Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van enige bepalingen van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek met betrekking tot het geregistreerd partnerschap, de geslachtsnaam en het verkrijgen van gezamenlijk gezag (29353)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2007-2008, pag. 3677-3684

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

04-03-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

nr. 50, pagina 3677-3684

06-02-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29353Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Presentie en opening (woensdag 6 februari 2008)Pagina 3673-3673
Regeling van werkzaamheden (woensdag 6 februari 2008)Pagina 3684-3687
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 6 februari 2008)Pagina 3717-3717
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van enige bepalingen van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek met betrekking tot het geregistreerd partnerschap, de geslachtsnaam en het verkrijgen van gezamenlijk gezag (29353)Pagina 3687-3692
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wegenverkeerswet 1994 in verband met de invoering van een puntenstelsel rijbewijzen (30324)Pagina 3692-3696
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 31 januari 2008 over meervoudige nationaliteitPagina 3673-3677
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van enige bepalingen van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek met betrekking tot het geregistreerd partnerschap, de geslachtsnaam en het verkrijgen van gezamenlijk gezag (29353)Pagina 3677-3684
Aan de orde is de voortzetting van het debat over het rapport Lang zullen we leven van de themacommissie OuderenbeleidPagina 3696-3717

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 89 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van enige bepalingen van Boek 1 van het Burgerlijk
Wetboek met betrekking tot het geregistreerd partnerschap, de geslachtsnaam
en het verkrijgen van gezamenlijk gezag (29353).(Zie vergadering van 21 april 2005.)De voorzitter:Ik memoreer dat de eerste termijn van de kant van de Kamer reeds in april
2005 heeft plaatsgevonden. Mij is echter gebleken dat enkele leden opnieuw,
aanvullend of alsnog voor de eerste keer het woord wensen te voeren. Ik stel
hen in de gelegenheid om dat te doen, al is hier uiteraard niemand toe verplicht.De algemene beraadslaging wordt hervat.Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Voorzitter. Het kostte niet veel moeite, mijn inbreng in eerste termijn
op te diepen, maar ik schrok er wel even van dat die van 21 april 2005
dateert. Misschien is het ook wel goed dat wij ons buiten deze zaal nog eens
met de vraag bezighouden hoe het kan dat zaken zo lang blijven liggen. In
ieder geval op één punt is dat voor de betrokken ouders en kinderen
wellicht niet handig geweest, en dan bedoel ik het laatste punt dat in het
wetsvoorstel wordt geregeld.Ik herhaal een aantal dingen die ik in eerste termijn ook al gezegd heb,
maar kom ook met een aantal zaken in aanvulling daarop. Een belangrijk deel
van deze wijziging van het BW zou gekarakteriseerd kunnen worden als technische
aanpassingen of aanpassingen als gevolg van geconstateerde onvolkomenheden
in de praktijk. In het licht van de ontwikkelingen op het gebied van het personen-
en familierecht en de wetswijzigingen die wij gedurende de afgelopen jaren
hebben gehad, en in het licht van de overwegingen die wij met elkaar hebben
gedeeld ten aanzien van wat er zou moeten kunnen en wat er zou moeten zijn,
is dit bijna een understatement.De eerste voorgestelde wijziging in dit wetsvoorstel komt voort uit een
geconstateerde multi-interpretatie met betrekking tot de juridische positie
van de vader/erkenner van een kind, terwijl die vader/erkenner niet de juridisch
geregistreerde partner is van de moeder van dat kind. Eigenlijk moet ik het
omdraaien. Er is geconstateerd dat niet volstrekt helder in het BW geregeld
is, wie met betrekking tot een kind als wettelijke vertegenwoordiger moet
worden aangemerkt, en derhalve bevoegd is, rechtshandelingen te plegen. Dat
komt door het gegeven dat de erkenner van een kind niet altijd de partner
in formele zin van de moeder van het kind is.Ziezo, dat is voor mijzelf nog maar een keer de problematiek. Dit soort
problemen is naar de mening van de CDA-fractie een uitvloeisel van onze nationale
neiging om aan iedere voorkomende relatievorm een wettelijke status toe te
kennen, met als gevolg een lappendeken aan wettelijke bepalingen over de vraag
wie in welke mate tot wie in familierechtelijke relatie staat en welke gevolgen
dat met zich meebrengt.De familierechtelijke betrekkingen die in dit wetsvoorstel nader geregeld
worden, hebben steeds betrekking op de relatie tussen een kind tot zijn of
haar ouders. Wanneer de omstandigheden goed zijn, zijn er ouders die dit kind
gewenst hebben. Die ouders willen zich verantwoordelijk voelen om dat gewenste
kind een goede kans op ontplooiing te bieden, verantwoordelijk te zijn voor
zorg en opvoeding. Dat kind hoort vanaf zijn of haar geboorte bij mensen die
hem of haar als ouders de geborgenheid en de bescherming willen bieden die
nodig zijn om tot een evenwichtige en verantwoordelijke persoon uit te groeien.Gaat deze wetswijziging hierover? Naar mijn mening gaat dit wetsvoorstel
niet in eerste instantie over de waarborging van de belangen van het kind,
maar over de vastlegging van de rechten van de ouder in samenhang met de relatie
van de ouders onderling. Soms is die onderlinge relatie tussen de ouders vastgelegd,
soms in het geheel niet. En er is alleen dit kind met wie een familierechtelijke
band bestaat.Bij afronding van het voorstel over zorgvuldige scheiding en voortgezet
ouderschap (30145) heb ik het idee gelanceerd, bij de geboorteaangifte van
een kind een ouderschapsakte te laten opstellen, waarin de ouders die daadwerkelijk
verantwoordelijkheid voor zorg en opvoeding op zich gaan nemen en met gezag
belast worden, vermeld worden. Met name in situaties waarbij ouders geen formele
relatie hebben, kan de niet-moeder, dus de andere ouder, vanaf het begin de
positie als ouder op zich nemen. Het komt namelijk in de praktijk nogal eens
voor dat bij verbreking van de relatie van de ouders onderling, de vader geen
enkele relatie of omgang meer gegund wordt.De heer Pechtold (D66):Ik hoop dat ik mevrouw De Pater niet te veel interrumpeer in haar weloverwogen
betoog. Ik weet zelf dat, als de materie eenmaal in je hoofd zit, je niet
te veel onderbroken moet worden. Het viel mij echter op dat mevrouw De Pater
bijna als een verzuchting zei: er zijn zo veel maatschappelijke vormen van
relaties en daar zoeken wij allemaal juridische vormen bij. Is het niet ook
een beetje de taak van een overheid om de maatschappelijke vormen van relaties "in
de gaten te houden", te volgen en daarbij mogelijkheden te geven om die
in een juridische vorm te gieten? Of zegt mevrouw De Pater "nee, de overheid
mag daar een maximum aan stellen en als de maatschappij zich verder ontwikkelt,
is dat jammer"?Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Ik denk dat u even de rest van mijn betoog over de ouderschapsakte moet
afwachten. Ik zoek nu juist een mogelijkheid om alle maatschappelijke vormen
voor het kind houvast te geven.Voorzitter. Voor een kind zijn twee dingen van belang. Het eerste betreft
zijn afstamming. Het is niet voor niets dat wij een aantal jaren geleden anonieme
spermadonatie niet meer toegestaan hebben: het kind moet na een bepaalde leeftijd
kunnen achterhalen van wie het afstamt. Als tweede is voor het kind van belang,
te weten van wie het ouderschap mag verwachten. Veelal valt dit samen.
Wanneer dit echter niet samenvalt, moet er dus iets geregeld worden. Dat levert
een discussie op die veelal theoretisch-juridisch is. Het is vaak zo theoretisch,
zo heb ik in de afgelopen dagen gemerkt, dat de feitelijke kern (van wie mag
een kind ouderschap verwachten?) lastig in het huidige BW te verankeren is.
Ik zeg nu alvast dank aan degenen op het ministerie die mij helpen bij de
zoektocht om dat te verankeren. Het lijkt mij evenwel heel logisch dat er
in het Burgerlijk Wetboek de bepaling opgenomen kan worden dat bij geboorteaangifte
dit tweede argument geregeld wordt: van wie mag dit kind ouderschap verwachten,
met naam en toenaam.Ik geef een praktisch voorbeeld. Voor mensen die gehuwd zijn, is een trouwboekje
ontworpen. Bij geboorteaangifte van een kind wordt dat kind bijgeschreven
in het trouwboekje. Dat is volstrekt helder. Zoiets zou ook moeten kunnen
gelden voor mensen die niet die formele juridische band met elkaar willen
aangaan, maar die wel met een kind willen hebben.De heer Teeven (VVD):Voorzitter. Ik doe mevrouw De Pater een suggestie en hoor graag wat zij
daarvan vindt. De VVD-fractie worstelt daar ook mee in haar zoektocht. Collega
Van Miltenburg heeft anderhalf jaar geleden het idee aan de hand gedaan om
opvoederschap en ouderschap van elkaar los te koppelen en om het opvoederschap
van een kind een plaats in de wetgeving te geven. Wat vindt de fractie van
het CDA daarvan? Biedt deze suggestie een uitweg uit het doolhof, dat ik ook
zie?Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Het is een aardige suggestie. Ik denk dat het woord verschilt, maar dat
de bedoeling precies hetzelfde is. Hiermee wordt namelijk vormgegeven aan
de situatie waarin afstamming en ouderschap niet per definitie samenvallen,
maar het ouderschap waargemaakt wil worden. Ik herhaal dat ik dit al heb aangekaart
bij de afronding van het debat over zorgvuldig scheiden en voortgezet ouderschap,
maar het blijkt heel lastig te zijn om alle gevallen waarin wij dat ouderschap
hebben benoemd en een positie hebben gegeven, bij wet te regelen. In ieder
geval is het in de afgelopen 24 uur niet gelukt. Het kan zijn dat de minister
zo meteen ook suggesties aandraagt. Anders hebben wij daar wellicht in tweede
termijn de mogelijkheid toe. Voor mij en de CDA-fractie is van belang dat
een kind weet van wie het zorgvuldig ouderschap mag verwachten.Het tweede belangrijke punt in dit wetsvoorstel is het aanvragen van ouderlijk
gezag. Nu is bepaald dat ouders gezamenlijk een verzoek tot herstel van gezag
moeten indienen. De wijziging maakt het mogelijk dat een ouder dit ook zelfstandig
kan doen. Het gaat hierbij om situaties waarin het gezag na de scheiding aan
een ouder is toegekend en er voor de andere ouder een omgangsregeling is getroffen.
Dit betreft overigens scheidingen die voor 1998 zijn uitgesproken. Het is
nu 2008. Na 1998 bleef gezamenlijk gezag standaard. Indien gescheiden ouders
op voet van oorlog blijven leven, zal de met het gezag belaste ouder niet
snel mee willen werken aan een gezamenlijk verzoek tot herstel van gezag.
In de praktijk komt het dus nogal eens voor dat de met het gezag belaste ouder
weigert mee te werken aan een verzoek van de andere ouder om herstel van het
gezamenlijk gezag. Deze blokkade mag eigenlijk niet meer mogelijk zijn. In
dit verband is de door de minister gewenste wetswijziging met betrekking tot
zorgvuldig scheiden ook relevant. Ouders hebben tenslotte ook de plicht om
zodanige situaties te creëren dat de relatie tussen de kinderen en de
andere ouder bevorderd worden.Er is een aantal amendementen ingediend, maar het lijkt mij, gelet op
de tijdspanne tussen de eerste termijn en nu, toch wel plezierig als de minister
daar in zijn eerste termijn een reactie op geeft, zodat wij over de zelfde
informatie en reacties kunnen oordelen. Ik herhaal dat ik het heel aardig
zou vinden als wij het debat over afstamming enerzijds en ouderschap anderzijds
niet alleen in formeeltechnisch-juridische zin voerden, maar daar ook daadwerkelijk
een gebaar bij maakten in de vorm van het overhandigen van een ouderschapsakte,
iets wat vastigheid biedt, zouden wij kunnen zeggen.De heer Teeven (VVD):Voorzitter. Het is onze fractie evenals de CDA-fractie en wellicht ook
andere fracties in de zaal opgevallen dat dit wetsvoorstel gedurende lange
tijd in de Kamer is blijven liggen, zo heb ik begrepen. Ik denk dat dit niet
echt een voorbeeld is van voortvarende wetgeving door de Kamer. In die zin
denk ik dat wij daar allemaal naar moeten kijken en dat wij dit soort onderwerpen
voortaan sneller moeten behandelen. Tweeënhalf jaar is toch wel erg veel.Er moeten om te beginnen wat technisch juridische opmerkingen worden gemaakt.
Onze fractie wil graag in de eerste termijn van de fractie van D66 vernemen
wat haar standpunt is over het amendement-Van der Laan. Ook in onze kring
is uitvoerig gediscussieerd over de vraag of het mogelijk moet zijn om twee,
drie of zelfs vier geslachtsnamen te hebben. Ik heb het advies van de Raad
van State gelezen en geconstateerd dat die het met de grond gelijk heeft gemaakt.
Ik bedoel dat niet onaardig. Wij hebben hierbij grote twijfels en vragen ons
af of dit de goede weg is. Wellicht moet het eenvoudiger, zoals het kabinet
wil. Onze fractie neigt er daarom toe om dit amendement niet te steunen als
het wordt gehandhaafd, omdat wij vrezen dat het ertoe kan leiden dat het een
rommeltje wordt.Ik kom op het amendement van mevrouw Timmer en mijzelf onder stuk nr.
22. Wij horen graag of de minister kan leven met de zinsnede die in artikel
II onder a staat, dat het kind klem of verloren zou raken tussen de ouders.
Deze opmerking komt uit de jurisprudentie. Ik zou mij kunnen voorstellen dat
deze woorden voor de Kamer een wat open norm vormen. Wat is het standpunt
van de minister omtrent de woorden "klem of verloren raken"? Mijn
fractie vindt niet dat deze woorden absoluut moeten worden opgenomen. Als
de minister een andere omschrijving beter en meer gesloten vindt, kan onze
fractie daarmee heel goed leven.Wij hechten wel aan wat in dit amendement onder I wordt beoogd, namelijk
dat de rechterlijke vrijheid om niet in te stemmen met een verzoek om wijziging
van gezag van één ouder, beperkt wordt. De strekking van punt
II is dat er aan het verzoek gevolg moet worden gegeven als er geen weerstand
tegen is en het in het belang van het kind is. Als ik dit niet goed samenvat,
moet mevrouw Timmer mij maar verbeteren in haar eerste termijn.De heer De Wit (SP):Ik heb een vraag over wat in dit amendement wordt gesteld onder punt I
b. Daarin wordt gesteld dat er kan worden afgewezen als dit
anderszins in het belang van het kind noodzakelijk is. Eigenlijk is dit een
verlate discussie, want hierover hebben wij al eerder gesproken; de heer Teeven
verwijst terecht naar het wetsvoorstel over de zorgvuldige echtscheiding.
Ik heb hierover nog eens nagedacht. Onder punt a wordt met een heel nauwe
beperking expliciet vastlegt wanneer een verzoek kan worden afgewezen, namelijk
wanneer het kind klem of verloren dreigt te raken enzovoort. Onder punt b
wordt echter de deur weer opengegooid. Dit is eigenlijk al in de andere wet
geregeld, maar toch vond ik dit bij lezing vreemd. Waar je eerst heel nauwkeurig
omschrijft in welke gevallen een verzoek kan worden afgewezen, biedt je onder
punt b toch weer een ruimere mogelijkheid van toetsing. Hoe ziet u dit?De heer Teeven (VVD):Dit is een heel scherpe vraag. Hiermee heeft onze fractie ook geworsteld.
Vandaar dat ik hierover een vraag heb gesteld aan de minister. Wat in de jurisprudentie "klem
of verloren raken tussen de ouders" wordt genoemd, is wellicht wat beperkter
dan het totale belang van het kind. Daarom staat er in onze visie de letter
b. Wij hebben niet beoogd om, zoals de heer De Wit het omschrijft, de deur
wijder open te zetten. Wij zeggen: de omschrijving "klem of verloren
raken" zou wel eens te beperkt kunnen zijn, en de omschrijving "het
belang van het kind noodzakelijk is" is zelfs nog wat ruimer dan de eerste
omschrijving. Immers, als het kind niet klem of verloren raakt tussen beide
ouders, zou er nog wel eens een ander belang van het kind kunnen zijn dat
het toch noodzakelijk maakt dat de rechter het verzoek niet afwijst. Toch
moet ik zeggen dat de heer De Wit een terechte constatering doet; het is een
beetje een worsteling. Daarom horen wij graag hoe de minister tegen de omschrijvingen
onder a aankijkt. Hoe moet volgens hem de uitleg zijn en welk gevolg zou de
rechter hieraan in burgerlijke zaken moeten verbinden?Mevrouw De Pater zei al dat dit een oud dossier is. Twee van de wijzigingen
zijn vooral van wetstechnische aard. De bepalingen met betrekking tot het
recht op namen worden onder één titel gebracht, hetgeen de duidelijkheid
ten goede komt. Daarnaast worden twee artikelen inzake kinderen die binnen
geregistreerd partnerschap worden geboren, opnieuw geformuleerd omdat in de
praktijk onduidelijkheden zijn gebleken die leiden tot verschillende toepassingen
door ambtenaren van de Burgerlijke Stand.De derde, in onze ogen meest belangrijke wijziging betreft het mogelijk
maken dat ook een ouder met eenhoofdig ouderlijk gezag een verzoek kan indienen
tot wijziging van het eenhoofdig ouderlijk gezag in gezamenlijk gezag over
de kinderen. Dat is ook de lijn die onze fractie zou willen vasthouden. Ik
denk dat hierover binnen de Kamer grote overeenstemming bestaat.Zo-even kwam de zoektocht van de CDA-fractie aan de orde. Moet opvoederschap
losgekoppeld worden van ouderschap? Hoe je dit technisch noemt, is een ander
verhaal. De idee is dat je het ouderschap wordt ontnomen als je uit de ouderlijke
macht wordt gezet. Ik kan mij heel veel situaties voorstellen waarin pleegouders
of andere mensen de opvoeding van een kind verzorgen, waarbij het heel verstandig
kan zijn om inderdaad ouderschap en opvoederschap beide een wettelijke status
te geven. Ik verneem graag de mening van de minister. Gezien de huidige wijziging
en de wijzigingen die de afgelopen tijd zijn aangebracht in het Burgerlijk
Wetboek, kan ik mij voorstellen dat wij niet te snel moeten handelen. Opnieuw
wijzigen vraagt immers een lange procedure van wetgeving.Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):De heer Teeven noemt opvoederschap in een adem met pleegouderschap. Hiervoor
hebben wij al een aantal wettelijke bepalingen. Het gaat mij meer om die situaties
waarin een kind dat geboren wordt, mag rekenen op twee ouders die het ouderschap
op zich nemen. De situatie die de heer Teeven noemt van het ontnemen van ouderschap
waarna pleegouders aan zet zijn, is wat mij betreft van een andere orde.De heer Teeven (VVD):Hierin geef ik u gelijk, want deze vergelijking gaat misschien een beetje
mank. Laat ik dan niet aanhaken bij de formele term "pleegouders".
Het komt ook wel eens voor dat mensen wel ouder blijven, maar feitelijk gezien
niet belast zijn met de opvoeding. Soms komt het voor dat grootouders voor
een belangrijk deel of volledig de opvoeding van kinderen voor hun rekening
nemen, maar toch geen formele status hebben. Onze fractie denkt dat het dan
ook verstandig kan zijn om een scheiding aan te brengen tussen opvoederschap
en ouderschap. Dit kan grote voordelen hebben. Wij wachten de zienswijze van
het kabinet af. Het is overigens niet de bedoeling om dit punt mee te nemen
bij de behandeling van dit wetsvoorstel. Op de lange termijn kan het een goede
zaak zijn om dit mee te nemen.Tot slot merk ik op dat wij benieuwd zijn naar de visie van de D66-fractie
op het amendement-Van der Laan.De heer Anker (ChristenUnie):Voorzitter. Ik heb in deze verlengde eerste termijn niet de behoefte om
de inbreng van mijn voorganger uit 2005 volledig te herhalen. Na bestudering
van de eerste inbreng van de Kamer en de nagekomen stukken wordt het hoog
tijd dat de regering de gelegenheid krijgt om te reageren. Ik besef terdege
dat wij deze gelegenheid moeten geven. Het is dan ook goed dat wij dit dossier
vandaag afronden. Ik sluit mij aan bij iedereen die van mening is dat wij
ervoor moeten waken dat een dergelijk onderwerp verloren raakt tussen andere
onderwerpen op de agenda.Onze inbreng blijft onveranderd. Wij kunnen de hoofdlijn van dit voorstel
steunen. Het is goed dat een aantal zaken verduidelijkt wordt in de wet. Gezin
en andere vastgelegde samenlevingsvormen beogen veiligheid en zekerheid te
bieden. Zij verdienen het op zijn minst om te kunnen steunen op goede regelgeving
die niet vatbaar is voor interpretatieverschillen. Het voorstel om op initiatief
van een van de ouders tot gezamenlijk gezag te komen, krijgt ook onze steun.
Mijn voorganger heeft de indieners van het amendement-Teeven/Timmer, destijds
het amendement-Luchtenveld c.s., al eerder gevraagd naar de precieze bedoeling
van dit amendement. Ik wacht nog steeds op een reactie van de minister.In aansluiting op de opmerking van de heer Teeven over de termen "verloren"
en "klem" vraag ik mij af of deze niet te ruim geïnterpreteerd
kunnen worden. Op zichzelf staan wij er wel sympathiek tegenover, maar ik
hoor graag de reactie van de minister voordat ik een standpunt inneem.Verder hebben wij een amendement ingediend dat naar onze mening nog steeds
een goede aanvulling op de wet vormt. Ouders die na de geboorte van hun kind
een huwelijk of een geregistreerd partnerschap sluiten, krijgen daarmee de
mogelijkheid om het kind de gezinsnaam te geven.Over het amendement-Van der Laan over naamswijziging hebben wij nog een
advies van de Raad van State gekregen en de minister heeft erop gereageerd.
Onze fractie sluit zich bij deze reacties aan. Wij zien zowel in de internationale
context als maatschappelijk geen reden om het naamrecht zo ingrijpend te wijzigen.
Wij zullen dit amendement dan ook niet steunen.De heer Pechtold (D66):Voorzitter. Ik sluit mij aan bij al degenen die hebben aangegeven dat
deze procedure geen naam mag hebben...Het wetsvoorstel tot wijziging van een aantal bepalingen in Boek 1 van
het Burgerlijk Wetboek is al een dikke vier jaar oud. Het gaat hierbij om
een aantal technische aanpassingen, deels ingegeven door onduidelijkheden
die in de praktijk zijn gebleken. Deze wijzigingen hebben onze steun, maar
ik teken hierbij wel aan dat onze fractie de minister al bij de eerste plenaire
behandeling op een aantal punten om duidelijkheid had gevraagd; ik zal deze
vragen niet herhalen. Maar er is meer. Mijn fractie heeft het wetsvoorstel
aangegrepen om een tweetal andere punten op de agenda te zetten. Het eerste
is vrije keuze van de achternaam en het tweede is een goede regeling voor
naamswijziging na incest.Het huidige naamrecht is relatief jong; het begint bij Napoleon, die bij
decreet bepaalde dat alle familiehoofden bij de burgerlijke stand een geslachtsnaam
moesten opgeven. Pas veel later, in 1934, werd de naamsverkrijging van kinderen
wettelijk geregeld: zij krijgen automatisch de naam van de vader. Pas in 1976
gingen er voor het eerst stemmen op om deze wet met het oog op gelijke behandeling
van mannen en vrouwen te wijzigen. In het begin van de jaren negentig werd
het eerste wijzigingsvoorstel ingediend, dat na een lange parlementaire behandeling
in 1998 resulteerde in de huidige wettelijke regeling. De inzet was gelijke
behandeling, maar het resultaat tot nu toe nog niet. Een kind krijg immers
bijvoorbeeld nog steeds automatisch de naam van de vader als de ouders het
niet eens kunnen worden over de keuze van de naam.Het naamrecht is weliswaar relatief jong, maar het veroudert ook relatief
snel. Er is in de afgelopen decennia op dit gebied wel vooruitgang geboekt,
maar het is wel belangrijk om het naamrecht geregeld te blijven moderniseren.
D66 heeft zich dan ook steeds afgevraagd of het naamrecht geliberaliseerd
zou kunnen worden, om het meer in overeenstemming met de maatschappelijke
werkelijkheid te brengen. Zoals ook de Nederlandse Vereniging voor Burgerzaken
(NVVB) constateert, is deze vraag in een groot aantal Europese landen actueel.
Het naamrecht is in de landen om ons heen sterk in beweging, zoals in Frankrijk,
waar de mogelijkheden voor de keuze van een naam onlangs zijn verruimd.Tegen deze achtergrond heeft onze fractie in 2005 een amendement ingediend.
Dit technische wetsvoorstel heeft mede hierdoor geleid tot beweging op het
gebied van het recht in ons land. De genoemde vereniging stelt in dit verband
dan ook, er verheugd over te zijn dat dit onderwerp op de agenda is gezet.
Daarnaast hebben wij enthousiaste mailtjes gekregen van ouders die dit voorstel
als oplossing voor ongelijkheid zagen. Ook vanuit de wetenschap hebben wij
steun gekregen. Maar het amendement om ouders meer mogelijkheden te geven
bij het kiezen van een naam voor hun kinderen, met name het maken van een
combinatie van de achternamen van beide ouders, heeft van de betrokken adviesinstanties
als geheel geen steun gekregen. In de adviezen van de NVVB en van de Raad
van State werd geconcludeerd dat het amendement op essentiële punten
heroverweging, wijziging en aanvulling behoefde. De minister verbond hieraan
zelfs de conclusie dat het amendement "te zeer onrijp moet worden geacht".
Helaas deed hij daarbij zelf geen suggesties. Ik daag hem dan ook uit om nu
alsnog zijn plannen op dit punt te ontvouwen.Mijn fractie heeft de stukken goed bestudeerd en zij heeft besloten, het
amendement niet te handhaven, maar de gedachte erachter blijft voor ons springlevend.
Deze gedachte zal ik dan ook vastleggen in een motie. Het streven naar modernisering
van het naamrecht verdient navolging. Keuzevrijheid voor ouders zou daarbij
meer prioriteit moeten krijgen, bijvoorbeeld door ouders de mogelijkheid te
geven om te kiezen voor een dubbele naam en een alternatief te bieden voor
het automatisme dat bij gebreke van een keuze voorrang wordt verleend aan
de naam van de vader. In deze oproep tot een liberaler naamrecht staan wij
niet alleen. Ook de NVVB is met een voorstel gekomen om veel meer recht te
doen aan keuzevrijheid bij de naam dan bij het amendement. De minister geeft
in zijn reactie aan dat de steen der wijzen met het amendement kennelijk nog
niet is gevonden.Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Ik ben er blij om dat u dit zelf zegt. Als ik u hoor praten over modernisering,
liberalisering en keuzevrijheid bij het naamrecht, vraag ik mij af in hoeverre
u dat wenst te koppelen aan het afstammingsrecht. U en ik weten dat ik heb
gekozen voor een dubbele naam. Die keuze heb ik en die keuze kunnen mijn kinderen
ook maken. Door het afstammingsrecht wordt ook duidelijk hoe de afstammingslijn
is. Waarom worden deze dingen door u aan elkaar gekoppeld?De heer Pechtold (D66):Ik heb goed geluisterd naar het interessante betoog van mevrouw De Pater-van
der Meer en naar haar insteek om niet stil te staan bij dit dossier. Ik zeg
niet dat de kern van het afstammingsrecht dat daarin heel zwaar wordt verankerd,
voor mij geen rol speelt. Ik roep de minister op, nadat wij een pauze hebben
gehad, om met voorstellen tegemoet te komen aan onze gedeelde behoefte om
de afstamming een duidelijke kern te geven in de mogelijkheden die wij hebben.
Daarbij moet zo veel mogelijk worden ingegaan op de vraag naar meer mogelijkheden
om dat te koppelen. Voor mij is het niet in beton gegoten, maar ik zei al
dat de minister zelf geen bijdrage levert aan het debat.Opmerking verdient dat de minister van Justitie in 2005 een voorstel aan
de eilandengroep van de Nederlandse Antillen en Aruba heeft gestuurd voor
commentaar. In dit voorstel wordt eveneens voorzien in de mogelijkheid
van een dubbele naam. Hoe kijkt de minister tegen dit wetsvoorstel aan?Ik wijs nogmaals op het advies van de Committee on the Elimination of
Discrimination Against Women, een comité dat namens de VN toezicht
houdt op de naleving van het VN-Vrouwenverdrag. Dit comité heeft een
aanbeveling gedaan aan de Nederlandse regering om het naamrecht meer in overeenstemming
te brengen met het gelijkheidsbeginsel.D66 heeft opgemerkt dat slachtoffers van incest vaak hun achternaam willen
veranderen om de banden te verbreken met degene die hen heeft misbruikt. Deze
procedure is belastend, omdat de ouder die incest heeft gepleegd, door de
rechter als belanghebbende over de naamswijziging moet worden gehoord. De
minister heeft reeds gezegd dat hij er op basis van de Algemene Wet Bestuursrecht
niet omheen kan dat de ouder belanghebbende is. Kan een uitzondering in de
Algemene Wet Bestuursrecht worden gemaakt zodat de ouder die incest heeft
gepleegd, geen belanghebbende meer is bij een achternaamswijziging? In een
eerder stadium heeft de minister blijk gegeven van het voornemen een grond
toe te voegen aan artikel 5 van het Besluit geslachtsnaamswijziging, waardoor
de procedure voor een slachtoffer van incest deels minder belastend zou worden.
Is dit inmiddels gebeurd?D66 heeft een tweede amendement ingediend over een nieuw artikel om paren
die niet gehuwd en evenmin geregistreerd partner zijn, de mogelijkheid te
bieden om voor de geboorte van een kind binnen hun relatie de rechter te verzoeken
hen met gezamenlijk gezag te belasten. In de huidige regeling kan dit slechts
na de geboorte en blijft een periode van onzekerheid bestaan. Dit amendement
is vooral van belang voor lesbische paren. Er wordt een begin gemaakt met
gelijkstelling van kinderen, geboren uit de relatie van twee vrouwen.De heer De Wit (SP):De heer Pechtold zei dat hij zijn amendement niet handhaaft. Ik neem aan
dat dit bij dezen is ingetrokken.De heer Pechtold (D66):Inderdaad.Mevrouw Timmer (PvdA):Voorzitter. Ik begin met een procedurele opmerking, die ik ook mijzelf
aanreken: de termijn waarbinnen wij dit wetsvoorstel afronden, is wel erg
lang. Het gevolg hiervan is dat wij vandaag spreken met een nieuwe minister
en enkele nieuwe woordvoerders. Het was wellicht beter geweest om voor deze
plenaire afronding een brief te vragen met daarin een overzicht van de laatste
stand van zaken. De minister had in deze brief ook kunnen aangeven of hij
opvattingen heeft die de Kamer nog niet kent. Mevrouw De Pater en anderen
wezen hier overigens ook al op.Gisteren bereikte ons het bericht dat het goed zou zijn als wij dit debat
als een eerste termijn zouden beschouwen. Ik zal mij echter beperken. Een
duik in de geschiedenis van de eerdere behandeling in de Kamer maakt dat mogelijk.
Overigens heb ik mij daarbij af en toe wel afgevraagd welk probleem wij nu
eigenlijk oplossen en voor wie wij dat doen. Als kind uit een gezin met acht
dochters, waar de geslachtsnaam dus onmiddellijk ophield, meen ik enig recht
van spreken te hebben. Uit de praktijk en uit onderzoek blijkt dat de naamgeving
voor de meeste ouders geen probleem is. Gelukkig worden de meeste ouders het
hier gewoon over eens.De heer Pechtold (D66):Ik heb mij ook opnieuw moeten verdiepen in deze materie. Ik vind het echter
jammer dat dit voor de woordvoerder van de PvdA alleen maar aanleiding is
om zich hardop af te vragen welk probleem wij hier eigenlijk mee oplossen.
In heel veel relaties is de achternaam wel degelijk een probleem. De uitspraak "ach,
in negen van de tien gevallen gaat het toch zeker goed" vind ik niet
echt een positieve bijdrage aan de wetsbehandeling. Voor mensen die te maken
hebben gehad met incest, is de achternaam echt een groot probleem.Mevrouw Timmer (PvdA):U hebt een punt. Voor die hele kleine groep, minder dan 5%, is
het inderdaad een serieus probleem. Ik wil dat ook helemaal niet bagatelliseren,
maar ik wil het ook niet groter maken dan het is.Voorzitter. De D66-fractie heeft voorgesteld om de namen van beide ouders
in alfabetische volgorde als achternaam te nemen wanneer er geen naamskeuze
is gemaakt. Ik wijs dat voorstel niet op voorhand af, ook al zitten er nog
wel wat haken en ogen aan. De heer Pechtold heeft het desbetreffende amendement
zojuist ingetrokken, maar ik wil er toch iets over zeggen, omdat dat belangrijk
is voor de lijn in mijn betoog. Bijvoorbeeld naamskeuze per kind. Ik denk
dat dat niet in het belang van het kind is. Kinderen willen eenheid. Zij willen
zich verbonden voelen met hun broertjes en zusjes. Er zijn al veel samengestelde
gezinnen. Door scheidingen, hertrouwen en andere relatievormen zijn er vaker
dan vroeger verschillende namen binnen een gezin. Ik ben in dit verband ook
benieuwd naar de reactie van de minister op de suggestie van de Nederlandse
Vereniging voor Burgerzaken om eenmalige naamswijziging mogelijk te maken.
Als er verder geen problemen zijn en de ouders zijn het erover eens, vind
ik het mooie symboliek. De rol van de vader tijdens de zwangerschap en de
bevalling is beperkt in vergelijking met die van de vrouw, maar dat is kennelijk
een kwestie van smaak.De ChristenUnie-fractie opent in haar amendement een andere mogelijkheid
om tot naamskeuze te komen. Indien het kind de naam van de moeder heeft en
een huwelijk of een geregistreerd partnerschap van de ouders volgt, kan alsnog
de geslachtsnaam van de vader worden gewenst. Het zal minder vaak voorkomen,
maar omgekeerd maakt het amendement het ook mogelijk dat ouders ervoor kiezen
dat hun kind voortaan de naam van de moeder draagt, ook al is bij de erkenning
gekozen voor de geslachtsnaam van de vader. Het amendement stelt beide ouders
in staat om de familierechtelijke betrekkingen in de nieuwe gezinssituatie
te bevestigen. Ik vind dit een sympathiek idee en hoor graag de reactie van
de minister.Op dit moment kan een minderjarig kind de achternaam van de ouder, van
wie hij de naam niet draagt maar die wel de volledige verzorging op zich heeft
genomen, pas krijgen nadat de ouder het kind vijf jaar, als het kind nog geen
twaalf jaar is, of drie jaar, als het twaalf jaar of ouder is, heeft verzorgd.
Dat is onder omstandigheden een prima regeling. Ik pleit voor een wijziging
voor die gevallen, waarin alle partijen, kind en ouders, de achternaam van
het kind willen wijzigen. Dat kan het geval zijn als na een echtscheiding
de ene ouder de verzorging van de kinderen op zich neemt en de andere
bijvoorbeeld niets meer met de kinderen te maken wil hebben. Is het in dat
geval niet rechtvaardig dat de kinderen de achternaam van de verzorgende ouder
krijgen? In zo'n geval moet een verzoek voldoende zijn om de naamswijziging
toe te kennen, zonder dat daaraan voorwaarden worden verbonden.Een ander punt zijn de gevallen met kinderen uit een gezin, waarvan het
ene bijvoorbeeld 12 jaar kan zijn en de andere 8. Geldt dan voor beiden de
drie jaar of moet het jongste kind dan toch vijf jaar wachten voordat tot
zijn naamswijziging kan worden overgegaan? Mijn fractie zou dat onwenselijk
vinden en zou voor beide kinderen de termijn van drie jaar willen hanteren.Een tweede vraag betreft situaties waarin sprake is van mishandeling of
incest. Gelden dan ook die termijnen? Moet het zoveel jaar duren? Bovendien
is dat, zoals de heer Pechtold terecht zei, een heel ingewikkelde en pijnlijke
procedure. Misschien kan de minister nog eens kijken naar het Besluit geslachtsnaamswijziging
om te bezien of er wellicht nog andere mogelijkheden zijn?Het volgende punt betreft gezag. Samen met andere partijen hebben wij
een amendement ingediend om de tekst van artikel 1:253c BW te wijzigen. Dat
is nu het amendement-Teeven/Timmer geworden. Ik ga ervan uit dat gezamenlijk
gezag bij erkenning van het kind uitgangspunt is. Er kunnen zich echter situaties
voordoen waarin dat niet gewenst is. Dit amendement zorgt ervoor dat het kind
de bescherming krijgt dat het verdient. Er wordt aangesloten bij een uitspraak
van de Hoge Raad die spreekt van klem raken en verloren raken van het kind
tussen de ouders. Ook al is deze uitspraak toegespitst op een zaak waarin
de ouders niet met elkaar communiceren, moet dit toetsingscriterium ook in
andere gevallen worden gebruikt. Dit amendement is in deze Kamer tijdens de
behandeling van het initiatiefwets­voorstel-Luchtenveld aangenomen. Dat
het uiteindelijke initiatiefwetsvoorstel in de Eerste Kamer gesneuveld is,
doet aan het aannemen van dit amendement in deze Kamer niets af. Blijft overeind
het uitgangspunt dat wel breed gedragen wordt: ouder blijf je. Daarbij heb
ik het natuurlijk over het belang van het kind!In de nota van wijziging stelt de minister voor dat als ouders een geregistreerd
partnerschap zijn aangegaan dat evenals het huwelijk gekenschetst kan worden
als een duurzame naar buiten toe kenbaar gemaakte relatie, verondersteld mag
worden dat zij gezamenlijk de verantwoordelijkheid voor het kind willen dragen
en de daarbij behorende rechten en plichten. Ik vind dit een zeer terechte
wijziging en de PvdA steunt dit dan ook van harte.Voorzitter. Mijn een na laatste punt betreft erkenning. Ook hierover is
een amendement ingediend door D66, namelijk op de stuk nr. 15. Beoogd wordt
het gezag over een kind voor de geboorte te regelen in de gevallen dat er
geen sprake is van huwelijk of geregistreerd partnerschap. Nu moet de andere
partner via de rechter een verzoek doen tot gezamenlijk gezag. Aan dit amendement,
dat wij in beginsel sympathiek beoordelen, kleven ook de nodige haken en ogen.
Wat bijvoorbeeld als de biologische vader het kind wil erkennen op grond van
artikel 204, lid 3? Overrulet dit dan het gezag dat verleend is aan de moeder
voor de geboorte? Hoe verhoudt zich dit tot het rapport-Kalsbeek dat er ten
tijde van de indiening van dit amendement nog niet lag, maar nu wel? Ook hierover
hoor ik graag het oordeel van de minister. Mijn laatste vraag betreft de leges. De kosten van naamswijziging in de
vorm van leges, die in principe kostendekkend moeten zijn, zijn voor velen
hoog. Mensen kiezen bewust voor naamswijziging, ook als het om kinderen gaat.
Kan de minister zich voorstellen dat er daarom soms uitzonderingen zouden
moeten worden gemaakt met betrekking tot betaling van leges?De heer De Wit (SP):Voorzitter. Mijn fractie heeft om verschillende redenen niet deelgenomen
aan de eerste termijn jaren geleden. Daarom wil ik nu iets uitgebreider bij
dit wetsvoorstel stilstaan.Ik wil beginnen met het verzoek tot gezamenlijk gezag. Mijn fractie vindt
het een goed voorstel om in ieder geval één ouder in staat te
stellen een verzoek in te dienen tot herstel van het gezamenlijk gezag en
met name de ouder die dat wil niet afhankelijk te laten zijn van de bereidheid
van de andere ouder om daaraan mee te werken, zoals op dit moment het geval
is, waarbij met name de artikelen 6 en 8 van het Europees Verdrag een belangrijke
ondersteunende rol spelen om deze wijziging mogelijk te maken. Dus de steun
van mijn fractie daarvoor.Sinds 1999 en de uitspraak van de Hoge Raad wordt een verzoek om gezamenlijk
gezag volgens door de Hoge Raad ontwikkelde rechtspraak afgewezen op grond
van het hier inmiddels meermalen genoemde criterium dat het een onaanvaardbaar
risico met zich meebrengt dat kinderen klem of verloren zouden raken tussen
de ouders en het niet te verwachten is dat hierin binnen afzienbare tijd voldoende
verbetering komt. Dat criterium bestaat zoals gezegd al jaren en ik denk dat
de rechtspraak daarmee op zichzelf uit de voeten kan, ook in de toekomst.
Ook met de overige punten van het wetsvoorstel is mijn fractie het eens.Met betrekking tot het overgangsrecht heb ik nog een vraag aan de minister.
Dit betreft de naamskeuze voor de ouder en de niet-ouder die samen zijn gehuwd
of geregistreerd als partner in artikel II en artikel 1:253sa. In een aantal
gevallen is door de ambtenaar van de burgerlijke stand het recht op naamskeuze
onterecht geweigerd. Deze mensen krijgen op grond van het voorstel twee jaar
de tijd om alsnog een keuze te maken. Hoe zullen zij daarover worden geïnformeerd
en hoe voorkomen wij zo veel mogelijk dat er over drie jaar mensen zijn die
beweren niet genoeg te zijn geïnformeerd? Graag de visie van de minister
op dat punt.Dan kom ik op de amendementen. Er lagen een heleboel amendementen voor,
waarvan er per saldo nog drie zijn overgebleven. Het amendement op stuk nr.
10 is gewijzigd in heeft nu nr. 22. Bovendien heeft de heer Pechtold inmiddels
een amendement ingetrokken.Het oorspronkelijke amendement van de heer Luchtenveld op stuk nr. 10
sprak mijn fractie aan. Het amendement benadrukt dat gezamenlijk gezag de
normale situatie is. Ook regelt het amendement dat het criterium om het verzoek
tot gezamenlijk gezag af te wijzen, zoals zich dat in de jurisprudentie heeft
ontwikkeld, in de wet wordt opgenomen. De SP-fractie stond en staat daar positief
tegenover. Vorig jaar hebben wij in deze Kamer een wetsvoorstel behandeld
en goedgekeurd omtrent de zorgvuldige echtscheiding. Zo zal ik het althans
gemakshalve maar noemen. Hierin hebben wij vastgesteld dat gelijkwaardig ouderschap
na echtscheiding het uitgangspunt moet zijn. Dit uitgangspunt
geldt natuurlijk helemaal tijdens het huwelijk en het geregistreerd partnerschap,
maar ook daar buiten. Een kind heeft in principe twee ouders en het kind heeft
ook recht op opvoeding en verzorging door beide ouders, zowel binnen als buiten
het huwelijk. De heer Teeven heeft het amendement samen met mevrouw Timmer
gewijzigd tot het amendement op stuk nr. 22. Wij hebben het bij interruptie
al gehad over die toegevoegde grond onder lid 2 onder b. Ik ben met de heer
Teeven benieuwd of dit in de visie van de minister een aanvaardbare oplossing
is. Ook ik zie het probleem dat de heer Teeven heeft geschetst en daarom ben
ik benieuwd naar de visie van de minister op dit amendement en met name op
dat onderdeel.Het amendement op stuk nr. 13 van de heer Rouvoet stelt voor om een extra
keuzemoment in te lassen ten aanzien van de naamskeuze van een kind indien
de ouders trouwen of zich registreren als partner. Ik zie hiervan niet de
meerwaarde, omdat de nieuwe situatie, namelijk huwelijk of registratie, niet
dusdanig van invloed is op de gezinssituatie dat dit een nieuw moment voor
naamskeuze vereist. Als een man het kind heeft erkend, is hij daarmee in familierechtelijke
betrekking tot het kind komen te staan en dat is het logische moment van naamskeuze.
Als de ouders daarna trouwen of zich laten registreren, wijzigt dat niets
in der verhouding ouder-kind. Een nieuw moment van naamskeuze lijkt mij overbodig,
maar ook hier ben ik benieuwd naar de mening van de minister. In de schriftelijke
beantwoording heeft de minister overigens al op dit punt aangegeven dat tweede
keuzemoment niet te onderschrijven.Het amendement van mevrouw Van der Laan op stuk nr. 15 betreft de mogelijkheid
dat twee mensen al voor de geboorte van het kind de rechter verzoeken hen
met het gezamenlijke gezag te belasten. Ook dat amendement spreekt mijn fractie
aan. In feite gaat het om de gelijkstelling van lesbische paren. Zoals een
van de collega's al heeft gezegd, heeft de commissie-Kalsbeek daaromtrent
voorstellen gedaan. Deze voorstellen moeten nog worden besproken, althans
ze moeten nog van een kabinetsstandpunt worden voorzien. Ongetwijfeld zal
in de Kamer nog over deze voorstellen worden gedebatteerd. Zoals gezegd, spreekt
het amendement mijn fractie aan. Het is positief dat twee mensen niet pas
na de geboorte het verzoek tot gezamenlijk gezag kunnen indienen.Dan kom ik op het amendement op stuk nr. 18 van mevrouw Van der Laan.
De heer Pechtold heeft dat daarnet ingetrokken. Mijn fractie had en heeft
daar grote bezwaren tegen, omdat wij het voorgestelde middel van die dubbele
achternaam wat gecompliceerd vinden voor het toch eigenlijk eenvoudige stelsel
van achternamen dat wij in ons land kennen. Wij onderschrijven de argumentatie
die daarvoor door met name de Raad van State wordt aangevoerd, ook op basis
van het rapport van het WODC. Het beginsel van de eenheid van naam vinden
wij eveneens een belangrijk punt; ook dat zou in dit amendement onderuitgehaald
worden. Wij vinden het belangrijk om het beginsel van de eenheid van naam
te handhaven.Door mijn fractie is in de schriftelijke voorbereiding de vraag opgeworpen
of het naamrecht niet in strijd is met antidiscriminatiebeginselen. In zijn
beantwoording weerlegde de minister dat met een verwijzing naar een uitspraak
van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens, waarin ook wordt gekeken
naar de vraag of het verschil in behandeling redelijk en proportioneel is.
Die beantwoording onderschrijft mijn fractie, met name ook gezien de uitgebreide
reactie van de Nederlandse Vereniging voor Burgerzaken.Mijn fractie is van mening dat ouders de achternaam van hun kind moeten
kunnen kiezen, maar dat kan nu al. Men kiest de naam van de vader, of de naam
van de moeder. Zo simpel is het. Bij gebreke van een keuze ligt het voor de
hand dat de wet aanwijst welke naam het kind krijgt. Het kind moet immers
een naam hebben. De vraag is wel of de wet de naam van de moeder of de naam
van de vader moet aanwijzen indien de ouders om wat voor reden dan ook geen
keuze hebben willen of kunnen maken. Het enige argument om de naam van de
vader te kiezen, is dat het de traditie is om de naam van de vader door te
geven. Meer argumenten zijn er eigenlijk niet.Voor de naam van de moeder zijn andere argumenten aangedragen, bijvoorbeeld
door de PvdA-fractie in eerste termijn, te weten geen ongelijkheid tussen
het kind van een gehuwde en ongehuwde moeder; de moeder is altijd bekend;
de moeder verzorgt meestal de kinderen en na echtscheiding verblijven de kinderen
meestal bij de moeder. Dat waren toen de argumenten van de PvdA-fractie.Inmiddels hebben wij het wetsvoorstel behandeld over de zorgvuldige scheiding
en daarbij met name ook de kwestie van het gelijkwaardige ouderschap besproken.
Ik neem aan dat ook de PvdA-fractie hier toch niet langer kan volhouden dat
het altijd zo is of zou moeten zijn dat de moeder de kinderen verzorgt. Wij
willen immers juist dat ouders daar na een echtscheiding in het kader van
het ouderschapsplan afspraken over maken. Wij willen dat automatisme juist
doorbreken en op basis van het gelijkwaardige ouderschap bezien hoe de zorg
gedeeld kan worden. Wellicht is het genoemde dus ook een gedateerde argumentatie
van de kant van de PvdA-fractie geweest.Mevrouw Timmer (PvdA):U hebt kunnen horen, dat ik in mijn inbreng ook gezegd heb dat wij hechten
aan "ouder blijf je", vooral in het belang van het kind. In die
zin mag u mijn inbreng interpreteren. Uit cijfers blijkt ook dat in de meeste
gevallen de zorg meer bij de moeder dan bij de vader ligt; dat kan men traditioneel
of conservatief noemen. Verder hebt u mij goed begrepen: in de afgelopen drie
jaar hebben wij in dit licht goed nagedacht.De heer De Wit (SP):Wat dat betreft, zijn wij het wel eens, denk ik. In ieder geval ligt er
een wetsvoorstel bij de Eerste Kamer. In het gelijkwaardig ouderschap zie
ik veel meer mogelijkheden voor ouders om goede afspraken te maken. Zoals
ik al zei, daarmee wordt het automatisme doorbroken.Voorzitter. Volgens de PvdA-fractie kan het argument voor het gebruik
van de naam van de moeder zijn dat de naam van de moeder altijd bekend is.
Dit is inderdaad meestal zo. Dit betekent echter nog niet dat wij daarin een
rechtvaardiging zien om het traditionele aspect (aansluiten bij de naam van
de vader) te doorbreken.Ouders hebben de keuzevrijheid; zij kunnen dus zelf kiezen voor de naam
van de vader of die van de moeder. Als zij geen keuze kunnen maken, is de
wet op het ogenblik duidelijk. Mijn fractie is er voorstander
van om dat te handhaven.De voorzitter:Het gewijzigde amendement-Van der Laan (stuk nr. 18) is ingetrokken.De algemene beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt van 11.41 uur tot 13.00 uur geschorst.Voorzitter: VerbeetDe voorzitter:Ingekomen is een beschikking van de voorzitters van de Eerste en de Tweede
Kamer der Staten-Generaal inzake aanwijzing van het lid Boelhouwer tot lid
en het lid Timmer tot plaatsvervangend lid van de Raadgevende Interparlementaire
Beneluxraad.Op de tafel van de griffier ligt een lijst van ingekomen stukken. Op die
lijst staan voorstellen voor de behandeling van deze stukken. Als voor het
einde van de vergadering daartegen geen bezwaar is gemaakt, neem ik aan dat
daarmee wordt ingestemd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20072008-3677-3684.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl