Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de Raad van State in verband met de herstructurering van de Raad van State (30585)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 4998-5005

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

03-08-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 89, pagina 4998-5005

04-07-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30585Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het notarisambt in verband met het laten vervallen van het nationaliteitsvereiste voor benoeming tot notaris (31040)Pagina 5005-5012
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 4 juli 2007)Pagina 5066-5067
Presentie en opening (woensdag 4 juli 2007)Pagina 4979-4979
Behandeling van de brief van minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over de Participatietop (30108/29544, nr. 5)Pagina 5024-5047
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 3 juli 2007 over de overheveling WIA-onderwijsvoorzieningenPagina 5021-5024
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet Milieubeheer in verband met implementatie van richtlijn nr. 2004/35/EG (milieuaansprakelijkheid) (30920)Pagina 5012-5021
Regeling van werkzaamheden (woensdag 4 juli 2007)Pagina 4994-4995
Behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring, wijziging en financiering ACS-EG Partnerschapsovereenkomst (Trb. 2005, nr. 295 en 2006, nrs. 106 en 207)Pagina 4982-4994
Debat over het plaatsen van leerlingen van SIBA-scholen op de As Siddieq-schoolPagina 5047-5056
Debat over klantenstop AWBZ-gefinancierde thuiszorgPagina 5056-5066
Behandeling van het wetsvoorstel Regeling tot wijziging van het overgangsrecht inzake toelating, het op de markt brengen en het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen en biociden (Aanpassing overgangsrecht Wet gewasbeschermingsmiddelen en biociden) (31067)Pagina 4995-4998
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 20 juni 2007 over de EPA-onderhandelingenPagina 4979-4982
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de Raad van State in verband met de herstructurering van de Raad van State (30585)Pagina 4998-5005

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 95 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de Raad van State in verband met
de herstructurering van de Raad van State (30585).(Zie vergadering van 14 februari 2007.)De algemene beraadslaging wordt hervat.De heer Van Haersma Buma (CDA):Voorzitter. De wijze waarop de wijziging van de Wet op de Raad van State
tot stand komt, verdient geen schoonheidsprijs. Op 14 februari 2007 is
uitvoerig gedebatteerd over het wetsvoorstel dat op 6 juni 2006 naar
de Kamer is gestuurd. Op 27 juni 2007, vierenhalve maand na de plenaire
behandeling, vlak voor het begin van het zomerreces, krijgen wij vier verstrekkende
amendementen voorgeschoteld. Het gaat niet om nieuw opgekomen punten, maar
om punten die al speelden in de schriftelijke inbreng en die voor een deel
waren verwerkt in de nota van wijziging die in december 2006 naar de Kamer
is gekomen. Het was veel beter geweest als wij die amendementen op 14 februari
hadden kunnen bespreken. Dan had ik mijn vragen niet alleen aan het kabinet
hoeven stellen en had ik veel mogelijkheden gehad om de indieners van de amendementen
te bevragen. In deze week van spoeddebatten en VAO's is dat nauwelijks nog
mogelijk.De wijziging van de Wet op de Raad van State zoals die na de nota van
wijziging van het kabinet luidt, voldoet aan de eisen die gesteld zijn vanuit
het Europese Hof voor de Rechten van de Mens ten aanzien van scheiding van
wetgeving en rechtspraak. Als het debat dat mogelijk had gemaakt, had ik de
indieners gevraagd of zij nog dezelfde mening hebben als op 14 februari
namelijk dat voldaan is aan die Europese eisen. Als zij dat ten principale
nog steeds vinden, dan vraag ik mij af waarom deze scène van vierenhalve
maand later vier nieuwe amendementen indienen nodig is.Voor het CDA is de Raad van State een college waar zorgvuldig mee om moet
worden gegaan als het gaat om wijzigingen. Het is een van de weinige organen
in Nederland die niet de waan van de dag volgt en met diepgang adviezen uitbrengt
en rechtspreekt. Het is een orgaan waar wij ook op het punt van wetgeving
zuinig op moeten zijn. Met de amendementen worden drastische wijzigingen voorgesteld
waarmee voorbij wordt gegaan aan dat wat de Raad van State het orgaan laat
zijn dat het nu is. Dat is allereerst het gevolg van het amendement op stuk
nr. 12 dat is ingediend door de leden Wolfsen en Griffith. Met dat amendement
wordt beoogd, de Tweede Kamer een hoofdrol te geven in de benoeming van de
leden van de Afdeling bestuursrechtspraak; de Kamer doet een voordracht voor
de benoeming. Het eerste gevolg hiervan is dat er twee soorten staatsraden
ontstaan, namelijk een door de Kroon rechtstreeks benoemde – bij Koninklijk
Besluit, zoals dat in de Grondwet staat – en een via tussenkomst van
de Raad van State benoemde. Mijn fractie vindt dat merkwaardig. Bij één
orgaan hoort één benoemingswijze.De CDA-fractie meent bovendien dat de motivering voor deze wijze van voordracht
niet valide is. Overigens is hierover op 14 februari al uitvoerig gesproken.
Ik dacht dat het punt daarmee was afgedaan. De betrokkenheid van de Tweede
Kamer bij de benoeming van de Hoge Raad wordt door de indieners als uitgangspunt
genomen. Die betrokkenheid is evenwel uitzonderlijk en komt voort uit het
feit dat de Hoge Raad rechtspreekt over ministers. Daarom wordt deze op voordracht
van de Kamer benoemd. Bij een college als de Centrale Raad van Beroep, die
eigenlijk veel beter te vergelijken is met de Raad van State als bestuursrechtelijk
college, worden de leden via de Kroon benoemd, zoals bij de hele rechterlijke
macht gebeurt.Het belangrijkst punt voor de CDA-fractie betreft de strijdigheid met
de Grondwet. De indieners hebben de keuze daarvoor op geen enkele manier gemotiveerd.
De benoemingswijze van de Hoge Colleges van Staat, dus ook van de Raad van
State, is gewoon vastgelegd in de Grondwet. Dat is niet mijn politieke oordeel;
in artikel 74 staat gewoon "bij Koninklijk Besluit". Ook de benoeming
van de Algemene Rekenkamer, een ander Hoog College van Staat, is in de Grondwet
geregeld. Daarover is opgenomen: "bij Koninklijk Besluit, uit een voordracht
van drie personen, opgemaakt door de Tweede Kamer der Staten-Generaal".
Kortom: als de Grondwet bij de benoeming van een Hoog College van Staat de
benoemingswijze regelt, dan kunnen wij die niet zomaar bij wet veranderen.
Ik zou de bewindslieden in ieder geval willen vragen of zij deze visie delen.Een laatste, niet-grondwettelijk punt is de angst die wij hebben voor
de politisering van de benoeming. Ik moet er niet aan denken dat wij straks
allemaal over drie kandidaten voor de Raad van State gaan oordelen. Bij de
Hoge Raad gaat het puur om juristen met een juridische achtergrond, dus zonder
een politieke achtergrond. Bij de Raad van State is dat nog wel eens anders.
Het grote risico van een politiek debat in de Tweede Kamer zou ik echt willen
voorkomen als het om de Raad van State gaat.Nu kunnen wij zeggen dat het toch om de afdeling rechtspraak gaat. Dat
is zeker het geval, maar ook de leden van de afdeling rechtspraak kunnen uiteindelijk
in de Volle Raad komen en in die zin wel een politieke rol krijgen. Immers,
de Volle Raad heeft de rol van de Grondwet als waarnemer van het koninklijk
gezag. Ook op dit punt wil ik de ministers vragen wat zij ervan vinden dat
de Volle Raad straks voor een deel uit mensen bestaat die uiteindelijk in
de afdeling rechtspraak zijn benoemd via tussenkomst van de Kamer.Met het amendement op stuk nr. 13 geven de indieners aan dat de scheiding
van de rechtsprekende taken, zoals in de wet voorzien, niet voldoende is.
Daarmee wijken zij af van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens. Zij
gaan uit van de papieren zuiverheid van een strikte scheiding tussen rechtspraak
en advisering. Dat is op papier misschien een zuivere scheiding, maar de praktijk
van de Raad van State is een heel andere. Ik zeg tegen de indieners dat als
zij van de Raad van State af willen, zij deze scheiding duidelijk moeten
invoeren, maar dan wil ik ook dat wordt uitgesproken dat het moet worden gesplitst.
Wil men dat niet, wil men de Raad van State als orgaan van het Koninkrijk
handhaven, dan moet ook de bestaande uitwisseling tussen wetgeving en rechtspraak
mogelijk blijven. Het voorstel van de minister ging al verder dan de CDA-fractie
nodig vond. Het sloot namelijk bijna helemaal, maar met enkele uitzonderingen,
een dubbelbenoeming uit. Dit amendement gaat nog verder en mijn fractie betreurt
dat.Het amendement op stuk nr. 14 beslaat ongeveer een halve pagina met tekstwijzigingen.
De toelichting geeft niet aan wat daarvan de motivering is, maar duidelijk
is wel dat het voor de indieners handiger is als niet meer de Raad van State
adviseert, maar de afdeling wet­gevingsadvisering van de Raad van State.
Aan dit soort cosmetische wijzigingen, vier en een halve maand nadat wij uitgebreid
over dit wetsvoorstel hebben gesproken, heeft mijn fractie geen behoefte.
Wij weten dat het over de Raad van State gaat en dus is advisering door de
Raad van State gewoon mogelijk. Misschien kunnen de indieners ooit motiveren
wat zij werkelijk menen te verbeteren met deze veranderingen.Het amendement op stuk nr. 15 biedt de mogelijkheid om in uitzonderingsgevallen
niet-juristen aan de rechtsprekende taken van de Raad van State te laten deelnemen.
Daar heeft mijn fractie geen bezwaar tegen. Sterker nog: dit amendement vind
ik een goed amendement, want ik vind, hoewel met enkele uitzonderingen, dat
de huidige praktijk, waarin wel eens niet-juristen kunnen worden toegelaten
tot de rechtsprekende taak, op zichzelf kan worden voortgezet. De indieners
mogen dan alleen niet met het verhaal komen dat de rechtsprekende taak zo
dicht bij de Hoge Raad zit. Als je het juridisch maakt, maak je er echt een
rechtsprekend college van. De Raad van State kan ook een apart orgaan blijven.
In dat geval kun je dit amendement indienen waarmee wordt beoogd om ook niet-juristen
rechtsprekende taken te kunnen laten uitvoeren.Tot slot merk ik op dat het duidelijk moge zijn dat mijn fractie grote
bezwaren tegen drie van deze vier amendementen heeft. Zij heeft ook grote
bezwaren tegen de procedure. Dit komt vaker in de Kamer voor. Na het recentelijk
gevoerde plenaire debat over de Algemene wet bestuursrecht is ook ineens een
fundamenteel amendement ingediend. Mijn fractie vindt dat niet handig voor
de werkwijze van de Kamer. Maar goed, dat zij zo. Er is hier naar het oordeel
van mijn fractie sprake van een fundamentele wijziging die voor een deel strijdigheid
met de Grondwet oplevert. Daarom vraagt zij de regering of zij de Raad van
State nog voordat deze amendementen in stemming worden gebracht om advies
of voorlichting wil vragen. Wat precies de benaming in dit stadium moet zijn,
laat ik even aan het kabinet over. In ieder geval is het ook in de waarneming
van mijn fractie in deze fase nodig om advies van de Raad van State in te
winnen. Het mag ook echt een advies van de Raad van State zijn; het hoeft
niet per se afkomstig te zijn van de afdeling Wetgevingsadvisering van de
Raad van State.De heer De Wit (SP):Voorzitter. Wij spreken niet sinds februari van dit jaar maar al veel
langer over het probleem dat aan de amendementen ten grondslag ligt. Ik noem
het Van Benthemarrest en het Procola-arrest. Dit is een probleem dat de wetgever
al heel lang bezighoudt.Bij de behandeling in eerste termijn heb ik een amendement ingediend op
stuk nr. 8, dat een strikte scheiding beoogt tussen de afdeling die zich bezighoudt
met advisering en de afdeling die rechtspraak pleegt. Mijn amendement bevat
ook een overgangsbepaling, die erop neerkomt dat degenen die nu in de Raad
van State zitten ook zouden moeten herschikken, zodat de genoemde scheiding
direct na aanneming van het amendement wordt aangebracht. Dit amendement gaat
dus iets verder dan het amendement van de heer Wolfsen en mevrouw Griffith
op stuk nr. 13, dat heel sterk in de richting gaat die ik in eerste instantie
ook heb bepleit. De minister heeft gezegd dat er geen groot probleem meer
zal ontstaan met dubbelbenoemingen bij aanneming van dit wetsvoorstel. Ook
het Europees Hof van Justitie heeft geen uitgesproken oordeel dat dit niet
kan. Mijn fractie heeft steeds als uitgangspunt genomen dat men zelfs de schijn
van partijdigheid en van vermenging van zaken moet weten te voorkomen. Vandaar
dat ik mijn amendement op stuk nr. 8 handhaaf en daarnaast ook het amendement
op stuk nr. 13 een goed amendement vind, zij het dat het niet zo ver gaat
als het mijne.Het amendement op stuk nr. 12 beoogt de benoemingsprocedure te regelen.
Ik vind dat er sterke argumenten zijn om de indieners van het amendement te
volgen, waar zij de parallel trekken met de Hoge Raad, maar ook met andere
colleges en instanties waarbij de Kamer ook te maken heeft met de benoeming,
zoals de Nationale Ombudsman.Het amendement op stuk nr. 14 maakt een duidelijke scheiding tussen de
afdelingen en tussen de Raad van State en twee afdelingen. Dit schept naar
mijn oordeel een duidelijke structuur, die er in ieder geval ook voor kan
zorgen dat de problemen die wij tot nu toe meemaken, en die vooral een gevolg
zijn van dubbelbenoemin­gen, op een niet mis te verstane wijze worden
uitgesloten voor de toekomst.Met het amendement op stuk nr. 15 heb ik wel problemen. Wanneer wij een
strikte scheiding aanbrengen tussen rechtspraak en advisering en wanneer wij
dus de Afdeling Rechtspraak als een college zien dat met rechtspraak is belast,
ligt het voor de hand dat men ook de eis stelt dat de leden van die afdeling
juristen zijn. Met dat argument heeft mijn fractie problemen.Mevrouw Griffith (VVD):Ik dank de heer De Wit voor zijn steun voor ons amendement. De wet op
de Raad van State voorzag al in een artikel waarbij niet-juristen konden worden
benoemd. Het enige wat hier gebeurt, is het op orde brengen van datgene wat
er al was. Heeft de heer De Wit destijds ook tegengestemd?De heer De Wit (SP):Destijds heb ik ook gezegd dat de SP-fractie van mening is dat leden van
de Afdeling Rechtspraak juristen moeten zijn. Dat standpunt neem ik nog steeds
in.De heer Wolfsen (PvdA):Voorzitter. Ik wil ook van mijn kant een enkel woord van toelichting geven
op de ingediende amendementen. Er zit uiteraard al een toelichting bij de
amendementen, die grotendeels voor zich spreekt. Toch lijkt
mij een extra toelichting op zijn plaats, ook gelet op de kritiek van de heer
Van Haersma Buma. Hij zegt dat de manier waarop een en ander gegaan is, geen
schoonheidsprijs verdient. Mij lijkt het dat wij hierover rustig en goed moeten
nadenken, juist omdat het om de Raad van State gaat. Het zal de heer Van Haersma
Buma niet onbekend dat er tussen de fracties is overlegd over de vraag welke
amendementen verstandig zijn en welke niet. Goed en rustig overleg kan geen
kwaad, juist bij een wetswijziging die betrekking heeft op zo'n belangrijk
instituut als de Raad van State. Mijns inziens verdient de gang van zaken
dus juist wél de schoonheidsprijs, omdat die zo rustig en zorgvuldig
is.Volgens de heer Van Haersma Buma zitten er niet veel nieuwe punten in.
Daarin heeft hij gelijk; dit is een neerslag in amendementen van een discussie,
omdat wij het tijdens het debat niet eens konden worden.De heer De Wit zegt dat er al heel lang over de positie van de Raad van
State wordt gesproken. Daarin heeft hij uiteraard gelijk. Juist omdat er nu "definitieve"
besluiten worden genomen over de Raad van State, is het goed om alles goed
en zorgvuldig te regelen. De rechtspraak blijft definitief bij de Raad van
State. Dat is volstrekt nieuw, en nieuw in de Nederlandse geschiedenis.De heer Van Haersma Buma vindt dat er door het amendement op stuk nr.
12 twee typen staatsraden dreigen te komen, namelijk door de Kamer benoemde
en door de Kroon benoemde staatsraden. Dat is niet zo, want alle staatsraden
blijven door de Kroon benoemde staatsraden. De ene benoeming loopt echter
via een voordracht van de Kamer en de andere via een voordracht van de regering.
Dit is volslagen begrijpelijk, want de regering moet haar eigen adviseurs
kunnen blijven benoemen.De discussie over de vraag of de Kamer hierin betrokken moet worden, loopt
al heel lang en begon misschien al wel honderd jaar geleden. Toen werd de
mogelijkheid gecreëerd om rechtspraak onder te brengen bij de Raad van
State. Toen al werd gezegd dat als je de benoemingen bij de Hoge Raad via
de Kamer laat verlopen, je de benoemingen bij de Raad van State, als daar
ook rechtspraak aan de orde is, ook via de Kamer moet laten verlopen. Daarvoor
is toen niet gekozen, omdat de mogelijkheid van rechtspraak wel formeel gerealiseerd
werd maar feitelijk geen beslag kreeg. Daarom heeft men die verandering van
de procedure toen laten rusten.Toen de discussies over de herzieningsoperaties rond de rechterlijke organisatie
werden gevoerd, werd door mijn fractie, maar ik dacht ook door die van de
VVD en het CDA, steeds de vraag geopperd of dan ook niet de benoemingswijze
moest worden aangepast. Toen was steeds het begrijpelijke argument om dat
niet te doen, omdat het ging om een tijdelijke onderbrenging van de rechtspraak
bij de Raad van State. Die rechtspraak was daar tijdelijk en als in de toekomst
de derde fase definitief zou zijn, zou er ook op het vlak van de benoemingswijze
een keuze worden gemaakt. Ik heb van de regering begrepen dat de derde fase
van de HRO echter definitief "einde oefening" is. Daarvan komt het
dus niet meer. Daarom moeten wij het nu goed regelen. Wij kunnen natuurlijk
ook alsnog de derde fase opstarten.De heer Van Haersma Buma zegt dat de voorstellen in strijd zijn met de
Grondwet. Dat is evident onjuist. Sterker nog, toen in een van de fases van
de HRO de rechtspraak werd ondergebracht bij de Raad van State, stond er niet
in de Grondwet dat leden van de Raad van State voor het leven moesten worden
benoemd. Ondanks dat, en juist omdat zij met rechtspraak werden belast, is
dit wel in de gewone wet geregeld. De heer Van Haersma Buma had toen ook kunnen
zeggen dat dit in strijd met de Grondwet was. Ook toen was dat niet het geval.
De benoeming voor het leven is in de gewone wet geregeld en vervolgens gecodificeerd
in de Grondwet. In die volgorde is het gebeurd en zo zouden wij dit nu weer
kunnen doen; eerst regel je het in de wet en vervolgens breng je het onder
in de Grondwet. Dat zou een uitstekend vervolg zijn op dit amendement.Ook zegt de heer Van Haersma Buma dat de Hoge Raad een bijzondere positie
heeft omdat die ook ambtsmisdrijven berecht. Daarmee vertelt hij echter slechts
de halve waarheid, want de Hoge Raad berecht ambtsmisdrijven van zowel de
regering als van leden van de Tweede Kamer. Dit is dus lood om oud ijzer en
dit argument gaat feitelijk niet op. Het is ook nooit eerder gevoerd door
de wetgever, maar later wel ingebracht door de regering. Het is echter niet
valide.De heer Van Haersma Buma (CDA):Uw grondwettelijke argument is het meest vreemde dat ik ooit heb gehoord.
U stelt voor de wet te veranderen, en de Grondwet daar later op aan te passen...De heer Wolfsen (PvdA):Dat is goed gebruik in Wolfsende Kamer. Leest u de wetgeving er maar op
na. Toen de rechtspraak werd ondergebracht bij de Raad van State, werden de
staatsraden voor het eerst voor het leven benoemd. Daarvoor was dit niet het
geval. Zij werden vanaf die tijd voor het leven benoemd omdat zij werden belast
met rechtspraak. Dat werd niet in de Grondwet geregeld, maar eerst in de Wet
op de Raad van State. Vervolgens werd dit pas in de Grondwet opgenomen. Dit
is een in de Kamer vaker gepraktiseerde volgorde en zo doen wij het hierbij
nu ook.De heer Van Haersma Buma (CDA):Toch is het niet juist, want het staat nu expliciet in de Grondwet. Wat
daarin expliciet staat, kan je niet anders lezen.De heer Wolfsen (PvdA):Nee, in de Grondwet staat dat staatsraden bij Koninklijk Besluit worden
benoemd. Er staat inmiddels ook in dat zij voor het leven worden benoemd.
Het laatste is pas in de Grondwet gekomen nadat het eerst in de gewone wet
was ingebracht. De werkwijze die wij hierbij praktiseren, is dus een eerder
door de Kamer volstrekt geaccepteerde werkwijze. Ik kan er niets anders van
maken.De heer Van Haersma Buma (CDA):"Voor het leven" staat ook niet bij de andere Hoge Colleges
van Staat. Daar staat wel expliciet, bijvoorbeeld bij de Algemene Rekenkamer, "Op
een voordracht van de Tweede Kamer bestaande uit drie personen". Als
de grondwetgever dat beoogt, staat het erin. Als de grondwetgever bij koninklijk
besluit beoogt, staat er "bij koninklijk besluit".Misschien kunnen wij de Raad van State hier om opheldering vragen, dan
zien wij het vanzelf wel?De heer Wolfsen (PvdA):Zeker, maar u zou uzelf ook helpen door even terug te lezen in de desbetreffende
Handelingen van deze Kamer. Als u die wetsbehandeling leest, ziet u dat het
nu exact overeenkomt met de procedure die toen gevolgd is. U moet dat even
teruglezen. Misschien hebt u straks in het reces de tijd die u tot op heden
waarschijnlijk niet hebt kunnen vinden.Ik kom thans bij het amendement over de benoemingen in twee afdelingen.
Dat amendement spreekt voor zich. Ik ben het niet eens met de heer De Wit.
Hij wil een heel robuuste overgang: in één keer, volledig gescheiden.
Wij zeggen: nee, het is formeel niet in strijd met het Europese Verdrag voor
de Rechten van de Mens. Iedereen die er nu zit, mag en kan blijven doen wat
hij al deed.Ik wil niet af van de Raad van State, daarover geen misverstand. Ik vind
de Raad van State een buitengewoon bijzonder college, dat meen ik oprecht.
Ik wil wel af – en dat motiveert mij ook – van die eindeloze discussies
over de Raad van State, over de vraag of die rechtspraak wel of niet onafhankelijk
is. Die ís onafhankelijk, geen misverstand. Daarover wordt eindeloos
gediscussieerd en dat vind ik niet goed. Wij als wetgevers zijn de enigen
die daaraan een einde kunnen maken; vandaar dit amendement.De betere inbedding staat in het amendement op stuk nr. 14. Dat is helder.
De twee afdelingen moeten goed worden ingebed. Ik zou de heer Van Haersma
Buma willen vragen om dat eens na te lezen. Het is eigenlijk precies zoals
het nu is. Wij willen de afdeling wetgevingsadvisering exact hetzelfde onderbrengen
als nu de afdeling rechtspraak is ondergebracht. Ik begrijp niet wat daarop
tegen is. Beide afdelingen moeten op dezelfde wijze worden ondergebracht.Het amendement op stuk nr. 15 spreekt ook voor zich. In bijzondere gevallen
moet men gebruik kunnen blijven maken van niet-juristen.De heer De Roon (PVV):Mevrouw de voorzitter. Er is al heel veel gezegd over de punten die ook
mijn fractie beroeren als wij deze amendementen bekijken. Wij hebben ons enigszins
verbaasd over de procedure die is gevolgd en over het feit dat na zoveel maanden
deze amendementen worden ingediend. Een deel daarvan wijkt wel zodanig af
van het voorliggende wetsvoorstel en heeft een totaal andere strekking, dat
onze fractie heel veel behoefte heeft aan het advies van de Raad van State
hierover.De Wet op de Raad van State is heel belangrijke wet. De Raad van State
zelf is een heel belangrijk orgaan in ons constitutioneel bestel. Ik ben van
mening dat wij het nu in één keer goed moeten doen. Wij moeten
niet in een situatie terechtkomen dat wij over een paar jaar moeten concluderen
dat wij met deze amendementen iets te snel zijn geweest en te kort door de
bocht zijn gegaan en het beter geweest was als wij de Raad van State zelf
hadden geraadpleegd. Ik vraag deze ministers dan ook, deze amendementen ter
advisering voor te leggen aan de Raad van State.Mevrouw Griffith (VVD):Ik begrijp dat de Partij voor de Vrijheid verrast is door de amendementen.
Wij hebben op 13 februari hierover uitvoerig gesproken. De heer De Roon
heeft toen niet deelgenomen aan het debat. Zou dat een verklaring kunnen zijn
voor zijn verrassing?De heer De Roon (PVV):Nee, want ik heb het debat wel gevolgd en ook de Handelingen gelezen.
Ik weet dat dit zich allemaal heeft afgespeeld. Nu ik zie dat met deze amendementen
een geheel andere koers wordt ingeslagen dan het wetsvoorstel beoogt, blijf
ik bij mijn verzoek om hierover advisering van de Raad van State te krijgen.Mevrouw Griffith (VVD):Voorzitter. Ook ik wil graag een korte toelichting geven op de amendementen
die zijn ingediend.Ik wil echter eerst het eenzijdige beeld rechtzetten dat de heer Van Haersma
Buma schetst over de gang van zaken. Hij geeft geen goed beeld van de zorgvuldige
wijze waarop wij gesproken hebben over dit wetsvoorstel, zelfs buiten de plenaire
zaal. Dus ik zou dat beeld toch wel recht willen trekken, want de heer Van
Haersma Buma was zelf bij de gesprekken aanwezig. Volgens mij dient het de
zorgvuldigheid dat wij er ook als Kamer uitvoerig over spreken.De heer Van Haersma Buma (CDA):Kunt u aangeven op welke gesprekken u doelt?Mevrouw Griffith (VVD):Zowel de VVD-fractie als de CDA-fractie en de PvdA-fractie hebben met
elkaar en met de ministers gesproken over de grote vraagstukken. Dus als u
zegt dat het allemaal heel lang duurt, wijs ik u erop dat uzelf ook deelgenomen
heeft aan die gesprekken die buiten de plenaire zaal hebben plaatsgevonden.De heer Van Haersma Buma (CDA):Bij die gesprekken was u ook?Mevrouw Griffith (VVD):Ja, u kunt het zich misschien niet herinneren maar ik was er ook bij toen
wij er samen met de heren Hirsch Ballin en Remkes over gesproken hebben.De amendementen bevatten niets nieuws, want in het debat dat wij gevoerd
hebben in deze zaal zijn al die punten aan de orde geweest. Het is dus niet
zo dat deze onderwerpen niet eerder in deze plenaire zaal aan
de orde zijn geweest.De amendementen op de nrs. 14 en 15 zijn een precisering van de scheiding
van de adviserende en rechtsprekende taken bij de Raad van State. Het amendement
op nr. 15 betreft het terugdraaien van een bepaling zoals die was opgenomen
in de Wet op de Raad van State. Omdat de minister zonder nadere motivering
die bepaling heeft teruggedraaid, willen wij die ook terugdraaien. Mijn fractie
vindt dat de Raad van State moet voldoen aan de eisen van kwaliteit en transparantie.
De Raad moet zorgen voor onafhankelijke wetgeving en onafhankelijk advies.
Om die reden zijn wij van mening dat iedere schijn van vooringenomenheid en
partijdigheid moet worden voorkomen. Wij staan met name voor de belangen van
de rechtzoekenden. Vandaar dat wij de voorstellen steunen die ervoor zorgen
dat er een duidelijke splitsing komt tussen de rechtsprekende en de adviserende
taken.Minister Ter Horst:Mevrouw de voorzitter. Het is tamelijk uitzonderlijk dat een mondelinge
behandeling van een wetsvoorstel deels plaatsvindt onder het ene kabinet en
wordt voortgezet onder het volgende kabinet. Wij spreken vandaag in derde
termijn alleen over de amendementen die de vorige week zijn ingediend.Het huidige kabinet sluit zich wat betreft alle onderdelen van het wetsvoorstel
die vandaag niet aan de orde komen, aan bij de opvatting van het vorige kabinet.
Ik zal een reactie geven op de amendementen op de nrs. 12, 13 en 8, terwijl
de minister van Justitie zal ingaan op de amendementen op de nrs. 14 en 15.Het amendement op nr. 12 strekt ertoe de manier waarop de leden van de
Raad van State die met rechtspraak zijn belast en de leden van de Afdeling
bestuursrechtspraak worden benoemd, in overeenstemming te brengen met de benoemingsprocedure
voor de leden van de Hoge Raad. Leden van de Hoge Raad worden bij Koninklijk
Besluit benoemd op basis van een voordracht, opgemaakt door de Tweede Kamer
der Staten-Generaal. Die bijzondere benoemingswijze van de leden van de Hoge
Raad houdt verband met het feit dat de Hoge Raad tevens ambtsmisdrijven van
ministers, staatssecretarissen en – de heer Wolfsen heeft daarin gelijk –
Tweede Kamerleden moet berechten. Dat laatste doet overigens geen afbreuk
aan het feit dat de Hoge Raad die onafhankelijke positie moet hebben, omdat
het ook gaat over ministers en staatssecretarissen.De heer Wolfsen (PvdA):En juist ook over leden van de Tweede Kamer. Waarom noemt u het argument
als het van geen enkele relevantie is waar je de voordracht neerlegt? Er worden
aan de Hoge Raad ambtsmisdrijven van zowel Kamerleden als leden van de regering
bericht. Dus dat is gelijk.Minister Ter Horst:Het is waar dat het ook om Kamerleden gaat. Je zou je af kunnen vragen
of als die regeling nu getroffen zou worden, dat nog steeds het geval zou
zijn, maar dat is wat anders. Dat neemt echter niet weg dat aangezien de Hoge
Raad ook gaat over ambtsmisdrijven van ministers en staatssecretarissen, die
onafhankelijke positie wel een gegeven is. Ik neem aan dat het in uw eigen
redenatie ook volkomen terecht is dat het op voordracht gebeurt van de Tweede
Kamer.De heer Wolfsen (PvdA):Dat argument is in de Nederlandse geschiedenis nooit gebruikt. Ook toen
het in de negentiende eeuw een prominente discussie was in deze Kamer, is
dit argument nooit gebruikt. De reden die toen werd aangegeven was dat het
om de berechting van ambtsmisdrijven van allen gaat, zowel Kamerleden als
regering. Dan kun je dus niet automatisch een keuze maken wie het recht van
voordracht heeft. Het is dan ook een argument dat nooit gespeeld heeft. Dat
is pas door de regering opgeworpen toen de Kamer begon over de voordracht
van de Raad van State. Waaruit leidt u dan af dat het verstandig is om de
voordracht bij de Kamer neer te leggen als het gaat om de benoeming van de
leden van de Hoge Raad? Zou dat automatisch voortvloeien uit het feit dat
er ook ambtsmisdrijven worden berecht?Minister Ter Horst:Mijn stelling is dat het feit dat ook Kamerleden kunnen worden berecht
door de Hoge Raad, niet wegneemt dat waar het gaat om de mogelijke berechting
van ministers en staatssecretarissen voor die berechting de onafhankelijkheid
gegeven is. Dat is een reden waarom de Tweede Kamer daar een rol in speelt.De heer Wolfsen (PvdA):U had met dezelfde kracht van argumenten kunnen zeggen: omdat de leden
van de Hoge Raad ook ambtsmisdrijven van Kamerleden berecht, moet de benoeming
worden neergelegd bij de regering. Dat is dezelfde redenering.Minister Ter Horst:U heeft het recht om uw argumenten te wegen en het kabinet heeft het recht
om zijn eigen argumenten te wegen.De heer Wolfsen (PvdA):Bent u het met mij eens dat het niet echt een argument is, althans niet
echt een sterk argument?Minister Ter Horst:Als het gaat om de berechting van leden van de regering gaat het erom
dat de Hoge Raad zo onafhankelijk mogelijk is. Dat is een reden waarom de
Kamer daar een rol in speelt. Ik herhaal mijzelf nu, maar dat doet u ook.De heer Wolfsen (PvdA):Voor de berechting van ambtsmisdrijven, gepleegd door de Kamer hoeft de
Hoge Raad dus niet onafhankelijk te zijn, zo begrijp ik van u.Minister Ter Horst:Ik heb de wet niet gemaakt. Ik heb ook gezegd dat als die regeling nu
opnieuw zou worden getroffen, er misschien ten aanzien van de Kamerleden iets
anders zou worden gezegd. Mijn punt is dat als het gaat om de mogelijke berechting
van leden van de regering, het belangrijk is dat het een onafhankelijk orgaan
is en dat het daarom goed is dat de Tweede Kamer daar een stem in heeft.Voorzitter. De afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft
zo'n taak niet. Dat betekent dan ook dat ook in de ogen van het kabinet een
dergelijke vergelijking niet opgaat. Er komt zo echter nog een tweede argument.
Wellicht dat dat de heer Wolfsen meer overtuigt.Naar de mening van het kabinet is het wetsvoorstel niet het juiste aanknopingspunt
voor een fundamentele discussie over die benoemingsprocedure.
Als de Kamer daar een rol in zou willen hebben, zou de koninklijke weg zijn
om dat via de Grondwet te regelen, zoals ook door de heer Van Haersma Buma
is aangegeven, al was het maar omdat het ook expliciet is gebeurd bij de andere
organen, zoals de Algemene Rekenkamer, de Nationale Ombudsman en de Hoge Raad.
Het kabinet zou er overigens – ik zeg dit er maar meteen bij om geen
misverstand op te roepen – geen voorstander van zijn om de Grondwet
ook op dat punt te wijzigen. Bij de laatste herziening van de Grondwet is
uitgebreid over dit punt van gedachten gewisseld. De wetgever heeft toen besloten
om de Grondwet op dat punt niet te wijzigen. Er is dan ook in de ogen van
het kabinet geen reden om dat nu wel te doen.De heer Van Haersma Buma heeft ons nog gevraagd hoe wij aankijken tegen
het feit dat als het amendement zou worden aangenomen, straks de Raad van
State zou kunnen bestaan uit leden die wel en leden die niet op voordracht
van de Tweede Kamer zijn benoemd. Dat is nog wat anders dan dat de helft niet
door de Kroon zou worden benoemd en de andere helft wel. Uiteraard zijn het
allemaal kroonbenoemingen, maar ik vat de vraag zo op dat een deel op voordracht
van de Kamer en een deel niet op voordracht van de Kamer wordt benoemd. Dat
is naar het oordeel van het kabinet inderdaad niet fraai, maar ons belangrijkste
argument is dat bij de herziening van de Grondwet in 1983 daar ook niet toe
is besloten.De heer Wolfsen (PvdA):U bent nieuw op dit onderwerp, maar u hebt neem ik aan ook gelezen waarom
daar toen niet voor is gekozen. De rechtspraak werd namelijk maar tijdelijk
ondergebracht bij de Raad van State. U stelt nu voor om het daar definitief
te laten. Dat is een nieuw feit. Vandaar dat nu deze discussie opkomt.Minister Ter Horst:Je moet altijd oppassen met nieuwe feiten. Het is in ieder geval de opvatting
van het kabinet dat wij bij deze wet en ook als het zou gaan om een herziening
van de Grondwet, niet zullen voorstellen om wijzigingen aan te brengen in
de benoemingsprocedure van de leden van de Raad van State. Het amendement
op stuk nr. 13 over dubbelbenoemingen strekt ertoe, te bewerkstelligen dat
leden van de Raad van State en de staatsraden lid kunnen zijn van slechts één
van beide afdelingen van de Raad van State. Naar de mening van het kabinet
kan de uitoefening van beide taken leiden tot een wederzijdse bevruchting
en dat kan leiden tot meer kwaliteit. Met het oog op de eenheid van de Raad
van State is een zekere mate van overlap tussen beide afdelingen van de Raad
in de ogen van het kabinet van belang. Die wordt bereikt doordat in ieder
geval een deel van de leden van de Raad in beide afdelingen kunnen worden
benoemd. Daarnaast benadrukken de dubbelfuncties ook de gelijkwaardigheid
van de afdelingen en zou dit amendement daar afbreuk aan doen. Het kabinet
meent dan ook aanvaarding van het amendement op stuk nr. 13 ernstig te moeten
ontraden.Hetzelfde geldt voor het amendement op stuk nr. 8 van de heer De Wit.
Een extra bezwaar tegen dat amendement is, dat niet wordt uitgesloten dat
zittende staatsraden tegen hun zin van hun rechtsprekende taak worden ontheven.
Het zal duidelijk zijn dat het kabinet daar geen voorstander van is, omdat
ook de grondwettelijk gewaarborgde rechterlijke onafhankelijkheid daarmee
onder druk komt te staan.Minister Hirsch Ballin:Mevrouw de voorzitter. In aansluiting op mijn collega van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties zal ik ingaan op de twee andere amendementen.
De herinnering aan de behandeling van het wetsvoorstel is inmiddels wat vergeeld.
Dat neemt niet weg dat ik mij goed herinner hoe de gedachtewisseling verliep
en wat er is gebeurd voorafgaand aan de behandeling van het wetsvoorstel.Het amendement op stuk nr. 15 maakt een uitzondering mogelijk, toegespitst
op bijzondere gevallen, van het vereiste van een juridische opleiding voor
de rechters in de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. Mevrouw
Griffith herinnerde eraan dat dit bij nota van wijziging in het wetsvoorstel
is opgenomen. Dat klopt in die zin, dat het een van de onderdelen van een
nota van wijziging was die is ingediend onder verantwoordelijkheid van mijn
toenmalige collega van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en mij in
reactie op het verslag uit de Tweede Kamer. Wij hebben in die nota van wijziging
geprobeerd over de hele breedte tegemoet te komen aan de punten die naar voren
waren gebracht. Dit is een wat bijzonder punt, omdat het wetsvoorstel niet
ontdoet van de oorspronkelijke toestand maar terugbrengt in de oorspronkelijke
toestand.De opmerking van mevrouw Griffith klopt dus niet. In het wetsvoorstel
dat was voorgelegd voor advies aan de Raad van State stond voor alle leden
van de Afdeling bestuursrechtspraak, behoudens de zittende leden die er overgangsrechtelijk
zijn, het vereiste van juridische opleiding. Pas nadat de Raad van State had
geadviseerd – en daar ook geen enkele op- of aanmerking over had gemaakt –
is in het nader rapport op stuk nr. 4, bladzijde 7, de uitzondering van niet-juristen
in de Afdeling bestuursrechtspraak opgenomen. Daar staat: van de gelegenheid
is gebruik gemaakt in het wetsvoorstel, een bepaling op te nemen die ertoe
strekt, de mogelijkheid te bieden, in bijzondere gevallen af te wijken van
de hoofdregel dat slechts juridisch geschoolde staatsraden deelnemen aan de
rechtsprekende taak van de Raad van State. Dat was het bijzondere van de geschiedenis
van dit onderdeel: het is na de advisering door de Raad van State en zonder
dat deze advisering daartoe aanleiding had gegeven, op voorstel van de toenmalige
bewindslieden in het wetsvoorstel opgenomen. De nota van wijziging van toenmalig
minister Remkes en mij heeft het wetsvoorstel teruggebracht in de oorspronkelijke
toestand. Het amendement strekt ertoe het wetsvoorstel weer in de tweede toestand
te brengen. Overblijft de vraag of het afgezien van dit merkwaardige verloop
van de dingen een wenselijke wijziging is. Ik spreek uit vroegere ervaring
als ik zeg dat het natuurlijk wel eens voorkomt dat mensen zozeer door ervaring
en door wat zij in de loop der jaren hebben geleerd kwalificaties hebben opgebouwd
dat men kan zeggen: die doet volop mee aan het werk van een rechterlijk college.
Dat komt een enkele keer voor. Ik zal nu geen namen noemen, want dan komt
natuurlijk onmiddellijk de vervolgvraag: u bedoelt dus dat die in een dergelijke
positie hebben deelgenomen aan het rechterlijke werk dat anders anderen hadden
moeten doen. Dat is niet het soort discussies dat ik wil voeren.Het argument van de heer De Wit kan ik onderschrijven: het is een algemene
eis voor de rechtsspraak dat men dit in allerlei opzichten moeilijke vak heeft
geleerd. De rol van de Afdeling bestuursrechtspraak is steeds
meer die geworden van de rechter in hoger beroep. Dat is een verschil met
de oude positie van de Kroongeschillen en de nalatenschap daarvan. De Afdeling
bestuursrechtspraak is steeds meer een hogerberoepsrechter die moet beoordelen
of de uitspraak van de eerste rechter, de rechtbank, aan de juridische eisen
voldoet. Daarom denk ik dat het amendement geen verbetering inhoudt. Men moet
daarbij ook rekening houden met onze algemene benadering van leken in de rechtspraak.
Er zijn natuurlijk bepaalde colleges met een zeer specialistische taak, zoals
de pachtkamers, die gespecialiseerde leken nodig hebben. Dat is hier niet
aan de orde. Ik heb al gezegd dat wij indien daaraan behoefte bestaat, de
discussie daarover best kunnen voeren. Er ligt inmiddels een rapport van professor
Theo de Roos over dit onderwerp.Ik herinner mij heel goed de voorgeschiedenis van het amendement op stuk
nr. 14. Het is niet een amendement dat materieel tot een ander resultaat leidt
dan het wetsvoorstel in zijn huidige vorm. Ik heb gezien dat er veel werk
is verzet om tot dit amendement te komen. Heel wat bepalingen moesten daartoe
worden gewijzigd. Echter, ik geloof niet dat het inhoudelijk een voordeel
biedt in vergelijking met de huidige tekst van het wetsvoorstel. Ik herinner
mij uit de discussie die zo'n vierenhalve maand geleden is gevoerd, dat is
gezegd dat er in de Grondwet sprake is van het opdragen van adviserende c.q.
rechtsprekende taken aan de Raad van State of een afdeling van de raad. Er
kan geen twijfel over bestaan, dat met het wetsvoorstel zoals dat er ligt
adviserende c.q. rechtsprekende taken worden opgedragen aan een afdeling van
de raad. De vraag is hoe dit vervolgens tot uitdrukking komt. Zoals bekend,
is de raad één institutie die zijn werkzaamheden verricht door
middel van op dit moment één afdeling en als het wetsvoorstel
wet geworden is, twee afdelingen. In de uitoefening van de bij de wet opgedragen
taken treedt op dit moment die ene afdeling op. Heeft het voordelen –
nadat ik heb gezegd dat het amendement naar mijn indruk geen materiële
verschillen teweeg brengt – om hetzij de ene hetzij de andere manier
van aanduiden te bieden? Ik wijs erop dat de terminologie van het wetsvoorstel
nauwer aansluit bij het spraakgebruik. Als er bijvoorbeeld in de Kamer wordt
gesproken over de jurisprudentie van de afdeling op het punt van luchtkwaliteit,
dan heeft iedereen het over de jurisprudentie van de Raad van State. Natuurlijk
weten wij dan dat het de Afdeling bestuursrechtspraak is die die uitspraken
doet en niet de afdeling Advisering. De eenheid van de raad als institutie
komt naar mijn mening beter tot uitdrukking door op dit punt het spraakgebruik
te volgen. Ik werp nogmaals de vraag op of met deze verandering een materiële
verbetering wordt bereikt. Het is niet onze opvatting dat dit nodig zou zijn
uit een oogpunt van grondwettigheid. Dit is ook niet naar voren gekomen in
de advisering door de Raad van State over het wetsvoorstel.Wij hebben deze herziening van de Wet op de Raad van State wel nodig;
het vorige kabinet is niet voor niets met dit wetsvoorstel gekomen. Dit is
tot uitdrukking gebracht in de memorie van toelichting en door de Raad van
State in zijn advies over het wetsvoorstel. Mijn toenmalige collega en ik
hebben dit ook hier in de Kamer gezegd. Er zijn ernstige vragen gerezen over
de transparantie van de onafhankelijkheid van de Afdeling bestuursrechtspraak
als rechtsprekend college in de grotere structuur van de raad als geheel.
Die transparantie wordt bereikt door onderscheid te maken tussen een afdeling
met een adviserende taak en een afdeling met een rechtsprekende taak. De Raad
van State als geheel is een institutie die onafhankelijkheid bezit. Dit is
ook niet in twijfel getrokken in de uitspraak van het Europese Hof voor de
Rechten van de Mens. De eigenstandigheid en daarmee de onafhankelijkheid van
de rechtsprekende taak ten opzichte van de advisering moet echter in onze
wetgeving tot uitdrukking komen.Dit is in onze ogen de betekenis van dit wetsvoorstel. Daarom hechten
wij eraan dat het wetsvoorstel ook wet wordt. Ik denk niet dat de transparantie
van de eigenstandigheid van de afdeling en het niet aan enige politieke aanwijzing
gebonden zijn van de afdeling ermee zijn gediend als wij een benoemingsprocedure
via de Tweede Kamer introduceren. In de huidige benoemingsprocedure speelt
de aanbeveling van de Raad van State een belangrijke rol. Dit wordt ook nader
geregeld in het voorliggende wetsvoorstel. Als wij rechtsvergelijkend kijken,
is de internationale tendens er veel eerder een waarbij de parlementaire betrokkenheid
bij de benoeming van rechterlijke colleges wordt teruggedrongen dan dat die
verder wordt ontwikkeld. Zoals mijn collega net al zei: het is maar de vraag
of de regeling voor de Hoge Raad heden ten dage nog zo zou worden uitgevonden.
In ieder geval is dit een type discussie dat het beste kan worden gevoerd
in het kader van de Grondwet; voor de Hoge Raad ligt dit tenslotte in de Grondwet
vast. In onze ogen is het belangrijk dat deze regeling van de eigenstandigheid
van de twee afdelingen tot stand komt. Vandaar onze reactie op de vier amendementen,
die wij ontraden.De heer Van Haersma Buma (CDA):Ik vroeg of deze amendementen voor advies kunnen worden voorgelegd aan
de Raad van State, voordat ze in stemming worden gebracht.Minister Ter Horst:Dank voor de suggestie. De minister van Justitie en ik staan daar positief
tegenover, maar u begrijpt dat wij dit ook nog in het kabinet zullen bespreken.De voorzitter:Hieruit leid ik af dat we niet over dit wetsvoorstel zullen stemmen bij
de eindstemming morgenavond?Minister Ter Horst:Ik dacht niet dat dit de bedoeling was. In ieder geval vinden wij het
prettig om het advies af te wachten voordat over de amendementen wordt gestemd,
als het kabinet geen bezwaar heeft tegen het vragen van advies aan de Raad
van State.De voorzitter:Dat lijkt mij ook, ik stelde het hierbij alleen vast. Hebben de leden
hier nog commentaar op?De heer Wolfsen (PvdA):In het algemeen gaan wij natuurlijk zelf over de stemmingen.Maar ik begreep de minister van BZK niet helemaal: zei ze dat ze advies
gaat vragen, of gaat ze nog nadenken of zij überhaupt advies nodig heeft
en de Kamer daarover berichten?Minister Ter Horst:Als er advies aan de Raad van State wordt gevraagd, loopt
dat altijd via het kabinet. Dat zal dus ook hierbij het geval zijn. Vrijdag
stellen de minister van Justitie en ik dit in het kabinet aan de orde.De voorzitter:Ik maak uit de discussie op dat de leden er geen bezwaar tegen hebben
dat morgen niet over dit wetsvoorstel wordt gestemd.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De vergadering wordt van 15.27 uur tot 16.00 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20062007-4998-5005.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl