Voortzetting van de behandeling van:  - het wetsvoorstel Vaststelling van een nieuwe Geneesmiddelenwet (29359);  - het wetsvoorstel Wijziging van Hoofdstuk III van de Wet op de Geneesmiddelenvoorziening en van afdeling 5 van titel 7 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek (28494)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2005-2006, pag. 3703-3724

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

22-03-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

nr. 57, pagina 3703-3724

14-03-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29359Toon publicaties die dit dossier behandelen
Kamerdossier 28494Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Regeling van werkzaamheden (dinsdag 14 maart 2006)Pagina 3697-3700
Vragen van het lid Van Gent aan de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over fraude met Poolse vaklieden in de haven van Rotterdam (mondelinge vragenuur)Pagina 3694-3697
Vragen van het lid Gerkens aan de staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat over het bericht dat de Nederlandse Spoorwegen een apart veiligheidsteam gaat oprichten, waarmee de bevoegdheden van de conducteurs vervallen (mondelinge vragenuur)Pagina 3691-3694
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Regels inzake marktordening, doelmatigheid en beheerste kostenontwikkeling op het gebied van de gezondheidszorg (Wet marktordening gezondheidszorg) (30186), over: - de motie-Omtzigt c.s. over een plan voor regelvrije zones (30186, nr. 47); - de motie-Heemskerk/Omtzigt over gelijkwaardige positionering van de Inspectie voor de gezondheidszorg en de Nederlandse zorgautoriteit (30186, nr. 48); - de motie-Vendrik c.s. over een toezichtvisie (30186, nr. 49)Pagina 3700-3703
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 14 maart 2006)Pagina 3724-3726
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over discriminatie op de arbeidsmarkt, te weten: - de motie-Azough/Meijer over een plan van aanpak voor een dienst die wordt belast met het actief opsporen van discriminatie op de arbeidsmarkt (30300 VI, nr. 125); - de motie-Koser Kaya/Azough over het gebruiken van ervaringen uit het project Panel deurbeleid voor het verminderen van problemen rondom discriminatie in het uitgaansleven (30300 VI, nr. 126); - de motie-Koser Kaya c.s. over concrete doelen ten behoeve van een resultaatgericht arbeidsmarktbeleid voor allochtonen (30300 VI, nr. 127)Pagina 3700-3700
Presentie en opening (dinsdag 14 maart 2006)Pagina 3691-3691
Stemmingen over moties, ingediend bij het interpellatiedebat over de zaak-Kalou, te weten: - de motie-Dijsselbloem over voorwaarden voor versnelde naturalisatie van topsporters (29543, nr. 14); - de motie-Varela over de rol van het inburgeringsexamen bij de naturalisatie van mensen die een bijzondere betekenis voor Nederland kunnen hebben (29543, nr. 15); - de motie-Nawijn over het beleid inzake toepassing van artikel 10, tweede lid, van de Rijkswet op het Nederlanderschap (29543, nr. 16)Pagina 3700-3700
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Vaststelling van een nieuwe Geneesmiddelenwet (29359); - het wetsvoorstel Wijziging van Hoofdstuk III van de Wet op de Geneesmiddelenvoorziening en van afdeling 5 van titel 7 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek (28494)Pagina 3703-3724

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 264 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Vaststelling van een nieuwe Geneesmiddelenwet (29359);het wetsvoorstel Wijziging van Hoofdstuk III van de
Wet op de Geneesmiddelenvoorziening en van afdeling 5 van titel 7 van Boek
7 van het Burgerlijk Wetboek (28494).(Zie vergadering van 15 februari 2006.)De voorzitter:Het zou mij, de Kamer en de minister een lief ding waard zijn als de tweede
termijn voor de avond kon worden afgerond. Naar mijn idee moet dat mogelijk
zijn. De heer Rouvoet heeft mij gevraagd om hem te verontschuldigen voor dit
deel van het debat, omdat hij andere dringende verplichtingen voor de Kamer
heeft.De algemene beraadslaging wordt hervat.Mevrouw Kant (SP):Voorzitter. Ik ben mijn eerste termijn begonnen met drie hoofdpunten van
kritiek. Het eerste punt is dat er te weinig waarborgen zijn voor de onafhankelijkheid
van onderzoek tot voorschrijver. Het tweede is dat de kwaliteit dreigt te
moeten wijken voor marktwerking. Het gevaar bestaat dat dit ten koste gaat
van de veiligheid van de geneesmiddelen en van de volksgezondheid. Het derde
is dat de minister het punt van de agressieve marketingstrategie van de farmaceutische
industrie laat liggen. De minister heeft tijdens zijn beantwoording de grond
van mijn kritiek ten aanzien van die drie punten niet weggenomen.Ik heb een initiatiefnota ingediend over de onafhankelijkheid. De Kamer
zal dus op veel van die punten terugkomen. Dat neemt niet weg dat ik over
een aantal van die punten met de minister in gevecht moet gaan, omdat zij
in deze wet een rol spelen. In deze wet wordt de openbaarheid van onderzoeksrapporten
van het CBG geregeld. Daarmee wordt een grote stap voorwaarts gezet. Het beoordelingsrapport
van het CBG met de motieven die aan het advies ten grondslag liggen, moet
toegankelijk worden gemaakt voor het publiek. Alle vertrouwelijke gegevens
moeten voor het publiek niet inzichtelijk worden gemaakt. Wat wordt verstaan
onder vertrouwelijke gegevens? Worden alle onderzoeksgegevens openbaar? Komen
ook ruwe gegevens ter beschikking van onderzoekers? Wij weten allemaal dat
de industrie aan de hand van ruwe gegevens de cijfers kan weergeven op een
wijze die haar goed uitkomt. Het kan dan nodig zijn dat anderen onafhankelijk
over die ruwe gegevens beschikken om zaken te kunnen natrekken.De minister heeft gezegd dat het CBG in geval van twijfel het gezondheidsbelang
voor het bedrijfsbelang zal stellen. Kan het in geval van twijfel bijvoorbeeld
ook dit soort ruwe gegevens opvragen? Zo ja, zal het dat dan ook doen?Van de minister heb ik begrepen dat gegevens openbaar worden, ook indien
registratie bij het CBG wordt afgewezen. Dat is een goede zaak, al zit er
een flinke adder onder het gras. De minister twijfelde in eerste termijn immers
nog of de gegevens ook openbaar worden gemaakt als de zaak wordt teruggetrokken.
Dat blijkt niet het geval te zijn en dat is slecht. Meestal wacht een industrie
namelijk niet af of er een afwijzing komt. Als zij dat vermoedt, trekt zij
het verzoek tot registratie in. Dan hebben wij dus geen inzicht in de onderzoeksgegevens
die als het ware onder die stap liggen. Die kunnen uit maatschappelijk oogpunt
echter wel heel belangrijk zijn. Ik verzoek de minister om daarop te reageren.In het verleden werden niet alle onderzoeksresultaten aan de registratieautoriteit
overhandigd. Ik noem de onderzoeken naar antidepressiva bij kinderen als voorbeeld.
De enige manier om dat te voorkomen, is dat alle onderzoeken waarmee ooit
van start is gegaan, openbaar worden gemaakt. Zo is het altijd mogelijk om
na te gaan of een onderzoek in de lade is gestopt. Alle onderdelen worden
nu bij de CCMO geregistreerd. Uit het laatste jaarverslag blijkt dat nog geen
42% van de onderzoekers wil meewerken aan de openbaarmaking. Voor onderzoekers
van de farmaceutische industrie geldt dat dit slechts 12% is. Openbaarmaking
zou verplicht moeten worden gesteld. Wat is de reactie van de minister daarop?Veel geneesmiddelen voor kinderen worden voorgeschreven zonder dat er
onderzoek is gedaan naar de effecten en de bijwerkingen bij de doelgroep.
Antidepressiva vormen wederom een voorbeeld. Het is noodzakelijk dat dit wel
gebeurt. Het is goed dat er een Europese verordening komt, maar mij is nog
steeds niet duidelijk hoe het precies zal gaan. De minister stelt dat de Europese
verordening een aantal gemeenschappelijke elementen met die in de Verenigde
Staten zal bevatten. Daarover maak ik mij zorgen. Wat zijn de verschillen
en op welke punten zal de Europese verordening verder gaan dan die van de
VS? Ik ben van mening dat wij verder moeten gaan. Kan de minister mij geruststellen
door te zeggen dat Europa het beter zal doen?De minister zegt dat aan iedere aanvraag voor een handelsvergunning een
onderzoeksplan voor kinderen moet worden bijgevoegd. Zonder
onderzoeksplan en zonder de gegevens die daaruit eventueel voortkomen kan
niet worden geregistreerd. Voor mij blijft de vraag wat er precies wordt bedoeld.
Moeten de werkzaamheid en de veiligheid echt vaststaan of moeten die voldoende
zijn vastgesteld? Dat is bijvoorbeeld op dit moment in Amerika niet het geval.
De minister stelt dat indien nodig doordat nog onvoldoende gegevens beschikbaar
zijn over de veiligheid van het te onderzoeken middel bij volwassenen, uitstel
wordt verleend voor het uitvoeren van zo'n onderzoeksplan. Hoezo, nog onvoldoende
gegevens over veiligheid? Wordt er wel geregistreerd? U merkt dat het mij
nog niet duidelijk is. Ik wil graag van de minister weten of het goed is geregeld.
Ik blijf het absurd vinden dat de industrie dan vervolgens zes maanden extra
octrooi krijgt als het bedrijf gewoon doet wat het uit volksgezondheidsbelang
gewoon zou moeten doen. Uit het feit dat de industrie blijkbaar voor deze
terechte veiligheidsmaatregel moet worden beloond, blijkt dat economische
belangen een rol spelen en gezondheidsbelangen kennelijk onderhandelbaar zijn.
Dat is niet de manier waarop het zou moeten gaan. Ik zet wat dit betreft ook
grote vraagtekens bij de tien jaar extra dossierbescherming voor bestaande
geneesmiddelen, indien onderzoek bij kinderen wordt verricht. Dat is iets
wat maatschappelijk noodzakelijk is en niet beloond hoeft te worden.Mijn tweede hoofdpunt van kritiek was dat de kwaliteit dreigt te moeten
wijken voor marktwerking. Het gevaar is groot dat dit ten koste van de geneesmiddelenveiligheid
gaat. Het duidelijkst lag dit bij het voorstel van de minister om toe te staan
dat zelfzorgmiddelen ook buiten de apotheek en de drogisterij worden verkocht,
dus ook bij de supermarkt en de benzinepomp. De Kamer maakte zich hier terecht
breed ongerust over en is met allerlei alternatieven gekomen. De minister
voelde natuurlijk aankomen dat hij bakzeil zou moeten halen en is zelf met
een alternatief op de proppen gekomen, een soort compromis. Ik moet eerlijk
zeggen dat ik dat compromis van de minister geen compromis vind, maar het
slechtste van alle alternatieven die voorliggen. Het eerste voorstel van de
minister was uiteraard het allerslechtste, maar als ik overzie waarmee de
minister komt en welke alternatieven er vanuit de Kamer liggen, dan vind ik
het alternatief van de minister op dit moment het minst goede. Hij neemt wel
het voorstel over van alleen vrije verkoop bij de apotheek en de drogist,
maar zonder duidelijke wettelijke indelingscriteria aan te geven en zonder
minimale kwaliteitseisen aan de drogist te stellen. Ik vind dat gewoon te
mager.Hij licht ook een tipje op van de sluier over hoe de indeling eruit komt
te zien. Dat stelt mij niet erg gerust. Zie ik het goed dat vrijwel alle pijnstillers,
inclusief de NSAID's, in de vrije verkoop komen evenals de antihistaminica
die het reactievermogen kunnen beïnvloeden en hoestdranken met verslavende
opiaten? Is dat de kant die de minister op wil? Klopt het ook dat, zoals de
drogisten vrezen, een groot deel, misschien zelfs tot 90%, van de zelfzorgmiddelen
vrij verkrijgbaar worden? De minister heeft een voorstel gedaan dat nog moet
worden ingevuld. Ik wil graag meer inzicht in waar het in zijn ogen naartoe
zal gaan.Het zal de minister niet verbazen dat ik niet-overgaan tot een algemene
vrije verkoop het beste blijf vinden. Ik blijf dan ook bij de amendementen
die ik op dit punt heb ingediend. Ik vind die beter dan het voorstel waarmee
de minister nu komt. Ik wil geen middelen in de vrije verkoop en wel verplichte
certificering, ook voor drogisten. Drogisten en apotheken vragen hier om.
Ook wil ik weer terug naar verkoop van achter de toonbank. Geneesmiddelen
zijn geen snoepjes. Het belangrijkste probleem is dat consumenten weinig weten
over het juiste gebruik van zelfzorgmiddelen. Middelen kunnen soms ernstige
bijwerkingen hebben. Bovendien kan verkeerd gebruik leiden tot vergiftiging.
Pijnstillers vormen de meest risicovolle groep. Echter, ook eenvoudige maagzuurbinders,
maagzuurremmers en hooikoortsmiddelen kunnen schadelijk zijn. Het belangrijkste
probleem blijft toch de onwetendheid van de consument. Op dat terrein stel
ik met mijn amendementen zelfs verbeteringen voor van de situatie zoals die
nu is.Vrije verkoop zal volgens mij leiden tot een ongewenste groei van de consumptie,
tot een ongewenste toename van verkeerd gebruik en misbruik en vooral tot
het ondermijnen van het bewustzijn van consumenten dat geneesmiddelen geen
snoepjes zijn. Een belangrijke reden om het niet te doen, is dat er geen reden
is om het wel te doen. Welk doel dient de minister eigenlijk met zijn voorstel
om die middelen voor een deel in de vrije verkoop te gooien? Dat is mij helemaal
niet duidelijk. Er zit geen enkele maatschappelijke waarde aan de verkoop
van pijnstillers bij een benzinestation of supermarkt. Er zitten louter nadelen
aan.Het compromis van de minister om een extra categorie "alleen apotheekmiddelen"
in te voeren vond ik onnodig als je die categorie middelen gewoon op recept
verkrijgbaar laat zijn. Hier zit evenwel ook een addertje onder het gras,
zoals bleek toen ik er in eerste termijn naar vroeg. Het wordt namelijk voor
een belangrijk deel gewoon door Europa geregeld. Daar zit natuurlijk wel een
probleem. De nota van wijziging leidt er toe dat wij een waardevol instrument
kwijtraken. De kans bestaat dat Brussel toestaat dat bepaalde zelfzorgmiddelen
in de vrije verkoop gaan, maar als Nederland voorzichtiger wil zijn, moeten
wij de vrijheid hebben te bepalen dat bepaalde middelen niet buiten de apotheek
om mogen worden verkocht.De minister houdt vol dat artikel 19 niet in de wet thuishoort. Hij vindt
het een te rigide artikel, maar zelf komt hij met een hele lijst wettelijke
maatregelen, inclusief de aanwezigheid. Hij hinkt echter op twee gedachten.
Wat wil hij nu eigenlijk? Vindt hij het wel belangrijk dat de apotheker er
is? Zo ja, waarom regelt hij dat dan niet in deze wet? Of vindt hij dat wij
toch niet zo strikt moeten zijn? Zijn de kwaliteitseisen toch wat minder dan
nu in de wet wordt geregeld? Ik denk dat het laatste het geval is, maar de
minister kan niet op beide gedachten blijven hinken. Het lijkt mij heel verstandig
om het wel degelijk in deze wet te blijven regelen. De aanwezigheidseisen
zijn nu wel expliciet in de NAN geregeld, maar de KNMP wijst er terecht op
dat die richtlijn voorziet in incidentele toetsing achteraf door de inspectie
of de tuchtrechter. Terecht blijft de KNMP aandringen op een wettelijke regeling.
De overheid kan naleving van de richtlijn immers niet sanctioneren of algemeen
verbindend verklaren. Bovendien zijn niet alle apothekers aangesloten bij
de KNMP. Ik vind een algemeen bindend voorschrift wel noodzakelijk, zeker
nu de ketens van apotheken toenemen waarbij de verleiding groot kan zijn dat
slechts enkele apothekers meerdere en misschien wel hele ketens van apothekers
gaan bedienen. Dat kan leiden tot te weinig aanwezigheid en
onvoldoende kwaliteitsbewaking.Mijn fractie maakt zich ook grote zorgen over de nieuwe trend van financiële
verstrengeling tussen artsen en apothekers. Ook de KNMP constateert dat hier
sprake is van een zorgwekkende trend. Artsen nemen in toenemende mate een
financieel belang in apotheken waarnaar zij patiënten doorsturen. Dit
lijkt toch wel heel erg op koppelverkoop. De minister lijkt zich niet zulke
grote zorgen te maken, ook al vindt hij het niet aanvaardbaar. Artsen en apothekers
zouden zich niet aan algemeen geldende richtlijnen houden en de winstmarges
van apothekers zouden van invloed kunnen zijn op het voorschrijfgedrag. Dit
risico is echt levensgroot. Deze constructie biedt bovendien de farmaceutische
industrie weer nieuwe mogelijkheden. Dit soort financiële belangenverstrengeling
moet gewoon niet worden toegestaan.De bewaking van bijwerkingen blijft voor mijn fractie een zwaar punt.
Te veel mensen sterven door bijwerkingen van geneesmiddelen. De vrijwillige
registratie is totaal onvoldoende en leidt tot onderregistratie van deze bijwerkingen.
Daarom ook steun ik het amendement dat ertoe strekt om melding van ernstige
bijwerkingen verplicht te stellen. Beter nog is een effectief en onafhankelijk
bewakingssysteem voor bijwerkingen na registratie. Het Nederlands Bijwerkingen
Centrum Lareb is bezig met het ontwikkelen van een monitoringsysteem waarbij
nieuwe geneesmiddelen via de eerste uitgifte bij de apotheek direct kunnen
worden gevolgd als het gaat om bijwerkingen, dosering en gebruik. In eerste
termijn hebben wij daarvoor aandacht gevraagd. De minister geeft in zijn schriftelijke
antwoord aan dat het CBG in overleg is met Lareb over financiële ondersteuning
en dat het overwegend positief tegenover dit project staat. Maar waaruit bestaan
dan nog de aarzelingen? Waarom deze beslissing overlaten aan het CBG als het
zo'n goed initiatief is? Wil het CBG nog bepaalde voorwaarden stellen of zeggenschap
hebben? Ik vind dat het monitoringsysteem er gewoon moet komen en niet mag
stranden op financiële argumenten. Daarom dien ik de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat de meeste bijwerkingen pas aan het licht komen na registratie,
als een middel door vele duizenden mensen wordt geslikt;constaterende dat het Nederlandse Bijwerkingen Centrum Lareb voor enkele
nieuwe geneesmiddelen een Intensieve Monitoring Programma heeft opgezet waarmee
patiënten die dit middel gebruiken, worden gevolgd;overwegende dat dit een effectief middel kan zijn om ervoor te zorgen
dat bijwerkingen in een vroeg stadium worden opgespoord;verzoekt de regering, er zorg voor te dragen dat dit project wordt gefinancierd
en, indien nodig, wordt uitgebreid, en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Kant. Naar mij blijkt, wordt zij
voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 66(29359 /28494).Mevrouw Kant (SP):Voorzitter. Afgezien van een goede monitoring is fatsoenlijk onderzoek
naar bijwerkingen ook erg belangrijk, en vooral onafhankelijk onderzoek. Dat
moet dan ook onafhankelijk kunnen worden opgezet. Het is toch wel heel vreemd
dat wij dit eigenlijk volledig overlaten aan degenen die er zelf belang bij
hebben? Het is de slager die zijn eigen vlees keurt, en die heeft er toch
geen belang bij om te ontdekken dat het misschien toch niet zo heel erg goed
is? Er komen nu wel meer eisen aan de industrie op dit punt, maar tot nu toe
is echt onderzoek vaak traag of niet uitgevoerd. Bovendien zijn veel onderzoeken
uitsluitend bedoeld om geneesmiddelen in de pen van de huisarts te krijgen
en er niet echt op gericht om bijwerkingen fatsoenlijk boven tafel te krijgen.
Slechte resultaten worden soms achtergehouden – ik zei het net al –
en al te vaak geven fabrikanten pas toe dat er iets aan de hand is als het
echt niet meer anders kan. Veel deskundigen zijn het erover eens dat er een
onafhankelijk fonds zou moeten komen voor onderzoek naar bijwerkingen. Dat
bleek uit het rondetafelgesprek dat wij hier in de Tweede Kamer hebben georganiseerd,
maar ook uit hoorzitting die door het Engelse parlement is gehouden. Volgens
ons zouden wij daar een initiatief toe moeten nemen en daarom wil ik de volgende
motie indienen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat onderzoek naar bijwerkingen door de industrie te weinig
en te traag wordt uitgevoerd;constaterende dat uit voorbeelden van de laatste jaren blijkt dat het
onderzoek betaald door de industrie niet altijd onafhankelijk genoeg is;verzoekt de regering, een onafhankelijk fonds voor onderzoek naar bijwerkingen
in te stellen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Kant. Naar mij blijkt, wordt zij
voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 67(29359 /28494).Mevrouw Kant (SP):Voorzitter. Te uwer geruststelling, ik kom op mijn laatste punt en wel
de marketing van Kantde geneesmiddelen. Ik blijf het bijzonder, bijzonder
teleurstellend vinden dat de minister dit niet harder wil aanpakken. In Trouw
van 9 maart gaf hij naar aanleiding van de publicatie van het boek van
journalist Joop Bouma overigens zelf al aan eigenlijk helemaal niet zo gelukkig
te zijn met zelfregulering. Dat was voor mij een openbaring en ik was daar
blij mee, maar als hij dat vindt, moet hij er wel iets aan gaan doen. Hij
twijfelt of hij zelf wel tot zelfregulering zou zijn overgegaan. Zo ken ik hem niet! Als hij aan iets twijfelt en een andere manier beter
vindt, dan ken ik hem als een minister die daadkrachtig is, voor zijn eigen
mening staat en daadkrachtig beleid gaat uitvoeren. Nu zegt hij dat zijn voorgangers
dat nu eenmaal hebben besloten, dat hij het waarschijnlijk zelf niet gedaan
zou hebben – daar komt het eigenlijk toch wel op neer – dat hij
het allemaal ook niet zo goed vindt lopen, maar het toch maar even zo wil
laten! Zo ken ik de minister niet en daarom wil ik hem aansporen om op dit
punt gauw stappen te zetten. Vandaar de volgende motie.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat het reclametoezicht door de CGR onvoldoende en te passief
is;overwegende dat direct toezicht door de Inspectie wel goed functioneerde
en ook een zeer preventieve werking had;verzoekt de regering, de zelfregulering terug te draaien en het eerstelijnstoezicht
weer door de Inspectie te laten plaatsvinden,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Kant. Naar mij blijkt, wordt zij
voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 68(29359 /28494).Mevrouw Kant (SP):Voorzitter. Als reactie op dat eerder genoemde boek heeft de minister
eigenlijk aangegeven dat ook hij vindt dat het optreden van de Inspectie onvoldoende
is geweest. Nu zijn er twee nieuwe reclame-inspecteurs en zal het beter gaan,
maar ook deze minister weet dat dit niet genoeg zal zijn. De enige manier
om het toezicht echt preventief te laten werken, is als er echt actief aan
opsporing wordt gedaan en het niet wordt overgelaten aan zelfregulering. Het
valt echt niet te verwachten dat een sector zichzelf hard zal gaan aanpakken.De minister erkent ook dat de bewustwordingspotjes – ik noem die
altijd symptoomreclame – kunnen bijdragen aan medicalisering en dat
er veel te veel aan marketing wordt uitgegeven. Hij maakt zich zorgen over
de onafhankelijkheid bij de nascholing en het maken van behandelstandaarden.
Maar, vervolgens wordt daar niet naar gehandeld!De minister heeft aangegeven dat de inspectie op het punt van de nascholing
met een onderzoek komt. Ik krijg daar graag een nadere toelichting op, want
het lijkt mij erg belangrijk dat dit onderzoek er ook komt. De minister wil
ook dat artsen die de behandelrichtlijn opstellen openheid geven over de financiële
relaties met de industrie. Het zal u niet verbazen dat ik openheid niet genoeg
vind, maar ik ben wel benieuwd hoe de minister die openheid wil gaan bewerkstelligen.
Hij kan het wel zeggen, maar wat gaat hij eraan doen?Mevrouw Schippers (VVD):Voorzitter. Ik dank de minister voor zijn beantwoording. In eerste termijn
heb ik al aangegeven dat de VVD-fractie deze nieuwe wet ziet als een kans
om ook in het geneesmiddelenbeleid een aantal stappen te zetten die in het
belang zijn van de patiënt, zowel als het gaat om de kwaliteit als om
de betaalbaarheid. Daarvoor zijn in deze sector nieuwe prikkels nodig om de
juiste dynamiek te bewerkstelligen.De derde nota van wijziging heb ik met belangstelling gelezen. De VVD-fractie
heeft een sterke voorkeur voor het oorspronkelijke wetsvoorstel. Dit gaat
uit van een driedeling: uitsluitend op recept, niet op recept maar wel uitsluitend
via de apotheek en een vrije verkoop voor de overige zelfzorgmiddelen. Dit
voorstel maakt het mogelijk om geneesmiddelen uit de categorie uitsluitend
op recept over te hevelen naar de categorie zonder recept maar wel via de
apotheek. Zelfmedicatie onder begeleiding is in een aantal gevallen goed denkbaar
en te verkiezen, maar met de derde nota van wijziging is de drempel hiervoor
verhoogd, omdat de drogisterij geen inzicht heeft in de verdere medicatie
van de patiënt en dus de begeleiding niet kan invullen.De VVD-fractie geeft de voorkeur aan de derde nota van wijziging boven
het amendement van de heer Buijs en mevrouw Arib, omdat dit gedetailleerde
criteria bevat die onzes inziens niet in de Geneesmiddelenwet thuishoren.
Deze wet bevat alleen algemene uitgangspunten voor de geneesmiddelen uitsluitend
op recept en niet-receptplichtige geneesmiddelen. Al met al vinden wij de
nota van wijziging acceptabel, maar wel tweede keus.Ook na de gedachtewisseling in eerste termijn houden wij vast aan het
vervallen van artikel 19, of wel het vervallen van de "een-vent-per-tent"-
of "een-mevrouw-per-gebouw"-regel. Eigenlijk heeft niemand mij kunnen
uitleggen wat het verschil is tussen een apotheker met een grote apotheek
met 5000 patiënten in de stad en een apotheker met twee in een landelijk
gebied met ieder 2000 patiënten. De argumenten die ik verder in eerste
termijn heb gegeven, staan wat ons betreft nog recht overeind.De KNMP heeft ons in een brief laten weten dat de overheid het niet naleven
van de NAN als een privaatrechtelijke norm niet kan sanctioneren. Apothekers
die niet bij de KNMP zijn aangesloten, zijn volgens de KNMP niet gebonden
aan de privaatrechtelijke norm die de NAN is. Dit zou betekenen dat de NAN
niet algemeen geldend is. In mijn beleving is de NAN de invulling van de verplichtingen
die de Kwaliteitswet zorginstellingen stelt. Eigenlijk is het de gouden kwaliteitsstandaard
van de beroepsgroep, is dus iedere apotheker, lid van de KNMP of niet, gebonden
aan de eisen die in de NAN worden gesteld en zal de inspectie ook toezien
op de naleving van deze normen door iedere apotheker. Het baart ons zorgen
als de beroepsvereniging, in dezen de KNMP, stelt dat de NAN geen bindende
veldnormen zijn zoals de minister stelt, maar alleen bindend zijn voor leden
van de KNMP. Ik krijg hierover graag volstrekte helderheid van de minister.De heer Vendrik (GroenLinks):Stel dat de KNMP gelijk heeft en dat de NAN-normen niet juridisch afdwingbaar
bindend zijn voor apothekers die niet bij de KNMP zijn aangesloten? Wat dan?Mevrouw Schippers (VVD):Dan moeten wij hier iets aan veranderen. Ik ga ervan uit dat dit wel het
geval is, maar anders hebben wij een probleem.De heer Vendrik (GroenLinks):Dan zouden wij het zo moeten regelen dat die normen wel bindend zijn voor
al diegenen in Nederland die zich apotheker mogen noemen?Mevrouw Schippers (VVD):Ik ga ervan uit dat dit nu het geval is, maar als dit niet het geval is,
moeten wij bezien hoe wij dit probleem kunnen oplossen.De heer Vendrik (GroenLinks):Zou het dan tot nader order niet verstandiger zijn om artikel 19 van de
WOG in de nieuwe wet op te nemen?Mevrouw Schippers (VVD):Nee, dit lijkt mij niet, want ik ga ervan uit dat de minister hierover
helderheid verschaft. De NAN is niet van gisteren. Als hierover onduidelijkheid
bestaat, verwacht ik dat de minister in tweede termijn volstrekte duidelijkheid
kan verschaffen.Ik geef graag nog een extra toelichting op mijn amendement dat het voorschrijven
van specialistische verpleegkundigen mogelijk moet maken onder de voorwaarden
die ik in eerste termijn heb genoemd, te weten aan reeds gediagnosticeerde
patiënten, volgens protocollen en standaarden en alleen op het terrein
van het eigen specialisme. Ook in het algemeen overleg over de Wet BIG werd
gedaan alsof dit uit de lucht komt vallen en wij dit even snel willen regelen
zonder dat duidelijk wordt hoe een en ander is ingekaderd. Dit is echt onzin.
Al vanaf het begin van mijn Kamerlidmaatschap is de taakherschikking en de
taakdifferentiatie een onderwerp van gesprek in de vaste commissie voor Volksgezondheid,
Welzijn en Sport. Daarover wordt dus al jaren gepraat en in deze context maakt
de voorschrijfbevoegdheid ook al jaren deel uit van deze discussie. In deze
jaren is goed nagedacht over de noodzaak om de praktijk die nu veel te breed
is, bij te sturen en in te kaderen. Doen wij dit niet, dan gaat dit ten koste
van de kwaliteit; er wordt nu veel te breed door onbevoegden feitelijk voorgeschreven.
Of het gaat ten koste van de ontwikkelingen van taakherschikking en taakdifferentiatie
en dan moeten wij de hele zaak terugdraaien, maar extramuralisatie, de opkomst
van thuiszorgtechnologie, toenemend "evidence based" werken, een
groeiend aantal protocollen en standaarden, een sterke stijging van het laag
complexe werk en routinematig werk, kortom, de ontwikkelingen in de zorg in
de laatste jaren, nopen tot aanpassing van de bevoegdheden.Mijn voorstel is ook kwalitatief zeer verantwoord. Ik heb het expliciet
over gespecialiseerde verpleegkundigen en niet over alle verpleegkundigen,
en ik laat de diagnose bij de arts die daarin bekwaam is. Waarom heb ik mijn
voorstel gedaan bij de behandeling van het wetsvoorstel over de nieuwe Geneesmiddelenwet
en niet bij de behandeling van de Wet BIG? De Wet BIG kent op dit moment geen
voorschrijfbevoegdheid als zogenaamde voorbehouden handeling. Dan kan die
bevoegdheid niet geïsoleerd worden opgenomen voor in dit geval verpleegkundigen
alleen, maar moet dat ook gebeuren voor artsen, tandartsen en verloskundigen.
Dat was de achtergrond van mijn amendement bij de behandeling van dit wetsvoorstel.
Om de voorschrijfbevoegdheid en de voorwaarden waaronder zij geldt, in een
keer goed te regelen, ben ik bezig met een amendement ter vervanging van mijn
eerste amendement terzake. Dat amendement regelt dit zowel in de nieuwe Geneesmiddelenwet
als in de Wet BIG op een goede manier en neemt de dokterstas mee. Met dat
amendement wordt de kwaliteit gewaarborgd en kunnen de nieuwe ontwikkelingen
die wij ook graag zien, volop doorgang vinden.De heer Buijs (CDA):Er is geen discussie over mijn steun voor uw voorstel, alleen over waar
het toe moet leiden, over de terreinafbakening en de afbakening van verantwoordelijkheden.
Er is een aantal zaken dat expliciet in de Wet BIG geregeld moet worden, niet
het voorschrijven zelf, maar de terreinafbakening. Hoe wilt u die volgorde
effectueren? Wilt u in algemene zin zeggen: de verpleegkundige specialist
krijgt voorschrijfbevoegdheid, ik neem het vast op in de Geneesmiddelenwet
in afwachting van de nadere uitwerking van de Wet BIG? Of zegt u op het moment
dat de Geneesmiddelenwet gepasseerd is: gaat uw gang maar?Mevrouw Schippers (VVD):Het gaat mij niet om de verpleegkundige specialist, maar om de specialistische
verpleegkundige. Dat lijkt een detail, maar de eerste is een "nurse practitioner",
en daar moeten wij nog een regeling voor in de Wet BIG opnemen. Dat wil ik
hier niet doen. Het gaat mij hier puur om de specialistisch verpleegkundige
die in de praktijk al jaren deze voorschrijfbevoegdheid uitoefent. Het geval
is nu dat een heleboel anderen die niet bekwaam zijn, ook die bevoegdheid
uitoefenen. Dat wil ik niet formaliseren, maar voor de specialistische verpleegkundige
die in de praktijk al jaren diabetespatiënten begeleidt en daarin haar
taken uitstekend vervult, wil ik de wet de praktijk laten volgen.De heer Buijs (CDA):Ik ben het eens met uw omschrijving specialistische verpleegkundige. Het
gaat mij om het volgende. Als u dit morgen in de wet opneemt, dan moet u toch
weten waar de eindverantwoordelijkheden liggen en waar de terreinafbakening
is. Hoe organiseert u dat dan?Mevrouw Schippers (VVD):Het eerste amendement dat nu voorligt, heeft alleen betrekking op de Geneesmiddelenwet.
Het nieuwe amendement zal dat in de Wet BIG ook behoorlijk regelen.De heer Buijs (CDA):Dat betekent dus dat de Wet BIG in ieder geval...Mevrouw Schippers (VVD):...meteen wordt aangepast. Dat amendement zit nog even vast op een juridische
term. U krijgt het waarschijnlijk morgen.Mevrouw Arib (PvdA):Vorige keer heb ik ook een kritische opmerking gemaakt over het amendement
van collega Schippers. Anderhalve week geleden is een onderzoek verschenen
naar de taakverdeling tussen arts en verpleegkundige. Daarin werd ook gewaarschuwd
dat het wachten is tot het een keer mis gaat. Men houdt zijn hart vast dat
het mis kan gaan als een aantal taken wordt overgedragen aan verpleegkundigen.
Het verbaast mij dan ook dat u nu snel iets wilt regelen. Ik ben het met u eens dat het geregeld zou moeten worden, maar deelt u niet mijn
mening dat dit zorgvuldig moet gebeuren? Meent u niet ook dat dit onderdeel
zou moeten uitmaken van de brede discussie over de taakverdeling tussen arts
en verpleegkundige?Mevrouw Schippers (VVD):Snel regelen is een relatief begrip. Wij zijn hier nu al tweeënhalf
jaar over aan het praten. U mag dat snel vinden, ik vind het eigenlijk eerder
traag. In de huidige situatie kunnen wij inderdaad wachten tot het misgaat.
Wij weten immers allemaal wat de praktijk is en wij weten ook allemaal dat
de wet dat niet afdekt. Daar wil ik nu juist een einde aan maken. Ik vind
het tamelijk onverantwoord om de huidige situatie gewoon door te laten lopen
en te zeggen: wij hebben nog tweeënhalf jaar nodig voor deze discussie,
om het eindelijk eens goed te regelen in de wet. Wij moeten heldere bevoegdheden
regelen die iedereen ook daadwerkelijk kan uitoefenen.Mevrouw Arib (PvdA):Volgens mij klopt het uitgangspunt niet. Er wordt nu ook vanuit de lobby
van verpleegkundigen gezegd dat het allang praktijk is en dus wettelijk moet
worden geregeld. Ik vind dat je eerst moet kijken wat er nu al gebeurt, terwijl
het volgens de wet helemaal niet mag, en of dat verantwoord is. Op basis daarvan
moeten wij beslissen of het wettelijk moet worden vastgelegd of niet. Dat
het allang gebeurt, vind ik eigenlijk geen argument.Mevrouw Schippers (VVD):In de praktijk vinden er allerlei zaken plaats die wij liever niet zouden
zien en daar willen wij het liefst zo snel mogelijk een einde aan maken. Praktijk
alleen is echter niet genoeg. Er moet goed over zijn nagedacht en gediscussieerd.
Daar zijn wij al tweeënhalf jaar mee bezig en dat lijkt mij meer dan
genoeg. Ik zou er niet graag nog eens tweeënhalf jaar aan vast willen
plakken.Wij hebben heel veel brieven gekregen over de financiële verstrengeling
tussen artsen en apothekers. De casus van de apotheek in Boxmeer die is opgezet
door negen van twaalf huisartsen in die gemeente is mij verschillende malen
toegezonden. De apotheek is opgezet als een commanditaire vennootschap waarin
de huisartsen stille vennoten zijn. Zij houden zich dus niet bezig met de
exploitatie van de apotheek. De vennootschap heeft hiervoor een apotheker
in dienst. De huisartsen hebben wel geïnvesteerd in de apotheek en delen
in de winst. De concurrerende apotheker is naar de rechter gestapt en die
heeft de bezwaren van de hand gewezen. Zij is nu in hoger beroep gegaan.Over zaken die onder de rechter zijn, doen politici over het algemeen
geen uitspraken. De centrale en meer algemene vraag waarvoor deze casus als
illustratie kan dienen, is of hier sprake is van een gewenste ontwikkeling
ten bate van de patiënt. Officieel zijn de taken gescheiden, maar indirect
kan toch sprake zijn van belangenverstrengeling. De winst van de apotheek,
die ook ten goede komt aan deze huisartsen, houdt immers direct verband met
wat wordt voorgeschreven en afgeleverd. Indirecte sturing door onderlinge
verbondenheid is niet uit te sluiten.Deze constructie is echter ook een weerslag van de veel sterkere samenwerking
in de eerste lijn tussen verschillende beroepsgroepen. Ik denk dat er uiteindelijk
ook veel meer samen wordt opgetrokken, zowel inhoudelijk als in contractonderhandelingen
met zorgverzekeraars. Deze ontwikkeling is eigenlijk een exponent daarvan.
Als zo'n samenwerkingsverband zijn positie gebruikt door bijvoorbeeld te veel
te dure geneesmiddelen voor te schrijven en af te leveren waar goede alternatieven
voor zijn, grijpt de zorgverzekeraar als het goed is in. Het aantal participerende
huisartsen is wel behoorlijk, want negen van de twaalf zijn betrokken. Is
dit wel toegestaan op basis van wat wij vorige week bij de behandeling van
de Wet marktordening gezondheidszorg hebben besloten? In mijn ogen is dat
niet het geval of op zijn minst twijfelachtig. Mijn afwijzing heeft betrekking
op kartelvorming, niet op het principe op zich. Ik hoor graag de mening van
de minister hierover.De minister schrijft dat hij mijn amendement op stuk nr. 31 over het voorschrijven
via internet aan personen met wie de arts geen behandelrelatie heeft, steunt.
Hij merkt echter ook op dat de tekst moet worden gewijzigd om de bedoeling
uit de toelichting beter in de wet te verankeren. Ik zal daar uiteraard naar
kijken. Het is belangrijk dat de criteria de patiënt hebben gezien, de
patiënt niet kennen en het inzicht in het medicatiedossier niet worden
gestapeld. Bij een ongeluk ver van huis kan een arts een hem onbekende patiënt
zien en deze zonder inzicht in het dossier behandelen. Het elektronisch medicatiedossier
bestaat immers nog niet. Het is dus of/of wat ons betreft.Ik ben bereid om mijn amendement op stuk nr. 32 aan te passen op het onderdeel
dat verpleegkundigen bevoegd worden om geneesmiddelen ter hand te stellen. "Ter
hand stellen" is blijkbaar een bijzondere Nederlandse term die alleen
betrekking heeft op de apotheekhoudende die levert aan de patiënt. Verpleegkundigen
en artsen dienen toe. Ik wil natuurlijk de wet niet in de war schoppen door
termen anders in te vullen. Het gaat ons erom dat de toedieningsbevoegdheid
helder wordt vastgelegd. De uitlevering van geneesmiddelen in instellingen
valt dan dus ook onder toediening. Of en, zo ja, waar is deze toediening in
de wet geregeld? Het tweede deel van dit amendement betreft informatieverstrekking
aan verpleegkundigen. De minister heeft het in zijn brief over gunstbetoon.
Het amendement beperkt zich echter tot informatievoorziening. Dat is de bedoeling
en niet meer dan dat. Als het anders moet worden verwoord, is mij dat ook
best.De inzet van het amendement op stuk nr. 36 was dat apotheekhoudende huisartsen
eenvoudige middelen nog zelf kunnen bereiden. Het gebeurt steeds minder, maar
het gebeurt nog wel. De verschuiving naar gespecialiseerde bereidingsapotheken
is ons bekend. Dit amendement is bedoeld om te voorkomen dat zaken die goed
lopen, maar wel teruglopen, worden geblokkeerd. Wij zien hierin geen nieuwe
ontplooiingsmogelijkheden of iets dergelijks. Ook hier bedoelen wij niets
meer dan dit.Het amendement op stuk nr. 36 gaat over de indicatie die wordt gezet in
het elektronisch medicatiedossier dat toegankelijk is voor de apotheker. Ik
hecht heel veel waarde aan dit amendement. Voor de kwaliteit van de zorgverlening
door de apotheker is dit een echt een stap die moet worden gezet. Het is omslachtig
om nog voor de resterende maanden te regelen dat de indicatie op het recept
wordt vermeld. Het emd wordt immers per 1 januari 2007 in gebruik genomen.
Daarmee vervalt de noodzaak echter niet. De KNMG heeft ons geschreven dat
de inhoud van het emd aan zelfregulering moet worden overgelaten en dat een
indicatie in het emd kan, maar niet hoeft worden opgenomen.
Dat ben ik niet met de KNMG eens. In het belang van een goede zorgverlening
aan de patiënt moet dit juist wel. Ik ben van mening dat dit wel thuishoort
in de nieuwe Geneesmiddelenwet.Wij spreken hier ook over wie mag verstrekken en verkopen en de relaties
tot elkaar in de keten. Het wordt echter wel ingewikkeld als de termen en
wat daarmee wordt bedoeld op dit moment voor de wetgever onbekend zijn. Het
elektronisch medicatiedossier is juridisch nog niet bekend. Wat is daarvan
nu het probleem? Zodra de nieuwe wet ingaat, krijgt deze term automatisch
invulling.Mevrouw Arib (PvdA):Voorzitter. Voordat ik zal ingaan op het amendement, kom ik terug op een
opmerking van de minister in de eerste termijn. Hij heeft toen gezegd dat
het onze taak is door de lobby's en de gevestigde belangen heen te kijken.
Wij moeten vooral onderzoeken wat het belang van de consument en de patiënt
is. Door de manier waarop hij dit zei, riep hij de vraag op of de Kamerleden
in dit geval wel een eigen oordeel hadden of deden wat de lobby van de KNMP
hen voorschreef. Dit was niet zomaar een opmerking. De Volkskrant heeft vandaag
ook een artikel gewijd aan de machtige lobby van apothekers en drogisten en
de invloed die zij uitoefenen op Kamerleden. Ik wil van de minister vernemen
wat hij uiteindelijk vindt. Vindt hij dat Kamerleden zwaar zijn belobbyd en
dat zij daar niet doorheen hebben gekeken of heeft hij opnieuw geen draagvlak
voor een beslissing weten te vormen, ziet hij dat hij zijn zin niet zal krijgen
en probeert hij nu anderen, in dit geval de Kamer, daarvan de schuld te geven?De KNMP, de drogisten en anderen hebben gelobbyd, zoals dat bij elk wetsvoorstel
hoort. Het is legitiem dat mensen voor hun belangen opkomen, maar belangrijk
is wat daarmee wordt gedaan. Het is ook de taak van de Kamerleden, in dit
geval de volksvertegenwoordigers, om te luisteren. Uiteindelijk weegt de Kamer
af wat zij hier wel of niet mee doet. Het is dan ook heel flauw om te insinueren
dat de Kamer beïnvloed is.De PvdA-fractie pleit voor het behoud van artikel 19 en voor een wettelijke
regeling voor beroepenscheiding. Ik zal daarop straks terugkomen. Ik herinner
de minister er wel aan dat de PvdA-fractie het niet eens is met opname in
de WGBO zolang de apotheker niet puur als zorgverlener werkt, dat de PvdA-fractie
telkens heeft gevraagd om een heldere tariefstructuur en openheid over wat
een apotheker nu eigenlijk verdient en dat de PvdA-fractie de minister ontelbare
malen heeft gevraagd in te grijpen en het premiegeld, dat nu in de vorm van
bonussen en kortingen verdwijnt in de zakken van de vele apothekers, aan de
zorg te besteden. Het is duidelijk dat wij blijven vasthouden aan het amendement
om artikel 19 te behouden, dat wij met de heer Buijs hebben ingediend.Ik kom op het amendement over beroepenscheiding. Zoals de minister heeft
kunnen zien, heb ik de vorige week nog een nieuw amendement ingediend over
beroepenscheiding. Ik heb gezien dat mevrouw Koşer Kaya dit punt in
haar eerste termijn heeft genoemd. Over dit amendement hebben andere Kamerleden
ook iets gezegd. Het is ingegeven door de huisartsen in Boxmeer, die via een
slimme juridische constructie een apotheek hebben en deze natuurlijk bevoordelen
ten koste van de bestaande apotheek. Ik noem Boxmeer omdat de betreffende
apotheker heeft gemaild en ons daarover heeft gebeld. Na indiening van het
amendement heeft ook de KNMP een oproep gedaan tot een wettelijke beroepenscheiding.
Iedereen heeft kunnen lezen hoe ver de beïnvloeding reikt en het lijkt
mij logisch dat wij wettelijk regelen dat een huisarts onafhankelijk voorschrijft
en dat wij dat waarborgen door de belangenverstrengeling te verbieden. Wat
mij betreft behoort het belonen van normale diensten die de service aan de
patiënt ten goede komen daarbij. Mocht daarover echter onduidelijkheid
zijn, mevrouw Koşer Kaya heeft daarover immers een amendement ingediend,
dan lijkt het mij goed daarover met elkaar te overleggen. Misschien kunnen
de amendementen in elkaar worden geschoven. Uiteindelijk gaat het om het doel
dat men ermee wil bereiken.Dat de minister dit weer via zelfregulering wil laten regelen, stelt mij
teleur. Wij spreken nu over een nieuwe Geneesmiddelenwet en hebben nu de mogelijkheid
om belangenverstrengeling wettelijk te voorkomen. Waarom zouden wij wachten
tot de minister na het zomerreces meldt dat zelfregulering onvoldoende effect
heeft?Dan kom ik bij de nota van wijziging. De minister komt met een compromis: één
categorie is uitsluitend verkrijgbaar bij de apotheek, één klein
deel veilige geneesmiddelen komt in de vrije verkoop en één
categorie geneesmiddelen wordt bij de apotheek en de drogist verkocht. Met
dit compromis komt de minister de Kamer een klein beetje tegemoet. Het grootste
deel van zijn oorspronkelijke categorie "algemene verkoop" schuift
hiermee naar de categorie "uitsluitend apotheek en drogist". Ik
ben blij dat het CBG in staat is om deze drie groepen te onderscheiden en
daarmee een veilige situatie voor de consument te creëren. Ik wil graag
van de minister een harde toezegging op dit punt, omdat collega Buijs en ik
daarover een amendement hebben ingediend. Verder wil ik de toezegging dat
er wettelijke criteria worden omschreven. Ik hoor graag een reactie van de
minister. Op basis van zijn antwoorden zullen wij beoordelen of wij akkoord
gaan of niet.Mevrouw Kant (SP):Een terechte vraag, maar het verbaast mij dat mevrouw Arib toch redelijk
positief is over de voorstellen van de minister, want het is volstrekt onduidelijk
om welke middelen het gaat en hoe die indeling wordt gemaakt. De minister
geeft wél een inkijkje, het gaat namelijk om hoestdranken, pijnstillers,
middelen waarin opiaten zitten en zelfs middelen die het reactievermogen kunnen
verminderen. Die middelen komen allemaal in de vrije verkoop. Ik had de indruk
dat de PvdA-fractie daar niet zo voor was.Mevrouw Arib (PvdA):Ik wil niet op de stoel van het CBG gaan zitten. Als het CBG aangeeft
welke middelen wel en welke niet in de vrije verkoop kunnen, en als de veiligheid
van de patiënten wordt gegarandeerd – en dat moet de minister aangeven
in zijn tweede termijn, anders houden wij vast aan het amendement –
wil ik daarnaar kijken. Ik zeg niet op voorhand dat de minister niet genoeg
doet. Als op basis van wetenschappelijk en CBG-oordeel wordt gezegd dat een
middel veilig is qua dosering, verpakking en werkzame stof, ga ik er niet
voor liggen.Mevrouw Kant (SP):Laat ik mijn vraag omkeren. Waarom zouden wij risico's nemen? Waarom is
mevrouw Arib er überhaupt voor dat dit soort zelfzorgmiddelen in de vrije
verkoop komen? Dat heeft toch helemaal geen voordelen?Mevrouw Arib (PvdA):Middelen die in combinatie met andere middelen gevaar opleveren, of contrageïndiceerd
zijn bij zwangeren en dergelijke, mogen absoluut niet in de vrije verkoop.
Maar als er middelen zijn die helemaal onschuldig zijn, wil ik luisteren naar
de argumenten.Mevrouw Kant (SP):Middelen die helemaal onschuldig zijn, bestaan niet. Dat is juist het
probleem. Het zijn zelfzorgmiddelen. Het zijn hoe dan ook geneesmiddelen.
Inderdaad zijn die vrij verkrijgbaar zonder recept, maar het blijven geneesmiddelen.
Mevrouw Arib geeft geen antwoord op mijn vraag wat het voordeel ervan is om
die middelen in de vrije verkoop te doen. Laten wij daarmee gewoon geen risico's
nemen! Laat mevrouw Arib gewoon het amendement steunen van de SP-fractie om
alle middelen bij de apotheek en de drogist te houden.Mevrouw Arib (PvdA):Als de minister mij niet overtuigt, ga ik zeker het amendement van de
SP-fractie steunen.Ik kom bij een aantal amendementen die ik heb ingediend in verband met
de veiligheid van geneesmiddelen. Het gaat dan met name over de verkorting
van de termijn van de handelsvergunning, over de aanpassing van de bijsluiter
en over het sneller melden van ernstige bijwerkingen. Ik ben geen jurist,
maar ik krijg toch een ongemakkelijk gevoel bij de reactie van de minister.De minister constateert terecht dat de amendementen zijn ingegeven door
de gedachte aan veiligheid voor de consument. Eigenlijk komt het erop neer
dat er een stukje veiligheid wordt ingeleverd om maar te kunnen voldoen aan
een Europese richtlijn. Ik voel daar niet veel voor.De minister schrijft dat lidstaten in beginsel niet mogen afwijken van
de inhoud van een richtlijn. Wat bedoelt hij met "in beginsel"?
Hoe hard is dit verhaal van de minister juridisch? Ik hoor graag zijn reactie
hierop. In het amendement op stuk nr. 42 wordt niet alleen de tweejaarlijkse aanpassing
van de bijsluiter geregeld. Het is dus niet overbodig, zoals de minister schrijft.
De nadruk in dit amendement ligt op de verplichting voor de fabrikant om wijzigingen
in de bijsluiter op de buitenkant van de verpakking aan te geven en apothekers
in de gelegenheid te stellen om oude verpakkingen aan te passen met een sticker
op het doosje. Een patiënt die een geneesmiddel chronisch gebruikt, zal
de bijsluiter niet iedere keer opnieuw lezen. Als een bijwerking na langdurig
gebruik bekend wordt en voortaan op de bijsluiter wordt vermeld, moet zo'n
patiënt daar extra op geattendeerd worden.De minister voelt ook weinig voor mijn amendement over het verplicht melden
van bijwerkingen aan Lareb. Ik vind zijn argumenten echter niet sterk en ben
daar dan ook niet door overtuigd.Ik ben geen voorstander van opneming van de apotheker in de WGBO. Misschien
kan ik beter zeggen dat ik daar nog geen voorstander van benwant ik steun
apothekers in hun wens om zich meer te gaan opstellen als zorgverlener. Zolang
er echter nog geen sprake is van scheiding van handel en zorg, vind ik dat
de apotheker niet thuishoort in een wet die alleen gericht is op zorgverleners.
Je zou kunnen zeggen dat ik dat iets te veel eer vind voor personen die weliswaar
een belangrijke rol spelen in de zorgverlening, maar die daarnaast nog steeds
een riant inkomen genereren uit bonussen en kortingen. Het geld dat apothekers
aan de zorg onttrekken, doet af aan hun zorgverlenerschap. Pas als handel
en zorg zijn gescheiden, is de apotheker voor mij een zorgverlener en vergelijkbaar
met een arts. Pas dan hoort hij in de WGBO. Om toch kwaliteitseisen vast te
leggen, heb ik gekozen voor het amendement op stuk nr. 38. Verder dien ik
de volgende motie in om de minister te bewegen tot een iets actievere rol
ten aanzien van het stimuleren van de scheiding van handel en zorg.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat in het huidige zorgsysteem de apotheker zowel zorgverlener
als zorginkoper is;van mening dat apothekers als onafhankelijke zorgverleners een essentiële
rol in patiëntenzorg dienen te vervullen;verzoekt de regering, een begin te maken met de scheiding van taken van
de apotheker en de Kamer vóór 1 september 2006 hierover
te informeren,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Arib. Naar mij blijkt, wordt zij
voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 69(29359 /28494).Mevrouw Arib (PvdA):Voorzitter. Ik kom op Aribde geneesmiddelenbewaking. Ik heb net al kort
aangegeven dat de plicht om een en ander te bevorderen nu bij de minister
ligt. Dit betekent dat de minister uiteindelijk degene is die
Lareb aanstuurt en financiert. In de praktijk blijkt dat meldingen van bijwerkingen
het gemakkelijkst terechtkomen bij Lareb. Om die situatie in de praktijk een
basis te geven, lijkt het mij goed om de bevorderingsplicht bij de minister
te laten en niet over te hevelen naar het CBG. Het amendement op stuk nr.
52 heeft daarom mijns inziens wel een functie.In mijn interruptie van mevrouw Schippers heb ik eigenlijk al mijn mening
laten horen over de voorschrijfbevoegdheid van verpleegkundigen. Zoals ik
al eerder heb laten weten, ben ik niet voor het toekennen van een voorschrijfbevoegdheid
aan alle verpleegkundigen. Ik begrijp dat voorstellen voor een wetswijziging
vooruitlopen op de aanstaande regeling voor de verpleegkundig specialist.
Dat lijkt mij al voldoende om nu niet te besluiten tot een voorschrijfbevoegdheid
voor verpleegkundigen. Ik vind dat wij daartoe pas in staat zijn als bekend
is aan welke eisen de verpleegkundig specialist moet voldoen. De minister
heeft tijdens het algemeen overleg over de Wet BIG op 8 maart jongstleden
toegezegd dat hij een uitgebreide brief zal sturen waarin onder meer wordt
ingegaan op de vraag waar welke bevoegdheden zijn geregeld. Hij zal ook de
inspectie een circulaire laten maken waarin in het kader van de WOG uitdrukkelijk
wordt toegelicht wat wel en niet is toegestaan en wat bij overtreding de consequenties
zijn. Het lijkt mij goed om daarop te wachten.Mevrouw Schippers (VVD):Mijn amendement – zowel datgene wat er ligt, als datgene wat er
komt – gaat over de specialistische verpleegkundigen, niet over verpleegkundig
specialisten. Dat zijn de nurse practitioners en daar komt een aparte regeling
voor. Aangezien daar steeds verwarring over is, wil ik dat even opmerken.Mevrouw Arib (PvdA):Het is goed dat u dat zegt, maar ik blijf dezelfde mening toegedaan.Bij reclame en gunstenbetoon heeft mijn collega Agnes Kant uitgebreid
stilgestaan. Joop Bouma beschrijft in zijn boek de te grote invloed van de
farmaceutische industrie op het voorschrijven door huisartsen. Ik mag overigens
hopen dat de huisarts die in Nova over zijn binnengeharkte geschenken en snoepreisjes
vertelde, niet representatief is voor de huisarts in Nederland. Zijn bijdrage
schaadt het beeld dat ik van een huisarts heb, maar misschien ben ik hierin
naïef. Het gaat immers om 1 mld. die de industrie uitgeeft. Dit wordt
uiteindelijk betaald door de patiënt. Deze huisarts vindt alle commotie
over dit ene miljard "een beetje overdreven" en meent dat wij de
industrie dankbaar moeten zijn. Daarbij vergeet deze huisarts alle "me
too"-preparaten van deze industrie maar even. Voor je dochter moet je
wel wat overhebben, en daar mag je dus kennelijk je patiënten als proefkonijnen
voor gebruiken. Ik ben blij dat ik niet patiënt bij deze huisarts ben;
ik zou mij bij hem niet echt veilig voelen.De minister vindt deze beïnvloeding ernstig. Hij wil dat de Inspectie
voor de Gezondheidszorg een onderzoek instelt. Dit bevreemdt mij. Volgens
de wettelijke regels is alles verboden wat in Nova werd genoemd. Die regels
lapt de farmaceutische industrie kennelijk aan haar laars. De brochures voor
verre reizen voor 2006 lagen nota bene al op het bureau van de huisarts. Onderzoek
door de inspectie is goed en relevant, maar ik vraag mij af waarom de inspectie
dit alles zelf niet heeft gezien en er niets aan heeft gedaan. Wie handhaaft
deze reclameregels? Als ik de voorbeelden uit het boek en in Nova hoor, lijkt
het erop dat er wel regels zijn, maar dat er geen toezicht op de naleving
daarvan is. Hoe komt dat? Hoe gaat de minister ervoor zorgen dat de regels
die wij hebben afgesproken, daadwerkelijk gehandhaafd worden? Wordt het niet
eens tijd voor een wat strengere aanpak? Wanneer stuurt de minister het rapport
van de inspectie naar de Kamer? Waarom gaan wij niet over op een verplichte
nascholing door een onafhankelijk nascholingsinstituut voor huisartsen, waarbij
geen producten meer worden gepromoot?Om het belang van een afdoende regeling aan te geven, en de minister aan
te sporen om deze zaak prioriteit te geven, wil ik de volgende motie indienen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat beïnvloeding van huisartsen door de farmaceutische
industrie nog te veel en te vaak plaatsvindt;van mening dat huisartsen op geen enkele wijze gunstbetoon mogen ontvangen,
en beïnvloed mogen worden in hun voorschrijfgedrag;verzoekt de regering, de Inspectie voor de gezondheidszorg zo spoedig
mogelijk een onderzoek te laten verrichten naar de inhoud en omvang van deze
praktijk, en de Kamer daarover zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk vóór
1 september 2006, te berichten;verzoekt de regering tevens, daarbij een voorstel aan de Kamer te zenden
om te komen tot verplichte nascholing voor huisartsen door een onafhankelijk
nascholingsinstituut, en een verbod op nascholing door de farmaceutische industrie,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Arib. Naar mij blijkt, wordt zij
voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 70(29359 /28494).Mevrouw Kant (SP):Toen ik de uitzending van Nova zag, dacht ik dat men een acteur had ingehuurd,
maar het bleek een echte huisarts te zijn. Het bleek dus echt te zijn en wij
weten allemaal dat dit soort praktijken zich nog voordoet. Ik zal de motie
steunen, maar een belangrijk punt is dat er inderdaad niet aan actieve opsporing
wordt gedaan. Wij hebben hier namelijk te maken met iets wat niet mag. Daar
zit volgens mij de angel.Mevrouw Arib (PvdA):Ja, dat vind ik ook. Ik was Aribook verbaasd dat deze zaken gebeuren terwijl
het eigenlijk nu al niet mag. Ik vraag de minister daarom daar actief tegen
op te treden. U kent mijn mening over het bestrijden van dit soort praktijken
en over de rol van de inspectie. Wij weten allemaal dat er flink is bezuinigd
op de afdeling die daar actief in is geweest. Die bezuiniging vind ik een
heel kwalijke zaak. Ik hoop dat de minister deze zaak serieus
neemt en er eindelijk eens iets tegen onderneemt.De heer Buijs (CDA):Voorzitter. Ik dank de minister voor de beantwoording van de vele vragen
in de eerste termijn en van de nadere beantwoording per brief van de nog resterende
vragen.De mening van de CDA-fractie over artikel 19 is al vier tot vijf jaar
uitgebreid aan de orde geweest. Mijn fractie en mijn partij zijn consistent;
zij blijven voor het handhaven van artikel 19. De minister zegt dat de verplichting
voor een apotheker al meer dan genoeg is geregeld in de Nederlandse Apothekersnorm
(NAN). Er moet echter een wettelijke basis komen om te verhinderen dat een
bepaalde apotheker in meer dan een apotheek werkzaam is. Ik wil het amendement
op stuk nr. 33, dat mede is ondertekend door mevrouw Arib, dan ook handhaven.
Wel ga ik in op de suggestie van de minister om ook expliciet in de afwezigheid
van de apotheker te voorzien door dit bijvoorbeeld in het amendement op te
nemen. De tekst zou als volgt kunnen luiden: "Bij afwezigheid van de
apotheker dient hij of zij binnen de beroepsgroep in waarneming te voorzien."
Wat is de mening van de minister daarover?Vorige week hebben wij gesproken over de distributie van zelfzorgmiddelen
en de functie van de drogist. De CDA-fractie is verheugd over het feit dat
de minister met de nota van wijziging in grote lijnen de suggesties van de
ondertekenaars overneemt. Naast de ur-categorie krijgen wij en de categorieën
uad en de av. De laatste is de algemene verkoopcategorie. Op grond van nog
te ontwikkelen criteria zal het CBG deze uad-middelen en de av-middelen verder
benoemen.Buiten dit gebouw is er veel commotie ontstaan over de vraag wat er onder
de criteria valt. Het CBG kan daarin een goede rol vervullen. Op zijn website
heb ik echter de volgende tekst gelezen: "Het CBG is een uitvoerend orgaan
met een zelfstandige bevoegdheid om op basis van wettelijk vastgelegde criteria
geneesmiddelen in het register in te schrijven, te weigeren of door te halen."
Ik vind het niet goed dat de minister alvast zelfstandig een voorschot neemt
op die criteria. Ik had liever gezien dat een aantal onafhankelijke deskundigen
dat had gedaan. De minister heeft werkzame stoffen genoemd, alsmede de verpakkingsgrootte,
de toedieningsvorm enzovoorts. Ik kan mij voorstellen dat er ook aandacht
wordt besteed aan de invloed op de rijvaardigheid. Ik zal niet op de criteria
vooruitlopen en evenmin zal ik middelen noemen. Wel pleit ik ervoor dat de
minister die criteria op zodanige wijze vormgeeft dat het CBG de verdere uitwerking
voor zijn rekening kan nemen. De minister kan dat doen door middel van een
AMvB, maar hij kan ook kiezen voor een directe, wettelijke omschrijving. Het
is de minister bekend dat ook andere experts zich over een indeling op grond
van criteria hebben gebogen. In zijn brief is hij daarop ingegaan. Hij schrijft
dat de specialisten – hij noemt het Witboek – zich afvragen of
enige vorm van algemene verkoop mogelijk kan zijn. Bevat het Witboek ook een
schema voor criteria? Ik verzoek de minister om de criteria wettelijk vast
te leggen. Mijn voorkeur gaat uit naar een AMvB. Daarnaast lijkt het mij goed
om bij het vastleggen en het ontwikkelen van die criteria het Witboek een
rol te laten spelen. Ik heb de minister overigens gecomplimenteerd met het
feit dat hij probeert mee te denken.In de nota van wijziging komt de functieomschrijving van de drogist nog
niet goed tot zijn recht.De heer Vendrik (GroenLinks):Ik kan mij goed voorstellen dat de heer Buijs ervoor pleit om die criteria
vast te leggen in de wet of om een en ander te regelen door middel van een
AMvB, opdat het een wettelijke regeling wordt. Het is dan wel van belang dat
de politiek vaststelt wat die criteria zijn. Indien aan bepaalde criteria
is voldaan, bestaat de mogelijkheid van vrije verkoop. In een bijzin heeft
de heer Buijs gesproken over de invloed op de rijvaardigheid.De heer Buijs (CDA):Dat was een voorbeeld. Er zijn er nog meer, waaronder verslaving.De heer Vendrik (GroenLinks):Ik daag de heer Buijs uit om de voor het CDA gevoelige criteria te noemen.
Ik neem aan dat hij wel een idee heeft van wat er in die wettelijke regeling
moet staan. Dan krijgen wij een beter beeld van de opdracht die hij de minister
meegeeft.De heer Buijs (CDA):Ik laat dat liever over aan de deskundigen. Zij kunnen ook rekening houden
met de Europese criteria die al ontwikkeld zijn. Het is heel gemakkelijk om
hier te zeggen dat de werkzaamheid van de stof, de verpakkingsgrootte, de
toedieningsvorm en de invloed op de rijvaardigheid van belang zijn. Voor mij
is het belangrijkste of het middel veilig is. De vraag is echter hoe dat kan
worden bepaald. Daartoe moeten op grond van de wetenschappelijke literatuur
criteria worden ontwikkeld. Het blijft overigens lastig om die indeling ook
daadwerkelijk te maken. Het CBG heeft al wettelijke criteria vastgesteld voor
de ur-middelen en daarom denk ik dat het ook in dit geval hiervoor de aangewezen
instantie is. Ik neem aan dat de Kamer nog komt te spreken over de invulling
van de AMvB.De heer Vendrik (GroenLinks):Ik vraag u dit omdat de minister in zijn brief een voorschot neemt op
de criteria waarmee het CBG aan het werk moet. Het valt mij op dat de minister
een aantal operationele criteria die verband houden met veiligheid niet noemt.
De beïnvloeding van de rijvaardigheid komt niet voor in de brief van
de minister, evenals de contra-indicaties.De heer Buijs (CDA):Wat wilt u van mij weten?De heer Vendrik (GroenLinks):Ik vraag u om duidelijkheid te bieden over de criteria die u graag in
de wet opgenomen wilt zien. Vervolgens is het aan het CBG om te bepalen welke
middelen daaraan voldoen.De heer Buijs (CDA):Er zijn dingen die anderen beter kunnen dan ik. Het is jammer dat de minister
al een voorschot heeft genomen op de middelen. Hij noemde in dat verband paracetamol.
In andere landen kent men verpakkingen van twee stuks die thuiskomertjes worden
genoemd. Ook de toedieningsvorm kan een rol spelen. Daarnaast moet je weten
of het middel verslavend is of dat het de rijvaardigheid beïnvloedt.
Vervolgens speelt ook de verpakkingsvorm een rol. Het is niet zo gemakkelijk
om dit alles in een overzichtelijk schema onder te brengen. Ik vraag de minister
om rekening te houden met het Witboek en de mening van specialisten.
Vervolgens kan het CBG een werkzaam model ontwikkelen dat door de Kamer getoetst
kan worden. Wij moeten niet op de stoel van wetenschappers gaan zitten, want
dan krijgen wij een discussie die tot laat in de avond kan duren. Bovendien
meen ik dat ik niet op ieder punt deskundig ben.Mevrouw Kant (SP):Het is inderdaad helemaal niet eenvoudig om die criteria vast te stellen.
Waarom zou je dan überhaupt die risico's nemen? Welk doel dient het in
de vrije verkoop brengen van deze middelen? Ik had van u als arts zeker zo'n
opstelling niet verwacht. Ik denk dat er bijna geen zelfzorgmiddel is waarbij
er niet op de een of andere manier sprake is van interactie met andere middelen.
Waarom beginnen wij er eigenlijk aan?De heer Buijs (CDA):Er zijn genoeg middelen zonder interactie met andere geneesmiddelen, zoals
homeopathische middelen en vitamines. Ik heb geen zin in een inhoudelijke
discussie op dit punt. Ik wil dat deskundigen dit onderzoeken.Mevrouw Kant (SP):Mijn vraag was welk doel het dient.De heer Buijs (CDA):Ik denk aan bepaalde medicijnen en u denkt kennelijk in andere richting.
Dat is een reden te meer om de criteria door een onafhankelijke instantie
te laten opstellen. Sommige burgers wensen zelf eenvoudig middelen te kunnen
kopen. Deze middelen kunnen op grond van algemene criteria in de algemene
verkoop worden gebracht.Mevrouw Kant (SP):Bij iedereen is wel een drogisterij in de buurt. Met het eigen merk beconcurreren
de drogisterijen elkaar al sterk op de prijs. Daar is het niet voor nodig.
Voor de beschikbaarheid is het niet nodig. Voor de prijsconcurrentie is het
niet nodig. Dus waarom ook nog verkoop bij de benzinepomp? Ik begrijp gewoon
niet welk doel dat dient.De heer Buijs (CDA):Dit is een eindeloos gebeuren. U noemt benzinepompen. Dat heb ik niet
gedaan. Er zijn ook grote warenhuizen die verkopen. U moet er dus niet zo
gemakkelijk over praten. Ik zeg dat er een heel duidelijk afgerond scala moet
komen van middelen die veilig zijn bevonden op grond van de geldende criteria,
derhalve in de algemene verkoop kunnen en gemakkelijk ter hand kunnen worden
gesteld. Ik ken uw opvatting en deel die niet.Mevrouw Kant (SP):Wij beargumenteren hier zaken. Zo ken ik de heer Buijs niet. Ik heb hem
drie keer gevraagd om aan te geven welk doel het dient om dit soort middelen
in de algemene verkoop te doen. Ik heb daar nog geen enkel argument voor gehoord.De heer Buijs (CDA):Het begint langzamerhand vervelend te worden. Ik heb het nu al zes keer
gezegd. Dit is de laatste keer. Als een middel helemaal veilig bevonden wordt
volgens criteria opgesteld door het CBG kan het wat mij betreft in de algemene
verkoop. Dat is het mevrouw Kant. Het is uw goed recht een andere mening te
hebben, maar u moet niet zes keer dezelfde vraag stellen. Ik heb u een duidelijk
antwoord gegeven.Mevrouw Kant (SP):Voorzitter. De heer Buijs windt zich ten onrechte op. Nogmaals, hij zijn
mening en ik mijn mening. Daar gaat het niet om. Ik stel hem de vraag wat
het voordeel is van het in de algemene verkoop doen. Daarop wil ik graag een
antwoord hebben.De voorzitter:U hebt drie keer gelegenheid gehad om te interrumperen, ik stel voor,
dat de heer Buijs nu zijn betoog vervolgt.De heer Buijs (CDA):Het voordeel lijkt mij evident, voorzitter. Het is wat de patiënten
in dit land vragen. Het lijkt mij niet onzinnig enige prikkel aan te brengen
tussen bepaalde verkooppunten. Ik zie dat mevrouw Kant hiermee tevreden is.
Zij had het zelf kunnen invullen, maar goed.Ik was even in debat met de minister over ons amendement. Ik ben best
bereid dit op een bepaald moment in te trekken. Ik had het al over die wettelijk
vastgelegde criteria. Ik heb dan ook een AMvB gesuggereerd en het erbij betrekken
van het witboek.Ik wil nog even ingaan op de kwalificatie die de minister geeft van de
functie drogist. Het gaat hier ook om de assistent-drogist. De minister schrijft
in zijn derde nota van wijzigingen: "drogist: degene die in het bezit
is van een aan hem uitgereikt getuigschrift dat is afgegeven door een door
Onze Minister aangewezen organisatie". Wij kunnen er helemaal uitkomen
als de minister hiermee bijvoorbeeld Pharmacon bedoelt, de instantie die tot
op dit moment de diploma's uitgeeft voor zowel drogist als assistent-drogist
en die duidelijk omschreven exameneisen en functie-eisen kent. Als de minister
kan toezeggen dat hij dit met deze toevoeging bedoelt, ben Buijsik al een
heel eind in de goede richting. Als wij dan dus wettelijke criteria tegemoet
kunnen zien, voel ik er veel voor om het door mij samen met mevrouw Arib ingediende
amendement in te trekken. Maar dus slechts onder die voorwaarde!In een korte gedachtewisseling met mevrouw Schippers ben ik al ingegaan
op de verpleegkundig specialisten, de specialistisch verpleegkundigen. Wij
weten allemaal wat wij daarmee bedoelen. Dat zijn de diabetes-, de stoma-,
de dialyseverpleegkundigen enzovoort. Ik heb duidelijk van mevrouw Schippers begrepen dat zij werkt aan een bijstelling van haar amendement,
maar dat er een zeer sterke relatie is tussen de Wet BIG en deze Geneesmiddelenwet.
Als de terreinafbakening en de eindverantwoordelijkheid juist omschreven zijn,
zal mijn fractie het amendement dat nu nog op stuk nr. 26 staat blijven steunen.Het amendement op stuk nr. 31 handelt over voorschrijven via internet.
Ik volg mevrouw Schippers. Het is de vraag hoe je zoiets precies moet omschrijven.
Het lijkt mij overigens niet zo gemakkelijk. In de toelichting van mevrouw
Schippers staat heel duidelijk de arts-patiëntrelatie omschreven. Ik
hoor graag of er nog een aanpassing nodig is. Het is duidelijk dat iemand
die geen directe binding heeft met een patiënt via internet geen problemen
c.q. geen ongelukken moet maken.De amendementen op de stukken nrs. 36 en 37 hebben betrekking op de bereidingsbevoegdheid
van apotheekhoudende huisartsen. Wat is de praktijk? Ondanks wat de minister
probeert te suggereren, doen apotheekhoudende huisartsen nog wel degelijk
simpele bereidingen. Ik noem als voorbeeld een veel voorkomende bereiding.
U kunt erom lachen, maar het hoort wel tot de artsenijbereidkunde. Die bereiding
is het oplossen van poeder van penicilline in gesteriliseerd water. Dat is
magistrale bereiding. De minister denkt misschien aan erg ingewikkelde activiteiten,
maar heel vaak gaat het om eenvoudige bereidingen en daar doel ik op. Hij
heeft overigens gelijk met zijn opmerking dat de inspectie heeft aangetoond
dat het niet allemaal even goed gebeurt. Er is echter veel verbeterd. Wij
kennen momenteel de Centrale Bereidings Apotheek Nederland (CBAN) waar al
een kwart van de huisartsen zijn magistrale receptuur laat bereiden. Volgens
deze Geneesmiddelenwet zou dat niet kunnen. Ik vind echter dat de magistrale
bereidingen voor de patiënt goed bereikbaar moeten blijven. Zo'n 1,3
miljoen mensen hebben te maken met apotheekhoudende huisartsen. 60%
van die artsen is nog steeds druk bezig met magistrale receptuur. Ik handhaaf
dus de twee amendementen die op dit punt zijn ingediend.Wij zijn verheugd over het amendement van mevrouw Schippers dat ertoe
strekt de "status quo" wat betreft de apotheekhoudende huisartsen
op het platteland te handhaven, in navolging van het initiatief van mevrouw
Van Blerck destijds. Er is een omvangrijke briefwisseling geweest naar aanleiding
van dit amendement, onder andere omdat er de afgelopen tijd nogal wat jurisprudentie
is opgebouwd in geschillen tussen apothekers en apotheekhoudende huisartsen.
Ik mag ervan uitgaan dat het amendement van mevrouw Schippers in ieder geval
een voortzetting is van de huidige situatie en dat de jurisprudentie, die
is opgebouwd rond het afstandscriterium van 3,5 km, nog steeds van toepassing
is.De minister zegt dat hij kan leven met het amendement dat betrekking heeft
op de positie van Lareb. Daar dank ik hem voor. Van mijn kant wil ik nog opmerken
dat het amendement niet bedoelt te zeggen dat het CBG niet uit onafhankelijke
deskundigen bestaat. Om elk misverstand te voorkomen, werp ik die suggestie
ver van mij. Wij delen op dit punt de zienswijze van de minister.De heer Vendrik (GroenLinks):Voorzitter. In eerste termijn heb ik erop gewezen dat het bij de verstrekking
van geneesmiddelen soms fout gaat en dat er indicaties zijn dat honderden
mensen overlijden aan verkeerd voorgeschreven medicijnen. Er zijn daarnaast
indicaties dat er duizenden ziekenhuisopnames nodig zijn als gevolg van de
onbedoelde werking van voorgeschreven medicijnen. Ik heb de minister gevraagd
wat hij denkt te gaan doen om die aantallen drastisch omlaag te brengen. In
zijn antwoord verwees hij naar de Kwaliteitsbrief. Ik heb die brief er nog
maar eens bijgenomen, maar ik kon daarin niet zoveel terugvinden wat rechtstreeks
betrekking heeft op het tegengaan van het door mij gesignaleerde probleem.
Ik kan mij echter niet voorstellen dat de minister zich niet kan vinden in
de volgende motie.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat de Inspectie voor de Gezondheidszorg schat dat er jaarlijks
meer dan 700 doden vallen door (een) verkeerde (combinatie van) medicijnen
die zij op grond van contra-indicaties (leeftijd en andere aandoeningen) niet
zouden mogen krijgen;van mening dat de minister van VWS zich maximaal moet inspannen om dit
aantal omlaag te brengen;verzoekt de regering, inzichtelijk te maken welke acties zij onderneemt
om het aantal doden als gevolg van verkeerd medicijngebruik omlaag te brengen
en de Kamer daarover te informeren voor de behandeling van de Kwaliteitsbrief,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Vendrik, Arib, Kant, Koşer
Kaya en Schippers.Zij krijgt nr. 71(29359 /28494).De heer Vendrik (GroenLinks):Voorzitter. Ook de fractie van GroenLinks heeft kennisgenomen van het
boek van de heer Bouma, waarover eind verleden week in Trouw werd bericht.
Ook ons viel het op dat de minister desgevraagd vraagtekens zette bij het
model van zelfregulering in de relatie tussen farmaceutische industrie, artsen
en andere verstrekkers van geneesmiddelen. De praktijk die in het boek van
Bouma wordt beschreven, liegt er niet om. Collega's hebben er al over gesproken.
Ik kan er kort over zijn en mij aansluiten bij de vragen over de uitlatingen
van de minister. Als het model van zelfregulering, het beperken van de financiële
aandrang om tot in de pen van de arts te willen klimmen om ervoor te zorgen
dat medicijn A of B wordt voorgeschreven, met die uitlatingen kennelijk ten
grave wordt gedragen of als hij er daarmee grote vraagtekens bij plaatst,
wat gaat er dan wel gebeuren? Graag Vendrikeen antwoord hierop.Ik kom op de zelfzorggeneesmiddelen. Met enige verwondering heb ik niet
alleen de verschillende amendementen bezien, maar meer nog de brief van de
minister. Ik heb het net al een beetje prijsgegeven in mijn interrupties met
de heer Buijs. De minister zegt dat hij een soort beperkte AV-categorie maakt –
algemeen verkrijgbaar – naast een UA- en een UAD-categorie.
In zijn brief vind ik hem eerlijk gezegd niet heel helder over de criteria.
Hij neemt daar wel een voorschot op aan de hand waarvan bijvoorbeeld geneesmiddelen
toegekend kunnen worden aan de AV-categorie, dus algemeen verkrijgbaar, dus
bij pompstations, supermarkten en waar je in de toekomst zoal medicijnen kunt
krijgen, en hij noemt er uiteindelijk drie, namelijk de werkzame stof, de
dosering en de verpakkingsgrootte. Maar, ik kan er zo nog drie opnoemen, namelijk
het risico van bijwerkingen, contra-indicaties, mogelijk gevaarlijke combinaties
met bestaande ur-geneesmiddelen die uitsluitend op recept te verkrijgen zijn,
mogelijke aantasting van het reactievermogen. Dat lijken mij alle operationele
criteria die iets van doen hebben met veiligheid. Mijn fractie heeft er niet
zo veel moeite mee als een absoluut veilig zelfzorggeneesmiddel in de vrije
verkoop komt, maar volgens mij houd je er met een uitgebreide set goede criteria
niet erg veel van over! Als de minister een aantal voorbeelden noemt –
misschien wel aardig om het wat handen en voeten te geven – dan maakt
juist het aantal voorbeelden dat hij bij toepassing van zijn criteria noemde
het voor mijn fractie zo onduidelijk wat nu precies veilig is. Volgens mij
is dit ook de kern van dit debat. Wat is een absoluut veilig zelfzorggeneesmiddel,
waarbij geen sprake kan zijn van bijwerkingen, geen sprake kan zijn van contra-indicaties,
waarbij welke combinatie met bestaande ur-geneesmiddelen dan ook geen gevaar
oplevert, enz., enz., enz.? In die zin zou de minister mij moeten verduidelijken
waar zijn criteria nu precies vandaan komen. Voor mijn fractie, de fractie
van GroenLinks, is de ondergrens van absolute veiligheid van een zelfzorggeneesmiddel
het enige criterium op grond waarvan mogelijk tot vrije verkoop zou kunnen
worden besloten.Mevrouw Schippers (VVD):Dat roept bij mij toch wel enkele vragen op, want wat is nu absolute veiligheid?
Veiligheid is een relatief begrip. Als je heel veel eet van iets dat op zich
veilig is, kan dat toch wel gevaarlijk worden. Absolute veiligheid is volgens
mij een term waar je helemaal niets mee kan!De heer Vendrik (GroenLinks):Volgens mij kun je er heel veel mee en dat is precies ook wat ik bedoel.
Zelfs water is bij grootschalig gebruik absoluut dodelijk. Daar heb ik het
dus niet over. Ik heb het er niet over dat burgers in dit land zich kunnen
vergrijpen aan bepaalde zelfzorgmedicijnen, zich daar helemaal vol mee kunnen
proppen, want tegen dat soort wangedrag is geen kruid gewassen. Ik heb het
over enkele criteria die ik net noemde, zoals kans op bijwerkingen, contra-indicaties,
combinatie met andere medicijnen, reactievermogen. Ik geef de heer Buijs grif
toe dat er nog veel meer gespecialiseerde mensen zijn dan ik die het lijstje
nog kunnen aanvullen, maar volgens mij moet het hier toch gaan om het criterium
absoluut veilig bij normaal gebruik. Daar hoort het over te gaan. Als dat
geregeld is, als het CBG op basis van dat criterium, desnoods goed geoperationaliseerd
via een algemene maatregel van bestuur waar de heer Buijs om vraagt, dan is
het wat mij betreft geen probleem om over te gaan tot vrije verkoop van een
aantal zelfzorgmedicijnen. Ik ben zo eerlijk om erbij te zeggen dat je waarschijnlijk
niet veel overhoudt en misschien wel helemaal niets. Als dit zo is, dan is
het zo. Ik vind het de manier waarop deze discussie wordt gevoerd absurd,
alsof er per se een voldoende omvang van zelfzorg medicijnen moet bestaan
die voor de vrije verkoop beschikbaar is. Daar hoort het niet over te gaan.
Het gaat niet over hoeveelheden die onder een bepaalde categorie vallen, het
gaat ook niet over de marktpositie van apothekers, drogisten of tankstations,
dit is allemaal niet relevant voor mijn fractie. Er is maar een criterium
relevant en dat is: absolute veiligheid bij normaal gebruik.Ik lees dit niet in de nota van wijziging. Daarom vraag ik aan de minister
hoe dit zit. Waar blijven de andere criteria die ik heb genoemd? Ik ben het
eens met de opmerking van de heer Buijs: neem dit op in de wet en neem het
ruim op in de wet. Laat het gaan om het criterium absolute veiligheid, garantie
tot veiligheid bij normaal gebruik. Als wij dan heel weinig zelfzorgmedicijnen
voor de vrije verkoop overhouden, so be it. Zo hoort het debat gevoerd te
worden. Dit is in ieder geval de positie van mijn fractie. Ik hoor graag de
reactie van de minister.Aangezien de minister zelf komt met het voorstel om nog een deel van de
zelfzorgmiddelen niet voor vrije verkoop, wel te verkopen bij de drogist,
stel ik de vraag wat wij doen met de positie van de drogist. Ik vind het merkwaardig
dat de minister vaststelt dat er zelfzorgmedicijnen zijn die niet in de vrije
verkoop mogen, die relatief zo onschuldig zijn dat ze ook door de drogist
mogen worden verstrekt, maar dat hij het benoemen van kwaliteitscriteria aan
zelfregulering door de sector wil overlaten, althans zo lees ik dit. Ik vind
dit niet consistent. Op het moment dat wij kiezen voor vrije verkoop, hebben
wij ook geen kwaliteitscriteria meer nodig voor tankstations, maar op het
moment dat middelen een zekere mate van begeleiding bij de verkoop nodig hebben,
en daartoe dient de positie van de drogist, dan dient in de wet omschreven
te staan aan welke eisen de drogist en zijn personeel moeten voldoen. Waarom
staat dit niet in de wet?Ik kom nu op artikel 19. Ik heb in een eerdere discussie met mevrouw Schippers
al gezegd dat mij is opgevallen dat de NAN-criteria, die overigens al 10 jaar
oud zijn, alleen gelden voor de aangesloten leden van de KNMP. Klopt het dat
er in Nederland gevestigde apothekers zijn die geen lid zijn van de KNMP en
die dus ook niet onder de reikwijdte van die criteria vallen? Ik vind dit
hoogst merkwaardig. Als dit klopt, is het goed dat de minister verwijst naar
kwaliteitscriteria die voor apothekers gelden, maar is het vreemd dat hij
toestaat dat er in ons land apothekers zijn die niet onder de hoede van die
criteria opereren op grond waarvan zij behoorlijk kunnen worden aangepakt.
Hoe kan dit worden verklaard?Ook hier zou ik zeggen dat je geen oude schoenen moet weggooien voor er
nieuwe zijn, dat wil zeggen, laat artikel 19 voorlopig nog maar even in de
wet. Mijn fractie vindt dit een belangrijk principe, maar als dit in de wet
moet worden opgenomen, geldt dit misschien ook nog wel voor meerdere kwaliteitscriteria.
Ik pleit ervoor dat de minister de verantwoordelijkheid neemt voor heldere
criteria waaraan de praktijkuitoefening moet voldoen. Misschien is artikel
19 niet voldoende en gaat het om meer essentiële criteria die in de praktijk
van de apotheker hun beslag moeten krijgen. Die verdienen misschien wel een
wettelijke status in plaats van het schemergebied waarin de NAN-criteria nu
lijken te worden gebruikt. Ik sluit mij aan bij de opmerkingen over het probleem van de financiële
relatie tussen apothekers en huisartsen. Huisartsen zouden wellicht bepaalde
vergoedingen krijgen op het moment dat zij in bulk voldoende geneesmiddelenrecepten
uitschrijven en die bij een en dezelfde apotheek laten landen. Dit is abject
gedrag, dit moet verboden worden. Als het amendement van mevrouw Koşer
Kaya hierover gaat, heeft dit onze steun. Wat is hier op tegen, vraag ik aan
de minister. Als hij zich zo kritisch uitlaat naar aanleiding van een boek
van Bouma, zijn dit kleine stappen waarmee hij de gezondheidszorg in Nederland
echt vooruit kan helpen.Ik wil nog op twee punten ingaan, in de eerste plaats op de positie van
verpleegkundigen en verzorgenden. Ik heb een variant op het amendement van
mevrouw Schipper ingediend onder nummer 61. Ik moet zeggen dat het ontraden
door de minister mij niet erg bevredigt. De minister wil er niet aan, maar
biedt nauwelijks zicht op hoe hij wil omgaan met de situatie die op dit moment
bestaat, namelijk dat met name gespecialiseerde verpleegkundigen wel degelijk
medicijnen voorschrijven, terwijl dat niet gedekt is door de wet- en regelgeving.
Of de minister zegt dat dit bij dezen verboden moet worden, dat er een handhavingspraktijk
opgezet moet worden door de inspectie, teneinde het uit de praktijk van de
Nederlandse gezondheidszorg te verdrijven, of hij vindt het een aanvaardbare
praktijk en neemt het initiatief om op dat punt een en ander te gaan regelen,
om het te legaliseren of van een legale status te voorzien. Het laatste heeft
de voorkeur van mijn fractie. Ik hoor graag op dat punt een reactie van de
minister. Het een afwijzen en het ander niet doen, acht ik geen uitweg uit
dit debat. Voor het overige blijf ik nieuwsgierig naar het aan te passen amendement
van mevrouw Schippers zoals zij dat zojuist heeft omschreven. Wellicht kunnen
wij op dat punt samenwerken tot aan de stemmingen.Voorzitter. U wilt het kort houden vanmiddag. Zal ik dat dan voor een
keer maar eens doen?De voorzitter:U gaat over uw eigen inbreng.De heer Vendrik (GroenLinks):Zeker, maar ik zie u verlangend kijken en de minister heeft toch nog een
hoop uit te leggen.De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter. Ik wil de minister dankzeggen voor zijn beantwoording. Dat
geldt uiteraard het mondelinge deel, zijn eerste termijn, maar ook zijn schriftelijke
reactie die wij daarna van hem hebben ontvangen, ter begeleiding van een ingediende
nota van wijziging. Wat ons betreft, zijn diverse thema's en aspecten daardoor
wel verhelderd, al zijn er ook nog wel enkele punten blijven hangen.Allereerst wil ik de aanwezigheid van de apotheker in zijn praktijk aan
de orde stellen. Daarop zien de amendementen op de stukken nrs. 14, 16, 33
en 54, de laatste van mijn hand. De minister redeneert als volgt. De Geneesmiddelenwet
zal herschreven worden, wij hebben de Kwaliteitswet met beroepsnormen, er
is de Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst, en de combinatie daarvan
leidt ertoe dat er geen verdere, scherpere bepalingen nodig zijn. Zo heb ik
hem begrepen. De minister acht de amendementen die ik net noemde dan ook overbodig.
Hij zegt er wel bij dat hij, mocht de Kamer het toch nodig vinden, een voorkeur
heeft voor het amendement op stuk nr. 33 van de leden Buijs en Arib. Alleen
moet er dan weer een aanpassing in zijn aangebracht, een aanpassing die collega
Buijs zojuist meedeelde in voorbereiding te hebben. Die aanpassing ziet op
de tijdelijke waarneming. Alles afwegende zal mijn fractie, zie ook het amendement
op stuk nr. 54 van mijzelf, het straks gewijzigde amendement op stuk nr. 33
volgen en dus ook steunen.Het tweede punt dat nog tot een conclusie moet worden gebracht, is de
verstrekking van zelfzorgmiddelen. Waar kun je deze wel en waar kun je deze
niet bekomen? Het gaat dan om de amendementen op stuk nr. 18 van mijzelf,
de amendementen op de stukken nrs. 45, 46 en 47 van mevrouw Kant en het amendement
op stuk nr. 60 van de collega's Buijs en Arib. Daar is met name de schriftelijke
beantwoording en de nota van wijziging relevant. Enkele categorieën zijn
receptverplichte en niet-receptverplichte middelen, uitsluitend apotheek en
drogist versus de vrije verkoop, de algemene verkrijgbaarheid. Mijn fractie
heeft zich hierover gebogen. De vraag wat onder wat zit, moeten wij overlaten
aan het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen. De daarbij te hanteren
criteria – er zijn er daar enkele van genoemd, maar zij zijn niet limitatief
opgesomd – zouden wat ons betreft stevig moeten worden verankerd in
de wet of daaruit voortkomende AMvB's. Is de minister bereid om zo'n AMvB,
die aan de Kamer moet worden voorgelegd voor hij van kracht wordt, voor te
bereiden en te ontwikkelen?Er zal een aantal middelen bij de drogist terechtkomen. Is voldoende voorzien
in de daarbij passende opleidingsvereisten? Is de gewenste kwaliteit aanwezig
in de opleiding en de certificering voor drogisten en assistent-drogisten?
Is de minister bereid om toe te zeggen dat in dit punt zal worden voorzien?
Als hij onverhoopt deze toezegging niet zo duidelijk wil of kan doen, moet
de Kamer haar verantwoordelijkheid nemen. Ik heb een amendement voorbereid
ter vervanging van het amendement op stuk nr. 18. Dit voorziet in de twee
thema's die ik net noemde, na verwerking van de laatste nota van wijziging.
Ik heb het amendement nog niet ingediend omdat ik de minister de gelegenheid
wil geven om de toezeggingen waar de Kamer om vraagt te doen. Als hij deze
niet doet, zal ik het amendement alsnog indienen. Ik heb begrepen dat andere
fracties er ook wel belangstelling voor hebben. Ik hoor graag een duidelijke
en onomwonden reactie van de minister op deze punten.Ik ga ervan uit dat deze zaken worden geregeld. Als dat het geval is,
zijn wij naar elkaar toegegroeid. Er is dan een soort compromis totstandgekomen
waar mijn fractie mee zou kunnen leven. Ik heb nog één vraag
op dit punt, namelijk waar de morning-afterpil straks zit. De minister heeft
in zijn eerste termijn gezegd dat deze niet vrij verkrijgbaar zal zijn. Ik
houd hem daaraan. Gezien de risico's die aan het gebruik van deze pillen kunnen
zitten, moeten zij alleen worden verstrekt op recept. Kan de minister hier
nogmaals op reageren?Het amendement op stuk nr. 55 van mevrouw Schippers betreft apotheekhoudende
huisartsen. Op grond van de wet is er een categorie van rechtswege en een
categorie op vergunning. De minister stelt dat de wettekst voor gaat. Ik heb
begrepen dat er onbelemmerde verlening van de vergunning zal volgen als aan
het afstandscriterium van drieënhalve kilometer is voldaan. Dat moet
worden verankerd in de wetsgeschiedenis. Naar aanleiding van
de stukken die tussen de eerste en de tweede termijn van de behandeling van
dit wetsvoorstel aan de Kamer zijn gezonden, heb ik nog een vraag. De vraag
is of de apotheekhoudende huisartsen met van rechtswege verkregen vergunning
(artikel 6, lid 1, van de Wet op de uitoefening van de geneeskunde) nu wel
in de overgangsbepaling in artikel 116 zitten. Daarvan zou nog geen sprake
zijn. Wil de minister daar nog naar kijken, zodat daarover geen, weliswaar
onbedoeld, misverstand ontstaat?Wat de verplegenden en de verzorgenden betreft, is de ontwikkeling om
het ter hand stellen en voorschrijven van geneesmiddelen onder zekere uitdrukkelijke
en helder geformuleerde bepalingen aan verplegenden toe te vertrouwen. Mevrouw
Schippers heeft daar krachtig op ingezet. Zij pleit ervoor om dat nu te regelen
en de implicaties daarvan in de wet BIG op te nemen. De heer Vendrik heeft
in een amendement geregeld dat die stap daadwerkelijk gezet wordt. Er zijn
op dit punt divergerende signalen in het veld van de gezondheidszorg, zo heb
ik intussen begrepen. Ik zal de discussie hierover afwachten en de amendementen
over dit onderwerp extra tegen het licht houden van de beoordeling door de
minister.Ik geef een korte samenvatting van de resterende opmerkingen. In verband
met de geneesmiddeleninformatie, de bijwerkingen, het melden van nieuw gevonden
of veronderstelde bijwerkingen, de reclame, het voorzien van medicijnen via
internet en de financiële onafhankelijkheid (voorschrijven versus verstrekken)
heeft mijn fractie de wens dat daarvoor verplichtende kaders komen. De laatste
tijd is er op die punten nogal eens wat gebeurd. Ook ontwikkelingen behoren
te worden ingehaald, hoewel dat meestal niet mogelijk is. Ik doel op de discussie
over het internet. Wel moeten wij al het mogelijke doen om de risico's die
daaraan kleven, te elimineren. Vandaar dat mijn fractie de amendementen daarover
beoordeelt aan de hand van de mate waarin die meer verplichtend zijn. Zo mogelijk
zullen wij die amendementen steunen.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Voorzitter. Op dit moment is er in Nederland gemiddeld één
apotheker verantwoordelijk voor ongeveer 5000 patiënten. Een gemiddelde
apotheek heeft, zo begrijp ik, een bestand van 9000 à 10.000 patiënten.
Als ik de cijfers niet correct weergeef, verneem ik dat graag van de minister.
Er werkt zo'n 1.7 fte-apotheker in een gemiddelde apotheek.Als de apotheker niet meer verplicht is, in de apotheek aanwezig te zijn
om zo zorg te verlenen aan de ongeveer 5000 patiënten, zal deze situatie
uiteindelijk leiden tot meer patiënten per apotheker. Een apotheker kan
dan verantwoordelijk worden voor een oneindig aantal apotheken met al hun
patiënten. Naar de mening van mijn fractie bevordert dat niet de farmaceutische
kwaliteit van de zorg.De apotheker draagt in de apotheek de volledige verantwoordelijkheid voor
de werkzaamheden, de producten en de zorg die geleverd worden. De minister
heeft dat in zijn brief nogmaals uiteengezet.Door de ICT is er een heel goede geneesmiddelenbewaking mogelijk. Als
de computer echter een signaal geeft van een bestaande wisselwerking, moet
die wel door de apotheker geïnterpreteerd worden. Bij de apotheker met
wie wij contact hebben gehad, gaat dit om ongeveer 50 meldingen per dag. Ik
ben een groot voorstander van ICT. Dat is bekend. ICT zorgt ervoor dat alles
gecontroleerd wordt, maar uiteindelijk heeft het niet meer dan een signaalfunctie.
De vertaling gebeurt door de apotheker. De minister heeft verwezen naar de
NAN. De NAN is een norm die door de beroepsgroep is opgesteld. Eigenlijk is
het niet meer dan een vertaling van wat in de wet staat voorgeschreven aan
de beroepsbeoefenaren, zodat zij weten wat zij volgens de wet moeten doen.
Op dit moment wordt in de NAN verwezen naar de wet. Als artikel 19 verdwijnt
uit de wet, is er geen wettelijke waarborg meer. Er wordt geopperd dat het
voorschrift dan in de NAN moet worden gezet, maar dat kan niet zomaar. Het
is een norm die is opgesteld door de beroepsgroep. De overheid kan niet zeggen
wat daarin moet komen. Daarnaast is de NAN privaatrechtelijk. Als artikel
19 uit de wet wordt gehaald, dus publiekrechtelijk, kan men dit niet privaatrechtelijk
repareren. Daarnaast hoeft een apotheker zich niet te houden aan de NAN. Pas
als iets is fout gegaan, kunnen de Inspectie voor de Gezondheidszorg of de
rechter bezien of iemand zich aan de NAN heeft gehouden. Het is dus altijd
een controle achteraf.In mijn eerste termijn heb ik gevraagd wat de patiënt ermee opschiet.
Houdt het schrappen van artikel 19 in dat een apotheker een ongelimiteerd
aantal filialen kan openen? Daarop heb ik van de minister geen antwoord gekregen.
Als dat zo is en als het schrappen van het artikel dat beoogt, is de D66-fractie
daar niet voor. Een apotheker kan slechts verantwoorde zorg leveren voor een
beperkt aantal patiënten. Daarmee geef ik niet aan dat een apotheker
nooit meerdere filialen zou mogen bemannen. Daaraan moet echter wel een maximum
zitten. Ik vraag hierop een reactie van de minister.Ik kom op de zelfzorgmiddelen. In de eerste termijn heeft de D66-fractie
de minister gevraagd naar het vrijgeven van de verkoop van zelfzorggeneesmiddelen.
In de brief die hij voorafgaande aan de tweede termijn aan de Kamer heeft
gestuurd, heeft hij geschreven dat het CBG goed in staat is een lijst te maken
met middelen die geschikt zijn voor de vrije verkoop. Het uitgangspunt van
de D66-fractie in dezen is in de eerste plaats dat patiënten, consumenten,
verstandige en weldenkende mensen zijn die als zij goed zijn geïnformeerd
of voorgelicht en een goede bijsluiter hebben, uitstekend in staat zijn zelf
te oordelen over het innemen van verantwoorde hoeveelheden paracetamol en
hoestdrank. Hieraan hoeft wat ons betreft geen apotheker of drogist te pas
te komen.Echter, velen in de Kamer hechten eraan een aparte categorie zelfzorgmiddelen
in het leven te roepen: de UAD-middelen. Daaronder vallen onder andere zeer
sterke pijnstillers en hooikoortsmiddelen. De minister heeft een tussenvoorstel
gedaan. Ik ben heel simpel bij dit soort zaken: ik houd niet van al die tussenoplossingen
en ik geloof niet dat die veel effectiever of duidelijker zullen zijn. Ik
heb liever dat het CBG goede kwaliteitscriteria heeft op basis waarvan het
kan beoordelen of een zelfzorgmiddel al dan niet kan worden vrijgegeven. Wij
kunnen er beter op toezien dat het CBG die goede kwaliteitsnormen heeft. Ik
vraag daarop een reactie.Ik vraag bij de minister aandacht voor de huisartsen die direct of indirect
financieel belang hebben in apotheken. De minister heeft in zijn brief voorgesteld
om regels en normen hieromtrent over te laten aan de beroepsgroep.
Dit lijkt de D66-fractie zeer onverstandig. De fractie wil dit bij wet regelen
en daarom heb ik een amendement ingediend dat dit vastlegt. Een financieel
belang van een arts bij hetgeen hij voorschrijft, gaat recht in tegen de ook
door de minister zo gewenste beroepenscheiding en het tegengaan van de mogelijke
beïnvloeding van het voorschrijfgedrag van een arts. Dat laatste, de
absolute scheiding van voorschrijven en afleveren, moet wat de fractie van
D66 betreft te allen tijde gewaarborgd blijven.In antwoord op mevrouw Arib lijkt het mij prima als het amendement wordt
bezien. Ik geloof echter niet dat het in elkaar schuiven het duidelijker maakt.
Laten wij de amendementen dus niet in elkaar schuiven, maar wel even naar
de tekst kijken.De vergadering wordt van 17.07 uur tot 17.30 uur geschorst.Minister Hoogervorst:Voorzitter. Ik dank de Kamer voor de opmerkingen in tweede termijn. Ik
zal trachten zo compleet en grondig mogelijk te antwoorden.Naar aanleiding van vragen van mevrouw Arib zal ik mijn opmerkingen over
lobbyen die ik de vorige keer heb gemaakt nader verduidelijken. Ik heb die
opmerkingen vooral richting het veld gemaakt. Ik heb omschreven hoe het veld
in elkaar zit en hoe men erin slaagt om de belangen goed te verdedigen. Dat
is ieders recht, maar daarbij worden verschrikkelijke voorstellingen van zaken
gegeven en daar moeten wij doorheen prikken.Het onderwerp van dit debat is mooi voorbeeld daarvan. Aan de ene kant
menen drogisten en apothekers dat als hun positie enigszins wordt aangetast
er meteen veel ongelukken dreigen te gebeuren. Aan de andere kant menen de
huisartsen, die ik even hoog acht als de apothekers en de drogisten, dat die
apothekers eigenlijk niet meer nodig zijn in de moderne tijd. Dat alles kan
niet tegelijkertijd waar zijn, en dat is het enige wat ik heb bedoeld. Niemand
hoeft zich van die opmerkingen iets aan te trekken.Wat de positie van de apothekers betreft – het befaamde artikel
19; de "een-vrouw-per-gebouwregeling" – hebben velen aangegeven
dat in de praktijk mijn benadering en een wettelijke benadering dicht bij
elkaar komen. Ik leg het moede hoofd in de schoot. Ik zie dit natuurlijk al
een tijdje aankomen. Ik denk dat het in de praktijk niet zoveel uitmaakt.
Ik stel vast dat de Kamer zich in meerderheid schaart achter het door mij
geprefereerde amendement. Ik ben blij dat de heer Buijs zijn amendement wil
aanpassen en er een kleine onvolkomenheid uit wil halen.Mevrouw Schippers heeft gevraagd naar de juridische afdwingbaarheid van
de NAN. De NAN is juridisch niet direct afdwingbaar, maar het tuchtrecht is
wel van belang. Het tuchtrecht beoordeelt langs deze normen het handelen van
iedere apotheker, ook de apotheker die de NAN niet heeft onderschreven. Ook
de IGZ handhaaft langs de normen die worden gesteld in de NAN, dus het heeft
wel degelijk een grote betekenis. Vandaar dat dit voor mij de geprefereerde
route was, maar zoals gezegd, ik leg mij bij de wens van de Kamer neer.Mevrouw Kant heeft gevraagd of het mogelijk is dat verplicht wordt gesteld
dat onderzoeksgegevens openbaar worden, ook als de fabrikant een medicijn
heeft teruggetrokken.De heer Vendrik (GroenLinks):Ik had ook nog een vraag over de NAN gesteld. Het is toch merkwaardig;
het betreffen normen die door een deel van de apothekers worden nageleefd
omdat zij zijn aangesloten bij de desbetreffende beroepsvereniging. Vervolgens
zullen er ook apothekers rondlopen die deze normen niet hoeven na te leven,
want zij zijn niet aangesloten. Maar als het fout gaat, zijn zij er weer wél
op aan te spreken.Minister Hoogervorst:Die apothekers weten dus dat als de IGZ van mening is dat zo'n norm in
een beroepsgroep gebruikelijk is of zou moeten zijn, zij daarop kunnen worden
afgerekend. Daarom kunnen die apothekers maar beter wel aan die normen voldoen.De heer Vendrik (GroenLinks):Dat was mij inmiddels duidelijk geworden; dat antwoord is een herhaling
van het voorafgaande. Het is toch bizar zoals het nu geregeld is?Minister Hoogervorst:U denkt dat iets perfect is als het in de wet geregeld is. Dit wordt echter
niet in de wet geregeld. Het mooie van het fluïde karakter van de kwaliteitswet
is nou juist dat de IGZ handhaaft op de normen die in de beroepsgroep gebruikelijk
zijn en die, als het goed is, steeds hoger worden gelegd. Een certificeringsproces
kan daar een onderdeel van zijn. Apothekers die achterblijven, worden hier
op een gegeven moment op aangepakt.Mevrouw Schippers (VVD):Als de inspectie constateert dat zaken bij een apotheek niet volgens de
norm geregeld zijn, kan zij niets doen. Zij kan alleen iets doen, als er iets
mis gaat. Begrijp ik dat goed?Minister Hoogervorst:Nee, de inspectie kan vaststellen dat de apotheker niet volgens de beroepsnorm
handelt, en vervolgens aanwijzingen geven.De heer Van der Vlies (SGP):Als de inspectie constateert dat de betreffende apotheker niet is aangesloten
en geen boodschap heeft aan de norm die binnen die groep vrijwillig is overeengekomen,
is dat op zichzelf nog geen laakbaar feit. Dat wordt het pas als blijkt dat
die apotheker geen kwaliteit levert en niet voldoet aan de standaard van de
KNMP.Minister Hoogervorst:Het zal niet om elke punt en komma gaan. Als niet-naleving van de NAN
tot kwaliteitsverlies leidt, kan de IGZ ingrijpen.De heer Van der Vlies (SGP):Wanneer is er dan kwaliteitsverlies te constateren? Is dat voorafgaand
aan de verstrekking of na de verstrekking?Minister Hoogervorst:Het gaat om gevallen waarin het niet voldoen aan de NAN, evident tot kwaliteitsverlies
leidt. De inspectie kijkt niet naar een ding, maar naar het hele functioneren
van zo'n apotheek.De heer Van der Vlies (SGP):Is het toezicht preventief of repressief?Minister Hoogervorst:Dat kan allebei.Mevrouw Arib (PvdA):Ik probeer de redenering van de minister te volgen waarom de NAN bijna
equivalent is aan artikel 19. Waarom wil hij dat trouwens afschaffen, als
het toch niets uitmaakt?Minister Hoogervorst:Ik heb net gezegd dat het in de praktijk allemaal verschrikkelijk weinig
zal uitmaken en dat ik mij daarom zal neerleggen bij datgene waar de Kamer
toe besluit.Ik kom op de onderzoeksgegevens over medicijnen die worden teruggetrokken
door de fabrikant. Alleen beoordelingsrapporten van het CBG zijn openbaar.
Europese regelgeving staat niet toe dat wij fabrikanten verplichten om dossiers
over teruggetrokken medicijnen openbaar te maken.In het interview met Trouw heb ik een opmerking gemaakt over mogelijke
beïnvloeding van richtlijnen door de farmaceutische industrie. Ik heb
gezegd: als dat echt een probleem is, dan neem ik dat heel serieus. Daarom
ga ik dit bespreken met het CBO, de instantie die met de artsenorganisaties
de richtlijnen ontwikkelt. Er moeten duidelijke voorschriften komen voor artsen
die hieraan meedoen, waardoor in ieder geval transparantie en duidelijkheid
wordt geschapen. Ik zal hierover in eerste instantie een open gesprek voeren
met het CBO om te bekijken hoe het probleem, als het er al is, zo goed mogelijk
aangepakt kan worden. Vervolgens zal ik de Kamer daarover rapporteren. In
Europa moet je twee jaar vóór afloop van het octrooi bij de
registratieautoriteit aankondigen dat je onderzoek met kinderen gaat doen.
In de VS moet die melding op de dag van afloop van het octrooi plaatsvinden.
In Europa wordt per onderzoek al op grond van het onderzoeksplan bezien of
het zinvol is geneesmiddelenonderzoek met kinderen te doen. Onderzoek in Europa
krijgt zes maanden extra octrooibescherming om onderzoek bij kinderen te stimuleren.
Dat vind ik nog steeds een heel redelijke afweging.Mevrouw Kant (SP):Als geneesmiddelen voor kinderen voorgeschreven moeten worden, moet daar
bij de registratie de voorwaarde aan worden verbonden dat ook uit onderzoek
de veiligheid en werkzaamheid van deze middelen zijn gebleken; dat is de kern.
Ik heb daar van de minister nog steeds geen eenduidig antwoord op gehad.Minister Hoogervorst:Ik heb u al geschreven dat er nog een verordening over kindergeneesmiddelen
in de maak is. Ik kom nog een keer bij u terug met alle techniek rondom deze
kwestie. Op dat moment zal ik de vragen die u gesteld heeft nog wat specifieker
beantwoorden.Mevrouw Kant (SP):Wat is uw inzet daarbij? Hoe komt dat eruit te zien? Onderschrijft u mijn
uitgangspunt dat als je middelen voorschrijft aan kinderen, de veiligheid
en werkzaamheid van deze middelen is aangetoond in onderzoek?Minister Hoogervorst:Dat klinkt heel redelijk, maar ik wil hier geen dingen zeggen die ik niet
kan waarmaken. Daarom zal ik deze vraag niet nu, maar pas in de genoemde brief
uitdrukkelijk beantwoorden.Mevrouw Kant (SP):Ik kom nog op een vorig punt terug over de openbaarheid van het onderzoek.
Het CCMO maakt onderzoeken openbaar, maar niet alle onderzoeken worden daar
gemeld. Is het niet wenselijk dat al het onderzoek dat gestart wordt en bekend
is bij het CCMO, en de gegevens daarvan, openbaar gemaakt worden?Minister Hoogervorst:Ik weet niet of ik dat zo categorisch kan zeggen. Ik vraag me af of het
goed is om bijvoorbeeld het onderzoek openbaar te maken van een fabrikant
die iets aan het ontwikkelen is, maar wat helemaal misloopt. Daarbij kom je
in de sfeer van de bedrijfsgeheimen. Ik kan me dan voorstellen dat er vanuit
die industrie iemand op de gedachte kan komen om met die kennis een geheel
andere richting op te gaan. En ik wil anderen niet op dergelijke ideeën
brengen.Mevrouw Kant (SP):Bedrijfsgeheimen en "het anderen niet op ideeën willen brengen"
vormen ook de kern van de zaak. Het zou goed zijn om kennis te delen met anderen
als je ontdekt dat bepaalde zaken verkeerd uitpakken en een verkeerde werking
of bijwerking hebben. Die anderen zijn misschien met dezelfde onderzoeken
bezig. Het gaat hier om het belang van de volksgezondheid. Ik zie werkelijk
niet in waarom niet elk onderzoek dat gestart wordt, bekend en openbaar zou
moeten zijn in ons land.Minister Hoogervorst:Wij hebben hier te doen met een concurrerende markt waar kennis heel belangrijk
is en waar die kennis niet altijd met iedereen gedeeld kan worden. Als wij
uw redenering volgen, zouden wij ook alle patenten wel af kunnen schaffen.
Er moet een stimulans blijven om te innoveren. Als er iets dreigt te mislukken,
moet dat kunnen worden teruggetrokken.Het CBG is inderdaad nog in overleg met Lareb over de financiering van
het monitoringsysteem, maar heeft de noodzaak van een dergelijk systeem zelf
erkend. Het CBG wil echter garanties dat het monitoringsysteem wordt gebruikt
voor producten waarvan het zinvol is ze te monitoren. Ik ben ervan overtuigd
dat het CBG en Lareb daar op een fatsoenlijke manier uitkomen. Daarom heb
ik geen behoefte aan de motie van mevrouw Kant hierover.Mevrouw Kant (SP):In mijn motie staat dat de uitkomst moet zijn dat men eruit komt, en dat
het systeem fatsoenlijk gefinancierd wordt. De minister heeft geen behoefte
aan deze motie, maar hij kan ook niet garanderen dat men eruit komt. In dat
geval zou ik willen vragen dat de minister zorgt dat men er uitkomt, want
het is te belangrijk om het op zijn beloop te laten.Minister Hoogervorst:Ik heb er het volste vertrouwen in dat men er uitkomt. Als dat niet het
geval is, dat weet mevrouw Kant mij te vinden.Vervolgens ligt er een motie van mevrouw Kant waarin de regering wordt
verzocht een onafhankelijk fonds voor onderzoek naar bijwerkingen in te stellen.
Er is van de industrie en de voorschrijvers zelf reeds heel veel informatie
beschikbaar over bijwerkingen. Mijns inziens is een dergelijk fonds dan ook
overbodig. Het zou er bovendien toe kunnen leiden dat wij werk van de industrie
over gaan nemen. Daarnaast is de industrie juridisch ongelofelijk kwetsbaar
als er bijwerkingen optreden zonder dat ze zijn onderzocht en wat dies meer zij. Ik heb al het voorbeeld genoemd van Vioxx waarbij de betrokken
farmaceutische industrie in één dag 20% van haar beurswaarde
verloor.Mevrouw Kant (SP):Dat is precies waarom het gaat. Als er direct bij de invoering van Vioxx
voldoende onderzoek was gedaan naar bijwerkingen, dan waren er veel minder
doden gevallen. Dus bij risicovolle geneesmiddelen dient er snel en onafhankelijk
onderzoek naar bijwerkingen plaats te vinden.Minister Hoogervorst:Ik meen dat wij vooral de industrie zelf verantwoordelijk moeten houden
voor grondig onderzoek. Die wordt dan keihard gestraft als dat onderzoek niet
goed is gebeurd.Vervolgens kom ik te spreken over de motie van mevrouw Kant op stuk nr.
68 waarin de regering wordt verzocht de zelfregulering ten aanzien van het
toezicht op de reclame terug te draaien. Het betreft hier een discussie die
wij hier al ettelijke malen hebben gevoerd. Ik heb in het desbetreffende interview
inderdaad gezegd dat als ik destijds minister was geweest, ik niet zou weten
of ik het op die manier had georganiseerd. Mogelijk wel, mogelijk niet. Ik
houd mij in ieder geval graag aan afspraken, ook als die door mijn voorgangers
zijn gemaakt. In 2007 zullen wij verder zien.Mevrouw Kant (SP):Dit is gewoon uitlokking: u houdt zich aan afspraken die door uw voorgangers
zijn gemaakt. Welnu, uw voorgangers hadden heel andere ideeën over het
zorgstelsel vergeleken met de ellende waarmee wij nu geconfronteerd worden.
U gaat gewoon uw eigen weg als het u uitkomt. Uit de reacties heb ik overigens
wel kunnen bespeuren dat u onderhand toch echt wel erkent dat de zelfregulering
onvoldoende werkt. Toch wilt u maar afwachten en evalueren. Laten wij nu daadkrachtig
zijn door de inspectie actief op te laten sporen. Het levert u ook besparingen
op. Dat moet u toch ook aanspreken?Minister Hoogervorst:Maar, voorzitter, 2007 is volgend jaar. Dat lijkt mij toch een feitelijk
juiste vaststelling. Het is tevens een van mijn betere analyses van vandaag.De voorzitter:Die is inderdaad redelijk sterk, moet ik zeggen.De heer Vendrik (GroenLinks):Ik kan mij overigens voorstellen dat de reactie van de minister mede is
ingegeven door het feit dat ook hij geschrokken is door het boek van Bouma.
Het is ook niet mals wat daarin staat. 2007 of niet, het zou een zelfstandige
reden moeten zijn voor deze minister om het primaat van de zelfregulering
te heroverwegen. Volgens mij moet deze minister ook niet al te klein doen
over zijn eigen verwondering over wat er in dat boek staat. Hij heeft een
motie om zijn oren gekregen om iets te doen aan het aantal doden als gevolg
van verkeerd geneesmiddelengebruik. Er zitten nog wat andere acties aan te
komen. Minister, wat let u om niet vast te houden aan 2007 maar om op korte
termijn een reactie te geven op wat er in het boek van Bouma beschreven is
en daaruit uw conclusies te trekken?Minister Hoogervorst:Wat mij vooral opviel in dat boek is hoe vreselijk het vroeger het was –
er werden toen grote reizen cadeau gedaan – en wat voor een klein gekrabbel
het nu allemaal is. Ik was het wel met mevrouw Kant eens toen zij het had
over die ene huisarts die trots zat te vertellen hoe hij een golfjackje bij
elkaar had gespaard. Op zichzelf is gunstbetoon op bescheiden schaal niet
strafbaar. Dat is op Europees niveau geregeld en op nationaal niveau dan ook
niet strafbaar te stellen. Er kan ook niet worden ontkend dat er via de weg
van zelfregulering het een en ander is bereikt. Wij moeten niet vergeten dat
de farmaceutische industrie niet als een moloch opereert. Men houdt elkaar
goed in de gaten. Als de een met cadeautjes strooit, vindt de ander dat niet
leuk. Eerstgenoemde mag dat immers ook niet. De omvang van dat gekrabbel vond
ik inderdaad opvallend. In 2007 zullen wij een en ander zorgvuldig onder de
loep nemen en vervolgens zullen wij onze conclusies trekken. Waarom zou ik
de afspraak om in 2007 te evalueren nu doorbreken? Dan lijkt het alsof wij
niets anders te doen hebben.De heer Vendrik (GroenLinks):Naar mijn idee is er voldoende reden om van die afspraak af te wijken.
Dat doet de minister wel meer als hem dat goed uitkomt. Waarom zou hij dat
in dit geval niet doen? Het maatschappelijk belang zou daarmee gediend kunnen
zijn. Wij vragen de minister om een nadere overweging. Hij heeft zijn twijfels
al geuit en hij zal nog reageren op de initiatiefnota van mevrouw Kant. Ik
vermoed dat wij met de behandeling van die nota niet zullen wachten tot in
2007. Misschien voeren wij daarover zelfs al voor de zomer van 2006 een debat
met mevrouw Kant en dus ook met de minister. Ik raad de minister aan om zijn
gedachten over deze kwestie te laten gaan en deze keer snel te handelen.Minister Hoogervorst:Ik blijf nadenken.Mevrouw Arib (PvdA):In aansluiting op de woorden van de heer Vendrik merk ik op dat het mij
opvalt dat de minister heel veel daadkracht toont als bezuinigingen en patiënten
aan de orde zijn. Wat die zaken betreft, wilde hij snel actie ondernemen,
bijvoorbeeld per 1 juni 2005 of met ingang van 1 januari 2006. Al
lange tijd is bekend wat zich in de farmaceutische industrie afspeelt. De
minister is positief, maar die bedrijven worden steeds geraffineerder in hun
aanpak. Waarom duurt het zo lang voordat hij tot actie overgaat? Hij zou zo
veel kunnen doen en hij heeft de middelen die nodig zijn om op te treden.
Het verbaast mij dat de minister op dat punt geen daadkracht toont.Minister Hoogervorst:Ik ben het niet met mevrouw Arib eens. Mijn grootste bezuiniging van de
afgelopen drie jaar, namelijk 1 mld. op grond van het convenant, had te maken
met de farmaceutische industrie. Het is niet mijn taak om voor die industrie
te gaan liggen en te zeggen dat het allemaal heilige boontjes zijn. Mij zijn
echter geen grove misstanden bekend waaraan ik met een pennenstreek een eind
zou kunnen maken door van zelfregulering tot een meer actieve inspectie over
te gaan. Wel heb ik maatregelen genomen om de inspectie weer op krachten te
brengen. Volgend jaar zullen wij evalueren en op grond van die analyse zullen
wij maatregelen nemen.De Kamer heeft van de drogisten een brief ontvangen over de zelfzorgmedicijnen.
Als wij een en ander met een timmermansoog aanschouwen, zouden wij kunnen concluderen dat 90% van de zelfzorgmedicijnen in de vrije
verkoop gaat. Dat zal zeker niet het geval zijn. In die brief worden veronderstellingen
gedaan die evident niet juist zijn. Pijnstillers zullen in de vrije verkoop
in een lage dosering en in een kleine verpakking worden aangeboden. Het anti-diarreemiddel
Diacure zal alleen in een kleine verpakking worden aangeboden. Zo is er nog
een aantal voorbeelden te noemen, maar daarmee zal ik de Kamer nu niet vermoeien.In de wet staat een globale omschrijving van deze categorie. Die omschrijving
moet zeker worden gepreciseerd. Het CBG zal in de komende maanden beleidsregels
ontwikkelen waarin een en ander strakker wordt gedefinieerd. Ik ben bereid,
toe te zeggen dat het CBG de beleidsregels aan het veld zal voorleggen, inclusief
de drogisten. Alle betrokkenen zullen in staat gesteld worden om hun oordeel
daarover te geven. Als het CBG de beleidsregels heeft vastgesteld, zal ik
ze in een ministeriële regeling verwerken. Dat is een flexibeler instrument
dan een AMvB. Ik leg deze regeling graag aan de Kamer voor alvorens zij van
kracht wordt. Op deze manier kan iedereen op zijn gemak nagaan welke definities
worden gehanteerd en hoe deze uitpakken.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Is daarmee de tussenvariant van tafel?Minister Hoogervorst:Ik heb het juist over de tussenvariant. Er zijn drie categorieën
medicijnen, namelijk de middelen die alleen op recept zijn te verkrijgen,
de middelen die uitsluitend in de apotheek en de drogisterij verkocht mogen
worden en de middelen in de vrije verkoop.De heer Van der Vlies (SGP):U zegt toe, de uitkomsten van de exercitie van het CBG in een ministeriële
regeling te verwerken die in ontwerp aan de Kamer zal worden voorgelegd. Dat
impliceert uw bereidheid om eventuele wijzigingsvoorstellen van de Kamer op
een eerlijke wijze in de afweging te betrekken.Minister Hoogervorst:Net als bij een AMvB heeft de Kamer een wapen in handen, namelijk dat
van de motie. Daar zal ik op de normale manier mee omgaan.De heer Vendrik (GroenLinks):Het wapen motie is net iets minder krachtig dan een amendement.Minister Hoogervorst:Maar dat geldt ook voor een AMvB.De heer Vendrik (GroenLinks):Wij staan sterker als wij dit via een amendement of een nota van wijziging
kunnen regelen, maar ik begrijp dat dit niet tot in extenso mogelijk is. Kunt
u ons duidelijk maken met welke boodschap het CBG precies op pad wordt gestuurd?
Wat behelst die driedeling? Welke criteria worden daarbij gehanteerd?Minister Hoogervorst:U formuleerde het zojuist adequaat: bij normaal gebruik veilig. Dat is
de algemene boodschap. Vervolgens is een nadere verfijning nodig, bijvoorbeeld
op het punt van de interactie met andere medicijnen en de beïnvloeding
van het reactievermogen. Op die punten zal het CBG beleidsregels ontwikkelen
en daar kan de Kamer haar oordeel over geven.De heer Vendrik (GroenLinks):Ik heb gezegd: bij normaal gebruik absoluut veilig. Onder normaal gebruik
wordt ook verstaan dat de kans op verkeerd gebruik minimaal is. Dat is eveneens
van belang voor de indeling in de categorieën.Minister Hoogervorst:Het CBG bestaat uit knappe koppen die het risico van ongelukken bij het
gebruik nauwgezet zullen verkennen. Ik kan mij voorstellen dat paracetamol
in een verpakking van 20 tabletten geen probleem vormt, maar dat een verpakking
van 50 tabletten riskanter is en om die reden in de tussencategorie geplaatst
wordt.De heer Vendrik (GroenLinks):U vraagt de Kamer, in te stemmen met een nieuwe categorie middelen voor
de vrije verkoop. Ik heb echter nog maar weinig duidelijkheid over wat de
oefening van het CBG zal opleveren. Ik hecht daar nogal aan, want wij moeten
straks stemmen over een wetsvoorstel waarin de categorie AV staat, terwijl
wij niet precies weten noch op dit moment van de minister horen wat daar eigenlijk
onder gaat vallen. Het wordt toch een beetje weg geparkeerd bij het CBG. Ik
vind het eerlijk gezegd te weinig.Minister Hoogervorst:Daarom heb ik gezegd dat ik ermee naar de Kamer kom voor het in werking
treedt. U kunt er dan toch uw oordeel over uitspreken? Als de Kamer zegt dat
wat het CBG heeft gedaan bagger is, ga ik er toch niet doorheen fietsen!De heer Buijs (CDA):Ik denk dat wij een aardig end in elkaars richting komen. Ik wil nog enkele
puntjes op de i zetten.De minister zegt: ik laat het CBG een set beleidsregels ontwikkelen. De
minister bedoelt waarschijnlijk: ik laat een aantal wettelijke criteria ontwikkelen
op basis waarvan de beleidsregels worden vastgesteld. Dat is een tikje anders.
De opdracht van het CBG is om het op basis van wettelijk vastgelegde criteria
via een ministeriële regeling mogelijk te maken beleid te voeren. Ik
wil graag van de minister horen dat hij zijn toezegging ook zo bedoelt.Ik ben er blij mee dat iedereen erbij zal worden betrokken, ook de drogisterijbranche.
Dat vind ik een belangrijke toezegging.Het is mij om het even of er een ministeriële regeling of een AMvB
komt, als de minister die maar aan de Kamer voorlegt.Minister Hoogervorst:Om de ministeriële regeling mogelijk te maken zal ik met een vierde
nota van wijziging moeten komen, maar dat is een technische zaak. In de derde
nota van wijziging staat: "Het College besluit tot indeling van een geneesmiddel
als AV-geneesmiddel indien dit naar het oordeel van het College uit een oogpunt
van veilig gebruik verantwoord is, gelet op de werkzame stof, de dosering
en de verpakkingsgrootte." Ik denk dat eraan wordt toegevoegd: dit wordt
nader uitgewerkt in een ministeriële regeling. Dit is het algemene criterium.
De beleidsregels zullen die criteria zijn. Het krijgt de status van een ministeriële
regeling.De heer Buijs (CDA):Oké.Minister Hoogervorst:Wat de vraag betreft wie er over de opleidingen gaat, wijs ik erop dat
in de derde nota van wijziging wordt verwezen naar een door de minister aangewezen
organisatie die de diploma's van drogisten afgeeft. De heer Buijs noemde Pharmacon.
Ik kan natuurlijk geen naam in de wet zetten, maar ik zeg toe dat ik Pharmacon
als die organisatie zal aanwijzen.Mevrouw Kant maakte de interessante opmerking dat het eigenlijk wel jammer
is dat ik in de derde nota van wijziging de vierde categorie (uitsluitend
apotheek) heb geschrapt. Mijn oorspronkelijke plan was om een nieuwe categorie
te scheppen, bestaande uit niet-receptplichtige geneesmiddelen, die toch niet
bij de drogist zouden moeten worden verkocht. Ik heb die vierde categorie
vooral geschrapt, omdat het al ingewikkeld genoeg was met die drie categorieën.
Ik had het gevoel dat wij het met vier categorieën wel heel complex maakten,
ook omdat ik op dit moment nog niet echt behoefte heb aan die vierde categorie.
Ik moet er wel bij zeggen, dat er een moment komt in de niet zo verre toekomst
waarop waarschijnlijk van Europa uit wordt gewezen op medicijnen die niet-receptplichtig
zijn, maar waarvan het niet gewenst is dat deze verkrijgbaar zijn bij de drogist.
Ik heb het bijvoorbeeld over Viagra. Ik zie dat de heer Vendrik ineens zeer
geïnteresseerd wordt. Ik heb het dan bijvoorbeeld ook over statines.
Ik begrijp dat hij ook die nog niet heeft.Als de Kamer wil dat ik dit oorspronkelijke onderdeel van mijn voorstel
handhaaf, dan ben ik bereid het wederom op te nemen in de vierde nota van
wijziging. Ik zeg dit wel met enige aarzeling, omdat ik de zaak dan weer compliceer.
Ik heb de vorige keer gemerkt dat het de discussie enorm vertroebelde.Mevrouw Kant (SP):Het wordt nu wel wat ingewikkeld om dit wettechnisch op te lossen. Misschien
is het nu nog niet nodig, maar in de toekomst kan dat anders komen te liggen.
Er is natuurlijk niets op tegen om in de wet de mogelijkheid te creëren
zonder dat er direct sprake is van een verplichting. Je moet de mogelijkheid
hebben als de situatie dat vergt. U noemde een goed voorbeeld. Misschien moet
ik op dit punt maar een amendement indienen.Mevrouw Schippers (VVD):In mijn reactie op de derde nota van wijziging heb ik al aangegeven dat
ik het jammer vind dat die categorie om deze reden verdwijnt. Als er een amendement
van die strekking wordt opgesteld, doe ik er graag aan mee. Het kan natuurlijk
ook worden geregeld in een nota van wijziging. Ik ben er wel voorstander om
het bij gelegenheid van dit wetsontwerp te regelen. Wij weten nu al dat het
over enige tijd toch nodig is.Minister Hoogervorst:Laat ik dan toezeggen dat ik dit punt meeneem in de nota van wijzigingen
waarmee ik al bezig ben.In eerste termijn hebben de Kamer en ik geconstateerd dat verpleegkundigen
een cruciale rol spelen in en buiten de ziekenhuiszorg en dat dat soms leidt
tot onaanvaardbare situaties. Te denken valt aan de situatie waarin de verpleegkundige
het geneesmiddel voorschrijft. Het amendement van de heer Vendrik op stuk
nr. 61 gaat echter een stap te ver, want het breidt de voorschrijfbevoegdheid
uit tot alle verpleegkundigen. Wij krijgen er dan ineens 300.000 "voorschrijvers"
bij. Het lijkt mij dat ook de heer Vendrik dat niet moet willen. Ik geef de
voorkeur aan een route via de Wet BIG, maar als mevrouw Schippers haar amendement
in die zin aanpast, lijkt het mij dat het probleem adequaat kan worden opgelost.
Ik heb het amendement nog niet kunnen zien, maar als ik het deze week krijg
en er komt geen reactie van mijn kant, kan men aannemen dat ik mij erin kan
vinden.Mevrouw Schippers heeft nog gevraagd naar het toedienen van medicijnen
door verpleegkundigen. Het toedienen en het toedieningsgereed maken valt onder
de werking van de Wet BIG. Sommige van die handelingen zijn voorbehouden handelingen.
Ik denk aan het toedienen van injecties of het aanleggen van een infuus. Op
dat gebied laat de arts al veel over aan verpleegkundigen en de wet biedt
daartoe de ruimte en de nodige kwaliteitswaarborgen. In de praktijk doen zich
op dit punt weinig problemen voor.Mevrouw Schippers heeft haar amendement op stuk nr. 32 nader toegelicht.
Het gaat er alleen maar om informatie aan verpleegkundigen mogelijk te maken.
Informatieverstrekking mag echter nu ook al. Daarvoor is geen amendement nodig.
De tekst van het amendement maakt ook reclame mogelijk en daarom wil ik haar
vragen er nog eens naar te kijken, eventueel met behulp van ambtelijke expertise.Voorzitter. Ik wil nog enkele moties bespreken waarvan ik het nummer niet
ken. Ik zal ze daarom kort omschrijven. Mevrouw Arib heeft een motie ingediend
over beïnvloeding van huisartsen door de farmaceutische industrie. Zij
is van mening dat huisartsen op geen enkele wijze een gunstbetoon mogen ontvangen
en verzoekt de regering met een voorstel te komen met betrekking tot een verplichte
nascholing van huisartsen door een onafhankelijk nascholingsinstituut en een
verbod op nascholing door de farmaceutische industrie. Reclame en gunstbetoon
zijn niet verboden. Ik mag dat ook niet verbieden. Wel kunnen er beperkingen
worden opgelegd en dat gebeurt ook. Ik weet ook niet of je moet willen verbieden
dat de farmaceutische industrie, die belangrijke producten maakt, nascholing
geeft. Die nascholing mag natuurlijk niet het karakter aannemen van agressieve
marketing en het lekker maken van huisartsen met allerlei cadeautjes. Ik ontraad
al met al aanneming van deze motie.In een andere motie verzoekt mevrouw Arib de regering een begin te maken
met de scheiding van taken van de apotheker, een scheiding tussen zorgverlener
en zorginkoper. Ik wil aanvaarding van deze motie ontraden. Wij zijn op dit
moment al bezig met het afromen van bonussen en kortingen. Er komt bovendien
nieuwe tariefsystematiek met een prikkel voor doelmatig inkopen. Daar heeft
de verzekeraar dan ook iets over te zeggen. Ik streef ook geen complete scheiding
van inkoop en zorgverlening na. De commerciële kwaliteiten die de apothekers
tot nu toe hebben opgebouwd, moeten wij niet helemaal overboord gooien; hoe
meer partijen, hoe beter!De voorzitter:De minister spreekt nu over de motie op stuk nr. 69.Mevrouw Arib (PvdA):Inderdaad, maar in ieder geval voor mij wel wat te gemakkelijk. Niet alleen
deze minister, maar ook het vorige kabinet heeft steeds gezegd dat het niet
goed is dat de apotheker handelt en tegelijkertijd zorg verleent.
Al eerder heeft de Kamer op een scheiding aangedrongen. De motie die de minister
nu ontraadt, is overigens een motie van een van zijn partijgenoten, namelijk
mevrouw Van Blerck, die destijds ook gesteund werd door de PvdA, D66 en de
SP. Daarin werd gevraagd om in ieder geval een begin te maken met die scheiding
tussen zorg en handel. Tot nu toe is dat wel met de mond ondersteund maar
is er in de praktijk toch weinig van terechtgekomen. Ik zou de minister dan
ook willen vragen om er nu serieus naar te kijken en er in ieder geval een
begin mee te maken. Hij sprak wel over convenanten, maar daarmee is het probleem
echt niet opgelost, want nog steeds gaan er miljoenen aan kortingen en bonussen
in de zakken van de apothekers. Wij hebben daar al verschillende malen over
gesproken. Er moet nu ook een perspectief aan de apothekers worden geboden
en dat begint met een scheiding van zorg en handel!Minister Hoogervorst:Ik denk toch dat het convenant heel goede aanzetten geeft, niet alleen
voor het afromen van de bonussen, maar ook om de beloningstructuur van de
apothekers anders in te richten.Voorzitter. Verschillende leden hebben gesproken over de casus Boxmeer.
Ik heb begrepen dat mevrouw Koşer Kaya een amendement voorbereidt,
maar ik heb dat nog niet gezien.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Dat is volgens mij zelfs al verleden week donderdag of vrijdag ingediend.De voorzitter:Dat is het amendement op stuk nr. 65.Minister Hoogervorst:Wordt daarin verboden dat huisartsen eigenaar zijn van apotheken?Mevrouw Koşer Kaya (D66):Er zijn op dit moment twee amendementen die over die beroepenscheiding
gaan, namelijk die op de stukken nrs. 64 en 65, en wij gaan bezien of die
in elkaar kunnen worden geschoven.Minister Hoogervorst:Er komt blijkbaar dus een nieuw amendement en daar zal ik zorgvuldig naar
kijken. Ik heb in ieder geval een brief aan de KNMG en andere partijen gestuurd
met het verzoek om absolute transparantie te bieden over wat er aan de hand
is. Niet primair vanuit het mededingingsperspectief dat vooral mevrouw Schippers
noemde, maar vooral om de kat niet op het spek te binden, wil ik bezien of
dit inderdaad wel een gewenste ontwikkeling is. Ik wil eigenlijk nog wel graag
meer inzicht hebben in de vraag hoe ver dit nu gaat en of dat wel allemaal
zo gewenst is. Ik zou graag zien dat u hier even mee wachtte totdat ik kom
met een grondige nota. Het zal waarschijnlijk ook niet zo simpel zijn om dit
zomaar even bij amendement te regelen. Dat zou ook allerlei onteigeningsprocedures
met zich kunnen brengen. Wij moeten dus wel zeker weten of wat wij willen
doen ook wel zorgvuldig is en ook kan. Ik deel de zorg, daar geen misverstand
over, maar ik wil het graag wat beter in kaart brengen en afwachten wat ik
zoal te horen krijg van artsenorganisaties. Ik heb al gezegd dat ik desnoods
transparantieregels in de wet ga vastleggen. Misschien moeten wij zelfs nog
verder gaan, maar ik vraag u om nog wat respijt.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Dan zou ik de minister willen vragen om ook zorgvuldig dat amendement
te beargumenteren.Minister Hoogervorst:Dat zal ik zeker doen. Nog voor de stemming kom ik met een nota van wijziging
en dan zal ik ook dat nieuwe amendement van commentaar voorzien.Mevrouw Arib (PvdA):Er worden nu allerlei obstakels opgeworpen die waarschijnlijk een rol
kunnen spelen, maar wij hebben allemaal het voorbeeld van Boxmeer genoemd
omdat degenen die daarbij betrokken zijn, bijna failliet gaan. Ik vind dat
wij snel aan de slag moeten gaan, maar de minister wil nu eerst weer een en
ander bekijken en onderzoeken en spreekt over mogelijke onteigeningsproblemen.
Mijn amendement is al ingediend en ik zou graag zien dat de minister hierop
ingaat.De voorzitter:Ik heb begrepen dat de twee amendementen in elkaar worden geschoven en
dat de minister een gemotiveerd antwoord zal geven op de vraag van mevrouw
Koşer Kaya. Daarmee is die vraag beantwoord.Minister Hoogervorst:Dit zal ik doen, maar ik zeg hier wel een ding bij: het is een slechte
zaak om op grond van casuïstiek wetgeving te maken.Mevrouw Schippers (VVD):Ik zou graag zien dat de minister, als hij hier in een nota op terug komt,
dit in een wat breder perspectief plaatst. Nu gaat het om de constructie arts
- apotheker, maar je kunt je allerlei andere constructies in de eerste lijn
voorstellen. Ik vraag mij af of dit nu wel zo slecht is, want het kan soms
toch ook positief zijn.Minister Hoogervorst:Dit doe ik graag.De heer Van der Vlies heeft gevraagd naar het overgangsrecht en artikel
116. Hij vraagt of iedere huisarts die nu een vergunning heeft tot apotheekhoudende
zijn vergunning zal behouden. Dit is geregeld in artikel 116.De heer Vendrik heeft een motie ingediend waarin de regering wordt gevraagd
om de Kamer voor de behandeling van de Kwaliteitsbrief schriftelijk een overzicht
te verschaffen van de acties die zij onderneemt. Ik wil dit best doen, maar
dit wordt een korte brief, want ik heb hier al diverse malen met de Kamer
over gecommuniceerd.De heer Vendrik (GroenLinks):Als dit de inhoud van de brief zal zijn, zeg ik: laat maar zitten. Dit
beantwoordt toch niet aan de vraag in de motie. Ik vraag niet om een overzicht
van hetgeen gebeurt, maar om nieuwe actie. Dit is een serieus probleem, de
minister heeft dit in eerste termijn ook erkend. De inspectie spreekt over
700 doden per jaar als gevolg van verkeerd of onjuist gebruik van medicijnen.
Dat is nogal wat. De minister heeft in eerste termijn alleen verwezen naar
de Kwaliteitsbrief.Minister Hoogervorst:Ik heb in dit kader heel belangrijke acties ingezet. De twee belangrijkste
zijn de ontwikkeling van het elektronisch medicatie dossier en van een veiligheidsmanagementsysteem
in het ziekenhuis. Dit zijn de twee pijlers waar mijn beleid op steunt.De heer Vendrik (GroenLinks):Om de te voorkomen dat wij dit debat opnieuw zullen voeren bij de behandeling
van de Kwaliteitsbrief, wijs ik er nog eens op dat in de motie wordt gevraagd
om een helder programma van hetgeen de minister in de komende jaren zal doen,
misschien met een overweging naar aanleiding van de laatste inzichten en het
debat dat wij hier hebben gevoerd. Dit is een aangelegen punt voor een meerderheid
van de Kamer, dit blijkt ook uit de ondertekening. Wij willen echt actie en
daadkracht opdat het aantal doden als gevolg van verkeerd medicijngebruik
zal dalen. Ik lees hier in de Kwaliteitsbrief erg weinig over.Minister Hoogervorst:In de Kwaliteitsbrief wordt de algemene beleidslijn geschetst en wordt
niet veel inzicht gegeven in concrete acties. Ik zal mijn best doen, maar
ik zal tussen vandaag en de behandeling van de Kwaliteitsbrief geen nieuw
beleid verzinnen. Ik weet dat ik een heel ambitieus beleid heb om dit probleem
aan te pakken en dat zal ik nog eens uiteenzetten.De heer Van der Vlies (SGP):Ik wil nog even terugkomen op het overgangsrecht en artikel 116. Het gaat
mij om de van rechtswege gehonoreerden. In artikel 116, bestaande uit twee
categorieën, gaat het om degenen aan wie een vergunning is verleend krachtens
artikel 6 van de Wet op de geneesmiddelenvoorziening. Van rechtswege is dus
een andere categorie, maar als de minister zegt dat de rechtsgeschiedenis
bepaalt dat nu ook de categorie van rechtswege de apotheek kan houden, denk
ik dat dit genoeg is.Minister Hoogervorst:Dit bevestig ik.De heer Van der Vlies (SGP):In artikel 116 staat dit niet al te expliciet. Daarom veronderstelde de
Landelijke Huisartsenvereniging dat die categorie vergeten was en tussen de
wal en het schip terecht zou komen. Dit moeten wij niet hebben.Mevrouw Schippers (VVD):De minister heeft in zijn schriftelijke reactie aangegeven dat ik mijn
amendement op stuk nr. 56 over het elektronisch medicatiedossier zou moeten
terugtrekken, omdat het elektronisch medicatiedossier juridisch nog geen gevestigde
term is. Althans het is nu nog niet bekend. Ik heb in mijn termijn aan de
minister gevraagd waarom ik dat zou moeten doen, aangezien wij in de komende
maanden een aparte wet over het elektronisch medicatiedossier maken. Die term
krijgt pas invulling wanneer de wet er is. Ik zie eigenlijk niet in waarom
ik mijn amendement zou moeten intrekken.Minister Hoogervorst:Ik heb daar op dit moment geen goed antwoord op. Ik zal het maar eerlijk
zeggen. Mag ik daarop ook schriftelijk nog even terugkomen?De voorzitter:Gezien de vragen die nog gesteld zijn, neem ik aan dat er geen behoefte
meer is aan een derde termijn. De minister heeft toegezegd een aantal vragen
schriftelijk te beantwoorden en de Kamer een nota van wijziging te doen toekomen.
Ik ga ervan uit dat wij de antwoorden en de nota ruim voor de stemmingen in
dit huis kunnen ontvangen.De heer Vendrik (GroenLinks):Voorzitter. Op dit moment heb ik geen behoefte aan een derde termijn,
maar wij krijgen nog een gevoelige nota van wijziging over de AMvB-bepaling
en over de ministeriële regeling inzake de zelfzorggeneesmiddelen. De
minister heeft het debat gehoord. Ik wil die nota van wijziging wel even wegen,
wellicht is het nodig om daar toch nog nadere helderheid over te vragen. Wij
worden immers geacht, te stemmen over de wet, inclusief de nota van wijziging.
Dan moet deze wet helemaal duidelijk zijn.De voorzitter:Die afweging staat de Kamer altijd vrij, maar ik ga ervan uit dat de brief
die de minister heeft toegezegd, klip en klaar zal zijn.De algemene beraadslaging wordt gesloten.Sluiting 18.20 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20052006-3703-3724.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl