Behandeling van het wetsvoorstel Regeling van de inwerkingtreding van de algemene maatregel van bestuur van 26 maart 1996 tot wijziging van het Besluit vergunningen koolwaterstoffen continentaal plat 1996 (willekeurige afschrijving) (Stb. 214) (24671)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1996-1997, pag. 4976-4986

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

15-04-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

nr. 69, pagina 4976-4986

15-04-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 24671Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Vragen van het lid Oudkerk aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, over de voortgangsrapportage Medische Technology Assessment en doelmatigheid in de zorgPagina 4945-4947
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 15 april 1997)Pagina 4997-4998
Vragen van het lid M.B. Vos aan de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, over de forse toename van de CO2-uitstoot door de groei van het vliegverkeer op SchipholPagina 4947-4950
Presentie en opening (dinsdag 15 april 1997)Pagina 4941-4942
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van enige bepalingen in het Wetboek van Strafvordering inzake het rechtsgeding voor de politierechter en de mededeling van vonnissen en arresten met het oog op het instellen van een rechtsmiddel en van de bepalingen in het Wetboek van Strafrecht betreffende het kennisgeven en het ingaan van de proeftijd bij een voorwaardelijke veroordeling (24834)Pagina 4958-4976
Vragen van het lid Rosenmöller aan de ministers van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en van Economische Zaken over een betere beloning voor mensen met een MelkertbaanPagina 4942-4945
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 15 april 1997)Pagina 4950-4954
Stemmingen over twaalf moties, ingediend in het notaoverleg over de nota Randstad en Groene Hart, te weten: - de motie-Duivesteijn/Versnel-Schmitz over een ruimtelijk ontwikkelingsplan voor het Groene Hart (25009, nr. 3); - de motie-Verbugt c.s. over de koppeling van grote infrastructurele projecten aan de ruimtelijke ontwikkeling (25009, nr. 4); - de motie-Verbugt c.s. over de Leidse regio (25009, nr. 5); - en negen andere motiesPagina 4957-4958
Stemmingen over twee moties, ingediend bij het debat over de kleine luchtvaartterreinen, te weten: - de motie-Van 't Riet c.s. over het aantal vliegbewegingen voor Midden-Zeeland (25083, nr. 2); - de motie-Stellingwerf over heropening van het bestuurlijk overleg (25083, nr. 3)Pagina 4955-4955
Behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 24 december 1996 te Ottawa tot stand gekomen Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en Canada tot voortzetting van het op 4/5 december 1986 tot stand gekomen verdrag inzake de opleiding van eenheden van de Nederlandse strijdkrachten in Canada (25199)Pagina 4986-4996
Behandeling van het wetsvoorstel Regeling van de inwerkingtreding van de algemene maatregel van bestuur van 26 maart 1996 tot wijziging van het Besluit vergunningen koolwaterstoffen continentaal plat 1996 (willekeurige afschrijving) (Stb. 214) (24671)Pagina 4976-4986
Stemmingen in verband met: - het wetsvoorstel Nieuwe regeling inzake de sociale werkvoorziening (Wet sociale werkvoorziening) (24787), en over: - de motie-Wolters/Bijleveld-Schouten over het minimale aantal arbeidsplaatsen (24787, nr. 24); - de motie-Van Dijke over extra middelen voor de eerste twee jaar (24787, nr. 25); - de motie-Marijnissen over toevoeging van een substantieel bedrag aan het budget (24787, nr. 26); - en twee andere motiesPagina 4954-4955
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Vaststelling van een Penitentiaire beginselenwet en daarmee verband houdende intrekking van de Beginselenwet gevangeniswezen met uitzondering van de artikelen 2 tot en met 5 en wijzigingen van het Wetboek van Strafrecht en het Wetboek van Strafvordering alsmede enige andere wetten (Penitentiaire beginselenwet) (24263)Pagina 4955-4957

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 61 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Regeling
van de inwerkingtreding van de algemene maatregel van bestuur van
26 maart 1996 tot wijziging van het Besluit vergunningen koolwaterstoffen
continentaal plat 1996 (willekeurige afschrijving) (Stb. 214) (24671).De algemene beraadslaging wordt geopend.De heer Blaauw (VVD):Mijnheer de voorzitter! Vandaag spreken de minister en deze Kamer elkaar
wederom over de mijnwetgeving. In het kader van de verbetering van de financiële
voorwaarden heeft de minister voorgesteld willekeurige afschrijving van het
staatswinstaandeel voor de mijnbouwindustrie mogelijk te maken. Het betreft
een belangrijke maatregel ter verbetering van het mijnbouwklimaat. Door de
industrie is herhaaldelijk aangedrongen op een spoedige implementatie van
deze maatregel.Met de inhoudelijke kant van het voorstel, dat wil zeggen het toepassen
van willekeurige afschrijving met terugwerkende kracht tot 1 juni 1995, kan
de VVD-fractie zich volledig verenigen. De manier waarop de minister dit alles
wil regelen, is evenwel minder aanvaardbaar. De voorgestelde regeling verdraagt
zich namelijk geenszins met het amendement op stuk nr. 8 inzake artikel 18
van de Mijnwet continentaal plat. Om die reden heeft de Kamer voor toepassing
van de voorhangprocedure geopteerd. De betekenis van het amendement op stuk
nr. 8 is reeds meerdere malen uitvoerig door deze Kamer toegelicht. Ik verwijs
naar het verslag van het aan dit debat voorafgegane schriftelijk overleg en
naar het verslag zelve.In dit plenaire debat zal de VVD-fractie zich dan ook beperken tot enkele
hoofdpunten die tot nog toe onderbelicht zijn gebleven. Een eerste onderwerp
betreft de betekenis van de inspraak van het parlement. In het verslag –
op bladzijde 2 – is door de Kamer reeds te kennen gegeven dat de Staten-Generaal
betrokken moeten worden bij de hoofdlijnen van het mijnbouwbeleid. Wat nu
moet precies onder "hoofdlijnen" worden verstaan? Het antwoord op deze vraag
is reeds gegeven door de heer Geelkerken bij de totstandkoming van de Mijnwet
continentaal plat. Ook toen al was de betekenis van artikel 12 en de daarmee
verbonden inspraak van de Staten-Generaal onderwerp van discussie. Bij de
indiening van het amendement waarbij parlementaire inspraak op de krachtens
artikel 12 MCP opgestelde algemene maatregel van bestuur wettelijk werd verankerd,
gaf de heer Geelkerken de volgende toelichting: "Wanneer wij hier de algemene
maatregel van bestuur bespreken, gaat het om het arsenaal van wapenen dat
aan de minister ter beschikking zal komen te staan en dan heeft hij te zijner
tijd zelfstandig te beoordelen van welk wapen uit dat arsenaal hij gebruik
zal maken en hoe hij dat wapen zal hanteren. Ik dacht dat de minister dan
nog een zeer ruime marge van mogelijkheden had en dat hij zelf de strateeg
zou kunnen zijn en blijven en dat het overleg met het parlement slechts inhield
de mogelijkheden te bespreken, te overleggen welke wapens de minister bij
zijn overleg ter beschikking zou moeten hebben." Dit is te vinden in de Handelingen
van de Tweede Kamer van 1 juli 1965, bladzijde 1701.Met andere woorden: in het overleg tussen de minister en de leden van
de Staten-Generaal wordt slechts bepaald welke wapenen – ofwel instrumenten –
de minister in zijn overleg met de vergunninghouders ter beschikking staan.
Voorbeelden van dergelijke instrumenten zijn cijns, staatsdeelneming, staatswinstaandeel
en, na het van kracht worden van de inwerkingtredingswet, ook willekeurige
afschrijving. Het is aan de minister om de inzet van deze instrumenten te
bepalen. Dit laatste is een kwestie van uitvoering en dus ook een taak van
de minister.Voorzitter! Artikel 18 sluit bij deze opzet van artikel 12 aan. Zo lezen
wij in de memorie van antwoord bij de totstandkoming van de Mijnwet continentaal
plat dat het wel mogelijk zal zijn dat de vergunninghouder en de ondergetekende
gedurende de geldigheidsduur van de vergunning in gemeenschappelijk overleg
overeengekomen wijzigingen kunnen aanbrengen in de aan een vergunning verbonden
beperkingen en voorschriften. Het in de nota van wijziging voorgestelde artikel
17a – nu artikel 18 van de Mijnwet continentaal plat – voorziet
hier mede in. Ook dit is te vinden in de Handelingen van de Tweede Kamer 1964-1965,
en wel in nr. 6, bladzijde 11, linker kolom.Uit deze passage blijkt dat de minister in overleg met de vergunninghouder
de aan de vergunning te verbinden voorschriften nader invult en vaststelt.
Bij dit overleg is de minister uiteraard wel gebonden aan instrumenten: de
wapens die in het overleg met het parlement zijn vastgesteld en die hun neerslag
hebben gevonden in de algemene maatregel van bestuur van artikel 12. Een vergunningsvoorwaarde
die een instrument hanteert dat de AMvB ex artikel 12 niet kent, komt in strijd
met deze wet en is dan ook onverbindend. Een versoepeling van voorwaarden
die wel deze beperking in acht houden, en dus betrekking heeft op de inzet
van het wapen, is dus wel toelaatbaar. In zoverre staat artikel 18 dus geheel
los van artikel 12. De voorgestelde artikelen II en III van de algemene maatregel
van bestuur waarover wij nu praten, waarnaar in de koppeling van de artikelen
12 en 18 verwezen is, kunnen dan ook daarom niet de goedkeuring van de VVD-fractie
dragen. Om deze reden is door mij samen met collega Lansink en mevrouw Witteveen
een amendement op de voorliggende inwerkingtreding ingediend.Voorzitter! Met artikel 18 wordt de mijnbouwsector de nodige flexibiliteit
gegeven om in te spelen op de ontwikkelingen. Een van deze ontwikkelingen
is thans de problematiek van de marginale velden. In de eerste Energienota
van 1974 heeft de minister als uitgangspunt van de Mijnwet continentaal plat
genoemd, dat de gemeenschap zoveel mogelijk profijt moet hebben van de eigen
bodemschatten. In de woorden van de toenmalige minister: "Nodig is derhalve
maximale opsporing en uitputting tegen voorwaarden die voor de Staat zo gunstig
mogelijk zijn. Deze mogen echter niet zo zwaar zijn dat de reserves die uit
technisch oogpunt wel winbaar zijn om economische redenen niet worden ontgonnen."Deze woorden zijn terug te vinden in de Handelingen van de Tweede Kamer
13122, nrs. 1 en 2 op bladzijde 116. Geredeneerd vanuit de Mijnwet is het
dus van algemeen belang dat ook de marginale velden worden ontgonnen. Op dit
moment constateert mijn fractie dat een groot aantal technisch winbare marginale
velden om economische redenen niet kunnen worden ontwikkeld.
Als men het verleden kent, wekt dit overigens geen verwondering. Reeds in
de tweede Energienota van 1979 constateerde de voorganger van de minister
dat de financiële voorwaarde als neergelegd in het KB 67 evenmin als
de voorwaarde in het KB 76 voldoende aanknopingspunten boden voor de ontwikkeling
van marginale velden. Ook dit is te vinden in de Handelingen uit 1979-1980,
15802, nrs. 1 en 2 op bladzijde 118.Voorzitter! Een dergelijke aanpassing van de financiële voorwaarden
verbonden aan vergunningen verleend over 1995, is dus geboden. De VVD-fractie
roept in herinnering dat door deze Kamer in het voorafgaande schriftelijk
overleg is aangegeven dat met het amendement op stuk nr. 8 beoogd is een oplossing
te bieden voor de problematiek van de marginale velden. Ik verwijs naar dat
schriftelijk overleg. Een dergelijke oplossing kan niet langer op zich laten
wachten. Ik citeer de toelichting van de minister op de verbeterde voorwaarden
voor de negende ronde: "De handhaving of nog beter een verhoging van het niveau
is van het grootste belang voor Nederland. Nu is er nog een uitgebreide infrastructuur
beschikbaar voor de ontwikkeling van de kleine gasvoorkomens en bestaat nog
de mogelijkheid van inpassing van het aardgas met behulp van het Groningenveld."Voorzitter! Met artikel 18 beschikt de mijnbouwsector over een instrument
om te komen tot een noodzakelijke verbetering van de financiële voorwaarden.
Welke voorwaarden verbeterd moeten worden om de ontwikkeling van de marginale
velden mogelijk te maken, is eveneens reeds door de minister zelf aangegeven.
De maatregelen hebben betrekking op de mogelijkheid van willekeurige afschrijving
alsmede wijziging van de regeling voor cijns en verlaging van de staatsdeelname
conform het besluit van 27 januari 1995. Opnieuw haal ik de toelichting van
de minister op dit besluit aan: "Hier staat tegenover dat zonder het huidige
pakket maatregelen er geen extra gaswinning uit de marginale velden zal plaatsvinden
en de Staat geen extra opbrengsten zal verkrijgen."De oplossing van de marginale velden ligt dus feitelijk bij de vergunninghouders.
Het is aan hen om een verzoek tot aanpassing van de financiële voorwaarden
te doen. De minister zal het verzoek zonder meer kunnen en ook moeten honoreren,
omdat de hierboven aangehaalde maatregelen direct voortvloeien uit een correcte
behartiging van het algemeen belang dat de Mijnwet via artikel 18 heeft te
dienen.De heer Lansink (CDA):Mijnheer de voorzitter! De verbetering van het mijnbouwklimaat vergde
een aantal maatregelen die inmiddels zijn genomen, met instemming van de Kamer.
Die maatregelen waren nodig om de winning van de marginale velden mogelijk
te maken. Verschillende van die maatregelen, onder meer de regeling van cijns
en staatsdeelneming, conform het besluit van 27 januari 1995, zijn reeds van
kracht geworden. De aanwijzingsregeling willekeurige afschrijving, die samenhangt
met de vennootschapsbelasting, is reeds in juni 1995 in de Staatscourant gepubliceerd
en met ingang van 1 juli 1995 van kracht geworden. De minister heeft herhaaldelijk
te kennen gegeven dat een spoedige implementatie van de aanvullende regeling
van willekeurige afschrijving voor het staatswinstaandeel bevorderd dient
te worden. Toch heeft het ruim een jaar geduurd voordat de minister deze aanvullende
regeling voor het staatswinstaandeel aan het parlement heeft toegestuurd.
Waarom heeft deze regeling zo lang op zich laten wachten?Het bijzondere van de voorliggende algemene maatregel van bestuur is dat
het parlement heeft verzocht om toepassing van de voorhangprocedure overeenkomstig
artikel 12 van de Mijnwet continentaal plat. Deze zware procedure is bij mijn
weten slechts een keer eerder toegepast, en wel in 1967, toen de eerste algemene
maatregel van bestuur met de voor de industrie zo belangrijke vergunningsvoorwaarden
voor het eerst werd vastgesteld. Overleg over het te voeren mijnbouwbeleid
en in het bijzonder over de noodzaak van staatsdeelneming was voor de Kamer
toen aanleiding de voorhangprocedure te volgen. Ook nu heeft de Kamer het
noodzakelijk geacht voor de inwerkingtreding van de AMvB willekeurige afschrijving
om een wettelijke procedure te vragen. De door de minister voorgestelde regeling
vormt een te forse inbreuk op de Mijnwet continentaal plat, in het bijzonder
op de artikelen 13 en 18 daarvan.Ik ga eerst even in op artikel 13 van de Mijnwet continentaal plat. In
dit artikel wordt onder meer het beginsel tot uitdrukking gebracht dat de
Staat niet bevoegd is eenzijdig wijzigingen aan te brengen in de aan een vergunning
verbonden voorwaarden. Dit wordt niet anders indien de wijziging betrekking
heeft op voor de vergunninghouder gunstige voorwaarden. Het is vanwege dit
artikel dat de minister de voor de ontwikkeling van marginale velden noodzakelijke
voorwaarden, zoals neergelegd in het besluit van januari 1995 – dit
is te vinden in Staatsblad 42 – niet van toepassing kon verklaren op
reeds eerder verleende opsporings- en winningsvergunningen. In de toelichting
op dit besluit wordt het beginsel als volgt weergegeven.De onderhavige wijziging van het regime heeft alleen effect voor gevallen
waarin de aan de winningsvergunning voorafgaande opsporingsvergunning wordt
verleend na het tijdstip van inwerkingtreding van dit wijzigingsbesluit. Dit
vloeit voort uit artikel 13, eerste lid van de Mijnwet continentaal plat,
dat zegt dat bij het verlenen van een winningsvergunning de in artikel 12
eerste lid van de wet bedoelde algemene maatregel van bestuur – dat
is dus het koninklijk besluit van 1976 – in acht wordt genomen zoals
dat luidt op het tijdstip waarop de opsporingsvergunning wordt verleend.Nu is het voorgestelde artikel 2 van de AMvB ter implementatie van de
willekeurige afschrijving volgens mij niet verenigbaar met artikel 13 van
de Mijnwet continentaal plat. De minister wil om praktische redenen aan wat
bij wet is vastgelegd, voorbijgaan. De fractie van het CDA kan om de redenen
die ik heb aangegeven, niet instemmen met artikel 2 van die AMvB. Als de minister
willekeurige afschrijving voor houders van reeds verleende vergunningen mogelijk
wil maken, zal hij de daartoe door de Mijnwet continentaal plat voorgeschreven
weg moeten volgen. In dit geval is dat het toepassen van artikel 18 van die
wet.De fractie van het CDA heeft grote moeite met de uitleg die de minister
geeft aan het amendement op stuk nr. 8 – daar is zojuist door de heer
Blaauw over gesproken – over artikel 18 van de Mijnwet continentaal
plat. In de artikelen 2 en 3 van de AMvB, die bedoeld is voor de uitvoering
van de willekeurige afschrijving, worden de artikelen 12 en 18 opnieuw aan
elkaar gekoppeld. Bij de behandeling van het wetsvoorstel ter implementatie
van de vergunningsrichtlijn is dit vraagstuk nadrukkelijk onderwerp van discussie
geweest. De door de minister verdedigde koppeling is toen als onjuist van
de hand gewezen. In de toelichting op het amendement op stuk nr. 8 wordt dit
ook duidelijk aangegeven. Alle voorwaarden, dus ook financiële voorschriften,
kunnen via artikel 18 worden aangepast.Bij de schriftelijke behandeling heeft de Kamer de betekenis van het amendement
omstandig uiteengezet. Toch blijft de minister bij zijn opvatting dat de artikelen
12 en 18 zijn gekoppeld. De minister beroept zich hierbij in het bijzonder
op het belang van de parlementaire invloed op de financiële voorwaarden.
De minister gaat uit van een opvatting die ik, voorzichtig gezegd, onjuist
durf te noemen. Mijn fractie verwijst naar de discussie over inspraak van
het parlement op het mijnbouwbeleid bij de totstandkoming van de Mijnwet continentaal
plat in 1965. In het eerste ontwerp van de Mijnwet continentaal plat kwam
een parlementaire inspraak op een AMvB niet voor. Bij de plenaire behandeling
van het wetsvoorstel in juli 1965 – dat is dus heel lang geleden –
werd door de heer Geelkerken een amendement ingediend waardoor parlementaire
inspraak op de krachtens artikel 12 opgestelde AMvB in de wet werd vastgelegd.
De heer Geelkerken heeft dat toegelicht. Zojuist heeft de heer Blaauw de heer
Geelkerken ook al geciteerd. Ik zal dat niet nog een keer doen, hoewel onze
voorganger uit vervlogen tijden grote eer toekomt. Ik werk hier ook al zo
lang, dat ik mij realiseer dat 1965 niet eens zo heel lang geleden is als
ik het afmeet aan mijn eigen datum van aantreden, maar dat is een heel ander
onderwerp.Mijnheer de voorzitter! Overleg tussen parlement en minister heeft slechts
tot doel te bepalen over welke instrumenten de minister kan beschikken in
zijn overleg met de mijnbouwondernemingen. In dit overleg moeten concrete
voorwaarden worden verbonden aan een vergunning. Die voorwaarden moeten vervolgens
worden vastgesteld. De vaststelling van de keuze van instrumenten, waarbij
moet worden gedacht aan zaken als accijns, staatsdeelneming, winstaandeel
en willekeurige afschrijving, is dus een kwestie van overleg tussen Kamer
en minister. De inzet van deze instrumenten, zoals het percentage van de door
de vergunninghouder af te dragen accijns en de hoogte van de staatsdeelneming
in een vergunning, is een zaak van overleg tussen minister en vergunninghouder.
Ik pleit dus voor zeggenschap van de Kamer over de instrumenten, maar de mate
waarin laat ik graag aan de minister over.Het door de minister in 1965 gegeven antwoord op vragen uit de Kamer omtrent
de mogelijkheid na verlening van de vergunning financiële voorschriften
te kunnen aanpassen, heeft betrekking op een dergelijk overleg met de vergunninghouder.
Hoewel de heer Blaauw dit citaat al heeft aangehaald, gebruik ik het ook nog
even. In de memorie van antwoord merkte de minister toen op: "Het zal mogelijk
zijn dat de vergunninghouder en de ondergetekende gedurende de geldigheidsduur
van de vergunning in gemeenschappelijk overleg overeenkomen wijziging te brengen
in de aan een vergunning verbonden beperkingen en voorschriften. Het in de
nota van wijziging volgende artikel 17a voorziet hier mede in."De artikelen II en III van de AMvB verdragen zich naar mijn mening niet
met de Mijnwet continentaal plat en ook niet met het amendement op stuk nr.
8. Ik heb verschillende mogelijkheden overwogen waarbij de algemene verwerping
van de AMvB ook mogelijk zou zijn geweest, maar dat zou hebben geleid tot
een aanzienlijke vertraging van de invoering van willekeurige afschrijving
voor staatswinstaandeel en dat moeten wij niet doen. Mede met het oog op de
belangen van de industrie heeft de CDA-fractie gezocht naar een andere oplossing.
De makkelijkste oplossing is natuurlijk het niet in werking laten treden van
de artikelen II en III. Daarmee wordt aan de bezwaren van mijn fractie tegemoetgekomen.
Om die reden heb ik het door de heer Blaauw opgestelde en ingediende amendement
medeondertekend.Voor de houders van bestaande vergunningen levert deze gang van zaken
geen noemenswaardige problemen op. In het schriftelijke overleg is aan de
minister te kennen gegeven dat de vergunninghouder met artikel 18 een instrument
in handen heeft dat aanpassing van financiële voorwaarden mogelijk maakt,
voorzover dit noodzakelijk is om de voortgaande exploitatiewinning van delfstoffenvoorkomens
mogelijk te maken. De noodzaak om maatregelen te nemen staat overigens buiten
kijf. Volgens de gegevens van de minister bevinden zich op het Nederlandse
deel van het continentaal plat 154 ontdekte gasvelden. Daarvan zijn er 81
nog niet in productie genomen. Van deze 81 moeten 76 worden aangeduid als
marginaal. Uitstel van ontwikkeling van deze velden is nadelig voor de Nederlandse
Staat, zeker wanneer de dollarkoers op niveau blijft of de schaarste zou toenemen.
Ik spreek dus niet over het CO2-vraagstuk, want dat werpt een ander
licht op het verstoken van gas, hoewel gas altijd veel beter is dan het stoken
van kolen.Voorzitter! De vraag welke voorwaarden moeten worden aangepast om de ontginning
van marginale velden mogelijk te maken, is al door de minister beantwoord.
Het betreft ten eerst de invoering van willekeurige afschrijving voor staatswinstaandeel,
inclusief de daarmee samenhangende terugwerkende kracht tot 1 juli 1995. Daarnaast
moet worden gedacht aan een toepassing van de regeling van accijns en staatsdeelneming
volgens het besluit van 27 januari 1995. Deze voorwaarden zijn al van toepassing
op nieuwe vergunningen. Via artikel 18 kunnen deze voorwaarden ook gelden
voor bestaande vergunningen. Met dit pakket maatregelen wordt het verstoorde
financiële evenwicht hersteld en zal de ontginning van marginale velden
door de vergunninghouders krachtig ter hand kunnen worden genomen. Zowel de
werkgelegenheid als het energiebeleid uit een oogpunt van duurzaam voorraadbeheer
zullen van ontginning van de talloze marginale velden profiteren. Ik zeg nogmaals
dat gas beter is dan kolen.Het is van groot belang dat deze maatregelen ter verbetering van het mijnbouwklimaat
zo spoedig mogelijk worden doorgevoerd. Ik vraag de minister
dan ook, snel zijn medewerking te verlenen aan de goedkeuring van verzoeken
van vergunninghouders tot aanpassing van financiële voorwaarden op grond
van artikel 18 van de Mijnwet continentaal plat.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Voorzitter! De fractie van de PvdA is er verheugd over dat met het voorliggende
voorstel het mijnbouwklimaat op het continentaal plat verbeterd zal worden.
De financiële voorwaarden voor de gas- en oliemaatschappijen worden door
de activiteiten in de Noordzee versoepeld. Denk aan lagere staatsdeelneming,
cijnsverlaging, winstaandeel en de willekeurige afschrijving. Wij staan er
positief tegenover, omdat het van belang is om de kleine velden in de Noordzee
te benutten.Wij spreken over een wetsvoorstel waarmee de desbetreffende AMvB in werking
wordt gesteld. Dat is een goede zaak. Ook de fractie van de PvdA is echter
minder gelukkig met de wijze waarop de minister dit wil regelen. Omwille van
de tijd en voor de duidelijkheid sluit ik mij in belangrijke mate aan bij
datgene wat de collega's Blaauw en Lansink daarover al gezegd hebben, waarbij
ik met name denk aan de juridische aspecten. Onze fracties hebben per slot
van rekening steeds gezamenlijk opgetrokken bij de schriftelijke voorbereiding.Ik wil er nog het volgende aan toevoegen. De wens van de Kamer is met
betrekking tot dit onderwerp duidelijk geweest. Zo is bij de laatste wijziging
van de Mijnwet een amendement-Blaauw/Boers op stuk nr. 8 aangenomen –
het werd door alle grote fracties gesteund – waarin werd uitgesproken
om artikel 18 van de Mijnwet continentaal plat ongewijzigd te laten. Uitgangspunt
voor de Kamer was en is dat de minister een verzoek van de mijnbouwmaatschappijen
om de financiële voorwaarden verbonden aan een bestaande vergunning te
wijzigen op basis van een toets aan het algemeen belang, moet honoreren. De
door de minister gegeven uitleg aan artikel 18, waarbij dit artikel wordt
gekoppeld aan artikel 12, verdraagt zicht niet met het amendement op stuk
nr. 8. De argumenten daaromtrent zijn ruimschoots gewisseld bij de schriftelijke
voorbereiding van de onderhavige stukken. Wij handhaven de eerder gegeven
uitleg van het amendement op stuk nr. 8, mede met het oog op een flexibel
mijnbouwklimaat met behoud van rechtszekerheid voor de vergunninghouders.De uitleg van de minister, gegeven aan artikel 18, maakt de exploitatie
van deze koolwaterstoffen via bestaande vergunningen te onzeker en dus onaantrekkelijk.
Dit is strijdig met de doelstelling van de Mijnwet continentaal plat, die
winning van koolwaterstoffen vooropstelt. Het zijn de huidige, niet meer actuele
te strenge financiële voorwaarden in de oudere afgegeven vergunningen,
die beletten dat winning van kleine velden binnen de bestaande vergunningen
rendabel wordt voor de maatschappijen. Met aanpassing van deze voorwaarden
dient niet lang meer te worden gewacht, omdat anders de aanwezige infrastructuur
geen functie meer kan vervullen en winning nimmer meer rendabel zal worden.
Daarom dient een verzoek van een maatschappij om aanpassing flexibel en eenvoudig
te worden behandeld. Dat is de achtergrond van artikel 18 en dat moet zo blijven.De door de Kamer vereiste flexibiliteit dreigt teniet te worden gedaan
in het voorstel van de minister, waarin koppeling plaatsvindt tussen de artikelen
18 en 12. Voor een uitvoerige toelichting van onze bezwaren verwijs ik naar
de opmerkingen terzake van de heer Blaauw. Wij dienen samen met de VVD en
het CDA een amendement in. Naar onze stellige overtuiging is wat daarin is
aangegeven, de beste manier om zowel op de korte als op de lange termijn te
garanderen dat het beleid inzake kleine velden in relatie tot de eigenschappen
van het Slochterenveld zo goed mogelijk tot zijn recht komt. Graag verneem
ik hierop een reactie van de minister.Voorzitter! Ten slotte wil ik aandacht vragen voor het aspect van de werkgelegenheid
in de offshore, dat gedeeltelijk in de schriftelijke voorbereiding aan de
orde is geweest. Er wordt veel via uitzendbureaus gewerkt. Het vermoeden bestaat
dat buitenlandse uitzendbureaus geen belasting en sociale premies afdragen.
De FNV vermoedt dat slechts 15% tot 20% van de booreilanden belasting betaalt.
De minister van Economische Zaken heeft, zoals hij heeft gemeld in zijn brief
aan de Kamer van 3 februari 1997, het initiatief genomen om samen met de ministeries
van Financiën, van Justitie en van Sociale Zaken en Werkgelegenheid deze
vermoedens te onderzoeken. Dat is een prima initiatief. Ik zou graag willen
weten of de minister al enig inzicht kan geven in de stand van zaken.De Nederlandse wetgeving kon in een aantal gevallen buitenlandse uitzendbureaus
niet verplichten tot het afdragen van loonbelasting. Daarom is de Wet aanpassing
loon- en inkomstenbelasting per 1 januari 1997 aangescherpt. Reeds vanaf de
eerste dag dat Britse uitzendbureaus in Nederland personen laten werken, zijn
zij verplicht loonbelasting af te dragen. Hoe functioneert dit in de praktijk?De Wet arbeid Noordzee schijnt regelmatig ontdoken te worden en is moeilijk
te handhaven. In deze wet zijn de minimumvakantiebijslag, ontslagbescherming
en 70% doorbetaling bij ziekte geregeld. Ook de Arbeidstijdenwet schijnt regelmatig
te worden ontdoken. Welke mogelijkheden zijn er om deze wetten beter te handhaven?De heer Blaauw (VVD):Gaat het er niet alleen om dat geen loonbelasting wordt afgedragen, maar
ook om de situatie dat in feite de hele eerste schijf in een deuk ligt, omdat
het Verenigd Koninkrijk doordat het het sociale manifest van het Verdrag van
Maastricht niet mee heeft ondertekend, volgens die regeling slechts een loonbelasting
van zo'n 7% behoeft af te dragen? Het andere deel, de afdracht sociale verzekeringen,
wordt in feite niet betaald, omdat dit nationaal zou plaatsvinden. Is dat
niet het zwaarste punt wat het verschil in loonsom betreft?Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Dat is mijns inziens juist. Er wordt geconcurreerd op sociale voorwaarden.
Gesteld wordt dat werken met Engelse arbeidskrachten omstreeks 25% goedkoper
zou zijn, onder andere door lagere premies en belastingen in de eerste schijf.Zorgwekkend vind ik dat de IRO verwacht dat voor het eind van 1997 nog
nauwelijks Nederlanders werkzaamheden op de platforms zullen verrichten. Er
is een duidelijke doorwerking naar de werkgelegenheid voor
Nederlandse arbeidskrachten. Dat is een alarmerende situatie. De berichten
dateren uit NRC Handelsblad van 17 maart 1997, dus na de brief van 3 februari
van de minister van Economische Zaken aan de Kamer. Daarin toont hij zich
nog tamelijk optimistisch over de werkgelegenheid in de offshore.De heer Blaauw (VVD):Ik vind het punt dat mevrouw Witteveen aansnijdt, heel interessant. Ik
zit er zelf ook een beetje naar te kijken. Mag ik via mevrouw Witteveen de
minister vragen of hij in zijn antwoord de gedachtegang kan meenemen dat bijvoorbeeld
voor varende delen van de offshore niet alleen schepen, maar ook bijvoorbeeld
exploratieplatforms die kunnen bewegen, dezelfde wetgeving van toepassing
kan zijn als nu van toepassing is voor de zeescheepvaart?Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Dat zou prachtig zijn. Ik kan dat geheel onderschrijven. In ieder geval
zou de ontwikkeling via fiscale faciliteiten een halt kunnen worden toegeroepen.
Is de minister bereid samen met de staatssecretaris van Financiën te
onderzoeken of een dergelijke mogelijkheid effectief zou zijn en vooral hoe
dit zich verhoudt tot de Europese regelgeving? Kan de Kamer daarover voor
het zomerreces uitsluitsel krijgen?Nu ik hier toch sta, wil ik vragen of ik de beantwoording van mijn vragen
over de schade van de aardbevingen in Zuidoost-Drenthe zo spoedig mogelijk
tegemoet kan zien. Er is nog steeds veel onrust onder de bevolking, die naar
ik hoop door een spoedige beantwoording kan worden weggenomen.Minister Wijers:Voorzitter! Het wetsvoorstel maakt vrije afschrijving mogelijk voor de
berekening van het winstaandeel. Opvallend is dat de discussie met de Kamer
zich niet zozeer lijkt toe te spitsen op hetgeen eigenlijk met de wijziging
wordt beoogd. Het lijkt vooral een technische discussie te zijn. Ik zeg nadrukkelijk
"lijkt", want ik ben er niet helemaal van overtuigd.Waar ging het nu eigenlijk om? De vrije afschrijving is een onderdeel
van het pakket maatregelen ter verbetering van het mijnbouwklimaat, zoals
verbetering van de inkoopvoorwaarden voor de Gasunie, 0% cijns op marginale
velden, deelname door de EBN met een bijdrage in de kosten bij nieuwe exploitatie
van bestaande vergunningen, een verlaging van de deelname door EBN en vrije
afschrijving over putten, pijpen en platforms offshore. Er bestaat in ieder
geval geen misverstand over dat dit pakket nodig was. Het heeft ook goed gewerkt.
De winstverwachting van de producenten wordt weerspiegeld door het aantal
exploitatieboringen. Er was hierbij een daling te zien, met als dieptepunt
1994 en 1995. Vooral de exploratie op het continentaal plan lag in 1995 op
een zeer laag niveau: maar acht boringen. En wat zie je nu? Het pakket werkt;
er is een sterke stijging van het aantal exploratieboringen, vooral op het
continentaal plat: van acht naar 29 boringen. Er is ook vertrouwen in de toekomst.
Wij verwachten nu dat er een stabilisatie van het huidige activiteitenniveau
zal optreden; daar is ook een indicatie van, namelijk het aantal aanvragen
in de negende ronde van de opsporingsvergunningen voor het continentaal plat.
Er zijn 25 vergunningen aangevraagd en er zullen er 22 worden toegekend.De industrie heeft dus goed gereageerd op het pakket van maatregelen en
vrije afschrijving is een belangrijk onderdeel daarvan. Dat geeft de sector
trouwens zelf ook aan. De investeringen zijn ook gedaan rekening houdend met
dat pakket. Maar het totale pakket is nog niet door de Kamer; daarvoor is
het van belang dat de AMvB die in feite via dit wetje wordt geregeld, snel
in werking treedt.Nu moet ik zeggen dat ik er, gelet op de inbreng van de Kamer, niet van
overtuigd ben dat zij van mening is dat dit pakket voldoende effectief is.
En ik vraag me af of er achter de technisch-juridische discussie die dit lijkt,
niet een andere discussie schuilgaat. Ik vraag me namelijk af of de Kamer
vindt dat het kabinet ruimhartiger moet zijn met het bieden van faciliteiten.
Dat roept, gelet op de ontwikkelingen in de praktijk, meteen de vraag op welke
aanleiding zij heeft om dit nu aan de orde te stellen. Wat is het nu? Een
technisch-juridisch probleem of een materieel probleem? Dat laatste zou mij
eerlijk gezegd verbazen.Dan de techniek. Ik ben echt oprecht verbaasd over deze discussie met
de Kamer, want het lijkt een beetje "Umwertung aller Werte". In het algemeen
probeert de minister meer bevoegdheden en discretionaire beleidsruimte te
krijgen, terwijl de Kamer die probeert te beperken omdat zij het beleid wil
controleren. Wat nu gebeurt, is precies het tegenovergestelde. In die zin
zie ik een opvallend verschil met de Eerste Kamer, waar ik heb moeten toezeggen
dat afdrachten beter in de wet worden geregeld, terwijl de Tweede Kamer mij –
ik zal het straks illustreren – grotere, sterker nog, bijna onbeperkte
discretionaire bevoegdheden wil geven.Waar gaat het nu om? Met het amendement worden alle artikelen in de AMvB
geschrapt die betrekking hebben op wijziging van bestaande vergunningen. De
reden daarvoor is dat vergunninghouders in de ogen van de indieners van het
amendement altijd om wijziging van de bestaande vergunning mogen vragen. Een
verzoek om willekeurige afschrijving toe te staan, kan dus altijd door de
minister worden gehonoreerd; daarom is er geen AMvB nodig. Zo luidt eigenlijk
de toelichting op dit amendement. Ik ben het hier absoluut niet mee eens.
De AMvB, inclusief de artikelen 2, 3 en 4, is wel degelijk nodig voor het
toestaan van willekeurige afschrijving. Ik noem hiervoor vier redenen.In de eerste plaats staat het in artikel 12 van de Mijnwet continentaal
plat. Wij doen het al dertig jaar op deze manier. Het is ook een nette manier,
want zo weten aanvragers van tevoren welke voorwaarden er aan een vergunning
worden verbonden. Bovendien heeft de Kamer op deze manier inspraak in de voorwaarden;
zij krijgt de AMvB's immers van tevoren te zien.In de tweede plaats wordt er in de Europese richtlijn simpelweg geëist
dat de vergunningsvereisten van tevoren voor eenieder kenbaar zijn.In de derde plaats zou aanvaarding van het amendement en het overnemen
van de redenering in de toelichting een enorme berg nutteloos werk tot gevolg
hebben, want iedere vergunninghouder kan dan naar hartelust om wijzigingen
in zijn vergunning vragen. De minister moet vervolgens elk verzoek toetsen
aan het algemene belang en het verzoek met redenen omkleed afwijzen of overnemen.
Ik wil er geen misverstand over laten bestaan en ik heb destijds
in het debat over de richtlijn ook al gezegd dat het begrip algemeen belang
absoluut geen duidelijk houvast biedt.Dan komt voor mij een punt waarop ik de inzet van de Kamer moeilijk snap.
De Kamer zet zich met haar eigen voorstel volstrekt buitenspel in de procedure
die in het amendement wordt voorgesteld. Letterlijk de dag nadat de Kamer
goedkeuring over nieuwe voorwaarden in een algemene maatregel van bestuur
uitspreekt, kan de minister in afwijking hiervan bestaande vergunningen wijzigen.
Ik zou op verzoek afdrachten aan de overheid kunnen halveren en ik zou milieueisen
kunnen schrappen, zonder de tussenkomst van de Kamer. Ik snap niet dat de
Kamer deze vrijheid aan de minister wil geven, want de Kamer is er in het
algemeen bijzonder op gesteld vaak tot in details ervan op de hoogte te worden
gesteld wat een minister allemaal uithaalt. Dit heeft niets te maken met transparantie
van overheidsbeleid, het heeft niets te maken met rechtszekerheid en het heeft
zeker niets te maken met parlementaire controle op de minister. Ik snap er,
eerlijk gezegd, niets van. Ik heb dan ook zeer grote moeite met dit amendement.Ik kom bij artikel 13, waarover met name de heer Lansink gesproken heeft.
De stelling dat artikel 2 van de algemene maatregel van bestuur de betekenis
van dit artikel 13 ondergraaft, gaat mij te ver. Ik geef het de heer Lansink
toe dat de algemene maatregel van bestuur op dit punt niet geheel strookt
met de letter van de wet, maar hiervoor is een goede reden te geven. De oliemaatschappijen
worden er namelijk geenszins toe gedwongen ook maar iets te doen wat zij niet
willen. Zij mogen willekeurige afschrijving toepassen, maar zijn geenszins
hiertoe verplicht. Bovendien worden zij verlost van weer een nutteloze administratieve
procedure, namelijk eerst een verouderde vergunning aanvragen om daarna om
een wijziging ervan te kunnen verzoeken. Dit is natuurlijk allemaal omwegproductie.
Onwenselijke precedentwerking kan van deze voorziening ook niet uitgaan. Zij
is alleen opgenomen omdat het om een vrijblijvende en begunstigende voorziening
gaat. Zodra een minister van Economische Zaken artikel 13 van de wet wil gebruiken
om belastende voorschriften aan een vergunning te verbinden, zal hij, terecht,
direct in het stof bijten bij de rechter.Dit betrof de techniek van het geheel. Ik ga ervan uit dat de Kamer in
tweede termijn nog wel zal reageren op mijn oordeel over het amendement terzake.De voorzitter:Is het niet beter voor de discussie dat u meteen erop reageert? Anders
lokt u een tweede termijn uit en dat is mijn intentie niet.Minister Wijers:Nee, ook ik zit er natuurlijk niet op te wachten, voorzitter. Er is echter
wel een fors verschil van mening en deze zaak weegt voor mij echt heel zwaar.Er zijn nu twee mogelijkheden. De Kamer en ik verschillen van mening over
een juridisch probleem, namelijk de verbinding van de artikelen 12 en 18.
Het is mogelijk dat wij dan een advies hierover aan de Raad van State vragen.
Voor mij weegt hierbij het punt van het papier, de bureaucratie, zwaar mee.
Ik hoop echter dat de Kamer, gehoord mijn argumentatie, afziet van het amendement.
Omdat ik vind dat dit amendement grote inbreuk maakt op een aantal principes
van wetgeving, overweeg ik zelfs om anders het wetsvoorstel in te trekken.
Dit wil ik niet, vanwege het belang dat ook de Kamer zegt na te streven.De heer Blaauw (VVD):Daar ben ik helemaal niet van onder de indruk, want dan krijgt u een initiatiefwet.
Dan doen wij het zelf. Dan weten wij wie de langste adem heeft. Zover wil
ik het echter niet laten gaan.U zegt in feite tegen de Kamer dat ons voorstel helemaal niet in het belang
van het bedrijfsleven is. Weet u wat het gekke is? Mijn brievenbus is leeg.
Het bedrijfsleven piept hier niet over. Waar zou dit nu door komen? Hebben
wij nu gelijk of heeft het ministerie nu gelijk?Minister Wijers:Nu komen wij bij de kern van de vraag, die ik net ook aan de orde stelde.
Wij voeren hier blijkbaar niet een discussie van juridisch-technische aard,
maar blijkbaar vindt de Kamer, althans vinden drie grote fracties in de Kamer,
dat het mijnbouwklimaat door de voorgestelde maatregelen niet voldoende wordt
verbeterd en dat de minister zonder dat hij vooraf helderheid hierover biedt
aan de Kamer, verder moet gaan met het pakket. Dat zou een heel voor de hand
liggende verklaring kunnen zijn waarom de brievenbus van de heer Blaauw wat
dat betreft zo leeg blijft, hoewel ik zou verwachten dat er heel veel fanmail
in zou moeten komen, als hij dit voorstelt.De heer Blaauw (VVD):Daar heb ik een aparte brievenbus voor. De ene is met een hartje en de
ander is gewoon met het uitroepteken. Wat dat betreft kan die andere wel vol
komen.Ook op grond van het betoog van de minister over de noodzaak van artikel
II en artikel III komt het voor mij niet naar voren dat dit zo noodzakelijk
is. Ik dacht dat dit de minister van de deregulering was. Regelgeving moet
zo eenvoudig en duidelijk mogelijk zijn en als men artikel II bekijkt van
de AMvB, is dat een insnoering die misschien met het goede hart van deze minister
een bepaalde kant op valt, maar het bloed kruipt soms waar het niet gaan kan
en op een ander moment zou het anders gebruikt kunnen worden. Wij hebben genoeg
aan artikel I. Dat is voldoende. Daar kan, in koppeling met de Mijnwet continentaal
plat, voldoende mee geopereerd worden. Het bedrijfsleven is daar tevreden
mee en zegt: daarmee kunnen wij aan de slag voor wat betreft de marginale
velden. Aan artikel II en III heeft men weinig behoefte.Minister Wijers:Ja, voorzitter, ik snap wel waarom het bedrijfsleven daar weinig behoefte
aan heeft: omdat men wil proberen ten aanzien van iedere vergunning die verleend
is, vervolgens nog eens met de minister en zijn ambtenaren in gesprek te gaan...De heer Blaauw (VVD):Dat is een ambtelijk antwoord. U weet dat het ontzettend veel geld kost...De voorzitter:Mijnheer Blaauw, de minister had het woord en heeft het woord.Minister Wijers:Waar ik geen zin in heb, voorzitter, is het volgende, en ik snap eerlijk
gezegd echt niet dat de Kamer er behoefte aan heeft. Ik heb er in ieder geval
geen behoefte aan, mijnheer Blaauw, dat ten aanzien van iedere vergunning
ik en mijn mensen, op basis van het begrip algemeen belang,
in eindeloze procedures kunnen komen over aanpassingen van de vergunningsvoorwaarden,
waarbij u nota bene zelf niet eens weet wat er gebeurt. U geeft mij immers
een blanco cheque: ik kan alle condities veranderen, wat u maar wilt. U tast
zelf het concept van de parlementaire controle aan. Ik ben dolgelukkig met
deze blijk van vertrouwen in mij, maar zoals u terecht zei: u weet niet wie
er hier over een paar maanden of over een paar jaar staat. Hoe kunt u dit
toch in godsnaam vanuit de controlerende functie van de Kamer überhaupt
willen toestaan? Ik kan als consequentie van uw voorstel alle condities, de
milieu-eisen of wat dan ook, case by case aanpassen en de Kamer heeft het
nakijken. Hoe kunt u dat toch willen? Het heeft niets te maken met deregulering.
U creëert het tegenovergestelde. U creëert volstrekte intransparantie,
rechtsonzekerheid en rechtsongelijkheid. Dat is de consequentie. Het heeft
niets te maken met ambtenarij.Ik dacht dat dit misschien een heldere toelichting was op mijn standpunt,
voorzitter. Er zijn meer vragen gesteld en ik denk dat ik die, niet alleen
voor de vorm, toch zal moeten beantwoorden. Ik dacht dat mijn positie over
dit amendement nu duidelijk was.Mevrouw Witteveen heeft terecht het thema aan de orde gesteld in de zin
van: het gaat nu goed met die sector, maar wat is uiteindelijk de consequentie
voor de werkgelegenheid? Ik denk dat wij in de eerste plaats moeten vaststellen
dat de werkgelegenheid in de mijnbouwsector zo is dat in de sector op het
ogenblik 25.000 mensen werken. Met de toename van de activiteiten zoals ik
die zonet aangaf, verwacht ik stabiliteit van die werkgelegenheid. Het is
zo dat de mijnbouw offshore een sterk internationaal gerichte sector is. Daar
werken heel veel Britten in en Noren en Nederlanders. Daar bestaan feitelijk
geen landsgrenzen. Men concurreert daar internationaal en dat is gewoonweg
een consequentie van het feit dat wij in een Europese ruimte werken. Dat is
prima.Nu zou er, op het Nederlandse plat, in het segment exploratie, sprake
zijn van ongelijkwaardige concurrentie, doordat Nederlanders verdrongen worden
door buitenlanders in dienst van buitenlandse uitzendbureaus. Wat kunnen wij
daaraan doen, zo vraagt mevrouw Witteveen. In de eerste plaats even een nuancering.
Het is niet zo dat de Nederlandse werkgelegenheid hier verdwijnt. Er werken
in het segment waar wij het hier over hebben, ongeveer 1400 mensen van de
in totaal 25.000 mensen die in deze hele business werken. Tot 1 januari 1997
gold: buitenlandse uitzendbureaus op het Nederlandse plat hoeven geen loonbelasting
te betalen. Sinds dit jaar hebben wij daar een einde aan gemaakt. Daarnaast
zou zich hier belastingfraude voordoen, wat op zichzelf natuurlijk een zeer
ernstige zaak zou zijn. Wij bekijken dit zorgvuldig. Ik heb samen met collega
Vermeend... Nee, collega Vermeend heeft dit alleen gedaan; dat mag ik niet
naar mij toerekenen: hij heeft bij de belastingdienst een coördinatiepunt
voor de internationale beschikbaarstelling van arbeidskrachten ingesteld,
het zogenaamde CIBA. Dat heeft fraudebestrijding tot taak. Het continentaal
plat krijgt daarbij prioriteit, zo heeft de heer Vermeend mij toegezegd. Daaraan
wordt nu hard gewerkt.Zowel de heer Blaauw als mevrouw Witteveen vroeg zich af of er geen belastingfaciliteit
moet komen voor de offshore. Ik vind dat een sympathiek idee. Ik kan dat echter
niet zomaar toezeggen, omdat ik daarover niet ga. Ik zal het probleem echter
wel opnemen. Op grond van argumenten op het terrein van level playing field
zou hier zo'n filosofie kunnen worden toegepast. Ik zal die suggestie daarom
graag serieus bekijken.Ik moet er echter wel op wijzen dat alles wat wij doen, "Brussel proof"
moet zijn. Wij zullen dat goed moeten bekijken. Vervolgens heb ik daarvoor
de instemming van het kabinet nodig. Het betekent immers derving van belastingopbrengsten
en zal in een dekkingsplan moeten worden meegenomen. Ik zeg u graag toe dit
punt bij mijn collega Vermeend te zullen aankaarten.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Het verbaast mij dat de minister met betrekking tot de werkgelegenheidsaspecten
opmerkt dat het allemaal wel meevalt. Dat was ook de toonzetting van zijn
brief van februari. Hoe moet ik de geluiden duiden van de toeleverende industrie?
Die industrie is verenigd in de brancheorganisatie IRO. Die verwacht dat er
geen Nederlanders meer zullen werken op de boorplatforms. Waarop baseert de
minister die optimistische stelling?Minister Wijers:Ik denk dat die geluiden gebaseerd zijn op twee premissen. In de eerste
plaats, dat de praktijk zou doorgaan van de uitzendbureaus die geen loonbelasting
in Nederland hoefden af te dragen. Quod non. Per 1 januari 1997 is dat voorbij.
En in de tweede plaats, dat wij zouden accepteren dat de fraude doorgaat.
Maar die pakken wij ook aan.Kunnen wij fiscaal wat compenseren? Hierbij wijs ik op het feit dat de
loonkosten in Engeland in het algemeen lager zijn dan in Nederland. Daaraan
kan ik niets doen. Ik hoop dat het kabinet kan doorgaan met het verlagen van
de lasten. Daardoor wordt de wig lager en kan de loonontwikkeling in de hand
worden gehouden. Veel meer kan ik daaraan niet doen, tenzij wij proberen fiscaal
een "level playing field"-conditie te creëren.De heer Blaauw (VVD):Ik ben het volledig eens met de minister, dat een van de comperatieve
voordelen in de Europese Unie is dat in bepaalde gebieden de loonkosten lager
zijn en dat wij niet naar gelijkschakeling moeten streven. Dat zou desastreus
zijn voor het totale beleid in de Europese Unie.Ik heb echter begrepen dat in dit geval vooral de component afdracht sociale
premies de Britten het loonvoordeel gaf. Zij zijn enerzijds verplicht tot
loonbelastingafdracht in Nederland. Anderzijds hebben zij de sociale afdracht
in Engeland, omdat Engeland het sociale deel van het Verdrag van Maastricht
niet heeft ondertekend. Die sociale afdracht is in feite alleen voor national
health. Dat is een veel lager bedrag dan bij ons, omdat er hier andere componenten
in zitten. Daardoor ontstaat er een verschil van bijna 25% in de loonkosten
ten faveure van de Britse werknemers.Minister Wijers:Ik zal daar nog eens wat diepgaander naar kijken en daarover spreken met
de heer Vermeend. Het is gedeeltelijk de consequentie van het feit dat wij
Europa niet tot een echte geïntegreerde markt kunnen maken. Dat kan niet
altijd case by case worden opgelost.Mevrouw Witteveen vroeg naar de antwoorden op de vragen over de aardbevingen.
Die krijgt zij deze week. Het heeft wat langer geduurd, omdat ik moest overleggen
met mijn collega Dijkstal vanwege het feit dat zij ook vroeg naar de Rampenwet
en daarover ga ik niet. Nogmaals, u krijgt dat antwoord deze week, mevrouw
Witteveen.De heer Blaauw (VVD):Voorzitter! De minister zegt: ik begrijp het niet, dit lijkt de omgekeerde
wereld. Ik vraag in feite om beperking van mijn ruimte en gij Kamer wilt die
niet geven. Het resultaat voor mij, de minister, zal zijn dat ik in feite
terugval op de bestaande regeling en het gevaar loop dat voor iedere vergunning
een wijziging zal worden gevraagd. Daarvoor zal dan ook de procedure gevolgd
moeten worden. Dat proces heb ik in feite willen afkappen met artikel II.Voorzitter! Wij weten allemaal wat het een onderneming kost om de bedoelde
procedure te volgen. Natuurlijk kan er voor de ambtenaren in verband met deze
procedure een workload ontstaan, maar die procedure kost wel geldt. Hier is
dus de marktwerking aanwezig. Geen enkele onderneming zal, althans als de
situatie zo zal zijn als de minister met zijn zwartgallige visie schetst,
nutteloos een procedure starten om de vergunning te laten wijzigen. Ik zie
dan ook niet dat er op dit punt een probleem is. Ik zie dat ook niet ontstaan.
In mijn betoog heb ik aangegeven dat met de Mijnwet continentaal plat de minister
alle ruimte en mogelijkheden worden geboden. Dat blijft zo. Het bedrijfsleven
is met deze situatie tevreden. Het enige wat wij willen is dat artikel I van
de AMvB in werking treedt. Dat artikel gaat over de vrijwillige afschrijving.Voorzitter! Als de minister alles op een rijtje zet, zal hij wellicht
zeggen: ik begrijp de Kamer niet. Ik wijs er echter op dat door aanneming
van het amendement geen destructie wordt gepleegd op wetgeving, regelgeving
of iets dergelijks. Het enige wat gebeurt, is dat van de vier artikelen er
twee komen te vervallen. Artikel 4 heeft natuurlijk geen inhoud. Dat bepaalt
alleen dat iets bij wet geregeld moet worden. Ik voel echter, en mijn collega's
met mij, dat een element buiten beschouwing wordt gehouden. Wij zeggen: gelet
op de geschiedenis en de discussie over de Mijnwet continentaal plat is dit
niet nodig; artikel II van de AMvB biedt te veel mogelijkheden en het is niet
in lijn met de discussie die wij twee jaar geleden hebben gehad over de artikelen
12 en 18. Ik proef dat er met artikel II onvoldoende ruimte is voor onze wensen
en daarom handhaaf ik het amendement.Voorzitter! Ik moet de minister waarschuwen. Het komt zelden voor dat
wanneer de Kamer een wet amendeert, die wet vervolgens wordt ingetrokken.
Daarmee zou de minister een vrij zwaar middel hanteren. Wij hebben ook een
zwaar middel: wij kunnen met een initiatiefwet komen. Voor het geval de minister
die ook af zou wijzen, zeg ik: we hebben nog maanden te gaan, maar zoiets
zou niet verstandig zijn.De heer Lansink (CDA):Mijnheer de voorzitter! Tijdens de voorbereiding van deze discussie verwachtte
ik niet dat een willekeurige afschrijving ook willekeurig uit de hand zou
kunnen lopen. Ik denk nu aan de reactie van de minister op het amendement
van collega Blaauw. Dat amendement hebben mevrouw Witteveen en ik medeondertekend.De minister heeft de vraag gesteld: Wat is de achtergrond van dit amendement?
Heeft het een technisch-juridische betekenis of geldt een meer beleidsmatig
standpunt? Volgens mij is het een combinatie van die twee, maar nu spreek
ik uiteraard namens mijzelf. Destijds heb ik het debat over dit onderwerp
niet gevoerd. Dat heeft collega Boers gedaan. Haar naam is zojuist al genoemd.
Uit de schriftelijke gedachtewisseling meende ik op te kunnen maken dat er
inderdaad sprake is van een mengsituatie. Wij hebben te maken met een technisch-juridische
zaak. Dat is terug te voeren op het feit dat het befaamde amendement op stuk
nr. 8 terzijde wordt gelegd door de minister, althans wordt gepasseerd, terwijl
de Kamer met dat amendement heeft willen vaststellen dat artikel 18 niet los
gezien mag worden van de AMvB ex artikel 12. In het licht van de staatkundige
verhoudingen is de minister altijd gehouden een door de Kamer aanvaard amendement
uit te voeren, tenzij hij er bij de behandeling van het desbetreffende wetsvoorstel
zelf een onaanvaardbaar over heeft uitgesproken. Dat laatste is destijds echter
niet aan de orde geweest. Vandaar dat ik van oordeel ben dat wat betreft genoemde
technisch-juridische kant de Kamer in haar recht staat.De minister heeft door middel van een aantal felle uitspraken gemeend
een vlucht naar voren te moeten maken door de leden die het wijzigingsvoorstel
verdedigen te treffen op een punt waar de Kamer meestal erg gevoelig voor
is, te weten het recht van controle, medewetgeving, AMvB etc. Inderdaad is
hier heel wat keren aan de orde de vraag of de Kamer niet moet meebesturen
en moet meecontroleren via een algemene maatregel van bestuur. Dat kan overigens
ook te veel van het goede zijn, als het hogere doel is om iets anders te bereiken.
Daar komt meteen het beleidsmatige aspect om de hoek kijken. Het zou wel eens
kunnen zijn dat bepaalde instrumenten een belemmering vormen voor wat je wilt
bereiken. Wat mij betreft is er wel degelijk een menging tussen de technisch-juridische
kant en de beleidsmatige kant.De minister had enig begrip voor hetgeen ik heb opgemerkt over artikel
13. Zijn reactie als zodanig aanvaard ik, maar ik wijs erop dat ik dat artikel
in verband heb gebracht met de artikelen 12 en 18 en de filosofie die achter
de benadering van de minister terzake ligt. Daar is hij eigenlijk niet op
ingegaan. Wij hebben van hem slechts te horen gekregen dat dit de omgekeerde
wereld zou zijn, terwijl wij toch wat andere bedoelingen hebben op dit punt.
Het is niet onze bedoeling om de parlementaire invloed uit te hollen. Ik heb
niet voor niets verwezen naar de discussie in 1965. Het gaat ons erom de zaak
zodanig in te richten dat de ondernemingen in een beter klimaat kunnen werken.
De opbrengst van de Staat loopt terug wanneer er geen boorklimaat is en zal
toenemen wanneer er wel onderzocht en geboord wordt. De minister heeft overigens
kenbaar gemaakt dat het klimaat verbeterd is. Dat is waar, maar dat heeft
niet alleen deze achtergrond. Ik noem de gunstiger dollarkoers, de schaarste,
de grotere aandacht voor de mogelijkheden van gaswinning etc.Zonder al te diep op de techniek te willen ingaan, lijkt het mij wel goed
om na te gaan of het mogelijk is om tot een oplossing van de kwestie te komen.
Met de heer Blaauw ben ik er niet van overtuigd dat het noodzakelijk is om
het amendement in te trekken. De minister heeft twee mogelijkheden geschetst.
De eerste is dat hij vooraleerst advies van anderen wil inwinnen, de Raad
van State of wat dan ook. Dat is natuurlijk denkbaar. Ik zou er op zichzelf
ook geen bezwaar tegen hebben, maar ik weet niet hoe de heer Blaauw erover
denkt. De tweede mogelijkheid, het intrekken van het wetsvoorstel, lijkt mij
de slechtste weg. Het is mijns inziens ook niet nodig om met dergelijk zwaar
geschut te komen. Als de minister een meer overwogen oordeel van anderen nodig
heeft, dan heb ik daar geen bezwaar tegen. Dan zullen wij de stemming over
het wetsvoorstel maar even moeten uitstellen. Een en ander neemt niet weg
dat ik meen dat de minister te weinig op de achtergronden van onze benadering
is ingegaan ten aanzien van de menging van het technisch-juridische aspect
en het beleidsmatige aspect, mede in relatie tot wat de Kamer eerder bij de
Mijnwet continentaal plat naar voren heeft gebracht.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Voorzitter! Ik dank de minister voor zijn antwoorden over de werkgelegenheidsaspecten.
Ik hoop dat wanneer de samenwerking met de staatssecretaris van Financiën
gestalte heeft gekregen, er creatieve oplossingen worden gevonden over de
mogelijkheden ten aanzien van fiscale faciliteiten.Vervolgens ga ik in op het amendement dat ertoe strekt om de artikelen
II en III in het kader van de AMvB buiten werking te stellen. De minister
heeft gevraagd of het een beleidsmatig punt is of een technisch-juridisch
probleem. Ik ben het met de heer Lansink eens dat het om beide gaat. Beleidsmatig
in die zin dat wij de toetsing aan het algemeen belang, zoals geformuleerd
in artikel 18, helder en duidelijk vinden. Daaronder moet dan verstaan worden
dat het snel aanpassen van de voorschriften als het gaat om de bestaande vergunningen
met betrekking tot de marginale velden, een kwestie is van algemeen belang.Het technisch-juridische aspect is bijzonder ingewikkeld. Het is geen
toeval dat hier maar drie fracties aanwezig zijn om deze problematiek met
de minister te bespreken. Ik ben toch wel tot de overtuiging gekomen, nadat
ik de hele wetsgeschiedenis heb bestudeerd en veel overleg heb gevoerd met
het betrokken bedrijfsleven, dat het goed is om de werking van artikel 18
te laten zoals die bedoeld was door de Tweede Kamer. De koppeling die in de
AMvB wordt gelegd tussen de artikelen 12 en 18, doet volgens mij onrecht aan
de intentie van de Kamer, zoals die tot uitdrukking is gebracht bij de behandeling
van het wetsvoorstel inzake het continentaal plat. Dat vind ik een belangrijk
gegeven in deze discussie.Er is gezegd dat het voor die tijd altijd prima ging en dat er nooit problemen
zijn geweest. Ik heb echter uit alle gesprekken die ik hierover heb gevoerd,
begrepen dat die vraag zich niet zozeer heeft voorgedaan, maar dat de Kamer
signalen uit het veld kreeg dat er problemen waren met de voorschriften en
dat die aangepast zouden moeten worden. Men is toen tot de conclusie gekomen
dat artikel 18 anders moet worden geïnterpreteerd, namelijk zoals de
Kamer destijds heeft vastgelegd. Wat er nu gebeurt, is volgens mij niets anders
dan het doortrekken van die uitspraak van de Kamer naar de regeling tot inwerkingtreding
van de algemene maatregel van bestuur. Ik zou het dan ook heel erg betreuren
wanneer de minister zou zeggen dat het voor hem zo zwaar weegt, dat hij dan
het hele wetsvoorstel intrekt. Daarmee verliezen wij dan namelijk ook de voordelen
met betrekking tot de nieuwe vergunningsaanvragen. De minister heeft zelf
al gezegd dat er op dat punt heel positieve effecten optreden. Dat zouden
wij moeten doortrekken. Hier is het middel dus veel zwaarder dan het doel
dat wij willen bereiken.Ik heb er geen principiële bezwaren tegen om zo her en der adviezen
in te winnen, maar mijn ervaringen zijn niet zo erg positief over het inwinnen
van adviezen door ministers. Het duurt namelijk vreselijk lang. Als wij daar
een termijn aan kunnen verbinden, zou het nog kunnen. Dat zou ik dan in ieder
geval mee willen geven. Wij zijn hier nu al zo lang mee bezig. Het is belangrijk,
omdat de infrastructuur niet moet eroderen terwijl wij bezig zijn met het
inwinnen van adviezen. De intentie van de Kamer zal niet zoveel veranderen.
Ik heb dus geen principiële bezwaren tegen het inwinnen van adviezen,
maar heb toch liever niet dat het gebeurt. Ik zal mij daar echter niet tegen
verzetten.Minister Wijers:Mijnheer de voorzitter! Ik dank de woordvoerders voor hun reactie in tweede
termijn. Ik heb bepaald niet de pretentie dat ik een goed jurist ben, laat
staan dat ik de indruk heb dat ik ten aanzien van de juridisch-technische
kwestie veel verder ben dan mevrouw Witteveen. Ik sluit zelfs niet uit dat
zij daar veel verder in is dan ik. Ik heb mij echter wel goed laten adviseren
over dit vraagstuk. Het is een lastig vraagstuk. Als het dat alleen is, kun
je het ook op die manier oplossen. Er zit echter ook een andere kant aan,
een financiële, en die moeten wij niet onderschatten. De heer Blaauw
heeft ten onterechte gesuggereerd dat het bedrijfsleven ook kosten maakt voor
zo'n aanvraag. Er kan volstaan worden met een A4'tje en een postzegel van
80 cent. Daarmee wordt echter een ongelooflijk uitgebreid traject in werking
gezet.Ik wijs erop dat het gebruik dat de minister kan maken van de discretionaire
ruimte die de Kamer hem wil geven, tot in de honderden miljoenen kan lopen.
Het gaat om omvangrijke zaken. Zoals bekend, moet er in het kabinet overeenstemming
worden bereikt over maatregelen die de belastingopbrengsten beïnvloeden.
Het lijkt mij dan ook vreemd dat ik met mijn collega van Financiën zaken
moet doen zonder dat de Kamer daarvan op de hoogte is. De Kamer zou ook niet
willen dat dit met de belastingwetgeving gebeurt. Als een discretionaire bevoegdheid
een bepaalde omvang heeft, zal een en ander in kabinet maar ook met de Kamer
moeten worden besproken.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Voorzitter! Op het moment dat de kleine velden geëxploiteerd worden,
moeten de opbrengsten voor de Staat daarbij betrokken worden. Ik heb begrepen
dat het niet om kleine hoeveelheden gaat. De inkomsten van
de Staat daaruit zullen ook bepaald niet gering zijn.Minister Wijers:Voorzitter! Het is inderdaad een discussie over de maatvoering. Die discussie
is gevoerd met de collega's van Financiën en de resultaten daarvan zijn
besproken met de sector. Ik begrijp heel goed dat het voor de sector nooit
mooi genoeg is, maar uit het feitelijk gedrag blijkt dat men vertrouwen heeft
in het pakket. Meer is altijd beter, maar dit streven leidt tot opportunity
costs voor de Staat.Voorzitter! Ik kom op de technisch-juridische kwestie. Ik meen oprecht
dat het mij er niet om gaat om gelijk te krijgen. Als ik tijdens een debat
de indruk krijg dat ik op een verkeerde route zit, geef ik dat volmondig toe.
Mijn inzet is dat er goede wetgeving totstandkomt die in het algemeen vriendelijk
is voor het bedrijfsleven.Vandaag gaat het om de principiële vraag of wij handelen naar de
letter en de geest van de Europese richtlijn, want daar is alles mee begonnen.
Uit mijn adviezen leid ik af dat wanneer wij de suggestie van de heer Lansink
volgen, waardoor er steeds per geval onderhandeld moet worden door de minister
en de vergunninghouder, dit expliciet strijdig is met de Europese richtlijn.
Daarnaast gaat het om de vraag op welke wijze de Kamer mij moet kunnen controleren.
Dit moet op een heldere, transparante manier gebeuren, zodat men ook in de
sector weet wat men kan verwachten. Men moet weten dat men op dezelfde manier
behandeld wordt als de concurrent. Deze algemene principes van behoorlijk
bestuur zijn voor mij zeer belangrijk.De ultieme vraag betreft de interpretatie van de artikelen 12 en 18. Ik
ben niet uit op een harde confrontatie met de Kamer op dit punt. Wij moeten
zakelijk met elkaar omgaan en de technisch-juridische kwesties scheiden van
de mogelijk beleidsmatige verschillen van mening. Ik stel voor om de behandeling
van dit wetsvoorstel te schorsen, waarna ik met de grootst mogelijke spoed
advies aan de Raad van State over deze kwestie zal vragen. Zodra dit spoedadvies
binnen is, kan de behandeling van het wetsvoorstel hervat worden.De heer Lansink (CDA):Ik heb dat naar aanleiding van de eerste termijn ook voorgesteld. Zou
de minister dan in het bijzonder aandacht willen vragen voor de betekenis
van de doorwerking van artikel 18 in verband met het criterium van het algemeen
belang, dat altijd blijft gelden? Ik denk daarbij ook aan de redelijkheidseisen,
discriminatie en meer van dat soort zaken. Ik heb de stellige indruk dat bij
de ontkoppeling zoveel overeind blijft staan, dat de bange vermoedens van
de minister niet waar hoeven te zijn, dat hij alle bevoegdheden houdt, ook
om de Kamer te informeren. De werkelijkheid zal anders kunnen uitpakken, juist
vanwege het belang van artikel 18 dat ook bij ontkoppeling overeind blijft
staan.Minister Wijers:Als u mij dan toestaat daarbij het aspect mee te wegen waarover wij ook
verschillend denken, namelijk de vraag wat een en ander zou betekenen in de
zin van onnodige bureaucratie, dan hebben wij elkaar goed gevonden.De heer Lansink (CDA):Ja, misschien leidt het tot een beter resultaat dan wat nu voorligt, als
wij tot een invulling kunnen komen van wat onder algemeen belang moet worden
verstaan, daarbij het aspect van overbodige bureaucratie meewegend. Dat geldt
uiteraard ook voor de opbrengsten.De heer Blaauw (VVD):Ons werd verzocht om een snelle behandeling van dit onderwerp, met de
toezegging dat de werkelijke regelingen op korte termijn via de nieuwe Mijnwet
continentaal plat aan de orde zouden komen. Misschien kan de minister ervoor
zorgen dat de behandeling van de Mijnwet continentaal plat kan worden versneld.
Die wet moet ook worden voorgelegd aan de Raad van State en daarin zullen
deze aspecten verwerkt zijn. Ik vraag mij af in hoeverre wij met de behandeling
van het voorliggende voorstel dubbel werk verrichten.Minister Wijers:Ik heb al eerder toegezegd dat ik rondom de jaarwisseling de nieuwe mijnbouwwetgeving
hoop rond te hebben. Er wordt zeer hard aan gewerkt. Dat heb ik ook destijds
aan de Eerste Kamer toegezegd.De heer Blaauw (VVD):Dan kun je je dus afvragen of de beren die de minister op de weg ziet
lopen, ook werkelijk uit hun hok komen en op die weg gaan lopen. Het is ook
mogelijk dat er in feite helemaal niets gebeurt, en wordt alles wat wij nu
via deelregelingen aan de orde stellen in de nieuwe Mijnwet continentaal plat
geregeld. Maar ik ben eerste ondertekenaar van het amendement, dus is het
niet meer dan fair als ik ook reageer op de handreiking van de minister. Ik
heb daar geen bezwaar tegen als dat op korte termijn kan geschieden. Het moet
natuurlijk niet zo zijn dat de reactie op deze vraagstelling tegelijkertijd
komt met het ontwerpwetsvoorstel voor de nieuwe Mijnwet continentaal plat.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Voorzitter! Ik heb al laten weten dat ik geen principiële bezwaren
heb tegen het voorstel van de minister. Het is een goede zaak dat de minister
advies gaat vragen.Minister Wijers:Voorzitter! Ik kan natuurlijk met de pet in mijn hand bij de Raad van
State langsgaan en vragen om snelheid. Zo liggen de verhoudingen en zo hoort
dat ook, heb ik intussen in tweeënhalf jaar geleerd. Ik zal een extra
diepe buiging maken en proberen te bewerkstelligen dat een en ander heel snel
verloopt. Voorzover wij het proces kunnen beïnvloeden, moet dat heel
snel kunnen. Ik zal alles in het werk stellen om de zaken te bespoedigen.
Het heet dan ook een inspanningsverplichting. Ik dank de Kamer voor haar constructieve
opstelling.De algemene beraadslaging wordt geschorst.De voorzitter:De behandeling van dit wetsvoorstel wordt tot nader order geschorst.De vergadering wordt van 21.10 uur tot 21.15 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19961997-4976-4986.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl