn begroting of extra geld
krijg wil ik dat geld gericht kunnen inzetten en ervan verzekerd zijn dat
het ook tot resultaten leidt. Ik wil geld in de toekomst dus
gericht inzetten voor maatregelen die meetbare kwaliteitsverbeteringen opleveren.Mevrouw Kant (SP):U zegt dat u niet naar een alibi zoekt. Tegelijkertijd gebruikt u voortdurend
woorden als: "het is niet alleen ..." en "het is ook ...". Daaruit blijkt
toch zeker dat u naar alibi zoekt. Verschillende factoren hebben tot dit probleem
geleid, maar u zoekt steeds maar weer naar argumenten om één
van de factoren waaraan u onmiddellijk iets kunt doen, het verlagen van de
werkdruk door daarvoor extra geld in te zetten, niet aan te pakken. Het woordje
"ook" en de woorden "het is ook het management" zijn alibi's om die maatregelen
die je wel kunt nemen, maar niet te hoeven nemen. Waarom erkent u niet gewoon
dat de huidige situatie ons dwingt om onmiddellijk geld beschikbaar te stellen
voor het verlagen van de werkdruk? De situatie verbetert daar in ieder geval
door.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Er zijn instellingen waar men niet werkt met zorgplannen en waar men een
wilsbekwame patiënt niet betrekt bij de beslissing om een Zweedse band
te gebruiken. Denkt u werkelijk dat het inzetten van meer mensen een oplossing
is voor dat soort problemen? Ik ben ervan overtuigd dat dit soort problemen
het gevolg is van een ingesleten attitude. Het gaat mij echt veel te ver om
te stellen dat alle problemen veroorzaakt worden door een gebrek aan handen
aan het bed.Ik besef natuurlijk ook dat dat in specifieke gevallen de oorzaak kan
zijn. Dergelijke specifieke gevallen kunnen echter worden opgelost door het
zorgkantoor te melden dat met de beschikbare middelen de vereiste zorg niet
kan worden geleverd. Het zorgkantoor kan zo'n instelling helpen. Die mogelijkheid
is er en blijft ook bestaan.U veralgemeniseert op een manier die mij veel te ver gaat. Als de gezant
mij meldt dat de problemen alleen maar opgelost kunnen worden door per instelling
en per afdeling een aantal extra fte's ter beschikking te stellen, ga ik daarover
met u in debat. Op dit moment is er voor mij geen enkele aanleiding om te
denken dat dit de conclusie van de gezant zal zijn. Men geeft immers zelf
aan dat de werkdruk is afgenomen en dat men over het algemeen met plezier
in de zorg werkt.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ik hecht eraan om een feitelijk onjuiste opmerking van mevrouw Tonkens
voor de Handelingen te corrigeren. Zij zei dat er 4 mld extra is ingezet voor
de hele zorg, dus ook voor de ziekenhuizen. Dat is niet waar. Er is 4 mld
extra beschikbaar voor de AWBZ. Voor de hele zorg is meer dan 15 mld extra
ingezet.Mevrouw Verbeet (PvdA):De staatssecretaris beperkt zich nadrukkelijk tot haar eigen begroting.
Wij weten hier allemaal dat binnenkort de voorjaarsnota wordt behandeld. De
heer Van der Vlies en ikzelf hebben daarop al gewezen, en op de verwachte
meevallers. Ik neem toch aan dat de staatssecretaris gebruikmaakt van de gelegenheid
om een claim te leggen bij minister Zalm?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Indien ik tekortkom, zal ik uiteraard voor de financiering van de AWBZ-kosten,
inbegrepen de kwaliteit, mijn claims neerleggen bij minister Zalm. Het gaat
erom dat de zorg in zijn totaliteit goed kan worden uitgevoerd en dat er voldoende
middelen zijn.De heer Rouvoet (ChristenUnie):Een vraag ter geruststelling. U hebt dit in het vorige debat vooral gekoppeld
aan de uitkomst van het rapport van de gezant in juni. Bij de voorjaarsnota
liggen er concrete kansen. Mede in het licht van het debat van gisteravond
zeg ik: grijp uw kans en maak aanspraak op die gelden om de ergste nood te
kunnen lenigen via een kwaliteitsfonds of een noodfonds.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ik proef grote steun om daar waar nood is, die te lenigen. Mijn inzet
is geen andere. Er moeten middelen komen om steun te verlenen aan instellingen
die in de problemen zitten. Dat moet gewoon kunnen binnen het AWBZ-kader.
U kunt ervan op aan dat ik eventuele zorgen daarover zeker deel met collega
Zalm. De kwaliteit en de kwantiteit van de AWBZ-zorg moet voldoende zijn.Mevrouw Verbeet vroeg naar het vastbinden van mensen. Binnenkort kom ik
met een nota daarover. Wij zijn aan het bezien hoe het gaat met het fixeren
van mensen met bijvoorbeeld valhekken, ook in een extramurale setting. Ik
ben graag bereid om met de Kamer het debat aan te gaan over de toepassing
daarvan, mede in het licht van de wet op de behandelovereenkomst en de Wet
BOPZ.Het lijkt mij goed dat er ieder kwartaal wordt gerapporteerd, zodat er
een beter overzicht ontstaat dan bij het kort op elkaar rapporteren. Dat moet
worden gestroomlijnd.Mevrouw Vietsch wees op de rol van de inspectie. Ik vind dat de inspectie
buitengewoon adequaat is opgetreden. Ik heb zelf ook vragen bij de oorzaken.
Daarom is het goed om die vragen specifiek te beantwoorden. Er is al meerdere
malen gevraagd naar het nadere onderzoek, dat de gezant zal uitvoeren.De Stichting Cliënt en Kwaliteit zal in 2005 en 2006 alle verzorgings-
en verpleeghuizen toetsen op cliënttevredenheid. Daarbij gaat het om
de huizen waar nog geen toets heeft plaatsgevonden.Ik zal nog schriftelijk ingaan op het convenant tussen Arcares en Alzheimer
Nederland. Op dit moment heb ik het antwoord niet paraat.Arcares zal samen met partijen in het veld en met het geld van het amendement
van mevrouw Vietsch een elektronisch dossier ontwikkelen en implementeren,
waarbij er samenhang is tussen patiëntendossier, personele planning en
financiële planning. De sector maakt die combinatie zelf in het kader
van de kwaliteitsimpuls. Dit is overigens al toegezegd door de minister naar
aanleiding van de discussie over de staat van de zorg.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ik begrijp dat u het elektronisch patiëntendossier samen met Arcares
gaat opzetten. Betekent dit dat alleen de leden van Arcares eraan meedoen,
of dat ook de leden van bijvoorbeeld de LVT eraan mee kunnen doen?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Wat mij betreft, gaat het om eenieder die met deze populatie cliënten
te maken heeft. Het gaat om het stroomlijnen van de informatie.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Worden deze huizen dan ook betrokken bij het ontwikkelen?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ik kijk even naar achter in de zaal waar mijn ambtenaren
zitten, en ik zie hevig hoofd knikken: ja.Voorzitter. De heer Van der Vlies heeft nogmaals gestipuleerd dat het
nodig is om de problemen serieus te nemen. Dat is inderdaad zo.Er ontstaat druk doordat wij steeds nieuwe beelden zien. Ik kan u bijna
verzekeren dat de media echt mensen hebben ingezet op deze dossiers die ook
zorgkantoren bellen of er nog knelgevallen zijn die men in beeld kan brengen.
Het staat de media uiteraard vrij om dat te doen. Het blijft mogelijk, ook
lopende het traject, om steeds weer dit soort beelden uit te zenden. Daardoor
ontstaat ook bij mij druk om het nog sneller en beter te doen. Dat is niet
altijd bevorderlijk voor het proces dat in gang is gezet. Als mensen steeds
meer wordt gevraagd, er steeds nieuwe regels worden gemaakt en er nog meer
druk op wordt gezet, kan dat leiden tot zo'n zware last dat het gevoel dat
men bezig is met een positief implementatieproces verloren gaat. Er wordt
erg hard gewerkt en heel goed gewerkt door heel veel mensen in het veld. Ik
wil hun spankracht, zowel emotioneel als fysiek, niet op een onevenredige
wijze belasten.Ik vind dat het proces zorgvuldig moet zijn. Ik kom uiteraard naar de
Kamer als mij dat wordt gevraagd. Ik hoop echter dat u kunt begrijpen dat
er bij mij een zekere terughoudendheid bestaat om bij wijze van spreken tweewekelijks
te komen om te horen dat het nog niet goed genoeg is omdat er nog een geval
is in een huis. Er kunnen uiteraard calamiteiten worden gemeld bij de Inspectie.
Het meldpunt is er immers niet voor niets. Dat gaat er onmiddellijk op af.
Ik wil mij daar niet door laten afleiden. Ik wil echt structurele verbeteringen
in deze kabinetsperiode tot stand brengen.De heer Van der Vlies sprak ook over het kwaliteitsfonds. Bij de zorgkantoren
bestaat op dit moment een procedure om adequaat in te spelen op knelpunten.
Wellicht is het niet duidelijk genoeg dat dit mogelijk is. Ik wil dat graag
via Arcares en LVT onder de aandacht brengen. Als er niet genoeg middelen
zijn of men er niet meer uitkomt, is dat een mogelijkheid. Dat kan ook via
het CTG. Er is daarnaast 10 mln beschikbaar tot juni. Daarna doet zich misschien
een nieuwe situatie voor. Er is ook extra geld voor ICT en innovatie gereserveerd.
Dat loopt in de tientallen miljoenen. Met al die zaken samen moet het mogelijk
zijn om de acute problemen die ook gevaar opleveren voor cliënten op
te lossen. Daar ben ik van overtuigd. Anders zou ik hier ook niet met een
gerust hart staan. De procedures waarlangs dat mogelijk is, zijn er.Mevrouw Verbeet (PvdA):Het is een probleem dat men dat niet weet. Ook de zorgkantoren hebben
in de hoorzitting duidelijk gezegd dat zij behoefte hebben aan een dergelijke
stimulans om op lokaal niveau initiatieven te kunnen nemen. Dat kan dus blijkbaar
op dit moment niet, want anders zouden zij daar niet om vragen. Ik vind het
hartstikke goed dat er consulententeams zijn. Ik kan mij echter ook voorstellen
dat een verpleeghuis dat precies weet waar de problemen zitten die route niet
helemaal hoeft te volgen en zich gewoon meteen kan melden.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ik vind het erg belangrijk in dit proces dat het gaat om situaties waarbinnen
men niet meer ziet hoe het probleem met de beschikbare middelen moet worden
opgelost. Met die zaken kan men naar het zorgkantoor gaan. De zorgkantoren
willen ook graag een lokale component. Zij willen met extra middelen voor
innovatie en andere arbeidsprocessen een stimulans kunnen geven. Ik heb op
dit moment niet de middelen voor zo'n fonds. Het is wel mogelijk om in situaties
waarin men denkt dat men niet meer de kwaliteit kan leveren met de beschikbare
middelen naar het zorgkantoor te gaan. Ik zal dat nog eens onder de aandacht
brengen. Die mogelijkheden zijn er gewoon. Voor echte knelgevallen moet een
oplossing kunnen worden geboden.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):U hebt de mogelijkheid geboden voor consulententeams. Die was er eigenlijk
al, daar hebt u ons heel duidelijk op gewezen. Wat zegt het u nu dat er nog
niet één huis is geweest dat naar zichzelf heeft gekeken, heeft
geconstateerd dat het niet goed gaat en heeft besloten om niet op de inspecteur
te wachten? Waarom heeft geen enkele directeur of manager besloten om op te
bellen naar bijvoorbeeld het 0800-nummer en gevraagd of er hulp Ross-van Dorpmogelijk
was? Wat zegt het u nu dat dit nog niet één keer is gebeurd?
Wat gaat u eraan doen om ervoor te zorgen dat die huizen weten dat er hulp
klaarligt?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Wat zegt mij dat? Daar kun je verschillende ideeën over hebben. Het
zegt mij in ieder geval dat men klaarblijkelijk eerder oplossingen in eigen
kring of in eigen mogelijkhe den zoekt dan dat men externe
hulp inroept. Ik zal daarom de mogelijkheid die een dergelijk consulententeam
kan bieden, onder de aandacht laten brengen via de koepelorganisaties. Dat
zijn natuurlijk de eerst aangewezenen. Het kan zijn dat u het anders interpreteert.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Die mensen vragen wel om meer geld. Zij vragen dus wel degelijk om hulp
van buitenaf, maar zij vragen om geld. Zij willen wel geld, maar zij willen
geen hulp hebben. Dat baart mij zorgen.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Mevrouw Verbeet duidt erop dat men niet zo maar om geld uit het noodfonds
kan vragen en daarbij kan volstaan met de opmerking dat het opgelost is als
dat maar komt. Ik ben het met haar eens. Je zult eerst duidelijk moeten maken
dat je een probleem hebt en anderen bij je moeten toelaten om na te trekken
waarin dat schuilt. Als er een roep om geld komt zonder dat men zin heeft
om te bespreken waarin de problemen schuilen en jij dat geld geeft, kan dat
wel eens betekenen dat je slechte praktijken beloont. Dat willen wij natuurlijk
niet. Hoe het ook zij, ik vind dat van alle kanten druk moet worden uitgeoefend
op zo veel mogelijk tonen van wat er nodig is. U vraagt mij wat het mij zegt.
Het zegt mij in ieder geval dat het plan "Zorg voor Beter" kei en keihard
nodig is. Wij gaan per 1 april 2005 fors aan de slag met dat plan en
met de implementatie van de richtlijnen. Als ik die maatregelen niet neem,
blijft de sector naar binnen gekeerd, terwijl die naar buiten gekeerd moet
zijn. Transparantie is belangrijk. Je moet laten zien wat je doet. Als het
niet goed gaat, moet je niet bang zijn om ermee aan de slag te gaan, maar
hulp inroepen en verbeterprocessen durven doormaken. Ik vind dat van het allergrootste
belang. Verpleeg- en verzorgingshuizen zijn geen eiland in gemeenten, wijken
en buurten, dus het naar buiten treden en van buiten naar binnen laten kijken,
is hard nodig. Door middel van dit programma etaleer je wat er beter kan en
kun je elkaar stimuleren. Dat is van het allergrootste belang. Ik kan niet
anders zeggen dat het absoluut noodzakelijk is om hier flink mee aan de slag
te gaan.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Het kan zijn dat nog niemand om een consulententeam heeft gevraagd omdat
men dat sterk ervaart als controle en niet als hulp. Misschien kunt u duidelijker
maken dat het als hulp is bedoeld en niet als controle.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Zeker. Waar dat kan, zal ik het duidelijk maken. Dat is namelijk nadrukkelijk
de bedoeling.Mevrouw Verbeet (PvdA):Mijn doel is dat voor de zomer overal voldoende hulp is bij eten en drinken.
Deelt u dat doel? Ik heb nog geen helder antwoord gekregen op deze vraag.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Uiteraard deel ik dat doel. Dat is echt zeer dringend nodig. U vroeg mij
of ik het percentage van 30 kon reduceren tot 0. Ik denk dat dit niet mogelijk
is. Ook prof. Schols zegt dat het met de problematiek die de mensen hebben,
een enorme krachtsinspanning vergt om het terug te brengen tot twintig. Ik
vind wel dat die richtlijn overal moet worden geïmplementeerd. Per 1 april
aanstaande gaan wij daarmee van start. Gezien de reacties die ik mede uit
het veld heb gekregen, kunt u er zeker van zijn dat iedereen helder voor ogen
staat dat dit nodig is. Het is nodig om zicht te krijgen op de voortgang via
de rapportages waarom u vraagt.Mevrouw Van Miltenburg heeft mij gevraagd of het consulententeam kan komen
als het nodig is. Dat is zo. Mochten er nog onduidelijkheden bestaan over
de momenten waarop en de doelen waarvoor het consulententeam kan worden ingeschakeld,
dan moet dat echt goed onder de aandacht worden gebracht. Ik zal nagaan of
dat op dit moment al voldoende is gebeurd.De professionals moeten wij ondersteunen. De vraag is of dat rechtstreeks
dient te geschieden. Ik wil hier zeer specifiek op inzetten. Daarom wil ik
het koppelen aan het implementatietraject van de richtlijnen. Ik zal heel
nadrukkelijk bestuderen hoe wij dat kunnen doen, want het moet wel in samenwerking
en samenhang gebeuren met de anderen die op dat niveau verantwoordelijkheid
dragen. Ik zeg toe dat ik dit grondig natrek. Wij moeten in ieder geval niet
terug naar de oude subsidieregelingen, want daarmee is een heleboel misgegaan.
Ik heb zeer veel waardering voor de beroepsgroep, maar de specifieke inzet
kan niet alleen vanuit het management komen. U weet dat het bij de intake
van mensen mogelijk moet zijn om te constateren hoe het ermee staat. In de
multidisciplinaire richtlijn Verantwoorde vocht- en voedselvoorziening gaat
het om het risicoprofiel. Aan de hand daarvan wordt nagegaan wat er moet worden
gedaan en hoe de mensen kunnen worden geholpen. Al deze mensen moeten hiermee
kunnen werken. Dan is het de vraag op welk niveau dat kan en met wie. Zij
kunnen ons daar goed over informeren. Mevrouw Lambrechts heeft gevraagd erop
toe te zien dat de richtlijn daadwerkelijk wordt geïmplementeerd. Daarover
heb ik zojuist gesproken. Dat er ook nu, lopende de trajecten, goede zorg
moet worden geboden, staat voor mij buiten kijf.Mevrouw Tonkens heeft mij gevraagd of dat niet ten koste van allerlei
zaken gaat. Op die vraag heb ik zojuist geantwoord. De Inspectie oefent natuurlijk
niet alleen op deelgebieden toezicht uit, want zij wil inzicht verkrijgen
in het totale functioneren van de betreffende instelling. Dat moet volledig
goed zijn.De heer Nawijn heeft mij gevraagd naar de meldlijn.De voorzitter:De heer Nawijn heeft mij gevraagd hem te verontschuldigen, omdat hij naar
een begrafenis moet. Uiteraard zal hij het antwoord van de staatssecretaris
in de Handelingen lezen of dat later op een andere manier tot zich nemen.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Dat lijkt mij goed. Hij heeft, zoals ik reeds opmerkte, vragen gesteld
over de meldlijn. Die heb ik in eerste termijn beantwoord.De structurele zorg vergt een uitvoeriger debat. Daarvoor hebben wij nog
diverse gelegenheden. In dat debat kunnen onderwerpen aan de orde komen zoals
kleinschalige woonvormen en zorgconcepten. Ik vermoed dat dit debat zal worden
gevoerd na ommekomst van het rapport van de gezant.De heer Nawijn heeft ook gevraagd naar de Zweedse band. Ook dat onderwerp
hebben wij zojuist besproken.Hij heeft mij verder gevraagd er alles aan te doen om ervoor te zorgen
dat de multidisciplinaire richtlijn Verantwoorde vocht- en
voedselvoorziening wordt geïmplementeerd. Dat zeg ik toe.De heer Rouvoet heeft zich ook een aantal zaken afgevraagd en hij is ervan
overtuigd dat het zonder extra geld niet mogelijk is de gewenste kwaliteit
te garanderen. Als dat onomstotelijk vast komt te staan, zullen wij daarover
met elkaar in debat gaan.Op de motie-Kant/Tonkens over het noodfonds ben ik uitgebreid ingegaan.
Ik vermoed dat op dit moment de mogelijkheden voorhanden zijn om aan de daarin
genoemde situaties een einde te maken. Naar mijn idee is het vooral een kwestie
van de nadruk daarop leggen. Derhalve ontraad ik aanneming van de motie.Diverse Kamerleden keuren mijn beleid af. Ik heb daarover gezegd wat ik
kan zeggen. Dat is hun oordeel. Ik zeg alleen dat ik alles op alles heb gezet
en dat ik dat zal blijven doen om de doelstelling te bewerkstelligen die zij
ook nastreven. Die doelstelling is het garanderen van kwalitatief goede zorg
in dit land. Kennelijk volg ik een weg die deze leden niet aanstaat. Dat betreur
ik, maar ik ga mijn eigen weg zolang de Kamer mij dat toestaat.Mevrouw Verbeet heeft een motie ingediend over een kwaliteitsfonds. De
vraag is hoe wij instellingen kunnen helpen op het moment dat het echt mis
gaat. Mevrouw Verbeet heeft gepleit voor koppeling aan het Zorgkantoor. Naar
mijn idee is daarvan op dit moment sprake. Zij heeft aangegeven dat het Zorgkantoor
het nodige kan doen als het echt mis dreig te gaan en er geen middelen voorhanden
zijn. Als dat niet voldoende wordt begrepen en men daarvoor een ander instrument
wil, ben ik bereid mij daarover met de zorgkantoren te verstaan. Mevrouw Verbeet
heeft mij gevraagd tweemaandelijks informatie te verstrekken. Het lijkt mij
goed dat eens per drie maanden te doen. Naar mijn idee is het dan beter mogelijk
de opbrengsten te genereren en dan zijn er meer gegevens beschikbaar. Ik ontraad
derhalve de aanneming van de voorliggende motie.Mevrouw Lambrechts heeft een motie ingediend met het verzoek erop toe
te zien dat de multidisciplinaire richtlijn Verantwoorde vocht- en voedselvoorziening
vanaf nu in alle verzorgings- en verpleeghuizen kan worden uitgevoerd. Die
motie beschouw ik als een ondersteuning van mijn beleid, want daarop zet ik
hard in. Het is niet voor niets dat die implementatie vanaf 1 april aanstaande
de nadruk krijgt.In de motie-Tonkens/Verbeet en Kant staat het verzoek te garanderen dat
de door de inspectie geëiste verbeteringen in verpleeghuizen niet ten
koste gaan van de kwaliteit van zorg voor bewoners en van die van het leven
van betrokkenen op andere punten. Ik zal er alles aan doen om ervoor te zorgen
dat men dat niet doet. Het heeft te maken met de interne bedrijfsvoeringen
van de instellingen. Als men dat echter wel doet, mag ik hopen dat ook de
rol wordt waargemaakt van de cliëntenraad en van iedereen die daarnaar
kijkt, ook van het verplegend personeel en de mensen die er werken. Ook is
er altijd nog het meldpunt van de inspectie. Het kan niet het beleid zijn
dat men zich alleen concentreert op één onderdeel van de zorg,
waarbij de rest door de bodem dreigt te zakken. Als dit zich voordoet, zal
de Inspectie haar rol moeten waarmaken waar de zorg tekortschiet.Met respect voor de bestaande verantwoordelijkheden ben ik bereid hieraan
alles te doen, maar een garantie op instellingsniveau, waarbij iedere instelling
precies doet wat wij wensen, kan ik niet geven. Gegeven deze afweging ontraad
ik het aannemen van deze motie.Ik kom op de motie van mevrouw Tonkens, mevrouw Verbeet en mevrouw Kant,
waarin wordt verzocht een deltaplan op te stellen, inclusief benodigde middelen.
Wat mij betreft zou deze motie aan de orde kunnen zijn na de komst van het
rapport van de gezant. Vanuit die analyse zou men kunnen bezien wat een dergelijk
plan zou moeten inhouden. Ik loop daarop liever niet vooruit. Dat lijkt mij
niet dienstig. Wat mij betreft, komt de motie wat vroeg. Als men een deltaplan
zou willen opstellen, zou men dit later kunnen doen, nog afhankelijk van de
vraag of wij het over de inhoud ervan eens zouden kunnen zijn. Ik ontraad
ook het aannemen van deze motie.Ik meen dat ik alle voorliggende moties heb besproken.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Uiteraard zullen wij na de lunchpauze stemmen over de motie van wantrouwen
die is ingediend door mevrouw Kant. Ik meen dat het goed is dan ook over alle
andere moties te stemmen. Wij zullen dus straks over de ingediende moties
stemmen.De vergadering wordt van 14.10 uur tot 14.50 uur geschorst.De voorzitter:De ingekomen stukken staan op een lijst die op de tafel van de griffier
ter inzage ligt. Op die lijst heb ik voorstellen gedaan over de wijze van
behandeling. Als aan het einde van de vergadering daartegen geen bezwaren
zijn ingekomen, neem ik aan dat de Kamer zich met de voorstellen heeft verenigd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20042005-4129-4147.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl