Behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van enkele belastingwetten in verband met een herziening van de behandeling van de omzetting en kwijtschelding van afgewaardeerde vorderingen en een aanpassing van de regeling voor afwaarderingsverliezen van deelnemingen (29686)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2005-2006, pag. 356-366

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

13-12-2005

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

nr. 8, pagina 356-366

29-11-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29686Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet milieubeheer en de Wet op de economische delicten, houdende regels inzake de kwaliteit van werkzaamheden in het milieubeheer en de integriteit van de daarbij betrokken uitvoerders (29989); - het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 3 mei 1996 te Straatsburg tot stand gekomen Europees Sociaal Handvest (herzien), met Bijlage, en van het op 9 november 1995 te Straatsburg tot stand gekomen Aanvullend Protocol bij het Europees Sociaal Handvest betreffende een systeem voor collectieve klachten (Trb. 2004, 13, en Trb. 2004, 14) (29941); - het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 8 juni 2004 te Luxemburg totstandgekomen Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk België en het Groothertogdom Luxemburg inzake grensoverschrijdend politieel optreden (Trb. 2005, 35) (29996) en een aantal andere wetsvoorstellenPagina 352-353
Behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het algemeen verbindend en onverbindend verklaren van bepalingen van collectieve arbeidsovereenkomsten in verband met de uitbreiding van de werkingssfeer van de wet arbeidsvoorwaarden grensoverschrijdende arbeid (29983).Pagina 353-355
Lijst van besluiten (dinsdag 29 november 2005)Pagina 366-366
Presentie en opening (dinsdag 29 november 2005)Pagina 351-351
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 29 november 2005)Pagina 366-367
Behandeling van:de brief van de Griffier van de Eerste Kamer der Staten-Generaal (XXIX-A) (verzoek om ontslag)Pagina 351-351
Behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van enkele belastingwetten in verband met een herziening van de behandeling van de omzetting en kwijtschelding van afgewaardeerde vorderingen en een aanpassing van de regeling voor afwaarderingsverliezen van deelnemingen (29686)Pagina 356-366
Stemming over een motie, ingediend bij de algemene politieke beschouwingen inzake het in 2006 te voeren beleid, te weten:de motie-Noten c.s. over voorstellen voor een effectief beleid gericht op het tegengaan van discriminatie op de arbeidsmarkt (30300, A)Pagina 351-352

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 65 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging
van enkele belastingwetten in verband met een herziening van de behandeling
van de omzetting en kwijtschelding van afgewaardeerde vorderingen en een aanpassing
van de regeling voor afwaarderingsverliezen van deelnemingen (29686).De beraadslaging wordt geopend.De heer Van Driel (PvdA):Voorzitter. Ik ga kort in op dit wetsvoorstel.De memorie van antwoord en de nadere memorie van antwoord zijn heel technische
verslagen geworden van de redenen waarom deze regeling zo moet. Als ik het
voorlopig verslag en het nadere verslag zie en de memories van antwoord daarop,
kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat de staatssecretaris met tamelijk
zwakke argumenten iets recht probeert te praten wat eigenlijk niet recht te
praten is. Ik ben ervan overtuigd dat hij het dadelijk opnieuw zal proberen.
En als ik dan naar de visie kijk van diverse deskundigen, kan ik niet anders
dan constateren dat de regering in dit opzicht zwak staat. Het wetsvoorstel
beoogt eenvoudigweg het rechtzetten van een fout. Een andere indruk kan mijn
fractie onmogelijk krijgen. Om dat met volledige terugwerkende kracht te doen,
vind het kabinet te duur. En dus worden er halve redeneringen opgezet om mogelijk
toekomstige winsten te kunnen blijven belasten. De leden van de VVD-fractie
in deze Kamer vroegen of de overheid wel juist handelt als er van een kleine
groep belastingplichtigen een niet begrootte en door de wetgever niet gewilde
meeropbrengst aan vennootschapsbelasting wordt gevraagd. Dat lijkt mij een
juiste vraag. Het antwoord ligt voor de hand.Na een relatief korte periode waarin een zwaar regime gegolden heeft,
wordt nu teruggekeerd naar een ouder en lichter regime. Dat moet dan ons inziens
met volledige terugwerkende kracht. Dat is eerlijk. Dat is fair, ook al kost
het geld. De staatssecretaris zegt dat dit mogelijk 1,5 mld. kost. Hard maken
kan hij dit bedrag op geen enkele manier. Ik vraag de staatssecretaris om
nog eens hierop in te gaan. Het is een potentieel maximum onder heel veel
voorwaarden. Op de manchet gerekend gaat het om enkele honderden miljoenen,
verdeeld over een tiental jaren. Dat lijkt een veel juistere schatting. Dat
is ook niet niks. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat de regeringspartijen
aan de overzijde zich wel heel erg door dit bedrag hebben laten leiden. Wij
zouden in dit huis wat meer afstand moeten nemen van dit bedrag. Wij zouden
meer naar de zuiverheid van deze belastingmaatregel moeten kijken. Ik vrees
overigens dat het in dit huis niet zo werkt.De reden dat mijn fractie niet zo veel ziet in dit wetsvoorstel is er
vooral in gelegen dat het geen goede zaak is voor ons vestigingsklimaat. Het
komt de fiscale betrouwbaarheid niet ten goede. Fiscale voorspelbaarheid en
betrouwbaarheid zijn echter essentieel voor een goed vestigingsklimaat. Voor
dat klimaat zet ook de staatssecretaris zich ten volle in. Dat het niet toepassen
van terugwerkende kracht niet goed is voor ons vestigingsklimaat geeft de
staatssecretaris impliciet toe door in de Tweede Kamer te stellen: "Een
ding is zeker: bedrijven die zich in Nederland willen vestigen, of die een
keuze moeten maken om in Nederland te blijven, zullen dat moeten doen op basis
van de toekomstige ontwikkeling van het fiscale systeem. Als dit wetsvoorstel
wordt omarmd, hebben wij in ieder geval een fiscaal systeem dat in de toekomst
financiële herstructureringen bij bedrijven fiscaal op een redelijke
wijze tegemoet treedt." Ik kan daar niets anders van maken dan dat door
het gebrek aan terugwerkende kracht dit de laatste jaren niet het geval was.
De woordvoerder van de CDA-fractie aan de overzijde spreekt van een gelegenheidsargument
dat de staatssecretaris aanvoert om volledige terugwerkende kracht in de grond
te boren. Zie de Handelingen van de Tweede Kamer op 7 maart. Na veel
en ook vertrouwelijk overleg wordt van dit argument niets meer gehoord. Overtuigend
is het dus allesbehalve. Redeneringen die vaag en zwak zijn, gelegenheidsargumenten
die zelfs zo worden genoemd door een regeringspartij en een bedrag dat geweldig
wordt opgeklopt teneinde geen terugwerkende kracht te hoeven verlenen.De heer Essers (CDA):De heer Van Driel moet het goed in de tijd plaatsen. Er is wel degelijk
sprake van terugwerkende kracht bij dit wetsvoorstel, maar misschien niet
zoals de heer Van Driel het voorstelt. De invoering van de kwijtscheldingswinstvrijstelling
is met terugwerkende kracht tot 1 januari 2001 ingevoerd. Dan is het
ook volstrekt begrijpelijk dat dit argument van de CDA-fractie aan de overzijde
niet meer geldt.De heer Van Driel (PvdA):Ik spreek van volledige terugwerkende kracht. Die is niet aan de orde.
De woordvoerder van de CDA-fractie aan de overzijde sprak eerst van een gelegenheidsargument.
Na veel vertrouwelijk overleg, wat overigens mag en kan, is men het eens geworden.
Dan wordt dat argument niet meer genoemd. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken
dat de regeringspartijen buitengewoon onder druk gezet zijn, dat die vervolgens
onder de indruk waren van het grote, volgens mij zwaar opgeklopte bedrag en
dat de CDA-fractie vervolgens heeft besloten om het punt in te trekken. De
zuiverheid is ver te zoeken, maar het bedrag is hard genoeg nodig. Zo moet
het volgens mij zijn gegaan. Dat proeft men ook bij lezing van de Handelingen.Meestal vind ik de staatssecretaris overtuigender. Daar komt nog bij dat
naar het oordeel van de PvdA deze wetswijziging zonder terugwerkende kracht
inbreuk maakt op het fiscale principe van symmetrie. Ook is het buitengewoon
onzeker of de EU-rechter concludeert dat artikel 12 niet in strijd is met
de Richtlijn kapitaalbelasting. Nederland heeft er, als partijen naar de rechter
stappen in Europa op het gebied van belastingwetgeving, een aantal keren fiks
naast gezeten. Mijn partij heeft geen enkele behoefte om daar nog een casus
aan toe te voegen.Het wetsvoorstel overtuigt ons niet. Wij overwegen dan ook sterk om tegen
te stemmen.De heer Essers (CDA):Voorzitter. Vandaag staan wij voor het slotstuk van de behandeling van
het wetsvoorstel over afgewaardeerde vorderingen. Eigenlijk had het een apotheose
moeten zijn, in de betekenis van een indrukwekkend hoogtepunt als slot. Het
wetsvoorstel bewerkstelligt namelijk dat uit de Wet vennootschapsbelasting
van 1969 artikel 12 wordt geschrapt, dat schadelijk is voor de fiscale concurrentiepositie
van Nederland in zijn algemeenheid en voor het Nederlandse bedrijfsleven in
het bijzonder. In plaats van artikel 12 komt er een regeling die het beoogde
oneigenlijk gebruik van dat artikel op een meer proportionele wijze aanpakt.
Toch voelt het vandaag niet als een feestdag. Weliswaar zijn wij niet in een
rouwstemming. Toch raken wij, de staatssecretaris denk ik incluis, een beetje
in mineurstemming als dit wetsvoorstel ter sprake komt. Hoe komt dit?In de eerste plaats heeft het veel te lang geduurd voordat dit voorstel
deze Kamer heeft bereikt. Reeds in 2002 was door de toenmalige staatssecretaris
van Financiën, de heer Van Eijck, een wetswijziging aangekondigd. Het
is natuurlijk niet goed dat het vervolgens nog ruim drie jaren heeft moeten
duren voordat er daadwerkelijk iets verandert. Daarbij komt dat dit wetsvoorstel
oorspronkelijk een regeling bevatte die voor belastingplichtigen nadelig was.
Dit betrof de reparatie met terugwerkende kracht van een arrest van de Hoge
Raad over de aftrekbaarheid van de aankoopkosten van een deelneming. Tijdens
de behandeling in de Tweede Kamer is dit onderdeel uit het oorspronkelijke
wetsvoorstel gehaald en is het in een afzonderlijke wet ondergebracht. Op
zich was deze splitsing ook naar onze mening een goede zaak. Anders zouden
twee volledig ongelijksoortige regelingen in één wetsvoorstel
zijn ondergebracht, met alle problemen van dien voor de Eerste Kamer. Door
het ontbreken van een recht van amendement is het voor de Eerste Kamer uiteindelijk
een kwestie van het gehele wetsvoorstel aannemen dan wel verwerpen. Het zuur
werd om die reden afgesplitst van het zoet. Deze op zich toe te juichen actie
heeft er echter wel in geresulteerd dat het zuur reeds vorig jaar door de
Staten-Generaal is aangenomen, terwijl het zoet vandaag zijn slotakkoord beleeft.De tweede reden voor de minder uitgelaten stemming rond dit wetsvoorstel
is het feit dat een aantal bedrijven uit de telecomsfeer zich in sterke mate
gedupeerd voelt door de werking van artikel 12. Zij pleiten ervoor om dit
artikel niet alleen af te schaffen, maar ook een terugwerkende kracht te hanteren
tot de invoeringsdatum van dit artikel, te weten 1 januari 2001. In de
Tweede Kamer heeft de behandeling van dit wetsvoorstel hoofdzakelijk in het
teken gestaan van de discussie over de al dan niet gewenste terugwerkende
kracht van afschaffing van artikel 12. De uitkomst van deze discussie is geweest
dat de staatssecretaris door middel van een nota van wijziging deels is tegemoet
gekomen aan de wens om terugwerkende kracht te verlenen. Hij wil de werking
van artikel 12 met terugwerkende kracht verzachten via het trekken van een
parallel met de regeling van de kwijtscheldingswinstvrijstelling. Deze tegemoetkoming
voorkomt echter niet dat door de desbetreffende telecombedrijven in de periode
vanaf 2001 geleden fiscale verliezen niet meer beschikbaar zijn voor compensatie
met in de toekomst hopelijk door deze bedrijven te behalen fiscale winsten.Aangezien wij tijdens de schriftelijke behandeling van dit wetsvoorstel
reeds uitgebreid antwoord hebben gekregen op de vele technische vragen die
waren gerezen – waarvoor onze dank – zal ik mij in het vervolg
van mijn inbreng beperken tot de kwestie van de terugwerkende kracht. Ik kan
nu al zeggen dat de conclusie van mijn fractie is dat zij de benadering van
de staatssecretaris kan onderschrijven. Daarvoor heeft zij de volgende argumenten.In de eerste plaats verplichten de beginselen van behoorlijke wetgeving
naar onze mening alleen dan tot een voor belastingplichtigen gunstige reparatie
van een wettelijke regeling met terugwerkende kracht als ten tijde van de
behandeling van de desbetreffende maatregel sprake is geweest van een omissie,
zoals een rekenfout dan wel een met de bewuste maatregel samenhangend, onvoorzien
en ongewenst gevolg. Zo zijn met terugwerkende kracht tot 1 januari 2004
coöperaties onder de interest-royalty-richtlijn gebracht nadat zij in
eerste instantie over het hoofd waren gezien door de wetgever. Een ander voorbeeld:
eind 2002 werd met terugwerkende kracht tot 1 januari van dat jaar een
verhoging van de aanvullende kinderkorting ingevoerd ter herstel van een omissie
die was ontstaan bij de verwerking van de verhoging van die korting, zoals
geregeld in een aangenomen amendement. Ook kan terugwerkende kracht geboden
zijn indien naderhand een maatregel wordt ingevoerd die onlosmakelijk met
een eerder ingevoerde regeling samenhangt. Een voorbeeld is de invoering in
2002 van een uitstelregeling bij staking van een onderneming door overlijden
in de Invorderingswet ter compensatie van de in 2001 afgeschafte regeling
van het overlijdenstarief in de inkomstenbelasting.Naar onze mening doen zich geen van de hier bedoelde redenen die terugwerkende
kracht zouden vereisen, voor. Tijdens de parlementaire behandeling van het
door toenmalig staatssecretaris van Financiën, Bos, gedane voorstel om
artikel 12 in te voeren, waren alle bezwaren die aan dit artikel zijn verbonden,
bekend. Ze zijn uitgebreid in de toenmalige literatuur gesignaleerd en ook
tijdens de parlementaire behandeling van het wetsvoorstel besproken. Ik doel
in het bijzonder op de aan artikel 12 gekoppelde overkill vanwege de benadering
vanuit de debiteur in plaats van de crediteur en de niet consequent doorgevoerde
gelijkstelling van omzetting aan kwijtschelding omdat de regeling van de kwijtscheldingswinstvrijstelling
niet onverkort van toepassing werd verklaard. Ondanks deze destijds uitgebreid
aan de orde gekomen bezwaren heeft een meerderheid in de Tweede en Eerste
Kamer zich uitgesproken voor de invoering van artikel 12. Dat deze bezwaren
ook daadwerkelijk door een aantal bedrijven als zodanig zijn ervaren, mede
als gevolg van het feit dat na 2000 de internetbubbel uit elkaar spatte en
de beurzen ineenstortten, valt te betreuren, maar vormt naar onze mening geen
reden om artikel 12 met terugwerkende kracht af te schaffen. Wel is er alle
reden om artikel 12 zo spoedig mogelijk voor de toekomst af te schaffen.Terugwerkende kracht is naar onze mening ook geboden indien belastingplichtigen
op het verlenen van terugwerkende kracht hadden kunnen vertrouwen. Van een
dergelijk opgewekt vertrouwen is naar de mening van mijn fractie geen sprake
geweest. De betrokken bedrijven waren volledig op de hoogte van de fiscale
gevolgen van de omzetting van de afgewaardeerde vorderingen in aandelenkapitaal.
Naar verluidt, is er in ten minste één geval ook sprake geweest
van een vaststellingsovereenkomst waarin de fiscale gevolgen werden aangegeven.
Ook de rechter zou geen andere keuze hebben gehad dan toepassing van artikel
12. Ook de in een persbericht gedane uitlatingen van voormalig staatssecretaris
van Financiën, Van Eijck, hebben geen gerechtvaardigd vertrouwen kunnen
wekken dat artikel 12 met terugwerkende kracht zou worden afgeschaft.
In dit persbericht staat letterlijk dat de regeling van artikel 12 zodanig
zal worden aangepast "dat ook voor conversiewinst een vrijstelling zal
gelden voorzover deze het bedrag van de compensabele verliezen overtreft".
De regering komt nu net aan deze uitlating tegemoet door in de nota van wijziging
met terugwerkende kracht tot 1 januari 2001 de parallel met de regeling
van de kwijtscheldingswinstvrijstelling in te voeren. De beginselen van behoorlijke
wetgeving vergen naar onze mening niet, een verdergaande regeling met terugwerkende
kracht in te voeren. Daarvoor zou eventueel wel aanleiding kunnen bestaan
uit hoofde van het motief van versterking van de Nederlandse fiscale concurrentiepositie.
De CDA-fractie in de Tweede Kamer heeft met dat doel voor ogen serieuze pogingen
ondernomen om de gedupeerde bedrijven verdergaand tegemoet te komen. Uiteindelijk
is daarvoor niet gekozen, mede vanwege de daaraan verbonden ernstige budgettaire
gevolgen. Mede gelet op de bij nota van wijziging door de staatssecretaris
reeds aangebrachte verzachtingen met terugwerkende kracht, evenals de reeds
tot stand gebrachte en in de nota Werken aan winst aangekondigde maatregelen
ter verbetering van de fiscale concurrentiepositie van Nederland, heeft mijn
fractie begrip voor deze afweging. Let wel: wij plaatsen de budgettaire motieven
niet in het kader van de beginselen van behoorlijke wetgeving, maar uitsluitend
in het kader van de afweging of sprake is van gewenste terugwerkende kracht
ter versterking van de concurrentiepositie.Tot slot wil ik de staatssecretaris uitnodigen om een in de praktijk bestaande
vrees weg te nemen. In de nadere memorie van antwoord zegt hij dat in het
geval de Europese rechter oordeelt dat artikel 12 in strijd is met EG recht,
deze uitspraak alleen gevolgen kan hebben voor aanslagen over jaren waartegen
nog bezwaar mogelijk is. De staatssecretaris ziet derhalve geen reden voor
een ambtshalve herziening. In de praktijk bestaat nu de vrees dat een afspraak
met de inspecteur over de hoogte van de kwijtscheldingswinst afhankelijk wordt
gemaakt van de toezegging van de desbetreffende belastingplichtige dat hij
afziet van een gang naar de Europese rechter. Dat lijkt ons niet de bedoeling.
Graag verneem ik dan ook van de staatssecretaris of hij wil bevestigen dat
in het geval belastingplichtigen een verzoek indienen ter bepaling van de
hoogte van de kwijtschelding, de behandeling van dat verzoek niet zal worden
opgehouden of beïnvloed door het gegeven dat tegen de aanslag bezwaar
is of zal worden aangetekend uit hoofde van de mogelijke strijdigheid met
Europees recht.Met vertrouwen zien wij het antwoord van de staatssecretaris tegemoet.De heer Biermans (VVD):Voorzitter. Vandaag praten wij over een wetsartikel dat vriend en vijand
al jarenlang willen afschaffen. Wij kunnen dus – ondanks alle kritiek –
niet tegen zijn. Voorwaar een comfortabel uitgangspunt voor de staatssecretaris.
In dit kader vraag ik mij overigens af tot welke categorie ik de PvdA moet
rekenen: vriend of vijand? Kennelijk tot geen van beide, want de fractie is
tegen.Artikel 12 van de Wet op de vennootschapsbelasting is op 1 januari
2001 ingevoerd. In december 2002 kondigde de toenmalige staatssecretaris van
Financiën aan dat hij artikel 12 zou afschaffen. Reden was dat artikel
12 een bezwarende factor was bij financiële herstructureringen van ondernemingen.
Een tot financiële reorganisatie verplichte onderneming moest immers
in bepaalde situaties ten gevolge van de omzetting van een schuld in eigen
vermogen of ten gevolge van hybridisering van die schuld vennootschapsbelasting
betalen. Dit punt was bij de parlementaire behandeling onderschat. Eerst een
jaar later – kerstavond 2003 – werd het onderhavige wetsvoorstel
ingediend. Bijna twee jaar later praten wij er in deze Kamer over.Mevrouw de voorzitter. Ik heb mij een aantal zaken voorgenomen voor deze
plenaire inbreng. Mijn eerste voornemen is dat ik na de VVD-bijdragen voor
het verslag en het nadere verslag geen wetstechnische vragen meer zal stellen.
Dit wetsvoorstel is door zijn gecompliceerdheid al voor menig fiscalist niet
meer te bevatten. Het zou derhalve van weinig respect getuigen als ik u met
technische vragen zou lastigvallen.Daarom vraag ik de staatssecretaris, die ongetwijfeld alle finesses van
dit wetsvoorstel begrijpt – mijn fractie wenst hem van harte proficiat
met zijn toetreding tot de top 50 van 's werelds machtigste fiscalisten –
om binnen twee maanden per brief te reageren op de vragen en de veronderstellingen
die de redactie van Vakstudie Nieuws naar aanleiding van de memorie van antwoord
nog heeft. Ik verwijs hem daarvoor naar Vakstudie Nieuws van 20 oktober
jongstleden.De leden van de VVD-fractie danken overigens niet alleen de staatssecretaris
voor zijn antwoorden op de gestelde vragen, maar ook de heer J. van Eijsden
voor zijn kritische beschouwingen met betrekking tot dit wetsvoorstel. De
staatssecretaris geeft hem op bijna alle punten royaal gelijk en kondigt ten
aanzien van die punten reeds nu een technische herstelwet aan. Werk hebben
is niets. Het is geweldig dat Nederland zulke betrokken deskundige criticasters
heeft.Als de staatssecretaris toch een brief schrijft kan hij wellicht ook ingaan
op het volgende. In de nadere memorie van antwoord geeft de staatssecretaris
aan dat hij in de voorgestelde regeling niet een dubbel wegstrepen van verliezen
herkent. In de overgangsregeling is nu een regeling opgenomen die vergelijkbaar
is met een kwijtscheldingswinstregeling. Ik constateer echter een verschil,
namelijk dat de conversiewinstvrijstelling wordt gekort voorzover de crediteur
de vordering ten laste van de Nederlandse winst heeft afgewaardeerd en een
deelneming heeft gekregen. Dit is bij de kwijtscheldingswinstregeling niet
het geval; daar kijk je alleen naar de debiteur.De achtergrond van deze korting is volgens de staatssecretaris dat dubbele
verliesneming voorkomen moet worden. Dit begrijpen wij niet. Zodra de debiteur
winst realiseert als gevolg van de omzetting en zijn verliezen daardoor verdwijnen,
kan er geen sprake meer zijn van dubbele verliesneming. Dat een deel van die
conversiewinst niet wegvalt tegen compensabele verliezen doet daaraan niet
af.Een ander voornemen is dat ik niet meer zal betogen dat de introductie
van artikel 12 fout was. Dit is natuurlijk wél zo, maar ik ga daar
nu niet meer op in.Ik zal ook niet ingaan op het jojo-effect van de wetgeving voor de omzetting
van de afgewaardeerde vorderingen. Van 1990 tot 2001 een correctie bij de
crediteur, van 2001 tot het moment dat dit wetsvoorstel door
deze Kamer is aangenomen, een correctie bij de debiteur en na aanneming van
dit wetsvoorstel weer bij de crediteur. Het is goed dat wij ons realiseren
dat discontinuïteit in wetgeving slecht is voor het vertrouwen van in
casu de ondernemers van dit land. Ik heb het dan over het vestigingsklimaat
waarvan deze staatssecretaris een gedreven voorvechter is.Daarom begrijpen de leden van de VVD-fractie de staatssecretaris niet
als hij zegt dat alle herstructurerende bedrijven hetzelfde zijn behandeld.
Hij heeft natuurlijk gelijk als hij stelt dat artikel 12 gelijktijdig voor
alle belastingplichtigen gold. De vraag van de VVD-fractie in het nadere verslag
was natuurlijk volgtijdelijk bedoeld. De ondernemers van vóór
2001 en na aanvaarding van dit wetsvoorstel door deze Kamer, die hun vorderingen
hebben omgezet c.q. gaan omzetten worden beter behandeld dan de ondernemers
die hun schulden noodgedwongen omgezet hebben tussen 2001 en 2006. Terugwerkende
kracht van dit wetsvoorstel tot 1 januari 2001 is vanuit die visie zeer
wel te verdedigen. Secundair zou aangesloten kunnen worden bij de datum van
het persbericht in 2002 en tertiair bij de datum van indiening van dit wetsvoorstel
in 2003. Budgettaire belangen verzetten zich daartegen, zo betoogt de staatssecretaris
consequent. Hier kom ik later op terug. Wellicht wil de staatssecretaris op
het voorgaande reageren?Waar ik het ook niet meer over zal hebben, is de mogelijke strijdigheid
van artikel 12 met de Europese regelgeving. De staatssecretaris is immers
strak in de leer: latere jurisprudentie heeft geen invloed meer op definitief
vaststaande aanslagen.De leden van de VVD-fractie kunnen zich goed voorstellen dat belastingplichtigen
een procedure starten over de EU-rechtmatigheid van artikel 12. Zij verwoorden
daarom graag dezelfde wensen als de leden van de CDA-fractie, namelijk dat
de inspecteurs verzoeken om vaststelling van de conversiewinst niet ophouden
in afwachting van een uitspraak van het Europese Hof of een bezwaarschrift
terzake ongewenst achten en daardoor mee laten wegen bij hun reactie op een
verzoek tot vaststelling van de conversiewinst. Een stap verder zou zijn,
dat de staatssecretaris zou bevestigen dat een positieve uitspraak van het
Europese Hof een bijzondere omstandigheid is die een ambtshalve vermindering
van de reeds definitieve aanslagen rechtvaardigt. Dit zou een mooi voorbeeld
zijn van fair play van de overheid. Een reactie van de staatssecretaris zouden
wij zeer op prijs stellen. Als dit een bevestigende reactie zou zijn, is zijn
imago als voorvechter van de verbetering van het Nederlandse vestigingsklimaat –
in elk geval in onze ogen – tot ongekende hoogte gestegen.Waar ik het namens de leden van de fractie van de VVD wél over
wil hebben, is dat het goed is dat wij terugkeren naar het belastingregime
dat tot 2001 gold. Het onderhavige wetsvoorstel neemt de fiscale belemmering
weg voor bedrijven die in slecht weer zijn geraakt en die genoodzaakt zijn
hun schulden te herstructureren. Voortschrijdend inzicht heet dat.Ik kom tot het belangrijkste onderdeel van mijn betoog. Zoals zo vaak
gaan belangrijke zaken over geld. De staatssecretaris erkent dat het verlenen
van volledige terugwerkende kracht geen gevolgen heeft voor de meerjarenramingen.
Er wordt wellicht een potentiële meeropbrengst door artikel 12 gerealiseerd.
Immers bij de inwerkingtreding van artikel 12 werd verwacht dat de invoering
budgettair neutraal zou zijn. Ook bij dit wetsvoorstel wordt ervan uitgegaan
dat er geen budgettaire gevolgen zijn. Gevolg van artikel 12 kan echter zijn
dat van een aantal ondernemingen een niet beoogde belastingopbrengst van 1,5
tot 2 mld. wordt geëist. De heer Van Driel heeft hier in zijn bijdrage
al naar gevraagd en ik zou ook graag willen weten hoe dit bedrag is bepaald.
Deze potentiële meeropbrengst zal volgens mededeling van de staatssecretaris
beschikbaar zijn in het proces van politieke afwegingen. In dit proces zou
naar het oordeel van de VVD-fractie ruimte aanwezig kunnen zijn om de achteraf
geconstateerde niet beoogde negatieve uitkomsten van artikel 12 weg te nemen.
Wij vernemen graag of de staatssecretaris zijn opmerking in deze zin heeft
bedoeld.Mevrouw de voorzitter. Ik dank u voor uw welwillende aandacht en wij zien
uit naar de reactie van de staatssecretaris.De vergadering wordt enkele minuten geschorst.Staatssecretaris Wijn:Voorzitter. Laat ik maar onmiddellijk toegeven dat de totstandkoming van
dit wetsvoorstel geen schoonheidsprijs verdient. Dat is gewoon waar. In december
2002 is dit wetsvoorstel aangekondigd door mijn voorganger. Wij zijn inmiddels
een paar jaar verder. Het wetsvoorstel was oorspronkelijk samengevoegd met
een ander wetsvoorstel, de reparatie van de aankoopkosten van een deelneming.
Dat is de belangrijkste oorzaak van de lange duur van de totstandkoming. De
Tweede Kamer heeft indertijd uitgesproken dat het oorspronkelijke wetsvoorstel
moest worden gesplitst, omdat men geen combinatie wilde van zuur en zoet.Ik ben blij dat de hele Eerste Kamer het wetsvoorstel kenmerkt als het
zoet en niet als het zuur. Dat is al heel wat. Overigens weefde een van de
sprekers af en toe wel degelijk wat zurige tussenzinnen in zijn betoog. Het
is dus evident dat dit het zoete wetsvoorstel is. In de memorie van antwoord
heb ik verder geschreven dat wij uit deze gang van zaken de les moeten trekken
dat het beter is om complexe, technische onderwerpen niet in één
wetsvoorstel samen te voegen. Dat was namelijk de bedoeling achter het oorspronkelijke
samengevoegde wetsvoorstel. Dat het een technisch wetsvoorstel is, is een
andere belangrijke reden voor de lange duur van de voorbereiding.Ik bedank de heer Biermans voor zijn felicitatie. Ik was zelf ook aangenaam
verrast toen ik las dat ik tot de vijftig meest invloedrijke fiscalisten behoor.
Het is een technisch wetsvoorstel en telkens als het wordt besproken, moet
ik weer in de stukken duiken om scherp op het netvlies te krijgen waar de
belangrijke finesses zitten. De Raad van State heeft geadviseerd om het wetsvoorstel
op een aantal punten aan te passen. Dat hebben wij gedaan en ook dat heeft
tot uitstel geleid. De heer Van Driel leest waarschijnlijk andere vakbladen
dan ik, maar ik heb zelf ook positieve commentaren gelezen op een aantal wijzigingen.
Als wij niet al te selectief citeren, levert de vakpers een heel evenwichtig
beeld op. Ik vind al met al dat er geen reden is voor een mineurstemming.
Het wetsvoorstel bevat namelijk wel degelijk het zoet.De heer Van Driel zei dat wij van een zwaar naar een licht regime overgaan.
Dat is een misverstand, sterker nog: ik kan deze opmerking in het geheel niet
plaatsen. Er is namelijk sprake van een zwaar regime als je
zaken binnen een bepaald regime aandraait. Wij spreken nu echter over een
volstrekt ander regime. Het huidige regime, artikel 12, grijpt aan bij de
dochter, terwijl het voorliggende wetsvoorstel aangrijpt bij de moeder. Dat
heeft niets met zwaar of licht te maken, maar dan ook werkelijk helemaal niets.
Het is gewoon een heel andere invalshoek. Ik zal het wetsvoorstel toelichten
in de hoop dat de heer Van Driel daarna zal zeggen dat ik gelijk heb.Als binnen een concern een moedermaatschappij haar dochtermaatschappij
wil financieren, staan het concern meerdere mogelijkheden open. De fiscale
behandeling van de financiering van een dochter door een moeder is afhankelijk
van de gekozen vorm. Als een lening wordt verstrekt, speelt de verdere ontwikkeling
rondom die lening zich af in de belaste sfeer. Dat geldt zowel voor de ontvangen
en de betaalde rente als ook voor de waardeveranderingen van de lening zelf.
Als daarentegen kapitaal wordt verstrekt, zitten wij in de onbelaste sfeer.
Dat geldt voor de dividenden, die niet aftrekbaar zijn van de winst bij de
uitkeerder, en die bij de ontvanger doorgaans zijn vrijgesteld door de deelnemersvrijstelling.Dit verschil in fiscale behandeling heeft een aantal gevolgen. Als een
aandeelhouder zijn deelneming financiert met een lening en het gaat slecht
met die deelneming, kan hij de lening ten laste van zijn winst afwaarderen.
Er treedt dan een ondernemingsverlies op bij de deelneming en een vermogensverlies
bij de aandeelhouder. Daar staat tegenover dat de lening ten gunste van de
winst moet worden opgewaardeerd zodra het beter gaat met de deelneming. Er
treedt dan ondernemingswinst op bij de deelneming en een vermogenswinst bij
de aandeelhouder. Twee maal verlies staat dus tegenover twee maal winst, de
perfecte symmetrie waarnaar wij altijd streven.In de praktijk bleek echter dat de lening op het dieptepunt werd omgezet
in aandelenkapitaal. Daardoor werd een latere waardestijging beheerst door
het regime van de deelnemingsvrijstelling en werd een belaste opwaardering
voorkomen. Zo ontstond een sfeerovergang die het mogelijk maakt dat de verliezen
werden afgetrokken en de latere winsten niet werden belast.In de jaren zestig en zeventig heeft de Belastingdienst geprobeerd om
deze gevolgen via twee benaderingen voor de rechter te bestrijden. In eerste
instantie door te stellen dat het aflossen van een schuld met aandelen die
minder waard zijn dan de nominale waarde van de schuld, leidt tot winst bij
de schuldenaar/debiteur/dochter. In tweede instantie door te stellen dat het
verrekenen van de stortingsplicht met de onvolwaardige vordering leidt tot
het verplichte terugnemen van het eerdere afwaarderingsverlies bij de schuldeiser,
de crediteur. De Hoge Raad heeft hierover uitspraak gedaan en zowel de eerste
benadering, winst bij de schuldenaar, als de tweede benadering is verworpen.Sinds de herziening in 1990 van de deelnemingsvrijstelling tot 2001 gold
een wettelijke regeling die was gebaseerd op de aanpak bij de schuldeiser/crediteur.
Dat is de tweede benadering. In het kader van de Wet ondernemingspakket 2001,
hier verdedigd door mijn voorganger, de PvdA-staatssecretaris Bos, is een
nieuwe regeling voorgesteld van artikel 12. Daarvan nemen wij vandaag afscheid,
want ik heb van de woordvoerder van de PvdA-fractie gehoord dat er een fout
is gemaakt, aangezien is gebleken dat het een slechte wet is. Hij zegt het
niet hardop, maar volgens mij bedoelde hij gewoon te zeggen dat de ex-PvdA-staatssecretaris
het slecht heeft gedaan. Overigens ben ik dat niet met hem eens. Verder is
het op z'n minst opzienbarend dat uit de Handelingen van de Eerste Kamer blijkt
dat de PvdA-fractie indertijd heel enthousiast was over het voorstel van staatssecretaris
Bos.Ik zeg dit, omdat de geachte afgevaardigde van de PvdA-fractie mij het
verwijt heeft gemaakt weinig overtuigend te zijn. In deze Kamer wegen kwalificaties
zwaarder dan aan de overzijde en daarom dacht ik dat ik maar eens stevig op
zijn kritiek moest ingaan.De heer Van Driel (PvdA):Ik zie het een slag anders dan de staatssecretaris. Ik ben inderdaad van
mening dat er een fout is gemaakt en ik zie niet in waarom het verkeerd zou
zijn om dat ruiterlijk toe te geven. De staatssecretaris moet dan ook geen
nummer maken van mijn opmerking dat wij dat zo niet hadden moeten regelen.
Het zou ons politici sieren als wij wat vaker het boetekleed aantrokken. De
badinerende toon van de staatssecretaris is in dit geval misplaatst. Het komt
wel vaker voor dat wij vol overtuiging de knoop hebben doorgehakt maar enkele
jaren later moeten constateren dat wij het misschien niet goed hebben gedaan.
Het is een beetje flauw en getuigend van oude politiek als de staatssecretaris
nu zo sterk benadrukt dat ik eigenlijk niet mag zeggen dat staatssecretaris
Bos indertijd een fout heeft gemaakt.Staatssecretaris Wijn:Ik ben het hier echt niet mee eens. Het siert de heer Van Driel inderdaad
dat hij toegeeft dat staatssecretaris Bos zijns inziens een fout heeft gemaakt.
Ik ben het daar echter geheel niet mee eens. En het is juist een goed voorbeeld
van nieuwe politiek dat ik hier durf te verdedigen dat deze staatssecretaris,
ook al was hij van een andere partij, helemaal geen fout heeft gemaakt. Ik
zeg het nog maar eens luid en duidelijk: mijn paarse voorganger heeft het
goed gedaan.Voorzitter. Ik wil de heer Van Driel een tegenvraag stellen. Wat zijn
zijn inhoudelijke redenen om te stellen dat artikel 12 een verkeerde regeling
is?De heer Van Driel (PvdA):Destijds zei de CDA-fractie iets anders over het wetsvoorstel dan de staatssecretaris
ons nu voorhoudt. Nu is hij het ermee eens, maar toen heeft de CDA-fractie
nogal wat misbaar gemaakt en bezwaren geuit. In dat licht is de staatssecretaris
van mening veranderd. Dat mag, mijn fractie is ook van mening veranderd. De
bordjes zijn verhangen, bij ons maar ook bij de fractie van de staatssecretaris.De staatssecretaris houdt een uitgebreid technisch betoog; daar voelt
hij zich blijkbaar veilig bij. Het zou fair play zijn om dit met terugwerkende
kracht door te voeren. Dat kost inderdaad geld – overigens veel minder
dan de staatssecretaris zegt – maar toch is het beter om terugwerkende
kracht toe te passen. Bovendien bestaat de kans dat de Europese rechter de
staatssecretaris hiertoe uiteindelijk dwingt. De staatssecretaris houdt een
ingewikkeld betoog, maar het komt er toch op neer dat dit feitelijk geen fair
play is.Staatssecretaris Wijn:Ik zal nog uitgebreid ingaan op die terugwerkende kracht, maar helaas
moet ik constateren dat senator Van Driel geen antwoord geeft op mijn vraag.
Mijn materieel-inhoudelijke vraag was: wat vindt hij onrechtvaardig, fout
of niet deugen aan het huidige artikel? In zijn betoog mis ik een inhoudelijke
kwalificatie van de huidige wet. Ik hoor alleen maar dat het
met terugwerkende kracht moet plaatsvinden en dat ik een fout moet toegeven.
Volgens mij is er echter geen fout gemaakt. Als de heer Van Driel vindt dat
er wel een fout is gemaakt, moet hij vertellen om welke inhoudelijke redenen
hij nu vindt dat hij toen tegen staatssecretaris Bos' wetsvoorstel had moeten
stemmen. Het spijt mij, maar dat hoor ik hem niet doen.Artikel 12 was geen fout maar gewoon een andere benadering. Met dit artikel
werd aangesloten bij de dochter, met het nieuwe voorstel bij de moeder. Hoe
zorg je dat die symmetrie, twee keer winst en twee keer verlies, gehandhaafd
blijft? De gedachte was destijds dat de omzetting van een onvolwaardige lening
voor de schuldenaar, de debiteur, bedrijfseconomisch niet wezenlijk verschilt
van een kwijtschelding. Ook door een omzetting verbetert immers de vermogenspositie
van de schuldenaar. Daarom zouden ook de fiscale gevolgen van een omzetting
niet moeten verschillen van die van een kwijtschelding. Daar kwam bij dat
de schuldenaar doorgaans over te verrekenen verliezen zou beschikken en een
heffing bij hem, anders dan bij de schuldeiser, niet tot onmiddellijke heffing
zou leiden. Omdat deze regeling in de praktijk niet aan de verwachtingen voldoet –
het gaat dus alleen om de opgedane praktische ervaring – wordt nu voorgesteld
om op hoofdlijnen terug te keren naar de oorspronkelijke benadering: een aanpak
bij de schuldeiser. De sanctie is daarbij wel meer proportioneel geworden,
nu pas winst hoeft te worden genomen bij het daadwerkelijke herstel van de
debiteur.Wij hebben toch een tegemoetkoming gedaan voor het korte tussenregime
van artikel 12. Er was terecht kritiek op het feit dat bij de keuze voor een
aanpak bij de schuldenaar wordt gewezen op de gewenste analogie met behandeling
van kwijtscheldingwinst, maar dat deze analogie niet is doorgetrokken naar
een vrijstelling voor conversiewinsten voorzover deze de compensabele verliezen
overtreffen. Een dergelijke vrijstelling bestaat wel voor kwijtscheldingswinst.
Het is verdedigbaar om te stellen dat de gedachte achter de vrijstelling voor
kwijtscheldingswinst eveneens opgaat voor conversiewinst. Als een onderneming
haar schulden niet meer kan aflossen en deze schulden in het kader van een
herstructurering worden omgezet in aandelen, zou deze reorganisatie niet tot
belastingbetaling mogen leiden. Anderzijds zouden de verliezen die tot de
onverhaalbaarheid van de schulden hebben geleid, na die omzetting ook niet
langer beschikbaar moeten zijn voor verliescompensatiedoeleinden. Dat effect
wordt bereikt met de tegemoetkomende regeling die bij de derde nota van wijziging
is ingevoerd. Als de conversiewinst minder bedraagt dan de compensabele verliezen,
worden die verliezen in zoverre benut. Is de vrijvalwinst groter dan de compensabele
verliezen, dan wordt het meerdere vrijgesteld, zodat het geen casheffecten
heeft. Ten aanzien van de in 2000 gemaakte inschatting dat voor een vrijstelling
door conversiewinst geen noodzaak bestond, kan – met de kennis die wij
nu achteraf door de praktijk hebben – worden gesteld dat wij ons onvoldoende
rekenschap hebben gegeven van de werking van de bepaling gedurende een sterk
neergaande economische ontwikkeling. Het punt is weliswaar toen gesignaleerd –
het is hier ook besproken – maar het belang ervan is onderschat. Daarom
heeft mijn ambtsvoorganger in december 2002 de wetswijziging aangekondigd.
Die aanpassing wordt straks met materiële terugwerkende kracht ten gunste
van belastingplichtigen ingevoerd.De heer Biermans heeft gevraagd hoe het zit met dat dubbel wegstrepen
van verliezen. Indien een schuldenaar door de toepassing van artikel 12 winst
realiseert waardoor zijn verliezen verdwijnen, is er inderdaad geen sprake
meer van dubbel verlies. Als deze winst echter zou worden vrijgesteld terwijl
de corresponderende vordering is afgewaardeerd van de Nederlandse winst, ontstaat
effectief wel dubbel verlies. Daarom wordt als voorwaarde voor de tegemoetkoming
gesteld dat de vrijstelling alleen geldt voorzover er niet is afgewaardeerd
van de Nederlandse winst. Anders zou er inderdaad sprake zijn van dubbel wegstrepen.De heer Biermans (VVD):Ik begrijp de staatssecretaris helemaal; zijn redenering sluit. Mijn vergelijking
had betrekking op de kwijtscheldingswinstvrijstelling en de conversiewinstvrijstelling.
Ik hoop dat de staatssecretaris toegeeft dat de kwijtscheldingswinstvrijstelling
meer ruimte biedt – dus minder ruimte voor belastingheffing –
in vergelijking met de conversiewinstvrijstelling.Staatssecretaris Wijn:Daarom heb ik bewust het woord "analogie" gebruikt.De heer Biermans (VVD):Daarmee is helder dat de staatssecretaris dit punt heel bewust accepteert,
eigenlijk inbrengt in de conversiewinstvrijstelling, terwijl hij aan de andere
kant zegt dat hij iets soortgelijks wil als de kwijtscheldingswinstvrijstelling.Staatssecretaris Wijn:Dat is correct.Ik kom bij de terugwerkende kracht. Eerst greep het systeem aan bij de
moeder, nu bij de dochter en straks weer bij de moeder. Indien terugwerkende
kracht wordt toegepast, krijgen ondernemingen de keuze uit twee opties. Dat
is de reden waarom terugwerkende kracht geld kost. Ik ben zeer content met
het betoog van senator Essers over de vraag of er verdergaande tegemoetkoming
zou moeten worden geboden aan ondernemingen die in de afgelopen jaren met
artikel 12 in aanraking zijn gekomen. Tot op heden hebben wij vaak gesproken,
ook in deze "reflectiekamer", over de vraag wanneer wetgeving met
terugwerkende kracht voor belastingplichtigen in verzwarende zin toelaatbaar
is. In dat kader zijn enkele goed hanteerbare criteria ontwikkeld. Die passen
wij "for better and for worse" toe, in plussituaties en in minsituaties.
Soms zit het mee, soms zit het tegen. Tot op heden bestond er echter weinig
inzicht in de vraag wanneer wetgeving met terugwerkende kracht in voor belastingplichtigen
begunstigende zin wenselijk is. Het betoog van de heer Essers biedt in dat
opzicht een aantal interessante aanknopingpunten om dat "for better and
for worse" goed in te vullen. Ze ondersteunen de lijn van het onderhavige
wetsvoorstel. Ook in de toekomst zullen wij het afwegingskader van de heer
Essers nog wel eens kunnen gebruiken. Misschien gebruikt hij het ook op de
universiteit. Bij de vraag waarom er terugwerkende kracht zou worden verleend,
ging het ook om inhoudelijke afwegingen. Dat terugwerkende kracht te duur
zou zijn, was weliswaar een heel belangrijk element, maar er was niet louter
sprake van een budgettair argument. In de Tweede Kamer heb ik dat ook nooit
gezegd. De heer Essers heeft materieel-inhoudelijk aangegeven waarom er geen
terugwerkende kracht zou moeten worden verleend. De budgettaire
argumentatie is een steunargumentatie. Het hemd is nu eenmaal nader dan de
rok, dus budgettaire elementen spelen natuurlijk wel een rol. Het afwegingenkader
geeft een goede richting aan, en het budgettaire element komt daar nog bij.
Ik zal niet zo heilig zijn dat ik niet een voorbehoud maak voor budgettaire
argumenten in de toekomst. Er zijn echter inhoudelijke redenen om een en ander
niet te doen. De hoofdregel is dat versoepelingen niet terugwerken. Dit kan
anders liggen bij evidente omissies of bij opgewekt vertrouwen. Men zou nu
kunnen zeggen: wijk in dit geval af van de inhoudelijke argumenten, maar dan
komt het budgettaire argument in beeld, Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik
1,5 mld. voor het vestigingsklimaat dan geen evenredige prijs vind. Ik wil
alles doen voor het vestigingsklimaat, en als wij 1,5 mld. hebben, scheelt
dat volgens mij ongeveer 4% tarief. Als wij zoveel geld hebben, steek
ik het liever daarin, dan dat wij bedrijven sauveren die gereorganiseerd hebben
op basis van een volstrekt heldere wet, die hier willens en wetens is aangenomen.
Er zijn bedrijven die in de periode die wij de tussenperiode zullen gaan noemen
als het wetsvoorstel wordt aangenomen, op basis hiervan hebben gereorganiseerd.
Wij moeten niet net doen alsof het zo'n slechte wet was, dat er geen enkele
financiële reorganisatie meer mogelijk was. Ik vind dat dan het budgettaire
argument wel meeweegt. Daarom heb ik in de Tweede Kamer, gedeeltelijk achter
gesloten deuren, enkele casusposities geschetst om aan te geven waarom wij
additioneel op de materiële inhoud tot de desbetreffende afweging zijn
gekomen.De heer Biermans (VVD):Om te voorkomen dat de staatssecretaris echt tot ongekende hoogte gaat
stijgen op de ladder van de voorvechters van het vestigingsklimaat wijs ik
hem erop dat, als hij een en ander zou omzetten in verlaging van de Vpb met
procentpunten, hij in elk geval in het tweede jaar een probleem heeft, want
is maar een eenmalige bate.Staatssecretaris Wijn:Ja, dat is waar. Het is natuurlijk zo dat een rechtshandeling na de versoepeling
gunstiger wordt behandeld dan een rechtshandeling vóór de versoepeling.
Ik zou dat echter geen ongelijke behandeling willen noemen in de betekenis
die dat begrip doorgaans heeft. Er is vóór en na de wetswijziging
natuurlijk sprake van een andere behandeling. U gebruikte het woord ongelijke
behandeling, maar ik denk niet dat u de juridische kwalificatie bedoelde die
ik er per ongeluk in hoorde. Ik denk dat de bedrijven waarvan ik weet dat
zij meer terugwerkende kracht hadden willen hebben, nog steeds in Nederland
een heel aantrekkelijke propositie tot investeren hebben. Zeker met de tegemoetkoming
die is gedaan en na overleg met de inspecteur over de precieze feiten rond
het al dan niet afwaarderen van de Nederlandse winst, denk ik dat men in de
praktijk zal ervaren dat de soep niet zo heet wordt gegeten als deze wordt
opgediend.Dan kom ik nu op de uitvoeringspraktijk en het EG-recht. In beginsel sluiten
inspecteurs geen vaststellingsovereenkomsten over de uitleg van het recht.
Een inspecteur kan dus ook geen afspraak maken over de uitleg van EG-recht,
en evenmin over de mogelijke strijdigheid van de Nederlandse wet met het EG-recht.
Een vaststellingsovereenkomst ziet altijd op de interpretatie van feiten,
en heeft ook tot doel een einde te maken aan de onzekerheid, en om een gerechtelijke
procedure te voorkomen. Daarom wordt in een vaststellingsovereenkomst meestal
opgenomen dat de belastingplichtige verder afziet van beroep. Overigens is
ook de Belastingdienst gebonden aan die afspraak. Ook voor de Belastingdienst
geldt dus: vaststellingsovereenkomst is vaststellingsovereenkomst. Zonder
nadere afspraken hieromtrent houdt dit in dat de belastingplichtige kan zeggen
dat hij afziet van zijn beroep op EG-recht. De vaststellingsovereenkomst heeft
dan mede tot doel om een einde te maken aan de onzekerheid en aan proceduregedoe.
Er is geen sprake van dat inspecteurs wordt opgedragen om in elke vaststellingsovereenkomst
op te nemen dat de belastingplichtige afziet van beroep, en dus ook van beroep
op EG-recht. Daar is geen sprake van. Partijen kunnen er wel voor kiezen om
de onenigheid over de interpretatie van de feiten te beëindigen en ruimte
te laten voor een discussie over de toepasbaarheid van een wettelijke regel.
In dat geval kan de belastingplichtige na het vaststellen van de feiten nog
steeds een beroep doen op EG-recht. Ik vind echter dat er geen principieel
bezwaar tegen bestaat om in een vaststellingsovereenkomst expliciet op te
nemen dat een belastingplichtige zijn recht op beroep opgeeft. Ik heb het
door niemand horen bestrijden, maar ik denk dat dit niet iets is waarvan je
principieel moet zeggen dat het niet zou mogen.Zowel de heer Biermans als de heer Van Driel hebben gevraagd of een uitspraak
van het EG-hof eventueel tot een ambtshalve vermindering leidt. Welnu, rechterlijke
uitspraken zijn geen reden voor een ambtshalve herziening. Dit vloeit voort
uit de langer bestaande leer van formele rechtskracht. Daarbij gaat het niet
alleen om budgettaire belangen; het is ook een principiële zaak. De gang
naar de rechter staat voor iedereen open, maar zodra men zijn rechten verspeelt,
is het over. Deze lijn wordt door de Hoge Raad bevestigd.De heer Essers (CDA):U zegt dat er geen principiële reden is om in een vaststellingsovereenkomst
niet op te nemen dat men niet naar de Europese rechter gaat. Als een belastingplichtige
bij de Belastingdienst komt en de conversiewinstvrijstelling vastgesteld wil
krijgen, is dan het beleid dat men alleen aan een dergelijk verzoek meewerkt
als het bedrijf zegt dat het niet naar de Europese rechter gaat?Staatssecretaris Wijn:Dat is geen opdracht aan de inspecteurs.De heer Biermans vroeg om een brief met een reactie op commentaar van
Vakstudie Nieuws. Welnu, die brief zeg ik hem graag toe. De heer Biermans
vroeg ook of de meeropbrengst kan worden ingezet om de negatieve uitkomst
weg te nemen. Mogelijke meeropbrengsten gaan deel uitmaken van de algemene
middelen. Dat zegt de heer Biermans terecht. Op het moment dat iets onderdeel
wordt van de algemene middelen, staat het ook weer open voor het proces van
politieke afwegingen en politieke keuzes. Dergelijke beslissingen worden in
eerste instantie genomen door de ministerraad en uw Kamer kan dat controleren;
dat is uw parlementaire rol.Ingewikkeld is dat de exacte oorzaken van de meeropbrengst in de Vpb niet
of nauwelijks zijn te herleiden, en zeker niet tot het niveau van een enkele
wettelijke bepaling. Het probleem bij de realisatie is dat je weet wat er
gebeurt als je in een tussenperiode zowel het artikel 12-regime
zou hebben als het nieuwe regime, dus de variant van de terugwerkende kracht
en twee opties. Dan kun je uitrekenen dat het 1,5 mld. zou kosten. Echter,
dat ligt anders als zich in de praktijk, op basis van bestaande regelgeving,
endogene ontwikkelingen voordoen, waardoor er een meeropbrengst is die wij
van tevoren niet hadden ingezien, beoogd of bedoeld. Daar zit het dilemma
en ik kan mij voorstellen dat de heer Biermans zegt: schrijf dit nog maar
eens voor mij uit. Dat zeg ik dan graag toe, want hij noemde dit niet voor
niets een van de belangrijkste punten van zijn betoog. Ik wil dat graag opschrijven
en het de Kamer in een brief toesturen. De heer Biermans raakt hiermee wel
de fundamenten van de begrotingsregels en van het begrotingsbeleid. Aangezien
wij de financiële beschouwingen en het belastingplan sowieso gelijk behandelen,
wil ik uw Kamer ook toezeggen dat u de brief krijgt voor de algemene financiële
beschouwingen hier in uw Kamer.De heer Biermans (VVD):Voor die toezegging dank ik de staatssecretaris. Heeft de staatssecretaris
het gevoel dat die extra betalingen door de getroffen ondernemingen meegenomen
worden bij de politieke afwegingen, ook van regeringszijde?Staatssecretaris Wijn:Voorzitter. Dit is na een weekeinde waarin de eenheid van kabinetsbeleid
nogal ter discussie heeft gestaan een heel slimme gewetensvraag. Heb ik gevoel
voor het vestigingsklimaat is de vraag eigenlijk. Ja. Heb ik gevoel voor de
noodzaak, het bedrijfsleven tegemoet te komen waar wij dat maar kunnen op
Vpb-terrein of op het fiscale terrein? Ja, alleen zit ik natuurlijk ook wel
in een kabinet waarin alle bewindspersonen op een vraag zoals deze op hun
beleidsterrein zouden zeggen: ja. Het antwoord op uw vraag is ja, maar ik
zeg er bij dat het natuurlijk een afweging is die in de volle breedte in de
ministerraad en daarna bij u moet worden gemaakt.De heer Biermans (VVD):Dat begrijp ik uiteraard. Ik ben tevreden met dit antwoord. Ik weet zeker
dat wij, als deze staatssecretaris alleen over de vennootschapsbelasting ging,
die belasting waarschijnlijk niet meer hadden.Staatssecretaris Wijn:Nou, dan was de voet in ieder geval lager. Ik vind het wel terecht dat
bedrijven wat Vpb betalen, want je krijgt er ook heel mooie collectieve voorzieningen
voor terug. Ik zou hier niet voor nul pleiten, maar 25 zou ik wel heel mooi
vinden. Dat zijn wij ook met elkaar eens. Ik stuur u hier een brief over,
dan kunnen wij dat altijd nog eens bespreken bij de financiële beschouwingen.
Dan is minister Zalm er ook bij. Niet dat ik hem nodig heb om hier mijn argumentatie
overeind te houden, maar wij kunnen dat nog een keer met elkaar bespreken.Voorzitter. Dan wil ik afronden. Terecht hebben alle woordvoerders aangemerkt
dat je deze wet als zoet kunt ervaren. Ik ben er dan ook van overtuigd dat
wij hiermee het vestigingsklimaat weer een stuk verbeteren. Het is een wet
die kort bestaan heeft en het is goed dat wij nu naar een nieuwe situatie
toe gaan.De heer Van Driel (PvdA):Voorzitter. Ik wil in tweede termijn nog een paar dingen zeggen. Ik aarzel
toch een beetje als ik de heer Biermans hoor zeggen dat hij deze staatssecretaris
het liefst helemaal geen vennootschapsbelasting ziet heffen, en dat op de
dag dat de Volkskrant opent met de kop dat de armoede in Nederland sterk is
toegenomen. Ik ben blij dat de staatssecretaris in ieder geval nog toegeeft
dat het goed is dat er belasting wordt geheven. Wij heffen immers belasting
om er voorzieningen op na te kunnen houden en om een aantal andere sociale
zaken te kunnen regelen. De heer Biermans schiet hier naar mijn mening wel
erg door.Ik begrijp dat de staatssecretaris geprobeerd heeft om een heel technisch
betoog te houden en dat hij er teleurgesteld op reageert als ik daar niet
al te zeer in meega. Ik herhaal nog eens wat ik eerder heb gezegd. Het is
misschien ook niet onverstandig om nog eens te lezen wat de Raad van State
in 2001 ervan vond. Overigens heeft staatssecretaris Bos het destijds verdedigd,
maar wij weten allemaal dat Vermeend het helemaal heeft voorbereid en dat
Bos alleen het laatste stukje heeft gedaan. Zo gaat dat in de politiek. Wat
dat betreft, is het meer Vermeend dan Bos, maar ik blijf bij mijn mening dat
het een fout is en dat er grote onvolkomenheden in zaten. De Raad van State
heeft dat ook gezegd. Ik weiger om hier alleen een technische discussie te
voeren, want ik weet dat de staatssecretaris dat graag wil, gesteund door
een horde ambtenaren. Als er allemaal technische dingen worden voorgelezen,
hoeven wij het niet te hebben over waar het echt over gaat, namelijk dat hier
de voorspelbaarheid en betrouwbaarheid van het fiscale klimaat in het geding
is. Daar hoor ik hem nauwelijks over. Ik zeg niet dat hij dat niet wil verdedigen
of dat hij er niet voor staat, want dat heeft hij in het verleden wel gedaan.
Alleen hier gaat hij er niet op in, omdat hem een technisch betoog veel beter
uitkomt. Hij voelt immers heel goed aan dat het tamelijk onvoorspelbaar is
om eerst bij de moeder aan te grijpen en dan weer bij de dochter, of omgekeerd.
Dat draagt allemaal niet bij aan transparantie en aan wat internationale bedrijven
verder van ons verwachten. Met het gebrek aan volledige terugwerkende kracht
doet de staatssecretaris naar mijn mening afbreuk aan zijn eigen beleid om
het vestigingsklimaat te verbeteren. Ik vind het jammer dat hij dat niet gewoon
zegt. Ook hem zou enige bescheidenheid op dat punt sieren.Dan kom ik op het bedrag te spreken. Een ander punt waarop de staatssecretaris
niet ingaat, is de 1,5 mld. Hij zei net tegen de heer Biermans dat het zo
moeilijk is om het precies uit te rekenen. Klaarblijkelijk kan dat echter
wel, want hij heeft zelf berekend dat het 1,5 mld. kost. Dat is overigens
over tien jaar. Toen ik 4% hoorde, dacht ik even: dat gaat wel heel
hard. Volgens mij was dat dan echter maar een heel korte vreugde geweest,
want het gaat om een bedrag dat, uitgesmeerd over tien jaar, potentieel kan
binnenkomen. De staatssecretaris zegt nu dat het allemaal niet zo hard is
en niet precies uit te rekenen valt. Overigens begrijp ik dat wel. De heffing
van belastingen heeft immers allerlei aspecten en dan zou je dat tot in detail
moeten kunnen aanwijzen en zeggen: dat is precies het bedrag dat binnengekomen
is, omdat wij de omzetting zo hebben gewaardeerd. Dat is bijna niet mogelijk,
maar daarmee komt ook dat bedrag van 1,5 mld. in de lucht te hangen. Ik kan
mij opnieuw niet aan de indruk ontrekken dat het vooral gemajoreerd is om
de regeringspartijen over de streep te halen. Dat mag. De staatssecretaris
heeft genoeg charme en charisma om dat ook zo te doen. Hij is
het er niet mee eens, maar dat is volgens mij toch een beetje zoals het hiermee
gegaan is. Overigens is er niets op tegen om charme en charisma te hebben.Een helder antwoord op de vraag hoe het nu precies zit met die 1,5 mld.
krijg ik niet, evenmin als een helder antwoord op mijn vragen over de fiscale
betrouwbaarheid en voorspelbaarheid, nu wij van het ene systeem overgaan op
het andere, zonder terugwerkende kracht. Er wordt niet ingegaan op het feit
dat de woordvoerder van de CDA-fractie aan de andere kant het eerder een drogredenering
heeft genoemd en niet op de vraag wat de kans is dat de Europese rechter dit
in strijd zal achten met de Richtlijn kapitaalbelasting. Kortom, mijn meest
belangrijke vragen zijn niet beantwoord en dat vind ik jammer. Dat wilde ik
in tweede termijn nog eens naar voren brengen.De heer Essers (CDA):Voorzitter. Ik dank de staatssecretaris voor zijn heldere antwoorden.
Ik ben blij dat hij bij de terugwerkende kracht een onderscheid gemaakt heeft
tussen principiële wetgevingsoverwegingen en instrumentele overwegingen.
Bij principes passen geen budgettaire argumenten en ik heb ook heel duidelijk
gemaakt dat terugwerkende kracht principieel helemaal niet nodig is en dat
er dus helemaal geen budgettaire overwegingen behoeven te worden aangevoerd.
Die heb ik wel mee laten wegen bij de vraag of je op grond van instrumentele
overwegingen terugwerkende kracht zou moeten toepassen, dus om het Nederlandse
concurrentieklimaat fiscaal te verbeteren. Wel, dit moet je dan afwegen tegen
andere voorstellen die veel geld kosten, zoals verlaging van het tarief, waarvan
de betrokken bedrijven ook profiteren. Ik heb er begrip voor dat de staatssecretaris
dit bedrag niet wil gebruiken om terugwerkende kracht aan dit wetsvoorstel
te geven.Ik vind het jammer dat de heer Van Driel niet op deze argumenten is ingegaan.
Hij blijft een beetje steken in wat hij in eerste termijn gezegd heeft, terwijl
ik nu juist gepoogd heb om aan te geven dat je principieel best op deze manier
kunt redeneren. Overigens had artikel 12 er wat mij betreft niet moeten zijn.
De Raad van State was er kritisch over, maar ook in de litteratuur was er
veel kritiek. Als je gaat repareren bij de debiteur zonder te bekijken wat
er bij de crediteur aan de hand is, dan weet je dat dit problemen kan veroorzaken.
Maar als deze overwegingen nadrukkelijk naar voren zijn gebracht, of dit nu
door staatssecretaris Bos of door staatssecretaris Vermeend is gedaan, maar
zonder als valide te zijn aangemerkt, moeten wij uitgaan van het bestaan van
dit soort wetgeving.De heer Van Driel (PvdA):Ik ben in ieder geval blij dat u het met mij eens bent dat het niet zo
had moeten gaan. In die zin herhaal ik mijn stelling dat het een fout is geweest.
De staatssecretaris denkt er anders over, er wordt blijkbaar verschillend
over gedacht in het CDA. Verder ga ik op een aantal zaken niet in omdat er
niet op mijn argumenten ingegaan wordt. Ik kan me voorstellen dat je 1,5 mld.
aan iets anders besteedt, maar ik had gevraagd om een onderbouwing van dit
bedrag. Die krijg ik niet van de staatssecretaris. Vervolgens zeg ik dat dit
slecht voor het vestigingsklimaat is, dat het niet bijdraagt aan de betrouwbaarheid
van het vestigingsklimaat. Wat mij betreft wordt het geld wel gebruikt om
de betrouwbaarheid, de voorspelbaarheid van het fiscale klimaat te bevorderen
en zo bedrijven aan te trekken. Wij zijn het er immers over eens dat het goed
is voor de werkgelegenheid; ik vind dat die wel een boost gebruiken kan.De heer Essers (CDA):Dan zou ik u een tegenvraag willen stellen. Wij hebben geen andere gegevens,
dus ik ga uit van de juistheid van het genoemde bedrag. Zou u dit willen opofferen
voor verlaging van het tarief? Zou dat het resultaat van uw afweging zijn?De heer Van Driel (PvdA):Het gaat om een niet-gerealiseerd bedrag, het staat niet in de meerjarenbegroting.
Bovendien is het de vraag waar wij nu over praten. Onze taxatie is dat het
om 400 mln. over een periode van tien jaar gaat, dus om 40 mln. per jaar.
Dan kunnen wij er nog wel eens over praten, wat wij daarmee doen. Het is alleen
de vraag of dat enige indruk maakt in de vennootschapsbelasting. Het gaat
dan om heel andere bedragen dan 1,5 mld. Je moet eerst weten hoe groot het
bedrag is, dan kun je erover praten waaraan je het precies zou moeten besteden.
En ik ben er een groot voorstander van om geld te investeren in verbetering
van het vestigingsklimaat, maar niet ten koste van het midden- en kleinbedrijf,
zoals nu dreigt te gebeuren.De heer Essers (CDA):Ik heb van u niet gehoord waarom dat bedrag van 1,5 mld. niet juist zou
zijn. U zegt alleen dat het volgens u minder is. Zo kun je natuurlijk moeilijk
beleid voeren.De heer Van Driel (PvdA):Met alle respect, de staatssecretaris zegt dat dit 1,5 mld. oplevert.
Ik heb gezegd: wij twijfelen daaraan, maar onderbouwt u het dan. Dat doet
hij niet, dus ik ga maar even van mijn houtje-touwtje-berekening uit. Ik beschik
niet over het apparaat, de kennis en de kunde van de staatssecretaris en zijn
ambtenaren, dus het is een raming. Maar zolang ik niets anders hoor, ga ik
ervan uit dat mijn raming even goed is als de zijne.De heer Essers (CDA):Nogmaals, ik vind budgettaire overwegingen niet van belang als het gaat
om beginselen van wetgeving die terugwerkende kracht met zich mee zouden brengen.
Dan vind ik elk bedrag eigenlijk irrelevant om het als excuus te accepteren,
maar ik heb duidelijk gemaakt dat er geen sprake is geweest van een omissie
in de wetgeving. Er is ook geen sprake geweest van een koppeling van twee
zaken die per se met terugwerkende kracht hersteld zouden moeten worden, dus
dit speelt geen rol. Blijft over de afweging of je dit geld wilt inzetten
om het vestigingsklimaat te verbeteren. Ik kan instemmen met het resultaat
van de afweging van de staatssecretaris, hoezeer het mij ook spijt dat hierdoor
een aantal bedrijven zwaarder wordt belast. Dat is zo, maar het is indertijd
uitdrukkelijk onder ogen gezien.En ten slotte ben ik blij met de toezegging van de staatssecretaris dat
er, als men vraagt om een overeenkomst ter vaststelling van de conversiewinst,
niet de eis wordt gesteld dat men afziet van stappen bij de Europese rechter,
maar dat dit van geval tot geval zal worden bekeken.De heer Biermans (VVD):Voorzitter. Ik dank de staatssecretaris voor zijn eerlijke reactie op
onze bijdragen in eerste termijn. Ik vind het met name een eerlijke reactie
omdat hij bepaalde dingen niet ontkent, maar ze gewoon als een gegeven aanvaardt.
Dit geldt bij voorbeeld voor de lange ontstaansgeschiedenis.De behandeling van dit wetsvoorstel geeft mij toch een wat ambivalent
gevoel. Ik begon er eigenlijk met heel goede zin aan en ik ging ervan uit
dat je hier toch niet tegen zou kunnen zijn. Maar blijkbaar zijn er toch argumenten
te verzinnen om tegen een voorstel te zijn waarvan ik tot vandaag dacht dat
vriend en vijand het wilde, namelijk afschaffing van artikel 12. Ook mij is
niet duidelijk geworden waarom de fractie van de PvdA een voorstander van
het in stand houden van dit artikel is, terwijl toch heel duidelijk is dat
dit het vestigingsklimaat negatief beïnvloedt.De heer Van Driel (PvdA):Laat ik het dan nog één keer proberen, want misschien ben
ik toch niet duidelijk geweest. Wij zijn niet zozeer tegen het afschaffen
van artikel 12, wij vinden dat er bij het hele pakket terugwerkende kracht
zou moeten worden toegepast. Daarom vraag ik de staatssecretaris, dit wetsvoorstel
terug te nemen en het parlement een voorstel inclusief terugwerkende kracht
voor te leggen. Aangezien deze Kamer niet het recht van amendement heeft,
zodat ik niet kan proberen om een stukje uit dit wetsvoorstel te slopen –
het is de vraag of u mij daarbij zou helpen, maar daar zou ik dan op vertrouwen –
is er nog maar één mogelijkheid: vóór of tegen
stemmen. Ik vind terugwerkende kracht in dit geheel essentieel. De heer Essers
zegt ook dat wij het nooit zo hadden moeten doen. Hij is erop afgestudeerd,
hij is hoogleraar op dit terrein en ik denk dat hij gelijk heeft. Maar dan
moeten wij het ook helemaal rechtzetten.De heer Biermans (VVD):Het betoog van de heer Van Driel komt erop neer dat het bedrijfsleven,
althans bepaalde ondernemingen, over de periode sinds 2001 stokslagen krijgt.
Als dit wetsvoorstel wordt afgewezen, gaat dit volgend jaar gewoon door. Dit
wil er bij mij niet in.Het komt natuurlijk ook door het uitgangspunt van de woordvoerder van
de PvdA-fractie dat hij het blijkbaar als een totaal verkeerde opmerking ziet
als ik probeer om een grapje te maken over een verdere verlaging van het tarief
van de vennootschapsbelasting. Het komt in ieder geval niet als een grapje
bij hem over, en ik vind het altijd spijtig als mijn grapjes niet goed overkomen.De staatssecretaris zei dat ik gesproken zou hebben van gelijke behandeling
van ondernemingen in de loop van de tijd. Volgens mij heb ik de term "gelijke
behandeling" niet gebruikt, maar heb ik van "fair play" gesproken.
Dit is vrij vertaald toch iets anders, namelijk een billijke behandeling.
In die zin bedoelde ik mijn verzoek aan de staatssecretaris om na te gaan
of fair play past in zijn politieke afwegingen. Ik heb begrepen dat hij de
Kamer hierover een brief zal schrijven. Daar ben ik hem op voorhand dankbaar
voor.Voorzitter, al met al ben ik tot nog toe toch wel tevreden met het verloop
van deze dag ...Staatssecretaris Wijn:Voorzitter. Ik aarzel om het te zeggen, maar ik doe het toch. Ik vind
dat de heer Van Driel een paar dingen heeft gezegd die ik niet kan laten passeren.
Inderdaad, ik word door een horde ambtenaren ondersteund en dat stel ik dag
in, dag uit buitengewoon op prijs. Vandaag bestaat deze horde uit vijf man,
en ik schaam mij er absoluut niet voor. Integendeel, dit is hartstikke goed.
Ik wil ook niet boven de markt laten hangen dat ik hier alleen een technisch
verhaal heb voorgelezen en meer niet. Ik ben juist buitengewoon concreet en
helder geweest over de uitwerking in de praktijk en de effecten. Daar was
niets technisch aan.Vervolgens is gezegd dat het heel charmant is gebracht. Ik incasseer dat
graag, maar het doet geen recht aan de inhoud van mijn betoog. Ik breng hier
geen wetsvoorstel door de Kamer op charme, maar op basis van inhoud. Daarom
vond ik de inbreng van de VVD- en CDA-fractie meer recht doen aan mijn betoog
in eerste termijn.Als wordt gezegd dat de Raad van State andere dingen zegt – u ziet
dat ik niemand van de ambtenaren nodig heb gehad om het erbij te halen –
kan ik citaten van de Raad van State voorlezen. Omwille van de tijd heb ik
dat in eerste termijn niet gedaan. Uit die citaten blijkt het tegendeel van
wat de heer Van Driel hier zojuist heeft betoogd. Het was echt selectief citeren.
Ik kan een citaat van de Raad van State uit 2004 erbij halen, ik kan een citaat
uit augustus 2003 erbij halen. Ik vind het echt niet passen.De onderbouwing voor de 1,5 mld. derving wil ik nog wel een keer geven.
Ik heb dat mondeling in de Tweede Kamer ook al een keer gedaan. Het is dus
niet zonder onderbouwing, waarbij uw raming even goed zou zijn als die van
mij. Wij hebben uit gegevens van de Belastingdienst afgeleid dat in totaal
tussen de 4,5 en 6 mld. aan compensabele verliezen zouden herleven. Daarbij
heb ik aangegeven dat wij niet precies weten wat is afgewaardeerd ten opzichte
van de Nederlandse winst. Als je 4,5 à 6 mld. vermenigvuldigt met het
tarief, dan kom je op 1,5 à 2 mld. Dat is de onderbouwing.Bij de terugwerkende kracht die de heer Van Driel voorstelt, mag bij de
financiers verlies in aftrek worden genomen en behoeft bij de lener de winst
niet te worden belast. Dat is een volstrekte doorbreking van de symmetrie.
Ik heb de PvdA-fractie over 1,5 mld. hier wel eens minder gemakkelijke opmerkingen
horen maken.De heer Van Driel (PvdA):Ik zou bijna vragen: waarom deze boze toon?Staatssecretaris Wijn:U heeft zojuist nogal wat gezegd.De heer Van Driel (PvdA):Voor mij hoeft het niet op een boze manier te gaan. Ik geloof niet dat
wij daarmee ons gelijk versterken. Dat zou ik dus jammer vinden.De onderbouwing, die ik overigens in eerste instantie niet heb gekregen
maar pas nu, vind ik niet sterk. Men gaat van 5 à 6 mld. uit en neemt
daar dan een kwart van. Ik ga uit van ongeveer 10%. Ik heb dat overigens
niet zelf berekend, maar laten doen door een fiscalist aan de overkant. Ik
kom uit op ongeveer 400 mln. Het is inderdaad lastig; het bedrag blijft een
beetje caoutchouc. Het bedrag overtuigt mij nu weer niet. Laten wij in elk
geval een beetje vriendelijker tegen elkaar zijn. Het is buiten
wel somber, maar hier brandt het licht. De staatssecretaris overtuigt mij
dus in genen dele. Het is een bedrag waarvan ik denk dat er met dobbelstenen
voor is gegooid; dan kom je even veel in de buurt.Staatssecretaris Wijn:Mijnheer Van Driel, u lokt natuurlijk wel dit soort reacties uit. In eerste
termijn zei u dat u de staatssecretaris overtuigender had meegemaakt. Vervolgens
daag ik u bij interruptie uit om inhoudelijk op mijn betoog te reageren en
niet slechts procedureel, maar komt er geen inhoudelijke reactie. Ik heb gezegd
dat wij aan de hand van gegevens van de Belastingdienst hebben bekeken welke
compensabele verliezen hierbij zouden herleven. Er is een dossieranalyse gemaakt.
De professionele ramers bij ons hebben dat gedaan. Zij komen tot compensabele
verliezen van 4,5 à 6 mld. Ik heb aangegeven dat er een verschil tussen
zit van 1,5 mld., omdat wij niet precies kunnen zien wat ten laste van de
winst in het buitenland is afgewaardeerd ten opzichte van de winst in Nederland.
Veel meer inhoud heb ik niet in huis. U noemt nog een ander bedrag, maar daarvoor
mis ik al helemaal een onderbouwing. Ik word gesteund door een horde ambtenaren.
Als ik hier met een onderbouwing kom, moet u die op een gegeven moment maar
voor waar aannemen. Ik wil hier ook helemaal niet op boze toon praten. Tot
slot wil ik mij de opmerking permitteren dat u heel gemakkelijk tot kwalificaties
komt.De voorzitter:Ik dank de staatssecretaris voor zijn reactie in tweede termijn, zeg ik
buitengewoon vriendelijk.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De voorzitter:De aanwezige leden van de fractie van de PvdA wordt conform artikel 121
van het Reglement van Orde aantekening verleend, dat zij geacht willen worden
zich niet met het wetsvoorstel te hebben kunnen verenigen.Sluiting 15.59 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20052006-356-366.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl