voortzetting van de behandeling van de Brief inzake de Rijksweg A73 (23772, nr. 6)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1994-1995, pag. 3406-3409

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

02-03-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

nr. 54, pagina 3406-3409

02-03-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 23772Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Stemming over een motie, ingediend bij de interpellatie over de besteding van de belastingmeevallers, te weten: de motie-Rosenmöller over het corrigeren van een eventueel in 1995 optredende scheefgroei in het inkomensbeeld (24105, nr. 1)Pagina 3409-3409
Interpellatie-Rosenmöller, gericht tot de minister-president, over zijn uitspraken met betrekking tot de besteding van de belastingmeevallersPagina 3359-3375
Behandeling van het voorstel van rijkswet Wijziging van de Schepenwet (23237, R1476); het voorstel van rijkswet Goedkeuring van het op 24 februari 1988 te Montreal tot stand gekomen Protocol tot bestrijding van wederrechtelijke daden van geweld op luchthavens voor de internationale burgerluchtvaart bij het op 23 september 1971 te Montreal tot stand gekomen Verdrag tot bestrijding van wederrechtelijke gedragingen tegen de veiligheid van de burgerluchtvaart (23228, R1475)Pagina 3359-3359
Stemmingen over twee moties, ingediend bij de behandeling van de brief inzake de Rijksweg A73, te weten: de motie-Reitsma/Verbugt over een autosnelweg op de oostoever (23772, nr. 7); de motie-Rosenmöller over verdubbeling en elektrificatie van het spoortracé Roermond-Nijmegen (23772, nr. 8)Pagina 3409-3411
Behandeling van de Brief inzake de Rijksweg A73 (23772, nr. 6)Pagina 3375-3405
Noot met de interpellatievragen van het lid Rosenmöller aan de minister-president over de besteding van de belastingmeevallerPagina 3412-3412
Regeling van werkzaamheden (donderdag 2 maart 1995)Pagina 3405-3406
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (donderdag 2 maart 1995)Pagina 3411-3411
54ste vergadering; 2 maart 1995Pagina 3359-3359
voortzetting van de behandeling van de Brief inzake de Rijksweg A73 (23772, nr. 6)Pagina 3406-3409

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is voortzetting van de behandeling van: 
 
 de
Brief inzake de Rijksweg A73 (23772, nr. 6).
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik heb zoëven aan het eind van de tweede termijn niet de conclusie
getrokken dat de beraadslaging was gesloten, omdat mogelijk nog een derde
termijn zou moeten plaatsvinden. Ik stel voor, hiertoe gelegenheid te geven
en de spreektijden te bepalen op een derde van die in eerste termijn.
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt hervat.
 
 
 
 
 
 De heer Heerma (CDA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Uit het debat van heden kan worden geconcludeerd
dat er een kabinetsbeslissing over de A73 ligt met een hoog compromisgehalte.
De minister van Verkeer en Waterstaat zegt een- en andermaal "next best".
In een coalitiekabinet is een compromis geen schande, maar ik wijs erop dat
een paar weken geleden de hier aanwezige ministers en de minister van Economische
Zaken – alle politieke kleuren van de coalitie en de deskundigen waren
daarbij aanwezig – op inhoudelijke gronden voor de oostvariant waren.
Wat is nu de reden voor het kabinet geweest om van dat voorstel van vakministers
af te wijken?
 
 Een paar weken geleden heeft de minister-president tijdens de wekelijkse
persconferentie gezegd dat de besluitvorming over de A73 niet afgerond kon
worden, omdat die samenhing met andere infrastructurele werken en projecten.
Ik wil liever niet wachten op de notulen van over twintig jaar en ook niet
op dagboeken van individuele ministers die over enige tijd uitkomen, in de
lijn van de heer Van Thijn, dus vraag ik nu waaruit die samenhang in de besluitvorming
heeft bestaan. Er zijn elementen geweest in de besluitvorming over de A73,
die niet met Limburg en niet met de A73 te maken hadden. Ik wil daar graag
een klip en klaar antwoord op.
 
 Voorzitter! Is het juist dat er bij de procedure voor het streekplan,
zoals door de staten van Limburg in december vastgesteld, tot nu toe geen
bezwaren zijn binnengekomen van de inspectie van ruimtelijke ordening en van
verkeer en waterstaat?
 
 
 
 
 
 De heer Bolkestein (VVD):
 
 Mijnheer de voorzitter! De VVD betreurt de beslissing van het kabinet.
Wij doen dat om twee redenen. De eerste is inhoudelijk en de tweede is bestuurlijk.
 
 Eerst de inhoudelijke reden. De verstedelijking vindt hoofdzakelijk plaats
aan de oostkant van de Maas en daar vindt ook de industrialisering hoofdzakelijk
plaats. Ook als de aanleg aan de westoever van de Maas gebeurt, moet er aan
de oostoever veel gebeuren. Limburg krijgt er dus niet één,
maar anderhalve weg bij.
 
 Heeft het milieu daar baat bij? Ik kan niet nalaten om minister De Boer
te citeren, die jongstleden zaterdag in gesprek was met een verslaggeefster.
Deze merkte op: milieutechnisch was west dan toch plezieriger? Minister De
Boer: nee, nee, voor alle duidelijkheid, vanuit milieu-oogpunt was west ook
slecht, het oude west. Verslaggeefster: ja, maar beter dan oost? Minister
De Boer: nee, niet waar, want ook bij een variant west worden op oost een
heleboel natuurgebieden aangetast en dat vergeet men. Verslaggeefster houdt
aan en zegt: bij west was het toch minder dan bij oost? Minister De Boer:
nee, niet waar. Zij concludeert: als ik het niet zou halen in het kabinet
met de variant die nieuw-west wordt genoemd, denk ik dat wij terug moeten
vallen op oost, want oud-west was slecht. Mijn vraag aan de minister is: waarom
die pirouette?
 
 De Raad voor ruimtelijke ordening en milieubeheer heeft enige weken geleden,
naar verluidt in de pers, unaniem geconcludeerd dat de aanleg aan de oostoever
moet gebeuren. Waarom is de minister dan van mening veranderd? Een groot compliment
aan het adres van de heer Van Gijzel, maar Limburg heeft het nakijken.
 
 Dat brengt mij op mijn tweede overweging. De meerderheid van de staten
was voor aanleg oost. De gedeputeerden waren unaniem voor aanleg oost. Waarom
willen wij het beter weten? Het is hun provincie, het is hun landschap, het
is hun natuur. Zijn de provinciale bestuurders dan natuurbarbaren? Waar de
Kamer zo verdeeld is, zou het kabinet toch de provinciale bestuurders moeten
volgen? Waarom deze randstedelijke arrogantie?
 
 
 
 
 
 De heer Wallage (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Het was mij liever geweest, als de voorkeur van
mijn collega Bolkestein voor meer aandacht voor het nationale belang zich
ook tot deze weg had uitgestrekt.
 
 Ik ben erkentelijk voor de wijze waarop het kabinet een moeilijk besluit
heeft genomen. Die erkentelijkheid strekt zich meer in het bijzonder uit naar
de wijze waarop de minister van Verkeer en Waterstaat daaraan heeft vormgegeven.
Ik weet dat dit ook voor haarzelf de nodige afweging heeft betekend. Ik heb
respect voor de wijze waarop dat is gebeurd.
 
 Als je infrastructuur moet aanleggen in dit land, heb je soms geen keuze.
Als je vanwege economische belangen moet investeringen, moet je hier en daar
de natuur pijn doen en soms zeer kostbare aanvullende voorzieningen maken.
 
 Soms heb je echter de mogelijkheid, aan economische belangen recht te
doen en tevens natuurgebieden van internationale betekenis veilig te stellen.
Ik snap werkelijk niet waarom zo hardnekkig is gepoogd, een oplossing te blokkeren
die economisch een fantastische vooruitgang betekent en tegelijkertijd essentiële
natuurgebieden ontziet.
 
 Ik wil nog iets zeggen over het maken van afwegingen in Limburg en in
deze Kamer. Zeker, provincies hebben een grote mate van autonomie. Zij maken
eigen afwegingen. Maar als er rijkswegen moeten worden aangelegd met rijksgeld,
als het gaat om mogelijke aantasting van natuurgebieden die wij als land zelfs
internationaal hebben aangemeld als van internationale betekenis, dan is dit
de zaal waarin uiteindelijk afwegingen moeten worden gemaakt. Het kabinet
honoreert de afweging zoals die in deze zaal wordt gemaakt. Wij moeten er
namelijk bij zeggen dat de knoop uiteindelijk moet worden doorgehakt. Er moet een verbinding tot stand komen. Dat zal dan nu ook gebeuren.
 
 
 
 
 
 De heer Wolffensperger (D66):
 
 Voorzitter! Het zal u duidelijk zijn geworden dat wij de motie van de
heer Reitsma en mevrouw Verbugt niet zullen steunen, omdat wij verheugd zijn
over het kabinetsbesluit. Wij zijn daarover met name verheugd, omdat dat kabinetsbesluit
voor ieder zichtbaar niet een vanzelfsprekende keuze is geweest. In het kabinet
heeft de afweging tussen legitieme belangen als vervoerswaarde en de waarde
van natuur-, milieu- en landschapsbehoud zich voor ieders ogen afgespeeld.
 
 Wij menen dat een autosnelweg aan de westzijde het Swalm- en het Roerdal
als natuurgebieden beter beschermt. Dat heeft voor ons de doorslag gegeven.
Ik moet zeggen dat de antwoorden van de drie bewindslieden ons in dat oordeel
alleen maar hebben gesterkt.
 
 Ik wil tot slot nog iets zeggen tegen de heer Reitsma. Er is in dit debat
tegen mijn partij gezegd dat wij toch de partij waren die zo'n voorstander
was van inspraak. Wij wilden toch iedereen mee laten praten over de oplossing
die hij de meest juiste vond. Mijn antwoord is: ja. Dat behoort tot de wezenskenmerken
van mijn politieke partij. Maar de wens om burgers bij een beslissing te betrekken,
is iets anders dan het door elkaar halen van verantwoordelijkheidsniveaus
en verantwoordelijkheden. Laat het lokale bestuur meebeslissen over hetgeen
op lokaal niveau besloten moet worden. Als uiteindelijk op nationaal niveau
een beslissing moet worden genomen, dan kan deze alleen hier in deze Kamer
genomen worden. En dat is wat zich op dit moment voor onze ogen voltrekt.
 
 
 
 
 
 De heer Heerma (CDA):
 
 Mijnheer de voorzitter! De heer Wolffensperger heeft met dit leerstuk
dat hij uiteenzette, volstrekt gelijk. Ik wil daar geen misverstand over laten
bestaan. Ik kan deze interruptie niet afronden zonder daaraan nog een leerstuk
toe te voegen. Dat is zoëven verwoord door de heer Bolkestein. De besluitvorming
was kennelijk zeer moeilijk. De onderraad van de ministerraad adviseerde op
inhoudelijke gronden een besluit te nemen ten gunste van de oostoever onder
verwijzing naar alle ambtelijke adviezen. Als dat besluit vervolgens wekenlang
wordt opgehouden, dan mag in een dergelijke situatie de jarenlange arbeid
van het provinciale bestuur van Limburg heel zwaar wegen en wat mij betreft
doorslaggevend zijn. Dat was de stelling.
 
 
 
 
 
 De heer Wolffensperger (D66):
 
 Mijnheer Heerma, ik ben het daarmee eens. Ook als een beslissing op nationaal
niveau genomen wordt, en dat wordt deze, heeft de nationale overheid de plicht
te kijken naar de mening ter plaatse. Zij heeft de plicht te kijken naar zaken
als vervoerswaarde of milieu en landschap. Als die beslissing op nationaal
niveau genomen wordt, is het een onvervreemdbaar recht, in deze volksvertegenwoordiging
de uiteindelijke keuze te maken.
 
 
 
 
 
 De heer Heerma (CDA):
 
 Dat is stellig juist. Dat nationale niveau moet zich wel realiseren wat
de gevolgen van die beslissing van het kabinet zijn als zij wordt uitgevoerd.
Ik hoorde een half uur geleden nog van de bestuurders van de stad Roermond
dat het om honderden arbeidsplaatsen gaat die vanwege de inconsistentie in
de besluitvorming zullen verdwijnen naar andere vestigingsplaatsen.
 
 
 
 
 
 De heer Wolffensperger (D66):
 
 Mijnheer Heerma, ik denk niet dat ik in deze derde termijn het debat met
u over moet gaan doen. Ik heb een samenvattende visie van mijn fractie gegeven.
De belangen die u noemt, hebben wij uit-en-te-na meegewogen. Ik erken het
belang van besluitvorming ter plaatse en de economische belangen. Ik heb gezegd
dat de vervoerswaarde wellicht verschillend is voor beide varianten. Maar
in de politiek, en zeker in deze zaal, moet je uiteindelijk vanuit de uitgangspunten
van je visie en je programma een keuze maken. Die keuze hebben wij gedaan.
Die komt overeen met datgene wat door de drie leden van het kabinet hier is
verdedigd.
 
 
 
 
 
 De heer Wallage (PvdA):
 
 Voorzitter! Ik wil collega Heerma een vraag stellen. Heeft deze houding
ten opzichte van een provinciale inbreng en provinciale afwegingen indertijd
ook gegolden toen mevrouw Maij in deze Kamer de Betuwelijn verdedigde?
 
 
 
 
 
 De heer Heerma (CDA):
 
 Voorzitter! Daarvoor geldt hetzelfde antwoord als voor het eerste leerstuk
van de heer Wolffensperger. Natuurlijk is dat een nationale afweging. Mevrouw
Verbugt gaf vanmorgen terecht het verschil aan tussen de A73 en de Betuwelijn,
maar daar ga ik maar even aan voorbij. Natuurlijk geldt dat dit een nationale
afweging is. Maar ik heb in dit geval het volgende aan willen geven. Als het
kabinet er maanden over doet, als de minister-president zegt dat het ook met
andere projecten te maken heeft, als de vakministers zeggen dat het de oostoever
moet zijn, en er komt op woensdag ergens in de vooravond de westoever uit,
dan zeg ik: dan mag datgene waaraan al jaren gewerkt is in bestemmings- en
streekplannen en waarover een helder oordeel ligt van gedeputeerde staten
van Limburg, heel zwaar wegen. Dat was mijn stelling.
 
 
 
 
 
 De heer Wallage (PvdA):
 
 Maar de kern van uw stelling was dat bij twijfel, bij nadere landelijke
afwegingen, heel zwaar moet wegen wat men regionaal vindt. Mijn stelling is:
bij grote infrastructurele projecten moet hier uiteindelijk toch de verantwoordelijkheid
worden genomen. Ik herinner u eraan dat uitgerekend bij zo'n infrastructureel
project met grote provinciale weerstanden, een kabinet waar wij beiden deel
van hebben uitgemaakt, hier uiteindelijk verdedigd heeft dat een landelijke
afweging plaats hoort te vinden.
 
 
 
 
 
 De heer Heerma (CDA):
 
 Zeker, het was dan ook goed geweest als de Betuwelijn hier op dit moment
ook had voorgelegen.
 
 
 
 
 
 De heer Wolffensperger (D66):
 
 Voorzitter! Ik wil nog een woord zeggen in de richting van de heer Heerma,
want ik sta hier nog steeds. Hij maakt zich aan geschiedvervalsing schuldig
als hij het doet voorkomen alsof er opeens op een woensdagmiddag een westvariant
uit de koker kwam. De discussie over oost en west heeft jaren gewoed. Hier
in de Kamer zijn moties aangenomen waarin voor de westzijde werd gepleit.
Niemand kon onwetend zijn van die discussie.
 
 
 
 
 
 De heer Janmaat (CD):
 
 Mijnheer de voorzitter! De CD-fractie is niet erg gelukkig met het besluit
dat het kabinet genomen heeft. In het kabinetsbesluit klinkt wel het compromis
door dat ligt tussen de politieke standpunten en idealistische motieven van
de diverse partners, vooral ter linker zijde. Het politieke compromis heeft
geleid tot het besluit om een weg aan te leggen waar niemand echt blij mee
is. Het bedrijfsleven wil die weg niet, dat wil de weg op de oostoever hebben.
De milieu-organisaties willen de weg misschien liever helemaal niet en de
Limburgse bevolking heeft zich er niet over uitgesproken.
 
 Het gevolg is wel dat er een belangrijk infrastructureel besluit is genomen,
dat naar de mening van de CD eigenlijk op zijn politieke merites moet worden
herzien. Juist omdat dat ter sprake is, mede gezien de motie die voorligt,
willen de CD nog de volgende vraag aan het kabinet stellen. De CD-fractie
is weliswaar geen groot voorstander van de ontwikkeling van Europees-politieke
samenwerking. Maar juist nu de meerderheid van de Kamer dat is, rijst toch
de volgende vraag. Rond Limburg leven grote bevolkingsgroepen in naburige
landen. Ik heb het over vele tientallen miljoenen. Zijn de nabuurlanden in
verband met deze infrastructurele besluiten gehoord over hun wensen en hun
mogelijke aansluitingen en de doorstroming van het Zuidlimburgs gebied? Heeft
dat meegewogen in het nationale besluit van het kabinet?
 
 
 
 
 
 Minister Jorritsma-Lebbink:
 
 Voorzitter! Om met die laatste vraag te beginnen: nee, over nationale
infrastructuur beslist nog altijd de nationale regering. Daar hebben andere
landen dus geen rol in gespeeld.
 
 Net als aan het begin van de eerste termijn heb ik sterk de behoefte om
een paar relativerende opmerkingen te maken. Daarbij realiseer ik mij heel
goed dat de aanleg van infrastructuur altijd pijn kost. De aanleg van infrastructuur
zoals wij die op dit moment nog steeds uitvoeren – boven de grond, op
maaiveldhoogte – betekent dat je per saldo altijd moet inleveren op
landschap en landbouw, kortom: op een aantal bestaande waarden. Ik weiger
te zeggen dat de ene variant beter is dan de andere. Met allerlei mitigerende
maatregelen bij beide varianten vond ik beide acceptabel, al had ik een lichte
voorkeur voor één van de varianten. In tegenstelling tot de
heer Bolkestein vind ik dat het geenszins van randstedelijke arrogantie getuigt
als je uiteindelijk tot een compromis komt waar het kabinet achter kan staan.
Dat vind ik geen randstedelijke arrogantie en die uitspraak wil ik ook niet
accepteren.
 
 Tegen de heer Heerma zeg ik het volgende: hoewel de minister-president
inderdaad heeft gezegd dat wij dingen tegen elkaar moeten afwegen, moet ik
bekennen dat dit aan het eind van de besluitvorming niet heeft plaatsgevonden,
en ik zal zeggen waarom. Wij hadden vorige week, tijdens een nader debat,
afgesproken dat over rijksweg A73 nog voor de verkiezingen duidelijkheid zou
ontstaan. Doordat ik hecht aan overleg met regionale bestuurders was ik nog
niet zover met de besluitvorming over de Betuwelijn. Dan kun je daar dus niet
in samenhang een besluit over nemen, omdat je beide besluiten tegelijk moet
nemen als je dat in samenhang wilt doen. Dan kun je immers uitruilen, maar
dat kon in dit geval niet. Bovendien vind ik de A73 eerlijk gezegd in geen
verhouding staan tot de Betuwelijn en wat dat betreft, ben ik blij dat die
besluiten niet aan elkaar gekoppeld zijn.
 
 
 
 
 
 De heer Heerma (CDA):
 
 Ik mag na dit antwoord dus expliciet vaststellen dat bij de besluitvorming
over de A73 in het kabinet geen formele of informele afspraken zijn gemaakt
over aspecten die niet samenhangen met de A73. Aan die expliciete vaststelling
hecht ik.
 
 
 
 
 
 Minister Jorritsma-Lebbink:
 
 Nee, dergelijke afspraken zijn niet gemaakt. Dat mag u vaststellen.
 
 Gewoonlijk doen wij geen uitspraken over de RROM. Dat is niet meer dan
een adviesorgaan. Besluiten worden in dit land – en terecht –
nog altijd gewoon in de ministerraad genomen. Bovendien heeft de RROM geen
besluit genomen.
 
 
 
 
 
 De heer Heerma (CDA):
 
 Maar is er vanuit de onderraad RROM geen advies van de vakministers naar
de ministerraad gegaan?
 
 
 
 
 
 Minister Jorritsma-Lebbink:
 
 Nee, er is geen conclusie getrokken aan het eind van die RROM-vergadering
en er is dus ook geen advies naar het kabinet gegaan.
 
 
 
 
 
 De heer Heerma (CDA):
 
 Moet ik dan vaststellen dat het bericht dat de vakministers het eens waren,
door velen hier in het land – de schrijvende pers en anderen –
uit de lucht is gegrepen.
 
 
 
 
 
 Minister Jorritsma-Lebbink:
 
 Ik heb zojuist gezegd dat in de RROM geen conclusie is getrokken.
 
 
 
 
 
 De heer Heerma (CDA):
 
 Dan herhaal ik mijn vraag: moeten wij samen constateren dat het bericht
dat gecirculeerd heeft dat de vakministers het eens waren over de oostvariant,
uit de lucht gegrepen was?
 
 
 
 
 
 Minister Jorritsma-Lebbink:
 
 Er was geen formeel standpunt van de vakbroeders. Dat klopt.
 
 
 
 
 
 De heer Heerma (CDA):
 
 Ik kies dan toch voor de conclusies van de pers in dit debat.
 
 
 
 
 
 Minister Jorritsma-Lebbink:
 
 Daar was ik al bang voor.
 
 
 
 
 
 Minister De Boer:
 
 Mijnheer de voorzitter! Toen ik gisteravond de TV aanzette en van de heer
Bolkestein hoorde dat hij graag met mij een debat zou voeren, verheugde ik
mij daarover. Ik heb namelijk eigenlijk nog nooit een gesprek met de heer
Bolkestein gevoerd en het zou dus de eerste keer zijn. In de loop van de dag
werd mijn teleurstelling steeds groter, want dat debat met de heer Bolkestein
werd mij ontnomen, maar dat zal nu dus toch plaatsvinden. Gelet op de volgorde
van de sprekers zal ik echter eerst de heer Heerma beantwoorden.
 
 De heer Heerma heeft gevraagd hoe het eigenlijk zat met de vaststelling
van het streekplan. Zijn er bezwaren binnengekomen? De heer Heerma weet dat
er ten aanzien van het streekplan een procedure bestaat dat er een discussie
plaatsvindt in de provinciale planologische commissies voordat de zaak naar
de RPC gaat en voordat er in de staten besluitvorming plaatsvindt. Daar hebben
de inspecties uiteraard een voorbehoud gemaakt. Wanneer het
streekplan ons binnenkort zal bereiken, zullen wij het in de RPC behandelen.
Op dat moment zullen wij de situatie bekijken, al naar gelang de uitslag van
het debat van hedenmiddag.
 
 
 
 
 
 De heer Heerma (CDA):
 
 Een voorbehoud van ambtenaren van VROM en Verkeer en Waterstaat verrast
mij niet. Was dat een voorbehoud van inhoudelijke aard of van procedurele
aard?
 
 
 
 
 
 Minister De Boer:
 
 De inspectie kon toen niets anders doen dan het maken van een voorbehoud
van procedurele aard. Immers, de Kamer en wij moesten nog spreken. De heer
Heerma zou toch niet hebben gewild, dat de inspecties, vooruitlopend op een
discussie in de Kamer op basis van hun ideeën een voorbehoud hadden gemaakt?
Het laatste woord in dezen is aan de Kamer.
 
 
 
 
 
 De heer Heerma (CDA):
 
 Bij een andere gelegenheid moeten wij eens spreken over inhoudelijke voorbehouden
van inspecties in een bepaalde fase van de besluitvorming in het verleden.
Die gevallen zijn er natuurlijk wel.
 
 
 
 
 
 Minister De Boer:
 
 Het verleden is een andere periode dan het heden.
 
 Voorzitter! Het spijt mij buitengewoon dat de heer Bolkestein vanmiddag
niet aanwezig was, zulks vanwege de inhoudelijke discussie die wij met elkaar
hebben gevoerd. Ik ontkom er niet aan te herhalen wat ik straks naar voren
heb gebracht. Dat is voor sommigen vervelend, omdat zij het voor de tweede
keer horen. Ik heb geschetst wat de besluitvormingsprocedure wat mijzelf betreft
is geweest. Ik heb steeds gezegd, dat wanneer je zo'n ingrijpende aantasting
in het landschap moet plegen, je dan heel goed moet overwegen of je niet kunt
komen tot een bundeling. Bij west en bij oost was sprake van een aantasting.
Het is niet nodig om alles weer te herhalen. Bij bundeling kom je uit op oost.
Ik heb van meet af aan gezegd, dat ik absoluut tegen een autosnelweg op oost
bent. Vorige week hebben wij een variant besproken waarvoor ik had getekend.
Wij vonden allen dat Limburg, dat zozeer aandrong op een snelweg, gehonoreerd
zou moeten worden. Ik – en meer leden van het kabinet – had doorslaggevende
bezwaren tegen een autosnelweg op oost. Dat is echt een hele brute ingreep
in het landschap. Van daaruit zijn wij gisteren gekomen tot het compromis,
waarvoor ik mij niet schaam. Het is een goed compromis, waarbij wij met elkaar
gekozen hebben voor een tracé voor een autosnelweg op de westoever.
Tegelijkertijd is het een tracé dat zoveel mogelijk aansluit bij de
meest milieuvriendelijke variant uit de MER. Het compromis bond zowel de een
als de ander, het bracht zowel de een als de ander een stukje vreugde en wellicht
een stukje teleurstelling.
 
 Ik denk dat het goed is dat wij ons realiseren dat het in dit kabinet
gebruikelijk is, dat wij goed en open praten over die zaken die ons binden
en die ons scheiden. Als wij constateren dat er zaken zijn die ons scheiden,
dan proberen wij elkaar te bereiken. Het is in dit paarse kabinet een gegeven,
dat wij zoveel mogelijk naar buiten komen met één standpunt
dat door iedereen te verdedigen is. Het gaat hier om een standpunt dat door
mij volledig te verdedigen is.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19941995-54-3406-3409.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl