Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet milieubeheer en enige andere wetten ten behoeve van de implementatie van richtlijn nr. 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad (PbEU L 275) en de instelling van een emissieautoriteit (Implementatiewet EG-richtlijn handel in broeikasgasemissierechten) (29565)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2004-2005, pag. 2-9

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

13-10-2004

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

nr. 1, pagina 2-9

28-09-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29565Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Beëindiging kamerlidmaatschap van mevrouw Soutendijk en benoeming van de heer H. FrankenPagina 1-2
Noot 1 (zie blz. 2): Rapport van de commissie tot Onderzoek van de geloofsbrief van de heer H. FrankenPagina 13-13
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Goedkeuring van het op 25 juni 1998 te Aarhus totstandgekomen Verdrag betreffende toegang tot informatie, inspraak bij besluitvorming en toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (28834); - Wijziging van de Wet milieubeheer, de Wet openbaarheid van bestuur en enige andere wetten (Wet uitvoering Verdrag van Aarhus) (28835)Pagina 2-2
Lijst van besluiten (dinsdag 28 september 2004)Pagina 9-10
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over het rapport van de Algemene Rekenkamer 'Tussen beleid en uitvoering: lessen uit recent onderzoek van de Algemene Rekenkamer' (28831), te weten: - de motie-Van Thijn c.s. over rapporteren aan de Eerste Kamer van bevindingen van direct betrokkenen bij de uitvoering van beleid en de reactie van de regering (28831, A); - de motie-Bemelmans-Videc c.s. over de maatschappelijke effectiviteit in kwalitatieve zin tot speerpunt maken van onderzoek- en handhavingsactiviteiten van inspecties (28831, B)Pagina 2-2
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet milieubeheer en enige andere wetten ten behoeve van de implementatie van richtlijn nr. 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging van Richtlijn 96/61/EG van de Raad (PbEU L 275) en de instelling van een emissieautoriteit (Implementatiewet EG-richtlijn handel in broeikasgasemissierechten) (29565)Pagina 2-9
Presentie en opening (dinsdag 28 september 2004)Pagina 1-1
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 28 september 2004)Pagina 10-12

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 59 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging
van de Wet milieubeheer en enige andere wetten ten behoeve van de implementatie
van richtlijn nr. 2003/87/EG van het Europees Parlement en de Raad van de
Europese Unie van 13 oktober 2003 tot vaststelling van een regeling voor
de handel in broeikasgasemissierechten binnen de Gemeenschap en tot wijziging
van Richtlijn 96/61/EG van de Raad (PbEU L 275) en de instelling van een emissieautoriteit
(Implementatiewet EG-richtlijn handel in broeikasgasemissierechten) (29565).De beraadslaging wordt geopend.De heer Ketting (VVD):Voorzitter. De behandeling van dit wetsontwerp is zeer experimenteel.
Allereerst heeft de commissie milieu aanleiding gezien om de implementatie
van deze richtlijn aan te grijpen om ervaring op te doen met de behandeling
van wetgeving op Europees gebied. Dit heeft geleid tot een schriftelijke gedachtewisseling
met de staatssecretaris in het voortraject en ter voorbereiding daarvan een
gedachtewisseling van de commissie met deskundigen uit de kring van industrie,
milieu en wetenschap. De evaluatie van de commissie over dit voortraject is
positief. Het heeft het inzicht van de commissie verdiept en naar haar mening
heeft ook de gedachtewisseling met de staatssecretaris voor beide partijen
haar nut gehad. Of het aan dit voortraject ligt of niet, geconstateerd kan
worden dat er een duidelijke convergentie heeft plaatsgevonden tussen de leden
van de commissie – en dus ook van de achterliggende fracties –
met betrekking tot de opvattingen over deze richtlijn. Deze convergentie is
zelfs zover gegaan dat volstaan kan worden met één woordvoerder.
Het noodlot heeft mij daartoe aangewezen. Overigens heb ik mij blijmoedig
in mijn lot geschikt. Er zullen niet veel proefkonijnen zijn die met plezier
aan een experiment deelnemen en dit ook nog als een eer beschouwen.Resumerend kan worden gesteld dat de wijze waarop de commissie milieu
dit wetsvoorstel heeft behandeld, zowel procedureel als inhoudelijk, model
kan staan voor komende vergelijkbare wetgeving.Het betreft hier een complex wetsvoorstel dat in zijn aard in het geheel
niet in lijn is met de door regering en parlement beoogde vereenvoudiging
van regelgeving. De oorzaak hiervoor moet worden gezocht in de
keuze van het betreffende stelsel. Er is namelijk gekozen voor een allocatiesysteem
en niet voor het veilen van emissierechten. Waar bij veilen sprake is van
een zelfregelend stelsel, is dat bij allocatie niet het geval. Bij allocatie
is een fijnmazig, complex wettelijk systeem vereist. Bovendien is de commissie
uit de gesprekken met deskundigen en uit de rapportage van de commissie-Vogtländer
gebleken dat aan veilen de voorkeur wordt gegeven. Naar de mening van de commissie
moet dan ook de vraag worden gesteld of voor de tweede periode niet overgegaan
moet worden tot veilen en of het niet in het verband van de Europese Unie
aan de orde moet worden gesteld om daartoe de vereiste afspraken nu reeds
te maken. Wij horen graag de mening van de staatssecretaris hierover.Voor alle duidelijkheid moge dienen dat naar de mening van de commissie
er slechts twee alternatieven voorliggen: óf allocatie óf veilen.
Een duaal stelsel verenigt de slechte elementen van beide stelsels.Allereerst aandacht voor de Europese aspecten. Wij nodigen de staatssecretaris
graag uit om helderheid te verschaffen over de huidige stand van zaken met
betrekking tot het indienen en goedkeuren van allocatieplannen. Dit geldt
eveneens voor de vorderingen van het overleg over en het harmoniseren van
de monitoring van de toezichthouders én de handhaving. De commissie
is verontrust door geluiden dat er nog een behoorlijke diversiteit is in de
genoemde onderwerpen hetgeen het ontstaan van een level playing field voor
de betrokken industrieën verhindert. Dit baart des te meer zorg omdat
ook op andere gebieden gepoogd wordt om de nationale industrie te beschermen.Een schril voorbeeld hiervan is de wijze waarop afvalverbrandingsinstallaties
in Duitsland en in met name Frankrijk worden gedefinieerd, zodanig dat de
chemische industrie geheel of gedeeltelijk onder deze categorie dreigt te
vallen en dus ook in de opt-outregeling. Dit is natuurlijk onaanvaardbaar.
De commissie is zeer benieuwd naar de reactie van de staatssecretaris dienaangaande.De commissie heeft voorts een regeling gemist voor het wijzigen van allocatieplannen
in Europees verband. Hoe wordt zorggedragen dat in de komende periode verschillen
tussen de plannen worden weggewerkt? Naar de commissie heeft begrepen zou
de registratieverordening deze zomer zijn beslag hebben gekregen. Graag verneemt
zij of dit ook het geval is. Zo ja, is de staatssecretaris tevreden met de
verordening en zo nee, wat dient er dan te gebeuren?De staatssecretaris heeft in de Tweede Kamer gezegd dat hij overleg voert
met het Verenigd Koninkrijk, Ierland en Finland over het opstellen van een
verificatiestandaard. Wat heeft dit overleg opgeleverd?Voorts is de commissie benieuwd of de linking directive al is opgesteld.
Naar haar mening heeft dit haast omdat het een belangrijk instrument is in
dit stelsel. Zij betreurt het dat de linking directive alleen geldt voor Clean
Development Mechanisms. Naar haar mening hoort Joint Implementation hier zeker
bij. Zij is zich er van bewust dat het Kyoto-verdrag hierin niet voorziet,
maar dat hoeft de EU er niet van te weerhouden. Wil de staatssecretaris zich
inzetten om op zo kort mogelijke termijn dit complement in de directive op
te nemen?De commissie wenst de aandacht te vestigen op enkele aspecten die met
name voor óns land gelden. Ik verwijs in dit verband naar de brief
van de commissie van 11 oktober 2002 aan de staatssecretaris. Volgens
de commissie is een groot deel van de daarin aangestipte aspecten nog steeds
valide en verdient dus de aandacht van de staatssecretaris. Dit geldt met
name voor de uit te voeren evaluatie en voor de essentiële functie van
de marktmeester.Om herhaling te voorkomen, vraagt de commissie de staatssecretaris met
klem om aan deze twee elementen in de door de commissie beschreven zin de
vereiste aandacht te geven, maar daarbij de andere in de brief genoemde punten
niet over het hoofd te zien.De commissie is zich bewust van de tijdsdruk waaronder deze wetgeving
staat en eveneens van de relatieve voorlopigheid van het stelsel als geheel.
Zij ondersteunt van harte snelle invoering en wijst erop dat de genoemde voorlopigheid
wederom het belang van een grondige evaluatie onderstreept. Op de evaluatie
behoeft echter niet gewacht te worden. Ook daaraan voorafgaand kan een verdere
gedachte-uitwerking plaatsvinden. Hierbij dienen de volgende kanttekeningen
in acht te worden genomen. Gezien de complexiteit van dit wetsvoorstel, is
de vraag relevant wat de gevolgen zijn voor de administratievelastendruk.
Naar de mening van de commissie is die niet gering, hetgeen de vraag rechtvaardigt
hoe die in de toekomst kan worden verminderd. Is de staatssecretaris voorts
van mening dat, ondanks de reeds genoemde tijdsdruk en tegen het licht van
de invoering over enkele maanden, is voldaan aan de vereiste invoeringsvoorwaarden?
Kan de staatssecretaris de commissie geruststellen dat een soepele start per
1 januari aanstaande kan worden verwacht?De verificatie speelt een belangrijke rol. Het is de commissie niet duidelijk
wie hiertoe zijn gemachtigd en door wie de machtiging wordt verstrekt. Graag
hoort de commissie de mening van de staatssecretaris hierover. De rol van
de NEA, de Nederlandse emissieautoriteit, is essentieel. Het belang van de
marktmeester is reeds genoemd. De keuze om te beginnen met een dienstonderdeel
van VROM is naar de mening van de commissie te billijken, maar dat is een
oplossing voor de korte termijn. De commissie heeft begrepen dat de staatssecretaris
een zekere voorkeur heeft voor een ZBO-status voor de NEA. Zou het niet de
voorkeur hebben om eerst te wachten op afronding van de discussie rond de
ZBO's? Ook ligt naar de mening van de commissie een koppeling met de NMa voor
de hand. Graag de mening van de staatssecretaris dienaangaande. Hierbij is
het van belang, eerst ervaring op te doen met de rollen van de verschillende
toezichthouders die hierbij in het geding zijn, en hun respectievelijke relaties
met de NEA. Graag wordt de opvatting van de staatssecretaris gevraagd welke
waarborgen nu en in de toekomst garanderen dat de ministeriële verantwoordelijkheid,
zeker in de beginfase, ten volle tot haar recht komt.De Raad van State heeft terecht gewezen op de problemen die de bestuurlijke
lus met zich kan brengen. Het is de commissie bekend dat verschillen van inzicht
bestaan ten aanzien van de effectiviteit en de structuur van de rechtsgang
bij beroepen. Zij acht een richtingenstrijd in dit stadium niet wenselijk,
maar vraagt de staatssecretaris met klem om dit punt bij de evaluatie mee
te nemen. Mede op advies van de Raad van State is de handel in NOx-emissierechten
uit dit stelsel gehaald. Naar de commissie aanneemt, zal introductie hiervan
op korte termijn plaatsvinden. Is het dan niet aan te bevelen hier wel veilen
toe te passen? Dit kan dan nuttige ervaringen opleveren die ook voor CO2 kunnen gaan gelden. Is de staatssecretaris het hiermee eens?Ten aanzien van de overgangsmaatregelen stelt de staatssecretaris in het
wetgevingsoverleg met de Tweede Kamer van 21 juni jongstleden: "Ik denk
dat ik hier oplossingen heb gevonden die praktisch zijn, die de bedrijven
niet in de problemen brengen en niet strijdig zijn met de richtlijnen." Hoe
nu is dit te rijmen met de brief van EnergieNed van 8 juli jongstleden
waarin gespierde taal wordt gebruikt als "de overgangsregeling die volstrekt
onvoldoende is geregeld", en met de zorgen die blijken uit de brief van VNO-NCW
van 3 september jongstleden aan de Eerste Kamer en die met name de onduidelijkheid
betreft ten aanzien van de definities van inrichtingen en installaties? De
commissie tast in het duister waarom de staatssecretaris in zijn brief van
15 september jongstleden aan VNO-NCW zijn waardering uitspreekt voor
het feit dat VNO-NCW discussie over deze begrippen wil uitstellen tot een
later moment. Het komt de commissie voor dat het wenselijk is om de duidelijkheid
op zo kort mogelijke termijn te verschaffen en de wet zonodig aan te passen.Op dezelfde datum schreef de staatssecretaris aan EnergieNed. De commissie
kreeg de indruk dat hiermee de zorgen van EnergieNed uit de wereld moeten
zijn geholpen. Op 24 september jongstleden schreef EnergieNed mij echter
te willen bevorderen dat de indieningsdatum van 1 oktober aanstaande
wordt verschoven naar 15 november aanstaande. Acht de staatssecretaris
dit redelijk en wenselijk en, zo ja, haalbaar ten aanzien van de invoeringsdatum
van 1 januari 2005? Het enige losse eind lijkt nog de toestemming vanuit
Brussel voor de opt-out voor bedrijven met een emissie kleiner dan 25 kiloton
per jaar. Kan de staatssecretaris helderheid verschaffen over de aangestipte
punten? Mevrouw de voorzitter. Voor de commissie is een dergelijk stelsel van
handel in emissies een tweede keus. Concrete, toetsbare CO2-beperkende
maatregelen hebben haar voorkeur. Op zich is het teleurstellend dat het ondanks
alle uitvoeringsnota's en andere pogingen niet mogelijk is geweest om de gewenste
beperking van CO2-uitstoot te bereiken op een duurzame wijze. Bij
gebreke hiervan is het huidige stelsel een mogelijk effectieve aanvulling
om toch de gewenste verlaging van de CO2-emissie te bereiken. Het
blijft echter speculatief of en, zo ja, in welke mate dit het geval zal blijken
te zijn. Het stelt de commissie niet gerust dat Ernst & Young in een gedegen
onderzoek stevige twijfels hierbij plaatst. Kan de staatssecretaris deze twijfels
wegnemen en wel met name ten aanzien van het vereiste interne rapportagesysteem
om de CO2-hoeveelheid vast te stellen, de voorspelde stijging van
energieprijzen en de onvoldoende voorbereiding en controle door derden?De commissie vertrouwt erop dat de staatssecretaris haar voortdurend en
actueel op de hoogte houdt van de vorderingen en ontwikkelingen bij de invoering
van deze emissiehandel. De commissie vertrouwt er zeker op dat de staatssecretaris
zich onverminderd zal blijven inzetten voor concrete maatregelen om CO2-uitstoot te beperken en duurzame energie te ontwikkelen.Staatssecretaris Van Geel:Mevrouw de voorzitter. Laat ik beginnen met de slotwoorden van de heer
Ketting die ik alleen maar wil onderstrepen. Emissiehandel is een middel,
een instrument om een belangrijk doel te bereiken. Wij zullen de inzet van
vele middelen en instrumenten nodig hebben om uiteindelijk de beoogde beperking
te bereiken van de door de mens veroorzaakte temperatuurstijging op de wereld
en alle daaruit voortvloeiende gevolgen. Ik sluit aan bij de opmerking dat
emissiehandel daarvoor een instrument is, naast alle andere instrumenten die
noodzakelijk zijn waaronder de door de heer Ketting genoemde versterking van
de positie van duurzame energie in onze energiehuishouding.Dat gezegd hebbende en wetende wat de Europese context is geweest van
deze regeling, ben ik toch blij dat in Europa deze discussie over het emissiehandelssysteem
in heel korte tijd is gevoerd, in tegenstelling tot de discussie over energiebelasting.
Ik ben daar blij om, omdat dit uiteindelijk een instrument is dat het mogelijk
maakt om samen met alle andere instrumenten ons doel op de meest kosteneffectieve
manier te bereiken. Dat het op de meest kosteneffectieve manier gebeurt, is
het centrale punt. Ik maak twee kanttekeningen bij de door de heer Ketting
gebruikte woorden experimenteel en convergentie.Ik ben het volstrekt met de heer Ketting eens dat het wetsvoorstel in
zijn huidige vorm volgend jaar alweer moet worden aangepast op grond van de
verdere inzichten en de afspraken die kunnen worden gemaakt. Het is een complex
wetsvoorstel. Ik heb in de Tweede Kamer ook aangegeven dat aanpassingen en
wijzigingen absoluut noodzakelijk zullen zijn. Een van die aanpassingen is
bijvoorbeeld de koppeling aan de linking directive, waarop ik nog terugkom.De heer Ketting sprak specifiek over de convergentie in uw Kamer. Ik ben
buitengewoon blij dat er ondanks alle opmerkingen die er zijn gemaakt vanuit
samenleving en bedrijfsleven, goed is samengewerkt om in Nederland op korte
termijn een effectief systeem te krijgen dat uiteindelijk per 1 januari
kan ingaan. Om het zover te kunnen brengen, is veel hulp nodig geweest van
het bedrijfsleven en andere maatschappelijke organisaties én van de
Eerste en Tweede Kamer. Wij hebben wel eens in deze Kamer een discussie gehad
over de vraag of Nederland achterloopt bij het uitvoeren van richtlijnen en
aanverwante zaken. Ik ben blij dat wij zeker tot de koplopers behoren wat
de mogelijkheid betreft om deze richtlijn adequaat uit te voeren.Ik heb al aangegeven dat dit wetsvoorstel nog niet compleet is en dat
enkele elementen nog moeten worden toegevoegd. De linking directive –
de heer Ketting stelde dat daarmee haast is geboden – is op 13 september
vastgesteld en kan op korte termijn dan ook worden gepubliceerd. Het is dan
mogelijk om ons systeem te koppelen aan dat van het Clean Development Mechanism
en de Joint Implementation.Volgens de Kyoto-afspraken is het Clean Development Mechanism onmiddellijk
in te voeren, maar Joint Implementation pas vanaf 2008. Ik kan
mij dan ook niet goed voorstellen hoe ik wijzigingsvoorstellen zou moeten
bedenken en indienen als het gaat om een richtlijn die eigenlijk nog gepubliceerd
moet worden. Wel onderstreep ik dat het voor het Nederlandse bedrijfsleven
buitengewoon goed zou zijn als wij, naast hetgeen de Nederlandse regering
doet op het gebied van Clean Development Mechanism en Joint Implementation –
de helft van onze taak, nog mogelijkheden kunnen bieden om elders op een mondiale
markt onze doelstellingen op het gebied van broeikasgassen te bereiken.De heer Ketting vroeg terecht naar de keuzes die in andere landen zijn
gemaakt als het gaat om de allocatieplannen en naar het af en toe ietwat strategisch
uitleggen van de desbetreffende richtlijnen. In Oostenrijk, Denemarken, Duitsland,
Ierland, Nederland, Slovenië, Zweden en het Verenigd Koninkrijk zijn
de allocatieplannen goedgekeurd. In een groot aantal landen zijn ze wel ingediend
maar nog niet goedgekeurd. In Tsjechië en Hongarije zijn concepten aanwezig
en wij hebben nog niets vernomen – dat lijkt mij de categorie "enigszins
zorgwekkend" – van Griekenland, Cyprus en Malta.Het is heel belangrijk dat er enkele interpretaties zijn die te maken
hebben met de discussies over verbrandingsinstallaties en de procedure rondom
wijziging in Europees verband van de allocatieplannen. Inderdaad hebben wij
in mei 2004 samen met onder andere Ierland en het Verenigd Koninkrijk een
conferentie over de verificatiestandaard georganiseerd. Daar waren tal van
lidstaten en veel vertegenwoordigers van het bedrijfsleven aanwezig. De conferentie,
waarop veel deskundigheid aanwezig was, zag graag een geharmoniseerde aanpak
nagestreefd, maar wees er ook op dat de Europese Commissie geen juridische
bevoegdheden heeft om zo'n geharmoniseerde aanpak voor te schrijven en dat
enkele lidstaten die vrijwillig nastreefden.Het level playing field is inderdaad een groot probleem en dat heeft veel
te maken met de definities rondom verbrandingsinstallaties. Vanwege de verschillende
interpretaties hebben wij er helaas voor moeten kiezen om een opt-out toe
te staan. Ik zeg helaas, omdat wij denken dat wij de juiste definitie voor
verbrandingsinstallatie hadden. In Frankrijk is dat begrip helemaal anders
uitgelegd, in het Verenigd Koninkrijk en Duitsland heeft het een bredere betekenis
gekregen dan in Frankrijk. Wij merkten dat de Europese Commissie de allocatieplannen
van Duitsland en van het Verenigd Koninkrijk met deze andere interpretatie
heeft goedgekeurd. Vandaar dat wij in de correspondentie, ook aan de Kamers,
hebben aangegeven dat die mogelijkheid van een opt-out voor onze chemische
bedrijven redelijk is. Dat zal ook gebeuren. Ik heb begrepen dat twintig bedrijven
hebben gereageerd. Er wordt gekeken of deze bedrijven aan de criteria voldoen.
Aan het bedrijfsleven wil ik zeggen dat het niet altijd zeker is dat een keuze
voor een opt-out voor een bedrijf gunstig is, maar dat moeten zij zelf maar
bezien.Het derde element binnen de Europese context zijn de wijzigingen van de
allocatieplannen en de procedure. In de richtlijn zijn geen procedures opgenomen
die aangeven hoe die wijzigingen tot stand komen. De allocatieplannen moeten
bij de Commissie worden genotificeerd en vervolgens eventueel door de lidstaten
worden aangepast. Ons aangepaste plan is dan ook inmiddels goedgekeurd. Er
is nog geen ervaring met wijziging van de door de Commissie goedgekeurde plannen.
Per periode moet er een nieuw plan worden vastgesteld en kenmerkend is dat
dit elke keer bij de Commissie moet worden genotificeerd. Even een toelichting
op de opt-out. Zelfs als het allocatieplan is vastgesteld, kunnen lidstaten
toch nog voor een opt-out kiezen. De betreffende bedrijven doen dan gewoon
niet mee in het systeem. Er is dus zeker nog ruimte voor die keuze.Zeer belangrijk was de vraag over het overgangsregime. De heer Ketting
citeerde de gespierde taal die daarbij is gebruikt. Wij zijn ervan overtuigd
dat het overgangsregime in alle soepelheid tot stand kan komen – ik
zal dat nog toelichten. Wij begrijpen elkaar, maar kunnen elkaar niet overtuigen.
Ik zal aangeven waarom het niet anders kan. Dat klinkt defensief, maar toch
lijkt dit me goed. De discussies met Tweede Kamer, VNO-NCW en EnergieNed betroffen
de vraag of er geen voorlopige vergunning zou kunnen worden gegeven, of een
vergunning van rechtswege. Omstandig heb ik in de Tweede Kamer uitgelegd dat
dit een ingewikkeld juridisch vraagstuk oproept. Van rechtswege is volstrekt
in strijd met de richtlijn als zodanig. Automatische vergunningen zouden grote
problemen opleveren voor het level playing field in Nederland, tussen bedrijven
die zich goed aan de spelregels houden en bedrijven met minder goede monitoringsprotocollen.
Daarmee zou de prikkel tot goede protocollen weg zijn, die noodzakelijk zijn
voor een efficiënte werking van het systeem. Met novelles werken is gezien
de korte termijn zeker ook lastig, maar dat weet de Eerste Kamer beter dan
ik. Misschien kan ik mijn positie nog uitleggen aan VNO-NCW, nadat ik u heb overtuigd.Op dit terrein doen wij het volgende. Ik noem zes korte punten.Onze informatieverstrekking
is zeer intensief. De bedrijven kunnen al voor de inwerkingtreding van de
wet de emissievergunning aanvragen. Het protocol kan dan al door de Nederlandse
emissieautoriteit worden beoordeeld. De NEA is een resultaatsverplichting
aangegaan om voor 1 januari 2005 emissievergunningen aan bedrijven te
verlenen die deze voor 1 oktober hebben aangevraagd. Er is dus een garantie
dat zij tijdig over een vergunning beschikken, als zij naar de spelregels
hebben gehandeld. Voor aanmeldingen na 1 oktober heeft de NEA een inspanningsverplichting
om de emissievergunning tijdig, zo spoedig mogelijk na 1 januari, te
verlenen. De vergunningen gaan onmiddellijk in werking. De schorsende werking
bij beroep bij vergunningen geldt niet in deze overgangsfase. Wij hebben een
aantal regels: veel voorlichting, een resultaatsverplichting om alles op tijd
te doen én een inspanningsverplichting. Mocht het dan nog niet allemaal
gelukt zijn, dan kan de NEA ambtshalve de emissie vaststellen. Dit gebeurt
op basis van een reële inschatting.In dit overgangsregime ligt het risico voor een te late vergunningverlening
niet bij bedrijven die alles op orde hebben. Indien het niet zou lukken in
de door mij genoemde staffel, kunnen deze bedrijven juridisch niet worden
aangesproken. Ook de Europese Commissie kan individuele bedrijven niet aanspreken
omdat de verplichting van de vergunningverlening op de lidstaten rust en niet
op de bedrijven.Ik mag van minister Donner het woord gedogen nooit gebruiken, maar wij
hebben in een gedoogbrief afspraken gemaakt dat het uitdrukkelijk binnen de
criteria valt omdat het vooruitloopt op een wet die snel in werking treedt.
Hier is sprake van een overgangsfase. Ik denk dat er aan de invoeringsvoorwaarden
is voldaan en dat daarmee een soepele start mogelijk is. Voorzitter. Zoals
ik in mijn inleiding al zei, is dit mogelijk gemaakt door de medewerking van
tallozen, inclusief uw Kamer en het bedrijfsleven.De heer Ketting (VVD):Voorzitter. Zo nu en dan zal ik misschien vragen stellen, alleen maar
met als oogmerk om de tweede termijn zo kort mogelijk te maken. Dan hoeft
u zich ook geen zorgen te maken over het verdere ordelijke verloop van deze
discussie.De staatssecretaris mag het woord gedogen niet gebruiken, maar ik dacht
meer aan een hardheidsclausule. Wij kunnen volstrekt billijken dat de druk
op de ketel wordt gehouden. Natuurlijk moeten de betrokken bedrijven in dit
stadium "geholpen" worden om een en ander zo goed mogelijk klaar te krijgen.
Er bereiken mij echter ook berichten dat sommige bedrijven die aan experimenten
met CO2 en NOx hebben deelgenomen nu in de problemen
komen omdat zij moeten overschakelen op plannen alleen op CO2-gebied.
Wij hebben niet voor niets de ministeriële verantwoordelijkheid voor
de NEA in het geding gebracht. Het zou ons een lief ding waard zijn als de
staatssecretaris kan toezeggen dat hij in het kader van het hanteren van een
hardheidsclausule zo nu en dan eens met een bestuurlijk oog – met enige
compassie gevuld – naar bedrijven kijkt die wel hun best hebben gedaan
maar toch een beetje tussen de wal en het schip dreigen te raken. Ik vraag
dit ook omdat de medewerking van het bedrijfsleven essentieel is om een dergelijk
systeem ook in de toekomst goed te laten functioneren.Staatssecretaris Van Geel:De strekking van mijn opmerking was dat bedrijven die duidelijk een inspanning
verrichten en door omstandigheden zoals door de heer Ketting geschetst onverhoopt
in de problemen komen, op een welwillend oor van ons c.q. de NEA kunnen rekenen.
Als er zich meer structurele problemen voordoen, ben ik graag bereid deze
te bekijken. Gelukkig komen er al veel monitoringsprotocollen binnen die over
het algemeen van goede kwaliteit zijn. Er kunnen zich echter inderdaad praktische
problemen voordoen die buiten de schuld van de bedrijven vallen. Wij houden
strak vast aan de spelregels om deze protocollen snel en doelmatig tot stand
te laten brengen, maar wij zullen ook bekijken wat redelijk is. Ik zal in
een gesprek met vertegenwoordigers van het bedrijfsleven uiteenzetten hoe
wij een en ander denken aan te pakken.De evaluatie zowel op Europees niveau als binnen Nederland is van grote
betekenis. Ik heb dat ook in de Tweede Kamer aangegeven. Beide elementen zijn
van belang. In Europa is afgesproken om na twee jaar te evalueren. Het is
duidelijk op welke punten de evaluatie zich zal richten. Wij moeten natuurlijk
ook al keurig elk jaar verslagen uitbrengen over de feitelijke situatie. Nu
is echter vastgelegd dat twee jaar na inwerkingtreding van de wet het systeem
geëvalueerd zal worden. Die evaluatie richt zich onder meer op de werking
van de wet- en regelgeving in het hele complex van NOx-emissierechten,
de monitoring, de controle, het toezicht en dergelijke.Ik heb aan de Tweede Kamer toegezegd dat ik twee jaar na inwerkingtreding
van de wet het functioneren van de Nederlandse emissieautoriteit zal evalueren
en dan tevens de mogelijkheden zal verkennen om de NEA onder te brengen bij
de NMa. Ik wil die toezegging hier graag herhalen. Over de vraag naar een
ZBO-status kom ik dadelijk nog te spreken.Elk emissieverslag moet geverifieerd zijn door een onafhankelijke deskundige
voordat het naar de emissieautoriteit gestuurd mag worden. Verificateurs worden
geaccrediteerd door de Raad van Accreditatie op basis van de accreditatiestandaard
die in het internationale overleg waaraan ik al gerefereerd heb, ontwikkeld
wordt. Als het goed is, is die standaard in december gereed. Dan kan ook worden
begonnen met de accreditatie van verificateurs, opdat er tijdig voldoende
capaciteit is om de emissieverslagen over 2005 te verifiëren, hetgeen
overigens pas begin 2006 behoeft te gebeuren.De heer Ketting heeft gevraagd naar mijn mening over veilen, ook in relatie
tot het duale systeem en de discussies die in Europa gevoerd zijn. Voor de
eerste periode is hier niet voor gekozen, maar voor de tweede periode wordt
nog opengehouden of er gedeeltelijk geveild kan worden. Ik vind het bedrijfsleven
hier ook wat ambivalent over. Veilen zou in sommige opzichten heel voordelig
kunnen zijn, maar uit geluiden uit het bedrijfsleven kon worden afgeleid dat
bedrijven er niet erg happig op waren om te gaan veilen. Er is dus niet alleen
sprake van een duaal element, maar van enige twijfel bij het bedrijfsleven.
Veilen zou een oplossing kunnen zijn, maar is naar mijn beste weten niet door
het bedrijfsleven omarmd als instrument.Dan is er nog gevraagd of veilen voor NOx een oplossing kan
zijn. Ik hoop dat het wetsvoorstel inzake handel in NOx-emissierechten
snel in behandeling kan worden genomen, omdat dit voor Nederland eigenlijk
de enige manier is om op een kosteneffectieve manier de NOx-doelstellingen
te bereiken. Er is echter een essentieel verschil tussen CO2 en
NOx. Bij NOx is er namelijk geen sprake van toewijzing
vooraf van rechten, maar van een performance standard rate. Dat betekent dat
hier geen plafond is, zoals dat er op basis van een allocatiesysteem wel kan
zijn. Bij een systeem met een performance standard rate wordt gewerkt met
een bepaalde hoeveelheid uitstoot per bepaalde hoeveelheid energie. De heer
Ketting weet dat door die verschillen de manier van alloceren en de mogelijkheid
van veilen heel anders zijn. Ik ben niet zo'n techneut en ik weet dus ook
niet precies hoe het gaat. Het lijkt mij echter wel interessant om te bekijken
wat deze twee varianten van emissiehandel in de toekomst kunnen brengen. Wij
kunnen ook bekijken of het goede systemen zijn en wat de verschillen ertussen
zijn. Dit alles zal geschieden in het licht van het, zoals de heer Ketting
zelf al zei, toch wat experimentele karakter van de vernieuwing van het milieu-instrumentarium.
Ik zeg graag toe dat ik die systemen naast elkaar zal bekijken. Ongetwijfeld
zullen wij hierop terugkomen bij het wetsvoorstel inzake handel in NOx-emissierechten.Een volgend punt dat de heer Ketting noemde is de ZBO-discussie en de
NMa. Zijn vraag was tweeledig. Het tweede gedeelte ervan, namelijk of ik wilde
kijken naar de relatie met de NMa, heb ik al bevestigend beantwoord.
Het eerste gedeelte van zijn vraag was of het een ZBO moet zijn in relatie
met wat er in het rapport van zijn oud-collega Kohnstamm is gesteld. Dat rapport
heeft natuurlijk heel wat discussie opgeroepen. De heer Ketting vraagt om
er niet op vooruit te lopen. Onze stellige overtuiging is dat het in dit geval
volstrekt gerechtvaardigd is om over te gaan tot het instellen van een ZBO,
omdat dit aansluit bij een cruciaal element in de discussie die is gevoerd
over de vraag wanneer er sprake kan zijn van een ZBO en wanneer een ZBO gewenst
is. Het gaat dan om het belang van een onafhankelijke oordeelsvorming. In
dit dossier is dat te meer van belang omdat de overheid medespeler is op dat
veld en nog grotere verantwoordelijkheden in financiële en andere zin
heeft als wij straks Joint Implementation en CDM aan dit systeem linken. Vandaar
dat zelfstandigheid en onafhankelijkheid heel belangrijk zijn en dat wij in
de richting van een ZBO zijn gegaan. De overheid is gewoon een handelende
partij in deze situatie.Aangezien ik er maar een bescheiden rol in vervul als staatssecretaris
van VROM, wil ik nu geen discussie voeren over de situatie rondom het rapport
over ZBO's, maar lezende en horende waarover het gaat, zie ik ook in die discussie
een redelijke argumentatie om op een ZBO aan te blijven koersen. In het rapport
worden uitzonderingen gemaakt voor het niet zo gemakkelijk naar een ZBO-status
gaan. Die uitzonderingen betreffen, zoals er staat, taken die bij uitstek
onafhankelijk van politieke beïnvloeding uitgevoerd moeten worden. Het
gaat om het houden van toezicht waarbij de overheid zelf partij is. De OPTA
wordt als voorbeeld genoemd. Nogmaals, het is niet aan mij om de brede discussie
te voeren, maar ik vind dat het uitgaande van de criteria voor een ZBO en
de toekomstvastheid van dit element een verstandige keuze is om een simpele
en doelmatige emissieautoriteit tot stand te brengen, die overigens als het
om cruciale punten gaat weer wel onder de ministeriële verantwoordelijkheid
valt. In de regelgeving en de Wet milieubeheer staat een groot aantal mogelijkheden
van beïnvloeding. Ik noem tweedelijnstoezicht, besluitvernietiging in
uitzonderlijke gevallen en taakverwaarlozing. Samenvattend, ik zal het verzoek
om een relatie naar de NMa te leggen, uitvoeren conform mijn toezegging aan
de Tweede Kamer en nu ook aan de Eerste Kamer.De bestuurlijke lus is een noviteit, zo mag ik wel zeggen, die op een
praktische manier een oplossing biedt om niet een "bestuurlijke loop" tot
stand te brengen, want een bestuurlijke loop ontstaat, zoals de heer Ketting
zei, omdat wij steeds weer in een situatie terechtkomen waarin wij geen eindoordeel
kunnen hebben over het totaal aan emissierechten die kunnen worden verdeeld
over verschillende participanten. Er is een oplossing voor gekozen die innovatief
is en op een breed draagvlak kan rekenen bij de verschillende departementen,
omdat deze ook een oplossing zou kunnen zijn voor soortgelijke problemen die
wij in bestuursrechtelijke zin hebben. Aan de andere kant snap ik de kanttekeningen
van meer principiële aard die soms worden gemaakt. Ik denk dat wij hier
een heel werkbare oplossing hebben gevonden. Natuurlijk valt alles onder het
kader van de evaluatie die wij met elkaar hebben afgesproken.Ik hoop dat ik de meeste vragen van de heer Ketting naar genoegen heb
kunnen beantwoorden.De heer Ketting (VVD):Voorzitter. Mijn welgemeende dank aan de staatssecretaris voor zijn uitvoerige
en deskundige beantwoording van onze vragen. Ik wil nog enkele punten aanstippen
en twee aspecten naar voren brengen die hij over het hoofd heeft gezien. Vooralsnog
duid ik hem dat niet euvel, maar dat hangt uiteindelijk natuurlijk wel af
van zijn beantwoording in tweede termijn.Hij sprak over 2008, maar dat alles is ons natuurlijk wel bekend. Ons
staat het doel het verminderen van de CO2-uitstoot op zich wat
meer pregnant voor ogen dan alleen maar het voldoen aan Kyoto. Dat is een
keurslijf waar wij wel enigszins blij mee kunnen zijn, want zoveel landen
doen er niet aan mee, maar het gaat ons natuurlijk vooral om het uiteindelijke
resultaat, om de mate waarin wij erin slagen om die uitstoot te verminderen.
Als wij dat willen dan is Joint Implementation een belangrijk instrument,
zoals de staatssecretaris ook heeft onderschreven, dat zeker ook voor het
bedrijfsleven van belang is. Dat is reden voor de commissie om aan te dringen
op een vliegende start, niet gehinderd door Kyoto maar alleen maar aangespoord
door de noodzaak om zo snel mogelijk concrete, profijtelijke, effectieve maatregelen
te nemen om de CO2-uitstoot te verminderen. Dat wij daarbij en
passent nog aan Kyoto kunnen voldoen, is mooi meegenomen, maar dat is toch
meer een verdragstechnisch dan een fysisch resultaat.Hetgeen de staatssecretaris zei over de allocatieplannen in Europees verband
stemt mij niet gerust. Een reeks landen heeft de plannen nog niet ingediend
of is er zo laat mee dat ze nog niet zijn goedgekeurd. Wij kunnen ons heel
wel voorstellen dat ook op Europees niveau wordt geworsteld met de invoeringsproblematiek
van dit toch wel complexe systeem, maar dat mag toch niet leiden tot een zodanig
ongelijk speelveld dat onze bedrijfstakken daarvoor het gelag betalen. Of
het dan een paar maanden eerder of later kan, dat maakt niet zoveel uit, want
het proces dient voor de eeuwigheid plus tien jaar, maar het mag in ieder
geval niet leiden tot een nadelige positie voor de talrijke sectoren in Nederland
die hierbij in het geding zijn, commercieel of niet commercieel.Als de verificatiestandaard vrijwillig is, is het des te meer van belang
dat zij door iedereen wordt onderschreven. Als de verificatiestandaard niet
gelijk is, dan bouwen wij een huis op drijfzand. Een bedrijf of een bedrijfstak
moet er toch op kunnen vertrouwen dat ook op dit punt geldt gelijke monniken
gelijke kappen, dat er sprake is van een eenheid van regelgeving, een eenheid
van criteria en ook een eenheid van sancties. Als dat ontbreekt, tast dat
de geloofwaardigheid van het bestuurlijk stelsel aan en dat zou bij dit systeem
toch niet mogen gebeuren. Ik zou de staatssecretaris dan ook willen aansporen
om daarnaar te streven. Hij is nu voorzitter van heel Europa, dat is toch
een niet geringe machtspositie. Wij kennen hem voldoende om te weten dat hij
daar niet alleen virtuoos maar ook effectief gebruik van kan en ook wel zal
maken.Voorzitter. Wij zijn blij dat NOx>nog kan worden meegenomen,
zo snel mogelijk in werking wordt gesteld en ook nog bij de evaluatie
een rol kan spelen.Nog even over veilen versus allocatieplannen. Het verbaast ons niet zo
dat er twijfel bestaat bij het bedrijfsleven; ook VNO-NCW is een vrij pluriforme
organisatie, met veelsoortige en uiteenlopende belangen. Misschien zijn twijfels
aldaar een extra aansporing om dit pad toch maar te volgen: het kan immers
een indicatie zijn dat u op de goede weg bent. De analyse van de commissie-Vogtländer
is indertijd door VNO-NCW onderschreven, en daarin ging men uit van veiling.
Ik spoor de staatssecretaris aan om dit zwaar in zijn afwegingen mee te nemen.
De commissie is echt van overtuiging dat dit een robuuster en minder lasten
veroorzakend stelsel kan zijn dan de allocatieplannen.Wij delen de opvatting van de staatssecretaris dat wij nu geen discussie
moeten voeren over de ZBO-status, dat is inderdaad nog te vroeg. We kunnen
ons best voorstellen dat de ZBO-status op zich, in de ogen van de staatssecretaris
een goede inbedding kan zijn. Maar het gaat om de effectiviteit. Wij hopen
en verwachten dat bij de discussie naar aanleiding van de "rapportage-Kohnstamm"
aspecten, ervaringen, misschien ook nieuwe inzichten aan de orde kunnen komen
die bij de vormgeving van de NEA goed kunnen worden meegenomen en waarmee
we ons voordeel kunnen doen. Het zou jammer zijn als de NEA eerst wordt geconstrueerd
en deze bevindingen later pas duidelijk worden, maar niet meer hun doorwerking
kunnen hebben in de wijze waarop de NEA wordt ingericht. Wij hechten een groot
belang aan haar rol.Nog twee vragen resteren. Allereerst naar de opvatting van de staatssecretaris
over de rapportage van Ernst & Young. Ten tweede of de staatssecretaris –
ik citeer – ons voortdurend en actueel op de hoogte wil houden van de
wijze waarop dit stelsel zich in de toekomst gaat ontwikkelen, zodanig dat
wij vanuit de geserreerde positie van dit huis op hoofdlijnen de staatssecretaris
hierbij behulpzaam kunnen zijn. Wij streven immers allen naar hetzelfde doel.Staatssecretaris Van Geel:Voorzitter. Ik begrijp heel goed en stel het zeer op prijs dat de heer
Ketting de problematiek van broeikasuitstoot en temperatuurstijging verbreedt
door over meer te willen praten dan alleen de precieze regelgeving met betrekking
tot het Kyoto-protocol. Ook in dit huis heb ik al vaker gezegd dat we het
daarmee alléén niet halen: het is maar een klein onderdeeltje
van een langetermijnstrategie. Maar het is wel het formeel juridisch bindende
kader. Wij zijn er buitengewoon voorzichtig mee om daarin veel wijzigingen
aan te brengen, omdat wij daarmee de deur zouden openzetten voor anderen om
wijzigingen aan te brengen – en die zijn niet allemaal even positief
voor de uitvoering van dit beleid. Ik wil graag toezeggen dat ik zal anticiperen,
maar wel zonder het kind met het badwater weg te gooien door een brede discussie
over de uitvoering van het protocol.Enige zorgen hebben wij ook over het allocatieplan; die hebben wij ook
geuit in de Tweede Kamer. Twee dingen zijn belangrijk. Allereerst moet er
voortdurend gekeken worden in hoeverre de keuzes die wij hier maken, relateren
aan de rest van Europa. Soms moeten wij op eieren lopen omdat de rest van
Europa sceptisch kijkt hoe onze uitgaven voor CDM en Joint Implementation
passen in een interne Europese markt. Wij kijken dus niet alleen naar anderen,
anderen kijken ook kritisch naar ons. Vervolgens vragen wij voortdurend bij
de Commissie aandacht voor de afspraken die gemaakt zijn. De Commissie moet
de plannen beoordelen. Wij waren er bij de totstandkoming van deze richtlijn
een groot voorstander van dat de Commissie die verantwoordelijkheid op zich
nam. Wij vragen de Commissie dan ook steeds om een en ander helder te verantwoorden.
U kunt ervan verzekerd zijn dat deze twee punten de nodige aandacht blijven
krijgen. Ik heb het voorbeeld van opt-out al genoemd. Wij doen dit omdat dit
beter is, ook voor het level playing field.Vrijwillige verificatie op Europees niveau lijkt mij typisch een punt
om met een stip te noteren voor de evaluatie. Hoe werkt het en welke gevolgen
heeft het? Dat punt moet worden meegenomen en dat geldt ook voor de discussie
over veilen. Ik zal mij zeker informeren wat de commissie-Vogtländer
precies beoogt met betrekking tot veilen. Op dit moment zijn er weinig marges
om tot aanpassing te komen, maar voor de tweede periode kan die discussie
wederom gevoerd worden.Het is vanzelfsprekend dat uw Kamer betrokken blijft bij dit ingewikkelde
proces. Hopelijk vormt emissiehandel in de toekomst een belangrijk instrument
om het milieubeleid te realiseren. Het is goed om daarover regelmatig met
u van gedachten te wisselen. Een goed moment daarvoor is wellicht de nota
over de instrumenten voor vernieuwing van het milieubeleid die binnenkort
gepubliceerd wordt. Verder is er natuurlijk de betrokkenheid van uw Kamer
bij de evaluatie. In het kader van lessons learned kan er dan over de toekomst
gediscussieerd worden.Er is inderdaad sprake van administratieve lasten. Ik heb gegevens waaruit
blijkt dat de totale jaarlijkse lasten geschat worden op 2,5 mln euro voor
de 25 grote complexe inrichtingen, 1,8 mln voor de middelgrote complexen en
dan ook nog wat voor de kleinere. Totaal komen wij op 5,8 mln euro per jaar.
Een en ander hangt samen met het monitoringsprotocol, het monitoren, het verifiëren,
etc. Wij blijven kijken hoe wij een en ander zo gemakkelijk mogelijk kunnen
maken en denken daarbij aan vereenvoudiging van emissieverslagen, automatisering,
elektronisch aanleveren van gegevens etc. Wij proberen de administratieve
lasten zoveel mogelijk te beperken maar zij zijn er inderdaad. Voor de kleine
en middelgrote bedrijven hebben wij een elektronisch monitoringsprotocol ontwikkeld.
Wij kunnen ook afspraken maken met bepaalde leveranciers. Kortom, wij zullen
bekijken wat er mogelijk is om de kosten zoveel mogelijk te beperken.De heer Ketting (VVD):Het gaat ons erom dat de NEA in de rol van toezichthouder en marktmeester
een goed oog houdt op het terugdringen of bescheiden houden van de administratieve
lasten. Bij een ZBO-achtig instituut verwordt een dergelijk complex stelsel
gemakkelijk tot een papierwinkel die wij later met enige walging bezien. Het
zou goed zijn als de staatssecretaris daar met een kordaat en helder bestuurlijk
oog naar kijkt.Staatssecretaris Van Geel:Wij proberen er echt een goede organisatie van te maken. Het
is misschien niet de bedoeling om die organisatie lean and mean te maken,
maar die moet in ieder geval wel lean worden om de doelstellingen te bereiken.
Wij willen een en ander echt sober en doelmatig opzetten. Ik zal daar ook
aandacht aan blijven besteden.Ik heb begrepen dat het rapport van Ernst & Young gebaseerd is op
enquêtes onder bedrijven. Daaruit blijkt dat bedrijven hier een beetje
dubbel gevoel over hebben. Ik snap dat wel, want er zijn natuurlijk veel onzekerheden
aan het nieuwe systeem verbonden. Men denkt dat het systeem wel kosteneffectief
zal zijn, maar is toch bevreesd voor de werking en de uitwerking ervan. Wij
hebben getracht om dit soort gevoelens te voorkomen door het reeds besproken
level playing field aan te bieden, informatie aan te bieden en hulp te bieden
bij het opstellen van de protocollen. Wij denken dat het bedrijfsleven bij
het toedelen van rechten niet in een negatieve positie wordt gebracht door
allocaties in het verleden en eerder gesloten convenanten. Bovendien betaalt
de overheid de mogelijkheden van Joint Implementation en Clean Development
Mechanism. Ik denk dan ook dat wij een heel redelijke basis hebben gelegd,
maar dat neemt niet weg dat het systeem uiteindelijk geld zal kosten. Ik poets
de gevoelens van de bedrijven dus niet weg, maar ik denk niet dat die desastreus
zijn voor de aanpak. Ik beschouw het meer als gevoelens die herkenbaar zijn,
gelet op de complexheid en het innovatieve karakter van dit systeem.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Ik wil het nog even proberen. In het rapport van Ernst & Young wordt
heel nadrukkelijk gezegd dat de energieprijzen naar verwachting zullen stijgen.
Kunt u nog even specifiek ingaan op het verband tussen deze emissierichtlijn
en het eventueel stijgen van de energieprijzen?Staatssecretaris Van Geel:Als het systeem uiteindelijk werkt, zal er een prijs betaald moeten worden
voor vervuiling die optreedt bij het produceren, het verstoken van fossiele
brandstoffen. Dat betekent dat automatisch een kostenverhoging plaatsvindt,
niet zozeer vanwege de energieprijs als zodanig, maar vanwege het omgaan met
die energie. Dat is evenwel een onderdeel van het systeem om het gebruik van
fossiele brandstoffen terug te dringen, en het streven om dit op de meest
kosteneffectieve manier te doen. Ik kan dan ook niet ontkennen dat die kosten
onderdeel uitmaken van het pakket.Daarom is het echter wel belangrijk – daar hadden wij net een discussie
over – dat het in heel Europa gebeurt en dat de Verenigde Staten en
Japan op termijn ook bij dit systeem betrokken worden. Wij hebben nu al gesprekken
met Noorwegen om het Noorse systeem te linken aan ons handelssysteem. Verder
zijn elf staten in het noordoosten van Amerika samen met Canada begonnen met
een emissiehandelssysteem voor CO2. Er zijn dus al tal van bewegingen
op dit vlak in de wereld. Aangezien de CO2-emissie een mondiaal
vraagstuk is dat om mondiale oplossingen vraagt, zou het het mooiste zijn
dat wij die oplossingen zoeken die op een bepaalde plek in de wereld het meest
kosteneffectief zijn en het gunstigste resultaat hebben waar het gaat om CO2-reductie. Daarom ben ik er ook zo'n groot voorstander van om dit soort
systemen te internationaliseren en te linken aan andere systemen. Het klinkt
ambitieus en daarom moeten wij een en ander om te beginnen in Nederland op
orde brengen.Er blijft een gering verschil van mening tussen ons bestaan over het ombouwen
naar een ZBO. Ik denk evenwel dat het goed is om dat te doen. Ik beloof de
heer Ketting dat alle aspecten hiervan in de toegezegde evaluatie aan de orde
zullen komen. Ik sluit niets uit. Als wij dat afspreken, lijkt het mij dat
wij met de zegen van uw Kamer dit project vol vertrouwen kunnen starten en
over twee jaar kunnen evalueren. Ongetwijfeld komen er volgend jaar al wijzigingen,
maar dat sluit, zoals gezegd, aan bij het experimentele karakter van dit wetsvoorstel
dat een modernisering inhoudt van ons milieu-instrumentarium.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De voorzitter:Ik feliciteer de staatssecretaris.Sluiting 14.47 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20042005-2-9.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl