Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 30 september 2010 over risicojongeren
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


2010-2011
 9
 
 
 
 Risicojongeren
 Aan de orde is het debatnaar aanleiding van een algemeen
overleg op 30 september 2010 over risicojongeren.
 
 Ik deel mede dat in dit algemeen overleg een maidenspeech zal worden gehouden
door de heer Van Klaveren. Hij zal eenmalig genieten van het feit dat hij
niet wordt geïnterrumpeerd. Ik geef allereerst het woord aan de aanvrager
van het debat en heet ook de minister welkom.
 
 
 
 De heer
 Dijsselbloem
 PvdA
 
 Voorzitter. We hebben met de minister een algemeen overleg gevoerd over
de voortgang van de problematiek van een aantal groepen risicojongeren. In
de afgelopen jaren heeft het vorige kabinet, in aanvulling op het generieke
beleid, op een aantal specifieke problemen van specifieke doelgroepen aanvullend
beleid gezet en daar met de Kamer op meerdere momenten over gesproken. Ook
heeft dit kabinet zijn beleidsvoornemens in brieven aan de Kamer gemeld. Naar
nu blijkt uit de voortgangsrapportage en uit het debat wordt op een paar punten
een andere koers gekozen. In ieder geval wordt het geld niet besteed en ingezet
op de manier die met de Kamer was afgesproken.
 Ik dien hierover twee moties in.
 
 
 De Kamer,
 gehoord de beraadslaging,
 overwegende dat het Rijk en 22 gemeenten vorig jaar juni een intentieverklaring
tekenden om samen te werken bij de aanpak van de problemen rond Marokkaans-Nederlandse
risicojongeren;
 overwegende dat was afgesproken, uiterlijk april dit jaar concrete prestatieafspraken
te maken over de terugdringing van schooluitval, werkloosheid en criminaliteit;
 constaterende dat een aantal van de zogenaamde Marokkanengemeenten niet
bereid is, concrete prestatieafspraken te maken bij de inzet van de extra
middelen die het Rijk beschikbaar stelt tot en met 2012;
 voorts overwegende dat door de regering aan de Kamer was toegezegd dat
de extra middelen van 7 mln. per jaar specifiek zouden worden ingezet voor
straatcoaches en gezinsmanagers;
 verzoekt de regering, aan betrokken gemeenten alleen middelen beschikbaar
te stellen op basis van concrete afspraken, met name ten behoeve van de inzet
van straatcoaches en gezinscoaches,
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 Deze motie is voorgesteld door de leden Dijsselbloem en Berndsen. Naar
mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund. 
 Zij krijgt nr. 38(31268).
 
 
 
 
 De Kamer,
 gehoord de beraadslaging,
 overwegende dat de handhaving van de Ieerplicht essentieel is om de emancipatie
van Romameisjes en -jongens verder te brengen;
 overwegende dat met name het vroegtijdig schoolverlaten van Romameisjes
in de leerplichtige leeftijd een groot probleem is;
 overwegende dat de regering aan de Kamer een beperkt budget had toegezegd
teneinde betrokken gemeenten met extra inzet te ondersteunen in de handhaving
van de Ieerplicht van Romameisjes;
 constaterende dat deze middelen nu worden versnipperd over tien gemeenten,
lid van het "bestuurlijk Romaplatform", en een reeks aan kleine projecten;
 verzoekt de regering, de vrijgemaakte middelen gericht in te zetten voor
een landelijk team van deskundigen, onder wie leerplichtambtenaren, ter ondersteuning
van de handhaving van de Ieerplicht voor minderjarige Romameisjes,
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 Deze motie is voorgesteld door de leden Dijsselbloem en Berndsen. Naar
mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.
 Zij krijgt nr. 39(31268).
 Het woord is aan de heer Van Klaveren, die zijn maidenspeech zal houden.
 
 
 
 
 
 De heer
 Van Klaveren
 PVV
 
 Voorzitter. Ik wil van deze gelegenheid gebruikmaken om aan te geven dat
ik het een schande vind dat onze fractievoorzitter lijdend voorwerp is in
een politiek proces. De aard van deze vergadering maakt dat ik mijn maidenspeech
niet al te lang laat duren. Het blijft immers een VAO.
 In het algemeen overleg hebben wij gediscussieerd over een direct gevolg
van de massa-immigratie. Jarenlang zijn grote groepen immigranten Nederland
binnengelaten zonder rekening te houden met het absorptievermogen van de samenleving.
 De extreme oververtegenwoordiging van onder anderen jonge Antillianen,
Marokkanen en Somaliërs, maar ook van Romazigeuners op het gebied van
schooluitval, criminaliteit, overlast en werkloosheid bevestigt helaas de
volgende historische woorden van voormalig AR-minister De Boer: wij, het kabinet-Den
Uyl, zijn van oordeel dat op langere termijn noch het belang van de vreemdelingen
zelf, noch de belangen van de Nederlandse samenleving met hun komst zijn gediend.
De statistieken liegen niet. De problemen zijn immens. Bijna een kwart van
de Marokkanen en Antillianen tot 25 jaar is werkloos. In vergelijking met
autochtonen verlaten meer dan twee keer zoveel Marokkanen en
drie keer zoveel Somaliërs school zonder diploma. Alle drie de groepen
zijn zelfs rond de vier keer vaker verdachte van een misdrijf dan autochtonen.
 Behalve door de risicogroepen Antillianen, Marokkanen en Somaliërs
is Nederland ook cultureel verrijkt door Romazigeuners. Uit cijfers van de
gemeente Nieuwegein blijkt dat van de Roma onder de 18 jaar meer dan 25%
een strafblad heeft. Boven de 18 jaar is dat zelfs meer dan 75%, een
bijna surrealistisch cijfer. De standaard linkse reflex op zulk een feitenrelaas
is het spelen van de sociaaleconomische-achterstandskaart. Uit verschillende
recente onderzoeken, onder andere van Jennissen, Blom en Oosterwaal, blijkt
echter dat ook na correctie voor de sociaaleconomische omstandigheden groepen
niet-autochtonen veel vaker verdachte van misdrijven blijven.
 Het nieuwe toverwoord in de strijd tegen de door de eerder genoemde groepen
veroorzaakte schooluitval, werkloosheid, overlast en criminaliteit is de door
mijn collega Dijsselbloem genoemde straatcoach. De straatcoaches zouden de
jongeren moeten aanspreken op straat, ze moeten corrigeren in geval van overlast
en een directe lijn moeten vormen met zowel politie, jeugdzorg als school.
Welnu, in Amsterdam Slotervaart heeft men sinds 2006 ervaring met deze zogenaamde
straatcoaches. De straatcoaches in Amsterdam Slotervaart hebben de afgelopen
jaren niet alles gedaan wat ze zouden moeten doen volgens het beleid. Uit
een evaluatie van anderhalf jaar geleden blijkt dat de overlast niet per definitie
minder wordt, en soms zelfs toeneemt. Neem daarin mee de incidenten uit Utrecht
en omgeving, waar vorig jaar nog een straatcoach werd neergestoken en twee
van zijn collega's werden bespuugd en vervolgens afgetuigd, en men kan zien
dat ook de straatcoach niet het juiste antwoord is op straatterreur en structurele
onwil.
 Om een klein begin te maken met het opruimen van het puin dat de afgelopen
40 jaar onder invloed van het multiculturele denken is ontstaan, dien ik de
volgende motie in.
 
 
 De Kamer,
 gehoord de beraadslaging,
 constaterende dat er miljoenen euro's worden uitgegeven in het kader van
de Antillianen-, Marokkanen- en Romagemeenten;
 overwegende dat de effectiviteit van het beleid niet of nauwelijks gemeten
kan worden als gevolg van het opzettelijk niet formuleren van doelstellingen
door veel van de betreffende gemeenten;
 overwegende dat de minister niet concreet kan aangeven wat "etnisch sensitief
beleid" inhoudt terwijl dit volgens de quick scan een van de voorwaarden is
om het betreffende beleid in de zogenaamde Marokkanengemeenten tot een succes
te maken;
 overwegende dat subsidies geven aan projecten voor genoemde doelgroepen
vruchteloos lijkt; 
 verzoekt de regering, zo snel als mogelijk te stoppen met het uitgeven
van geld aan alle projecten in het kader van de Antillianen-, Marokkanen-
en Romagemeenten,
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 Deze motie is voorgesteld door het lid Van Klaveren. Naar mij blijkt,
wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.
 Zij krijgt nr. 40(31268).
 
 
 
 
 (geroffel op de bankjes)
 
 
 Aan mij is de eer om u als eerste te feliciteren. Het is altijd goed om
weer een nieuwe collega te hebben.
 
 
 De vergadering wordt enkele minuten geschorst.
 
 
 
 Minister
 Van Middelkoop
 
 Voorzitter. Allereerst feliciteer ik de heer Van Klaveren met zijn maidenspeech.
Ik hoop dat hij wil gedogen dat een vertegenwoordiger van een orde die langzamerhand
aan het verdwijnen is, hem feliciteert met een van de mooiste banen die het
politieke systeem in Nederland biedt. Een baan met grote verantwoordelijkheden
en mooie vergezichten. Ik geloof dat ik wel enigszins gelegitimeerd ben om
dat te zeggen. Ik wens hem veel sterkte toe in de jaren die voor hem liggen
in het huis van de democratie.
 Ik blijf even bij de heer Van Klaveren en bij de inhoud van zijn betoog
en zijn motie. Ik zou hem allereerst willen vragen nog eens in de parlementaire
geschiedenis te duiken. In het AO citeerde hij de heer Boersma, minister uit
het kabinet-Den Uyl, en nu sprak weer hij over de heer De Boer die geloof
ik staatssecretaris is geweest, maar geen minister. Ik denk dat het verstandig
is om zuiver om te gaan met de geschiedenis en het juiste citaat bij de juiste
man te vinden. Sta mij toe één betweterige opmerking te maken,
maar de parlementaire geschiedenis is mij lief.
 Inhoudelijk denk ik dat de heer Van Klaveren een groot probleem heeft.
Ik ga even voorbij aan de manier waarop hij het probleem heeft geanalyseerd
en de manier waarop hij dat heeft benoemd. Hij heeft zijn eigen stijl en zijn
eigen taal, en dat is niet helemaal de mijne. Het kan toch niet zo zijn dat
je als politicus erkent dat er tal van niet geringe problemen zijn, want dat
doet de heer Van Klaveren, en vervolgens meldt en in een motie uitspreekt
dat er niets aan moet gebeuren en dat er geen geld voor beschikbaar kan zijn.
Dat begrijp ik niet goed. De heer Van Klaveren en zijn fractie moeten het
de komende jaren dan maar uitleggen als dat het beleid van het nieuwe kabinet
wordt: wel problemen benoemen en daar soms retoriek mee bedrijven, maar geen
bijdrage voor de oplossing aangeven. Mijn conclusie is dat ik deze motie ontraad,
maar de heer Van Klaveren zal niet veel anders hebben verwacht.
 De twee moties van de heer Dijsselbloem begrijp ik wel na het overleg
dat we hebben gehad. Ik denk dat beide moties een verschil in politiek bestuurlijke
filosofie markeren met aan de ene kant de heer Dijsselbloem en mevrouw Berndsen
en aan de andere kant de regering. Ik wil één ding rechtzetten.
De heer Dijsselbloem zei dat er afspraken zouden zijn gemaakt met de Kamer.
Dat moet ik een beetje relativeren, want dat zou betekenen dat
ik geen afspraken nakom of dat ik ze zou schenden. Er is geen sprake van dat
er afspraken zijn gemaakt, in die zin dat mijn voorganger op dat punt een
resultaatverplichting op zich zou hebben genomen. Maar goed, ook dat is klein
bier.
 Binnen de gegeven bestuurlijke verhoudingen vind ik het alleszins gerechtvaardigd
om enig vertrouwen uit te spreken in gemeentebesturen van zogenaamde Marokkanen-
of Romagemeenten die zelf, letterlijk op straat, geconfronteerd worden met
deze problemen. De heer Dijsselbloem kent de bescheiden betrokkenheid van
het ministerie voor WWI. Het begint in de gemeenten, want daar loopt men tegen
de problemen aan. Daarom zijn die gemeenten bij elkaar gaan zitten en is WWI
daar katalyserend en kennisverschaffend bij aangeschoven. Ik voeg daar nog
aan toe dat we dit jaar zijn begonnen met een zogenaamde monitor waardoor
zichtbaar wordt of gemeenten echt hun best doen om op die belangrijke parameters
als schooluitval, criminaliteit en werkloosheid, beter te scoren. Als een
gemeente dat aan haar laars lapt, wordt dat zichtbaar in die monitor. Die
informatie wordt door de gemeenten zelf aangeleverd. De lokale democratie
zal dan haar nuttige werk kunnen en moeten doen. Om die redenen vind ik het
dus niet verstandig om ineens de bestuursfilosofie te wijzigen.
 Dat staat nog los van de meer administratieve problemen die met name grote
gemeenten mij voorhouden. Het is namelijk heel lastig om uit een beleid met
veel aspecten precies datgene eruit te halen dat gericht is op de Marokkaanse
risicojongeren. Een stad als Rotterdam heeft namelijk met weet ik hoeveel
andere risicojongeren te maken. Als ik de filosofie van de heer Dijsselbloem
zou toepassen, zou ik een stad als Rotterdam met allerlei bureaucratische
lasten opschepen. Daarmee zouden we hier misschien tevreden kunnen zijn omdat
we dan een mooi rapport hebben, maar het draagt niet echt bij aan de oplossing
van de echte problematiek. Die ligt op straat.
 Daarom voel ik mij genoopt deze moties te ontraden. Dat betreur ik zeer,
want ik ga ervan uit dat dit ongeveer mijn laatste optreden is in deze zaal.
Ik zou de Kamer graag hebben willen bediend en positief zijn geëindigd,
maar ik moet beide moties ontraden.
 
 
 
 De heer
 Dijsselbloem
 PvdA
 
 Ook ik heb veel vertrouwen in gemeenten. Ik volg die bestuursfilosofie
volledig voor het generieke beleid, maar dit is zeer specifiek aanvullend
beleid. Het gaat ook om extra middelen. Bovendien zou je in zekere zin kunnen
zeggen dat gemeenten hieraan niet mee hoeven te doen. Als men vindt dat dit
tot te veel gedoe leidt en het daarom niet wil, is dat prima. Wil men er wel
gebruik van maken, dan maken we ook concrete afspraken over wat we daarvoor
uiteindelijk als doelstelling terug zouden willen zien.
 Ik wil nog specifiek ingaan op de Romagemeenten. Is het juist dat de samenwerkende
Romagemeenten er ook van uitgingen dat er één gezamenlijke aanpak
door die gemeenten zou komen in de vorm van zo'n team waarover ik in mijn
motie spreek? De ambtenaren van het ministerie zouden tegen de gemeenten hebben
gezegd dat ze zelf projectaanvragen moeten indienen als gemeente. Dat heeft
ertoe geleid dat tien à twaalf gemeenten allemaal kleine projectaanvragen
hebben ingediend voor kleine bedragen: aanvragen voor muziektherapie, dans,
een voorlichtingsfilm etc. Met alle respect, maar dat was totaal niet de bedoeling;
daarvoor is de urgentie echt te groot. We hebben een gerichte, effectieve
aanpak nodig. Kortom, het ministerie zou hebben aangegeven: we willen dit
niet in één team organiseren; u komt maar met projectaanvragen
per gemeente. Klopt dat?
 
 
 
 Minister
 Van Middelkoop
 
 Ik zou daarover contact moeten hebben met mijn ambtenaren, maar de heer
Dijsselbloem zal begrijpen dat het niet op die manier is gebeurd. Het zou
me ook zeer hebben verbaasd als dat het geval zou zijn geweest. Toch wil ik
het best nog eens navragen. Het gaat in dit geval om gemeenten die onderkennen
dat ze een probleem hebben en dat ze belang hebben bij gemeenschappelijk overleg
en steun vanuit het Rijk. Volgens de bredere bestuursfilosofie die ik zojuist
heb uitgelegd, is het zeer wel mogelijk dat die gemeenten de handen ineenslaan
en tot de conclusie à la Dijsselbloem komen dat ze al het geld gaan
besteden aan dat ene leerplichtteam. Als gemeenten het echter verstandig vinden
om op een andere manier te werken, moeten ze dat vooral niet nalaten. Ik laat
ook dit graag aan de vrijheid van de gemeenten over.
 Het is overigens sowieso de vraag of de bestaande middelen voor de naleving
van onderwijswetgeving niet voldoende zouden zijn, maar ik ben geen minister
van Onderwijs en laat dat dus in het midden. Het bedrag dat gemeenten hebben
gekregen is misschien niet het grootste, maar het is voldoende voor de initiële
aanpak van de problemen die er zijn. Dat geldt ook voor de Romagemeenten.
Dit is overigens eerder met mijn voorganger besproken; de Kamer weet dat dus.
 Sta mij toe van dit moment gebruik te maken om te zeggen dat ik de suggestie
van de heer Dijsselbloem vorige week ter harte heb genomen. Dat zal hij op
prijs stellen. Ik heb gisteren een gesprek van een uur gehad met vertegenwoordigers
uit de Romagemeenschap. Dat was een goed gesprek. De politieke belangstelling
op het Binnenhof en in deze omgeving gaat nu naar andere dingen uit, anders
was er misschien iets meer van dat gesprek naar buiten gekomen. Van het gesprek
is mij bijgebleven dat er in de Romagemeenschap met name bij ouderen veel
onrust bestaat over de stereotypering die uit Frankrijk was overgewaaid en
ook even het publieke beeld in Nederland bepaalde.
 Ik vind dat een reëel punt. Ik geef het graag door aan eenieder.
We zijn allemaal woordvoerder; houd hiermee rekening. Er zijn mensen die luisteren
en er zijn mensen die verontrust raken door de manier waarop we af en toe
over hen praten. Tegelijkertijd is overigens erkend dat een deel van de problematiek
wel degelijk reëel is. Daar gaat de motie van de heer Dijsselbloem ook
over. Hoewel de Romagemeenschap slecht te organiseren is, wordt ook vanuit
die gemeenschap alles op alles gezet om het voortduren van die problemen te
voorkomen.
 Terugkomend op de motie: ik blijf bij mijn oordeel.
 
 
 
 De heer
 Dijsselbloem
 PvdA
 
 Als het generieke beleid zou volstaan, was deze problematiek de afgelopen
tien, twintig jaar niet zo vreselijk verwaarloosd. De gemeenten erkennen dat
ook, en ze hebben de handen ineengeslagen. Ze willen er samenwerkend doorheen
breken, en ervoor zorgen dat die kinderen wel naar school gaan. Vervolgens
doen ze een beroep op deze minister om daaraan een bijdrage te leveren. De
Kamer heeft dat gesteund: er is een relatief klein bedrag gekomen. Wat gebeurt er? Dat bedrag wordt vervolgens uitgesmeerd over de gemeenten.
We hebben ons vanuit de Kamer hiervoor ingezet, en afspraken gemaakt over
hoe het zou worden ingezet, en het gebeurt nu echt op een andere manier. Ik
vrees met grote vrezen dat we over een jaar moeten vaststellen dat er veel
mooie muziektherapie is gegeven, maar dat de structurele ontduiking van de
leerplicht, met name door die groep meisjes, niet is aangepakt.
 
 
 
 Minister
 Van Middelkoop
 
 De heer Dijsselbloem is natuurlijk vrij om kritisch te spreken over de
inzet van bepaalde middelen. Maar bij onze gedecentraliseerde eenheidsstaat
hoort ook dat hij de gemeenten de vrijheid moet geven om zelf de middelen
zo in te zetten als zij denken dat dienstbaar is voor de oplossing van de
problemen. Waarom zitten die gemeenten aan tafel bij WWI? Omdat ze een probleem
hebben. Het zou toch raar zijn als wij vanuit hier één oplossing
zouden gaan aanreiken, te weten een leerplichtteam? Dat moet je niet willen.
 
 
 
 De heer
 Dijsselbloem
 PvdA
 
 Mij wordt verteld door de gemeenten dat het net andersom was: de afspraak
was dat er één team zou komen. WWI laat aan de gemeenten weten
dat men dat niet wil, maar dat er individuele projectaanvragen moeten komen.
Het is precies andersom als wat de minister zegt.
 
 
 
 Minister
 Van Middelkoop
 
 We leven in een wereld waarin misverstanden kunnen ontstaan. Wij hebben
niet tegen de gemeenten gezegd: hier hebt u het geld, waarvan maar op één
manier gebruik is te maken, te weten voor die projecten. Nogmaals, als die
gemeenten een oplossing à la Dijsselbloem zouden willen, zijn zij vrij
om dat met elkaar te doen.
 
 
 
 Mevrouw
 Berndsen
 D66
 
 Als het gaat om het besteden van specifiek geld door gemeenten, denk ik
dat het goed is als daaraan voorwaarden worden verbonden. Een van de voorwaarden
was toch ook dat gekeken zou worden naar opgedane ervaringen? Dan heb ik het
ook over straatcoaches. Als op enig moment blijkt dat het geld voor straatcoaches
wordt besteed aan beveiligers, dan kan dat gewoon niet. Dat is namelijk niet
de bedoeling geweest van dat specifieke geld. Ik vind niet dat gemeenten daarin
de vrijheid moeten hebben.
 
 
 
 Minister
 Van Middelkoop
 
 Twee dingen. Ik heb in het AO uitgelegd dat er ook beveiligingsbedrijven
door gemeenten worden ingehuurd die mensen leveren, al dan niet met een extra
opleiding – dat weet ik niet – om dat werk te doen dat wij kennen
als straatcoach. Ik ga ervan uit dat dat de werkelijkheid is. Als de door
mevrouw Berndsen verwoorde zorg waar is – ik zal dat laten nagaan –
hebben we wellicht een probleem, nog onverlet latend dat gemeenten een behoorlijke
vrijheid hebben. Het kan niet zo zijn dat de subsidiegever op een gegeven
moment tot de conclusie komt dat van die vrijheid op een manier gebruik wordt
gemaakt die echt niet meer instrumenteel is voor de doelstellingen die we
hebben vastgesteld. Vooralsnog heb ik geen aanwijzingen dat het geld voor
de straatcoaches naar beveiligers gaat, en dat het alleen maar bewakingsfunctionarissen
zijn. Als blijkt dat dat wel het geval is, is dat een goed onderwerp om eens
te bespreken met de gemeenten die het aangaat. In die zin neem ik haar signaal
serieus, maar dat verandert niet mijn oordeel over de mede door haar ondertekende
motie.
 
 
 
 De heer
 Van Klaveren
 PVV
 
 De constatering van de minister dat ik mij versprak was inderdaad correct:
het was de heer Boersma, zoals ik al aangaf in het AO. Verder gaf hij aan
dat de PVV helemaal niets wil doen aan de problematiek, omdat zij met deze
motie komt. Dat is natuurlijk niet waar, wij geloven gewoon niet in doelgroepenbeleid.
Ik heb nog een vraag over de evaluatie van de Antillianengemeenten. In het
rapport wordt geconcludeerd dat de gewenste resultaten niet bereikt zijn.
Welke conclusie verbindt de minister daaraan?
 
 
 
 Minister
 Van Middelkoop
 
 Dat heb ik even niet paraat. We praten hier over de risicojongeren in
de Marokkanengemeenten en de Romagemeenschap. Ik weet niet eens waar de heer
Van Klaveren het over heeft. Dat moet ik even nagaan.
 
 
 
 De heer
 Van Klaveren
 PVV
 
 Het AO ging ook over Antilliaanse jongeren, minister.
 
 
 
 Minister
 Van Middelkoop
 
 Wilt u uw vraag nog eens herhalen?
 
 
 
 De heer
 Van Klaveren
 PVV
 
 Welke conclusie verbindt u aan het gegeven dat in het rapport wordt geconstateerd
dat de resultaten die men wilde bereiken niet zijn bereikt, onder andere op
het gebied van overlast, schooluitval, criminaliteit et cetera? Omdat de gewenste
resultaten niet zijn bereikt, vraag ik mij namens de PVV af welke conclusie
u hieraan verbindt.
 
 
 
 Minister
 Van Middelkoop
 
 Dat is: vooral doorgaan! De heer Van Klaveren weet als geen ander –
als ik hem even mag prikkelen – dat dit een problematiek is die niet
eenvoudig is. Het is ook niet voor niets dat dit kabinet de afgelopen jaren
samen met de gemeenten de maatschappelijke opgave heeft geaccepteerd om hieraan
wat te doen. Wij hebben daarbij altijd geweten dat het een langetermijnopgave
is. Je praat tenslotte ook over opvoedingsproblemen en dergelijke. Dan weten
wij allemaal dat je dat niet in een dag kunt oplossen. Waar het om gaat is
dat op een aantal centrale punten door de gemeenten is gezegd: wij willen
dat er een omslag wordt bereikt. Ik zie nu het begin daarvan, maar het is
nog veel te vroeg om definitieve conclusies te trekken. Ik nodig de heer Van
Klaveren in alle ernst uit om ook de komende jaren daarin zijn verantwoordelijkheid
te beleven als parlementariër. Je kunt het wel laten lopen maar dat neemt
het probleem op de straat niet weg. Dus ik ben op dit moment helemaal niet
toe aan het trekken van definitieve conclusies, behalve dan dat wij met die
gemeenten verder moeten gaan met dit type beleid. En daar ga ik niet meer
over.
 
 
 
 De heer
 Van Klaveren
 PVV
 
 Wij kunnen dus concluderen dat u eigenlijk niets doet, behalve nog meer
geld uitgeven aan projecten die niet werken.
 
 
 
 Minister
 Van Middelkoop
 
 Na volgende week niet meer. Dat punt kunt u krijgen.
 
 
 De beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 De stemmingen over de moties zijn volgende week dinsdag.
 
 
 De vergadering wordt van 15.55 uur tot 16.00 uur geschorst.