Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 19 mei 2009 over wachtlijsten en financiering in de jeugdzorg
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


94ste vergadering
 
 
 2008-2009
 94
 
 
 
 Jeugdzorg
 Aan de orde is het debatnaar aanleiding van een algemeen
overleg op 19 mei 2009 over wachtlijsten en financiering in de
jeugdzorg.
 
 
 De heer
 Dibi
 GroenLinks
 
 Voorzitter. In deze Kamer is al lange tijd sprake van een vicieuze cirkel
van wachtlijsten, geld erbij, wachtlijsten, geld erbij enzovoorts. Deze minister
wil daar een doorbraak in aanbrengen. Hij wil een betrouwbaar verdeelmodel,
waarmee hij kan berekenen hoeveel kinderen per jaar zorg nodig hebben, waar
hij de benodigde hoeveelheid financiën bij zal zetten. Helaas zijn in
de praktijk heel veel geluiden te horen die zeggen dat dat verdeelmodel niet
betrouwbaar is. In de Kamer voeren wij nog steeds dezelfde discussie. Vandaar
de volgende motie.
 
 
 De Kamer,
 gehoord de beraadslaging,
 van mening dat de groeiende vraag naar jeugdzorg vraagt om een betrouwbaar
verdeelmodel voor de financiering van de jeugdzorg;
 constaterende dat het verdeelmodel voor de financiering van de jeugdzorg
zoals het Sociaal en Cultureel Planbureau heeft ontwikkeld, berust op een
wankele statistische basis;
 verzoekt de regering, een taskforce in te stellen van onafhankelijke deskundigen
die het verdeelmodel verder aanscherpt,
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 Deze motie is voorgesteld door het lid Dibi. Naar mij blijkt, wordt de
indiening ervan voldoende ondersteund.
 Zij krijgt nr. 191(29815).
 
 
 
 
 
 De heer
 Dibi
 GroenLinks
 
 De volgende motie gaat over de verschillende kinderen in Nederland die
op de wachtlijsten staan. Wij praten hier voornamelijk over kinderen die bij
de Bureaus Jeugdzorg terechtkomen, die worden gefinancierd vanuit de overheid,
op basis van de provinciale jeugdzorg. Daarnaast hebben we ook licht verstandelijk
gehandicapte kinderen die worden gefinancierd op basis van de AWBZ, en wij
hebben kinderen uit de jeugd-ggz, die onder de Zorgverzekeringswet en gedeeltelijk
onder de AWBZ vallen. Ik vind dat iets te onduidelijk: er zijn te veel verschillende
geldstromen, terwijl het gaat om dezelfde kinderen die allemaal zorg nodig
hebben. Wij moeten daar op een gegeven moment vanaf. Wat betekent dit namelijk
in de praktijk? Als een Bureau Jeugdzorg in Drenthe een kind heeft dat opeens
psychiatrische behandeling nodig heeft, kan het daar geen geld voor krijgen,
omdat dat weer wordt gefinancierd via de Zorgverzekeringswet. Daar moeten
wij onmiddellijk vanaf, iets waar wij al heel lang om vragen. Vandaar de volgende
motie.
 
 
 De DibiKamer,
 gehoord de beraadslaging,
 overwegende dat de wachtlijsten voor de jeugd-lvg en jeugd-ggz lang zijn;
 constaterende dat de jeugd-lvg en jeugd-ggz niet betrokken worden bij
de nieuwe financieringssystematiek van de provinciale jeugdzorg;
 verzoekt de regering, de financiële verdeelmodellen van de jeugd-lvg
en jeugd-ggz af te stemmen op de provinciaal gefinancierde jeugdzorg en deze
onder hetzelfde budget te laten vallen,
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 Deze motie is voorgesteld door het lid Dibi. Naar mij blijkt, wordt de
indiening ervan voldoende ondersteund.
 Zij krijgt nr. 192(29815).
 
 
 
 
 
 Mevrouw
 Leijten
 SP
 
 Voorzitter. Het zwaard van Damocles hangt ook boven de jeugdzorg, want
we gaan marktwerking introduceren. De SP wil dat niet. Dat is algemeen bekend.
Wij hebben hierover ook al moties ingediend. Maar wij hebben nog een ander
probleem met het nieuwe financieringsmodel dat de minister voorstelt. De heer
Dibi had het er al over, de verdeling is gewoon nog niet op orde. Ook de Commissie
Financiering Jeugdzorg geeft dat aan. Zij voorspelt dat zij nog een jaar nodig
heeft om het ramingsmodel zo te optimaliseren dat het ook daadwerkelijk voldoet
aan de vraag naar jeugdzorg. Daarom hebben wij de volgende motie.
 
 
 De Kamer,
 gehoord de beraadslaging,
 constaterende dat het ramings- en verdeelmodel, op basis waarvan de jeugdzorg
vanaf 2010 gefinancierd wordt, ondeugdelijk is;
 overwegende dat het ongeveer een jaar kost om een deugdelijk en eerlijker
ramings- en verdeelmodel te ontwikkelen;
 verzoekt de regering, de nieuwe manier van financiering van de jeugdzorg
met een jaar uit te stellen,
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 Deze motie is voorgesteld door de leden Leijten en Langkamp. Naar mij
blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.
 Zij krijgt nr. 193(29815).
 
 
 
 
 
 Mevrouw
 Leijten
 SP
 
 Voorzitter. Dan nog graag aandacht voor het volgende. De wachtlijsten
in de jeugdzorg worden maar niet kleiner of slechts een heel klein beetje
kleiner. Dat is een punt van zorg en irritatie van ouders en kinderen. Nu
zijn er werkers in vooral de jeugd-ggz die innovatiever zijn dan deze minister.
Zij hebben een snellere manier gevonden om te werken aan wachtlijsten verkleinen
en doen verdwijnen. Dit heet de doorbraakmethode. Wij hebben daarover eerder
schriftelijke vragen gesteld en de minister gevraagd dit over te nemen. Wij
vinden het heel spijtig dat de minister dit afhoudt. Hier komt iets van de
werkvloer waardoor het beter wordt en dan wordt er eigenlijk niets mee gedaan.
Mijn collega van de VVD, mevrouw Dezentjé Hamming, heeft hierover een
motie die wij als SP van harte hebben ondersteund. Het is écht tijd
om genoemde methode over te nemen, want dan kunnen wij echt wat doen aan de
wachtlijsten.
 
 
 
 Mevrouw
 Sterk
 CDA
 
 Voorzitter. Eind dit jaar wordt het spannend. Zal het eindelijk uit zijn
met die lange wachtlijsten voor kinderen wat betreft goede zorg? De afspraken
met het ipo zijn gemaakt maar de lijsten laten nog onvoldoende zien dat de
wachtlijsten afnemen. Wij maken ons grote zorgen dat aan het eind van het
jaar de teller niet op nul zal staan. Kinderen staan nu veel te lang op de
lijst terwijl ze nota bene gewoon recht hebben op zorg. Er is veel geld geïnvesteerd
door het Rijk en de provincies. Daarom willen wij de minister aansporen om
echt alles op alles te zetten om dit samen met het ipo te realiseren. Daarom
wil ik graag de volgende motie indienen.
 
 
 De Kamer,
 gehoord de beraadslaging,
 constaterende dat de wachtlijsten in de jeugdzorg veel minder snel dalen
dan noodzakelijk om te zorgen dat de wachtlijsten eind 2009 niet meer bestaan;
 overwegende dat er geld is geïnvesteerd met de afspraak dat de wachtlijsten
op 31 december 2009 op nul zullen staan;
 overwegende dat het ook nodig is dat de wachtlijsten op nul staan in verband
met het ingaan van het nieuwe verdeel- en ramingsmodel;
 verzoekt de regering, samen met het ipo een uiterste inspanning te verrichten
om de wachtlijsten eind 2009 weggewerkt te hebben en daarbij zo nodig in te
grijpen bij de provincies bij wie dat niet gaat lukken en de Kamer daarover
dan meteen te informeren,
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 Deze motie is voorgesteld door het Sterklid Sterk. Naar mij blijkt, wordt
de indiening ervan voldoende ondersteund.
 Zij krijgt nr. 194(29815).
 
 
 
 
 
 Mevrouw
 Leijten
 SP
 
 Het lijkt wel alsof het CDA de invoering van het nieuwe financieringsmodel
voorwaardelijk maakt aan het verdwijnen van de wachtlijsten. Als dat niet
lukt, steunt u dan het verzoek van de SP om het nieuwe verdeelmodel, ook omdat
het nog niet optimaal is, een jaar uit te stellen?
 
 
 
 Mevrouw
 Sterk
 CDA
 
 Het lijkt mij wat ingewikkeld om eind dit jaar nog te bepalen
of de provincies per 1 januari 2010 geld zullen krijgen of niet. We zullen
dus toch een zekere vorm van financiering toepassen. De minister heeft echter
zelf ook gezegd dat dit nog niet het uiteindelijke financieringsmodel is.
We krijgen eind dit jaar ook nog een evaluatie van de Wet op de jeugdzorg
en ik denk dat we dit onderwerp daarin zullen moeten meenemen. We willen de
wachtlijsten wel zo veel mogelijk op nul hebben. Als we dan geld in de instellingen
gaan steken, kunnen we zien of daarmee geen achterstanden worden weggewerkt,
maar het wordt besteed aan kinderen die op dat moment zorg nodig hebben.
 
 
 
 Mevrouw
 Leijten
 SP
 
 Ik begrijp dat de CDA-fractie zelf ook niet goed weet of zij hier zo blij
mee is: we krijgen nog debatten en we krijgen nog rapporten.
 
 
 
 Mevrouw
 Sterk
 CDA
 
 Ik begrijp dat mevrouw Leijten de evaluatie in ieder geval niet meer nodig
heeft.
 
 
 
 Mevrouw
 Leijten
 SP
 
 Ik heb de Commissie Financiering Jeugdzorg gehoord, die zegt: dit financieringsmodel
is niet optimaal en het kost ons een jaar om het wel optimaal te maken. Ik
heb de provincie Limburg gehoord, die zegt: wij krijgen zo veel minder, dat
bij ons de wachtlijsten de pan uit zullen rijzen! Dat is nu juist wat we niet
willen. Mijn principiële vraag aan de CDA-fractie is: als er nog zo veel
twijfels zijn over de vraag of de wachtlijsten überhaupt weg zijn aan
het eind van het jaar en over de vraag of dit het juiste verdeelmodel is,
zegt de CDA-fractie dan nu ja tegen de nieuwe financiering, of is zij voor
uitstel?
 
 
 
 Mevrouw
 Sterk
 CDA
 
 Mevrouw Leijten weet ook dat in het rapport stond dat alles beter is dan
het oude model, omdat dat helemaal nergens op was gebaseerd. Nu rekenen we
50% af volgens het SER-model en 50% volgens het oude model.
Dat lijkt mij in ieder geval beter dan de financiering die wij in het verleden
kenden.
 
 
 
 Mevrouw
 Dezentjé Hamming-Bluemink
 VVD
 
 Ik weet niet het hoeveelste debat dit nu is. Jammer genoeg heb ik over
de jeugdzorg alleen al in het laatste jaar zelden iets positiefs gehoord.
Dat is natuurlijk dramatisch en het komt vooral doordat de overheid faalt.
Het is tot nu toe dweilen met de kraan open, zeker bij de wachtlijsten. Het
systeem kraakt in zijn voegen en meer geld is wat ons betreft niet de oplossing.
We hebben nu het rapport van de commissie-Paas gekregen en dat liegt er ook
niet om. Ook de commissie onderstreept dat het systeem kraakt in zijn voegen.
Er is alle reden om de schouders eronder te zetten, want kinderen lopen grote
schade op als ze bij problemen niet snel en goed worden geholpen. Van de 885
mln. die naar de jeugdzorg gaat, is van 70% niet duidelijk waar het
naartoe gaat en hoe effectief het wordt besteed. De tijd is dus rijp om in
het belang van de kinderen orde op zaken te stellen en geen kansen te missen.
 Welke stappen kunnen we op dit moment nemen? Het vervelende van de evaluatie
die eraan komt, is dat ieder debat nu in de kiem wordt gesmoord met de opmerking
dat de wet nog moet worden geëvalueerd en wij volgend jaar nog maar eens
moeten terugkomen. Ik wil nu bekijken welke stappen we kunnen nemen. Ik dien
daarvoor in ieder geval één motie in; mevrouw Leijten refereerde
er al aan. De motie moet ertoe leiden dat we vrij snel kunnen komen tot betere
oplossingen en tot verkorting van wachtlijsten.
 
 
 De Kamer,
 gehoord de beraadslaging,
 constaterende dat een jongere in de jeugd-ggz en de jeugdzorg momenteel
vaak 89 dagen of langer moet wachten voordat met een behandelplan wordt gestart;
 constaterende dat de projectgroep Versnelling in de jeugdzorg het voor
elkaar heeft gekregen om de doorlooptijden in een instelling in Assen van
89 dagen te verkorten naar 4 dagen door middel van planmatig werken en door
de agenda van ouders en kind centraal te stellen;
 verzoekt de regering, actief te bevorderen dat deze werkwijze zo snel
mogelijk wordt ingevoerd in alle jeugdzorginstellingen in Nederland,
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 Deze motie is voorgesteld door de leden Dezentjé Hamming-Bluemink,
Dibi en Leijten. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.
 Zij krijgt nr. 195(29815).
 
 
 
 
 
 Mevrouw
 Dezentjé Hamming-Bluemink
 VVD
 
 Zoals ik zei, is op dit moment van een groot percentage van het geld niet
bekend waar het naartoe gaat. Daarover dien ik de volgende motie in, waarvan
ik hoop dat zij op ruime steun kan rekenen.
 
 
 De Kamer,
 gehoord de beraadslaging,
 constaterende dat provincies onvoldoende zicht hebben op welke kwaliteit
zorg ze inkopen bij zorgaanbieders;
 verzoekt de regering, te bevorderen dat provincies op termijn alleen zorg
inkopen bij zorgaanbieders die op adequate wijze zicht kunnen geven op de
prijs-kwaliteitverhouding en effectiviteit van de geleverde zorg,
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 Deze motie is voorgesteld door het lid Dezentjé Hamming-Bluemink.
Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.
 Zij krijgt nr. 196(29815).
 
 
 
 
 
 Minister
 Rouvoet
 
 Voorzitter. Ik zal graag ingaan op de ingediende moties en zal ook kort
reageren op wat de woordvoerders naar voren hebben gebracht. Ik loop de woordvoerders
in volgorde langs. De heer Dibi wees er terecht op dat wij nu druk bezig zijn
om een doorbraak te forceren. Jaar in, jaar uit hebben wij gedurende vele
jaren gezien dat er afhankelijk van de vraag iedere keer weer geld bij werd
geleverd. Dan moesten wij bekijken of dat genoeg was. Het is van groot belang
dat wij tot een structurele financiering van de jeugdzorg komen en tot het
structureel wegwerken van de wachtlijsten. Dat is om allerlei redenen in het
verleden niet gebeurd. Mijn inzet is er van meet af aan op gericht is geweest
om dit nu structureel te doen. Daar hebben wij de nieuwe financieringssystematiek
voor nodig. Ook is het nodig, zoals mevrouw Sterk in haar motie aangaf, dat
bij de start van de nieuwe financieringssystematiek de wachtlijsten verdwenen
zijn. Dat is immers veel overzichtelijker en dan zijn wij niet bezig met het
wegwerken van oude voorraden.
 De heer Dibi heeft er terecht op gewezen dat het verdeelmodel nog niet
is wat het moet worden; ook mevrouw Leijten sprak daarover. Dat wisten wij
van meet af aan. Er is sprake van een groeimodel dat nog niet toereikend is.
De CFJ is daar duidelijk over, maar geeft ook aan dat het model voldoende
basis biedt voor het vaststellen van het budget voor 2010.
 De heer Dibi heeft in dit verband twee moties ingediend. De eerste motie
vraagt de regering om een taskforce in te stellen van onafhankelijke deskundigen
die het verdeelmodel verder aanscherpen. Die motie wil ik ontraden, zoals
ik in het debat heb aangegeven. Er is – als je het zo zou willen noemen –
een taskforce. Er is voor gekozen – dat is van tevoren met de Kamer
besproken – dat het SCP het ramings- en verdeelmodel ontwikkelt. De
onafhankelijke Commissie Financiering Jeugdzorg, de CFJ, adviseert het ipo –
de provincies – en de minister over de vaststelling van het budget en
het uiteindelijke verdeelmodel. Dat is een onafhankelijke commissie. Een taskforce
die zich daarnaast nog een keertje gaat buigen over hetzelfde ramings- en
verdeelmodel, is echt overbodig en zou onnodige bureaucratie met zich meebrengen.
Er is geen enkele reden om geen vertrouwen te stellen in het SCP en de CFJ.
Ik ontraad deze motie dus.
 De tweede motie verzoekt de regering – niet voor de eerste keer –
om de financieringsstroom en de financiële verdeelmodellen van de jeugd-lvg
en de jeugd-ggz af te stemmen op de provinciaal gefinancierde jeugdzorg. Een
van de zaken die bij de Wet op de jeugdzorg ter vervanging van de Wet op de
jeugdhulpverlening niet gerealiseerd zijn, is het bij elkaar brengen van de
verschillende financieringsstromen. De wetgever heeft dat besloten. Wij hebben
daar menigmaal over gesproken en de heer Dibi heeft er al meer dan eens op
gewezen dat dit problemen met zich meebrengt. Die worden ook onderkend. De
hier genoemde jeugdzorg, namelijk de jeugd-lvg en de jeugd-ggz, wordt op dit
moment uit de AWBZ en de Zorgverzekeringswet gefinancierd. Zoals ik al eerder
heb aangegeven is het zaak dat wij bij de evaluatie van de Wet op de jeugdzorg
nadrukkelijk bekijken wat het feit doet dat er, naast de Wet op de jeugdzorg
en de daaruit gefinancierde provinciale jeugdzorg, ook nog andere gerelateerde
stromen zijn. De evaluatie is wettelijk voorzien en vindt plaats na vijf jaar.
De wetgever heeft daar bewust voor gekozen. Het vraagstuk van de financiering
zal daarbij aan de orde komen. Ik moet de motie ontraden, omdat de heer Dibi
daarin vooruitloopt op deze evaluatie. Het dictum vraagt namelijk om de financiële
verdeelmodellen af te stemmen op de provinciaal gefinancierde jeugdzorg. Dat
is al een conclusie en dat vind ik de omgekeerde volgorde. Ik ben gewend pas
conclusies te trekken als ik alle feiten op tafel heb.
 
 
 
 De heer
 Dibi
 GroenLinks
 
 De eerste motie over de taskforce wil ik graag intrekken, want het was
mij ontschoten wat de minister daarover al eerder had gezegd. De motie is
inderdaad overbodig omdat het Sociaal en Cultureel Planbureau er zelf mee
verdergaat. Ik weet eigenlijk niet hoe het kan dat ik deze motie weer heb
ingediend.
 
 
 Aangezien de motie-Dibi (29815, nr. 191) is ingetrokken, maakt zij geen
onderwerp van beraadslaging meer uit.
 
 
 
 De heer
 Dibi
 GroenLinks
 
 Over de tweede motie wil ik ook nog iets zeggen. Je hebt niet altijd een
evaluatie nodig om te weten wat de goede weg is. Soms moet je zelf een visie
hebben op het onderwerp. Als je financieringsstromen samenbrengt en aan de
mensen die erover gaan het vertrouwen geeft dat zij zelf kunnen bepalen wat
een kind nodig heeft, dan komt het wel goed. Ik vind het schandalig dat de
financieringsstromen nog steeds lopen zoals ze lopen. Het gaat al veel te
lang op deze manier. De minister kan daar best zelf wat meer actie op ondernemen
en hoeft niet alles af te schuiven op de evaluatie.
 
 
 
 Minister
 Rouvoet
 
 Het oordeel dat de heer Dibi heeft over de huidige situatie, waarbij hij
het woord "schandalig" gebruikt, betreft een willens en wetens door de wetgever
gemaakte keuze om het zo te doen. De Wet op de jeugdzorg luidt zoals zij luidt
en er is niet voor gekozen om de financieringssystemen bij elkaar te brengen.
Daar kun je spijt van hebben of je kunt het goed vinden; dat is allebei legitiem.
De wet schrijft voor dat wij dat aspect gaan evalueren en ik heb daar in het
bestek van de evaluatie nadrukkelijk aandacht aan gegeven. Dat heb ik aan
de Kamer laten weten en die heeft ook kunnen meekijken. Ik blijf het merkwaardig
vinden om al conclusies te trekken als je de wettelijk voorziene evaluatie
nog niet in handen hebt. Ik vind het zorgvuldig om de conclusies over het
totale systeem van de wet pas te trekken als wij alle informatie op tafel
hebben. Ik zeg dit niet om het debat te smoren of vooruit te schuiven, maar
omdat wij als wetgever gehouden zijn om onszelf en de door ons in het verleden
gemaakte keuzen serieus te nemen. Het kan allemaal veranderd worden, maar
dat moeten wij wel op het goede moment doen, en dat is niet vlak voor een
evaluatie. Dat staat los van het feit dat, als wij zouden besluiten dingen
te veranderen, ik nog niet zo ver ben dat ik op alle aspecten van de evaluatie
nu al een standpunt zou willen innemen. De heer Dibi heeft zijn keuze al gemaakt.
Als je die keuze al zou maken, dan ga je met de wetgeving van de AWBZ en de
Zorgverzekeringswet nu al een enorm traject in waardoor je in ieder geval
niet voor de evaluatie tot resultaat zou komen. Ik ontraad
deze motie dus.
 
 
 
 De heer
 Dibi
 GroenLinks
 
 Procedureel en technisch klopt dit allemaal. Maar soms vraagt de praktijk
om iets menselijks aan de politiek. Dat vraag ik ook van deze minister. Ik
heb hem al een praktijkvoorbeeld gegeven. Vanuit de provincie Drenthe komt
het volgende voorbeeld. Een kind komt bij het Bureau Jeugdzorg terecht en
vervolgens blijkt dat het in een bed moet slapen in de een of andere instelling.
Het Bureau Jeugdzorg kan dat niet financieren, want dat moet via de Zorgverzekeringswet.
Dat betekent dat het kind moet worden doorverwezen naar een andere instelling.
Van dat soort praktijken moeten wij af. Volgens mij hebben wij daar helemaal
geen evaluatie voor nodig: de minister kan nu al stappen ondernemen om ervoor
te zorgen dat provincies maatwerk kunnen leveren, want dat kunnen ze nu niet.
 
 
 
 Minister
 Rouvoet
 
 Ik heb gezegd dat er een samenhang is tussen de verschillende keuzen.
De heer Dibi verwijst terecht naar de provincie en haar verantwoordelijkheid,
maar ook nu kan vanuit de provincie de lijn naar de ggz, de huisarts, gelegd
worden, zoals die ook vanuit andere plekken gelegd kan worden. Dat geldt ook
voor de jeugd-ggz. Ik zie het punt van de heer Dibi. Het zou misschien beter
kunnen, maar dat beslissen wij met elkaar na een inhoudelijk debat waarbij
de keuze van de wetgever duidelijk zal worden. Ik handhaaf mijn oordeel over
de motie.
 Mevrouw Leijten heeft mede namens mevrouw Langkamp een motie ingediend
waarin zij de regering verzoekt om het nieuwe financieringsmodel voor de jeugdzorg
met een jaar uit te stellen. Ik heb al gezegd dat er sprake is van een groeimodel.
De CFJ geeft in haar advies aan de provincies aan dat wij hiermee, met alle
verbeteringen die nog denkbaar zijn, uit de voeten kunnen voor 2010. Er is
wat mij betreft dan ook geen belemmering om daar gewoon mee van de kant te
gaan zoals is voorzien. Uitstel is dus niet nodig. Wij moeten de tijd wel
gebruiken om verdere verbeteringen in het model aan te brengen. Daar is het
SCP zeer toe gemotiveerd, de CFJ ook en de minister en de provincies ook.
Ik ontraad dus ook deze motie.
 
 
 
 Mevrouw
 Leijten
 SP
 
 Een collega partijlid van de minister in de staten van Limburg weet wel
wat dit verdeelmodel betekent, want het zal ertoe leiden dat er bijvoorbeeld
25 mln. minder naar zijn provincie gaat. Dit zal daar tot problemen leiden.
Ik heb hetzelfde gezien bij de invoering van de Wet maatschappelijke opvang
al speelde daar ook de opvang mee en dat hebben wij hier niet. Toen was het
verdeelmodel ook niet goed. Dit heeft echt tot ontslagen geleid en ervoor
gezorgd dat mensen voor minder loon moesten gaan werken. Doe het nou niet,
wees nou verstandig! Stel het uit. Ik zeg niet: stel het af, maar stel het
uit, want ook de Commissie Financiering Jeugdzorg geeft aan dat het inderdaad
nog een jaar kost om tot een goede verdeling te komen. Doe het niet half.
Beter goed dan half.
 
 
 
 Minister
 Rouvoet
 
 Ik heb al gezegd dat dit een verdeelmodel is. Het is in de eerste plaats
het model om het macrobudget voor de jeugdzorg in Nederland vast te stellen.
Daaronder hangt een verdeelmodel. Dit wordt vastgesteld door de minister en
de provincies samen. Mevrouw Leijten verwijst naar de situatie in Limburg.
Ik heb die brief natuurlijk ook gezien. Ik hou mij overigens aanbevolen voor
de naam van het betreffende statenlid, maar dat terzijde. Ik vind het boeiend
dat mevrouw Leijten contacten heeft met mensen die mij verder niet bekend
zijn. Ik zal mij verstaan met mijn fractie in die provincie. Ik begrijp haar
vraag en ik begrijp wat zij bedoelt.
 Het verdeelmodel wordt uiteindelijk vastgesteld op advies van het ipo.
Daar zit Limburg zelf bij. Natuurlijk zal de ene provincie meer tevreden zijn
dan de andere over de verdeling van het geld die zij overigens zelfs vaststellen.
Uiteindelijk stel ik de verdeling vast, maar op voorstel van de gezamenlijke
provincies. Of het nu Limburg is of een andere provincie, zij moeten er binnen
het Interprovinciaal Overleg voor zorgen dat zij hun zaken goed bepleiten
opdat er een goede verdeling van de middelen ontstaat.
 Nu wordt mij gevraagd om het eerste wat moet gebeuren, het vaststellen
van het macrobudget in Nederland, met een jaar uit te stellen. Dit lijkt mij
geen goede weg en daarom ontraad ik de motie. Het verdeelmodel hangt daaronder.
Dit komt vanzelf, maar het komt ook op de tafel van de provincies en daarna
bij de minister.
 
 
 Mevrouw Leijten, graag heel kort, want dit is ook al uitvoerig besproken
in het algemeen overleg.
 
 
 
 Mevrouw
 Leijten
 SP
 
 Het verdeelmodel is geen zaak van onderhandelingen tussen de provincies
en het ipo. Het gaat uit van bepaalde waarden op basis waarvan een voorspelling
kan worden gedaan van het aantal jongeren dat gebruik zal maken van de jeugdzorg.
Dit is nog niet uitontwikkeld. Het woord groeimodel klinkt heel mooi, maar
als het nog niet op orde is, waarom zou je het dan al invoeren? Als de minister
zegt dat de motie verkeerd is geformuleerd, ben ik best bereid om die formulering
te veranderen. Ik zeg alleen dat die basis nog niet in orde is. Dan kan de
minister wel zeggen dat Limburg waarschijnlijk slecht heeft gelobbyd in het
ipo, maar dat vind ik wel erg treurig als wij over de jeugdzorg spreken.
 
 
 
 Minister
 Rouvoet
 
 Nee, wij moeten elkaars woorden niet anders interpreteren. In de motie
wordt gevraagd om de nieuwe financieringssystematiek een jaar uit te stellen.
Mevrouw Leijten vraagt waarom je het groeimodel niet met een jaar zou uitstellen.
Omdat het een groeimodel is. Daarvan weet je dat het niet perfect is op het
moment dat je ermee begint. Je geeft er rekenschap van en daar is de Kamer
nauw bij betrokken geweest. De provincies en de minister, beide betrokken
bij de jeugdzorg en de financiering ervan, gaan uiteindelijk samen over de
vaststelling van het macrobudget. Wij krijgen een advies van de CFJ en wij
bepalen met elkaar, de gezamenlijke provincies en de minister, of het budget
adequaat is. Vervolgens hangt daar een verdeling over de provincies onder.
Ook daarover krijgen wij een advies van de CFJ, maar de provincies zitten
aan tafel op het moment dat het budget wordt verdeeld. Eerlijker kan het volgens
mij niet en er is geen enkele reden om een model, ook al is het niet perfect,
uit te stellen als je de gelegenheid hebt om het gaandeweg, zoals voorzien,
te verbeteren. Nogmaals, wij wisten van meet af aan dat het een groeimodel
zou zijn en dit geldt ook voor de fractie van mevrouw Leijten. Daarmee is
ingestemd. De motie blijft dus ontraden. Ik hoor mevrouw Leijten nu woordspelletjes
roepen, maar ik geef precies aan hoe het debat, ook met de Kamer, is verlopen.
 Mevrouw Leijten begon haar inbreng met de stelling dat de nieuwe financieringssystematiek
marktwerking introduceert. Ik herhaal hier wel graag mijn weerlegging van
die stelling bij verschillende gelegenheden. Op dit punt verandert er niets.
Nu en in de toekomst zullen provincies bij de inkoop van jeugdzorg altijd
kijken naar een goede prijs-kwaliteitverhouding. Ik ken de geneigdheid bij
de SP-fractie om zaken in het perspectief van marktwerking te plaatsen, maar
dat is echt niet aan de orde. Ik heb dat meermaals weersproken. Ik wil dat
nu dus ook niet onweersproken laten.
 De laatste opmerking van mevrouw Leijten brengt mij bij de motie die zij
samen met mevrouw Dezentjé heeft ingediend. Die stelde dat de wachtlijsten
in de jeugdzorg maar niet afnemen. Dat is weersproken in de brief waarover
het in het debat ging: de wachtlijsten nemen wel af. Ik heb in de brief beschreven
dat het nog niet voldoende is en dat wij er in dit tempo nog niet zijn aan
het eind van het jaar. Dat is ook uitgebreid bediscussieerd. De stelling van
mevrouw Leijten dat de wachtlijsten maar niet afnemen, is in ieder geval niet
waar. Helaas is het andere deel van haar stelling ook niet waar, namelijk
dat het in de jeugd-ggz wel zo is. Ik zeg er "helaas" bij, want was het maar
zo. Ook daarover hebben wij nog een debat met elkaar te voeren.
 
 
 
 Mevrouw
 Leijten
 SP
 
 Ik maak daar bezwaar tegen. Ik heb niet gezegd dat de wachtlijsten in
de jeugd-ggz zijn opgelost. Daarover hebben wij juist een spoeddebat aangevraagd.
Ik heb gezegd dat er in de jeugd-ggz ervaring is met een werkmethode. Daar
gaat die motie van mevrouw Dezentjé over. Wat de minister zegt, klopt
gewoon niet en daar maak ik bezwaar tegen.
 
 
 Doet u een beetje rustig alstublieft.
 
 
 
 Minister
 Rouvoet
 
 Ik heb driftig meegeschreven. Ik begrijp ook niet waarom wij daar op zo'n
opgewonden manier over moeten spreken. Mevrouw Leijten verwijst inhoudelijk
naar de Doorbraakprojecten waarover ik dinsdag een brief gestuurd heb. Dat
is inderdaad een verheugende ontwikkeling in de jeugd-ggz. Ik twijfel er niet
aan dat wij daarover nog een debat zullen voeren. Ik heb mijn kanttekening
gemaakt bij de stelling van mevrouw Leijten over de wachtlijsten in de jeugdzorg.
 Mevrouw Sterk heeft een motie van aansporing ingediend – als ik
haar goed heb beluisterd – over het tempo waarin de wachtlijsten afnemen.
Zij vraagt ons om daarbovenop te zitten en om samen met het ipo een uiterste
inspanning te verrichten om de wachtlijsten eind 2009 te hebben weggewerkt.
Daarbij zou ik zo nodig moeten ingrijpen bij de provincies waarbij dat niet
gaat lukken en er wordt mij gevraagd de Kamer daarover te informeren. Ik beschouw
deze motie als een ondersteuning van mijn beleid. Het ligt in het verlengde
van wat ik gezegd heb in het debat en van wat ik in de brief geschreven heb
aan de vooravond van het overleg dat wij gehad hebben. Ik ben ook bezorgd
over het verschil tussen de wachtlijstcijfers van 1 april in vergelijking
met die van 1 januari. In dit tempo redden wij het niet. Ik heb gemeld
dat ik daarover in gesprek ben met de provincies. Ik wil erbovenop zitten
en die term heb ik ook gebruikt. Ik wil weten wat er gebeurt en wat er extra
gebeurt om die versnelling erin te brengen. Het Rijk en de provincies zijn
met elkaar gecommitteerd om die wachtlijsten, onder de aanname van een zekere
groei van de jeugdzorg, aan het eind van het jaar weggewerkt te hebben. Ik
heb aangegeven dat ik in gesprek ga met de provincies en zo nodig verregaande
stappen zal overwegen als dit niet lukt. Ik wil dat uiteraard eerst afwachten.
Deze motie formuleert eigenlijk precies hetzelfde. Uiteraard zal ik de Kamer
informeren als daar aanleiding toe is. Wij hopen dat het in geen enkele provincie
nodig zal zijn, want wij willen graag dat de wachtlijsten in het hele land
verdwijnen. Ik heb geen bezwaar tegen deze motie.
 
 
 Is de toezegging van de minister aanleiding voor u om de motie in te trekken,
mevrouw Sterk?
 
 
 
 Mevrouw
 Sterk
 CDA
 
 Daar wil ik nog even over nadenken.
 
 
 
 Minister
 Rouvoet
 
 Mevrouw Dezentjé begon met te zeggen dat zij zelden iets positiefs
hoort over de wachtlijsten. Ik denk dat de afname van de wachtlijsten op zichzelf
positief is. Ook het bericht dat de wachtlijsten eind dit jaar structureel
weggewerkt zijn als wij het op deze manier aanpakken, het tempo erin houden
en de groei niet hoger is dan wij veronderstellen, is positief nieuws dat
wij niet zouden moeten negeren. Ik begrijp haar wel; dit is niet het eerste
debat over de wachtlijsten en waarschijnlijk ook niet het laatste. Dat baart
ons gezamenlijk zorgen. Dat is des te meer een reden om er de vaart in te
houden en ervoor te zorgen dat wij dit aan het eind van het jaar kunnen afsluiten.
 Men kan het mij niet kwalijk nemen dat ik niet inga op de verwijzing van
mevrouw Dezentjé naar het rapport van de commissie-Paas. Het heeft
geen onderdeel van het debat uitgemaakt en het is een intern rapport van de
VNG, waarin het standpunt van de VNG wordt bepaald in relatie tot het debat
over de toekomst van de zorg voor de jeugd. Het lijkt mij nu niet het moment
om hier in de Kamer een reactie op dat rapport te geven, al zou de weergave
van de inhoud nog wel te nuanceren zijn. Ik laat dat onderwerp even rusten.
 Mevrouw Dezentjé vroeg zich af wat in dit stadium, nu er nog geen
evaluatie voorhanden is, mogelijk is en diende in dat verband twee moties
in.
 In de eerste verzoekt zij de regering om actief te bevorderen dat de werkwijze
van de Doorbraakmethode in de jeugd-ggz zo snel mogelijk wordt ingevoerd in
alle jeugdzorginstellingen in Nederland. Ik wil deze motie naar haar geest
verstaan. In de overwegingen staan een aantal verwarrende formuleringen, maar
ik wil het daarop niet laten afketsen. Zo staat in de eerste constatering
dat men in de jeugd-ggz en de jeugdzorg vaak 89 dagen moet wachten voordat
een behandelplan wordt gestart. Ik begrijp wel waar dit vandaan komt, uit
de cijfers van de jeugd-ggz, maar die kunnen niet zomaar op de jeugdzorg worden
geplakt. Mijn algemene gevoelen zou zijn dat dit thema thuishoort in een debat
dat wij later zullen hebben over de ggz en de jeugd-ggz. Ik richt mij nu op
het dictum, dat vraagt om een actieve bevordering van de invoering van de
Doorbraakmethode in alle jeugdzorginstellingen, en neem daarbij aan dat dit de jeugdzorg en de jeugd-ggz betreft. Wij zullen het debat daarover
zeker nogmaals voeren, dus wellicht is het dienstig om de motie aan te houden
en haar bij dat debat te betrekken. Dit is uiteraard aan mevrouw Dezentjé,
maar laat op dit moment duidelijk zijn dat ikzelf ook positief sta tegenover
het zo veel mogelijk toepassen van dit type methode. Op basis van de positieve
benadering in de brief over de Doorbraakprojecten in de jeugd-ggz zal dit
niemand verbazen. Overigens is dit in de jeugdzorg wel eerder gebeurd, zelfs
voorafgaand aan de jeugd-ggz: in 2005, bij de Bureaus Jeugdzorg. Daarna is
het naar de jeugd-ggz gegaan. Dit neemt echter niet weg dat ook nog in deze
fase veel winst te boeken is bij de Bureaus Jeugdzorg en een aantal zorgaanbieders.
Ik sta dus positief tegenover deze motie, maar het zou mijn voorkeur hebben
om haar te betrekken bij het bredere debat over de jeugd-ggz. Nogmaals, laat
hiermee mijn positieve grondhouding jegens het zo veel mogelijk toepassen
van de Doorbraakmethode duidelijk zijn, maar ik laat graag aan mevrouw Dezentjé
wat zij met haar motie doet.
 Over de laatste motie kan ik kort zijn. Deze vraagt om te bevorderen dat
de provincie op termijn alleen zorg inkoopt bij zorgaanbieders die adequaat
zicht kunnen geven op de prijs-kwaliteitverhouding en effectiviteit van de
geleverde zorg. Het is al staand beleid om zo veel mogelijk gebruik te maken
van evidence-based werk, dus bewezen effectieve methoden. De provincies letten
daarop, dat is een van hun overwegingen bij het inkopen van zorg, naast de
bedrijfsvoering van een zorgaanbieder en de houding van de professionals.
Terecht legt de motie de verantwoordelijkheid daarvoor bij de provincies,
die de zorg inkopen. Dit is, was en zal onderwerp van gesprek zijn met de
provincies en wij zullen daar zo veel mogelijk op aandringen. Ik vind deze
motie een ondersteuning van het lopende beleid en heb er dus geen bezwaren
tegen.
 
 
 De beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 De stemming over de moties is volgende week dinsdag.
 
 
 De vergadering wordt van 16.37 uur tot 17.00 uur geschorst.