Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Telecommunicatiewet verband houdende met de instelling van een antenneregister, de uitbreiding van het verbod op het verzenden van ongevraagde elektronische communicatie alsmede regeling van diverse andere onderwerpen (30661)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2008-2009, pag. 354-361

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

28-11-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

nr. 7, pagina 354-361

11-11-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30661Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Telecommunicatiewet verband houdende met de instelling van een antenneregister, de uitbreiding van het verbod op het verzenden van ongevraagde elektronische communicatie alsmede regeling van diverse andere onderwerpen (30661)Pagina 377-385
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 11 november 2008)Pagina 385-386
Behandeling van het wetsvoorstel Technische aanpassing en actualisering van de Wet financieel statuut van het Koninklijk Huis (31505)Pagina 342-354
Presentie en opening (dinsdag 11 november 2008)Pagina 341-341
Stemmingen over moties, ingediend bij de algemene politieke beschouwingen, te weten de motie-Schuurman c.s. inzake de kredietcrisis die om een gecoördineerd optreden in samenhang met andere crises vraagt (31700, letter B) en de motie-Werner c.s. inzake het veilingsysteem voor de emissierechten van CO2 en het voorkomen van carbon leakage (31700, letter C)Pagina 342-342
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de omzetbelasting 1968, de Wet op de accijns en de Wet op de verbruiksbelastingen van alcoholvrije dranken en van enkele andere produkten in verband met Richtlijn nr. 2007/74/EG van de Raad van de Europese Unie van 20 december 2007 (PbEU L 346) (Implementatie aanpassing reizigersvrijstelling) (31493), het wetsvoorstel Wijziging van de WAO en de WAZ om uitkeringsgerechtigden te stimuleren arbeid te gaan verrichten (31520), het wetsvoorstel Wijziging van de Gezondheidswet in verband met de integratie van de RGO in de Gezondheidsraad en enige andere wijzigingen met betrekking tot de Gezondheidsraad (31541) en 2 andere wetsvoorstellenPagina 341-342
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Technische aanpassing en actualisering van de Wet financieel statuut van het Koninklijk Huis (31505)Pagina 361-377
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Telecommunicatiewet verband houdende met de instelling van een antenneregister, de uitbreiding van het verbod op het verzenden van ongevraagde elektronische communicatie alsmede regeling van diverse andere onderwerpen (30661)Pagina 354-361
Lijst van besluiten (dinsdag 11 november 2008)Pagina 385-385

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 56 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Telecommunicatiewet verband houdende met de instelling van een antenneregister,
de uitbreiding van het verbod op het verzenden van ongevraagde elektronische
communicatie alsmede regeling van diverse andere onderwerpen (30661).De voorzitter:Ik heet de staatssecretaris van Economische Zaken van harte welkom in
de Eerste Kamer.De beraadslaging wordt geopend.De heer Asscher (VVD):Voorzitter. Het is wel een mond vol: de wijziging van de Telecommunicatiewet
verband houdende met de instelling van een antenneregister, de uitbreiding
van het verbod op zenden van ongevraagde elektronische communicatie alsmede
regeling van diverse andere onderwerpen. Het lijkt ten dele meer op een
veegwet waarin een aantal onafgemaakte zaken bij elkaar komen dan op een speciale
wet, ook al wordt deze aangeduid met de naam"Telecommunicatiewet".
Voor zover er sprake van communicatie is, gaat het om een gebrekkige vorm
van communicatie van de staatssecretaris met het bedrijfsleven. Dit wetsvoorstel
beoogt een aantal zaken te regelen die wenselijk zijn. De VVD-fractie vraagt
zich echter af of de manier waarop sommige zaken worden geregeld wel proportioneel
is in relatie tot de problematiek.Laat ik beginnen met enkele positieve onderdelen. Het probleem van de
ongevraagde elektronische toezending, oftewel e-mailspam, is ons allen bekend.
Door openbaarmaking van de e-mailadressen van de Kamerleden genieten wij allen
dagelijks zowel van nuttige informatie van burgers als van een behoorlijk
grote hoeveelheid spam. Wat dit onderdeel betreft, maakt de Europese richtlijn
betreffende privacy en communicatie onderscheid tussen natuurlijke personen
en rechtspersonen. Voor natuurlijke personen is een zogenaamde "opt-in"-regeling
voorgeschreven. Dat wil zeggen dat een natuurlijke persoon zichzelf moet opgeven
als hij of zij ongevraagd e-mail wil ontvangen. Dit is een restrictieve oplossing
die te billijken valt omdat anders een lawine van veelsoortige en ongevraagde
informatie door natuurlijke personen wordt ontvangen. Het probleem zit echter
in de regeling voor rechtspersonen. De richtlijn laat het aan de lidstaten
over om te bepalen of er een regeling voor rechtspersonen komt. De staatssecretaris
kiest hierin voor een restrictief "opt-out"-systeem, dat wil zeggen
dat een rechtspersoon, bijvoorbeeld een bedrijf, kenbaar moet maken dat het
ongevraagd elektronische communicatie wenst te ontvangen.Tegen deze regeling bestaat een aantal bezwaren. Het grootste bezwaar
hebben wij tegen het feit dat hier sprake is van een nationale kop op Europese
wetgeving. De staatssecretaris wijst hierbij op de motie-Van Dam/Atsma die
uitbreiding vraagt van het regime voor natuurlijke personen naar dat van rechtspersonen
voor e-mailspam. Zelf wijs ik liever op de motie-Van Egerschot/Kortenhorst
waarbij is vastgelegd dat er geen nieuw beleid geïntroduceerd moet worden
dat stringenter is dan de Europese normen voorschrijven. De staatssecretaris
maakt hier wel een heel merkwaardige bocht in zijn denken door hierbij voor
rechtspersonen te introduceren dat de werknemer als natuurlijke persoon beschermd
moet worden. Hoewel ik geen jurist ben, kan ik hier wel concluderen dat de
staatssecretaris dat blijkbaar ook niet is. Ik nodig hem gaarne ertoe uit
om deze juridische salto nog eens uit te leggen en tevens toe te lichten waarom
hij van mening is dat de ene motie zwaarder moet wegen dan de andere.Een van de punten die bij de behandeling van dit wetsvoorstel naar voren
kwamen, was de afwijking van het Burgerlijk Wetboek waarbij de opzegtermijn
wordt verkort van drie maanden naar één maand voor verlenging
en vernieuwing. In de memorie van toelichting wordt verwezen naar het belang
van concurrentiebescherming en naar een aantal andere wetten waar dit eveneens
het geval is, zoals de Gaswet, de Elektriciteitswet en de Zorgverzekeringswet.
In de Gaswet en de Elektriciteitswet is dit enkele weken geleden echter komen
te vervallen. Die argumentatie gaat dus niet meer op. De aanvullende consumentenbescherming
wordt nodig geacht in verband met de grote verscheidenheid van consumenten
en het grote aantal contracten. Deze argumenten zijn mijns inziens geen reden
om af te wijken van wat is vastgelegd in het BW en het bedrijfsleven te bezwaren
met extra lasten die nodig zijn voor de snelle uitvoering van het realiseren
van overeenkomsten die opgezegd kunnen worden met een opzegtermijn van één
maand.Het bedrijfsleven heeft gevraagd, een lange overgangstermijn in te voeren,
zodat het de systemen voor contractverlenging en -opzegging kan aanpassen.
Ondanks het feit dat tal van wijzigingen zijn doorgevoerd na de indiening
van het wetsvoorstel bij de Tweede Kamer, blijft de regering van mening dat
de systemen al hadden moeten worden aangepast, gelet op de voorbereidingstijd
van het wetsvoorstel. Wel wijst zij erop, dat indien de betreffende telecommunicatieaanbieders
aangeven dat de directe inwerkingtreding tot onoverkomelijke problemen leidt,
artikel 7a, lid 2 later in werking kan worden gesteld, zodat deze aanbieders
extra tijd krijgen om hun bedrijfsprocessen aan te passen. Dit is wel een
zeer magere toezegging aan het bedrijfsleven. Het zou beter zijn om nu al
te kiezen voor een soepele overgangsperiode van zes maanden en niet eerst
te bezien of er problemen komen. Het is juist aan de staatssecretaris van
Economische Zaken om problemen voor het bedrijfsleven te voorkomen, in plaats
van die na een zekere periode vast te stellen en vervolgens het bedrijfsleven
alsnog tegemoet te komen. Welke periode heeft de staatssecretaris voor ogen
om te bezien of die problemen zich voordoen? Is dat drie maanden, zes maanden?
Laat hij dan flexibel zijn en inzicht tonen in het functioneren van het bedrijfsleven,
en een vaste ruime overgangstermijn instellen, zodat over zes maanden de nieuwe
regeling zonder problemen kan worden ingevoerd. Is hij bereid om hierbij vooruit
te kijken in plaats van achteraf te reageren? Gouverner, c'est prévoir.Dan is er ook nog het probleem van het ongevraagd ontvangen van faxen;
de zogenaamde faxspam. Het valt niet te ontkennen dat faxspam niet alleen
irritatie, maar ook kosten met zich meebrengt. Ongevraagd wordt papier en
inkt verbruikt. Hoewel het aantal onvrijwillig ontvangen faxen in het niet
valt vergeleken bij elektronische spam, is de irritatiegraad waarschijnlijk
groot, net zoals bij telemarketing naar bedrijven. In het wetsvoorstel wordt
op dit punt de "opt-in"-regeling van natuurlijke personen uitgebreid
naar die van rechtspersonen. De faxverzender moet altijd vooraf toestemming
vragen aan de abonnee.Volgens de Europese richtlijn betreffende privacy en elektronische communicatie
staat het de lidstaten vrij om regels met betrekking tot spam op te leggen
aan andere dan natuurlijke personen. Nederland heeft dit aanvankelijk overgelaten
aan partijen, maar dit heeft niet tot bevredigende resultaten geleid. Het
is dan ook terecht dat in het wetsvoorstel een regeling is opgenomen, maar
de regering gaat voorbij aan de positie van de faxbranche. De regering beroept
zich telkenmale op vertegenwoordiging van de faxbranche door VNO-NCW, maar
de faxbranche zelf ontkent dit.Bovendien heeft de branche zelf diepgaander, beter en objectiever onderzoek
laten doen dan de OPTA naar de situatie in andere landen. Het Engelse systeem
voor de faxbranche is eenvoudiger en goedkoper. Het is vergelijkbaar met het
verplichtstellen van het bel-me-nietregister, maar dan in de vorm van een
fax-me-nietregister. In het wetsvoorstel wordt het opt-inbeginsel uitgebreid
van natuurlijke personen tot rechtspersonen en de verzender hoeft dus niet
meer na te gaan of de abonnee een rechtspersoon is.Faxspam en elektronische spam is een grensoverschrijdend probleem. Internationale
geharmoniseerde wetgeving is nodig, maar realisatie daarvan duurt de regering
te lang en "is niet in het belang van het bedrijfsleven". Maar is
het onmogelijk maken van ongevraagd faxverkeer dan wel in het belang van het
bedrijfsleven en zijn werknemers?Het internationale karakter van telemarketing en spam is nog eens onderstreept
door mijn collega Aptroot in de Tweede Kamer in zijn amendement op stuk nr.
10, dat door de Tweede Kamer is aangenomen. Met dit amendement wordt een belangrijke
beperking weggenomen. Was eerst het verbod gericht op in Nederland gevestigde
bedrijven, nu is die beperking weggenomen. De staatssecretaris heeft aanneming
van dit amendement ontraden, omdat het een activiteit betreft die valt onder
de Dienstenrichtlijn, volgens welke geen beperking van het dienstenverkeer
is toegestaan omwille van consumentenbescherming. De Raad van State toont
echter overtuigend aan dat dit amendement niet in strijd is met de Dienstenrichtlijn.
Deze bepaalt immers dat de lidstaten passende maatregelen nemen om ervoor
te zorgen dat ongevraagde communicatie met het oog op direct marketing niet
toegestaan is zonder toestemming van de betrokken abonnees of ten aanzien
van abonnees die dergelijke communicatie niet wensen te ontvangen, waarbij
de keuze tussen deze mogelijkheden door de nationale wetgeving bepaald wordt.Het amendement op stuk nr. 10 van collega Aptroot helpt dus voorkomen
dat bedrijven de Nederlandse wetgeving omzeilen door zich in het buitenland
te vestigen, respectievelijk dat Nederlandse bedrijven juist alleen vanuit
het buitenland worden beconcurreerd. Duidelijk moge zijn dat dit slechts geldt
voor zover het zich beperkt tot landen in de Europese Economische Ruimte.
Daarom vraag ik de staatssecretaris of hij zich ondanks eerdergenoemde lange
procedure wil inzetten voor een internationale regeling met betrekking tot
direct marketing, faxspam en elektronische spam. Zelf schrijft hij dat dit
een internationaal verschijnsel is en het lijkt dan ook van belang om de regulering
hiervan internationaal aan te pakken. Met het aangenomen amendement-Aptroot
wordt de werking uitgebreid tot de EU, maar het is bekend dat spam en direct
marketing ook vanuit landen wordt gepleegd en georganiseerd in callcenters
die zich ver buiten de EU bevinden. Is de staatssecretaris bereid om zich
met kracht in te zetten om te komen tot een internationale regeling voor elektronische
spam, faxspam en direct marketing?Het bevreemdt mijn fractie dat het advies van Actal, het Adviescollege
toetsing administratieve lasten, zo lang niet door de staatssecretaris aan
de Kamer is doorgezonden. Waarom is dit negatieve advies zo lang achtergehouden?
Toch niet omdat daarin een negatief oordeel wordt geveld over dit wetsvoorstel
en over de lasten voor het bedrijfsleven? Het college verwijt de regering
dat er geen kwalitatieve en kwantitatieve onderbouwing is gemaakt van de administratieve
lasten voor burgers en bedrijfsleven. Het college onderschrijft de regeling
die getroffen is voor natuurlijke personen, maar is van mening dat de regeling
voor rechtspersonen in het wetsvoorstel verder gaat dan de Europese normen
voorschrijven, dat het wetsvoorstel onnodige nalevingslasten voor het bedrijfsleven
met zich meebrengt, en dat het voorstel in tegenstelling tot de motie-Van
Egerschot/Kortenhorst nieuw beleid introduceert dat stringenter is dan de
Europese normen voorschrijven, namelijk tenzij een specifiek Nederlands probleem
een specifiek Nederlandse oplossing vergt. Ik ben, evenals Actal, van mening
dat er geen sprake is van een specifiek Nederlands probleem. Voorts raadt
Actal aan om alsnog met de faxbranche in overleg te treden. Is de regering
daartoe bereid?Ten aanzien van de effectiviteit wijst het college er nog eens op dat
er vele mogelijkheden zijn voor organisaties om zich aan de werking van het
wetsvoorstel te onttrekken vanuit landen buiten de Europese Economische Ruimte.
Hierdoor verliest mijns inziens het wetsvoorstel zijn proportionaliteit. Het
college komt tot de conclusie dat het beter ware geweest indien dit wetsvoorstel
niet was ingediend. De VVD-fractie sluit zich bij deze zienswijze aan.De heer Doek (CDA):Het wetsvoorstel dat wij vandaag behandelen, werd als een relatief eenvoudig
wetsvoorstel in augustus 2006 ingediend bij de Tweede Kamer. Mocht het wetsvoorstel
vanavond laat worden aangenomen, dan zijn 816 dagen verstreken, waarvan de
behandeling in deze Kamer "slechts" 294 dagen heeft geduurd. Het
opnemen van het verplichte bel-mij-nietregister en de voorgestelde wijziging
van artikel 1.3, middels de tweede nota van wijziging van 27 november
2007 en de ingediende amendementen, hebben zeker geleid tot deze lange behandelduur.Pas na lang aandringen van onder andere onze fractie was de regering bereid
om de Raad van State advies te vragen. De Raad van State concludeerde op 8 juli
2008 dat de amendementen-Aptroot niet op Europeesrechtelijke bezwaren stuiten.
Hoe kijkt de staatssecretaris achteraf aan tegen zijn stellingname op dit
punt in de memorie van antwoord aan deze Kamer?Ik wil in dit debat nog ingaan op het punt van de consumentenbescherming,
het bel-mij-nietregister en de gevolgen voor de goede doelen, telemarketing
gericht op bedrijven en de maatregelen om tot een goede invoering te komen.In het voorlopig verslag heeft de CDA-fractie aangegeven dat zij in zijn
algemeenheid geen voorstander is van het treffen van allerlei sectorspecifieke
regelingen die afwijken van de bepalingen van het Burgerlijk Wetboek. Onze
fractie constateert dat in diverse bij deze Kamer in behandeling zijnde wetsvoorstellen
afkomstig van het ministerie van Economische Zaken wederom sectorspecifieke
regelingen worden voorgesteld, die op onderdelen ook weer van elkaar afwijken.
Voorbeelden zijn de Warmtewet – dit is weliswaar een initiatiefwet –
en de Wijziging van de Elektriciteitswet 1998 en de Gaswet ter verbetering
van de werking van de elektriciteits- en gasmarkt. In dat kader hebben wij
gevraagd om een overzicht van op consumentenbescherming gerichte, van het
Burgerlijk Wetboek afwijkende regels in andere wetten dan de Telecommunicatiewet.
Na een wat afhoudende reactie in de memorie van antwoord en nadere vragen
van onze kant in het nader voorlopig verslag zegde de regering toe, het gevraagde
overzicht nog dit kalenderjaar toe te sturen. Mag ik de staatssecretaris vragen
of dat ook zal gebeuren? Onze fractie overweegt om naar aanleiding
van dat overzicht een reactie te vragen aan de bewindslieden van Justitie
en Economische Zaken. Een van de voorgangers op dit laatste departement noemde
zichzelf altijd"minister van consumentenzaken"; dat was de heer
Brinkhorst. Daarmee waren wij het toch best eens. De indruk bestaat dat dit
beeld toch wat is weggezakt.Tegen de achtergrond van het beginsel van gespreide verantwoordelijkheid
is het jammer dat het bedrijfsleven er kennelijk niet in is geslaagd om tot
een afdoende zelfregulering te komen. Uit eigen ervaring – mijn echtgenote
en ik staan al drie jaar geregistreerd bij Infofilter – meld ik dat
toch nog te veel bedrijven mij op onaangename tijdstippen weten te bellen.
De irritatie over telemarketing onder de bevolking is doorgaans groot en om
die reden acht mijn fractie de instelling van een register waarin abonnees
zich kunnen laten registreren, een goede zaak. Door de verplichting om dit
register te raadplegen en de inhoud ervan te gebruiken, naast de verplichting
om in elk gesprek de mogelijkheid om zich te laten registreren aan te geven,
ontstaat hopelijk een betere situatie. Is de staatssecretaris bereid om OPTA
te verzoeken om de werking van deze wet te monitoren, zodat duidelijk kan
worden of het instellen van het register leidt tot een afname van de irritatie?
Immers, dat is uiteindelijk het doel van deze wetgeving. Uiteraard ontvangt
deze Kamer te zijner tijd graag een verslag van de bevindingen van OPTA. Graag
een toezegging van de staatssecretaris op dit punt.Onze fractie heeft, zoals ook andere fracties in deze Kamer, vooral enige
zorgen over de effecten voor de ideële en charitatieve instellingen.
Om het wat in te kaderen: de instellingen die beschikken over een ANBI-aanwijzing
van Financiën. Deze instellingen zijn voor hun fondsenwerving mede afhankelijk
zijn van vormen van telemarketing. Is het bijvoorbeeld mogelijk om een systeem
te ontwikkelen waarbij abonnees die zich hebben afgemeld, een bericht ontvangen
om hun registratie te verfijnen? Wil de staatssecretaris in dit debat nog
eens aangeven hoe hij aankijkt tegen deze problematiek en of hij in dat kader
nog stappen wil ondernemen om de gevreesde gevolgen te voorkomen?Ingeval van deze vorm van business-to-business telemarketing, bijvoorbeeld
per fax, kiest de regering voor het "opt-in"-systeem dat al gold
voor natuurlijke personen. Het gaat hierbij om elektronische berichten, faxen
en automatische oproepsystemen zonder menselijke tussenkomst. Mede gezien
de in lid 2 van artikel 11 opgenomen omstandigheden waaronder de verzender
geen voorafgaande toestemming nodig heeft, is de gekozen methode naar het
oordeel van onze fractie verdedigbaar. Het is te hopen dat door deze wetgeving
een einde komt aan het ongevraagd faxberichten sturen naar rechtspersonen
die hier niet op zitten te wachten. Als voorbeeld noem ik berichten over spandoeken,
oranje T-shirts, 2-persoons elektrische hummers, fingerprintsloten, 110 cc-quads
en dergelijke producten die aan mijn fax werden verzonden in de afgelopen
maanden. De adressen komen ongetwijfeld uit de registers van de Kamer van
Koophandel, waar een drietal van mijn vennootschappen staat ingeschreven.
Deze hebben geen van allen een doelstelling op de genoemde terreinen, behalve
dan dat mijn achternaam Doek is en ik daarom spandoeken nodig zou moeten hebben.De invoering van zowel de in het wetsvoorstel opgenomen regelingen met
betrekking tot contractvoorwaarden bij communicatiediensten als het bel-mij-nietregister
vereist naar het oordeel van onze fractie een gedegen voorbereiding, waarbij
een goede samenwerking met de diverse belanghebbenden van groot belang is.
Kan de staatssecretaris ons in zijn eerste termijn inlichten over de tijdstippen
waarop hij meent dat de diverse bepalingen in werking kunnen treden? Kan hij
ons daarbij eveneens vertellen of hij al een keuze heeft gemaakt voor de beheerder
van het genoemde register?Wij wachten het antwoord van de staatssecretaris met belangstelling af.De heer Van den Berg (SGP):Voorzitter. De fracties van de SGP en de ChristenUnie zijn op zich niet
tegen het inperken van commerciële reclame. Dat is ook de doelstelling
van de Europese e-privacyrichtlijn (2002/58/EG). Wij ondersteunen ook internationale
initiatieven ter inperking van ongewenste communicatie.Dit brengt mij meteen op een eerste belangrijke constatering. De e-privacyrichtlijn
die ten grondslag ligt aan het voorstel, is – weliswaar nadat de Commissie
een infractieprocedure is begonnen wegens te late implementatie – allang
geïmplementeerd in de Telecommunicatiewet. De vereiste minimumharmonisatie
ter bescherming van natuurlijke personen die abonnee zijn bij een aanbieder
van communicatiediensten, is derhalve voltooid. In dat kader is ook van belang
dat de betreffende richtlijn – anders dan gelezen zou kunnen worden
in de nadere memorie – geen plicht in het leven roept om het spamregime
uit te breiden tot marketing gericht op rechtspersonen. Dit kan uitsluitend "in
het kader van het Gemeenschapsrecht" en "met in achtneming van de
gerechtvaardigde belangen van rechtspersonen", waarbij deze richtlijn
in een overweging enkel verwijst naar de mogelijkheid van een fax-me-nietregister
zoals ingesteld in het Verenigd Koninkrijk. Collega Asscher wees daar ook
al op. Het in Nederland voorgestelde "opt-in"-regime gaat aanzienlijk
verder dan dat. Indien gesteld zou worden dat uit de e-privacyrichtlijn een
plicht voortvloeit om tot een uitbreiding naar rechtspersonen te komen, is
de conclusie overigens dat Nederland de afgelopen jaren in strijd daarmee
zou hebben gehandeld, hetgeen tot een reeks nadere vragen over aansprakelijkheid
en dergelijke, zou kunnen leiden. Graag willen wij daarop een reactie van
de staatssecretaris.Een tweede belangrijke constatering is dat de materie waarover wij spreken
zich bij uitstek leent voor een internationale benadering. Dat standpunt heeft
Nederland al sinds het voorzitterschap van de EU in 2004 actief uitgedragen.
Er zijn diverse initiatieven op Europees en internationaal niveau om deze
problematiek gecoördineerd aan te pakken. Dat is niet zonder reden, want
enerzijds spelen problemen bij de praktische uitvoering en handhaving van
divergente nationale regelgeving en anderzijds spelen er Europeesrechtelijke
aspecten wat betreft de interventie in grensoverschrijdend dienstenverkeer.
Hoe bijvoorbeeld om te gaan met het gevolg dat Nederlandse bedrijven wel naar
Belgische afnemers mogen faxen maar niet naar Nederlandse? Hoe wordt ongewenst
fax- of e-mailverkeer vanuit Noorwegen naar de EU aangepakt? De Europese Commissie
heeft overigens ook in het kader van de evaluatie van het huidige telecomkader
onderkend dat er "cross-border issues" kunnen spelen
en zich laten adviseren dat onderzoek op dit punt nodig is. Is de staatssecretaris
bekend met dit onderzoek?In dat kader is het belangrijk om een mogelijk misverstand op voorhand
uit te weg te ruimen. De Raad van State heeft zoals verzocht een spoedadvies
gegeven over het amendement-Aptroot. Dat spoedadvies is beperkt tot de vraag
of de Dienstenrichtlijn van toepassing is. Volgens de Raad van State zijn
telemarketingdiensten hiervan uitgezonderd. Die bevinding laat evenwel nadrukkelijk
in het midden of er sprake is van een mogelijke strijdigheid met het EG-Verdrag
zelf. Immers, deze richtlijn is van lagere orde en beoogt niet meer dan op
voorhand een aantal regels te stellen om voor een aantal gebieden discussies
over inbreuken op meer efficiënte wijze te behandelen. Wij hebben begrepen
dat bijvoorbeeld Frankrijk onder druk van de Commissie heeft gekozen voor
een milder regime. Kan de staatssecretaris ons hierover mededelingen doen?Wij hebben goede nota genomen van de mededeling in de aanbiedingsbrief
aan de Kamer dat met het advies van de Raad van State niet is gezegd dat de
Europese Commissie instemt met het wetsvoorstel. De vraag die zich opdringt
blijft dus waarom op de troepen vooruit zou worden gelopen. Er is wel degelijk
sprake van een nationale kop, zoals door Actal in 2006 gesignaleerd. Aan het
door Actal gegeven advies om het wetsvoorstel in te trekken en eerst met de
sector te praten over zelfregulering is in ieder geval voor de faxbranche
geen gevolg gegeven. Collega Asscher heeft daarop al gewezen. Waarom niet,
zo vragen wij de staatssecretaris? Voor zakelijke faxdiensten geldt –
meer dan voor telemarketing of e-mail – dat er geen sprake is van aanzienlijke
hoeveelheden klachten. De relatieve onbekendheid van dit medium illustreert
dat.Het negatieve advies van Professor Wagenaar, een internationaal gerenommeerd
expert op het gebied van bewijsvoering en onderzoeksmethoden, zal de staatssecretaris
bekend zijn. Daaruit blijkt dat met de onderzoeken door OPTA naar vermeende
faxspam, die kennelijk in haast zijn opgesteld om deze met de nadere memorie
mee te zenden, onvoldoende is aangetoond dat de maatregel nodig en proportioneel
is. Waarom zijn er in deze branche minder klachten en is er derhalve ook minder
noodzaak tot ingrijpen? Dat komt omdat deze wijze van marketing over het algemeen
als minder indringend wordt ervaren dan telefonische marketing of massamail,
die tegen zeer geringe kosten kan worden verstuurd, en omdat deze branche
al geruime tijd ontvangers de mogelijkheid biedt zich af te melden. Zelfregulering
dus.Ook als wordt bekeken welk soort diensten via dit medium wordt aangeboden,
is duidelijk dat er sprake is van overregulering. Nog afgezien van de charitatieve
doelen gaat het bijvoorbeeld om diensten van uitzendorganisaties, congresdiensten
maar ook bijvoorbeeld diensten om de verkoop van onroerend goed te bevorderen
door het interieur op te knappen. Dat zijn zeker in dit economisch tij diensten
die aan een vraag tegemoet komen. VNO-NCW heeft zich net als Actal uitgesproken
tegen het wetsvoorstel, zo hebben wij begrepen. Is de staatssecretaris van
plan alsnog een onderzoek te doen naar de effectiviteit van zelfregulering
in de faxbranche?Zeker gezien het huidige economisch tij is ook de vraag belangrijk of
men een branche, waarin enkele honderden miljoenen omgaan en die werkgelegenheid
in Nederland creëert, wil doen omvallen of slechter laten functioneren.
Voor de telemarketingbranche is bij nota van wijziging het bel-me-nietregister
verplicht gesteld. Dit lichtere regime werd blijkens de toelichting verkozen
boven een "opt-in"-maatregel omdat de eis van voorafgaande toestemming
het de branche vrijwel onmogelijk zou maken om te functioneren. Voor de fax
geldt dat belang natuurlijk evenzeer. Met de komst van de Voice-over lP-technologie
is er geen technisch onderscheid meer tussen faxverbindingen en telefoonverbindingen.
Kan de staatssecretaris het verschil in behandeling – waarom geen verplicht
fax-me-nietregister– toelichten?Dat er in de sector, die zich enkel richt op zakelijke faxdiensten, problemen
dreigen als deze maatregel onverkort doorgang vindt, is duidelijk. Indien
geen zakelijke faxen zonder voorafgaande toestemming meer mogen worden verstuurd,
zullen deze bedrijven, om een effectieve respons te krijgen, moeten bellen.
De kosten daarvan zijn voor de betrokken bedrijven en de bedrijven die de
diensten afnemen, waaronder ook relatief veel nieuwkomers, prohibitief hoog.
Ook al zou deze inbreuk op de eigendomsrechten gecompenseerd worden door een "belsubsidie",
dan nog streeft het wetsvoorstel naar onze mening zijn doel voorbij. Immers,
de wetgever bewerkstelligt dan in feite een toename van de telemarketingactiviteiten.
En dat was nu juist het heikele punt. Graag een reactie van de staatssecretaris.Europeesrechtelijk speelt ook een andere kwestie die wij nogal risicovol
achten. Aangenomen dat de e-privacyrichtlijn ruimte laat voor verdergaande
nationale maatregelen door de lidstaten, dan geldt op grond van de Notificatierichtlijn,
88/34/EG, gewijzigd en aangevuld met richtlijn 98/43/EG, dat iedere verdergaande
maatregel met mogelijk grensoverschrijdend effect dient te worden genotificeerd
aan de Europese Commissie. Door middel van het volgen van een notificatieprocedure
kunnen de Europese Commissie en andere lidstaten beoordelen of de voorschriften
ongerechtvaardigde belemmeringen voor de handel opleveren. De notificatie
dient plaats te vinden wanneer de wet nog in de ontwerpfase is. Notificatie
leidt tot een verplichte "stand-still"-periode van drie maanden
waarbinnen de Commissie en de lidstaten zich kunnen uitlaten en aanpassing
van het wetsvoorstel kunnen verlangen. Indien notificatie achterwege is gebleven,
dan kan reeds om die reden een infractieprocedure worden geëntameerd.
Bovendien volgt uit de vaste jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie
dat ten onrechte niet-genotificeerde wetgeving ongeldig is.Het onderhavige wetsvoorstel blijkt, voor zover wij het kunnen nagaan,
niet te zijn opgenomen in de hiertoe bestemde openbare database. Wij maken
ons hierover zorgen en willen graag opheldering omtrent notificatie van de
verdergaande Nederlandse maatregel. En, zo vragen wij, hoe groot is het risico
van infractieprocedures en aansprakelijkheid indien niet voldaan wordt aan
het Europese notificatievereiste?De fracties van de SGP en de ChristenUnie betreuren het dat dit wetsvoorstel
bijzonder negatief is voor de "goede doelen"-organisaties. Een belangrijke
bron van fondsenwerving dreigt nu aan banden te worden gelegd. Wij hebben
daartegen ernstige bezwaren en wijzen erop dat elders in Europa uitzonderingen
gelden voor deze categorie diensten. Is de staatssecretaris bereid om samen met de sector te komen tot een werkbaar systeem? Het bijzondere
karakter van goede doelen zou bijvoorbeeld tot uitdrukking kunnen komen in
optimale mogelijkheden voor deelblokkades. Wij hopen dat de staatssecretaris
daar positief op wil ingaan.Voorzitter. Het gaat om complexe onderwerpen met een internationale dimensie.
Wij hopen daarom op een zorgvuldige behandeling vandaag. Het antwoord van
de staatssecretaris wachten wij met grote belangstelling af.De heer Elzinga (SP):Voorzitter. De SP-fractie in deze Kamer is, net als alle partijen in de
Tweede Kamer, redelijk content met dit wetsvoorstel. Veel mensen hebben klachten
die gerelateerd zijn aan de telecommunicatie: over het netwerk, de aanbieder,
het contract of de commerciële beller of spammer. Deze wijziging van
de Telecommunicatiewet handelt over een deel van dergelijke klachten.Het wetsvoorstel is "aan de overkant", in de Tweede Kamer, ook
al tamelijk uitvoerig aan de orde geweest en een paar keer aangepast. Senator
Doek wees er ook reeds op. De staatssecretaris vergeleek het wetsvoorstel
met een opgetuigde kerstboom. Over het optuigen hebben de staatssecretaris
en Tweede Kamer zo'n anderhalf jaar gedaan en toen was de boom volgens de
staatssecretaris goed in balans. Hij zei dit in de Tweede Kamer, vlak na de
vorige kerst. Sindsdien staat de boom hier in de Eerste Kamer. Wij kunnen
er ballen bijhangen noch weghalen. Wij kunnen slechts beoordelen of wij de
boom ook voldoende in balans vinden, of wij hem mooi genoeg vinden en of wij
vinden dat de ballen wel van voldoende kwaliteit zijn en niet per ongeluk
strijdig zijn met onder meer EU-voorschriften.Even zonder gekheid nu. De amendementen waarvan de staatssecretaris vreesde
dat ze de Europese toets der kritiek niet zouden kunnen doorstaan, werden
ter beoordeling aan de Raad van State voorgelegd. Gelukkig concludeerde de
Raad dat beide amendementen niet op Europeesrechtelijke bezwaren stuiten.
Ik moet zeggen dat ik vanuit het perspectief van de Eerste Kamer toch wel
zeer hecht aan zo'n oordeel van de Raad van State. Ik ben de staatssecretaris
dan ook erkentelijk dat hij om dat advies heeft verzocht. En hoewel ik de
staatssecretaris ook erkentelijk ben voor zijn schriftelijke antwoorden in
de memories van antwoord, bevreemdde een van die antwoorden mijn fractie zeer.
Hierin wordt een spoedige totstandkoming van een wet op hetzelfde plan gezet
als zorgvuldigheid van procedures en aan de hand daarvan wordt gerechtvaardigd
dat de tweede nota van wijziging niet voor advies naar de Raad van State is
gestuurd. Nu kan ik mij, bij hoge uitzondering, bijvoorbeeld in geval van
een zeer ernstige en acute crisis, voorstellen dat spoed kan leiden tot het
overslaan van zorgvuldige procedures. Zo kon het wetsvoorstel dat maatregelen
tegen "naked short selling" mogelijk moest maken, binnen tien dagen
door beide Kamers worden behandeld, mede dankzij het blanco advies van de
Raad van State ter zake. Op 1 oktober jongstleden werd het ingediend
en op 10 oktober jongstleden stond het al in het Staatsblad.De vraag is echter of de urgentie in het geval van onderhavig wetsvoorstel
wel zo groot was. Natuurlijk, direct marketing kan heel irritant zijn. Wij
hebben hiervan verschillende voorbeelden gehoord. Niettemin hebben parlement
en regering voor de behandeling van dit voorstel ruim de tijd genomen. De
indiening van het oorspronkelijke voorstel is immers al meer dan twee jaar
geleden. Ik mag toch aannemen dat deze staatssecretaris ook waarde hecht aan
de adviezen van de Raad van State? Hij heeft immers nog na de tweede nota
van wijziging toch ook weer om advies gevraagd over de in de Tweede Kamer
door hem afgeraden, maar desondanks aanvaarde amendementen? Ik gaf zo-even
al aan dat ik het oordeel over deze amendementen in ieder geval van grote
waarde vind. Nu weten wij tenminste dat wij telefonische verkoop via telemarketing
bedrijven in de EU ook middels het bel-me-nietregister kunnen tegengaan, en
wel zonder dat wij hierover een standje van de Europese Commissie hoeven te
verwachten, in ieder geval niet op basis van de Dienstenrichtlijn.Wat is in het algemeen het beleid van het kabinet met betrekking tot adviesaanvragen
bij de Raad van State over nota's van wijziging, al dan niet geïnstigeerd
door amendementen? Op grond van welke criteria wordt er al dan niet advies
gevraagd? Graag horen wij hierover de opvattingen van de staatssecretaris.
Waarom is het eigenlijk geen regel om, indien bij de Eerste Kamer een gewijzigd
voorstel van wet wordt ingediend, dit standaard te doen voorzien van een aanvullend
advies van de Raad van State? Dit kan vaak heel beknopt zijn, maar is desondanks
waardevol. Is het kabinet bereid om te zijner tijd hierover een notitie aan
de Eerste Kamer sturen?Ten slotte op dit punt horen wij graag van de staatssecretaris of hij
een snelle en zorgvuldige afhandeling van een wetsvoorstel als nevengeschikt
beoordeelt. Dit wordt in de nadere memorie van antwoord gesuggereerd.Ik heb nog enkele opmerkingen van andere aard. Mijn fractie is blij dat
telemarketeers hun slachtoffers voortaan de mogelijkheid moeten toestaan om
zich direct via hen van de bellijst te laten schrappen en in het bel-me-nietregister
te laten opnemen. Dat scheelt volgens ons een heleboel rompslomp en administratieve
lasten voor de consument. De SP-fractie had nog liever een bel-me-welregister
gehad, zodat je niet wordt lastiggevallen door telefonische verkoop als je
daar niet expliciet om hebt gevraagd. De regering heeft in geval van direct
marketing via de telefoon echter gekozen voor opt-out in plaats van opt-in.
Waarom, zo vraag ik de staatssecretaris, wordt er voor direct marketing per
fax precies andersom geredeneerd? Waarom geldt verkoop per fax als spam en
moet daarvoor wel expliciet toestemming worden gegeven en voor telefoonspam
niet? Is dat geen ongelijke behandeling van direct marketing bedrijven?In de Tweede Kamer vroeg onze woordvoerster naar de stand van zaken met
betrekking tot de gezondheidsrisico-onderzoeken naar de straling van de zendmasten.
Daar is onrust over. Ik weet niet of de staatssecretaris weleens op YouTube
kijkt, maar daar circuleren filmpjes, gemaakt met een mobieltje, over vier
mobiele telefoons die in staat blijken te zijn om genoeg stralingsenergie
te genereren om popcorn te maken van een handje maïskorrels. Het zijn
hilarische filmpjes. Je kunt je echter tegelijkertijd wel voorstellen dat
mensen nog niet gerust zijn over de veel krachtigere elektromagnetische straling
bij zendmasten. De staatssecretaris gaf in januari aan dat er door EZ, is
samenwerking met VROM, een onderzoeksprogramma naar de effecten van de
straling was ingesteld om mensen zo veel mogelijk vertrouwen te kunnen geven.
Is het ministerie van VWS hier ook bij betrokken? En in hoeverre is de staatssecretaris
of zijn ministerie betrokken bij het formuleren van vragen op dit gebied aan
bijvoorbeeld de Gezondheidsraad? Zijn ondertussen al nieuwe onderzoeken afgerond
en is er inmiddels ook al meer bekend over de langetermijneffecten? Kan de
staatssecretaris al uit het oogpunt van voorzorg een risicovaststelling geven?Tot slot vraag ik de staatssecretaris of hij ook heeft vernomen dat de
OPTA reeds telemarketingbedrijven aan het informeren is over de gevolgen van
het voorliggende wetsvoorstel, een wetsvoorstel dat volgens de OPTA op korte
termijn wet zal zijn. Is dat niet wat voorbarig? Goedkeuring door deze Kamer
hoort immers toch ook bij zorgvuldige procedures? Is de staatssecretaris dat
met mij eens? De Eerste Kamer mag weliswaar geen nieuwe ballen aan de boom
hangen, maar wel de piek op de top zetten. Ik ben zeer benieuwd naar de reactie
van de staatssecretaris.De heer Van Driel (PvdA):Voorzitter. Vandaag behandelen wij na een uitgebreide schriftelijke gedachtewisseling
met de staatssecretaris het wetsvoorstel over telecommunicatie. Collega Doek
is uitgebreid ingegaan op het aantal maanden dat wij al bezig zijn sedert
2006. Volgens de Engelsman is "the devil in the detail"; dat hebben
wij geweten. Wij hebben, gezien de schriftelijke communicatie, maar een beperkt
aantal vragen en opmerkingen. Wij hebben niet zo veel moeite met het voorliggende
wetsvoorstel. Het biedt de consument meer bescherming dan tot dusver. Mijn
partij juicht verdere consumentenbescherming toe.Juist op gebied van telecommunicatie is er hier en daar sprake van wildwesttoestanden.
Alles wordt uit de kast gehaald om consumenten over de streep te trekken om
voor die ene aanbieder te kiezen. Wij zien dat juist veel jongeren hierdoor
in de problemen komen. In een aantal gevallen zullen de ouders het dan weer
moeten opknappen. "Eigen schuld, dikke bult" volstaat dan vaak niet
meer. Het is daarom goed dat consumenten kosteloos kunnen opzeggen en niet
met eindeloze verlengingen geconfronteerd worden. Stilzwijgend verlengen is
in veel gevallen prima. Echter, je moet er ook weer snel vanaf moet kunnen;
snel en kosteloos. Onze aanvankelijke angst dat dit wetsvoorstel op gespannen
voet zou staan met de Europese wet- en regelgeving blijkt gelukkig niet juist
te zijn.Het blijft voor ons wel onduidelijk waarom de staatssecretaris zo veel
moeite had, de Raad van State om advies te vragen. Nu het er desondanks ligt,
zou dit advies hem toch tot tevredenheid moeten stemmen? Immers, het blijft
een rare figuur in deze Kamer een wet aan te nemen die zou kunnen leiden tot
een infractiestelling door Brussel. Dit valt bovendien op te maken uit de
memorie van antwoord.De Raad van State wist deze onzekerheid gelukkig op een voor ons overtuigende
wijze te weerleggen. Kortom, wij gaan een wet aannemen die de juridische toets
der kritiek kan doorstaan. In deze Kamer verwachten wij niet anders.Toch roept de gang van zaken wel enige vragen op. Ten eerste: waarom kostte
het de staatssecretaris zoveel moeite om de Raad van State om advies te vragen?
Het argument was dat het veel tijd zou kosten. Ik ben begonnen met te zeggen
dat wij al vanaf 2006 bezig zijn. In de zomer van 2008 is het dan niet zo'n
sterk argument, als men al twee jaar bezig is. Waarom is er trouwens zoveel
haast met deze wet? Politiek is hij niet zo geweldig omstreden. Waarom niet
even de tijd genomen om advies te vragen?Ten tweede: hoe verhoudt het advies van de Raad van State zich met het
advies dat de staatssecretaris intern kreeg? Het advies van het ministerie
was ongetwijfeld dat door de ingediende amendementen de Europese Commissie
in het geweer zou komen. Moet ik concluderen dat dit advies niet goed was,
of was het gewoon te voorzichtig? Doet dit geen vragen rijzen over de kwaliteit
van het juridisch advies, of zie ik dat te zwartgallig? Is er iets mis met
het Europeesrechtelijke niveau van de wetgevingsjuristen bij Economische Zaken?Ten derde: is er over de in de Tweede Kamer ingediende amendementen nog
contact geweest met de Europese Commissie? Zo ja, wat is er uitgekomen?Mijn fractie betreurt het dat er geen uitzondering gemaakt wordt voor
goede doelen door ze nog enige tijd te gunnen om de irritatiegraad te reduceren.
Wij moeten echter ook concluderen dat deze organisaties er niet in geslaagd
zijn om zich op het gebied van telemarketing echt anders te gedragen en om
echt een ander beeld op te roepen dan dat van commerciële organisaties.
Wij volgen derhalve de argumentatie van de staatssecretaris. Gisteren kreeg
ik nog een brief van de organisaties voor goede doelen met het verzoek om
hun argumenten nog eens te onderstrepen. Eigenlijk blijkt daaruit hetzelfde
als uit wat de staatssecretaris eerder heeft gezegd. Men is nogal ijzerenheinig
in zijn formulering en in zijn stellingname. Men doet geen enkele poging om
zich te onderscheiden van commerciële organisaties. Dat viel mij overigens
nogal tegen. Ik had gehoopt dat zij een iets positiever beeld zouden kunnen
neerzetten. Daarin zijn zij allesbehalve geslaagd.Mijn fractie hoopt dat mensen straks gebruik gaan maken van de mogelijkheid
om een gedifferentieerde aanmelding bij het register te doen. Hoe zal dit
in zijn werk gaan? Wordt het niet heel ingewikkeld hiervan gebruik te maken?
Voert de staatssecretaris of de beheerder het overleg met de charitatieve
sector? Is het wellicht mogelijk om een ja-tenzijregime in te voeren voor
deze sector, waarbij de consument expliciet moet aangeven ook niet voor goede
doelen te willen worden benaderd? Deze problematiek zou door de staatssecretaris
nog eens goed moeten worden uiteengezet, omdat wij – ondanks de brief
die wij ontvingen – een hoop sympathie voor deze sector voelen.Kan de staatssecretaris aangeven hoe het staat met de onderhandelingen
met Infofilter als beheerder van het bel-me-nietregister? Hoe staat het met
de overname van het huidige register van Infofilter?Dan nog een vraag over het ontbreken van een overgangsperiode, nu stilzwijgende
verlenging niet meer mogelijk is. Die mogelijkheid houdt acuut op en de branche
heeft zich beklaagd over het ontbreken van een overgangsperiode. Hoe zal dat
in de praktijk werken? Hebben belwinkels voldoende tijd gehad om zich hierop
voor te bereiden en hebben zij gebruik gemaakt van die tijd? Wat kan de consument
doen als een belwinkel zich straks niet blijkt te hebben voorbereid, geen
boodschap heeft aan de nieuwe wetgeving en de consument aan een
langere opzegtermijn dan een maand houdt op grond van het eerder gesloten
contract?Wij zijn tamelijk intensief benaderd door de faxbranche over het spamverbod
voor deze branche. Wij willen nog eens met nadruk hebben gesteld dat wij een
spamverbod toejuichen. Iedereen die een fax heeft, weet hoeveel rotzooi ongevraagd
wordt aangeboden en dus geprint. Ik heb de pech dat thuis de fax van het bedrijf
van mijn vrouw op mijn studeerkamer staat. Als ik er een paar dagen niet geweest
ben, tref ik allerlei rommel aan. Zoveel zonneschermen of bedrijfshulpverlening
heb ik niet nodig. Daarom hoeft souplesse wat ons betreft niet. Dat de goeden
onder de kwaden lijden is dan maar zo. Het toont overigens aan dat je je van
zelfregulering in deze branche niet te veel moet voorstellen.Ik maak een laatste opmerking over mogelijke concurrentievervalsing. De
vraag is of het kan voorkomen en hoe wij kunnen vermijden dat wij door inschrijving
in het register bel-me-nietklanten virtueel eigendom worden van het bedrijf
waar wij op dat moment klant zijn. Voor andere aanbiedingen worden wij immers
niet meer benaderd. Bedrijven zouden er belang bij kunnen hebben dat klanten
met dure abonnementen in het register terechtkomen. Zou dat naar het inzicht
van de staatssecretaris nog tot misbruik door bedrijven kunnen leiden? Is
daar enige controle op? Hier wil ik het in eerste instantie graag bij laten.De heer Laurier (GroenLinks):Voorzitter. Aan de orde is de wijziging in de Telecommunicatiewet. Met
die wijziging wordt een aantal belangrijke elementen geregeld met betrekking
tot de bescherming van burgers, rechtspersonen en consumenten. Mijn fractie
staat daar sympathiek tegenover. Het bel-me-nietregister is al door andere
sprekers genoemd. Andere elementen zijn: het openbareantenneregister, waardoor
mensen kunnen weten welke antennes bij hen in de omgeving zijn, het versterken
van de positie van de consument bij stilzwijgende verlenging van langdurige
contracten en het verruimen van het verbod op het overbrengen van ongevraagde
communicatie voor commerciële, ideële of charitatieve doeleinden
aan rechtspersonen. Met name de laatste elementen hebben nogal wat reacties
opgeroepen. Mijn fractie staat positief tegenover dit voorstel, maar heeft
bij een aantal punten enige vragen en kanttekeningen.Waarom nu een wettelijke regeling voor een aantal zaken? Zij is gerechtvaardigd
indien de irritatie bij het publiek over wat men ongevraagd krijgt groot is.
Ook is zij gerechtvaardigd als de kosten groot zijn en de zelfregulering in
de branche niet slaagt. Volgens mij is bij veel aspecten aan die voorwaarden
voldaan. De vraag is natuurlijk ook hoe een regeling – vooral als die
verder gaat dan in andere landen – zich verhoudt met de internationale
context en wat de consequenties daarvan zijn. De heer Van den Berg had ook
al een aantal vragen op dat vlak. In hoeverre bestaat het risico dat het probleem
zich verplaatst, zodat de ongewenste communicatie uit andere landen komt?
Ik wil hierop graag een reactie van de staatssecretaris. Een logische vraag
die hierop aansluit, is wat de inspanningen zijn om te komen tot een internationale
regulering van het geheel.Voorzitter. Op twee punten heeft mijn fractie vragen over de proportionaliteit
van de getroffen regeling. Het ene betreft de ideële en goede doelen.
De heer Schmitz schreef deze Kamer namens SBR een brief waarmee hij zegt:
het zal duidelijk zijn dat de goede doelen hierdoor ernstig benadeeld zullen
worden en dat het negatieve gevolgen zal hebben voor de aard en de omvang
van de activiteiten. Wat is de inschatting van de staatssecretaris van de
omvang van de schade? In hoeverre is de staatssecretaris bereid om in deze
situatie enige differentiatie aan te brengen, waardoor het toch mogelijk blijft
dat organisaties voor goede doelen donateurs werven? Hoe denkt de staatssecretaris
na te gaan wat de feitelijke schade is die goede doelen lijden als gevolg
van de wetgeving die tot stand komt?Het tweede punt met betrekking tot de proportionaliteit betreft de zogenaamde
faxspam. Hoe groot is dat probleem in feite? Er is al verwezen naar het advies
van professor Wagenaar. In feite heeft 2,5% van alle spamklachten betrekking
op faxspam. Daarbij gaat het om zowel natuurlijke personen als rechtspersonen.
De vraag is dan in feite: welk probleem zijn wij aan het oplossen? En: hoe
verhoudt zich dit percentage aan klachten tot de omvang van faxspam? Graag
krijg ik hierop een reactie van de staatssecretaris. Gelet op de eventuele
omvang van het probleem is natuurlijk de vraag logisch of je zo'n zwaar regime
als een opt-inregister moet hebben en of het niet beter zou zijn om een fax-nietregister
in te stellen. Zou, gelet op het probleem, zo'n maatregel niet proportioneler
zijn dan hetgeen nu wordt voorgesteld?Voorzitter. Mijn fractie wacht de beantwoording van onze vragen door de
staatssecretaris met belangstelling af.De beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt van 16.59 uur tot 18.24 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20082009-354-361.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl