Noten met afschriften brieven Tica van 15-3-1995 aan de besturen van de bedrijfsverenigingen over het advies inzake invoering malusregeling, en van 12-12-1995 aan de besturen van de bedrijfsverenigingen en de uitvoeringsinstellingen inzake nadere normen t.b.v. de voorgenomen malusbeslissingen nieuwe stijl
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1996-1997, pag. 1179-1180

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

29-04-1997

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

nr. 25, pagina 1179-1180

15-04-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het Voorstel van wet van het lid Van Boxtel houdende regels tot versterking van de rechtspositie van hen die een medische keuring ondergaan (Wet op de medische keuringen) (23259)Pagina 1171-1176
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 15 april 1997)Pagina 1176-1178
Behandeling van het Voorstel van wet van het lid Van Boxtel houdende regels tot versterking van de rechtspositie van hen die een medische keuring ondergaan (Wet op de medische keuringen) (23259)Pagina 1120-1134
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 1997 (25000 VI); - Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Verkeer en Waterstaat (XII) voor het jaar 1997 (25000 XII); - Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Infrastructuurfonds voor het jaar 1997 (25000 A)Pagina 1099-1099
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering en enkele andere wetten in verband met premiedifferentiatie en marktwerking bij arbeidsongeschiktheidsverzekeringen (Wet premiedifferentiatie en marktwerking bij arbeidsongeschiktheidsverzekeringen) (24698); - en nog drie andere wetsvoorstellenPagina 1134-1158
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van bepalingen van verschillende wetten in verband met de erkenning van de vrijheid van levensovertuiging als grondrecht (24614)Pagina 1168-1171
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering en enkele andere wetten in verband met premiedifferentiatie en marktwerking bij arbeidsongeschiktheidsverzekeringen (Wet premiedifferentiatie en marktwerking bij arbeidsongeschiktheidsverzekeringen) (24698); - en drie andere wetsvoorstellenPagina 1100-1120
Voortzetting van de behandeling van het Voorstel van wet van het lid Van Boxtel houdende regels tot versterking van de rechtspositie van hen die een medische keuring ondergaan (Wet op de medische keuringen) (23259)Pagina 1158-1168
Presentie en opening (dinsdag 15 april 1997)Pagina 1099-1099
Noten met afschriften brieven Tica van 15-3-1995 aan de besturen van de bedrijfsverenigingen over het advies inzake invoering malusregeling, en van 12-12-1995 aan de besturen van de bedrijfsverenigingen en de uitvoeringsinstellingen inzake nadere normen t.b.v. de voorgenomen malusbeslissingen nieuwe stijlPagina 1179-1180
Lijst van besluiten (dinsdag 15 april 1997)Pagina 1176-1176
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van de artikelen 1 en 3 van de Wet collectieve preventie volksgezondheid (24748); - Intrekking van de Wet beperking cadeaustelsel 1977 (25109); - Wijziging van de Wet op de studiefinanciering en de Wet tegemoetkoming studiekosten in verband met de aanspraak op studiefinanciering voor onder meer assistentopleidingen (25194); - en drie andere wetsvoorstellenPagina 1099-1100

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Noot 1 (zie blz. 1158)Advies inzake uitvoering malusregeling (15-03-95)Aan de besturen van de bedrijfsverenigingenDames en heren,1. InleidingOp 15 februari j.l. heeft de CRvB uitspraak gedaan in een aantal beroepszaken
betreffende de malusoplegging. Hoofdonderwerp in de uitspraak is de vereiste
motivering bij de oplegging van een malus.De CRvB bepaalt dat «bij het opleggen van een malus de bedrijfsvereniging
niet kan volstaan met het zondermeer verwijzen naar de toekenningsbeslissing
van een arbeidsongeschiktheidsuitkering aan een werknemer, doch dat per individueel
geval gemotiveerd moet worden welke relevante feiten ten grondslag zijn gelegd
aan de beslissing dat voldaan is aan de voorwaarden voor het verschuldigd
worden van een malus als bedoeld in artikel 59i van de AAW. Dit houdt in dat
naast een motivering van het medische en arbeidskundige aspect, inzicht dient
te worden gegeven in de procedure die gevolgd is gedurende het Ziektewetjaar
en het jaar daaropvolgend, en in de daarbij relevante gegevens over de mogelijkheid
tot het verrichten van passende arbeid en reïntegratie, alsmede in de
timing van de afschatting mede met het oog op het gunnen van een uitlooptermijn»
(overweging 4.16). «Een dergelijke motivering van de malusbeslissing
biedt de werkgever de mogelijkheid om overtuigd te raken van de juistheid
van de malusbeslissing en om eventueel te komen tot een gemotiveerde bestrijding»
(overweging 4.17).In zijn uitspraak gaat de CRvB tevens in op de privacy-aspecten bij de
kennisneming van medische en arbeidskundige gegevens uit het arbeidsongeschiktheidsdossier
van de betrokken werknemer in het kader van de beoordeling van de malusbeslissing.
De CrvB beziet in zijn uitspraak de vraag in hoeverre in de fase van bestuurlijke
besluitvorming en in de fase van beroep op de rechter enerzijds recht kan
worden gedaan aan de in de Osv geclausuleerde geheimhoudingsverplichting en
anderzijds recht kan worden gedaan aan de aanspraak op een eerlijk proces
voor de werkgever die het aangaat. De CRvB stelt vast dat, indien de bedrijfsvereniging
bij het nemen van een malusbeslissing zo nodig de weergevers hoort en tot
een deugdelijke motivering van die beslissing komt, een transcriptie van arbeidskundige
en medische gegevens kan plaatsvinden zodanig, dat de privacybelangen van
de betrokken werknemer gerespecteerd worden, doch dat anderzijds de werkgever
in staat is zich te laten overtuigen van de juistheid van de beslissing (zie
overweging 5.6).De uitspraak van de CRvB heeft grote consequenties voor de uitvoering
van de malusregeling. Het Tica is echter van mening dat de malusregeling dient
te blijven worden uitgevoerd. De CRvB heeft de malusregeling op zich in stand
gelaten, en de malusregeling is (nog steeds) in de wet opgenomen. Wel dient
de werkwijze van de bedrijfsverenigingen bij de oplegging van de malus te
worden aangepast. Het Tica heeft zich gebogen over de vraag hoe de malusregeling
indachtig de uitspraak van de CRvB, zou kunnen worden uitgevoerd. Hierna zal
worden aangegeven hoe naar de mening van het Tica moet worden tegemoet gekomen
aan de door de CRvB gestelde motiveringseis, alsmede hoe moet worden omgegaan
met lopende en reeds afgedane maluszaken.2. MotiveringseisTeneinde tegemoet te komen aan de door de CRvB vereiste motivering van
de beslissing, alsmede in te gaan op de door de CRvB gesignaleerde mogelijkheid
om de gemeente te horen, is door het Tica een aanvullende procedure ontwikkeld
die in de bestaande procedure bij de oplegging van een malus ingepast zou
dienen te worden. Deze aanvullende procedure valt uiteen in een rapportage
en het horen van de gemeente.RapportageZoals in de inleiding al is aangehaald bepaalt de CRvB dat per individueel
geval gemotiveerd moet worden welke relevante feiten ten grondslag zijn gelegd
aan de beslissing dat voldaan is aan de voorwaarden voor het verschuldigd
worden van een malus. Teneinde hieraan, binnen de grenzen van de privacy,
zoveel mogelijk tegemoet te komen voorziet de aanvullende procedure in een
schriftelijke rapportage aan de gemeente. De rapportage zou ongeveer drie
maanden voor de beoogde oplegging van de malus aan de gemeente moeten worden
gestuurd. Deze rapportage dient minimaal de volgende elementen te bevatten.a. beschrijving van de door de bedrijfsvereniging gevolgde procedure.In de rapportage moet zijn aangegeven welke activiteiten er door de bedrijfsvereniging
vanaf het ontstaan van de arbeidsongeschiktheid van de betrokken werknemer
zijn verricht. Hierbij valt te denken aan een opsomming van de gesprekken
die met de werknemer en de werkgever in het kader van de reïntegratie
zijn gevoerd, de medische onderzoeken van de werknemer door de bedrijfsvereniging,
de medische onderzoeken van de werknemer door een deskundige (specialist)
en de contacten met de behandelende sector, de datum waarop het AG-team is
ingeschakeld, etc. Doel van deze beschrijving is om de werkgever inzichtelijke
te maken dat de toekenning van de arbeidsongeschiktheidsuitkering zorgvuldig
door de bedrijfsvereniging is voorbereid. Bij deze beschrijving moet uit het
oogpunt van privacybescherming worden voorkomen dat de beschrijving een aanwijzing
geeft van de medische aspecten van de arbeidsongeschiktheid. Zo zal dus bij
het vermelden van de medische onderzoeken door een deskundige en de contacten
met de behandelende sector, niet mogen worden vermeld om welk vakgebied van
de specialist dan wel om welke behandelende sector het gaat.b. transcriptie van arbeidskundige en medische gegevensVanuit het oogpunt van privacybescherming kunnen medische en arbeidskundige
gegevens van de betrokken werknemer niet zonder meer aan de werkgever worden
verstrekt. Hiervoor is een op de situatie toegesneden toestemming van de werknemer
vereist. Om de werkgever toch een zo goed mogelijk inzicht
te kunnen bieden in de reden van de toekenning van de arbeidsongeschiktheidsuitkering
aan de werknemer, zal het rapport een transcriptie van de arbeidskundige en
de medische gegevens moeten bevatten. Gelet op het voornoemde privacyaspect
zal de transcriptie beperkt moeten blijven tot een kernachtige samenvatting
van het belastbaarheidspatroon van de werknemer, waaronder worden verstaan
zijn mogelijkheden en beperkingen bij het verrichten van arbeid.c. berekeningswijze van het arbeidsongeschiktheidspercentageDe rapportage zal de berekeningswijze van het arbeidsongeschiktheidspercentage
voor de werkgever inzichtelijk moeten maken. Dit betekent dat, als vervolg
op het hierboven genoemde belastbaarheidspatroon van de werknemer, de rapportage
zal moeten bevatten gegevens omtrent de geduide functies, de verdienmogelijkheid
van de werknemer, alsmede omtrent de berekening van de schatting van het arbeidsongeschiktheidspercentage.Horen van de werkgeverDe CRvB geeft in de uitspraak aan het wenselijk te achten dat de bedrijfsvereniging
bij het nemen van de malusregeling de werkgever in het kader van de door de
Awb voorgeschreven zorgvuldigheid en belangenafweging zonodig hoort (zie overweging
5.6). In artikel 4:8 Awb wordt voorzien in het de belanghebbende in de gelegenheid
stellen zijn zienswijze naar voren te brengen. Het tweede deel van de aanvullende
procedure voorziet daarom in het in de gelegenheid stellen van de werkgever
om mondeling zijn zienswijze naar voren te brengen. In dit kader zal het toezenden
van de rapportage aan de werkgever tevens vergezeld moeten gaan van een aankondiging
van de komst van een functionaris van de bedrijfsvereniging (bijvoorbeeld
een arbeidsdeskundige). Bij de aankondiging wordt vermeld dat de werkgever
kan aangeven geen prijs te stellen op dit bezoek, waarbij de werkgever er
voor kan kiezen om zijn zienswijze schriftelijk naar voren te brengen. Het
initiatief voor het gesprek ligt bij de bedrijfsvereniging, nu deze immers
een motiveringsplicht heeft.Ongeveer twee maanden voor het beoogde tijdstip van het nemen van een
malusregeling gaat de functionaris van de bedrijfsvereniging bij de werkgever
langs (tenzij de werkgever heeft aangegeven hierop geen prijs te stellen).
Doel van het bezoek is om de werkgever in de gelegenheid te stellen zijn zienswijze
naar voren te brengen omtrent de voorgenomen oplegging van een malus, alsmede
het geven van een toelichting. Met dit bezoek wordt naar de mening van het
Tica recht gedaan aan het belang dat de CRvB hecht aan het horen van de werkgever
en wordt beoogd om de werkgever te overtuigen van de juistheid van de malusbeslissing.
Tevens kan het bezoek worden gezien in het licht van de verplichting van de
bedrijfsvereniging om bij de voorbereiding van een besluit de nodige kennis
te vergaren omtrent de relevante feiten en de af te wegen belangen (vgl. art.
3:2 Awb). Van het bezoek aan de werkgever dient een verslag te worden gemaakt.Indien de werkgever ook na toezending van de rapportage en het bezoek
door een functionaris van de bedrijfsvereniging niet overtuigd is van de juistheid
van de malusbeslissing en aandringt op een nadere onderbouwing waarvoor medische
gegevens van de werknemer nodig zijn, zal de bedrijfsvereniging moeten afwegen
of het noodzakelijk en gewenst is om de relevante medische gegevens van de
werknemer aan de werkgever over te leggen. Het overleggen van medische gegevens
van de werknemer aan de werkgever kan echter slechts nadat hiervoor toestemming
van de betrokken werknemer is verkregen.In geval beroep wordt ingesteld tegen een malusbeslissing, worden de gegevens
uit het ZW- en WAO-dossier die betrekking hebben op eerdere contacten tussen
de bedrijfsvereniging (GMD) en de werkgever, alsmede de rapportage en het
verslag van het bezoek aan de werkgever na toezending van de rapportage, gevoegd
bij de processtukken.Het Tica heeft om de navolgende redenen er voor gekozen om de hierboven
beschreven extra procedure pas te laten plaatsvinden in de laatste drie maanden
voordat de malusbeslissing wordt genomen.In de eerste plaats is de kans dat de situatie zich wijzigt en de aan
de werkgever verstrekte gegevens niet meer actueel zijn groter naar mate de
periode tussen het contact met de werkgever en de malusbeslissing groter is.In de tweede plaats verdient het naar de mening van het Tica uit uitvoeringstechnisch
oogpunt aanbeveling om de hierboven beschreven contacten met de werkgever
pas plaats te laten hebben op een moment dat de kans op een malusoplegging
zo groot mogelijk is.In de derde plaats dient in het kader van de zorgvuldige besluitvorming
de tijd tussen het horen en de beslissing niet te groot te zijn. De termijn
van twee maanden tussen het bezoek van een functionaris van de bedrijfsvereniging
en het nemen van de malusbeslissing geeft naar de mening van de bedrijfsvereniging
voldoende ruimte voor een eventueel naar aanleiding van het bezoek noodzakelijk
geworden bestuurlijke weging.3. Behandeling lopende maluszaken en malusbeslissingen
die kracht van gewijsde hebben3.1 Behandeling lopende maluszakenZowel de malusbeslissingen die bij de bedrijfsverenigingen in voorbereiding
zijn als de malusbeslissingen die bij de rechtbanken aanhangig zijn gemaakt
zullen niet voldoen aan de door de CRvB vereiste motivering. Voorzover dit
mogelijk is zal het motiveringsgebrek bij deze beslissing moeten worden gerepareerd.3.2 Malusbeslissingen die kracht van gewijsde hebbenHet Tica heeft zich gebogen over de vraag hoe dient te worden omgegaan
met verzoeken van werkgevers om terug te komen op malusbeslissingen die kracht
van gewijsde hebben.Artikel 4:6 Awb verplicht de belanghebbende die buiten het geval van bezwaar
of beroep wenst dat het bestuur terugkomt van het voor hem ongunstige standpunt,
ingenomen bij de beslissing op een eerdere aanvraag, nieuw gebleken feiten
of veranderde omstandigheden te noemen die tot een gunstiger resultaat kunnen
leiden. Het Tica is ven mening dat de malusuitspraak van de CRvB op zich niet
is aan te merken als een nieuw feit of omstandigheid op grond
waarvan de bedrijfsvereniging terug zou moeten komen op eerdere beslissingen.
Met de malusuitspraak wordt niet de regelgeving zelf aangetast, maar wordt
aan de betreffende bepalingen een uitleg gegeven die anders is dan in eerste
instantie door de bedrijfsverenigingen is verondersteld. De CRvB heeft in
een uitspraak gepubliceerd in RSV 1994/9 aangegeven dat het enkele feit dat
door een rechterlijke uitspraak aan een wettelijk voorschrift een bepaalde
uitleg wordt gegeven, er niet toe kan leiden dat alle voorafgaande toepassingen
van dat voorschrift in overeenstemming met die (nieuwe) uitleg moeten worden
gebracht. Dergelijke verstrekkende gevolgen van rechterlijke uitspraken zouden
het – ook ten behoeve van de bedrijfsvereniging geldende – beginsel
van rechtszekerheid te zeer aantasten.Het Tica is derhalve van mening dat de malusuitspraak van de CRvB zich
geen noodzaak geeft om terug te komen op malusbeslissingen die kracht van
gewijsde hebben.Wij vertrouwen op uw medewerking.Hoogachtend,J. F. Buurmeijer, voorzitterBijlagen ter informatie:– brief d.d. 16-3-1995 aan de Staatssecretaris SZW– brief d.d. 16-3-1995 aan het Ctsv– bestuursnotitie Tica 15-3-1995Nadere normen t.b.v. (voorgenomen) malusbeslissingen nieuwe
stijl (12-12-95)Aan de besturen van de bedrijfsverenigingen en aan de directies van de
uitvoeringsinstellingenDames en heren,1. InleidingOp 15 februari 1995 heeft de CRvB uitspraak gedaan in een aantal beroepszaken
betreffende de malusoplegging. Op de hoofdpunten zijn de bedrijfsverenigingen
hierbij in het ongelijk gesteld. Deze uitspraak heeft met name de volgende
formele consequenties:a. bij het opleggen van een malus aan de werkgever kan de BV niet langer
zonder meer verwijzen naar de toekenningsbeslissing van een ao-uitkering aan
een werknemer: een geïndividualiseerde en gemotiveerde regeltoepassing
is nu vereist. Dit houdt in dat de beslissing dient te bevatten:– naast een motivering van het medisch en arbeidskundig aspect tevens– inzicht in de procedure die gevolgd is tijdens het Ziektewetjaar
en het eerste WAO-jaar, en– inzicht in de daarbij relevante gegevens over de mogelijkheden
tot het verrichten van passende arbeid en reïntegratie, alsmede– inzicht in de timing van de (eventuele) afschattingsbeslissing
mede met het oog op het gunnen van een uitlooptermijn.b. de privacy m.b.t. medische en arbeidskundige gegevens van de werknemer
dient gerespecteerd te worden: voor overleggen van deze gegevens aan de werkgever
heeft de BV toestemming van de werknemer nodig. Ontbreekt deze dan dient een
zodanige transcriptie van deze gegevens plaats te vinden dat het recht op
privacy gewaarborgd is.Het doel van het motiveren van beslissingen is dat de werkgever de mogelijkheid
geboden wordt overtuigd te raken van de juistheid van de malusbeslissing.Ten aanzien van de formele consequenties heeft het Tica in maart jl. een
advies aan u gegeven (mededeling M 95.18). In dit advies wordt o.a. aangegeven
dat– slechts malusbeslissingen die bij de bedrijfsverenigingen in voorbereiding
zijn en– malusbeslissingen die bij de rechtbanken aanhangig zijn gemaakt,
voor zover mogelijk, nader gemotiveerd moeten worden;– er geen noodzaak bestaat om terug te komen op malusbeslissingen
die reeds kracht van gewijsde hebben.Daarnaast heeft de uitspraak ook materiële consequenties, zoals aan
welke voorwaarden voldaan moet worden om daadwerkelijk tot een malus-aanzegging
of -oplegging te kunnen komen. Vragen hierbij zijn: moet een nieuwe beslissing
genomen worden? Is een reeds genomen beslissing die nog geen kracht van gewijsde
heeft (bijvoorbeeld omdat een beroepszaak aanhangig is gemaakt) nog houdbaar?In dit kader worden in deze mededeling in paragraaf 2 situaties aangegeven
waarin een malus-aanzegging of -oplegging realiter niet meer tot de mogelijkheden
behoort. Verder bevat paragraaf 3 enige richtlijnen m.b.t. een aantal technische
aspecten van de malusuitvoering waarover de CRvB zijn oordeel heeft uitgesproken.2 Nadere normen t.b.v. de malusuitvoeringHet opleggen van een malus is een beslissing die, volgens de uitspraak
van de CRvB naar zijn aard vraagt om een toetsing van de relevante feiten
en regeltoepassing in het individuele geval. De CRvB geeft in zijn uitspraak
aan, dat daarbij niet de belangen van de werknemer leidend zijn, met de belangen
van de werkgever. Bij de beoordeling van het recht op uitkering van de werknemer
is dus, in het kader van de malus, niet het belang van de werknemer bij een
uitkering of bij een zorgvuldige gevalsbehandeling leidend, zoals dat kenbaar
is uit de afgegeven beschikking(en) en uit het werknemersdossier, maar het
belang van de werkgever om niet met een malus geconfronteerd te worden. Voor
de beoordeling van het recht op uitkering in het kader van de malus is daarom
niet de formele status zoals die uit beschikkingen blijkt relevant, maar de
feitelijke situatie zoals die vanuit de wet en los van de gehonoreerde belangen
van de werknemer geduid moet worden. Relevante vragen hierbij zijn:1. heeft de bedrijfsvereniging ook met het oog op malusoplegging op goede
gronden aangenomen dat (doorgaand) recht bestaat op toekenning van arbeidsongeschiktheidsuitkering;2. welke rol heeft de bedrijfsvereniging gespeeld bij de reïntegratie
van de werknemer;3. is bij de reïntegratie, eventueel onder toepassing van de kortingsbepalingen,
terecht voortdurende arbeidsongeschiktheid aangenomen.Daarbij spelen vragen als:– hebben de wettelijk verplichte tussentijdse keuringen tijdig plaatsgevonden;– is het verplichte GMD-advies uitgebracht;– heeft tijdige vaststelling van de passendheid van de arbeid plaats
gevonden, gelet op aangenomen beperkingen;– is sprake van vertraagde medisch/arbeidskundige beoordeling;– heeft schatting op voor werkgever ongunstig moment plaats gevonden;
krijgt de werknemer weliswaar op grond van het zorgvuldigheidsbeginsel een
arbeidsongeschiktheidsuitkering, maar was reeds (op een vroeger moment) sprake
van arbeidsgeschiktheid.2.1 Welke probleemsituaties zijn er te onderscheiden?Op grond van art. 59i AAW is de werkgever een malus verschuldigd voor
elke persoon die op de 1e ao-dag bij hem in (privaat- of publiekrechtelijke)
dienst is en die recht krijgt of zou hebben verkregen op toekenning of verhoging
van een arbeidsongeschiktheidsuitkering. De malus is verschuldigd een jaar
nadat het recht op de uitkering is verkregen, tenzij de werknemer:a. minder dan 80% ao is en de werkgever hem in de gelegenheid heeft gesteld
voor zijn resterende verdiencapaciteit passende arbeid te blijven verrichten,b. overleden is,c. 65 jaar is geworden.Bij afhandeling van reeds genomen beslissingen of bij afgifte van beslissingen
na aanzegging moeten de onder 2 vermelde vragen 1 t/m 3 worden nagelopen.
De CRvB heeft de nadruk gelegd op individuele beoordeling per geval, waarbij
tevens nagegaan dient te worden of er een gemotiveerde bestrijding door de
werkgever is.In de praktijk blijkt echter behoefte te zijn aan een meer categorale
beoordeling van de genomen of voorgenomen beslissingen. Daarom is gezocht
naar enkele richtlijnen, waarvan in een bijzonder geval kan worden afgeweken.
Deze richtlijnen zien met name op situaties waarin de omstandigheden van het
geval, zoals die blijken uit het werknemersdossier niet stroken met de vereisten
van een juiste wetstoepassing, zoals die door de CRvB nader zijn gestipuleerd.
Waar wel aan deze vereisten is voldaan, bestaan immers geen speciale problemen
bij de beoordeling of een malus opgelegd moet worden.De volgende situaties zijn te onderscheiden:2.1.1 Per einde wachttijd is terecht een AAW/WAO-uitkering
toegekend, die tijdens het eerste WAO-jaar beëindigd isIn het geval dat de werknemer op einde wachttijd terecht een arbeidsongeschiktheidsuitkering
is toegekend, die tijdens het eerste WAO-jaar beëindigd wordt, is op
pragmatische gronden volgens bestaand beleid geen malus opgelegd (FBV-mededeling
M 92/67).2.1.2 Per einde wachttijd is een AAW/WAO-uitkering toegekend
om administratieve redenen, achteraf is de werknemer <15/25% aoIn het geval dat om administratieve redenen (niet tijdig kunnen beoordelen
van de arbeidsongeschiktheid) een ao-uitkering is toegekend, terwijl achteraf
de werknemer niet arbeidsongeschikt blijkt te zijn geweest, wordt volgens
bestaand beleid geen malus opgelegd (FBV-mededeling M 92.67).2.1.3 Aanzegging <15/25% ao in het eerste AAW/WAO-jaarHet recht op uitkering dient in verband met het belang voor de werkgever
beoordeeld te worden zonder de uitlooptermijn die aan de werknemer is verstrekt.
Indien een <15/25% ao-aanzegging (gesprek van ad met de werknemer) plaatsvindt
in het eerste AAW/WAO-jaar, is op het moment van oplegging van de malus de
werknemer reeds <15/25% ao. Er bestaat dus geen doorgaand recht op uitkering;
de werknemer krijgt slechts op zorgvuldigheidsgronden nog tijdelijk uitkering.
Wij adviseren om geen malus op te leggen. Dat de datum van effectuering van
de schatting eventueel na de opleggingsdatum ligt doet dan niet terzake. Dit
sluit aan bij het beleid verwoord in FBV-Mededeling M92/67.2.1.4 Aanzegging <15/25% vindt kort na het eerste AAW/WAO-jaar
plaatsIndien een <15/25% ao-aanzegging kort na het eerste AAW/WAO-jaar plaatsvindt,
wordt voorgesteld er in principe vanuit te gaan dat deze situatie zich ook
reeds gedurende het eerste AAW/WAO-jaar voordeed. Vaak zal sprake zijn van
een vertraagde medisch/arbeidskundige beoordeling of van een schatting op
een voor de werkgever ongunstig tijdstip. Een malus wordt dan evenals in de
situatie beschreven onder 2.1.3 niet opgelegd.Een uitzondering hierop geldt, wanneer uit het dossier naar voren komt
dat zonder meer sprake was van arbeidsongeschiktheid per einde eerste AAW/WAO-jaar
en de toename van de geschiktheid pas daarna heeft plaatsgevonden. In dat
geval is malusoplegging terecht.Aangezien het ons inziens wat de aanzegging betreft slechts om een korte
termijn na het eerste AAW/WAO-jaar moet gaan, moet de aanzegging vóór
de 16e maand plaats hebben gevonden.2.1.5 Verplichte herkeuringen in het kader van TBA na
1 jaar WAO die niet tijdig hebben plaatsgevonden.Indien een verplichte herkeuring na 1 jaar) in het kader van TBA niet
tijdig heeft plaatsgevonden, moet nagegaan worden of bij tijdige keuring binnen
het eerste AAW/WAO-jaar de werknemer wijziging van de arbeidsongeschiktheid
naar <80% ao aangezegd zou zijn. Hierbij doet de oorzaak van het tijdstip
van het niet tijdig zijn niet terzake. Oorzaken kunnen zijn: te drukke werkzaamheden
van VG resp. AD, de BV heeft zich onvoldoende gekweten van zijn inspanningsverplichting
ten aanzien van reïntegratie van de werknemer (zie ook onder 2.2.1).Wanneer de werknemer bij tijdige herkeuring en/of voldoende reïntegratieactiviteiten
binnen het eerste AAW/WAO-jaar een verlaging van zijn ao-uitkering aangezegd
zou zijn, bestaan de volgende 2 mogelijkheden:a. de verzekerde zou reeds in het eerste AAW/WAO-jaar <15/25% ao zijn
geweest. Voorgesteld wordt dat een malus dan niet verschuldigd is (vergelijk
2.1.3).b. de verzekerde zou reeds in het eerste AAW/WAO-jaar >15/25% maar <80–100%
ao zijn geweest. In dit geval had de werkgever mogelijk passend werk kunnen
aanbieden; deze mogelijkheid is hem onthouden. De werkgever dient wel gemotiveerd
aan te geven dat hij passend werk zou hebben gehad. Aanbevolen wordt om zo
dit naar het oordeel van de BV het geval was geen malus op
te leggen.2.1.6 Beëindiging van de toepassing van art. 33 AAW/44
WAODe kortingsartikelen 33 AAW/44 WAO worden toegepast indien een verzekerde
recht heeft op een uitkering en daarnaast werkzaam is, terwijl het niet vast
staat of de werkzaamheden passend zijn.a. Bij feitelijke beëindiging van de kortingsartikelen tijdens het
eerste AAW/WAO-jaar en schatting naar <15/25% ao dient op grond van bestaand
beleid geen malus opgelegd te worden, omdat op datum oplegging malus (na 1
jaar AAW/WAO) de werknemer <15/25% ao is (zie ook 2.1.1). Indien na toepassing
van de kortingsartikelen tijdens het eerste AAW/WAO-jaar geschat wordt naar
>15/25 en <80% ao op de arbeid die de verzekerde bij de eigen werkgever
verricht, kan gesteld worden dat deze arbeid passend was en de werkgever dus
passende arbeid heeft aangeboden aan de werknemer. Aanbevolen wordt dan geen
malus op te leggen.b. Indien de kortingsbepalingen doorlopen na het eerste AAW/WAO-jaar en
de verzekerde op de werkzaamheden bij eigen werkgever wordt geschat naar <15/25%
ao, adviseren we om na te gaan of schatting op de arbeid die de verzekerde
onder toepassing van de kortingsartikelen heeft verricht, eerder (namelijk
in het eerste <15/25%) plaats had kunnen vinden. Beoordeeld dient dus te
worden of wellicht ten onrechte voortdurende arbeidsongeschiktheid is aangenomen.
Zo dit het geval is (of bij gemotiveerde twijfel hierover) en de kortingsartikelen
later ook feitelijk beëindigd zijn, wordt geen malus opgelegd. Immers
voor het einde van het eerste AAW/WAO-jaar (moment van oplegging van de malus)
heeft de werkgever de werknemer passende arbeid aangeboden.c. Indien de verzekerde aan het einde van het eerste AAW/WAO-jaar bij
eigen werkgever werkzaam is onder toepassing van de kortingsartikelen en later
op deze arbeid geschat wordt naar >15/25% en <80% ao, terwijl deze schatting
reeds in het eerste AAW/WAO-jaar plaats had kunnen vinden, kan aangenomen
worden dat de werkgever passende arbeid heeft aangeboden. Wij adviseren u
dan geen malus op te leggen.2.2 Overige aspectenHierna volgen nog een aantal aspecten waarmee bij het beoordelen van de
vraag of een malus opgelegd moet worden eveneens rekening moet worden gehouden.2.2.1 Reïntegratiegedrag BVIn het kader van de malus dienen reïntegratieaktiviteiten zowel op
het belang van de werknemer bij een adequate reïntegratie als op het
belang van de werkgever bij een malusloze reïntegratie te zijn afgestemd.Indien de BV zich niet voldoende heeft gekweten van zijn inspanningsverplichting
ten aanzien van reïntegratie van de betreffende werknemer, dient nagegaan
te worden of adequate inspanningen geleid zouden hebben tot <15/25% ao
bij einde wachttijd of gedurende het eerste AAW/WAO-jaar.Mocht dit het geval zijn, dan wordt geen malus opgelegd, omdat de verzekerde
dan geen uitkering zou hebben gehad of gedurende het eerste AAW/WAO-jaar <15/25%
ao zou zijn geworden.In het geval reïntegratieaktiviteiten toto >15/25% maar <80–100%
ao zouden hebben geleid, zou de werkgever in de gelegenheid zijn geweest passende
arbeid aan te bieden; deze mogelijkheid is de werkgever onthouden. Er is sprake
van een formeel gebrek dat niet meer hersteld kan worden. Aanbevolen wordt
om geen malus op te leggen, indien de werkgever gemotiveerd aangeeft dat hij
passend werk zou hebben gehad. Het voorgaande impliceert dat op de BV'n de
bewijslast rust aan te geven dat het door werkgever gestelde niet juist is.Als de BV zich niet voldoende gekweten heeft van zijn reïntegratietaken,
omdat hij onvoldoende oog heeft gehad voor reïntegratiemogelijkheden
bij de eigen werkgever (de werknemer is namelijk bij een andere werkgever
geplaatst), terwijl de eigen werkgever mogelijkheden tot reïntegratie
had (de werkgever dient dit gemotiveerd aan te geven, terwijl de bewijslast
bij de BV ligt), dan kan er vanuit worden gegaan dat het belang van de werkgever
geschaad is. Het ligt in de rede dan geen malus op te leggen.Bij de vraag of voldoende reïntegratieactiviteiten plaats hebben
gevonden gaat het om een vrij individuele beoordeling.Aanwijzingen dat een BV niet voldoende heeft gedaan om de werknemer te
reïntegreren bij eigen werkgever kunnen zijn:– de BV heeft geen reïntegratie-activiteiten ondernomen, ondanks
dat contact hierover met de werkgever heeft plaatsgevonden en/of de werknemer
de wens geuit heeft weer bij eigen werkgever te willen werken;– de BV heeft geen contact opgenomen met de werkgever;– de BV heeft alleen oog gehad voor reïntegratie bij andere
werkgever (Voorbeeld: BV kent scholing als werkvoorziening toe, terwijl deze
scholing niet bij de eigen werkgever te gelde kan worden gemaakt en een andere
scholing reïntegratie bij eigen werkgever wel mogelijk zou hebben gemaakt).Bij de beoordeling door de BV van de vraag of de werkgever voldoende gemotiveerd
heeft aangegeven dat hij passend werk zou hebben gehad kan betrokken worden:– de werkgever zou een aanbod om te werken gedaan hebben vóór
het einde van het eerste AAW/WAO-jaar en de arbeid had ook vóór
dit tijdstip verricht kunnen worden. De werkgever dient dit te motiveren.– wordt bij lopende beroepszaken verweer door de werkgever gemotiveerd:
namelijk geeft hij aan welke arbeid verricht kon worden en of een ander deze
arbeid later ook daadwerkelijk is gaan verrichten.– uit het dossier moet dan vervolgens ook retrospectief duidelijk
worden dat de werknemer geschikt was om dit werk te doen en dat hij daartoe
ook in de gelegenheid was.– heeft de werkgever eerder contact gezocht met de werknemer of
de bedrijfsvereniging.Een eventueel aanbod van werk door de werkgever na het eerste AAW/WAO-jaar
betekent niet dat de BV niet voldoende reïntegratieaktiviteiten heeft
ontplooid; immers de werkgever heeft een aanzegging van de malus gehad en
kon dus zelf actie ondernemen in het eerste AAW/WAO-jaar.2.2.2 Werkgever heeft op moment waarop beoordeeld wordt
of malus opgelegd moet worden werknemer alsnog in de gelegenheid gesteld passende
arbeid te verrichten na het eerste AAW/WAO-jaarFormeel zou in dit geval eerst een malus opgelegd moeten worden, terwijl
na het aanbieden van passend werk de malus geheel of gedeeltelijk gerestitueerd
kan worden. Wij adviseren om in dergelijke gevallen geen malus op te leggen,
aangezien dit noch in het belang van de werkgever noch in het belang van de
BV is. Dit beleid komt er dan wel op neer dat ongeacht hoeveel tijd de werkgever
te laat is met het aanbieden van werk, er altijd volledige restitutie van
de malus plaats vindt.3. Technische aspecten van de uitspraakDe CRvB heeft ook geoordeeld over een aantal meer technische punten. Het
betreft de volgende items: Verschuiving van het kalenderjaar ter berekening
van maximering van de malus, verschuiving van het kalenderjaar voor de vaststelling
van het arbeidsongeschiktheidsrisico-cijfer en aan de werkgever uitgekeerd
door te betalen ziekengeld is geen loon in het kader van de malus.Ten aanzien van deze onderwerpen adviseren we als volgt te handelen:– In de gevallen waarin nog geen malus is opgelegd en de gevallen
waarin beroep is aangetekend geldt dat een nieuwe beslissing genomen moet
worden, indien het resultaat is een verlaging van de reeds aangezegde of opgelegde
malus.– Als de malus hoger zou worden, dient hangende een beroepsprocedure
geen nieuwe beslissing afgegeven te worden, aangezien in verband met het zorgvuldigheidsbeginsel
alleen wijzigingen ten gunste van de werkgever doorgevoerd mogen worden.– Indien nog geen malus opgelegd was (maar eventueel wel aangezegd),
kan rekening houdend met de uitspraak van de CRvB alsnog een beslissing uitgereikt
worden.– Beslissingen die reeds kracht van gewijsde hebben behoeve niet
meer gerepareerd te worden (zie I).4. VoortgangMet de hiervoor gegeven benadering is naar onze mening zoveel mogelijk
recht gedaan aan wet en jurisprudentie, en is een werkbaar kader geschapen
om te bepalen in welke gevallen wel dan niet dient te worden besloten tot
oplegging van de malus.Naar wij verwachten zal het Ctsv zich op korte termijn uitspreken over
de voorgestelde benadering. We zullen u daarover zo spoedig mogelijk inlichten.Hoogachtend,J. F. Buurmeijer, voorzitter1Gepubliceerd in RSV 1995 Actueel nr. 3. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19961997-1179-1180.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl