Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake inburgering in de Nederlandse samenleving (Wet inburgering) (30308)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 383-394

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

11-12-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 9, pagina 383-394

21-11-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30308Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de gezamenlijke behandeling van: - het Voorstel van wet van de leden Duivesteijn en Hofstra tot wijziging van de Wet bevordering eigenwoningbezit (verruiming en vereenvoudiging van de werking van de Wet bevordering eigenwoningbezit) (29917); - het Voorstel van wet van de leden Hofstra, Van Bochove en Verdaas tot wijziging van het Voorstel van wet van de leden Duivesteijn, Hofstra en Van Bochove tot wijziging van de Wet bevordering eigenwoningbezit (verruiming en vereenvoudiging van de werking van de Wet bevordering eigenwoningbezit) (30837)Pagina 363-367
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van belastingwetten ter realisering van de doelstelling uit de nota 'Werken aan winst' (Wet werken aan winst) (30572)Pagina 394-403
Presentie en opening (dinsdag 21 november 2006)Pagina 353-353
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 ter implementatie van de richtlijn nr. 2003/109/EG van de Raad van de Europese Unie van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (PbEU 2004, L16) (30567)Pagina 367-369
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van belastingwetten ter realisering van de doelstelling uit de nota 'Werken aan winst' (Wet werken aan winst) (30572)Pagina 373-383
Voortzetting van de gezamenlijke behandeling van: - het Voorstel van wet van de leden Duivesteijn en Hofstra tot wijziging van de Wet bevordering eigenwoningbezit (verruiming en vereenvoudiging van de werking van de Wet bevordering eigenwoningbezit) (29917); - het Voorstel van wet van de leden Hofstra, Van Bochove en Verdaas tot wijziging van het Voorstel van wet van de leden Duivesteijn, Hofstra en Van Bochove tot wijziging van de Wet bevordering eigenwoningbezit (verruiming en vereenvoudiging van de werking van de Wet bevordering eigenwoningbezit) (30837)Pagina 369-371
Lijst van besluiten en ingekomen stukken (dinsdag 21 november 2006)Pagina 403-404
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake inburgering in de Nederlandse samenleving (Wet inburgering) (30308)Pagina 353-363
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Elektriciteitswet 1998 en van de Gaswet in verband met nadere regels omtrent een onafhankelijk netbeheer (30212), en over de motie Doek c.s. inzake inwerkingtreding van het wetsvoorstel Splitsing van energiebedrijven (30212, H)Pagina 372-373
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake inburgering in de Nederlandse samenleving (Wet inburgering) (30308)Pagina 383-394

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 81 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Regels inzake inburgering in de Nederlandse samenleving (Wet
inburgering) (30308).De beraadslaging wordt hervat.De heer Middel (PvdA):Voorzitter. De balans opmakend aan het begin van de tweede termijn van
het debat dat tot nu toe is gevoerd, valt mij in eerste instantie een vijftal
dingen op. Ik zal ze kort aanstippen. In de eerste plaats valt mij en misschien
anderen ook op dat, hoewel het een dag voor de verkiezingen is, wij het met
zijn allen – niet alleen de Kamer, maar ook de minister – hebben
kunnen opbrengen om van deze wet geen politiek nummer te maken. Wij kunnen
onszelf daarvoor complimenteren. De Wet inburgering zullen wij wat mijn fractie
betreft op de inhoud ervan beoordelen en niet op allerlei toestanden eromheen,
al is bij mij, eerlijk gezegd, de verleiding om dat te doen, groot. Wij hebben
dat niet gedaan en moeten dat zo houden. Ik vind dat positief.Ten tweede hebben verschillende woordvoerders allerlei persoonlijke kanttekeningen
bij hun inbrengen geplaatst. Zo zijn de voetbalclub van de zoon van heer Van
de Beeten, de Duitse opa van mijnheer Kox, de buurjongens van Marokkaanse
afkomst en het buurthuis van mijnheer Thissen in Roermond genoemd. Zelf ben
ik geheel tegen de gewoonten in meteen op de inhoud van de wet ingegaan zonder
de context ervan te beschrijven. Ik had het ook wel leuk gevonden om iets
te vertellen over mijn buitenlandse vrouw en over mijn twee kinderen, die
meertalig zijn opgevoed en hoe goed het is voor de integratie als van iemand
in het ene land niet wordt gehoord dat die ook nog uit een ander land komt.
Maar goed, ik vond het heel leuk om van anderen te vernemen dat zij meer te
vertellen hebben dan allerlei juridische zaken over een op zichzelf zeer belangrijk
wetsvoorstel.Het derde punt is dat alle fracties het belang van inburgering onderschrijven.
Wat dat betreft hebben wij geen verschil van menig, ook niet met de regering
en deze minister. Je kunt natuurlijk een verhaal afsteken over de vraag of
inburgering een doel of een middel is, maar inburgering blijft verschrikkelijk
belangrijk. Tussen de termijnen door en toen ik naar mijn collega en fractiegenoot
Ed van Thijn keek, schoot mij te binnen dat hij als minister van Binnenlandse
Zaken in 1994 – het kan ook 1993 zijn geweest – als eerste het
begrip inburgering in de beleidstaal heeft ingevoerd. Hij deed dat in de Contourennota
over het beleid inzake de integratie van minderheden. Dat vind ik zo aardig.
Tot dat moment werd er gesproken over "minderhedenbeleid". Langzamerhand
werd dat woord gecombineerd met "integratiebeleid". Het begrip inburgering
kwam in ieder geval toen voor het eerst opzetten. Wij praten hier dus sinds
1993 of 1994 over. Het is wel grappig dat onze collega-senator
Van Thijn daarmee is begonnen.Het vierde punt vormt het hoofdpunt van mijn betoog. De kritiek van de
PvdA-fractie op dit wetsvoorstel concentreert zich op drie onderdelen. Het
eerste onderdeel betreft de gang van zaken, dus, laten wij zeggen: de staatsrechtelijke
kant. Daar gaat de minister niet over, dus daar bekritiseren wij haar niet
op. De Kamer bepaalt namelijk de agenda van de Kamer en niet de minister.
De minister zei dit wetsvoorstel graag voor de verkiezingen behandeld te zien.
De Kamer kon beslissen om daar al dan niet aan mee te werken. Zij heeft besloten,
dat te doen, dus wij Kamerleden werken eraan mee, maar uit het debat is wel
gebleken – dit zeg ik niet om te maken dat mijn fractie achteraf gelijk
krijgt, want dat krijgt zij toch niet, alhoewel zij dat waarschijnlijk wel
heeft – dat het beter was geweest als de inhoud van de wetsvoorstellen
tot wijziging van de wet, die nu bij de Raad van State liggen, ook bij de
Kamer bekend waren, want dan had zij het geheel integraal kunnen bestuderen.
Dat was mij een lief ding waard geweest. Dit is de regering niet te verwijten;
wij moeten dat onszelf aanrekenen. Het tweede onderdeel is meer juridisch
en principieel van aard. Het is ook een gevolg van de uitspraak van de Raad
van State over genaturaliseerde Nederlanders. Dan kom je uit op het verhaal
van de Turken en de derdelanders. Volgens mij was en is het toetsen van wetsvoorstellen
aan verdragen en overeenkomsten die Nederland is aangegaan, een van de taken
van deze Kamer. Dat heb ik in mijn betoog dus ook vrij uitgebreid gedaan.
De associatieovereenkomst met Turkije is daar een belangrijk voorbeeld van.
Nu blijkt uit het debat dat het toetsen tot een redenering leidt die de regering
niet volgt. Sterker nog: de regering zit aan de andere kant van de redenering.
Ik krijg voor mijn betoog over het toetsen weinig steun in de Kamer. Ik kijk
nu naar de heer Kox, maar ik moet eigenlijk de andere kant opkijken. Ik krijg
namelijk wel steun waar ik die doorgaans krijg, maar met name de opstelling
van de fractie van het CDA is op dit punt heel markant. In wezen stelt de
fractie van het CDA dat de Raad van State weliswaar advies heeft uitgebracht,
maar dat zij dat op deze manier liever niet had gezien. Zo interpreteer ik
de reactie van het CDA. Het verhaal over de Turken en de derdelanders die
langdurig in een EG-land hebben verbleven, spreekt het CDA dan ook niet aan.
Ik moet wat dat betreft eerlijk zijn. Er is geen meerderheid voor de opvatting
van de PvdA, dus moeten wij ons verlies nemen. Op dat punt krijgen wij de
regering en de Kamer niet mee, dus heb ik het er verder niet meer over.Dan het derde punt van kritiek. Er is sprake van een aantal praktische
problemen met betrekking tot de uitvoering. Op een aantal vragen in dat kader
kom ik nog terug. Hoe je het ook wendt of keert, een meerderheid van de Kamer
is echter voor het wetsvoorstel. Dat bleek al in eerste termijn. Dat is helemaal
niet erg, want dan weten wij precies waar wij aan toe zijn. Daarom willen
wij alleen nog maar spreken over een aantal invoeringsaspecten.Eerst iets over de datum van invoering. Er is uitvoerig gesproken over
de argumentatie van de VNG en de vier grote steden op dit punt. De minister
is in haar beantwoording niet ingegaan op de wens van de MBO Raad dat de invoering
wordt uitgesteld, omdat er vraaguitval kan ontstaan als gemeenten de aanbesteding
niet per 1 januari rond hebben. Dat probleem is in de laatste brief van
de MBO Raad geformuleerd. Enerzijds kunnen wachtlijsten ontstaan. Anderzijds
levert het financiële en personele problemen op bij de aanbieders, waaronder
roc's. Het transitiebudget is echter niet bedoeld om het gat dat hierdoor
ontstaat, op te vullen. Dat is een extra reden om te pleiten voor uitstel.
Daar staat tegenover dat de minister terecht bezorgd is dat degenen die wel
klaarstaan om met de implementatie van de inburgering te starten, dus gemeenten,
een aantal instellingen en niet in de laatste plaats de inburgeraars zelf,
worden gefrustreerd in hun dadendrang als wordt overgegaan tot een algemeen
uitstel. Ook de fractie van de PvdA is van mening – wij vinden de fracties
van het CDA en de VVD aan onze zijde – dat een dergelijk negatief effect
van een eventueel generiek uitstel moet worden voorkomen. Het is echter een
kwestie van afweging, want uit de zojuist door mij genoemde brief van de MBO
Raad en de argumentatie van de VNG en de vier grote gemeenten blijkt dat lang
niet alle betrokkenen op 1 januari gereedstaan om de nieuwe inburgeringswet
optimaal uit te voeren. Vandaar dat de fracties van CDA, VVD en PvdA, een
grote meerderheid van de Kamer dus, de minister voorleggen in die gevallen
invoering uiterlijk per 1 april mogelijk te maken. Kortom, invoering
in principe en waar mogelijk, ook in de praktijk, per 1 januari aanstaande,
maar waar nodig uitstel tot 1 april 2007. Daarbij gaan wij ervan uit
dat het Frontoffice Inburgering tot medio 2007 voor alle betrokkenen beschikbaar
blijft. Ik hoor graag of de minister met deze mijns inziens buitengewoon reële
en redelijke wens van een grote Kamermeerderheid kan meegaan.Dan nog een drietal kleinere punten. De minister is inhoudelijk ingegaan
op alle punten van de Kamer, maar toch vind ik dat wij op sommige punten een
beetje langs elkaar heen hebben gesproken, bijvoorbeeld toen het ging om de
marktwerking. De minister en mijn fractie denken volstrekt verschillend over
de marktwerking in het onderwijs. Het punt dat wij over de marktwerking hebben
gemaakt, was niet gericht op die principiële discussie, maar op de praktische
gevolgen van de marktwerking. Wij vragen ons af of er als gevolg van de marktwerking
wel voldoende landelijke dekking is als het gaat om het cursusaanbod, ook
omdat er volgens onze informatie geen landelijke gegevens worden verzameld
over het cursusaanbod.Dan het niveau. Voor zover ik het me kan herinneren, heb ik er niet over
gesproken of het niveau hoger of juist lager of gedifferentieerd zou moeten
worden; andere woordvoerders hebben dit wel gedaan. Maar in een van de stukken
staat dat het aantal inburgeringsplichtigen dat het vereiste niveau haalt,
zou stijgen. Wij vroegen ons af waarop dit gebaseerd is, als je ziet dat er
sprake kan zijn van hogere financiële lasten en als je weet dat het cursusaanbod
wel eens ontoereikend zou kunnen zijn. Deze zorg is niet weggenomen. Voor
de goede orde, het gaat dus niet om het individuele niveau, maar om de totaliteit.Het laatste punt, de kosten van het geheel voor de inburgeraars. Zij zijn
aangewezen op de vrije markt, met alle voordelen, maar ook zeker alle nadelen
van dien. Dit betekent dat de kosten de pan uit kunnen rijzen. En omdat de
gemeenten een zekere autonomie bij de uitvoering hebben, weet je niet of alle
gemeenten inburgeraars op dezelfde wijze faciliteiten bieden, zodat je op
hoge kosten kunt uitkomen. Ik ben hier nog niet gerust op.Mijn voorlopige conclusie. Over het eerste punt van kritiek zal ik het
verder niet hebben. Dat is de staatsrechtelijke kant, daar is nu genoeg over
gezegd. Bij ons principiële punt, het verhaal over Turken en derdelanders,
is slechts een minderheid het met ons eens. Er blijven dan nog een aantal
praktische zaken over, waarbij wij mede namens twee andere fracties een duidelijk
voorstel voor de invoering van de wet hebben gedaan. Op een drietal praktische
punten zouden wij graag nog opheldering van de minister verkrijgen. Deze zijn
voor ons wel belangrijk, want ze treffen degenen voor wie de inburgering bestemd
is, het hardst. Dit betekent dat ik mijn fractie voordat de minister weer
aan het woord is geweest, nog niet kan adviseren om voor of tegen dit wetsvoorstel
te stemmen. Ik zal dus in ieder geval om stemming vragen, omdat ik de gelegenheid
wil hebben om met mijn fractie te overleggen over de antwoorden van de minister,
opdat wij volgende week onze stem kunnen uitbrengen.De heer Van de Beeten (CDA):Voorzitter. Dank aan de minister voor haar betoog in eerste termijn en
voor de toezeggingen die zij op een aantal punten heeft gedaan.Ik constateer dat zij op het punt van de notificatie in aanvulling op
de stukken heeft medegedeeld dat de afspraken met het mbo die voortvloeien
uit gebruikmaking van de hardheidsclausule, als zodanig genotificeerd zullen
worden en dat die dus zullen worden voorgelegd aan de Europese Commissie om
te worden beoordeeld op eventuele strijdigheid met artikel 87 van het EG-verdrag.
Dit lijkt mij procedureel een juiste reactie van de minister. Dit impliceert
overigens wel dat men niet zonder meer kan zeggen dat de hardheidsclausule
uitsluitend op het publieke domein betrekking heeft. Dit argument heeft zij
hiermee impliciet prijsgegeven, zo zeg ik als eenvoudige plattelandsadvocaat.
Dit duidt ik haar niet euvel, maar ik noteer het wel. Ik denk, dat het de
enige manier is om problemen met de Commissie te voorkomen. Dit zal ook voor
het mbo een geruststelling zijn.Ik sta nu een beetje in tweestrijd: ik vraag me af of ik nog zal proberen
om de heer Middel gerust te stellen. Ik zal dit toch maar doen, ook voor mijn
eigen gemoedsrust. Deze inburgeringswet is geen probleem als het gaat om derdelanders;
de argumenten hiervoor heeft de minister zelf gegeven bij de behandeling van
de wijziging van de Vreemdelingenwet. De richtlijn laat nu eenmaal toe dat
er inburgeringseisen worden gesteld; de tekst van de richtlijn lijkt mij op
dit punt volstrekt helder. Als de heer Middel de bepalingen op dit punt, die
de minister daarstraks al heeft opgesomd, nog eens doorneemt, denk ik dat
hij zich erdoor kan laten overtuigen.Ik kom vervolgens bij de vraag in hoeverre associatieakkoorden onderwijs
bestrijken. Volgens mij beogen associatieakkoorden te voorkomen dat Turkse
inwoners wordt belet naar de Europese Unie te komen door op het punt van de
toegang tot het onderwijs aan Turkse ingezetenen in Duitsland, België
of Nederland andere eisen te stellen dan aan Nederlanders, Belgen of Duitsers.
De indirecte werking van het stellen van eisen op het terrein van het onderwijs
zou Turkse onderdanen ervan weerhouden om werk te zoeken in bijvoorbeeld Duitsland.
Dat lijkt mij de portee van de regeling in het associatieakkoord. Dat is dus
een ander doel dan nu aan de orde is. Wij zeggen in Nederland niet dat mensen
niet aan onderwijs mogen deelnemen; wij zeggen dat zij aan onderwijs móéten
deelnemen ter voorbereiding op het inburgeringsexamen. Wij praten wel over
onderwijs, zeg ik tegen de heer Middel, maar wij hebben het over een wezenlijk
ander onderwerp dat ook juridisch op een andere manier functioneert. De minister
heeft dus volstrekt gelijk als zij zegt dat het geen probleem mag zijn. De
minister zei ook terecht dat wij het maar moeten afwachten of men daarover
een zaak wil aanspannen bij de rechter en dat er op dit moment geen reden
is om aan te nemen dat het tot een probleem bij het Hof van Justitie zal leiden.
Ik wil haar daarin ten volle steunen.Mijn laatste opmerking betreft het verschil van mening, dat in eerste
termijn zichtbaar werd, met enkele fracties en met name die van GroenLinks
over het verplichte examen. De heren Thissen en Middel hebben in eerste termijn
gevraagd of het niet vreemd is, waar er in het onderwijs een léérplicht
geldt en geen exámenplicht, dat die plicht voor de inburgering wel
geldt. Ik ben geneigd om hierop nee te antwoorden. Ik neem hierbij een wat
paternalistischer houding in. Dat is hetzelfde type paternalisme als ik de
heer Bos afgelopen zondag in Buitenhof hoorde formuleren. Dat lijkt mij een
juiste insteek. De vraag is of wij bij Nederlandse kinderen zoveel anders
denken. In de Tweede Kamer is er Kamerbreed voor gepleit om de Citotoets voor
basisonderwijs daadwerkelijk overal te laten afnemen. Met die toets willen
wij toch eigenlijk zien of de kinderen een bepaald minimumniveau in het basisonderwijs
hebben behaald. Wij maken ons zorgen over het feit dat jaarlijks 60.000 jongeren
het onderwijs verlaten zonder startkwalificatie en zeggen dat dit eigenlijk
niet mag gebeuren. Wethouders nemen maatregelen opdat in het kader van de
Wet werk en bijstand wordt gezegd dat men moet werken aan een opleiding om
een startkwalificatie te krijgen, als men bijstand wil hebben. Daarmee zeggen
wij impliciet dat wij kennelijk in het onderwijs tot aan de leerplichtige
leeftijd tekort zijn geschoten en dat dit alsnog moet worden gerepareerd.
Wij kunnen wel zeggen dat er een principieel verschil is, maar ik denk dat
het eerder een gradueel verschil is.De heer Thissen (GroenLinks):Deze vergelijking gaat mank. De Citotoets is een diagnostisch instrument
om te kijken welk aansluitend curriculum voor een kind, gezien zijn of haar
talenten, de beste weg is om zich voor te bereiden op een startkwalificatie
voor later. Het is geen go/no go om in dit land te mogen verblijven. Daarom
gaat uw vergelijking mank.De heer Van de Beeten (CDA):De heer Thissen hanteert hier een theoretisch argument. De discussie over
de problematiek op zwarte scholen dat allochtone kinderen geen Citotoets afleggen,
heeft alles te maken met het feit dat moet worden vastgesteld dat die kinderen
onvoldoende niveau halen.De heer Thissen (GroenLinks):Nu struikelt u over uw eigen redenering. Om mij ervan te overtuigen dat
die resultaatverplichting helemaal niet zo gek is, zegt u dat ook Nederlandse
kinderen aan een resultaatverplichting worden onderworpen. Daarvan zeg ik
dat het geen verplicht resultaat is waarop een sanctie staat, zoals een boete
of als uiterste consequentie dat men niet in Nederland mag verblijven.
Vervolgens haalt u de zwarte scholen aan waar in sommige gevallen de Citotoets
niet wordt aangeboden. U struikelt dan over uw eigen redenering, want u houdt
dan niet vast aan uw eigen redenering van zojuist om mij te overtuigen.De heer Van de Beeten (CDA):Wij moeten onderscheid maken tussen de vraag of wij toetsen op een bereikt
resultaat en de vraag wie of wat gesanctioneerd moet worden als het resultaat
niet wordt behaald. Dat zijn twee verschillende vragen. Als in deze wet staat
dat van inburgeraars wordt gevraagd dat zij een bepaald examen halen, vind
ik dat ten principale niet onjuist. Vervolgens is natuurlijk de vraag of men
het acceptabel vindt dat daarop een sanctie wordt gesteld.De heer Kox (SP):Met het markeren van verschillen van mening is niets mis. Het is goed
dat dit in de politiek gebeurt, maar bij de behandeling van dit onderwerp
wil ik toch zo veel mogelijk nagaan op welke punten wij het eens kunnen zijn.
Deze hele Kamer vindt dat wij op het gebied van de inburgering meer moeten
doen dan tot nu toe is gebeurd. Ook de minister vindt dat. Het probleem dat
ik met deze wet heb, is dat wij spreken van een slaagplicht, maar niet van
een leerplicht. Bij ons onderwijs kennen wij een leerplicht, want wij weten
dat een leerplicht ook een leerrecht is en dat dat leidt tot resultaat. Dat
is iets anders dan een slaagplicht. Dat het onderwijs resultaatgericht moet
zijn, daarover zijn wij het helemaal eens. Wij zouden gek zijn als wij mensen
allerlei cursussen lieten volgen zonder dat dat resultaat opleverde. Wat doen
wij nu? Wij zijn zuinig: wij leggen iemand die hier komt een slaagplicht op,
maar wij geven hem geen leerrecht, geen leerplicht. De minister heeft ook
expliciet gezegd dat wij deze activiteiten niet als onderwijs beschouwen.
Daarin is volgens mij het verschil gelegen. Wij zouden tegen mensen die hier
komen ook kunnen zeggen: fijn dat u er bent, u mag hier blijven, daar is de
school en daar krijgt u een opleiding, want die hebt u nodig om hier mee te
kunnen doen. Die opvatting over paternalisme, paternalisme in de goede zin
van het woord, deel ik met u. Zo stellen wij ons ook op tegenover onze eigen
kinderen.De heer Van de Beeten (CDA):Precies.De heer Kox (SP):Dan leidt dat tot resultaat. Deze wet doet echter het eerste niet, maar
het tweede wel. Dat maakt de verhouding met ons normale onderwijssysteem zo
scheef. Zo zie ik dat althans.De heer Van de Beeten (CDA):Ik kan het in belangrijke mate met de heer Kox eens zijn. In mijn eerste
termijn heb ik gezegd dat wat onze fractie betreft deze wet een begin is.
Wij moeten bij de komende kabinetsformatie zeer nadrukkelijk de vraag aan
de orde stellen of er de verbrede c.q. verlengde leerplicht moet zijn. Die
zouden wij als grondslag kunnen laten dienen. De consequentie zal zijn dat
men aanzienlijke financiële offers moet brengen om dat idee daadwerkelijk
in de praktijk gestalte te geven. Als voor dit idee in deze Kamer grote steun
zou zijn, zouden wij bij de kabinetsformatie, ongeacht welke partijen daaraan
deelnemen, belangrijke resultaten kunnen boeken. Zoals ik in eerste termijn
al zei, vind ik dat wij deze problematiek Kamerbreed moeten aanpakken.De heer Kox (SP):Ik meen dat wij elkaar op dit punt kunnen vinden. Een verdere oplossing
moet in ieder geval gevonden worden door het introduceren van een leerplicht
of een verlengde leerplicht.De heer Thissen (GroenLinks):In een reactie op mijn opmerking maakt de heer Van de Beeten onderscheid
tussen de slaagplicht en de resultaatsverplichting enerzijds en het opleggen
van een sanctie anderzijds. Hij zei: dat laatste is iets anders. Met andere
woorden, mijnheer Van de Beeten, u zou er moeite mee hebben als een sanctie
werd opgelegd.De heer Van de Beeten (CDA):Ik zou mij bij een sanctie iets voor kunnen stellen. Ter illustratie noem
ik het basisonderwijs. Stel dat scholen met hun kinderen een bepaald niveau
niet halen, ondanks het feit dat die kinderen tot het halen van dat niveau
in staat zouden moeten zijn. Dan kun je je de vraag stellen of je die scholen
een sanctie moet opleggen. Dat is natuurlijk iets anders dan die kinderen
een sanctie opleggen. Bij de inburgering gaat het om de inburgeraars. Gegeven
de problematiek en gegeven de analyse van de commissie-Blok, is het dan volgens
mij reëel om te zeggen: daar moet een dusdanig sterk verplichtend element
gelden dat je de inburgeraars zelf wijst op hun inspanningsverplichting. Die
verplichting moet uiteindelijk een bepaald resultaat ten doel hebben. Er zou
dan een sanctie kunnen gelden als de inburgeraar zich onvoldoende inspant.
Het systeem van de wet brengt immers met zich mee dat in het geval men niet
kan, men ook geen sanctie krijgt opgelegd.De heer Thissen (GroenLinks):Ik had het in mijn eerste termijn over wederkerigheid. Bent u er dan ook
voor om aan sancties te denken als vitale onderdelen van de samenleving de
zelfbewuste, de zelfredzame en zelf verantwoordelijkheid genomen hebbende
inburgeraar, de inburgeraar die geslaagd is voor zijn inburgeringsexamen,
geen recht doen? Stel dat die inburgeraar ook een beroepsopleiding heeft gevolgd,
maar desondanks geen baan krijgt. Bent u dan bereid om u namens het CDA consequent
op te stellen en bent u er dan ook voor dat werkgevers die voor die inburgeraar
de deur dichthouden een sanctie krijgen opgelegd?De heer Van de Beeten (CDA):Ik kan mij situaties voorstellen waarin dat inderdaad moet gebeuren.De heer Thissen (GroenLinks):Welke situaties zijn dat dan?De heer Van de Beeten (CDA):Situaties waarin aantoonbaar discriminatie aan de orde is. Anders dan
mijn goede vriend Joop Wijn ben ik van mening dat er op dit punt wel degelijk
sprake is van een maatschappelijk probleem en dat wij ons in dat opzicht niet
rijk moeten rekenen. Dit maatschappelijke probleem is er en het moet sterk
aangepakt worden, ook in de volgende kabinetsperiode.Voorzitter. Met dit interruptiedebatje kan ik mijn bijdrage aan de tweede
termijn afsluiten.De heer Engels (D66):Mevrouw de voorzitter. Ook in deze tweede termijn mag ik
tot mijn grote genoegen mede namens de fractie van de OSF spreken. Wij danken
de minister voor haar beantwoording. Het was plezierig om te constateren dat
de minister uitvoerig op een aantal aangesneden thema's is ingegaan. Daarmee
is het wat ons betreft inhoudelijk en ook qua toon een heel goed debat. Intussen
is het ons niet ontgaan dat de minister sterk gelooft in haar missie en haar
beleid. Onze fracties respecteren dat voluit. Het antwoord van de minister
geeft geen aanleiding om op alle thema's nog eens opnieuw in te gaan. Ik beperk
mij tot drie kwesties: de implementatie, de internationale en Europeesrechtelijke
houdbaarheid en het verplichtende en resultaatgerichte karakter. Over de implementatieproblematiek
had ik een zeer uitvoerige en doorwrochte interventie voorbereid, maar gelet
op de bijdrage van de heer Middel, die namens die grote fracties sprak, doe
ik er verstandig aan om te zeggen dat deze oplossing mij heel werkbaar lijkt.Ik kom op het internationale en Europese recht. De minister heeft een
punt als zij aangeeft dat er verschil van opvatting bestaat over de houdbaarheid
van deze wet, maar zij blijft bij haar conclusie dat er geen strijdigheid
is met de bepalingen inzake gelijkheid en discriminatie in de associatieovereenkomst
en de Europese richtlijn. Terecht stelt zij vast dat het uiteindelijk de rechter
is die hierin het laatste woord spreekt en het beslissende oordeel geeft.
Gelet op de tegenstrijdigheid van de opvattingen in de verschillende rapporten
en adviezen, is voor de minister het juridische afbreukrisico blijkbaar te
overzien. Bovendien, zo heeft de minister gezegd, kunnen wij niet aan de gang
blijven met discussiëren en moeten wij door. Dat sluit aan bij de missie
die ik zo-even heb geschetst. De fracties namens welke ik nu spreek, zijn
geneigd deze afweging wat minder ferm te maken, mede gelet op de taken die
de Eerste Kamer heeft in het toetsen van wetgeving. Wij zouden voor onszelf
wat meer zekerheid willen hebben over die veronderstelde spanning met de genoemde
internationale regelingen. Wat ons betreft staat dat los van meerderheden
die hierover in de Kamer zouden kunnen ontstaan.Ik kom op de verplichting en het resultaat. Het is voor ons het belangrijkste
punt: wij zien inburgering als een recht en niet als een plicht. In eerste
termijn heb ik aangegeven waarom onze fracties zoveel moeite hebben met die
elementen van dwang. Ik heb niet gezegd dat er alleen maar dwang is. Wij hebben
heel goed gezien dat er ook elementen van stimulering in zitten, maar er is
ook een slaagplicht en een bestuurlijke boete. Ik heb het betoog van de minister
niet misverstaan. De nadruk lag op de urgentie, de eigen verantwoordelijkheid
en de resultaatgerichtheid, consistent met wat wij tot dusver in dit dossier
hebben aangetroffen. De minister acht deze lijn effectief en aanvaardbaar.
Vastgesteld moet worden dat de minister en onze fracties op dit punt niet
nader tot elkaar zijn gekomen. De fracties hebben namelijk nog steeds grote
aarzelingen over die effectiviteit en aanvaardbaarheid van een verplichte
en resultaatgerichte inburgering. Mede gelet op de aarzelingen ten aanzien
van de internationaalrechtelijke aspecten zal er in onze fracties nog een
nadere discussie moeten plaatsvinden voordat de eindafweging kan worden gemaakt.De heer Kox (SP):Voorzitter. De minister heeft ons uitgelegd dat deze wet een effectief
en aanvaardbaar middel is, met een meer verplichtend en resultaatgericht karakter,
dat uitgaat van het feit dat migranten en hun kinderen geen zielenpieten zijn,
maar mensen die lef hebben getoond. Zij zijn de eersten die begrijpen dat
het leren van de Nederlandse taal een absolute voorwaarde is om actief deel
te nemen aan diezelfde samenleving, en gebruik te maken van alle burgerrechten
die je hebt. Tot dat punt zijn de minister en ik het helemaal eens. Ik beweer
al jaren niets anders, en zie geen reden om nu iets anders te gaan beweren.Het probleem is echter dat die verplichtingen wel erg eenzijdig op de
vreemdeling – wat een mooi woord, zeker in deze dagen – leggen.
Wij verlangen erg weinig van de samenleving en van de overheid. De slaagplicht
is er voor de vreemdelingen, de leerplicht kunnen wij hun helaas niet aanbieden.
Het verschil zit hem in waar de nadruk wordt gelegd, en in het ontbreken van
wederkerigheid. De minister zegt met trots dat dit een mooi stelsel is, dat
resultaatgericht en niet betuttelend is, en niet is uitgekleed. Je zou haar
zo graag willen geloven, maar ik moet tegelijkertijd denken aan het sprookje
van de keizer die geen kleren bleek aan te hebben. Ik zeg niet dat dit wetsvoorstel
helemaal bloot is geworden, maar het is wel anders geworden dan de minister
aanvankelijk in gedachten had. Desalniettemin is de suggestie die ik heb gedaan
om de Wet inburgering nieuwkomers te laten doorlopen, en aan te vullen met
een aantal bepalingen uit deze wet, volgens de minister niet voldoende, zonder
dat overigens te beargumenteren. Misschien kan zij dat in haar tweede termijn
nog doen.De minister heeft gezegd dat zij het jammer vindt dat genaturaliseerde
migranten niet onder de regeling vallen, daarbij wat boos naar de Raad van
State kijkend. Maar ja, die is ervoor om ons te adviseren. De vraag is of
de minister dat niet had moeten en kunnen voorzien. Door dat te zeggen, breng
ik mijzelf ook in de problemen, want ik heb ook een advies van de Raad van
State dat iets anders inhoudt dan wat ik bepleit over de slaag- en de leerplicht.
Desalniettemin dank ik de minister dat zij ervoor heeft gezorgd dat wij dit één
pagina tellende advies nog hebben gekregen. Tegelijkertijd vraag ik haar of
zij het met mij eens is dat wij samen tegen de Raad zeggen dat een beetje
doorwerken geen kwaad kan. Immers, om op de dag van de beraadslaging een advies
op tafel te leggen, is wat mager. Klopt het dat de minister het amendement
van Fenna Vergeer erg laat heeft doorgestuurd naar de raad, en dat er drie
verzoeken van de Tweede Kamer aan haar moesten worden gericht voordat zij
deed wat eigenlijk voor de zomer al had moeten gebeuren? Wellicht was er dan
voor de Raad van State wat meer ruimte geweest om het amendement te beadviseren.Maar het advies ligt er, en het is niet mis te verstaan. Als er geen leerplicht
is, kan er wel een slaagplicht zijn, volgens de raad. Ik kan dat wel begrijpen.
Als je zegt dat het wetsvoorstel niet uitgaat van onderwijs, van leren en
van leerplicht, kun je eisen opleggen aan mensen, zoals de slaagplicht. Als
wij de Raad van State hadden gevraagd of er een leerplicht moet komen, hadden
wij misschien een ander advies gekregen. Degene die het advies vraagt, kan
de uitkomst een beetje sturen. Ik heb het te accepteren dat het advies is
zoals het is. Desalniettemin blijft mijn politieke visie overeind
dat wij inburgering als onderwijs moeten zien, reden waarom de slaagplicht
daar niet in past. Dat doen wij namelijk ook niet in ons normale onderwijssysteem.
Ik ben ook blij met de woorden van de heer Van de Beeten op dit punt. Ik denk
dat wij het op dit punt in de toekomst best breed eens zouden kunnen worden
in de Nederlandse politiek, omdat iedereen toch het gevoel heeft dat wanneer
mensen hier komen, je ze echt naar school moet sturen om opgeleid te worden.
Ik herinner mijn vader. Zes klassen lagere school met moeite. Een puntenkaart
heeft hij nooit laten zien, maar die hield niet over volgens mijn opa. Hij
was functioneel analfabeet. Zijn eigen naam kon hij schrijven en dat vond
hij eigenlijk wel genoeg. Als die man zelf een cursus had moeten kopen en
had moeten inburgeren, dan was dat echt niet gelukt. Toch heeft hij tien kinderen
grootgebracht, allemaal getrouwd, niemand gescheiden, niemand aan de drugs,
niemand aan de drank. Dus het kan wel. En ze stemmen bovendien allemaal SP.
Ik kan er niets aan doen, dat is de enige afwijking in de familie! En dat
zijn er wel veel in zo'n goed katholiek gezin. Dat tikt voor een halve zetel
aan.Als de conclusie van dit debat kan zijn dat wat nu voorligt in het beste
geval het begin is, dan feliciteer ik de minister met dat begin, maar dan
hoop ik dat wij snel naar het vervolg kunnen gaan. Of dit alles ertoe zal
leiden dat mijn fractie voor of tegen zal stemmen, moet ik nog even goed overleggen.
Ik heb al gezegd dat de kwestie van de leerplicht en de slaagplicht voor ons
zwaar ligt. Wellicht kan de minister naar aanleiding van de woorden van de
heer Van de Beeten aangeven hoe zij het perspectief op dat punt ziet, zodat
wij het in de toekomst wellicht meer met elkaar eens kunnen worden dan wij
het in het verleden waren.De heer Thissen (GroenLinks):Voorzitter. Ik dank de minister voor haar uitvoerige beantwoording op
onze inbreng van gisterenavond. Er is consensus over het doel en de bedoeling
van de wet, zo men wil de missie van deze wet. Er is volgens mij in deze Kamer
en breed in de samenleving ook consensus over dat het resultaat veel beter
moet. Meer in Nederland aanwezige migranten moeten op de essentiële terreinen
van de samenleving meedoen en mee kunnen doen. Er is ook brede consensus over
het uitgangspunt van de eigen verantwoordelijkheid en de eigen motivatie.
Deels is er op dat gebied ook consensus over een eigen bijdrage, het zelf
kosten maken, eigen inspanningen. Allemaal tot uw dienst, daarover zijn wij
het met elkaar eens.Wij zijn het ook eens over het feit dat migranten in dit land geen zorgcategorie
op voorhand zijn, en al zeker geen zielenpieten. Mensen zijn bij machte om
veel meer te doen dan dat het ogenschijnlijk lijkt.Maar de grote klacht die de fractie van GroenLinks heeft en die ik gisteren
heb verwoord, is dat het zo eenzijdig op de schouders van het individu wordt
gelegd. Er is een gebrek aan welkome uitnodiging. En dat bedoelde ik gisteren
aan het slot van mijn betoog met de kilheid. Mensen voelen en weten zich niet
welkom. Zij horen de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie in publieke
uitingen praten over de nadelige gevolgen van de multiculturele samenleving.
Als zij het ook zou hebben over het feit dat de multiculturele samenleving
die Nederland door de eeuwen heen altijd is geweest, ook tot verrijking van
de samenleving en tot ontmoeting van verschillende culturen leidt, dat Nederland
een migratieland is en dat het daarom past om ook als overheid inspanningen
te verrichten om migranten te laten meedoen aan de samenleving en dat daarom
ook iets van die individuele burger mag worden verwacht, dan schept zij een
andere sfeer dan de sfeer die de afgelopen jaren is ontstaan. Mensen mogen
een eigen identiteit hebben. Mensen mogen een eigen geloofsovertuiging hebben.
Mensen mogen eigen culturele uitingen hebben. Dat hebben Nederlanders in het
buitenland namelijk ook. Ik noem de mensen die in de jaren vijftig en zestig
van de vorige eeuw zijn geëmigreerd naar Canada, Brazilië, de Verenigde
Staten, Nieuw-Zeeland en Australië. Zij zijn nog altijd herkenbaar als
van oorsprong Nederlanders, juist in geloofsovertuiging, in eigen culturele
activiteiten, in de eigen identiteit.Als dat ook door de minister hartstochtelijk wordt erkend, neemt naar
mijn idee de motivatie bij migranten toe om er nog meer van te maken. Dat
blaast wind in de zeilen van de motivatie die deze mensen sowieso al hebben.
Men komt immers hierheen om een beter bestaan op te bouwen, om te slagen in
deze samenleving, om te slagen in dit land. Dan is de kilheid weg en straalt
de minister warmte uit. Als mensen zich welkom voelen maken zij er nog meer
van dan dat zij toch al van plan waren.Ik doe ook een beroep op de samenleving om dat uitnodigende gebaar te
maken, opdat mensen die eigen verantwoordelijkheid nemen en voldoen aan de
zelfredzaamheid open deuren vinden en geen deuren die in toenemende mate worden
gesloten. Dat bedoelde ik gisteren met de wederkerigheid tussen individu en
overheid, tussen overheid en samenleving, tussen samenleving en individu.
Ik vond het antwoord op dit punt van de bijdrage van de fractie van GroenLinks
iets te mager.Een volgend aspect dat voor ons zwaar weegt, is de plicht tot slagen.
Wordt of kan daaraan niet worden voldaan, dan is de uiteindelijke consequentie
een sanctie. Inburgering benaderen wij als leerplicht, als een eerste stap
in een doorlopende leerweg om te slagen in dit leven, in deze samenleving.
Als mensen door het leerrecht voldoen aan de leerplicht, neemt de kans op
slagen in de samenleving toe. Dat geldt voor Nederlandse jongens en meisjes,
maar dat geldt ook voor Nederlandse jongens en meisjes die naar hier zijn
gemigreerd en die hier moeten voldoen aan de inburgeringsplicht.Wat doet de minister op basis van de redenering van wederkerigheid als
die stageplek er niet komt, als allochtonen in toenemende mate niet die baan
krijgen, ondanks hun competenties, ondanks hun examens, ondanks de doorlopende
leerweg die zij genoten hebben? Wanneer hoor ik de minister daarover? Tegenover
de plicht tot slagen staat de bereidheid om ervoor te zorgen dat iemand kan
slagen.Wij worstelen nog met de differentiatie. De minister maakt het inburgeringsexamen
voor iedereen op hetzelfde niveau. Dat klinkt goed, zeker als het wat laag
gedefinieerd is voor de mensen met minder capaciteiten. Voor de mensen die
barsten van het talent – en dat zijn er ook in migrantenkringen heel
veel – is dat echter een te laag niveau. Waarom wordt niet gedifferentieerd?
Dan doen wij toch ook in ons eigen onderwijssysteem? Dan nodig je mensen meteen
uit om het beste uit zichzelf te halen. De minister heeft gelijk
dat gemeenten die doorlopende trajecten kunnen maken. Aan de slag met je talent,
met taal, met maatschappelijke oriëntatie, beginnend met een beroepsopleiding,
in het beste geval tegelijkertijd met de doorlopende leerweg, gefinancierd
uit de verschillende geldstromen. Door de verschillende drukkende administratieve
last lijkt het mij op dit moment voor gemeenten een kluwen. Daardoor bestaat
het risico dat hierin veel energie gaat zitten. Die energie kan maar één
keer gespendeerd worden. De professionele energie van gemeenten om mensen
te begeleiden wordt daardoor wellicht wat verminderd.Tot slot ga ik in op de invoeringstermijnen. Ik ben nooit zo onder de
indruk van argumenten van gemeenten die erop neerkomen dat zij het niet wisten,
of dat zij zich niet hebben kunnen voorbereiden. Dan is zo'n gemeente de afgelopen
jaren toch niet aangesloten geweest op het maatschappelijk debat, noch op
het debat in de Tweede Kamer, noch op het aanstaande debat in de Eerste Kamer.
Ik ben ook niet zo onder de indruk dat de gemeenten nu zeggen dat het debat
in de Eerste Kamer pas plaatsvindt op 20 en 21 november, dat wellicht
een week later wordt gestemd en pas weken later de nieuwe wet wordt gepubliceerd
in het Staatsblad. Dan zouden zij pas aan de slag kunnen. Ook dat vind ik
niet doorslaggevend.Ik vind wel doorslaggevend dat de rijksoverheid met de gemeentelijke overheid
heeft afgesproken dat er een redelijke invoeringstermijn moet zijn bij wetten
die gemeenten confronteren met zwaardere verantwoordelijkheden en met extra
inspanningen om in deze samenleving het beste uit burgers te halen. Ik constateer
dat die redelijke invoeringstermijn de laatste jaren aan het devalueren is
tot een paar weken of maximaal een maand of twee. Het kabinet en de Vereniging
van Nederlandse Gemeenten moeten daarover in gemeen overleg opnieuw de klokken
gelijkzetten.De afgelopen jaren hebben wij te veel nogal ingrijpende wetten voor gemeentelijke
uitvoerende professionaliteit, maar ook voor bestuurlijke kwaliteit en raadskwaliteit,
op een veel te korte termijn aangenomen. Ik noem de Wet werk en bijstand in
oktober, voorafgaande aan 1 januari, de Zorgverzekeringswet en de WMO
in juli, waarbij de staatssecretaris een redelijk soepele invoeringstermijn
van maximaal één jaar in deze Kamer heeft toegezegd.Voor de inburgeringswet is de invoeringstermijn nu hooguit zes weken.
Ik roep het kabinet, dat nog meer dan 24 uur missionair is, op om met de VNG
te herbevestigen dat redelijke invoeringstermijnen tot het gemeen overleg
behoren tussen de rijksoverheid en de lokale overheid. Het geeft geen pas
om zich daar niet aan te houden.De heer De Graaf (VVD):Voorzitter. Na afloop van het eerste deel van het debat over dit wetsvoorstel
vroeg de heer Middel mij gisteren of ik niet wat al te strak in het pak had
gezeten. Daar had hij misschien wel gelijk in, maar dat had ermee te maken
dat ik mij aan het begin van het debat wat zorgen maakte over de discussie.
Ik had de indruk dat wij het over dingen zouden hebben die zouden afleiden
van wat met deze wet wordt voorzien, namelijk de inburgering zelf. Over het
principe van de inburgering als zodanig blijken in deze Kamer geen meningsverschillen
te bestaan. Volgens mij mag het belang van die inburgering niet worden onderschat.Ik krijg van mijn fractievoorzitter altijd de opmerking dat ik zuinig
moet zijn met voorbeelden uit mijn eigen praktijk, omdat wij hier geen burgemeester
zijn, maar Eerste Kamerlid. Dat is natuurlijk zo, maar nadat er door allen
ruim is geciteerd uit hun eigen lokale praktijk, meen ik in dit geval ook
iets te mogen zeggen. Ik merk dagelijks hoe belangrijk inburgering is voor
mensen die in ons land komen en hier een plaats proberen te vinden. Ik zie
ook het enthousiasme bij die mensen om aan de slag te gaan. Tegelijkertijd
zie ik dat er nog steeds belemmeringen zijn om daadwerkelijk in te burgeren.
Ik heb het dan niet zozeer over sociaaleconomische belemmeringen, die er natuurlijk
ook zijn en waarover wij het al hebben gehad, maar over belemmeringen die
van elders komen, namelijk uit de tradities en gewoonten die in de cultuur
van die vreemdelingen bestaan.In dat verband wil ik een opmerking maken over de slaagplicht. Wij hebben
het over het fenomeen leerplicht gehad. Als wij deze niet zouden hebben, zou
het aanzienlijk moeilijker zijn om veel allochtone leerlingen in de leerplichtige
leeftijd op school te krijgen en dan zouden wij er veel harder achteraan moeten.
Dat is prima, maar leerplicht gaat niet alleen over vreemdelingen, maar over
ons allemaal. Wij hebben een leerplichtige leeftijd en die eindigt op een
bepaald moment. Wij hebben het nu over mensen tussen 16 en 65, vandaar de
discussie tussen de heren Kox en Van de Beeten over de verlengde leerplicht,
waar ik het mee eens ben.Omdat wij het nu hebben over de mensen tussen 16 en 65, zou het van belang
kunnen zijn dat groepen vreemdelingen die door traditie en allerlei andere
omstandigheden niet de vrijheid hebben om die inburgeringscursussen te volgen
en dat examen te doen, door die slaagplicht wel die mogelijkheid krijgen.
Ik doel daarmee met name op allochtone vrouwen. Ik weet uit de praktijk dat
wij gelukkig steeds meer allochtone vrouwen bereiken. Ook op basis van de
WIN hebben wij dat geprobeerd en dat is in grote mate gelukt, maar er zijn
nog altijd groepen waar wij niet binnendringen. Het zou wel eens kunnen zijn –
dat hoop ik ook – dat, nu er een slaagplicht is, ook de groepen die
nu niet de vrijheid hebben om zich vanuit hun milieu te melden voor de cursus,
toch de kans krijgen om in te burgeren, de Nederlandse taal machtig te worden
en iets op te steken over de Nederlandse maatschappij. Ik hoop oprecht dat
de wet daaraan kan bijdragen. Die insteek had ik nog niet gekozen en die wilde
ik op dit moment even kiezen.Over de invoeringsdatum kan ik kort zijn. Ik ben het volledig eens met
de woorden van de heer Middel, zoals hij ook al heeft aangekondigd. Ik voeg
daar een opmerking aan toe die te maken heeft met de lokale praktijk. Behalve
het frontoffice van het ministerie, dat behulpzaam kan zijn bij de gemeenten
die op 1 januari nog niet klaar zijn, is er altijd nog de mogelijkheid
om een beroep te doen op je buren. Dat gebeurt in ieder geval in onze regio,
waar de kleinere gemeenten de grotere gemeenten vragen om behulpzaam te zijn.
In mijn geval hebben wij zelfs contracten gesloten met twee buurgemeenten
om de inburgeringszaken voor hen te regelen. Zo kan het dus ook. Ik wil hier
nadrukkelijk wijzen op die mogelijkheid, omdat die bijdraagt aan het snel
van start kunnen gaan met de inburgering. Het verbaast mij dat wij daar van
de VNG niets over hebben gehoord.Ik had nog een opmerking op mijn papiertje staan, maar die laat ik achterwege
omdat ik anders misschien weer een nieuwe discussie zou losmaken.Minister Verdonk:Voorzitter. Ik dank de Kamerleden wederom voor hun vragen. Ik ben in ieder
geval blij dat wederom de urgentie van het inburgeren is onderschreven. De
heer Thissen heeft uitgebreid verteld waarover wij vandaag allemaal consensus
hebben: de bedoeling van de wet, de noodzaak van betere resultaten, de eigen
verantwoordelijkheid als verworvenheid, de kosten en het feit dat vreemdelingen
geen zielenpieten zijn. Dat doet mij goed.Dan gaat het over de manier waarop. Ik ga graag meteen in op de gestelde
vragen. De heer Middel vroeg of de kosten om het niveau van het examen te
behalen, niet erg hoog worden. Ik heb al eerder aangegeven dat verschillende
prikkels in het nieuwe stelsel zullen leiden tot meer kwaliteit, efficiency
en effectiviteit. Die prikkels gelden voor gemeenten, de burger en de opleidingsinstituten.
Ik zal die prikkels niet herhalen, maar ik zal een paar voorbeelden noemen:
de marktwerking, de financiële faciliteiten voor inburgeraars, een examen
et cetera. Ik ben over deze prikkels blijkbaar optimistischer dan de heer
Middel.De heer Middel (PvdA):Voordat er misverstanden ontstaan: volgens mij drijft marktwerking de
kosten voor de betrokkene juist op. Als u het tegenovergestelde kunt aantonen,
is mijn zorg weg.Minister Verdonk:Ik heb reeds kennisgemaakt met een aantal potentiële aanbieders op
de markt. Wij hebben tot nu toe steeds cursussen gehad bij de roc's voor een
standaardprijs. Nu kunnen bijvoorbeeld de mensen die intelligent zijn en die
de inburgering zelf kunnen doen, een internetcursus kopen. Als zij willen,
kunnen zij 24 uur per dag op internet voor een bedrag van ongeveer € 10
per maand. Dat is de goedkoopste cursus. De duurdere cursussen kosten ongeveer € 3000.
Er is een gigantisch verschil in prijs van en een groot verschil in de soorten
cursussen Nederlands.De heer Middel en anderen hebben opmerkingen gemaakt over de invoeringsdatum.
Ik begrijp zijn zorgen over gemeenten die misschien nog niet helemaal gereed
zijn. De heer Middel vraagt om een gedifferentieerde invoering of beter nog
een gedifferentieerde inwerkingtredingbepaling. Hoe gaat het in de praktijk?
In gemeenten die klaar zijn op 1 januari kunnen inburgeraars per 2 januari
beginnen. Gemeenten zijn overigens niet verplicht om op 2 januari een
aanbod te doen. Voor oudkomers geldt er sowieso geen wettelijke termijn. Er
is dus veel speelruimte voor de gemeenten. De gemeenten kunnen oudkomers oproepen,
afhankelijk van de gemeentelijke situatie. Wat betreft de nieuwkomers hoeven
gemeenten niet eerder dan binnen de maximale termijn van veertien weken een
aanbod bij beschikking vast te stellen. Er geldt zes weken voor de intake,
de eerste stap, en vervolgens acht weken om het aanbod vast te stellen. Zowel
voor de oudkomers als de nieuwkomers is er dus voldoende ruimte om, afhankelijk
van de gemeentelijke situatie, een aanbod te doen. Dat moet uiterlijk voor
1 april. Ook bij de inwerkingtredingsdatum van 1 januari is er voldoende
speelruimte voor gemeenten die nog niet zover zijn om zich gereed te maken
voor de daadwerkelijke invoering.Voor de duidelijkheid meld ik dat alle gemeenten een prognose hebben gemaakt
voor het komende jaar. Hen is ook reeds gemeld op welk budget zij minimaal
kunnen rekenen. Ook zijn de indicatieve budgetten bekend. Als wij invoering
van de wet uitstellen, zullen de procedures over de indicatieve budgetten
opnieuw moeten worden gestart. Gemeenten moeten dan opnieuw prognoses voor
het komende jaar bij het Rijk indienen, niet alleen voor de Wet inburgering
en de Regeling vrijwillige inburgering, maar ook voor de Oudkomersregeling
en de Regeling inburgering allochtone vrouwen. Inwerkingtreding van de wet
op 1 april betekent een gebroken boekjaar. Daar was al eerder sprake
van. Tussen VNG, gemeenten, andere instanties en ikzelf is eerder gesproken
over invoering van de wet op 1 juli 2006. Een van de belangrijkste argumenten
van de VNG en de gemeenten om dat niet te doen, was juist het gebroken boekjaar.
Dat brengt heel grote financiële en uitvoeringstechnische problemen met
zich. Met verschuiving van de invoering naar 1 april of 1 maart
komen die dus weer ter sprake.Bij inwerkingtreding van de wet op 1 maart of 1 april moeten
de gemeenten over 2007 niet over twee regelingen verantwoording afleggen,
de Wet inburgering en de Regeling vrijwillige inburgering, maar over vijf
regelingen: tot 1 april de Win, de Oudkomersregeling, de Regeling inburgering
allochtone vrouwen en na 1 april de Wi en de Regeling vrijwillige inburgering.
Dat betekent grote administratieve lasten en een complexe verantwoordingssituatie
voor gemeenten. Ik hecht aan een zorgvuldige inburgeringsprocedure. Ik heb
eerder gesproken over de Frontoffice Inburgering, die reeds twee jaar bezig
is met contact met de gemeenten. De contacten tussen de gemeenten en frontoffice
zijn heel erg goed. Ik zeg de Kamer toe dat de frontoffice in de eerste vier
maanden, tot 1 april, sowieso de werkzaamheden zal intensiveren. Natuurlijk
zal ook de VNG daarbij betrokken worden.De heer Middel (PvdA):De vraag van drie fracties in de Kamer was om het tot 1 juli te doen.
Ik ga in op het antwoord van de minister. Nu wordt haar een kans geboden om
op een flexibele en pragmatische manier een probleem op te lossen en dan komt
zij met allerlei bezwaren die juist argumenten zijn om gemeenten te bewegen
om zo snel mogelijk een begin te maken met de invoering en er alles aan te
doen om 1 januari te halen. Als dit echt niet kan, moet er, ook met overgangsregelingen,
ruimte worden geboden om het uiterlijk per 1 april te doen. Het zal duidelijk
zijn dat dit consequenties heeft, maar die komen dan op het conto van die
gemeenten te staan. Dit zijn echter praktische problemen die niet dusdanig
principieel van aard zijn dat er geen praktische oplossing kan worden gevonden
voor de invoering van de wet. Nu wij de minister een mogelijkheid bieden om
de wet op een flexibele manier in te voeren met een signaal aan de gemeenten
dat 1 januari het uitgangspunt is, maar dat er een ruimere termijn mogelijk
is als zij die datum niet halen, zou zij die kans moeten grijpen en niet nieuwe
problemen moeten opwerpen. Ik heb de indruk dat zij dit doet terwijl zij weet
dat zo'n beetje de hele Kamer het op dit punt eens is. Wij willen geen conflict
met de minister, maar haar juist een handreiking doen om het
op deze manier te regelen. Laten wij dit nu niet polariseren.Minister Verdonk:Ik ben altijd voor praktische problemen, ook in dit geval ben ik voor
een praktische oplossing. Ik ben echter niet alleen voor een praktische oplossing,
maar ook voor het terugbrengen van de positieve moed in de samenleving. Wij
moeten mensen die klaar zijn om met de inburgering te beginnen, de kans geven
om dit zo snel mogelijk te doen. Ik vind het belangrijk dat wij niet tegen
de mensen die dat graag willen of tegen de gemeenten die uitstekend hun werk
hebben gedaan, hoeven te zeggen dat zij nog even rustig achterover kunnen
leunen, omdat zij pas op 1 maart of 1 april hun gang kunnen gaan.
Laten wij ervoor zorgen dat mensen en gemeenten die dit heel graag willen,
per 2 januari aanstaande aan het werk kunnen gaan. Voor de andere gemeenten
geldt dat zij pas na een periode van zes weken een intakegesprek moeten voeren
met de inburgeraars, in dit geval nieuwkomers. Daarna volgt er nog een periode
van acht weken en dan zijn wij feitelijk al bijna in april. De heer Middel
sprak in zijn inbreng over 1 april en niet over 1 juli.De heer Middel (PvdA):Ik sprak over 1 april voor de invoering en over 1 juli voor
de beschikbaarheid van het frontoffice.Minister Verdonk:In feite is het op de manier waarop wij het nu doen, voor de gemeenten
die nog niet zover zijn mogelijk om binnen 14 weken een aanbod te doen aan
de inburgeringsplichtigen. De invoering is dus heel flexibel. De datum van
1 januari geldt voor iedereen die graag wil en voor diegenen die nog
niet zover zijn, is er de mogelijkheid om gebruik te maken van de perioden
van zes en acht weken.De heer Middel (PvdA):Als ik het goed begrijp, betekent dit dat de minister, ondanks de bezwaren
die zij eerder uitte, akkoord gaat met uitstel tot 1 april, mede gelet
op de positieve insteek van deze Kamer. De Kamer stelt zich op het standpunt
dat waar mogelijk moet worden uitgegaan van 1 januari juist om inburgeraars
die meteen aan de slag willen, niet te frustreren. Als het echt niet anders
kan, kan er worden gekozen voor 1 april. De minister is dan met de Kamer
van mening dat goed beleid niet alleen een kwestie is van het behalen van
een meerderheid in het parlement, maar ook van een maatschappelijk draagvlak.
Voor een effectief beleid moeten de gemeenten en de aanbieders daarin zo veel
mogelijk mee gaan. De minister is dit met ons eens, maar zij zegt het alleen
niet zo. Dit vind ik jammer, want dit debat laat nu juist zien dat wij allemaal
voor inburgering zijn en dit zo goed mogelijk willen doen. Het zou mooi zijn
als de minister dit nog eens in onze woorden zei, want dan kunnen wij overgaan
naar het volgende punt.De heer Van de Beeten (CDA):Misschien mag ik nog een opmerking maken ter geruststelling van de minister.
Noch de heer Middel, noch de heer De Graaf noch ik hebben gevraagd om de inwerkingtreding
van de wet van 1 januari te verplaatsen naar 1 april. Wij stellen
voor om de wet per 1 januari te laten ingaan. Sla maar een Koninklijk
Besluit met die datum, maar spreek een tijdschema af met de VNG en met gemeenten
die nog niet zover zijn waarin feitelijk een uitloop wordt geboden tot 1 april
om te doen wat er gedaan moet worden. Maak verdere heldere afspraken met de
VNG over de beschikbaarheid van het frontoffice. Omdat er ook gemeenten zullen
zijn die zelfs de datum van 1 april niet zullen redden, moet het openblijven
tot 1 juli. Als u dat doet, is verzekerd dat het uiteindelijk allemaal
op zijn pootjes terecht zal komen.Minister Verdonk:Met deze formulering kan ik het eens zijn: de inwerkingtredingsdatum is
1 januari; gemeenten krijgen de mogelijkheid om tot 1 april invulling
te geven aan hun verplichtingen en het Frontoffice Inburgering blijft beschikbaar
tot 1 juli 2007. Ik begrijp van de heer Van de Beeten dat dit de strekking
van de woorden van de heer Middel is en ik kan hem zeggen dat ik mij daarin
kan vinden.De heer Middel (PvdA):Ik vind het jammer dat u dit niet uit mijn woorden hebt opgemaakt. Dank
aan de heer Van de Beeten. Misschien mag ik in andere debatten ook van zijn
diensten gebruikmaken?Gemeenten worden natuurlijk via het officiële kanaal van de VNG op
de hoogte gebracht, maar al uit dit debat moet duidelijk worden dat de wet
doorgaat, maar dat de regering niet moeilijk zal doen als het niet lukt om
per 1 januari met de wet aan de slag te gaan. Voor gemeenten die deze
datum niet halen – hopelijk een uitzondering op de regel – is
het frontoffice beschikbaar om hand- en spandiensten te verlenen.Minister Verdonk:Ik sluit mij liever aan bij de woorden van de heer Van de Beeten, want
hij formuleert net iets scherper dan de heer Middel. Het hoort bij bestuurlijk
fatsoen om elkaar duidelijkheid te bieden en daarom kies ik voor de duidelijkheid
van de heer Van de Beeten.De heer De Graaf (VVD):Het is echt de duidelijkheid van de heren Van de Beeten, Middel en De
Graaf.Met dit verzoek is niets nieuws onder de zon. Als de Eerste Kamer een
aanscherping van de brandveiligheidsvoorschriften aanneemt en dat voorschrift
wordt per 1 januari van kracht, dan voldoen natuurlijk niet alle gebouwen
op 2 januari aan die nieuwe voorschriften. Gemeenten beginnen daar pas
op 2 januari aan te werken en je mag blij zijn als binnen een aantal
jaren alle gebouwen aan die voorschriften voldoen. Zo zal het ook met dit
wetsvoorstel gaan. Sommige gemeenten zijn klaar en die zullen op 2 januari
beginnen en andere zullen het traject volgen dat de heren Van de Beeten en
Middel hebben geschetst. Volgens mij zijn alle misverstanden daarmee uit de
wereld.Minister Verdonk:Voorzitter. Laat ik dit punt dan maar afsluiten met de opmerking dat ik
blij ben met het praktische voorstel van de heer De Graaf, de heer Van de
Beeten en de heer Middel.De heer Middel vroeg of het waar is dat het cursusaanbod niet wordt geregistreerd.
De cursusaanbieders worden op dit moment inderdaad niet apart geregistreerd.
In de nieuwe wet verandert dat overigens ten dele. De aanbieders die het keurmerk
verkrijgen, worden in een apart register opgenomen. Verder wordt kandidaten
die examen doen, gevraagd of, en zo ja, bij wie zij een cursus
hebben gevolgd. Wij houden dus wel de vinger aan de pols.Ik verwacht, gezien de ervaringen met de oudkomersmarkt, dat er een landelijk
dekkend aanbod van cursussen zal komen. Op de oudkomersmarkt is nooit sprake
geweest van gedwongen winkelnering en op deze markt is wel degelijk sprake
van een gedifferentieerd aanbod van de roc's. Zij leveren maatwerk en dat
is precies wat ik wil voor de hele inburgeringsmarkt. Roc's worden door de
marktwerking geprikkeld om doelmatiger te werken. Overigens zie je nu al dat
heel veel roc's de handschoen hebben opgepakt en nieuwe producten hebben ontwikkeld.
Het is al met al mijn verwachting dat na de inwerkingtreding van het nieuwe
inburgeringsstelsel een breed en landelijk dekkend aanbod aan cursussen beschikbaar
zal komen. Ik heb ook geen geluiden gehoord dat in bepaalde regio's het aanbod
tekortschiet. Het is weliswaar geen garantie, maar in de afgelopen vijf jaar
was het aanbod steeds toereikend. Ik hoor verder dat aanbieders die al actief
waren op de oudkomersmarkt hun aanbod willen uitbreiden naar de nieuwkomers.
Als blijkt dat de markt faalt, dan zijn er maatregelen voorhanden om aan de
vraag- of aanbodkant bepaalde stimuli te geven. Ik heb hier dus geen zorgen
over.In de richting van de heer Middel geef ik aan dat de Raad van State wel
al advies heeft uitgebracht over het wetsvoorstel met betrekking tot het schrappen
van artikel 4. Dat wetsvoorstel is gisteren aan de Tweede Kamer aangeboden.De heer Van der Beeten meent dat het niet aanmelden van de hardheidsclausule
terecht is. Ik had verduidelijkt dat het enkel om een verplichting gaat om
opnieuw bestuurlijk overleg te voeren als de publieke taken van de roc's in
het gedrang komen. Daaruit voortvloeiende afspraken met de sector zullen,
als zij aan te merken zijn als steunmaatregelen in de zin van artikel 87 EG-verdrag,
in de toekomst moeten worden aangemeld in Brussel.Ik kom op de vragen van de heer Engels. Hij vroeg naar de resultaatsverplichting
versus de inburgering als recht en plicht. Ik vind dat wij met elkaar eens
moeten uitspreken dat inburgering een recht is. Laat mensen die in Nederland
komen dat recht ook pakken. Als zij niet willen, dan moeten zij die plicht
als een plicht voelen. Als zij hun eigen verantwoordelijkheid nemen, de Nederlandse
taal leren en inburgeren in de Nederlandse samenleving, dan hoop ik dat zij
heel gauw hun plekje vinden in Nederland en gewoon lekker kunnen meedoen.De heer Kox stelt dat het om een uitgekleed voorstel gaat. Ik vond dat
de heer Kox zeer onaangename opmerkingen maakte. Het is nog steeds een volledig
wetsvoorstel. Het enige dat is veranderd, is dat het niet 500.000 maar 250.000
mensen betreft vanwege het advies van de Raad van State. Ik weiger dus te
zeggen dat het om een uitgekleed voorstel gaat. Ik blijf daar ook afstand
van nemen.In relatie tot het amendement op stuk nr. 77 over de slaagplicht kan ik
alleen maar zeggen dat er inderdaad wat fout is gegaan met de adviesaanvraag
aan de Raad van State. Ik heb daarvoor mijn spijt betuigd in de Tweede Kamer.
Ik doe dat nu weer. Het advies van de Raad van State heeft deze Kamer echter
gisteren alsnog bereikt. Het was kort dag, maar hieruit bleek wel dat de Raad
van State snel kan werken. Op 3 november is om advies gevraagd en op
15 november is advies uitgebracht. Dat advies beschouw ik als een ondersteuning
van de Wet inburgering. Zowel de resultaatsverplichting als de bestuurlijke
boete is mogelijk. Ik ben daar blij mee. Het was niet anders dan wij hadden
verwacht. De Raad van State had ook maar een half kantje nodig om het advies
weer te geven. Ik hecht eraan dat ik alleen het amendement en de toelichting
heb voorgelegd, ervan uitgaande dat die voor zich spraken. Ik heb op geen
enkele wijze de uitkomst van het advies willen of kunnen sturen, zoals de
heer Kox suggereerde.Ik kom op de opmerkingen van de heer Thissen. Hij spreekt nog steeds over
het eenzijdig de nadruk leggen op de eigen verantwoordelijkheid van de inburgeraar.
Ik ben het op dat punt helemaal niet met hem eens.De heer Kox (SP):De minister is overgegaan naar collega Thissen, dus ik ben waarschijnlijk
af. In haar eerste termijn heeft zij nul maal mijn naam genoemd en eenmaal
de naam van mijn partij. In haar logica kan daaruit echter niets worden afgeleid.
Mijn probleem met dit wetsvoorstel is dat er geen leerplicht komt maar wel
een slaagplicht, geen onderwijs en wel verplichtingen. Kan de minister daar
nog eens op ingaan? Mijn hoop is dat wij het in de toekomst meer met elkaar
eens worden dan in het verleden. Ik heb de minister gevraagd om ook het betoog
van de heer Van de Beeten hierbij te betrekken. Met hem lijk ik het aardig
eens te zijn. Als de minister zich daar nu bij kan aansluiten, komen wij een
stukje verder. Zij kan natuurlijk ook zeggen: u bent af want ik ben al bij
Thissen.Minister Verdonk:Als de heer Kox daar prijs op stelt, ga ik natuurlijk graag terug naar
hem. Door inburgering als onderwijsvorm te beschouwen en daarmee de slaagplicht
te laten vallen, komen wij eigenlijk weer terecht in het systeem op basis
van de oude wet. Daarin ging het om de inspanningsverplichting: je moest op
school zitten en lessen volgen. Dat is echter onvoldoende gebleken. Ik zeg
niet dat wij nooit die overgang zouden moeten maken, maar op dit moment hebben
wij te maken met achterstanden en maatschappelijke problemen die moeten worden
opgelost. Dit stelsel met een slaagplicht is daarvoor beter geschikt dan de
inspanningsverplichting uit het verleden. Laten wij in de toekomst bezien
of het anders kan worden geregeld en nu beginnen met deze inburgeringswet,
zodat mensen kunnen meedoen in de samenleving.De heer Kox (SP):Leerplicht is toch ongeveer het beste wat wij hebben kunnen bedenken!
Onze kinderen zijn op die manier gebracht tot wat wij uiteindelijk zijn geworden.
De minister moet dat niet vergelijken met wat er was op het terrein van de
inburgering. Ik ben het met haar eens dat dit halve bak was. Als iemand hier
niet is geboren maar hier later komt, moeten wij zeggen: fijn dat u er bent,
u hebt recht op onderwijs en dat recht is zo belangrijk dat wij het een plicht
noemen en erin gaan investeren. De heer Van de Beeten heeft gezegd dat dit
consequenties heeft, want de bedragen worden dan hoger. Leerplicht is het
grootste recht dat je aan je burgers kunt geven. Laten wij het wetsvoorstel
van de minister zien als het eerste begin en een leerplicht als vervolg; dan
komen wij ergens. Als de minister het hierbij wil laten, zijn wij het niet
eens.De heer Van de Beeten (CDA):Ik wil het ontstaan van een misverstand vermijden, want ik heb er niet
voor gepleit om de verplichtende elementen uit dit wetsvoorstel
te schrappen. Mijn bedoeling is om de groepen die wij niet met dit wetsvoorstel
bereiken als gevolg van de veranderingen die hebben plaatsgehad, alsnog te
bereiken, met name door de verlengde leerplicht. Bij het doorkijkje naar de
toekomst, zit ik waarschijnlijk op dezelfde lijn als de heer Kox. Men hoeft
echter niet bang te zijn dat ik pleit voor een afwijking van het systeem in
het wetsvoorstel.De heer De Graaf (VVD):In mijn tweede termijn heb ik er al iets over gezegd. Ik neem aan dat
de heer Kox en de heer Van de Beeten het met mij eens zijn dat een voortgezette
leerplicht een veel breder terrein is. Dat betreft dan namelijk iedereen in
Nederland, allochtonen en autochtonen. Er zijn natuurlijk ook nog grote problemen
bij mensen die in Nederland zijn geboren; de heer Thissen heeft daarover gisteren
uitgebreid verhaald. Hierover moeten wij een brede discussie voeren met de
minister van Onderwijs. Vervolgens moet er een match worden gemaakt tussen
wat nu "inburgeringsplicht" heet en straks wellicht "leerplicht".Minister Verdonk:Als dat de discussie is waarop de heer Kox doelt, moet die in de toekomst
worden gevoerd. Het is ontzettend belangrijk om er hoe dan ook voor te zorgen
dat mensen Nederlands leren en ingeburgerd raken in de samenleving. Het gaat
te ver om in het kader van dit debat te bepalen hoe en voor welke doelgroepen
dat moet worden georganiseerd. Ik zeg daar niet per definitie nee tegen. Voor
mij is heel erg belangrijk – dit geldt volgens mij ook voor de heer
Van de Beeten en de heer De Graaf – dat wij wel blijven werken met resultaatverplichtingen.
De heer Kox noemt wat wij tot nu toe hadden, "halve bak", als ik
hem goed heb gehoord.De heer Kox (SP):Dat is gewoon Nederlands hoor; dat leer je op de cursus.Minister Verdonk:Ik denk dat het uit Zuid-Nederland komt; ik wil er eventueel ook wel wat
Utrechts tegen aangooien. Hierover zijn wij het in ieder geval met elkaar
eens. Wij zijn er nu aan toe om dit systeem uit te voeren. Het is belangrijk
om met elkaar de discussie te willen voeren over de toekomst en over de voortgezette
leerplicht. Deze discussie moet echter niet worden gevoerd in de trant van:
iedereen bij de hand nemen en iedereen weer pamperen. De vraag is hoe je mensen
weer zover krijgt dat zij hun eigen verantwoordelijkheid nemen en hoe je er
zo goed mogelijk voor kunt zorgen dat iedereen weer kan meedoen in de samenleving.Dan kom ik toe aan de bijdrage van de heer Thissen. Er is weliswaar over
veel punten consensus, maar volgens hem leg ik eenzijdig de nadruk op de eigen
verantwoordelijkheid van de inburgeraar. Verder vindt de heer Thissen dat
ik bij herhaling praat over de problematiek rond de verschillen in de samenleving.
Welnu, ik heb de Kamer een aantal resultaten van het gevoerde integratiebeleid
voorgelegd. Als mensen met elkaar communiceren, draagt de een een boodschap
uit en dan is het de bedoeling dat de ander graag naar die boodschap luistert
en daaruit informatie opneemt. Ik ben al jaren bezig met het nieuwe inburgeringsbeleid.
Vlak nadat ik ben aangetreden als minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie
ben ik met dit beleid begonnen. De basis van dit beleid was en is gedeeld
burgerschap. Van de inburgeraar, de vreemdeling dus, mogen wij inspanningen
verwachten als zij in de Nederlandse samenleving komen, maar wij moeten ook
inspanningen verwachten van de Nederlandse samenleving. Wat betreft het opgeven
van de eigen cultuur of het praten over de problemen van de multiculturele
samenleving heb ik steeds gezegd: wij moeten in Nederland een gemeenschappelijke
basis hebben. Daarop is het nieuwe integratiebeleid gericht. Die basis bestaat
uit: de Nederlandse taal spreken, de Nederlandse waarden en normen onderschrijven
en je houden aan de Nederlandse regels. Laten wij genieten van al die culturen,
maar laten wij er wel voor zorgen dat wij daarover met elkaar in één
taal kunnen communiceren. Dat is niet de "gemeenschappelijke taal",
zoals ik afgelopen zondag in Buitenhof hoorde; dat is gewoon Nederlands. Laten
wij nou gewoon eens tegen elkaar zeggen dat wij gewoon de Nederlandse taal
met elkaar willen spreken. Ik ben blij om te horen dat wij in ieder geval
consensus hebben over een aantal zaken, maar ik vond dat ik er iets van moest
zeggen dat ik iedere keer weer op deze manier als minister wordt neergezet.De heer Thissen (GroenLinks):Het beeld dat men van u heeft, houdt u zelf in stand. U zei apetrots dat
u ook als minister voor integratie was geslaagd en u noemde daarbij de volgende
voorbeelden: er is een naturalisatieceremonie gekomen en het is gelukt om
taboeonderwerpen bespreekbaar te maken, zoals eerwraak en huiselijk geweld.
Dan zeg ik: huiselijk geweld is in autochtoon Nederland ook al decennialang
een heel groot probleem en heeft niet ipso facto alleen met allochtoon Nederland
te maken. U ging verder met de volgende voorbeelden: er is een Nederlandse
imamopleiding gekomen; wij hebben het gehad over weerbaarheid bij radicalisering
en er zijn resultaten op het gebied van sport en recreatie.Minister Verdonk:Ik vul aan: wij hebben de integratie door onderwijs bevorderd en wij hebben...De heer Thissen (GroenLinks):Wanneer hebt u MKB-Nederland en VNO-NCW aangesproken over het feit dat,
ondanks de hoge diploma's waarover Turkse en Marokkaanse jongens en meiden
beschikken, er een onevenredig hoog aantal jongens en meiden van Turkse en
Marokkaanse origine werkloos is in dit land? Wanneer zegt u eens heel stoer
tegen MKB-Nederland en tegen VNO-NCW: het kan niet meer dat u de deuren dichthoudt
voor mensen die gekwalificeerd zijn voor de arbeidsmarkt? De meeste migranten
in dit land hebben stinkend hun best gedaan en willen vandaag en morgen stinkend
hun best blijven doen. Zij moeten het gevoel hebben dat zij erbij horen omdat
er een minister van integratiezaken is die niet voortdurend inzoomt op de
problemen, maar die het ook heeft over de kansen en over de positieve effecten
van migratie in dit land.Minister Verdonk:Ik ben een minister die het juist heeft over de positieve effecten van
migratie in dit land, die erop wijst, samen met MKB-Nederland in het blad
van VNO-NCW, dat er ook aan allochtone jongeren stageplekken ter beschikking
gesteld moeten worden. Het kan niet zo zijn dat jongeren worden afgewezen
alleen op grond van hun achternaam. Ik treed niet in de selectie door
werkgevers, maar die selectie moet wel gebaseerd zijn op eerlijke criteria.
Dat is echter één kant van het verhaal. Ik heb ook heel grote
zorgen over de schooluitval van jongeren. Het aantal jongeren dat voortijdig
de school verlaat is veel te groot, zeker onder Antilliaanse en Marokkaanse
jongeren. Wij moeten daarvoor maatregelen verzinnen. Ik heb een extra advies
gevraagd aan de heer Steven van Eijck, de Commissaris Jeugd- en Jongerenbeleid.
Dat advies heb ik vanmorgen in ontvangst genomen. Ook daarin staan schrikbarende
cijfers.Ik ben het geweest die al twee jaar benadrukt dat wij nu eindelijk eens
moeten ophouden met het stigmatiseren van alle allochtonen. Wij zijn nu eindelijk
zover dat wij durven te zeggen dat er bij bepaalde groepen allochtonen problemen
zijn en dat wij die durven te benoemen. Alle anderen moeten eens kansen krijgen.
Wij zijn volop bezig om die anderen kansen te geven. Wij spreken ondernemers
en scholen aan. Er wordt gekeken of het soort onderwijs dat wordt gegeven,
voldoet. Kijk eens wat wij al gedaan hebben bij bijvoorbeeld het vmbo. Er
moet nog veel meer gebeuren, maar er is al een sterkere verbinding met de
praktijk gerealiseerd. Er gebeurt van alles op dit moment. Er wordt hier geroepen
dat ik niet tegen MKB-Nederland en VNO-NCW zeg dat er geen discriminatie hoort
te zijn in Nederland. Dat is gewoon onjuist.De heer Thissen (GroenLinks):Ik ben blij dat ik een heel goede snaar bij u heb geraakt. Hier staat
een minister die uitspreekt dat zij er trots op is dat Nederland een multiculturele
samenleving is en dat zij het tot haar taak rekent om die verder te ontwikkelen
en op een nog hoger plan te brengen.Minister Verdonk:Hier staat een minister die ook duidelijk durft te spreken over de problemen
van de multiculturele samenleving, iets wat GroenLinks en andere partijen
al jaren niet doen.De heer Thissen (GroenLinks):Dat is niet waar. Ik zeg alleen dat de balans bij u de afgelopen jaren
een beetje verkeerd geweest. Misschien is hij dat in de campagnetijd ook nog
wat. Vanaf morgen hervat u uw taken vast weer als een bevlogen minister die
de multiculturele samenleving omarmt, hartstochtelijk, en op een hoger kwalitatief
niveau wil brengen.Minister Verdonk:U kunt het zo mooi brengen. Ik zal bezig blijven – daar ben ik ook
echt door bezield – om ervoor te zorgen dat iedereen die een kans verdient
in deze samenleving, dus iedereen die mee wil doen, die ook kan krijgen. Daar
sta ik keihard voor. Ik ga echter niet roepen dat wij een geweldige multiculturele
samenleving hebben in Nederland, want die hebben wij niet. Er is nog een aantal
problemen dat wij moeten oplossen. Er moet een gemeenschappelijke basis zijn.
Laten wij eerst eens met elkaar de Nederlandse taal leren spreken. Dan kunnen
wij eindelijk praten over de verschillende culturen. Dan begrijpen mensen
elkaar weer. Dan hoor ik niet meer van die Amsterdamse vrouw uit een achterstandswijk
dat zij niet kan spreken met haar buurvrouw en dat zij op de markt haar eigen
producten niet meer kan kopen. Zij vertelt mij dan niet meer dat zij zich
afvraagt waar zij leeft, of dit nog Nederland is. Iedere medaille heeft twee
kanten.De heer Thissen (GroenLinks):Waarom verprutst u het nu zelf weer? Wij hadden het net even goed samen
en nu gaat u weer van mij af. Maar ik kom u nu toch een hand geven.Minister Verdonk:Ik geef u ook een hand.Uw laatste vraag was of het kabinet nog met de VNG wil spreken, deze laatste
24 uur, over een invoeringstermijn. Ik vind het ook belangrijk dat er een
goede invoeringstermijn wordt vastgesteld voor wetten die moeten worden uitgevoerd
door andere overheden, zoals gemeenten. Ik heb echter vanmorgen al voldoende
duidelijk gemaakt hoe lang wij al bezig zijn met die wet en hoe groot het
maatschappelijke belang is van invoering ervan.Er waren ook vragen over de zware administratieve lasten bij geïntegreerde
trajecten en de aansluiting tussen de Wet educatie en beroepsonderwijs en
de Wet inburgering. Die aansluiting is lastig. Daar hebben wij eerder over
gesproken. Ik zal dit punt moeten bespreken met de staatssecretaris van OCW.
Ik zou ook graag hebben dat die aansluiting wat flexibeler was. Dat heeft
allerlei consequenties. Ik zal dit onderwerp van gesprek maken met de staatssecretaris.
Het zal nog enige tijd vergen voordat wij daar uit zullen zijn. Ik ben het
echter helemaal eens met het doel, een goede aansluiting.Ik dank de heer De Graaf voor zijn steun. Ik dank ook de Kamerleden voor
hun steun voor in elk geval het totale systeem van de inburgering, ook al
bestaat er over enkele punten geen volledige consensus. Ik ben blij dat ik
de steun van de Kamer heb voor het onderstrepen van het belang van het leren
van de Nederlandse taal en het onderschrijven van de Nederlandse waarden en
normen, kortom het inburgeren.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:De fracties van GroenLinks en de PvdA wensen stemming over dit wetsvoorstel.
Deze stemming zal volgende week dinsdag plaatsvinden.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20062007-383-394.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl