Behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake geurhinder vanwege tot veehouderijen behorende dierenverblijven (Wet geurhinder en veehouderij) (30453)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 63-67

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

19-10-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 2, pagina 63-67

03-10-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30453Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafvordering met betrekking tot het hoger beroep in strafzaken, het aanwenden van gewone rechtsmiddelen en het wijzigen van de telastlegging (stroomlijnen hoger beroep) (30320)Pagina 67-72
Lijst van besluiten (dinsdag 3 oktober 2006)Pagina 78-78
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake geurhinder vanwege tot veehouderijen behorende dierenverblijven (Wet geurhinder en veehouderij) (30453)Pagina 72-78
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 3 oktober 2006)Pagina 78-79
Stemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Wet gelijke behandeling van mannen en vrouwen en het Burgerlijk Wetboek ter uitvoering van Richtlijn 2002/73/EG (30237)Pagina 53-58
Presentie en opening (dinsdag 3 oktober 2006)Pagina 53-53
Behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake geurhinder vanwege tot veehouderijen behorende dierenverblijven (Wet geurhinder en veehouderij) (30453)Pagina 63-67
Noot 1 (zie blz. 53): JBZ-instemmingsbesluitenPagina 80-80
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafvordering met betrekking tot het hoger beroep in strafzaken, het aanwenden van gewone rechtsmiddelen en het wijzigen van de telastlegging (stroomlijnen hoger beroep) (30320)Pagina 58-63

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Regels
inzake geurhinder vanwege tot veehouderijen behorende dierenverblijven (Wet
geurhinder en veehouderij) (30453).De beraadslaging wordt geopend.De heer Eigeman (PvdA):Mevrouw de voorzitter. Ik spreek mede namens de fractie van de SP en GroenLinks.
Ik ben verrast door de aanwezigheid van twee bewindlieden. Dat betekent dat
dit debat door de regering zeer serieus wordt genomen en dat stellen wij buitengewoon
op prijs.Dit debat over de Wet geurhinder gaan wij in met een dubbel gevoel. Wij
erkennen de noodzaak om regels te stellen omtrent geurhinder, laten wij gewoon
stank zeggen, als gevolg het houden van dieren. Wij constateren dat in ons
landelijk gebied terzake van deze problematiek nadrukkelijk verschillende
belangen een rol spelen en dat goede regelgeving noodzakelijk is om de gang
van zaken tussen verschillende belanghebbenden ordentelijk te regelen. Het
is interessant om te zien dat met deze wet de overheid die het meest nabij
is, namelijk de lokale overheid, meer speelruimte krijgt. Dat vergroot de
kans op maatwerk.Ons dubbele gevoel heeft te maken met het feit dat de praktijk van de
afgelopen decennia heeft getoond dat het buitengewoon ingewikkeld is om op
overzichtelijke wijze keuzes te maken die tot goede oplossingen leiden. Nogmaals,
de kans op meer lokaal maatwerk is een goede zaak. Hierbij is het wel de vraag
hoe gemeenten verantwoording afleggen over de wijze waarop zij die ruimte
invullen en wat het verantwoordingskader is. Meer beleidsvrijheid betekent
immers ook een ruimere variatie in de weging van belangen. Een vorm van inhoudelijke
sturing hierop kan geen kwaad omdat toch een zekere versplintering van de
normstelling dreigt. Het meegeven van een inhoudelijk kader hoeft op zichzelf
geen beperking van de autonome beslissingsruimte te betekenen. Het is voor
een transparante belangenafweging wel goed om te weten op welke wijze gemeenten
worden geacht milieu, volksgezondheid, ruimtelijke ordening en economie te
wegen. Ook het stimuleren van het betrekken van burgers hoort daar bij. Hoe
wordt gecommuniceerd met burgers en bedrijven over de wijze waarop gemeenten
hun ruimte gaan invullen? Zijn de bewindslieden bereid om in nader overleg
over de uitvoering met de VNG hieraan aandacht te besteden? Uit de werking
van natuur- en milieueducatie weten wij dat het betrekken van burgers bij
de inhoud de kansen vergroot op een breder draagvlak, ook voor moeilijke beslissingen.
Het zou aanleiding moeten zijn om dat instrument te hanteren, ook in het geval
van de Wet geurhinder veehouderijen.Dat de wet die thans de beheersing van geurproblemen met veehouderijen
regelt nog maar drie jaar oud is, is ook een bewijs van de complexiteit en
de moeilijkheidsgraad van de sturing op het vaststellen en tegengaan van hinder
door geur. Het feit dat nog andere regelgeving, bijvoorbeeld de Wet ammoniak
en veehouderij onderweg is, versterkt dat bewijs. Het probleem van de meetbaarheid
van de hinder, de discussie over de aard van de hinder en de rol die de subjectieve
beleving speelt maken dat vraagstukken omtrent rechtsbescherming en rechtszekerheid
extra aandacht vragen.In de behandeling tot nu toe is veel aandacht besteed aan het bredere
belang van deze wet. Leefbaarheid en vitaliteit van het platteland en de ontwikkelingsmogelijkheden
van het landelijk gebied voor agrariërs en andere bewoners worden rechtstreeks
geraakt door deze wet. Het is naar ons oordeel noodzakelijk dat het grotere
geheel nadrukkelijk in beeld blijft. De regering heeft op verschillende plaatsen
duidelijk gemaakt dat zij ons oordeel deelt. Onze fracties zouden in dat licht
graag weten waarom in de nota van wijziging van 19 juni
2006 (30453, nr. 10) in artikel 8 een zekere rangorde is aangebracht in de
factoren die gemeenteraden bij het vaststellen van hun verordening moeten
betrekken bij het bepalen van "de andere waarde" en de afstand.
De nieuwe redactie van dit artikel wekt de indruk dat de gewenste ruimtelijke
inrichting van het gebied minder zwaar gewogen hoeft te worden, maar dat is
nu juist voor een bredere afweging essentieel. Graag helderheid van de bewindslieden.Die helderheid willen onze fracties nog op een ander punt. In het slot
van de behandeling in de Tweede Kamer is door de regering op het laatste moment
nog een nota van wijziging ingediend waarover geen debat heeft plaatsgevonden.
De bijzondere hectiek van de laatste dagen voor juist dit zomerreces zal daaraan
debet zijn geweest. De nota van wijziging van 29 juni 2006 (30453, nr.
22), waarin de gemeenteraad de bevoegdheid krijgt om het eigen grondgebied
als het ware tot concentratiegebied te verklaren, impliceert dat er ook buiten
de reconstructiegebieden in veedichte gebieden sprake kan zijn van een verlicht
regime. Dat roept de vraag op wat in de nota van wijziging nu precies wordt
bedoeld en welke begrippen hierbij (moeten) worden gehanteerd. Is het bijvoorbeeld
ook denkbaar dat een gemeenteraad in een concentratiegebied een zwaarder regime
inzet?Het moet mijn fractie van het hart dat deze wijziging riekt naar gelegenheidsregelgeving.
De staatssecretaris heeft gedurende de gehele behandeling gevochten voor consistentie
en zwaar ingezet op normneutraliteit. In zijn brief van 28 juni 2006
(30453, nr. 21) heeft hij zijn rug recht gehouden, maar hij introduceert met
deze laatste wijziging toch een risico. Wij hopen dat de regering in haar
antwoord onze indruk en zorg kan wegnemen.Onze fracties hebben zich eerder ook bezorgd getoond over de rechtsbescherming
in het systeem van deze wet. In het advies van de Raad van State over dit
wetsontwerp is geconstateerd dat kiezen voor werken met een verordening op
grond van de Gemeentewet betekent dat geen beroep openstaat op de bestuursrechter.
De Raad van State argumenteert dat ook gekozen kan worden voor een aanpak
analoog aan de ruimtelijkeordeningssystematiek. De juridische basis wordt
er niet door aangetast en ook de speelruimte voor gemeenten wordt er ten principale
niet kleiner door. De regering heeft in haar antwoord op het advies aangegeven
dat de relatie tussen een verordening op grond van de Wet geurhinder en de
ruimtelijke ordeningswetgeving beperkt is en dat het daarom meer voor de hand
ligt om te blijven bij de keuze voor de Gemeentewet. In het antwoord wordt
tevens gerefereerd aan de democratische legitimatie van het bepalen van waarde
en afstand met betrekking tot geurhinder door de keuzes die de gemeenteraad
als direct gekozen orgaan maakt. Dat laatste spreekt ons in principiële
zin aan, maar het roept tegelijkertijd de vraag op of die democratische legitimatie
in de trajecten op grond van de ruimtelijkeordeningswetgeving dan minder zwaar
telt. Kunnen de bewindslieden toelichten op welke basis van welke criteria
is gekozen voor het systeem met een verordening op grond van de Gemeentewet?
Voorts vragen wij hun ook in te gaan op het belang van het betrekken van burgers.
In de RO-systematiek is veel aandacht voor inspraak. Gemeenten hebben de vrijheid
om daarvan ook bij eigen verordeningen gebruik te maken. Juist in de onderhavige
problematiek kan een interactieve benadering helpen om de complexe belangenafwegingen
zorgvuldig vorm te geven. Wij willen dit ook weten omdat nu alleen via civielrechtelijke
procedures een beroep op de rechter gedaan kan worden en dus het risico bestaat
op meer en soms zeer uiteenlopende uitspraken waardoor de werking van de wet
ondergraven kan worden. Dat klemt des te meer in het licht van de vraagtekens
die wij hebben opgeworpen bij de uitbreiding van mogelijkheden voor een verlicht
regime buiten de concentratiegebieden.Ik ben mijn betoog begonnen met een dubbel gevoel. Ik moet eerlijk bekennen
dat dit ook te maken heeft met het feit dat ik niet eerder zo sterk het idee
heb gehad onder een Haagse kaasstolp te werken als bij de voorbereiding op
dit wetsontwerp. Dat heeft niets te maken met de associatie van kaas met geur,
want ik houd van sterke kazen, maar wel met het feit dat in de discussies
veel vaktaal wordt gebezigd en nieuwe vaktaal wordt gevormd en vooral met
het feit dat de aanpak te sectoraal is. Stank is een vorm van belasting die
eigen is aan de bedrijfsvoering van veehouderijen en overigens ook van andere
bedrijven. Stank is niet de enige hinder, niet het enige niet gewenste, of
minder gewenste effect van het houden van dieren. Er is ook sprake van schadelijke
stoffen, van milieueffecten. Er is echter meer dat in het beoordelingskader
een rol speelt. Het gaat uiteindelijk om het totale leefklimaat op het platteland.
Dat vraagt om een uitgebalanceerde kijk op de toekomst, die overigens niet
in alle facetten te voorzien is. Het vraagt om een integrale kijk waarin letterlijk
de balans wordt gezocht tussen positieve en negatieve effecten en tussen de
belangen van boeren en burgers. Dat gaat over veel meer dan stank. De opstelling
van de staatssecretaris in de Tweede Kamer laat zien dat hij daar gevoelig
voor is. Een integrale benadering vraagt om goed afgestemde regelgeving, om
flexibiliteit en om kaderwetgeving zodat wij minder automatisch in de muizenval
van de sectorale benadering terechtkomen. Ik verwijs hierbij naar mijn opmerkingen
over de versplintering van de normstelling aan het begin van mijn betoog.
Hoe kijkt de regering hier tegen aan en is zij bereid om daar met haar inbreng
in bijvoorbeeld het raamwerk van het programma Vitaal platteland ook werk
van te maken? Tenslotte kan aandacht voor de rol van de provincies in dat
verband geen kwaad.De regering, de staatssecretaris in het bijzonder, heeft een lastig karwei
te klaren. Ongetwijfeld kent de staatssecretaris het PvdA-manifest Mensenwerk
in het Landelijk Gebied, waarin de besluitvorming zo dicht mogelijk bij de
mensen wordt neergelegd. Dat engagement is leidend geweest voor onze bijdrage.
Besluitvorming zo dicht mogelijk bij mensen verlangt heldere kaders, adequate
rechtsbescherming en een wervende visie op de ontwikkelingsmogelijkheden van
ons platteland met zijn zo uiteenlopende bewoners, burgers, boeren en viervoeters.De heer Ketting (VVD):Mevrouw de voorzitter. Wij bevinden ons in een wat delicate staatsrechtelijke
situatie. Wij behandelen een wet die is ondertekend door de staatssecretaris
van VROM, met een memorie van antwoord die is ondertekend door de minister
van VROM, maar mijn fractie treft naast de staatssecretaris van VROM aan de
minister van LNV. Als ik mij richt tot de staatssecretaris, wil ik even duidelijk
stellen dat dit geen enkele persoonlijke of inhoudelijke preferentie
met zich brengt. Ik vertrouw op de spreekwoordelijke eenheid van beleid van
dit kabinet plus de teamgeest die daar heerst en zal blijven heersen, opdat
het Koninkrijk daarvan de zegeningen zal ondervinden."Wij krijgen uit de Eerste Kamer vaak de opmerking dat wij nogal
slordige wetgeving afleveren. Wordt in de landelijke stankwet de beoordeling
van de rechtsgelijkheid meegenomen, zodat wij daarover straks geen gedonder
krijgen vanuit de Eerste Kamer?" Namens mijn fractie kan ik de heer Waalkens
van de Partij van de Arbeid, van wie dit citaat afkomstig is, enigszins geruststellen.
Dit wetsvoorstel is helder, beknopt, doelgericht en niet onnodig ingewikkeld
of fijnmazig. Wat dat betreft voldoet dit wetsvoorstel aan de toets van het
kabinetsbeleid voor regelgeving. De gekozen beleidslijn om meer bevoegdheden
naar lokaal niveau te brengen en meer ruimte te geven voor maatwerk kan evenzeer
op instemming van mijn fractie rekenen. Verder beoordelen wij positief dat
dit wetsvoorstel een duidelijke vereenvoudiging van de bestaande regelgeving
inhoudt.Mijn fractie stelt een nadere verduidelijking van het hanteren van de
best beschikbare technieken (BBT) in de IPPC-richtlijn op prijs. Bij iedere
vergunningverlening moet worden beoordeeld of de installatie waar het over
gaat, wel voldoet aan dit criterium. Het is mijn fractie niet geheel duidelijk
hoe deze beoordeling plaatsvindt. Omdat de inhoud van de BBT uiteraard met
de tijd wijzigt, en dat is maar goed ook, is het van belang dat de voor de
vergunningverlening noodzakelijke toetsing aan dit veranderende begrip verifieerbaar,
redelijk en voorspelbaar is. Het belang voor de betrokken ondernemer is namelijk
groot. Het gaat niet alleen om het verkrijgen van een vergunning, maar de
invloed op de te maken investeringen en daarmee op de nationale en internationale
concurrentiepositie is niet gering. Dit klemt temeer daar in de memorie van
toelichting terecht gewag wordt gemaakt van een afname van het aantal veehouderijen
en daarmee van het totale veebestand in Nederland. Deze sector is van wezenlijk
belang voor onze economie. Voorkomen moet worden dat regelgeving onnodige
en dus ongewenste belemmeringen opwerpt. Gaarne hoor ik hierop een reactie
van de staatssecretaris.Ook zonder de uitgesproken zorg van de heer Waalkens zou de rechtspositie
van de betrokken agrarische ondernemers door mijn fractie aan een oordeel
zijn onderworpen. Mijn fractie is niet gerustgesteld door het beeld dat deze
beoordeling oproept. Zij kan zich vinden in de opvatting van de Raad van State
dat deze verordening niet past in de regels voor bestuursrechtelijke rechtsbescherming.
De Raad van State adviseert zelfs het wetsvoorstel hiertoe aan te passen en
het nader te motiveren, wanneer hiertoe niet wordt besloten.De staatssecretaris heeft dit advies niet gevolgd. Naar de mening van
de staatssecretaris is de rechtsbescherming binnen het kader van de Gemeentewet
toereikend, omdat het een gemeentelijke verordening betreft. Voorts noemt
hij nog de beleidsvrijheid van de gemeente en haar democratische legitimatie.Dat mag allemaal zo zijn, maar een gemeente heeft in dit soort gevallen
een afweging te maken tussen een aantal vaak tegenstrijdige belangen. Deze
afweging is per definitie voor discussie vatbaar. Daarbij moet de betrokken
agrarische ondernemer zich als individu teweerstellen tegen een gemeentelijk
apparaat en de daarin besloten invloedssferen. Ook is waarneembaar dat de
weerstand tegen het agrarisch bedrijf en de daaruit voortspruitende effecten,
zoals geur, toeneemt en dus ook de druk om hieraan beperkingen op te leggen.
Als daarbij nog wordt beseft dat de gemeente een oordeel moet vormen over
internationale aspecten, zoals BBT, komt het mijn fractie voor dat hier sprake
is van een onbalans in het gewicht van de twee partijen.Kan de staatssecretaris nader motiveren waarom hij niet heeft gekozen
voor een evenwichtiger rechtsbescherming, zoals de Raad van State heeft geadviseerd?
Hierbij hoeft niet alleen te worden gedacht aan de bestuursrechter. Het kan
zijn dat een ombudsmanachtige tussenpartij kan bevorderen dat de belangen
van partijen zo goed mogelijk met elkaar worden verzoend.Mijn fractie heeft gemist op welke wijze de staatssecretaris inhoud geeft
aan het advies van de Raad van State, wanneer niet wordt gekozen voor bestuursrechtelijke
rechtsbescherming. In dat geval drong de raad er terecht op aan, de keuze
nader te motiveren en inzichtelijk te maken welke criteria de regering bij
de keuze van rechtsbeschermingsregimes hanteert.Mijn fractie acht de motivering zwak. De staatssecretaris wijst op de
zwakke relatie tussen de verordening en de ruimtelijkeordeningswetgeving.
Naar de mening van mijn fractie weegt het belang van de betrokken agrarische
ondernemer zeker even zwaar, maar dat komt niet in het geding. Voorts heeft
mijn fractie niet aangetroffen welke criteria de regering bij de keuze van
rechtsbeschermingsregimes hanteert. Gaarne hoor ik hierop een reactie van
de staatssecretaris.Mijn fractie hecht eraan, op de hoogte te blijven van de wijze waarop
en de mate waarin dit wetsvoorstel geurhinder beperkt. Verwonderlijk is dat
niet is voorzien in een mechanisme voor monitoring en evaluatie. Zij dringt
er bij de staatssecretaris op aan, hieraan in de toekomst wel inhoud te geven
en vraagt de staatssecretaris op welke wijze hij voornemens is dit tot stand
te brengen.Mijn fractie wacht met belangstelling het antwoord van de staatssecretaris
af.De heer Holdijk (SGP):Voorzitter. Beide voorgaande sprekers, de heren Eigeman en Ketting, hebben
zich opmerkingen veroorloofd over de vertegenwoordiging van het kabinet bij
de behandeling van het wetsvoorstel in deze Kamer. Ik wil hier slechts aan
toevoegen dat het de fracties van de SGP en de ChristenUnie genoegen doet
dat twee bewindslieden van VROM en van LNV in deze Kamer het kabinet vertegenwoordigen,
anders dan bij de behandeling in de Tweede Kamer het geval was. Dat lijkt
ons inhoudelijk de meest correcte vertegenwoordiging.Dit wetsvoorstel zou volgens onze fracties als hamerstuk kunnen worden
afgedaan. De tijd die behandeling in deze Kamer vergt, behoeft wat ons betreft
niet in de weg te staan aan inwerkingtreding van de wet op 1 januari
aanstaande, aannemende de regering deze datum nog steeds haalbaar acht. De
totstandkoming van het wetsvoorstel is gepaard gegaan met veelvuldig en intensief
overleg met onder andere het landbouwbedrijfsleven en vertegenwoordigers van
de medeoverheden. De behandeling van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer is
een voorbeeld te noemen van vruchtbaar gemeen overleg tussen
regering en Kamer. Uit berichten die ons bereiken, blijkt dat de landbouwsector
over het algemeen positief oordeelt over het wetsvoorstel.Een van de redenen voor onze fracties om bij de plenaire behandeling in
deze Kamer aandacht te besteden aan het wetsvoorstel is het aspect wetgevingskwaliteit.
Het is bepaald winst te noemen dat het voorstel naar verwachting een einde
maakt aan een situatie die de staatssecretaris tijdens het hoofdlijnendebat
in de Tweede Kamer op 27 maart jongstleden karakteriseerde als een drama.
Hij nam zelfs het woord "rampzalig" in de mond, terugziende op de
afgelopen tien jaar.Als het wetsvoorstel aan de gestelde doeleinden beantwoordt, zal daarmee
een einde komen aan een kluwen van gedetailleerde wetten, deelwetten, niet
afgeronde wetten, richtlijnen en een massaal bestand van rechtelijke uitspraken.
De met dit voorstel beoogde wet is te beschouwen als een lex specialis ten
opzichte van de Wet milieubeheer. Het voorstel maakt onderdeel uit van een
totaalpakket van maatregelen dat gericht is op de bevordering van de vitaliteit
van het landelijk gebied, óók gezien vanuit de landbouw. Na
tien jaar van stagnatie, beperking en onduidelijkheid – ik doel dan
uiteraard op de Richtlijn veehouderij en stankhinder 1996 – lijken er
in gebieden waar de landbouw overheerst weer meer ontwikkelingsmogelijkheden
te komen. De gewijzigde Wet veehouderij en ammoniak, die deze Kamer nog niet
heeft bereikt, zal dat nog wel moeten bevestigen. In de reconstructiegebieden
zal, nu de Wet stankemissie veehouderijen wordt vervangen en stankcirkels
en mestvarkeneenheden tot het verleden gaan behoren, meer ruimte voor dynamiek
in de veehouderij komen, zo mogen we verwachten. Bedrijven in reconstructiegebieden,
buiten de bebouwde kom wel te verstaan, krijgen met de nieuwe maximale geuremissiefactor
van 14 odour units meer mogelijkheden dan andere buiten zulke gebieden. Hebben
wij dat goed begrepen? En betekent dit dus dat de gevreesde extra beperkingen
die in reconstructiegebieden worden voorzien grond missen? Uiteraard worden
wij op dit punt graag gerustgesteld.Voorzitter. Een van de kernpunten bij dit wetsvoorstel is de toekenning
van gemeentelijke bevoegdheden tot afwijking binnen de bandbreedte van de
gestelde normen. Die aanpak kan de flexibiliteit ten goede komen en het beroemde
maatwerk opleveren. Het betekent echter wel dat naast de nog te verwachten
ministeriële regeling geurhinder en veehouderij als annex van het voorstel
van wet dat wij nu behandelen, gemeentelijke stankverordeningen te verwachten
zijn, zonder – zoals de heer Ketting al aangaf – de mogelijkheid
van beroep. Als gemeenten niet met eigen verordeningen komen, geldt natuurlijk
de wet. Maar de ene gemeente zal wél en de andere zal niet met een
verordening komen. Tussen de gemeenten die dat wél doen, zullen verschillen
ontstaan en dus ook een mate van ongelijkheid ten opzichte van de belanghebbenden.
Zelfs binnen een gemeente kunnen verschillen ontstaan, dit alles het nieuwe
landsdekkend beoordelingskader ten spijt. De bevoegdheden van gemeenten gaan
vrij ver. De heer Eigeman roerde dit punt ook aan. Uit de tweede nota van
wijziging hebben wij bijvoorbeeld dit begrepen dat gemeenten buiten concentratiegebieden
het beoordelingskader voor concentratiegebieden op gemeentelijk grondgebied
van toepassing kunnen verklaren. Hebben wij dat goed gezien en gaat dat niet
wat ver, te ver in het licht van deze kaderwet als ik haar zo noemen mag?Voorzitter, ter afsluiting. In de wandeling wordt de beoogde wet veelal
als "stankwet" aangeduid. Onze voorkeur zou uitgaan naar een andere
benaming en wel "Geurhinderwet platteland".De heer Van Gennip (CDA):Mevrouw de voorzitter. Ook mijn fractie verheugt zich over de duidelijke
onderstreping van het belang van dit wetsvoorstel door de aanwezigheid van
twee bewindspersonen. Met dit wetsontwerp wil het kabinet een wettelijk kader
bieden voor de beoordeling van geur uit stallen bij de verlening van een milieuvergunning
aan de veehouderij. Het lijkt technisch, maar is in de praktijk wel van grote
betekenis. De gemeente is hiervoor het bevoegde gezag en als wij dit wetsvoorstel
aanvaarden, zal de gemeente voortaan die beoordeling uitsluitend maken, zoals
hier is voorgeschreven. Tot nu toe maakte de gemeente die beoordeling op basis
van enkele richtlijnen van het Rijk en de ontstane jurisprudentie door uitspraken
van de bestuursrechter bij beroepszaken tegen het verlenen of het weigeren
van een vergunning. Er is in de loop van de jaren – de richtlijnen zijn
inmiddels tien jaren ouder – heel wat jurisprudentie ontstaan. Talloze
keren maakten boeren of belanghebbenden de gang naar de bestuursrechter om
een weigering van een vergunning aan te vechten – veelal de boeren –
of om juist een verleende vergunning aan te vechten, meestal de belanghebbenden.
Het beoordelingskader was in de richtlijnen vrij gedetailleerd uitgewerkt.
De jurisprudentie heeft deze op onderdelen nog nader ingevuld en op andere
onderdelen gecorrigeerd. Hierdoor was een gecompliceerd stelsel ontstaan,
zeer gecompliceerd. Voor boeren was het moeilijk voorspelbaar of een vergunningaanvrage
zou slagen, omwonenden hebben weinig zicht op het beschermingsniveau en de
gemeenten zagen zich bij het verlenen of bij het weigeren van een milieuvergunning
dikwijls gecorrigeerd door de bestuursrechter.Het gaat hier dus om drie partijen. Niets voor niets vragen gemeentebesturen
om een helder en eenvoudig stelsel dat Kneuterdijk-proof is. Deze term is
afkomstig van burgemeester Daandels van de gemeente Deurne, dossierhouder
ter zake van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten.Wij kunnen vaststellen dat in het stelsel van dit wetsontwerp een sterke
vereenvoudiging is neergelegd ten opzichte van het huidige systeem en dat
krijgt nu dus een wettelijke status. Dat bevordert de rechtszekerheid, zowel
voor boeren, als voor omwonenden, als voor de gemeentebesturen. Het wetsvoorstel
omvat een set heldere normen voor geurbelastingen van woningen, omwonenden
weten waar zij aan toe zijn en boeren kunnen tamelijk eenvoudig uitrekenen
hoeveel ruimte zij nog hebben voor uitbreiding van het bedrijf op de plek
waar ze zitten en dat is natuurlijk een economische noodzaak.In bij wet vastgelegde normen zit echter ook een nadeel. Ze zijn rigide
en niet altijd toegesneden op de lokale situatie. En de gemeenten kunnen ook
geen prioriteiten meer aanbrengen, zoals het realiseren van een wat beter
woonklimaat in het ene gebied en het bieden van meer ruimte aan veehouderij
in een ander gebied. Is veehouderij eenmaal planologisch toegestaan in
het buitengebied volgens het bestemmingsplan, dan moet men vervolgens altijd
accepteren dat het in de wet vastgelegde niveau van geurbelasting voor woningen
moet worden toegestaan. Het is ook daarom dat de regering voorstelt om gemeenten
de bevoegdheid te geven om via een verordening andere normen vast te stellen.
Ook dat waardeert mijn fractie. Hierdoor kan de gemeente maatwerk leveren
en per gebied prioriteiten stellen; ofwel een wat betere bescherming, ofwel
wat meer ruimte voor de veehouderij. Ook appreciëren wij de beperking
tot de bescherming van gebouwen, zoals bij amendement is ingebracht door de
heren Van der Vlies, Koopmans en Oplaat, en niet van bijvoorbeeld golf courses.
Ook de cumulatieberekening die zoveel rechtsonzekerheid heeft veroorzaakt,
wordt eindelijk afgeschaft.Met dit alles wordt dit voorstel daarom in onze opvattingen goed bruikbaar,
ook en juist voor de zogenaamde reconstructiegebieden. Wij horen van bestuurders
in de reconstructiegebieden dat zij denken met dit wetsvoorstel veel beter
te kunnen werken dan met het speciale geurwetje dat nu voor die gebieden bestaat.
Dat beter werken is ook hard nodig. De staatssecretaris zal zich als geen
ander herinneren hoe intensief mijn fractie zich indertijd met de Reconstructiewet
heeft beziggehouden. Die wet was mede het gevolg van de epidemieën die
nu alweer tien jaar geleden – de tijd gaat snel – de intensieve
veehouderij teisterden. Die Reconstructiewet zou ook nieuwe hoop en perspectieven
moeten bieden, zowel voor het milieu en de natuur als voor de agrarische sector.
Dat paste weer in het nationale landbouwdebat "Terzake", waaraan
ook deze minister van Landbouw en de staatssecretaris hebben deelgenomen.
In dat debat hebben wij gepleit voor nieuwe verhoudingen in het landelijk
gebied.Sindsdien is er veel gebeurd. Mijn fractie heeft met instemming kennisgenomen
van de bij het Paasakkoord alsnog verkregen financieringsruimte, want zoals
met name de staatssecretaris zich zal herinneren waren wij zeer beducht dat
deze de natuur en leefomgeving bepalende plannen letterlijk op financieel
los zand rusten. Maar ondanks deze nieuwe perspectieven bleek de reconstructie
te blijven steken in eindeloze overleggen en procedures, met als gevolg dat
er de facto weinig van de grond kwam. En dat gegeven dreigde op zijn beurt
de medewerking onomkeerbaar te frustreren.Is met dit wetsontwerp inderdaad een barrière weggenomen? Kan de
regeren indiceren hoe zij de perspectieven beoordeelt voor de implementatie
van de Reconstructiewet? Als het lukt, is het samen met de Ecologische Hoofdstructuur
een landschappelijke operatie die maar één keer in een eeuw
voorkomt. Men kan daarom niet genoeg het belang van een snelle voortgang en
invoering van het wetsvoorstel onderstrepen. Mijn fractie hoopt daarom overigens
dat ook het wetsvoorstel voor ammoniak en veehouderij snel wordt ingediend.Krijgen wij te maken met een onoverzichtelijke situatie door de wildgroei
van gemeentelijke normen, met rechtsongelijkheid als gevolg? Naar de mening
van mijn fractie hoeft dat niet het geval te zijn. Deze normen worden ten
eerste vastgesteld via de democratie van het gemeentelijk bestuur. Ten tweede
geeft de wet een bandbreedte waarbinnen de normen moeten blijven. En ten derde
stelt de gemeente de desbetreffende verordening vast op grond van de in de
wet gegeven criteria. Van willekeur zal dus geen sprake zijn. Tevens constateer
ik dat als de gemeentelijke verordening is vastgesteld, de normen daaruit
generiek van toepassing zijn. Boeren en omwonenden weten weer precies waar
ze aan toe zijn. Er vindt geen afwijkende beoordeling in individuele situaties
plaats. Daarom hoop ik dat er geen sprake meer zal zijn van willekeur.Wel is daarom bij mij de vraag gerezen of het verspreidingsmodel dat in
een ministeriële regeling moet worden opgenomen, gegarandeerd op wetenschappelijk
inzicht zal zijn gebaseerd en niet op willekeur. Was hier democratische controle,
bijvoorbeeld door middel van een algemene maatregel van bestuur, niet meer
op haar plaats geweest?Samenvattend kan ik zeggen dat het wetsvoorstel in de ogen van mijn fractie
een aanmerkelijke verbetering en vereenvoudiging van het huidige stelsel is;
dat de wettelijk vastgestelde normen de noodzakelijke duidelijkheid bieden
en dat er tegelijkertijd de nodige flexibiliteit voor gemeenten wordt gecreëerd.
Het is een groot voordeel dat hiermee een landsdekkende wet wordt gerealiseerd,
waarvan de normen weliswaar flexibel zijn, maar de wijze van beoordeling –
forfaitaire emissiefactoren van stallen, verspreidingsmodellen, de wijze van
meten van de benodigde afstanden, de definitie van geurgevoelige objecten –
over het hele land hetzelfde is. Dat past ook bij de prioriteit van de regering,
waarvoor mijn fractievoorzitter tijdens de algemene beschouwingen nog zo vurig
heeft gepleit, om de regelgeving ook voor landbouw en milieu sterk te vereenvoudigen
en te reduceren. Mijn fractie ondersteunt dit streven zeer en erkent het vele
dat op dit terrein is gebeurd.Ik wacht met belangstelling de reactie van de regering af.De beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt enkele minuten geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20062007-63-67.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl