Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene wet inzake rijksbelastingen en van de Invorderingswet 1990 in verband met de herziening van het stelsel van bestuurlijke boeten en het fiscale strafrecht (23470).
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 2024-2028

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

10-09-1996

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 40, pagina 2024-2028

10-09-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 23470Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 10 september 1996)Pagina 2038-2039
Lijst van besluiten (dinsdag 10 september 1996)Pagina 2037-2038
Behandeling van de wetsvoorstellen: Goedkeuring van de Europese Overeenkomst voor de bescherming van gewervelde dieren die worden gebruikt voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden (22450, R1425) en Wijziging van de Wet op de dierproeven (22485).Pagina 2013-2024
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: Goedkeuring van de Europese Overeenkomst voor de bescherming van gewervelde dieren die worden gebruikt voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden (22450, R1425) en Wijziging van de Wet op de dierproeven (22485).Pagina 2028-2037
40ste vergadering; 10 september 1996Pagina 2003-2003
Stemming over het wetsvoorstel Gemeentelijke herindeling in de samenwerkingsgebieden Midden-Brabant, Breda en Westelijk Noord-Brabant en in een gedeelte van de samenwerkingsgebieden Zuidoost-Brabant en 's-Hertogenbosch (24571)Pagina 2003-2004
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene wet inzake rijksbelastingen en van de Invorderingswet 1990 in verband met de herziening van het stelsel van bestuurlijke boeten en het fiscale strafrecht (23470).Pagina 2024-2028
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene wet inzake rijksbelastingen en van de Invorderingswet 1990 in verband met de herziening van het stelsel van bestuurlijke boeten en van het fiscale strafrecht (23470)Pagina 2004-2013

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: 
 
 het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene wet inzake rijksbelastingen en
van de invorderingswet 1990 in verband met de herziening van het stelsel van
bestuurlijke boeten en het fiscale strafrecht (23470).
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt hervat.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Vermeend:
 
 Voorzitter! Ik begin met de vraag van de heer Stevens, waarom de minister
van Justitie niet aanwezig is. Het antwoord is kort en eenvoudig: zij is niet
uitgenodigd. Niettemin heb ik kennisgenomen van zijn verzoek om met de minister
van Justitie van gedachten te wisselen over de strafrechtelijke aspecten van
het wetsvoorstel, welk verzoek ik aan haar zal overbrengen.
 
 Ik dank de leden voor de uitgesproken waardering, ook aan het adres van
mijn medewerkers. Zij zitten mee te luisteren, zodat ik die dank niet hoef
over te brengen; zij hebben daarvan reeds kennisgenomen.
 
 Ik heb met buitengewoon veel belangstelling de betogen, gekenmerkt door
verschillende toonzettingen, aangehoord. Ik heb daar twee heel belangrijke
punten uitgehaald, namelijk – ze waren te verwachten – de boete-inspecteur
en de boete bij primitieve aanslag. Ik zal heel kort ingaan op de achtergronden
van het wetsvoorstel, en daarna op de genoemde twee belangrijke punten, die
door alle sprekers aan de orde zijn gesteld.
 
 Alle sprekers hebben al gememoreerd dat het wetsvoorstel een lange voorgeschiedenis
kent, die teruggaat naar het parlementair jaar 1982-1983. Het begon allemaal
met de motie van het lid De Grave c.s. Het waren de heren
De Grave, Kombrink, Couprie en Engwirda die in een uitgebreide commissievergadering
van 30 mei 1983 vroegen om een boete bij primitieve aanslagregeling. Uit de
stukken die ik erbij heb gepakt, wilde ik met name opmaken, wat de indiener
van de motie toen bewoog. Het is leuk om eens te horen, ook voor de heer Rensema,
wat het toenmalige lid van de VVD-fractie op 30 mei 1983 zei: "In beginsel
acht de fractie van de VVD de invoering van een boete bij onjuiste of onvolledige
aangifte een goede zaak. Het wagen van een gokje, waarbij erop wordt gespeculeerd
dat de zogenaamde stoelcontrole wegens gebrek aan tijd niet al te diepgaand
kan zijn, dient tegengegaan te worden." Nu komt het – dat zal de heer
Rensema meer aanspreken –: "Anderzijds dient de goedwillende belastingplichtige,
na in de slangenkuil van ons belastingstelsel een misstap te hebben gezet,
niet onmiddellijk met het vlammende zwaard van de fiscus te worden geconfronteerd.
De zo uiterst wezenlijke goede relatie tussen de burger en de fiscus wordt
hierdoor bepaald niet bevorderd. In ieder geval dient de boete slechts in
geval van opzet of grove schuld van de belastingplichtige te worden opgelegd."
Kortom, het is uitdrukkelijk niet de bedoeling geweest van de indiener om
de goedwillende belastingplichtigen te treffen.
 
 Vervolgens is er een optocht van commissies en adviseurs geweest. Ik wijs
op de twee rapporten van prof. Simons, het advies van de Hoge Raad, de hoorzitting
in de Tweede Kamer, het rapport van de commissie-Van Slooten, een omvangrijk
pakket aan witte stukken, een nog omvangrijker pakket literatuur, en tot slot
de aanbevelingen van de werkgroep rechtsbescherming van de professoren Geppaart
en Flinterman. De heer Stevens merkte terecht op, dat ik mijn aarzeling zelf
heb uitgesproken. Ik ben inderdaad niet van plan om van mijn hart een moordkuil
te maken, ook niet als ik een wetsvoorstel moet verdedigen. Ik heb gewoon
eerlijk gezegd dat ik als kamerlid – de leden kunnen dat nalezen in
de stukken – mijn aarzelingen had over dat instituut. Ik had als kamerlid
geen aarzelingen over de boete bij primitieve aanslag, mits met voldoende
waarborgen omkleed en toegespitst op zwendelaars, om het huiselijk te zeggen,
wat overigens geen term is die we ergens in een wetboek moeten vastleggen.
Tegelijkertijd heb ik mijn aarzeling uitgesproken over de introductie van
de boete-inspecteur. Niettemin heb ik mij toch door de goede argumenten van
de advisering laten overtuigen. Dit heeft ertoe geleid dat het wetsvoorstel
zonder stemming in de Tweede Kamer is aangenomen.
 
 Dit is gebeurd mede in het licht van andere wetsvoorstellen die een verbetering
behelzen van de rechtsbescherming van belastingplichtigen. Er is een verruiming
van de mogelijkheden van bezwaar en beroep aangekondigd. Tegelijkertijd is
er sprake van een verbeterde fiscale rechtsbescherming in het wetsvoorstel
herziening fiscaal procesrecht, onder andere door invoering van een vorm van
kort geding.
 
 Er is gevraagd of dit wetsvoorstel niet leidt tot een verslechtering van
de rechtspositie van de belastingplichtige. Voorzitter! Dat is met nadruk
niet de bedoeling. Als de aangekondigde wetsvoorstellen op het punt van de
rechtsbescherming worden aangenomen, kan na deze kabinetsperiode worden geconstateerd
dat de positie van de belastingplichtige sterk is verbeterd.
 
 Het curieuze is nu dat met de invoering van het fenomeen "boete-inspecteur"
wordt beoogd, bij te dragen aan de verbeterde rechtsbescherming. Uit de betogen
van de woordvoerders is mij duidelijk geworden dat ik het tegendeel heb bereikt.
Ik wijs vooral op de inbreng van de heer Rensema. Voorzitter! Dit kan niet
de bedoeling zijn. De achtergronden van het wetsvoorstel zijn de uniformering
van het beleid en de verbetering van de positie van de belastingplichtige
in geval van boete.
 
 Er is weinig aandacht geschonken aan het streven om met dit wetsvoorstel
waarborgen te scheppen in het kader van de verdragen inzake de mensenrechten.
Ik noem de EVRM en het BUPO-verdrag. Het is ook de bedoeling om verouderde
wetgeving te moderniseren, dus aan te passen aan de Europese ontwikkeling.
 
 Ik geef direct toe dat de Europese ontwikkeling niet uitgekristalliseerd
is. De heren Stevens en Rensema hebben hierover gesproken. Tevens is in dit
verband gewezen op een komend arrest. Ik erken dat. Het is niet te voorspellen
in welke richting de ontwikkelingen zullen gaan. Uit bepaalde arresten is
echter wel af te leiden welke weg men op wil.
 
 Met dit wetsvoorstel wordt beoogd, een aantal waarborgen te scheppen.
Ik noem het zwijgrecht, het recht op bijstand van een tolk en het uitgangspunt
dat iemand voor onschuldig wordt gehouden tot het tegendeel is bewezen. Kortom,
het wetsvoorstel omvat meer dan uitsluitend de introductie van de boete-inspecteur
en van de boete bij primitieve aanslag. De woordvoerders hebben echter sterk
de nadruk op deze twee pijnpunten gelegd.
 
 De heer Rensema heeft treffend en beeldend beschreven wat Nederland te
wachten staat als de boete bij primitieve aanslag wordt ingevoerd. Ik dacht:
als dat waar was, zou ik het voorstel niet eens durven verdedigen! Miljoenen
belastingplichtigen zouden niet meer durven slapen omdat het bekende zwaard
van Damocles hen boven het hoofd zou hangen, dit keer in de vorm van een boete
van de fiscus. Ik zou dat niet op mijn geweten willen hebben. Toen ik het
betoog van de heer Rensema aanhoorde, dacht ik: dat kan ik toch niet bedoeld
hebben! Nee, ik heb dat uitdrukkelijk niet bedoeld. Dat is niet de bedoeling
van de introductie van boete bij primitieve aanslag.
 
 Huiselijk gezegd gaat het erom voor de fiscus de mogelijkheid te creëren,
ook bij de primitieve aanslag een boete op te leggen. Het gaat niet om een
vergissing. Het gaat er uitdrukkelijk om, zoals ik het huiselijk aanduid,
zwendelaars lik op stuk te geven. Het gaat niet om interpretatiekwesties,
om eenvoudige vergissingen of om het corrigeren van fouten. In dat geval zou
de heer Rensema gelijk hebben en zou de problematiek ontstaan die hij zo beeldend
heeft beschreven, namelijk dat belastingplichtigen bevend afwachten of zij
al dan niet gecorrigeerd worden.
 
 Ik zeg nogmaals dat dit uitdrukkelijk niet de bedoeling is. Dat beeld
moet worden weggenomen. Het is ook niet het beeld dat de indiener voor ogen
had bij het indienen van zijn motie. Hij geeft heel duidelijk aan op welke
wijze invulling moet worden gegeven aan de mogelijkheid voor de fiscus, bij
de primitieve aanslag een boete op te leggen. Als dat onvoldoende tot uitdrukking
is gebracht, is er voor mij werk aan de winkel, dat wel duidelijk
te maken. Als de wettekst niet duidelijk is, houd ik mij aanbevolen voor suggesties
vanuit dit huis.
 
 De woordvoerder van D66 heeft als suggestie de ondergrens genoemd. Een
andere suggestie is een andere omschrijving. De boodschap is duidelijk. In
het kader van het beleid gericht op het bestrijden van fraude en oneigenlijk
gebruik is het gewenst, ook bij primitieve aanslag de mogelijkheid te hebben
een boete op te leggen. Er moeten waarborgen gecreëerd worden dat die
boete alleen opgelegd wordt als er sprake is van opzet of van zwendel. Deze
regeling mag niet de goedwillende belastingplichtige treffen die een keer
een fout maakt, die zich vergist of in het geval van een interpretatiekwestie.
Ik ben dat eens met iedereen die hier vandaag gesproken heeft. Je moet dus
zoeken naar mogelijkheden om die waarborgen vast te leggen.
 
 Ik begrijp uit het betoog van de heer Rensema dat een dergelijke regelgeving
niet behoeft te stuiten op bezwaren van zijn kant. Ik proef bij hem met name
de vrees dat het instrument van de boete bij primitieve aanslag ertoe zou
kunnen leiden dat de modale belastingplichtige hierdoor getroffen zou kunnen
worden bij eenvoudige vergissingen dan wel interpretatiekwesties.
 
 De heer Stevens had ook wat bezwaren tegen de boete bij primitieve aanslag.
Ik kan mij echter niet voorstellen dat een boete bij primitieve aanslag die
met voldoende waarborgen omkleed is op bezwaren van zijn fractie zou stuiten.
Als dat wel het geval is, moet hij het nu zeggen. Uit de verschillende betogen
die ik heb mogen voeren, heb ik begrepen dat ook zijn fractie er een voorstander
van is dat echte fraude of zwendel, gewoon wordt aangepakt. Als de mogelijkheid
wordt gecreëerd van een boete bij primitieve aanslag kan ik mij niet
voorstellen dat de CDA-fractie, gezien haar opstelling in het verleden en
in de Tweede Kamer, daartegen zou kunnen zijn. Ik heb uit zijn betoog begrepen
dat het hem meer ging om het scheppen van voldoende waarborgen dat dit instrument
uitsluitend gebruikt wordt voor de doelstelling waarvoor het gecreëerd
wordt. Als ik zijn betoog zo mag opvatten, ben ik niet eens ongelukkig met
zijn betoog.
 
 Voorzitter! Het andere grote punt wordt gevormd door de boete-inspecteur.
Ik heb met meer dan geboeide belangstelling geluisterd naar het betoog van
de heer Rensema. Ik luister en maak aantekeningen, omdat mij dan dingen te
binnen schieten. Ik heb naar aanleiding van zijn betoog opgeschreven dat de
boete-inspecteur er uiteindelijk uitkomt als een soort griezelbeer. Ik heb
opgeschreven: griezelbeer, verschrikkingen en afschrikwekkende werking van
de man. Bovendien was het ook nog buitengewoon vreselijk als je boete-inspecteur
genoemd werd.
 
 Voorzitter! Ik kan mij daar wat bij voorstellen. Dat geldt niet voor die
griezelbeer, want dat is uitdrukkelijk niet de bedoeling geweest. Ik heb aangegeven
en het blijkt ook uit de adviezen dat de boete-inspecteur in samenhang met
de boete bij primitieve aanslag juist gecreëerd is als een soort waarborg.
Gewaarborgd wordt dat er een functionaris zit met een prima kennis van zaken
van het boeterecht. Hij zorgt mede voor een uniform beleid op dat punt, waar
de belastingplichtige feitelijk gesproken "z'n voordeel" mee zou kunnen doen.
 
 Ik begrijp echter uit het betoog van de heer Rensema en andere sprekers
dat de boete-inspecteur averechts werkt. De aanstelling van een boete-inspecteur
leidt tot bureaucratie, tot het sjouwen met dossiers en tot een verstarring,
een verslechtering van de relatie tussen de belastingplichtige enerzijds en
de fiscus anderzijds. Daar is die niet voor bedoeld. Als een dergelijke boete-inspecteur
hier al die visie of dat beeld oproept! Dat zou ik niet op mijn geweten willen
hebben. Als het hier al leeft, dan denk ik bij mezelf: dat is niet de bedoeling,
zo is de boete-inspecteur ook niet bedoeld en zo heb ik hem ook niet omschreven.
 
 Uit de schriftelijke voorbereiding en uit de behandeling aan de overkant
is gebleken dat het uitdrukkelijk de bedoeling is dat het gaat om een functionaris,
een specialist die pas in beeld komt als er aanleiding voor is. Het is niet
zo dat die boete-inspecteur iedere keer als een soort boeman, een soort griezelbeer,
op de achtergrond verschijnt en dan toeslaat op die arme belastingplichtige,
zoals de heer Rensema dat beeld schetste. Ik dacht bij mezelf: wat hebben
wij nu op ons geweten, wat hebben wij nu gecreëerd? In zijn ogen hebben
wij een monster gecreëerd. Hij koppelde daaraan een vijftal bezwaren,
onder andere bureaucratie en verslechtering van de relatie. Ook de heer Schuyer
wees daarop. Moet je zo'n persoon met een dergelijke bevoegdheid wel willen
invoeren?
 
 Aan de andere kant proefde ik ook het bezwaar dat de boete-inspecteur
niet onafhankelijk genoeg was. Bij mij leeft derhalve de volgende intrigerende
vraag. Stel dat die wel volstrekt onafhankelijk was en niet zou vallen onder
het hoofd van de eenheid, zou dat dan wel een begaanbare weg zijn? Die vraag
leg ik maar eens voor, het is toch een open gedachtewisseling. Als ik op dat
punt de betogen van de woordvoerders interpreteer, dan krijg ik de indruk
dat de heer Rensema die vraag met "nee" zal beantwoorden. Een aantal van de
door hem genoemde bezwaren blijft dan immers toch overeind, zoals de verslechtering
van de relatie tussen de belastingplichtige en de fiscus en de bureaucratie
op de eenheden. Hij heeft voorts gezegd dat een aantal verworvenheden van
het huidige systeem verloren gaat.
 
 De heer Rensema heeft een ruime ervaring op dit terrein. Vanuit zijn praktische
benadering kan ik mij er wel wat bij voorstellen, maar ik zou het in iets
minder schrille kleuren schetsen. Ik begrijp het wel: als je een betoog moet
voeren om een boete-inspecteur weg te krijgen, dan kun je dat het beste doen
in schrille kleuren, want dan komt het duidelijker over. Ik heb er dus wel
enig begrip voor dat hij op die manier iets afschildert, maar zo ernstig is
het natuurlijk niet. Ik kan wel meevoelen met zijn puur pragmatische, praktische
aanpak. Die spreekt mij wel aan.
 
 De heer Stevens zegt: ik ben ook wel voor die pragmatische, praktische
aanpak, maar er zit toch een spanning. Hij begon zijn betoog met de opmerking
dat er een probleem lag. Hij noemde enerzijds de Europese ontwikkeling die
op juridisch vlak eisen stelt aan de uitvoering. Daarbij noemde hij de relatie
met het strafrecht. Anderzijds is er die pragmatische oud-rechter, die daar
toch een aantal aspecten van gezien heeft en ook met de aanslagregeling gewerkt
heeft. Die zegt: dat kan wel zo zijn, maar ik heb toch liever een praktische
benadering, want het gaat niet slecht. Naar aanleiding van
een brief van de heer Feteris heeft de heer Schuyer, kijkend naar het buitenland
en naar de studie op het Europese vlak van de universiteit van Rotterdam,
aangegeven dat wij het zelfs bepaald goed doen. Ik kan wel zeggen dat wij
het niet slecht doen, maar ik heb liever dat wij het op dit terrein goed doen.
Dat leidt tot de vraag waarom nu al veranderingen moeten worden aangebracht
als je goed uit de voeten kunt met het huidige systeem.
 
 De voorliggende vraag is of er op dit moment een Europese aanleiding is
om een dergelijke boete-inspecteur te introduceren. Anders gezegd: dwingen
de verdragen en de jurisprudentie ons daartoe? De heer Rensema heeft het antwoord
al gegeven, namelijk dat dat niet het geval is. Dat heb ik ook niet gezegd.
Hij heeft terecht opgemerkt dat ik niet beargumenteerd heb dat de boete-inspecteur
noodzakelijkerwijs uit Europese verdragen of uit jurisprudentie volgt. Nee,
in de stukken en aan de overkant heb ik aangegeven dat het een combinatie
was van de boete bij de primitieve aanslag en van het creëren van extra
waarborgen voor een "voldoende" onafhankelijk persoon die zich bezighoudt
met het boetebeleid. Dat heeft, zoals mevrouw Ter Veld heeft opgemerkt, een
achtergrond. Wat zie je in de praktijk? Ik hoef het eigenlijk niet te zeggen,
want alle sprekers hebben enige ervaring met de praktijk, maar in de huidige
situatie is de heffer ook de oplegger van de boete. Door die combinatie van
aanslagregelaar en boete-inspecteur probeer je een scheiding te realiseren
tussen de heffer en de boeteoplegger. Ook in de rapporten die wij gekregen
hebben, is dat de achtergrond geweest. Over het algemeen was het instituut
van boete-inspecteur in die adviezen niet omstreden. Ik heb die adviezen,
die hieraan ten grondslag liggen, nog eens bekeken en ik heb dit punt voorgelegd
aan de Commissie rechtsbescherming. Men heeft het instituut boete-inspecteur
als zodanig geaccepteerd in het kader van het scheppen van extra waarborgen.
Daar waren geen bezwaren tegen.
 
 Hier worden meer bezwaren geopperd die te maken hebben met organisatie.
In gewoon Hollands uitgedrukt: wat haal je je op je hals? Wij hebben nu een
systeem waarin met de aanslagregelaar gesproken wordt. De heer Schuyer heeft
opgemerkt dat men compromissen kan sluiten. Daar zeg ik uitdrukkelijk bij
dat het ook in de voorgestelde situatie mogelijk is om compromissen te sluiten.
Ik kan mij heel goed voorstellen dat de belastingplichtige er in de voorgestelde
situatie belang bij heeft als de boete-inspecteur wordt uitgenodigd, bijvoorbeeld
bij het sluiten van een compromis. Het sluiten van compromissen komt natuurlijk
voor en is in de aanslagregeling, zoals de heer Rensema heeft aangegeven,
niet ongebruikelijk. Die situatie is dus denkbaar. Wij willen geen situatie
creëren waarin die mogelijkheid uitgesloten is. In het aanslagregelend
proces kunnen best de normale compromissen gesloten worden. Dat kan –
in antwoord op een vraag van de heer Rensema – natuurlijk ook doorwerken
in de uiteindelijke boete, omdat die boete een percentage is. Het is dus niet
zo afschrikwekkend als hier geschetst is, alsof het niet meer mogelijk zou
zijn om een goed gesprek met de aanslagregelaar te voeren.
 
 Ik kom terug op de compliancegedachte. Bijna alle sprekers hebben gewezen
op het op compliance en klantvriendelijkheid gerichte beleid. De heer Rensema
heeft het woord "cliënt" gebruikt. Ik spreek tegenwoordig van "belastingplichtige",
want heel veel mensen willen niet aangesproken worden als cliënt. Ik
gebruik dus liever het neutrale woord "belastingplichtige". Ik kan mij daar
wel wat bij voorstellen.
 
 Bij de introductie van de twee bedoelde elementen, de boete-inspecteur
en de boete bij primitieve aanslag, denk ik overigens dat het overgrote deel
van de belastingplichtigen nooit iets zal merken van de boete-inspecteur.
Het overgrote deel van de belastingplichtigen zal, in mijn visie op de boete
bij primitieve aanslag, daarmee nooit iets te maken krijgen. Ik heb immers
juist aangegeven dat deze boete uitdrukkelijk bedoeld is voor, huiselijk uitgedrukt,
de zwendelaar. De boete-inspecteur wordt geïntroduceerd om te komen tot
een uniformering van het beleid. Dat is een soort van waarborg voor de belastingplichtige
dat hij niet beboet wordt door degene die heft. Ook daar zit natuurlijk wat
in. Het is niet zo afschrikwekkend als hier wordt voorgesteld. Er zit ook
een andere kant aan deze medaille.
 
 Nu heeft met name de heer Rensema een aantal praktische punten aangeroerd.
Die hebben sterk te maken met de gangbare praktijk, zoals die tot op heden
is geweest bij de organisaties op de eenheden. Ik geloof dat hij het was die
erop wees dat daar net een reorganisatie achter de rug is en dat men dus opnieuw
kan beginnen. Daar voel ik niets voor. Ik vind dat het op het ogenblik juist
heel goed loopt. Ik heb wat dat betreft buitengewoon veel waardering voor
de wijze waarop dit proces zich heeft ontwikkeld. Ik voel er dus niets voor
om de hele boel overhoop te halen en met een nieuwe reorganisatie te beginnen.
Dat is uitdrukkelijk niet de bedoeling. Dit waren wat algemene opmerkingen
over de twee belangrijkste punten die naar voren zijn gebracht.
 
 Ik wil een opmerking maken die van belang is voor het perspectief waarin
dit wetsvoorstel moet worden geplaatst. Mevrouw Ter Veld merkte terecht op
dat het van belang is dat de fraude hard wordt bestreden en dat daarbij geen
onderscheid gemaakt moet worden tussen sociale zekerheid en fiscaliteit. Ik
was het hartgrondig eens met haar betoog over "streng zijn". Je moet hier
streng zijn en je moet ook aan de andere kant streng zijn. Vanuit die optiek
moet het wetsvoorstel ook worden bezien. Vandaar de nadruk, ook onder het
vorige kabinet, op een effectief fraudebeleid. De boete bij primitieve aanslag
kan daarbij een rol spelen.
 
 Er is gevraagd om een rechtssociologisch onderzoek. Nu ben ik altijd voor
onderzoek. Ik vraag mij echter af wat zo'n onderzoek kan bijdragen in het
licht van het feit dat de boete bij primitieve aanslag uitdrukkelijk beoogd
en bedoeld is voor de zwendelaar. Daar levert onderzoek weinig op, zo kan
ik verzekeren. Het zou wat anders zijn als ik in meer algemene zin boetes
zou introduceren. Dat doe ik dus niet. Vanuit de achtergrond van de desbetreffende
bepaling, de introductie van de boete bij primitieve aanslag, zie ik weinig
nuttigs in een onderzoek op dit punt. Het gaat erom dat men bij de boete bij
primitieve aanslag gewoon heel snel lik op stuk kan geven. Daar kan een preventieve
werking van uitgaan. Zo moet men het ook zien. Dan moet men er wel voor zorgen
dat de "lik" uitsluitend uitgedeeld wordt aan die belastingplichtigen die
daarvoor in aanmerking komen. Dat ben ik met alle sprekers
eens. Daarvoor moeten voldoende waarborgen zijn. Daar vinden de sprekers mij
dus aan hun kant.
 
 Voorzitter! Er is een aantal meer specifieke vragen gesteld, waarvan sommige
op het vlak van de minister van Justitie liggen, zoals de heer Stevens aangaf.
Het gaat daarbij vooral om de raakvlakken met het strafrecht. Ik heb al gezegd
dat ik op dat punt met haar contact zal opnemen. De vraag is nu: hoe verder?
Ik stel in elk geval het volgende vast en omdat het wetgevingsproces verder
moet, verneem ik graag van de sprekers of zij mijn visie dan wel waarneming
dan wel conclusie kunnen delen.
 
 Volgens een meerderheid in deze Kamer is het nog maar de vraag of de boete-inspecteur
bijdraagt aan het beoogde doel, te weten het scheppen van extra waarborgen
voor de belastingplichtige. Ik proef dat een meerderheid vindt dat dit niet
het geval is en dat er juist averechtse effecten kunnen optreden. Dat heb
ik geproefd in de bijdragen van de heren Stevens, Rensema en Schuyer. De laatstgenoemde
vroeg zich af of het wel zo'n goede gedachte is. Aan de andere kant zit ik
natuurlijk wel met de Europese ontwikkelingen.
 
 Een meerderheid in de Kamer heeft voorgesteld dat ik het wetsvoorstel
aanhoud en heeft een aantal suggesties gedaan. De heer Stevens heeft er zelfs
drie gedaan en de heer Schuyer heeft gewezen op de suggestie van de heer Feteris.
Zwartwit gesteld komen de suggesties neer op de aanstelling per eenheid van
een specialist, die beschikt over voldoende kennis, ook juridische kennis,
zoals de heer Stevens zei, van het boetebeleid in algemene zin en in het bijzonder
van de Algemene wet bestuursrecht. Zijn meest vergaande voorstel kwam neer
op een functionaris die rechtstreeks zou functioneren onder het bestuur van
de rijksbelastingen.
 
 Dergelijke gedachten zijn overigens al eerder aan de orde geweest. Het
denkmodel om puur in de organisatie van de belastingdienst zelf te kijken,
is gehanteerd. Toch is daar niet voor gekozen, en ik herinner mij heel goed
waarom niet. Ik heb er namelijk intern met de medewerkers over gediscussieerd.
Met het oog op mogelijke ontwikkelingen binnen Europa is er gekozen voor een
wettelijke verankering. Ook de buitenwacht zou eraan twijfelen of een dergelijke
functionaris door zijn positie wel onafhankelijk genoeg zou zijn; hij ressorteert
immers onder het hoofd van de eenheid. De wettelijke basis is juist gecreëerd
met het oog op het versterken van die positie. Daarom is niet gekozen voor
een organisatiebeschikking; dat is de achtergrond van de keuze voor een wettelijke
verankering.
 
 Een aantal leden heeft gewezen op het komende arrest in de procedure-Saunders,
die al een poos bij de Europese rechter loopt. Het is moeilijk om de casus
van dit arrest hier te bespreken, en dat zal ik ook niet doen. De zaak ligt
onder de rechter en ik moet de uitspraak afwachten. De Kamer heeft mij dat
ook aanbevolen, want wellicht leidt de uitspraak ertoe dat ik het wetsvoorstel
moet bijstellen. Op het gevaar af dat ik mij toch ga bewegen in een aantal
aspecten van dat arrest, stel ik dat het mij op dit moment niet voldoende
duidelijk is of dat arrest zou moeten leiden tot een aanpassing van het voorstel.
Ik vraag mij dat af. Mede vanuit de optiek van het komende arrest en komende
wetsvoorstellen met betrekking tot een verbetering van de rechtsbescherming
van belastingplichtigen, uitbreiding bezwaar en beroep en herziening fiscaal
procesrecht en gezien het feit dat ik zelf in de Tweede Kamer de koppeling
heb gelegd en de mogelijkheid in het wetsvoorstel om de inwerkingtreding te
regelen bij Koninklijk besluit, kom ik tot de conclusie dat het verstandig
is het wetsvoorstel aan te houden. Ik zal in overleg treden met de minister
van Justitie. De verwachting is, dat het arrest nog dit jaar zal komen. Daarna
zal ik mij tot de Kamer wenden. Ik zal ook de suggesties en opmerkingen over
de praktische uitwerking in de organisatie bekijken. Voor de boete bij primitieve
aanslag is hier een meerderheid te vinden, mits met voldoende waarborgen omkleed.
Ik concludeer dat op basis van de inbreng van verschillende fracties. Het
is natuurlijk mede afhankelijk van de uitwerking.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Ter Veld (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik neem aan, dat de staatssecretaris ook teruggaat
naar de boezem van het kabinet. Wij hebben het geluk, dat de staatssecretaris
van Sociale Zaken De Grave heet; het contact is derhalve gemakkelijk te leggen.
Ik verwacht van de staatssecretaris, dat het probleem dat hier aan de orde
is en ook speelt bij de socialezekerheidswetgeving wordt besproken. Als wijzigingen
in het onderhavige wetsvoorstel moeten worden aangebracht, dan dienen die
ook te worden bekeken in het kader van de socialezekerheidswetgeving. Het
recht om te zwijgen of te spreken is overigens niet afhankelijk van de vraag
of er een boete-inspecteur is. Ook als het door één aanslagregelende
inspecteur aan de orde komt, doet zich precies hetzelfde probleem voor. Ik
verwacht vanuit het kabinet ook een reactie op het terrein van de socialezekerheidswetgeving.
 
 Ik geef mijn collega's in dit debat – vaak andere woordvoerders
dan bij de sociale zekerheid – het dringende advies om de wetgeving
rondom de sociale zekerheid op het punt van boete goed door te lezen. In deze
discussie speelt sterk de bescherming van de burger. Ik begrijp niet waarom
dit zo weinig weerklank heeft gevonden, nadat dit door mevrouw Jaarsma zo
expliciet naar voren is gebracht. Ik verwacht niet eens, dat men zal spreken
over de goede relatie van de sociale dienst met de uitkeringsgerechtigden
of cliënten, zo men wil.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Vermeend:
 
 Voorzitter! Het spreekt vanzelf, dat wat speelt op het terrein van de
rechtsbescherming, evenzeer van toepassing is op de rechtsbescherming in de
sociale zekerheid.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 De staatssecretaris heeft voorgesteld om de beraadslaging thans niet voort
te zetten. Ik stel voor, aan dat verzoek te voldoen.
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt enkele minuten geschorst.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19951996-40-2024-2028.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl