Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Telecommunicatiewet in verband met de invoering van de mogelijkheid door middel van een financieel instrument het optimaal gebruik van frequentieruimte te waarborgen (27607)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2000-2001, pag. 4880-4887

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

28-05-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

nr. 74, pagina 4880-4887

15-05-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 27607Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Herdenkingen kamerlid Klaasje Eisses-Timmerman en oud-kamerlid, minister en minister-president Barend BiesheuvelPagina 4869-4872
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 15 mei 2001)Pagina 4887-4891
Behandeling van brief van de vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat, houdende het voorstel het project Ruimte voor de rivier aan te merken als groot project (18106, nr. 107)Pagina 4878-4878
Vragen van het lid Vendrik aan minister Zalm (Fin) en staatssecretaris Bos (Fin) over het pleidooi van laatstgenoemde om de Zalmnorm in de volgende kabinetsperiode op de helling te zetten (mondelinge vragenuur)Pagina 4872-4876
Presentie en opening (dinsdag 15 mei 2001)Pagina 4869-4869
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Uitvoering van de Richtlijn 98/50/EG van de Raad van de Europese Unie van 29 juni 1998 tot wijziging van de Richtlijn 77/187/EEG inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten betreffende het behoud van de rechten van de werknemers bij overgang van ondernemingen, vestigingen of onderdelen van ondernemingen of vestigingen (27469)Pagina 4878-4880
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 15 mei 2001)Pagina 4876-4878
Behandeling van brief van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, houdende het voorstel de Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer-Raad advies te vragen over het vraagstuk multicultureel bouwen (27691)Pagina 4878-4878
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Telecommunicatiewet in verband met de invoering van de mogelijkheid door middel van een financieel instrument het optimaal gebruik van frequentieruimte te waarborgen (27607)Pagina 4880-4887

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 70 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging
van de Telecommunicatiewet in verband met de invoering van de mogelijkheid
door middel van een financieel instrument het optimaal gebruik van frequentieruimte
te waarborgen (27607).De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Wagenaar (PvdA):Voorzitter! Het is goed dat het wetsvoorstel er ligt, maar vooral dat
de nota van wijziging er ook is. Ik wil de staatssecretaris dan ook mijn complimenten
geven voor de snelheid waarmee deze technisch ingewikkelde, maar desalniettemin
degelijke nota van wijziging zo snel tot stand is gekomen. De nota van wijziging
is ook een verbetering, want zij houdt een verbreding in, niet alleen vanwege
de commissie-Bouw en haar rapport dat de Kamer graag wilde, maar juist omdat
er sowieso meer mogelijkheden moeten komen voor de toekomst. Dit wetsvoorstel
is er sterk op vooruitgegaan doordat juist voor allerlei toekomstige situaties
meer keuzemogelijkheden worden geboden. De PvdA vindt dat iedere keer opnieuw
moet worden bekeken of wordt overgegaan tot uitgifte, een vergelijkende toets,
verlenging, veiling of misschien ook nog wel eens ooit aanvragen op volgorde
van binnenkomst. In ieder geval is voor de PvdA een veiling zeker geen automatisme.Voorzitter! Ik heb een paar vragen naar aanleiding van het wetsvoorstel.
Om te beginnen, wil ik graag weten wat de precieze status is van het Frequentiebesluit,
in relatie tot het wetsvoorstel. Toen wij onze motie schreven, naar aanleiding
waarvan de commissie-Bouw is ingesteld, kwamen wij erachter dat in het Frequentiebesluit
staat dat er algemeen-maatschappelijke, economische of culturele belangen
moeten zijn, wil van een veiling worden afgezien. Daarmee wordt een soort
volgordelijkheid in voorkeur aangebracht, maar dat is een volgordelijkheid
die ik niet één, twee, drie in de Telecommunicatiewet terugvind.
Nu in dit wetsvoorstel is opgenomen dat er een aantal mogelijkheden is waaruit
wij iedere keer weer een keuze kunnen maken, vraag ik mij af wat de status
is van deze volgordelijkheid in het Frequentiebesluit en of dat besluit dus
niet aan wijziging of aanpassing toe is.Ik ga ook even in op het feit dat er een financieel instrument is. Als
het eigen onderzoek van de Kamer is afgerond, komen wij nog te spreken over
de UMTS-evaluatie, maar het is goed dat er altijd een financieel instrument
voorhanden is, zodat er een onderkant is en wellicht ook – als wij dat
willen – een bovenkant, wanneer er bedragen betaald moeten worden.Voorzitter! Op bladzijde 3 van de memorie van toelichting staat, dat bij
de keuze voor een verdelingsmechanisme gelijke gevallen gelijk moeten worden
behandeld. Dat is een gebruikelijke keuze in onze rechtsstaat maar hoe worden
niet helemaal gelijke gevallen behandeld? Dat is juist zo lastig, zeker gezien
de zogenaamde halve nieuwkomers, waar de commissie-Bouw ook iets over zegt.
Misschien zegt zij daar wel net iets te weinig over en moeten wij daar nog
eens goed naar kijken. Hoe gaan wij met dat soort situaties om en
geeft de memorie van toelichting uitsluitsel?Als onderdeel van een financieringsinstrument zou gekeken kunnen worden
naar bijvoorbeeld een percentage van de omzet. Heeft de staatssecretaris die
gedachte al wat nader uitgewerkt?In de memorie van toelichting komt twee keer het lot voor. Dat doet mij
een beetje denken aan een vergadering van de ministerraad in 1948. Ik kwam
dat tegen toen ik de notulen van de ministerraad doornam in het onderzoek
voor mijn proefschrift. Men werd het in die vergadering niet eens over de
benoeming van de burgemeester van Haarlem, waarna uiteindelijk met het lot
een beslissing is genomen. Ik vond dat niet zo netjes en tegenwoordig zou
dat ondenkbaar zijn maar misschien komt er over dertig jaar nog wel eens iemand
die in de archieven duikt en zich afvraagt of wij geen argumenten konden vinden
of geen keuzes durfden te maken in plaats van dat ene station met het lot
aan te wijzen. Radiostations bieden bijvoorbeeld hetzelfde bedrag maar de
een biedt een muzieksoort die heel schaars wordt uitgezonden terwijl de ander
een muzieksoort biedt die al op zeven andere frequenties wordt uitgezonden.
Voorzitter! Dan weet ik het wel. Ik vraag mij dan ook af of dat lot hier zo'n
gelukkige keuze is. Ik zou er niet voor zijn om dat ooit toe te passen.Voorzitter! Wij vinden dit een goed voorstel waarmee een verbreding wordt
bereikt, die voor ons een aanzienlijke verbetering betekent.De heer Atsma (CDA):Mevrouw de voorzitter! Ook de CDA-fractie heeft waardering voor het feit,
dat de staatssecretaris deze nota van wijziging zo snel heeft uitgebracht.
Wij kennen allen de aanleiding en ik kan dan ook op voorhand aangeven, dat
de CDA-fractie blij is met deze nota van wijziging. In elk geval is duidelijk,
dat de wetswijziging het mogelijk maakt om een bedrag te vragen voor de verdeling
van de frequentieruimte op basis van een veiling of een vergelijkende toets.
Zo'n financieel instrument is te verdedigen voordat gegadigden in aanmerking
komen voor een frequentie, bijvoorbeeld om gelukzoekers te weren. Aan de andere
kant is het ons niet duidelijk waarom door een wijziging van artikel 3.3a,
eerste lid, ook bij verlenging van een vergunning het financiële instrument
wordt ingezet. Kan de staatssecretaris nog ingaan op de argumenten die hieraan
ten grondslag liggen?De commissie-Bouw stelt voor om een aantal vergunningen te verdelen op
basis van een veiling. Voorgesteld wordt om te bieden met het percentage van
de met de vergunningen te behalen omzet. Het is voor ons echter de vraag of
een verdeling op basis van een bod gebaseerd op de omzet altijd de juiste
systematiek is. Ik heb dit eerder naar voren gebracht. Het is mogelijk om
meer dan de omzet in ogenschouw te nemen. Een nieuwe zender haalt wellicht
dezelfde omzet als een populaire muziekzender, maar het kostenplaatje van
een nieuwe zender ligt vele malen hoger dan dat van een grotendeels computergestuurde
muziekzender. Een ander systeem lijkt dus voor de hand liggend. In zo'n systeem
let je behalve op de omzet, ook op het bereik en de winst of het rendement.
Tot onze tevredenheid werd in de beantwoording van de schriftelijke vragen
behalve op de omzet, ook op het rendement ingegaan. In de memorie van toelichting
is dat echter niet het geval. Wij kunnen ons voorstellen dat deze verbreding
ook daarin wordt meegenomen, zodat er straks meer afwegingen kunnen worden
gemaakt.Voor niet-landelijke omroepen wordt voor dezelfde methodiek gekozen. Het
is de CDA-fractie niet duidelijk hoe de landelijke en niet-landelijke commerciële
stations oordelen over de voorstellen die door het kabinet zijn gedaan. Evenmin
is ons duidelijk hoe de Nederlandse voorstellen zich verhouden tot de methodiek
die in andere landen wordt gevolgd.Mevrouw Wagenaar is al ingegaan op het aspect van de loting. Ik sluit
mij bij haar woorden aan. Bij het voetbal hebben wij gezien dat een loting,
een toss wie de penalty's gaat nemen, niet altijd het juiste resultaat geeft.
Ook in dat opzicht zou een inhoudelijke afweging kunnen worden gemaakt over
de vraag wie wanneer frequentieruimte krijgt.De heer Nicolaï (VVD):Voorzitter! Dit wetsvoorstel vloeit direct voort uit de ervaringen bij
de UMTS-veiling. Het is wat ons betreft de belangrijkste les die daaruit geleerd
kon worden. Zoals iedereen weet, ontstond na die veiling veel commotie, in
ieder geval van de kant van de fracties van de PvdA, het CDA en GroenLinks.
Voor een belangrijk deel had die commotie betrekking op de
opbrengst, die te laag zou zijn. De VVD-fractie was daar nogal verrast over,
omdat van tevoren enkele van die fracties tegen veiling waren, omdat dat mogelijk
zou leiden tot een te hoge opbrengst, waarvan uiteindelijk de bellers de dupe
zouden kunnen zijn. Dat aspect van de commotie heeft ons ook verbaasd, omdat
voor ons altijd duidelijk was dat opbrengstmaximalisatie niet het doel was
van de veiling. De veiling zou de reële prijs moeten opleveren.Mevrouw Wagenaar (PvdA):De heer Nicolaï geeft nu een soort samenvatting waarin hij de PvdA-fractie
een plaats geeft waarbij ik mij niet thuis voel. Heeft hij kennisgenomen van
de opdracht tot onafhankelijk onderzoek naar de UMTS-veiling? Weet hij dat
de Kamer niet meer en niet minder vraagt dan een onderzoek naar de opbrengst
in Nederland in relatie tot die in andere landen?De heer Nicolaï (VVD):Ja, ik weet hoe dat onderzoek eruitziet. Het is bekend dat de VVD daar
niet om verlegen zat, maar het op zichzelf geen verkeerd idee vindt om als
Kamer iets uit te zoeken waar veel haken en ogen aan zitten, waar veel lessen
uit geleerd kunnen worden. In die zin doen wij ijverig aan het onderzoek mee.
Het onderzoek wordt namens de hele Kamer uitgevoerd en is gelukkig niet gebaseerd
op het idee dat het zo erg is dat de veiling te weinig geld heeft opgeleverd.
Het is juist breed en algemeen geformuleerd, en terecht.Mevrouw Wagenaar (PvdA):Wilt u ook zelf de zorgvuldigheid hanteren die ten grondslag ligt aan
de vraagstelling van het onderzoek?De heer Nicolaï (VVD):Ik wil heel graag een vergelijkbare zorgvuldigheid hanteren. Ik denk ook
dat ik dat doe, ook in de woorden die ik net heb gebruikt. Het is misschien
een beetje flauw om te zeggen, maar mevrouw Wagenaar voelt zich aangesproken
door de formulering die ik net gebruikte, dat er ook partijen zijn die van
tevoren hebben gezegd: pas op dat die opbrengst niet te hoog wordt en daarna
vonden dat de opbrengst te laag was. Maar dat verhaal – als u dat met
zorgvuldigheid bedoelt, wil ik dat graag hier zeggen – gaat niet op
voor de PvdA. Het onderzoek waarover wij het net hadden, is nu gestart door de Tweede
Kamer. Maar de belangrijkste politieke les was voor de VVD-fractie al meteen
na de UMTS-veiling getrokken – ik hoop dat dat voor anderen ook geldt –
dat had niet te maken met de opbrengst, maar met het feit dat er opeens zo
weinig gegadigden waren voor het aantal te verdelen kavels. Van tevoren was
door het kabinet aangegeven, ook in antwoord op vragen van de VVD, dat het
er tien, en waarschijnlijk meer zouden zijn. Toen waren het er opeens zes
voor vijf porties. In die zin mogen we nog heel blij zijn met de zesde gegadigde,
Versatel, die in ieder geval heeft geleid tot de opbrengst die er nu is uitgekomen.
Dat is overigens een opbrengst die achteraf nog meer dan wij als VVD toen
al dachten, misschien nog wel eens heel reëel zou kunnen zijn, als je
kijkt naar wat er in Europa verder is gebeurd, met uitslagen naar te hoog
en naar te laag. Wat een groot probleem was geweest – die schrik zat
er in bij de UMTS-veiling – was een aantal van vijf gegadigden, of zelfs
vier, dus evenveel als het aantal te verdelen porties, of zelfs minder. Dan
is de opbrengst nihil, en heb je dus niet meer de reële prijs, en dat
was nu juist nog wel het doel van de veiling.Wij zien dit wetsvoorstel als het opvullen van dat gat, namelijk het treffen
van een voorziening waarbij een minimumprijs kan worden gehanteerd voor het
geval er minder gegadigden zijn dan te verdelen porties. Alleen al daarom
is het een goed wetsvoorstel. Ook inhoudelijk bevat het een juiste wijze van
het opvullen van een gat dat in feite aanwezig was in de Telecomwet. Ik zie
het nadrukkelijk niet als een voorziening die wordt getroffen, als een soort
gelegenheidswet voor de komende verdeling van etherfrequenties. Integendeel,
het was eerder een algemeen gat, dat al eerder had kunnen worden gedicht,
maar waarvan het heel goed dat de staatssecretaris dat alsnog heeft gedaan.Omdat het wetsvoorstel technisch gezien toch wel een beetje ingewikkeld
is, wil ik weten of ik het goed zie als ik het volgende erin heb gelezen.
Er wordt een mogelijkheid gecreëerd om een minimumprijs te vragen, die
ook in termijnen mag worden betaald. Of er mag een percentage van de voordelen
worden gevraagd, wat omzet of winst kan zijn. Uit de schriftelijke antwoorden
heb ik geleerd dat dat "of" in de wet voor gewone mensen "en/of" betekent.
Het is natuurlijk wel belangrijk dat dat gecombineerd kan worden. Deze mogelijkheden
bestaan voor zowel veilen, als voor een vergelijkende toets, als voor verlengen,
alsook – graag bevestiging – voor de variant "wie het eerst komt,
het eerst maalt". Ik ga ervan uit dat ik het goed zie, en dan zijn wij als
VVD-fractie groot voorstander van dit wetsvoorstel. Ik zie het toch goed dat
het gaat om mogelijkheden, zodat we per geval kunnen besluiten hoe we het
willen, wat we willen en zelfs of wij het willen?Ik heb nog een enkele kleine vraag, die nog niet gesteld is, of waarvan
het antwoord nog niet helemaal duidelijk is. Om te beginnen betreft dat de
mogelijkheid van het hanteren van een plafond bij veilen, als het wordt gecombineerd
met verlengen. Op zich zie ik de zin daarvan niet in. Ik denk dat ik wel de
overwegingen begrijp, omdat je degene die een verlengingsbedrag moet betalen,
wilt kunnen relateren aan de nieuwkomers. Maar dat kunnen de nieuwkomers ook
zelf uitmaken, door niet hoger te bieden. Is dat inderdaad de enige reden
om die mogelijkheid te creëren? Ook hiervoor geldt toch wel dat opneming
in de wet niet betekent dat het ook moet worden gebruikt? We kunnen dus politiek
nog besluiten om daarvan af te zien.De heer Atsma (CDA):De CDA-fractie is van mening dat het niet gaat om opbrengstmaximalisatie,
mocht u deze suggestie nog steeds willen uitdragen. Maar wat vindt uzelf van
het inbrengen van een plafond?De heer Nicolaï (VVD):Ik dacht dat ik dat net zei, maar ik zal het nog een keer doen. Eigenlijk
kan ik mij daar niet zoveel bij voorstellen. Een bieder moet immers zelf uitmaken,
tot hoever hij wil gaan. Stel dat een bieder in geval van een veiling tegelijkertijd
of gekoppeld aan een verlenging ziet dat bij een hoger bod veel meer wordt
betaald dan degenen die worden verlengd. Zij hebben immers een maximumbedrag
toegezegd gekregen. Het laatste begrijp ik, hoewel wat technisch wel, want
als je intekent op verlenging moet je wel van tevoren weten,
wat het maximaal kan gaan kosten. Zo niet, dan kun je moeilijk van tevoren
je instemming geven. Dat is overigens de verantwoordelijkheid van de andere
bieders. Anderzijds, als het een mogelijkheid is waar wij ook van kunnen afzien,
dan vind ik het niet zo erg als die in de wet wordt opgenomen. Misschien kan
de staatssecretaris daarop ingaan.Het geldt dus voor van alles en nog wat, maar het geldt niet voor publieke
voorzieningen als zij gebruik maken van de ether. Met het oog op de komende
etherfrequentieverdeling denk ik dan aan de publieke omroep. Daarvoor geldt,
als ik het goed zie, een ander regime. Dat hoor ik nog graag van de staatssecretaris.
Ik kan mij ten principale voorstellen dat ook een publieke voorziening betaalt
voor een vergunning. Op allerlei terreinen kennen wij daar voorbeelden van.
Ik vind het eigenlijk meer een politieke keuze om dat niet te doen, omdat
dit vestzak-broekzak is. Je moet de publieke omroep meer betalen, terwijl
die omroep het vervolgens weer moet teruggeven. Ik wijs er voor de duidelijkheid
op, omdat de aanwezige woordvoerders nu allemaal opspringen, dat ik die politieke
keuze op dit moment helemaal niet wil maken, maar omdat de huidige wet nog
wel 30 of 40 jaar meegaat, wil ik dit niet bij voorbaat uitsluiten. De nota
van wijziging heeft betrekking op de minimumprijzen, ook bij verlenging. De
omissie op dit punt wordt terecht aangevuld, maar wordt deze mogelijkheid
alleen gecreëerd voor het geval een dergelijke verlenging plaatsvindt
in combinatie met een veiling of iets vergelijkbaars? Als dat zo is, dan begrijp
ik niet helemaal waarom je dit alleen daaraan relateert en niet aan alle andere
gevallen.Dan het doelmatig gebruik. De inhoud en het format mogen niet meer worden
getoetst. Dat geldt niet voor het doelmatig gebruik dat iemand maakt van de
kavel dat hij heeft bemachtigd. Stel dat iemand doorverkoopt. Hoe ver gaat
de toets van het doelmatig gebruik dan? Hoe ver wil de staatssecretaris gaan
met de controle op het doorverkopen van kavels?Wat betreft mijn laatste punt sluit ik aan bij de opmerking van de heer
Atsma over een procentueel bedrag in plaats van een vast bedrag. Wij hebben
er in het algemeen overleg ook al over gesproken. Is er al meer duidelijkheid
over waar dit aan kan worden gerelateerd? Ik denk daarbij aan de winst, de
omzet en het rendement. Hoe kan dit enigszins waterdicht en objectief worden
berekend? Wij hebben al gewisseld dat er allerlei trucs of grijze constructies
kunnen worden verzonnen, met behulp waarvan er opeens een verrassende lage
winst blijkt te resteren.Staatssecretaris J.M. de Vries:Voorzitter! Ik dank de aanwezige leden voor hun compacte inbreng en hun
tevredenheid over het wetsvoorstel en de snelheid die wij hebben betracht.
Veel mensen in mijn apparaat hebben daar buitengewoon hard aan gewerkt. Zij
zullen die tevredenheid in dank aanvaarden.Ik wijs de Kamer erop, voordat ik inga op de vragen – ik geef ook
nog een algemeen overzicht van de gang van zaken bij het wetsvoorstel –
dat ik haar kort voor de aanvang van deze vergadering nog een tweede nota
van wijziging heb gestuurd. Het ging om een technisch detail. Blijkbaar hebben
de leden die inmiddels ontvangen. Wij kwamen er bij de controle achter dat
een bepaalde vernummering niet correct is verlopen. Die hebben wij via de
nota van wijziging gecorrigeerd, dus voordat de stemmingen plaatsvinden.Frequentieruimte is een schaarse en belangrijke grondstof. Het recht om
frequenties te gebruiken, stelt de rechthebbende in staat waarden te creëren
en bij zakelijke toepassingen vaak niet geringe inkomsten te genereren. Het
spreekt tegen deze achtergrond voor zichzelf dat er voor moet worden gezorgd
dat de frequentieruimte optimaal wordt gebruikt. Het realiseren van een optimaal
gebruik begint uiteraard bij het opstellen van een goed frequentieplan, waarin
de schaarse frequentieruimte wordt verdeeld over vele gebruiksmogelijkheden.
Hoeveel frequentieruimte bestemmen wij voor vitale overheidstaken, hoeveel
voor commerciële toepassingen? Dat kan telecom zijn. Dat kan ook omroep
zijn. Het gaat erom afgewogen keuzen te maken, waarbij zoveel mogelijk rekening
wordt gehouden met de maatschappelijke behoefte. Zijn de bestemmingen van
de frequenties vastgesteld, dan moet er vervolgens voor worden gezorgd dat
de frequenties, bezien vanuit het perspectief van optimaal gebruik, bij de
juiste partij terechtkomen. Bij vitale overheidstaken, dat wil zeggen taken
op het gebied van veiligheid, brandweer, rampenbestrijding en publieke omroep,
is dat relatief eenvoudig. Immers, dan zijn de partijen die de frequentieruimte
nodig hebben, van tevoren bekend. Toekenning geschiedt dan ook bij voorrang.
Zorgen voor optimaal gebruik betekent hierbij dan ook vooral zorgen dat niet
onnodig veel frequentieruimte wordt toegekend en dat regelmatig wordt bezien
of de toegekende frequentieruimte nog nodig is. Bij zakelijke toepassingen
zoals mobiele telefonie en commerciële radio-omroep, waarbij van tevoren
duidelijk is dat niet iedere aanvrager kan krijgen wat hij wil, geschiedt
de verdeling door middel van een veiling of de vergelijkende toets, de beauty
contest. Bij de ideale veiling komt de vergunning terecht bij die partij die
vanuit commercieel perspectief de vergunde frequentieruimte het best zal benutten.
De ervaring opgedaan bij de veiling van UMTS-frequenties heeft de regering
wel duidelijk gemaakt dat de bestaande instrumenten om te komen tot een optimaal
frequentiegebruik, zoals de veiling en de vergelijkende toets, niet in alle
gevallen toereikend zijn.De hier aan de orde zijnde wetswijziging introduceert dan ook een aantal
nieuwe instrumenten die kunnen worden ingezet voor het bereiken van dat optimale
frequentiegebruik. Mede als gevolg van discussies die in de afgelopen tijd
zijn gevoerd, zijn deze instrumenten financieel van aard. De gedachte is dat
juist door het inzetten van een financieel instrument er een prikkel wordt
gecreëerd die een efficiënt frequentiegebruik bevordert.Wat zijn de instrumenten waarin dit wetsvoorstel voorziet? Allereerst
wordt het mogelijk om bij een vergelijkende toets mede te kijken naar de bereidheid
van de te vergelijken partijen, een vrijwillig bod te doen. Hierbij moet dan
wel worden bedacht dat de hoogte van dat financieel bod alleen nooit de doorslag
kan geven. Verder wordt het mogelijk om los van de wijze van verdeling voor
het gebruik van frequentieruimte te laten betalen. Het is een economisch goed,
dus je kunt daar altijd een prijs voor vaststellen. Dat kan
je in alle gevallen introduceren. Hiermee kan worden gegarandeerd dat partijen,
ook al zouden ze er bijvoorbeeld in slagen door strategisch gedrag de optimale
werking van een verdelingsinstrument te verstoren, in ieder geval een deel
van de waarde van de vergunning vergoeden.Het laten betalen kan op twee manieren die ook nog kunnen worden gecombineerd,
namelijk het laten betalen van een voor de vergunningverlening vastgesteld
bedrag, eenmalig, en het achteraf na het verlenen van de vergunning laten
betalen van een periodiek bedrag. Het eenmalig bedrag wordt afgeleid van een
voor de vergunning bestaande verwachting van de waarde van de vergunning in
termen van exploitatie en te verwachten voordelen, dus winst dan wel omzet.
Je gaat na wat een bepaalde frequentie waard is. Je kunt dat vaak internationaal
vergelijken, mede gelet op de omvang en de capaciteit. Daar kun je vervolgens
je ingangsbedrag aan relateren.Bij een periodiek bedrag gaat het om een na de vergunningverlening periodiek
afstaan aan de overheid van een deel of een percentage van de met de vergunning
gerealiseerde benefits. Dat kan winst zijn dan wel omzet. Dat wordt in dit
wetsvoorstel niet nader gespecificeerd, want per veiling, per verdeling wordt
bekeken wat het beste instrument is. Bij commerciële radio-omroep kun
je denken aan inkomsten uit de verkoop van reclamezendtijd en bij mobiele
telefonie kun je denken aan de som van het abonnementsgeld en de variabele
inkomsten van de tikken.Het wetsvoorstel kiest voor een uitwerking van de hier genoemde financiële
instrumenten in een ministeriële regeling. Dat is een relatief laag niveau,
maar het voordeel ervan is dat er snel kan worden ingespeeld op de snel veranderende
marktomstandigheden. Een AMvB kost je een jaar en dat maakt dat je toch wel
heel erg vastzit als je eenmaal die weg bent opgegaan. Te grote flexibiliteit
kan echter weer leiden tot rechtsonzekerheid, onvoorspelbaarheid of willekeur.
Vandaar dat het wetsvoorstel een aantal belangrijke waarborgen bevat. Zo moet
vooraf duidelijk zijn op welke wijze de financiële instrumenten worden
ingezet. Iemand gaat niet zomaar een avontuur aan. Een potentiële vergunninghouder
kan zo altijd vooraf weten waaraan hij precies toe is. Heeft hij de vergunning
eenmaal dan mag de inzet van de instrumenten ten opzichten van hem niet worden
veranderd. Ik herinner nog even aan de UMTS-uitgifte in Spanje. Men had daar
een beauty contest met een bescheiden bedrag. Uiteindelijk vond men het jammer,
het zo goedkoop gedaan te hebben en verhoogde men alsnog de prijs, hetgeen
niet gewaardeerd werd. Zo kan het dus niet. Je kiest voor een instrument en
dan moet iemand in de markt ten opzichte van een partij weten wat dat is.De gelijke behandeling wordt gewaarborgd. Als eenmaal een bepaald instrument
wordt toegepast, dan moet dat ook gebeuren bij nieuwe gevallen. Pas als er
binnen een bepaalde toepassing geen vergunninghouders meer zijn of bij sterk
gewijzigde omstandigheden kunnen de instrumenten op een andere wijze worden
ingezet. Als er nieuwe frequenties gevonden worden of vrijkomen, omdat een
bepaalde toepassing wordt veranderd, kan als eerder geveild is, niet besloten
worden, deze nieuwe frequenties zomaar weg te geven. Dat zou heel oneerlijk
zijn. Om van systeem te veranderen, moet je goede argumenten hebben.In de nota van wijziging zijn enkele aanpassingen opgenomen. Op grond
van het regime van de Telecomwet geldt dat vergunningen voor een bepaalde
tijd worden verleend. Een vergunninghouder weet dus vooraf dat zijn vergunning
eindig is. Hij dient daarmee in zijn plannen rekening te houden. Hij kan op
grond daarvan zijn omslagpunt berekenen, wat hij eruit kan halen en welke
prijs hij daarvoor kan of wenst te betalen.Toch kunnen er zwaarwegende gronden zijn die ertoe noodzaken dat een bepaalde
partij vergunninghouder blijft. Het wettelijk stelsel biedt daartoe de mogelijkheid
in de figuur van de verlenging. Voordat tot een verlenging van een vergunning
kan worden besluiten, moet eerst nagegaan worden of daarvoor wel voldoende
gronden zijn. Alle relevante belangen waaronder in ieder geval die van nieuwkomers
moeten worden gewogen. Dat staat in artikel 9 van het Frequentiebesluit. Over
die weging zegt het wetsvoorstel niets. Daar gaat het wetsvoorstel niet over.
Het wetsvoorstel regelt de toe te passen financiële instrumenten.Ik kom nu te spreken over enkele zeer specifieke vragen. Er is gevraagd
naar de status van het Frequentiebesluit. In dit besluit worden diverse verdelingsprocedures
genoemd. In het frequentieplan wordt geregeld welk deel bestemd is voor rampenbestrijding,
vitale overheidsvoorzieningen, omroep, mobiele telefonie of defensie. In het
Frequentiebesluit wordt geregeld hoe de binnengekomen gelden worden uitgegeven.
In artikel 9 van het Frequentiebesluit staat onder welke voorwaarden een vergunning
verlengd mag worden. Hoofdregel is dat vergunningen eindig zijn en niemand
een vergunning voor onbepaalde tijd krijgt.De vragen over gelijke gevallen die gelijk behandeld worden, heb ik beantwoord.
Een nieuwe vergunninguitgifte moet vanwege de rechtsgelijkheid altijd op dezelfde
wijze verlopen als voorgaande.Er is gevraagd naar het percentage van de omzet. Omzet is een begrip dat
in het wetsvoorstel niet nader bepaald wordt, maar dat in de ministeriële
regeling, behorend bij de veiling of de verdeling van de frequenties, nader
wordt bepaald. Zeer precies wordt daarin vastgelegd wat daaronder wel of niet
valt. Per geval zal dat verschillen. Wij zijn druk bezig ons daarop voor te
bereiden bij de eerstkomende verdeling.Er is gesproken over het lot. Het voorbeeld van de burgemeester van Haarlem
vond ik aardig. Hoe is de situatie bij verlenging en het verdelen van nieuwe
vergunningen? Je moet dan zitters en nieuwkomers in rechtsgelijkheid en prijs
zo dicht mogelijk bij elkaar brengen. De nieuwkomers weten niet of zij een
vergunning krijgen, de zitters weten dat zij een vergunning hebben, maar kennen
de prijs niet. Het is erg moeilijk iemand te vragen ja te zeggen tegen iets,
als de prijs van wat hij krijgt niet bekend is. Je vraagt bijvoorbeeld een
bedrag ineens, maar ook periodiek. Dat kan wel eens te veel zijn. Om iemand
van tevoren toch een beeld te geven en hem de zekerheid te geven dat de twee
partijen niet uit elkaar gespeeld worden, breng je een plafond aan. Je doet
dat als een veiling van een paar frequenties erg oploopt waardoor de zitters
heel goedkoop uit zouden zijn. Dat kun je alleen doen als bij
de veiling concrete bedragen worden gehanteerd. Ik noem maar wat: het maximumbedrag
is ƒ 100.000; dan weten de zittenblijvers hoeveel zij van tevoren moeten
betalen en dat het nooit meer dan 1 ton kan worden. Dat betekent dat de mensen
op de veiling niet almaar doorgaan en uiteindelijk misschien op 6 ton eindigen;
ook zij eindigen op 1 ton, maar dan komen meer partijen op dat bedrag uit.
Dit is een academisch voorbeeld, maar hoe wordt dan besloten? Als men het
lot heel willekeurig vindt, zou men de partijen weer kunnen gaan vergelijken,
maar dat moet men dan vooraf gezegd hebben. Je kunt echter ook zeggen dat
dat niet tot de opdracht behoort en dat het lot moet beslissen als partijen
op hetzelfde bedrag uitkomen. Het kan dus niet zo zijn dat je bij hetzelfde
bod bij nader inzien toch onderscheid tussen partijen maakt, zonder dat vooraf
gemeld te hebben. Mits je alles vooraf zegt, mag je ook iets anders verzinnen.Mevrouw Wagenaar (PvdA):Als ik het goed begrijp, kun je dus vooraf een ander verdelingsmechanisme
bedenken voor het geval dat gelijke bieders op hetzelfde bedrag uitkomen,
zolang je dat maar van tevoren aangeeft.Staatssecretaris J.M. de Vries:Ja, als je dat maar van tevoren aangeeft. Je kunt niet halverwege de regels
van het spel veranderen. Wij hebben deze mogelijkheid in de wet gebracht om
op die wijze een beslissing te kunnen nemen. Je kunt er ook voor kiezen om
dat niet te doen, want in een systematiek van omzet of percentages is het
heel moeilijk om het absolute bedrag te bepalen; dat zou je dan weer anders
aanpakken.Voorzitter: WeisglasDe heer Nicolaï (VVD):Heeft het plafond alleen betrekking op het vaste bedrag of kan het ook
betrekking hebben op het relatieve bedrag, zodat van tevoren een bepaald maximumpercentage
wordt afgesproken?Staatssecretaris J.M. de Vries:Het plafond is alleen relevant als twee systemen door elkaar lopen: als
je zowel met verlengingen als met nieuwkomers die nog een vergunning moeten
krijgen, te maken hebt. Je wilt beide categorieën immers in een financieel
zo gelijkwaardig mogelijke positie brengen. Als je alle vergunningen op dezelfde
wijze geeft, heeft dat geen zin. Je hebt dan immers een beauty contest en
je kijkt dan misschien mede naar een financieel bod, dat dan echter nooit
het enige criterium is. Bij een veiling zijn er op een gegeven moment altijd
een bepaald aantal overblijvers. Als er echter sprake is van verlengingen,
waar ook een prijskaartje aan hangt, en daarnaast – in welke combinatie
dan ook – van een andere verdeling waarbij een financieel bod een rol
speelt, heb je de mogelijkheid om een plafond te bepalen; anders weten de
partijen die een verlenging krijgen, immers niet waar het einde ligt. Er moet
voor worden gezorgd dat de ene groep niet heel ver voor- of achterloopt op
de andere groep. Dit geldt dus alleen voor die combinatie.Ook bij percentages van de omzet kun je in principe zeggen dat een bepaald
maximumbedrag niet mag worden overschreden, maar dan ga ik erg in op de techniek.
Daar moet maar bij het concept van de eerstvolgende ministeriële regeling
naar gekeken worden. Het is niet een wet van Meden en Perzen. In het kader
van de rechtsgelijkheid en de rechtszekerheid hebben wij willen zeggen dat
een partij bij verlenging een beetje moet weten waar zij aan toe is. Voor
een deel weet die partij dat, maar voor een deel gaat zij een ongewis avontuur
aan; dat kan iets te ongewis zijn.De heer Nicolaï (VVD):Dat lijkt mij logisch; wij moeten nu zeker niet praten over de concrete
mogelijkheden en de politieke afweging op dat punt, want het gaat nu alleen
over de wettelijke mogelijkheden die wij dan in ieder geval nog hebben. Het
plafond moet natuurlijk betrekking hebben op een partij die, ingeval van verlenging,
van tevoren zegt dat zij graag verder wil, maar wel wil weten wat het maximaal
gaat kosten. Is het op zich mogelijk om, J.M. de Vriesals sprake is van een
combinatie met een veiling, de bieders op de veiling niet dat plafond te geven,
zodat de bieders kunnen kiezen of zij meer willen betalen? Zij weten immers
wat het maximale bedrag van hun concurrenten is. Wij kunnen altijd nog bekijken
of wij dat gewenst vinden; ik wil nu dus niet die keuze maken, maar ik zou
het aardig vinden als de wet die mogelijkheid niet bij voorbaat uitsluit.Staatssecretaris J.M. de Vries:Het adagium van de wet is: "rechtsgelijkheid en rechtszekerheid". In dat
kader zet je de instrumenten in. Daarvoor zijn nu allerlei modaliteiten aan
de orde geweest. Bij de ministeriële regeling komt misschien
een verfijning, maar de rechtsgelijkheid tussen twee partijen die volgens
verschillende regimes aan hun vergunning moeten komen, is het adagium. Daarbij
kan het plafond een rol spelen. Hoe je dat precies doet, is vooral een technische
kwestie, maar het gaat niet om het bevoordelen van sommige partijen door het
bepalen van een maximumbedrag. Je zult dat bedrag ook zo objectief mogelijk
en heel voorzichtig moeten laten vaststellen.De heer Nicolaï (VVD):Die redenering begrijp ik. Het is ook een verstandige redenering. Toch
wil ik niet bij voorbaat uitsluiten dat in een bepaald geval verlengers inderdaad
een plafond wordt geboden, maar dat het te veilen deel aan de bieders over
wordt gelaten. Ik kan mij voorstellen dat dit ook niet hoeft te botsen met
de rechtsgelijkheid. Ik hoop dat in de wetsystematiek past dat verschillende
combinaties gemaakt kunnen worden. Ik doel op een verlenging met een plafond,
gecombineerd met een te veilen deel met een ander of met geen plafond. Ik
hoop dat dit niet bij voorbaat uitgesloten is in de systematiek van de voorliggende
wet.Staatssecretaris J.M. de Vries:Wij hebben getracht om in het wetsvoorstel een maximum aan financiële
instrumenten in te brengen. Daarbij kan een mix worden gemaakt. Zeker bij
een moeilijke combinatie tussen verlengende partijen en een nieuwe verdeling,
via een "beauty contest", een vergelijkende toets, een veiling of de volgorde
van binnenkomst, wordt zo veel mogelijk gekeken naar de rechtsgelijkheid tussen
partijen. In gewijzigde omstandigheden kan er veel frequentieruimte vrijkomen
uit een ander deel van het plan. Het kan echter niet zo zijn dat iemand die
later komt, ineens veel duurder of juist stukken goedkoper uit is. Dan denken
partijen immers: als ik dat had geweten, had ik ook even gewacht.De heer Atsma (CDA):Het antwoord van de staatssecretaris op de vraag van de heer Nicolaï
is dus "nee".Staatssecretaris J.M. de Vries:Als een mix botst met de rechtsgelijkheid kan het niet. Als een mix daaraan
beantwoordt, is een dergelijke mix van vele instrumenten mogelijk. Ik heb
er een aantal geschetst. Misschien komen er nog meer met dit instrumentarium.De heer Atsma (CDA):Mijn vraag is of het bij het plafond niet voor de hand ligt om te spreken
van een absoluut bedrag. Zo hebben wij het immers begrepen. Wanneer het plafond
gerelateerd wordt aan een maximumpercentage van de omzet komt men immers altijd
op verschillende bedragen uit.Staatssecretaris J.M. de Vries:Bij een omzet van nul kan er wel 100% op geboden worden.De heer Atsma (CDA):Dat zal waarschijnlijk niet gebeuren. Dat heeft u al aangegeven.Staatssecretaris J.M. de Vries:Ik heb er niet zo veel verstand van. Bij plafonds denk ik eerder aan absolute
bedragen dan aan percentages. Een percentage is immers afhankelijk van wat
wordt meegeteld.Waarom wordt ook bij verlenging het instrument ingezet? Ook bij verlenging,
ook als er sprake is van een beredeneerde keuze, moet er sprake zijn van optimaal
gebruik van de frequentie. Het is onlogisch om, als om bepaalde redenen gemotiveerd
wordt dat het belangrijk is om iets te verlengen, het om die reden gratis
te maken. Men wil de partijen immers prikkelen om de frequentie optimaal te
benutten. Het bedoelde instrument kan om die reden in zijn algemeenheid bij
verlenging gewoon ingezet worden.De heer Nicolaï vraagt hoe de commerciële stations oordelen
over de voorstellen. Deze algemene voorstellen gaan op voor telecomtoepassingen
en voor commerciële radio-omroepen. Het is een algemene "tool-kit" voor
het inzetten van een veiling. Pas als duidelijk is welke toepassing aan welke
instrumenten wordt gegeven bij de verdeling zal allicht de partij die dat
het meest betreft daarover een oordeel hebben. Wij hebben van de partijen
geen oordeel gehoord over dit wetsvoorstel, dat voor alle toepassingen geldt.
Het is geen gelegenheidsvoorstel, het gaat van "wireless local loop" en telecom
tot omroep en alles wat wij nog gaan tegenkomen.De heer Atsma (CDA):Mijn vraag is of de commerciële partijen gevraagd is naar een oordeel
hierover.Staatssecretaris J.M. de Vries:De wetswijziging is niet voorgelegd aan het overlegorgaan post en telecom.
Men heeft zich echter ook niet gemeld met de vraag: wat doet u nu? Ik merk
dat zij dat ook bij de heer Atsma niet hebben gedaan.Het geldt niet voor de publieke voorzieningen. Wij hebben er bewust voor
gekozen om de publieke omroep niet te laten betalen voor de frequenties, want
dat is vestzak-broekzak. Wij voorzien de publieke omroepen ook voor een deel
van geld en dan zouden wij dat op een andere wijze weer terughalen. Dat doen
wij dus ook niet bij politie, alarmdiensten en allerlei andere belangrijke
zaken.De heer Nicolaï (VVD):Ik denk niet dat dit het juiste moment is om daar een politieke discussie
over te voeren. Nogmaals, het gaat om een wet waar wij misschien een generatie
mee verdergaan. Er zijn natuurlijk heel veel publieke voorzieningen die wel
moeten betalen als zij een vergunning willen hebben. Daar is de staatssecretaris
het toch wel mee eens? Als de politie ergens een gebouw wil neerzetten, dan
neem ik aan dat er kosten betaald moeten worden voor de bouwvergunning. Dan
kun je ook zeggen dat het vestzak-broekzak is, waarbij geld van de ene overheid
naar de andere overheid gaat. Het is dus een politieke keuze geweest om het
hier anders te doen, maar je zou het niet op die manier hoeven uit te sluiten.Staatssecretaris J.M. de Vries:Wij hebben een afweging gemaakt en wij hebben het gedaan zoals wij het
gedaan hebben.De heer Atsma (CDA):Ik ben benieuwd of de staatssecretaris het principieel juist zou vinden
als wij de publieke omroep op dezelfde wijze laten betalen als de commerciële
stations. Dan moet je daarbij bedenken dat de publieke omroep een taak heeft
als rampenzender. De publieke omroep is ook aan stringentere regels gebonden
als het gaat om het binnenhalen van reclamegelden. Vindt de staatssecretaris
het principieel juist om de vraag die de heer Nicolaï heeft gesteld,
met "ja" te beantwoorden?Staatssecretaris J.M. de Vries:Ik denk dat uw vraag geen onderwerp van discussie is. Het past ook totaal
niet bij deze wet. Ik denk dat die vraag dan in een veel breder kader gesteld
moet worden en dat op z'n minst de verantwoordelijke staatssecretaris voor
de publieke omroep daarbij zou moeten zijn.De heer Atsma heeft nog gevraagd hoe het in het buitenland allemaal verdeeld
wordt. Het dominante verdelingsmechanisme in de ons omringende landen met
betrekking tot de omroep is de vergelijkende toets, maar je ziet nu dat in
een aantal landen een beweging optreedt. Zij willen ook op andere terreinen
gaan veilen dan de telecommunicatie. Dat zie je vooral in het Verenigd Koninkrijk
en de Verenigde Staten. Het Verenigd Koninkrijk was oorspronkelijk voornemens
om de licentie van de landelijke commerciële omroep te veilen, maar de
licenties voor de frequenties zijn verlengd, omdat de partijen die deze gebruiken
bereid zijn om te investeren in TDAB. Men is er dus op teruggekomen omdat
men iets anders heeft. Waarschijnlijk wordt in Denemarken een frequentiepakket
via een veiling aan de hoogste bieder gegund, maar daarover hebben wij op
dit moment weinig informatie. Dit is de informatie die ik op dit moment heb.De heer Atsma (CDA):Het ging mij vooral om de vraag hoe het financiële instrument in
andere landen wordt ingebed in de wet. Dan krijg je wat dat betreft in ieder
geval geen sprake van ongelijkheid. Voordat de heer Nicolaï op hetzelfde
terugkomt, is het misschien ook goed om nog in te gaan op de vraag hoe het
gaat als derden een station overnemen.Staatssecretaris J.M. de Vries:Ik weet niet precies hoe het financiële instrument in andere landen
in wetgeving is opgenomen. Als u daar heel benieuwd naar bent, wil ik u dat
wel laten weten. Dan moet u ons daar wel even de tijd voor gunnen.De heer Atsma (CDA):De heer Nicolaï had aanvankelijk al de vraag gesteld hoe het is geregeld
als derden een station overnemen, hetzij indirect, hetzij direct.Staatssecretaris J.M. de Vries:Zij moeten altijd toestemming vragen. Het kan natuurlijk gebeuren dat
iemand een frequentie wil beëindigen omdat het hem financieel niet goed
gaat of om welke reden ook. Voor een zender met een kleuring zal het Commissariaat
voor de media daar toestemming voor moeten geven. Men moet voor de overgang
van een frequentie degene die de vergunning heeft gegeven altijd om toestemming
vragen. Daarmee kun je voorkomen dat er een soort handel mee gedreven wordt.
Dan heb je een bepaalde controle op het mechanisme. Je wilt een schaars goed
toch goed gebruiken. Als je ziet dat iemand een zender niet meer goed kan
exploiteren, dan zul je altijd kijken of er een andere partij is die daar
gebruik van wil maken. Het is niet de bedoeling dat men daar handel mee kan
drijven.De voorzitter:De heer Nicolaï is het daar niet helemaal mee eens. Hij wil u in
plaats van een tweede termijn nog een vraag stellen.De heer Nicolaï (VVD):Voor mijn zekerheid en mijn goede begrip wil ik nog antwoord op één
vraag. Blijkens de nota van wijziging kan bij verlenging een minimumprijs
worden gehanteerd. Ik heb gevraagd of deze minimumprijsmethode alleen kan
worden gevolgd als de verlenging is gerelateerd aan een andere verdelingsmethode
dan wel in alle gevallen van verlenging.Staatssecretaris J.M. de Vries:Als er sprake is van rechtsgelijkheid voor alle gevallen, dan kan dat
ook in z'n algemeenheid gelden. Het hoeft dus niet gerelateerd te zijn aan
een ander verdelingsmechanisme.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, volgende week over dit wetsvoorstel te stemmen.Daartoe wordt besloten.Sluiting 16.50 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20002001-4880-4887.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl