Interpellatie-Huizinga-Heringa, gericht tot de minister van Buitenlandse Zaken, de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie en de minister van Justitie, over kindersmokkel naar en vanuit Somalië
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2005-2006, pag. 3518-3532

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

15-03-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

nr. 54, pagina 3518-3532

23-02-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 28638Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Noot 1: Interpellatievragen van het lid Huizinga-Heringa (ChristenUnie) aan de ministers van Buitenlandse Zaken, voor Vreemdelingenzaken en Integratie en van Justitie inzake kinderhandel SomaliëPagina 3568-3568
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van de Wet stedelijke vernieuwing (wijziging in verband met het aanwijzen van een niet-rechtstreekse gemeente als rechtstreekse gemeente gedurende een investeringstijdvak stedelijke vernieuwing) (30236); - Wijziging van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek in verband met de wijziging van bepalingen voor de financiële verslaggeving door verzekeringsmaatschappijen (28799)Pagina 3497-3497
Regeling van werkzaamheden (donderdag 23 februari 2006)Pagina 3532-3533
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Tijdelijke instellingswet Raad voor strafrechtstoepassing en jeugdbescherming (30161)Pagina 3512-3518
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 8 februari 2006 over de INDPagina 3533-3535
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 22 februari 2006 over de Algemene kinderbijslagwetPagina 3553-3557
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over de aanpak van wachtlijsten in de jeugdzorg, te weten: - de motie-Azough c.s. over het baseren van de financiering op de verwachte vraag naar geïndiceerde jeugdzorg (29815, nr. 50); - de motie-Azough c.s. over het plan van aanpak 'Weg met de wachtlijsten' (29815, nr. 51); - en nog twee andere moties (29815, nrs. 52 en 53)Pagina 3561-3561
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over de loonontwikkeling, te weten: - de motie-Noorman-den Uyl c.s. over een aanpassing van de premie-inningsregeling (30300 XV, nr. 86); - de motie-Verburg c.s. over heropening van het arbeidsvoorwaardenoverleg van rijksambtenaren (30300 XV, nr. 87); - en nog een andere motie (30300 XV, nr. 88)Pagina 3558-3558
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat naar aanleiding van een algemeen overleg over SUWI, te weten: - de gewijzigde motie-Noorman-den Uyl/Verburg over het op korte termijn oplossen van problemen (26448, nr. 251); - de gewijzigde motie-Noorman-den Uyl c.s. over bevoorschotting op het sociaal minimum (26448, nr. 252); - de motie-De Wit over tewerkstellingsvergunningen (26448, nr. 249); - en nog een motie-Verburg c.s. (26448, nr. 250)Pagina 3565-3565
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat naar aanleiding van een algemeen overleg over de slotverklaring van de rondetafelconferentie NAAZ, te weten: - de motie-Luchtenveld c.s. over het beperken van instroom van kansarme jongeren als onderdeel van de rondetafelconferenties (30300 IV, nr. 27); - de motie-Dittrich/Rouvoet over parlementaire waarnemers uit de Nederlandse Tweede Kamer (30300 IV, nr. 28); - en nog vier andere moties (30300 IV, nrs. 29, 30, 31 en 32)Pagina 3559-3560
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (donderdag 23 februari 2006)Pagina 3566-3567
Stemming over een motie, ingediend bij het debat naar aanleiding van een algemeen overleg over de energieprestatiecoëfficiënt, te weten de motie-Vietsch/Hermans over het op korte termijn aanpassen van de EPC-norm (28325, nr. 33)Pagina 3564-3564
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 19 januari 2006 over de energieprestatiecoëfficiëntPagina 3544-3549
Stemmingen in verband met wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het primair onderwijs, de Wet op de expertisecentra en de Wet op het voortgezet onderwijs in verband met wijzigingen in het onderwijsachterstandenbeleid (30313), en over: - de motie-Van Velzen over voor- en vroegschoolse educatie (30313, nr. 22); - en nog vijf andere moties (30313, nrs. 23, 24, 26, 27, 28 en 29)Pagina 3557-3558
Debat over de aanpak van wachtlijsten in de jeugdzorgPagina 3497-3512
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat naar aanleiding van een algemeen overleg over de Algemene kinderbijslagwet, te weten: - de motie-Noorman-den Uyl c.s. over verhoging van de kinderbijslag (29287, nr. 7); - de motie-Smilde c.s. over verhoging van de kinderbijslag vanaf 2007 (29287, nr. 8)Pagina 3565-3566
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat n.a.v. een algemeen overleg over terugkeer naar Congo, te weten: - de motie-Vos over een nieuw ambtsbericht over de Democratische Republiek Congo (19637, nr. 1015); - de motie-Vos over het niet uitzetten van Congolese asielzoekers met een politieke of militaire achtergrond of waarvan bekend is bij de Congolese autoriteiten dat zij asiel hebben aangevraagd (19637, nr. 1016); - en nog twee andere moties (19637, nrs. 1017 en 1018)Pagina 3563-3563
Eindstemming in verband met het wetsvoorstel Nieuwe regels omtrent de ruimtelijke ordening (Wet ruimtelijke ordening) (28916)Pagina 3560-3560
Stemming over een motie, ingediend bij de interpellatie-Huizinga-Heringa over kindersmokkel naar en vanuit Somalië, te weten de motie-Huizinga-Heringa over het verlenen van een verblijfsvergunning aan (minderjarige) slachtoffers (28638, nr. 21)Pagina 3562-3562
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 22 februari 2006 over terugkeer naar CongoPagina 3535-3540
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 16 februari 2006 over de voortgangsrapportage IndustriebriefPagina 3540-3544
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat naar aanleiding van een algemeen overleg over de voortgangsrapportage Industriebrief, te weten: - motie-Kortenhorst/Van Egerschot over voorlopig afzien van verhoging van energieheffingen voor de energie-intensieve industrie (29826, nr. 20); - motie-Van Egerschot/Kortenhorst over het nader motiveren van een stringenter nieuw beleid (29826, nr. 21); - en nog twee andere moties (29826, nrs. 22 en 23)Pagina 3563-3564
Stemming over een motie, ingediend bij het debat over overlast en criminaliteit in steden, te weten de motie-Kalsbeek/Dittrich over maatregelen die het mogelijk maken ouders in een eerder stadium tot aanvaarding van opvoedingsondersteuning te brengen (28684, nr. 77)Pagina 3561-3561
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat naar aanleiding van een algemeen overleg over de IND, te weten: - de motie-Klaas de Vries over de aanpak van achterstanden ten gevolge van automatiseringsproblemen (30240, nr. 8); - de motie-Vos over het instellen van een werkgroep vooronderzoek inzake de opzet en de vorm van een parlementair onderzoek (30240, nr. 9); - en nog twee andere moties (30240, nrs. 10 en 11)Pagina 3562-3563
Stemming over een motie, ingediend in het debat over de brief inzake één inspectie- en controledienst voor het bedrijfsleven, te weten de gewijzigde motie-Aptroot c.s. over de realisatie van één inspectie- en controledienst (29362, nr. 77)Pagina 3560-3560
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Tijdelijke instellingswet Raad voor strafrechtstoepassing en jeugdbescherming (30161), en over: - de motie-Weekers/Çörüz over een stimulerende rol van de Raad ten opzichte van lokale commissies van toezicht (30161, nr. 10); - de motie-Çörüz/Weekers over het hiërarchisch rechtstreeks positioneren van de Inspectie onder de Secretaris-Generaal (30161, nr. 11)Pagina 3561-3562
Behandeling van het voorstel van het Presidium der Kamer tot wijziging van het Reglement van Orde (30446)Pagina 3497-3497
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 15 februari 2006 over de structuur van de uitvoering werk en inkomen (SUWI)Pagina 3549-3553
Stemmingen over de brief van het Presidium over een uitvoeringstoets van de Wet inburgering (30308, nr. 11)Pagina 3562-3562
Interpellatie-Huizinga-Heringa, gericht tot de minister van Buitenlandse Zaken, de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie en de minister van Justitie, over kindersmokkel naar en vanuit SomaliëPagina 3518-3532
Presentie en opening (donderdag 23 februari 2006)Pagina 3497-3497

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 127 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de interpellatie-Huizinga-Heringa,
gericht tot de minister van Buitenlandse Zaken, de minister voor Vreemdelingenzaken
en Integratie en de minister van Justitie, over kindersmokkel naar en
vanuit Somalië.Tot het houden van deze interpellatie is verlof verleend in de vergadering
van 21 februari 2006.(De vragen zijn opgenomen aan het eind van deze editie.)1Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Voorzitter. In een uitzending van Netwerk vorige week is bericht over
schokkende gevallen van mensenhandel of mensensmokkel. Over de juiste juridische
term komen wij wellicht nog wel te spreken, maar de zaak zelf wordt er niet
anders van. Daarover is geen verschil van mening mogelijk; het is aangrijpend.Het gaat om kleine kinderen, in de meeste gevallen oorlogswezen, die worden
meegenomen naar Nederland door mensen die niet hun ouders zijn, maar zich
wel voordoen als hun ouders. Wanneer zij de middelbare schooltijd hebben bereikt,
worden ze door deze zogenaamde ouders weer meegenomen en achtergelaten in
Somalië. Het motief is in veel gevallen de kinderbijslag. Vandaar dat
het meestal niet gaat om één kind, maar om enkele kinderen per
gezin die op deze manier worden uitgebuit. In sommige gevallen worden de paspoorten
van de kinderen dan ook nog eens doorverkocht aan rijke Somaliërs, die
zo een toekomst in het Westen voor hun kinderen willen veiligstellen.De achtergelaten kinderen staan er alleen voor. Familie is er niet of
is onbekend en rond hun twaalfde jaar staan zij alleen op straat in Somalië,
in de meeste gevallen in gebieden waarnaar wij geen mensen uitzetten omdat
het er te gevaarlijk is. Enkelen lukt het de Nederlandse ambassade in Addis
Abeba te bereiken. Dat is een gevaarlijke reis, moeilijk om voor elkaar te
krijgen en het kost ze soms jaren.Ik wil daarover een aantal vragen stellen, want wanneer de ambassade is
bereikt, is hun probleem nog lang niet voorbij. Toegang krijgen tot de Nederlandse
ambassade op zichzelf is moeilijk en het bewijsmateriaal dat zij moeten verzamelen
om hun verhaal te ondersteunen, is voor hen niet bereikbaar. Zonder geld,
zonder vaste verblijfplaats en zonder toegang tot een computer is het onmogelijk
bewijsmateriaal te vinden. De kinderen die tot nu toe hun verhaal konden bewijzen,
konden dat alleen doordat een Nederlander in Ethiopië zich hun lot heeft
aangetrokken en hen heeft geholpen.In de beantwoordingsbrief op mijn vragen tijdens het ordedebat schrijft
minister Bot dat hij zal bezien of er aanleiding bestaat onder bepaalde omstandigheden
het vergaren van bewijsdocumenten te faciliteren. Ik vraag de minister of
dit niet royaler kan. Kan de minister geen richtlijn uitvaardigen voor gevallen
als deze, om zeker te stellen dat het kinderen in deze omstandigheden mogelijk
wordt gemaakt bewijs te verzamelen? Ook mevrouw Dien Korvinus in Netwerk heeft
hier om gevraagd.Ik verneem ook graag het commentaar van de minister op de handelwijze
van de Ethiopische ambassade tot nu toe tegenover deze kinderen. De kinderen
worden niet toegelaten tot de ambassade en krijgen niet alleen geen medewerking,
maar worden ook de ambassade nog eens uitgekeken.Wanneer de betrokken jongeren aantonen dat zij slachtoffer zijn van deze
mensonterende gang van zaken, staat het voor mijn fractie vast dat zij een
verblijfsvergunning in ons land moeten krijgen. De meesten zijn Nederlander,
al is de herkomst van het Nederlanderschap dubieus omdat het door fraude is
verkregen. Dat kan hen echter niet worden aangerekend; het is buiten hun schuld
gebeurd. Ook treden er soms problemen op wanneer een identiteit is doorverkocht.
Hoe het ook zij, zij hebben het grootste gedeelte van hun leven in Nederland
doorgebracht. Dat is de taal en de cultuur die zij kennen. In Somalië
hebben zij helemaal niets. Kan de minister mij toezeggen dat deze kinderen
in Nederland kunnen blijven?Ik heb het over slachtoffers gehad. Waar slachtoffers zijn, zijn ook daders.
Wil minister Donner mij verzekeren dat er alles aan gedaan wordt en dat grote
haast wordt gemaakt met het opsporen van de daders van deze mensenhandel?
Wordt het bewijsmateriaal dat dient om het verhaal te ondersteunen, ook direct
gebruikt om de daders op te sporen? Het zou toch onverdraaglijk zijn, wanneer
de veroorzakers van zo veel leed niet gestraft zouden worden?Minister Bot:Mijnheer de voorzitter. Ik dank mevrouw Huizinga-Heringa voor haar vragen
en haar betoog. Indien het waar is dat een aantal Nederlands sprekende kinderen
in Somalië worden achtergelaten onder de omstandigheden die zij heeft
beschreven, dan is dit inderdaad een zeer schrijnende situatie. Ik deel dan
ook de zorgen van mevrouw Huizinga-Heringa over het lot van deze kinderen;
een zorg die ongetwijfeld breed wordt gedeeld. Ik teken daarbij wel het volgende
aan.In de eerste plaats heeft mevrouw Huizinga-Heringa verwezen naar de zendeling
die deze zaken heeft aangezwengeld. Wij hebben bij verschillende gelegenheden
deze heer gevraagd om naar de ambassade te komen. Dat is uiteindelijk gebeurd.
Wij hebben hem ook gevraagd om een lijst te overleggen van gevallen die hem
bekend zijn. Dat is tot dusverre helaas niet geschied. Wij moeten dus afgaan
op de informatie waarover wij beschikken in algemene zin.In de tweede plaats is in de Netwerkuitzending waar de Somalische gemeenschap
is bevraagd over deze aangelegenheid, verklaard dat zulke aangelegenheden
niet bekend waren en dat zij er in elk geval geen medewerking aan gaven.In de derde plaats wijs ik erop dat met de twee kinderen die op de televisie
werden geïnterviewd, inmiddels twee keer op de ambassade is gesproken,
dit in verband met de toegang. Zij zijn in januari gehoord en zij zijn onlangs
opnieuw gehoord. Daarbij hebben zij uiteengezet dat zij inderdaad een bepaalde
tijd, ik geloof drie of vier jaar, hier hadden gewoond. De kinderen zijn inmiddels
zeventien of achttien jaar. Na terugkeer in Somalië zijn zij verenigd
met hun natuurlijke ouders. De Netwerkuitzending laat nog een aantal vragen
onbeantwoord. Ik vind het heel belangrijk dat wij de situatie waarin de jongeren
zich bevinden en het aantal serieus in kaart brengen. Daarom vind ik ook het
onderzoek van de Ombudsman heel belangrijk. Ik zie dat met heel veel vertrouwen
tegemoet. Mocht het zo zijn, dan teken ik erbij aan dat de problemen in eerste
instantie zijn veroorzaakt door de Somaliërs die eraan hebben meegewerkt
en niet de Nederlandse overheid of de Nederlandse ambassade.Mevrouw Huizinga-Heringa heeft ook vragen gesteld over de omstandigheden
en de aanleiding. Zij heeft gevraagd wat eventueel kan gebeuren en wat de
ambassade kan doen. Ik stel voorop dat de ambassade in deze aangelegenheid
voortdurend met alle zorg en alle aandacht naar deze zaak heeft gekeken, voorzover
er sprake was van het kunnen vaststellen dat het inderdaad ging om gevallen
van kinderen die waren achtergelaten. Het toegang hebben tot een ambassade
is als volgt geregeld. Je hebt een identiteitsbewijs of een document waaruit
blijkt dat je iets op die ambassade te zoeken hebt. Als je Nederlands sprekend
bent en je hebt geen document, is het vervolgens aan degenen die aan de poorten
staan om een medewerker van de ambassade te waarschuwen en te vragen om contact
op te nemen. Dat is gebeurd bij twee gelegenheden met de twee betreffende
jongens. Dan voert de ambassade een identificerend gesprek. Daarin worden
vragen gesteld, onder meer waar de betrokkene heeft gewoond, welke school
hij heeft bezocht, wanneer en hoe hij uit Nederland is vertrokken. Verder
wordt gevraagd of hij nog namen en adressen weet van klasgenoten en hoe de
leerkracht heette. Daarna worden de gegevens op juistheid gecontroleerd in
de gemeentelijke basisadministratie van de woonplaats. Ook kan een recente
foto van betrokkene helpen bij identificatie door bijvoorbeeld de school.
Vergelijking met een klassenfoto is daarbij een mogelijkheid. In voorkomende
gevallen is de ambassade uiteraard ook bereid om een DNA-onderzoek te faciliteren.Ik zal op al deze zaken uitvoerig terugkomen in de brief die u in maart
zal bereiken. Gegeven de ernst van deze zaak, vind ik het heel belangrijk
dat hetgeen tot dusver naar buiten is gekomen goed wordt onderzocht. Ik moet
u eerlijk zeggen dat wij echt ons best gedaan hebben. Ik heb ook contact gehad
met de ambassade om te kijken wat nu de situatie is. Ik vind het jammer dat
wij nog niet beschikken over een lijst van de betrokken zendeling over de
huidige situatie. Ik hoop dat wij die krijgen, zodat wij daarvan werk kunnen
maken.Wij hebben gekeken welke gevallen ons uit de afgelopen twee jaren bekend
zijn. Afgezien van de twee of drie waarover ik net gesproken heb, heeft het
zich over het algemeen beperkt tot telefoontjes van mensen die zeiden dat
zij hun paspoort kwijt waren en die vroegen of zij een nieuw paspoort konden
krijgen en wat zij daarvoor moesten doen. Na de verkregen informatie hebben
die mensen zich niet meer gemeld. Wij hebben nogmaals getracht te traceren
in welke gevallen het om jongeren zou kunnen gaan. Wij zijn bezig om te bekijken
of wij dat nog verder in kaart kunnen brengen.Er is een vraag gesteld over de nationale rapporteur mensenhandel, die
gesuggereerd heeft een richtlijn voor mensenhandel op te stellen. Ik zou hier
toch een onderscheid willen maken tussen mensensmokkel en mensenhandel. Ik
zie dat daarover veel verwarring bestaat. Bij mensensmokkel gaat het om het
faciliteren en bij mensenhandel om het uitbuiten. Het vervelende is dat
uitbuiting pas plaatsvindt en pas geconstateerd kan worden op de plaats van
bestemming, dus als de kinderen eenmaal in Nederland zijn aangekomen. Ik vind
het wat moeilijk om een richtlijn op te stellen met het oog op mensenhandel.
Er kan wel, en dat doen wij ook, nog nauwkeuriger gekeken worden wanneer er
verdenkingen bestaan ten aanzien van mensensmokkel. Dat is het buitenlandgedeelte.
Ook daar zullen wij bekijken wat er gedaan kan worden.Nogmaals, wij hebben tot dusver alles gedaan om te achterhalen om hoeveel
gevallen het gaat. Dat zullen wij blijven doen. Terugkijkend ging het vooral
om telefoongesprekken en in een enkel geval om meldingen aan de poort van
de ambassade. De twee jongeren die op de televisie zijn geweest, hebben gesprekken
gehad op de ambassade. Daar is een verslag van. Daaruit blijkt dat zij thans
met hun natuurlijke ouders in Somalië wonen. Uiteraard zal ook daar verder
naar gekeken worden.Er is gevraagd hoe wij verder kunnen faciliteren als zoiets inderdaad
het geval is, wat wij doen aan opvang, aan terugkeer, enzovoorts. Dat is een
breder probleem. Dat moet bezien worden in het kader van de opvangmogelijkheden
in Nederland. Daarbij gelden op het ogenblik een aantal regels ten aanzien
van financiering, et cetera. Als wij het hele probleem in kaart gebracht hebben,
denk ik dat wij met de Kamer moeten bekijken in hoeverre eventueel afgeweken
kan worden van de bestaande regeling die er natuurlijk vaak van uitgaat dat
er een bepaalde garantie wordt gegeven vanuit Nederland. Daarnaast moet natuurlijk
aangetoond worden dat iemand de Nederlandse nationaliteit bezit. Als zij dachten
dat zij de Nederlandse nationaliteit hadden omdat zij dachten dat zij met
echte ouders hier waren, moet er een andere regeling getroffen worden. Het
zijn allemaal zaken die ter sprake kunnen komen.Ik heb absoluut geen reden om te veronderstellen dat de ambassade onzorgvuldig
heeft gehandeld. Zodra ik ervan hoorde, heb ik contact opgenomen. Wij zijn
nog eens nagegaan wat er in de afgelopen jaren gebeurd is. De ambassade in
Addis Abeba is, voorzover men kennis had van de situatie, zorgvuldig met deze
gevallen omgegaan. Dat blijkt ook uit het feit dat men de zendeling heeft
uitgenodigd om op de ambassade te verschijnen. Men heeft gevraagd naar de
lijst, en interviews met de kinderen gehouden. Alle medewerking is gegeven.
Aan het onderzoek van de Nationale ombudsman zal ik uiteraard alle medewerking
verlenen. Ik zie het met zeer veel vertrouwen tegemoet.Minister Verdonk:Voorzitter. De uitzending van Netwerk ging over een aantal individuele
gevallen. Als het waar is, zijn het afgrijselijke situaties. Wij hebben al
vaker met elkaar gedebatteerd over achtergelaten vrouwen of kinderen. Dit
zijn praktijken die min of meer in dezelfde lijn liggen en waar wij wat mee
moeten. En dat doen wij natuurlijk ook in het kader van het beleid dat ik
eerder schetste.Wij zitten al bovenop fraude met documenten en mensensmokkel. Wat doen
wij bijvoorbeeld? Wij hebben in de bron- en transitlanden liaison officers
gestationeerd. Zij zijn belast met taken in het kader van het tegengaan van
illegale emigratie. Zij zijn onder meer getraind in het herkennen van fraude
met reisdocumenten en zij adviseren luchtvaartmaatschappijen. In de periode
2005 tot januari 2006 hebben de liaison officers alleen al in Kenia en de
Verenigde Arabische Emiraten in 27 gevallen melding gemaakt van Somaliërs
die hun vlucht naar Nederland onderbraken of zelfs niet ondernamen.Daarnaast worden gate-controles uitgevoerd, waarbij direct na aankomst
van risicovluchten wordt geprobeerd om vast te stellen of passagiers in het
bezit zijn van geldige reisdocumenten. Indien bij die controle een vals identiteitsbewijs
wordt aangetroffen, wordt bij volwassenen een onderzoek gestart waarin ook
vingerafdrukvergelijking plaatsvindt. Die mogelijkheden zijn beperkt, omdat
alleen bij vreemdelingen in de asielprocedure vingerafdrukken worden afgenomen
en niet bij reguliere procedures. Het onderzoek richt zich op volwassenen.
Van de aanwezige kinderen tot twaalf jaar worden geen vingerafdrukken genomen.
Van oudere kinderen gebeurt dat alleen als het strafrechtelijk onderzoek zich
op het kind zelf richt. In de meeste gevallen richt het onderzoek zich alleen
op de volwassenen. Door het in de toekomst toepassen van biometrie in visa
en verblijfstitels wordt een heel grote stap gezet in de bestrijding van document-
en identiteitsfraude.Van gezinsleden van vreemdelingen met een asielvergunning die binnen drie
maanden na verlening van die vergunning nareizen, kan bij kinderen een DNA-onderzoek
worden gedaan. Gezinsleden die na drie maanden nareizen, moeten voldoen aan
de voorwaarden voor de reguliere procedure voor gezinshereniging. Daarbij
geldt als hoofdregel dat de familierechtelijke band moet worden aangetoond
door middel van officiële gelegaliseerde bescheiden. Als de vreemdeling
niet in staat is om die bescheiden te produceren, bijvoorbeeld vanwege een
bestaande politieke situatie of het ontbreken van registers, dan verkeert
de vreemdeling in bewijsnood. Als personen bij gezinshereniging niet in staat
zijn om de officiële gelegaliseerde bescheiden te overleggen, dan is
ook een DNA-onderzoek mogelijk.Mevrouw Huizinga heeft ook gevraagd hoe ik vorm geef aan de verantwoordelijkheid
voor Nederlanders in den vreemde. Als minister voor Vreemdelingenzaken en
Integratie draag ik geen verantwoordelijkheid voor Nederlanders in den vreemde.
De Vreemdelingenwet 2000 is niet van toepassing op Nederlanders en ik kan
hen dan ook niet in het bezit stellen van een verblijfsvergunning om naar
Nederland terug te keren. Daarvoor is de minister van Buitenlandse Zaken verantwoordelijk.De B9-regeling ziet toe op tijdelijk verblijf ten behoeve van het strafrechtelijk
onderzoek in het kader van mensenhandel. Wanneer dat strafrechtelijk onderzoek
is afgerond, eindigt dat verblijf, behalve wanneer er redenen zijn om permanent
verblijf toe te staan, bijvoorbeeld omdat de situatie schrijnend is of omdat
betrokkene te vrezen heeft van represailles bij terugkeer naar het land van
herkomst. Wanneer betrokkene de Nederlandse nationaliteit of een verblijfsvergunning
heeft, heeft een beroep op de B9-regeling geen zin omdat men al een status
heeft.Een andere vraag is hoe ik de omstandigheden beoordeel, als minderjarige
kinderen het Nederlanderschap kennelijk hebben verkregen door fraude en of
mensenhandel. Als er sprake is van frauduleus handelen, ook al is dat niet
door betrokkene, maar door een derde ten behoeve van die vreemdeling gedaan,
dan kan een verblijfsvergunning worden geweigerd of ingetrokken tot twaalf
jaar na verlening van de oorspronkelijke verblijfsvergunning.
Voor verblijfsvergunningen asiel worden de betreffende artikelen analoog toegepast.
Hiermee wordt de situatie hersteld, zoals die zou zijn geweest indien wel
de juiste gegevens waren verstrekt. Als dat zo was geweest, was men namelijk
waarschijnlijk niet in aanmerking gekomen voor een verblijfsvergunning.Fraude om het Nederlanderschap te verkrijgen, weegt nog een tikkeltje
zwaarder. De nieuwe rijkswet maakt onderscheid tussen identiteitsfraude en
andere fraude. Wanneer het Nederlanderschap door identiteitsfraude is verkregen
en dit komt later uit, dan geldt ingevolge de nieuwe rijkswet dat iemand nooit
Nederlander geworden is. Immers, het Koninklijk Besluit waarmee het Nederlanderschap
werd verleend, had geen betrekking op de echte personalia van betrokkene.
Het Nederlanderschap dat door identiteitsfraude is verkregen, wordt dan geacht
nimmer verstrekt te zijn aan de persoon in kwestie. Er staan geen rechtsmiddelen
open tegen de brief waarin aan betrokkene wordt meegedeeld dat hij of zij
geen Nederlander is geworden.Wanneer andere fraude wordt geconstateerd, wordt wel een belangenafweging
gemaakt en geldt een verjaringstermijn van twaalf jaar. In beginsel zal de
IND bij gebleken fraude ofwel het toegestane verblijf beëindigen ofwel
vaststellen dat de naturalisatie niet tot stand is gekomen. Ik zal voorts
laten nagaan of gevallen waarin ouders kinderen aanmelden voor het Nederlanderschap,
terwijl het niet hun eigen kinderen zijn, ook vallen onder de zojuist door
mij genoemde artikelen inzake het tegengaan van fraude bij het verkrijgen
van het Nederlanderschap. Ik doe dat natuurlijk ter bescherming van die kinderen.Tot slot kom ik op de vraag of ik wil overwegen om betrokkenen een verblijfsvergunning
toe te kennen. Als het om Nederlanders gaat, speelt dat natuurlijk niet. Dan
is het een identiteitskwestie. Voorzover het om verblijfsstatussen gaat, verwijs
ik naar het beleid dat al bestaat voor achtergelaten vrouwen en kinderen.
In dit verband wijs ik er nog wel op dat vanaf mei 2005, mede naar aanleiding
van eerdere debatten in de Kamer, bij de IND een netwerk is ingericht van
beslismedewerkers die als eerste aanspreekpunt fungeren in reguliere zaken
waarin achterlating een rol speelt. Die beslismedewerkers zijn uitgebreid
geïnformeerd over de specifieke problemen die spelen in het kader van
achterlating. Die informatie kan ook van dienst zijn in dit soort zaken.Minister Donner:Voorzitter. Ik kan heel kort zijn, omdat het Openbaar Ministerie tot op
heden uitsluitend kennisgenomen heeft van de feiten zoals die zijn gepresenteerd
in de Netwerkuitzending. Het is wel zo dat dit aanleiding is voor het Openbaar
Ministerie om te onderzoeken of er sprake is van strafbare feiten, op basis
waarvan dan te zijner tijd een strafrechtelijk onderzoek gestart kan worden.
Op dit moment kan ik er niets meer over zeggen.De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Voorzitter. Ik dank de bewindslieden voor hun beantwoording, hoewel het
antwoord van minister Donner zodanig kort was dat ik het helemaal niet heb
opgevangen, maar ik weet niet of ik er veel aan gemist heb.Minister Bot heeft gezegd dat het in de Netwerkuitzending ging over twee
kinderen en dat die inmiddels zijn herenigd met hun ouders in Somalië.
Ik moet hem zeggen dat dit niet overeenkomt met wat er in die uitzending getoond
is. Zo is er een meisje dat met behulp van een Nederlander in staat is gebleken
aan te tonen dat zij is achtergelaten, dat zij lang in Nederland heeft gewoond
en dat zij vervolgens weer in Nederland zit waarbij het maar de vraag is of
zij mag blijven omdat haar identiteit is doorverkocht aan iemand anders en
zij een brief heeft gekregen van de IND dat zij het land moet verlaten. Zij
is dus niet herenigd met haar ouders in Somalië, aangezien die ouders
niet bekend zijn. De meeste kinderen bij wie dit speelt, zijn zwerfjongeren.
Een van degenen die in de Netwerkreportage zijn getoond, heeft inderdaad ouders
wonen in Somalië, overigens in een bijzonder gevaarlijk oorlogsgebied.
Er kan dus absoluut niet gezegd worden dat die kinderen gelukkig herenigd
zijn met hun ouders.Verder heeft minister Bot gezegd dat de ambassade met maar heel weinig
gevallen bekend is. Ik heb de neiging om hier de vraag tegenover te stellen
of dit nu juist niet mijn punt bewijst. Ze komen er dus niet. De desbetreffende
Nederlander in de Netwerkuitzending heeft verklaard dat wel degelijk een aantal
kinderen op deze manier door hem naar Nederland zijn gebracht. Mensen van
Netwerk die onderzoek hebben gedaan, zeggen te beschikken over acht adressen.
Hoe kan ik dat nu rijmen met wat minister Bot zegt? Ik heb het gevoel dat
de drempel naar de ambassade zodanig is en dat er daar zo weinig medewerking
is, dat dit mensen belemmert om bewijs te leveren dat zij in Nederland hebben
gewoond en dat zij in de veronderstelling waren dat zij het Nederlanderschap
hadden. Die kinderen voelen zich Nederlander en hebben de gedachte dat zij
Nederlander zijn. Zij hebben enkele jaren, sommigen acht tot tien jaar, in
Nederland gewoond. Zij zijn vervolgens achtergelaten in Somalië. De meesten
van hen hebben daar geen familie. Ik vind dat een buitengewoon zware zaak.
Het is dan ook jammer dat minister Bot daarop in zijn antwoord wat luchthartig
reageert. Hij heeft gewezen op de richtlijn voor mensenhandel en heeft gezegd
dat mensensmokkel pas blijkt als de kinderen in Nederland zijn. Het punt is
nu juist dat de kinderen via mensensmokkel of mensenhandel naar Nederland
zijn gebracht en hier een aantal jaren zijn uitgebuit en vervolgens worden
teruggebracht. Als bewezen kan worden dat sprake is van uitbuiting, is het
wel degelijk mensenhandel. Deze kinderen worden vaak als soort slaafjes in
de huishouding gebruikt. Zij zijn hier niet omdat hun ouders zo veel van hen
houden, maar omdat zij geld opleveren via de kinderbijslag. Ik dien op dit
punt de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat slachtoffers van mensenhandel Huizinga-Heringaof tegen
hun wil in Somalië achtergelaten minderjarigen moeite blijken te hebben,
bewijsdocumenten met betrekking tot onder meer hun identiteit
te vergaren;overwegende dat de minister van Buitenlandse Zaken heeft laten weten,
te bezien of er aanleiding bestaat, onder bepaalde omstandigheden het vergaren
van bewijsmateriaal te faciliteren;overwegende dat het ook overigens van belang is, ten behoeve van de bestrijding
van mensensmokkel en mensenhandel signalen te onderkennen en dienovereenkomstig
te handelen;overwegende dat de Nationaal Rapporteur Mensenhandel heeft voorgesteld,
een richtlijn op te stellen;verzoekt de regering, een richtlijn op te stellen waarin deze overwegingen
nader worden uitgewerkt,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Huizinga-Heringa. Naar mij blijkt,
wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 20(28638).Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Voorzitter. Ik kan kort reageren op het antwoord van minister Verdonk.
Ik krijg graag van haar de toezegging dat kinderen waarvan is bewezen dat
zij zijn achtergelaten in Somalië, een verblijfsvergunning in Nederland
kunnen krijgen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat minderjarige slachtoffers van mensenhandel of slachtoffers
van mensensmokkel die tegen hun wil blijken te zijn achtergelaten, in Somalië
in een schrijnende situatie blijken te zijn terechtgekomen wegens gebrek aan
opvang, het ontbreken van familie, of omdat hun identiteit blijkt te zijn "doorverkocht";verzoekt de regering, deze slachtoffers in deze gevallen een verblijfsvergunning
te verlenen indien aannemelijk is, blijkens feiten en omstandigheden, dat
zij tijdens hun minderjarigheid langdurig in Nederland hebben verbleven,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Huizinga-Heringa. Naar mij blijkt,
wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 21(28638).De heer De Wit (SP):Voorzitter. Wij hebben het over een ernstige zaak. In de berichtgeving
is sprake van fraude met identiteitspapieren en uitkeringen. Het belangrijkste
is echter dat er ernstige vermoedens zijn van handel in dan wel smokkel van
kinderen. Degenen die zich hieraan schuldig maken, moeten hiervoor bestraft
worden. In dat kader moet ook bezien worden welke consequenties dit moet hebben
voor mensen met een verblijfsvergunning. Vandaag dient duidelijk te worden
wat de positie is van de kinderen die het slachtoffer van dergelijke praktijken
zijn geworden.Ik sluit mij aan bij de vragen van mevrouw Huizinga. De minister van Justitie
heeft gezegd dat hij niet meer kan zeggen dan dat het OM beziet of er reden
is voor het instellen van een strafrechtelijk onderzoek. Er is kennelijk in
2002 eerder onderzoek hiernaar gedaan. Klopt dat? Zo ja, kan de Kamer op de
hoogte worden gebracht van de resultaten daarvan? Wat hield dat onderzoek
precies in?Mevrouw Huizinga heeft uitgebreid stilgestaan bij de positie van ambassades
in Ethiopië en Somalië. De betrokken kinderen proberen duidelijk
te maken dat zij Nederlander zijn om naar Nederland te kunnen terugkeren.
De minister van Buitenlandse Zaken heeft gezegd dat een kind bij de Nederlandse
ambassade in Ethiopië heeft aangeklopt dat men daarna nooit meer heeft
gezien. Is het mogelijk dat kinderen gedurende het onderzoek enige bescherming
wordt geboden? Zoals ik het begrijp, zijn die kinderen immers vanuit Somalië
naar Ethiopië getrokken. Is het mogelijk dat daar enige mate van bescherming
wordt geboden, zodat die kinderen niet verdwijnen maar het onderzoek ter plekke
kunnen afwachten?De volgende vraag geldt zowel voor Ethiopië als voor Somalië.
Ziet de minister mogelijkheden om, zodra wij dit in beeld hebben via de brief
in maart, vanuit het ministerie van Buitenlandse Zaken informatie te verschaffen
aan hulporganisaties die aanwezig zijn in Ethiopië en Somalië, bijvoorbeeld
het Rode Kruis? Als er een probleem is, is het dan mogelijk om daarover informatie
te verstrekken aan de hulporganisaties, zodat zij in de gelegenheid worden
gesteld om daadwerkelijke hulp te bieden aan de kinderen die bij die organisaties
aankloppen? Die hulp houdt dan in: begeleiding in de richting van de ambassade
en het verkrijgen van duidelijkheid over de status op dat moment.Tot slot een vraag aan de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie.
De minister heeft betoogd dat een kind dat ooit de Nederlandse nationaliteit
heeft verkregen, waarna blijkt dat dat op onjuiste gronden is gebeurd, de
Nederlandse nationaliteit verliest. De minister zegt dat daartegen dan geen
rechtsmaatregelen mogelijk zijn. Wat is dan de positie van die kinderen? Er
bestaat immers geen zekerheid dat zij daardoor automatisch de Somalische nationaliteit
of een andere nationaliteit krijgen. Wat is de positie van die kinderen? Ik
sluit mij in dat opzicht graag aan bij de vragen van mevrouw Huizinga-Heringa.
Kunnen die kinderen daadwerkelijk worden beschermd? Hoe lossen wij dit probleem
op? Kan de Nederlandse nationaliteit opnieuw, maar dan op basis van de juiste
formulieren, aan die kinderen worden verstrekt? Hoe gaat dat in zijn werk?
Welke zekerheid kan de minister de minderjarige kinderen op dit punt bieden?De heer Dittrich (D66):Mijnheer de voorzitter. Misbruik van kinderen is een van de ernstigste
misdrijven die er bestaan, juist omdat kinderen niet voor zichzelf kunnen
opkomen. Als dat misbruik ook nog totstandkomt met hulp of medeweten van ouders
of familieleden omwille van extra financieel gewin, is dat schokkend. Het tv-programma Netwerk heeft goed onderzoekswerk verricht. Dat is
te prijzen, want daardoor is een misstand rond Somalische kinderen in Nederland
naar voren gebracht. De kinderen worden gedumpt in Somalië, nadat zij,
vaak na frauduleuze handelingen om kinderbijslag te kunnen krijgen, op zeer
jonge leeftijd naar Nederland zijn gehaald. Hun identiteitspapieren worden
doorverkocht in Somalië en nieuwe kinderen kunnen hun plaats innemen.
Het draait dus allemaal om geld en intussen worden de kinderen in Nederland
soms gebruikt als huisslaaf en misschien nog wel erger.Het is duidelijk dat dit absoluut niet mag en kan gebeuren en dat hier
een halt aan toegeroepen moet worden. De reacties van de nationale rapporteur
voor de mensenhandel, mevrouw Korvinus, en van de Nationale ombudsman liegen
er niet om. Er komt een onafhankelijk onderzoek. De fractie van D66 vindt
dat prima. Nadat alle gegevens er zijn, is een nieuw, maar dan uitgebreid
debat gerechtvaardigd.Ik moet eerlijk zeggen dat ik vanmorgen nogal verrast was door de brief
van de FSAN, de Federatie van Somalische Associatieverenigingen in Nederland,
want die brief geeft mij een ongemakkelijk gevoel. Die mensen schieten meteen
in de verdediging. Zij geven de Nederlandse overheid de schuld en wijzen naar
de journalisten, die zouden stigmatiseren. Die houding duidt niet op het besef
dat sommige Somaliërs – ik zeg met nadruk: sommige Somaliërs –
in Nederland aan kinderhandel doen, de Nederlandse wetten overtreden en daarvoor
dus in Nederland gestraft moeten worden.Voor mijn fractie staat een aantal zaken voorop, vooruitlopend op het
debat dat wij zullen krijgen na de berichten in maart. Ten eerste moeten de
kinderen die jarenlang in Nederland hebben gewoond, nadat zij in Ethiopië
en Somalië zijn gedumpt, in beginsel naar Nederland kunnen terugkeren.
Daarbij ga ik ervan uit dat zij het slachtoffer zijn van deze praktijken.
Zij mogen daar dus niet nog eens de dupe van worden. Ten tweede moet de ambassade
in Addis Abeba deze kinderen te hulp komen. Er zou een contactpersoon aangesteld
moeten worden, die de kinderen helpt met bijvoorbeeld het vergaren van het
bewijsmateriaal dat zij in Nederland hebben gewoond en hier op school hebben
gezeten. Zij moeten een postadres krijgen en al dat soort zaken. Als besloten
wordt dat sommige kinderen kunnen terugkeren naar Nederland, dan moet hun
ook in Nederland adequate hulp worden geboden. Anders voorzie ik dat zij met
lege handen hier staan en verder weinig mensen kennen. Dat is geen aantrekkelijk
perspectief.Vervolgens vinden wij dat er een gericht opsporingsonderzoek in Nederland
moet komen naar documentfraude, kinderbijslagfraude en allerlei andere misdrijven
die hiermee verband houden. Wij gaan ervan uit dat verdachten zullen worden
vervolgd. Er moet ook gekeken worden hoe de financiële schade verhaald
kan worden. Als blijkt dat mensen veroordeeld worden vanwege mensenhandel,
dan moet het consequenties voor hun verblijfsrecht kunnen hebben, ook als
zij niet de Nederlandse nationaliteit hebben maar een verblijfsvergunning.
Het is belangrijk dat deze praktijken gestopt worden. Het is van belang dat
de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie op een of andere manier
contact zoekt met de Somalische organisaties waarvan wij vandaag een brief
hebben gekregen. Zij moeten bekijken hoe dit probleem wordt besproken en opgelost.
Dat moet wel op een reële manier gebeuren, dus zonder beschuldigingen
aan het adres van de Nederlandse overheid of journalisten.Mevrouw Arib (PvdA):Voorzitter. Het debat van vandaag gaat voornamelijk over Somalische kinderen.
Dat is terecht, want er was aanleiding genoeg om hier een interpellatiedebat
over aan te vragen. Ik grijp dit debat echter ook aan om het kabinet te vragen
breder op deze problematiek in te gaan. Het is niet de eerste keer dat er
over kinderhandel wordt gesproken. In september vorig jaar hebben wij een
rapport van ECPAT en Defense for Children ontvangen, waarin alarmerende signalen
werden afgegeven over kinderen uit Somalië en Suriname die hier in de
huishouding te werk worden gesteld. Ik verwacht van het kabinet dat de Kamer
actief wordt geïnformeerd over de manier waarop deze praktijken worden
aangepakt. Wij wachten het onderzoek van het OM af. Aan de hand daarvan zullen
wij een gedegen debat aangaan. Hetzelfde geldt voor het onderzoek dat de Nationale
ombudsman heeft aangekondigd. Ik wil het alleen verbreden tot alle vormen
van kinderhandel, dus niet alleen in Somalië maar ook in andere landen.Er zijn al veel vragen gesteld en beantwoord. Ik zal nog een aantal punten
uit de antwoorden van de bewindslieden aankaarten. Het gaat mij vooral om
het verlenen van een verblijfsvergunning aan slachtoffers van kinderhandel
of kindersmokkel. Daar heeft collega Huizinga-Heringa een motie over ingediend,
die wij van harte steunen. De minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie
gaat te gemakkelijk om met het probleem dat in deze motie aan de orde wordt
gesteld. Zij verwijst namelijk alleen maar naar de B9-regeling. In debatten
over vrouwenhandel en vrouwen die achtergelaten worden, is al uitvoerig besproken
hoe streng deze regeling wordt toegepast. De minister staat alleen maar toe
dat deze vrouwen een tijdelijke verblijfsvergunning krijgen voor de duur van
het strafrechtelijk onderzoek. Daarvan wordt alleen afgeweken vanwege dringende
humanitaire redenen.De ervaring leert dat het bijna onmogelijk is om op deze grond in aanmerking
te komen voor een verblijfsvergunning. Men krijgt die vergunning niet, zelfs
niet wanneer men bedreigd wordt. Wij spreken nu over kinderen en dan is het
nog belangrijker dat er soepel met deze regeling wordt omgegaan. Ik doe daarom
een dringend beroep op de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie om
hier soepel mee om te gaan. Wij zijn daar mijns inziens ook toe verplicht
op grond van verdragen als het Verdrag inzake de rechten van het kind. Het
gaat namelijk om een kwetsbare groep: kinderen die het slachtoffer zijn van
uitbuiting en mensenhandel.In Trouw is een uitgebreid artikel gepubliceerd over een vertrouwelijk
onderzoek uit 2004 van een interdepartementale commissie van de ministeries
van Buitenlandse Zaken, Economische Zaken en Sociale Zaken. Kan de minister
mij zeggen waarom dit onderzoek vertrouwelijk is? Het is namelijk een voor
de Kamer belangrijk onderzoek, aangezien hierin wordt ingegaan op mogelijke
fraude en de problematiek van de Somaliërs. Is de regering bereid om
dit onderzoek zo snel mogelijk naar de Kamer te sturen?In een artikel in Open Forum heeft mijn VVD-collega Hirsi Ali heel goed
beschreven waarom Somaliërs hun land verlaten. De VVD-fractie
moet volgens mij dan ook al veel langer op de hoogte zijn geweest van deze
problematiek. Als de VVD-fractie zo goed op de hoogte was, waarom heeft zij
het dan niet eerder aan de orde gesteld?De heer Visser (VVD):Voorzitter. De Kamer heeft deze week bij de regeling besloten om de vermeende
feiten die in een televisieprogramma waren gepresenteerd, over twee debatten
te verdelen. Wij zouden een breed debat wijden aan de problemen voor de lange
termijn en vandaag met elkaar debatteren over de maatregelen die wij nu kunnen
nemen voor de kinderen die tegen wil en dank achtergelaten worden in hun land
van herkomst, Somalië. Dat leek mij een goede aanpak, ook al staat mijn
fractie niet vooraan wanneer er wordt gevraagd om beleidswijzigingen naar
aanleiding van een televisie-uitzending.Het leek mij ook een goede aanpak, omdat de feiten die in het televisieprogramma
werden gepresenteerd, in de brief van het kabinet niet werden ontkend. Het
leek erop dat men wist van een aantal zaken en dat men daaraan werkte. Met
name de minister van Buitenlandse Zaken lijkt de inhoud van deze brief nu
te willen relativeren. Hij spreekt namelijk over twee kinderen en over meerdere
telefoontjes, waaruit niet duidelijk geworden zou zijn wat er echt aan de
hand is. Er zit dus spanning tussen de brief, waarin de feiten uit het televisieprogramma
niet werden ontkend, en het antwoord van de minister dat het een probleem
zou kunnen zijn, maar dat zeker niet bekend is hoe groot het is. Als ik hem
goed begrepen heb, gaat hij zich inspannen om erachter te komen hoe groot
het probleem werkelijk is. Als er daadwerkelijk sprake is van een urgent probleem,
moet het natuurlijk op korte termijn adequaat opgelost worden.Bij de regeling spraken wij af om in maart meer in het algemeen over deze
problematiek te spreken. Ik denk niet dat er een politiek meningsverschil
bestaat over de noodzaak om deze problematiek aan te pakken. Sprekers voor
mij, maar ook het kabinet, hebben namelijk gezegd dat het misbruik van kinderen
en het gebruik van valse papieren schandalig is. Er kunnen inderdaad afschuwelijke
situaties ontstaan. De vraag die wij ons als politici moeten stellen, is:
wat is een effectieve aanpak? En: hoe voorkomen wij ongewenst neveneffecten
van dit beleid? Je wilt immers niet dat er nieuwe soorten van misbruik ontstaan.
Ik hoor de bewindslieden antwoorden in termen van beleid, maar de vraag is
natuurlijk wat er in de praktijk gebeurt. De vraag die de minister voor Vreemdelingenzaken
heeft beantwoord voordat ik hem gesteld heb is: hoe gaan wij om met mensen
die misbruik maken van naturalisatieregels ten behoeve van hun kinderen of
vermeende kinderen? De minister heeft toegezegd, op korte termijn aan te geven
wat daaraan gedaan kan worden. Iemand die de regels voor zichzelf misbruikt,
kan op een adequate manier gestraft worden, maar misbruik van regels voor
vermeende kinderen is een andere zaak die in mijn ogen echter minstens zo
ernstig is.De Koninklijke Marechaussee houdt toezicht bij de toegang tot Nederland
en bij het vertrek uit Nederland en kan op die momenten in de gaten houden
wat er gebeurt: wie vertrekken er, wat zijn de omstandigheden, et cetera.
Er gaan verhalen dat luchtvaartmaatschappijen constateren dat er vijf plaatsen
zijn geboekt voor de reis terwijl er geen kinderen meegingen op de heenreis
en wel op de terugreis. Wordt door de Koninklijke Marechaussee samengewerkt
met die luchtvaartmaatschappijen? Vindt gegevensuitwisseling plaats zodat
geconstateerd kan worden dat op de terugreis drie stoelen bezet zijn die niet
op de heenreis bezet waren? Bestaat dergelijk contact in de praktijk?Er zijn gemeenten en consulaire diensten waar paspoorten meer dan gemiddeld
worden verloren. In Londen, waar een grote Somalische gemeenschap is, worden
vijf keer vaker paspoorten en andere identiteitsbewijzen verloren dan normaal.
Wat doet een ambassade met dergelijke informatie? Wordt dat doorgegeven aan
politie en justitie? Volgens mij is dat het overleg tussen departementen waarnaar
verwezen is.Vervolgens is de vraag hoe groot het potentiële probleem is. Als
iemand driemaal een paspoort verliest en die paspoorten vervolgens gebruikt
worden door look-a-likes, dan zouden drie kinderen onder dezelfde naam in
Nederland kunnen verblijven. Dat is lastig om uit te zoeken en een potentieel
groot probleem, zeker het totaal overziend: veel verloren documenten en veel
misbruik door look-a-likes die op en neer reizen. Weten wij wel om hoeveel
mensen het gaat? Mij valt de relativering van de minister van Buitenlandse
Zaken op. Hij zegt dat er van twee mensen geluiden over gehoord zijn, maar
meer niet. Het probleem kan potentieel veel groter zijn. Ik hoor graag de
reactie van de bewindslieden daarop, zonodig in de brief die in maart naar
de Kamer wordt gestuurd. Uiteindelijk staat het effectief aanpakken van geconstateerd
misbruik centraal.Deze interpellatie overziend, constateer ik dat het kabinet het probleem
serieus neemt. Zaken zijn niet weggeredeneerd of te veel gerelativeerd. Het
kabinet zoekt uit hoe groot het probleem is en wil dat aanpakken. Het feit
dat wij niet direct kunnen concluderen na deze interpellatie dat het probleem
opgelost kan worden, zegt niets over de interpellatie zelf. Het is goed dat
wij die op dit moment hebben gehouden en dat wij verder gaan met het bespreken
van het onderwerp.De heer Dittrich (D66):Uw fractiegenote Ayaan Hirsi Ali heeft in de Volkskrant een artikel geschreven
met de titel Mensensmokkel en ik vraag mij af waarom uw fractie niets heeft
gedaan tegen deze misstanden in de afgelopen jaren, terwijl het probleem volgens
het artikel en het interview op televisie wel bekend was?De voorzitter:U herhaalt de vraag van mevrouw Arib.De heer Visser (VVD):De heer Dittrich kan niet zeggen dat de VVD-fractie al die jaren niets
tegen documentfraude heeft gedaan en nooit bij enig debat heeft gewezen op
het belang van het aanpakken van het verliezen van paspoorten. Dat heeft mijn
fractie steeds gedaan. In 2004 is daardoor een beleidswijziging tot stand
gebracht. Het punt is continu aan de orde gesteld, niet alleen specifiek met
betrekking tot Somalië, maar ook al eerder, voordat collega Hirsi Ali
in de Kamer kwam. Ik ben dus verbaasd over die vraag want de VVD stelt altijd
het thema misbruik van documenten en voorzieningen aan de orde.De heer Dittrich (D66):Het is wel opvallend dat de misbruikpraktijken rond documentfraude,
bijstand, kinderbijslag et cetera al die tijd zijn doorgegaan en dat er steeds
kinderen zijn misbruikt in Nederland. Het had voor de hand gelegen dat uw
fractie, als zij daarvan op de hoogte was geweest – hetgeen volgens
dat artikel het geval was – zij aan de bel had getrokken. Die kinderen
zijn in de afgelopen jaren misbruikt.De heer Visser (VVD):U hebt het artikel anders gelezen dan ik. Volgens mij zei collega Hirsi
Ali dat zij niet verbaasd was over de berichtgeving. Zij heeft niet gezegd
dat zij voorbeelden kende en dat zij vervolgens op haar handen is blijven
zitten.Mevrouw Arib (PvdA):Dan is het nog erger. Het is voor haar kennelijk bijna vanzelfsprekend
dat die praktijken al die jaren hebben plaatsgevonden. Ik erken dat de VVD-fractie
misbruik, fraude enzovoort aan de orde heeft gesteld. Het gaat er hier echter
om dat mevrouw Hirsi Ali zegt dat het om een specifieke bevolkingsgroep gaat.
Zij kent de cultuur en zij weet precies welke mechanismen een rol spelen,
waardoor zij van het ene naar het andere land trekken. Ik vind het dan een
kwalijke zaak dat zij daarover heeft gezwegen en dat de VVD-fractie daarover
nooit eerder vragen heeft gesteld. De VVD-fractie heeft dit specifieke probleem
nooit eerder op de politieke agenda gezet en voert daarover nu pas het woord.De heer Visser (VVD):Ik kan niet voor een ander spreken, maar laat ik wel het volgende zeggen.
Als je het artikel leest, dan zegt iemand dat zij niet verbaasd is dat dit
nu boven water komt met haar persoonlijke achtergrond en kennis over die bevolkingsgroep
en dat land. Er is niet gezegd dat zij harde bewijzen heeft dat het gebeurt.
Dat is wel een belangrijk verschil. U, ik en anderen hier moeten, voordat
wij iets naar voren brengen, over harde bewijzen beschikken. Anders bent u
de eerste om naar de microfoon te lopen om te zeggen: waar hebt u het over,
u stigmatiseert en u doet maar wat.De heer Van Fessem (CDA):Voorzitter. Het spreekt vanzelf dat de in de Netwerkuitzendingen aan de
orde gestelde praktijken, krachtig moeten worden bestreden. Dat is de unanieme
mening van de CDA-fractie. Dit geldt met name wanneer het gaat om kinderen
die de dupe kunnen zijn geworden van dubieuze praktijken van volwassenen.
Daar moet dus heel zorgvuldig mee worden omgegaan. Wij praten over kindersmokkel
en wellicht over kinderhandel. Dat zijn ernstige zaken. Juist als het om kinderen
gaat, moet daartegen krachtig worden opgetreden. Als er duidelijke indicaties
zijn dat deze kinderen recht hebben op verblijf in Nederland, dan moet er
snelle en adequate hulp worden geboden om dat te bewerkstelligen.Ik heb een heleboel feitelijke vragen over de gang van zaken die is geschetst.
Ik begrijp dat de Kamer in maart een brief kan verwachten. In de oorspronkelijke
brief met de antwoorden op vragen van mevrouw Huizinga staat dat het OM ermee
bezig is en in maart met een overzicht komt. Ik hoor de minister van Buitenlandse
Zaken ook al spreken over die brief. Wie gaat zich allemaal bemoeien met het
onderzoek dat kennelijk afkomstig is van het OM en dus van de minister van
Justitie? Krijgen wij in de beloofde brief antwoord op alle vragen die de
uitzending van Netwerk heeft opgeroepen? Ik doel bijvoorbeeld op het verhaal
over vrouwen die in een vliegtuig stappen, kinderen inchecken, deze kinderen
niet mee laten vliegen en met andere kinderen terugkomen. Heeft de marechaussee
inderdaad, zoals is gesuggereerd, zitten slapen? Ik doel verder op de toepassing
van de regels voor gezinshereniging, het nareiscriterium, het aantonen van
gezinsband, de kinderbijslagkwestie. Gaan er geen bellen rinkelen als men
kinderbijslag kan aanvragen voor kinderen in het land van herkomst en dit
pas na bepaalde tijd doet? Ik hoop dat dit soort vragen, die ieder normaal
mens bij zichzelf stelt, in de brief worden meegenomen.De bewakers bij de ambassade zijn niet bevoegd om bezoekers zelfstandig
te weigeren, zegt de minister. Dat is geen garantie dat zij dat niet doen.
Hoe wordt dit gecontroleerd? Wij wachten het onderzoek van de Nationale ombudsman
af, maar de CDA-fractie heeft er weinig trek in als volgende week bij Netwerk
wordt getoond hoe kinderen door bewakers van de ambassade worden weggestuurd.
Ik verzoek dit heel goed in ogenschouw te nemen.Afgelopen jaar hebben zich ongeveer twintig ongedocumenteerde Somalische
kinderen telefonisch of in persoon tot de ambassade gewend met het verzoek
om vervangende reisdocumenten. Hoe is daarmee omgegaan? Hoeveel van hen hebben
die documenten gekregen? Bezaten zij de Nederlandse nationaliteit? Hebben
zij een Nederlandse verblijfsvergunning of hadden zij die eerder, maar later
niet meer? Kortom: hoe is het met deze twintig gevallen afgelopen? Als er
nu niet op deze vragen geantwoord kan worden, dan verwacht ik dat zij in de
steeds omvangrijker wordende brief worden beantwoord. Wij zijn blij met het
onderzoek van de Nationale ombudsman, want ik denk dat er zo veel mogelijk
blootgelegd moet worden. Als er iets mis is, dan dienen wij dat te weten.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):De heer Visser legde de vinger bij een soort discrepantie. Enerzijds gaat
het om de antwoorden van de minister van Buitenlandse zaken in zijn brief.
Hij schrijft dat hij zal bezien of er aanleiding bestaat om het vergaren van
bewijsdocumenten te faciliteren. Dat geeft toch aan dat de minister eigenlijk
wel overtuigd is dat er iets aan de hand is en dat er iets moet gebeuren.
De heer Van Fessem heeft gezegd dat er in dat onderzoek allerlei zaken moeten
gebeuren. Meent hij niet dat er ook op dit moment aanleiding is om het kabinet
te vragen wat maatregelen te nemen?De heer Van Fessem (CDA):Zeker, het is het ene doen en het andere niet laten. Haar vragen en mijn
vragen maken duidelijk dat er niet alleen een brief van het OM moet zijn,
maar dat op dat soort vragen duidelijke antwoorden moeten komen.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Wij kunnen toch niet met maatregelen wachten tot alle onderzoeken zijn
verricht? Er zullen ook nu misschien al wat maatregelen moeten worden genomen.De heer Van Fessem (CDA):Ja, maar ik heb begrepen dat de minister van Buitenlandse Zaken voor dat
soort zaken al instructies heeft gegeven.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Dat staat jammer genoeg niet in zijn brief.De heer Van Fessem (CDA):Dat staat niet in de brief, maar dat heb ik uit de antwoorden begrepen.
Als dat niet het geval is, zullen wij hem vragen daarop alsnog te reageren.De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter. Als ik mij ooit een voorstelling had gemaakt van mijn Kamerlidmaatschap,
had ik niet gedacht dat ik gedwongen zou worden, in positieve betekenis, te
spreken over kindersmokkel naar en vanuit Somalië of welk land dan ook.
Het is een beschamende kwestie in het geval dit is geschied. Daarnaar wordt
nog onderzoek gedaan. De vermoedens zijn echter wel indringend. Het gaat natuurlijk
vooral om de kwetsbaarheid van de kinderen. Ons uitgangspunt dient te zijn
dat zij niet tussen wal en schip mogen komen. Voorzover dat al is gebeurd,
moeten zij op onze medewerking kunnen rekenen om uit die nare positie te geraken.Er wordt onderzoek ingesteld. Wat is er gebeurd? Hoe is het gebeurd? Hoe
vaak is het gebeurd? Hoe heeft het kunnen gebeuren? Op al die vragen moet
een gezaghebbend antwoord komen. Dat onderzoek wordt ingesteld. De minister
van Buitenlandse Zaken heeft gezegd dat daaraan alle mogelijke medewerking
zal worden gegeven. Dat hebben wij dus af te wachten. Daarover zal een brief
komen en die zullen wij te zijner tijd serieus bezien. Misschien is er nog
de vraag hoe het in de ons omringende landen op dit punt gesteld is. Zijn
daar ervaringen van gelijksoortige aard en hoe hebben zij dat aangepakt of
zijn zij er ook mee bezig? Misschien dat de aanpak verbreed kan worden, nu
wij onderdeel uitmaken van een Europees gebied met open grenzen.Hangende dat onderzoek en het politieke debat daarover wil men de zekerheid
hebben dat al het ons mogelijke wordt gedaan om deze routes af te snijden
en de gewraakte zaken te voorkomen. Wat dat betreft voel ik mij een beetje
aangesproken door de suggestie van mevrouw Huizinga-Heringa. Moeten er geen
nadere richtlijnen zijn voor de ambassades hoe in voorkomende gevallen te
handelen? Zou dat niet dienstig kunnen zijn? Ik vraag hierop een antwoord,
mede in een becommentariëring van de daarover ingediende motie van mevrouw
Huizinga-Heringa.Het handvat dat wij hebben, is een zo sterk mogelijke controle op alle
plaatsen die relevant zijn voor de waarneming wat er gebeurt en onder welke
omstandigheden zaken gebeuren. Het gaat om de controle op Schiphol: douane,
marechaussee, de incheckbalies, de gate checks en wat dies meer zij. Ook hier
kan ik mij niets anders voorstellen dan dat naar aanleiding van het bestaande
beeld, dat nog van een definitief commentaar en een definitieve beleidsreactie
zal worden voorzien, ook met al deze instanties gesproken zal worden over
aangescherpte instructie.Mevrouw Karimi (GroenLinks):Voorzitter. Het is Netwerk weer gelukt een misstand aan de orde te stellen.
Wij vestigen de aandacht op dit afschuwelijke onderwerp, namelijk fraude,
mensensmokkel en eventueel ook nog mensenhandel, waarbij het ook nog eens
gaat om kinderen. De heer Van der Vlies heeft dit uitstekend verwoord in het
begin van zijn betoog en ik sluit mij volledig aan bij zijn woorden.Dit moet tot op de bodem worden uitgezocht. Er loopt al een aantal onderzoeken
bij de Nationale ombudsman en er is ook een strafrechterlijk onderzoek ingesteld.
Tegen de heer Dittrich zeg ik nog dat stigmatisering moet worden voorkomen.
Deze zaak moet worden onderzocht omdat het afschuwelijk is, maar je kunt natuurlijk
niet hele bevolkingsgroepen verantwoordelijk stellen voor het optreden van
een aantal individuen.De heer Dittrich (D66):Ik denk dat er een misverstand in het spel is. Ik stigmatiseer helemaal
geen bevolkingsgroepen, maar heb zelfs met nadruk gesproken over "sommige
mensen uit de Somalische gemeenschap".Mevrouw Karimi (GroenLinks):De heer Dittrich refereerde aan de brief die de Somalische organisatie
naar de Kamer heeft gestuurd. Ik kan mij voorstellen dat de gemeenschap niet
graag ziet dat er wordt gezegd dat "de Somaliërs dat doen, want
dat is hun cultuur". De heer Dittrich sprak over artikelen, waarin een
bepaald gedrag wordt toegeschreven aan een bepaalde cultuur. Zover ga ik absoluut
niet. Ik vind het belangrijk de individuele verantwoordelijkheid van mensen
die dergelijke strafbare feiten plegen, uit te zoeken. Wij zijn het erover
eens dat deze mensen vervolgd moeten worden.Wij moeten kijken welke maatregelen nu kunnen worden getroffen, zodat
de slachtoffers die vanuit en naar Somalië worden gesmokkeld onder vreselijke
omstandigheden, worden geholpen.Minister Bot heeft gezegd geen reden te hebben te denken dat ambassades
onzorgvuldig hebben gehandeld. Al zijn het slechts twee gevallen, dan is dat
voor mij al een reden. Wil de minister erop toezien dat dit niet nog een keer
gebeurt en dat de toegang tot deze ambassades gemakkelijker wordt gemaakt
voor de kinderen? Ik weet uit eigen ervaring dat deze ambassades echte vestingen
zijn, zeker voor de lokale bevolking. Je kunt er niet zo gemakkelijk binnenkomen.
De minister zegt bereid te zijn het vergaren van documenten te faciliteren,
maar het uitgangspunt blijft dat de kinderen hun identiteit moeten kunnen
bewijzen.Ik weet dat de minister van Buitenlandse Zaken niet in Somalië is
geweest en de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie ook niet. Ik
ben er wel geweest en heb geconstateerd dat het geen functionerende staat
is, maar dat er krijgsheren zijn. Je kunt daar moeilijk aan identiteitsbewijzen
komen, tenzij je ze op de markt koopt. Op de markt kun je daar van alles kopen.
Je moet er echt rekening mee houden dat deze kinderen geen identiteitsbewijs
of bewijsmateriaal kunnen overleggen. De Nederlandse regering moet deze slachtoffers
niet formalistisch benaderen, maar moet ze ruimharig steun verlenen en als
ze bij de ambassade in Ethiopië zijn aangekomen, moeten ze worden beschermd.Wij spreken over de ambassade in Ethiopië, maar bij mijn weten kan
hetzelfde ook gebeuren in Kenia en in Jemen. De minister voor Vreemdelingenzaken
en Integratie sprak ook nog over de Verenigde Arabische Emiraten. Wil zij
in het onderzoek ook mogelijke andere ambassades betrekken? Het is namelijk
heel erg belangrijk dat het niet beperkt blijft tot alleen
de ambassade in Ethiopië.Op het punt van opvang en terugkeer was minister Verdonk niet zo helder
over de consequenties van eventueel frauduleus verkregen Nederlanderschap.
Collega De Wit heeft er ook over gesproken. Als ik de minister goed heb begrepen,
kan het betekenen dat kinderen hun Nederlanderschap kunnen kwijtraken vanwege
bijvoorbeeld fraude met de identiteit. Dit kan natuurlijk niet geaccepteerd
worden. Daarvoor moet een oplossing komen.De heer Varela (LPF):Mijnheer de voorzitter. Jaarlijks worden miljoenen kinderen in de wereld
verhandeld in het illegale circuit. Deze industrie levert per jaar 7,7 mld.
en komt hiermee steeds dichter bij het niveau van illegale drugs en wapenhandel.
Dit concludeerde het Unicef Kinderfonds van de Verenigde Naties, verleden
jaar nog. Unicef-directeur Bellamy benadrukte toen ook dat wetgevers zich
wereldwijd moeten inzetten om de uitbuiting en het misbruik van kinderen te
stoppen. Ook wij als parlementariërs moeten strijden tegen kinderhandel.
Wij dienen besluiten te nemen waardoor kinderen beschermd worden of minder
kwetsbaar worden voor uitbuiting en misbruik. Kinderhandel blijft bestaan
doordat allerlei criminele organisaties achter deze illegale handel staan.
De handel gaat soms gepaard met toerisme. Slachtoffers zijn soms ook bang
om hun verhaal te doen. Bestrijding van armoede en beter onderwijs is volgens
mijn fractie één van de oplossingen om kinderen minder kwetsbaar
te maken.Wij praten vandaag over kinderen die het slachtoffer zijn geworden van
kinderhandel. Mijn fractie is ook van mening dat ouders te allen tijde herenigd
dienen te worden met hun kinderen. Andere fracties gaven het al aan. In Somalië
zijn de bevolkingsadministraties niet zo goed ingericht als in Nederland.
Dat betekent dat de ouders vaak bij deze administraties niet bekend zijn.
De vraag rijst hoe wij deze kinderen kunnen herenigen met hun ouders. Hoe
ruimhartig zal de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie omgaan met
verblijfsvergunningen voor deze kinderen, wanneer aantoonbaar is vastgesteld
dat deze kinderen het slachtoffer zijn geworden van smokkelpraktijken? Welke
maatregelen neemt de minister tegen mensen die deze kinderen misbruiken om
verblijfstitels voor hun landgenoten te genereren?De voorzitter:Ik vraag de Kamer om ermee akkoord te gaan dat de minister van Justitie
als eerste antwoordt. Hij heeft namelijk om 14.30 uur een algemeen overleg,
waarvoor ook heel veel mensen van buiten komen.Minister Donner:Mijnheer de voorzitter. Mevrouw Huizinga was wel erg onaardig tegenover
mij. Zij zei dat zij niet gehoord had wat ik zei en dat zij dan wel niet veel
gemist zou hebben. Dan houd je het kort en is het ook weer niet goed! In der
Beschränkung zeigt sich der Meister. Ik zei dat het OM tot nu toe alleen
de feiten heeft die in Netwerk zijn gepresenteerd, dat bekeken zal worden
of er strafbare feiten zijn en dat op basis daarvan te zijner tijd besloten
zal worden tot onderzoek.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Ik wil graag mijn woorden terugnemen dat ik er niet veel aan gemist zou
hebben. Het is een mooi antwoord. Dank u wel, minister.Minister Donner:Dank u, mevrouw Huizinga.De heer De Wit vroeg mij naar een zaak uit 2002. Dat klopt. Ik verwijs
naar de beantwoording van vragen van het lid van uw Kamer de heer Kamp. De
beantwoording is van 8 mei 2002. Kort daarna trad de heer Kamp aan als
minister. In die beantwoording wordt op die vragen ingegaan en wordt gesteld
dat de rapportage niet overgelegd kan worden aan de Kamer omdat deze operationele
informatie bevat. Het is een communicatie tussen de minister en het OM. Die
wordt niet gepubliceerd. Er wordt in het antwoord op de vragen wel uitvoerig
stilgestaan bij de feiten zoals die daar lagen. Ik kan daaraan toevoegen dat
de zaak heeft geleid tot een veroordeling in eerste aanleg door de rechtbank
Leeuwarden tot 15 maanden voor mensensmokkel; dat er geen criminele organisatie
is aangetoond en dat dit vonnis in tweede aanleg is bevestigd, zij het dat
de straf is verlaagd. Uit die antwoorden kunt u afleiden dat er weliswaar
ook sprake was van kinderen, maar dat er een ander feitencomplex ter tafel
lag dan hier aan de orde is.Mevrouw Arib vroeg mij naar de aanpak van kinderhandel meer in den brede.
Ik verwijs naar de brief die ik deze week naar de Kamer heb gestuurd over
de aanvullende maatregelen bij het nationale actieplan mensenhandel, mede
naar aanleiding van het rapport van de rapporteur. Daarin wordt in het bijzonder
ingegaan op maatregelen tegen mensenhandel waarbij minderjarige slachtoffers
in het geding zijn. Ik denk dat het verstandig is om naar aanleiding van die
teksten eventueel verder te spreken.De heer Visser vroeg mij nog naar het verlies van reisdocumenten. Dat
onderwerp is hier vorige week aan de orde geweest in het kader van het AO
over de fraude. Daarin heb ik aangegeven welke maatregelen getroffen worden
met betrekking tot veelplegers op het terrein van verlies van paspoorten.
De minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties is bezig
met nieuwe maatregelen om daartegen op te treden.Er is mogelijk een misverstand dat er in brief van maart ook ingegaan
zal worden op de resultaten van het onderzoek van het OM. Als daartoe aanleiding
is, kan daarop ingegaan worden, maar het is wel zo dat het OM een separate
rapportage heeft aan de minister van Justitie, want het blijft een onafhankelijk
onderzoek. Zo snel daarover duidelijkheid is, zal ik de Kamer inlichten, eventueel
in de brief van maart.De heer Van Fessem (CDA):Dan komen er in principe dus twee brieven: een van het OM aan de minister
en eventueel naar ons en een algemene brief die antwoord geeft op al onze
vragen? Het is niet duidelijk uit de beantwoording.Minister Donner:Er wordt nu onderzocht of er sprake is van een strafbaar feit. Op die
basis besluit het Openbaar Ministerie om al dan niet tot vervolging over te
gaan. Dat is niet primair een communicatie aan de Kamer, dat is primair een
communicatie aan de rechtbank. Ik zeg u toe dat ik de Kamer daarover zal informeren
zodra daartoe aanleiding is, zo mogelijk in het kader van de brief van maart.Mag ik het daarbij laten, mijnheer de voorzitter? Ik hoop dat ik niet
te kort geweest ben.De voorzitter:Als ik nu zeg "nooit", is dat erg onaardig.Mevrouw Arib (PvdA):De minister verwijst naar stukken die kennelijk deze week zijn binnengekomen.Minister Donner:Afgelopen vrijdag zijn de stukken over aanvullende maatregelen door de
ministerraad aanvaard. Ik dacht dat deze stukken deze week naar de Kamer zijn
gegaan.Mevrouw Arib (PvdA):Er wordt ook aangekondigd dat er in maart apart over deze problematiek
wordt gesproken. Ik zou willen vragen of wij die stukken daarbij kunnen betrekken.Minister Donner:Mevrouw Arib, dat is een zaak van de Kamer. Ik geef u aan dat deze stukken
zo snel mogelijk naar de Kamer komen, ik meen zelfs dat zij al bij de Kamer
zijn. Het is vervolgens aan de Kamer om te beslissen hoe zij deze zaken behandelt.
Nogmaals, hier gaat het om aanvullende maatregelen op het rapport van de rapporteur
mensenhandel. Die kan ik niet vermengen met deze specifieke zaak van Somalië
en het feitencomplex wat daarbij aan de orde is. Het is aan de Kamer om zelf
te kiezen voor een gezamenlijke behandeling van de verschillende zaken.Minister Bot:Voorzitter. Ik dank de geachte afgevaardigden voor de aanvullende opmerkingen
en vragen. Ik herhaal dat ik zeer zorgvuldig met deze zaak ben omgegaan en
zal omgaan. Ik heb van schrijnende toestanden gesproken. Ik heb ook gezegd
dat een nader onderzoek zal volgen en dat wij in maart daarover een brief
zullen overleggen. Het onderzoek van de Ombudsman ondersteun ik van ganser
harte en geheel. De indruk die mevrouw Huizinga wekte als zou ik de zaak bagatelliseren,
werp ik verre van mij. Wij hebben voorlopig onderzoek verricht. Van degene
die hiertoe in eerste instantie aanleiding heeft gegeven, hebben wij tot op
heden, ondanks herhaalde verzoeken, geen lijst met kinderen gekregen, terwijl
hij beweert dat zij zijn achtergelaten. De Somalische gemeenschap hier te
lande heeft ook mededelingen gedaan. De twee kinderen die op de televisie
zijn verschenen, zijn zelf naar de ambassade gekomen. Zij hebben toegang tot
de ambassade gekregen, zowel in januari als onlangs. Dat alles neemt niet
weg dat ik de zaak heel zorgvuldig zal onderzoeken, dat ik de zaak heel serieus
neem. Als dit soort dingen voorkomt, moet er alles aan gedaan worden om het
recht te trekken. Ik heb voor maart al een brief toegezegd. Er komt een onderzoek
van de Ombudsman, waaraan ik alle medewerking zal verlenen. Ik zie dat onderzoek
met veel vertrouwen tegemoet.De heer De Wit vroeg naar mogelijkheden om hangende het onderzoek bescherming
aan de kinderen te verlenen. Zodra wij zekerheid hebben over de kinderen,
zal ik mij in eerste instantie tot niet-gouvernementele organisaties wenden
om de mogelijkheden en wenselijkheden van verbeterde lokale opvang na te gaan.De heer Dittrich heeft gevraagd naar de contactpersoon. In het algemeen
is het hoofd van de consulaire afdeling degene bij wie dit soort zaken terechtkomt.
In het licht van het debat van vandaag zal ik de aandacht van alle ambassades
in de regio hierop richten. Het hoofd van de consulaire afdeling moet hiervoor
oog hebben. Hij moet als contactpersoon optreden, zoals tot dusver altijd
het geval is geweest.Ik zal mij inspannen om na te gaan hoe groot het probleem is. Dat is de
taak van het onderzoek dat al gestart is en van het onderzoek dat nog zal
plaatsvinden. In het onderzoek van de Ombudsman zal worden nagegaan of het
alleen dit land betreft of ook andere.De heer Van Fessem vroeg naar de bewakers van de ambassade. Ik denk dat
ik kort de situatie moet schetsen in een aantal van deze landen. Ten eerste
speelt de zaak van bescherming en beveiliging. Er is de laatste tijd veel
over terrorisme gesproken. Wij moeten er dus ook voor zorgen dat onze ambassades
beschermd blijven. Dit mag er niet toe leiden dat degenen die toegang moeten
krijgen tot een ambassade, degenen die er recht op hebben om zich in verbinding
te stellen met de consulaire afdeling, die toegang geweigerd wordt. Ik zal
nog eens met de ambassades in contact treden om daarop te wijzen.Bij de navraag is mij niet gebleken dat ambassades hier geen medewerking
aan verlenen of niet bereid zouden zijn om dergelijke kinderen te helpen en
te woord te staan. Nogmaals, ik kan alleen maar wijzen op de twee kinderen
die tot twee keer toe bij de ambassade zijn geweest en die door Netwerk zijn
geïnterviewd. Zij hebben verteld dat zij nooit een probleem hebben gehad
om toegang tot de ambassade te krijgen. Ik zal ook dat bij mijn beoordeling
betrekken. Er zijn op dit ogenblik een hoop wilde verhalen in omloop en daar
wil ik graag evenwicht in aanbrengen. Het mag niet lijken alsof er een potje
van wordt gemaakt en de ambassades niet goed functioneren. Ik werp dat echt
verre van mij; dat is gewoon niet waar. Er wordt op de ambassades goed en
serieus gewerkt. Mensen die hulp nodig hebben, krijgen die hulp. Daar wordt
in de begroting van Buitenlandse Zaken ieder jaar uitvoerig op ingegaan. Uit
mijn contact met de ambassade in Addis Abeba is gebleken dat de kinderen ook
in dit geval toegang hebben gekregen.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Minister Bot zegt dat de twee gevallen die in Netwerk getoond zijn, naar
de ambassade konden gaan. De heer Van Fessem heeft al gezegd dat hij niet
graag zou zien dat er beelden komen van kinderen die niet bij de ambassade
binnenkomen. Die beelden zijn echter al wel getoond in de reportage van Netwerk.
Het vervelende in deze zaak is dat er geen rapport is van degenen die niet
binnenkomen. Het is dus buitengewoon moeilijk om daarachter te komen. De minister
zegt dat hij bij de ambassade heeft geïnformeerd, maar ik wil wel eens
weten hoe hij erachter meent te kunnen komen hoe vaak er kinderen geweigerd
worden en hoe vaak er mensen naar de ambassade gaan die niet worden toegelaten.
Moet daar niet ook naar worden gekeken? Het is nu een soort cirkelredenering:
degenen die je spreekt, hebben toegang gekregen en degenen die geen toegang
hebben gekregen, spreek je niet.Minister Bot:Dan moeten wij ook kijken naar de vraag wie er toegang hebben tot de ambassade.
Dat zijn mensen die een identiteitsbewijs hebben, en mensen die Nederlands
spreken of aan de bewakers duidelijk maken waarom zij toegang willen hebben.
Ik weet uit ervaring dat er bij ambassades altijd drommen kinderen zijn die
niets met de ambassade te maken hebben, maar die er toch op de een of andere
manier toegang toe willen hebben. Er zijn ook kinderen die zoeken naar een
manier om naar Nederland te gaan en die zich dan voordoen als minderjarig.
Ook daarin moet dus een onderscheid gemaakt worden. Ik zeg alleen toe dat
ik, nu dit probleem geïdentificeerd is, de ambassades opdracht zal geven
om hier nog zorgvuldiger mee om te gaan. Er moet echter wel een evenwicht
bereikt worden met de noodzaak van bewaking van de ambassades. Wij moeten
de bewakers dus instrueren dat kinderen die Nederlands spreken of die kunnen
aantonen dat zij op de een of andere manier een band met Nederland hebben
en dat zij in de problemen zitten, toegang moeten krijgen. Wij moeten er echter
ook voor waken dat wij niet ineens een toevloed krijgen van honderden kinderen
die hier niets te zoeken hebben, maar die hier wel een kans zien. Dat is allemaal
een kwestie van evenwicht en redelijke benadering. Men kan ervan verzekerd
zijn dat wij de ambassades als zodanig opnieuw zullen instrueren.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Ik ben blij dat u de ambassades opnieuw zult instrueren. Kinderen die
Nederlands spreken en een identiteitsbewijs hebben, zullen ook wel worden
toegelaten. Het probleem is gelegen bij kinderen die geen identiteitsbewijs
hebben, en bewakers die de Nederlandse taal niet herkennen. Als u toezegt
dat u op korte termijn zult bekijken of de toegang van kinderen die Nederlands
spreken, tot de ambassade verzekerd is, dan ben ik heel blij.Minister Bot:Dat zal ik doen. Dat is trouwens ook de regel: men behoort kinderen die
Nederlands spreken, toegang te verlenen. Ik heb de uitzending van Netwerk
niet gezien, want ik was toen in het buitenland. Ik weet dus helemaal niet
of het ging om kinderen die Nederlands spraken of niet. Ik zeg alleen toe
dat ik opnieuw met klem aan de ambassades zal zeggen dat kinderen die Nederlands
spreken en die verzoeken om toegang te krijgen tot de ambassade, ook echt
toegang moeten krijgen tot de ambassade.Mevrouw Karimi (GroenLinks):Ik ben echt blij met die laatste toezegging van de minister. Overigens,
hoewel het goed is dat hij voor zijn mensen in de ambassade gaat staan, kan
het natuurlijk niet zo zijn dat de veiligheidskwestie voorrang heeft boven
de situatie zoals zo-even geschetst. De bewakers van ambassades spreken meestal
geen Nederlands, aangezien het veelal lokalen zijn die ingehuurd worden voor
veiligheidsdoeleinden. Mijn vraag is dan ook waar de test plaatsvindt van
wie wel of geen Nederlands spreekt.Minister Bot:Ik heb u aangetoond dat er in ieder geval twee kinderen zijn geweest die
wel toegang hebben gekregen tot de ambassade. Die zijn er op een of andere
manier kennelijk in geslaagd om toegang te krijgen. Verder wijs ik erop dat
er veel kinderen zijn die bellen. Naar wat wij hebben kunnen traceren, behoren
die tot eerdergenoemde 20. Ze hebben opgebeld met de vraag hoe zij in het
bezit kunnen komen van een paspoort aangezien zij dat kwijt zijn. Er is informatie
over gegeven. Als die kinderen vervolgens vragen of zij langs mogen komen
op de ambassade, dan kan je de bewaker ervan op de hoogte stellen dat die
kinderen langskomen. Wat ik wil doen, is nogmaals aangeven dat de bewakers
extra alert zijn op kinderen. Als het gaat om een kind dat daar is en dat
geen of een beetje Somalisch spreekt en aangeeft Nederlands te spreken, in
Nederland gewoond te hebben en daar graag naar terugwil, kunnen wij een bewaker
heel wel instrueren om extra alert te zijn.De heer Van der Vlies heeft gevraagd wat er is gebeurd en hoe vaak. Daar
kan ik op dit moment helaas geen antwoord op geven. In de korte tijd die mij
ter beschikking heeft gestaan, heb ik getracht dat te achterhalen, zo goed
en zo kwaad als het ging. Ik heb reeds toegezegd dat er een nader onderzoek
zal komen. Het getal van 20 is vooral gebaseerd op telefonische gesprekken
die hebben plaatsgevonden en de paar kinderen die zich inderdaad aan de balie
hebben gemeld en die zijn toegelaten. Daar zullen wij dus zorgvuldig mee omgaan.De heer Van der Vlies (SGP):Mijn vragen over wat er is gebeurd en hoe vaak, betroffen juist de explicatie
van de noodzaak tot nader onderzoek. Dat onderzoek heeft u inmiddels toegezegd.
Ik vraag u dus nu niet meer naar de explicatie, omdat ik begrijp dat er eerst
onderzoek voor nodig is.Minister Bot:Dank u.Voorzitter. Vervolgens ga ik in op de motie in relatie tot de richtlijn.
Ik vraag mij af of een dergelijke motie niet meer op zijn plaats is nadat
wij in maart aanvullende informatie hebben. Ik heb toegezegd dat ik additionele
informatie en instructies zal geven aan de ambassades over hoe men met deze
zaken moet omgaan. Ik vind dat er op dit moment nog onvoldoende duidelijkheid
bestaat over de aard en de omvang van de problematiek. In dezen gaat het specifiek
om het verzoek van mevrouw Korvinus om de richtlijnen ten aanzien van mensenhandel
wat breder te trekken. Ik zou dat graag nader willen bezien als wij eenmaal
het debat hebben in het licht van de brief van maart. Dan hebben wij ook een
veel beter inzicht in de aard en de omvang van de problematiek, waar die zich
afspeelt en wat de gevolgen ervan zijn. Het enige wat ik nu kan zeggen, is
dat de ambassade, zoals steeds, alert met deze problematiek zal omgaan,
zeker in het licht van wat er nu naar boven is gekomen. Ik weet op dit moment
dan ook niet goed wat ik in zo'n richtlijn zou moeten zetten. Met andere woorden:
is het niet verstandiger om even te wachten met de motie totdat wij een volgend
debat hebben en dus iets meer inzicht hebben in de aard en de omvang van de
problematiek?Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Ik heb wel een paar ideeën over wat er in die richtlijn zou moeten
komen te staan. Bijvoorbeeld dat wanneer kinderen met zo'n verhaal bij de
ambassade komen en zij niet in staat zijn om zelf dat bewijs te verzamelen,
dit gefaciliteerd wordt. Dit lijkt mij van het grootste belang. Dat moet er
volgens mij sowieso in. Verder ben ik wel gevoelig voor uw suggestie om eerst
nog wat meer informatie af te wachten opdat wij een adequate richtlijn kunnen
opstellen. Als dat is wat u zegt, als u niet afwijzend staat tegenover een
richtlijn en u er ook mee instemt dat genoemde facilitering voor het vinden
van bewijsmateriaal er onderdeel van uitmaakt, ben ik best bereid om mijn
motie aan te houden tot het moment waarop wij wat meer informatie hebben.Minister Bot:Wij zijn natuurlijk bereid om behulpzaam te zijn bij DNA-onderzoek en
het sturen van foto's. Dat laatst gebeurt overigens al. Als iemand met een
dergelijk verhaal komt, zal de ambassade meewerken om te achterhalen wat er
aan de hand is. Een richtlijn is welkom, maar ik weet nog niet precies wat
daarin moet komen te staan. De motie komt wat dat betreft te vroeg.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Als u mij kunt toezeggen dat het faciliteren onderdeel van de richtlijn
wordt, houd ik mij motie aan.Minister Bot:Die toezegging kan ik zonder meer doen.De voorzitter:Op verzoek van mevrouw Huizinga-Heringa stel ik voor, haar motie (28638,
nr. 20) van de agenda af te voeren.Daartoe wordt besloten.Minister Bot:Voorzitter. In antwoord op een vraag van mevrouw Karimi kan ik zeggen
dat ook de ambassades in de regio hierop attent gemaakt worden. Ik zal vragen
om in de gaten te houden wat er zich zoal in hun regio afspeelt. Deze bevindingen
worden in het nader onderzoek betrokken.Mevrouw Verdonk:Voorzitter. Wij hebben het over een afgrijselijk verschijnsel, maar dit
was al bekend uit andere landen. Daar is inmiddels al beleid op ontwikkeld.
Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen achtergelaten minderjarigen met een
verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd en achtergelaten minderjarigen met
een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd. Bij de eerste groep wordt beoordeeld
of de betrokkene het hoofdverblijf heeft verplaatst. Er wordt natuurlijk rekening
gehouden met de omstandigheden van degenen die tegen hun wil zonder verblijfsdocumenten
en identiteitsdocumenten in het land van herkomst zijn achtergelaten, maar
die lopen sterk uiteen. Als de betrokkene zich zonder dralen tot de Nederlandse
overheid heeft gewend – de gemeente, de ambassade, het consulaat, de
IND, de vreemdelingenpolitie et cetera – wordt aangenomen dat er geen
sprake is van verplaatsing van het hoofdverblijf. Van geval tot geval wordt
bezien of aan het criterium "zonder dralen" wordt voldaan. Daarbij
wordt met nadruk rekening gehouden met de positie van de achtergelatene. Als
een beroep wordt gedaan op achterlating kan de betrokkene worden gevraagd
om zijn positie te onderbouwen met relevante bescheiden.Wanneer de achtergelaten minderjarige de verblijfsvergunning voor bepaalde
tijd langer dan een jaar heeft, wordt een te late indiening van de aanvraag
voor voortgezet verblijf niet aan hem toegerekend. Had hij die verblijfsvergunning
echter minder dan een jaar dan komt hij niet in aanmerking voor voortgezet
verblijf. Als er echter aanleiding voor is, zal altijd bezien worden of toelating
in dat geval toch noodzakelijk is.Nu kom ik bij de motie van mevrouw Huizinga-Heringa, waarin de regering
wordt verzocht om deze slachtoffers in deze gevallen een verblijfsvergunning
te verlenen indien blijkens feiten en omstandigheden aannemelijk is dat zij
tijdens hun minderjarigheid langdurig in Nederland hebben verbleven. Volgens
mij is die motie een ondersteuning van het beleid. Ik heb het beleid zojuist
geschetst. Voor achtergelaten vrouwen en kinderen en voor slachtoffers van
mensenhandel hebben wij een beleid. Dat beleid zullen wij in voorkomende gevallen
toepassen. Dat kan ook tot verblijfsaanvaarding leiden.De heer De Wit vroeg welke zekerheid wij kinderen kunnen geven. Volgens
mij heb ik die vraag al beantwoord: dat zullen wij natuurlijk in individuele
gevallen bekijken. Natuurlijk zullen wij daarbij altijd een afweging maken,
waarin ook de situatie van betrokkenen wordt meegenomen.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):U zegt dat de motie een ondersteuning van het beleid is. Dat is prachtig,
maar vervolgens zegt u dat tot het verlenen een verblijfsvergunning kán
worden besloten. Mijn motie houdt juist in dat er in deze gevallen een verblijfsvergunning
komt en dus niet dat die mogelijkheid bestaat. Deze mensen moet niets worden
tegengeworpen. Wij hebben het natuurlijk niet over individuele gevallen, maar
op dit moment is er iemand in Nederland die slachtoffer is van mensenhandel,
maar toch nog steeds in onzekerheid leeft over een verblijfsvergunning. Als
de minister zegt dat de motie een ondersteuning van het beleid is, zou ik
graag willen dat vanmiddag tegen dat meisje gezegd kan worden: maak je geen
zorgen; jij mag hier blijven.Minister Verdonk:U vraagt in uw motie om slachtoffers in deze gevallen een verblijfsvergunning
te verlenen indien blijkens feiten en omstandigheden aannemelijk is dat zij
tijdens hun minderjarigheid langdurig in Nederland hebben verbleven. Die afweging
wordt gemaakt. Als het antwoord "ja" is, kan een verblijfsvergunning
gegeven worden. Als het antwoord "nee" is, zal dat niet gebeuren.
Ik zal die afweging natuurlijk altijd moeten maken.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):U zegt dus dat er in de door de motie geschetste gevallen altijd een verblijfsvergunning
komt.Minister Verdonk:Nee, dat zeg ik niet. Ik zeg dat altijd een afweging gemaakt wordt. U
geeft zelf aan dat het afhankelijk is van de feiten en omstandigheden. Dan
zeg ik: ja, het is afhankelijk van de feiten en omstandigheden. Ik kan natuurlijk
niet op basis van ieder verhaal dat verteld wordt, zomaar een verblijfsvergunning
verlenen. Dat zou u toch niet willen?Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):De motie gaat ervan uit dat die feiten en omstandigheden aannemelijk gemaakt
zijn. Ik begrijp dat er altijd een verblijfsvergunning komt als die feiten
en omstandigheden aannemelijk gemaakt zijn.Minister Verdonk:Nee, ook dat zeg ik niet toe. Ik zeg toe dat er altijd een afweging gemaakt
wordt. Die afweging vindt individueel plaats. Ik vind ook dat wij dat vooral
niet moeten wijzigen, want dan kunnen wij zo goed mogelijk maatwerk leveren
voor iedereen op wie dit van toepassing is. Ik ga u dat dus niet toezeggen.Mevrouw Arib (PvdA):De minister zegt dat het beleid dat nu wordt gevoerd ten aanzien van slachtoffers
van mensenhandel of mensensmokkel, ook van toepassing is op deze kinderen.
Ik wil dat graag concreet maken. Ik wil graag weten hoeveel kinderen die slachtoffer
zijn van mensenhandel, tot nu toe een verblijfsvergunning hebben gekregen.
Ik kan mij voorstellen dat u die informatie niet paraat hebt, maar ik wil
die informatie graag schriftelijk van u ontvangen, ook in het kader van de
door de minister genoemde B9-regeling, die ook voor hen van toepassing is.Minister Verdonk:Als daar vraag naar is, zal ik dat natuurlijk doen. Ik heb die gegevens
reeds eerder aan de Kamer overhandigd. In maart komt de brief waarover wij
het al een paar keer hebben gehad. Ik stel voor om die gegevens in die brief
op te nemen.De heer Dittrich (D66):Ik heb een vraag over het dictum van de motie en de reactie van de minister.
De minister was heel enthousiast en beschouwde de motie als ondersteuning
van haar beleid. Toen stelde mevrouw Huizinga-Heringa een vraag en toen eindigde
het voor mij onduidelijk. Als het echt gaat om slachtoffers en als feiten
en omstandigheden worden vastgesteld waaruit blijkt dat zij tijdens hun minderjarigheid
langdurig in Nederland hebben verbleven, maakt de minister dan de afweging
dat zij een verblijfsvergunning krijgen?Minister Verdonk:Ik houd vast aan het woord "kan". Er kan een verblijfsvergunning
worden verleend. Het is zo'n individueel bepaald stelsel van feiten en omstandigheden
in dit soort gevallen. Misschien komt iemand er wel achter dat zijn ouders
in Somalië wonen. Dan kiest hij ervoor om naar Somalië terug te
gaan. Laten wij een afweging maken die in het belang van het slachtoffer is.
Er kan een verblijfsvergunning worden verleend.De heer Dittrich (D66):Dit voorbeeld is niet overtuigend. Als iemand naar Somalië wil teruggaan,
vraagt hij hier geen verblijfsvergunning aan. Het gaat mij om die feiten en
omstandigheden. Stel dat zonneklaar is dat iemand als minderjarige langdurig
in Nederland heeft verbleven. Het is geen verzonnen verhaal, maar het is echt
waar. Is de conclusie dan niet uiteindelijk dat iemand een verblijfsvergunning
krijgt?Minister Verdonk:Dat kan.De heer Dittrich (D66):Zo komen wij niet verder. Ik snap best dat u voorzichtig moet zijn. Als
blijkt dat iemand jarenlang tijdens de periode van minderjarigheid in Nederland
heeft verbleven, maar slachtoffer is geworden van een truc, dan is het toch
haast niet denkbaar dat u geen verblijfsvergunning geeft.Minister Verdonk:U gebruikt precies de goede woorden. Dan is het haast niet denkbaar, maar
het kan wel, juist door die individuele omstandigheden. Ik kan niet verder
gaan dan te zeggen dat het haast niet denkbaar is. Toch is het mogelijk dat
het in bepaalde situaties niet tot vergunningverlening komt.De heer Dittrich (D66):Staat dan bezwaar en beroep open? Stel dat u toch besluit om het niet
te doen. Kan iemand dan naar de rechter stappen?Minister Verdonk:Volgens mij wel, ja.De heer Van der Vlies (SGP):Het is toch merkwaardig. De minister zei eerst dat zij de motie als een
ondersteuning van haar beleid ziet. Nu blijkt er toch een behoorlijk verschil
van opvatting te bestaan over de mogelijke uitkomst van de individuele afweging.
Dat de minister ruimte vraagt om te kijken of het aannemelijk is, zal niemand
betwisten. Als het aannemelijk is, dan vraagt de minister toch nog ruimte
om een afweging naar twee kanten te maken. De motie spreekt echter uit dat
er dan een verblijfsvergunning wordt verleend. Punt uit. Dat lijkt mij een
politiek verschil van mening. De motie is óf een ondersteuning van
beleid, óf niet en dan moet de minister aanneming van de motie ontraden.
Ik denk dat hier eerst volstrekte duidelijkheid over moet zijn.Minister Verdonk:Dan neem ik de uitgestoken hand van de heer Van der Vlies aan. Ik ontraad
aanneming van deze motie.De heer De Wit (SP):Op mijn vraag over de minderjarige die de nationaliteit verloren heeft
als gevolg van fraude hebt u nog geen antwoord gegeven. U hebt verwezen naar
de uiteenzetting over iemand die de verblijfsvergunning verliest. Mijn vraag
was de volgende. Er wordt vastgesteld dat iemand de nationaliteit verliest
op grond van door de ouders gepleegde fraude. Wat is dan de nationaliteit
van het kind? Hoe kunnen wij dat probleem oplossen? Kan zo'n kind dan zelf
opnieuw de Nederlandse nationaliteit aanvragen met behulp van nieuwe papieren?
Wat is uw visie daarop?Minister Verdonk:Ik zie het probleem. Wij nemen aan dat nimmer de Nederlandse nationaliteit
is verleend. Ik heb echter al toegezegd dat ik zal onderzoeken wat wij kunnen
doen aan die ouders of pseudo-ouders. Ik stel voor dat ik hier ook naar kijk
en dat ik daar serieus op terugkom in de brief van maart.Voorzitter. De heer Dittrich heeft gesproken over de brief van FSAN. Ik
heb die brief niet ontvangen, dus ik weet niet precies waar die over gaat.
Ik heb wel contact met FSAN. Ik ben vorige week bij de Somalische gemeenschap
in Den Haag geweest. Ik zou dezelfde dag naar FSAN gaan, ware het niet dat
de Kamer mij toen vroeg om mij te verantwoorden over het beleid. Ik denk dat
dit gesprek met een week of twee zal plaatsvinden. Dan zullen wij hier ook
over praten. Als de Kamer er prijs op stelt dat ik ook over die brief spreek,
dan zou ik die brief graag ontvangen.Ik zeg voor alle duidelijkheid maar tegen mevrouw Arib dat Nederland zich
altijd houdt aan zijn internationaal-rechtelijke verplichtingen en dus ook
aan het Verdrag voor de rechten van het kind.Naar aanleiding van een artikel in Trouw vroeg mevrouw Arib mij naar een
vertrouwelijk rapport. Het is geen rapport, maar een beleidsverkennende notitie,
waarin globaal wordt ingegaan op problemen in de Somalische gemeenschap. Wij
merkten namelijk dat veel Somaliërs doorverhuizen naar het Verenigd Koninkrijk.
Naar aanleiding van deze notitie ben ik in gesprek gegaan met de Somalische
gemeenschap in Nederland. Het is een interne notitie, maar ik zeg u toch toe
dat de relevante informatie hieruit opgenomen zal worden in de brief die in
maart naar de Kamer wordt gestuurd.De heer Visser (VVD):Zult u in de brief ook aangeven welke maatregelen zijn genomen om herhaling
te voorkomen van de feiten die in de notitie zijn geconstateerd?Minister Verdonk:De aanleiding voor deze notie waren verhuisbewegingen. Ik herhaal dat
de voor de discussie van vandaag relevante informatie aan de brief zal worden
toegevoegd.De heer Visser (VVD):Wordt in deze notitie niet ook ingegaan op fraude met documenten en het
verlies van paspoorten en andere documenten? Kwam dit soort zaken bij deze
groep niet veel vaker voor dan mocht worden verwacht?Minister Verdonk:Dat was niet het onderwerp van deze notitie.Voorzitter. De heer Visser vroeg naar de controle op toelating en vertrek.
Meer in het bijzonder vroeg hij of hierbij samengewerkt wordt door de Koninklijke
Marechaussee en de vliegtuigmaatschappijen en of het beeld juist is dat er
meer kinderen uitreizen dan "inreizen". Ik zal dat nagaan. De Kamer
zal hierover eveneens worden geïnformeerd in de maart-brief.De vragen van de heer Varela heb ik volgens mij inmiddels beantwoord.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Wij zullen vandaag aan het einde van de vergadering over de ingediende
moties stemmen.De vergadering wordt van 14.55 uur tot 15.15 uur geschorst.De voorzitter:De ingekomen stukken staan op een lijst die op de tafel van de griffier
ter inzage ligt. Op die lijst heb ik voorstellen gedaan over de wijze van
behandeling. Als aan het einde van de vergadering daartegen geen bezwaren
zijn ingekomen, neem ik aan dat de Kamer zich met de voorstellen heeft verenigd.Een nagekomen bericht van verhindering is ontvangen van de heer Wilders,
wegens verblijf buitenslands.Dit bericht wordt voor kennisgeving aangenomen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20052006-3518-3532.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl