Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling van een tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten (Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten) (31706)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2008-2009, pag. 707-734

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

07-01-2009

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

nr. 15, pagina 707-734

16-12-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 31706Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van een nieuwe Mediawet (Mediawet 20..) (31356)Pagina 782-802
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Belastingplan 2009) (31704); - Wijziging van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Overige fiscale maatregelen 2009) (31705); - Wijziging van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Fiscale Onderhoudswet 2009) (31717); - het rapport Breder, lager, eenvoudiger? Een evaluatie van de belastingherziening 2001 (30375, nr. 2)Pagina 759-781
Lijst van besluiten (dinsdag 16 december 2008)Pagina 810-810
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet inburgering (inburgeringsvoorzieningen voor alle inburgeringsplichtigen gericht op het inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als tweede taal) (31318)Pagina 802-810
Stemmingen in verband met: - het wetvoorstel Wijziging van de Monumentenwet 1988 in verband met onder meer beperking van de ministeriële adviesplicht bij aanvragen om een monumentenvergunning (31345); - de motie-Asscher c.s. over de verhoging van de subsidies aan de stadsherstellichamen met de vennootschapsbelastingheffing over die lichamen (31345, letter H)Pagina 735-735
Stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van het wetvoorstel Wijziging van enige belastingwetten (Belastingheffing excessieve beloningsbestanddelen) (31459), te weten de motie-Reuten c.s. inzake een notitie over vervolgstappen tijdens deze kabinetsperiode (31459, letter F)Pagina 734-735
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 16 december 2008)Pagina 811-812
Behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van een nieuwe Mediawet (Mediawet 20..) (31356)Pagina 736-749
Stemmingen in verband met het wetvoorstel Wijziging van de Wet luchtvaart inzake vernieuwing van de regelgeving voor burgerluchthavens en militaire luchthavens en de decentralisatie van bevoegdheden voor burgerluchthavens naar het provinciaal bestuur (Regelgeving burgerluchthavens en militaire luchthavens) (30452)Pagina 735-736
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Goedkeuring en uitvoering van het op 25 mei 2000 te New York tot stand gekomen Facultatief Protocol bij het Verdrag inzake de rechten van het kind inzake de betrokkenheid van kinderen bij gewapende conflicten (29976, R1780); - wetsvoorstel Wijziging van de Politiewet 1993 in verband met het vervallen van de facilitaire diensten van het Korps landelijke politiediensten (31564); - en nog drie andere wetsvoorstellen (31450, 31449 en 31561)Pagina 750-750
Presentie en opening (dinsdag 16 december 2008)Pagina 707-707
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling van een tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten (Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten) (31706)Pagina 707-734
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet inburgering (inburgeringsvoorzieningen voor alle inburgeringsplichtigen gericht op het inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als tweede taal) (31318)Pagina 750-759

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 129 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Regeling van een tegemoetkoming voor chronisch zieken en
gehandicapten (Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten) (31706).De voorzitter:Ten overvloede maak ik de leden erop attent dat het volgens het schema
een buitengewoon lange dag belooft te worden. Uiteraard moeten wij elke minuut
consciëntieus ons werk doen, maar het is van belang om daarbij in de
gaten te houden dat wij ons bondig uitdrukken. Ik hoop dat u iedere keer voordat
u een interruptie wilt plaatsen, eerst wilt overwegen of die in een tweede
termijn wellicht niet tot een goede vraag zou kunnen leiden. Anders zitten
wij hier vannacht na 0.30 uur nog en dat is misschien toch niet zo verstandig.Vervolgens heet ik natuurlijk de vertegenwoordigers van de regering van
harte welkom, de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, mevrouw
Bussemaker, de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, de heer Donner,
en de staatssecretaris van Financiën, de heer De Jager.Als de tijd het toelaat, wil ik na de beantwoording van de regering ten
hoogste vijf minuten te schorsen om u in de gelegenheid te stellen, u nog
enige tijd te concentreren op uw tweede termijn.De beraadslaging wordt hervat.Staatssecretaris Bussemaker:Voorzitter. Allereerst wil ik uw Kamer, mede namens de minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid en de staatssecretaris van Financiën, van harte
danken en aangeven dat wij u zeer erkentelijk zijn dat dit wetsvoorstel zo
voortvarend kon worden behandeld. Er zijn in korte tijd zeer veel vragen geformuleerd
en ook veel antwoorden tot u genomen. Ik ben dus blij met deze voortvarende
behandeling.Ik dank uw leden ook voor hun inbreng in eerste termijn. In mijn beantwoording
zal ik ingaan op vragen die betrekking hebben op onderdelen die tot mijn verantwoordelijkheid
behoren en dat wil zeggen de doelgroepgerichte forfaitaire tegemoetkoming,
de verlaging van de eigen bijdrage en de uitvoering via het CAK. De staatssecretaris
van Financiën zal daarna de vragen over de nieuwe fiscale regeling beantwoorden
en de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid zal inzijn
beantwoording ingaan op de inkomenseffecten die uit de voorstellen voortvloeien.Voorzitter. Ik wil eerst nog iets zeggen over het waarom van de nieuwe
regeling. Ik kan dat kort doen, want er is al heel veel over gewisseld, ook
schriftelijk, dus ik wil op dat punt niet in herhaling vervallen. Het lijkt
mij toch goed om nog even in herinnering te roepen waarom wij deze hele operatie
ondernemen. Ik kies daarbij het perspectief van de chronisch zieken en gehandicapten.
De buitengewone-uitgavenregeling heeft een groot probleem, namelijk dat je
alleen op eigen initiatief en met een flinke inspanning – zo wordt het
invullen van een belastingformulier en het verzamelen van alle bonnetjes toch
wel gezien – een compensatie kan krijgen voor de extra kosten waarmee
je als chronisch zieke of gehandicapte wordt geconfronteerd. Van jaar op jaar
zijn de gebreken van dat systeem in Kamerdebatten gesignaleerd. Van jaar op
jaar klonk dan ook steeds de roep om een simpeler en rechtvaardiger systeem
met name voor de mensen die dat het hardst nodig hebben. De memorie van antwoord
bevat een overigens niet uitputtend overzicht van de talrijke wijzigingen
die sinds 1998 in de buitengewone-uitgavenregeling zijn aangebracht. De SP
gaf daar ook nog een voorbeeld van. Ondanks al die aanpassingen van zeer verschillende
snit en van zeer verschillende politieke kleur zijn wij er toch niet in geslaagd
om die regeling beter toegespitst te krijgen op de groep waarvoor die was
bedoeld; chronisch zieken en gehandicapten. Met mevrouw Dupuis zeg ik dan
ook dat er inderdaad veel pogingen zijn gedaan, ook vanuit de Tweede Kamer,
maar niet met het gewenste resultaat. Uiteindelijk zijn wij tot de conclusie
gekomen dat via de belastingen met zo'n generieke regeling simpelweg geen
maatwerk kan worden geleverd voor deze kwetsbare groep.Daar kwam nog bij dat het gebruik van de buitengewone-uitgavenregeling
wel hand over hand toenam. Dat maakte de urgentie om er iets aan te doen alleen
nog maar groter. De buitengewone-uitgavenregeling werd niet of onvoldoende
gebruikt door de groep waarvoor zij eigenlijk is bedoeld, maar werd wel gevonden
door groepen waarvoor zij niet is bedoeld. De regeling is dus uit de hand
gelopen en bereikt niet degenen die zij moet bereiken. Het kabinet heeft aan
deze paradox een eind willen maken.Wij hebben nu een regeling ontworpen die misschien ingewikkeld oogt, maar
die vanuit het perspectief van de burger gemakkelijker en toegankelijker is
dan de huidige BU-regeling. Verschillende sprekers hebben onze uitgangspunten
gememoreerd bij het maken van deze nieuwe wet. De heer Laurier heeft daar
nog het kenmerk van transparantie aan toegevoegd. Misschien is het goed om
die punten even na te lopen en de buitengewone-uitgavenregeling te vergelijken
met de Wtcg.Inderdaad moet er een beter bereik komen en moet de regeling meer gericht
worden. Daar waren ook alle verbetervoorstellen van de BU-regeling op gericht.
Als je nu kijkt naar die BU-regeling, dan zie je dat daar nog steeds een heel
grote mate van niet-gebruik is, zo'n 33%. Bij de Wtcg gaan wij ervoor
zorgen dat iedereen die AWBZ-zorg gebruikt een korting krijgt in de eigen
bijdrage. Men hoeft daar niets voor te doen. Als men ervoor in aanmerking
komt, krijgt men automatisch een forfait. Ook daarvoor hoeft men niets meer
te doen. Zo denken wij dat wij zowel de groep chronisch zieken en gehandicapten
beter bereiken, alsook dat wij de regeling beter kunnen richten, omdat degenen
die volgens de criteria, waarover ik straks nog uitgebreid zal spreken, niet
voor dat forfait in aanmerking komen, daar verder geen pogingen meer toe hoeven
te doen: men krijgt het op grond van de gestelde criteria of niet. De verlaging
van de eigen bijdrage is voor mensen die AWBZ-zorg gebruiken. Kortom, beter
gericht op de doelgroep van chronisch zieken en gehandicapten.Dan zou de regeling eenvoudiger moeten zijn. De buitengewone-uitgavenregeling
is zowel ingewikkeld voor burgers – ik heb dat net al gememoreerd –
als voor de overheid in de uitvoering. Ik ben de laatste om te ontkennen dat
ook de Wtcg technisch gezien ingewikkeld is, maar dan alleen voor ons. Voor
de burger wordt het er eenvoudiger op, omdat hij dat forfait en de korting
bij de eigenbijdrageregeling automatisch krijgt. In vergelijking tot de BU-regeling
is de Wtcg redelijk moeilijk voor de overheid, maar gemakkelijker voor de
burger.Dan het criterium van de financiële onbeheersbaarheid. Ik heb net
al aangegeven dat de BU-regeling onbeheersbaar is geworden, omdat er ontzettend
veel mensen gebruik van maken, soms ook op een manier die niet bedoeld is,
en omdat de middelen die daarmee gemoeid zijn de spuigaten uitlopen. De Wtcg
is veel beter beheersbaar, omdat wij het veel meer afkaderen via de forfaits.Dan het criterium van de rechtszekerheid. Je zou kunnen zeggen dat bij
de buitengewone-uitgavenregeling en de Wtcg de rechtszekerheid op vergelijkbare
wijze is geborgd, maar ik denk dat het amendement-Omtzigt dat in de Tweede
Kamer is aangenomen, de rechtszekerheid van burgers bij de Wtcg verder heeft
versterkt. Ook als het gaat om de transparantie – waarop de GroenLinksfractie
heeft gewezen – zou je kunnen zeggen dat dit amendement eraan heeft
bijgedragen dat de Wtcg nog transparanter is geworden. Ik durf dus te zeggen
dat de Wtcg op al deze criteria die wij onszelf hebben opgelegd, beter voldoet
dan de buitengewone-uitgavenregeling. Laten wij dat nog eens even bekijken
vanuit het perspectief van de chronisch zieken en gehandicapten.Wat merken chronisch zieken en gehandicapten die recht hadden op een buitengewone-uitgavenregeling
van het wegvallen van die regeling en de overgang naar de Wtcg? Daarbij moeten
wij onderscheid maken tussen chronisch zieken en gehandicapten die geen gebruik
maakten van de BU-regeling en de chronisch zieken en gehandicapten die daar
wel gebruik van maakten. Eerst maar de eerste groep, degenen die de regeling
niet wisten te vinden. Zonder dat die persoon iets hoeft te doen, zal worden
beoordeeld of hij/zij in aanmerking komt voor die nieuwe forfaitaire tegemoetkoming.
Als dat het geval is, zal automatisch het bijbehorende forfait worden uitgekeerd.
De korting op de eigen bijdrage voor AWBZ en Wmo wordt eveneens automatisch
toegepast. Alleen daarom al meent het kabinet dat de nieuwe regeling een enorme
verbetering is. Met de PvdA ben ik van mening dat het inderdaad simpeler wordt
voor de burger.Vervolgens degenen die wel van de BU-regeling gebruik maakten. Sommigen
menen dat voor hen een gat valt, omdat er in 2009 geen BU-regeling meer is,
terwijl de forfaits pas in de loop van 2010 worden uitgekeerd. Dat ligt echter
genuanceerder, want als de BU-regeling in 2009 zou zijn voortgezet, dan zouden
mensen daar pas in de eerste helft van 2010 van profiteren.
Bij de Wtcg ziet het beeld er als volgt uit. Als het wetsvoorstel wordt aangenomen,
profiteren mensen al met ingang van 1 januari 2009 van de korting op
de eigen bijdrage voor intramurale AWBZ-zorg en van de generieke inkomenscompensatie.
Vanaf 1 januari 2010 wordt de korting op de extramurale AWBZ- en Wmo-zorg
maandelijks toegepast en in mei 2010 zal de eigen bijdrage voor die extramurale
AWBZ- en Wmo-zorg over 2009 ook in een keer worden uitgekeerd. Mensen profiteren
vervolgens in de eerste helft van 2010 van de aftrek van de nieuwe fiscale
regeling over het jaar 2009. Op die nieuwe regeling zal de staatssecretaris
van Financiën straks nog ingaan. De uitkering van de forfaits zal in
november 2010 plaatsvinden. Ik wijs erop dat wij daarmee ook nog tijd hebben
om desgewenst verbeteringen aan te brengen. Het is dus een getrapte invoering.
Ik ben mij ervan bewust dat dit, zoals de PvdA-fractie dat heeft ingebracht,
ook een keerzijde kan hebben die vraagt om een heel goede communicatie van
onze kant. Het is een feit dat het enige tijd duurt, namelijk tot eind 2010,
voordat mensen zicht hebben op de betekenis van deze maatregelen voor hun
eigen situatie. Maar, zoals u weet – want ook dat is al schriftelijk
gewisseld – onderzoeken wij de mogelijkheid om een rekentool in te voeren
waarmee mensen zelf kunnen zien of zij wel of niet in aanmerking komen voor
een forfait, gegeven hun gebruik van zorg. Een prototype van dat model is
gereed en wordt onder andere op gebruiksvriendelijkheid getest. Als de testresultaten
positief zijn, zal die tool zo snel mogelijk op de site www.veranderingenindezorg.nl
worden geplaatst, zodat mensen zelf kunnen kijken waar ze aan toe zijn.Voorzitter. Het kabinet meent dat de nieuwe regeling al met al een grote
verbetering betekent in de tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten
en echt beter is dan de oude. Misschien is het goed om dat eens in cijfers
aan te duiden. Van de buitengewone-uitgavenregeling maakten zo'n 6 miljoen
mensen gebruik en dat kostte ongeveer 2,4 mld. Dat is een enorme groep mensen
en een enorm bedrag en dan wordt nog steeds niet iedereen bereikt. Doorgaan
met zo'n uit de hand gelopen regeling is wat ons betreft geen optie. De Wtcg
daarentegen maakt het mogelijk om 3,2 miljoen mensen af te bakenen als chronisch
ziek of gehandicapt en om aan 1,8 miljoen mensen een tegemoetkoming uit te
keren. Dat zijn er overigens ook nogal wat, want die 3,2 miljoen mensen vormen
zo'n 20% van onze bevolking. Men kan dan toch niet zeggen dat het geen
ruimhartige afbakening is als 20% van de bevolking wordt gerekend tot
de chronisch zieken en gehandicapten? Zij krijgen niet allemaal een forfait,
want wij hebben gesteld dat de mensen met lichte beperkingen en weinig meerkosten
geen forfait krijgen, juist om de middelen te kunnen reserveren voor de mensen
met de grootste beperkingen. Niet iedereen die onder de afbakening valt, zal
iets krijgen, maar ik denk dat wij binnen de grenzen van het aanvaardbare
en ook het financieel verantwoorde een goede keuze hebben gemaakt; 1,8 miljoen
mensen krijgen uiteindelijk een tegemoetkoming en als je alles bij elkaar
optelt, gaat er nog steeds een enorm bedrag van ongeveer 2,3 mld. naar deze
regeling.Dan is de vraag gesteld hoe de burger en wij de samenhang der dingen moeten
zien. Ik merk in sommige discussies dat ook wel heel erg veel aan de Wtcg
wordt gekoppeld, alsof dit het instrument is om zowel chronisch zieken en
gehandicapten in hun inkomenspositie tegemoet te komen als voor allerlei vormen
van maatschappelijke participatie. Het is wellicht goed om nog eens te benadrukken
dat het dat allemaal niet is. De Wtcg is een wet waarmee wij een deel van
de meerkosten van chronisch zieken en gehandicapten willen compenseren, omdat
die ook belemmerend kunnen zijn voor de maatschappelijke participatie, maar
die staat naast allerlei andere voorzieningen die wij hebben, zoals de Zorgverzekeringswet,
waarin een heel groot deel van het medisch pakket zit en de AWBZ. Daarin wordt
de langdurige zorg geregeld. De Wmo is er om de participatie van burgers te
bevorderen. Daarnaast is er nog de compensatie voor ouderen in de AOW en de
compensatie voor arbeidsongeschikten via het UWV, et cetera, waarvoor wij
al maatregelen hebben genomen. Kortom, de Wtcg is een regeling die naast alle
bestaande wetten en voorzieningen moet worden geplaatst en daar niet voor
in de plaats komt!De heer Klein Breteler (CDA):Voorzitter. De staatssecretaris zei net dat onder de Wtcg 3,2 miljoen
chronisch zieken en gehandicapten vallen, dat 1,8 miljoen mensen een tegemoetkoming
krijgen en dat daar 2,3 mld. mee gemoeid zou zijn. Ik neem aan dat die 2,3
mld. exclusief dat deel is dat nog in de vernieuwde BU-regeling blijft. Kan
zij aangeven wat daar dan nog in omgaat?Staatssecretaris Bussemaker:Nee, die 2,3 mld. is inclusief, dat is het totale bedrag dat bestaat uit
de forfaits, de korting op de eigenbijdrageregeling, uit de nieuwe fiscale
regeling en generieke maatregelen voor ouderen en arbeidsongeschikten! De
nieuwe fiscale regeling valt er ook onder. Er wordt wel eens gesuggereerd
dat dit een enorme bezuinigingsoperatie is, maar dat is het dus niet, want
er blijft een zeer, zeer substantieel bedrag over, maar dat wordt wel op een
andere manier ingezet.Voorzitter. Er zijn veel vragen gesteld over de verbetering van de afbakening,
een van de kernvragen van dit debat. Wat gaat wij in 2009 doen om tot een
verbetering van de afbakening van die forfaits te komen?Mevrouw Ten Horn (SP):Voorzitter. Nu wordt de suggestie gewekt alsof het helemaal geen bezuiniging
is, maar volgens mij heeft de staatssecretaris hiermee bereikt wat de coalitie
wil, namelijk een bezuiniging!Staatssecretaris Bussemaker:Niet alsof het miljarden euro's minder zijn! Wij hebben het onbedoelde
gebruik eruit gehaald, zeg maar de beruchte Armanibrillen, en het is toch
goed dat de rijksoverheid zo meer geld heeft voor andere doelen? Alles bij
elkaar blijft er een zeer substantieel bedrag beschikbaar juist om chronisch
zieken en gehandicapten tegemoet te komen.Mevrouw Ten Horn (SP):Maar u hebt uw bezuiniging bereikt.Staatssecretaris Bussemaker:Nee, wij hebben uiteindelijk besloten om er nog extra middelen aan toe
te voegen – afgelopen september nog weer 500 mln. – juist om tot
een verantwoorde regeling te komen. Als je beziet wat omging in de BU-regeling
en wat nu gereserveerd wordt voor de Wtcg dan is het ongeveer hetzelfde, misschien
met een fractie verschil.Mevrouw Ten Horn (SP):Die 400 mln. zit nog steeds in het rekensommetje temeer omdat de BU-regeling
in 2008 nog enorm oploopt!Staatssecretaris Bussemaker:Maar die 400 mln. was er al uitgehaald. Dat heeft de staatssecretaris
van Financiën vorig jaar geregeld. Laten wij wel zijn, zo'n 6 miljoen
mensen maken gebruik van de regeling. U wilt toch niet beweren dat wij in
Nederland 6 miljoen chronisch zieken en gehandicapten hebben? Dan is er toch
iets mis met die regeling en daar moet je dan toch consequenties uit trekken?
Ik vind het niet meer dan verantwoord om ervoor te kiezen dat middelen die
nu onterecht gaan naar mensen aan iets anders worden besteed, als je maar
voldoende middelen overhoudt om de groep die je tegemoet wil komen ook tegemoet
kan komen. Ik durf hier te zeggen dat wij die middelen hebben en dat wij ook
een systeem hebben dat in de kern veel en veel beter is dan de BU-regeling.Mevrouw Ten Horn (SP):Ik wordt nu toch wel uitgedaagd. Wij zijn de laatsten om te beweren dat
je onbedoeld gebruik niet moet schrappen. Ik heb volgens mij ook goed aangegeven
dat daar voldoende instrumenten voor zijn en dat die vooral ook ingezet moeten
worden. Uit die BU-regeling had al veel meer geschrapt kunnen worden. Maar
de suggestie dat er helemaal niet bezuinigd is, moest ik wel bestrijden!Staatssecretaris Bussemaker:Maar die bezuiniging heeft vorig jaar plaatsgevonden en de doelstelling
van deze maatregel is zeker niet alleen een bezuinigingsoperatie. Ik roep
nog maar even in herinnering wat de criteria waren om tot een nieuwe regeling
te komen, namelijk meer gericht, toegespitst op de doelgroep en beheersbaar.
De BU-regeling was volstrekt onbeheersbaar, want jaar na jaar zagen wij de
uitgaven daarvoor verder uit de hand lopen.Voorzitter. Terug naar verbetering van de afbakening, waarover veel is
gewisseld, ook schriftelijk. Er is ook veel in de Tweede Kamer over gesproken.
Het lijkt mij goed om daar eerst maar op in te gaan. Ik heb net gezegd dat
deze wet in de kern veel beter is dan de BU-regeling, maar het ook in zich
draagt om verder verbeterd te worden, anders dan de BU-regeling, want daarvan
kan je alleen maar constateren dat er veel mensen onbedoeld gebruik van maakten,
terwijl wij hier met de forfaits een instrument in handen hebben om in ieder
geval dat punt te verbeteren. Ik heb ook gezegd dat de wet nog niet perfect
is, maar dat wij nog tijd hebben om verbeteringen aan te brengen. Ik zeg er
maar direct bij dat het volgens mij een continu proces zal zijn, omdat alles
wat te maken heeft met medische behandelingen dynamisch is. Er kunnen nieuwe
ziektes bij komen en bestaande ziektes kunnen wellicht genezen worden, zodat
ze geen meerkosten of beperkingen meer met zich brengen. Wij weten nu dat
wij een heel grote groep van de bedoelde mensen onder de regeling hebben en
dat wij dus nog niet iedereen gevonden hebben. Ik ga daarom een commissie
van onafhankelijke deskundigen instellen. De voornemens waarover in de beantwoording
werd gesproken, hadden vooral betrekking op de vormgeving en de samenstelling
van die commissie, niet op de vraag of ik zo'n commissie wel of niet zou instellen.
Ik acht het van groot belang dat die commissie er snel komt. Ik wil vermijden
dat die commissie nog niet aan de gang kan omdat ik met allerlei formele besluiten
te maken heb. Het zal een formeel besluit worden, maar gaandeweg zo'n proces
kan zo'n commissie allang aan de slag en zij zal ook zo snel mogelijk aan
de slag moeten. Het is van belang dat in die commissie deskundigen zitten
die medische kennis hebben, maar ook kennis van de registratie van zorggebruik.
Wij hebben beide soorten kennis nodig. Wij hebben mensen nodig die kennis
hebben van zeldzame ziektes, maar ook om dat om te zetten in een registratiesysteem.
Omdat wij gekozen hebben voor een landelijk systeem – anders dan in
het coalitieakkoord stond over de Wmo waarin sprake is van een subjectieve
beoordeling – hebben wij ook objectieve en dus ook registreerbare criteria
nodig. Die soorten kennis moet in die commissie aanwezig zijn, die hoe dan
ook snel aan de slag moet gaan.Ik ben blij dat de CG-Raad mij inmiddels heeft laten weten daaraan te
willen meewerken en graag zijn deskundigheid beschikbaar stelt. De precieze
taakopdracht zal spoedig volgen, maar die heb ik nog in beraad. Ik kan wel
zeggen dat ik allereerst wil dat de commissie de route gaat verkennen van
alternatieve registratie van geneesmiddelengebruik. Ik heb van deskundigen
op het gebied van geneesmiddelen begrepen dat dit perspectief zou kunnen bieden
om tot een betere afbakening van de doelgroep te komen. Daarnaast zal gekeken
worden naar de zeldzame aandoeningen. Die blijven bij de afbakening van de
doelgroep nog buiten beeld omdat ze niet in de FKG- en de DKG-systematiek
zijn opgenomen. Het is echter goed mogelijk dat mensen met zeldzame aandoeningen
tegen meerkosten aanlopen die eigenlijk onder de forfaitaire regeling zouden
moeten vallen. Het is geen gemakkelijke klus om die zeldzame ziektes op te
sporen. Er bestaan namelijk zo'n 8000 van dergelijke ziektes. Patiëntenorganisaties
hebben enkele jaren geleden een gecomprimeerde lijst van 440 zeldzame aandoeningen
opgesteld. Mogelijk kan die lijst goede diensten bewijzen bij de verfijning
van de afbakening. Mensen die te kampen hebben met aandoeningen, hoeven overigens
niet per definitie te maken hebben met meerkosten als gevolg van hun gezondheidsproblemen.
Dat geldt voor iedereen, dus ook voor de zeldzame ziektes. Dat zal om een
goede afbakening vragen en dus ook om de juiste kennis.Wat wij verder willen gaan doen om tot die verbeterde afbakening te komen,
is samen met de VNG bezien of en, zo ja, hoe wij een landelijke registratie
van pgb's voor huishoudelijke verzorging kunnen opzetten en hoe wij, zeer
belangrijk, een uniforme landelijke registratie van Wmo-hulpmiddelen kunnen
organiseren, waaronder rolstoelen. Omdat wij die nu nog niet hebben, kunnen
wij die nu ook niet meenemen bij de afbakening van de forfaitaire regeling.
Maar ik wil zo snel mogelijk samen met de VNG in kaart brengen hoe wij wel
tot die landelijke registratie kunnen komen. Ik heb dat overigens nog onlangs
in een bestuurlijk overleg met de VNG aan de orde gesteld. Deze heeft aangegeven
zeer bereidwillig te zijn om in grote vaart samen met ons te bekijken hoe
wij tot die registratie kunnen komen. Ik heb de Tweede Kamer ook aangegeven
dat wij daarbij laten onderzoeken of de Valyskaarten of de gehandicaptenkaarten
daarbij een rol kunnen spelen, maar ook dan is van belang dat het een uniforme
registratie moet zijn, die ook moet duiden op meerkosten die mensen hebben
op grond van hun ziekte of handicap.De heer Kuiper (ChristenUnie):Voorzitter. Als het komt tot die nieuwe afbakening waarover de staatssecretaris
net sprak, zal die dan betekenen dat meer groepen onder de regeling worden
gebracht? Ik ga ervan uit dat dit gewoon zo is. Kan de staatssecretaris inschatten
om welke aantallen het zou kunnen gaan?Zij sprak ook over zeldzame ziektes. Vallen de spierziektes die ik gisteren
noemde, daar ook onder?Staatssecretaris Bussemaker:Ik kom daar straks nog uitgebreider op terug. Wij gaan er bij de afbakening
vanuit dat het met name ziektes moeten zijn waardoor mensen meerkosten hebben.
Dat zal dan bekeken moeten worden. Spierziektes zijn daar natuurlijk niet
van uitgesloten. Nu vallen die weliswaar niet onder een FKG of DKG, maar natuurlijk
tellen niet alle spierziektes als vanzelf mee. Ze moeten in ieder geval leiden
tot meerkosten, want deze wet is toch bedoeld als compensatie voor meerkosten
op grond van chronische ziekte of handicap. Hoeveel dat er zijn, weten wij
op dit moment niet, maar bij alles waarmee wij nu rekening houden, ook als
het gaat om middelen, schatten wij in dat het zo'n 10% zou kunnen zijn
van de groep die wij nu hebben. Wij weten nu zo'n 1,8 miljoen mensen te vinden
die in aanmerking komen voor een forfait en wij schatten dat er zo'n 0,2 miljoen
mensen wellicht nog gevonden kunnen worden. Wij hebben nu al een enorme groep
gevonden, dus nu wij de laatste zeldzame ziekte nog niet opgespoord hebben,
moet niet worden gedaan alsof het hele systeem niet deugt. Ik ben ervan overtuigd
dat wij met de middelen die wij nu hebben, het gros van de mensen binnen die
forfaits in kaart hebben gebracht.De heer Kuiper (ChristenUnie):Ik volg uw benadering, maar wilde alleen graag weten of er een schatting
kon worden gemaakt, maar u hebt daarop geantwoord.U zei dat die commissie zo snel mogelijk aan het werk moet. Is dat januari?Staatssecretaris Bussemaker:Wat mij betreft is dat zo spoedig mogelijk, als het enigszins kan inderdaad
januari!Mevrouw Meurs (PvdA):Ik heb nog twee vragen over die commissie. U vond het met ons belangrijk
om ons te realiseren dat er altijd nieuwe vragen zullen komen over de afbakening.
Krijgt die commissie dan ook permanente status?Misschien zou u er nog op komen, maar komt in de taakopdracht van de commissie
ook iets te staan over de participatiedoelstelling? In uw beantwoording tot
nu toe gaat het toch vooral om ziektes, terwijl wij ook erg benieuwd zijn
naar de mogelijkheden om iets meer aan die participatiedoelstelling tegemoet
te komen.Staatssecretaris Bussemaker:Voorzitter. Mijn opmerkingen over de Wmo-hulpmiddelen en rolstoelen waren
nu net een bruggetje om naar de participatiedoelstelling te komen, maar eerst
maar uw vraag over de commissie.Die commissie moet ons allereerst bijstaan bij de afbakening van de groepen
die nu nog niet in aanmerking komen voor de forfaits. De eerste tijd zal zij
zich dus vooral daarop moeten concentreren. Ik zei inderdaad dat het proces
van ziektebeelden en van participatie een dynamisch proces is. Het kan dus
heel wenselijk zijn dat zo'n commissie er blijft, wellicht in een rustiger
bestaan, om vervolgens zo nodig advies te geven over nieuwe ontwikkelingen.
Iets soortgelijks heb ik gedaan met de commissie die wordt ingesteld over
pre-implantatie genetische diagnostiek. Deze moet allereerst voortvarend aan
de gang om richtlijnen te ontwerpen waar embryoselectie mag plaatsvinden.
Maar voor de toekomst kunnen zich daar ook nieuwe ziektes voordoen. Iets soortgelijks
kan ik mij ook hierbij voorstellen.Mevrouw Meurs (PvdA):De staatssecretaris spreekt over "zou kunnen". Mag ik dat opvatten als
een toezegging of wil zij dat nog nader bezien? Wat bedoelt zij precies met
"zou kunnen"?Staatssecretaris Bussemaker:Ik wilde daarmee zeggen dat de allereerste prioriteit van die commissie
is de afbakening van de forfaits. Vervolgens kunnen wij bezien of de samenstelling
van die commissie wel de meest wenselijke is om ons op termijn te adviseren
en of het wenselijk is om dat via deze commissie te doen of dat het ook via
andere adviesorganen zou kunnen. Ik heb in ieder geval geen behoefte aan dubbeling.
U mag het wel als een toezegging zien dat ik in de voortgangsrapportage die
ik de Tweede Kamer voor 1 juni heb toegezegd, een stand van zaken zal
schetsen van die verbeterde afbakening van de forfaits en ook ons denken over
de toekomst van zo'n commissie zal schetsen.Mevrouw Ten Horn (SP):Voorzitter. Even een praktische vraag aan de staatssecretaris. Zij is
van plan om de commissie zo snel mogelijk aan de gang te laten gaan. Zou zij
ons op korte termijn de taakopdracht van die commissie kunnen laten zien en
welke samenstelling zij zal krijgen? Heeft zij nu al in het hoofd welke deadline
zij de commissie wil meegeven om de afbakening aan te reiken, zodat er zicht
komt op welke groepen in 2009 feitelijk voor die forfaits in aanmerking komen?Staatssecretaris Bussemaker:Zodra de taakopdracht rond is, ben ik uiteraard bereid u daarover te informeren,
maar ik heb al aangegeven waar die commissie vooral naar zal moeten kijken,
dus naar geneesmiddelengebruik en die zeldzame ziektes. Los daarvan gaan wij
nog kijken naar het onderbrengen van bijvoorbeeld hulpmiddelen die nu in de
Wmo zitten. Dan kunnen wij de commissie ook gebruiken als het gaat om de vraag
hoe je dat zou moeten registreren. Zodra er meer duidelijkheid over is, ben
ik uiteraard bereid om per omgaande die informatie te sturen.U sprak over een mogelijke deadline. Wij hebben het nu over de forfaits.
Soms wordt de indruk gewekt dat alles nu rond zou moeten zijn, maar de forfaits
komen pas in november 2010 bij de burger. Als je terugrekent, moet voor het
CAK precies op 1 juli bekend zijn wat meetelt en moet dat ook geregistreerd
zijn. Die commissie heeft dus nog wel tijd om tot die verdere afbakening te
komen. Misschien gaat dat voor het ene onderdeel sneller dan voor het andere.
Ik zeg in ieder geval toe dat ik de voortgangsrapportage die ik de Tweede
Kamer heb beloofd, ook direct naar deze Kamer zal sturen. Wanneer wij de allereerste
stand moeten opmaken is volgens mij mei/juni. Hoe ver zijn wij dan en wat
moet er nog gebeuren om de tweede helft van volgend jaar te kunnen gebruiken
en wellicht de eerste maanden van 2010 om tot een verdere afbakening en verbetering
van de registratie te komen?Mevrouw Ten Horn (SP):Voorzitter. Beluister ik goed dat de deadline voor deze commissie om het
werk af te ronden voor de forfaitaire toezeggingen 2009 juni 2010 is?Staatssecretaris Bussemaker:Neen, want dan moet het allemaal ook geregistreerd zijn. Het CAK moet
er dan ook mee aan de slag kunnen.Mevrouw Ten Horn (SP):Wat is dan wel de datum waarop de commissie klaar moet zijn met haar lijstje
voor de afbakening?Staatssecretaris Bussemaker:Dat kan ik nu niet zeggen, want het hangt er van af wat er moet gebeuren
om het ook nog goed geregistreerd te krijgen bij het CAK.Mevrouw Ten Horn (SP):Kunt u misschien ...De voorzitter:Mevrouw Ten Horn. Wilt u de staatssecretaris niet in de rede vallen, het
wordt anders zo onoverzichtelijk.Staatssecretaris Bussemaker:Het is best mogelijk dat de commissie daar voor een bepaald onderdeel
eerder mee klaar is dan voor een ander onderdeel. Dan kunnen wij daar alvast
aan de slag. Nogmaals, het overgrote deel van de groep hebben wij gevonden.
Wij gaan dan ook door met het verder verfijnen, maar het is best mogelijk
dat er nog enkele ziektes zijn die wij ook in 2010 er nog niet in kunnen onderbrengen.
Dan hebben wij misschien nog meer tijd nodig. Ik kom daar straks nog op terug,
maar wij hebben in ieder geval dan nog de optie om de forfaits met terugwerkende
kracht uit te keren. Bovendien kunnen mensen, ook deze groep, altijd gebruik
blijven maken van het fiscale vangnet. Dat blijft. Ik kan dus niets anders
zeggen dan dat wij zeer voortvarend met die commissie aan de slag gaan, en
dat ik deze Kamer rond 1 juni – ik geloof dat ik het de Tweede
Kamer ook voor 1 juni heb beloofd – zal informeren over de stand
van zaken, maar dat er dan nog alle tijd is om met elkaar van gedachten te
wisselen over wat er nog verder zou moeten gebeuren om met het oog op uitkering
van de forfaits eind 2010 tot een verdere verbetering van de afbakening te
komen en tot het vertalen naar de registratie.Mevrouw Ten Horn (SP):Ik zou graag nog een heel andere vraag stellen.De voorzitter:Maar, mevrouw Ten Horn, interrupties zijn bedoeld om de staatssecretaris
nader te bevragen over een punt waarover zij op dat moment spreekt en niet
om geheel nieuwe vragen te gaan stellen. Daarvoor hebt u een tweede termijn!
De staatssecretaris vervolgt haar betoog.Staatssecretaris Bussemaker:Voorzitter. Ik zei al dat wij veel willen doen om die beperkte groepen
die wij nog niet in de afbakening hebben kunnen brengen, er wel onder te brengen.
Daarbij willen wij ook de Wmo en Wmo-hulpmiddelen gebruiken omdat die juist
een belangrijke indicatie zijn voor participatie. Wij willen ook doorgaan
met de ontwikkeling om op termijn te bezien of wij het een en ander nog verder
kunnen verbeteren. Ik zeg mevrouw Meurs dat daarbij ook wordt gekeken naar
de ICF-classificatie. Wellicht, maar dat is echt de lange termijn, kunnen
wij de criteria die wij nu voor de forfaits hebben, onderbrengen in een nog
mooier internationaal systeem van ICF. Dat kan op dit moment nog niet, omdat
wij het niet kunnen registreren. Voordeel van de Wtcg ten opzichte van de
BU-regeling is dat de Wtcg de potentie in zich heeft om dat mogelijk te maken.Ik zeg hier nog maar even in meer algemene zin bij dat er een spanning
kan bestaan tussen het zo goed mogelijk willen bereiken van alle doelgroepen
en de wens van deze Kamer om de regeling zo eenvoudig mogelijk te maken. Omdat
wij nog niet de allerlaatste chronisch zieke of gehandicapte die wij eigenlijk
onder de regeling willen brengen, gevonden hebben, kan natuurlijk niet worden
gezegd dat wij dan maar even helemaal niets moeten doen. Wij kunnen al heel
veel doen en zullen daarmee door blijven gaan, maar ik moet zeggen dat er
een spanning zit tussen de vraag wie je kunt zoeken en de uiteindelijke eenvoud
van de regeling. Hoe meer mensen met bijzondere ziektes je daarin wil onderbrengen,
hoe gedetailleerder en ingewikkelder de regeling wordt, met des temeer administratieve
lasten. Een generieke regeling, zoals wij bij de BU-regeling hebben gezien,
is in die zin misschien wat simpeler, maar die bereikt veel minder mensen
dan je wil bereiken en ook mensen waarvoor de regeling eigenlijk niet bedoeld
is.Kortom, het gaat altijd om het vinden van een balans tussen die twee.
Men mag ons erop aanspreken of wij die juiste balans gevonden hebben. Ik denk
van wel, maar wij kunnen in ieder geval niet aan beide doelstellingen voldoen:
nog verfijnder zoeken en toch een regeling die uitvoerbaar en enigszins overzichtelijk
is. Ik heb aangegeven dat wij binnen die grenzen verder gaan kijken naar de
groep met zeldzame ziektes en ook om de onderdelen die vallen onder maatschappelijke
participatie, meer als criterium te hanteren bij de toekenning. De PvdA, de
SGP en de ChristenUnie hebben daarover vragen gesteld. Bij de afbakening gaan
wij uit van de AWBZ-indicatie en het gebruik van de Wmo huishoudelijke verzorging
en de Zorgverzekeringswet. Van de huishoudelijke verzorging hebben wij, vanwege
de eigen bijdrage, de registratie via het CAK op orde. Juist omdat de Wmo
genoemd is, kan de Kamer daaruit afleiden dat deelname aan het maatschappelijk
verkeer ook meetelt bij de afbakening van de forfaits en dus wel degelijk
een onderdeel is van de criteria. Om die reden is er dus een grote prioriteit
om onderdelen als rolstoelgebruik en mantelzorg, die nu in de Wmo zitten,
mee te laten tellen bij de afbakening van de forfaits. Ik zeg er ook nog maar
bij dat voor het Vektisrapport ook gebruik is gemaakt van participatie.Er is gebruikgemaakt van twee rapporten bij het vaststellen van het Vektisoverzicht
en wel van NIVEL en de CG-Raad. Het rapport van de CG-Raad had vooral betrekking
op participatie rond vrije tijd en algemene participatie. Kortom, die participatiedoelstelling
wordt weliswaar meegenomen maar tot op zekere hoogte. De vraag van de PvdA
of dan ook een vrouw met een lichte vorm van dementie die twee dagen in de
week naar de dagbehandeling gaat in aanmerking komt voor de tegemoetkoming
voor meerkosten van het taxivervoer voor de dagbehandeling moet ik ontkennend
beantwoorden. Dit valt niet onder de Wtcg. Iemand die een indicatie krijgt
bij het CIZ voor begeleiding gedurende een dagdeel in een instelling –
dus dagbesteding – krijgt ook een indicatie voor het vervoer
van en naar de instelling. Dan bestaat daar namelijk een medische noodzaak
voor en dat wordt door het CIZ vastgesteld, waarmee het onder de AWBZ-zorg
valt. De instelling die de dagbesteding regelt, moet er vervolgens ook voor
zorgen dat het vervoer op orde is. Ik kan uit de vraag van mevrouw Meurs niet
afleiden of deze dementerende vrouw in het door haar genoemde voorbeeld een
indicatie voor AWBZ-vervoer heeft maar als dat het geval is, dan zou zij daar
ook gebruik van moeten maken.Mevrouw Meurs vroeg of er ook een vergoeding komt voor de mantelzorger
die als haar chauffeur optreedt. In principe zal die er dus niet zijn, want
bij een indicatie is ook het vervoer geregeld. Voor mantelzorgers is er in
de Wtcg geen vergoeding, omdat de Wtcg uitgaat van een chronisch zieke en
gehandicapte die meerkosten maakt en niet van een mantelzorger. Voor de mantelzorger
hebben wij overigens het mantelzorgcomplement. Kortom, daar is deze regeling
niet voor bedoeld.Onder andere de PvdA heeft gevraagd naar de onderliggende norm bij de
forfaits, wanneer iets lichter of zwaar is en wie dat bepaalt. Bepaalt Vektis
de norm of doet VWS dat? Uiteindelijk bepaalt het kabinet natuurlijk de indeling,
op voordracht van het ministerie van VWS. Wij hebben Vektis gevraagd om onderzoek
te doen naar de mogelijkheden van de afbakening van chronisch zieken en gehandicapten
op basis van landelijke gegevens. Vektis heeft dat gedaan aan de hand van
de twee rapporten die ik zojuist al heb genoemd, namelijk van NIVEL en van
de CG-Raad. De meerkosten zijn in de NIVEL-enquête door geënquêteerden
ingevuld conform de indeling buitengewone uitgaven, dus de algemene, specifieke
en overige kosten. Daar is ook gevraagd naar de ernst van de beperking, waardoor
een koppeling ontstaat met de meerkosten. Ik heb al gesproken over het rapport
van de CG-Raad over participatie en vrije tijd. Op grond daarvan is een indeling
gemaakt in drie categorieën: geen of lichte, matige en ernstige beperking.
In de expertgroep zaten mensen van de CG-Raad, het NIVEL, het RIVM, het Kenniscentrum
Langdurige Zorg en VWS. Zij hebben een voorstel gedaan dat een aantal malen
door de regiegroep is aangepast. Uiteindelijk hebben wij vastgesteld dat dit
een verantwoorde afbakening is. Maar nogmaals, deze afbakening is niet in
beton gegoten.De SP heeft gevraagd of het nu wel verstandig is om met dit Vektisonderzoek
te werken en of wij eigenlijk niet toch beter terug moeten naar de BU-regeling.
Ik heb al aangegeven dat wij goede redenen hebben om ervan uit te gaan dat
Vektis tot een verantwoorde afbakening is gekomen en dat ook de genoemde commissie
verder zal werken aan verbetering. Als de Kamer mij vraagt of dit geen geval
is van "beter ten halve gekeerd" wijs ik erop dat zij vorig jaar heeft ingestemd
met de afschaffing van de BU-regeling en dat terugkeer derhalve is uitgesloten.
Willen wij de groep zo goed mogelijk tegemoet komen, dan moeten wij dat nu
doen met de stappen die wij voorbereid hebben.Mevrouw Ten Horn (SP):Voorzitter. Wil de staatssecretaris nog ingaan op mijn vraag van gisteren
over de waarschuwing op bladzijde 30 van het Vektisrapport met betrekking
tot de spreiding van de lichte en zware categorieën? De onderzoekers
hebben ervoor gewaarschuwd dat de spreiding niet te groot mag zijn, wat zij
in feite wel is.Staatssecretaris Bussemaker:Mijns inziens kan op basis van het Vektisonderzoek een verantwoorde indeling
worden gemaakt. Mocht blijken dat die spreiding te groot is, dan moeten wij
kijken of wij daarin een verdere verbetering kunnen aanbrengen. Dat is ook
een van de taken die de commissie op zich kan nemen. Wij kunnen wel wachten
tot wij het perfecte systeem hebben, maar dan kunnen wij wachten tot sint-juttemis.
Op grond van het Vektisonderzoek en op grond van de bevindingen van de regiegroep
hebben wij nu een verantwoord beeld om met deze regeling te kunnen beginnen.Het CDA en de ChristenUnie hebben gevraagd naar de voorspellers van zorgkosten.
Zijn zorgkosten altijd wel goede voorspellers van meerkosten? Er zijn immers
ook groepen met lage zorgkosten en hoge meerkosten. Voor de afbakening is
gekeken naar gegevens die landelijk geregistreerd zijn voor een goede uitvoering.
Met name bij de Wmo is dat vanwege het decentrale karakter een probleem, omdat
de landelijke gegevens niet beschikbaar zijn. Ik heb al aangegeven dat wij
juist met de commissie beter willen kijken of de groep met zorgkosten en hoge
meerkosten daarin ondergebracht kan worden. Dat heb ik zojuist ook gemeld
in antwoord op een vraag van de heer Kuiper over mensen met een spierziekte.
Overigens zijn er ook mensen met hoge meerkosten en lage zorgkosten, zoals
PKU'ers. Zij kunnen in voorkomende gevallen ook een beroep doen op de nieuwe
fiscale regeling voor specifieke meerkosten. Kortom, er is geen sprake van
dat er niets geregeld is.Ik heb al aangegeven dat er op termijn ook wordt gekeken naar de verdere
afbakening en de ICF-classificatie. De commissie kan daarbij in enigerlei
vorm een functie vervullen, bijvoorbeeld als klankbord.De ChristenUnie heeft gevraagd waarom wij de ICF-classificatie hanteren.
Deze classificatie is een internationale classificatie en is als volgt gedefinieerd:
iedere vermindering of afwezigheid als gevolg van een stoornis van een mogelijkheid
tot een voor de mens normale activiteit, zowel wat de wijze als wat de reikwijdte
van de uitvoering betreft. Dat is een mooie en allesomvattende maar daarom
ook lastige definitie. Het "alomvattende" moet je namelijk in onderdelen uiteen
weten te rafelen die je ook weer kunt registreren. Op dit moment kunnen wij
dit simpelweg niet, omdat wij het niet kunnen operationaliseren door een gebrek
aan gegevens. Ik vind de ICF-classificatie echter wel een interessant patroon
voor de toekomst. Ik weet ook dat de CG-Raad zeer geporteerd is voor deze
classificatie. Ik heb dan ook toegezegd om samen met de CG-Raad naar de mogelijke
operationalisering te kijken. Wellicht kan dit er op termijn toe leiden dat
wat wij nu hebben in forfaits zou kunnen worden omgezet in een ICF-classificatie,
zonder dat er daarvoor weer een nieuwe wet of een nieuw systeem moet komen.
Dat moet op elkaar aansluiten. Maar dan spreek ik echt over een langere termijn.De SP heeft mij in verband met die afbakening nog gevraagd wat ik van
het voorstel vind om de huisartsen eens per jaar de zorgverzekeraar een code
te laten doorgeven. Daar zit een probleem, omdat dit een taakverzwaring van
huisartsen betekent. Bovendien kunnen er subjectieve elementen in treden.
De huisartsen krijgen er een enorme taak bij, want daarmee zouden zij eigenlijk
keuringsartsen worden. Wij hebben er nu juist voor gekozen om naar objectieve
criteria te kijken. Dat is een van de redenen waarom wij de weg van de Wmo niet verder zijn gelopen. Ik stel mij daarbij voor dat de huisarts
een soort ICF-classificatie moet gaan maken en daarmee wordt hij behalve huisarts
ook keuringsarts. Ik weet niet of dat altijd de vertrouwensrelatie tussen
huisarts en patiënt ten goede zal komen. Bovendien zitten de huisartsen
niet te wachten op uitbreiding van hun takenpakket. Omdat wij de CIZ-indicaties
meer willen mandateren aan de professionals op de werkvloer hebben wij een
aantal pilots lopen. Een pilot, met verpleegkundigen, loopt heel erg goed
en de andere, met huisartsen, loopt minder goed omdat huisartsen dit een taakverzwaring
vinden die zij er eigenlijk niet bij willen hebben. Dit lijkt mij dan ook
geen begaanbare weg. Ik heb zojuist al mijn voorkeur aangegeven voor de ICF-classificatie
als potentieel alternatief. Los van dit feit, heeft de huisarts ook heel veel
kennis niet. Ik noem bijvoorbeeld de maatschappelijke participatie.Mevrouw Ten Horn (SP):Verwacht de staatssecretaris nog een verbetering van het epd om daar rechtstreeks
van te kunnen aftappen?Staatssecretaris Bussemaker:Dat zou kunnen maar daar kan ik niet op vooruitlopen. Ik heb objectieve,
registreerbare gegevens nodig. Het epd heeft een heel ander doel. Dat zorgt
ervoor dat de gegevens snel beschikbaar komen en niet steeds opnieuw opgevraagd
hoeven te worden. Dat is een ander doel dan wij hier voor ogen hebben. De
verfijning van de afbakening van de forfaits biedt naar mijn mening de grootste
mogelijkheden tot verbetering.De Kamer heeft gesproken over de afbakening van de hulpmiddelen. Ook daar
is verbetering mogelijk, omdat hulpmiddelen nu wel voor een forfait in aanmerking
komen op het moment dat zij worden aangeschaft. In het debat in de Tweede
Kamer is uitgebreid gewisseld dat hulpmiddelen vaak langer dan een jaar worden
gebruikt en op deze wijze willen wij kijken of wij de registratie daarvan
kunnen verbeteren.Vervolgens is de terugvaloptie besproken. Mocht het onverhoopt niet lukken
om voor 1 juni of 1 juli 2010 de afbakening te verbeteren en die
om te zetten in registraties, dan willen wij de optie met terugwerkende kracht
introduceren. 1 juli 2010 is de absolute deadline voor het CAK. Als het
bijvoorbeeld niet lukt om op die datum de zeldzame ziektes geregistreerd te
hebben maar wel op 1 juli 2011, ontvangen de mensen in november 2011
niet alleen het forfait over 2010 maar ook en met terugwerkende kracht het
forfait over 2009. Voor de jaren daarna zal er dan sprake zijn van regulier
onderhoud van de afbakening. Wij hebben al aangegeven de gereserveerde 50
mln. zo goed mogelijk voor deze doelgroep te willen besteden, met een grote
voorkeur om dat binnen de forfaits te doen. Mocht dat onverhoopt niet lukken,
dan is de eerste voorkeur een terugvaloptie. Mocht ook dat niet lukken, dan
willen wij in ieder geval proberen om die 50 mln. voor de doelgroep –
maar dan minder toegespitst op de doelgroep – te behouden.De SP-fractie heeft gevraagd naar de rechtszekerheid met een oplossing
met terugwerkende kracht. Die rechtszekerheid is er, want in artikel 2, lid
3 wordt de mogelijkheid geboden om criteria zo nodig op korte termijn uit
te breiden. Aangezien het om een begunsti­gende regeling gaat, is er geen
bezwaar om die groep terugwerkende kracht toe te kennen. De rechtszekerheid
is dus niet in het geding. De toegekende tegemoetkoming kan dan achteraf zonder
bezwaar worden verhoogd op grond van die nieuwe criteria, waardoor alsnog
een tegemoetkoming in 2011 kan worden verleend aan personen die in 2010 in
eerste aanleg niets hebben ontvangen.De CDA-fractie heeft gevraagd of dat allemaal wel kon in vergelijking
met het eigen risico waarin terugwerkende kracht niet mogelijk was. Zij suggereerde
dat ik iets kon wat de minister van VWS niet kon. Ja, dat is inderdaad het
geval. Hier kan ik iets wat de minister van VWS niet kan. Dat ligt niet aan
mij maar dat ligt aan de wet waarmee wij te maken hebben. Artikel 118A van
de Zorgverzekeringswet is de basis voor compensatie van het verplichte eigen
risico en die biedt geen ruimte voor terugwerkende kracht. De compensatie
2008 moet in 2008 plaatsvinden. De Wtcg biedt die mogelijkheid voor tegemoetkoming
met terugwerkende kracht wel en daar is wettelijk ook ruimte voor een terugvaloptie
om zo nodig in 2011 de tegemoetkoming over 2009 uit te keren in plaats van
in 2010.Veel woordvoerders hebben vragen gesteld over de groep die nu nog niet
in aanmerking komt. Ik herhaal, dat die groep uit zo'n 200.000 mensen bestaat.
Ik wil nog even expliciet ingaan op de vergelijking met het cijfer dat de
CG-Raad noemt, namelijk 400.000 mensen. Waarop is dat aantal dan gebaseerd
en waar komt dat verschil vandaan? Uit het Vektisrapport zou je kunnen afleiden
dat een kleine 200.000 mensen thans nog buiten de afbakening van die forfaitaire
regeling vallen, zoals ik zojuist al heb aangegeven. De CG-Raad noemt ook
dit aantal maar volgens de CG-Raad worden er nog veel meer mensen niet gevonden
en wel 400.000 mensen in totaal. De helft van die groep is echter het gevolg
van het feit dat de CG-Raad in de veronderstelling verkeerde dat de hulpmiddelenregistratie
nog niet op orde is. Zorgverzekeraars Nederland heeft laten weten –
ook dat hebben wij uitgebreid schriftelijk met elkaar gewisseld – dat
die registratie met ingang van 2009 wel op orde zal zijn. Die mensen kunnen
wij dus wel vinden. Kortom, er blijft een groep van rond de 200.000 mensen
over. Daarvoor hebben wij 50 mln. gereserveerd. In totaal is er zo'n 500 mln.
voor de forfaits gereserveerd. Als je ervan uitgaat dat zo'n 10% van
de mensen niet gevonden wordt, is dat bedrag van 50 mln. dus ook een redelijke
schatting. Mocht dat overigens niet toereikend zijn, dan moeten wij een en
ander beter toespitsen binnen het gehele budget van 2,3 mld. Ik kan echter
niet anders bedenken dan dat dit bedrag van 50 mln. adequaat is.Door de PvdA en de SGP is gevraagd of de Wtcg nu ook een openeinderegeling
is, net als de BU-regeling. Dat is de Wtcg niet, want zij valt in drie delen
uiteen. Over de tegemoetkoming via het CAK – via de forfaits –
is afgesproken dat zij valt binnen het BKZ. Voor de duur van kabinet is afgesproken
dat eventuele tegenvallers generaal worden bezien, omdat het een nieuwe wet
is. Zij worden dus meegenomen binnen het BKZ. Voor de eigen bijdrage geldt
hetzelfde en de nieuwe fiscale regeling is net als de buitengewone-uitgavenregeling,
een openeinderegeling maar dan veel beter afgebakend.De SGP heeft gevraagd waarom wij niet voor een gefaseerde uitvoering hebben
gekozen. Maar dan kom je op een gegeven moment in de situatie dat de BU-regeling
al is afgeschaft. Wat ga je dan eigenlijk nog weer faseren? Het zou namelijk
betekenen dat je de forfaitaire tegemoetkoming nog niet zou invoeren. Ik denk
dat de heer Kuiper daarop doelt, omdat daarover de meeste discussie
wordt gevoerd. Het zou echter ook betekenen dat de mensen in de doelgroep
niets krijgen of dat je het chronischziekenforfait opnieuw in een fiscale
regeling introduceert. Daarmee krijg je weer een slechtere toespitsing van
de doelgroep en neemt het niet-gebruik en daardoor de onbeheersbaarheid weer
toe. Indachtig dus het uitgangspunt dat wij het overgrote deel van de chronisch
zieken en gehandicapten nu weten te bereiken en dat wij van een beperkte groep
wel de contouren hebben maar hen technisch niet onder dit systeem kunnen brengen,
lijkt het mij dat wij hiermee verder moeten gaan om tot verbetering te komen.Een aantal vragen, onder andere van de VVD, het CDA en de PvdA had betrekking
op de rechtsbescherming van de burgers. Ik heb al aangegeven dat het amendement-Omtzigt
de rechtsbescherming van verzekerden een nog betere wettelijke verankering
heeft gegeven. Dit amendement regelt dat het CAK desgevraagd binnen dertig
dagen kosteloos en in begrijpelijke taal inzicht moet verschaffen in het zorggebruik
van een verzekerde. Daarnaast, in reactie op het slot van de inbreng van de
CDA-fractie en op grond van de inbreng van de VVD-fractie, moet het CAK in
reactie op een bezwaar van een verzekerde bekijken of er misschien een fout
is gemaakt. Het CAK heeft daar dus een verantwoordelijkheid in.De PvdA vroeg of het dan toch niet makkelijker en beter is om bij een
loket bezwaar te kunnen maken tegen het totale Wtcg-pakket. Dat lijkt mij
niet wenselijk, want wij moeten ons toch houden aan de regelingen en wetten
die hiervoor staan, ook binnen de Algemene wet bestuursrecht. De verantwoordelijkheid
voor de tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten en de kortingen
ingevolge de AWBZ en de Wmo ligt bij het CAK. De verantwoordelijkheid voor
de tegemoetkoming aan arbeidsongeschikten ligt bij het UWV en voor de nieuwe
fiscale regeling bij de Belastingdienst. Zij kunnen opkomen voor hun rechten
bij de instantie waar zij ook de beschikkingen van ontvangen of waar zij hun
aangifte doen. Naar mijn idee is dat ook niet onoverzichtelijker. Het zou
bovendien afwijken van de Algemene Wet Bestuursrecht en het zou ook een wetswijziging
vergen.Mevrouw Meurs (PvdA):Begrijp ik het goed dat de staatssecretaris zegt dat mensen niet bij een
loket bezwaar kunnen maken tegen de Wtcg? Dat was namelijk de achtergrond
van mijn vraag. Doordat deze regeling uit verschillende onderdelen bestaat,
is het effect daarvan op het individuele niveau op wat langere termijn zichtbaar.
Bovendien is het vaak juist de cumulatie van de verschillende onderdelen die
maakt, dat je bezwaar wilt aantekenen. Ik begrijp nu van de staatssecretaris
dat dit bezwaar bij verschillende loketten moet worden ingediend. De vraag
is of dat nu weer voor de burger begrijpelijk is en of het toch niet wenselijk
zou zijn om voor die Wtcg-regeling in totaal te zeggen dat zij bij het CAK
bezwaar kunnen maken.Staatssecretaris Bussemaker:Laten wij vaststellen dat de bulk van de Wtcg natuurlijk betrekking heeft
op het CAK, omdat zowel de forfaits als de eigen bijdragen daaronder vallen.
Het zou echter heel raar zijn als mensen in beroep willen op grond van een
belastingaangifte en bij het CAK moeten zijn. Dan gaan wij namelijk systemen
met elkaar verwarren, waardoor wij de burger eerder verder in de puree helpen.
Waaraan moeten de gegevens dan worden ontleend? Je krijgt een enorme stroom
van gegevens, nog los van het feit dat het juridisch niet mogelijk is omdat
de wet daarvoor zou moeten worden gewijzigd. Wel moeten wij natuurlijk een
onderscheid maken tussen de bulk – de eigen bijdragen en forfaits –
bij het CAK en de overige regeling die bij de fiscaliteit zit. Het is bovendien
logisch dat de generieke inkomenscompensatie geregeld wordt via de daartoe
geëigende kanalen, want dan gaat het vaak om meer. Dan gaat het om de
positie van een arbeidsongeschikte.Mevrouw Ten Horn (SP):Is een helpdesk misschien een idee?Staatssecretaris Bussemaker:Ik heb al aangegeven dat wij met dat webportal bezig zijn, waarop wij
de mensen informatie kunnen geven. Nu wordt uitgezocht in hoeverre dat werkt.
Daarbij wil ik ook in de communicatie ook heel nadrukkelijk aangeven waar
de mensen hun bezwaar kunnen indienen. Dit webportal is er natuurlijk allereerst
voor bedoeld om de mensen in kennis te stellen van wat zij kunnen verwachten
wanneer zij denken in aanmerking te kunnen komen voor een forfait. Ik moet
even kijken of deze informatie daaraan kunnen toevoegen maar daar zou ik geen
bezwaar tegen hebben.De heer Kuiper (ChristenUnie):Dus als mensen gebruik maken van het fiscale vangnet zouden zij bezwaar
kunnen maken bij de Belastingdienst?Staatssecretaris Bussemaker:Dat klopt. Wat betreft de forfaits kan iemand in bezwaar gaan bij het
CAK. Tegen een beschikking die het CAK stuurt, is bezwaar bij het CAK en beroep
bij de bestuursrechter mogelijk. Ook als iemand geen beschikking van het CAK
heeft gekregen, is de rechtsbescherming geregeld. Iemand kan een aanvraag
tot een beschikking doen bij het CAK en daartegen staan bezwaar en beroep
open. Op grond van de regeling kan ik mij eerlijk gezegd niet zo goed indenken
op welke wijze iemand een tegemoetkoming krijgt terwijl hij er geen recht
op heeft. De criteria zijn vastgelegd in wet- en regelgeving en worden gebaseerd
op geautomatiseerde bestanden. Je weet het maar nooit, maar mocht het toch
gebeuren, dan is dat een zogeheten onverschuldigde betaling en zal het CAK
die corrigeren.De voorzitter:Kunt u een inschatting maken van de tijd die u nog denkt nodig te hebben?Staatssecretaris Bussemaker:Een halfuur tot twintig minuten.Een aantal vragen is gesteld over de implementatie. Juist omdat wij gebruik
maken van landelijke, uniforme bestanden ga ik ervan uit dat de gegevens betrouwbaar
en ook beschikbaar zijn. Mochten zich daar hobbels bij voordoen, dan kunnen
die worden gesignaleerd en opgelost door de Stuurgroep Implementatie Wtcg.
Op die manier is ook geborgd, zo zeg ik in de richting van mevrouw Meurs,
dat de leveranciers van gegevens tijdig op de hoogte worden gebracht van aanvullingen.
Indien als gevolg van de beoogde verbetering van de afbakening aanvullende
gegevens bij het CAK dienen te worden aangeleverd, zal dit ook in regelgeving
worden vastgelegd. Ook daar is de Stuurgroep Implementatie bij betrokken,
samen met de betrokken ketenpartners zodat zij daarover tijdig
zullen worden ingelicht. De instrumenten die wij daarbij in handen hebben,
zijn de zorgverzekeraars en het CIZ, die verantwoordelijk zijn voor het aanleveren
van gegevens aan het CAK. Bij ministeriële regeling is bepaald dat die
gegevens voor 1 juli aan het CAK moeten worden aangeleverd. Indien deze
ketenpartners hun wettelijke taak niet nakomen, kan de minister een aanwijzing
geven. Mocht een zorgverzekeraar deze aanwijzing onverhoopt niet binnen vier
weken opvolgen, dan kan de minister een last onder dwangsom opleggen. Indien
het CIZ deze aanwijzing niet binnen de genoemde termijn opvolgt, kan de minister
alle noodzakelijke maatregelen nemen om dat wel te doen.De heer Laurier heeft over de keten en de implementatie gesproken en vond
dat deze kwetsbaar oogden. Ik ben dat niet met hem eens. Ik voel mij daarin
ook gesteund door de uitvoeringstoets van Berenschot. Voor alle mogelijke
knelpunten die de uitvoering met zich kan brengen, is bovendien ook een stuurgroep
op hoog niveau ingesteld. Het hoofddoel daarvan is tot een soepel lopende
uitvoeringsketen te komen. VWS zal daarbij de regie nemen. Dat was ook een
van de conclusies uit het andere Berenschotrapport, namelijk dat de regie
onduidelijk was. VWS zal die dus ter hand nemen. Daarbij gaat het onder andere
om het tijdig signaleren en wegnemen van eventuele onduidelijkheden en knelpunten,
het ter hand nemen van afspraken en eisen die ketenpartners aan elkaar kunnen
stellen over de invulling van de uitvoeringsketen en de koppeling tussen AWBZ-indicaties
aan het BSN bij de CIZ hulpmiddelenregistratie. Daar wordt allemaal zeer precies
naar gekeken.Onder andere de PvdA heeft vragen gesteld over de Stuurgroep Implementatie
Wtcg en de bevoegdheden daarvan. Zij hebben nadrukkelijk de taak om de regie
te voeren op de uitvoering van de Wtcg. Alle partners in de keten nemen daaraan
deel, te weten Zorgverzekeraars Nederland, Vektis, het CAK en het VEZ. Zij
kunnen daar dus ook eventuele aandachtspunten tijdig signaleren en oplossen.
Indien de stuurgroep bijvoorbeeld signaleert dat de ketenpartners hun wettelijke
taak niet nakomen, kan de minister een aanwijzing geven. Dat geldt ook voor
de andere terreinen, zoals ik al heb aangegeven. De stuurgroep is van dusdanig
gewicht dat zij ook op korte termijn officieel zal worden ingesteld.Er is een aantal vragen gesteld over de implementatie en de communicatie.
Ik heb al aangegeven dat in de algemene maatregel van bestuur is vastgelegd
wat de ketenpartners moeten leveren. In de ministeriële regeling wordt
bepaald dat dit voor 1 juli moet. Ik voeg er nog aan toe dat bij het
CAK een organisatorisch onderscheid is aangebracht tussen de verschillende
taken van het CAK. De forfaitaire regeling wordt apart uitgevoerd, ook met
een aparte front office. De verschillende taken van het CAK beïnvloeden
elkaar op die manier niet. Mocht er onverhoopt ergens iets mis gaan, dan heeft
dat geen gevolgen voor de andere taken.Er is een prominente rol voor communicatie en voorlichting, ook om onnodige
druk op het front office van het CAK te voorkomen. Als stok achter de deur
kan de minister van VWS beleidsregels opstellen voor het CAK bij ernstige
verwaarlozing. De communicatie loopt in afstemming met veel verschillende
organisaties maar de regie daarvan ligt bij het ministerie van VWS. De vraag
is gesteld wat mijn collega's van andere departementen dan nog doen in het
kader van communicatie. Ik zou vooral zeggen: ons niet in de wielen rijden
en dus ook geen aparte communicatie op dit onderdeel, even niet te veel zeggen.
Dat neemt niet weg dat zij mee functioneren in het Wtcg-communicatieoverleg.
Daarin zitten behalve VWS, Sociale Zaken, Financiën en de Belastingdienst
ook de CG-Raad en het Platform VG. Daarin worden alle communicatiemiddelen
besproken en op elkaar afgestemd. Sociale Zaken coördineert het vervolgens
wel weer voor zover het betrekking heeft op het UWV en de SVB en verwijst
op haar site naar het portal www.veranderingenindezorg.nl, waar overigens
ook andere veranderingen rond het AWBZ-pakket, de invoering van ZZP's en de
Zorgverzekeringswet gemeld worden. Financiën en de Belastingdienst zullen
verwijzen naar het portal en daarnaast verwijzen zij in toelichtingen op de
diverse aangiftebiljetten naar de site van de Belastingdienst, waarop ook –
na goedkeuring van het wetsvoorstel – nadere informatie te vinden zal
zijn. De CG-Raad start een apart voorlichtingstraject op. Onderdelen daarvan
zijn de aanpassing van www.belastingvoordeelvoorchronischzieken.nl en www.belastingvoordeelvoorgehandicapten.nl.
Er komen brochures, workshops en voorlichtingsbijeenkomsten. Het communicatieoverleg,
dat onder regie van mijn departement plaatsvindt, zal overigens ook in 2009
en 2010 worden gecontinueerd.De vraag is gesteld of het CAK de stroom vragen eigenlijk wel aankan,
zowel in kwantitatieve als in kwalitatieve zin. In januari heeft het CAK een
maximale bezetting van zijn callcenters voorzien, met zo'n 155 call agents.
Bellers horen eerst een bandje, waarop voor vragen over de achtergrond van
de Wtcg en algemene vragen wordt verwezen naar het speciale telefoonnummer
dat uitkomt bij Postbus 51. Alle call agents zijn geïnstrueerd om bijvoorbeeld
vragen te beantwoorden over de Regeling zorg met verblijf inclusief de korting
op de eigen bijdrage. Dat is een onderdeel van de Wtcg. Mocht een cliënt
een vraag hebben over de forfaitaire regeling of over korting op de eigen
bijdrage zorg zonder verblijf of de Wmo, dan kunnen ook die vragen beantwoord
worden.Los van dit alles vindt er ook nog een brede publieks­informatiecampagne
plaats met onder andere pagina­grote advertenties in huis-aan-huisbladen,
fact sheets en kant en klare informatie voor plaatsing op de websites van
bijvoorbeeld zorgverzekeraars en het webportal dat ik al heb genoemd.Voorzitter. De heer Klein Breteler heeft nog gevraagd naar de bijdrage
aan het Besluit zorg, waar een grondige opknapbeurt nodig zou zijn. Dan hebben
wij het naar mijn idee eigenlijk over de eigenbijdrageregeling die zorgvuldig
in en overleg met het parlement tot stand is gekomen. Bijzondere aandacht
bij de keuze voor en de invulling van het systeem van eigen bijdragen is gericht
op het vinden van evenwicht tussen de financiële gevolgen voor het individu –
de uitvoerbaarheid – en de macro-opbrengst. Op die aspecten toets ik
het systeem van de eigen bijdrage voortdurend. Ik zal daar ook in 2009 naar
blijven kijken. Ik ben dan ook niet van mening dat daar nu specifiek een grondige
opknapbeurt voor nodig is, maar wellicht verwijst de heer Klein Breteler ook
naar de discussie over het scheiden van wonen en zorg. Daarnaar wordt allerlei
onderzoek gedaan en ik heb de Kamer aangegeven, dat ik daarover in het begin
van volgend jaar zal informeren. Daar zitten namelijk wel heel veel
ingewikkelde inkomensaspecten aan. Het scheiden van wonen en zorg klinkt wel
mooi en ik ben het ook van harte eens met de uitgangspunten maar uitvoeringstechnisch
is er nog wel het een en ander op af te dingen.Bij de vragen over de voortgangsrapportage zal ik de vragen over de forfaits
en alle andere vragen over de uitvoering en die over de registratie van de
Wmo-hulpmiddelen en de stand van zaken ten aanzien van de ICF-classificatie
betrekken. Ik zal mijn antwoord daarop rond 1 juni direct naar de Kamer
sturen.De SP heeft nog gevraagd naar de consequenties van de forfaits voor studenten
met aanvullende beurzen. Ik weet ook dat de fractie van de SP in de Tweede
Kamer vragen daarover heeft gesteld die ik nog moet beantwoorden. Daarover
heb ik overleg met de minister van OCW. Wat ik alvast wel kan zeggen, is dat
de Wtcg natuurlijk een compensatie voor meerkosten wil bieden. Wij moeten
ook weer terug naar de kern van wat wij hier nu doen, zonder de niet-bedoelde
doorwerking naar inkomensafhankelijke regelingen. Het kabinet ziet de doorwerking
naar de beurzen van studenten niet anders dan de onbedoelde doorwerking naar
de huur-, zorg- en kindertoeslag. Daarop zal mijn collega van Financiën
ingaan.Mevrouw Ten Horn (SP):Begrijp ik het goed dat de huurtoeslag in ieder geval naar beneden gaat
voor de mensen die nu de BU-aftrek en straks de Wtcg-aftrek gebruiken en dat
op een soortgelijke manier ook de aanvullende beurzen naar beneden gaan?Staatssecretaris Bussemaker:Dat zou kunnen maar wij bespreken nu wat daar de precieze uitwerking van
is. Deze regeling is niet bedoeld voor studenten als tegemoetkoming voor hun
studiebeurs. Het is ook geen algemene inkomensregeling. Het is een regeling
die een tegemoetkoming wil zijn voor de meerkosten die chronisch zieken en
gehandicapten maken op grond van hun chronische ziekte of hun handicap en
die hen kunnen belemmeren in hun maatschappelijke participatie. Als mevrouw
Ten Horn van mening is dat het niet klopt omdat deze groep daardoor meer kosten
heeft, ben ik graag bereid om daarover met haar van gedachten te wisselen.
Maar deze regeling is er niet om een groep studenten te compenseren.Mevrouw Ten Horn (SP):Dat begrijp ik, maar het is wel erg sneu als je een zieke vader hebt die
gebruik maakt van de Wtcg en jouw beurs naar beneden gaat.Staatssecretaris Bussemaker:Maar de regeling is bedoeld voor degenen die chronisch ziek of gehandicapt
zijn. Ik heb dat ook al in de richting van mevrouw Meurs aangegeven. Het is
geen regeling die bedoeld is om bijvoorbeeld alle mantelzorgers te ondersteunen.
Als je wilt dat een regeling zo gemaakt wordt dat zij gebruikt wordt voor
de groep waarvoor zij is bedoeld, dan kan er maar een conclusie zijn en dat
is dat de regeling niet van toepassing is op mensen voor wie zij niet bedoeld
is. Wij kunnen wel graag willen dat wij iedereen er iets extra's bij geven
maar sinterklaas is al vertrokken. Het gaat om de afbakening voor de groep
chronisch zieken en gehandicapten.Mevrouw Ten Horn (SP):De staatssecretaris spreekt over sinterklaas, maar ik heb het idee dat
wij elkaar niet goed begrijpen. In het voorbeeld dat ik aanhaalde, heeft een
ouder zodanige handicaps dat hij inderdaad in aanmerking komt voor een forfaitaire
toeslag. Door deze toeslag gaat – vergelijkbaar met de huurtoeslag –
ook de aanvullende beurs van de kinderen naar beneden. Dat was mijn vraag:
het kan toch niet zo zijn dat door gebruikmaking van de forfaitaire toeslag
voor de ouders de beurzen van de kinderen naar beneden gaan?Staatssecretaris Bussemaker:Ik heb zojuist al gezegd dat wij de vergelijking moeten trekken naar de
doorwerking naar de huur-, de zorg- en de kindertoeslag. Het zou toch ook
heel raar zijn om een van die onderdelen dan weer anders te gaan behandelen.
Over die toeslagen komen mijn collega's echter nog te spreken. Ik heb hier
de specifieke vragen over onderwijs beantwoord, namelijk dat wij dit niet
anders kunnen behandelen dan de huur-, zorg en kindertoeslag.De SP sprak over het rondpompen van geld en vroeg of het niet efficiënter
kan. Ik hoop dat ik heb aangegeven dat wij juist een einde willen maken aan
het rondpompen. De burgers hoeven niets meer te doen. Zij krijgen gewoon een
verlaging van de eigen bijdrage, waar zij eerst een eigen bijdrage moesten
betalen, deze vervolgens moesten aftrekken bij de Belastingdienst en haar
daarna weer terugkregen. De parameters zijn duidelijk. Naar mijn mening maken
wij op deze manier een einde aan het rondpompen van geld, zoals dat gebeurde
bij de BU-regeling.Voorzitter. Ik heb hiermee alle vragen op mijn terrein beantwoord.De voorzitter:Ik begrijp dat minister Donner er de voorkeur aan geeft dat eerst de staatssecretaris
van Financiën, de heer De Jager, spreekt en dat laatstgenoemde daartoe
bereid is.Staatssecretaris De Jager:Voorzitter. Ik ben blij dat ik hier vandaag sta, samen met de staatssecretaris
van VWS en de minister van SZW om te spreken over het wetsvoorstel voor de
nieuwe Wet financiële tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten.
Natuurlijk is die nog niet perfect, maar die zal zeker beter zijn dan de bestaande
tegemoetkoming op grond van de fiscaliteit. Die regeling is overigens bij
het Belastingplan 2008 per 2009 afgeschaft.Wij moeten niet vergeten dat er sinds 1998 door het kabinet, de Tweede
Kamer en de Eerste Kamer voortdurend pogingen worden gedaan om de regeling
op het terrein van de buitengewone uitgaven meer en beter te richten op chronisch
zieken en gehandicapten. In de memorie van antwoord is ook door ons een niet
uitputtend overzicht gepresenteerd van de aanpassingen die sinds 1998 in de
regeling op het terrein van de buitengewone uitgaven zijn gedaan. Dat niet
uitputtende overzicht laat ongeveer tien belangrijke wijzigingen zien die
zijn gerealiseerd. Dat overzicht wijst ook op de meer dan honderd amendementen
en moties die in dat verband zijn ingediend. Laten wij eerlijk zijn en achteraf
constateren, hoe jammer dat ook is, dat de BU-regeling geen geschikt instrument
is gebleken om op adequate wijze tegemoet te komen aan de specifieke doelgroep
die bestaat uit chronisch zieken en gehandicapten. Sterker nog, de pogingen
die de afgelopen jaren zijn gedaan om die doelgroep om op meer
adequate wijze te bereiken, zijn er mede debet aan geweest dat de regeling
budgettair totaal uit de hand is gelopen. De invoering en de verhogingen van
forfaits en vermenigvuldigingsfactoren in de afgelopen jaren, hebben onmiskenbaar
geleid tot een aanzuigende werking, alsmede tot onbedoeld gebruik van de BU-regeling.
Daardoor is het budgettair beslag opgelopen van 165 mln. in 1998 tot 2,4 mld.
in 2008. Ondanks alle inspanningen maakt een groot deel van de doelgroep,
de chronisch zieken en gehandicapten, nog steeds geen gebruik van die regeling.
Het percentage dat van die regeling gebruikmaakt is weliswaar toegenomen,
maar dat is meer het gevolg van de algemene toename van het gebruik dan van
de toename specifiek door chronisch zieken en gehandicapten. In de Tweede
Kamer hebben wij dat ook gezegd. Zij merkte toen op dat het niet-gebruik toch
is afgenomen. Als je van een kleine groep gebruikers naar ongeveer 3 tot 4
miljoen huishoudens gaat, namelijk 7 miljoen Nederlanders, en dat aantal verdubbelt,
is er inderdaad geen sprake meer van het niet gebruiken van die regeling.
Als je alle Nederlanders gebruik laat maken van de BU-regeling, klopt die
conclusie. Daarvoor was die regeling echter niet bedoeld. Uit het voorgaande
blijkt dat de geschiedenis daadwerkelijk aantoont dat de beperkingen van het
inzetten van een generiek fiscaal instrument voor specifieke doeleinden enorm
groot zijn. Vandaar dat het kabinet ervoor heeft gekozen om iets anders te
doen. In het coalitieakkoord staat dat de BU-regeling moet worden afgeschaft.
Toen is die teruggebracht van 1,6 mld. naar 1,2 mld. Nu spreek ik al over
veel meer geld. In alle eerlijkheid zeg ik tegen de SP-fractie dat, als dat
al een bezuiniging zou zijn geweest, die niet heel effectief was. Maar voorop
staat het gericht verkrijgen van geld voor chronisch zieken en gehandicapten.
Indertijd was het doel, overbrenging naar de Wmo. Daarop is al ingegaan en
ook de Eerste Kamer heeft dat genoemd. Achteraf gezien was die keuze misschien
minder goed dan het vervaardigen van een andere regeling. Daarom heeft het
kabinet binnen de Wtcg een nieuwe tegemoetkomingsregeling voor chronisch zieken
en gehandicapten in het leven geroepen. De bedoeling van die regeling is een
zo groot mogelijke tegemoetkoming door middel van een automatische forfaitaire
toekenning voor de doelgroep. Er zit bovendien een soort sluitstuk in de nieuwe
fiscale regeling – ik spreek niet over een vangnet, want dat zal het
ook niet helemaal zijn – waarmee wordt voorzien in de tegemoetkoming
van die specifieke kosten die met name chronisch zieken en gehandicapten moeten
maken.Ik zal nu de specifieke vragen beantwoorden. Met name mevrouw Ten Horn
heeft behoorlijk wat fiscale vragen gesteld. Die zal ik beantwoorden. Mevrouw
Ten Horn merkte op dat de nieuwe fiscale regeling niet in het Belastingplan
2009 is opgenomen en vroeg zich af of de staatssecretaris van Financiën
voor de budgettaire aspecten van die nieuwe regeling verantwoordelijk is.
De nieuwe fiscale regeling is nu inderdaad opgenomen in het wetsvoorstel Wet
tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten. Het kabinet heeft er namelijk
de voorkeur aan gegeven om alle maatregelen die betrekking hebben op tegemoetkoming
van de meerkosten voor chronisch zieken en gehandicapten in één
wetsvoorstel op te nemen. Dat neemt uiteraard in het geheel niet weg dat ik
verantwoordelijk ben en blijf voor het fiscale deel van de regeling, met inbegrip
van de budgettaire kant daarvan. Overigens ben ik verheugd over het feit dat
de Eerste Kamer nu ook oproept tot het opnemen van alle fiscale voorstellen
in het Belastingplan. Daardoor wordt het wetgevingsproces inderdaad veel efficiënter.
Ik ben dus, zoals gezegd, blij met deze koerswijziging. Zeker gezien het feit
dat de Eerste Kamer gisteren nog heeft opgemerkt dat het wellicht niet goed
is om alles in het Belastingplan op te nemen. Nu zegt zij dat het over het
algemeen goed is om alles op te nemen in het Belastingplan. Alleen in dit
geval hebben wij besloten om deze regeling in een apart wetsvoorstel op te
nemen.De heer Kuiper heeft een vraag gesteld over het fiscale vangnet. Aan de
fiscale regeling, zoals die is opgenomen in het wetsvoorstel, is geen einddatum
gekoppeld. Eerder hebben wij aangegeven dat het streven erop is gericht om
de doelgroep chronisch zieken en gehandicapten uiteindelijk volledig en op
een adequate manier te bereiken met de in dit voorstel opgenomen forfaitaire
regeling. Ik heb van de heer Ten Hoeve begrepen dat dit ook zijn streven is.
Zolang de doelgroep met de forfaitaire regeling nog niet volledig en op adequate
wijze is te bereiken, zal deze nieuwe fiscale regeling blijven bestaan. Als
onderdelen overgeheveld kunnen worden naar een andere regeling of als aanpassing
budgettair noodzakelijk blijkt, zal die in een beperktere vorm blijven bestaan.De heer Kuiper heeft gevraagd of het klopt dat alle mensen die niet automatisch
een tegemoetkoming krijgen maar die wel menen meerkosten te maken, gebruik
kunnen maken van het fiscale vangnet. De nieuwe fiscale regeling staat open
voor iedereen. Het is dus niet van belang of je een forfaitaire tegemoetkoming
in het kader van de Wtcg toegekend hebt gekregen. Uiteraard is het niet juist
dat chronisch zieken en gehandicapten zonder meer een bedrag als meerkosten
kunnen aftrekken, alleen op grond van het feit dat zij chronisch ziek en/of
gehandicapt zijn en dat zij niet automatisch een forfaitaire tegemoetkoming
hebben ontvangen. Alleen specifieke kosten die met name zijn genoemd en daadwerkelijk
door die mensen zijn gemaakt, ongeacht of er een toekenning is van een forfait
chronisch zieken, kunnen als fiscale aftrekpost opgevoerd worden op de aangifte
inkomstenbelasting die betrekking heeft op het jaar waarin de kosten gemaakt
zijn.Ik noem de aftrekbare kosten voor alle Nederlanders opdat u daarvan een
beeld krijgt. Allereerst is het genees- en heelkundige hulp met uitzondering
van ooglaserbehandelingen ter vervanging van een bril of contactlenzen. Je
zou dus kunnen zeggen dat wij de cosmetische ooglaserbehandelingen niet onder
de aftrekbare kosten laten vallen maar andere genees- en heelkundige hulp
wel. Ook vervoer in het verband van de Wtcg en farmaceutische hulpmiddelen
die verstrekt zijn op voorschrift van een arts, vallen onder de aftrekbare
kosten. Hetzelfde geldt voor andere hulpmiddelen, met uitzondering van brillen,
contactlenzen, en overige hulpmiddelen ter ondersteuning van het gezichtsvermogen.
Verder valt daaronder extra gezinshulp, voor zover de kosten meer bedragen
dan het percentage van het inkomen, alsmede extra kosten van een op medisch
voorschrift gehouden dieet tot een bepaald bedrag dat bij ministeriële
regeling wordt vastgesteld. Ook vallen daaronder extra kleding en beddengoed,
alsmede daarmee samenhangende extra uitgaven. Ook de laatstgenoemde
uitgaven worden bij ministeriële regeling vastgesteld. Tot slot noem
ik reizen in verband met het regelmatig bezoeken van personen die langer dan
een maand worden verpleegd als gevolg van ziekte of invaliditeit. Het dienen
personen te zijn met wie de bezoeker bij aanvang van de ziekte of de invaliditeit
een gezamenlijke huishouding voert. Voor de precieze regels verwijs ik naar
de wettekst.De heer Klein Breteler (CDA):Dat kan ik mij voorstellen. Toch luistert het laatste nauw. De staatssecretaris
ging snel voorbij aan de middelen ter vervanging van het gezichtsvermogen.
Ik spreek nu over slechtzienden, dus mensen met een zeer zware gezichtsbeperking.
Die mensen moeten veel kosten maken. Ik doel niet op kosten voor Armanibrillen,
maar wel op andere brillen die zij nodig hebben. Kan de staatssecretaris daarover
iets zeggen?Staatssecretaris De Jager:Ik kom daarop nog terug, maar merk alvast op dat het gaat om hulpmiddelen
ter vervanging van het gezichtsvermogen. Het gaat dus met name om blinden
en zeer slechtzienden die dezelfde soort hulpmiddelen hebben als blinden.
Denk bijvoorbeeld aan een blindengeleidehond voor zover de kosten daarvan
niet worden gedekt door de verzekering. Als je blind bent of zeer slechtziend –
dan word je gelijkgesteld aan blind – kun je daarvan gebruikmaken. Brillen
vallen niet onder de regeling. De Belastingdienst kan bijvoorbeeld geen onderscheid
maken in dioptrieën. U zou versteld staan van de verhalen van mensen
over opticiens die allerlei constructies bedenken en hogere bedragen noteren
voor een bril, opdat mensen meer kosten kunnen aftrekken. Dat is echt niet
te controleren. Daarom heeft het kabinet besloten om die hulpmiddelen onder
de regeling te laten vallen die dienen ter vervanging van het gezichtsvermogen.De heer Klein Breteler (CDA):Daaraan zou overigens een oogarts iets kunnen doen. Ik ben het met de
staatssecretaris eens dat wij een en ander niet moeten laten afhangen van
een opticien. Ik denk dat dit een punt is voor de commissie van deskundigen.Staatssecretaris De Jager:Ik kom straks uitgebreider op dat punt terug en de staatssecretaris van
VWS fluisterde mij zojuist in dat een aantal van die zaken wordt gedekt door
de Zorgverzekeringswet. Allereerst wordt nagegaan wat is gedekt en daarna
voor welke zaken een fiscale regeling nodig is.Mevrouw Dupuis (VVD):Dat was mijn eerste opmerking. Verder heb ik gevraagd om een klip en klaar
antwoord op de vraag wat in de ogen van de wetgever onder gezinshulp wordt
verstaan. Ik vind "gezinshulp" een buitengewoon vaag woord en zou graag willen
dat de staatssecretaris dat goed beschrijft. Het lijkt mij namelijk belangrijk
dat de betekenis duidelijk is.Staatssecretaris De Jager:Ik zal mevrouw Dupuis op haar wenken bedienen. Ik wilde zojuist antwoord
geven op een aantal van haar vragen. Ik probeer zo veel mogelijk vragen te
beantwoorden die in eerste termijn zijn gesteld.De heer Kuiper (ChristenUnie):Ik stel een vraag over het algemene systeem. Die fiscale regeling blijft
bestaan zolang de afbakening nog niet rond is. Maar die afbakening is natuurlijk
een proces dat voort gaat. Dat is dus beweeglijk. Dat betekent dus dat wij
die fiscale regeling altijd nodig zullen hebben voor mensen die weinig zorgkosten
hebben maar die wel veel meerkosten maken. Zij menen dat zij op een andere
manier toch in aanmerking moeten komen voor een tegemoetkoming, namelijk via
de fiscus. Heb ik gelijk als ik het zo stel?Staatssecretaris De Jager:Bij welke tegemoetkoming?De heer Kuiper (ChristenUnie):De fiscale regeling zal altijd blijven bestaan omdat de afbakening nooit
volledig sluitend te krijgen is. Er zullen altijd mensen blijven die lage
zorgkosten hebben maar die desondanks meerkosten hebben. Die meerkosten willen
zij op grond van deze regeling aftrekken. Die regeling hoeft dus niet te worden
afgebouwd. Die zal altijd blijven bestaan. Er zijn volgens mij twee dingen
om te overwegen. Enerzijds kan daarvan een aanzuigende werking uitgaan, zoals
nu het geval is met de BU-regeling. Dat willen wij afstoppen. Dat is dus een
kant. En dan is er de andere kant, namelijk dat die regeling als een soort
vangnet blijft bestaan voor mensen die daadwerkelijk meerkosten hebben. Dan
blijft die regeling dus terecht bestaan.Staatssecretaris De Jager:Ik kan in het algemeen juist niet zeggen dat die fiscale regeling altijd
blijft bestaan. Het gaat om meerkosten die door chronisch zieken en gehandicapten
worden gemaakt. Zij maken specifieke meerkosten vanwege het feit dat zij chronisch
ziek of gehandicapt zijn. Het is de bedoeling om die forfaits in de toekomst
steeds beter te richten, want die doelgroep kan in ieder geval door de Belastingdienst
niet goed worden afgebakend. Dat blijkt ook uit dat wat er met de BU-regeling
is gebeurd. Een aantal zaken kan nog niet door het CAK worden gevonden. Vandaar
dat er in deze regeling nog een aantal elementen is opgenomen. Ik merk daarbij
wel op dat de rest van de nieuwe fiscale regeling, je zou kunnen zeggen de
BU-regeling, ongeveer 500 mln. is. Er gaat ongeveer 1,6 mld. naar de rest
van de regeling, inclusief de forfaits en inkomensondersteuning. Dat is dus
een fors bedrag dat als het ware niet meer in die fiscale regeling zit maar
dat eruit is getild naar inkomensondersteuning of forfaitaire regelingen.
Het ligt toch wel in de rede dat wordt geprobeerd om de fiscale regeling af
te schaffen. Of dat haalbaar is, zullen wij natuurlijk de komende tijd moeten
bezien. Waarschijnlijk zal dit te zijner tijd met de Eerste Kamer besproken
worden. Dat is belangrijk, omdat blijkt dat het voor deze groep mensen best
lastig is om via de inkomstenbelasting een beroep te doen op deze regeling.
Automatische toekenning heeft daarom de voorkeur boven ingewikkelde aftrekposten
op een belastingformulier.De heer Kuiper (ChristenUnie):Het voornemen van de staatssecretaris om die regeling af te bouwen is
duidelijk, maar is hij het met mij eens dat, als die afbakening niet 100%
sluitend te krijgen is – dat zal per definitie moeilijk zijn –
er mensen zullen blijven die een beroep op een regeling willen doen omdat
zij toch meerkosten hebben en buiten de categorie van de Wtcg vallen?Staatssecretaris De Jager:Dat is heel goed denkbaar. Wij moeten de komende tijd benutten
om na te gaan of het mogelijk is om zo veel mogelijk aansluiting te krijgen
bij die afbakening. Ik zeg nogmaals dat heel goed denkbaar is dat het op de
korte termijn moeilijk zal zijn om alles af te bakenen. Daardoor zal er op
dat moment misschien nog een fiscale regeling bestaan. Ik wil mij daarop nu
echter niet vastleggen. Wij moeten eerst zien hoe het gaat lopen.De heer Ten Hoeve (OSF):Ik begrijp nog niet helemaal hoe het zit met de afbakening van de uitgegeven
forfaits en de BU-regeling. Beide zijn toch op hetzelfde gericht? Het doel
is toch om een vergoeding te geven voor de meerkosten die mensen met een chronische
ziekte maken? Dan vergoed je in beide gevallen in wezen hetzelfde. Kan het
nu niet zo zijn dat in het forfait al een vergoeding gegeven wordt voor iets
wat ook apart afgetrokken kan worden op grond van de BU-regeling? Op deze
manier krijg je toch te maken met dubbeltellingen? Hoe kun je dat voorkomen?Staatssecretaris De Jager:Je zou kunnen zeggen dat het twee verschillende dingen zijn. Enerzijds
is er de forfaitaire regeling. Daarop is de staatssecretaris van VWS al ingegaan.
Anderzijds zijn er de specifieke kosten die op grond van de nieuwe regeling
nog steeds fiscaal aftrekbaar zijn. Het hangt af van de afbakening. Ik denk
dat er in de huidige regeling minder sprake zal zijn van dubbeltelling. Het
was bijvoorbeeld mogelijk om voor een Armanibril van € 400, een
aftrekpost van € 1200 of € 1300 te krijgen vanwege allerlei
oploop en samenstel. Dat effect zal minder zijn. Het zijn dus twee verschillende
regelingen. Enerzijds zullen specifieke kosten, zoals ik zojuist heb aangegeven,
in een restant-fiscale regeling opgenomen blijven. Anderzijds zal er een afbakening
komen op basis van forfaits die niet zo zeer bedoeld zijn om deze specifieke
meerkosten te dekken maar om andere kosten te dekken.De voorzitter:Hoeveel tijd meent de staatssecretaris nog nodig te hebben voor zijn beantwoording?Staatssecretaris De Jager:Ik dacht dat het heel snel zou gaan, maar dat hangt natuurlijk af van
het aantal interrupties. Tot nu toe heb ik tien pagina's behandeld, maar er
is veel geïnterrumpeerd. Straks zal het aantal interrupties afnemen.
Ik hoop dus dat ik binnen twintig minuten klaar ben.De voorzitter:Dat is aan de ruime kant. De staatssecretaris zal dus toch wat bondiger
moeten zijn.De heer Ten Hoeve (OSF):Ik zal proberen om heel bondig te formuleren, voorzitter. De staatssecretaris
probeert nu een onderscheid te maken tussen de meerkosten die vergoed moeten
worden uit het forfait en de specifieke kosten die uit de BU-regeling gedekt
moeten worden. Maar die redenering gaat toch niet helemaal op. Het streven
is immers om alles in die forfaits te pakken. Dat verschil kun je dan toch
niet maken? Dat wordt ook nu niet helder gemaakt. De staatssecretaris kan
daarin naar mijn idee ook geen duidelijke scheiding maken.Staatssecretaris De Jager:Volgens mij heb ik gezegd dat het twee verschillende zaken zijn. De ene
is een fiscale regeling voor specifieke meerkosten en de andere is bedoeld
om andere kosten te dekken.Mevrouw Dupuis plaatste kanttekeningen bij de verhoging van de drempel
voor inkomens boven de € 38.000. Wellicht is er sprake van een misverstand,
want voor een deel van een inkomen tot € 38.000 blijft altijd het
drempelpercentage van 1,65 van toepassing. Voor het deel van het inkomen dat
de € 38.000 overschrijdt, geldt de hogere drempel. Bijvoorbeeld
een inkomen van € 50.000 kent een drempel van 1,65% over
de eerste € 38.000 en 5,75% over het restant van € 12.000.
In totaal is er dus een drempel van € 1317. Het is dus niet juist
dat die 5,75% over het geheel wordt berekend. Dat zou leiden tot een
drempel van € 2875 in plaats van € 1317.Mevrouw Dupuis vroeg naar de uitgaven voor gezinshulp. Zij zei ook dat
men vroeger niet moest kunnen aantonen aan wie de kosten zijn betaald. De
uitgaven voor extra gezinshulp zijn in de nieuwe fiscale regeling onder dezelfde
voorwaarden aftrekbaar als onder de huidige BU-regeling. Dat men moet aantonen
aan wie de kosten zijn betaald, is dus niet nieuw. In het verleden gold ook
de voorwaarde dat het bewijs moest worden geleverd dat er was betaald en aan
wie.Mevrouw Dupuis vroeg ook wat onder "gezinshulp" wordt verstaan. Zij vroeg
of "gezinshulp" inhoudt dat alleenstaanden kosten voor gezinshulp niet kunnen
aftrekken. Het woord "gezinshulp" ziet op hulp in de huishouding die nodig
is vanwege ziekte of invaliditeit. Met dat woord wordt de aftrek echter niet
beperkt tot personen die in een gezinssituatie leven. Ook een individuele
belastingplichtige kan voor de aftrek in aanmerking komen, indien aan de voorwaarden
wordt voldaan. Het kabinet is weliswaar voorstander van gezinsbeleid, maar
het wil dat niet op deze manier afdwingen.Mevrouw Dupuis (VVD):Kosten van verzorging en verpleging dus niet? De staatssecretaris spreekt
nu over "huishouding". Dat begrijp ik niet. Vroeger ging het over het thuis
verzorgen van een demente moeder of van een zwaar gehandicapt kind. Ik dacht
dat het daarover ging. Gezinshulp is immers een Wmo-aangelegenheid. Ik kan
mij bijna niet voorstellen dat gezinshulp daaronder valt. Als hier al verwarring
is, hoe groot zal die dan in het veld zijn?Staatssecretaris De Jager:Ik heb duidelijk aangegeven dat het woord "gezinshulp" inderdaad betrekking
heeft op hulp in de huishouding die nodig is vanwege ziekte of invaliditeit.
Het door mevrouw Dupuis aangehaalde element zit juist eerder in de AWBZ. Als
dit in de Wmo is gedekt, is het uiteraard niet meer aftrekbaar. Maar er is
een aantal mensen dat dit bedrag niet op grond van de Wmo krijgt. Voor die
personen is die gezinshulp alsnog in de nieuwe fiscale regeling verwerkt.
Dat wat mevrouw Dupuis aandraagt, leent zich eerder...Mevrouw Dupuis (VVD):Ik moet precies weten hoe dit in elkaar zit, want dit is voor veel mensen
heel belangrijk. Bedoelt de staatssecretaris met de AWBZ het pgb? Het pgb
dekt echter lang niet altijd de verzorgings- of de verpleegkosten voor een
gezinslid dat ernstig ziek is. Waaruit wordt dat deel betaald dat nu nog enigszins
aftrekbaar was? Waar krijg je dat terug? Er zijn steeds meer mensen die niet
meer hun geliefde naar een verpleeghuis willen laten gaan. Zij
willen thuis verzorging voor hem of haar regelen. Daarvoor krijgen zij een
pgb. Ik neem aan dat dit uit de AWBZ komt. Maar waarvan komt de rest dan terug?
Of is dat nu helemaal weggeschreven?Staatssecretaris De Jager:Er zijn uitgaven die als "extra" worden aangemerkt voor zover die meer
bedragen dan het drempelbedrag, namelijk 0% tot 3% van het verzamelinkomen,
voor toepassing van de persoonsgebonden aftrek. Voorwaarden voor het toekennen
van die aftrek zijn bijvoorbeeld dat de hulp wordt ingehuurd vanwege ziekte
of invaliditeit, dat de uitgaven hoger zijn dan het drempelbedrag en dat de
naam en het adres van de gezinshulp blijken uit de facturen met dagtekening.
De staatssecretaris van VWS zal straks ingaan op de relatie tot de AWBZ.Mevrouw Ten Horn heeft gevraagd waarom visuele hulpmiddelen wel een rol
spelen in het geval dat wordt gevraagd of iemand in aanmerking komt voor een
tegemoetkoming op basis van artikel 2 van de Wtcg en waarom diezelfde hulpmiddelen
niet aftrekbaar zijn. Verder vroeg zij om een verduidelijking van de uitspraak
van de minister van SZW in de Tweede Kamer ten aanzien van slechtzienden.Mevrouw Dupuis (VVD):Het spijt mij, maar mijn fractiegenoot en fiscaal specialist, noch ik
begrijpt de uitleg van de staatssecretaris over de aftrek van kosten voor
gezinshulp. Wij willen daarover echt duidelijkheid. Wij vrezen namelijk dat
een deel van de aftrekmogelijkheden verdwijnt en denken dat die implicatie
van de nieuwe wetgeving door niemand wordt geambieerd.Staatssecretaris De Jager:Ik zal het nog één keer in heel heldere bewoordingen uitleggen.
Het gaat om uitgaven voor extra gezinshulp. Men komt alleen in aanmerking
voor aftrek als deze kosten voortkomen uit ziekte of invaliditeit. De uitgaven
worden als "extra" aangemerkt voor zover die meer bedragen dan het drempelbedrag
dat 0% tot 3% is van het verzamelinkomen voor toepassing van
de persoonsgebonden aftrek. Voorwaarden voor het toekennen van de aftrek zijn
dat de hulp wordt ingehuurd vanwege ziekte of invaliditeit, de uitgaven hoger
zijn dan het drempelbedrag en dat de naam en het adres blijken uit de facturen
met dagtekening. Dat heb ik al aangegeven en volgens mij is dat klip en klaar.Ik kom terug op de vraag van mevrouw Ten Horn. Aftrekbaar zijn uitsluitend
de hulpmiddelen die dienen ter vervanging van het gezichtsvermogen. Met andere
woorden, de hulpmiddelen voor blinden. Het komt zo vaak voor dat mensen een
bril of contactlenzen moeten dragen dat de kosten voor aanschaf en gebruik
daarvan niet als voldoende specifiek zijn beoordeeld. Die komen dus niet voor
aftrek in aanmerking. Daarbij wordt geen onderscheid gemaakt in afwijkingsgraad
van de ogen en daarmee de sterkte van een bril. Dat zou voor de Belastingdienst
namelijk niet uitvoerbaar zijn. De kosten voor hulpmiddelen voor blinden komen
wel in aanmerking voor aftrek, ook voor belastingplichtigen die dermate slechtziend
zijn dat zij die middelen eveneens nodig hebben ter vervanging van hun gezichtsvermogen.
In die zin kan ik mij aansluiten bij de opmerking van de minister van SZW
dat er voor slechtzienden in bepaalde gevallen een mogelijkheid is om hulpmiddelen
fiscaal af te trekken.De heer Klein Breteler en mevrouw Ten Horn hebben gevraagd naar een lagere
fiscale aftrek als gevolg van afschaffing van de BU-regeling. Die zou tot
een hoger verzamelinkomen leiden. Er zou daarom sprake zijn van een beperkter
recht op toeslagen, bijvoorbeeld huurtoeslag. Begin 2009 kan men voor burgers
ten onrechte uitgaan van een te hoog inkomen. Gevraagd is of de regering dit
risico ook ziet en, zo ja, hoe zij dat wil voorkomen. Uiteraard ziet ook de
regering dat risico. De systematiek van de AWIR moet gehandhaafd blijven.
Dat betekent dat burgers in eerste instantie altijd zelf verantwoordelijk
zijn voor het doorgeven van wijzigingen in hun verzamelinkomen, alsmede voor
mutaties of inschattingen daarvan. De Belastingdienst heeft geen kristallen
bol en kan dus niet inschatten wat het verzamelinkomen is. Je zou zeggen dat
hij bepaalde gegevens van de BU-regeling heeft uit het verleden. Dat is correct,
maar er blijft nog steeds een fiscale regeling bestaan, ook binnen de nieuwe
BU-regeling. De specifieke aftrekken daarbinnen hebben juist een heel grillig
verloop. Specifieke meerkosten kunnen binnen een jaar bijvoorbeeld oplopen
tot duizenden euro's. Opeens is dat niet meer het geval, dan weer wel enzovoorts.
De Belastingdienst kan natuurlijk nooit inschatten of dat in 2009 ook het
geval zal zijn en of er andere mutaties in het inkomen zullen zijn. Je kunt
op deze basis dus nooit ambtshalve toeslagen aanpassen. Als je dat zou doen,
weet je zeker dat dit helemaal verkeerd gaat en dat er een chaos ontstaat.
Burgers gaan dan immers terug muteren. Of burgers hebben eerst al gemuteerd
en dan wordt er ambtshalve aangepast. Tot nu toe is gebleken dat ongeveer
50% van de huurtoeslag precies goed is. Als je ambtshalve grof schatte,
zou je het percentage dramatisch omlaag brengen. Dan zou het helemaal mis
gaan. Wij gaan dus denken volgens de AWIR-systematiek. Dat houdt in dat burgers
in eerste instantie zelf het best kunnen inschatten wat hun verzamelinkomen
is en wat hun aftrekposten in 2009 zijn. Op grond daarvan zullen wij starten
met een campagne. Dat betekent dat wij concreet een aantal acties op touw
zetten. Allereerst is dat een Postbus 51-campagne met een verwijzing naar
de gevolgen van de BU-wijziging op de toeslagen. Er loopt nu al een campagne
met de bedoeling dat men goed op de toeslag let en of alle gegevens kloppen.
Zo niet, dan moet men dat doorgeven. In die campagne zal binnenkort specifiek
aandacht worden gevraagd voor de doorwerking van het effect van het afschaffen
van de BU-regeling. Daarop zal dus worden gewezen. Verder zullen wij toeslaggerechtigden
gericht benaderen met een brief waarin wij die burgers attenderen op de wijzigingen
en de acties die zij kunnen ondernemen om de juiste toeslag te krijgen. Wij
kruisen ook bepaalde bestanden om na te gaan of wij met name toeslaggerechtigden
kunnen aanschrijven die in het verleden BU-posten hadden. Er vindt dus zowel
een massamediale campagne plaats vanuit de Belastingdienst als een massamediale
campagne over de Wtcg. Daarnaast zullen er dus specifieke brieven worden gezonden.
Bovendien zullen wij een groep huurtoeslaggerechtigden telefonisch benaderen
die een heel grote BU-post had. Die bestaat uit ongeveer 50.000 mensen en
is kwetsbaar. In de praktijk blijkt namelijk dat die groep niet of nauwelijks
op brieven reageert. U moet zich voorstellen dat het mensen zijn die soms
naar de Toeslagentelefoon bellen met de mededeling dat zij brieven
hebben ontvangen. Na enige tijd blijkt dat zij die brieven niet eens geopend
hebben. Zij bellen dus alleen al als zij brieven hebben ontvangen. Het maakt
dan niet uit of de envelop nog dicht is. Dat is een lastige groep. Het meest
kwetsbare deel zullen wij actief met de Belastingtelefoon benaderen. Het betreft
burgers die voor meer dan€ 5000 BU-aftrek hadden.Er zijn nog een aantal andere opties, zoals de campagnes over hulp bij
aangifte. Dat soort mensen dat ook een BU-aftrekpost had, gaat vaak naar hulp
bij aangifte van de FNV of allerlei andere organisaties. Zij doen dan aangifte
over 2008, maar tegelijkertijd zal die mensen worden gevraagd om het inkomen
voor 2009 aan te passen. Anders krijgen zij namelijk te veel toeslag.De voorzitter:Nee, wij hebben absoluut geen tijd voor interrupties. Die kunt u dus voor
de tweede termijn bewaren. Ik verzoek de staatssecretaris om kort te formuleren.
Misschien kan hij een indicatie geven van de tijd die hij dan nodig heeft.Staatssecretaris De Jager:Als ik niet geïnterrumpeerd word, kan ik heel snel antwoorden. Dan
kan ik in ongeveer vijf minuten klaar zijn.De voorzitter:Ik denk dat u ten onrechte de schuld van uw uitvoerigheid bij de Kamer
legt.Staatssecretaris De Jager:Nee, ik leg de schuld niet bij de Kamer.De voorzitter:Ja, maar gaat u door. Laten wij hiermee geen tijd verliezen.Staatssecretaris De Jager:Mevrouw Ten Horn heeft ook gevraagd wat de gevolgen zijn van de invoering
van de Wtcg voor studenten met een aanvullende beurs. Het verzamelinkomen
zal inderdaad dalen. De toekenning van de forfaits zelf leidt overigens niet
tot een doorwerking op toeslagen en een beurs. Het gaat om een verlaging van
het verzamelinkomen bij het vervallen van de buitengewone uitgaven. In het
kader van de Wet studiefinanciering zal zich dat overigens pas in 2011 voordoen,
omdat daar wordt gekeken naar het inkomen in het jaar t min 2. Het kabinet
heeft ook bij de doorwerking van de toeslagen overigens altijd rekening gehouden
met die toeslagen. Die besparing op die toeslagen – het gaat om ongeveer
300 mln. in totaal – is ingezet in het totaaldossier van de Wtcg. Daarmee
hebben wij dus rekening gehouden en dat hebben wij ook gebruikt om de doelgroep
te benaderen.Mevrouw Ten Horn heeft ook gevraagd of is overwogen om maxima te stellen
aan allerlei soorten kosten, bijvoorbeeld van brillenglazen, Armanibrillen
enzovoorts. Zij vroeg ook of er onderzoek is gedaan naar "belastingfraude".
Dat woord gebruikten de leden van de SP-fractie. Allereerst zeg ik dat dit
gewoon mocht, dus dat het geen belastingfraude is. Het maximeren van de bedragen
die voor fiscale aftrek in aanmerking komen, bijvoorbeeld van de premie voor
de aanvullende verzekering, betekent niet dat de regeling specifieker wordt
voor chronisch zieken en gehandicapten. Juist het onderhavige wetsvoorstel
zet in op het meer specifiek maken en het meer gericht benaderen van die groep.
Wij zien geen mogelijkheden om dure designbrillen apart af te toppen. Daarmee
zouden wij de regeling niet gerichter maken. Overigens is de aftrekpost van
brillen en dergelijke waarschijnlijk in de loop der tijd opgelopen naar ongeveer
500 mln. Dat blijkt uit de steekproefgegevens.Mevrouw Ten Horn vroeg hoe reëel de fiscale noodoplossing is. Die
vraag is al beantwoord. In het geval dat de beoogde verbetering van de afbakening
onverhoopt niet tijdig optreedt, zal het kabinet bezien of er alternatieve
mogelijkheden zijn. Eén alternatief dat in elk geval zal worden bezien,
is het uitkeren van forfaits met terugwerkende kracht. Ten aanzien van een
eventueel fiscaal alternatief heeft het kabinet duidelijk aangegeven dat daartegen
belangrijke beleidsmatige bezwaren bestaan en dat daaraan grote risico's verbonden
zijn op het punt van de uitvoering door de Belastingdienst. In het plenaire
debat in de Tweede Kamer heb ik op vragen daarover geantwoord dat de fiscale
oplossing letterlijk als een nood-nood-noodoplossing gekwalificeerd moet worden.
Die komt alleen in beeld als andere oplossingen niet haalbaar blijken te zijn.
Ik zeg daarbij ook – dat heb ik ook tegen de Tweede Kamer gezegd –
dat een dergelijke fiscale noodoplossing onmogelijk gericht kan zijn. Juist
in het licht van de doelstelling van de Wtcg is het dus heel onlogisch om
een deel van het geld dat nu iets gerichter zou moeten zijn, ongericht via
de fiscaliteit terug te sluizen.Minister Donner:Voorzitter. Om het kort te houden, zal ik mijn inleiding overslaan. Een
aantal opmerkingen heeft betrekking op de inkomenseffecten als gevolg van
de wijziging van de BU-regeling, zoals die tot vorig jaar bestond, en de Wtcg.
Ik moet daarover volstrekte duidelijkheid laten bestaan: die wijziging heeft
inkomensgevolgen. Door de hele bandbreedte zal dat merkbaar zijn. Dat zijn
ook beoogde inkomensgevolgen. Dat hangt samen met afspraken die gemaakt zijn
aan het begin van deze kabinetsperiode, namelijk de constatering dat de oploop
van de BU-regeling, zoals die plaatsvond, onaanvaardbaar was. Die hing niet
samen met de reële ontwikkeling van de kosten voor chronisch zieken en
gehandicapten. Je kunt wat dat betreft niet blazen en het meel in de mond
houden.De voorliggende regeling heeft tot gevolg dat het beschikbare budget veel
beter terechtkomt bij chronisch zieken en gehandicapten. Er zal sprake zijn
van een veel eerlijkere tegemoetkoming: gelijke kosten, een gelijke tegemoetkoming.
De regeling is bovendien veel beter gericht.De heer Van den Berg zei dat niet voldaan kon worden aan de rechtvaardige
wens van het veld dat de doelgroep geen negatieve gevolgen zal ondervinden.
Dat is in de ogen van het kabinet geen rechtvaardige wens, omdat de een onder
de huidige regeling al naar gelang de situatie veel meer compensatie kreeg
in vergelijking met de gemaakte kosten dan de ander die onder omstandigheden
helemaal geen compensatie kreeg. Rechtvaardigheid is juist de reden om tot
wijziging te komen. Mevrouw Dupuis zei dat het voorliggend wetsvoorstel een
voorbeeld is van inkomenspolitiek via de gezondheidszorg. Dat wordt nu omgedraaid.
Het doel is, te komen tot tegemoetkoming van compensatie. Gelijke kosten,
gelijke tegemoetkoming, ongeacht inkomenspositie. Het inkomensbeleid
is de situatie voor het algemene inkomensbeleid. Daarin zit een aantal elementen.
Dat zal ik nader toelichten. Vandaar dat ik op de vragen van zowel mevrouw
Ten Horn als de heer Van den Berg moet antwoorden dat het inderdaad mogelijk
is dat chronisch zieken en gehandicapten inkomenseffecten zullen ervaren van
deze regeling. Dat hangt onder andere samen met het volgende; ik geef daarvoor
een voorbeeld. Een alleenstaande met een baan rond het minimumloon kon onder
de oude BU-regeling met ongeveer € 700 zorgkosten, € 1600
compensatie krijgen als alle effecten bij elkaar werden opgeteld en kon € 960
hoger uitkomen dan hij aan werkelijke kosten maakte. Met de voorliggende regeling
worden de kosten exact berekend. Natuurlijk heeft dit voor betrokkene gevolgen.Dit geldt ook waar de wet doorwerkt in de studiefinancieringsregelingen.
Ook daar moet ik de vraag stellen wat de rechtvaardiging is als degene die
een kind heeft een extra tegemoetkoming krijgt en degene die geen kind heeft
geen tegemoetkoming krijgt, maar wel dezelfde chronische ziekte of handicap
heeft. Omgekeerd is de vraag bij inkomenseffecten, wat de rechtvaardiging
van een systeem is dat bij een bepaald inkomen de één wel een
vergoeding krijgt omdat hij een beperking heeft, zelfs een hogere vergoeding
dan de kosten zijn, en de ander niet. Die rechtvaardigheid probeert het kabinet
juist te betrachten met deze regeling.Van de zijde van de PvdA en van de ChristenUnie zijn vragen gesteld over
de maatregelen om de minstdraagkrachtigen te ontzien en een schrijnende inkomstendaling
bij kwetsbare groepen te voorkomen. In de brief van 7 oktober jongstleden
staat dat het kabinet juist daarvoor een veelheid aan maatregelen heeft getroffen
en een overgangsperiode heeft voorzien waarin de huidige hoge vermenigvuldigingsfactor
geleidelijk wordt afgebouwd naar een lagere vermenigvuldigingsfactor en uiteindelijk
op 1,4 uitkomt. Die factor berust op het gegeven dat men met deze factor,
in vergelijking met de huidige situatie, uitkomt bij de werkelijke kosten
die men heeft gemaakt; dat is dus op het laagste niveau. Zodra men daarboven
gaat zitten, ontstaat een situatie van overcompensatie en is men bezig met
inkomensbeleid en niet met een tegemoetkoming van kosten die worden gemaakt.Andere maatregelen op dit terrein berusten op precies dezelfde overwegingen.
In de eerste plaats gaat het om een aantal maatregelen die getroffen zijn
om te zorgen dat wat er aan middelen is, zo goed mogelijk terechtkomt bij
degenen die de kosten maken. Vandaar dat er 50 mln. extra beschikbaar is gesteld
voor de compensatie van de intramurale bewoners. Vandaar dat de vermenigvuldigingsfactor
voor 65-minners wordt gehandhaafd op 1,4. Vandaar dat de inkomensgrenzen van
de huurtoeslag voor ouderen zijn aangepast. Vandaar dat de tegemoetkoming
voor arbeidsongeschikten is verhoogd. Daarnaast is een bedrag van 360 mln.
van de middelen die vrijvallen, gebruikt om ervoor te zorgen dat de wijziging
geen gevolgen heeft voor het algemene koopkrachtbeeld. Deze discussie hebben
wij begin oktober gevoerd.Tevens moet ik erop wijzen, daar kom ik straks op terug in antwoord op
vragen van de heer Klein Breteler, dat volgens de huidige cijfers van het
CPB voor de meest kwetsbare groepen de koopkrachtcijfers voor 2009 over de
hele linie er gunstiger uitzien dan in oktober jongstleden.De heer Kuiper (ChristenUnie):U komt nog terug op de categorie minima en de categorie bijstandsgerechtigden?Minister Donner:Daar kom ik op terug.Het kabinet heeft in het bijzonder voor de kwetsbare groepen een aantal
maatregelen getroffen, zowel specifiek als algemeen, zonder dat de regeling
daarmee in inkomensbeleid uitmondt.De heer Klein Breteler vroeg aandacht voor de inkomenseffecten bij de
kwetsbare groepen, in het bijzonder bij de ouderen. Hij verwees daarbij naar
het feit dat bijna alle pensioenfondsen het komende jaar niet volledig zullen
indexeren. Hij vroeg het kabinet daarom, de koopkracht van ouderen nauwlettend
te volgen. In de eerste plaats geldt ook hier dat deze maatregel geen inkomensbeleid
tot doel heeft, maar middelen biedt ter vergoeding van gemaakte kosten. Het
zou onredelijk zijn dat ouderen die een chronische ziekte of een gebrek hebben,
wel worden gecompenseerd en degenen die dat niet hebben, niet. Wat dat betreft
kan ik hem geruststellen, omdat voor de ouderen met een aanvullende AOW geldt
dat zij er bijna een vol procent op vooruitgaan. Dit blijkt uit de doorrekening
van de standaard koopkrachtgroepen vergeleken met de doorrekening die in oktober
is gemaakt. Dit komt eenvoudig, omdat de indexering alleen maar betrekking
heeft op het aanvullend pensioen, terwijl de vermindering van de inflatie
op alle uitgaven betrekking heeft. Het verschil zit daarin. Ik meen dat het
kabinet ook in dat opzicht doet wat eraan kan worden gedaan.De ChristenUnie en de SGP hebben meer in het bijzonder gevraagd naar de
inkomensgevolgen bij bijstandsgerechtigden als groep die van het laagste inkomen
leeft. In hun vragen gaan zij ervan uit dat deze groep geraakt wordt door
deze maatregelen. Dat kan zo zijn als het gaat om de overcompensatie die men
kreeg. De maatregelen berusten op risicosolidariteit en niet op inkomenssolidariteit.
Inkomenssolidariteit is een kwestie van de hoogte van de bijstand. Ik kan
geen onderscheid gaan maken tussen degenen die bijstand heeft maar niet chronisch
ziek is en degene die bijstand heeft en wel chronisch ziek is. Voor degene
die bijstand heeft en chronisch ziek is, moet ik op een gegeven moment de
tegemoetkomingen regelen. Ik heb al aangegeven dat er zelfs een extra factor
in de maatregel is ingebouwd voor degenen die jonger zijn dan 65 jaar, om
zo zo goed mogelijk te komen bij de werkelijk gemaakte kosten. Overcompensatie
is onrecht, want dat betekent dat men hoger uitkomt al naar gelang men een
chronische ziekte of een handicap heeft.Ik kan de Kamer geruststellen dat mensen die een inkomen hebben op bijstandsniveau
sowieso voor de hoogste huurtoeslag in aanmerking komen. Door deze regeling
kan men niet onder het bijstandsniveau zakken. Men kan hooguit minder meer
krijgen dan men onder de vorige regeling kreeg. Als men een inkomen heeft
op bijstandsniveau, zal men ongeacht het effect van deze regeling in aanmerking
komen voor de hoogste huurtoeslag. Dit is het gevolg van de regeling in de
huurtoeslag.De heer Kuiper (ChristenUnie):Het gaat hier over een tegemoetkomingsregeling, dus de mensen worden tegemoetgekomen.
Kan de minister zich voorstellen dat mensen op bijstandsniveau meer kosten
hebben dan zij ontvangen via de tegemoetkomingsregeling, derhalve hoge
kosten maken en daardoor onder de bijstandsnorm zakken?Minister Donner:Nee. De bijstandsnorm geldt namelijk voor de standaarduitgaven. Zodra
er sprake is van de bijzondere uitgaven waarop u doelt, geldt de bijzondere
bijstand. Daar zal een beroep op gedaan moeten worden als men extra kosten
heeft. Men zakt niet onder het bijstandsniveau, want dat is het niveau waarop
het inkomen wordt gegeven.De heer Kuiper (ChristenUnie):Mijn vraag is erop gericht of u kunt garanderen dat niemand die bijstand
ontvangt, onder de bijstandsnorm zakt.Minister Donner:Wat bedoelt u daarmee? Hij kan niet onder de bijstandsnorm zakken, want
hij krijgt gewoon een uitkering op dat niveau.De heer Kuiper (ChristenUnie):De situatie die ik schets, is dat mensen zo veel meerkosten hebben dat
zij feitelijk onder de bijstandsnorm zakken, ook al zijn er compensaties,
aanvullingen en huurtoeslagen. Dit wordt ons door de mensen zelf gemeld.Minister Donner:Kon dat in de oude regeling niet?De heer Kuiper (ChristenUnie):Of dat in de oude regeling mogelijk was, weet ik niet. Ik wil nu weten
of wij met elkaar kunnen garanderen dat mensen die nu boven de bijstandsnorm
zitten, door de veranderingen niet onder de bijstandsnorm terechtkomen.Minister Donner:Nogmaals, dat kan niet. Het gaat om de uitgaven die men heeft. Die uitgaven
vallen onder de bijzondere bijstand als ze uitzonderlijke uitgaven betreffen
die ook samenhangen met ziekte. Er is een algemene tegemoetkoming die gelijk
is voor iedereen en die wat dat betreft de ene bijstandsgerechtigde met een
chronische ziekte op hetzelfde niveau plaatst als de andere. Wij hebben hier
alleen maar te maken met een wijziging ten opzichte van een bestaande regeling.
Daarom geef ik aan dat er in dit opzicht geen verandering is. De persoon op
bijstandsniveau doet doorgaans geen belastingaangifte.De heer Kuiper (ChristenUnie):Het kan dus voorkomen dat mensen in Nederland onder de nieuwe regeling
...De voorzitter:Mijnheer Kuiper, u moet zich echt beperken in uw interrupties.Minister Donner:Garanderen kan ik in dezen niet, want ik heb met standaardeffecten te
maken en met algemene beelden. U wilt dat ik hier een aanvullende vergoedingsregeling
schep voor iedereen op dat niveau die er wellicht iets op achteruitgaat ten
opzichte van de bestaande situatie. Die achteruitgang betekent echter niet
dat hij onder het bijstandsniveau zakt en daarom moet worden gecompenseerd.
Als ik dat doe, ben ik met inkomensbeleid bezig. Waarom mag de een dat wel
hebben en de andere niet? Dat is de fundamentele vraag. Wat dat betreft worden
juist de mensen op dat niveau zo goed mogelijk ontzien, omdat de toeslagen
worden gegeven op basis van het inkomen. Dat verandert op dit punt niet. Er
is bijzondere bijstand en er zijn verschillende regelingen voor de vergoedingen,
ook in het kader van de zorgtoeslag. Ik meen dat het samenstel van het geheel
zo goed mogelijk aan de vraag probeert te beantwoorden, zonder dat ik in eerlijkheid
garanties kan geven voor ieder individueel geval. Het zou overmoed zijn om
dat vanaf deze plaats te doen.Dit geldt ook voor de vraag van de heer Klein Breteler over de afbakening
voor arbeidsongeschikten. Hij vroeg met name aandacht voor de compensatiemogelijkheid
om op basis van artikel 10 lid 3 bij AMvB nadere regels te treffen. Nogmaals,
wat gedaan wordt, is het vertalen van een bestaand forfait uit de BU-regeling
in een tegemoetkoming voor degenen die een arbeidsongeschiktheidsuitkering
hebben. Onder de bestaande regeling was de drempel 45% arbeidsongeschiktheid.
Die hebben wij met deze regeling verlaagd naar 35% arbeidsongeschiktheid.
Het gaat ook daar om mensen die gedeeltelijk arbeidsongeschikt zijn. Dit veronderstelt
dat men zich op de arbeidsmarkt kan aanbieden. Dat laat onverlet dat wie een
handicap of een chronische ziekte heeft, een forfaitregeling kan krijgen en
op gelijke wijze als andere mensen die niet werken, een vergoeding kan krijgen.
Omdat in de BU-regeling een apart forfait zat voor arbeidsongeschiktheid tot
45%, hebben wij die op deze wijze met een uitbreiding overgenomen.
Dit is tevens een antwoord op de vragen van de heer Yildirim en de heer Laurier.
Het kabinet heeft aanvankelijk 45% voorgesteld, maar dit percentage
is als onderdeel van de besluitvorming in het najaarsoverleg aangepast en
gesteld op 35. De grens van 35% is de bekende grens. Daarmee wordt
aangesloten bij de grens die in de WIA en in de WGA wordt gehanteerd.Mevrouw Meurs heeft gevraagd naar het inkomenseffecten van het pakket
als geheel. Het klopt dat uit de brief van 7 oktober jongstleden blijkt
dat het om een groot aantal verschillende maatregelen gaat. Deze zijn gericht
op het zo goed mogelijk vertalen van gerechtvaardigde claims op de bestaande
BU-regeling in de nieuwe regeling. Vandaar dat de maatregelen in de eerste
plaats gericht zijn op de forfaits en in de tweede plaats op het beschikbaar
stellen van middelen om een goede afbakening te maken, waar nog niet vastgesteld
kon worden dat die perfect was. Vervolgens gaat het bij de overgang van ouderen
erom, om de forfaitaire vergoeding die in de huidige BU-regeling zit, te vertalen
in de verhoging van de tegemoetkoming. Andere maatregelen zijn getroffen om
de overgang zo goed mogelijk op te vangen. Nogmaals, het gaat om de overcompensatie
die in de huidige BU-regeling mogelijk is en die wij desondanks in de overgang
proberen te compenseren. In die zin proberen wij zo goed mogelijk van dat
ene systeem naar het andere te komen. Als men het geheel overziet, kan het
ogen als een zeer omvangrijke regeling. Strikt genomen kun je uit de berekeningen
van het kabinet constateren, dat de meerderheid van de chronisch zieken en
gehandicapten, 65%, erop vooruitgaat met dit pakket aan maatregelen,
terwijl in de rest van de bevolking 9% erop vooruitgaat. Hieruit blijkt
dat deze regeling beter terechtkomt bij chronisch zieken en gehandicapten
dan de bestaande regeling.Mevrouw Meurs vroeg of het Nibud of een andere organisatie de opdracht
kan krijgen om voor de verschillende profielen van burgers te laten zien wat
de inkomensgevolgen zijn van de totale regeling. In de brief van 7 oktober
jongstleden heeft het kabinet zelf, mede aan de hand van Nibud-voorstellen,
de maatregel voor 25 voorbeeldhuishoudens uitgewerkt. Bij die
huishoudens is een differentiatie naar twee niveaus gegeven van aftrekbare
kosten onder de BU-regeling en naar drie niveaus van compensatie onder de
Wtcg. Die 25 voorbeeldhuishoudens en de verdere differentiatie in de kosten
sluiten aan bij de huishoudens waarvoor het Nibud de eerdere koopkrachtberekeningen
heeft uitgevoerd. In de zeer uitvoerige bijlage van de genoemde brief zijn
de resultaten weergegeven. Zowel het inkomenseffect in 2009 als het inkomenseffect
in 2011 is gepresenteerd aan de hand van de afbouw van de vermenigvuldigingsfactor.
Uiteindelijk zijn er 366 verschillende situaties van inkomenseffecten gedifferentieerd
en geanalyseerd. Ik weet niet of wij meer zouden moeten doen dan wij hebben
gedaan. Ik overweeg wel om met het Panel Chronisch zieken en Gehandicapten
van het NIVEL, die voor de periode 2009-2011 wordt gesubsidieerd door Volksgezondheid
en door Sociale Zaken, na te gaan in hoeverre chronisch zieken en gehandicapten
beter worden bereikt met de Wtcg dan met de BU-regeling. In die zin wil ik
dit blijven volgen.De heer Laurier heeft gevraagd of de armoedeval niet wordt vergroot met
deze regeling. Nogmaals, een armoedeval is het gevolg van de afbouw van de
huurtoeslag. De afbouw van de huurtoeslag zal door deze regeling worden versneld,
als men onder de oude regeling inderdaad een grens had die de huurtoeslag
hoog hield, terwijl die in wezen al afgebouwd had moeten zijn. Dit kan geen
reden zijn om de overcompensatie te laten bestaan. Voor het overige heeft
deze regeling geen armoedeval tot gevolg. Juist omdat de regeling niet meer
inkomensgerelateerd is, maar forfaitair voor de kosten bij verschillende gebreken,
heeft ze hetzelfde effect, of men nu wel een inkomen heeft of niet. In die
zin zal deze regeling geen inkomensval creëren, anders dan dat ze mogelijk
in de overgangsperiode een inkomensval kan verscherpen die het gevolg is van
de huurtoeslag of van andere inkomensgerelateerde toeslagen.De heer Klein Breteler heeft gesproken over een onafhankelijk beroepscollege
dat adviezen zou moeten geven over de besluiten van het CAK. Ik hoop dat hij
daarmee niet beoogd dat wij in deze wet een nieuwe beroepsprocedure moeten
creëren naast de Awb, maar dat hij er hooguit op doelt dat de bezwaarschriftencommissie
die eventueel kan worden ingeschakeld, voor deze zaken apart wordt samengesteld,
zodat daarover een oordeel kan worden gegeven.Recapitulerend. Door verschillende sprekers is gedoeld op de criteria
die ook het kabinet zich met deze regeling heeft gesteld. Ik loop ze even
langs.De doelgroep moet zo goed mogelijk worden bereikt. Ik hoop dat ik duidelijk
heb gemaakt dat met de systematiek van deze regeling, de doelgroep per definitie
beter wordt bereikt als het gaat om chronisch zieken en gehandicapten die
extra kosten hebben. Dat is beter geregeld dan in de huidige regeling, omdat
de huidige regeling niet aansluit op het zijn van chronisch ziek of gehandicapt,
maar op het hebben van bepaalde ziektekosten waarvoor compensatie geclaimd
kan worden. Men kan dat zien als men in deze tijd van het jaar een brillenzaak
binnenloopt. Men wordt aangemoedigd om alsnog een extra bril te kopen, omdat
die dit jaar nog kan worden aftrokken van de belastingen en volgend jaar niet.
Dit wijst erop dat de huidige regeling niet over chronisch zieken en gehandicapten
gaat, maar over bepaalde ziektekosten.De huidige regeling heeft het nadeel dat de handhaving aanzienlijk minder
is, omdat niet ieder geval afzonderlijk kan worden gecontroleerd. Om dezelfde
reden is de voorliggende regeling beter gericht, want die neemt de overcompensatie
weg die in de huidige systematiek zit, komt bij gelijke kosten tot gelijke
tegemoetkomingen en probeert iedereen zo eerlijk mogelijk gelijkelijk te treffen.
Het gaat echter om een tegemoetkoming en niet om een compensatie.De regeling is eenvoudiger uitvoerbaar. Ogenschijnlijk lijkt het anders
te zijn, maar dit is niet zo, omdat de huidige regeling wel eenvoudig is,
maar nauwelijks te controleren. Daardoor leidde die tot een gestage groei,
jaar in jaar uit, van het beroep daarop. Derhalve was de BU-regeling relatief
eenvoudig uit te voeren, maar nauwelijks te controleren en dat leidde tot
een onrechtvaardige situatie.Om dezelfde reden is de voorliggende regeling beter budgettair hanteerbaar
en is de regeling uit het oogpunt van rechtszekerheid een verbetering. Bij
de belastingen claimde immers de een het ene en de ander het andere, en achteraf
moest men vaststellen of dat wel of niet kon, terwijl nu op voorhand duidelijk
is wat waarvoor wordt gegeven.Natuurlijk zijn er afbakeningsproblemen. De staatssecretaris is daar uitvoerig
op ingegaan, maar dat is de prijs van de overgang van een systeem waarin iedereen
mocht claimen, of hij nu ziek was of niet, een handicap had of niet, kosten
had of niet. Die prijs zal altijd betaald moeten worden als men afstapt van
het systeem van ongecontroleerd claimen. Ik meen dat wat dat betreft is voldaan
aan de criteria die de heer Laurier stelde. De regeling is transparanter,
zorgvuldiger en de administratieve lasten zijn minder.Gisteren is door mevrouw Ten Horn gezegd dat deze wet een draak is. Gevraagd
is of de wet recht en gerechtigheid brengt en er is gezegd dat het onaanvaardbaar
is dat de oude regeling zo lang heeft bestaan en dat daar nu pas wat aan wordt
gedaan. Het laatste was een verwijt van mevrouw Dupuis. Het kabinet kan natuurlijk
niet zien in het hart en de motieven van vorige ministers van Financiën,
teruggaande tot 1998, maar één ding kan mevrouw Dupuis dit kabinet
niet verwijten: de staatssecretaris heeft die onrechtvaardige regeling in
het eerste jaar afgeschaft. Wij zitten nu met wat daarvoor in de plaats moet
komen.Daarom, bij de vraag of het kabinet kan garanderen dat niemand er met
deze wet op achteruitgaat, is het antwoord dat ik dat kan garanderen, want
met deze regeling gaat niemand erop achteruit. Deze regeling is er alleen
om de tegemoetkomingen te regelen. Als men erop achteruitgaat, is dat een
gevolg van een besluit dat deze Kamer vorig jaar al heeft genomen, namelijk
om de bestaande BU-regeling af te schaffen. Derhalve gaat iedereen er met
deze regeling op vooruit. Als iemand iets een draak noemt, dan is dat niet
omdat de regeling gecompliceerder oogt, maar vanwege de effecten. De vorige
regeling was wat dat betreft een draak, omdat die volstrekt willekeurig uitwerkte.
Deze regeling is in dat opzicht een verbetering. Deze regeling doet meer recht
aan recht en gerechtigheid, juist omdat die in vergelijkbare gevallen gelijke
uitkomsten heeft en niet zoals de bestaande regeling, geheel verschillende
regelingen kan bevatten door de systematiek van overcompensatie.Natuurlijk zijn er nog gebreken, maar die ziet men alleen omdat er voor
het overige sprake is van een substantiële verbetering. Men kan natuurlijk
zeggen dat die gebreken moeten verdwijnen. Er was een tijd dat men op ieder
werk zekere gebreken liet bestaan, omdat alleen God perfect was. Dat is niet
het motief geweest van dit kabinet. Er wordt gewerkt aan de gebreken. Daarvan
moet ik zeggen dat als de Kamer eerst alle gebreken weg wil hebben voordat
de regeling kan worden ingevoerd, het oude gezegde geldt: wie het onderste
uit de kan wil hebben, krijgt het lid op de neus. De bestaande regeling is
al afgeschaft en zonder deze regeling is er helemaal geen regeling.De voorzitter:De leden hebben aangegeven, in de tweede termijn bijna een uur te willen
gebruiken. Ik verzoek hun om hun tekst in de schorsing kritisch te bekijken,
anders vergaderen wij vannacht om 3.30 uur nog.De vergadering wordt van 12.07 uur tot 12.15 uur geschorst.De voorzitter:Wij beginnen nu aan de tweede termijn. Ik heb de leden voor de schorsing
gevraagd, nog even scherp naar de spreektijden te kijken. Het lijkt mij niet
onredelijk dat men zich oriënteert op niet meer dan een derde van de
spreektijd in eerste termijn.Mevrouw Dupuis (VVD):Voorzitter. Ik heb drie puntjes.Het eerste betreft een zeer algemene vraag die ik toch wil stellen. Is
er één land in Europa waar men een regeling als deze heeft en
waar die met succes wordt uitgevoerd. Is er überhaupt één
vergelijkbare situatie in de wereld te vinden voor het systeem als het huidige?
Volgens mij is de reikwijdte van de vraag duidelijk.Het tweede betreft de korting. Ik heb problemen met de term "korting".
Het gaat om korting op eigen bijdragen voor bijvoorbeeld het verzorgings-
of verpleeghuis. Het woord "korting" duidt op een tijdelijke en niet voor
iedereen bestemde vermindering van kosten. Ik begrijp toch goed dat het hier
echt gaat om een definitieve vermindering? Mensen die in een verzorgings-
of verpleeghuis komen, hebben daarvoor een indicatie en zijn dus per definitie
chronisch ziek of gehandicapt. Wat is dan de betekenis van de term "korting"?
Ik vind die verwarrend. Ik begrijp dat het gaat om een definitieve vermindering,
omdat niemand van die voorzieningen gebruikmaakt zonder een indicatie te hebben.
Is dit juist?Het derde en laatste punt is het volgende. Ik ben niet helemaal blij en
het is mij niet helemaal duidelijk wat de aftrek is voor de verzorging of
verpleging thuis. Daarom leg ik een zeer eenvoudige casus voor. Als de minister
en de staatssecretarissen hier niet meteen op kunnen reageren, hoewel die
heel simpel is – ik denk dat het kan – heb ik graag schriftelijk
een antwoord voor volgende week. Ik neem aan dat de stemmingen volgende week
zijn. Stel je een gehuwde dementerende vrouw voor. Het verzamelinkomen is € 75.000.
Zij heeft thuis verzorging waarvoor zij € 30.000 aan pgb krijgt.
De kosten voor de verzorging zijn € 50.000. Dat zijn geen abnormale
kosten. Te betalen is dus € 20.000. Er is een drempel. Ik wil die
drempel weten en vraag of het resterende bedrag inderdaad aftrekbaar is. Dit
lijkt mij geen moeilijke vraag en mijn fractie wil daarop graag antwoord hebben.Mevrouw Meurs (PvdA):Voorzitter. Mijn fractie dankt de bewindslieden voor de uitvoerige reacties.
Ondanks de ingewikkelde regeling en de vele vragen die erover te stellen zijn,
zal mijn fractie deze regeling steunen vanwege het feit dat de regeling vanuit
het perspectief van de burgers simpeler wordt. Voorts is de regeling meer
toegesneden op de mensen die echt steun nodig hebben. Dat is beter dan de
generieke regeling. Ook wordt ernaar gestreefd het onbedoeld gebruik eruit
te halen.Mijn fractie begrijpt de spanning die de staatssecretaris heeft geschetst.
Je moet altijd zoeken naar een goede balans tussen een eenvoudige regeling
enerzijds en een zo toegesneden mogelijke regeling anderzijds. Ik heb op basis
van de antwoorden de indruk gekregen dat echt naar die balans moet worden
gestreefd. In die zin speelt de commissie van deskundigen een belangrijke
rol. Ik ben blij te horen dat de staatssecretaris het met mij eens is dat
dit een dynamisch proces is, dat in principe nooit af is.Mijn fractie heeft niet veel moeite met het feit dat de commissie van
deskundigen geen lang leven beschoren zal zijn, maar vindt het wel belangrijk
dat de functie blijft bestaan. Ook op de langere termijn moet er een mogelijkheid
zijn om steeds opnieuw te bezien of de regeling en de indeling die nu is gemaakt,
duurzaam zijn en of er veranderingen nodig zijn. Daarmee bouw je per definitie
een ventielfunctie in en dat is voor mijn fractie een belangrijke voorwaarde.
Ik heb begrepen dat de commissie van deskundigen de participatiedoelstelling
integraal meeneemt. Ik hoor graag per 1 juli 2009 de stand van zaken
op dat gebied.De staatssecretaris van Financiën heeft opmerkingen gemaakt over
het fiscale vangnet. Mijn fractie steunt het principe dat wij ernaar moeten
streven om de forfaitaire regeling zo goed mogelijk te maken en de doelgroepafbakening
zo helder mogelijk te hebben. Daarmee moeten wij het fiscale vangnet afbouwen.
Mijn fractie gaat er wel van uit dat er een één op één
afstemming is tussen deze twee mechanismen en dat het fiscale vangnet pas
wordt afgebouwd als er voldoende overtuiging en zekerheid is dat de forfaitaire
regeling in orde is.In eerste termijn heb ik een voorbeeld gegeven over de licht dementerende
oudere en het vervoer. Ik begrijp van de staatssecretaris dat zo iemand via
het CIZ in aanmerking kan komen voor een tegemoetkoming voor dat vervoer.
Het punt dat ik eigenlijk wilde maken, is dat wij er met deze Wtcg weer een
nieuwe regeling naast krijgen. Vanuit het perspectief van de burger krijgt
men te maken met heel veel verschillende regelingen. Is het mogelijk in die
zin iets meer aan communicatie te doen, zodat men weet voor welke regeling
men op welk moment in aanmerking komt? Wij snappen hoe je moet denken en op
basis waarvan je voor tegemoetkoming in aanmerking komt, maar vanuit het perspectief
van de burger is dat niet altijd even gemakkelijk.Inzake de bezwaarprocedure is het mij duidelijk dat het niet zo kan zijn
dat er via één loket over de totale Wtcg bezwaar kan worden
gemaakt. Zou dan tenminste via hetzelfde portal kunnen worden vermeld waar
burgers dan wel terecht kunnen als het gaat over de fiscale
of de inkomenskant? Het is goed om te horen dat de implementatiestuurgroep
officieel wordt ingesteld.Over de inkomenseffecten heeft mijn fractie een aantal vragen gesteld.
Het antwoord van de minister van SZW heeft ons tot op zekere hoogte gerustgesteld.
Ik vind het belangrijk nog eens te beklemtonen dat mijn fractie deze regeling
op zijn eigen merites wenst te beoordelen en niet alleen maar in vergelijking
met de BU. Mijn fractie steunt het uitgangspunt dat het niet gaat om inkomensbeleid,
maar om een tegemoetkoming in de meerkosten en om het feit dat de kosten die
daadwerkelijk zijn gemaakt, worden vergoed.Desalniettemin is mijn fractie nog niet helemaal gerustgesteld. Ik wil
meer zicht hebben in de mogelijk onbedoelde inkomenseffecten, omdat er toch
sprake is van een cumulatie van regelingen. In de uitgebreide brief van 7 oktober
2008 staat dat door het Nibud allerlei voorbeeldhuishoudens zijn genoemd,
waarbij is aangegeven wat de gevolgen van de Wtcg zouden kunnen zijn. Mijn
fractie vindt het belangrijk dat dit onderzoek de komende twee jaar wordt
vervolgd, zodat wij kunnen zien hoe deze nieuwe regeling in de praktijk uitwerkt.
Daartoe heeft mijn fractie een motie opgesteld.De voorzitter:Door de leden Meurs, Putters, Klein Breteler, Ten Horn, Laurier, Kuiper
en Van den Berg wordt de volgende motie voorgesteld:De Kamer,gehoord de beraadslagingen,overwegende dat burgers voor een tegemoetkoming of compensatie een beroep
moeten doen op meerdere regelingen, waardoor het lastig is om een overzicht
van inkomensgevolgen op meer individueel niveau te verwerven;overwegende dat door de cumulatie van regelingen onbedoeld negatieve inkomensgevolgen
aan de orde kunnen zijn waarvoor reparatiemaatregelen genomen moeten worden;van oordeel dat het van belang is om op meer individueel niveau inzicht
te verwerven in deze inkomensgevolgen om een consistente en consequente inrichting
en uitvoering mogelijk te maken, bijvoorbeeld aan de hand van profielen van
burgers zoals dit in de Zorgverzekeringswet is gebeurd;verzoekt de regering, een onderzoek te laten uitvoeren – met een
looptijd tot 2011 – waarin bekeken wordt hoe de Wtcg voor deze groepen
uitpakt,en gaat over tot de orde van de dag.Zij krijgt letter I (31706).De heer Klein Breteler (CDA):Voorzitter. Ik dank de bewindslieden voor de uitgebreide toelichting en
beantwoording van de vragen in eerste termijn. Ik sloot mijn eerste termijn
af met de opmerking dat mijn fractie geneigd is het voordeel van de twijfel
te geven aan het kabinet ten aanzien van dit wetsvoorstel. Gezien de antwoorden
en de passie die daaruit sprak, denk ik dat dit kabinet absoluut voornemens
is het geld daar terecht te laten komen waar het thuishoort. Mijn fractie
kan het doel van de wet dus onderschrijven. Zij heeft echter wel vraagtekens
over de afbakening van de groep.Ik sluit mij graag aan bij mevrouw Meurs dat het niet gaat om de commissie
van deskundigen, maar om het feit dat de functie blijft bestaan. Voor mijn
fractie is belangrijk op welke termijn er een rapportage komt. In eerste termijn
heeft de SP-fractie daarover al opmerkingen gemaakt. Mijn fractie lijkt Prinsjesdag
2009 een geschikt moment.De afbakening zal overigens nooit klaar zijn. Er komen altijd weer nieuwe
ziektes met een nieuwe afbakeningsdiscussie. Bovendien – en dat punt
is nog niet aan de orde geweest, zelfs niet in de Tweede Kamer – kan
er ook iets anders gebeuren. Nederlanders hebben nog wel eens calculerend
gedrag. Als je een lage FKG hebt en je zorgt dat je er twee behandelingen
fysiotherapie bij doet – vaak hebben mensen hun eigen bijdrage al vol –
kan het calculerend handiger zijn om twee behandelingen fysiotherapie zelf
te betalen, omdat je daarmee net als in de oude BU meer krijgt dan je aan
kosten hebt. Ook dat risico dreigt in deze afbakeningsdiscussie. Het gaat
uiteindelijk om de balans tussen de uitvoerbaarheid en het feit dat wij elke
burger op een juiste manier weten te bereiken.De uitleg van de staatssecretaris over wat de staatssecretaris wel kan
en de minister niet, vind ik interessant. Het gaat over de motie-Putters.
Ik weet dat die hiermee geen rechtstreeks verband houdt, maar het maakt de
vraag wat het kabinet gaat doen met de motie-Putters wel interessanter. Ik
zal dat op een ander tijdstip moeten vragen. Wellicht kan de staatssecretaris
dat even doorgeven aan minister Klink.Ook het kabinet is het ermee eens dat de communicatie helder moet zijn.
Daarmee is immers de burger zelf geholpen, maar ook het land. Anders worden
de uitvoeringskosten heel hoog.De staatssecretaris heeft gelijk dat mijn opmerking over de opknapbeurt
of opschoning van het Bijdragebesluit zorg samenhangt met de ingewikkeldheid
van het scheiden van wonen en zorg. Op 30 september 2008 is in het beleidsdebat
over de AWBZ geconstateerd – en dat is blijkens het SER-advies ook de
inzet van de regering – dat het scheiden van wonen en zorg een goede
zaak is. Wij zullen daaraan een keer moeten beginnen. Mijn fractie staat te
popelen om te zien dat het een keer van de grond komt.Ik hoorde dat er een panel chronisch zieken en gehandicapten is bij het
NIVEL. Dit panel kan zeker worden betrokken bij die andere deskundige commissie.
Er moet wel enige regie zijn, zodat wij niet het probleem krijgen dat deskundigen
onderling met elkaar in gevecht gaan. Dan zijn wij immers aan het terugploegen.De minister van SZW heeft inzake de rechtsbescherming gereageerd op mijn
idee over de afhandeling van de bezwaarcommissie. Het klopt dat het idee in
dat kader moet worden gezien, maar mijn fractie hecht eraan om daarover een
motie in te dienen.De voorzitter:Door de leden Klein Breteler, Meurs, Kuiper, Van den Berg, Laurier, Slagter-Roukema
en Yildirim wordt de volgende motie voorgesteld:De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat de burger voldoende rechtsbescherming moet genieten;overwegende dat de burger wanneer hij van mening is dat hij onterecht
geen of een te lage tegemoetkoming van het Centraal Administratie Kantoor
(CAK) heeft gekregen, hij daartegen bezwaar moet kunnen maken;overwegende dat een dergelijk bezwaar snel en zorgvuldig door onafhankelijke
en deskundige derden moet worden behandeld;verzoekt de regering, een onafhankelijke adviescommissie als bedoeld in
artikel 7:13 van de Algemene wet bestuursrecht in te stellen ten behoeve van
de beslissing op het bezwaar en bij wettelijk voorschrift bedoeld in het eerste
lid, onderdeel c, van dit artikel te bepalen dat alle leden van deze commissie
onafhankelijk zijn en beschikken over een brede en inhoudelijke deskundigheid,en gaat over tot de orde van de dag.Zij krijgt letter J (31706).De heer Klein Breteler (CDA):Voorzitter. Mijn fractie vindt de opmerking van de staatssecretaris van
Financiën overtuigend dat in de oude BU 2,4 mld. omging en in de Wtcg
plus het nieuwe fiscale gebeuren 2,3 mld. Dat is nagenoeg hetzelfde, maar
het wordt anders verdeeld. Het kan niet anders dan dat sommige mensen die
vroeger iets te veel kregen, nu minder krijgen. Op dat effect doelt mijn fractie.
Daardoor kan mijn fractie dit wetsvoorstel het voordeel van de twijfel gunnen.Staatssecretaris Bussemaker is ook staatssecretaris van Sport. Bij de
laatste Olympische Spelen hebben wij gezien dat een langzame start –
en dat heeft dit wetsvoorstel gehad – toch tot een gouden medaille kan
leiden bij de finish. Dat was op de honderd meter in Peking in ieder geval
wel zo en ik hoop dat het hier ook zo is.Mevrouw Ten Horn (SP):Voorzitter. Ik dank de bewindslieden voor al hun antwoorden. Het is een
ingewikkelde materie en iedereen heeft veel werk verzet. Ik ben onder de indruk
van hun verdediging van dit wetsvoorstel. Als mijn fractie de balans opmaakt
en deze nieuwe wet vergelijkt met een verbeterde BU, zoals ik in eerste termijn
heb gezegd, is zij echter toch niet optimistisch. Ik loop enkele punten langs.Het allerbelangrijkste punt is de constatering dat de staatssecretaris
heeft toegezegd dat de commissie van deskundigen zal komen met voorstellen
tot verbetering, in het bijzonder voor mensen met een visuele handicap en
slechtziende mensen met visuele beperkingen. Mag ik daarvan nog een bevestiging
van de staatssecretaris horen?Ik constateer dat hoe dan ook volgens de staatssecretaris van Financiën
in de BU geen aftrekmogelijkheid meer bestaat voor de mensen die ik zojuist
noemde. Dat betekent voor mensen die gezichtshulpmiddelen nodig hebben –
ik lees voor uit 31706 nr. 21, de bijlage – ook geen aftrek voor beeldschermloepen,
voor tactielleesapparatuur met toebehoren en nog een aantal voorbeelden. De
inconsistentie binnen de wet blijft dus bestaan. Mijn fractie kan er vrede
mee hebben als de oplossing niet wordt gevonden in een uitbreiding van de
BU, maar zou het wel heel naar vinden als deze mensen juist onevenredig worden
getroffen door de komst van de Wtcg. Mijn fractie dient een motie in om die
situatie te verbeteren.De voorzitter:Door de leden Ten Horn, Laurier, Yildirim, Van den Berg en Slagter-Roukema
wordt de volgende motie voorgesteld:De Kamer,gehoord de beraadslagingen,constaterende: - dat in de Wtcg een inconsistentie is geslopen;- dat in de afbakeningscriteria voor de forfaitaire toeslag wel speciale
brillen en andere gezichtshulpmiddelen zijn meegenomen;- dat deze
echter ontbreken in de fiscale regeling;constaterende dat adequate brillenglazen dan wel contactlenzen noodzakelijke
medische zorg voor de helft van de bevolking zijn en dat met de Wtcg deze
mensen met chronische visuele beperkingen geen recht wordt gedaan;verzoekt de regering, onderzoek te doen naar deze inconsistentie in de
Wtcg en voorstellen te doen voor verbetering van de positie van visueel beperkten
en slechtzienden,en gaat over tot de orde van de dagZij krijgt letter K (31706).De heer Klein Breteler (CDA):Deze groep heeft gisteravond en vandaag van meerdere fracties aandacht
gekregen. Mag ik via mevrouw Ten Horn aan het kabinet vragen of het mogelijk
is dat de Kamer voor de stemming over deze motie de consequenties voor deze
groep op een rijtje krijgt, zodat exact duidelijk is waarover wij spreken?Mevrouw Ten Horn (SP):Graag. Ik breng in herinnering dat deze groep, als men alleen van deze
soms dure hulpmiddelen gebruik moeten maken, ook niet in aanmerking
komt voor een forfait als men niet naast het hulpmiddel ook nog een FKG heeft.Ik ben onder de indruk van de operatie rond de toeslagen. 50.000 telefoontjes
inzake huurtoeslag lijkt mij een gigantische operatie. Ik vraag mij af of
de staatssecretarissen de volledige reikwijdte voor alle toeslagen nu op tafel
hebben. Ik vraag hen de rol van de IBG in de voorlichting duidelijk te maken,
in het bijzonder inzake de gevolgen van deze wet voor de studiebeurzen en
aanvullende studiebeurzen.Ik constateer dat de staatssecretaris VWS voorbijgaat aan de waarschuwing
van de NIVEL-onderzoekers dat met deze wet de spreiding in de feitelijke meerkosten
binnen groepen aanzienlijk is en dat een relatief groot deel van de middelen
daardoor niet terechtkomt bij de juiste personen. Vooral mensen met hoge feitelijke
kosten hebben hierdoor flink pech, aldus de onderzoekers.Ik constateer dat de commissie van deskundigen wel gaat werken aan de
afbakening, maar dat 1 juli 2010 de uiteindelijke datum zal zijn waarop
de beslissing moet vallen of de nood-nood-noodoplossing van de staatssecretaris
van Financiën uit de kast gehaald zal moeten worden.Er is vaker gezegd dat het een kwetsbare groep is die allerlei beperkingen
heeft. Het is een goede zaak als de helpdesk er komt, gerelateerd aan het
webportal, vooral om mensen te helpen die zich realiseren dat zij mogelijkerwijs
een aantal zaken niet kunnen overzien en daarbij steun kunnen gebruiken. Ik
hoop dat het kabinet dat gaat doen, want voor die groep mensen is deze wet
uiteindelijk bedoeld.Mijn fractie blijft dit een draak van een wet vinden. Voor de minister
van SZW moeten wij de wet misschien eerder een krokodil noemen of moet hij
krokodillentranen huilen.De heer Van den Berg (SGP):Voorzitter. Ik dank de bewindslieden hartelijk voor de grondige beantwoording
van de bijdragen, ook die van mijn fractie. Om te meten of mensen werkelijk
door de vloer zakken qua inkomen, is naar onze overtuiging een onderzoek naar
de koopkracht nodig. Mijn fractie stelt de minister voor om dat onderzoek
in te stellen. Dat past binnen de motie van mevrouw Meurs, die mijn fractie
mede heeft ondertekend. Dan wordt zichtbaar of er inderdaad problemen ontstaan.Wij hebben gepleit voor overleg met de VNG. De minister is daarop niet
ingegaan. In het kader van de Wwb heeft een aantal gemeenten categoriale regelingen
opgesteld, verordeningen dus. Aan de doelgroep waarover wij spreken, kan een
extra bijdrage worden gegeven. Er kan nu zelfs gebruik worden gemaakt van
de gegevens waarover wij met elkaar spreken. Een groot aantal gemeenten heeft
zo'n regeling niet. Mijn fractie verzoekt de minister in gesprek te gaan met
de VNG over de vraag of het opstellen van een dergelijke regeling kan worden
gestimuleerd. Dat is een extra steun in de rug voor de mensen waarvoor wij
het allemaal doen en die het hard nodig hebben.Mijn fractie blijft twijfels houden over de rechtszekerheid en de uitvoerbaarheid
van deze wet. Die twijfels zijn niet weggenomen.De heer Ten Hoeve (OSF):Voorzitter. De bewindslieden zijn uitgebreid ingegaan op de vragen en
opmerkingen. Ik ben daarvoor dankbaar, maar twijfel eraan of dat het totale
beeld doet kantelen. Het wezen van de discussie is goed verwoord door staatssecretaris
Bussemaker. Zij spreekt over de spanning tussen het bereiken van alle doelgroepen
en de eenvoud die wordt gewenst. Zij zei erbij dat de Kamer haar mag aanspreken
op de vraag of het kabinet daarbij de juiste balans heeft gevonden. Onze fracties
betwijfelen of die juiste balans is gevonden.De BU was onbeheersbaar, maar dat moet toch te herstellen zijn. Als ik
de staatssecretaris van Financiën nu hoor spreken over de regeling die
in deze wet is opgenomen ten aanzien van de fiscus, heb ik niet het gevoel
dat hij die als onbeheersbaar ziet. Met andere woorden: dit is een alternatief
voor de BU dat wel beheersbaar is. Het grote probleem bij de BU blijft natuurlijk
het niet-gebruik ervan en dat is misschien wel veel moeilijker op te lossen.Is het alternatief echter beter? Als er een lijst was van chronisch zieken
en hun meerkosten, konden wij die zo uitbetalen en was het een ideaal systeem.
Beide zijn echter niet helder. Het is heel moeilijk vast te stellen hoeveel
chronische ziekten er zijn, hoeveel chronisch zieken er zijn en wat dan een
redelijke schatting van de meerkosten is. Het effect is dan ook nog steeds
een regeling die voor de klant wel gemakkelijk is – de bewindslieden
leggen daarop veel nadruk – maar die voor de overheid administratief
vreselijk ingewikkeld is en ook altijd zal blijven. Ook geeft de regeling
een uitkomst die twijfelachtig blijft omtrent de vraag wie wat moet hebben
en hoeveel hij dan moet hebben.Bovendien moet de regeling aangevuld worden met de nieuwe BU. Ik blijf
het gevoel houden dat het forfait en de mogelijke aftrek in de nieuwe BU in
essentie hetzelfde betreffen. Beide zijn immers bedoeld om de meerkosten van
de chronische ziekte te dekken en er compensatie voor te geven. Dat blijkt
ook uit het uitgangspunt dat, als de forfaits eenmaal volmaakt zijn, er geen
BU meer nodig is. Wat in de BU wordt vergoed, moet eigenlijk in het forfait
worden gebracht. Dan is het onder deze omstandigheden wellicht nuttig om het
forfait, dat nog niet goed is, aan te vullen met een fiscale regeling, maar
het zal heel moeilijk zijn om die zaken gescheiden van elkaar te laten functioneren.
Het gaat immers fundamenteel over hetzelfde. Kan de staatssecretaris daarover
iets zeggen?Onze fracties zijn in principe tegen aftrekposten in de inkomstenbelasting,
maar in dit geval geven zij per saldo nog steeds de voorkeur aan een nieuwe
BU, zoals in het wetsvoorstel wordt voorgesteld, aangevuld met wat generieke
maatregelen in de vorm van vaste forfaits zoals tot nu toe golden. Bij de
BU gaat het in ieder geval om werkelijke kosten. Aangevuld met enkele forfaits
is dat in de praktijk een redelijke oplossing voor het hele probleem. Bovendien
geeft doorwerken met de BU het voordeel dat wij wat langzamer dan met een
totale systeemwisseling zouden kunnen wijzigen. De overgangen voor mensen
kunnen kleiner worden door ze in de tijd te temporiseren. Het kabinet geeft
categorisch aan dat het absoluut onmogelijk is om nu nog terug te vallen op
een BU-regeling zonder de forfaitregeling. Dat lijkt mij vreemd, want daarvoor
is alleen nodig dat de helft van de voorliggende regeling doorgaat en wordt
aangevuld met wat vaste forfaits in fiscale zin. Als dat echt
niet zou kunnen, heeft het kabinet de Kamer wel heel erg voor het blok gezet.
Dat zou mij erg tegenvallen.De heer Kuiper (ChristenUnie):Voorzitter. Ik vind het jammer dat het debat zo in haast eindigt. Het
is echter niet anders voor dit moment.Ik ben blij dat de commissie van deskundigen zo snel mogelijk van start
gaat. Er is toegezegd dat de Kamer in het voorjaar een rapportage krijgt.
Ik mag hopen dat dan ook de afbakening al fors ter hand is genomen. Ik zeg
dat omdat er ook een andere termijn wordt genoemd, namelijk 1 juli 2010.
Die datum heeft te maken met de registratie bij het CAK en de mogelijkheid
van uitkering binnen het jaar 2010. Er zit dus een bepaalde fasering in het
werk. Hoe eerder met de afbakening kan worden begonnen, hoe beter dat is,
ook voor de fiscale regeling die op termijn wordt afgebouwd. Ik kan mij ook
aansluiten bij de opmerking van de heer Ten Hoeve dat de fiscale regeling
belangrijk is voor categorieën, in het bijzonder de categorie met lage
zorgkosten en hoge meerkosten.Dan het punt waarbij ik in dit debat lang heb stilgestaan: hoe gaat het
met huishoudens aan de onderkant van het inkomensgebouw? De minister heeft
vandaag verklaard dat niemand door de bijstandsnorm zal zakken. Ik begrijp
die uitspraak. Wij willen die norm handhaven. Zouden mensen door hun meerkosten
negatief uitkomen, dan kunnen zij een beroep doen op de bijzondere bijstand.
Ik had een motie in gedachten als dit een probleem mocht blijken in het debat.
Ik acht mijn punt ondervangen in de motie van collega Meurs. Onze fractie
blijft niet geheel gerust op de schommelingen die zich onderin het inkomensgebouw
kunnen voordoen. Wij willen een inventarisatie en de mogelijkheid om daarop
terug te komen. In de motie wordt met opzet het woord "reparatie" genoemd.
Het zou kunnen zijn dat het vooral te maken heeft met individuele gevallen.
Juist in individuele gevallen kan het heel moeilijk zijn en dat moeten wij
dan wel door hebben. Ik vind het belangrijk dat het kabinet in de contacten
die het zelf heeft met gemeenten, dit punt benadrukt en ik vraag het kabinet
dat te doen. Bij de invoering van de nieuwe regeling moet erop gelet worden
dat er goed wordt gezorgd voor mensen in bijstandssituaties. Ik hoor hierop
graag een reactie van de bewindslieden.Dan kom ik bij de minima. Het gaat dan niet om mensen met een uitkering,
maar om mensen die op een minimum zijn aangewezen. Ik verwijs naar de brief
van 7 oktober 2008, waarin in tabel 3 huishoudens worden getoond met
een vermenigvuldigingsfactor van 1.4, het uiteindelijke niveau. Als men op
de horizontale lijn bij "minimum" kijkt, gaan 162.000 huishoudens er volgens
deze tabel op achteruit. Dat is een fors aantal. Hoe verhoudt dit getal zich
tot de uitspraak dat niemand erop achteruitgaat? In de brief van 7 oktober
2008 staat ook dat het niet te voorkomen is dat er schrijnende gevallen zullen
overblijven. Het betreft dan getallen van 10.000 tot 20.000. Die opmerking
komt van het kabinet zelf. Hoe zit dat precies?In dezelfde brief wordt een berekening uitgevoerd volgens vermenigvuldigingsfactor
2.13 en dan blijkt dat het een mitigerend effect heeft op deze groep minima.
Het ziet er dan heel anders uit. Als wij voor de groep minima vasthouden aan
een andere vermenigvuldigingsfactor, is er een dempend effect. Ik heb gisteren
gevraagd of wij daaraan nog iets kunnen doen, bijvoorbeeld langzamer afbouwen
met de vermenigvuldigingsfactor voor bepaalde groepen, zodat de overgang meer
geleidelijk gaat. Ik hoor hierop graag een reactie van de minister.Met deze kanttekeningen zal onze fractie het wetsvoorstel steunen. Mijn
fractie onderschrijft het doel en denkt dat er belangrijke winst wordt geboekt.
De zorg blijft liggen bij de inkomensgroepen aan de onderkant van het inkomensgebouw.
Daar mogen geen grote schommelingen plaatsvinden, waardoor straks veel mensen
ongerust zijn en bezwaar maken. Ik vraag nogmaals aandacht voor dat punt.De heer Laurier (GroenLinks):Voorzitter. Ik dank de bewindslieden voor hun antwoorden. Ik heb een opmerking
vooraf. Wij hebben veel gesproken over de BU en het gebruik daarvan. Het is
wellicht belangrijk te constateren dat het gebruik van de BU juist voor mensen
aan de onderkant van het inkomensgebouw is toegenomen als gevolg van hulp
vanuit de vakbeweging en andere organisaties bij het invullen van belastingformulieren.
Die constatering was nog niet gemaakt, maar lijkt mij wel belangrijk.De staatssecretaris stelt ons gerust op het gebied van de kwetsbaarheid
van de uitvoering. De medewerking zal worden verleend en de regie ligt bij
het ministerie. Dat zijn geruststellende opmerkingen. Ik ben echter niet voldoende
gerustgesteld als het gaat om de kwetsbaarheid van de uitvoering. Wij kennen
weinig ketens in Nederland waar wordt samengewerkt en waar geen problemen
zijn. Ik zou graag horen waarom het deze keer goed gaat en waarom het deze
staatssecretaris wel zal lukken.Er is veel gesproken over de inkomenspositie. Het kabinet zegt duidelijk
dat er grote inkomenseffecten kunnen zijn. Een alleenstaande minimumloner
met een laag forfait en zonder aftrek in de nieuwe regeling kan er bijvoorbeeld € 115
per maand op achteruitgaan. Als hij geluk heeft en een hoog forfait en wel
belastingaftrek heeft, gaat hij er mogelijk altijd nog € 51 per
maand op achteruit. De leden van het kabinet zeggen dat dit niet het probleem
is van deze regeling, maar dat het wordt veroorzaakt door het effect op andere
regelingen. Dat vind ik een semantische trucage in het geheel. Feit blijft
dat juist aan de onderkant mensen er erg op achteruit kunnen gaan.Terecht wordt gewezen op het effect van een aantal inkomensafhankelijke
regelingen. De huurtoeslag wordt met name genoemd. Er is echter een wat merkwaardige
redenering. Steeds valt de term "overcompensatie". Het is de vraag in hoeverre
er sprake is van overcompensatie. Hoe zit de huurtoeslag in elkaar? Men kijkt
naar het reëel besteedbaar inkomen. Bij deze groep is een deel niet vrij
besteedbaar omdat dat vastzit in meerkosten van de zorg. Daarom kom je tot
een lager inkomen en dat rechtvaardigt een hogere huurtoeslag, zodat het beslag
dat op je vrije inkomen wordt gedaan voor huren en wonen, niet te hoog wordt.
Er is dus geen sprake van overcompensatie, maar van terechte compensatie gezien
de bedragen die mensen vrij te besteden hebben. Op dat punt
verschil ik van mening met de leden van het kabinet.Terecht is gezegd dat niemand onder het bijstandsniveau kan zakken, omdat
er altijd de mogelijkheid is om een beroep te doen op de bijzondere bijstand.
Dat klopt, maar bij de uitvoering van de bijzondere bijstand zijn er grote
verschillen tussen de gemeenten. Sommige hanteren een bijstandsniveau, andere
gaan tot 110% of 120% van het wettelijk minimumloon. Als men
een beroep moet doen op die regelingen, kan het dus wel eens heel verschillend
uitpakken.In eerste termijn complimenteerde ik de leden van het kabinet met het
feit dat zij hebben afgezien van de koers via de Wmo, omdat die juist zoveel
verschillen gaf voor mensen. Wij zien dat wij aan het eind van dit debat toch
voor categorieën bij die verschillen uitkomen en dat lijkt mijn fractie
geen wenselijke situatie.De voorzitter:Daarmee zijn wij gekomen aan het einde van de tweede termijn van de Kamer.
Het kabinet wenst vijf minuten voorbereidingstijd voor het antwoord. Ik schors
de vergadering tot 13.05 uur.De vergadering wordt van 13.00 uur tot 13.05 uur geschorst.Staatssecretaris Bussemaker:Voorzitter. Mevrouw Dupuis vroeg of er vergelijkbare systemen zijn als
in Nederland waar met forfaits gewerkt wordt. In geen ander land werkt men
daarmee. Uit het onderzoek van SEO blijkt dat er heel grote verschillen zijn
tussen de landen in Europa. Het is heel erg moeilijk om een vergelijking te
maken. In geen enkel ander land kent met een Zorgverzekeringswet, een AWBZ
en een Wmo samen met allerlei inkomensregelingen. In dat opzicht is Nederland
uniek, maar niet in de zin dat geen ander land regelingen heeft waarmee chronisch
zieken en gehandicapten tegemoetgekomen worden.Mevrouw Dupuis heeft ook gevraagd of de korting op de eigen bijdrage tijdelijk
is. De term "korting" is ongelukkig gekozen, als daarvan de suggestie uitgaat
dat het een tijdelijke maatregel is. Wij kunnen beter spreken van een verlaging.
Wij hebben hiertoe besloten om het rondpompen van geld tegen te gaan, waar
ook mevrouw Ten Horn over gesproken heeft. Vanwege de verlaging hoeft men
de eigen bijdrage niet meer af te trekken. Dat geldt voor iedereen die AWBZ-zorg
heeft.Ik ben blij met de opmerkingen van mevrouw Meurs over de wijze waarop
deze wet tegemoetkomt aan de behoeften van cliënten. Zij herkent de balans
tussen gerichtheid en het tegengaan van bureaucratie. Ik ben het met haar
eens dat de verdere afbakening van de forfaits een dynamisch proces is dat
eigenlijk nooit is afgerond. Omdat mevrouw Meurs het beter verwoordde dan
ik ooit kan doen, herhaal ik haar woorden. De functie moet blijven bestaan
en niet de commissie. Dat is precies de kern van het verhaal. Wij moeten geen
commissies in stand houden die niet meer nodig zijn. De functie kan ook op
een andere manier gerealiseerd worden. Voorlopig is de commissie nog nuttig.Wij besteden aandacht aan de participatiedoelstelling. Die doelstelling
zit al voor een belangrijk deel in de forfaits. Ik bestrijd dat wij daar helemaal
niets aan hebben gedaan. Omdat er een verband is met de Wmo moet er nog een
aantal zaken geregeld worden. De stand van zaken krijgt deze Kamer in de brief
die de Tweede Kamer voor 1 juni 2009 is beloofd.Ik zet nog even de puntjes op de i ten aanzien van het vervoer van degenen
die een dagbehandeling ondergaan. Er is geen sprake van een tegemoetkoming.
Als men een AWBZ-indicatie heeft, dan valt daar het vervoer onder.Ik kan alleen maar het belang van duidelijke communicatie onderstrepen.
Het is van het grootste belang dat duidelijk is wat wel en wat niet onder
de regeling valt. Op de webportal wordt aangegeven waar mensen terecht kunnen.
Ik ben nu hard bezig om te checken of de portal ook zo gebruikt kan worden
dat mensen na kunnen gaan waar zij eventueel later recht op hebben. Dat heeft
een hoge prioriteit.De heer Klein Breteler vroeg naar de afbakening. Hij had het in dat verband
over Prinsjesdag. Ik verwijs nogmaals naar de brief van 1 juni 2009.Zijn vraag over calculerend gedrag is zeer terecht. Dit onderwerp is nog
niet uitgebreid aan de orde geweest. Het moet gaan om behandelingen die onder
een FKG vallen en dus onderdeel moeten uitmaken van het pakket van de Zorgverzekeringswet.
Daarop gelet, kan een patiënt niet zo maar om twee extra behandelingen
vragen. Het zijn zware behandelingen en het is zeker geen pretfysiotherapie.
Verzekerden van 18 jaar en ouder hebben uitsluitend recht op fysiotherapie
voor limitatief genoemde ernstige aandoeningen. Calculerend gedrag is alleen
mogelijk in het theoretische geval dat de cliënt de fysiotherapeut bedriegt
en de fysiotherapeut valsheid in geschrifte pleegt. De controle is zo streng
dat er naar mijn mening geen aanleiding is om te verwachten dat men meer behandelingen
vraagt om een extra tegemoetkoming te krijgen.De motie-Putters over het eigen risico geef ik door aan collega Klink.
Ik ga ervan uit dat hij de heer Klein Breteler zijn reactie daarop zal doen
toekomen.De Tweede Kamer krijgt volgend jaar meer gegevens over het scheiden van
wonen en zorg en over het bijdragebesluit zorg. Deze Kamer zal die informatie
ook krijgen. Ik ben het er van harte mee eens dat het van belang is om op
dit punt iets te doen. Ik waarschuw echter toch nog maar een keer voor de
grote uitvoeringstechnische problemen. Ook bij het scheiden van wonen en zorg
gaat het om kwetsbare groepen. Wij moeten dus heel goed weten wat wij doen.
Samen met de minister voor WWI zijn wij hard bezig om te bezien hoe wij dat
het beste kunnen doen.De heer Klein Breteler heeft een motie ingediend waarin wordt gevraagd
om een onafhankelijke adviescommissie in te stellen ten behoeve van de beslissing
op bezwaar. Ik snap de bedoeling van de motie. Ik ben van mening dat het CAK
als zelfstandig bestuursorgaan tijdig en zorgvuldig zal beslissen op aanvragen
en bezwaren. Er is bij mij geen aarzeling over dat het CAK dit niet goed zou
doen. Als ik de zorgen van de Kamer kan wegnemen door in overleg te treden
met het CAK over de in te stellen adviescommissie zoals bedoeld in de Algemene
wet bestuursrecht, dan ben ik daartoe bereid. Men kent de status van het CAK,
dus ik moet daarmee overleggen. Ik vraag om mij de kans daartoe te geven.
Ik probeer dat overleg af te ronden voor de stemmingen van volgende week.
Mocht dat niet lukken, dan vraag ik om de motie nog even aan te houden.De heer Klein Breteler (CDA):Ik kijk even snel naar de mede-indieners van de motie. Ik zie dat ook
zij daarmee kunnen instemmen. Overigens is het absoluut niet zo dat de indieners
het CAK daar niet toe in staat achten. Het gaat ons om een meer gebruiksvriendelijke
vorm. Iemand die niet automatisch een bijdrage krijgt, moet toch ergens terecht
kunnen. Wat dat betreft zitten wij op één lijn.Staatssecretaris Bussemaker:Dan zullen wij het zo regelen.Mevrouw Ten Horn veronderstelt dat ik het onderzoek van NIVEL inzake de
spreiding van de meerkosten niet serieus zou nemen. Dat doe ik wel. Ik ben
bereid om hier nog eens naar te kijken in het kader van de in te stellen commissie.
Wij hebben echter hier ook te maken met de balans tussen precisie en uitvoering.
Het gaat om gemiddelden. Als wij niet bereid zijn om met gemiddelden te werken,
die ook nog ergens geregistreerd kunnen worden, dan houdt het op. Dan kunnen
wij een dergelijke regeling helemaal niet maken, want iedereen is uniek. Dat
zal toch niet de conclusie van mevrouw Ten Horn zijn, want dat zou betekenen
dat wij mensen in de kou laten staan. Het perfecte mag niet de vijand van
het goede worden, maar dat geldt voor de gehele wet.Mevrouw Ten Horn heeft gezegd dat voor 1 juli beslist moet worden
of er een nood-nood-noodoplossing nodig is. Ik heb aangegeven dat op 1 juli
het CAK met de uitvoering begint. Per 1 juli moet het CAK weten wie het
betreft en wat de forfaits zijn. Dan moet een en ander ook geregistreerd zijn.
Daarna gaat het snel, want in november van dat jaar worden de forfaits uitgekeerd.De opmerking van mevrouw Ten Horn over de helpdesk in relatie tot het
webportal sluit goed aan bij de uitspraken van de PvdA-fractie, waar ik al
bevestigend op gereageerd heb.Mevrouw Ten Horn heeft een motie ingediend over mensen met een visuele
beperking. Ik zeg met nadruk dat wij mensen met een visuele handicap niet
in de kou laten staan. Integendeel, voor degenen die zijn aangewezen op bijzondere
gezichtshulpmiddelen, zoals telescoopbrillen, loepbrillen, verrekijkerbrillen
of braillehulpmiddelen worden de vergoedingen op grond van de Zorgverzekeringswet
gehandhaafd. Er verandert wel iets in de Zorgverzekeringswet, maar dat is
een verbetering, namelijk de vergoeding van contactlenzen met een sterkte
van meer dan 10 dioptrieën. Bovendien komt de regel dat aansluitend vergoeding
plaatsvindt bij de tweede aanschaf binnen twaalf maanden, per 1 januari
2009 te vervallen. Kortom, een groot deel van de hulpmiddelen blijft in het
pakket van de Zorgverzekeringswet. In combinatie met een licht FKG –
bijvoorbeeld bij glaucoom, waarvoor speciale oogdruppels nodig zijn –
kunnen betrokkenen zelfs in aanmerking komen voor een tegemoetkoming op grond
de Wtcg en daarmee voor de compensatie voor meerkosten. In de motie gaat het
ook over de keuze tussen een bril en contactlenzen. Wij hebben hier alle drie
van gezegd dat wij, wanneer dit de helft van de bevolking betreft, daarvoor
geen forfait willen instellen. Dat doen wij wel voor degenen die veel extra
kosten moeten maken. Kortom, ik ontraad aanneming van deze motie.De woordvoerder van de fractie van D66 heeft gewezen op de spanning tussen
de doelgroep en de gewenste balans. Ik kan niet anders dan concluderen dat
wij die balans gevonden. Wij blijven werken aan een verbetering van de afbakening.Ik zeg de heer Kuiper toe dat er een commissie van deskundigen komt. Ik
heb al gezegd dat ik de Kamer zal informeren als de leden van deze commissie
en als de taakopdracht bekend zijn. Voor 1 juni 2009 kan de Kamer een
rapport tegemoet zien. Ik ben het met de heer Kuiper eens dat dit niet tot
uitstel mag leiden. Ik besef heel goed dat dit niet kan. Ik zal er alles aan
doen om die commissie snel aan het werk te laten gaan. Het is mij een lief
ding waard om de Kamer voor 1 juni positief nieuws over de afbakening
te kunnen melden.De heer Laurier sprak over de kwetsbaarheid van de uitvoering. Ketens
leveren altijd problemen op omdat er zo veel organisaties bij betrokken zijn.
Voor het CAK geldt bovendien dat het zich aan het eind van de keten bevindt.
Als er ergens iets is misgegaan wordt het ongenoegen of de frustratie al snel
bij het CAK neergelegd. Ik kan niet zeggen dat er nooit iets mis zal gaan.
Daarvoor zijn er te veel organisaties bij betrokken. Wij hebben er echter
wel alles aan gedaan om ons goed voor te bereiden, onder andere met de ketenuitvoeringstoets.
Ik noem ook de regiegroep, het ketenoverleg en de eisen die aan de ketenpartners
zijn gesteld. Recent zijn er nog wijzigingen aangebracht om de invloed van
mijn departement op ketenpartners die hun afspraken niet nakomen, te vergroten.
Dat in ogenschouw nemend, vertrouw ik erop dat de uitvoering op orde zal zijn.Staatssecretaris De Jager:Voorzitter. Mevrouw Dupuis heeft naar de gezinshulp gevraagd. In eerste
termijn heb ik uitgelegd wat daaronder valt. Zonder te veel in technische
details te treden, merk ik voor alle duidelijkheid het volgende op. De huidige
regels inzake de aftrek voor gezinshulp wijzigen niet. Wat nu als gezinshulp
onder de buitengewone-uitgavenregeling aftrekbaar is, is ook aftrekbaar onder
de nieuwe fiscale regeling. Ik hoop dat ik mevrouw Dupuis hiermee gerustgesteld
heb. Er verandert niets. Het moet uiteraard gaan om kosten die niet uit andere
hoofde worden vergoed, maar dat is in de huidige regeling ook het geval.Op de casus die mevrouw Dupuis schetste, wil ik graag schriftelijk reageren,
want dit is een ingewikkelde kwestie. Daarbij gaat het om de vraag waar de
hulp uit bestaat en de vraag of het een bruto- op netto-pgb betreft. Met andere
woorden: is de eigen bijdrage al verrekend of niet. Verder is de hoogte van
de eventuele eigen bijdrage van belang. Door deze onzekerheden kan ik hier
niet meteen op reageren. Samen met de staatssecretaris van VWS wil ik een
interpretatie van het voorbeeld verder uitwerken. Voor de stemming ontvangt
de Kamer hierover een brief.Mevrouw Ten Horn heeft naar visuele hulpmiddelen gevraagd. De staatssecretaris
van VWS is daarop ingegaan. Zij heeft gewezen op de samenhang met de Zorgverzekeringswet.
In eerste termijn heb ik duidelijk aangegeven dat het kabinet om goede redenen
heeft besloten om visuele middelen alleen aftrekbaar te maken als zij dienen
ter vervanging van het gezichtsvermogen. Dit geldt dus niet voor brillen en
contactlenzen.De heer Ten Hoeve heeft naar de dubbeltelling gevraagd. De staatssecretaris
van VWS is hier al op ingegaan. Aanvullend merk ik op dat de fiscale regeling
niet bedoeld is voor meerkosten. Daar zijn de forfaits onder
andere voor bedoeld. Meerkosten zijn vaak niet direct te definiëren.
Het gaat om vage kosten zoals het hoger zetten van de thermostaat. De fiscale
regeling is gemaakt voor specifieke, daadwerkelijk gemaakte kosten. Bovendien
worden die in de regeling genoemd. Tijdens de schriftelijke behandeling in
de Tweede Kamer is aan de orde gekomen dat herinvoering van een forfait in
de fiscale aangifte niet in de rede ligt. Dan bereiken wij de belangrijke
doelstelling van deze wet niet, dat wij beter de beoogde doelgroep bereiken.
Dat kan veel beter met onder andere de indicatiestelling. Om die reden hebben
wij de fiscale regeling beperkt tot het vergoeden van daadwerkelijk gemaakte
kosten. Een terugvaloptie in de vorm van een nood-nood-noodregeling in de
fiscale sfeer is ongewenst omdat een dergelijke regeling niet gericht kan
zijn. Dan wordt geld dat niet op een andere manier besteed kan worden, bestemd
voor een zeer algemeen gedefinieerde doelgroep. Dat is nu juist niet de bedoeling
van de nieuwe fiscale regeling en de nieuwe Wtcg.Minister Donner:Voorzitter. Er resteren mij nog enkele punten. Mevrouw Dupuis heeft mij
geen specifieke vragen gesteld, behoudens de vraag of er enig precedent op
dit terrein is. Voor alle vernieuwing geldt dat er geen precedenten zijn,
maar niet geschoten, nooit geraakt. De belangrijke voordelen van deze regeling
heb ik al uiteengezet.Mevrouw Meurs vraagt bij motie, die door een groot aantal leden is ondertekend,
om de effecten van de regeling te blijven volgen. In eerste instantie heb
ik al gezegd dat het al in mijn voornemen ligt om dit te doen via het speciale
panel van het NIVEL. Mogelijk moeten wij nog even contact hebben over de precieze
formuleren van de motie. Zoals zij nu luidt, kan ik er in twee maanden mee
klaar zijn. De effecten moeten beoordeeld worden aan de hand van profielen,
maar dat is precies wat wij al gedaan hebben. Waar het om gaat, zijn de effecten
op echte mensen. Daarom moeten wij juist niet met profielen werken. Ik stel
voor om na te gaan of de formulering hierop aangepast kan worden.Bij de invoering van de regeling voor de ziektekosten hebben wij een boekje
gemaakt over de effecten op de verschillende bevolkingsgroepen. Die stap kunnen
wij nu ook zetten en die is al in vergaande mate voorbereid. Daarnaast moeten
wij kijken wat na verloop van tijd het effect van de regelingen is. Daartoe
moet eerst de vraag beantwoord worden of de regeling de chronische zieken
en gehandicapten ook bereikt. De staatssecretaris is daarop ingegaan en ik
heb gezegd dat ik het panel van het NIVEL wil vragen om dat na te gaan. Vervolgens
is de vraag wat het cumulatieve effect van de verschillende regelingen is
anders dan wij nu hebben voorzien.Mevrouw Meurs (PvdA):Het is de bedoeling van de motie om in de komende periode – het
liefst tot medio 2011 – meer inzicht te krijgen in de gevolgen op het
individuele niveau. Ik heb de profielen gebruikt om een soort methode aan
te geven, maar het doel van de motie is om op dat niveau inzicht te krijgen
in de onbedoelde effecten van deze regeling die uit verschillende onderdelen
bestaat.Minister Donner:Als wij het daarover eens zijn, wil ik kijken of ik een tekst kan suggereren
die deze bedoeling beter tot uitdrukking brengt. Voor het overige kan ik mij
zeer wel in de motie vinden.Mevrouw Ten Horn vroeg om bij de voorlichting ook het effect van de verschillende
regelingen duidelijk te maken. Dat wordt inderdaad meegenomen. Dat laat onverlet
dat het vanaf het begin de bedoeling is geweest om die bijstelling door te
voeren. Ik kom daar strak nog op terug.Mevrouw Ten Horn kwam helaas tot de conclusie dat het een draak blijft.
Ik wees er al op dat de term "draak" niet zo zeer betrekking heeft op de vraag
hoe de regeling er uit ziet als wel op de effecten ervan. De effecten van
de bestaande regeling zijn aanzienlijk willekeuriger en gespreider dan de
effecten van de nieuwe regeling. Wat dat betreft, is er sprake van een belangrijke
stap vooruit. Ik moet er ook op wijzen dat mevrouw Ten Horn in deze eeuw van
Azië anders tegen draken aan moet kijken. Over het algemeen zijn dit
de mensen welgezinde dieren. Het is niet meer de draak uit Openbaringen waar
wij mee groot geworden zijn.De heer Van den Berg is ingegaan op de koopkrachteffecten. Hij sprak in
dit verband ook over de motie van mevrouw Meurs. Het is niet mogelijk om de
effecten van specifiek deze regeling na te gaan. Bij de invoering van deze
regeling besteedt het kabinet 360 mln. aan maatregelen die effect hebben op
de koopkracht zonder dat zij specifiek via deze regeling lopen. Koopkrachteffecten
zijn breder. Wij hebben daarvoor de standaardtabellen. Ik kan alleen maar
constateren dat die sinds de discussie in oktober jongstleden voor alle groepen
gunstiger geworden zijn. Dat betekent overigens niet dat het kabinet de maatregelen
terugdraait. Ik probeer, de zorgen over de koopkrachtontwikkeling dus weg
te nemen. Overeenkomstig de motie van mevrouw Meurs zal ik nagaan wat eventueel
de onbedoelde effecten zijn.De heer Van den Berg wees op de categoriale bijstand in een aantal gemeenten.
De staatssecretaris gaat hier in het bijzonder over. Het ligt in de bedoeling
om in de verzamelbrief die regelmatig aan gemeenten wordt gericht, ook te
wijzen op effecten die verschuiving van de BU-regeling naar de Wtcg kan hebben
voor mensen die speciale kosten moeten maken. Er wordt ook op gewezen dat
de invoering van deze regeling geen aanleiding mag zijn om de bestaande categoriale
regelingen in te trekken. Ik meen dat hiermee tegemoet wordt gekomen aan de
wensen van de heer Van den Berg.Bij de heer Van den Berg resteren nog enige twijfels over de rechtszekerheid.
Bij elke overgang en bij elke invoering van een regeling ontstaan er vragen.
Dat zou ook gelden als er iets wordt veranderd aan de bestaande BU-regeling.
Dat is ook nodig, omdat daar ongeremd een beroep op gedaan wordt. In die zin
brengt iedere wijziging vragen over de rechtszekerheid met zich mee. Tegelijkertijd
biedt deze regeling meer waarborgen voor de rechtszekerheid omdat deze veel
exacter en preciezer aangeeft bij welke gebreken welke compensatie hoort.
Er bestaat veel minder onduidelijkheid dan bij de aftrekregeling waarbij de
ene burger niet weet wat de andere mag aftrekken en wat bij verschillende
inspecties verschillend kan zijn. Het is dus maar de vraag wat er met rechtszekerheid
bedoeld wordt. In gevallen waarin het misgaat, moet ik erop wijzen dat procederen
tegen de Belastingdienst ook aanzienlijke lasten met zich meebrengt. Dat zijn
ongeveer vergelijkbare procedures als in de Algemene wet bestuursrecht. In
dat opzicht is er geen verschil in rechtszekerheid.Dan kom ik op de vraag van de heer Ten Hoeve over de juiste balans. In
het vervolg van zijn betoog maakt hij de balans op tussen de voorliggende
regeling en een andere uitvoering van de buitengewone uitgavenregeling. Hij
gaf toe dat de bestaande regeling onbeheersbaar is en daarom per definitie
uit balans is. Zodra ik ga vergelijken met een andere regeling waarin bijvoorbeeld
de forfaits worden ingevoerd, ga ik vergelijken met een situatie die in uitvoering
minstens zo gecompliceerd zal zijn. Derhalve is het geen eerlijke vergelijking
tussen die twee. Hoe dichter wij komen bij wat de heer Ten Hoeve schetst als
de ideale situatie, hoe meer de uitvoeringslasten precies dezelfde zullen
zijn. Uiteraard heeft men in een overgangstermijn meer lasten, maar per saldo
is het effect van deze regeling dat het beschikbare geld bij chronisch zieken
en gehandicapten terechtkomt.Dan kom ik op de vraag van de heer Kuiper over tabel 3 in de brief van
7 oktober. Hij wijst terecht op de optelsom voor mensen op minimumniveau,
die te maken hebben met negatieve gevolgen. Ik heb het voor het grootste deel
over mensen die getroffen worden door het afschaffen van aftrekposten zoals
brillen of premiekosten voor de aanvullende verzekering of begrafeniskosten,
die niet specifiek zijn voor chronisch zieken en gehandicapten, maar die algemeen
zijn. Derhalve is het grootste deel van de hier genoemde mensen niet per definitie
chronisch ziek en gehandicapt. Zij worden door de nieuwe regeling juist beter
geraakt.De heer Kuiper (ChristenUnie):Het is ook mogelijk dat in deze categorie mensen zitten die veel meer
kosten hebben van een andere soort dan de minister noemt. Zij krijgen nu een
tegemoetkoming die niet voldoende is voor de meerkosten. Die mogelijkheid
doet zich in deze groep natuurlijk voor. Ik zou de minister willen vragen
om dit mee te nemen in het kader van de motie-Meurs over het onderzoek naar
inkomensgroei.Minister Donner:Daar zullen wij naar kijken. Dat is ook onderdeel van het voortdurende
proces om te bekijken of de regeling adequaat is, zoals de staatssecretaris
al aangaf.Ik heb in mijn antwoord op de vragen van de heer Van den Berg al aangegeven
dat de contacten met gemeenten via de verzamelbrief moeten plaatsvinden. Mijn
stelling dat niemand erop achteruitgaat, werd herhaald. Ik wil er wel op wijzen
dat niemand er met de voorliggende regeling op achteruitgaat. Iedereen die
erop achteruitgaat, is er al op achteruitgegaan met de besluiten van de wetgever
van vorig jaar over het Belastingplan. Nogmaals: dat is het punt. Met deze
regeling gaan mensen er alleen maar op vooruit. De vraag werd opgeworpen of
de mensen die erop achteruit zijn gegaan met de besluiten van vorig jaar,
er nu weer op vooruit gaan. Het antwoord daarop is "nee", want dat is ook
niet de bedoeling.Ik kom bij de vragen van de heer Laurier. Hij zei dat ik over overcompensatie
spreek. Dat klopt inderdaad. Mensen kregen voor bepaalde kosten veel meer
dan andere mensen in vergelijkbare situaties met dezelfde kosten. Een fiscaal
voordeel werkt namelijk voor iedereen, maar het doorwerken in andere regelingen
zoals de zorgtoeslag werkte alleen voor lage inkomens en middeninkomens. De
huurtoeslag werkt alleen door voor mensen die huren. Derhalve heeft men bij
dezelfde kosten iedere keer andere compensaties. Ik heb de voorbeelden gegeven
waaruit blijkt dat dit soms vele malen meer is – in ieder geval meer
dan het dubbele – dan wat men aan kosten heeft. Dat valt niet te rechtvaardigen
als men het vergelijkt met anderen in dezelfde situatie. Natuurlijk betekent
dit dat men er in de overgang op achteruitgaat. Daarom hebben wij overgangsmaatregelen
en algemene koopkrachtmaatregelen getroffen, die in het vervolg voortgezet
worden. Het is echter niet te rechtvaardigen dat van mensen met hetzelfde
inkomen degene met een gebrek niet alleen voor de kosten van het gebrek tegemoet
wordt gekomen, maar meer krijgt dan hij betaalde. Dat leidt tot een ongerechtvaardigde
situatie.De heer Laurier (GroenLinks):Zou de minister kunnen uitleggen hoe het zit bij mensen met hetzelfde
gebrek waarbij de één meer dan 35% en de ander minder
dan 35% arbeidsongeschikt is? Daar kan ook sprake zijn van precies
dezelfde aandoening en dezelfde kosten, maar is er een verschil in het forfait.Minister Donner:Dat is een definitie van wat wij beschouwen als arbeidsongeschiktheid.
Ik heb al gezegd dat in de bestaande buitengewone uitgavenregeling de grens
op 45% arbeidsongeschiktheid lag. Wij hebben die naar beneden gehaald,
naar 35%. Het ging hier immers niet primair om het gebrek, want daar
valt men onder het forfait. Het ging er alleen om, de overgang te regelen.
Er bestond een forfait specifiek voor arbeidsongeschiktheid. Dat hebben wij
ruimer overgenomen. Daar kan het bezwaar tegen deze regeling niet zitten.
Men kan natuurlijk altijd vinden dat er nog iets mooiers en beters is, maar
dat is hier niet aan de orde.Volgens mij heb ik daarmee alle vragen beantwoord. Ik kan slechts herhalen
wat ik ook in eerste instantie heb gezegd: hoewel er bij al dit soort wijzigingen
altijd nog vragen zullen zijn in de overgang, betekent deze regeling dat het
geld vele malen beter terechtkomt bij de groep die wij op het oog hebben,
de chronisch zieken en gehandicapten. Er is sprake van een eerlijke compensatie
en tegemoetkoming voor de kosten die gemaakt moeten worden. Wij treffen maatregelen
om ervoor te zorgen dat dit niet tot onbedoelde effecten zal leiden. Op die
basis beveel ik dit wetsvoorstel van harte aan bij de Kamer, omdat het leidt
tot een rechtvaardiger situatie.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel vast dat om stemming over het wetsvoorstel wordt gevraagd. De
stemming zal volgende week worden gehouden, evenals de stemming over de ingediende
moties.Voorzitter: Timmerman-Buck 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20082009-707-734.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl