Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Waarborgwet 1986 met betrekking tot de uitoefening van toezicht op de naleving (26258)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1999-2000, pag. 4459-4465

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

10-04-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

nr. 64, pagina 4459-4465

04-04-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26258Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Aanpassing van enkele wetten in verband met de afschaffing van de titelbescherming en beëdiging van makelaars (26667); - en over: de motie-Leers c.s. over uitstel van de aanpassing tot 1 januari 2001 (26667, nr. 6)Pagina 4458-4459
Presentie en opening (dinsdag 4 april 2000)Pagina 4439-4439
Vragen van het lid Kant aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, over het aantrekken van verpleegkundigen van buiten de EUPagina 4441-4445
Behandeling van: - de brief van de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport inzake de voortgang van het plan van aanpak wachtlijsten (25170, nr. 18); - de brief van de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, houdende een reactie op de motie-Van Vliet uit het notaoverleg Modernisering AWBZ (26631, nr. 7)Pagina 4468-4497
Stemmingen over vier moties, ingediend tijdens het debat over de glastuinbouw, te weten: - de motie-Geluk c.s. over voorwaarden van herkomst bij uitplaatsing (26800 XIV, nr. 99); - de motie-Stellingwerf over percelen met niet gerealiseerde bestemming glastuinbouw (26800 XIV, nr. 100); - en twee andere motiesPagina 4453-4454
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 23 maart 2000 over de monumentenzorgPagina 4465-4468
Beëdiging van de substituut-ombudsman mevrouw mr. S.J.E. Horstink-von MeyenfeldtPagina 4439-4439
Vragen van hetlid Harrewijn aan de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, over de inhoud en status van een LISV-notitie inzake de WAO en over de onrust die mogelijk veroorzaakt is door berichtgeving over in die notitie verwoorde plannen die "forse ingrepen in de WAO" zouden behelzenPagina 4439-4441
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 4 april 2000)Pagina 4449-4452
Stemmingen over drie moties, ingediend tijdens het debat over het medefinancieringsprogramma, te weten: - de motie-Karimi c.s. over een kwaliteitstoets (26800 V, nr. 85); - de motie-Verhagen c.s. over subsidie aan Foster Parents Plan (26800 V, nr. 86); - de motie-Dijksma c.s. over een nieuwe subsidieregeling (26800 V, nr. 88)Pagina 4459-4459
Stemmingen over zestien moties, ingediend tijdens het debat over het mestbeleid, te weten: - de motie-Oplaat over Minas (26729, nr. 22); - de motie-Oplaat c.s. over aanpassing van normen (26729, nr. 23); - de motie-Stellingwerf over de sloopregeling (26729, nr. 24); - en dertien andere motiesPagina 4452-4453
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 4 april 2000)Pagina 4497-4498
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Waarborgwet 1986 met betrekking tot de uitoefening van toezicht op de naleving (26258)Pagina 4459-4465
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Intrekking van de Wet op de studiefinanciering en vervanging door de Wet studiefinanciering 2000 (Wet studiefinanciering 2000) (26873), en over: - de motie-Rabbae/Hamer over een kwijtscheldingsregeling (26873, nr. 46); - en twee ander motiesPagina 4454-4458
Stemmingen over vier moties, ingediend tijdens het debat over de Europese top, te weten: - de motie-Timmermans/Hoekema over een innovatieactieplan (21501-20, nr. 116); - de motie-Timmermans/Hoekema over een Europees armoedebeleid (21501-20, nr. 117); - en twee andere motiesPagina 4459-4459
Vragen van het lid Rietkerk aan de minister van Justitie, over het vrijkomen van honderden gevangenen als gevolg van het sluiten en slopen van cellenPagina 4445-4449

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Waarborgwet 1986 met betrekking tot de uitoefening van toezicht op
de naleving (26258).De algemene beraadslaging wordt geopend.De heer Herrebrugh (PvdA):Voorzitter! Aan de orde is een wetsvoorstel dat in eerste instantie betrekking
heeft op de scheiding tussen de uitvoeringsorganisatie voor de keuring en
waarmerking van metalen enerzijds en anderzijds het toezicht op de Waarborgwet
1986. Zoals reeds is aangegeven bij de schriftelijke behandeling, stuit dat
op geen bezwaren bij de fractie van de PvdA. Op een drietal punten hebben
wij echter nog aanmerkingen c.q. opmerkingen die naar onze mening in de schriftelijke
behandeling onvoldoende tot uitdrukking zijn gekomen en beantwoord.In de eerste plaats vraag ik naar het waarom van het onderbrengen van
een typische overheidstaak, een controletaak, bij een ZBO in de vorm van een
besloten vennootschap. Wij vinden dat overheidstaken, zeker in het kader van
de opsporing en verdere vervolging van strafbare feiten, door de overheid
zelf moeten worden verricht. Ik weet dat kan worden tegengeworpen dat een
instantie als Verispect BV bij uitstek de technische kennis heeft die de uitvoering
van deze handhavings- en opsporingstaak met zich brengt. Maar wij vragen ons
toch af waarom een bij uitstek ook geschikte instelling als de Economische
controledienst dat niet zou kunnen doen. Sterker nog, in de beantwoording
van de regering stond dat met name de technische kanten van de zaak, die ontbeerd
worden bij de Economische controledienst, dat meer een boekhoudkundig orgaan
is dat zich op administratieve controles werpt, tot de keuze hebben geleid
om dit bij Verispect, een BV die wij nu eenmaal hebben, onder te brengen.
Ik vraag de regering waarom het niet mogelijk was om de specifieke technische
vereisten zoals die bij Verispect zijn ondergebracht, ook bij de ECD onder
te brengen respectievelijk of de controletaak niet door de ECD had kunnen
worden uitgeoefend en de mogelijk ontbrekende technische kennis zou kunnen
worden verschaft c.q. zou kunnen worden ingekocht.Een tweede punt waarover vragen zijn gebleven betreft de tariefstelling.
In de nota naar aanleiding van het nader verslag wordt ingegaan op de vraag
waarom de regering zich nog steeds het recht voorbehoudt om de tariefvaststelling
van de keuringsinstanties aan zich te kunnen houden. Ik kan mij indenken dat
het, indien er maar één organisatie is die zich bezighoudt met
de keuring, in verband met de controle op de tarieven en de vaststelling van
juiste tarieven aanvaardbaar is dat de regering nog enige vingers in de pap
houdt. Maar mij ontgaat waarom een dergelijke bevoegdheid aan de regering
moet toekomen als er in het kader van de marktwerking meer van dit soort organisaties
zijn. Sterker nog, ware het niet beter om het in eerste instantie maar aan
de markt over te laten welke tarieven er tot stand zullen komen? Het is van
tweeën één: óf wij spreken van een marktsituatie
en in dat geval dienen de prijzen op die markt in onderling overleg tussen
aanbieders en vragers tot stand te komen, óf men vindt het een overheidstaak
en dan past er geen marktwerking. Nu uitdrukkelijk gekozen is voor marktwerking,
is het de vraag of het in de toekomst nog steeds noodzakelijk is dat overheidscontrole
op de tariefvorming plaatsvindt. Dat is zeker het geval nu zich meer organisaties
met de waarmerking zullen bezighouden; ik heb gehoord dat een tweede organisatie
van plan is om deze markt te betreden. Ik vraag dit met name omdat volgens
het verslag sprake dient te zijn van tariefstelling op basis van een redelijke
kostencalculatie. Ik heb nog nooit meegemaakt dat de regering zich druk maakt
over de kostencalculatie van marktpartijen. Ik vraag mij af welke overweging
zij had om dit nu nadrukkelijk als een van de criteria naar voren te brengen.Voorzitter! Mijn laatste vraag betreft de wederzijdse erkenning binnen
de Europese Unie van de keurtekens. De sector heeft aangegeven dat er op dit
punt enige problemen zijn te verwachten binnen een aantal landen van de Europese
Unie, met name Portugal en het Verenigd Koninkrijk. Kan de regering aangeven
of de problemen die zijn genoemd met betrekking tot de erkenning van Nederlandse
keurmerken in deze landen, zijn opgelost? Of moet hier nog rekening mee gehouden
worden en, zo ja, hoe denkt de regering dan op dit punt op te treden?Mevrouw Verburg (CDA):Voorzitter! Het is eigenlijk verbazend dat zo'n belangrijke wetswijziging
steeds maar weer naar voren werd geschoven. Het is goed dat wij hier vandaag
dan toch over spreken. Het is namelijk van belang dat als iemand het met goud
wil zeggen, de gever weet hoeveel echt edelmetaal erin zit
en de ontvanger daar ook enig idee van kan hebben. Kortom, de waarde van een
cadeau kan daardoor worden uitgedrukt.Ik kom allereerst op het toezicht op de tarieven. Uit de nota naar aanleiding
van het nader verslag bij het wetsvoorstel Wijziging van de Waarborgwet 1986
blijkt dat de staatssecretaris een jaarlijkse goedkeuringsverplichting wil
opleggen ten aanzien van de tarieven die waarborginstellingen hanteren. Al
eerder heeft de staatssecretaris gemeld dat er ten minste nog één
waarborginstelling in aanmerking komt voor de aanwijzing als waarborginstelling
in ZBO-vorm. Daarnaast zou er sprake zijn van buitenlandse waarborginstellingen
die overwegen om zich in Nederland te vestigen. Kan de staatssecretaris het
laatste bevestigen? Op welke termijn zal de aanwijzing van deze instellingen
gerealiseerd zijn? Als een aanwijzing van meerdere instellingen samenhangt
met de vernieuwing van dit wetgevingstraject en die aanwijzing daar direct
op volgt, ligt het dan niet veel meer voor de hand om te kiezen voor het stellen
van een maximumtarief, conform de werkwijze in andere onderdelen van het MDW-project?
Ik hoor hier graag een reactie op. Wat is overigens de positie van de in Nederland
gevestigde waarborginstellingen ten opzichte van in andere lidstaten gevestigde
soortgelijke instellingen? Is er sprake van de ontwikkeling van een gelijk
speelveld voor alle waarborginstellingen in de EU?Hiermee kom ik op mijn tweede punt, de Europese richtlijn. De staatssecretaris
lijkt in de onderhandelingen over de Europese ontwerprichtlijn niet langer
te willen vasthouden aan de eis van onafhankelijke toetsing. Een dergelijke
keuze maakt het mogelijk dat een fabrikant van edelmetalen een systeem van
zelfcertificering hanteert, onder toezicht van een aangemelde instantie. Daarmee
wordt onafhankelijk toezicht op afstand gezet. De CDA-fractie kan zich hier
niet in vinden, want dit zal vrijwel zeker leiden tot een toename van vormen
van zelfcertificering door fabrikanten. Daardoor wordt het risico van fraude
groter. De voorbeelden zijn reeds voorhanden. Zo worden in Noorwegen, dat
zelfcertificering toestaat, afkeuringspercentages gevonden van 3 tot 12, terwijl
in Nederland het percentage van dit soort fraudeachtige gevallen tussen 0,5
en 1 ligt. Ziedaar een verschil van maximaal 11,5%. Ook de Consumentenbond
wijst hierop. Het gaat er bij edelmetalen om de bescherming van de consument
maximaal te waarborgen. De vraag aan de staatssecretaris is dan ook of hij
kan motiveren waarom hij in Europees verband wil kiezen voor een systeem met
een lager niveau van consumentenbescherming dan op dit moment in Nederland
wordt gehanteerd. Wat is in dat verband de precieze inzet van de Nederlandse
regering bij de onderhandelingen over genoemde richtlijn? Kan de staatssecretaris
een overzicht geven van de houding van andere Europese lidstaten? Klopt het
bijvoorbeeld dat er sprake is van een blokkerende minderheid en, zo ja, wat
zijn de gevolgen hiervan? Hoe ziet de staatssecretaris de verdere ontwikkeling
van deze conceptrichtlijn?De heer Blok (VVD):Voorzitter! Zoals zo vaak bij een MDW-operatie, gaat het ook bij de Waarborgwet
om de juiste balans tussen het belang van consumentenbescherming – kwaliteit
en prijs – en het voorkomen van een nodeloos dicht web aan regelgeving.
Wij moeten constateren dat er op dit moment in Nederland nog geen sprake is
van een echt ontwikkelde markt, omdat er nu nog maar één aanbieder
is. Dat de staatssecretaris ervoor kiest nu nog even de vinger aan de pols
te houden bij de prijsvorming, is logisch. Dat doen wij ook op andere markten
die nog niet echt ontwikkeld zijn.Even logisch is het om te vragen wanneer er een eind kan komen aan dat
toezicht en of de huidige vorm de optimale is. Mijn voorgangers hebben al
gevraagd waarom niet is gekozen voor maximumprijzen. Dat lijkt inderdaad een
optie die het bedrijfsleven in dit geval wat minder "dichtreguleert". Hoeveel
aanbieders van keuring moeten er naar de mening van de staatssecretaris zijn
voordat in Nederland een normale markt tot ontwikkeling is gekomen en kan
worden gestopt met het prijstoezicht?De vorige sprekers zijn al ingegaan op de Europese richtlijn en de onafhankelijke
keuring versus de toetsing door de producent. De VVD heeft daarbij nog geen
heldere keuze gemaakt. Er zijn natuurlijk meer branches waarin dure producten
of slecht inzichtelijke producten niet onafhankelijk worden gekeurd. Zij baseren
zich meer op de reputatie van het merk of op de reputatie van de branche.
Ik heb dan ook twee vragen aan de staatssecretaris. Hoe kun je bij een systeem
van zelfkeuring door producenten toch de kwaliteit waarborgen? De voorbeelden
uit andere landen geven aan dat er nogal wat missers gemaakt worden in dat
systeem. Mocht er gekozen worden voor een systeem van zelftoetsing, kan dan
een deel van de branche, bijvoorbeeld een vereniging van juweliers, ervoor
kiezen om zelf met een onafhankelijke keuring te werken? Kunnen zij daar dan
ook mee adverteren, zoals de Bovag of de Echte bakker, en een schildje bij
de deur ophangen waaruit blijkt dat bij hen de spullen goed en onafhankelijk
gekeurd zijn? Of zullen zij, wanneer zij voor zo'n route kiezen, snel met
de NMA geconfronteerd worden?De heer Van Walsem (D66):Voorzitter! Als wij ergens een hekel aan hebben, dan is het aan extra
administratieve lasten. Bij het ministerie van Economische Zaken is een commissie
in het leven geroepen om daaraan eens serieus een halt toe te roepen. Ik heb
wel eens gezegd: het enige wat echt helpt, is minstens twee administratieve
regels schrappen als je een administratieve regel toevoegt.Ook hier worden wij mijns inziens geconfronteerd met veel administratieve
rompslomp. Ik heb het nu over de goedkeuring van de tarieven. Als er maar
één aanbieder is of zou zijn, zou je daar vanzelfsprekend toezicht
op moeten houden. Als er binnen afzienbare tijd binnen Nederland meer aanbieders
zijn – er is in elk geval concurrentie van Europese instellingen, die
ook voor Nederlandse producten kunnen werken; mijns inziens is er dus al concurrentie –
heb ik geen behoefte aan de jaarlijkse keuringen. Indien men echt vreest voor
te weinig concurrentie op korte termijn, kan men denken aan maximumprijzen
voor een bepaalde periode. Dat geeft in ieder geval minder rompslomp.Het ZBO schrijft een keuring overigens niet voor; de minister of staatssecretaris
kan dat doen. Voor het overige staat de consumentenbescherming voorop. Op welke wijze
geef je daar invulling aan? Ik denk dat de fractie van D66 inzake de inzet
van de Nederlandse regering bij de Europese ontwerprichtlijn kiest voor een
onafhankelijke waarborging. Dat kan trouwens op verscheidene manieren –
daarin wordt zij overigens gesteund door de Europese en de Nederlandse Consumentenbond –
maar het kan ook gebeuren door certificering, bijvoorbeeld à la ISO9000,
door een extern audit. Dergelijke certificeringen zijn onzes inziens ook mogelijk.
De onafhankelijke waarborging is dan een tweede mogelijkheid.Er kan sprake zijn van spraakverwarring over negatieve tolerantie, die
betrekking kan hebben op de meetmethoden of op het gehalte. Wij kunnen akkoord
gaan met negatieve tolerantie bij de meetmethoden, maar bij het gehalte lijkt
deze ons een slechte zaak.Staatssecretaris Ybema:Mijnheer de voorzitter! Vandaag behandelen wij de wijziging van de Waarborgwet.
Zoals een aantal leden al hebben gezegd, is het centrale punt daarin dat het
toezicht wordt losgekoppeld van het waarborgen van de edelmetalen werken,
zoals dat officieel heet. Het toezicht wordt ondergebracht bij een andere,
zelfstandige rechtspersoon. De aanleiding daarvoor zijn de Europese ontwikkelingen.
In dat licht dient toezicht door een andere keuringsinstelling verricht te
worden dan door een instelling die de kwaliteit waarborgt. Vandaar dat de
thans aangewezen waarborginstelling van zijn toezichtstaak moet worden ontheven.
Ik denk dat deze Europese ontwikkeling volledig aansluit bij de opvattingen
die al heel lang in ons nationaal beleid opgeld doen. Ook daar proberen wij
steeds meer een systeem te creëren waarbij toezicht en inhoudelijke verantwoordelijkheid
uit elkaar worden gehouden, om mogelijk verwarrende vermenging te voorkomen.Het positieve effect van deze wetswijziging is dat er een duidelijke status
ontstaat van de waarborginstelling. De Waarborg, zoals deze nu heet, heeft
een eenduidige, heldere taak: het waarborgen van de edelmetalen werken. Ik
prijs mij gelukkig dat het is gelukt om voor die toezichtstaak een duidelijke
rechtspersoon aan te wijzen; een instituut dat daarvoor zeker de inhoudelijke
kwaliteit heeft, namelijk Verispect BV, een van de dochters van het Nederlands
meetinstituut.De heer Herrebrugh heeft gevraagd hoe het zit met de keuze van dit orgaan
voor die toezichtstaak. Waarom is er niet gekozen voor een aparte BV of voor
de Economische controledienst? Wij hebben hierover uitvoerig schriftelijk
onze opvattingen gewisseld. Ik zal ze nog even kort noemen.Wij hebben gekeken naar de Economische controledienst, maar daar is de
afgelopen jaren ook het een en ander veranderd. Ik vind dat deze toezichtstaak
niet past bij de huidige taken en werkzaamheden van de ECD. Deze zijn vooral
geconcentreerd op toezicht en opsporing door onderzoek naar bedrijfsadministraties.
Het bij de ECD onderbrengen van toezicht op naleving van de Waarborgwet zou
bij de Economische controledienst leiden tot het introduceren van een zelfstandig
taakgebied, omdat er geen logische aansluiting is bij de andere taken van
de ECD. In die zin wordt het karakter van deze dienst minder homogeen dan
het nu is. Daarbij komt dat de ECD is samengevoegd met de FIOD, waardoor het
karakter van toezicht en opsporing nog meer is geaccentueerd.Mevrouw Verburg (CDA):De staatssecretaris had het zojuist over Verispect BV als toe te laten
of reeds toegelaten instelling die verantwoordelijk is voor het toezicht.
Wat is de precieze status? Is Verispect BV al als zodanig toegelaten of zit
dat eraan te komen?Staatssecretaris Ybema:Verispect BV is een dochter van het Nederlands meetinstituut, is straks
verantwoordelijk voor het toezicht en wordt uiteraard pas toegelaten als het
wetsvoorstel is aanvaard. Ik denk dat wij daarmee een uitstekende kandidaat
hebben voor het verrichten van die toezichtstaak; dat is op dit moment nog
de formele status.Vrijwel alle woordvoerders hebben gesproken over de tarieven, die natuurlijk
een belangrijk onderdeel vormen van dit wetsvoorstel. Laat ik op dat punt
nog eens heel kort de rol van de overheid benadrukken. Als de overheid een
keuringsplicht instelt – dat doen wij – dient zij natuurlijk ook
te zorgen voor een adequate bescherming van zowel ondernemers als consumenten.
Daarbij behoort natuurlijk een redelijk prijsniveau, zonder het keuringskantoor,
dat op dat punt verantwoordelijkheid heeft, te veel aan banden te leggen.
De kosten van het toezicht worden in de huidige situatie verrekend via de
zogenaamde waarborgtarieven. Het vervallen van die taak van de waarborginstelling
zal natuurlijk zonder meer betekenen dat de waarborgtarieven lager kunnen
worden vastgesteld. Een deel van de taak wordt immers niet meer verricht en
moet dus ook niet meer in de tarieven worden doorgerekend. Daarom was de oorspronkelijke
inzet in dit wetsvoorstel een eenmalige verlaging van de tarieven. De bevoegdheid
om een dergelijk nieuw tariefvoorstel af te dwingen – de waarborginstellingen
zouden immers samen met een tariefvoorstel moeten komen – berust bij
mij en de regering, maar wij hebben er in het verloop van de schriftelijke
discussie tussen de Kamer en de regering voor gekozen om de tarieven niet
eenmalig aan te passen, maar op dat punt een jaarlijkse beoordeling te introduceren.
Vooral de leden van de fractie van de heer Van Walsem hadden daarom gevraagd,
maar ook anderen hebben dat gedaan. Op die manier houden wij de vinger nog
meer aan de pols. In deze situatie is het dus ook mogelijk om de tarieven
nog scherper naar beneden vast te stellen. Dat is uiteraard in het belang
van zowel consumenten als ondernemers.Het is ook mijn bevoegdheid om, als er bijvoorbeeld geen tariefvoorstel
komt, zelf waarborgtarieven vast te stellen. Dat is een soort uiterste redmiddel
om de patstelling te doorbreken. In de nieuwe situatie, met een jaarlijkse
vaststelling van tarieven, kunnen wij de tarieven op een heel goede manier
op een verantwoord niveau krijgen.Enkele sprekers hebben gewezen op het punt van de maximumtarieven, gerelateerd
aan het aantal aanbieders op de markt. Op zich klinkt dat sympathiek, maar
na aanvaarding van dit wetsvoorstel is de situatie nog niet geschikt voor
de introductie van een maximumtarief. In ieder geval in die startsituatie
hebben wij immers te maken met de aanbieder, een waarborginstelling en de
waarborg. Het vaststellen van een maximumtarief betekent in die situatie
natuurlijk ook het vaststellen van een minimumtarief, want dan zal men sowieso
op dat tarief gaan zitten. Er zijn enkele indicaties dat er meer partijen
op de markt komen en dan verandert de situatie natuurlijk.De heer Van Walsem (D66):Is de staatssecretaris niet met mij van mening dat waarborginstellingen
in andere EU-landen concurrent zijn van de Nederlandse waarborg? Een Nederlands
product kan gekeurd worden in het buitenland en er is dus sprake van internationale
concurrentie. Of zie ik dat verkeerd?Staatssecretaris Ybema:Het is de vraag of de buitenlandse waarborgkantoren ook actief willen
worden op de Nederlandse markt, maar ik kom daar straks nog even op terug.
Ik concludeer dat het nu nog te vroeg is om maximumtarieven in te stellen.
Daarvoor is er nog te weinig concurrentie. In zo'n situatie zou een systeem
van maximumtarieven zeker niet goed functioneren.De heer Herrebrugh heeft gevraagd naar de situatie in andere landen, met
name het Verenigd Koninkrijk. In dit verband voerde hij de conceptrichtlijn
en onderwerpen die van doen hebben met negatieve toleranties ten tonele. Op
dit moment zijn er verschillende praktijken binnen de EU. Er wordt uiteraard
gewerkt aan de conceptrichtlijn die moet uitmonden in één EU-systeem.
Er is echter nog geen sprake van een level playing field. Wij proberen dat
vanzelfsprekend te realiseren omdat het past in de EU-filosofie van de interne
markt. Sinds de toetreding van Nederland tot de Conventie van Wenen kan de
fabrikant of exporteur kiezen voor het aanbrengen van het zogenaamde CCM-teken.
Dat teken geeft dan weer vrije toegang tot de markt van alle conventielanden
waaronder een aantal EU-landen als het Verenigd Koninkrijk en Portugal.Er zijn aanwijzingen dat een bedrijf uit Friesland serieuze belangstelling
heeft voor aanwijzing als tweede waarborginstelling. Het bedrijf is bezig
zich daarop voor te bereiden en mijn voorlopige indruk is dat het een serieus
en degelijk bedrijf is. De definitieve toetsing aan de wettelijke vereisten
moet echter nog plaatsvinden. Om vertraging te voorkomen, heb ik een conceptwijziging
van de waarborgregeling ter notificatie naar Brussel gestuurd. Hierin zijn
de specifieke stempelmerken voor dit bedrijf al opgenomen. Ik verwacht dat
de toetsingsprocedure binnen enkele maanden zal kunnen worden afgerond. Bij
een positief resultaat – ik hoop van ganser harte dat dit het geval
zal zijn – kan kort na de wetswijziging een tweede waarborginstelling
worden aangewezen en de wijziging van de waarborgregeling worden vastgesteld.
Er is ook buitenlandse belangstelling. Deze belangstelling bestaat echter
vooralsnog uit oriëntatie en het aftasten van de mogelijkheden. Zij is
veel minder hard en serieus dan de belangstelling die het Nederlandse bedrijf
waarover ik zojuist sprak, aan de dag legt. Men verkent de markt voor dit
waarborgkantoor, maar meer dan dat doet men op dit ogenblik niet. Uiteraard
hoop ik van ganser harte dat een tweede of een derde bedrijf zich zal aandienen,
omdat de markt haar werk dan echt kan doen.De heren Herrebrugh en Van Walsem hebben gevraag of de negatieve tolerantie
in strijd is met het Europese recht. Formeel gesproken is dat niet het geval.
De lidstaten dragen zelf de verantwoordelijkheid voor het nemen van die maatregelen
die zij nodig achten voor de bescherming van de consumenten en voor het waarborgen
van eerlijke en faire handel. De genomen maatregelen mogen echter niet onnodig
zwaar zijn, omdat er dan sprake zou zijn van een onnodige handelsbelemmering.
De Nederlandse Waarborgwet komt aan dat punt tegemoet en Nederland houdt zich
dan ook aan de afspraken die in het kader van het Europese recht zijn gemaakt.Mevrouw Verburg heeft een vraag gesteld over het systeem van zelfcertificatie
en de richtlijnen terzake. Zij vroeg mij meer in het bijzonder om een vergelijking
met de situatie in Noorwegen. Verder wilde zij weten of een dergelijk systeem
met nogal hoge afkeurpercentages in Noorwegen goed werkt. In de schriftelijke
beantwoording heb ik al geprobeerd om een zo goed mogelijk antwoord op deze
vraag te geven. In de nota naar aanleiding van het verslag wordt voor Nederland
een afkeurpercentage van 1,5 à 2 genoemd voor nog te waarborgen werken.
In Noorwegen gaat het om percentages van 3 tot 12, maar deze percentages hebben
dan wel betrekking op controle in de markt. Het is daarom moeilijk om een
vergelijking te maken tussen Noorwegen en Nederland.Een Noors waarborgkantoor stelt dat men in 7 à 8% van de gevallen
niet aan de eisen voldoet. Dit percentage is de uitkomst van een gerichte
controle op plaatsen waar afwijkingen in het gehalte worden verwacht. De gevonden
afwijkingen zijn overigens gering, aangezien het meestal afwijkingen van minder
dan 5 promille zijn. Bij de gerenommeerde juwelier zijn zelfs nagenoeg geen
afwijkingen geconstateerd. In 1998 zijn – ik geef deze cijfers ter vergelijking –
in Nederland 130 controles uitgevoerd. Ook hier was sprake van een gerichte
controle, aangezien rekening werd gehouden met klachten en informatie uit
de branche zelf. Deze 130 controles resulteerden in veertien processen verbaal
voor verkoop van ongekeurde voorwerpen.De heer Blok heeft gevraagd in welke richting deze richtlijn zal worden
ontwikkeld en of er wordt gedacht aan een systeem met een blokkerende minderheid.
Het is in dit debat niet inhoudelijk aan de orde, maar ik wil toch opmerken
dat er op dit punt nog heel vragen bij de Nederlandse regering leven. De onderhandelingen
over de conceptrichtlijn liggen nu al enige tijd stil. Ik hoop dan ook dat
zij binnenkort weer worden voortgezet. Er zijn wat signalen dat het de bedoeling
is van het Franse voorzitterschap om dit onderwerp weer op te pakken en een
nieuwe poging te wagen om de discussie weer vlot te trekken. Het is dus mogelijk
dat in de tweede helft van dit jaar er nieuwe ontwikkelingen zijn. Dan kan
veel gerichter worden gesproken. Ik zeg de Kamer toe dat ik haar zo snel mogelijk
informeer als er nieuwe en meer betrouwbare informatie beschikbaar komt over
de ontwikkeling terzake van de conceptrichtlijn.De heer Herrebrugh (PvdA):Voorzitter! Ik dank de staatssecretaris voor de beantwoording van de vragen
in eerste termijn. Ik kom op een aantal punten terug omdat die niet bevredigend
zijn beantwoord.Het eerste punt betreft het opdragen van de controletaken aan Verispect
BV. Wij kiezen er in principe voor dit soort taken onder te brengen bij een
overheidsinstelling. De ECD lijkt mij nog steeds het geschikte
orgaan. Ik begrijp dat op basis van een aantal technische overwegingen ervoor
is gekozen om het bij Verispect onder te brengen. Het zij zo, onder het mom
van beter een instelling mee verlegen dan onverlegen. Om praktische redenen
kunnen wij het billijken.Ik kom te spreken over de wederzijdse erkenning van de keuringsmerken.
Als ik het goed heb begrepen, vigeert in het Verenigd Koninkrijk de Conventie
van Wenen met betrekking tot de keuringsmerken. Hebben de uitgangspunten van
de Conventie van Wenen prioriteit? Hoe verhoudt zich dat dan met het Verdrag
van Rome inzake het vrije verkeer van goederen en diensten? Voldoen goederen
vanuit meerdere lidstaten op de markt gebracht in Nederland aan de vereisten
van de keuringsmerken in de desbetreffende oorspronglanden of Nederland? Die
kunnen niet op de markt van het Verenigd Koninkrijk worden gebracht omdat
op basis van een aantal factoren de erkenning van de keuringsmerken van deze
lidstaten in Engeland niet van toepassing is. Is daarmee sprake van een onevenwichtigheid
met betrekking tot het vrije verkeer daar waar Engelse keuringsmerken wel
op die markt van de desbetreffende lidstaten worden toegelaten?Ik kom te spreken over de tarieven. Wij hebben op dit moment één
waarborginstantie. Het is uiterst begrijpelijk dat op basis van onder andere
de verlaging van de kosten als gevolg van verandering van taken de tarieven
lager kunnen worden vastgesteld. Het is ook zeer begrijpelijk dat bij het
marktfunctioneren van slechts één aanbieder de regering vindt
dat een controle op de tariefstelling dient plaats te vinden. In de wetswijziging
gebeurt dat door een jaarlijkse vaststelling c.q. goedkeuring van de tarieven.
Bij in gebreke blijven van het voorleggen worden de tarieven vastgesteld.
Ik denk niet dat het zover zal komen, maar het pleit ervoor dat die mogelijkheid
wel wordt meegenomen. Als er meerdere instellingen op de markt komen en sprake
zal zijn van concurrentie, blijft volgens de huidige wet de verplichting om
de tarieven jaarlijks ter goedkeuring voor te leggen aan het ministerie. Stel
dat vijf instellingen dat doen en één niet. Hoe worden de tarieven
dan vastgesteld? Worden die van alle vijf goedgekeurd en van één
vastgesteld? Hoe verhoudt zich dat tot elkaar? Ik blijf het merkwaardig vinden
dat daar waar sprake is van marktwerking, nog steeds een taak voor de overheid
wordt gezien. Ik denk dat de tariefstelling in het vrije verkeer tussen aanbieders
en vragers dient plaats te vinden. Is de staatssecretaris van plan om op basis
van nadere ontwikkelingen in de markt de wet over twee of drie jaar te herzien,
eventueel na een tussentijdse evaluatie en de tariefstelling tot stand te
laten komen in het vrije verkeer tussen aanbieders en vragers?Of er in de tussentijd sprake moet zijn van een maximumtarief, hangt samen
met het antwoord op de vraag hoeveel aanbieders er op de markt zijn. Ik ben
in principe niet tegen een maximumtarief, maar als er verschillende aanbieders
op de markt zijn, denk ik dat het vrije verkeer tussen aanbieders en vragers
een tariefvaststelling door de overheid niet meer noodzakelijk maakt. Ik hoor
graag of de staatssecretaris daarin meedenkt en bereid is om op basis van
een evaluatie over bijvoorbeeld twee jaar de wet tegen het licht te houden
en eventueel aan te passen.Mevrouw Verburg (CDA):Voorzitter! Ik moet bekennen dat ik er niet zo gek veel meer van snap.
Het kan liggen aan de materie, maar mij gaat het ergens anders om, namelijk
om de filosofie die de staatssecretaris en de minister van Economische Zaken
altijd met verve weten uit te dragen en te verdedigen. Het gaat dan om marktwerking,
deregulering en wetgevingskwaliteit. De staatssecretaris heeft niet alleen
in de nota naar aanleiding van het nader verslag, maar ook in de Kamer aangegeven
dat er zeer waarschijnlijk minstens één extra waarborginstelling
zal worden toegelaten en dat te verwachten valt dat ook uit het buitenland
waarborginstellingen belangstelling zullen tonen om in Nederland actief te
worden. Ik snap dan echt niet dat de staatssecretaris zo stringent vasthoudt
aan het jaarlijks vaststellen van het tarief en niet tegemoetkomt aan het
nadrukkelijke, door de Kamer breed gedragen verzoek om te kiezen voor een
maximumtarief, zodat de concurrentie echt tot haar recht kan komen.De heer Herrebrugh (PvdA):Mevrouw Verburg gaat zo nadrukkelijk in op het stellen van maximumtarieven.
Is zij niet van mening dat de tariefvaststelling vrijgelaten moet worden als
zich verschillende aanbieders op de markt bewegen?Mevrouw Verburg (CDA):Ik kan mij voorstellen dat de staatssecretaris zegt: ik wil dit in eerste
instantie een beetje in het oog kunnen houden en bezien of het in alle redelijkheid
gebeurt. Ik zou er echter ook geen moeite mee hebben als er geen maximumtarief
zou zijn, zodat de concurrentie tot haar recht kan komen binnen de wettelijke
kaders.Voorzitter! Ik wil de staatssecretaris nadrukkelijk uitnodigen te komen
met een nota van wijziging waarin is neergelegd dat, wanneer een tweede waarborginstelling –
ten minste een tweede, maar misschien nog wel meer – wordt toegelaten,
wordt afgezien van de jaarlijkse tariefstelling. Indien hij dit niet doet,
zullen wij ons genoodzaakt zien te vragen om heropening van de beraadslaging
en zullen wij overwegen, ons gesteund wetend door andere fracties, een motie
terzake voor te stellen.Staatssecretaris Ybema:Voorzitter! De heer Herrebrugh heeft nog een keer aangegeven dat zijn
voorkeur eigenlijk uitgaat naar de Economische controledienst, maar dat hij
vanwege technische aspecten mijn keuze voor Verispect kan accepteren. Uiteraard
dank ik hem hiervoor. Ik denk inderdaad dat Verispect de aangewezen toezichthouder
is in dezen en dat het bij de ECD toch een wat vreemde eend in de bijt zou
zijn.Wat betreft de wederzijdse erkenning van de keurmerken, merk ik op dat
bijvoorbeeld het Verenigd Koninkrijk uiteraard gebonden is aan het EU-verdrag
en dat op grond daarvan gelijkwaardige merken moeten worden toegelaten. Dit
raakt aan de Conventie van Wenen, waaraan de heer Herrebrugh zelf al refereerde.
Sinds de toetreding van Nederland tot die conventie kan de fabrikant of de
exporteur ook kiezen voor het aanbrengen van het zogenaamde CCM-teken, dat
vrije toegang geeft tot de markten van alle conventielanden, waaronder een
groot aantal EU-landen. Op grond van het EU-beginsel van wederzijdse erkenning, zou het CCM-teken vrij toegang moeten geven tot in principe
alle EU-lidstaten die dat onafhankelijke waarborgsysteem hebben. Alleen zijn
wij nog niet zover. Die discussie loopt nog. Op dit punt maakt Frankrijk,
in strijd met het EU-recht, problemen.Het derde punt van de heer Herrebrugh – ook mevrouw Verburg sprak
daarover – betreft de tariefstelling, met name in relatie tot het aantal
waarborginstellingen. Wij beginnen met één instelling, maar
er is een zeker perspectief op twee en misschien meer. De keuze voor het systeem
dat in het wetsvoorstel bij nota van wijziging naar voren is gebracht, is
er natuurlijk op gebaseerd dat wij van start gaan met één waarborginstelling.
Dat gegeven bepaalt het hele systeem. Ik onderschrijf volledig de wat meer
principiële benadering van de heer Herrebrugh en van mevrouw Verburg,
dat de situatie verandert als er meerdere instellingen komen. De brede benadering
van de heer Herrebrugh was dat als er een tweede of derde instelling komt,
gevolgd door een buitenlands waarborgkantoor, waardoor er echt een markt ontstaat,
er misschien geen overheid meer nodig is die ieder jaar de prijzen vaststelt.
Ook ik meen dat dit dan niet meer nodig is.Ik wil zo snel mogelijk dat de markt zijn werk doet, ook als het gaat
om de functie van waarborginstelling. Op dit moment is daarvan echter geen
sprake. Wij gaan met een aanbieder van start. Dit is dus een monopoliesituatie
en dat vereist de door mij voorgestelde regeling. Ik hoop zeer dat er na twee
of drie jaar nieuwe aanbieders bijkomen. Dan zullen wij opnieuw over het systeem
spreken, omdat er dan nauwelijks is een reden is om met dit stelsel voort
te gaan. Ik ben het eens met de heer Herrebrugh die voorstelde om over twee
jaar te evalueren en opnieuw te bezien of er meerdere aanbieders op deze markt
zijn en wat daarvan de consequenties zijn voor de wijze waarop de tarieven
worden vastgesteld.Mevrouw Verburg (CDA):Wij hebben lang moeten wachten op dit plenaire debat. In de nota naar
aanleiding van het nader verslag schrijft de staatssecretaris dat het te verwachten
valt dat op het moment van inwerkingtreding van de wetswijziging, of kort
daarna, een tweede waarborginstelling kan worden aangewezen. Hoe staat het
daar nu mee? Is de staatssecretaris bereid toe te zeggen dat de nota van wijziging
verschijnt zodra er meerdere instellingen zijn? Eigenlijk vraag ik me af waarom
de staatssecretaris deze nota van wijziging niet nu al toezegt.Staatssecretaris Ybema:Voorzitter! Het proces betreffende een mogelijke tweede waarborginstelling,
die zich zou melden en geaccepteerd zou worden en die dan op grond van de
wet is aangewezen als waarborginstelling, is aan de gang. Ik verheug me erop
dat een bedrijf dat op zich een heel serieuze en degelijke indruk maakt, zich
daarvoor heeft gemeld. We hebben, alvast daarop anticiperend, dat al min of
meer bij Brussel neergelegd om daarmee ook tijd te winnen. Je kunt een inschatting
maken dat zo'n procedure de komende twee, drie maanden zijn beslag krijgt.
Ik hoop dat uiteraard, maar dat weet je nooit, want voordat je het weet, ontstaat
er opeens een probleem en dan duurt het toch weer veel langer.We hebben dan een tweede aanbieder en daarbij is er sprake van een duopoliesituatie,
een situatie met twee aanbieders in de markt. Dan ontstaat er een zekere markt,
maar dat is nog maar het begin van een marktwerking. Als er dan ook nog sprake
zou zijn van een buitenlands waarborgkantoor – daar zijn inderdaad wat
indicaties voor; dat is nog in een heel voorlopige fase, maar het zou zich
serieus kunnen doorzetten de komende tijd – dan ontstaat er een situatie
die meer op een markt begint te lijken. Ik vind dat dan de situatie zich voordoet
dat je heel serieus opnieuw naar je systeem van tariefstelling zou moeten
kijken.Heel concreet merk ik in de richting van mevrouw Verburg het volgende
op. Ik denk dat het absoluut voorbarig zou zijn om op dit moment al die stap
te zetten, want we hebben die tweede en zeker die derde waarborginstelling
nog niet. Maar ik zeg nogmaals toe dat ik de vinger aan de pols houd en dat
ik mijn uiterste best zal doen om, uiteraard op een verantwoorde manier, die
markt verder te ontwikkelen, te zorgen dat, als het kan, die tweede waarborginstelling
nationaal erbij komt en dat daar, als het kan, ook serieuze buitenlandse waarborgkantoren
aan worden toegevoegd. Zodra die situatie er is en zodra die markt er echt
is, kom ik onmiddellijk bij de Kamer terug en kunnen we de zaak opnieuw aanpassen.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, aanstaande dinsdag te stemmen.Daartoe wordt besloten. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19992000-4459-4465.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl