Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Werkloosheidswet, houdende invoeging van een experimenteerhoofdstuk teneinde een mogelijkheid te bieden om de effectiviteit en de doelmatigheid van onderdelen van het reïntegratie- en activeringsbeleid in de praktijk vast te stellen (Wet experimenten WW) (26394)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1998-1999, pag. 4406-4414

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

10-05-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

nr. 75, pagina 4406-4414

28-04-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26394Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Presentie en opening (woensdag 28 april 1999)Pagina 4357-4357
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de studiefinanciering in verband met het onder de prestatiebeurs brengen van de reisvoorziening (26376)Pagina 4383-4403
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek houdende indexering van het collegegeld (26418)Pagina 4403-4406
Regeling van werkzaamheden (woensdag 28 april 1999)Pagina 4379-4383
Interpellatievragen lid De Wit (SP) aan Minister van VWS over fonds schadeloosstelling ex-dwangarbeiders uit de Tweede WereldoorlogPagina 4424-4424
Debat over de actuele situatie in KosovoPagina 4357-4379
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 28 april 1999)Pagina 4423-4423
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Werkloosheidswet, houdende invoeging van een experimenteerhoofdstuk teneinde een mogelijkheid te bieden om de effectiviteit en de doelmatigheid van onderdelen van het reïntegratie- en activeringsbeleid in de praktijk vast te stellen (Wet experimenten WW) (26394)Pagina 4406-4414
Interpellatie-De Wit, gericht tot de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, over ex-dwangarbeiders uit de Tweede WereldoorlogPagina 4414-4422

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Werkloosheidswet, houdende invoeging van een experimenteerhoofdstuk
teneinde een mogelijkheid te bieden om de effectiviteit en de doelmatigheid
van onderdelen van het reïntegratie- en activeringsbeleid in de praktijk
vast te stellen (Wet experimenten WW) (26394).De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Smits (PvdA):Mijnheer de voorzitter! De PvdA-fractie prijst de staatssecretaris en
het kabinet vanwege dit wetsvoorstel. Al heel lang is het een breed gedragen
wens om het sociale stelsel activerender te maken. Zoals de memorie van toelichting
bij dit wetsvoorstel vermeldt, zijn daarin belangrijke stappen gezet en dit
is er opnieuw één. Dit wetsvoorstel opent mogelijkheden voor
sectoren en uitvoeringsinstellingen om aanspraak op de WW te voorkomen of,
als werknemers toch werkloos worden, hen sneller weer aan het werk te krijgen.
Het mooie van dit wetsvoorstel is dat we daarvoor rechtstreeks AWF-fondsen
gebruiken. Een deel van het collectief geïnde geld wordt geïnvesteerd
om hogere uitgaven te voorkomen. Dat klinkt logisch, maar tot nu toe hadden
wij dat nog niet in de WW geregeld. Het is ook mooi dat dit wetsvoorstel de
ruimte biedt voor veelsoortige initiatieven; zo heb ik het opgevat, want weinig
ligt vooraf vast. Eigenlijk is de enige belangrijke voorwaarde dat de uiteindelijke
baten hoger zijn dan de kosten.Wij gaan ervan uit dat dit wetsvoorstel het mogelijk maakt om flexibel,
ruimhartig en op een toegankelijke manier te experimenteren. Ik zou graag
zien dat de activering in de WW alle mogelijke ruimte krijgt. In dit verband
vraagt mijn fractie of er niet voor een onnodige beperking van de doelgroep
is gekozen. Alleen fase 2- en fase 3-geïndiceerden behoren tot de doelgroep.
De vraag is hoe zich dat verhoudt tot de wens om ook preventief op te treden.
Het betekent bijvoorbeeld dat projecten en trajecten gefinancierd moeten worden
voor werknemers die nog werk hebben en nog niet eens toe zijn aan een fase-indeling.
Hoe verhoudt zich dat met elkaar?Bovendien blijkt een deel van de fase 1-geïndiceerden na verloop
van een jaar nog geen werk te hebben. Er zijn initiatieven bij SWI-kantoren
om fase 1-werklozen, die zich in principe zelf kunnen redden – daarom
zijn zij immers in fase 1 gezet – geen traject, maar wel intensieve
begeleiding aan te bieden, bijvoorbeeld via een wekelijks contact. Zulke initiatieven
zouden op basis van dit wetsvoorstel een kans moeten krijgen.Een deel van de fase 4-geïndiceerden vindt betaald werk, hoewel zij
in fase 4 zijn ingedeeld. Zinnige experimenten die inhaken op die beweging
moeten een kans krijgen. Ook op dat punt lijkt de doelgroepbeperking dus onnodig.Het is onduidelijk of sociale activering – onbetaald werken met
behoud van uitkering en scholing – in dit kader gefinancierd kan worden.
Ik zou dat graag zien gebeuren; geen middel mag onbeproefd blijven. We hebben
allemaal de vooruitzichten van het Centraal planbureau gezien. De economische
groei kan tijdelijk wat minder zijn en als gevolg daarvan kunnen de werkloosheid
en dus de aanspraken op sociale uitkeringen oplopen. Het zou heel mooi zijn
als wij die raming geen kans geven en als wij erin slagen om met dit activerende
beleid de toename van het aantal WW-uitkeringen in te dammen.
De doelgroepbeperking is op dat punt niet het enige risico. Mijn fractie was
destijds ingenomen met het idee om de uitvoeringsinstellingen via de veegwetbudgetten
de mogelijkheid te geven om contracten te sluiten met de arbeidsvoorziening.
De uitwerking daarvan blijkt een soort nachtmerrie te zijn; de budgetten uit
voorgaande jaren zijn niet opgemaakt en het is nog maar de vraag of dit kan
gebeuren. Ik ga daar nu niet uitvoerig op in – dat zal bij een andere
gelegenheid gebeuren – maar de trage, bureaucratische besluitvorming
en de gedetailleerde toewijzing van dit budget zijn een ramp gebleken. Zo
mag het dus niet gaan met deze nieuwe experimenteermogelijkheid of met de
besteding van het budget voor de sluitende aanpak, waarvoor 40 mln. in het
AWF wordt gestort.Sectorraden kunnen via het LISV experimenten starten en vormgeven aan
die sluitende aanpak. Ik vraag de staatssecretaris wat de procedure is bij
het LISV. Welke beoordelingstijd stelt het bestuur zich bijvoorbeeld voor?
Welke criteria zal het bestuur hanteren? Hoelang duurt het voordat een idee
in de sector is omgezet in beleid en experiment? Dit is de kernvraag. Het
lijkt mij nuttig als de staatssecretaris voorwaarden stelt en wij van de toepassing
daarvan op de hoogte worden gehouden.Het parlement krijgt elk door het LISV-bestuur geaccepteerd experiment
te zien via een voorhangprocedure. Wij zien daardoor als het ware wat er door
de zeef komt in een laat stadium. Ik vind het een goed idee als het parlement
en dus ook de minister melding krijgt van elk ingediend experiment. Het is
een uitstekend idee als de Kamer van de staatssecretaris een samenvattend
kwartaalbericht ontvangt over het verloop van nieuwe en lopende experimenten.Ik pleit in feite voor een actieve houding van de staatssecretaris. Stel
dat sectoren weinig verzinnen of weinig creatief zijn of dat het LISV-bestuur
weinig stimuleert of doorlaat. Ik ga daar niet bij voorbaat van uit. Integendeel,
ik hoop op het tegenovergestelde. Men weet echter maar nooit. Ik verwacht
daarom een initiërende rol van de bewindslieden. Het onderwerp is belangrijk
genoeg.De spanning op de arbeidsmarkt is tweeërlei. Er is een grote behoefte
aan goed geschoold personeel. De werkloosheidscijfers kunnen eventueel op
termijn gaan oplopen. Wij moeten alles uit de kast halen. Wij moeten alle
kansen benutten om de spanning op de arbeidsmarkt te verminderen. Wij hebben
de middelen. Er komt met dit wetsvoorstel een middel bij. Laten wij dat middel
dan ook gebruiken!Ik stel deze vraag ook omdat ik uit een informeel contact met het LISV
heb begrepen dat er nog geen lange lijst met experimenten klaarligt. Ik zie
graag dat de sectorraden zich uitputten in het bedenken en uitwerken van initiatieven.
Misschien gebeurt het en weten wij het nog niet of weet het LISV het nog niet.
Dat zou heel mooi zijn. Het kan echter absoluut geen kwaad om het proces aan
te jagen.In dit verband vraag ik nadrukkelijk de aandacht van de staatssecretaris
voor de positie van de oudere werknemers en andere zwakke groepen op de arbeidsmarkt.
Uit de statistiek blijkt dat jonge werknemers die een beroep doen op de WW
doorstromen. Oudere werknemers hebben echter, eenmaal in de WW beland, de
grootste moeite om daaruit te komen via het vinden van betaald werk. Vooral
bij de preventieve aanpak moet daarom alle aandacht gericht zijn op de groep
oudere werknemers. Ook in het regeerakkoord hebben wij daarover afspraken
gemaakt. Er zijn creatieve oplossingen nodig om de uitstroom van ouderen in
de WW te voorkomen. Ik vraag van de staatssecretaris een initiërende
rol op dit punt. Maak gebruik van de mogelijkheden die de experimenteerartikelen
en subsidieartikelen ons gaan bieden.De heer Van Dijke (RPF):Ik heb eerder in relatie tot de oudere werknemers voorstellen gedaan voor
een deeltijd-WW. Wil mevrouw Smits verder onderzoek naar deze gedachte om
te zien of via deze route wat bereikt kan worden?Mevrouw Smits (PvdA):Ik heb gezegd dat ik alle creatieve ideeën een kans wil geven. Als
het bovendien past binnen de voorwaarden van de wet, is mij dat welkom. De
belangrijkste voorwaarde is uiteindelijk dat de baten de kosten overtreffen.
Alles wat daaraan bijdraagt, is mij welkom.Ik zie graag een flexibele en ruimhartige toepassing van de wet, ook in
financiële zin. Er is een netto storting gedaan van 40 mln. in het Algemeen
werkloosheidsfonds. Ik ga ervan uit dat dit betekent dat er meer kan worden
geïnvesteerd vanuit het Algemeen werkloosheidsfonds als daar maar voldoende
baten tegenover staan.Ik stip nog een laatste risico aan. Dat is dat de uitvoering van de nieuwe
experimenten en nieuwe subsidieregelingen stuit op capaciteitsproblemen. Heeft
de arbeidsvoorziening en hebben de uitvoeringsinstellingen voldoende capaciteit
om de plannen uit te voeren? Is er ook capaciteit op de vrije markt en mag
vrij worden ingekocht, in tegenstelling tot bijvoorbeeld bij de veegwetbudgetten?
Is er voldoende capaciteit bij particuliere bemiddelaars om de plannen uit
te voeren?Het mag niet zo zijn dat wij nu geld beschikbaar stellen en er uiteindelijk
onvoldoende capaciteit is of wordt aangeboord om alle ambities vorm te geven.
De echte test van het activerende beleid is dat het aantal WW-ontvangers vermindert,
dat meer ouderen aan het werk kunnen blijven en dat werkgevers worden geholpen
bij hun vraag op de arbeidsmarkt.Mevrouw Schimmel (D66):Mijnheer de voorzitter! De D66-fractie is blij dat met dit wetsvoorstel
de mogelijkheid wordt gecreëerd om te experimenteren met WW-gelden voor
reïntegratie van WW'ers en preventie van langdurige werkloosheid. Dit
wetsvoorstel vloeit in feite voort uit het onderzoek naar het CTSV vier jaar
geleden door de commissie-Van Zijl, waar onder anderen de heer Van Dijke lid
van was. Gelet op de omvang van het wetsvoorstel lijkt het een vrij lange
wetsgeschiedenis te hebben. Dat komt volgens mij vooral door de spaak die
door de Raad van State tussen de wielen is gestoken, met name op het onderdeel
anticiperen. Dat is er ook uitgehaald, wat mij verstandig lijkt. Ik heb gelezen
dat nog een bezinning op anticiperen plaatsvindt en dat de staatssecretaris
daarover met een brief naar de Kamer zal komen. Wanneer zal die brief komen?Met het experimenteerartikel wordt naar de inzichten van D66 misschien
ook de weg geopend naar een algemene wet preventie en reïntegratie
van werkzoekenden, al dan niet met een handicap. Om zo'n wet heb ik afgelopen
december in een motie gevraagd: een stroomlijning en vereenvoudiging van allerlei
reïntegratie-instrumenten voor allerlei doelgroepen. Met dit wetsvoorstel
wordt reïntegratie ook in feite veel meer beschikbaar gesteld voor WW-gerechtigden
en op den duur zou dat tot zo'n algemene wet kunnen leiden. Nog vandaag heb
ik op een bijeenkomst met het veld gehoord dat er enorm veel behoefte is aan
minder regels en meer mogelijkheden om, al naar gelang de persoon die het
betreft, trajecten te kunnen inzetten.Het lijkt ons van belang dat experimenten snel van start gaan. De staatssecretaris
heeft daar ook om gevraagd. Daarnaast lijkt ons van belang om de sluitende
aanpak ter bestrijding van langdurige werkloosheid vorm te gaan geven. Bij
de bespreking van de sluitende aanpak is toegezegd met een brief te komen
over de mogelijkheid om deze ook te laten gelden voor degenen die nu al in
de WW of de bijstandswet zitten. Wanneer kan die brief worden verwacht?Wellicht kan de staatssecretaris ook nog iets zeggen over de financiering.
In het regeerakkoord wordt een bedrag van 75 mln. genoemd en in een brief
die hij ons heeft gestuurd, staat dat een bijdrage van 40 mln. zal worden
gestort in het Algemeen werkloosheidsfonds, die ook voor de vrije aanbesteding
zou kunnen worden ingezet. Het is mij niet goed duidelijk om welke financiële
middelen het nu gaat.Wij maken ons zorgen over de mogelijkheid dat de aanbesteding van de experimenten
toch weer dezelfde bureaucratische weg gaat volgen als de veegwetbudgetten.
Uit de brief die de staatssecretaris ons heeft doen toekomen over de veegwetbudgetten,
blijkt dat ook hij niet van al te bureaucratische procedures houdt. Hoe denkt
hij te voorkomen dat bij de selectie en de uitvoering van experimenten te
lange doorlooptijden en dergelijke gaan ontstaan? Het zou in strijd zijn met
het karakter van experimenten als het op een veel te bureaucratische wijze
zou verlopen.Mevrouw Verburg (CDA):Voorzitter! Ik heb mevrouw Schimmel horen zeggen dat het veld vraagt om
minder regelgeving. Ik heb haar ook horen zeggen dat wij moeten voorkomen
dat het ontaardt in bureaucratie. Mijn vraag is wat mevrouw Schimmel in dezen
verstaat onder "het veld" en hoe volgens haar nieuwe bureaucratie of een overdosis
aan regelgeving kan worden voorkomen.Mevrouw Schimmel (D66):Met "het veld" doel ik op mensen die zich binnen gemeenten bezighouden
met het begeleiden van bijstandsgerechtigden naar werk. Zij werken vaak meer
ondanks de regels dan dankzij de regels. Zij lopen iedere keer aan tegen dingen
die eigenlijk niet kunnen, maar omdat de betreffende persoon niet past in
de regels, nemen zij toch maar veel vrijheid om ervoor te zorgen dat die persoon
wel teruggeleid wordt naar het arbeidsproces.Mevrouw Verburg (CDA):Maar wie wilt u dan onder "het veld" verstaan als het gaat om WW-experimenten?Mevrouw Schimmel (D66):De aanbesteding van de budgetten was een erg moeizame operatie en de staatssecretaris
heeft daarin terecht ingegrepen. Waar ik in dit wetsvoorstel moeite mee heb,
is de centrale rol van het LISV wat betreft de selectie van projecten en dergelijke.
Ik krijg mensen op bezoek die in het kader van de WAO ooit een aanvraag hebben
gedaan bij het LISV; als die aanvraag wordt afgewezen, is er bijna geen doorkomen
meer aan. Er zou dus de mogelijkheid van een tweede beoordeling moeten zijn
zodat ook experimenten die het LISV niet erg zinvol vindt maar die best zinvol
zouden kunnen zijn, doorgang kunnen vinden. Zeker als het gaat om experimenten
moet je daar niet al te zuinig mee zijn.Mevrouw Verburg (CDA):Ik ben het daar van harte mee eens, maar mijn vraag is wie in uw visie
de experimenten moet formuleren. U vindt dat het LISV niet een te centrale
rol moet hebben en dat er daarnaast ook ruimhartige mogelijkheden moeten zijn.Mevrouw Schimmel (D66):Mevrouw Smits heeft al de suggestie gedaan dat het parlement een overzicht
krijgt van de wel en niet toegestane experimenten. Dat betekent niet dat het
parlement daarover een oordeel zou moeten geven, maar het kan wel een motivering
vragen van het wel of niet toestaan van experimenten. Er zullen ongetwijfeld
experimenten worden gepresenteerd waarvan op het eerste gezicht moet worden
gezegd dat het jammer zou zijn als ze werden afgewezen. Een second opinion
kan wellicht tot resultaat hebben dat er alsnog positief op wordt gereageerd.
Wij kennen uit onze portefeuilles meer dan voldoende voorbeelden daarvan.Voorzitter! Tot slot wil ik nog even reageren op het amendement van de
heer Van Dijke. Het was ook mij opgevallen dat het wetsvoorstel niet voorziet
in de mogelijkheid dat zeer succesvolle experimenten na de periode van vier
jaar kunnen worden voortgezet zolang er geen structurele regeling is getroffen.
Ik wil de staatssecretaris vragen hierop in te gaan.De heer Van Dijke (RPF):Voorzitter! Ik spreek mede namens de GPV-fractie. De totstandkoming van
een wettelijke grondslag voor experimenten in de WW is een vrij zware bevalling
geworden. Al bij de parlementaire behandeling van het rapport "Heel het raderwerk" –
waaraan ik goede herinneringen heb overgehouden – werd gesproken over
de wenselijkheid de uitvoering meer mogelijkheden te geven om buiten de rigide
kaders van de sociale verzekeringen te opereren. Onze fracties onderschrijven
de opvatting dat het de voorkeur verdient een wettelijke grondslag te geven
aan het experimenten in plaats van contra-legemuitvoering structureel door
de vingers te zien. Wat ons betreft had die opvatting wel wat eerder in wetgeving
vertaald mogen worden. Een van de redenen van de vertraging is het fiasco
van het aanvankelijke wetsvoorstel experimenteren en anticiperen. Een regeling
op het onderdeel anticiperen is blijkbaar vooralsnog een stap te ver.Gelukkig is nu flink haast gezet achter de behandeling van dit wetsvoorstel.
Het komt bij wetgeving van dit kaliber niet vaak voor dat de nota naar aanleiding
van het verslag al enkele dagen na de vaststelling van het verslag verschijnt.
De staatssecretaris is er nogal op gebrand de wet per 1 juli a.s. in werking
te laten treden. Uiteraard kan hierdoor de zorgvuldigheid in
het gedrang komen en ik kan me niet geheel aan de indruk onttrekken dat de
nota naar aanleiding van het verslag hier en daar sporen van grote haast vertoont.Uit de nota naar aanleiding van het verslag leid ik ook af dat de totstandkoming
van een wettelijke bevoegdheid om vooruit te lopen op voorgenomen wetswijziging
nog wel even op zich kan laten wachten. Bij ons leeft de indruk dat de animo
om tot dergelijke anticipeerwetgeving over te gaan wat is weggeëbd na
het harde oordeel van de Raad van State. Ziet de staatssecretaris het als
een uitdaging om daarvan nog werk te maken tijdens deze kabinetsperiode? Of
moeten we van hem geen initiatieven meer verwachten, gelet op het feit dat
dit thema ook betrekking heeft op andere beleidsterreinen?Ik kom bij het wetsvoorstel zoals het er nu ligt. Wij juichen het toe
dat het voorstel de mogelijkheid opent experimenten op te zetten, waarbij
middelen uit het Algemeen werkloosheidsfonds worden ingezet voor scholing
en reïntegratie van mensen met een WW-uitkering, zeker als we bedenken
dat een substantieel deel van de WW-gerechtigden behoort tot de categorie
langdurig werklozen. De fracties van RPF en GPV vinden dat de inspanningen
minimaal een gelijk gewicht moeten hebben als de inspanningen voor de nieuwe
instromers. Het zou jammer zijn als die ambitie niet wordt gerealiseerd. Verschillende
fracties, waaronder de onze, hebben daarover ook al eens in de richting van
de minister hun zorg geuit. Die zorg wordt mede ingegeven door het feit dat
de regering geen duidelijke kwantitatieve doelstellingen heeft geformuleerd.
Ook in de toelichting op dit wetsvoorstel blijven die achterwege. Dat is te
vrijblijvend en getuigt van te weinig ambitie. Mag ik ervan uitgaan dat bij
de totstandkoming van de verschillende concrete experimenten meer duidelijkheid
ontstaat over de kwantitatieve doelstellingen? Als het antwoord ontkennend
is, moeten we vaststellen dat er dus geen moment komt waarop de regering op
de resultaten kan worden afgerekend.Als je de stukken leest, kom je tot de ontdekking dat een verantwoorde
vormgeving van experimenten in de WW nog niet zo simpel is. De Raad van State
heeft geoordeeld dat het wetsvoorstel voldoet aan de eisen die aan de experimenteerwetgeving
moeten worden gesteld. Daarmee is een belangrijke hindernis genomen. Maar
er zijn meer hindernissen. Dat geldt met name voor de verschillende algemene
maatregelen van bestuur en de experimenteerregelingen. Het is jammer dat de
staatssecretaris momenteel op zoveel vragen die hiermee te maken hebben nog
het antwoord schuldig moet blijven. Er kan momenteel nog geen exacte omschrijving
worden gegeven van de vorm waarin de experimenten zullen worden gegoten. We
gaan ervan uit dat deze klus – in overleg met onder andere het LISV –
zeer zorgvuldig zal worden geklaard. Ik veronderstel dat de Kamer daarbij
steeds nauw betrokken wil worden. Wat is de stand van zaken in het overleg
met het LISV en wanneer bereikt de eerste algemene maatregel van bestuur naar
verwachting de Kamer? Het benieuwt mij overigens op welke wijze concreet invulling
wordt gegeven aan het vaststellen van de doelgroepen van de verschillende
experimenten. Op grond van welke criteria wordt gekozen voor de totale doelgroep,
een deel van de doelgroep of voor een sectorale of regionale insteek? Kunnen
de voor- en nadelen van de verschillende opties eens op een rijtje worden
gezet en aan de Kamer worden gepresenteerd? Worden overigens ook andere maatschappelijke
groeperingen, zoals belangenorganisaties van uitkeringsgerechtigden, daadwerkelijk
betrokken bij de vormgeving van de experimenten? Ik wijs naar de nota naar
aanleiding van het verslag op pagina 18 waar wordt gezegd: het is mogelijk
dat ze erbij worden betrokken. Dat is redelijk vrijblijvend. Overigens vind
ik met mevrouw Schimmel dat de Kamer op deze wijze achter het LISV blijft
aankijken en niet zelf een oordeel kan geven over de gewenste experimenten.Bij de invulling van de nadere regelgeving zal ook aandacht moeten worden
gegeven aan verdringingseffecten en eventuele concurrentievervalsing. De staatssecretaris
kan natuurlijk moeilijk ontkennen dat hiervan in de praktijk sprake zal zijn
als de wet in werking is getreden. Het is een nadeel waarvoor we bewust kiezen.
Cruijff zei het al: elk voordeel heb zijn nadeel. In de schriftelijke gedachtewisseling
is aandacht gevraagd voor misbruik van de proefplaatsing door werkgevers.
Hoe kan worden beoordeeld of de werkgever op voorhand serieus van plan blijkt
te zijn een proefplaatsing te laten volgen door een reguliere arbeidsovereenkomst?
Dat zijn toch niet gemakkelijk te meten zaken? Gaat de staatssecretaris daar
niet te gemakkelijk aan voorbij?De experimenten hebben een looptijd van maximaal vier jaar. Het is goed
dat de regering de periode beperkt wil houden en zo snel mogelijk daarna succesvolle
experimenten wil vertalen in wetgeving. In een aantal gevallen zal een begonnen
experiment echter nog niet zijn afgelopen, terwijl de looptijd ervan is verstreken.
De staatssecretaris stelt in de nota naar aanleiding van het verslag dat degenen
voor wie reeds een instrument is ingezet, in de gelegenheid worden gesteld
gebruik te maken van de aan hen toegezegde faciliteiten of een alternatief
wordt geboden. Ik neem aan dat dit uitgangspunt mag worden uitgelegd als een
harde garantie voor alle betrokkenen. Graag duidelijkheid op dit punt.De Kamer wordt nadrukkelijk betrokken bij de totstandkoming van de experimenten,
de voorhangprocedure. Dat is minder of helemaal niet het geval als sprake
is van beëindiging van experimenten, bijvoorbeeld omdat sprake is van
oneigenlijk gebruik op grote schaal of bij naar het oordeel van het LISV tegenvallende
resultaten. De Kamer wordt wel geïnformeerd, maar zij wordt niet in de
gelegenheid gesteld zelf af te wegen of een experiment inderdaad als mislukt
moet worden beschouwd. De Kamer wordt dus voor voldongen feiten geplaatst.
Nu kunnen we zeggen dat we dit moeten overlaten aan het LISV en dat het dan
wel goed zal komen, maar het is toch denkbaar dat de Kamer wél wil
doorgaan met een experiment, terwijl het LISV die mening niet deelt? In de
opvatting van de regering lijkt de politieke relevantie van zo'n beslissing
te worden miskend. We moeten ons afvragen of wij dat willen. Mijn antwoord
op deze vraag is vooralsnog ontkennend.Voorzitter! Een experiment is geslaagd als in de praktijk blijkt dat de
effectiviteit, de uitvoerbaarheid en de handhaafbaarheid van de beproefde
maatregel voldoende is. Daarover moet binnen vier jaar duidelijkheid
bestaan. In de meeste gevallen is die periode lang genoeg voor een weloverwogen
oordeel, maar ik vraag me af of sommige projecten niet meer tijd nodig hebben
om zich te bewijzen. Tegen deze achtergrond vraag ik me af of de gekozen constructie
niet al te star is. In het verlengde hiervan vraag ik of de regering in geen
enkel geval wil overwegen het mogelijk te maken om een experiment na afloop
van de looptijd voort te zetten tot er een structurele wettelijke regeling
is getroffen. Ik kan me voorstellen dat deze suggestie van het LISV in bepaalde
gevallen zeer bruikbaar is en ik voel er eigenlijk helemaal niets voor om,
net als de regering, de deur hiervoor in het slot te gooien. Zo kan een zeer
succesvol experiment worden beëindigd zonder dat er een structurele wettelijke
regeling is getroffen, omdat de behandeling van de wet eventueel wel al in
gang gezet, maar nog niet afgerond is. De staatssecretaris houdt vast aan
vier jaar, omdat anders de druk om een wenselijk geachte wetswijziging met
voortvarendheid ter hand te nemen vermindert. Dit is natuurlijk allemaal wel
waar, maar het weegt volgens mij toch veel minder zwaar dan het stopzetten
van een succesvol project, enkel en alleen omdat de wet dat voorschrijft.
Ik vond het dan ook nodig op dit punt een amendement in te dienen om de looptijd
van dergelijke succesvolle experimenten desgewenst te verlengen.In het financiële deel van het verhaal is nog veel onduidelijk. Het
uitgangspunt is budgettaire neutraliteit. Nu is er geen rekening mee gehouden
dat de netto bespaarde WW-uitkeringen weer kunnen worden ingezet voor nieuwe
scholings- en activeringstrajecten. Al te rigide boekhouden zou het resultaat
onnodig beperken. Wanneer neemt het kabinet hierover een besluit?De uitvoeringsinstellingen kunnen de extra uitvoeringskosten declareren
bij het LISV. Is het de staatssecretaris bekend of er bij de uitvoeringsinstellingen
capaciteitspro- blemen zijn of worden voorzien?In een bijlage bij de stukken worden de voorgenomen experimenten opgesomd.
Ik heb in dit kader aandacht gevraagd voor deeltijd-WW voor oudere werknemers,
gelet op de relatief zeer geringe arbeidsparticipatie van deze categorie.
Hiermee kunnen verschillende doelen worden bereikt. Het kan voor de betrokken
werknemers een prikkel zijn om zo lang mogelijk in het reguliere arbeidsproces
actief te zijn, hun expertise en kennis blijft langer binnen het bedrijf,
de kennisoverdracht van oudere naar jongere werknemers blijft beter gewaarborgd
en ten slotte wordt er werkgelegenheid gecreëerd voor jongeren. Misschien
kan aan deze optie de voorwaarde worden verbonden dat de uren die vrijkomen
door deze vorm van WW, weer door anderen worden ingevuld. Ik vind de reactie
van het kabinet in dezen wat erg kort door de bocht. Ik begrijp dat de staatssecretaris
het liever zoekt in deeltijdwerk, als onderdeel van een "loopbaanombuiging",
maar deze optie komt voor heel veel, zo niet de meeste werknemers om financiële
redenen absoluut niet in beeld. En dan denk ik ook nog aan de gevolgen voor
de pensioenopbouw van de betrokkenen. Ik zou het dan ook zeer op prijs stellen
als de staatssecretaris de voor- en nadelen van deeltijd-WW nog eens op een
rijtje wilde zetten, wat mij betreft in een notitie.Het stimuleren van startende zelfstandigen krijgt ook een nieuwe impuls.
Ik vraag de staatssecretaris of hij nog eens welwillend wil kijken naar de
introductie van een starterskrediet voor WW-gerech- tigden. We kennen dit
fenomeen in de bijstand en sinds vorig jaar ook voor arbeidsgehandicapten.
Ik ben er nog niet van overtuigd dat WW-ge- rechtigden hiervoor niet in aanmerking
mogen komen. Waarom kunnen bepaalde groepen WW-gerechtigden, bijvoorbeeld
langdurig werklozen, niet onder strikte voorwaarden een dergelijk krediet
krijgen? Ik kan me voorstellen dat we het dan hebben over een lager bedrag
dan de ƒ 60.000 waarop arbeidsgehan- dicapten aanspraak kunnen maken,
omdat de positie van die categorie meestal minder gunstig is dan die van WW-gerechtigden.
In dit kader wil ik de staatssecretaris de vraag voorleggen of hij van plan
is startersfaciliteiten te stroomlijnen. In het SER-advies van vorig jaar
wordt daarvoor expliciet aandacht gevraagd.Voorzitter! Tot slot een opmerking over premiedifferentiatie in de WW.
Daarover leven binnen de bouwwereld ideeën. Het LISV voelt er vooralsnog
weinig voor om die in de praktijk te toetsen. Onze fracties hechten er echter
nadrukkelijk aan om die optie beslist open te houden. Kan de staatssecretaris
aangeven hoe het staat met de twee onderzoeken, waarover hij in de nota naar
aanleiding van het verslag, op bladzijde 17, spreekt?Ik rond af, voorzitter. Onze fracties, de fracties van RPF en GPV, steunen
het voorliggende wetsvoorstel. Er bestaat op veel punten nog onduidelijkheid;
hopelijk krijgen we in dit debat meer duidelijkheid op een aantal onderdelen.
Het is goed als een breed gedragen wetsvoorstel met voortvarendheid door het
parlement wordt geloodst. Ik prijs daarvoor de staatssecretaris, maar het
mag niet zo zijn dat daardoor de zorgvuldigheid bij de afronding van de parlementaire
voorbereiding er voor een deel bij inschiet. Daarom wil ik hem met nog meer
klem dan anders vragen om juist nu, in dit debat, zeer zorgvuldig te antwoorden,
zodat de angst voor wat ik zojuist verwoordde, misplaatst zal blijken.De heer Kamp (VVD):Mijnheer de voorzitter! Dit wetsvoorstel is weer een stap in de voortdurende
verbetering van de socialezekerheidswetgeving. Na de versterking van de activerende
werking van de regelingen voor ziekte en arbeidsongeschiktheid en van de bijstandswet,
die tot een nieuwe Algemene bijstandswet heeft geleid, is nu de Werkloosheidswet
aan de beurt. De activering die in die verschillende wetten vorm wordt gegeven
en de afdrachtskorting voor de laagste lonen, samen met de gesubsidieerde
arbeid en de sluitende aanpak van een langdurige werkloosheid, leiden ertoe
dat steeds meer mensen aan het werk komen, en dat is het socialezekerheidsbeleid
en het armoedebestrijdingsbeleid dat de VVD van harte ondersteunt.Dit wetsvoorstel bevat drie onderdelen: een deeluitwerking van de sluitende
aanpak, voorts het introduceren van experimenteermogelijkheden die zijn gericht
op buitenwettelijke maatregelen om reïntegratie te bevorderen, en als
derde een op preventie gerichte experimenteermogelijkheid. Ik ga op ieder
van die drie onderdelen in en begin met de sluitende aanpak.Volgens mij heeft het sluitendeaanpakonderdeel van dit wetsvoor stel
niets met een experiment te maken. Het gaat om 5000 extra trajecten om de
afstand tot de arbeidsmarkt van evenzoveel werklozen te overbruggen, maar
nu al worden tienduizenden van die trajecten uit het arbeidsvoorzieningsbudget
en het veegwetbudget gefinancierd. Uit het werkloosheidsfonds wordt nu iets
meer van hetzelfde gefinancierd. Over meer reïntegratietrajecten in algemene
zin bestaat geen verschil van mening tussen de regering en de VVD-fractie.
Wij hebben daar goede afspraken over gemaakt in het regeerakkoord, in vervolg
ook op de werkgelegenheidsrichtsnoeren van de Europese Unie, en die zijn nog
eens uitgewerkt in een door de Kamer geaccordeerde beleidsnota "Langdurige
werkloosheid voorkomen". De VVD-fractie heeft daarbij een voorwaarde gesteld,
namelijk dat vrije inkoop mogelijk moet zijn; die voorwaarde wordt in dit
wetsvoorstel vervuld. Ik neem echter aan dat de regering het onderdeel van
de Wet experimenten WW dat over de sluitende aanpak gaat, aan deze wet heeft
toegevoegd, omdat er snel een wettelijke basis nodig was om de 40 mln. te
kunnen uitgeven die dit jaar extra voor de sluitende aanpak beschikbaar was
gesteld. De VVD-fractie heeft er ook haast mee om het geld uit te geven.Er dient een relatie te zijn tussen een traject volgen en het daadwerkelijk
aan het werk gaan, maar op de vraag hoe je kunt bereiken dat het eerste, het
volgen van een traject, zoveel mogelijk tot het tweede leidt, het daadwerkelijk
aan het werk gaan, ga ik nu niet in. Dat komt aan de orde bij de behandeling
van de SUWI-voorstellen van het kabinet over de reorganisatie van de uitvoering
van de sociale zekerheid. Ik wil wel nog in algemene zin zeggen dat de inzet
van het ministerie om deze wet snel in het Staatsblad te helpen, werkelijk
hartverwarmend is. Een nota naar aanleiding van het verslag binnen twee dagen
is echt heel bijzonder en de attente correspondentie om de Kamer voortdurend
het belang van spoed onder de aandacht te brengen, is ook niet zonder gevolgen
gebleven.Terugkerend naar de rijksbijdrage die aan het Algemeen werkloosheidsfonds
wordt gegeven, wil ik nog het volgende opmerken. De 5000 extra trajecten die
op deze wijze worden gefinancierd, kosten geld, maar zij brengen, als het
goed is, uiteindelijk meer geld op: meer mensen aan het werk betekent immers
minder WW-uitkeringen. Waarom is het nu verkeerd om zowel de kortetermijnlasten
als de hogere langetermijnbaten allemaal voor rekening van het fonds te laten
komen en dus voor rekening van de WW-premie te laten? Waarom moet er eigenlijk
een rijksbijdrage uit de belastingopbrengsten bij? Misschien wil de staatssecretaris
daar eens op ingaan.Als ik nu aan het tweede deel van het wetsvoorstel kom, dat over de reïntegratie
gaat, kan ik vaststellen dat dit deel wel degelijk over experimenten gaat:
proefplaatsing, faciliëring van startende zelfstandigen en loonsuppletie
zijn experimenten. Ik vind het een voorbeeld van goede experimenteerwetgeving.
Er zijn duidelijke doelstellingen geformuleerd en er is ook een goede afbakening
in de wetstekst. De uitwerking in een algemene maatregel van bestuur wordt
met een voorhangprocedure aan de Kamer voorgelegd en er is een ruime experimenteertijd.
Experimenten die goed lopen, leiden tot wetswijziging en bij die wetswijziging
zijn de uitvoeringsorganisaties vanaf het begin optimaal betrokken en dat
zal de kwaliteit van de wijzigingen zeker ten goede komen. Ik wil alleen de
staatssecretaris, min of meer in navolging van hetgeen de heer Van Dijke voor
mij heeft gedaan, verzoeken in te gaan op de zin van de bepaling, dat uiterlijk
zes maanden voor de einddatum van het experiment een evaluatie naar de Kamer
gaat. Zes maanden is volgens mij toch echt te kort om nog met een wetswijziging
de omzetting van een succesvol experiment in een structurele regeling elders
in de WW mogelijk te maken. Continuering zonder wetswijziging is niet mogelijk
en is het dan niet beter om te bepalen dat zodanig tijdig geëvalueerd
wordt dat continuering wel mogelijk is? Zou de staatssecretaris daar zijn
gedachten eens over willen laten gaan en die aan ons willen meedelen in zijn
beantwoording?Volgens de memorie van toelichting zijn ook andere experimenten mogelijk
dan ik zojuist noemde. Ik sprak over de proefplaatsing, de faciliëring
voor startende zelfstandigen en de loonsuppletie. Ik krijg echter de indruk
dat de nieuwe wetsartikelen – 130a en 130b – juist naar die genoemde
experimenten zijn toegeschreven. Is die indruk onjuist en met welke bepalingen
is dan geprobeerd om extra ruimte te scheppen? Wil de staatssecretaris dat
eens duidelijk maken?Staatssecretaris Hoogervorst:Voorzitter! Ik heb dit niet helemaal begrepen. Zou de heer Kamp dat nog
even willen uitleggen?De heer Kamp (VVD):Ik heb geprobeerd over te brengen dat in de toelichting wordt gezegd dat
het niet alleen maar gaat om de specifiek aangeduide experimenten, dat wil
zeggen proefplaatsing, faciliëring, startende zelfstandigen en loonsuppletie,
maar dat ook andere experimenten mogelijk zijn. Deze kunnen worden voorgedragen
en vervolgens kan beoordeeld worden of die inderdaad uitgevoerd mogen worden.
Dat zou binnen de tekst van deze wet mogelijk zijn. Ik heb de indruk dat de
tekst van de wet heel uitdrukkelijk op die experimenten is toegeschreven en
dat er geen ruimte is voor andere experimenten. Als dat wel zo is, wil ik
de staatssecretaris vragen om mij duidelijk te maken welke ruimte dan met
welke wetsartikelen wordt gecreëerd. Is dat voldoende?Staatssecretaris Hoogervorst:Ja!De heer Kamp (VVD):Voorzitter! In artikel 130b zijn bepalingen opgenomen over de loonsuppletie.
Volgens ons lijkt dat een onvolledig experiment. Werknemers hoeven geen werk
te accepteren tegen een loon onder hun uitkeringsniveau. Dat is een goede
regeling, maar ingeval van loonsuppletie tot het uitkeringsniveau is dat verschil
weg en het werk moet dan naar de mening van de VVD-fractie wel geaccepteerd
worden. Aanvulling van het experiment in deze zin maakt het alleen maar waardevoller.
Ik verzoek de staatssecretaris op dit punt het standpunt van de regering nog
eens nader toe te lichten. Waarom wordt het niet zo in elkaar gestoken dat
die verplichting om werk te accepteren indien loonsuppletie plaatsvindt wel
degelijk wordt geïntroduceerd?Voorzitter! Het laatste onderdeel van de wet betreft de preventie. Ik
vind de onderbouwing van dit onderdeel mager. Het lijkt erop dat de regering
ruimte creëert zonder eigenlijk te weten waarvoor. Kan
de staatssecretaris het voorstel op dit punt wat nader onderbouwen? Wat ons
betreft, is hij daar bij de pogingen die hij in de memorie van toelichting
en de nota naar aanleiding van het verslag heeft gedaan, nog niet in geslaagd.
Wij zouden graag aanvullende informatie willen krijgen. Deze opmerkingen nemen
niet weg dat wij dit een goed wetsvoorstel vinden. We zijn blij dat het met
spoed in de Kamer behandeld kan worden en we hopen dat we naar aanleiding
van de beantwoording van de staatssecretaris hem kunnen helpen om dit wetsvoorstel
zo snel mogelijk in het Staatsblad te krijgen.Mevrouw Verburg (CDA):Voorzitter! Wie ooit van Willy Wortel heeft gehoord, weet dat je voor
een beetje experiment een plan moet hebben. Het verschil tussen de Willy Wortels
van deze wereld en een lid van het kabinet-Kok II is dat Wortel kon volstaan
met het in zijn hoofd hebben van dat plan en dat een lid van dit kabinet,
in dit geval de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, niet
alleen een plan in zijn hoofd moet hebben, maar dat ook moet kunnen onderbouwen,
beargumenteren en in een heldere beleidsvisie moet kunnen plaatsen.Nu is de idee achter de voorstellen van de staatssecretaris mijn fractie
wel duidelijk, maar wat niet duidelijk is, is hoe de staatssecretaris de experimenten
optimaal wil benutten om eventueel tot wijziging van de WW over te gaan. Weliswaar
is de staatssecretaris ingegaan op de voorgeschiedenis van dit voorstel –
het wetsvoorstel experimenteren en anticiperen – maar het waarom van
de voorliggende voorstellen blijft op een aantal onderdelen onduidelijk. Dat
betreft met name de beantwoording van de vraag, op welk moment het wel en
niet nodig is om eerst gebruik te maken van experimenteerartikelen. Nu kan
het LISV immers ook adviseren om direct de wet te wijzigen! Mijn fractie vindt
dat hierover meer helderheid moet komen.Bij mijn fractie blijft, ook na de beantwoording van de schriftelijke
vragenronde, de indruk hangen dat de staatssecretaris nog niet het maximale
heeft geïnvesteerd in het doordenken van visie, doel, aanpak en te realiseren
resultaten van dit wetsvoorstel. Dat wordt duidelijk uit de nota naar aanleiding
van het verslag.In verschillende antwoorden wordt een zeer uiteenlopend beeld geschetst
van de fase waarin de ontwikkeling van beoogde experimenten verkeert. Op de
ene plaats wordt gesuggereerd dat er al voorstellen liggen. Elders wordt gemeld
dat op vragen niet kan worden ingegaan, omdat het LISV nog bezig is met het
opzetten van de kaders voor de experimenten.Graag wil ik van de staatssecretaris weten hoe het precies staat met de
ontwikkeling van de experimenten. Een dergelijk wetsvoorstel is immers gebaat
bij optimale duidelijkheid over doelstelling, aanpak, verantwoordelijkheid
en beoogde resultaten. Dit wetsvoorstel en de werkwijze die de staatssecretaris
hierbij voor ogen staat, geven alleen ten aanzien van het eerste punt gedeeltelijk
antwoord. Dat is onhandig, omdat het grote risico's oplevert voor het draagvlak
en de slaagkans.Vormgeving en uitvoering alsmede de verantwoordelijkheid voor een experiment
behoren volgens mijn fractie zo dicht mogelijk te liggen bij de werkgevers
en werknemers die bij een experiment betrokken zijn. In deze voorstellen en
op dit moment zou dat zijn binnen een sector of sectorraad. Dit geldt overigens
niet voor de regelgeving. Die moet hier worden vastgesteld volgens de gebruikelijk
mores.Ook ik wijs op de noodzaak om beleid en uitvoering zo dicht mogelijk bij
elkaar te brengen, echter op een andere manier dan de staatssecretaris voorstelt.
In dit verband wijs ik graag op een project zoals REA-actief in de metaalelektro-industrie,
waar werkgevers en werknemersorganisaties op basis van concrete CAO-afspraken
praktisch en gericht handen en voeten geven aan de Wet REA. Een soortgelijke
aanpak kan mijn fractie zich ook voorstellen bij experimenten in de WW. Dat
kan weliswaar niet op basis van CAO-afspraken, maar wel volgens een soortgelijke
werkwijze.Het huidige voorstel legt deze taak naar onze mening veel te eenzijdig
neer bij het LISV. Hoewel vooral in de nota naar aanleiding van het verslag
erg onduidelijk is wat de rol van het LISV precies is, wordt wel duidelijk
dat de ontwikkeling en aanwijzing van de projecten vooral door en vanuit het
LISV gestuurd worden. Wanneer leert het kabinet nu eens van ervaringen, zoals
bijvoorbeeld met de Wet REA? Die hebben zeker in het begin voor enorm veel
vertraging hebben gezorgd. De CDA-fractie wil experimenten die ontwikkeld
worden door of in overleg met werkgevers en werknemers in de desbetreffende
sector. Dat biedt in onze ogen de meeste kans op blijvend effect.Voorzitter! De heer Van Dijke heeft het reeds gezegd: dit soort experimenten
leidt tot verdringing en concurrentievervalsing. Welke mate van verdringing
vindt het kabinet verantwoord? In hoeverre is het acceptabel dat dit experiment,
dat past binnen de sluitende aanpak, langdurig werklozen of mensen die reeds
lang in de WW zitten, opzijzet? Het wordt bovendien ingewikkeld als er sprake
is van verschillende financieringsbronnen binnen een experiment. Ook de heer
Kamp sprak daarover.De heer Kamp (VVD):Vraagt mevrouw Verburg zich af of dit experiment ten koste gaat van mensen
die langdurig in de WW zitten? Dit experiment is toch juist bedoeld voor mensen
die langdurig in de WW zitten?Mevrouw Verburg (CDA):Dit experiment is niet bedoeld voor mensen die langdurig in de WW zitten.
De sluitende aanpak betreft mensen die nog geen jaar in de WW zitten.De heer Kamp (VVD):Zeker, het gaat om mensen die in fase 2 en fase 3 zitten en die langdurig
werkloos dreigen te worden.Mevrouw Verburg (CDA):Dat klopt. En ik heb het over de mensen die bij de start van dit experiment
net buiten de boot vallen, omdat zij al langer in de WW zitten.Staatssecretaris Hoogervorst:Ook daarvoor biedt dit wetsvoorstel enige mogelijkheden.Mevrouw Verburg (CDA):Daar hoor ik dan graag een nadere toelichting op van de staatssecretaris,
want dat heb ik er in ieder geval niet in kunnen lezen. Het zou mij evenwel
verheugen als de staatssecretaris daar een sluitende reactie
op heeft. Verder moet voorkomen worden dat verwaarlozing van employabilitybeleid
in arbeidsorganisaties kan leiden tot voorrang in het kader van experimenten
in de WW. Graag krijg ik van de staatssecretaris de garantie dat dit zal worden
voorkomen.De staatssecretaris is uitermate onhelder over het benoemen van doelgroepen.
Hij geeft evenmin aan of en, zo ja, op welke wijze hiervoor aandacht is bij
het werven van experimenteerprojecten. De nota naar aanleiding van het verslag
wekt de indruk dat de algemene maatregelen van bestuur worden voorbereid alvorens
over te gaan tot invulling van de experimenten. Klopt dat? Als dat inderdaad
het geval is, dan is de CDA-fractie nog meer verbaasd over de reactie van
de staatssecretaris dat hij op dit moment niets kan zeggen over doelgroepen,
sectoren en regio's. Waarom kan hij dat eigenlijk niet? Dit zijn in onze ogen
regelrecht prima aanknopingspunten om die experimenten als verantwoordelijke
bewindspersoon, ook gericht, te bevorderen. Nu heeft het er alle schijn van
dat het LISV vrijwel alles doet: het aanwijzen van de experimenten en het
ontwerpen van de algemene maatregel van bestuur – in deze of in omgekeerde
volgorde – en de opdrachtverstrekking aan een UVI alsmede de aansturing
van een experiment. De CDA-fractie vindt dit riskant en ongewenst.De heer Van Dijke (RPF):Voorzitter! Ik deel de opvatting van de collega van de CDA-fractie dat
het LISV een zeer dominante rol vervult. Ik wil haar nu vragen of zij zich
al een mening heeft gevormd over de vraag of je een experiment in een bepaalde
sectoren of regio's moet toestaan of dat je daarvoor anderszins doelgroepen
moet formuleren. Ik besef namelijk dat aan elke keuze op dat punt nadelen
en voordelen kleven. In mijn bijdrage heb ik de staatssecretaris dan ook gevraagd
om een en ander op een rijtje te zetten, zodat wij op dit punt later een keuze
kunnen maken. Is mevrouw Verburg hier al uit of is dat nog niet het geval?Mevrouw Verburg (CDA):Ik ben in ieder geval een stap verder. Mijn fractie vindt het niet volstrekt
noodzakelijk dat het LISV de uitnodigende of opdrachtgevende partij is voor
het ontwerpen van experimenteerprojecten en dat de UVI's een en ander in opdracht
van het LISV moeten uitvoeren. Mijn fractie kan zich ook voorstellen dat er
projecten als die in de sector van de elektrotechniek tot stand kunnen komen
en dat die ook kunnen voortkomen uit een sector of een regio. Ik heb gezegd
dat ik mij realiseer dat dit niet op basis van CAO-afspraken kan gebeuren,
omdat die hier niet over te maken zijn. Het gaat er echter wel om dat betrokken
werkgevers en werknemers zoveel mogelijk mee verantwoordelijkheid dragen voor
de vormgeving en uitvoering van dit soort experimen- teerprojecten. Daarmee
kan immers de duurzaamheid van de resultaten bevorderd worden.De heer Van Dijke (RPF):U schetst in uw langdurige antwoord zelf al een aantal problemen die dat
met zich kan brengen. U verwijst bijvoorbeeld naar CAO-afspraken die landelijk
gelden.Mevrouw Verburg (CDA):Ik noem dat geen problemen.De heer Van Dijke (RPF):Uw antwoord geeft wel aan dat aan elke optie de nodige voordelen, maar
ook de nodige nadelen zullen kleven. Mij lijkt nu dat het handig zou zijn
wanneer de Kamer op dat punt tot een afweging zou kunnen komen op basis van
een notitie waarin een en ander naast elkaar is gezet.Mevrouw Verburg (CDA):Dat zou kunnen. Het CDA wil daar uiteraard graag zijn bijdrage aan leveren.
Als de staatssecretaris met een lijstje komt van branches, sectoren en regio's
waar hij ook aan denkt, dan is dat natuurlijk uitstekend. Waar het mij evenwel
om gaat, is dat die mogelijkheid verruimd wordt. Ik refereer hierbij even
aan de bijdrage van mevrouw Schimmel. Het gaat erom dat het veld – in
dit geval niet de gemeenten, maar degenen die te maken hebben met WW en UVI's –
verbreed wordt en dat daarbij aangesloten wordt bij hetgeen mogelijk is, hetgeen
aangeboden is of hetgeen aangeboden wordt in regio's en sectoren. Dat is mijn
pleidooi.De heer Kamp (VVD):Initiatieven vanuit de sectoren zijn natuurlijk zeer gewenst. Maar wat
is er nu eigenlijk tegen dat die initiatieven de sluis van het LISV passeren?Mevrouw Verburg (CDA):Daar is helemaal niets op tegen. Maar waar ik wel wat op tegen heb, is
dat het LISV de experimenten opzet, ze opdraagt aan een UVI, die er werkgevers
en werknemers bij moet organiseren, waarna een soort heen-en-weergang ontstaat.
Ik vraag mij af of daarbij voldoende geluisterd wordt naar wat in de praktijk
haalbaar is en wat er aan kansen ligt. Ik weet dat bij het LISV al eens een
projectvoorstel, spontaan ingediend door een zekere branche, heeft gelegen,
dat is afgewezen, maar dat wellicht in dit licht beschouwd wel een goede kans
krijgt.De heer Kamp (VVD):De staatssecretaris zal er ongetwijfeld op ingaan. Wij hadden echter begrepen
dat de initiatieven die in de sectoren door organisaties zijn genomen, uiteindelijk
zijn gebundeld door het LISV, en dat zij op die wijze naar voren zijn gebracht.
Wij hebben de indruk dat die initiatieven vanuit de basis wel degelijk alle
ruimte hebben gehad om naar voren te worden gebracht.Mevrouw Verburg (CDA):Als u daar zo van overtuigd bent, had ik het wel op prijs gesteld als
de staatssecretaris was ingegaan op een vraag in de schriftelijke vragenronde,
en had aangegeven over welke concrete experimenteerprojecten wij het hebben.
Ik heb daarover een vraag gesteld, waarop de staatssecretaris heeft gezegd
daarop nog geen antwoord te kunnen geven, omdat hij nog bezig is om samen
met het LISV de kaders te ontwerpen waarbinnen de experimenten moeten vallen.
Misschien weet u meer dan ik – dat sluit ik absoluut niet uit –
maar ik hoop dat de staatssecretaris daarover morgen heel helder kan zijn.Voorzitter! Voor 57,5-jarigen heeft het kabinet het voornemen hen vanaf
1 mei a.s. te verplichten zich in te schrijven bij de arbeidsvoorziening.
Reeds eerder heeft de CDA-fractie vraagtekens gezet bij de wijze waarop dat
gebeurt. Er is alleen oog voor de verplichtende elementen. De CDA-fractie
vindt participatie van oudere werknemers van belang, maar dan wel op basis
van beleid. Waar blijft dat? Wanneer komt voor werknemers van 57,5 jaar en
ouder het te verzilveren recht op actieve bemiddeling, op scholing
en/of trajectbegeleiding? En waarom wijst de staatssecretaris deze doelgroep
niet aan in het kader van een experiment? Dat biedt de mogelijkheid om het
door mijn fractie zo dringend gewenste gerichte (personeels)beleid vorm te
geven. Bovendien vormt deze doelgroep meer dan 25% van het huidige bestand
aan WW-gerechtigden.Voorzitter! Over de resultaten merk ik het volgende op. De staatssecretaris
heeft het nodig gevonden om de Kamer reeds op voorhand enkele wijzigingsvoorstellen
te sturen. Een ervan gaat over de afrekening op basis van resultaten. Wat
betekent dit? Dat als een UVI en betrokken werkgevers en werknemers niet de
beoogde resultaten boeken, zij kunnen fluiten naar financiering? Dat kan zo
niet. De CDA-fractie is dan ook voorstander van het veel meer denken in positieve
stimulansen. Daar past het afrekenen mede op basis van inzet en resultaten
in. De wijze waarop de staatssecretaris het nu formuleert, is wat ons betreft
te onhelder. Het CDA wil dan ook een heldere formulering van de staatssecretaris
inzake financiering van experimenten en de vorm waarin resultaatsafhankelijke
financiering vorm krijgt.Voorzitter! Ten slotte heeft de CDA-fractie nog de volgende vragen. Hoe
staat het nu echt met de ontwikkeling van concrete experi- menteerprojecten?
In de nota lezen wij op verschillende plaatsen over zeer verschillende stadia
van ontwikkeling. In het debatje van zo-even heeft u al gemerkt dat de heer
Kamp en ik uitgaan van een verschillend stadium van ontwikkeling. In het verlengde
hiervan past de vraag, op welke termijn de Kamer de eerste AMvB's inzake de
beoogde experimenten mag verwachten.Een volgende vraag heeft betrekking op de manier waarop de monitoring
plaatsvindt. Wie is hiervoor verantwoordelijk? Op basis van welke criteria
vindt die monitoring plaats? De CDA-fractie wil ook graag een helder antwoord
op de vraag wanneer sprake is van een duurzaam resultaat. Deelt de staatssecretaris
de opvatting dat sprake is van een duurzaam resultaat, wanneer de deelnemers
een normale baan hebben behouden of verworven, dan wel op korte termijn zullen
verwerven, of zich redden via een eigen bedrijf, dus via het zelfstandig ondernemerschap?
Kan de staatssecretaris voorts duidelijk maken welke reikwijdte loonsuppletie
en aanvulling van andere loongerelateerde rechten hebben? Kunnen die zo nodig
doorlopen bij het aanvaarden van een lager betaalde baan?Ik kom terug bij Willy Wortel. Experimenteren doe je met een doel en op
basis van een plan, heb ik in het begin van mijn betoog gezegd. Wie is geroepen
tot het kabinet-Kok II, heeft de schone uitdaging om doel en plan op een heldere
wijze te voorzien van visie, opzet, ontwikkeling, betrokkenheid, verantwoordelijkheid
en het omschrijven van de beoogde resultaten. Vindt de staatssecretaris dat
te ingewikkeld, dan geldt voor dit experiment dat hij wat de CDA-fractie betreft
het wiel niet helemaal opnieuw hoeft uit te vinden. Ik heb daartoe al een
voorbeeld gegeven en een suggestie gedaan.De algemene beraadslaging wordt geschorst.De voorzitter:De staatssecretaris zal morgen antwoorden.De vergadering wordt van 19.57 uur tot 20.14 uur geschorst.Voorzitter: Weisglas 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19981999-4406-4414.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl