Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet inburgering (inburgeringsvoorzieningen voor alle inburgeringsplichtigen gericht op het inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als tweede taal) (31318)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2008-2009, pag. 750-759

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

07-01-2009

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

nr. 15, pagina 750-759

16-12-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 31318Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van een nieuwe Mediawet (Mediawet 20..) (31356)Pagina 782-802
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Belastingplan 2009) (31704); - Wijziging van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Overige fiscale maatregelen 2009) (31705); - Wijziging van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Fiscale Onderhoudswet 2009) (31717); - het rapport Breder, lager, eenvoudiger? Een evaluatie van de belastingherziening 2001 (30375, nr. 2)Pagina 759-781
Lijst van besluiten (dinsdag 16 december 2008)Pagina 810-810
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet inburgering (inburgeringsvoorzieningen voor alle inburgeringsplichtigen gericht op het inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als tweede taal) (31318)Pagina 802-810
Stemmingen in verband met: - het wetvoorstel Wijziging van de Monumentenwet 1988 in verband met onder meer beperking van de ministeriële adviesplicht bij aanvragen om een monumentenvergunning (31345); - de motie-Asscher c.s. over de verhoging van de subsidies aan de stadsherstellichamen met de vennootschapsbelastingheffing over die lichamen (31345, letter H)Pagina 735-735
Stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van het wetvoorstel Wijziging van enige belastingwetten (Belastingheffing excessieve beloningsbestanddelen) (31459), te weten de motie-Reuten c.s. inzake een notitie over vervolgstappen tijdens deze kabinetsperiode (31459, letter F)Pagina 734-735
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 16 december 2008)Pagina 811-812
Behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van een nieuwe Mediawet (Mediawet 20..) (31356)Pagina 736-749
Stemmingen in verband met het wetvoorstel Wijziging van de Wet luchtvaart inzake vernieuwing van de regelgeving voor burgerluchthavens en militaire luchthavens en de decentralisatie van bevoegdheden voor burgerluchthavens naar het provinciaal bestuur (Regelgeving burgerluchthavens en militaire luchthavens) (30452)Pagina 735-736
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Goedkeuring en uitvoering van het op 25 mei 2000 te New York tot stand gekomen Facultatief Protocol bij het Verdrag inzake de rechten van het kind inzake de betrokkenheid van kinderen bij gewapende conflicten (29976, R1780); - wetsvoorstel Wijziging van de Politiewet 1993 in verband met het vervallen van de facilitaire diensten van het Korps landelijke politiediensten (31564); - en nog drie andere wetsvoorstellen (31450, 31449 en 31561)Pagina 750-750
Presentie en opening (dinsdag 16 december 2008)Pagina 707-707
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling van een tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten (Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten) (31706)Pagina 707-734
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet inburgering (inburgeringsvoorzieningen voor alle inburgeringsplichtigen gericht op het inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als tweede taal) (31318)Pagina 750-759

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 59 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Wet inburgering (inburgeringsvoorzieningen voor alle inburgeringsplichtigen
gericht op het inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als tweede
taal) (31318).De voorzitter:Ik heet de minister voor Wijnen, Wijken en Integratie welkom in dit huis
en feliciteer hem van harte met zijn benoeming. Het is de eerste keer dat
hij optreedt in de Eerste Kamer. Ik wens hem veel succes en wijsheid toe.De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Huijbregts-Schiedon (VVD):Voorzitter. Over het voorliggend voorstel tot wijziging van de Wet inburgering
kan de VVD-fractie kort zijn. Zij heeft ook al niet deelgenomen aan de schriftelijke
voorbereiding. Het gaat hierbij immers om de formalisering van een noodzakelijke
reparatie en verbetering van de Wet inburgering, waardoor het bereik van de
wet wordt vergroot en de gemeenten meer maatwerk in het aanbod kunnen bieden.
Het gegeven dat deze wijziging al ruim een jaar praktijk is en dat besluitvorming
in deze Kamer er slechts toe doet om die wijzigingen ook rechtskracht te geven,
maakt een uitgebreide beschouwing over het voorstel zelf op zijn minst overbodig,
zo hebben wij ook geconstateerd in de commissie. De VVD-fractie koestert niet
de illusie dat alle uitvoeringsproblemen met deze wijziging zijn opgelost.
Wat dat betreft, kijken wij uit naar de tweede tranche. Op dat moment zal
niet alleen de minister nog beter zijn ingewerkt, maar zullen ook de effecten
van deze eerste tranche duidelijk zijn, zodat een inhoudelijk debat over de
gehele breedte alsdan mogelijk is. Een goed functionerend inburgeringsstelsel
is immers van groot belang voor de integratie van immigranten en daarmee voor
de toekomst van onze samenleving.Voorzitter. De VVD-fractie stemt in met dit voorstel.De heer Thissen (GroenLinks):Voorzitter. Beneden in de aankomsthal bij de ingang staat een kerstboom.
Op meerdere plaatsen in dit land is dat zo in deze periode. Typisch behorend
bij de Nederlandse cultuur, nietwaar? Ja, de kerstboom is dat geworden. In
de 19de eeuw werd hij geïntroduceerd in ons land door Duitse migranten.
Aanvankelijk werd hij door de brede publieke opinie afgekeurd als paaps of
heidens, maar hij is nu een vast, niet weg te denken onderdeel van onze cultuur
geworden. Integratie vindt immers plaats door de wisselwerking tussen de toe-eigening
van gebruiken van migranten en ontkenning van verschil. En dat is goed, want
naarmate nieuwkomers zich onzekerder, onveiliger en meer bedreigd voelen in
hun nieuwe omgeving, zullen zij zich sterker van die omgeving afkeren.In beeldvorming wordt altijd de nadruk gelegd op de migranten waarvan
men verwacht dat zij problemen veroorzaken. Positieve beeldvorming is zeldzaam.
Het effect van de aandacht enkel voor de negatieve aspecten van migranten
is dat alle migranten en hun nakomelingen voortdurend als problematisch worden
aangemerkt. Dat versterkt tegenstellingen binnen de samenleving, wat weer
niet bevorderlijk is voor de integratie. Het veroorzaakt dat migranten en
hun nakomelingen systematisch apart worden gezet en verschillen tussen hen
en de rest van de samenleving worden benadrukt. Deze en nog veel meer prachtige,
tot nadenken stemmende inzichten en noties staan in dit voortreffelijke boek
met de titel "Komen en gaan", van Herman Obdeijn en Marlou Schrover. Een aanrader
om in de komende periode onder die Duitse kerstboom te lezen.Met de Wet inburgering wordt ook een wijziging doorgevoerd in het toelatingsbeleid,
vanwege de slaagplicht die als een voorwaarde gaat gelden voor een vergunning
voor onbepaalde tijd of voor een zelfstandige verblijfsvergunning. Met deze
wijziging zet de regering na de Wet inburgering buitenland een tweede stap
in de verknoping van de mate van integratie met het verblijfsrecht in Nederland.
Het betekent een breuk met het verleden, waar men ervan uitging dat men, naarmate
men langer in Nederland verbleef, sterkere rechten opbouwde. Hoe sterker je
rechten, hoe gemakkelijker je kunt integreren. Dat was lange tijd de gedachte.
In de loop van de jaren is de gedachtegang omgekeerd. Eerst moeten migranten
laten zien dat zij geïntegreerd zijn, en dan pas hebben zij recht op
een sterke rechtspositie en mogen zij participeren in onze samenleving. Zij
moeten zich eerst bewijzen, en krijgen dan de beloning in de vorm van een
sterker verblijfsrecht.Deze gedachtegang legt de verantwoordelijkheid voor integratie eenzijdig
bij de migrant en miskent de praktijk dat migranten veel gemakkelijker integreren
als zij rechten bezitten waarmee zij volop kunnen meedraaien in de samenleving.
Integratie lukt alleen met een zeker onbetwist verblijfsrecht.
Wij verwachten dat mensen keuzes maken en investeren in een verre toekomst,
maar scheppen onzekerheden die de keuzes weer bemoeilijken. Net als in de
jaren zestig wordt de tijdelijkheid van het verblijf van overheidswege benadrukt.
Ik zou graag van onze nieuwe minister – overigens nog van harte gefeliciteerd,
ook namens de fractie van GroenLinks, met uw benoeming, minister. Wij hopen
op eenzelfde positieve manier met u in debat te gaan als wij met uw voorganger
in debat zijn geweest – een appreciatie horen over deze gekantelde visie
op integratie.Voorzitter. De slaagplicht zal veel gevolgen hebben voor migranten, en
ik heb de indruk dat veel van hen nog niet weten wat hen boven het hoofd hangt.
De regeling betekent dat een groot gedeelte van de vreemdelingen geen permanente
verblijfsvergunning kan krijgen. Op termijn gaat het om grofweg een derde
van de 700.000 mensen met een verblijfsvergunning in Nederland. De meeste
vreemdelingen met een lage opleiding zullen het nieuwe inburgeringsexamen
niet halen. Het is voor de integratie heel goed dat iemand Nederlands leert,
maar het werkt averechts om eisen te stellen waarvan je van tevoren weet dat
weinigen ze zullen halen. Overigens staat ook in dit boek dat laagopgeleiden
altijd het liefst niet gezien werden, behalve wanneer zij vies en vuil werk
zouden kunnen doen dat wij als Nederlanders zouden laten liggen. Ook om dat
inzicht is dit boek een goed boek. Het examen is minstens zo zwaar als de
naturalisatietoets die in 2003 is ingevoerd en die tot een sterke vermindering
van het aantal naturalisaties heeft geleid. Vooral lager opgeleide immigranten
werden door die toets afgeschrikt of verhinderd om Nederlander te worden.Deze nieuwe verblijfsrechtelijke sanctie heeft een groot aantal averechtse
gevolgen, die de integratie van de betrokkenen zullen bemoeilijken in plaats
van versterken. Ik noem u graag een aantal neveneffecten van deze nieuwe sanctie.
Het verblijfsrechtelijk effect is dat grote groepen vreemdelingen tot hun
65ste, wanneer zij worden vrijgesteld van het inburgeringsvereiste, een tijdelijke
verblijfsvergunning houden. Zij moeten dus periodiek om verlenging vragen,
met alle angsten en onzekerheden van dien. Die onzekerheid belemmert hun integratie.
Ook zullen elke keer leges moeten worden betaald. De tijdelijke verblijfspositie
is bovendien zwakker, omdat de intrekkingsgronden talrijker zijn. Voor vluchtelingen
kan dat een gewijzigde situatie in het herkomstland zijn, ook al wonen zij
hier al 15 jaar. Verandering van werk of van gezinssituatie kan al tot problemen
leiden. Zij zullen afhankelijk blijven van hun partner, wat de integratie
en zelfstandigheid niet bevordert. Zeker voor vrouwen kan dit kwalijke gevolgen
hebben en het kan hun participatie belemmeren. Ook werkgevers zijn huiverig
voor iemand met een tijdelijke verblijfsvergunning en investeren er zeker
niet in. In het dagelijkse leven is een tijdelijke verblijfsvergunning eveneens
een belemmering. Je kunt geen hypotheek of zakelijk krediet krijgen. Zelfs
het openen van een bankrekening of het afsluiten van een verzekering levert
problemen op. Je kunt niet elders in de EU gaan wonen, werken of studeren.
Er staat dus heel veel op het spel. Duidelijk is dat de vergunning voor onbepaalde
tijd of de zelfstandige vergunning de integratie bevordert. Toch verstrekken
wij die alleen nog aan mensen die inmiddels al geïntegreerd zijn, ondanks
hun zwakkere positie. Nu kan de minister zeggen: als zij dat examen doen, is er niets aan de
hand. Uiteraard, als dat examen door iedereen te halen is, dan heeft hij gelijk.
Het niveau van de toets – A2 – is echter zodanig hoog dat slechts
een klein deel van de immigranten zal slagen voor het examen. De huidige,
veel lagere toets werd in de afgelopen jaren door minder dan de helft van
de deelnemers aan de cursussen gehaald. Ook in vergelijking met andere EU-landen
is het niveau van de toets zeer hoog. Letland gebruikt een lager niveau om
Russisch sprekende inwoners de nationaliteit van dat land te onthouden. De
slaagplicht komt, zeker bij mensen met een lage opleiding, in strijd met het
gemeenschapsrechtelijke proportionaliteitsbeginsel – een fantastisch
scrabblewoord – dat Nederland bij elke aanvraag voor een verblijfsvergunning
voor onbepaalde tijd regulier op grond van richtlijn 2003/109/EG in acht moet
nemen. Bovendien laat de imperatieve bepaling in de Vreemdelingenwet geen
enkele ruimte voor een belangenafweging, wat het EG-recht wel vereist. De
strikte hardheidsclausule voldoet daar niet aan. Ook de IND waarschuwde bij
brief van 15 november 2005 in een reactie op het conceptbesluit inburgering
voor het loslaten van het uitgangspunt – ik citeer – "dat na een
vaste periode zekerheid dient te worden gegeven". Als gevolg van de Wet inburgering
zal die vastigheid voor veel immigranten voortaan tot hun 65ste uitblijven.De GroenLinksfractie is een warm voorstander van een integratieplicht,
waarin nieuwkomers met goede en op maat gesneden inburgerinsgprogramma's hier
hun weg vinden en gaan meedraaien. Een deelnameplicht aan deze cursussen is
bijzonder wenselijk, maar dan hebben wij het over een inspanningsverplichting
waar iedereen aan kan voldoen. Nu is er voor een hoog prestatieniveau gekozen,
waarvan op voorhand duidelijk is dat ook goedwillende migranten dat niet zullen
gaan halen. Zo creëer je eerder uitsluiting dan integratie.Ik verzoek de minister dringend om het beleid zodanig vorm te geven dat
het echt de integratie zal bevorderen en dat het voor iedereen doenlijk is
om een sterke verblijfsvergunning te verkrijgen. Er zijn alternatieven die
niet de laagopgeleiden of de ouderen uitsluiten. De verplichting tot slagen
kan worden omgezet in een verplichting tot deelname aan de cursus. Als de
minister daar niet aan wil tornen, zou hij na tien jaar rechtmatig verblijf
de slaagplicht kunnen vervangen door de plicht tot deelname aan een inburgeringscursus.
Eventueel zou hij na vijf jaar rechtmatig verblijf, als men het examen niet
haalt, een verblijfsvergunning kunnen verlenen die voor tien jaar geldig is.
De slaagplicht voor migranten ouder dan 55 jaar zou kunnen worden omgezet
in een verplichte deelname aan een cursus.Ik dring er in elk geval op aan om het niveau te heroverwegen. Waarom
moet het gelijk staan aan dat voor naturalisatie? Zelfs veel Nederlanders
zouden het niveau niet kunnen halen. Het gaat de minister toch om het kunnen
meedraaien in onze samenleving en om het meedoen? Dat kunnen laagopgeleiden
tot net zo goed, ook al weten zij geen prachtige portfolio's te fabriceren
als onderdeel van het examen? Misschien zijn die laagopgeleiden ook juist
heel erg goed inzetbaar op de knelpunten op de arbeidsmarkt en de onvervulbare
vacatures.Ik verzoek de minister om het effect van de slaagplicht en de alternatieven
ervoor zorgvuldig te overdenken bij zijn oriëntatie op het terrein van
integratie. Wij staan op het punt een breuk te creëren
met het verleden, maar wij hebben het nog niet gedaan. De bakens kunnen nog
verzet worden. Ik hoop dat de minister bereid is daar serieus naar te kijken
en de Kamer hierover te informeren.Hoewel wij blij waren met het uitstel van de invoering van de slaagplicht,
zijn wij van mening dat 1 januari 2010 nog te vroeg is om te verwachten
dat iedereen zich er voldoende op heeft kunnen voorbereiden. Er staat drie
jaar voor de voorbereiding. Pas begin dit jaar werd het niveau van het examen
duidelijk. De minister heeft inmiddels al een indruk van de chaos op de inburgeringsmarkt.
Pas een jaar geleden hebben gemeenten de mogelijkheid gekregen om elke inburgeringsplichtige
een aanbod te doen. Ook is er vaak nog alleen overdag aanbod, terwijl mensen
dan aan het werk zijn. Wat is nu het belangrijkste?Er is dus veel voor te zeggen om de slaagplicht pas in te voeren als de
gemeenten, de markt en de migranten zich er ordentelijk op hebben kunnen voorbereiden.
Wanneer denkt de minister dat er overal een flexibel cursusaanbod is, ook
in weekenden en op de avonden, en er voldoende kinderopvang beschikbaar is?
Wanneer denkt hij dat gemeenten aan elke inburgeringsplichtige een aanbod
hebben gedaan? Is het niet redelijker om vanaf dat moment pas te gaan tellen
en 3,5 jaar nadat aan deze randvoorwaarden is voldaan de sanctie te laten
ingaan. Wij zijn dan echt enkele jaren verder dan 2010. Ik hoor graag een
reactie van de minister op deze redenering. Welke inspanning ziet hij als
zijn verantwoordelijkheid om de voorbereiding op het examen overal optimaal
te maken?Een integratieplicht is goed. Als die echter een slaagplicht wordt, moet
het niveau van de voorbereiding zodanig zijn dat het niet een onneembare drempel
wordt naar een zekerdere verblijfsstatus. Ik wijs de minister nogmaals op
het boek Komen en gaan. Daarin laten wij zien dat wanneer een samenleving
een uitnodigend gebaar heeft gemaakt en nieuwsgierig is naar de vreemdeling
en de nieuwkomer, de integratie vele malen soepeler verloopt, al 500 jaar
lang.Mevrouw Meurs (PvdA):Voorzitter. Vandaag spreken wij over de wijziging van de Wet inburgering.
Het verheugt mijn fractie dat wij over dit belangrijke onderwerp met de kersverse
minister van WWI mogen spreken. Wij feliciteren hem met zijn benoeming Bij
zijn aantreden stelde de minister dat hij, ik citeer: "de laatste minister
van integratie wil zijn." Dat is een mooi streven, maar om dat voor elkaar
te krijgen moet en wel heel veel gebeuren om de inburgering toegankelijker,
beter en effectiever te maken. Ik verwacht dan ook dat dit wijzigingsvoorstel
van de Wet inburgering er een uit een reeks van vele zal zijn. Er zijn heel
veel problemen met de uitvoerbaarheid van de wet en met dit voorstel komt
een belangrijke vereenvoudiging in zicht. Dat is een goede zaak. Mijn fractie
juicht de vereenvoudiging toe.Wij hebben afgesproken dat wij op een later moment komen te spreken over
het totale plan inburgering. Het is nodig om over dat totale plan te spreken,
veel meer dan alleen maar over de reparatiewetgeving van nu. Naar het oordeel
van mijn fractie leidt de huidige Wet inburgering namelijk ondanks deze reparatie
nog steeds eerder tot uitsluiting dan tot insluiting van migranten. Ik ga vanmiddag een paar punten noemen die vooral met deze wetgeving te
maken hebben en stip een aantal kwesties aan waarvan ik niet verwacht dat
de minister die direct beantwoordt. Ik geef ze al mee voor het gesprek dat
wij in het voorjaar met elkaar zullen voeren. In dit reparatievoorstel wordt
gemeenten de mogelijkheid geboden om alle inburgeringsplichtigen een inburgeringsvoorziening
aan te bieden. Ook biedt de wet de mogelijkheid om de inburgeringsvoorziening
te richten op het staatsexamen Nederlands als tweede taal. Dat is op zich
een goede zaak. Deze nieuwe en terechte mogelijkheden verhullen echter ook
een aantal daadwerkelijke problemen. In dit debat wil ik vier punten naar
voren brengen.Het eerste betreft de aantallen en de afspraken. Het ministerie heeft
bij de voorbereiding van dit wijzigingsvoorstel de Kamer inzicht geboden in
de ontluisterende uitvoering van de Wet inburgering in 2007 en 2008. Ik ga
niet alles noemen, slechts één illustratie. In 2007 zijn 9500
mensen met de inburgeringscursus begonnen. De ambitie was 45.000. Er zijn
nog niet eens 600 mensen geslaagd voor het examen. In antwoord op vragen van
mijn fractie geeft de minister ook een prognose voor 2008. Daarin wordt uitgegaan
van de gegevens tot juni 2008 van 30.000 aangeboden inburgeringsprogramma's.
Dit aantal is ook weer ver onder de ambitie die in 2007 is genoemd, terwijl
in de begroting voor 2009 wordt uitgegaan van 54.000 aangeboden inburgeringsexamens.
Graag hoort mijn fractie welke extra inspanningen de minister gaat leveren
om betere resultaten te realiseren. De uitvoering is in handen van de gemeenten.
Welke middelen gaat de minister inzetten om de gemeentelijke uitvoering ook
in dit opzicht te verbeteren?Mijn tweede punt betreft de geringe differentiatie naar doelgroepen. Uit
gesprekken met degenen die actief betrokken zijn bij de uitvoering van de
Wet inburgering en ook na enig speurwerk in de beleidsstukken van het ministerie,
wordt mij duidelijk dat geen enkel inzicht bestaat in de samenstelling van
de doelgroepen die voor inburgering in aanmerking komen. Om hoeveel mannen
en vrouwen gaat het, wat is het initiële opleidingsniveau, wat is hun
praktische kennis van de Nederlandse taal en wat is hun achtergrond? Het is
toch niet onredelijk om ervan uit te gaan dat een jonge vrouw van 22 jaar
met een middelbare schoolopleiding genoten in Irak een heel andere vorm van
inburgering behoeft dan een bijna analfabete man van 48 jaar die hier al enige
tijd woont en werkt?Ondanks deze grote verschillen wordt aan alle inburgeraars een qua moeilijkheid
ongeveer gelijk examen aangeboden. De differentiatiemogelijkheden zijn beperkt
en zijn vooral gericht op het leren in verschillende contexten. Dat laatste
is natuurlijk winst: leren wat speelt rond opvoeding, gezondheid en onderwijs
en wat speelt rond werk. Maar het is niet genoeg. Degenen die slecht toegerust
zijn aan het begin van de cursus, bijvoorbeeld omdat zij nauwelijks een schoolachtergrond
hebben, zullen het examen nooit halen. Toch wordt steeds om dit punt heen
gedraaid. De heer Thissen zei dat ook al. Dat bevreemdt mijn fractie. Natuurlijk
zij wij van oordeel dat iedereen die in Nederland woont en wil blijven, de
Nederlandse taal moet leren en kennis moet nemen van de Nederlandse samenleving.
Mijn fractie is ook voor het afleggen en vooral het halen van een examen.
Zo'n examen kan een inhoudelijke en symbolische waarde hebben en dat is een
goede zaak. De eisen moeten echter wel realistisch en haalbaar
zijn. Anders gezegd: er moet een kans bestaan dat het examen wordt gehaald.Kan de minister aangeven of hij meer werk wil maken van een meer doelgroepgerichte
benadering? Is hij het met mijn fractie eens dat een nadere uitwerking van
het inburgeringsbeleid gebaat zou zijn bij een meer gedifferentieerde benadering
zodat mensen met weinig bagage ook de mogelijkheid hebben om een op hun niveau
toegesneden examen te halen? Dat doen wij in het gewone onderwijs toch ook?
Met het huidige voorstel om alle inburgeringsplichtigen een aanbod te doen,
klemt deze vraag des temeer.In dit verband wil ik nog de kwestie aansnijden van de eigen bijdrage.
Inburgeraars moeten eerst € 300 betalen en krijgen deze pas terug
als zij het examen hebben gehaald. Een goede prikkel zou dat moeten zijn.
De praktijk pakt anders uit. Veel migranten hebben weinig goede ervaringen
in hun land van herkomst met overheidsinstanties en zijn niet makkelijk geneigd
zo'n groot bedrag neer te tellen. Belangrijker nog is dat zij geen enkel zicht
hebben op de teruggave ervan. Het halen van het examen is het criterium. Maar
wat als de kwaliteit van de cursus slecht is en niet toegesneden op het eigen
niveau? Dan kunnen zij dus fluiten naar hun geld. Het is niet verwonderlijk
dat veel migranten zo'n deal niet sluiten. Dat zou u toch ook niet doen, minister?Ik kom nu toe aan de derde kwestie, namelijk participatie. Het is de bedoeling
dat inburgering niet een doel in zichzelf is, maar een middel tot participatie.
Ook op dit terrein is de praktijk anders. Aan die participatiedoelstelling
wordt nog namelijk maar bitter weinig gedaan. Voor 2008 was het streven om
20% van de inburgeringsvoorzieningen duale trajecten te laten zijn.
Dat wil zeggen dat inburgering is gekoppeld aan werk, re-integratie, ondernemerschap,
een beroepsopleiding, opvoedingsondersteuning of vrijwilligerswerk. Dit percentage
van 20 wordt in 2008 niet gehaald. In 2009 wordt uitgegaan van 40%
duale trajecten. De Wet participatiebudget zal dit moeten faciliteren en verder
zullen er in deze richting afspraken moeten worden gemaakt met de gemeenten.Dit zijn allemaal nobele doelen, maar de vraag is of met deze middelen
meer participatie zal worden gerealiseerd. Zolang geen enkel inzicht is in
de achtergronden en mogelijkheden van de doelgroepen – zie mijn vorige
punt – is de kans groot dat de participatiedoelstelling niet wordt gerealiseerd
of alleen wordt gerealiseerd voor de meest kansrijke inburgeraars. Is de minister
het ons eens dat deze participatiedoelstelling een loze belofte wordt als
niet, veel meer dan nu gebeurt, wordt ingezet op een gedifferentieerde benadering
die verschillende vormen van participatie mogelijk maakt? Wanneer gaat de
verkenning van de mogelijkheden om werk en inburgering te combineren, zoals
vermeld op pagina 9 van de memorie van antwoord, ook daadwerkelijk van start?Naar het oordeel van mijn fractie biedt de voorgestelde wijziging te weinig
ruimte om meer werk te maken van de participatiedoelstelling. Dat moet beter
en graag horen wij de visie van de minister op dit punt. Dat hoeft niet direct
vandaag, maar dan wel graag op korte termijn.Dit brengt mij een vierde en laatste punt waar wij ons grote zorgen over
maken en waarover wij graag vandaag iets meer zicht willen hebben op het perspectief
van de minister, namelijk de verblijfsrechtelijke gevolgen. Als gevolg van
de Wet inburgering kunnen vreemdelingen van buiten de Europese Unie na vijf
jaar legaal verblijf alleen nog een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd
krijgen als zijn zijn geslaagd voor het inburgerings­examen. Zoals reeds
aangegeven, is het examen zwaar. Feitelijk zou je het kunnen vergelijken met
de naturalisatietoets die in 2003 is ingevoerd en toen heeft geleid tot een
sterke vermindering van het aantal naturalisaties. De verwachting is, als
de inburgering blijft zoals zij nu is, dat dit ook voor de inburgering zal
gelden: een sterke vermindering van het aantal naturalisaties, terwijl wij
juist het omgekeerde nastreven.Deze verblijfsrechtelijke sanctie heeft een groot aantal averechtse gevolgen.
De antwoorden van de minister op mijn schriftelijke vragen vind ik daarom
onbevredigend. Daar wordt namelijk het volgende gesteld: "wie verwijtbaar
het inburgeringsexamen niet haalt ontneemt zich het perspectief op versterking
van zijn verblijfspositie in Nederland". De vraag is wanneer er nu eigenlijk
sprake is van verwijtbaar gedrag. Als de uitvoering er zo beroerd voor staat?
Als er zo weinig onderscheid wordt gemaakt naar doelgroepen? Als er zo weinig
mogelijkheden zijn om de cursus in de avonduren te volgen? Als er zo weinig
flexibiliteit in het aanbod is? Wie kan dan eigenlijk wat worden verweten?
Kan een migrant eigenlijk wel worden verweten dat hij of zij nauwelijks een
opleiding heeft genoten in het land van herkomst en daarom moeite heeft met
een exameneis die geen enkele rekening houdt met zijn of haar startpositie?
En wat te denken van de grote verschillen tussen de inburgeringscursussen?
Mijn fractie ziet niet in waarom een gebrekkig inburgeringsaanbod wordt afgewenteld
op degene die er eigenlijk van zou moeten profiteren.Nu wil ik met deze vragen niet beweren dat er nooit sprake is van onwil
en verwijtbaar gedrag van de kant van de migrant, maar om iedereen over één
kam te scheren, gaat mijn fractie veel te ver. De gevolgen voor de gewenste
integratie zijn funest. Integratie is echt alleen mogelijk bij een onbetwist
verblijfsrecht. Met deze regeling zijn vele migranten – omdat zij het
examen niet kunnen halen – aangewezen op een tijdelijke verblijfsvergunning.
Collega Thissen heeft hier al een aantal gevolgen genoemd van deze regeling,
die ik niet zal herhalen.Wat wel duidelijk is, is dat deze negatieve gevolgen vooral de sociaal
zwakkere migranten met een lage opleiding en een laag inkomen treffen. Als
gevolg van deze wet zullen zij tot aan hun 65ste geen zekerheid hebben over
hun positie in Nederland en dat is zeer onwenselijk. Graag horen wij van de
minister een reactie op deze negatieve effecten, die naar ons oordeel niet
mals zijn. En als de minister de zorgen van mijn fractie deelt, welke oplossingen
heeft hij dan voorhanden?Deze wijziging is een stap in de goede richting, maar er is meer nodig.
Dat meer moeten wij vooral zoeken in een betere uitvoering, maar ook in het
beter vormgeven van de participatiedoelstelling, in het opnieuw doordenken
van de exameneis, het examenniveau en de verblijfsrechtelijke gevolgen ervan
voor de betrokkenen, vooral voor degenen die al een heel zwakke positie hebben.
Wij wachten de antwoorden met belangstelling af.De heer Kuiper (ChristenUnie):Mevrouw de voorzitter. Ook onze fractie feliciteert de minister met zijn
benoeming. Wij zien uit naar de verdere gedachtewisseling, die wij hopen te
hebben in de komende periode.Deze bijdrage is mede namens de SGP. Onze fracties leveren nu een korte
bijdrage, in de verwachting dat wij op een later tijdstip uitvoeriger zullen
debatteren over de inburgering in relatie tot het bredere integratiebeleid.
Deze bijdrage is ook kort omdat wij niet hebben meegedaan aan de schriftelijke
voorbereiding.Onze fracties steunen het beleid om oud- en nieuwkomers in de Nederlandse
samenleving te laten inburgeren door middel van een inburgeringstraject. Het
is voor geen enkele samenleving goed wanneer mensen zich belemmerd voelen
om deel te nemen aan het maatschappelijk verkeer. Raken mensen niet thuis
in onze samenleving, dan kunnen ze deze relatieve achterstand ook weer doorgeven
aan hun kinderen. Het is van belang dat iedereen die hier verblijft en die
zijn of haar leven vormgeeft in deze samenleving ook zo snel mogelijk het
aanbod en de mogelijkheid krijgt om de taal en de maatschappelijke context
te leren kennen. De primaire doelstelling van inburgering is wat ons betreft
dus: mee kunnen doen in de samenleving. Deze formulering in termen van participatie
kennen wij uit een andere lokale beleidscontext, namelijk die van de Wet maatschappelijke
ondersteuning, die ook een dergelijke doelstelling heeft.Prestatieveld 1 van de Wmo legt gemeenten de taak op, sociale samenhang
te bevorderen. Vooral als het gaat om wat "het duale inburgeringstraject"
heet, zou afstemming binnen het kader van de Wmo wel eens heel belangrijk
kunnen zijn, bijvoorbeeld bij de combinatie van inburgering en vrijwilligerswerk.
Op den duur is dit ook de bedoeling, zo begrijpen wij, maar toch hoor ik op
dat punt graag een reactie van de minister. Het zou mooi zijn als die vandaag
komt, maar anders komt het later nog wel.In dit verband maak ik nog een andere opmerking. Wij zullen in deze kabinetsperiode
ook nog gaan spreken over een handvest voor burgerplichten. Welke rol ziet
de minister voor dit handvest weggelegd in het kader van de inburgering?Wij spreken over een wijziging van de vigerende Wet inburgering. De inburgeringswet
die op 1 januari 2007 van kracht is geworden, was te ingewikkeld. De
wet probeerde te veel te sturen op groepen en soorten inburgeraars en het
aanbod dat zij zouden moeten krijgen. Wij steunen de vandaag voorliggende
wetswijziging, die gemeenten meer vrijheid geeft om potentiële inburgeraars
een aanbod te doen dat past bij hun niveau en hun omstandigheden. Wij geven
gemeenten nu meer beleidsvrijheid en dat is goed. De verwachting is dat inburgeringstrajecten
nu beter gaan lopen en er meer inburgeraars gebruik gaan maken van de voorzieningen.
Dat is ook wel de lakmoesproef van deze wetswijziging. Graag blijven wij hierover
geïnformeerd door de minister, net als de collega's die daarnaar hebben
gevraagd. Wij hebben recentelijk al cijfers gezien in het schriftelijk verslag,
die laten zien dat het volume toeneemt, maar dat zijn cijfers die nog horen
bij het regime van de wet-Verdonk. Wat is de verwachting van de minister voor
de nieuwe wet? Komen wij aan de 47.000 per jaar? De inburgeringstrajecten kennen eisen waar de ene inburgeraar sneller
aan kan voldoen dan andere, dat ligt in de aard der zaak. Het is goed dat
hiermee wordt gerekend. Het is ook zo dat de ene inburgeraar daarmee een goedkoper
traject doorloopt – hij kan immers sneller klaar zijn – dan een
ander. Wat betekent dit voor de financiering en voor de hoogte van de participatiebudgetten
die beschikbaar worden gesteld?Uiteraard moeten gemeenten nu meer maatwerk leveren en in staat zijn te
differentiëren. Hoe verhoudt deze ambitie zich met de feitelijke mogelijkheden
om inburgeringsplichtigen een goed traject te laten doorlopen? Daar liep het
immers fout in de afgelopen jaren. Hoe is het nu gesteld met de capaciteit
van bijvoorbeeld de roc's? Hoe gaat deze capaciteit zich ontwikkelen? Zijn
er voldoende bekwame docenten beschikbaar? Wat denkt de minister te gaan doen
als zich hier lacunes in gaan vertonen?Een punt van aandacht is de eigen bijdrage die inburgeraars moeten betalen.
Ik heb begrepen, nadat ik gebeld heb met een gemeente, dat er een eigen bijdrage
wordt gevraagd van € 270. Dit onderstreept de eigen verantwoordelijkheid
van de inburgeraar om in te burgeren en om daar ook zelf iets voor te doen.
Ik denk dat het goed is dat wij vragen van inburgeraars, een eigen bijdrage
te leveren. Ik vraag echter aandacht voor de situatie wanneer inburgeraars
hier binnenkomen als partners van elkaar. Zij moeten dan € 540 opbrengen.
Dat is een heel stevig bedrag voor dat huishouden. Zijn hier modaliteiten
in aan te brengen, bijvoorbeeld door een korting te geven aan een van de echtgenoten
op het moment dat zij de inburgeringscursus samen doorlopen? Wij willen dat
vrouwen inburgeren, maar wanneer twee personen moeten inburgeren, moet worden
voorkomen dat één persoon dit gaat doen vanwege de draaglijkheid
voor dat ene huishouden.Wij zullen nog spreken over het Deltaplan Inburgering, waaronder de participatietrajecten.
Collega Meurs sprak hier ook al over. Wij steunen deze trajecten en wij zijn
benieuwd naar de visie van de minister hierop. Wij vertrouwen erop dat wij
deze visie op enig moment zullen krijgen. Ik zie uit naar de reactie van de
minister.Mevrouw Meulenbelt (SP):Voorzitter. Mijn fractie heet de minister ook hartelijk welkom. Wij hopen
op een interessante, vruchtbare en heftige samenwerking.Over een aantal zaken zullen wij het in deze Kamer waarschijnlijk wel
in meerderheid eens zijn. Ten eerste dat wij de participatie in onze samenleving
van de mensen die van elders komen, krachtig willen bevorderen. Of wij het
participatie, integratie of inburgering noemen, het maakt geen verschil in
welke termen wij daarover spreken. Het leren van de Nederlandse taal is daarvoor
een belangrijk vereiste. Ten tweede dat het met de inburgering de afgelopen
jaren niet bepaald goed is gegaan. Ik bedoel nu de inburgering in de enge
zin van het woord, want met wat wij meestal integratie noemen, blijkt het
voor een groot deel van de migranten veel beter te gaan dan vele doemdenkers
hebben voorspeld. Ten derde dat deze wet in elk geval een aantal zaken zal
verbeteren. Wij weten ook dat de gemeenten vooruitlopend op de aanvaarding
van deze wet al aan het werk zijn gegaan om meer inburgeringsplichtigen dan
voorheen een voorziening aan te bieden.De wet die wij waarschijnlijk vandaag zullen aannemen, repareert een aantal
zaken dat een voortvarende aanpak heeft verhinderd. Zo wordt wat meer rekening
gehouden met de grote niveauverschillen tussen inburgeringsplichtigen, opdat
een aantal mensen direct door kan stomen naar het staatsexamen. Gemeenten
kunnen hun beleid zo beter toesnijden op de lokale situatie.Wanneer het alleen maar zou gaan over deze wet in engere zin, had het
wat mijn fractie betreft ook een hamerstuk mogen zijn. Het belangrijke punt
is dat deze wet weliswaar een aantal hobbels uit de weg neemt, maar dat dit
volgens ons nog niet betekent dat wij er in de nabije toekomst op kunnen rekenen
dat de achterstand wordt ingehaald en dat de problemen van de aanbieders zijn
opgelost. Wij zijn er tevens helemaal nog niet zo zeker van dat de inhoud
van de inburgering werkelijk de meest adequate bijdrage is om mensen op weg
te helpen. Dat wil zeggen dat het mogelijk wordt gemaakt dat zij aan het werk
kunnen gaan of aan studie of opleiding beginnen, dat ouders hun kinderen bij
kunnen staan in hun schoolloopbaan, dat iedereen de weg weet te vinden in
deze complexe, moderne samenleving, dat iedereen aan burgerplichten kan voldoen
en gebruik kan maken van de voorzieningen die de burgers worden geboden. De
inburgeringseis is bovendien een voorwaarde om volledig burgerschap te verwerven.
Daar heeft mevrouw Meurs ook indringend over gesproken. De inburgeringseis
is niet niks, want hij houdt meer in dan het leren van een taal.Het gaat dus om veel, niet alleen voor de mensen die inburgeren, maar
ook voor de ontvangende samenleving. Wij stonden dus ook al in de startblokken
om met de minister die de integratie in haar portefeuille had, deze wet als
aanleiding te nemen om een aantal belangrijke zaken stevig aan de orde te
stellen. Deze zaken betreffen onder meer de context van de wet, de gang van
de zaken rondom de inburgering en de inhoud ervan. Toen verdween die minister
echter en stond er opeens een andere minister voor onze neus, maar deze nieuwe
minister heeft nog nauwelijks de tijd gehad om zich in te werken. Dit is de
vierde minister met deze portefeuille in de vijf jaar dat ik in deze Kamer
functioneer. Het is daarom de vraag of onze ministers de kans krijgen om fatsoenlijk
in te burgeren.Het zou in elk geval erg schimmig zijn geworden, wanneer wij op grond
van de uitlatingen van de vorige minister in debat gingen met de minister
van wie wij de mening nog niet kennen. Wij hebben nog even geprobeerd om de
minister een visie te ontfutselen als vervanging voor de notitie die wij van
de vorige minister zouden ontvangen. Dit is niet op tijd gelukt, maar het
zij de minister volledig vergeven. Naar het zich laat aanzien, zullen wij
in de nabije toekomst nog de gelegenheid krijgen om een werkelijk debat te
voeren over de vraag waarom de inburgering zo'n slechte start heeft gemaakt
en of het beleid dat nu op de rails komt te staan, werkelijk het beste is.
Mijn fractie wil er in ieder geval sterk op aandringen dat dit debat er komt.
Het probleem met de behandeling van wetten, zoals dat in deze Kamer onze taak
is, is dat wij door de formele indeling in maatregel zus en reparatie zo het
zicht verliezen op het geheel van waar het om gaat.Wij zullen dus op dit moment niet vreselijk aandringen op een breed en
diepgaand debat. Als mijn fractie het niet kan laten om een aantal punten
toch nu alvast aan te stippen, is dat meer bedoeld als aanmoediging of zo
men wil een waarschuwing. Wat ons betreft gaan wij het daar wel over hebben
in de toekomst, maar dit hoeft dus niet per se vandaag.Wij willen absoluut nog een keer goed in debat over de fundamentele vraag
waarom het zo mis is gelopen bij de inburgering. De feiten zijn al gegeven.
In 2007 is maar 10% van de geplande inburgeraars begonnen, en het ziet
ernaar uit dat het er in 2008 niet meer waren dan 30.000. Dit is veel minder
dan was voorgenomen. Van Amsterdam zijn de cijfers bekend. Van de 15.000 die
er zouden beginnen, zijn er uiteindelijk slechts 5.000 echt aan de gang gegaan.
Wij weten inmiddels ook dat er hier en daar sprake is van een chaos aan aanbieders,
en dat er drie keer zoveel controlerende ambtenaren in functie zijn, met name
in Amsterdam. Wij weten dat veel ingehuurde leerkrachten inmiddels weer zijn
ontslagen en dat de schade voor de aanbieders in 2007 45 mln. bedroeg. Er
wordt nog steeds gekibbeld over de vraag wie daarvoor moet opdraaien. Dit
heeft veroorzaakt dat enerzijds duizenden mensen klaarstonden om aan de inburgering
te beginnen en dat anderzijds tegelijkertijd klaslokalen leeg bleven. Aanbod
en vraag bleken slecht op elkaar aan te sluiten. In de Tweede Kamer heeft
de SP al betoogd dat ook hier de vraag is of de ingevoerde marktwerking niet
meer kapot maakte dan ons lief is. De vraag is ook of wij met al die aanbieders
die het zo snel en goedkoop mogelijk moeten doen, de nieuwe categorie van
inburgeringsprijsvechters, ook werkelijk het meest adequate inburgeringsonderwijs
krijgen. Mevrouw Meurs heeft al benadrukt dat het immers zo duidelijk is geworden
dat er levensgrote verschillen bestaan in het vermogen van inburgeraars om
de taal te leren, ook in hun specifieke omstandigheden. De een heeft een baan,
de ander heeft kinderen, de derde is al behoorlijk op leeftijd. Je hoeft niet
eens een onderwijsspecialist hoeft te zijn om te begrijpen dat een taal leren
het snelst en beste gaat in de eigen omgeving, op het eigen niveau, aansluitend
bij de eigen leefwereld. Wij accepteren in Nederland van de reeds buitengewoon
ingeburgerde Nederlandse Nederlanders dat zij ook onderling een behoorlijk
verschil hebben in taalvaardigheid en vermogen om ermee om te gaan. Of het
nu gaat om het combineren met een baan, dan wel om het begeleiden van kinderen
in school en buurt, het is duidelijk dat mensen de taal het beste leren al
doende. Ook al is het niet perfect, het gaat er veel meer om dat mensen er
weg mee weten dan dat zij woordjes uit hun hoofd hebben geleerd. Met de vorige
minister is afgesproken dat er onderzoek gedaan zou worden naar de relatie
tussen de marktwerking en de moeilijkheden in het verwezenlijken van een aanbod.
Wij kijken erg uit naar de resultaten van dat onderzoek. Volgens mij moeten
wij daar ook flink over debatteren.Daarmee komen wij aan de inhoud van de inburgering. Nederlands leren is
een belangrijke voorwaarde. Daarover zijn wij het vast wel eens. Maar wij
kunnen er wel over discussiëren of wij een formele eis van taalvaardigheid
moeten stellen, dan wel de eis van een praktische, alledaagse taalvaardigheid.
Er is nog een onderdeel van de inburgering, dat bedoeld is om de kennis van
de inburgeraar met de Nederlandse samenleving te testen. De testvragen zijn
al enige tijd aanleiding tot veel hilariteit en erg leuke spelletjes op verjaardagen
voor reeds lang ingeburgerde Nederlanders. Is het werkelijk noodzakelijk dat
een inburgeraar uit zijn hoofd leert of hij een cadeautje meteen
moet uitpakken dan wel moet laten liggen? Of mogen wij ervan uitgaan dat in
Nederland geen homogene cultuur bestaat waarbij iedereen exact hetzelfde sociale
en culturele gedrag vertoont? Hoe het ook zij, als geboren en getogen Nederlandse,
ook nog komend uit een redelijk net milieu, ben ik gezakt voor de test. Als
ik al zak, wat mogen wij dan verwachten van al die andere mensen? Is de inhoud
van de inburgeringstest werkelijk nuttig? Is de test te doen en sluit hij
aan bij wat mensen nodig hebben om zich in dit land thuis te voelen en te
participeren? Ik sluit mij volledig aan bij de twee vorige sprekers. Het is
heel erg de vraag wie buiten de boot zullen vallen en of dit terecht is.Ik heb opgebiecht dat ik ben gezakt en heb nog een persoonlijke anekdote.
Ik weet dat wij het vandaag niet hebben over de inburgering van partners in
het buitenland, maar wel over de in mijn ogen soms wat wereldvreemde benadering
van wat mensen moeten weten en kunnen om in Nederland terecht te kunnen. Mijn
buitenlandse echtgenoot leeft in Gaza, in een oorlogssituatie. De zorgen daar
zijn op dit moment of er nog brood is en of er nog benzine is om de kinderen
naar school te brengen. Er is nog maar één uur elektriciteit
per dag. Alle buitenlanders zijn weg, waardoor er geen Nederlander te vinden
is die mijn echtgenoot met zijn taallessen kan helpen. Hij leert nu uit zijn
hoofd dat de koning van Spanje katholiek was en niet protestant. Aan de andere
kant heeft mijn echtgenoot inmiddels een aardige indruk opgedaan van dit land,
door zijn onaangename kennismaking met de wijze waarop Palestijnen tegenwoordig
behandeld worden op Schiphol. Ook hebben wij interessante bezoeken achter
de rug aan de IND en de Vreemdelingenpolitie. Voor de mij nog mankerende inburgering
is dit ook heel leerzaam. Je ziet je eigen land nog eens van een andere kant.Als voormalig vormingswerker denk ik dat het schoolse overhoren van kennisvragen
weinig zoden aan de dijk zet. Gemeenten die al experimenteren met meer praktische
participatie, met stages, met combinaties met werk en met andere vormen van
leren door te doen, weten dat dit de beste garantie is voor taalvaardigheid.
Deze best practices zouden gestimuleerd moeten worden en doorgegeven moeten
worden aan gemeenten die nog niet doorhebben hoe je dit beter kunt doen. Hoe
goed het ook is dat gemeenten voldoende ruimte krijgen om op lokaal niveau
een eigen invulling te geven aan de inburgering, wij willen toch niet dat
de inburgeraar, die vaak nog nauwelijks de weg weet, per gemeente met een
erg groot kwalitatief verschil in aanbod te maken heeft? Wij willen ook niet
dat mensen die een speciale achtergrond hebben en daardoor voor hun onderwijs
een eigen invulling op maat zouden moeten krijgen, dit bij de ene gemeente
wel kunnen krijgen en bij de andere gemeente niet. Dit hoort dus bij het pakket
waarover wij het nog moeten hebben.Ik denk dat de minister het er mee eens is dat de inburgering in enge
zin niet meer is dan een belangrijk onderdeel van een veel groter proces.
Wat gaan wij doen met de mensen die het niet kunnen halen? Wat is het vervolgtraject
nadat wij iemand hebben kunnen feliciteren met een behaald examen? Hoe zorgen
wij ervoor dat iemand die zijn best heeft gedaan, een mondje Nederlands spreekt,
weet dat hij zijn cadeautje meteen uit moet pakken, dat de koning van Spanje
katholiek was en geleerd heeft dat je homo's die elkaar zoenen niet mag slaan,
ook nog aan het werk komt?Daarmee komen wij op een veel groter debat over gemengde wijken en gemengde
scholen. Daarover is de minister ook aan de overkant al in gesprek geweest,
ook met de SP-fractie. Wij kijken uit naar de voortzetting van dat gesprek,
dat absoluut nog plaats moet vinden.De voorzitter:Het woord is aan de heer Leunissen, die zijn maidenspeech zal houden.De heer Leunissen (CDA):Voorzitter. Ook de CDA-fractie wil de minister van harte feliciteren met
zijn benoeming. Wij wensen hem veel succes toe. Ik hoop dat uit mijn verhaal
ook een beetje zal blijken waarom wij dit zo belangrijk vinden.De leden van de CDA-fractie zijn van mening dat de wijziging van de Wet
inburgering, eerste tranche, in haar opzet een vereenvoudiging en tegelijk
een verbetering biedt van de vigerende wet. De gemeenten vonden de Wet inburgering
te complex om goed te kunnen uitvoeren. De minister is voortvarend te werk
gegaan en heeft de gemeenten al geïnformeerd. Ook heeft hij, vooruitlopend
op de aanvaarding van de voorliggende wijzigingsvoorstellen en de inwerkingtreding
van de nieuwe wet, gemeenten in staat gesteld, alle inburgeringsplichtigen
een inburgeringsvoorziening aan te bieden, die deel uitmaakt van het Deltaplan
Inburgering.Deze wijziging heeft het karakter van reparatiewetgeving. Het nu voorliggende
wetsvoorstel beoogt concreet het college van B en W de mogelijkheid te geven
om iedere inburgeringsplichtige een inburgeringscursus aan te bieden. Het
wijzigingsvoorstel dat voorligt, geeft ook gevolg aan de motie-Sterk en maakt
het inburgeringsplichtigen die van het college een aanbod van een inburgeringsvoorziening
ontvangen mogelijk, direct voor het staatsexamen te gaan. Dit past bij de
wens in het coalitieakkoord om inburgeraars, als zij daartoe de capaciteit
hebben, direct op een hoger niveau te laten inburgeren.Het taalonderwijs en het onderwijs met betrekking tot de cultuur van het
land van vestiging bepalen in hoge mate een succesvolle integratie. Het al
of niet aanvaarden van een passend aanbod door de inburgeringsplichtigen,
met name mensen die werk zoeken op de arbeidsmarkt en ouders die jongere kinderen
opvoeden, is van uitermate groot belang. Bij deze categorieën inburgeringsplichtigen
is een succesvolle inburgering cruciaal, zowel voor de mensen zelf als voor
de maatschappij. De CDA-fractie is dan ook van mening dat de mogelijkheid
voor gemeenten om aan inburgeringsplichtigen een inburgeringsvoorziening op
te leggen snel in werking moet treden.Het realiseren van een succesvolle inburgering, onder andere door middel
van het volgen van deze cursus, komt volgens onze fractie ook ten goede aan
alle andere categorieën inburgeringsplichtigen. De voorgestelde prioritering
door gemeenten met betrekking tot het aanbieden van de cursus is een praktisch
gegeven voor onze fractie, maar moet niet leiden tot grote aantallen vrijstellingen.
Een vrijstelling treft namelijk meestal direct de inburgeringsplichtige zelf
in zijn of haar sociaal leven en in zijn of haar perspectieven binnen Nederland."Het gaat hier om het wel of niet kunnen meedoen in de samenleving. Het
proces van sociale verheffing gaat niet vanzelf. Naast rechten brengt dit
ook verplichtingen en verantwoordelijkheden met zich mee, zowel voor individuen
zelf als voor de Nederlandse overheid", zo stelt wethouder Schrijver van Rotterdam.
De CDA-fractie vindt dat voorkomen moet worden dat hierbij het gezegde van
toepassing wordt, dat zachte heelmeesters stinkende wonden maken. De gemeenten
moeten onzes inziens dan ook de mogelijkheid hebben om sancties toe te passen.
Welke voorstellen heeft de minister voor de gemeenten om de handhavingsplicht
ten aanzien van het volgen van de inburgeringsvoorziening te realiseren?Hoe staat het met de invoeringsdatum van de bestuurlijke boete als sanctiemaatregel
voor mensen die een inburgeringscursus hebben aanvaard, maar deze niet daadwerkelijk
volgen? Dit betreft artikel 30 van de Wet inburgering. Leidt gedogen niet
tot een ongewenst signaal? Zou ook verlenging van de verblijfsvergunning niet
deels afhankelijk gemaakt moeten worden van het slagen voor het inburgeringsexamen
of op zijn minst van de inspanningen die de inburgeraar daartoe levert? Is
in het algemeen bij de inburgeringscursus enige prestatiedruk aan de orde,
zowel wat betreft het niveau van eindtermen dat nadrukkelijk moet zijn afgestemd
op een succesvolle inburgerings- of participatiemogelijkheid, als wat betreft
de tijdspanne tussen aanmelding en examen, indien mogelijk, met betrekking
tot kennen en kunnen van het individu? Is de minister het hiermee eens?In de wetswijziging wordt voorgesteld om bij de inburgeringscursus maatwerk
te leveren dat via een of meerdere intakegesprekken met de inburgeraar wordt
vastgesteld. Dat is een heel belangrijke activiteit, maar is een adequaat
intakegesprek haalbaar? Het is niet in de wet geregeld, maar het is in het
onderliggende Besluit inburgering wel een verplichting. In de praktijk blijkt
dit moeilijk uitvoerbaar. Termijnen van zestien weken werden gerapporteerd
om tot een doelgroepbepaling te komen. Het gemeentelijke uitvoeringsproces
blijkt complex georganiseerd te zijn, zoals blijkt uit de brief van de minister
voor WWI van 13 mei 2008 over het Deltaplan Inburgering. Hoe denkt de
minister deze praktische uitvoeringsproblemen ter hand te nemen, denkend aan
de grote steden? Ondanks het op zichzelf goede idee om een aanjaagteam in
te stellen blijken deze problemen toch weerbarstig te zijn. De CDA-fractie
vindt het een goede zaak dat gemeenten in staat worden gesteld om maatwerk
te leveren. De vraag is echter hoe de handhaving geregeld wordt, met name
bij grote gemeenten.Hoe kan ervoor worden gezorgd dat roc's en andere aanbieders de cursus
op een kwalitatief aanvaardbaar niveau aanbieden? Een kwaliteitskeurmerk zou
in dezen aanbevelingswaardig zijn. De CDA-fractie voelt niets voor een eventuele
neerwaartse bijstelling van de eindtermen om het succespercentage op te vijzelen,
zoals weleens is geopperd. Het uitgangspunt van de cursus moet zijn dat de
mensen daadwerkelijk kunnen inburgeren en kunnen participeren aan alles wat
dit land te bieden heeft: werk, sociaal leven en dergelijke. Willekeur in
de kwaliteit van de inburgeringscursus is naar ons oordeel onaanvaardbaar.
Wat is de opvatting van de minister hierover?Een tweede probleem betreft het adequaat traceren van inburgeringsplichtigen
in de praktijk, gelet op de grote mobiliteit binnen deze groep. Voor de grote
gemeenten is dit probleem nog pregnanter. Heeft men zicht op welke mensen
in aanmerking komen voor de cursus? Zijn deze mensen bijvoorbeeld in het GBA-systeem
of anderszins geregistreerd, waarbij ook rekening is gehouden met hun mobiliteit?
Ook extra inzet van menskracht middels aanjaagteams, zoals voorzien in de
grote steden, zal dit probleem van het traceren van inburgeringsplichtigen
niet echt oplossen, zodat een grote mate van variatie dreigt in het behaalde
resultaat in dezen. De cijfers uit ISI, het Informatiesysteem Inburgering,
komen niet overeen met het beeld dat naar voren komt uit gesprekken van medewerkers
van het aanjaagteam met gemeenten. In deze gesprekken worden door gemeenten
hogere aantallen inburgeraars genoemd. Te grote variatie tussen gemeenten
in het traceren van inburgeringsplichtigen is onacceptabel voor onze fractie.
Wat gaat de minister hieraan doen?Denkt de minister voldoende financiële middelen te hebben om de naar
boven bijgestelde targets te realiseren? Ik vraag dit mede gelet op de grote
toename van de kinderopvangtoeslag en in het licht van de financiële
crisis waarin wij ons bevinden. De minister geeft weliswaar aan dat er in
de periode van 2008 tot en met 2011 wordt ingezet op een volumevergroting,
maar een financiële dekking wordt niet gegeven. Kan de minister ons op
dit punt geruststellen? Het wetsvoorstel participatiebudget, dat tot doel
heeft om de financiële middelen van re-integratie, educatie en inburgering
te bundelen, ziet mijn fractie niet als een directe oplossing in absolute
zin.Meten is weten. Daarom is het goed dat wij inzicht hebben gekregen in
de prestaties van de gemeenten over het jaar 2007 en de eerste helft van 2008.
Er is sprake van een forse toename in de eerste helft van 2008 ten opzichte
van 2007 van de verplichte inburgering en de vrijwillige inburgering met betrekking
tot de aangeboden voorzieningen. Extrapolatie laat deze getallen stijgen tot
30.000 inburgersprogramma's in 2008. De overeengekomen target voor 2009 is
47.000 inburgeringsvoorzieningen per jaar. Er wordt nu zelfs gesproken over
targets van 60.000 inburgeringsvoorzieningen. Een kritische beschouwer constateert
echter dat geen informatie wordt gegeven over het percentage voortijdige uitval
en het aantal geslaagden ten opzichte van het aantal potentiële kandidaten.
Ook krijgen wij geen informatie over de verdeling binnen de grote versus de
kleinere gemeenten. Wat is de voorlopige sociaaleconomische spin-off of, in
wetenschappelijke termen, valorisatie van dit beleid? Allemaal belangrijke
informatie, ter nadere analyse en overweging, om van deze wetswijziging een
succes te maken. Kan de minister ons hier nader over informeren?Het gaat hierbij om een numeriek substantiële en belangrijke groep
mensen die wij voor hun eigen kansen in Nederland, maar ook voor het maatschappelijke
belang een optimale kans op een succesvolle inburgering en participatie willen
bieden. Wij zullen dan ook op een nader te bepalen datum in de nabije toekomst,
naar aanleiding van de tweede tranche wijziging inburgeringswet of in een
beleidsdebat integraal terugkomen op het integratiebeleid.De CDA-fractie heeft zich vandaag beperkt tot de wijziging van de Wet
inburgering, maar onderstreept de noodzaak om te komen tot een integrale beschouwing
met als resultaat het vaststellen van instrumenten die leiden tot de gewenste
resultaten. De huidige wetgeving met wijzigingsvoorstellen heeft meer een
gelijkenis met een lappendeken, waarop slechts een gebrekkige
implementatie kan volgen.Wij zijn benieuwd naar de beantwoording van de minister van de door ons
gestelde vragen en naar de oplossingen voor de door ons genoemde problemen,
waarvoor wij de minister nu al willen bedanken.De voorzitter:Mijnheer Leunissen, van harte proficiat met uw maidenspeech. U fronst,
kijkend naar het klokje. U bent inderdaad over uw tijd heengegaan, maar u
belooft nu natuurlijk dat dit de eerste en de laatste keer was.Dit was uw eerste plenaire optreden, maar het betreft een aangelegenheid
met meer eerste keren, want wij hebben zojuist een nieuwe minister voor het
eerst officieel welkom geheten in ons huis. Ik hoop niet alleen voor de minister,
maar ook voor u dat het de eerste keer van vele zal zijn.Totdat u als lid van de fractie van het CDA toetrad tot de Eerste Kamer
was u ruim vijf jaar lid van de gemeenteraad van Eijsden. U hebt dus de voor
onze Kamer zo belangrijke wortels in het lokale bestuur. Dit is van belang
vanuit het oogpunt van – u refereerde er al aan in uw inbreng –
handhaafbaarheid en uitvoerbaarheid in de dagelijkse praktijk. Voor uw politieke
partij bent u ook anderszins actief, provinciaal, want u bent sinds 2003 lid
van het bestuur van het CDA-Limburg.Maar uw loopbaan heeft zich steeds vooral voltrokken in de wereld van
de geneeskunde en de gezondheidszorg. U bent – ik kan het niet anders
zeggen – een gerenommeerd internist en nefroloog. U mag later aan iedereen
uitleggen wat dat laatste precies is. Aan de Universiteit van Maastricht bent
u sinds 1998 hoogleraar interne geneeskunde en u vervulde en vervult vele
wetenschappelijke functies, nationaal en internationaal. Zo was u, maar u
heeft veel meer gedaan, onder andere vijf jaar President van The International
Society of Blood Purification. Dat lijkt mij buitengewoon interessant...U verzorgde honderden wetenschappelijke publicaties op het gebied van
nefrologie. Als wij uw cv mogen geloven – en dat doen wij uiteraard –
dan gaf u meer dan 250 "invited lectures" op internationale congressen en
symposia. Ik wil niet onvermeld laten dat u sinds 2006 stafdirecteur zorginnovatie
opleidingen, kwaliteit en veiligheid bent van het academisch ziekenhuis in
Maastricht; centrale aandachtspunten in onze gezondheidszorg, die met enige
regelmaat onderwerp vormen van politiek debat. Uw medische expertise is dus
ongetwijfeld van toegevoegde waarde in onze Kamer.Maar u beperkt zich daar niet toe. Alleen al uw inbreng van vandaag met
betrekking tot de inburgeringsproblematiek geeft blijk van een brede belangstelling
en inzet. Eerder dit jaar leverde u een inbreng bij de behandeling van het
Groenboek migratie en mobiliteit: uitdagingen en kansen voor Europese onderwijssystemen.
U drong daarbij aan op regionaal maatwerk voor de opvang en begeleiding van
migrantenleerlingen in plaats van het in het Groenboek voorgestane Europese
confectiewerk.Van meer recente datum was uw bijdrage aan de behandeling van de voorstellen
van de Europese Commissie voor een strategisch Europees kader voor internationale
samenwerking op het gebied van wetenschap en technologie. Hierbij drong u
aan op een veel gedegener uitwerking van de problemen rondom intellectueel
eigendom, gegeven de verschillen in wetgeving tussen de lidstaten van de EU
met betrekking tot hoger en universitair onderwijs.Mijnheer Leunissen, u bent dus van vele markten thuis. De Kamer weet zich
verrijkt met uw kennis, met uw kunde en ik wens u van ganser harte succes
toe met al uw werkzaamheden hier. Ik schors de vergadering voor een enkele
minuut om onze collega te feliciteren.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.De heer Yildirim (Fractie-Yildirim):Voorzitter. Ook mijn felicitaties aan de minister voor zijn benoeming.
Ik hoop dat wij samen vaker in debat gaan met als doel een betere samenleving
voor eenieder.Voorzitter. Het voorliggende wetsvoorstel heeft de intentie om mensen
die voor het eerst naar Nederland komen bij te staan in hun sociale en maatschappelijkeconomische
participatie. Dat is op zich een goed uitgangspunt. Eenieder die heeft gekozen
voor een omgeving, voor een land, heeft er ook voor gekozen om daar het beste
van te maken. Het zit in de aard van de mens om een zo aangenaam mogelijk
leven te hebben. Daarom ook hebben wij, terugkijkend op de situatie van degenen
die zich in Nederland bevonden en altijd wilden participeren in de samenleving,
gezien dat er wachtlijsten waren om Nederlands te leren. Ik ben blij dat er
nu van overheidswege actiever aan wordt gewerkt om die mensen in hun participatiekansen
in de samenleving bij te staan.Echter, mijn fractie plaatst enkele kanttekeningen bij het aangeboden
programma. Ik hecht er ten eerste zeer aan dat het aangeboden programma gericht
is op het individuele instapniveau van de cursist. Ik plaats wat dat betreft
een kritische kanttekening richting de uitvoerende organisaties, zoals de
roc's, om continu te checken of dat aan de orde is. Dat is van groot belang.Ten tweede vind ik dat artikel 18 over het opleggen van de boete te allen
tijde vooraf helder dient te zijn voor de participant. Er moet optimale voorlichting
komen om ervoor te zorgen dat mensen geen boete krijgen opgelegd, omdat zij
niet weten waar zij conform de regeling aan toe zijn.Met betrekking tot het vinden van werk, is het van belang dat eenieder
die in aanmerking komt voor het volgen van een programma inburgering, geen
ontheffing mag krijgen wanneer hij werk heeft gevonden. Dat komt in verschillende
gemeenten nogal eens voor, zo blijkt.Voorzitter. Ik vind het van belang dat een persoon die niet in staat is,
ook niet na jarenlange studie, om het NT2-niveau te halen en dus niet in staat
is om de cursus met succes af te ronden, na drie jaar daartoe niet meer verplicht
moet worden in verband met een eventuele verblijfsvergunning, nationalisatie
of andere zaken. Als die verplichting blijft bestaan, wordt die persoon onrecht
aangedaan. Als iemand niet in staat is om te leren, dan wordt hem onrecht
aangedaan ten opzichte van iemand die al een bepaalde studie achter de rug
heeft. Ik vind dat de wet op dit gebied helder moet zijn. Er moet rechtvaardiger
worden omgegaan met mensen die met alle goede bedoelingen er het beste van
willen maken, maar toch niet in staat zijn, dat hoge niveau te halen. Ook
in dat opzicht moeten wij kritisch naar het huidige voorstel kijken. Ik wil
van de minister weten of hij daarmee kan instemmen. Is hij daarmee akkoord?Voorzitter. Ik laat het hierbij. Ik kan voorlopig akkoord gaan met het
voorstel.De beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.Voorzitter: Schuurman 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20082009-750-759.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl