Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Luchtvaartwet inzake de beveiliging op luchtvaartterreinen (26607)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2000-2001, pag. 4568-4578

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

24-04-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

nr. 68, pagina 4568-4578

12-04-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26607Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Regeling van werkzaamheden (donderdag 12 april 2001)Pagina 4553-4554
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafrecht en het Wetboek van Strafvordering met betrekking tot verklaringen van getuigen die in ruil voor een toezegging van het openbaar ministerie zijn afgelegd (toezeggingen aan getuigen in strafzaken) (26294)Pagina 4558-4568
Behandeling van de brief inzake de jeugdzorg en meldpunten kindermishandeling (27410, nr. 12)Pagina 4578-4596
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 10 april 2001 over nucleaire veiligheid en milieusituatie in de kandidaat-lidstatenPagina 4554-4557
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (donderdag 12 april 2001)Pagina 4596-4597
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de provinciale indeling van de gemeente Vianen (27254)Pagina 4537-4553
Stemmingen over negen moties, ingediend tijdens het debat over mond en klauwzeer, te weten: - de motie-Atsma over gevaccineerd vee in de Veluwezoom en de IJsselvallei (27622, nr. 21); - de motie-Atsma over het BBZ en een noodfonds (27622, nr. 22); - de motie-M.B. Vos c.s. over steun binnen de EU voor het in leven laten van gevaccineerde dieren (27622, nr. 23); - en zes andere moties (27622, nrs. 24 t/m 29)Pagina 4557-4558
Behandeling van: - verslagen van de commissie voor de Verzoekschriften over een aantal in haar handen gestelde adressen (27464, nrs. 50 t/m 63)Pagina 4537-4537
Presentie en opening (donderdag 12 april 2001)Pagina 4537-4537
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Luchtvaartwet inzake de beveiliging op luchtvaartterreinen (26607)Pagina 4568-4578

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 67 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Luchtvaartwet inzake de beveiliging op luchtvaartterreinen
(26607).(Zie vergadering van 11 april 2001.)De algemene beraadslaging wordt hervat.Minister Korthals:Mijnheer de voorzitter! Dit wetsvoorstel regelt drie onderwerpen. Allereerst
wordt de overdracht van de uitvoering van de beveiliging aan de luchthavenexploitant
voorgesteld. Daarnaast wordt in het wetsvoorstel voorzien in de controle van
ruimbagage. Ten slotte wordt een regeling getroffen voor de controle van vracht
en post. Als ik de reactie van de Kamer op dit wetsvoorstel verneem, constateer
ik dat vooral vragen zijn gesteld over de overdracht van de uitvoering van
de beveiliging en de controle van passagiers en hun bagage. Het lijkt mij
dan ook goed om de achtergrond en essentie van de overdracht nog eens voor
het voetlicht te brengen.De heren Niederer en Biesheuvel hebben de voorgeschiedenis van het wetsvoorstel
in herinnering gebracht. Zij verwezen naar het wetsvoorstel dat het in 1987
niet haalde in de Eerste Kamer. Het thans voorliggende wetsvoorstel verschilt
echter principieel van dat van 1987. Beide wetsvoorstellen lijken op elkaar
in die zin dat zij de beveiliging opdragen aan de luchthaven. De Eerste Kamer
wees indertijd echter het wetsvoorstel af, omdat de inbreuk op grondrechten
als gevolg van fouillering geen wettelijke basis heeft. Het voldoet daarmee
niet aan artikel 11 van de Grondwet. Het argument van de toenmalige regering,
dat een luchthaven een privaat terrein is, voor de betreding waarvan de luchthavenexploitant
voorwaarden kan stellen, aanvaardde de Eerste Kamer niet. In haar ogen diende
een luchthaven als een terrein met een openbare bestemming te worden aangemerkt.
De luchthavenexploitant zou niet ongeclausuleerde voorwaarden voor betreding
van het luchthaventerrein kunnen stellen. De Eerste Kamer kwam tot haar oordeel,
mede op grond van het advies van drie hoogleraren, te weten Van der Grinten,
Van Buren en Van Dijk. Daarop is in 1991 een volgend wetsvoorstel ingediend,
met de beveiligingsheffing. Dat is uiteindelijk tot wet verheven. De beveiliging
bleef daarbij in handen van de overheid. Conform van de wensen van de Eerste
Kamer was verder de fouillering in de wet geregeld en aan voorwaarden gebonden.Het thans voorliggende wetsvoorstel komt geheel tegemoet aan de wensen
van de Eerste Kamer, in die zin dat fouillering haar wettelijke basis en de
daaraan verbonden rechtswaarborgen behoudt. Verder blijft ook de publiekrechtelijke
verantwoordelijkheid voor de beveiliging in stand. Alleen de civielrechtelijke
inbedding wordt in het wetsvoorstel een andere. Niet meer de overheid, maar
de luchthaven contracteert de particuliere beveiligingsorganisatie. Ik hoop
hiermee de vraag van mevrouw Halsema en de heer Biesheuvel beantwoord te hebben
waarom het wetsvoorstel niet hetzelfde is als dat van 1987.KorthalsWaarom dan toch dit nieuwe wetsvoorstel, zo vragen mevrouw Halsema en
mevrouw Scheltema. Was de beveiliging dan niet goed geregeld? De rechtsbescherming
is goed, waarom dan een verandering? Daar zijn drie redenen voor. In de eerste
plaats ervaart vooral de luchthaven Schiphol de beveiliging
als een Fremdkörper in haar bedrijfsvoering. Zij is bereid de beveiliging
zelf ter hand te nemen, met inachtneming van de eisen die de overheid stelt.
De luchthaven kan aldus de beveiliging beter als maatwerk inpassen in het
totale afhandelingsproces. In de tweede plaats wordt de administratieve rompslomp
die verbonden is aan de berekening en inning van de beveiligingsheffing in
de praktijk steeds groter en bovendien lijkt die overbodig. Ik kom hier nog
op terug.In de derde plaats geldt het meer algemene uitgangspunt dat degene die
bedrijfsmatig gevaar aantrekkende werkzaamheden verricht, zelf in de preventieve
sfeer de maatregelen treft om risico's te verminderen.Het wetsvoorstel beoogt nu aan de zorgen van mevrouw Halsema en mevrouw
Scheltema tegemoet te komen met behoud van het beveiligingsniveau en de rechtszekerheid
van de burger. De overheid blijft onverkort verantwoordelijk voor alles wat
met de publiekrechtelijke taakuitoefening te maken heeft. Het wetsvoorstel
voorziet in een scala van instrumenten om deze verantwoordelijkheid waar te
maken.De rechtsbescherming van de burger blijft in beginsel hetzelfde. Indien
hij meent onrechtmatig of onheus te zijn bejegend, staan hem onder het oude
en nieuwe systeem verschillende mogelijkheden ten dienste. Hij kan een schadevergoeding
wegens onrechtmatige daad eisen bij de particuliere beveiligingsorganisatie,
alsmede bij de luchthaven die haar contracteerde. Ook kan hij klagen bij de
minister van Justitie, die verantwoordelijk is voor de uitoefening van de
beveiligingstaak en de daarmee verbonden publiekrechtelijke bevoegdheden jegens
de burger. Ook dat kan leiden tot een schadevergoedingseis wegens onrechtmatig
handelen. Is de burger van mening dat het gewraakte handelen een strafbaar
feit oplevert – daar doelde, naar ik meen, met name de heer Biesheuvel
gisteren op – bijvoorbeeld belediging of het plegen van ontuchtelijke
handelingen, dan kan hij aangifte doen bij de politie of justitie.Het wetsvoorstel voegt daar nog aan toe dat hij tevens kan klagen bij
de Nationale ombudsman. Om de toegang tot de Nationale ombudsman niet onnodig
zwaar te maken, is op verzoek van het bureau van de Nationale ombudsman voorzover
het gaat om de uitoefening van de publiekrechtelijke bevoegdheden ingevolge
de Luchtvaartwet, in artikel 37v, derde lid, betreffende de toepasselijkheid
van de klachtenregeling, de Wet op de particuliere beveiligingsorganisaties
en de recherchebureaus geschrapt. Ik meen hiermee antwoord te hebben gegeven
op de vragen van mevrouw Scheltema en mevrouw Halsema over het behoud van
de rechtsbescherming van de burger.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):Ik vond het wat merkwaardig dat in de situatie dat er een klacht kan worden
ingediend bij de minister van Justitie, de minister van Justitie de afdoening
kan mandateren aan de luchthaven. Daarmee krijg je toch de situatie dat een
burger niet meer bij de overheid terecht kan om te klagen, maar naar de luchthaven
moet, waar hij nu juist zoveel bezwaar tegen had?Minister Korthals:Het gebeurt wel vaker: als men een klacht heeft over de politie, zal men
primair die klacht naar voren moeten brengen bij de politie zelve. Pas als
er daar geen of onvoldoende antwoord op is gekomen, kom je bij de Nationale
ombudsman terecht.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):Het gaat nu om iets anders. Er is een wettelijke regeling dat een klacht
kan worden ingediend bij de minister van Justitie; in dit wetsvoorstel staat
dat de minister van Justitie het kan mandateren aan de luchthaven, niet zijnde
een overheidsorgaan maar een particuliere instantie, terwijl die klacht zich
natuurlijk richt tegen óf het beveiligingsbedrijf, óf de luchthaven.
Het is dan toch merkwaardig dat je een belangrijke publieke taak zoals de
klachtenbehandeling, overdraagt aan een particuliere instantie.Minister Korthals:Waar haalt mevrouw Scheltema dit vandaan? Voorzover ik weet, zijn we niet
van plan om dit te mandateren aan de luchthaven. Dat gaan we in ieder geval
niet doen.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):In de beschrijving in uw nota naar aanleiding van het verslag staat het
met zoveel woorden; ik meen op blz. 4 of 5. Ik heb het daar gelezen en dit
verbaasde mij.Minister Korthals:Ik zal het nagaan en als het er staat, heeft u wel een punt, want het
is in ieder geval niet de bedoeling om dat te gaan doen. Ik zal het voor alle
zekerheid nog nagaan.Voorzitter! Blijven aldus het beveiligingsniveau en het niveau van de
rechtsbescherming hetzelfde en wordt dit wellicht nog verbeterd, daarentegen
wordt alles vervreemd wat oneigenlijk is aan de bemoeienis van de overheid.
De inzet van het beveiligingspersoneel, de planning van de inzet enz., wordt
daarom geprivatiseerd. Bij de politie kennen we het onderscheid tussen gezag
en beheer. Tot op zekere hoogte geldt dit ook hier. De luchthaven moet ervoor
zorgen, dat personeel en materieel aanwezig zijn. De minister van Justitie
heeft het gezag over de taakuitoefening door tussenkomst van de Koninklijke
marechaussee. Deze is voor hem de ogen om te zien wat er gebeurt en de handen
om in te grijpen wanneer het nodig is. Binnen de publiekrechtelijke randvoorwaarden
is de luchthaven vrij om de beveiliging in te passen in het bedrijfsproces.
Anders dan mevrouw Scheltema meen ik, dat de luchthaven daarmee een daadwerkelijke
vrijheid krijgt om de beveiliging in te passen in het bedrijfsproces.De heer Kuijper (PvdA):Voorzitter! Volgens de minister is het de bedoeling, dat de oneigenlijke
taken van de overheid vervreemd worden naar de luchthaven. Hij geeft daarbij
als voorbeeld, dat ook bij de politie een verschil wordt gemaakt tussen gezag
en beheer. Ik kan mij echter herinneren, dat in beide gevallen zowel het gezag
als het beheer toch bij de overheid ligt. Wat is dan het verschil tussen de
oplossing die hij nu kiest voor de beveiliging van de luchthavens en het voorbeeld
bij de politie?Minister Korthals:In ieder geval is duidelijk, dat gezag en beheer niet altijd in een en
dezelfde hand liggen. Bij justitie ligt bijvoorbeeld het gezag bij de minister
van Justitie en het beheer via allerlei omwegen bij de korpsbeheerders. In
beide gevallen ligt het bij de overheid, maar op zichzelf gaat het hier vaak
ook om taken die preventief bedoeld zijn. Ik kom daar echter nog op terug.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):Voorzitter! Ik heb goede nota genomen van de verzekering van de minister,
dat er wel degelijk enige ruimte voor de luchthaven is om de beveiligingscontrole
te integreren of bij het beheer in te passen, maar hoe groot is die ruimte
nu? Hoe ver gaat dat? Kan de luchthaven inderdaad uit commerciële overwegingen
bijvoorbeeld met minder beveiligingsfunctionarissen volstaan of vier beveiligingsbedrijven
de opdracht geven, waardoor meer concurrentie ontstaat en de prijs gedrukt
wordt? Kan dat soort dingen allemaal?Minister Korthals:Voor een deel ligt deze zelfregulering besloten in artikel 37, lid 1.
De luchthaven is echter wel gehouden aan het opstellen van een beveiligingsplan.
De betrokken ministers toetsen dit op de verenigbaarheid met hun politieke
verantwoordelijkheid. Kunnen zij niet met het plan instemmen, dan voorziet
het wetsvoorstel in mogelijkheden tot aanpassing op hun verzoek. De luchthaven
moet informeren over mogelijk, dreigend niet kunnen uitvoeren van voornemens
in het plan en de minister van Justitie kan dan aanwijzingen geven over de
dan alsnog te nemen maatregelen. Ik meen, dat daarmee een zuivere toedeling
plaatsvindt van wat publiekrechtelijk en wat privaatrechtelijk kan worden
afgehandeld. De publiekrechtelijke kant wordt aangescherpt, de bestaande privaatrechtelijke
bemoeienis van de overheid wordt als oneigenlijke overheidstaak afgestoten.
Daar waar spanningen kunnen optreden – ik ontken niet, dat straks evenals
tot nu toe de mogelijkheden daartoe blijven bestaan – is buiten kijf
gesteld dat de Koninklijke marechaussee onder de verantwoordelijkheid van
de minister van Justitie daarin het laatste woord heeft. Dit is een duidelijk
antwoord met name op de vraag over de verhouding tussen de Koninklijke marechaussee
en de minister van Justitie. Deze laatste is volledig verantwoordelijk voor
al het handelen van die Koninklijke marechaussee krachtens deze wet. Indien
de aanwijzingen van de Koninklijke marechaussee niet worden nagekomen, is
dat het niet nakomen van een bevoegd gegeven ambtelijk bevel, strafbaar gesteld
in artikel 184 van het Wetboek van Strafrecht.De heer Kuijper heeft gesteld, dat de geweldsbestrijding een exclusieve
taak van de overheid is. Dat ben ik op zichzelf graag met hem eens. Dat laat
evenwel onverlet dat preventief optreden tegen geweld kan worden overgedragen
aan particuliere beveiligingsorganisaties. Burgers die een particuliere beveiligingsorganisatie
inhuren, doen in feite hetzelfde. Het enige verschil is daarin gelegen, dat
de preventieve taak op de luchthaven wordt uitgeoefend onder meer door het
fouilleren van burgers. De heer Kuijper heeft er volkomen gelijk in dat dit
een wettelijke basis behoeft en dat daarop toezicht dient te zijn. Die wettelijke
basis komt er met dit wetsvoorstel. In mijn ogen gaat het echter te ver om
de preventieve taak van een particuliere beveiligingsorganisatie, zelfs als
daarbij fouillering plaatsvindt, aan te merken als een vorm van geweldsuitoefening.De heer Niederer en mevrouw Halsema hebben gevraagd naar de sanctiemogelijkheden
van de overheid. Ik wijs erop dat artikel 37hb een algemene bevoegdheid bevat
om de luchthavenexploitanten aanwijzingen te geven voor de uitvoering van
de beveiliging. In het oorspronkelijke wetsvoorstel was deze bevoegdheid nog
uitgespreid over verschillende plaatsen. Bij de tweede nota van wijziging
zijn deze gebundeld om het wetsvoorstel overzichtelijker te maken. Niet nakoming
van een aanwijzing levert een overtreding op van artikel 184 van het Wetboek
van Strafrecht. De minister kan correcties aanbrengen in het beveiligingsplan
van de luchthaven en ingrijpen indien, om welke reden dan ook, dat plan niet
wordt uitgevoerd of niet kan worden uitgevoerd. De Koninklijke marechaussee
heeft alle bevoegdheden die de Algemene wet bestuursrecht een toezichthouder
toekent om informatie te vergaren. Verder is de Koninklijke marechaussee op
grond van het bestaande artikel 73, eerste lid, onder b, van de Luchtvaartwet
aangewezen als orgaan dat bevoegd is het opstijgen van een luchtvaartuig te
beletten. In de praktijk is al een enkele maal van die bevoegdheid gebruik
gemaakt. De minister van Justitie kan voorts bestuursdwang uitoefenen bij
niet nakoming van de bij of krachtens de wet gestelde regels, waaronder de
ministeriële aanwijzingen. Krachtens de Algemene wet bestuursrecht omvat
die bevoegdheid het opleggen van een dwangsom alsmede het afsluiten van delen
van het luchtvaartterrein.Mevrouw Halsema (GroenLinks):De sanctiemogelijkheden zijn heel cruciaal. Ingevolge het wetsvoorstel
kan de minister aanwijzingen geven over het beveiligingsplan. Op grond van
de wet, zoals die nu nog luidt, moet de minister toestemming geven voor het
beveiligingsplan en kan hij die toestemming te allen tijde intrekken. In de
nieuwe situatie kan hij echter alleen wijzigingen in het beveiligingsplan
aanbrengen, als de luchthaven daarom vraagt. Zo lees ik de nieuwe wettekst
althans.Minister Korthals:De minister moet allereerst instemmen met het beveiligingsplan. Hij weet
dan precies wat daarin staat. Als de luchthaven zich daar vervolgens naar
het oordeel van de minister van Justitie niet aan houdt, dan kan de minister
onmiddellijk ingrijpen, ongeacht de reden waarom dat plan niet wordt uitgevoerd.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Dat vraag ik mij nu juist af. In de wet staat nu dat het plan de toestemming
van de minister van Justitie behoeft en dat die toestemming te allen tijde
kan worden ingetrokken, indien aanpassingen in het plan gewenst zijn. Door
het onderhavige wetsvoorstel wordt de laatste zin geschrapt. Volgens mij ontstaat
hierdoor een gat in de mogelijkheden van de minister om, als dat noodzakelijk
is, aanpassingen van het beveiligingsplan af te dwingen.Minister Korthals:In artikel 37hb is geregeld dat de minister allerlei aanwijzingen geeft.
In de buurt daarvan moet ook een artikel staan op grond waarvan de minister
onmiddellijk kan ingrijpen, als men zich niet aan het beveiligingsplan houdt.
In tweede termijn zal ik aangeven welk artikel dit precies is.Voorzitter! Ik kom op de vraag van de heer Kuijper en mevrouw Scheltema
over de kleinere luchthavens. Deze zijn op initiatief van het departement
op verschillende momenten in het proces van wetgeving betrokken, daaronder
begrepen de laatste bijeenkomst met alle betrokkenen over de tweede nota van
wijziging. Zij hadden toen geen bijzondere opmerkingen. Het
uitgangspunt van het wetsvoorstel is, dat de werkelijke kosten van de beveiliging
worden gedragen door de passagier. De Luchtvaartwet lijkt mij niet het juiste
instrument om tegemoet te komen aan de behoeften van armlastige luchtpassagiers
die niet via Schiphol reizen. Ik verwacht dat de commerciële prikkel
om de beveiliging binnen de randvoorwaarden zo goedkoop mogelijk uit te voeren,
de beste waarborg is tegen overmatige kosten. Samenwerking tussen de verschillende
luchthavens is hierbij niet uitgesloten. Zij zijn hierin geheel vrij.De heer Kuijper (PvdA):Betekent dit dat de regionale luchthavens, zoals in de huidige situatie,
ook gebruik zouden kunnen maken van de contracten die via Schiphol worden
afgesloten? Dat maakt het voor de regionale luchthavens mogelijk om, meeliftend
op de condities van dat contract, redelijk goedkoop met spreiding van kosten,
hun beveiliging te organiseren.Minister Korthals:Daar zou men best in mee kunnen liften. Daar zie ik, eerlijk gezegd, het
bezwaar niet van in. Maar dan moet daar natuurlijk wel overeenstemming over
bestaan tussen die luchthavens en Schiphol.Voorzitter! Wat de concurrentie met buitenlandse luchthavens betreft,
wijs ik erop dat, juist vanwege het concurrentieaspect, de afspraken over
beveiliging zoveel mogelijk in internationaal verband worden gemaakt. Het
direct of indirect subsidiëren van economische activiteiten door nationale
of lokale overheden is een meer algemeen probleem binnen de Europese interne
markt.De heer Kuijper heeft ook bijzondere aandacht gevraagd voor de situatie
dat de kleine luchthavens, indien zij niet meer samenwerken met Schiphol,
op hogere kosten zouden komen. Het wetsvoorstel draagt de uitvoering van de
beveiliging binnen de publiekrechtelijk gestelde randvoorwaarden op aan de
luchthavens. Daarmee wordt afgezien van enige overheidsinvloed op het kostenniveau.
Maar dat laat de mogelijkheid tot samenwerking onverlet.Vervolgens ga ik in op de vraag hoeveel het de overheid zal kosten indien
het wetsvoorstel onverhoopt niet wordt aanvaard. Ik noem de belangrijkste.
Ten eerste bedragen de kosten voor beveiliging thans zo'n 120 mln. gulden
op jaarbasis. Op basis van de gegevens over de afgelopen vier jaar ligt een
stijging van meer dan 10% van deze uitgaven op jaarbasis in de verwachting.
Dit gelet op de stijging van het aantal vliegbewegingen, het aantal passagiers
en het aantal hogerisicovluchten. Hier heeft de overheid geen invloed op,
maar is slechts volgend. Deze stijgende kosten moeten gedekt worden uit de
beveiligingsheffing. De bepaling van deze heffing is complex door het gehanteerde
stelsel binnen de rijksoverheid, namelijk het zogenoemde kasstelsel en de
afspraak met de luchtvaartsector om eventuele wijzigingen een half jaar voor
de invoering bekend te maken. Voorts maken de kosten en de inkomsten onderdeel
uit van een planning- en controlecyclus geldend binnen de rijksoverheid, die
bovendien gecontroleerd moeten worden door de departementale accountantsdiensten
van Defensie en Justitie. Indien dit wetsvoorstel wordt aangenomen, ontvallen
mij deze taken.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Ik begrijp dat de minister taken ontvallen, maar ik begrijp niet dat de
overheid ook kosten ontvallen, zoals de minister suggereert. De minister noemt
een bedrag van 120 mln. gulden. Via de beveiligingsheffing wordt dat door
de luchthaven en uiteindelijk door de reiziger via de tickets betaalt. Het
brengt dus geen verschil in kosten met zich voor de overheid.Minister Korthals:Jawel, want die beveiligingsheffing moet ook nog berekend worden. Ik heb
zojuist aangegeven dat wij daar een complex systeem voor hebben. U heeft gelijk
dat die 120 mln. gulden terug komt uit de beveiligingsheffing.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Dan zijn het dus alleen administratieve kosten die de regering draagt.Minister Korthals:Ook apparaatskosten en overige kosten. Daar kom ik nu op. Zoals bekend
heeft Justitie een contract lopen met twee particuliere beveiligingsorganisaties.
Het is verplicht om deze contracten op gezette tijden opnieuw aan te besteden.
Met het aannemen van het wetsvoorstel wordt deze omvangrijke procedure overgenomen
door de luchthaven. Dat brengt natuurlijk kosten met zich.Ten derde zal de Koninklijke marechaussee het huidige aantal van 26 formatieplaatsen
moeten handhaven en in de toekomst moeten uitbreiden om de planning van werkzaamheden
van de particuliere beveiligingsorganisaties te kunnen uitvoeren. Voorts zal
de Koninklijke marechaussee het geautomatiseerde planningssysteem actueel
moeten houden om voornoemde planning te kunnen uitvoeren. Tot slot mag ervan
worden uitgegaan dat inpassing van de beveiliging in het reguliere bedrijfsproces
zal leiden tot efficiencywinst, die kostenbesparend zal werken. Deze besparing
blijft achterwege bij het handhaven van de bestaande situatie. De omvang ervan
valt echter moeilijk te voorspellen wegens gebrek aan ervaring met de beoogde
situatie.De heer Kuijper (PvdA):Op zich zijn wij natuurlijk best geïnteresseerd in mogelijke besparingen,
maar kunt u met een helder voorbeeld aangeven welk soort efficiencywinst te
behalen is?Minister Korthals:Er zullen natuurlijk voortdurend plannen gemaakt moeten worden wie waar
de onderzoeken doen. Het zal ook voortdurend allemaal veranderen: een vliegtuig
komt later aan, er is mist enz. Dat gaat allemaal wel via de luchtvaart, maar
al die informatie moet worden doorgegeven aan de Koninklijke marechaussee,
die de aanvankelijke plannen dan volstrekt moet wijzigen: er moeten mensen
worden opgeroepen die er wel zijn, maar niet erg nodig zijn. Dat soort wijzigingen
kunnen makkelijker door de luchtvaartmaatschappij uitgevoerd worden, omdat
zij meer informatie heeft dan de Koninklijke marechaussee, die immers een
extra schakel is.De heer Kuijper (PvdA):Ik begrijp de redenering, maar ik betwijfel of daarmee veel winst te behalen
is. Het zal toch echter niet zo zijn dat de luchthaven buiten de vooraf in
het veiligheidsplan vastgestelde kaders winst probeert te behalen, bijvoorbeeld
door het aantal mensen dat de beveiliging moet verzorgen, te verminderen
omdat dat uit winstoogmerk beter uitkomt?Minister Korthals:Dat mag natuurlijk niet; in het beveiligingsplan staat natuurlijk op welke
wijze beveiligd moet worden. Daarover behoort men ook informatie te geven
aan de Koninklijke marechaussee, die daar natuurlijk wel voortdurend toezicht
op moet houden.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):U hebt het een en ander gezegd over de kosten van de Koninklijke marechaussee.
Met name in de taak verandert iets: de commandant krijgt een zelfstandige
toezichtstaak. Worden de kosten van de taken van de Koninklijke marechaussee
in de nieuwe constructie, met de extra schakel van de luchthaven ertussen,
hoger of lager? Speelt daarbij de overweging een rol of er met andere particuliere
beveiligingsorganisaties gewerkt zal gaan worden, die dus getraind moeten
worden?Minister Korthals:Ik kom nog terug op de particuliere beveiligingsorganisaties. Ik weet
niet wat de precieze kosten daarvan zijn, maar ik heb al aangegeven dat sommige
kosten voor de Koninklijke marechaussee wegvallen of althans minder hoog zijn
dan wanneer het rechtstreeks via de luchthaven zou lopen. De precieze berekening
heb ik niet, maar ik heb al aangegeven dat er 26 formatieplaatsen bij de Koninklijke
marechaussee mee gemoeid zijn; het betreft dus een behoorlijk bedrag.Mevrouw Scheltema heeft gevraagd wie de keuze van de particuliere beveiligingsorganisatie
beoordeelt. Thans heeft de minister van Justitie een contract met een particuliere
beveiligingsorganisatie waarmee goede ervaringen zijn opgedaan. Na aanname
van het wetsvoorstel is het aan de exploitant om een keuze voor een of meer
particuliere beveiligingsorganisaties te maken. Die organisaties moeten evenals
thans beschikken over een vergunning van de minister van Justitie ingevolge
de Wet op de particuliere beveiligingsorganisaties om beveiligingswerkzaamheden
op de luchthaven te kunnen verrichten. In deze contractuele relatie tussen
exploitant en particuliere beveiligingsorganisatie wordt de kwantiteit van
personeel overeengekomen. Wat de kwaliteit inhoudt, stelt natuurlijk de minister
van Justitie vast. Die moet de norm opleggen. Hij houdt daar door middel van
de Koninklijke marechaussee ook toezicht op.Vervolgens is gevraagd hoe de beveiliging van niet-openbare ruimtes is
geregeld. Ingevolge de huidige Luchtvaartwet is de exploitant verantwoordelijk
voor de toegangscontrole tot niet-openbare ruimten, zodat uitsluitend passagiers
met een geldig reisticket alsmede personeel voorzien van een voor dat gebied
geldige pas toegang kunnen krijgen. De Koninklijke marechaussee houdt het
toezicht op een goed toegangsbeheer. Het wetsvoorstel brengt in dit opzicht
geen enkele wijziging in de situatie.De heer Niederer stelde een vraag over de grensbewaking. De grensbewaking
blijft onverkort de taak van de Koninklijke marechaussee. Ook daarin verandert
het wetsvoorstel niets.De heer Kuijper vroeg of het huidige niveau van beveiliging onvoldoende
is. De huidige veiligheidscontrole voldoet stellig. Het wetsvoorstel beoogt
niet meer te regelen dan dat de veiligheidscontrole in het luchthavenproces
meer geïntegreerd wordt, waardoor de uitvoering daarvan doelmatiger kan
geschieden.De heer Kuijper heeft tevens gevraagd of Nederland wel zijn verdragsverplichtingen
ingevolge het internationale recht nakomt. Het wetsvoorstel is naar onze stellige
overtuiging in geen enkel opzicht in strijd met de verdragsverplichtingen
die de ICAO oplegt aan de lidstaten. Immers, de ICAO laat de lidstaten geheel
vrij hoe zij de controle van passagiers en bagage inrichten. Het gaat in feite
hierom: zijn er bij de overdracht van de controle aan een exploitant in een
wet voldoende instrumenten voor de overheid om de belangen van derden te beschermen
en zeggenschap met betrekking tot het niveau van beveiliging te behouden?Voorts vroeg de heer Kuijper of controle een onoverdraagbare overheidstaak
is. Ik acht het wat dit betreft van belang om te benadrukken dat onderscheid
dient te worden gemaakt tussen de eindverantwoordelijkheid voor de beveiliging
van de burgerluchtvaart en de uitvoering daarvan. Dit wetsvoorstel wijzigt
niets in de exclusieve bevoegdheid van de overheid om op te treden tegen geweld.
Het monopolie blijft wat dat betreft bij de overheid. Bij het wetsvoorstel
gaat het slechts om een controle in de preventieve sfeer, met als doel te
voorkomen dat geweld kan worden aangewend. Indien bij de controle voorwerpen
worden aangetroffen waarvan het bezit het vermoeden van een strafbaar feit
oplevert, dient de beveiligingsbeambte conform diens instructies onmiddellijk
de zaak aan de Koninklijke marechaussee over te dragen.Vervolgens vroeg de heer Biesheuvel naar de centrale "security". Dit staat
overigens geheel los van het wetsvoorstel. Ook wanneer het wetsvoorstel onverhoopt
niet zou worden aanvaard, is het de bedoeling dat de passagiers niet meer
aan de "D-gate" worden gecontroleerd, maar op centrale controlepunten.Vervolgens stelde hij de vraag of in het gebied achter deze controlepunten
zich uitsluitend passagiers ophouden die zijn onderworpen aan een controle
en hoe de controle voor transferpassagiers is geregeld. Uitsluitend passagiers
die zijn onderworpen aan een controle hebben toegang tot het gebied waarover
hij sprak. Transferpassagiers hebben slechts toegang tot dit gebied wanneer
zij afkomstig zijn van een luchthaven waar zij reeds zijn onderworpen aan
een veiligheidscontrole welke vergelijkbaar is met de in Nederland uitgevoerde
controles. Is een transferpassagier niet onderworpen aan een dergelijke controle,
dan zal deze passagier bij aankomst op de luchthaven worden gecontroleerd.De heer Kuijper (PvdA):Deze regeling geldt voor de grotere luchthavens. Wij weten allemaal dat
met name de regionale luchthavens dat soort fysieke scheidingen niet hebben
aangebracht en ook niet kunnen aanbrengen. Daar zal zich dus wel de situatie
voordoen dat gecontroleerde en niet-gecontroleerde passagiers, zij die gebruikmaken
van binnenlandse vluchten, gezamenlijk in een ruimte verblijven. Dan hebben
wij een probleem.Minister Korthals:Bij binnenlandse vluchten betreft het óf mensen die in Nederland
zijn opgestegen óf mensen die al op Schiphol tot het binnenland zijn
toegelaten.De heer Kuijper (PvdA):Ik doel op regionale luchthavens.Minister Korthals:Het gaat toch om mensen die vanuit Schiphol doorgaan naar plaatsen als
Maastricht of Eindhoven?De heer Kuijper (PvdA):Ik doel op iets anders. Een passagier die vanaf de luchthaven Maastricht
wil vertrekken naar Amsterdam, komt vanuit Nederland de luchthaven binnen.
Op enig moment verblijft hij mogelijk in dezelfde ruimte als de passagier
uit bijvoorbeeld Heerlen die naar Londen gaat vliegen. Die passagier naar
Londen is dan wél gecontroleerd, maar degene die een binnenlandse vlucht
gaat maken, niet. Op regionale luchthavens is de fysieke scheiding die u wilt
aanbrengen tussen die twee soorten passagiers, immers niet altijd mogelijk.Minister Korthals:Ik zal dit in tweede termijn nog preciezer uiteenzetten.Alvorens in te gaan op het pièce de résistance (het amendement
van de heer Kuijper) wil ik mijn spijt aan mevrouw Scheltema betuigen, dat
zij zoveel tijd heeft moeten besteden aan het verkrijgen van het overzicht
van alle regels. Bij de tweede nota van wijziging heb ik een geïntegreerde
tekst meegezonden van het hoofdstuk van de Luchtvaartwet over beveiliging,
waarin met vette tekst is aangegeven wat daarin door het wetsvoorstel wordt
gewijzigd. Kennelijk had zij ook behoefte aan een gewijzigd voorstel van wet.
Daar zal ik de volgende keer in ieder geval rekening mee houden.Verscheidene sprekers hebben mijn oordeel over het amendement van de heer
Kuijper gevraagd. Ik ben het niet met mevrouw Halsema eens die het een destructief
amendement noemde. Heb ik haar goed begrepen, dan is zij van oordeel dat het
wetsvoorstel taken afstoot die door het amendement van de heer Kuijper weer
binnen het bereik van de overheid komen. Dat is echter niet het geval. De
verantwoordelijkheid voor de uitoefening van bevoegdheden blijft bij de overheid.
Het amendement scherpt dat mijns inziens nog wat aan, maar laat onverlet dat
de bedrijfsmatige kant van de zaak wordt overgedragen aan de luchthaven. Ik
heb daarom geen principiële bezwaren tegen het amendement, al geef ik,
eigenwijs als ik ben, natuurlijk altijd de voorkeur aan de eigen redactie.
Ik moet beamen dat het amendement een aanscherping van de overheidstaken betekent.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Ik ben er helemaal niet op uit om dit amendement destructief te laten
verklaren, maar het amendement betekent dat de overheid weer de bevoegdheid
krijgt om een afweging te maken tussen het bedrijfseconomische proces en het
niveau van beveiliging. Die afweging was overgedragen aan de luchthaven en
dat zie ik als de kern van het wetsvoorstel. De heer Kuijper noemde dat belangenverstrengeling.Minister Korthals:Zo heb ik het amendement niet gelezen. Het lijkt mij dan beter dat u deze
vraag aan de heer Kuijper stelt.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Wij moeten natuurlijk wel een gelijk begrip van het amendement hebben.
Verder heb ik deze vraag al aan de heer Kuijper gesteld en volgens mij bevestigde
hij toen mijn lezing.De voorzitter:Wat u nog met de heer Kuijper wilt wisselen, kan in de tweede termijn
plaatsvinden. Op uw vraag aan de minister hebt u, lijkt mij, nu antwoord gekregen.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):Is het eerste deel van het amendement, waarin wordt gezegd dat de aanwijzingen
moeten worden opgevolgd, niet overbodig? Op een vraag van mij heeft de minister
al gezegd dat aanwijzingen natuurlijk moeten worden opgevolgd, omdat die een
ambtelijk bevel zijn.Minister Korthals:Laat ik duidelijk zijn: alles dat nodig is om de politieke verantwoordelijkheid
voor het passende niveau van beveiliging waar te kunnen maken, staat naar
mijn oordeel al in het wetsvoorstel. Niet ontkend kan echter worden dat de
heer Kuijper er nog een aanscherping aan geeft met zijn amendement.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):Waar biedt die aanscherping dan nog iets extra's?Minister Korthals:Ik meen dat alles dat nodig is voor het dragen van de ministeriële
verantwoordelijkheid, al in het wetsvoorstel staat.De heer Niederer (VVD):Voorzitter! De minister zegt, dat hij geen principieel bezwaar heeft tegen
het amendement, maar hoe ziet hij de praktische uitwerking ervan? De heer
Kuijper heeft duidelijk gemaakt hoe hij het bedoelt, maar toch. Een beveiligingsorganisatie
controleert. De luchthavenexploitant moet erop toezien dat dat goed gaat.
Mocht het niet goed gaan, dan moet hij dat melden aan de commandant van de
Koninklijke marechaussee die vervolgens maatregelen kan nemen. Hoe ziet de
minister dat in de praktijk op zo'n luchthaven gaan? De luchthavenexploitant
staat niet bij de beveiligingsorganisatie. Wanneer kan de luchthavenexploitant
worden verweten dat hij niet heeft voldaan aan zijn meldingsplicht? Ik kan
mij dat in de praktische uitvoering niet goed voorstellen.Minister Korthals:Voorzitter! Duidelijk moet zijn, dat datgene wat in het beveiligingsplan
staat ook moet worden nagekomen. Ik ben het in die zin met de heer Kuijper
eens, dat als men daaraan om welke reden dan ook niet kan voldoen, dit onmiddellijk
dient te worden gemeld aan de Koninklijke marechaussee. Daar behoort ook de
hele organisatie op ingericht te zijn. Er lopen allemaal mensen met telefoons
rond om dat te melden, opdat de Koninklijke marechaussee het toezicht kan
uitoefenen. Los daarvan, zal de Koninklijke marechaussee haar normale toezichthoudende
taak moeten uitoefenen. Het wordt in het amendement van de heer Kuijper wel
wat nadrukkelijker gesteld dan in het wetsvoorstel, maar daarin stond volgens
mij ook, zij het meer impliciet, dat het de Koninklijke marechaussee moet
worden gemeld als men niet overeenkomstig het beveiligingsplan kan handelen.Ik heb wel bezwaar tegen het schrappen uit artikel 37ac van de woorden
"naar aanleiding van onvoorziene omstandigheden". Daarmee wordt een zorgvuldig
tot stand gebracht compromis met de luchthavens over de toedeling van kosten
op losse schroeven gezet. Het algemene uitgangspunt is, dat de beveiliging
een gewoon onderdeel van het bedrijfsproces wordt en dat de passagier uiteindelijk
in de prijs van het vliegticket de daarvoor te maken kosten
betaalt. Slechts in het geval van onvoorziene omstandigheden, bijvoorbeeld
bij een plotseling optreden van veiligheidsrisico, is de luchthaven niet in
staat dat in de prijs door te berekenen, omdat de tickets al zijn gekocht.
In de prijs daarvan kunnen dergelijke omstandigheden niet worden verdisconteerd.
Slechts in die gevallen is er plaats voor vergoeding van kosten door de overheid.
Indien dit duidelijke criterium uit de wet zou verdwijnen, zou er naar mijn
stellige overtuiging allerlei ruimte ontstaan voor conflicten over wie, wanneer
welke kosten moet betalen. Tegen dit onderdeel van het amendement heb ik daarom
wél echte bezwaren, maar ik zou mij kunnen voorstellen dat de heer
Kuijper bereid is om het amendement in die zin aan te passen. En dan laat
ik voor het overige het oordeel over dit amendement aan de Kamer over.De vergadering wordt van 15.57 uur tot 16.05 uur geschorst.De voorzitter:De heer Biesheuvel heeft zich verontschuldigd wegens dringende verplichtingen
elders. In zijn plaats woont de heer Van de Camp dit debat bij.De heer Niederer (VVD):Voorzitter! Ik dank de minister voor het antwoord in eerste termijn. Er
resten mij nog drie opmerkingen. Wij zijn blij dat dit wetsvoorstel uitdrukking
geeft aan iets waar liberalen zeer aan hechten, namelijk een vorm van privatisering
van de beveiliging van in dit geval luchtvaartterreinen. Dit is een goed uitgangspunt.
Het komt ook de passagier ten goede. Verder zal dit in een goede concurrentiestrijd
kostenbesparend werken en dat gun ik de particuliere beveiliging op luchtvaartterreinen.
De ontwikkeling die in het wetsvoorstel is vervat, spreekt mijn fractie bijzonder
aan.Ik heb de toelichting van de heer Kuijper op zijn amendement goed begrepen,
evenals de reactie van de minister daarop. Mijn fractie heeft ook geen principiële
bezwaren tegen dit amendement, maar ik zag wel praktische problemen. De minister
heeft echter overtuigend aangegeven hoe dit handen en voeten zal krijgen.
In eerste termijn is hierover het nodige gewisseld tussen de minister en de
indiener. Als de heer Kuijper bereid is tot intrekking van dat subdeel kunnen
wij het amendement steunen. Ik zal dit advies aan mijn fractie overbrengen
en haar adviseren om überhaupt het wetsvoorstel als zodanig te steunen.
Wij hebben dit overigens nooit afhankelijk gesteld van het amendement.De minister is in eerste termijn niet ingegaan op een vraag van mijn kant.
Ik heb gevraagd naar de gang van zaken indien een luchtvaartmaatschappij terrorismegevoelig
is. Ik noem geen namen, maar iedereen weet waarop ik doel. De exploitant van
de luchthaven biedt een basaal niveau van beveiliging; hij heeft immers een
contract met een particuliere beveiligingsorganisatie. Moet nu de maatschappij
die extra vreest voor terroristische aanslagen bovenop het bestaande contract
met die beveiligingsorganisatie een contract afsluiten of staat het haar vrij
eigen veiligheidsagenten in te zetten, zoals nu gebeurt?Hoe verhoudt de civielrechtelijke contractuele relatie tussen de betreffende
luchtvaartmaatschappij en de luchthavenexploitant met als derde partner de
beveiligingsorganisatie zich tot de politieke verantwoordelijkheid van de
minister? Wij weten allemaal dat als het mis gaat of dreigt te gaan, de Kamer
terecht bezorgd zal zijn en zo snel mogelijk de minister ter verantwoording
roepen. Kan hij die gebeurtenis dan politiek voor zijn rekening nemen? Wil
hij nog ingaan op de verhouding tussen de civielrechtelijke relatie en zijn
publiekrechtelijke en politieke verantwoordelijkheid voor de veiligheid van
die maatschappij?Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):Voorzitter! Ik spreek allereerst een woord van dank uit aan de minister
voor de beantwoording. Hij heeft op vragen van mijn kant goed geantwoord en
er zijn mij een aantal zaken duidelijker geworden. Niet alle zwaarwegende
twijfels die bij mijn fractie ten aanzien van dit voorstel leven, zijn echter
weggenomen.In dit voorstel wordt gekozen voor een uiterst hybride constructie. Enerzijds
krijgt de luchthaven de bevoegdheid om beveiligers te contracteren en de dagelijkse
inzet van de beveiliging op de luchthaven te regelen, waarmee de beveiliging
onderdeel wordt van het bedrijfsproces. Anderzijds moet een en ander plaatsvinden
binnen de kaders die door de minister van justitie zijn vastgesteld. Als ik
het goed begrijp, dan wordt de luchthaven een soort rechtspersoon met een
wettelijke taak. De Algemene Rekenkamer heeft daar veel kritische opmerkingen
over gemaakt, onder meer in verband met de ministeriële verantwoordelijkheid.Wil de inschakeling van een nieuwe privaatrechtelijke instantie zin hebben,
dan zal er binnen het overheidskader altijd sprake moeten zijn van een marge.
Ik noem het volgende voorbeeld. Als de vertrektijd van een vliegtuig onder
druk staat, kan door de luchthaven, of de uitvoerende beveiligingsorganisatie,
worden besloten om de controle sneller of anders te laten verlopen. Regelmatig
zal er een afweging worden gemaakt tussen zwaarwegende economische bedrijfsbelangen,
zoals de vertrektijd van het vliegtuig, en de veiligheidscontrole. Is het
belang van de veiligheidscontrole daarvoor echter niet te zwaarwegend? Hebben
wij om die reden niet allemaal gezegd dat de uiteindelijke verantwoordelijkheid
voor de veiligheidscontrole een taak van de overheid is? Veel fracties wezen
daar ook op. De minister heeft dan ook terecht, langs de weg van nota's van
wijziging, de mogelijkheden ten aanzien van de beleidsbepaling door de overheid
aangescherpt. Ik geef toe dat er op deze wijze een wat strakker overheidskeurslijf
voor de luchthaven geldt. Het is echter van tweeën een: of de luchthaven
krijgt in de uitvoering enige ruimte, of de luchthaven krijgt die niet. Ik
ben van mening dat als door de nota's van wijziging de ruimte voor de luchthaven
zozeer beperkt is als de minister doet voorkomen, er geen reden meer is om
de luchthaven als aparte schakel tussen beveiligingscontrole en het overheidstoezicht
te introduceren. Die tussenschakel is verder ongewenst omdat die het overheidstoezicht
op de beveiligingscontrole minder direct en dus waziger maakt. Als gevolg
daarvan zwakt de overheidscontrole op de beveiligingscontrole af. Als de luchthaven
wel ruimte zou behouden, ontstaat er een grijs tussengebied, hetgeen mijn
fractie eveneens ongewenst acht. De zorg voor de veiligheid op de luchthavens
via de veiligheidscontrole is een taak van de overheid en zou
dat ook moeten blijven, mede gelet op de belangen van burgers en hun grondwettelijk
beschermde rechten.Voorzitter! Het amendement van collega Kuijper voegt naar mijn gevoel
weinig toe aan hetgeen in het voorstel van de minister staat. Aanwijzingen
zijn niet nodig, omdat de opvolging al verplicht is. De meldplicht zal geen
soelaas bieden omdat die gewoon niet zal werken. Als een luchthaven de gekozen
beveiligingscontrole op een bepaalde manier uitvoert, zal er beweerd worden
dat er volgens de voorschriften wordt gewerkt en zullen er dus nooit meldingen
worden gedaan. Ik denk dat die meldplicht daarom echt niet zal werken. Ik
heb al gewezen op de merkwaardigheid dat de minister de klachtenbehandeling
aan de luchthaven zou kunnen mandateren. Ik ben blij om te horen dat dit niet
het geval zal zijn.Ik blijf aanhikken tegen de gekozen constructie en denk ook niet dat het
kostenargument mijn weging een andere kant kan doen uitvallen. Er gaat natuurlijk
veel geld om in de beveiligingscontrole, er zijn grote belangen mee gemoeid.
Als departementale regels het moeilijk maken om heffingen te regelen en de
financiën wat moeilijk maken, dan vind ik het moeilijk om te zeggen dat
er een andere constructie moet komen. Wij achten die niet wenselijk omdat
die te veel beknibbelt op de overheidstaak. Ik denk dat de minister zich wat
rijk rekent met de kostenbesparing op de Koninklijke marechaussee. Als de
luchthaven de ruimte krijgt om meer beveiligingsinstanties aan te trekken,
dan betekent dit per definitie een zwaardere taak voor de Koninklijke marechaussee,
omdat die niet alleen altijd controleert, maar de beveiligingsinstanties ook
voortdurend op de proef stelt. De huidige organisatie heeft een training gehad,
voor nieuwe organisaties zal die training opnieuw moeten plaatsvinden. Alleen
al om die reden zal de Koninklijke marechaussee naar mijn oordeel een zwaardere
taak krijgen. Kortom, ik denk dat ik mijn fractie adviseer om dit voorstel
niet te volgen.De heer Kuijper (PvdA):Voorzitter! Ik dank de minister voor zijn antwoorden. In tweede termijn
zal ik mij beperken tot het amendement dat ik heb ingediend. Ik wil nader
ingaan op de vraag of mijn amendement het wezenlijke onderdeel van de wet
ongedaan maakt en daarmee de oude situatie doet herleven. Naar mijn gevoel
is het wezenlijk onderdeel van de wet het overdragen van allerlei administratieve
taken aan de luchthaven die nu bij de overheid liggen. In mijn amendement
blijft dit recht overeind. Ook in mijn amendement wordt de organisatie beter
ingebed binnen de infrastructurele mogelijkheden van de luchthaven. Dat blijft
dus overeind. De administratieve rompslomp, met name de verrekening van de
kosten, komt veel meer bij de luchthaven te liggen, wat een logisch gevolg
is van het feit dat de luchthaven de contracten afsluit. De luchthaven kan
ook na aanneming van mijn amendement allerlei preventieve maatregelen nemen
en beter anticiperen op ontwikkelingen.Ik beoog slechts dat het veiligheidsplan leidend blijft wanneer van tevoren
een veiligheidsplan wordt opgesteld waarin nadrukkelijk wordt bepaald wat
de aard en de mate van de veiligheidscontrole is. Als daarvan moet worden
afgeweken, dan moet ogenblikkelijk melding worden gemaakt aan de commandant
van de Koninklijke marechaussee, die vervolgens beoordeelt op welke wijze
de controle kan worden vormgegeven. Ik wil met name vermijden dat die keuze
wordt gelegd bij een bedrijf dat ook een economisch belang heeft. De Koninklijke
marechaussee gaat dus niet de afwegingen maken. Nee, de Koninklijke marechaussee
wordt geconfronteerd met de kaders van het veiligheidsplan en de eventuele
wijzigingen die daarop worden voorgesteld. De Koninklijke marechaussee beoordeelt
zelf de aard en de mate van de verdere controle. Ik vind dat veel zuiverder
en veel veiliger dan dit over te laten aan een bedrijf dat een economisch
belang heeft. In die zin heeft een aanscherping plaats. De minister zegt terecht
dat daarop bij de tweede nota van wijziging nader is ingegaan.De minister heeft bezwaar tegen een onderdeel van mijn amendement, namelijk
artikel 37ac. Het is geenszins mijn bedoeling om de overheid na realisatie
van het wetsvoorstel in de positie te brengen, dat zij telkenmale bij wijzigingen
wordt geconfronteerd met allerlei financiële claims. Het is ook mijn
bedoeling dat een eventueel indienen van een claim alleen in onvoorziene omstandigheden
geschiedt. Ik zeg toe dat ik mijn amendement op dat onderdeel zal wijzigen.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Voorzitter! Ik dank de minister voor zijn antwoorden in eerste termijn.
Voor mij blijft een beetje de vraag waarom wij deze wet willen. Welke publieke
zaak is ermee gediend? Ik heb de publieke zaak in eerste termijn omschreven
als verbetering van de handhaving van de veiligheid en een meer correcte omgang
met burgers. Dat lijken mij logische publieke doelstellingen, die een wetgever
kan hebben. Nadat ik de stukken had gelezen, heb ik in eerste termijn gezegd
dat ofwel de wet nadelige gevolgen zal hebben voor de publieke zaak, in welk
geval mijn fractie in elk geval tegen zal stemmen, ofwel de wet geen gevolgen
heeft voor de publieke zaak. De minister heeft wat mij betreft redelijk overtuigend
aangetoond, dat de wet geen gevolgen heeft voor de publieke zaak. De rechtsbescherming
blijft hetzelfde, zegt de minister, dus de mogelijkheid van schadevergoeding
via de onrechtmatige daad blijft bestaan en het klagen bij de minister.In eerste termijn heb ik dat verkeerd uitgelegd. Ik had de wet verkeerd
begrepen. Dank zij de actieve medewerkers heb ik inmiddels begrepen, dat het
mandateren van de luchthaven niet juist is. Het moet zijn: mandateren aan
de commandant van de marechaussee. Zo staat het in de wet. Dat was een slordige
fout in de nota naar aanleiding van het verslag.In de mogelijkheid van klagen bij de ombudsman heb ik niet zoveel fiducie.
Daarmee zeg ik niets ten nadele van de ombudsman, maar wel van de omgang door
de regering met de ombudsman.Voorts is er de strafrechtelijke route. Daarnaast blijven de sanctiemogelijkheden
hetzelfde. Er is artikel 184 van het Wetboek van Strafrecht. Er is de mogelijkheid
om het beveiligingsplan aan te passen, ook al vind ik wel dat de minister
duidelijkheid moet scheppen of zijn bevoegdheden om dat plan aan te passen
dezelfde blijven. Voorts is er de mogelijkheid van bestuursdwang.De minister heeft mij ervan overtuigd dat de wet geen nadelige gevolgen
heeft voor de publieke zaak, maar daarmee heeft hij mij er nog niet van overtuigd
waarom wij de wet zouden moeten willen. De huidige situatie heeft ook geen
nadelige gevolgen voor de publieke zaak. Voor de publieke zaak blijft het
hetzelfde, maar er wordt wel een uitermate ingewikkelde wetgevingsoperatie
op touw gezet.Waarom moeten wij de wet willen? De minister zegt dat een betere bedrijfsvoering
van de luchthaven mogelijk is. De administratieve rompslomp vermindert en
dat heeft gevolgen voor de kosten van de overheid. Hij noemde een bedrag van
120 mln. gulden, maar dat is natuurlijk een fictief bedrag. Dat is het totale
bedrag dat de luchthaven en de reiziger indirect al droegen. Dat voordeel
is niet voor de minister. Ik ben dus niet erg overtuigd.Een derde reden waarom wij volgens de minister de wet zouden moeten willen
is, dat de luchthaven dan in staat zou moeten zijn om preventieve maatregelen
te nemen voor de beveiliging. Volgens mij bestaat die mogelijkheid nu ook.
Alleen zal het via de minister gaan. Ik ben ook op dit punt niet overtuigd.
En uiteindelijk gaat het hierbij om de verdere privatisering van de beveiliging;
dat is een zeer principiële stap. Het verleden heeft ons geleerd dat
als iets eenmaal van de hand is gedaan, het niet makkelijk kan worden teruggehaald,
mocht het onverhoopt niet goed gaan. Ik moet ook bekennen dat het enthousiasme
van de luchthaven mij wel een klein beetje achterdochtig maakt, want die zal
daar wel economische redenen voor hebben, redenen die met kostenbesparing
te maken hebben, en dat is iets heel anders dan een publiek veiligheidsbelang.
Ik ben er niet van overtuigd dat er op termijn geen gevaar bestaat van een
langzame afname van het beveiligingsniveau. Dit vind ik te zorgelijk om te
kunnen instemmen met privatisering om kosten te sparen. Ik zal mijn fractie
dan ook vooralsnog een negatief stemadvies geven.Minister Korthals:Voorzitter! De heer Niederer heeft nog eens met verve uiteengezet waarom
hij de doelstelling van het wetsvoorstel onderstreept, zeker na de uitleg
die ik daarbij gegeven heb. Hij heeft zich ook al uitgelaten over zijn benadering
van het amendement van de heer Kuijper, met de voorwaarde van aanpassing in
de zin zoals ik het naar voren heb gebracht. Ik heb gezegd dat ik het oordeel
over dit amendement aan de Kamer overlaat. Impliciet staat het al in het wetsvoorstel,
wat de heer Kuijper in zijn amendement heeft opgenomen, maar hij heeft het
nog wat explicieter gemaakt.Tot slot kwam de heer Niederer nog op de vraag, wat er gebeurt ingeval
van terrorisme. Uiteraard behoudt de overheid bij voorbereidingshandelingen
of vrees voor terrorisme haar bevoegdheid om de beveiliging te regelen. Bovendien
zal de maatschappij ook extra beveiliging moeten regelen als zulks aan de
orde is. Er komt nu alleen een mogelijkheid om bij algemene maatregel van
bestuur eisen te stellen om te voorkomen dat de kosten van de beveiliging
exorbitant hoog worden. Maar wanneer het inderdaad om terroristische aanslagen
gaat, is er natuurlijk een directe verantwoordelijkheid voor de overheid.Zowel mevrouw Scheltema als mevrouw Halsema kwam nog even op haar gelijk
terug op het punt van de afhandeling van klachten en de mandatering daarvan.
Het stond er inderdaad zoals zij aangaven. Van mijn ambtenaren heb ik vernomen
dat het om een minder gelukkige passage gaat waarvan ook zij nu gaarne afstand
nemen. Het is niet de bedoeling om de afhandeling van klachten verder te mandateren
aan een privaatrechtelijk orgaan.Mevrouw Scheltema vond vermijding van administratieve rompslomp wat mager
als reden om de hele structuur wat anders op te zetten. Ik moet haar toch
zeggen dat de luchthaven binnen de publiekrechtelijke randvoorwaarden vrij
is om de beveiliging in te passen in zijn bedrijfsproces. Anders dan zij meen
ik dat de luchthaven daarmee daadwerkelijk de vrijheid heeft om dat te doen.
Als alles goed gaat, behoeft de Koninklijke marechaussee immers geen gebruik
te maken van haar bevoegdheden om in te grijpen. Ik hoop ook dat de toegenomen
regeldichtheid meer theorie dan praktijk zal blijken te zijn. Ik ben het daarom
ook niet met haar eens dat er extra schakels bij zouden komen, die het proces
op Schiphol nog ingewikkelder maken. Integendeel, de luchthaven hoeft zich
niet meer te wenden tot de Koninklijke marechaussee voor de inzet van personeel,
wanneer zij ziet aankomen dat dit nodig is. Ik heb zelf het voorbeeld gegeven
van het ineens aankomen van meer vliegtuigen. De Koninklijke marechaussee
ziet evenwel toe of dit geschiedt op een wijze die geen afbreuk doet aan het
niveau van beveiliging. De overheidsbemoeienis bij de inzet en planning is
niet meer a priori in alle gevallen, maar ex post in de bijzondere gevallen
dat de publiekrechtelijk gestelde randvoorwaarden dreigen te worden overschreden.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):Ik heb het concrete voorbeeld genoemd dat de Koninklijke marechaussee
zich op dit moment nog tot taak rekent om de beveiligingsinstantie te controleren
en die ook regelmatig scherp te houden via oefeningen of dat soort zaken.
Behoudt de Koninklijke marechaussee die taak of gaat deze nu ook naar de luchthaven?Minister Korthals:Nee, de toezichthoudende taak en de oefening, opdat controle en toezicht
behoorlijk gaan functioneren, moet de Koninklijke marechaussee ook verrichten.
Daar moet zij plannen voor maken, aangevende hoe zij dat zal doen. Wat betreft
de controle en de verbetering van de controle wordt natuurlijk ook geëist
van de particuliere beveiligingsorganisaties, ook door de luchtvaartinstantie,
dat zij daar oefeningen bij zullen gaan doen. Dat zal in de toekomst precies
hetzelfde zijn zoals het nu in feite is.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):Dan is het toch ook zo dat als de luchthaven ertoe besluit dat vier particuliere
beveiligingsinstanties worden ingehuurd, tevens de taak van de Koninklijke
marechaussee zou kunnen worden verzwaard? Dat is een voorbeeldje van hoe beleidsbepaling
en toezicht bij de rijksoverheid interfereert met de keuzes die om bedrijfstechnische
redenen door de luchthaven zullen worden gemaakt.Minister Korthals:Maar aan de andere kant is ook waar dat er over dit soort
plannen gesproken wordt met de overheid en met de Koninklijke marechaussee.
Men kan dat zwaarder inzien dan het in de praktijk zal uitvallen. Iedereen
is erbij gebaat dat het allemaal zo snel, zo goedkoop en zo zuiver mogelijk
geschiedt. Ik kan mij niet voorstellen dat de Koninklijke marechaussee op
een of andere wijze in de problemen gaat komen, doordat er vier beveiligingsorganisaties
bij betrokken zullen raken, nog los van het feit dat de minister dan altijd
de mogelijkheid heeft om in te grijpen. Ik wijs in dit verband ook naar artikel
37e waar mevrouw Halsema het over had. Het plan wordt op verzoek van de ministers
onder het stellen van een redelijke termijn aangepast. Als die plannen onvoldoende
zijn, zal de minister zeggen dat hij het anders wil en dan zal dit binnen
een redelijke termijn worden aangepast. Het verschil met de situatie zoals
het in het verleden was, is dat toen het plan in feite een beetje buiten werking
was. Wat dat betreft is het zoals het nu is voorgesteld, beter dan in het
verleden.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Nu ik dit de minister zo hoor zeggen, val ik eigenlijk een beetje over
de term "redelijke termijn". Uit de jurisprudentie kennen we toch een redelijke
termijn die oploopt tot zes maanden? Dat lijkt mij hier nogal ruim.Minister Korthals:Een redelijke termijn hangt van de omstandigheden af. Een redelijke termijn
hangt af van wat je beoogt tot stand te brengen. U weet dat in de strafvordering
vervolging bijvoorbeeld binnen twee jaar moet. Dan is de redelijke termijn
twee jaar. In het ene geval, bij strafvordering, is het soms twee jaar en
in een enkel geval is een redelijke termijn ook wel zes maanden. Dat varieert.
Als we het allemaal zo precies zouden weten wat een redelijke termijn is,
hoef je ook nergens meer in de wet "redelijke termijn" te zetten, want dan
zet je gewoon: zes maanden.Mevrouw Halsema (GroenLinks):De vraag is of er überhaupt een redelijke termijn in had moeten staan
en of er niet alleen had moeten staan: aanpassing van het beveiligingsplan.
Het betekent namelijk dat als de minister niet tevreden is over het niveau
van beveiliging en de luchthaven vervolgens bedrijfseconomische redenen aanvoert
om niet direct tot verandering over te gaan, de minister dan zelf gebonden
is aan het geven van een redelijke termijn, die aldus kan oplopen tot zes
maanden. Daarbij moet voor een periode van zes maanden een te laag niveau
van beveiliging worden geaccepteerd. Dat lijkt mij, eerlijk gezegd, veel te
ruim. Ik ga daarom alsnog eens nadenken over het schrappen van de redelijke
termijn per amendement.Minister Korthals:Voorzitter! Het is logisch dat een minister de wederpartij een redelijke
termijn gunt als hij een aanpassing van een plan wenst. Daar kan toch niemand
iets tegen hebben?Mevrouw Halsema (GroenLinks):Dat ligt aan het belang dat in het geding is. Als het gaat om het niveau
van beveiligen, is het maar helemaal de vraag of de minister de luchthaven
de ruimte moet geven om zes maanden lang bedrijfseconomische belangen te plaatsen
tegenover het niveau van beveiliging. Ik vind dat niet in proportie.Minister Korthals:In dat geval zal de minister ook zeggen, dat die aanpassing binnen een
week zal moeten plaatsvinden. In die situatie is die redelijke termijn een
week en niet eens zes maanden. Het kan daarom ook in het nadeel van mevrouw
Halsema werken wanneer zij een bepaalde termijn als redelijke termijn in de
wet wil vastleggen.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Mijn voorstel zou ook niet zijn om de termijn te gaan benoemen maar om
terug te gaan naar de huidige tekst. Ik wil ook niet het gehele plan laten
afkeuren maar überhaupt geen termijn opnemen. Mijn formulering zou kunnen
luiden, dat op verzoek van de minister het plan wordt aangepast. Dat betekent
volgens mij, dat dit onmiddellijk moet gebeuren.Minister Korthals:Het probleem met de bestaande tekst is, dat goedkeuring kan worden ingetrokken.
Dan is inderdaad het probleem, dat het hele plan niet meer geldt. In sommige
gevallen is dat echter helemaal niet nodig. Als mevrouw Halsema dan weer terug
wil gaan naar de huidige situatie, wordt dat nadeel dat ik juist probeer te
vermijden opnieuw geïntroduceerd.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Voorzitter! Dat probleem begrijp ik en zal ik ook proberen niet terug
te brengen. Ik zal niet opnieuw gaan eisen dat het hele plan moet worden ingetrokken.
In mijn amendement zal ik handhaven dat het moet gaan om een aanpassing van
het bestaande plan en niet om intrekking van het plan. Ik zal alleen de redelijke
termijn schrappen. Dat betekent, dat onmiddellijk zal moeten worden aangepast.Minister Korthals:Voorzitter! Het spreekt vanzelf dat naarmate het veiligheidsrisico groter
wordt men ook sneller zal willen, dat het wordt aangepast. Dat kan. Op het
moment dat de regering zegt dat het plan moet worden aangepast en dit met
het directe veiligheidsrisico heeft te maken, zal die termijn daarvoor kort
worden gesteld. Maar het moet dan wel een redelijke termijn zijn. De regering
kan bijvoorbeeld niet vandaag zeggen, dat ze ergens een nieuwe gate met een
bepaald instrumentarium gebouwd moeten hebben. Dat kost tijd en om die reden
wordt ook een redelijke termijn gehanteerd. Naarmate het belangrijker is voor
het veiligheidsrisico kan die termijn natuurlijk ook korter gesteld worden.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Voorzitter! Ik moet dan toch nog eens reageren, want de minister suggereert
nu dat geëist kan worden, dat een luchthaven geweldige kwantitatieve
aanpassingen in haar beveiligingsplan moet aanbrengen. Het gaat echter om
de kwaliteit van de beveiliging. Dat vereist niet het creëren van een
nieuwe gate maar kwalitatieve aanpassingen in het niveau van de beveiliging.
Dat zal de luchthaven nooit dwingen tot het maken van een nieuwe gate. Die
redelijke termijn is vooral dwingend voor de overheid en niet voor de luchthaven.
Dat lijkt mij ontzettend ongemakkelijk, omdat de overheid zichzelf bindt aan
het vereiste, een redelijke termijn in acht te nemen. Dat lijkt me ongewenst
als het om beveiliging gaat.Minister Korthals:Voorzitter! Mevrouw Halsema is op het ogenblik volstrekt gefixeerd door
het begrip "redelijke termijn". Ik stel, dat de redelijke termijn
afhankelijk is van de omstandigheden en van de beveiligingsrisico's. Het kan
ook twee weken of – zo mevrouw Halsema dat wil – één
week zijn. Daarnaast kunnen ook aanwijzingen worden gegeven, hangende de wijziging
die wordt voorgesteld. Als mevrouw Halsema het daar niet mee eens, staat het
haar uiteraard vrij om die redelijke termijn, die overigens zeer veel in het
recht voorkomt, te schrappen.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Voorzitter!...De voorzitter:Nu echt nog één keer, want er is nu wel een redelijke termijn
aan een redelijke termijn besteed!Mevrouw Halsema (GroenLinks):Natuurlijk ken ik de redelijke termijn, ook in het bestuursrecht. Die
is erin gebracht om rechtsbescherming te bieden aan degene die tegenover de
staat staat. In bijvoorbeeld het vreemdelingenrecht komt de term "redelijke
termijn" heel frequent voor, hoewel die er daar helaas overal wordt uitgeschrapt.
In dit geval staat een marktpartij tegenover de overheid. Waarom zou de overheid
zichzelf binden aan een redelijke termijn, als een marktpartij daar bedrijfseconomisch
belang bij kan hebben? Daarvoor is de redelijke termijn in het bestuursrecht
in ieder geval niet bedoeld.Minister Korthals:Ik wacht met belangstelling de indiening van het amendement van mevrouw
Halsema af.De heer Niederer (VVD):Mag ik een vraag aan mevrouw Halsema stellen?De voorzitter:Eigenlijk niet, maar omdat het volgende agendapunt pas om half zes kan
beginnen, is het wel praktisch voor mij.De heer Niederer (VVD):Betekent het feit dat mevrouw Halsema veel amendementen wil indienen,
dat zij mogelijk voor het wetsvoorstel gaat stemmen? Als zij allerlei amendementen
indient, is het nogal curieus dat zij toch tegen het wetsvoorstel stemt. Waar
moet dit amendement dan voor dienen in procedurele zin?Mevrouw Halsema (GroenLinks):Ik wil de vraag wel beantwoorden, maar het heeft geen gevolgen voor mijn
uiteindelijke oordeel. Als ik besluit tegen een wet te stemmen, wil dat niet
zeggen dat ik daarmee ook mijn taak als medewetgever minder serieus neem.
Ik heb dan nog steeds de grote verantwoordelijkheid om een wet die ik over
het algemeen niet goed vind of, zoals in dit geval, niet nodig acht, te verbeteren.
En dat doe ik per amendement.Minister Korthals:Mevrouw Halsema heeft gezegd, eerst te bekijken of de wet slechter wordt –
in dat geval is zij tegen – en vervolgens te bekijken of het iets uitmaakt.
Zij kwam toen tot de geweldige conclusie dat het publieke belang niet verder
geschaad wordt. Dat was voor haar het criterium om te zeggen dat zij niet
voor het wetsvoorstel zal stemmen. Ik geloof dat het publieke belang er wel
mee gediend is, maar er zijn inderdaad ook nog andere belangen, bijvoorbeeld
bedrijfseconomische belangen. Aangezien mevrouw Halsema nu zelf zegt dat de
situatie hetzelfde blijft voor het publieke belang, terwijl de andere belangen
alleen maar meer gediend zullen worden, begrijp ik niet waarom zij nu nog
tegen het wetsvoorstel zou zijn. Ik reken dan ook op haar steun voor dit wetsvoorstel.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Voorzitter! Dit is provocatie. Ik kan dus niet anders dan daar nu op reageren.De voorzitter:U kunt wel anders, maar goed, u mag nog.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Mijn stelling is steeds geweest dat het publieke belang er niet mee gediend
is. De minister heeft mij niet duidelijk kunnen maken op welke manier het
publieke belang wel gediend wordt door dit wetsvoorstel. Daarom zie ik geen
reden om daarvoor te stemmen.Minister Korthals:Ik heb ook in eerste termijn al aangegeven dat het publieke belang hier
volgens mij mee gediend is. Er zijn echter nog meer belangen. Ik zeg u dus
eigenlijk op grond van uw eigen argumentatie waarom u best voor het wetsvoorstel
kunt stemmen. Aangezien uw amendement inzake de redelijke termijn hierbij
van doorslaggevende betekenis kan zijn, zie ik dit met belangstelling tegemoet.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, volgende week woensdag over de amendementen en het wetsvoorstel
te stemmen.Daartoe wordt besloten.De vergadering wordt van 16.48 uur tot 17.45 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20002001-4568-4578.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl