de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het specifiek cultuurbeleid in verband met de  instelling van een adviesorgaan voor het beleid op het terrein van de cultuur (Raad voor het cultuurbeleid) (24090).
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1994-1995, pag. 5143-5151

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

14-06-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

nr. 87, pagina 5143-5151

14-06-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 24090Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

de behandeling van:de brief van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid inzake de Wet bevordering evenredige arbeidsdeelname allochtonen (23901, nr. 18).Pagina 5166-5191
het debat naar aanleiding van een algemeen overleg over het Reglement op de Orde van de Nederlandse Leeuw en de Orde van Oranje-Nassau.Pagina 5151-5154
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen:Pagina 5191-5192
de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van enige wetten op het gebied van de mijnbouw in verband met de uitvoering van richtlijn nr. 94/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 30 mei 1994 betreffende de voorwaarden voor het verlenen en het gebruik maken van vergunningen voor de prospectie, de exploratie en de produktie van koolwaterstoffen (PbEG L 164) (24078).Pagina 5154-5166
de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het specifiek cultuurbeleid in verband met de instelling van een adviesorgaan voor het beleid op het terrein van de cultuur (Raad voor het cultuurbeleid) (24090).Pagina 5121-5143
Regeling van werkzaamhedenPagina 5143-5143
de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het specifiek cultuurbeleid in verband met de instelling van een adviesorgaan voor het beleid op het terrein van de cultuur (Raad voor het cultuurbeleid) (24090).Pagina 5143-5151

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 141 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: 
 
 het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het specifiek cultuurbeleid in verband
met de instelling van een adviesorgaan voor het beleid op
het terrein van de cultuur (Raad voor het cultuurbeleid) (24090).
 
 
 
 
 
 De algemene beraadslaging wordt hervat.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Nieuwenhoven (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik dank de staatssecretaris voor zijn antwoorden.
Ik denk dat hij een goed voorbeeld heeft gegeven van luisteren naar de Kamer
en daar zoveel mogelijk flexibel op inspelen. Hij heeft een heleboel dingen
die in dit debat door ons opgeworpen zijn, overgenomen.
 
 Ik onderstreep nogmaals dat het uiterst belangrijk is dat bij het voorbereiden
en uitbrengen van het nieuwe Kunstenplan – kan het zijn Cultuurnota –
de samenhang versterkt wordt. Voorts is integrale advisering van zeer groot
belang. Het niet laten voortbestaan van de Mediaraad lijkt mij daarbij een
essentieel punt, omdat die integrale advisering op dat onderdeel anders niet
tot haar recht zou kunnen komen. De staatssecretaris heeft dat terecht opgemerkt.
Dat roept echter wel het probleem op dat er een gat ontstaat als het om het
brede terrein van informatie, communicatie en technologie gaat. Immers, er
zal pas bij de tussentijdse evaluatie in 1997, die is toegezegd in "Raad op
maat", weer gesproken kunnen worden over een raad voor het informatiebeleid.
Daarom wil ik de volgende motie indienen.
 
 
 
 
 De Kamer,
 
 gehoord de beraadslaging,
 
 overwegende, dat de Kamer zich reeds eerder bij de motie-Van Gelder c.s.
(23255, nr. 8) heeft uitgesproken ten aanzien van advisering op het gebied
van het informatiebeleid;
 
 verzoekt de regering voor de komende twee jaar tot de evaluatie van de
Raad voor het cultuurbeleid, een commissie in te stellen voor advisering op
het gebied van de informatie, communicatie en technologie (die is opgehangen
aan de Raad voor het cultuurbeleid) en wordt samengesteld op voordracht van
de ministers van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen, Verkeer en Waterstaat,
Economische Zaken en Binnenlandse Zaken,
 
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Deze motie is voorgesteld door de leden Van Nieuwenhoven en Lambrechts.
Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.
 
 Zij krijgt nr. 17 (24090).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Nieuwenhoven (PvdA):
 
 Ik zet in de motie de zinsnede: "(die is opgehangen aan de Raad voor het
cultuurbeleid)" tussen haakjes, omdat de commissie ook opgehangen zou kunnen
worden aan bijvoorbeeld de AWT. De commissie zal echter ergens aan opgehangen
moeten worden. Na het antwoord van de staatssecretaris ben ik bereid om het
op een andere manier op te lossen. Drie kwartier is erg kort om een totaal
overleg te voeren. Daarom heb ik het voorlopig zo opgelost. De bedoeling van
de motie en dus van zowel mevrouw Lambrechts als mijzelf is dat er in ieder
geval de komende twee jaar geen gat ontstaat over de brede advisering. Mevrouw
Lambrechts zal later in het debat een motie indienen die ik mede heb ondertekend.
Daarin wordt meer gezegd over dit onderwerp. Ik hou u nog even in spanning
over de inhoud van die motie. Die motie zal ook meer licht werpen op de net
ingediende motie. De twee moties hangen een beetje aan elkaar wat dat betreft.
 
 Ik kom te spreken over de naamgeving van de raad. Ik ben een beetje halsstarrig.
Ik vind mijn oplossing: "raad voor kunst en cultuur", de mooiste oplossing.
RKC is ook een heel fatsoenlijke afkorting voor een raad op het gebied van
kunst en cultuur.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Nuis:
 
 Een slecht speelveld, heb ik wel eens gehoord.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Nieuwenhoven (PvdA):
 
 Ook dat is cultuur! Ik zal er echter geen motie over indienen. Ik begrijp
dat ik daar geen meerderheid voor krijg in deze Kamer. Ik vind dat jammer.
Ik zal mij nog eens goed beraden en eventueel een voorstel van enige andere
leden steunen om de raad "raad voor cultuur" te noemen.
 
 Ik heb een vraag met betrekking tot de 35 leden die de staatssecretaris
extra kan benoemen, naast de 25 leden die de raad vormen. Hij heeft in het
debat gezegd dat de drie vaste commissies die in de wet onder 3c worden genoemd
ook putten uit die 35 leden. Ik vraag mij af waar het om die drie terreinen
gaat en de staatssecretaris in het wetsvoorstel stelt dat de commissies niet
meer dan 5 leden zullen bevatten, of daarmee al 15 van de 35 leden ingevuld
zijn door de vaste commissies. Dan hou je wel heel weinig over aan leden die
op de andere terreinen benoemd kunnen worden! Ik verzoek de staatssecretaris
om daar serieus naar te kijken. Het zou niet goed zijn om daar vandaag onduidelijkheid
over te laten bestaan. Ik steun de staatssecretaris in zijn opstelling dat
het er zo weinig mogelijk moeten zijn. Ik heb begrepen dat hij op zich ook
niet hecht aan het getal van 35. Wat dat betreft moet er iets meer ruimte
komen, zodat de beperking nooit gehaald wordt, als je er al van uit moet gaan
dat 15 van de 35 leden vastgelegd zijn met de drie permanente commissies,
die voorlopig volgens de andere wetgeving nodig zullen zijn.
 
 De heren Stellingwerf en Beinema hebben een amendement ingediend met betrekking
tot het minderheidsstandpunt. Ik merk op dat in het amendement niet staat
dat het hier om een voorontwerp van de kaderwet gaat, die voor zover wij weten
nog bij de Raad van State ligt en in die zin nog niet bestaat. Ik ben benieuwd
hoe de Raad van State zal oordelen. Dat krijgen wij nog te horen. Ik heb intussen
wel geleerd dat de formulering waar het voorontwerp van de kaderwet bij probeert
aan te sluiten, de formulering is zoals die in de Wet op de Raad van State
wordt gebruikt, namelijk dat er altijd ruimte moet zijn voor het minderheidsstandpunt.
Dat zou een probleem kunnen oproepen. Ik weet dat het heel brutaal is, maar
ligt de tegenstrijdigheid niet eerder in de advisering van de Raad van State?
Ik was namelijk geneigd de staatssecretaris te steunen in het oordeel over
het advies van de Raad van State over dit wetsvoorstel. De Raad van State
zegt immers dat het niet nodig is. Ik zeg het nu misschien ietwat onparlementair.
Als blijkt dat het in hun "eigen" wet staat en zij al weten dat het in het
voorontwerp van de kaderwet is opgenomen, is dat toch wat
merkwaardig? Ik vraag de staatssecretaris om daar aandacht aan te schenken.
Misschien is het amendement van de heren Stellingwerf en Beinema toch een
goede toevoeging. Ik zou dan ook op mijn eigen oordeel terug moeten komen.
Nu vraag ik echter daarover het oordeel van de staatssecretaris.
 
 De nota van wijziging heb ik niet kunnen bekijken. Dat zal ik zo doen.
Dat houdt nu te lang op.
 
 Nogmaals, wat betreft de samenvoeging van de vier verschillende raden
lijkt er voor die raden zelf heel veel op het spel te staan, maar de integrale
advisering en de samenhang van de advisering winnen er naar mijn mening alleen
maar bij als vandaag dit wetsvoorstel in deze vorm door de Kamer komt.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Heemskerck Pillis-Duvekot (VVD):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik wil de staatssecretaris danken voor zijn uitgebreide
antwoorden. Zij waren zeer flexibel en soms meende ik een vorm van ambivalentie
te ontdekken, maar wij zullen de staatssecretaris in dezen zeer op zijn woord
geloven en zien hoe de toekomst in dezen uitwerkt.
 
 Eén punt van discussie is niet goed afgerond en ik blijf ook met
vragen zitten. Dat betreft de discussie met de Mediaraad als ingang, over
de garantie van de staatssecretaris voor die mogelijkheid van inhoudelijke
afstemming op het gebied van media, technologie en informatievoorziening.
Hoe zal dit nu een goede vorm krijgen? Wij hebben afgesproken dat dit op termijn
geëvalueerd zal worden en dat wij naar aanleiding van die evaluatie verder
beleid zullen vormen. Door collega Lambrechts zal een motie worden ingediend.
Wij hebben die medeondertekend.
 
 De staatssecretaris heeft over het aantal leden gezegd dat hij zich niet
zo zal houden aan die 35. Ik heb hem gevraagd om dit aantal te laten vervangen
en dit niet als maximum aan te houden. Hij heeft dat toegezegd, maar ik vond
zijn toezegging mager. De staatssecretaris sprak toen over 37 of 38, maar
ik had in mijn hoofd een aantal van 60, als dat nodig is. Ik zal echter geen
amendement indienen om die 35 weg te halen. Ik wil wel benadrukken dat de
staatssecretaris ook hier zijn royale zelf zou moeten zijn.
 
 De staatssecretaris heeft gezegd dat die 5 externe deskundigen geen maximum
zijn. Ik vraag de staatssecretaris om ons dan een kleine wijziging van voorstel
te doen toekomen, want die 5 externe deskundigen staan wel in het wetsvoorstel.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Nuis:
 
 Er is geen beperking aan het aantal externe deskundigen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Heemskerck Pillis-Duvekot (VVD):
 
 Ik ben er altijd van uitgegaan dat er in de wet sprake is van maximaal
5. Daarover kunnen wij dan nog de experts in de loge raadplegen.
 
 Collega Van Nieuwenhoven sprak er ook al over, wij zijn het niet eens
over de naam. De argumenten zijn gewisseld en wij hebben elkaar niet kunnen
overtuigen. Ik heb dan ook het ultieme middel van een parlementariër
gebruikt en een amendement ingediend, dat medeondertekend is door collega
Lambrechts. Dat amendement houdt in dat de naam gewoon "raad voor cultuur"
moet worden. Wellicht kunnen wij collega Van Nieuwenhoven nog aan onze zijde
vinden en overtuigen door het argument dat wij dit toch een betere benaming
vinden.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Kan mevrouw Van Heemskerck mij uitleggen waarom de Raad voor het cultuurbeleid
in haar ogen "raad voor cultuur" moet heten en waarom niet het adviesorgaan
van de overheid en de wetgevende macht, gevonden in de Raad voor het ouderenbeleid,
raad voor ouderen of zo zou moeten worden genoemd?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Heemskerck Pillis-Duvekot (VVD):
 
 Zo wordt hij in de volksmond wel vaak genoemd, heel eerlijk gezegd. Daar
praat iedereen gewoon over raad voor ouderen.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Dat heb ik dus nog nooit gehoord. Dat is juist mijn dilemma. Vandaar dat
ik u om uitleg vraag.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Heemskerck Pillis-Duvekot (VVD):
 
 Mijn uitleg heb ik al gegeven. Ik vind het kort, krachtig en herkenbaar.
Het dekt de hele lading en het is gewoon makkelijk en zo weinig mogelijk ambtelijk.
 
 Dan rest mij om de nieuwe raad in oprichting succes toe te wensen en zijn
kleine commissie, met straks de eventuele voorzitter, alle succes en geluk
toe te wensen. Wij, als parlementariërs, zijn daarmee alleen maar zeer
gebaat.
 
 
 
 
 
 De heer Stellingwerf (RPF):
 
 Voorzitter! Ik dank de staatssecretaris voor zijn antwoorden. Hij is uitvoerig
ingegaan op veel punten en heeft zich op een aantal daarvan royaal getoond;
dat moet ik anderen nazeggen.
 
 Wij steunen de standpunten van de staatssecretaris over de omvang van
de raad en over de naamgeving. Op beide punten heeft hij een evenwichtige
benadering ten toon gespreid. Hetzelfde geldt voor een eventuele toekomstige
raad voor het informatiebeleid. Mijn fractie kan leven met de toezeggingen
en met de praktische oplossing die mevrouw Van Nieuwenhoven naar voren heeft
gebracht. Wij nemen er met instemming kennis van dat de staatssecretaris onze
suggestie ten aanzien van de allochtonen nu ook formeel heeft overgenomen,
zodat wij een motie daarvoor achterwege kunnen laten.
 
 De staatssecretaris is voorts opname van vertegenwoordigers van minderheden
in de samenleving positief tegemoetgetreden. Wij verwachten dat dit goed uit
de verf zal komen. In lijn daarmee is de bedoeling van ons amendement over
minderheidsstandpunten. Zoals ook uit de woorden van de staatssecretaris in
eerste termijn bleek, sluit het amendement aan bij de voorkeur van de regering.
De regering wilde een dergelijke bevoegdheid immers opnemen in de wet. Het
idee is dus niet zomaar uit de lucht komen vallen. Het ligt in de aard en
de doelstelling van het werk, namelijk adviseren, dat er zich op het punt
van oordeelsvorming en het omgaan met minderheids- en meerderheidsadviezen
verschillen van inzicht kunnen voordoen. Daar is niets vreemd aan en niets
mis mee. Wat ons betreft gaat het daar ook helemaal niet om. Het gaat erom
dat het niet nodig moet zijn dat daarover in de raad discussie gevoerd wordt.
Dat gaat een stap verder dan het huidige voorstel, waarin het ten principale
ter beoordeling van de raad is of een minderheidsstandpunt mag worden geuit.
Uit het feit dat de regering in het voorontwerp Kaderwet adviescolleges deze
mogelijkheid wederom heeft geformuleerd, maak ik op dat de regering niet van
het idee is afgestapt. Natuurlijk kan dit nog veranderen, maar ik denk toch
dat het amendement goed aansluit bij het gevoelen van de regering. Wij hebben
ons dus bij die tekst aangesloten. Het zou ook goed zijn wanneer de bepaling
die in het amendement wordt bepleit een soort standaardformulering zou zijn.
Dat komt de eenheid van regelgeving ten goede.
 
 Daarmee wordt ook tegemoetgekomen aan de kritiek van de Raad van State.
Wij hebben die kritiek uiteraard gewogen. De Raad van State stelt dat de regeling
erdoor wordt gecompliceerd en voert een pleidooi voor eenvoud. Ik denk dat
dit bezwaar kan worden gerelativeerd. De wettekst wordt niet zo heel veel
ingewikkelder; er komt een regel bij. Inhoudelijk vind ik dat de mogelijkheid
om minderheidsstandpunten te uiten essentieel is. Mijn fractie meent dat het
belang van een geluid dat anders misschien niet gehoord wordt, zeker opweegt
tegen dit bezwaar.
 
 Mijn fractie heeft nog een amendement ingediend. Om te tonen dat wij goed
luisteren naar de staatssecretaris, zijn wij bereid om dat amendement in te
trekken. De staatssecretaris heeft namelijk aangegeven dat wij het komende
jaar nog een- en andermaal komen te spreken over een aantal aandachtspunten.
De Kamer kan dus nog voldoende met het kabinet inhoudelijk van gedachten wisselen.
Bij die gelegenheden kunnen wij erop terugkomen.
 
 
 
 
 
 De heer Beinema (CDA):
 
 Voorzitter! Ik dank de staatssecretaris van harte voor zijn beantwoording
en voor zijn verder denken in de lunchpauze. Wij hebben vanochtend een interruptiedebatje
mogen voeren over de betekenis van lid 4 van artikel 2c, met name de passage
"een of meer leden van de raad". Na afloop van dat interruptiedebatje had
ik een licht gevoel van zelfverwijt, omdat ik kennelijk niet kon uitleggen
wat voor mij klaarder was dan het licht van de zon, namelijk dat die tekst
niet past bij wat de staatssecretaris dacht dat hij ermee zou kunnen doen.
Inmiddels is er een voorstel tot wijziging gekomen. Ik denk dat daarmee het
probleem is opgelost. De bedoeling en de tekst stemmen nu met elkaar overeen.
Ik dank de staatssecretaris van harte voor deze verbetering.
 
 Ik zeg hem ook dank voor zijn toezegging om bij de samenstelling van de
raad, althans bij de voordracht, mede rekening te houden met levensbeschouwelijke
stromingen. Natuurlijk heeft hij gelijk als hij opmerkt dat dat een beetje
deel uitmaakt van wat hij een Chinese puzzel noemt. Maar mensen beschikken
over meer eigenschappen dan één. Die puzzel is dus wel op te
lossen. Ik heb er het grootste vertrouwen in dat de staatssecretaris dat naar
de mate van het mogelijke doet. Het is dus geen bewijs van wantrouwen als
ik daar toch nog een verzoek aan verbind, een verzoek dat volgt uit mijn interesse
in dit aspect en het belang daarvan. Ik wil de staatssecretaris namelijk vragen
om op de een of andere wijze na zijn voordracht, misschien zelfs voor zijn
voordracht, ex artikel 2b een rapportage te leveren, de Kamer te informeren
over die voordracht, de namen die erop staan en de overwegingen die hij heeft
om die leden als zodanig te benoemen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Nieuwenhoven (PvdA):
 
 Voorzitter! Misschien begrijpt de staatssecretaris het, maar ik verzoek
de heer Beinema om mij uit te leggen waarom hij dat voorstelt. Het is toch
heel ongebruikelijk dat de Kamer dat bij dit soort benoemingen van tevoren
wil zien?
 
 
 
 
 
 De heer Beinema (CDA):
 
 Ik heb ook niet gezegd dat het per se van tevoren moet. Dat zou mooi zijn.
Ik ben begonnen met te zeggen: achteraf enige rapportage. Het is best mogelijk
dat het ongebruikelijk is. Maar mevrouw Van Nieuwenhoven schrikt niet terug
voor ongebruikelijkheden, dus het kan in haar ogen nooit een bezwaar zijn.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Nieuwenhoven (PvdA):
 
 Neen, maar meestal heb ik er wel een reden voor om daartoe over te gaan.
En waar ik natuurlijk naar op zoek ben, is uw reden.
 
 
 
 
 
 De heer Beinema (CDA):
 
 Die heb ik aangegeven: mijn interesse in die eerste samenstelling van
de raad en de overwegingen die daarbij een rol gespeeld hebben en hoe die
zijn geëffectueerd. Overigens denk ik dat een lid van deze Kamer eigenlijk
nauwelijks enig bezwaar kan hebben tegen extra informatie van de kant van
de regering.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Nieuwenhoven (PvdA):
 
 Natuurlijk. Ik wil er ook geen geintje van maken. Het is natuurlijk volstrekt
logisch dat op het moment dat de raad wordt benoemd, de Kamer daarvan in kennis
wordt gesteld. Als de heer Beinema dat "rapportage" noemt, is het bijna een
wet van Meden en Perzen. Maar dat zal hij, vanwege de levensbeschouwing, niet
bedoelen. Ik ben het op dit punt dan ook helemaal met hem eens. Ik begreep
echter uit zijn woorden dat hij voordat de staatssecretaris benoemt al een
rapportage wil.
 
 
 
 
 
 De heer Beinema (CDA):
 
 Dat zou nog beter zijn. Maar als de staatssecretaris een rapportage achteraf
geeft, is het mij ook wel. Overigens moet het dan niet alleen over dat ene
aspect gaan. Er is een veelheid van invalshoeken genoemd waarmee rekening
moet worden gehouden. Ik vind het aardig om geïnformeerd te worden over
de wijze waarop de voordracht heeft plaatsgevonden. Ik zie mevrouw Van Nieuwenhoven
nu gelukkig instemmend knikken!
 
 Ik kom bij een volgend punt, de raad voor het informatiebeleid. De staatssecretaris
heeft mij vriendelijk gesuggereerd om een amendement dat ik daarover heb ingediend,
een amendement over het voorlopig voortbestaan van de Mediaraad of althans
een substantieel deel daarvan, in te trekken. Misschien doe ik dat wel, maar
zeker niet nu. Integendeel, ik voeg er nu nog een motie aan toe. Die motie
luidt als volgt.
 
 
 
 
 De Kamer,
 
 gehoord de beraadslaging,
 
 van oordeel, dat de advisering over de cultuurpolitieke aspecten van het
mediabeleid een specifieke taak van de Raad voor het cultuurbeleid is;
 
 daarnaast overwegende, dat de advisering over de technologische en sociale
aspecten van het informatiebeleid niet over de verschillende raden versnipperd
dient te worden;
 
 verzoekt de regering een Raad voor het informatiebeleid in te stellen,
 
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Deze motie is voorgesteld door het lid Beinema. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.
 
 Zij krijgt nr. 18 (24090).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 De heer Beinema (CDA):
 
 Voorzitter! Ten aanzien van het amendement en de nu ingediende motie geldt,
dat ik intrekking zal blijven overwegen totdat duidelijk is wat de staatssecretaris
doet met de suggestie die mevrouw Van Nieuwenhoven in eerste termijn deed
en die nu ook vastligt in een motie van de collega's Van Nieuwenhoven en Lambrechts.
Dit is een uitspraak van twee van de drie coalitiepartijen. Dat is ook interessant.
Ik ben nu niet alleen benieuwd naar het oordeel van de staatssecretaris over
de motie, maar ook naar de wijze waarop hij deze motie zou kunnen uitvoeren
in het geval zij wordt aangenomen. Ik neem aan dat hij voor dinsdag nog wel
enig overleg met de meest hierbij betrokken collega's in het kabinet kan voeren
en dat hij ons dan voor de stemming kan duidelijk maken wat de regering precies
met deze motie kan gaan doen. Vervolgens zal ik bepalen of ik mijn amendement
en mijn motie ter zake zal intrekken.
 
 Voorzitter! Tot slot wil ik iets zeggen over de naamgeving: de Raad voor
het cultuurbeleid, de raad voor cultuur of iets anders. Jaren geleden zei
de heer Nuis in een andere functie dat Thorbecke het toch maar gemakkelijk
had. Eigenlijk heeft hij daarmee nog steeds gelijk. Die man had de problemen
van naamgeving niet. Vanmorgen heeft collega Van Heemskerck de opvattingen
van Thorbecke nog juist en waardevol genoemd. De opvattingen van Thorbecke
over deze kwestie zijn eigenlijk zijn enige waarmee ik van harte instem. Ik
vind dus dat de regering zich verre moet houden van de inhoudelijke beoordeling
van kunst en cultuur. Juist met het oog op die overweging is het een beetje
inconsequent om te praten over een "raad voor cultuur", vooral als men let
om welk terrein het gaat. Ook daarom gaat de vergelijking met andere raden
niet helemaal op. Juist op dit terrein geldt dat de overheid uiterste terughoudendheid
moet betrachten. Dat kun je in de naam terugvinden als je spreekt over de
Raad voor het cultuurbeleid. Als je spreekt over de "raad voor cultuur", heb
je een verdergaande pretentie en dat wijs ik af. Ik steun dus de staatssecretaris
met zijn voorstel voor de naamgeving.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Heemskerck Pillis-Duvekot (VVD):
 
 Voorzitter! Collega Beinema gaat nu een beetje met gelegenheidsargumenten
werken. Als we het toch over een bepaalde optiek hebben: juist cultuurbeleid
houdt in een verregaande bemoeienis met beleid. Gewoon de "raad voor cultuur"!
Wij zijn het er hier over eens dat die ingesteld wordt. Laten we daarom zorgen
voor één paraplu met de naam "raad voor cultuur".
 
 
 
 
 
 De heer Beinema (CDA):
 
 Voorzitter! Ik bestrijd dat ik nu een gelegenheidsargument gebruik. Ik
ervaar het zelf als een principieel argument. Als de raad van naam verandert,
zal ik daar niet slechter van slapen, want dan zal hij toch op dezelfde wijze
werken als met de nu voorgestelde naam. De gewijzigde naam vind ik echter
inconsequent en fout. Ik hecht aan de naamgeving die nu is voorgesteld.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik wil de staatssecretaris graag dankzeggen voor
zijn beantwoording. Over een enkel punt wil ik nog iets zeggen.
 
 Allereerst kom ik dan te spreken over de kwestie van het al dan niet instellen
van een raad voor het informatiebeleid, althans over de mogelijkheid om daarover
nu een beslissing te nemen. Over twee jaar zou hetgeen wij nu regelen, geëvalueerd
worden. Daarmee wordt als het ware gelijk op gewerkt met de parlementaire
behandeling van de woestijnwet. De staatssecretaris heeft toegezegd, dan te
komen tot een open discussie. Dat is op zichzelf een verbetering van wat schriftelijk
aan gedachten is uitgewisseld.
 
 Inmiddels zijn op het voorgaande twee varianten bedacht en die zijn de
Kamer kenbaar gemaakt. Een variant komt voor in de motie van de Partij van
de Arbeid en D66. Daarmee wordt voorgesteld intussen toch iets te regelen.
Men zou een stukje infrastructuur moeten behouden, zodat in de advisering
op dat beleidsterrein geen gat ontstaat. De tweede mogelijkheid is, zoals
de heer Beinema zojuist bij motie aan de Kamer voorlegde, nu uit te spreken
 dat er toch zo'n raad voor het informatiebeleid zal komen.
Ik wil graag de mening van de staatssecretaris op dit punt vernemen en zal
dan op dit geheel de conclusie trekken.
 
 De staatssecretaris heeft een beschouwing gewijd aan het profiel van de
raad, aan het profiel van het raadslid en aan de samenstelling van de raad.
Toen hij dat deed, heeft hij even speels – dat zijn wij van hem gewend –
de vergelijking getrokken tussen de raad die hem idealiter voor ogen staat
en een middelgrote of grote fractie. Toen dacht ik: hoe groter een fractie,
hoe moeilijker – zo komt het mij wel eens voor – besluitvorming
wordt geregeld.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Nieuwenhoven (PvdA):
 
 Dat valt reuze mee.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Zo komt het mij wel eens voor, zei ik. Daarom merkte ik vanmorgen wat
stoutmoedig op: het lijkt mij knap lastig, maar men moet mij er niet van verdenken
dat ik zou blijven bij de duiding "klein en fijn", als zou ik niet ook streven
naar iets meer. Maar het gaat nu om die deskundigheid in relatie tot een spreiding
naar levensbeschouwelijke en maatschappelijke inzichten. Toen kwam het beeld
van de punaise naar voren: een diep indringend pennetje, die deskundigheid,
dat diep sonderen, met dat grote platte vlak, die brede oriëntatie. De
brede maatschappelijke oriëntaties van al die deskundigen zullen elkaar
natuurlijk overlappen, maar punaises kun je op een vierkante centimeter maar
zeer beperkt inprikken. Als die punaises dan ook nog onderscheiden kleuren
moeten hebben die zichtbaar moeten blijven en ook moeten doorwerken in de
uiteindelijke advisering, krijg je natuurlijk het dilemma: waar ligt het optimum?
Ik ben het volstrekt eens met collega Beinema en alle anderen die daarover
hebben gesproken: laat dan in ieder geval veilig worden gesteld dat die spreiding
naar levensbeschouwelijke en maatschappelijke inzichten zich zal aftekenen
in de samenstelling van de raad.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Nieuwenhoven (PvdA):
 
 Voorzitter! Ik ben het niet helemaal met de heer Van der Vlies eens, maar
ik weet dat dit zijn mening is. Ik begrijp alleen iets niet. Ik mag toch aannemen
dat de inhoud van het cultuurbeleid het belangrijkste van de advisering is.
Zelfs hij en ik kunnen het erover eens worden dat je in die brede afweging
probeert een aantal dingen mee te nemen. Misschien worden wij het niet precies
eens over wie en waarom, maar wij worden het er wel over eens dat het eigenlijk
zou moeten. Hij doet nu echter net alsof dat het belangrijkste is, terwijl
ik denk dat de inhoud van het cultuurbeleid vooropstaat en dat die deskundigheid
in eerste instantie wordt gezocht. Daar zitten verschillende specifieke aspecten
aan vast. Misschien komt pas daarna dat je ook verschillende inkleuringen
krijgt naar levensbeschouwing, als dat al zou moeten. Maar je kunt toch niet
zeggen dat de inkleuring naar levensbeschouwing het belangrijkste uitgangspunt
is voor de samenstelling van de raad?
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Voorzitter! Deskundigheid is natuurlijk belangrijk. Laat daar geen enkel
misverstand over zijn. Deskundigheid heeft een element in zich van objectiviteit,
van onafhankelijkheid en van levensbeschouwing en visie. Zodra het gaat om
prioriteitenstelling en om keuzes, is dat belangrijk. Ik kan dat trouwens
helemaal niet uit elkaar trekken. Ook de staatssecretaris heeft vanmorgen
bevestigd – ik was hem er erkentelijk voor – dat het belangrijke
overwegingen zijn.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Nieuwenhoven (PvdA):
 
 Daar ben ik het ook mee eens. Daarom vraag ik u of u niet denkt dat de
deskundigheid op het gebied van het cultuurgebied de eerste vereiste is. Zo
heb ik de staatssecretaris ook begrepen.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Volgens mij strijdt u nu tegen een luchtbel.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Nieuwenhoven (PvdA):
 
 Dat vindt u ook?
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Ik heb steeds gezegd dat deskundigheid belangrijk is. Tegelijk heb ik
als het ware in één adem gezegd dat het andere ook belangrijk
is. Ik zal dat niet uit elkaar halen. Daar heb ik helemaal geen behoefte aan.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Nieuwenhoven (PvdA):
 
 Vindt u niet dat de inhoud van het cultuurbeleid het eerst komt en daarna
het andere?
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Wij zijn bezig een wettelijke grondslag te bepalen voor een Raad voor
het cultuurbeleid. Dat is de titel en dus is het belangrijk. Maar de vraag
hoe daar tegenaan wordt gekeken, hoe keuzes tot stand komen en hoe prioriteiten
worden gesteld, kan – let wel op het woord "kan" – samenhangen
met je maatschappelijke visie, met je levensbeschouwelijke oriëntatie.
Daarom wil ik de pluriformiteit daarin behouden. Het zal volgens de staatssecretaris
puzzelen worden op de samenstelling van de raad van 25, met de mogelijkheid
van uitbouw, enzovoorts. Ik weet niet zeker of ik zo ver zou willen gaan als
collega Beinema, die de beoogde samenstelling zo mogelijk van tevoren wilde
inzien.
 
 
 
 
 
 De heer Beinema (CDA):
 
 Voorzitter! Ik corrigeer mij, want het wordt nu te ingewikkeld. Ik pleit
voor een rapportage achteraf, maar wel beargumenteerd.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Daarbij sluit ik mij aan.
 
 Ik geef de staatssecretaris voluit steun bij zijn verdediging van de naam
van de raad. Mijn argumenten heb ik vanmorgen al bij interruptie gegeven.
Ik denk dat de naam "Raad voor het cultuurbeleid" het meest functioneel is,
gelet op het proces waarin wij met "Raad op maat" zitten.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Lambrechts (D66):
 
 Voorzitter! Ook ik dank de staatssecretaris voor zijn uitgebreide beantwoording.
Hij is ons op een aantal punten zeer genereus tegemoetgekomen.
 
 Er doet zich alleen het probleem voor dat er meer spelers in het spel
zijn dan de staatssecretaris, als het gaat om het belangrijke punt van de
advisering over informatie en communicatie. In eerste termijn hebben wij al
duidelijk aangegeven dat daarbij drie aspecten van belang zijn: het structurele
overleg, de evaluatie en de vraag of er over twee jaar, als de evaluatie heeft
plaatsgevonden, misschien alsnog een aparte raad voor het informatiebeleid
moet komen. Het structureel overleg heeft goed vorm gekregen in de motie die
 mevrouw Van Nieuwenhoven heeft ingediend, die wij mede hebben
ondertekend. Daarin wordt gevraagd om op dit terrein een commissie in te stellen
tot het moment waarop de evaluatie plaatsvindt. Wij sluiten niet uit dat er
na die evaluatie alsnog moet worden besloten tot de instelling van een aparte
raad voor het informatiebeleid. Het lijkt ons goed als daarover een uitspraak
van de Kamer komt. Het is immers, zoals de staatssecretaris zei, niet alleen
aan hem dit te bepalen. Het is goed dat de wil en de wens van de Kamer daarbij
ter ondersteuning dient. Wij hebben daartoe de volgende motie geformuleerd.
 
 
 
 
 De Kamer,
 
 gehoord de beraadslaging,
 
 overwegende, dat in de komende jaren de advisering over informatie- en
communicatiebeleid alleen maar aan belang zal toenemen;
 
 spreekt als haar wens uit: 
 
 
 - over twee jaar de advisering over
het informatie- en communicatiebeleid te evalueren;
 
 
 - niet op voorhand
uit te sluiten dat in het kader van Raad op maat alsnog tot de instelling
van een aparte Raad voor informatie, communicatie en technologie wordt overgegaan,
indien de uitkomst van de evaluatie daartoe aanleiding geeft,
 
 
 
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Deze motie is voorgesteld door de leden Lambrechts, Van Nieuwenhoven en
Van Heemskerck Pillis-Duvekot. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.
 
 Zij krijgt nr. 19 (24090).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Voorzitter! Om op een goed voorbereide wijze naar mijn fractie te kunnen
gaan en de fractie een preadvies te kunnen geven over deze motie, wil ik graag
scherp van mevrouw Lambrechts vernemen welk licht er nog schijnt tussen wat
de staatssecretaris vanmorgen royaal en vrij eenduidig heeft toegezegd en
wat in de motie wordt gevraagd. Volgens mij is dat niets.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Lambrechts (D66):
 
 Het is heel goed dat u dat vraagt. Er zit geen enkel licht tussen. Ik
was zeer gelukkig met de toezegging van de staatssecretaris. Maar u moet bedenken
dat de staatssecretaris zelf sterk de beperking heeft aangebracht, dat hij
slechts één van de vier spelers op het veld is die gaan over
het structurele overleg over de informatie en communicatie. Vandaar dat het
juist bij dit punt meer dan anders noodzakelijk is om een kamerbrede uitspraak
te krijgen. Dan kunnen ook de andere drie spelers op het veld de wens van
de Kamer vernemen.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Maar die andere spelers op dat veld volgen toch dit debat? Wij zijn in
discussie met deze staatssecretaris. Hij heeft royaal toegezegd wat u nu vraagt.
Wij hebben in het verleden wel eens discussies gehad over wat een motie eigenlijk
behoort te zijn. Ik zal zelf ook wel eens in de fout zijn gegaan op dat punt;
ik ga mij niet beter voordoen dan ik ben. Maar wij hadden ooit afgesproken
dat wij summier om zouden gaan met overbodige moties, moties die een steun
in de rug betekenen enzovoort. Vandaar mijn interruptie.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Lambrechts (D66):
 
 De staatssecretaris heeft die beperking zelf aangebracht. Hij zal ongetwijfeld
in tweede termijn terugkomen op de vraag of hij de motie van mevrouw Van Nieuwenhoven
en die van mij als ondersteuning ervaart. Ik neem aan dat dat zo zal zijn,
omdat de uitdrukkelijke beperking is aangebracht dat het niet alleen tot het
beleidsterrein van deze staatssecretaris behoort, maar ook tot het beleidsterrein
van drie andere bewindslieden.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Dat is niet relevant.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Lambrechts (D66):
 
 Dat is zeer relevant.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 U moet elkaar wel laten uitspreken, want u praat nu langs elkaar heen.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Deze staatssecretaris treedt hier op namens het hele kabinet. Wat hij
hier zegt en toezegt, zegt hij namens het kabinet toe, inclusief die andere
bewindslieden die beleidsterreinen op dit punt behartigen. Wij sturen bewindslieden
overigens vaak om een boodschap. Bij de realisering van zo'n boodschap is
zo'n bewindspersoon regelmatig afhankelijk van andere partijen in het veld.
Ik zie het punt van mevrouw Lambrechts dan ook niet.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Lambrechts (D66):
 
 Ik stel voor dat wij de beantwoording van de staatssecretaris in tweede
termijn afwachten. Als hij het ook zo interpreteert, dat zijn toezegging ook
geldt voor de andere drie participanten in dit geheel, omdat men gezamenlijk
dat overleg gestalte zal moeten geven en dus ook gezamenlijk met een evaluatie
zal komen, is er wat ons betreft geen probleem en hoeft de motie ook niet
aan de Kamer te worden voorgelegd. Als de staatssecretaris deze motie juist
beschouwt als een ondersteuning van het beleid en van toezeggingen die hij
heeft gedaan, maar die ook anderen regarderen, laten wij de motie in stand
en wordt ze aan de Kamer voorgelegd.
 
 Voorzitter! De staatssecretaris heeft ten aanzien van de ruimte voor de
commissieleden flexibiliteit toegezegd. Voor ons is dat op dit moment voldoende,
met die aantekening dat wij verwachten dat hij die flexibiliteit ook nodig
zal hebben. Gezien de wijze waarop hij dat heeft geformuleerd, gaan wij ervan
uit dat wij op dat punt gerust kunnen zijn.
 
 Ten aanzien van de naamgeving is gezegd dat wij niet te pretentieus moeten
zijn. Wij zijn eigenlijk dol op pretenties. Je kunt in bepaalde omstandigheden
niet pretentieus genoeg zijn. Wij hebben, alles afwegende, toch besloten om
de naam "raad voor cultuur" te ondersteunen, omdat wij dat de meest krachtige
naamgeving vinden.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Nuis:
 
 Mijnheer de voorzitter! In de middagpauze heb ik de Kamer een nota van
wijziging doen toekomen. Die nota bestaat uit twee gedeelten. Het eerste is
een aanpassing, omdat wij nu een nieuwe Archiefwet hebben. In de vermelding
stond nog Archiefwet 1962, terwijl inmiddels de Archiefwet 1995 in het Staatsblad
is verschenen. Het tweede had te maken met het debat. Dat betrof de opmerkingen
van de heer Beinema. Hij had problemen met de kwestie van
deskundigheid die al bij één of meer leden van de raad aanwezig
zou zijn. Ik heb daar nog eens naar gekeken. Om alle misverstanden weg te
nemen, kunnen wij beter voor een andere tekst kiezen. Die ligt in deze nota
van wijziging vast. Er staat nu: Indien voor de voorbereiding van een advies
een specifieke deskundigheid is vereist, die niet reeds "in voldoende mate"
in de raad aanwezig is, kan Onze Minister... De term "een of meer" hebben
wij er dus uitgehaald, omdat die bij nader inzien geen zinvol doel diende.
Ik dank de geachte afgevaardigde de heer Beinema voor zijn waardevolle suggestie.
 
 Er zijn drie moties ingediend over de kwestie van de informatieraad. De
motie van mevrouw Van Nieuwenhoven en mevrouw Lambrechts heeft betrekking
op de huidige situatie en de twee andere handelen over de situatie die over
enkele jaren ontstaat bij de behandeling van de woestijnwet.
 
 Mevrouw Van Nieuwenhoven heeft bij motie haar suggestie uit eerste termijn
vastgelegd. Ik heb die suggestie al "zeer interessant" genoemd. Als deze motie
wordt aangenomen, wil ik daar graag aandacht aan besteden. Ik stel alleen
voor, het woord "opgehangen" te vervangen door "ondergebracht".
 
 Mevrouw Van Nieuwenhoven heeft overigens gelijk dat die commissie ergens
bij moet horen en dat de Raad voor het cultuurbeleid daarvoor in aanmerking
kan komen. Ik zal hier voorzichtig mee om moeten gaan, want het is bekend
hoe gevoelig dergelijke kwesties soms liggen. Ik zie niet graag deze waardevolle
suggestie afspringen, omdat collega's menen dat ik het vloerkleed teveel naar
mijzelf toetrek. Wat mij betreft, kan deze commissie ook elders worden ondergebracht.
Ik onderschrijf de gedachte dat door die verschillende raden gezamenlijk adviezen
kunnen worden uitgebracht. Ik zeg in dit verband tegen de heer Beinema dat
ik zal proberen, de komende dagen het eerste contact hierover met de daarbij
betrokken collega's te leggen. Voor aanstaande dinsdag zal ik de Kamer daarover
schriftelijk berichten.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van Nieuwenhoven (PvdA):
 
 Voorzitter! Ik dank de staatssecretaris voor zijn reactie. Ik neem graag
zijn suggestie over. "ondergebracht" is inderdaad mooier dan "opgehangen".
Ik zal na overleg met mevrouw Lambrechts de motie in die zin wijzigen.
 
 Ik ben het eens met de staatssecretaris dat hij op dit terrein niet te
veel pretenties moet hebben. Het belangrijkste is dat er de komende twee jaar
advisering op het genoemde terrein kan plaatsvinden.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Nuis:
 
 Voorzitter! De motie van de heer Beinema gaat in mijn ogen te ver. Er
wordt nu reeds in uitgesproken dat er een raad voor het informatiebeleid mag
komen. Welnu, het zal duidelijk zijn dat ik nog niet zover ben.
 
 De motie van mevrouw Lambrechts c.s. komt meer overeen met mijn uitspraken.
Wij zullen de zaak over twee jaar evalueren. Daarbij gaat het niet alleen
om de Raad voor het cultuurbeleid, maar ook om de advisering op het gebied
van informatiebeleid. Een en ander is heel goed mogelijk in het kader van
"Raad op maat". De formulering dat niet op voorhand wordt uitgesloten dat
er een aparte raad voor het informatiebeleid wordt ingesteld, geeft mijn mening
perfect weer.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Lambrechts (D66):
 
 Die motie betekent dus een ondersteuning van uw beleid.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Nuis:
 
 Ik vind dit een redelijke gang van zaken, gezien het standpunt van de
Kamer. Het kabinet heeft steeds het standpunt ingenomen dat er geen aparte
informatieraad moet worden ingesteld. Ik heb dit standpunt ook gesteund, zowel
schriftelijk als mondeling, ook vandaag weer. Ik heb eraan toegevoegd dat
wij bereid moeten zijn om – mede gelet op het standpunt van de Kamer –
over twee jaar de zaak opnieuw te bezien. Dan kunnen wij eventueel tot een
andere conclusie komen. De Kamer bepaalt natuurlijk zelf haar oordeel, maar
aanneming van deze motie betekent in feite dat de Kamer haar mening nog eens
bevestigt. Elke uitspraak van de Kamer heeft betekenis en dat geldt ook in
dit geval.
 
 Voorzitter! Mevrouw Van Nieuwenhoven heeft er nog eens op gewezen dat
er nog maar 20 commissieleden overblijven als je er al 15 kwijt bent aan de
vaste commissies. Dat is juist. We moeten die discussie nu niet nog eens overdoen.
Ik zal er heel goed op toezien dat we er met de commissieleden en de mogelijkheid
van externe deskundigen in ieder geval voor zorgen dat het werk goed gedaan
wordt en dat dat prevaleert.
 
 Ik zeg tegen mevrouw Van Heemskerck dat ik daarnaast inderdaad enigszins
"mager" ben geweest in mijn beantwoording. Dat wilde ik ook. Het gaat me niet
om die 36 of 37, maar het was wel mijn bedoeling om het niet met meer mensen
te gaan doen dan we echt nodig hebben.
 
 De kwestie van de 5 deskundigen heeft te maken met het feit dat er per
commissie vijf leden kunnen worden benoemd. Dat is de enige betekenis van
het woord "vijf". Als hierover een misverstand bestond, is dat nu naar ik
hoop uit de weg geholpen.
 
 Voorzitter! Ik kom nu aan de kwestie van de naamgeving. Ik ben hier in
eerste termijn uitvoerig op ingegaan. Ik heb heel goed begrepen dat er vele
voorstanders zijn voor de naam "raad voor cultuur". Ik ben erkentelijk voor
het feit dat het niet de "raad voor de cultuur" is geworden. "Raad voor cultuur"
is kort en krachtig. Ik ben het daarmee eens. Ik blijf bij het feit dat ik
"Raad voor het cultuurbeleid" ook een zeer mooie naam vind. Dergelijke benamingen
zijn ook gebruikelijk bij adviesraden van de regering. De heer Van der Vlies
heeft hier nog eens op gewezen. Ik vind deze naam ook iets bescheidener in
zijn uitvoering ten aanzien van wat zo'n raad zelf ook zou willen. We hebben
de argumenten gewisseld. Er ligt een amendement. Ik ben benieuwd wat de Kamer
uiteindelijk zal vinden. Ik hoop nog steeds dat de Kamer er nog eens over
nadenkt en dat zij tot de conclusie zal komen dat "cultuurbeleid" ook niet
zo lelijk is in de naam.
 
 Voorzitter! Ik kom bij het amendement van de heer Stellingwerf over het
recht van de minderheid om zich uit te spreken. Ik heb daar nog eens goed
naar geluisterd. De heer Stellingwerf heeft zijn amendement nader aangepast
en de formulering gehanteerd die ook door de regering opnieuw is gekozen.
 
 We zijn het er met z'n allen over eens dat die minderheid dat recht moet
hebben. De vraag die zich voordoet is of dit voldoende gegarandeerd is of
dat we dit expliciet in de wet moeten zetten. Daarover bestaat kennelijk enige
twijfel. Het argument van de Raad van State is dat je niet
meer moet regelen dan nodig is. Als hier twijfel over bestaat, heb ik tegen
dit amendement geen bezwaar, nu het luidt zoals ook de regering het in haar
nieuwe aanzet heeft neergezet. Het zal altijd een kwestie blijven van evaluatie.
Als de wet er is, zullen wij dit na twee jaar nader bezien. Maar ik heb geen
enkel bezwaar tegen het amendement. Als de Kamer dit ook niet heeft, zal dit
blijken uit het aanvaarden van dit amendement. In dat geval regelen we dit.
We weten dan tenminste zeker dat het goed zit.
 
 Voorzitter! De heer Beinema heeft mij een verzoek gedaan. Het kost mij
altijd moeite om hier niet onmiddellijk op in te gaan. In dit geval kost het
me enige moeite, voor zover hier een misverstand zou kunnen rijzen. Misschien
kunnen we dat eerst uit de weg ruimen. Dan kunnen we verder praten. Het misverstand
dat zou kunnen rijzen is dat de Kamer de leden mee gaat benoemen. Dat kan
niet de bedoeling zijn. Die weg zou je op kunnen gaan. Ik bied de Kamer niet
alleen de namen aan. Ik vertel ook waarom ik het gedaan heb. De Kamer kan
dan licht in de verleiding komen om te zeggen: "Dat had hij best anders kunnen
doen. Wij hebben wel een suggestie." Dat kan dus niet. In dat opzicht moet
er duidelijkheid bestaan. Ik denk dat de heer Beinema mij hier gelijk in gaat
geven.
 
 
 
 
 
 De heer Beinema (CDA):
 
 Dat doe ik niet zozeer omdat ik het in deze situatie bijna wel moet, alswel
omdat wij vanaf het begin over dit punt niet van opvatting verschilden. Het
is niet de bedoeling dat de Kamer mee gaat benoemen, maar wel dat zij beziet
in welke mate invalshoeken tot hun recht zijn gekomen, niet nominaal, maar
in het algemeen. En wellicht zullen wij de wet in een volgend stadium aanpassen.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Nuis:
 
 Nu kan ik op mijn beurt toegeeflijk zijn. Ik heb er geen enkel bezwaar
tegen om de Kamer goed te informeren. Ik zal inderdaad de namen doorgeven,
maar het gaat om personen, dus wij moeten oppassen dat niet wordt beloofd
dat elke overweging om iemand wel of niet in de raad te plaatsen, door de
Kamer wordt besproken. Het vereist dus enige voorzichtigheid.
 
 Als ik het goed heb begrepen, wil de heer Beinema niet alleen de namen
hebben: hij heeft achteraf aangegeven dat hij ook wil weten om wat voor mensen
het gaat en waarom zij in de raad zitten. Ik kan mij voorstellen dat de Kamer
daar belangstelling voor heeft en ik zal mijn best doen om daaraan zo goed
mogelijk tegemoet te komen. Wij hebben afgesproken dat het niet zal gaan om
een stuk met namen waarover vervolgens gediscussieerd zal worden, maar om
een stuk dat bij een andere gelegenheid wellicht aanleiding geeft tot een
discussie over de vraag wat er vertegenwoordigd zou moeten zijn in de raad.
Op deze manier kunnen wij dit tot aller tevredenheid oplossen.
 
 Over de motie van de heer Beinema heb ik al gezegd dat ik haar moet ontraden,
omdat hiermee een stap te ver wordt gezet. Voorts heb ik over de motie van
mevrouw Van Nieuwenhoven en mevrouw Lambrechts gezegd dat ik ervoor zal zorgen
dat hierover vóór de stemmingen meer duidelijkheid wordt gegeven.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Aangezien het amendement-Stellingwerf (stuk nr. 13) is ingetrokken, maakt
het geen onderwerp van beraadslaging meer uit.
 
 
 
 
 
 De algemene beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik stel voor, volgende week dinsdag te stemmen.
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt van 14.35 uur tot 14.40 uur geschorst.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19941995-87-5143-5151.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl