Spoeddebat over de IJsselmeerziekenhuizen
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2008-2009, pag. 1021-1034

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

31-10-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

nr. 14, pagina 1021-1034

22-10-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 27295Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Regeling van werkzaamheden (woensdag 22 oktober 2008)Pagina 959-960
Presentie en opening (woensdag 22 oktober 2008)Pagina 933-933
Debat over de Europese TopPagina 960-1021
Behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Economische Zaken (XIII) voor het jaar 2009 (31700 XIII), en van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Fonds economische structuurversterking voor het jaar 2009 (31700 D)Pagina 933-959
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 22 oktober 2008)Pagina 1034-1035
Spoeddebat over de IJsselmeerziekenhuizenPagina 1021-1034

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 70 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is het spoeddebat over de IJsselmeerziekenhuizen.Mevrouw Agema (PVV):Voorzitter. In 1990 werd het goed functionerende Dr. J.H. Jansenziekenhuis
in Emmeloord in de toen heersende tijdgeest als te klein bestempeld en fuseerde
het met het Zuiderzeeziekenhuis in Lelystad. Het gevolg van die fusie is een
vijftien jaar durende puinhoop. Lelystad wilde groeien. Omdat dit niet lukte,
probeerde men afdelingen van Emmeloord over te nemen. Dat stuitte in Emmeloord
op verzet van specialisten, verpleegkundigen, patiënten, huisartsen en
politici, eigenlijk van iedereen.Onder minister Borst kwam het in 2002 tot een crisis. Ondanks dat, pleitte
zij voor verdere schaalvergroting naar ongeveer 60 ziekenhuizen in plaats
van de circa 111 van dat moment. Gelukkig veranderde het klimaat en schaarde
de Kamer zich achter Emmeloord, mede door maar liefst 30.000 handtekeningen
van boze bewoners. Immers, niet de grootte of het bevolkingsaantal is van
belang. Eindelijk werd ingezien dat een afstand van 40 kilometer naar de dichtstbijzijnde
ziekenhuizen simpelweg te groot is voor verantwoorde zorg. Bomhoff en De Geus
zetten deze lijn door.Hoe kon het toch dat de dikbetaalde interimmer Brinkman de hakken in het
zand zette en terugging naar het idee van Borst? Hoe kon het dat falend bestuur
maar op zijn beloop werd gelaten? Hoe kon het dat de Inspectie voor de Gezondheidszorg
en de raad van toezicht de crisis jarenlang lieten voortduren? De raad van
bestuur bestond de afgelopen jaren maar uit één man, die zijn
taak niet eens aankon. Zelfs na alle aandacht in 2002 zakte het ziekenhuis
weer weg in wanbestuur. Het gevolg is dat er nu een faillissement dreigt.Michiel Hulshof schreef een interessant stuk in Vrij Nederland in 2003
over gelovers van deze fusie. Ik kan het u van harte aanbevelen. Zij waren
allen op de een of andere wijze verbonden met het managementadviesbureau Boer &
Croon, een bureau dat baat heeft bij deze fusie. Zo werkte ook een lid van
de commissie-IJsselmeerziekenhuizen, de heer Lodewick, bij Boer & Croon.
Hoe kan het nu dat die zelfde mijnheer Lodewick nu de onafhankelijke deskundige
is die het adviesrapport schrijft voor minister Klink dat wij een dezer dagen
mogen ontvangen?Hoe kan het nu dat, terwijl de Kamer in 2002 nog zo eensgezind was, er
vervolgens helemaal niets is veranderd en dat de problemen nu, zes jaar later,
explosief zijn toegenomen: terecht boze bewoners, terecht boze specialisten.
Dichte operatiekamers, miljoenen schuld, personeel dat in opstand komt en
ga zo maar door. September vorig jaar bleek dat de jarenlange fusiegolf van ziekenhuizen
tot een verslechtering heeft geleid. Kleinere ziekenhuizen presteren beter
dan grote. Zij zijn beter te besturen en de afstand tussen arts en patiënt
is er kleiner. Grotere ziekenhuizen leiden tot meer bureaucratie, meer managers.
De voordelen van schaalvergroting, zoals kostenbesparing of betere planning,
bleven uit. Inmiddels moeten wij constateren dat wij de fusies in de ziekenhuissector
niet meer kunnen terugdraaien en dat de minister met lege handen staat. In
zijn waarneming bracht dat het besef dat schaalvergroting niet zaligmakend
is. Desalniettemin stelt het strategisch adviesbureau Gupta in Brave New World
dat wij de komende vijf jaar een nieuwe golf van fusies mogen verwachten.De minister spreekt van een "zorgvuldige aanpak ten aanzien van het
al dan niet voortbestaan van enige vorm van ziekenhuisvoorziening". Het
zal mij een biet zijn wie de eigenaar is van welk ziekenhuis. Van belang is
dat er een basisziekenhuis is in zowel Lelystad als Emmeloord. Dat is de enige
garantie die ik hier vanavond van de minister vraag. Dat is wat de Kamer de
minister mee moet geven. De minister moet de leiding nemen en dat niet overlaten
aan een of andere broodschrijver.Mevrouw Kant (SP):Voorzitter. Al jaren zijn er problemen voor de IJsselmeerziekenhuizen.
In de jaren negentig fuseerde het ziekenhuis in Emmeloord met het ziekenhuis
in Lelystad, eerlijk gezegd louter uit financiële overwegingen: men kreeg
een bonus. Er was terecht veel protest van de bevolking omdat de mensen bang
waren voor het verlies van het basisziekenhuis in Emmeloord. Dat was, helaas,
terecht.Het aantal interim-bestuurders dat de afgelopen jaren is versleten, is
niet op één hand te tellen. Die mensen werkten overigens voor
absurde salarissen. Ik herinner mij een debat dat wij hier hebben gevoerd
over een interim-manager van het ziekenhuis in Emmeloord – zijn naam
viel net al – die werkte voor € 48.000,- per maand.Half september ging het weer mis. Door infectiegevaar moest de operatiekamer
sluiten. De ziekenhuizen zijn nu in grote financiële problemen gekomen.
Ze lopen inkomsten mis doordat er niet meer geopereerd kan worden. Er is nog
geld tot dinsdag aanstaande. Terecht is er grote onrust onder het personeel
en onder de bevolking, die terecht ook in verzet is gekomen. Wij hebben net
nog als Kamer 4000 handtekeningen in ontvangst mogen nemen. De oorzaak van
de problemen? Zeker: mismanagement. Maar ook: marktwerking, het elkaar de
tent uit concurreren van ziekenhuizen. En vooral ook: fusiedrift. Dat zijn
de oorzaken. Nu hebben wij problemen. De vraag is: wat nu?Het kabinet heeft helaas dezer dagen nogal wat ervaring met crisismanagement.
Voor het herstel van vertrouwen en voor het overeind houden van banken vliegen
de tientallen miljarden ons dezer dagen om de oren. Als het kabinet in tijden
van crisis wel het voortbestaan van banken kan garanderen, dan kan dat toch
ook voor een ziekenhuis? Als banken van faillissement kunnen worden gered
vanwege het publieke belang, nou, dan lijkt het mij dat ziekenhuizen, die
uiteraard ook van publiek belang zijn, eveneens gered moeten worden. Hierbij
gaat het om het publieke belang, het gezondheidsbelang, van de bevolking van
Flevoland. Financiële garantie is er nu slechts, ik zei het al, tot aanstaande
dinsdag. Kan deze minister het voortbestaan van de IJsselmeerziekenhuizen
ook na dinsdag garanderen?De minister spreekt in zijn brief aan de Kamer van gisteren letterlijk
over het volgende: "van het al dan niet voortbestaan van enige vorm van
ziekenhuisvoorziening in Lelystad". Hoezo voortbestaan "al dan niet"? "Niet"
is geen optie! Hoezo "in enige vorm"? Een andere vorm dan een volwaardig
basisziekenhuis is geen optie! Ik mag toch hopen dat de minister dat hier
vandaag kan toezeggen. Het verdwijnen van het ziekenhuis in Lelystad is wat
de SP en de Flevolanders betreft uitgesloten. De minister moet het voortbestaan
van het ziekenhuis in Lelystad garanderen. Hetzelfde geldt uiteraard voor
het ziekenhuis in Emmeloord. Er loopt nu een onderzoek en de minister komt
dinsdag met zijn plan. Wij willen hem vandaag een opdracht meegeven voor wat
de uitkomsten van dat plan moeten zijn. Op korte termijn een garantie voor
banken? Dan ook een garantie voor ziekenhuizen, ook na 28 oktober, met
als uiteindelijk doel: volwaardige basisziekenhuiszorg, zowel in Lelystad
als in Emmeloord. Nog één opmerking over de route naar het behoud
van die ziekenhuizen: privatisering is wat ons betreft geen optie.Mevrouw Schippers (VVD):Voorzitter. Bij de aanvraag van dit debat hebben wij gevraagd of het debat
niet een week later zou kunnen plaatshebben. Daar hebben wij om gevraagd omdat
er over een week informatie komt van de minister op basis waarvan wij van
gedachten zouden kunnen wisselen over de vraag hoe het verder zou moeten gaan
met de basisgezondheidszorg in de Flevopolder en de Noordoostpolder. Dat kon
echter niet. Wij moesten per se vanavond debatteren. Nu heb ik heel goed geluisterd
naar zowel de SP-fractie als de PVV-fractie. Heb ik een rechtvaardiging gehoord
waarom het per se vanavond met een spoeddebat moest? Conclusie: het gaat niet
over feiten. Conclusie: het gaat niet over de IJsselmeerziekenhuizen, niet
over patiënten of personeel, het gaat over het imago van deze partijen.
Wie is de echte zorgpartij in de Kamer? Wie kan dit debat claimen? Ik moet
zeggen: ik vind dit opportunisme ten top, over de rug van de onzekerheid van
mensen – werknemers, inwoners, patiënten – die denken dat
er vanavond een oplossing kan komen. Zij komen bedrogen uit.De ontijdigheid van dit debat doet niets af aan het feit dat het hierbij
gaat om een serieus probleem: de basiszorgvoorziening in de Flevopolder en
de Noordoostpolder. Natuurlijk moet er een oplossing komen, een toekomstgerichte
oplossing, die de toegankelijkheid en goede basiszorg in de regio garandeert.
Dat is van groot belang voor niet alleen de inwoners, maar ook de werknemers,
die hun buik vol hebben van het gedoe, die willen werken in een goed functionerend
ziekenhuis met goede vooruitzichten, een ziekenhuis dat de komende decennia
het Haagse debat niet meer haalt. Wij kunnen niet iedere twee jaar de problemen
van dit ziekenhuis hier bespreken. IJsselmeerziekenhuizen is een treurig voorbeeld
van een mislukte fusie. In Emmeloord en Lelystad zijn verschillende oplossingen.Vanuit Emmeloord hoor ik keer op keer goede ervaringen met de zorg, geleverd
door het ziekenhuis uit Sneek. Het ziekenhuis heeft een hartelijk welkom gekregen in Emmeloord om ter plaatse zorg te verlenen. Er zijn dus
tal van mogelijkheden. Deze moeten dan ook verkend worden. Lelystad is een
grote gemeente, waar een streekziekenhuis natúúrlijk kan bestaan,
of dit streekziekenhuis nu zelfstandig functioneert of her en der samenwerkt
met andere ziekenhuizen. Laten zij vooral de mogelijkheden in Lelystad zelf
verkennen. Ik weet dat er verschillende initiatieven zijn van mensen met hart
voor de zaak. In plaats van missives te sturen naar de Flevo- en de Noordoostpolder
vanuit politiek Den Haag is het veel verstandiger om de voorstellen af te
wachten. Het is onze rol deze voorstellen te beoordelen en te bezien wat er
vanuit de overheid voor nodig is om de basiszorg weer op de rails te krijgen.
De VVD-fractie staat open voor goede voorstellen. Wij vinden dat de overheid
zo nodig moet helpen om deze problemen definitief op te lossen.Mevrouw Agema (PVV):Is de VVD-fractie van mening dat de goede voorstellen moeten komen van
iemand die altijd betrokken is geweest bij fusies, daarvoor ook altijd een
warm pleitbezorger is en daardoor eigenlijk geen onafhankelijker speler is
of kan zijn? Zou niet juist deze minister een leidende rol moeten nemen? Zou
niet juist deze minister moeten zeggen dat er een basisziekenhuis blijft,
zowel in Lelystad als in Emmeloord, omdat hij systeemverantwoordelijk is?Mevrouw Schippers (VVD):De regering regeert en de Kamer controleert. Mevrouw Agema wil per se
geen zes dagen wachten tot er een rapport ligt en de minister eventueel met
voorstellen komt. Dan zouden wij kunnen zeggen dat wij het voorstel slecht
vinden, dat wij een onsje meer of minder willen. Nee, mevrouw Agema wil per
se vanavond om half elf hier met zijn allen staan. Zij geeft mensen valse
verwachtingen dat daadwerkelijk iets gebeurt, terwijl wij allemaal weten dat
hiervan geen sprake is. En dit alles omdat zij in een imagostrijd is? Kom
op, zeg!De voorzitter:Mevrouw Agema krijgt gelegenheid voor het stellen van een laatste vraag.Mevrouw Agema (PVV):Als mevrouw Schippers van de VVD geen zin heeft in dit debat, moet zij
naar huis gaan. Wij kunnen namelijk vanavond met zijn allen afspreken dat
er een basisziekenhuis blijft in Emmeloord en dat er een basisziekenhuis blijft
in Lelystad. Daarvoor hebben wij geen rapport nodig. Daarvoor hebben wij alleen
een minister nodig die zegt dat dit zo blijft.Mevrouw Schippers (VVD):Iedereen heeft zijn eigen inbreng, maar het kwalijkste in deze zaak is
niet dat ik hier sta om met mevrouw Agema in debat te gaan. Het kwalijkste
van deze zaak is dat mevrouw Agema allerlei mensen de valse illusie heeft
gegeven dat wij vandaag besluiten nemen en dat vandaag beleid wordt gemaakt.
Dit is niet aan de orde. Zij weet dat en wil dit beeld overeind houden.De voorzitter:Ik dank mevrouw Schippers voor haar inbreng. Nee, mevrouw Agema krijgt
het woord niet. Hierover is voldoende gesproken.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Voorzitter. Ik begin niet met verwijten, maar met een inhoudelijk debat.
Deze weken domineren de IJsselmeerziekenhuizen het zorgnieuws. Deze ziekenhuizen
vormen een uniek geval. Al jaren kampen zij met structurele problemen, niet
alleen op het niveau van het bestuur, maar ook veel dieper in de organisatie.
De fusie is mislukt en het toezicht heeft gefaald. Er is sprake van mismanagement.
Specialisten kunnen niet meer samen door een deur. Er bestaan cultuurverschillen
tussen ziekenhuizen. De huidige financiële problemen zijn geen incident.
Herhaalde publieke beloften van bestuurders en specialisten leiden tot niets.
Dit is slecht voor het vertrouwen in de zorg. Dit is niet nodig. Niet alle
ziekenhuiszorg is slecht. Sommige afdelingen leveren zelfs uitstekende kwaliteit.
Medewerkers zetten zich steeds weer voor 100% in.Over de toekomst van deze ziekenhuizen zullen wij volgende week inhoudelijk
spreken. Dan pas krijgen wij informatie. Dan kunnen wij ook precies aangeven
welke richting wij zouden moeten opgaan. Dan weten wij meer over de richting
die de minister op wil gaan. Ik heb drie punten die ik nu even aan de orde
wil stellen. Hoe gaat de minister ervoor zorgen dat de belangen van de patiënt
geborgd worden en elke patiënt kwalitatief hoogwaardige en toegankelijke
zorg ontvangt? Mijn tweede vraag gaat over de falende structuur van het toezicht.
De heer Borghouts, voorzitter van de raad van toezicht, steekt zijn hoofd
volgens mij echt in het zand. Zijn ziekenhuis staat op de rand van faillissement,
maar hij ziet blijkens zijn radio-optredens het grote probleem niet. In plaats
van de schuld af te schuiven, had de raad volgens mij beter de handen uit
de mouwen kunnen steken. Hoe is de publieke verantwoording van zorgstichtingen
geborgd, als het hoogste orgaan onvoldoende functioneert?Tot slot vraag ik de minister welk signaal de medewerkers van deze ziekenhuizen
krijgen? Kan hij garanderen dat zij niet de dupe worden van het wanbeleid
van het management en de raad van toezicht?De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter. Hoe lang praten wij al niet over de IJsselmeerziekenhuizen?
Deze discussie loopt al jarenlang, met veel problemen en met veel pijnlijke
momenten. Mijn fractie ervaart de ontwikkelingen rondom de IJsselmeerziekenhuizen
als pijnlijk en eigenlijk als beschamend, omdat onder de burgers in het verzorgingsgebied
van deze ziekenhuizen evident onzekerheid bestaat en bestond. Die had er nooit
mogen zijn en moet nu zo snel mogelijk worden opgeheven.Het is mij natuurlijk niet ontgaan dat de minister bevordering van een
goede regionale spreiding van de ziekenhuisvoorzieningen voorstaat. De bereikbaarheid
van zorgvoorzieningen is daarbij in het geding. De minister let op de specifieke
geografische kenmerken van het gebied. Gedurende de achterliggende 10 à
15 jaar waren dat precies de discussiepunten.Het ziekenhuis heeft een conceptaanwijzing gekregen, waarin wordt gevraagd
om een plan van aanpak ten aanzien van verantwoorde zorg, de financiële
situatie en een toekomstplan voor de regio. Over zes dagen volgt de rapportage
van de heer Lodewick en tot dat moment is de liquiditeitssteun
veilig gesteld. Dat is mijn samenvatting van het plaatje.Natuurlijk kunnen wij vanavond geen knopen doorhakken, want daarvoor hebben
wij de rapportage van de heer Lodewick nodig. Deze moet echter wel antwoord
geven op een aantal vragen. Hoe gaat het financieel per 29 oktober, want
dat is bij wijze van spreken al tussen nu en een week? Er kan toch op 28 oktober
niet opnieuw onzekerheid op dat punt ontstaan? Er moet continuïteit zijn
op het gebied van het basispakket, de specialistische zorg en de werkgelegenheid,
alsmede het aanbieden van de verantwoorde zorg door middel van deze componenten.
Daarbij moeten de mogelijkheden dat private partijen zich hiermee gaan bezighouden,
afgetikt worden. Krijgen zij eventueel een serieuze kans om de krenten uit
de pap te halen op het punt van de breedte en kwaliteit van het pakket?Uiteindelijk gaat het ook om de bestaande samenwerking tussen Emmeloord
en Sneek, met eventueel op de achtergrond Meppel. Die samenwerking verloopt
vertrouwenwekkend; daarvoor zou een ontvlechting met Lelystad nodig zijn en
misschien een interactie tussen Lelystad en Harderwijk. Dat is een beetje
het beeld dat ik ervan heb.Ik verwacht dat zodra het rapport van de heer Lodewick beschikbaar is,
de minister per kerende post met een daadkrachtige en gezaghebbende oplossing
komt, zodat wij eindelijk eens deze pijnlijke en beschamende discussie kunnen
afronden.Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):Voorzitter. De toezegging dat volgende week een rapport verschijnt over
de toekomst van de IJsselmeerziekenhuizen, beperkt vandaag enigszins de discussie.
Dat is jammer voor de kwaliteit en inhoud van dit debat, maar vooral voor
de vele mensen die ongerust zijn en dit debat volgen.Ik kan het me goed voorstellen dat mensen ongerust zijn. Zijn acute zorg
en verloskundige zorg wel voldoende bereikbaar, zowel nu als in de toekomst?
Wat kunnen wij in de toekomst verwachten? Dergelijke gedachten leven. Kan
de minister vanavond de precieze situatie van acute zorg op dit moment toelichten,
zeker in het licht van de diverse Kamervragen van enkele weken geleden over
al dan niet vestiging van noodhospitalen? Ik meen dus dat het goed zou zijn,
juist omdat al die mensen vanavond dit debat volgen, hierover uitleg te geven.Als ik een klein beetje in aanmerking neem hoe deelbelangen en eigenbelangen
tot nu toe een rol hebben gespeeld bij het voortbestaan van ziekenhuizen,
dan maak ik mij zorgen. Staat de patiënt, de zorgvrager wel voldoende
centraal? Wat de ChristenUnie vooral zorgen baart, is dat er kennelijk zoveel
ruimte voor mismanagement bestaat dat ziekenhuizen in deze situatie terecht
kunnen komen. Zelfs de gemeentelijke overheid ziet zich genoodzaakt om op
verzoek van de grootste verzekeraar in de regio steun te verlenen. Dan vraag
ik mij af: hoe zit het nu met die onderscheiden verantwoordelijkheden? En:
welke conclusies trekt de minister uit deze kwestie met het IJsselmeerziekenhuis?
Ik stel deze vragen en besef dat ze pas na het verschijnen van het rapport
beantwoord kunnen worden.De minister zegt te hechten aan spreiding en bereikbaarheid van de zorg,
maar van de minister wordt niet een bepaalde mate van hechting verlangd. Hij
is uiteindelijk verantwoordelijk voor de kwaliteit, de bereikbaarheid en de
toegankelijkheid van de gezondheidszorg. Tegen de minister wil ik zeggen:
maak dat waar en maak dat vooral zichtbaar.De heer Van der Veen (PvdA):Voorzitter. Allereerst spreek ik mijn respect en waardering uit voor de
medewerkers van het ziekenhuis die onder moeilijke omstandigheden hun werk
moeten doen. Je zult daar maar moeten werken en elke keer geconfronteerd worden
met krantenartikelen die het ziekenhuis op de meest negatieve manier in het
nieuws zetten en nooit horen dat je het ondanks al die omstandigheden heel
erg goed doet. Daarvoor spreek ik mijn respect en waardering uit.Respect en waardering heb ik ook voor de lokale en provinciale bestuurders
die hun verantwoordelijkheid hebben genomen. Graag spreek ik verder mijn waardering
uit voor het feit dat de minister een aantal acties heeft ondernomen die ons
in ieder geval in staat stellen om volgende week over de situatie van de IJsselmeerziekenhuizen
te spreken.De problemen van die ziekenhuizen zijn niet van vandaag of gisteren. Ze
spelen eigenlijk al vanaf het begin van jaren negentig, sinds de fusie van
het Dr. Jansenziekenhuis in Emmeloord met het Zuiderzeeziekenhuis in Lelystad.
Met name in Emmeloord hebben de mensen het idee dat hun het ziekenhuis is
afgenomen. Vanaf het begin heeft de vraag gespeeld: welke omvang moet de locatie
in Emmeloord hebben? Verder speelden cultuurverschillen tussen de bewoners
van Emmeloord en die van Lelystad een rol. Er waren daarnaast verschillen
van inzicht tussen medische specialisten. Veel adviseurs zijn ingeschakeld
om deze complexe situatie op te lossen, maar dat heeft niet geresulteerd in
een positieve uitkomst. De problemen zijn geculmineerd en hebben geresulteerd
in het sluiten van de ok's en in een moeizame financiële situatie. Je
kunt dan ook niet zomaar zeggen dat er één oorzaak is. Je moet
ook niet de illusie hebben dat je een dergelijke complexe situatie in een
spoeddebatje kunt behandelen, zeker niet als je niet over de juist informatie
beschikt. Laat ik helder zijn: er is geen enkele politieke partij in de Kamer
die exclusiviteit kan claimen als het gaat om de zorg voor de zorg. Dat geldt
ook voor de zorg in Lelystad en Emmeloord.Het standpunt van de Partij van de Arbeid is helder. Wij vinden dat men
in Emmeloord en Lelystad recht heeft op goede gezondheidszorg en een goede
ziekenhuisvoorziening. Wil de minister bevestigen dat dit ook zijn uitgangspunt
is? Kan de minister garanderen dat hij het advies hieraan zal toetsen en kan
hij aangeven hoe na 28 oktober de continuïteit van het ziekenhuis
gegarandeerd wordt, zodat de adviezen uitgevoerd kunnen worden?Mij moet van het hart dat ik niet begrijp dat zes dagen voordat het rapport
verschijnt hier een spoeddebat wordt gevoerd. Ook anderen hebben dat aangegeven.
Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat bepaalde partijen deze moeilijke
en emotionele situatie gebruiken om zichzelf te profileren. Gelukkig wil het
overgrote deel van de Kamer debatteren op basis van feiten en niet op basis
van aannames. Mijn beeld van de situatie, dat ik mede heb gevormd
aan de hand van gesprekken met de directie, de medische staf, de OR en de
gemeentelijke en provinciale bestuurders, zegt dat men bereid is om naar oplossingen
te zoeken. Ook is men bereid om te accepteren dat voor deze oplossingen een
prijs moet worden betaald. Wij wensen de minister veel succes en hopen dat
wij de volgende week of de week daarop een zinvol debat kunnen voeren over
het uitgebrachte advies over de toekomst van de IJsselmeerziekenhuizen en
over het standpunt van de minister. Dit debat moet dan ook een eind maken
aan de heersende onzekerheid, want iedereen in Lelystad en Emmeloord heeft
daar nu eindelijk recht op.Mevrouw Kant (SP):Het is toch bijzonder vreemd en eigenlijk ook bijzonder wrang dat dezer
dagen zonder dat wij allerlei rapporten hebben en zonder dat de Kamer alle
ins en outs kent tientallen miljarden beschikbaar worden gesteld en dat gezegd
wordt: de banken gaan niet failliet, daar zorgen wij in Nederland voor; maar
dat een Kameruitspraak die zegt dat een ziekenhuis niet failliet mag gaan,
te veel gevraagd is, terwijl het daarbij gaat om de gezondheid van mensen
in de regio. Wij willen blijkbaar de minister niet opdragen om ervoor te zorgen
dat het ziekenhuis er blijft. Dat is blijkbaar toch te veel gevraagd. U zegt
dat dat debat ontijdig is. Dat debat is niet ontijdig, want wij kunnen nu
zeggen: minister, zorg ervoor dat die ziekenhuizen openblijven. Dat vragen
wij vandaag. Geef die zekerheid aan de regio, geef die zekerheid aan Flevoland.De PvdA-fractie zegt dat het behoud van die ziekenhuizen het uitgangspunt
is. Dat is mooi, maar wij en de mensen daar willen dat het behoud van de ziekenhuizen
niet het uitgangspunt is, maar de uitkomst. Kunt u dat ook garanderen?De heer Van der Veen (PvdA):Ik heb aangegeven dat de PvdA wil dat goede ziekenhuisvoorzieningen worden
gegarandeerd. Ik heb u niet horen zeggen – dat is steeds de discussie
geweest – hoe die ziekenhuisvoorzieningen eruit moeten zien, in welke
omvang. Ik heb uw collega de heer Van Gerven op de radio horen zeggen dat
er in Emmeloord een ziekenhuis moet komen met spoedeisende hulp, een traumacentrum
en weet ik het allemaal, zo ook in Lelystad. Ik hoor de heer Van Gerven niet
zeggen op welke manier dat dan gerealiseerd moet worden. Wij hebben het over
kwalitatief goede, bereikbare voorzieningen met een duurzaam karakter. Als
de minister een adviseur inschakelt, is het dan te veel gevraagd om dat advies
af te wachten en vervolgens op basis van dat advies te kijken of de beste
oplossing wordt gekozen? De heer Van der Vlies en anderen hebben net aangegeven
dat de situatie in Emmeloord niet meer vergelijkbaar is met vijf, zes jaar
geleden, dat het Antonius ziekenhuis daar een polikliniek wil bouwen. Wat
moet ik dan verstaan, als u zegt dat er in Emmeloord een ziekenhuis moet blijven?
Expliciteer dat dan.Mevrouw Kant (SP):Daar wil ik best antwoord op geven. Wij hebben er al tien jaar in de Kamer
geen enkel misverstand over laten bestaan. Wij vinden dat regionale ziekenhuizen,
zowel in Emmeloord als in Lelystad, volwaardige basisziekenhuizen moeten zijn,
inderdaad met alle basisvoorzieningen, inderdaad met een spoedeisende hulp,
inderdaad met een intensive care. Dat is onze opvatting. Dat zou wat ons betreft
de uitkomst moeten zijn. U kunt wel een wedervraag stellen, maar ik had u
al een vraag gesteld. Wat moet wat de PvdA-fractie betreft niet de inzet,
maar de uitkomst zijn: behoud van een ziekenhuis in Flevoland en behoud van
een ziekenhuis in Emmeloord? Geeft u daar eens gewoon antwoord op.De heer Van der Veen (PvdA):Ik ben heel helder geweest.Mevrouw Kant (SP):Nee, u hebt gezegd wat u wilt.De voorzitter:Mevrouw Kant, het woord is aan de heer Van der Veen.De heer Van der Veen (PvdA):Ik ga hier geen illusies wekken. Ik heb gezegd dat de PvdA vindt dat er
sprake moet zijn van goede ziekenhuisvoorzieningen, zowel voor Emmeloord als
voor Lelystad. Helderder kan het niet. Iets anders is op welke manier je die
ziekenhuisvoorzieningen realiseert. Daarover krijgen wij nu een advies en
op basis daarvan gaan wij beoordelen of er sprake is van goede ziekenhuisvoorzieningen.
Wij zijn volstrekt helder: zowel in Emmeloord als in Lelystad heeft men recht
op kwalitatief goede en bereikbare voorzieningen waaraan mensen de zekerheid
kunnen ontlenen dat zij er niet voor een jaar staan, maar voor vele jaren.Mevrouw Agema (PVV):De wensen die in de Kamer zijn geuit, zijn jarenlang genegeerd en nooit
uitgevoerd. De vraag is eigenlijk zo helder: wat moet de uitkomst zijn, wat
moet de inzet van deze minister zijn? Het gaat er toch om dat wij eindelijk
eens de problemen oplossen? U blijft toch niet afwachten, nog eens zoveel
dagen, nog een adviesrapport, wat mij betreft op voorhand al een discutabel
rapport? Laat ik u een citaat voorleggen. Eigenlijk wist u op 22 mei
2003 wat u precies wilde. Uw fractie zei toen: er moet een plan komen waarmee
Emmeloord een volwaardig ziekenhuis krijgt.De heer Van der Veen (PvdA):Laat ik dan ook maar in de geschiedenis gaan. In 2005 is er een rapport
verschenen van de commissie-LeGrand waarin helder wordt weergegeven op welke
wijze de ziekenhuisvoorzieningen in Emmeloord en in Lelystad gestructureerd
zouden kunnen worden. Twee jaar later ligt er een advies. Onze vraag, die
wij ook aan de minister zullen stellen, is wat er met dat advies is gebeurd.
Dat advies sloot heel goed aan bij uw opmerking over het standpunt van de
PvdA-fractie in 2003.Mevrouw Agema (PVV):U wilde in 2003 een volwaardig ziekenhuis in Emmeloord. Wilt u dat nog
steeds?De heer Van der Veen (PvdA):Wij willen nog steeds volwaardige ziekenhuisvoorzieningen in Emmeloord
en in Lelystad.Mevrouw Smilde (CDA):Voorzitter. De CDA-fractie volgt met veel zorg de situatie in de IJsselmeerziekenhuizen.
Eerst hadden wij de sluiting van operatiekamers door de inspectie, omdat de
patiëntveiligheid in het geding was. Bij de raad van bestuur en andere
betrokkenen bleek dit allang bekend te zijn. Ontoelaatbaar! Vervolgens bleek
de financiële situatie zo nijpend te zijn, dat er liquiditeitssteun
nodig is om voor de korte termijn de ziekenhuiszorg in Flevoland veilig te
stellen.De minister heeft naar onze mening adequaat gehandeld door een conceptaanwijzing
te geven voor een plan van aanpak voor verantwoorde zorg. Met de benoeming
van een onafhankelijke deskundige, die op 28 oktober advies uitbrengt
over de ziekenhuiszorg in de regio, is een goede stap gezet. En dit alles
in overleg met betrokkenen uit de regio. Het is nu 22 oktober, dus dit
debat is een week te vroeg. De regering regeert, de Kamer controleert. Met
dit debat laten wij die staatsrechtelijke filosofie domweg los. Bij de inwoners
van Flevoland wekken wij verwachtingen die wij vanavond niet kunnen waarmaken.
Pas volgende week ligt er een advies en kunnen wij kabinetsvoorstellen verwachten.
De situatie is te ernstig, het probleem is te groot om het aan te kaarten
in een drieminutendebat. Het CDA wil dat de Flevolanders zich verzekerd weten
van goede ziekenhuiszorg. Daarop moet de aandacht gericht zijn. Hoe komen
wij tot duurzame, toekomstbestendige en goede ziekenhuiszorg in Flevoland,
zorg waarop patiënten blijvend kunnen vertrouwen? Wij zullen hierover
met de minister spreken zodra het advies er ligt. Voor het CDA zal daarbij
gelden dat er sprake is van een zorgvuldig en voortvarend traject.Mevrouw Kant (SP):Dit debat zou te vroeg zijn. Ik heb heel wat debatten gevoerd over het
behoud van kleine ziekenhuizen. Ik doe dat hier al veertien jaar. Ik kan u
vertellen: heel vaak was de Kamer te laat. Dat wil ik niet nog een keer laten
gebeuren. Aanstaande dinsdag, 28 oktober, komt dat plan, maar dan is
het geld van het ziekenhuis ook op. Als dit geen acute situatie is, dan weet
ik het niet meer. Ik wil de minister de boodschap meegeven dat de uitkomst
moet zijn dat de ziekenhuizen overeind blijven en niet failliet gaan. De uitkomst
moet zijn dat wij in de polders volwaardige ziekenhuizen houden. Van mevrouw
Smilde wil ik graag weten of dat ook wat haar betreft de uitkomst is.Mevrouw Smilde (CDA):Dat zijn veel vragen. Laat ik beginnen...Mevrouw Kant (SP):Het is maar één vraag: moet de uitkomst zijn dat de ziekenhuizen
behouden blijven?Mevrouw Smilde (CDA):Ik ga over mijn eigen interruptie.Mevrouw Kant (SP):Ik ga over de interruptie en u gaat over het antwoord. Ik hoop dat dat
antwoord komt.Mevrouw Smilde (CDA):De minister heeft van alles in gang gezet met betrokkenen vanuit de regio.
Als wij hier vanavond directieven geven, dan walsen wij daar overheen. Het
gaat erom dat er in de regio een breed draagvlak is. Er is een onafhankelijke
deskundige aangesteld. Wij wachten het rapport met een kabinetsvoorstel af.
Dat is een ordentelijke manier van werken. Aan die manier van werken wil ik
niets toe- of afdoen.Ik wil een signaal afgeven aan Flevoland. Wij willen een goede, verantwoorde,
toekomstbestendige ziekenhuiszorg voor Flevoland. Duidelijker kan ik niet
zijn. Dat is het uitgangspunt. Wij gaan er met de minister over debatteren.Mevrouw Kant (SP):De pijn zit hem in de laatste paar woorden: "Dat is het uitgangspunt".
Het gaat erom wat de uitkomst moet zijn. Wij kunnen hier allemaal wensen uitspreken.
Ik heb het CDA al die jaren tijdens debatten over streekziekenhuizen aan mijn
zijde gehad. Ik hoop dat dat zo blijft. Mevrouw Smilde kan vandaag duidelijk
maken dat het CDA vindt dat deze ziekenhuizen als basisziekenhuis overeind
moeten blijven. Die uitspraak kan zij gewoon doen. Zij is volksvertegenwoordiger,
zij kan gewoon eisen aan het kabinet stellen. Dat is ook democratie.Mevrouw Smilde (CDA):Ik blijf bij mijn uitgangspunt. Als ik de uitkomst ga aangeven, dicteer
ik vanuit Den Haag wat er in de regio moet gebeuren, en daar ben ik niet van.Mevrouw Agema (PVV):Ook het CDA was er in 2003 al lang uit. Het was het CDA dat zei dat de
overheid zich betrouwbaar moest tonen. "De regering heeft beloften gedaan.
Er zijn verwachtingen gewekt over de toekomst van het Dr. Jansenziekenhuis
in Emmeloord." Waarom is het CDA er in de tussenliggende jaren nooit
meer op teruggekomen? Waarom heeft het CDA de mensen daar laten aanmodderen?
Waarom is er niets meer gedaan?Mevrouw Smilde (CDA):Ik denk niet dat er vanaf 2003 helemaal niets meer gebeurd is. Dat kunnen
wij niet zo zeggen. Wij zitten nu in deze situatie en er is van alles geprobeerd.
Er zijn meer onderzoeken geweest en wij moeten nu eerst afwachten wat hier
volgende week op tafel ligt vanuit de regio in overleg met de minister. Dat
is de koninklijke weg. Ik kan het niet anders maken.Mevrouw Agema (PVV):Misschien is de koninklijke weg dat u zich in elk geval had ingelezen
in wat er de afgelopen jaren is gebeurd, nadat u had gezegd dat de basiszorg
in Emmeloord gegarandeerd moest worden in de hele polder. U hebt niets meer
gedaan vanuit de Kamer. Wij hebben dat op zijn beloop gelaten. U hebt dat
op zijn beloop gelaten. Waar was u al die jaren? En nu wilt u weer wachten
op het volgende onderzoek. Kunt u als CDA niet gewoon zeggen dat de zorg in
de polder gegarandeerd wordt en dat de basisziekenhuizen in Lelystad en Emmeloord
openblijven? Dat is de zorg zoals hij zou moeten zijn. Het zou niet zo moeten
zijn dat mensen 40 kilometer moeten rijden naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis
terwijl zij slecht ter been zijn of geen auto meer hebben.Mevrouw Smilde (CDA):Ik dacht dat ik in mijn bijdrage helder was geweest over het feit dat
het CDA wil dat er een oplossing gezocht wordt, zodat er goede ziekenhuiszorg
in Flevoland is. Ik ga niemand voor de voeten lopen door nu al oplossingsrichtingen
aan te geven.Mevrouw Sap (GroenLinks):Voorzitter. Goede ziekenhuiszorg, dicht in de buurt, is enorm belangrijk.
Als een van je dierbaren of jijzelf een acute aandoening krijgt, wil je maar één
ding: snel in deskundige handen zijn. Ook als het niet acuut is, is het fijn
om dicht bij huis geholpen te worden als dat kan. Ik kan mij dan ook de emoties
rond de IJsselmeerziekenhuizen goed voorstellen. Ik begrijp van betrokkenen
dat het de laatste jaren eindelijk iets beter ging met de IJsselmeerziekenhuizen.
De financiën liepen beter, de samenwerking liep beter en op een aantal
specialismen scoorden de ziekenhuizen juist goed. Niet alleen voor patiënten
en inwoners, maar ook voor het personeel was de klap groot toen de operatiekamers
plots dicht moesten en de financiële situatie vanaf begin dit jaar weer
fors verslechterd bleek. Het is duidelijk dat aan de huidige situatie zo snel
mogelijk een eind moet komen. Ik weet zeker dat alle betrokkenen en alle partijen
in deze Kamer het hiermee eens zijn. De minister heeft hierin een duidelijke
verantwoordelijkheid, welke hij ook op zich heeft genomen. De ziekenhuizen
moeten voor 1 november met een plan van aanpak komen, en een onafhankelijke
deskundige zal op 28 oktober zijn advies voor het plan van aanpak presenteren.
Bij onze beoordeling van dat advies en van het plan van aanpak zullen twee
zaken centraal staan. Wij willen ten eerste een garantie op het behoud van
de basisgezondheidszorg in de regio, en wij willen ten tweede dat de werkgelegenheid
behouden blijft en er geen personeel voor de zorg verloren gaat.Vandaag debatteren wij eigenlijk te vroeg, iets wat al door meerdere collega's
is gezegd. De fractie van GroenLinks vindt dat jammer, ook al snappen wij
heel goed dat voor betrokkenen een paar dagen extra wachten soms wel een jaar
kan lijken. Concrete voorstellen kunnen wij vanavond nog niet bespreken. Het
enige dat wij wel kunnen, is met elkaar de uitgangspunten die wij bij de beoordeling
zullen hanteren, bespreken. Ik hoor graag van de minister, welke uitgangspunten
hij gaat hanteren, en ik hoor natuurlijk nog liever dat hij de twee uitgangspunten
die ik zojuist benoemde, onderschrijft.De vergadering wordt van 23.02 uur tot 23.10 uur geschorst.De voorzitter:Ik heropen de vergadering en geef het woord aan de minister. Ik wijs hem
erop dat zijn maximale spreektijd de helft van die van de Kamer bedraagt.
Ik ben royaal als ik zeg dat dit vijftien minuten is. Gelet op het tijdstip
wil ik terughoudend zijn met het toestaan van interrupties. Ik zal geen interrupties
toestaan waarin voor een tweede keer hetzelfde wordt gevraagd.Minister Klink:Voorzitter. Ik wil de vragen beantwoorden door een schets te geven van
de gebeurtenissen tot nu toe. Daaruit spreekt tegelijkertijd ook iets van
het perspectief van de komende week. Ik ben het eens met de sprekers die stellen
dat dit debat wat vroegtijdig wordt gehouden, omdat de adviezen van de heer
Lodewick nog moeten komen, waarna de eindafwegingen zullen plaatsvinden. Op
basis van die eindafwegingen is in elk geval een totaalbeeld te verkrijgen.
Desalniettemin beantwoord ik de vragen natuurlijk wel, want dat is mijn plicht.Alvorens ik die schets geef, sluit ik mij aan bij de zeer gepaste opmerkingen
van de heer Van der Veen. Ik wil mijn respect en waardering uitspreken voor
al degenen die onder deze omstandigheden, met veel publiciteit en onzekerheid,
toch hun werk blijven doen. Wij spreken vaak over de continuïteit van
de zorg, maar die kan niet zonder de continuïteit van de zorgverlening
door het verpleegkundig personeel en de artsen. Dat wil ik in navolging van
de heer Van der Veen, met erkentelijkheid in zijn richting, gezegd hebben.Ik schets de gebeurtenissen tot nu toe. Op 12 september 2008 heeft
de inspectie haar onderzoek naar de peroperatieve processen afgerond. Op 15 september
zijn de voorlopige conclusies aan het ziekenhuis gemeld en heeft de raad van
bestuur toegezegd, de ok-complexen in Lelystad met ingang van 16 september
buiten gebruik te stellen, omdat er infectiegevaar bestond vanwege de luchtkwaliteit
in de ok's. Op last van de IGZ is dat een dag later, op 17 september,
ook daadwerkelijk gebeurd. De inspectie heeft dus geconstateerd dat de luchtbehandeling
op beide locaties van het ziekenhuis niet voldeed aan de minimale eisen. Het
was onverantwoord om in de ok's te opereren. Daarnaast bleek dat het ziekenhuis
geen functionerend kwaliteitssysteem had. Dit is noodzakelijk om de veiligheid
met betrekking tot infectiepreventie te garanderen.Het ziekenhuis heeft vlak daarvoor bij de NZa aangegeven te kampen met
financiële problemen. Op 19 september, dus twee dagen na de interventie
van de inspectie, heeft de voorzitter van de raad van toezicht mijn ministerie
meegedeeld dat het ziekenhuis over 2008 een tekort verwacht van ongeveer van
10 mln. op een begroting van 79 mln. Om die reden heb ik het ziekenhuis drie
dagen later, op 22 september, een conceptaanwijzing gegeven. Het ziekenhuis
heeft mij weer drie dagen later laten weten dat het die conceptaanwijzing
vrijwillig wilde opvolgen en wilde voldoen aan de daarin gestelde eisen. Ten
eerste moest de kwaliteit van de zorg op orde worden gebracht; per 1 november
dient er een plan van aanpak te liggen. Ten tweede moest het ziekenhuis financieel
op orde worden gebracht. En ten derde moest er een plan van aanpak komen dat
toereikende zorg in de regio garandeerde. Ik heb het ziekenhuis daartoe inderdaad
gelegenheid gegeven.Een week later, op 29 september, vond overleg plaats met alle betrokkenen.
Tijdens dit overleg heeft het ziekenhuis meegedeeld dat er een ernstig faillissement
dreigde omdat de liquide positie ontoereikend was. Hierop hebben de gezamenlijk
betrokkenen – de gemeente, de provincie, VWS en de IJsselmeerziekenhuizen –
besloten om een onafhankelijk deskundige, de heer Lodewick, opdracht te geven
om de financiële situatie te onderzoeken en met scenario's te komen.
Hij moet onafhankelijk zijn werk kunnen doen om een zorgvuldig advies te kunnen
uitbrengen. Hij spreekt daartoe met de diverse belanghebbenden en stakeholders.
Dat waren inderdaad de twee trajecten die van mijn kant zijn ingezet. Ten
eerste voor 1 november een plan van aanpak ten aanzien van de kwaliteit.
Ten tweede een onafhankelijke verkenning door de heer Lodewick met betrekking
tot de situatie van de IJsselmeerziekenhuizen en de vervolgstappen die eventueel
noodzakelijk zijn, alsmede de toereikende zorg in de regio.Ik wil benadrukken dat de verantwoordelijkheid voor de continuïteit
en eventuele beslissingen uiteindelijk bij het bestuur van de IJsselmeerziekenhuizen
ligt. Aangezien ik verantwoordelijk ben voor de spreiding en bereikbaarheid
van acute zorgvoorzieningen en dit ziekenhuis een specifieke geografische
ligging heeft, is het voor mij belang dat een zorgvuldige afweging gemaakt
kan worden ten aanzien van het al of niet voortbestaan van enige vorm van
ziekenhuisvoorzieningen in Lelystad, in Flevoland. Om zorgvuldig handelen
door alle partijen mogelijk te maken is de heer Lodewick dus verzocht die
verkenning te doen. Omdat de huidige financiële positie van het ziekenhuis
dermate slecht is, is liquiditeitssteun tot aan de publicatie van de mogelijke
toekomstscenario's op 28 oktober noodzakelijk. Op verzoek van de grootste
verzekeraar in deze regio, Achmea, heeft de gemeente Lelystad een bedrag aan
steun toegezegd en Achmea is bereid om in afwachting van het advies van de
heer Lodewick, de instelling met de resterende benodigde liquide middelen
voor de exploitatie te ondersteunen. Achmea heeft hierbij als voorwaarde gesteld
dat het ziekenhuis niet gerechtigd is om besluiten te nemen over zijn toekomst
voor die 28ste oktober. Vanwege het belang van de continuïteit van zorg
en de bereikbaarheid van zorgvoorzieningen heb ik Achmea in ruil daarvoor
een borgstelling van maximaal 1,5 mln. toegezegd waarmee de liquiditeit tot
aan de presentatie van het rapport verzekerd is. Op advies van de heer Lodewick
en op het besluit van het ziekenhuisbestuur kan en wil ik uiteindelijk niet
vooruitlopen. Immers, dat advies komt in de loop van de volgende week en dan
zal uiteindelijk door de raad van bestuur en de raad van toezicht van het
ziekenhuis een beslissing dienen te worden genomen op basis van de dan voorliggende
levensvatbare scenario's. Dat is de situatie waarin wij nu zitten.Van verschillende kanten is mij gevraagd hoe ik denk over een basisziekenhuis
in Lelystad en in Emmeloord. Ik ben als minister van Volksgezondheid in eerste
aanleg verantwoordelijk voor de bereikbaarheid van de zorg. De heer Van der
Veen memoreerde het en het werd ook door mevrouw Smilde gezegd. Die bereikbaarheid
van de zorg garanderen wij ook. Dat hebben wij ook gedaan toen uiteindelijk
bleek dat de ok's gesloten dienden te worden. Toen zijn afspraken gemaakt
met omringende ziekenhuizen en met het ambulancevervoer om in elk geval te
garanderen dat er binnen 45 minuten acute zorg aanwezig is. Dat is ook een
belangrijk refererentiepunt van mijn kant om de scenario's te toetsen. Het
is ook een van de opdrachten van de heer Lodewick, namelijk om in kaart te
brengen hoe dat gegarandeerd kan worden in Flevoland. Ik kan niet anders en
ik wil ook niet anders dan de opties die de heer Lodewick in kaart brengt
afwachten om vervolgens te bezien welke beslissing genomen zal worden, met
als uitdrukkelijke randvoorwaarde dat de continuïteit van de zorg voor
de mensen in Flevoland gegarandeerd dient te zijn.Mevrouw Kant (SP):Dat is toch wel bijzonder vaag. En al die debatten over regionale ziekenhuizen
gaan altijd maar weer over die 45 minuten. Dat vind ik zo'n beperkte opvatting
van waar het om gaat. Het gaat over mensen die vertrouwen willen hebben in
een ziekenhuis dicht bij hen in de buurt. U kunt dus vandaag niet zeggen dat
de uitkomst moet zijn dat er in zowel Emmeloord als Lelystad een ziekenhuis
overeind blijft?Minister Klink:Bij het feit dat wij borg staan voor een bedrag van 1,5 mln. teneinde
tot een zorgvuldige afweging te komen, hebben ook belangen meegespeeld die
door de provincie en de gemeenten werden genoemd in termen van het personeel,
dat je mijns inziens geen zorgvuldige afweging kunt onthouden. Dus in die
zin ben ik wel gevoelig voor uw argument op dat punt. Maar een ding is voor
mij volstrekt helder: ik ben als minister niet verantwoordelijk voor de continuïteit
van de ziekenhuizen maar ik ben wel verantwoordelijk voor de continuïteit
van de ziekenhuiszorg. Daar sta ik pal voor. Dat zal een van de uitdrukkelijke
voorwaarden zijn ten aanzien van de wijze waarop ik kijk naar de uitkomsten
van de afwegingen die plaatsvinden op basis van de scenario's van de heer
Lodewick en vervolgens de afwegingen van de raad van bestuur en de raad van
toezicht. Ik ben dus verantwoordelijk voor de continuïteit van de zorg,
opdat die bereikbaar is. Continuïteit dus in die zin, dat er zorg geboden
wordt. De bereikbaarheid, de 45 minutennorm, is daarbij voor mij buitengewoon
belangrijk. Daar sta ik voor. Als er wordt gezegd dat dit een beetje vaag
is, zeg ik dat ik dit debat niet heb aangevraagd. Op dit moment kan ik niet
anders dan de scenario's afwachten die er komen om vervolgens de eindafweging
van de raad van bestuur en de raad van toezicht af te wachten. Daarna kunnen
wij debatteren over de uitkomsten van een en ander. Meer kan en wil ik op
dit moment niet bieden, omdat ik als minister van VWS anders een positie zou
innemen in een proces dat zich aftekent en waarmee onwaarschijnlijk veel belangen
van heel veel partijen gemoeid zijn. In dat proces moeten de afwegingen nog
plaatsvinden. Ik ga daar dus geen positie in innemen.Mevrouw Kant (SP):Dat is bijzonder teleurstellend. U zou als minister nu pal kunnen gaan
staan voor de bevolking van Flevoland. U zou kunnen zeggen: wij gaan zorgvuldig
bespreken hoe wij dit gaan oplossen, maar de uitkomst moet zijn dat die ziekenhuizen
behouden worden voor de regio. Neem een voorbeeld aan uw collega Bos. Banken
mogen in dit land niet failliet gaan, maar u kunt hier niet uitspreken dat
een ziekenhuis overeind blijft. Mogelijk moet een ziekenhuis gesloten worden
omdat het failliet gaat. Neem een voorbeeld aan uw collega.Minister Klink:Daarmee snijdt u een buitengewoon aardig voorbeeld aan. Waarom heeft de
heer Bos verantwoordelijkheid genomen op het punt van de financiële crisis
en de banken? Bij elke beschouwing van de kant van het kabinet en de minister
van Financiën wordt aangegeven dat het systeem als zodanig – dus
niet die afzonderlijke bank – te zeer onder druk zou komen te staan.
Daar is het publieke belang mee gemoeid. Ik zeg naar analogie van die opmerking
hetzelfde: ik garandeer de continuïteit en de bereikbaarheid van de zorg,
maar ik ga niet vooruitlopen op die uitkomst. U zult mij niet horen uitsluiten
dat er een basisziekenhuis blijft. Sterker nog: dat is een van de serieus
te nemen opties. Voor het systeem met betrekking tot de toegankelijkheid,
kwaliteit en bereikbaarheid van de zorg ben ik echter aanspreekbaar. Breng
uw optie dat er een basisziekenhuis moet blijven, nou niet in mindering op
de voltallige, door alle fracties uitgesproken wens dat de zorg bereikbaarheid
dient te blijven en gecontinueerd dient te worden. Daarmee creëert u
immers een oneigenlijke tegenstelling die er niet is.De heer Van der Vlies (SGP):Mijn interruptie richt zich op het financieel commitment. Dat is tot en
met 28 oktober voorzien, maar daarna moet er wel ziekenhuiszorg geleverd
worden. Het is niet te verwachten dat er per die datum knopen worden doorgehakt.
Er moet voor een zekere periode dus worden voorzien in de continuïteit.
Hoe pakt u dat aan?Minister Klink:Er werd zojuist gevraagd welke lering ik uit dit geheel trek. Ik vind
inderdaad dat wij er met elkaar nog eens op moeten terugkijken welke lering
uit dit geheel kan worden getrokken met betrekking tot de bereikbaarheid en
de continuïteit van de zorg. Mij intrigeert de verantwoordelijkheidsverdeling
tussen de zorgverzekeraar, die een zorgplicht heeft krachtens de Zorgverzekeringswet
en de polissen – hij moet aan zijn patiënten toereikende zorg bieden –
en de rijksoverheid, die ik op dit moment representeer. Je zou kunnen zeggen
dat de verantwoordelijkheid primair bij de zorgverzekeraar ligt. Hij is ook
verantwoordelijk voor een zorgvuldig proces en een zorgvuldige afweging op
basis van in kaart gebrachte scenario's. Dat is een punt van aandacht, waar
ik in retrospectief op wil terugkijken, maar in dit geval heb ik geoordeeld
dat wij op basis van een zorgvuldige afweging, het daarbij horende proces
en het inschakelen van iemand die de opties en scenario's in kaart brengt,
in ieder geval tijd moeten kopen, desnoods in de zin dat ik garant sta. Nog
even afgezien van de vraag wie er aan zet is, ik of de zorgverzekeraar, mag
u van mij aannemen dat, als er volgende week scenario's liggen, mijn inzet
ook na 28 oktober – maar dat moet dan wel snel gaan – zal
blijven dat een zorgvuldige afweging kan plaatsvinden met een behoorlijk proces.De heer Van der Vlies (SGP):Dat begrijp ik. Ik begrijp ook dat u zich niet wilt vastleggen, maar er
moet jegens de bevolking wel de garantie zijn dat de ziekenhuiszorg, waarvoor
u systeemverantwoordelijk bent, bereikbaar is en dat er letterlijk geen ongelukken
gebeuren. Die garantie is belangrijk.Minister Klink:Die garantie hebben wij al gegeven. Toen de operatiekamers gesloten moesten
worden, hebben wij in een verkenning en in een gesprek met de omliggende ziekenhuizen
en de Regionale Ambulancevoorziening nagegaan dat er toereikende zorg is en
dat er in ieder geval acute zorg geboden kan worden. Dat monitoren wij op
dit moment ook dagelijks.Met betrekking tot de afweging die straks plaatsvindt, hebben wij op zijn
minst drie dingen gedaan. Ten eerste hebben wij ervoor gezorgd dat er via
een plan van aanpak op 1 november weer kwalitatief toereikende en veilige
zorg kan worden geboden. Daarvoor is in eerste aanleg het ziekenhuis verantwoordelijk.
Via de conceptaanwijzing hebben wij wel gezegd dat hierover voor 1 november
helderheid moet zijn. Ten tweede hebben wij gezegd dat in beeld moet worden
gebracht wat de scenario's voor dit afzonderlijke ziekenhuis zijn tegen de
achtergrond van toereikende zorg in de regio. Daar is de heer Lodewick mee
bezig; daar weten wij volgende week een en ander van. Ten derde heb ik gezegd
dat ik van mijn kant voor 1,5 mln. garant wil staan, waarvan wij op dit moment
voor € 700.000 daadwerkelijk garant staan. Neemt u van mij aan dat
die inzet ook na volgende week nog zal plaatsvinden. Ik heb het dan over het
ziekenhuis en over de scenario's voor de gehele regio. De acute zorg zal wat
mij betreft, vandaar de nauwgezette monitoring van onze kant, dagelijks voor
iedereen gegarandeerd dienen te zijn. Daarbij speelt natuurlijk de zorg voor
de werkgelegenheid en het personeel. Om die reden vonden wij ook dat er een
zorgvuldig proces moest plaatsvinden en er een zorgvuldige afweging moest
worden gemaakt. Uit het feit dat er van onze kant een borgstelling voor 1,5
mln. is gekomen en uit het gegeven dat de gemeente een bedrag heeft gegeven
teneinde die periode te overbruggen, mag worden afgeleid dat wij niet blind
zijn voor andere belangen die niet direct aan zorg zijn gerelateerd, maar
aan werkgelegenheid. Vandaar de vervlechting en het gezamenlijk optrekken
met gemeenten en provincies.De heer Van der Veen (PvdA):Allereerst dank aan de minister dat hij het met de PvdA-fractie eens is
dat Emmeloord en Lelystad goede ziekenhuisvoorzieningen behoeven. Daar is
dus geen misverstand meer over. Ik ga nog even door op de vraag van de heer
Van der Vlies. Er mag geen enkele onzekerheid bestaan over de continuïteit
van de financiering in de komende periode. Er mag geen sprake van zijn, even
theoretisch gesproken, dat er op 28 of 29 oktober een advies ligt van
de heer Lodewick en dat het ziekenhuis vervolgens op 30 oktober de salarissen
niet meer kan uitbetalen. Ik vind dus dat er een wat strakkere toezegging
moet komen – ik zeg het heel voorzichtig – dat de financiering
gegarandeerd is voor de periode die nodig is om de adviezen en scenario's
uit te werken, aannemend dat er verstandige scenario's tussen zitten. Anders
kom je er niet uit met elkaar.Minister Klink:Wij hadden de inzet en het commitment van VWS natuurlijk nooit op zo'n
manier getoond als wij vervolgens zelfs maar hadden kunnen bedenken dat dit
commitment er op 28 oktober niet meer zou zijn. Als u van mijn kant commitment
vraagt dat de continuïteit niet alleen tot het moment van het uitbrengen
van de scenario's is gewaarborgd, maar ook met betrekking tot de uiteindelijke
keuzen die worden gemaakt en die verantwoord zijn, kan ik u dat commitment
gewoon toezeggen. In welke vorm dat zal zijn en of dat betekent dat VWS opnieuw
financieel garant zal staan, zullen wij in onderling overleg met Achmea en
betrokkenen bezien. De condities en de randvoorwaarden zijn zo-even door mij
gepreciseerd. Ik ben er bewust wat voorzichtig in. De heer Van der Vlies voelde
uitstekend aan dat er van mijn kant een zekere terughoudendheid in zit, op
grond van het feit dat wij het met meer partijen moeten garanderen. Ik hoop
dat de heer Van der Veen mij dat niet euvel duidt.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Twee punten zijn helder: toegankelijke en kwalitatief goede zorg wordt
gewaarborgd en de continuïteit ook. Nu nog de personele consequenties.
Het lijkt mij dat de personele consequenties niet zodanig zullen zijn dat
de medewerkers die zich elke dag 100% inzetten en alle complimenten
verdienen, straks de dupe worden. Wil de minister daar ook een garantie voor
geven?Mijn tweede vraag betreft het verhaal over het toezicht. Kan de minister
daar volgende week op terugkomen en ons vertellen hoe hij dat wil vormgeven?Minister Klink:Ik zei zo-even al dat wij ons niet alleen blindstaren op de continuïteit
van de zorg, maar ook oog hebben voor het personeel. Dat punt is mede aangedragen
door de heer Bos van de provincie – dus niet minister Bos, maar gedeputeerde
Bos – en door de gemeenten. Wij zijn daar niet blind voor. Ik ga in
dat opzicht echter niet vooruitlopen op de scenario's die straks worden geschetst
door de heer Lodewick. Dat wil ik niet. Ik ben verantwoordelijk
voor de continuïteit van de zorg. Blind zijn wij er echter niet voor.Ik kom op het toezicht. Ik vind dat echt een ernstig gegeven. Als je de
voorgeschiedenis van de IJsselmeerziekenhuizen in ogenschouw neemt, kun je
constateren dat er signalen waren waaruit bleek dat het beter ging met de
zorg. Als je vervolgens moet constateren dat de operatiekamers niet veilig
zijn, dat mensen dus onnodig risico lopen en dat er niet alleen een financieel
probleem is maar een acuut liquiditeitsprobleem, weet je dat er iets grondig
mis is bij de raden van bestuur en de raden van toezicht. Wij komen dat langzamerhand
in bredere zin tegen. De analyse van de Onderzoeksraad voor Veiligheid liegt
er ook niet om. De positie van de raden van bestuur en die van de raden van
toezicht moeten wij dus goed doorlichten.Wij hebben gesproken over het lering trekken uit het gebeurde. De visitatiecommissies
wisten het een en ander, maar zij hebben dat niet gerapporteerd aan de raden
van bestuur. Raden van bestuur en raden van toezicht hebben niet de routine
dat de stukken over de stand van zaken van de veiligheid en de kwaliteit om
de drie maanden of in elk geval altijd wanneer zij vergaderen ter tafel liggen
en geagendeerd worden. Morgen zal de Wet cliënt en kwaliteit van zorg
in een AO aan de orde komen. Ik vind dat de raden van bestuur en de raden
van toezicht ertoe gehouden zijn om iemand binnen hun geledingen verantwoordelijk
te maken voor kwaliteit en veiligheid. Ook vind ik dat zij de stukken van
de besprekingen daarover om de drie maanden inzichtelijk moeten maken voor
de inspectie. Laatstgenoemde moet die stukken kunnen opvragen en zien wat
raden van bestuur en raden van toezicht daarmee doen. Dat is nodig om de dwingendheid
van het verticaal toezicht van de inspectie een impuls te laten zijn voor
het horizontaal toezicht. De inzichten van het horizontaal toezicht moeten
daarnaast gebruikt kunnen worden voor het verticaal toezicht. Waarschijnlijk
kunnen beide vormen van toezicht zodoende verbeteren. Ik deel de zorgen van
de Kamer over het functioneren van de raad van toezicht in het algemeen en
in het bijzonder die voor de IJsselmeerziekenhuizen.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Begrijp ik de minister goed dat de personele consequenties voortdurend
zorgvuldig zullen worden onderzocht, ongeacht het scenario? Er mag geen sprake
zijn van nadelige resultaten voor de medewerkers. De publieke borging van
het toezicht maakt natuurlijk ook onderdeel uit van het geheel. Als wij volgende
week over dit onderwerp, spreken, zou ik het prettig vinden als de minister
een en ander aanvult met stukken over die publieke borging zodat wij daarnaar
goed kunnen kijken. Tevens kunnen wij dan aangeven of dat toezicht deugdelijk
is.Minister Klink:Dat van dat toezicht ben ik met mevrouw Koşer Kaya eens. Ik vind
ook dat wij lering moeten trekken uit deze dramatiek. Ik doel dan op de verhouding
tussen de rijksoverheid en de verzekeraar, de zorgplicht, de rol van de raden
van bestuur, de raden van toezicht en de inspectie.Mevrouw Sap (GroenLinks):De reactie van de minister op het punt van de personele consequenties
vind ik behoorlijk voorzichtig. Hij zegt dat hij daarvoor niet blind is, dat
hij daarvoor oog en aandacht heeft. Gezien de alarmerende situatie en het
feit dat ik goed kan begrijpen dat een deel van het personeel nu al vertrekt
of is vertrokken, kan ik mij voorstellen dat de minister op dat punt een wat
krachtigere uitspraak doet. Ik zou het op prijs stellen als de minister zei
dat hij een belangrijk uitgangspunt vindt dat het personeel voor de zorg behouden
blijft en dat hij zich er maximaal voor in zal zetten dat dit in het gekozen
scenario gewaarborgd wordt.Minister Klink:Ik hoop dat mevrouw Sap weet dat de staatssecretaris van VWS en ik het
arbeidsmarktbeleid een heel belangrijk thema vinden. Ik wil niet vooruitlopen
op faillissement van het ziekenhuis. Daar ga ik namelijk niet over. Ik kan
dus niet de garantie geven dat het ziekenhuis niet failliet gaat en dat wil
ik ook niet. Ik ben er verantwoordelijk voor dat zorg bereikbaar blijft en
dat de continuïteit daarvan gegarandeerd is, los van de instellingen
waar het in specifieke zin om gaat. U vraagt of ik mij verantwoordelijk wil
maken voor mensen die, vanuit dat commitment en die betrokkenheid bij de ziekenhuiszorg,
werkzaam zijn in de zorg. Mocht dat onverhoopte scenario zich aftekenen, zal
ik alles wat in mijn vermogen ligt doen om te garanderen dat daarop wordt
gelet.Mevrouw Sap (GroenLinks):Ik vind dit voor nu voldoende.De voorzitter:U hoeft niet naar de microfoon te komen om dat mee te delen. Dat leid
ik dan reeds af uit het feit dat u niet meer naar de microfoon loopt.Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):Ik ben degene die het woord "leerpunt" in de mond heeft genomen.
Ik ben bij dat de minister daar vanavond al zo uitgebreid op is ingegaan.
Ik heb nog een vraag over de verschillende verantwoordelijkheden. Het gaat
om de zorgverzekeraars en de rijksoverheid. Wat is dan de rol van de gemeentelijke
overheid daarin? Het is te waarderen dat zij zich dit aantrekt en haar rol
oppakt, maar ik vind het toch een vreemde eend in de bijt in deze situatie.Minister Klink:Laat ik spreken voor de provincie. Die heeft er op dit moment nog geen
geld in gestoken. Ik heb echter wel al met de gedeputeerde gesproken, mede
op aangeven van de heer Van der Veen. Zijn terechte aanbeveling was dat ik
mijn oor te luisteren moest leggen bij degenen die er nauw bij betrokken zijn.
Dat deden mijn ambtenaren al, maar ik heb het persoonlijk ook gedaan. Ik heb
gezien dat er een oprechte zorg bestaat over het personeel en de werkgelegenheid
in de regio. Uit dien hoofde begrijp ik hun commitment en grote mate van betrokkenheid
bij de afwegingen die hier aan de orde zijn. Die waardeer ik ook zeer, eerlijk
gezegd.Mevrouw Agema (PVV):Wat mij zo opvalt in uw brief dat het eigenlijk heel erg gaat om de poppetjes.
U wilt een advies en een uitkomst. Dat advies zal toch heel erg liggen in
de richting van het opknippen van dat ziekenhuis in twee delen en de vraag
wie wat gaat overnemen. U hebt echter vanavond al een aantal keren benadrukt
dat de bereikbaarheid van het ziekenhuis uw verantwoordelijkheid is. Op dat
punt heb ik u eigenlijk nog weinig uw visie, een opvatting, horen geven. U
hebt niet gezegd hoe dat zou moeten zijn, of het zo zou moeten
zijn dat ouderen uit de omgeving van Emmel­oord die slecht ter been zijn
40 minuten zouden moeten reizen naar een ziekenhuis in bijvoorbeeld Sneek
of Lelystad. Een ander punt is spoedeisende hulp. Een ambulance moet eerst
nog iemand ophalen voordat hij die persoon weer kan vervoeren naar het ziekenhuis.
Dat zal al met al meer dan drie kwartier duren.Wat ik ook heel erg mis, is uw visie met betrekking tot schaalvergroting.
Wij kennen de visie van Borst, van De Geus, van Bomhoff en van Hoogervorst.
Ik zou zo graag uw visie willen horen, helemaal ook vanwege het rapport van
vorig jaar waaruit bleek dat kleinere ziekenhuizen het beter doen en dat de
veronderstelling van meer efficiency...De voorzitter:Ik wijs erop dat dit een interruptie is en geen termijn.Mevrouw Agema (PVV):Ik had twee vragen.De voorzitter:U hebt nu nog maar één vraag gesteld.Mevrouw Agema (PVV):... en kostenbesparing niet is bereikt. Ik had dus twee vragen, namelijk
wat de visie is van de minister met betrekking tot de bereikbaarheid. Daar
wil ik veel meer over weten, waar het gaat om het ziekenhuis in Emmeloord.
Ik wil ook weten wat zijn visie is met betrekking tot schaalvergroting.Minister Klink:Over bereikbaarheid hebben wij de afgelopen jaren minimaal één
keer zeer uitvoerig gedebatteerd. Toen heb ik aangegeven dat ik die 45-minutengrens
buitengewoon belangrijk vind voor de spoedeisende hulp en de poortspecialismen
die daarbij betrokken zijn. Die hebben wij ook in dit geval gegarandeerd door
toen de operatiekamers van beide ziekenhuizen moesten worden gesloten spoorslags
de afspraken te maken die ik zo-even noemde.Tegelijkertijd is er een breder verhaal waar wij verschillende keren over
hebben gedebatteerd. U verleidt mij bijna tot een zeer algemene beschouwing.
Volgens mij moet ik dat in dit geval niet doen. Ik verwijs u graag naar de
debatten die wij daarover hebben gevoerd. Ik vind bereikbare zorg buitengewoon
belangrijk. Ik zie een ontwikkeling waarin de zorg ook naar mensen toegaat.
Dat heb ik verschillende keren geïllustreerd tijdens debatten hier. Tegelijkertijd
zien wij rond bepaalde specialismen ook een concentratie. Dat heeft te maken
met kwalitatief goede en veilige zorg. Dat zijn twee bewegingen die ik beide
op prijs stel voor zover de kwaliteit daarmee is gemoeid. Wij hebben daar
al verschillende keren over gesproken.Uw andere punt was de schaalvergroting. Daar heb ik in feite al antwoord
op gegeven. Die is soms noodzakelijk, met name op momenten dat kwalitatief
veilige zorg gebaat is bij concentratie van die zorg, met routine en een bepaalde
vorm van massa. Aan de andere kan zien wij dat andere vormen van zorg via
poliklinieken en via integratie van ziekenhuiszorg en huisartsenzorg dichter
bij de burger komen. Beide ontwikkelingen vind ik prima voor zover de gemeenschappelijke
noemer er eentje is van kwaliteit.De voorzitter:Mevrouw Agema, ik sta nu geen interruptie meer toe.Mevrouw Agema (PVV):Iedereen mocht een tweede interruptie doen.De voorzitter:Iedereen heeft twee vragen gesteld, u ook. Ik geef het woord weer aan
de minister.Mevrouw Agema (PVV):Dit was mijn eerste interruptie bij de minister.De voorzitter:U hebt twee vragen gesteld. Ik geef het woord nu aan de minister. Hij
vervolgt zijn betoog en aan het einde van het debat kunt u ook nog een vraag
stellen.Mevrouw Agema (PVV):Sorry voorzitter, maar iedereen mag in tweevoud een vraag stellen en dit
is mijn eerste interruptie.De voorzitter:U hebt twee vragen kunnen stellen. Anders gaat iedereen twee vragen per
interruptie stellen. Het woord is aan de minister.Minister Klink:Volgens mij heb ik alle vragen beantwoord.De voorzitter:Daarmee heeft mevrouw Agema een voordeel bereikt. Ik bedoelde dat er aan
het eind van de bijdrage van de minister de mogelijkheid tot het stellen van
een tweede vraag bestond. Zij kan haar vraag nu stellen.Mevrouw Agema (PVV):Man...De voorzitter:Wat zei u, mevrouw Agema? Dit soort geroep accepteer ik echt niet.Mevrouw Agema (PVV):Excuses voorzitter.De voorzitter:Dank u wel. Die zijn geaccepteerd.Mevrouw Agema (PVV):U stond net ook niet toe dat ik iets in de interruptiemicrofoon zei, terwijl
ik dat graag nog even had gewild.Ik heb een vraag gesteld over de rol van de heer Lodewick. Deze heeft
de minister nog niet opgehelderd. Mijn vraag ging ook over het bureau Boer &
Croon, dat toch grote belangen had bij de fusie bij IJsselmeerziekenhuizen.
De heer Lodewick werkte nota bene bij dat bureau Boer & Croon. Dat heeft
de minister nog niet opgehelderd. Het is deze heer Lodewick die hij nu ziet
als onafhankelijk adviseur. Ik heb daar grote twijfels over. Kan de minister
dat nog even ophelderen? Ik had de minister daarnaast bijna een visie horen
geven op hoe de zorg en de bereikbaarheid zouden moeten zijn. Daarbij heeft
hij voor mij niet kunnen ophelderen wat zijn visie is met betrekking tot schaalvergroting.
De minister zegt: de ene keer wel, de andere keer niet. Dat is vlees noch
vis! Wij willen van hem graag een visie. Uit rapporten blijkt dat de schaalvergroting
niet werkt. Vlees noch vis, wel of niet, laat de minister zijn visie geven!Minister Klink:Ik verwijs graag naar de debatten die wij hebben gevoerd. Ik kan wel in
een miniatuur van anderhalve minuut of twee minuten proberen om dat betoog,
dat zo veel facetten kent, nog eens te houden, maar eerlijk gezegd heb ik
daar niet zo veel zin in. U vraagt zo veel ongelijksoortigs.
U vraagt onder meer in hoeverre schaalvergroting tot kwaliteit van de zorg
leidt. Laat ik u daarop danéén kort antwoord geven. Soms leidt
die niet alleen tot kwaliteit van zorg, maar is die zelfs voor de veiligheid
noodzakelijk. Laat ikéén voorbeeld geven, hier al verschillende
keren genoemd, de vreselijke ziekte van bijvoorbeeld eierstokkanker.Mevrouw Kant (SP):Daar gaan wij weer!Minister Klink:Ja, daar gaan wij weer. Mijnheer de voorzitter, moet ik serieus antwoord
geven op een vraag van een van uw leden? Moet ik deze kwalificatie, "daar
gaan wij weer", dan maar voor lief nemen? Ik vraag het u.De voorzitter:Ik wil weten of de leden behoefte hebben aan een antwoord van de minister.
Dan kunnen zij normaal vragen stellen, en hun mond houden en luisteren. Als
zij er geen behoefte aan hebben, hoeft de minister hier niet op te antwoorden.
Ik ga naar de volgende vraag. Heeft mevrouw Agema nog een vraag?Mevrouw Agema (PVV):Ik heb een vraag gesteld over uw visie op grootschaligheid. Dat is de
kern van de zaak. Als u die visie niet hebt, hoe kunt u dan om een advies
vragen? U moet toch weten wat u wilt, voordat u een adviseur om een rapport
vraagt? Daarnaast heb ik naar die adviseur gevraagd. Ik heb gevraagd om op
te helderen hoe het zit met Boer & Croon.De voorzitter:Dit is uw laatste vraag. Het is ook een herhaling van vragen. De minister
kan hierop dus kort antwoorden.Minister Klink:Laat ik dan, zeer tegen mijn gewoonte in, toch maar eens bot worden. Als
u mijn visie wilt op kwaliteit en op schaalgrootte, dan zou ik zeggen: leest
u de brieven die wij daarover gezonden hebben nog eens na. Gaat u vervolgens
nog eens kijken in de Handelingen. Ik heb gezien dat u dat zo-even uitstekend
kon voor 2002. Ik zou zeggen, pak ook 2008 er een keer bij. Leest u die visie
na. Dan wil daarover vervolgens graag nog eens met u debatteren. De twee minuten
die mij daarvoor nu resteren, terwijl de Kamer mij in het verleden heeft uitgenodigd
om daarover uren tijdens een algemeen overleg met elkaar te debatteren, lijken
mij eerlijk gezegd een beetje kort.De voorzitter:Ook op dit tijdstip hecht ik aan de orde. Ik geef het woord aan mevrouw
Kant.Minister Klink:Over de heer Lodewick wil ik nog wel zeggen dat ik de kwalificaties die
u meegeeft, mevrouw Agema, door in algemene zin te verwijzen naar Boer &
Croon en vervolgens in algemene zin te verwijzen naar de fusies die men daar
kennelijk ondersteund heeft, om vervolgens de conclusie te trekken dat deze
mijnheer kennelijk daardoor besmet zou zijn, verre van mij werp.Mevrouw Kant (SP):Mijn verzuchting, "daar gaan wij weer", kwam voort uit het feit
dat ook ik, evenals iedereen hier, wel iets kan verzinnen wat je niet in elk
ziekenhuis in Nederland kunt doen, zoals een ernstige aandoening die een specifieke
behandeling vergt. Maar daar gaat deze discussie natuurlijk helemaal niet
over. Deze discussie gaat over de vraag of wij het belangrijk vinden dat er
in elke regio een ziekenhuis is met alle basiszorg. Daarover verschillen wij
volgens mij nogal van opvatting. Ik probeer met deze vraag toch wat meer duidelijkheid
te krijgen. De minister zegt: ik ben verantwoordelijk voor het systeem waardoor
er overal bereikbare, verantwoorde ziekenhuiszorg is. Dat is iets algemeens.
Dan keer ik de vraag om. Denkt hij dat er in Flevoland verantwoorde ziekenhuiszorg
kan zijn zonder een basisziekenhuis in Lelystad en zonder een basisziekenhuis
in Emmeloord?Minister Klink:Ik herhaal wat ik zo-even zei. Ik ben niet verantwoordelijk voor de continuïteit
van de zorginstellingen, maar wel voor de continuïteit en de bereikbaarheid
van de zorg. Hoe dit in deze specifieke gevallen in Flevoland wordt ingevuld,
zullen wij bepalen nadat wij de scenario's van de heer Lodewick hebben bekeken
en nadat ik kennis heb genomen van wat de raad van bestuur en de raad van
toezicht in dat kader besloten hebben. Ik laat mij niet verleiden tot opmerkingen
en overwegingen met betrekking tot de continuïteit van deze ziekenhuizen
in de regio. Ik laat mij gaarne verleiden om nogmaals te melden dat ik ervoor
verantwoordelijk ben en dat de Kamer mij ervoor verantwoordelijk kan houden
dat alle patiënten in Flevoland toereikende, kwalitatief hoogwaardige
en bereikbare zorg zullen krijgen.Mevrouw Kant (SP):Dat is precies de kern van het probleem. Wij zullen van mening verschillen
over wat kwalitatief goed en bereikbaar inhoudt. Ik denk dat de minister ook
van mening verschilt met de bevolking van Flevoland. Daarin zit namelijk de
essentie van het verschil. Als de minister onder verantwoorde en kwalitatief
goede ziekenhuiszorg ook een ziekenhuis bij hem in de buurt verstaat, zonder
dat dit per se een ziekenhuis moet zijn met basiszorg in Lelystad en Emmeloord,
geeft hij eigenlijk al een inkijkje in wat hij vindt. Voor hem is dit laatste
blijkbaar geen voorwaarde. Dit is precies waarvoor ik bang ben, en daarom
is dit debat nu van belang: uit het plan van volgende week rolt misschien
wel de optie dat de ziekenhuizen uitgekleed worden. Misschien gaat een van
de twee ziekenhuizen wel dicht. Misschien denkt de minister dit probleem met
een aantal extra ambulanceposten wel te kunnen tackelen. De bereikbaarheid
van de minister is dan misschien wel voor elkaar, maar wat mij betreft is
dit geen verantwoorde, fatsoenlijke basiszorg in de regio Flevoland.De voorzitter:Ik herkende hier geen vraag in. De minister mag hierop kort antwoorden.Minister Klink:Als mevrouw Kant de scenario's nou eens afgewacht had, hadden wij nu niet
hoeven speculeren over angst en dergelijke. Dan hadden wij gewoon een volwaardig
debat gehad over volledige gegevens, met volledig inzicht in datgene wat voorligt.
Nu zitten wij te speculeren en zijn wij bezig de angst aan te wakkeren, ook
bij patiënten, dat de zorg wellicht toch niet toereikend zal zijn. Ik
stel daartegenover één ding. Mevrouw Kant, de patiënten
en heel Flevoland mogen mij daaraan houden. Mijn belangrijkste criterium is
toereikende, bereikbare zorg. Ik ben dus verantwoordelijk voor de continuïteit
van die zorg en niet per se voor de instellingen die op dit
moment in Nederland functioneren. Ik verbreed het nu naar heel Nederland,
maar dit neemt niet weg dat ik erop aanspreekbaar ben. Ik vind dat mevrouw
Kant via dit soort speculatieve overwegingen vooruitloopt op een debat dat
binnen een paar weken veel waardevoller had kunnen zijn dan nu.De voorzitter:Ik dank de minister. Hij zei eerder al dat hij aan het einde van zijn
betoog was gekomen. Heeft de Kamer behoefte aan de mogelijkheid tot het indienen
van moties? Enkel daartoe zal ik een tweede termijn toestaan. Dat hebben wij
afgesproken vóór dit debat. Het woord is aan mevrouw Agema.Mevrouw Agema (PVV):Voorzitter. Ik dien meteen mijn motie in, mede namens de SP-fractie.De Kamer,gehoord de beraadslaging,verzoekt de regering, te bewerkstelligen dat er zowel in Lelystad als
in Emmeloord een basisziekenhuis is,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Agema en Kant. Naar mij blijkt,
wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 102(27295).Mevrouw Agema (PVV):Ik vind het debat buitengewoon teleurstellend. Veel vragen zijn niet opgehelderd.
Dat wij deze minister vanavond niet eens hebben kunnen verleiden tot een visie
over grootschaligheid of bereikbaarheid is de grootste teleurstelling.Mevrouw Schippers (VVD):Voorzitter. Ik dien de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,uitsprekende dat zij de betrokken partijen de ruimte wil bieden om met
goede oplossingen te komen die de toegankelijkheid en kwaliteit van basiszorg
in de regio Lelystad en Emmeloord garanderen;spreekt tevens uit dat naar goede voorstellen door de overheid met open
blik moet worden gekeken;van mening dat tijdelijke facilitering door de overheid niet wordt uitgesloten;dit alles in het belang van de patiënt en het personeel, dat gemotiveerd
is om zijn werk goed te doen;wenst de minister veel wijsheid en succes en wacht de nadere voorstellen
af,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Schippers, Van der Veen, Wiegman-van
Meppelen Scheppink, Sap, Smilde en Van der Vlies.Zij krijgt nr. 103(27295).Minister Klink:Voorzitter. Ik ontraad aanvaarding van de motie-Agema/Kant (nr. 102),
gegeven het feit dat deze vraagt om het per se continueren van een instituut,
terwijl ik de continuïteit en de bereikbaarheid van de zorg heb benadrukt.
Ik sluit helemaal niet uit dat daarmee een basisziekenhuis gemoeid zal zijn,
maar die afweging moet wat mij betreft en van overheidswege gemaakt worden
nadat de heer Lodewick de scenario's in kaart heeft gebracht.De motie-Schippers c.s. (nr. 103) spreekt mij erg aan. Ik wil er één
ding uitlichten – met name in de richting van mevrouw Sap – namelijk "dit
alles in het belang van de patiënt en het personeel". Ik constateer
dat het personeel inderdaad ook genoemd wordt en ik wil het belang daarvan
graag onderstrepen. Ik laat het oordeel over deze motie aan de Kamer over,
niet omdat ik deze als een ondersteuning van de gekozen lijn zou willen zien
maar omdat ik gaarne zie dat de Kamer zich daarover positief uitspreekt.Mevrouw Kant (SP):Deze motie was natuurlijk een geintje van de fracties die dit debat niet
wilden; laat dat duidelijk zijn.Ik vind het schokkend te moeten constateren dat u een motie die u wijsheid
toewenst, niet overbodig vindt.Minister Klink:Ja, goed hè? Eerlijk gezegd, word ik graag wijsheid toegewenst,
zelfs als dat geformaliseerd en bekrachtigd wordt in een Kamermotie. Wijsheid
toewensen kan nooit overbodig zijn.Mevrouw Agema maakte nog een opmerking naar aanleiding van haar motie.
Ik vind het eigenlijk wel een beetje ongepast dat zij, nadat wij zo-even met
elkaar gedebatteerd hebben en ik gezegd heb dat de Kamer van mijn kant documenten
heeft ontvangen over de visie met betrekking tot bereikbaarheid, vervolgens
tijdens de toelichting op haar motie unverfroren meldt: "het meest teleurstellende
van dit debat vind ik dat deze minister geen visie heeft op de bereikbaarheid
van en schaalgrootte in de zorg".Ja, dan weet ik eigenlijk niet wat wij hier aan het doen zijn. In het
in het verkeer tussen parlement en regering wordt in ieder geval getracht
onderlinge argumenten te wisselen en minimaal elkaar over en weer te overtuigen
van eenieders standpunten. Ik vind het niet alleen voorbarig maar eerlijk
gezegd ook een beetje ongerijmd om te concluderen dat er geen visie is, als
niet eens een opmerking van mijn kant serieus wordt genomen over het feit
dat die visie er al ligt en dat ik deze niet nog eens in anderhalve minuut
samenvat omdat dat alleen maar tot extra misverstanden kan leiden.Mevrouw Agema (PVV):Ik zou u dan toch willen verleiden die visie in 30 seconden te geven.
Volgens mij moet dat kunnen.In 2002 was er nog de visie over schaalvergroting van toenmalig minister
Borst; in 2003 kwam toenmalig ministers Bomhoff en De Geus tot het inzicht
dat kleinschaligheid toch de toekomst was. Nu zijn er ook rapporten waarin
wordt geconcludeerd dat kleinschaligheid beter lijkt dan grootschaligheid.
Dan mag ik toch van u verwachten dat u niet zegt: de ene keer wel en de andere
keer niet? U kunt toch wel in 30 seconden vertellen of het kleinschaligheid
is of de ene keer wel en de andere keer niet.De voorzitter:Dit is enigszins een herhaling van eerdere vragen, waarop de minister
al geantwoord heeft. Hij mag dus kort zijn in zijn reactie.Minister Klink:Misschien dat mevrouw Agema altijd in staat is om in tien seconden een
visie te geven die met veel facetten te maken heeft, maar ik kan dat niet.
Ik ga dat daarom ook niet proberen.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Mijn voorstel zou zijn om dinsdag over de moties te stemmen. Ik begrijp
dat mevrouw Agema morgen over haar motie wil stemmen, maar dat wordt buitengewoon
lastig in verband met de orde van de vergaderingen van de Kamer. Bovendien
gaat het hierbij om een motie die ook dinsdag in stemming gebracht kan worden.Mevrouw Agema (PVV):Het gaat erom dat de minister een boodschap mee moet krijgen. Daarom zou
morgen voorafgaande aan de regeling van werkzaamheden over onze motie gestemd
moeten kunnen worden.De voorzitter:Over het algemeen hecht ik eraan om zoveel mogelijk te voorkomen dat de
Kamer voor de stemming over één motie bij elkaar moet komen.
Daarom stel ik voor, dinsdag over de motie te stemmen.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Voorzitter. Wat mij betreft, stemmen wij volgende week dinsdag. Vandaag
heb ik een inhoudelijk debat gevoerd, niet omdat ik vond dat wij dat vandaag
moesten doen, maar omdat dertig mensen voor dit spoeddebat hebben gekozen.
Dat spoeddebat hebben wij dan ook gehouden. Vervolgens is het aan de Kamer
om dinsdag over de motie te stemmen. Met eerder stemmen zouden wij net een
stap te ver gaan.Mevrouw Smilde (CDA):Ook wij willen op dinsdag stemmen. In het afgelopen anderhalf uur hebben
wij met dit debat de minister en de Flevolanders die hebben geluisterd een
boodschap meegegeven. Mij lijkt dat wij dan dinsdag kunnen stemmen.De heer Van der Veen (PvdA):Voorzitter. De fractie van de Partij van de Arbeid is het zeer eens met
mevrouw Koşer Kaya. Wij vinden ook dat dinsdag gestemd kan worden.Mevrouw Kant (SP):Voorzitter. Procedureel is dat natuurlijk onjuist, want dinsdag neemt
de minister een beslissing over het ziekenhuis. Dit debat was bedoeld om de
minister een boodschap mee te geven en om te zeggen wat de uitkomst moet zijn.
Wij willen de minister die boodschap dan ook meegeven en daarom zou er morgen
gestemd moeten worden. Mijn fractie is echter niet zo kinderachtig. De uitkomst
van het debat geeft al aan dat maar twee fracties deze motie zullen steunen.
Het lijkt mij dan ook vrij zinloos om iedereen hiervoor extra bij elkaar te
roepen, maar het feit dat dit zo is, is wel bijzonder teleurstellend.Mevrouw Schippers (VVD):U trekt wel heel snel een conclusie. Als fracties een motie indienen en
vinden dat daarover de volgende dag gestemd moet worden, dan doen wij dat.
Wat mij betreft, stemmen wij morgen dus over de moties.De voorzitter:Ik concludeer dat nog steeds de meerderheid niet voor stemming morgen
is. Daarom stel ik toch voor om dinsdag over de moties te stemmen.Daartoe wordt besloten.Sluiting 23.55 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20082009-1021-1034.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl