Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de lijkbezorging (verruiming mogelijkheden asbestemming) (25272)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1997-1998, pag. 1281-1284

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

06-04-1998

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

nr. 25, pagina 1281-1284

24-03-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 25272Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Defensie (X) voor het jaar 1998 (25600 X) (inclusief het NAVO-deel van de begroting van Buitenlandse Zaken)Pagina 1226-1252
Behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van regels met betrekking tot het inkomen van enkele groepen uitkeringsgerechtigden en belastingplichtigen (Wet inkomensmaatregelen 1998) (25914)Pagina 1259-1264
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Defensie (X) voor het jaar 1998 (25600 X) (inclusief het NAVO-deel van de begroting van Buitenlandse Zaken)Pagina 1284-1302
Behandeling van acht wetsvoorstellen, o.a. Goedkeuring van het op 22 augustus 1996 aan boord van het "MS Warsteiner Admiral" in de Eemsmonding ter hoogte van Delfzijl tot stand gekomen Aanvullend Protocol bij het op 8 april 1960 ondertekende Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Bondsrepubliek Duitsland tot regeling van de samenwerking in de Eemsmonding (Eems-Dollardverdrag) tot regeling van de samenwerking m.b.t. het waterbeheer en het natuurbeheer in de Eemsmonding (Eems-Dollardmilieuprotocol)Pagina 1225-1225
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 24 maart 1998)Pagina 1303-1304
Lijst van besluiten (dinsdag 24 maart 1998)Pagina 1302-1303
Noot 1 (Notitie inzake de Koppelingswet) en Noot 2 (Faxbericht van het Verbond van verzekeraars)Pagina 1305-1308
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Vreemdelingenwet en enige andere wetten teneinde de aanspraak van vreemdelingen jegens bestuursorganen op verstrekkingen, voorzieningen, uitkeringen, ontheffingen en vergunningen te koppelen aan rechtmatig verblijf van de vreemdeling in Nederland (24233)Pagina 1253-1259
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van regels met betrekking tot het inkomen van enkele groepen uitkeringsgerechtigden en belastingplichtigen (Wet inkomensmaatregelen 1998) (25914)Pagina 1273-1281
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de lijkbezorging (verruiming mogelijkheden asbestemming) (25272)Pagina 1281-1284
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Vreemdelingenwet en enige andere wetten teneinde de aanspraak van vreemdelingen jegens bestuursorganen op verstrekkingen, voorzieningen, uitkeringen, ontheffingen en vergunningen te koppelen aan rechtmatig verblijf van de vreemdeling in Nederland (24233)Pagina 1264-1273
Herdenking van het oud-lid der Kamer de heer BarendregtPagina 1252-1253
Presentie en opening (dinsdag 24 maart 1998)Pagina 1225-1225

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Wet op de lijkbezorging (verruiming mogelijkheden asbestemming) (25272).De beraadslaging wordt geopend.De heer Van Dijk (CDA):Mijnheer de voorzitter! Veertien jaar geleden bij de behandeling in de
Tweede Kamer van een wijziging van de Wet op de lijkbezorging waarbij de mogelijkheid
werd geopend om de asbus met as na crematie ook thuis te bewaren, werd door
het CDA de vraag opgeworpen in de Tweede Kamer waarom dan niet ook de stoffelijke
resten van een niet-gecremeerde nabij de eigen woning herbegraven zouden mogen
worden. Een relevante vraag omdat, uiteraard rekening houdend met evidente
verschillen, het beginsel van gelijkstelling tussen begraven en cremeren enig
gewicht in de schaal kan werpen. Minister Rietkerk gaf toen drie redenen waarom
zo'n stap ongewenst was, waarvan de eerste weinig relevantie heeft voor het
onderwerp asbestemming waarover het vanavond gaat, maar de laatste twee wel.
Zijn eerste argument was dat het vervoer van nog niet verteerde lijken onkies
en onhygiënisch zou kunnen zijn. Zijn tweede was dat ook na volledige
vertering van de resterende beenderen, die beenderen in handen zouden kunnen
komen van particulieren die daar op weinig piëteitsvolle wijze mee zouden
kunnen omgaan. De derde reden was dat derden in de grond werkzaamheden zouden
kunnen gaan uitvoeren zonder ervan op de hoogte te zijn dat zich daar menselijke
resten bevinden.Voorzitter! Bij lezing van de afweging die de minister toen maakte, springen
twee dingen onmiddellijk in het oog. Het eerste is dat minister Rietkerk,
anders dan de huidige minister, er niet van uitging dat mensen wel respectvol
zullen omgaan met de stoffelijke resten van overledenen waarover zij beschikken.
Waarom zou hij ook? Ook in zijn tijd berichtten de media vrijwel dagelijks
over weinig respectvol handelen van de ene mens ten opzichte van de andere
mens, ook binnen de kring van verwanten. Waarom zouden wij op gezag van de
huidige minister moeten aannemen dat dit wel anders zal zijn als het gaat
om het zich ontdoen van de as van een overledene?Het tweede dat opvalt, is dat de laatste twee argumenten van minister
Rietkerk tegen herbegraven van een geraamte nabij de woning evengoed en zelfs
in sterkere mate van toepassing zijn op de vrijheid die de houder van een
asbus op grond van deze wet zou krijgen om die as te verstrooien op een plaats
die hem goeddunkt. De as kan in handen komen van mensen die er weinig piëteitsvol
mee omgaan en derden kunnen geheel onwetend grondwerkzaamheden verrichten
op plaatsen waar zich menselijke resten bevinden. Dat dit laatste geen verzinsel
is maar een risico dat nu reeds aanwezig is, moge blijken uit de recente commotie
in Osdorp toen gevreesd moest worden dat een strooiveld gebruikt zou gaan
worden als industrieterrein. En daar ging het om een aangewezen strooiveld.
Hoeveel groter is het risico bij incidentele asverstrooiing op een zelf gekozen
plaats!Voorzitter! Vanaf het moment waarop een asbus overgaat van het crematorium
naar de nabestaande die de zorg voor de asbus overneemt, een nabestaande die
met deze wet de vrijheid krijgt de as naar eigen inzicht en op een zelf gekozen
plaats te verstrooien, verdwijnt elk zicht op wat er met de as gebeurt. Die
nabestaande behoeft geen vergunning of toestemming als hij tot verstrooiing,
op welke wijze dan ook, wil overgaan. Hij heeft ook geen meldingsplicht of
registratieplicht die inzicht zou kunnen geven in wat er met de as is gebeurd.
Weliswaar zullen gemeenten regels stellen met betrekking tot de plaatsen waar
de as verstrooid of niet verstrooid mag worden, maar er kraait geen haan naar
als men zich niet aan deze regels zou houden.Voorzitter! De fractie waartoe ik behoor acht deze situatie in meerdere
opzichten ongewenst. Allereerst neemt het risico toe dat in een aantal gevallen
weinig respectvol met de as zal worden gehandeld. Misschien niet allereerst
door de nabestaande die de zorg ervoor op zich heeft genomen, maar zeker door
derden in wier handen de asbus bijvoorbeeld bij overlijden, plaatsing in een
verzorgingstehuis, verhuizing en dergelijke zou kunnen overgaan. Ook als de
tekenen niet bedriegen, is er voor commerciële instellingen geld te verdienen
met het aanbieden van allerlei exotische vormen van asverstrooiing die, zoals
de minister opmerkte, niet het toppunt van goede smaak zijn, maar waartegen
weinig in de praktijk zal blijken te zijn te doen. In de tweede plaats gaat
het regime dat geldt met betrekking tot de zorgvuldigheid die door de wet
wordt geëist ten aanzien van de bestemming van het stoffelijk overschot
dat wordt begraven, wel zeer sterk afwijken van het regime dat geldt bij lijkverbranding.
In de derde plaats is mijn fractie er niet van overtuigd dat de belangen van
andere verwanten, dan die ene nabestaande aan wie de asbus is toevertrouwd,
maar indirect ook van vrienden en bekenden afdoende zijn beschermd.Voor velen van hen die een nauwe betrekking met de overledene onderhielden
kan een bezoek aan diens laatste rustplaats een moment van rouwverwerking,
van herinnering en van meditatie zijn. Hoe groot wordt nu het risico dat deze
plaatsen niet meer te vinden zijn? De minister heeft gelijk als hij zegt dat
een crematorium de asbus zeker niet zal afstaan aan een nabestaande als het
crematorium weet dat er onenigheid onder de nabestaanden is. Maar van de zijde
van het uitvaartwezen werd mij duidelijk gemaakt dat crematoria niet echt
in staat zijn te verifiëren of er overeenstemming bestaat. Nog minder
zijn zij in staat te verifiëren of de individuele asverstrooiing door
de nabestaande die de zorg voor de asbus op zich heeft genomen in overeenstemming
is met de wens van de overledene of met die van de andere nabestaanden. Dat
onttrekt zich geheel aan de waarneming. De kans is niet gering dat kinderen
die bij het opgroeien de vraag stellen waar zich de laatste rustplaats van
hun overleden vader bevindt, te horen krijgen dat die plaats niet meer is
vast te stellen.Voorzitter! Geen van de bovengenoemde gevolgen van het voorliggende wetsontwerp
achten wij gewenst. Wellicht zal worden opgemerkt dat de nu geboden vrijheid
van incidentele asverstrooiing geheel in lijn is met eerder in gang
gezette ontwikkelingen op dit gebied en dat verwerping van dit voorstel van
die lijn afwijkt. Voor mijn fractie is dit voorstel een stap te ver. De wijze
waarop wij met de stoffelijke resten van onze medemens omgaan, is een onderdeel
van onze beschaving, een onderdeel dat bescherming van de overheid vereist.
Met dit wetsvoorstel treedt de overheid te ver terug van die verantwoordelijkheid.
Om die reden zal mijn fractie dit voorstel dan ook niet steunen.Minister Dijkstal:Voorzitter! Het spreekt vanzelf dat juist bij dit onderwerp de grootste
zorgvuldigheid, omzichtigheid en piëteit hoort, ongeacht geloofsovertuiging
of levensovertuiging. Wij weten immers dat wij hierbij te maken hebben –
ik duid het maar even heel slordig aan – met het mysterie rond het doodgaan
en het mysterie rond de vraag hoe de mensen die dat meemaken, dat moeten verwerken
en daarmee om moeten en willen gaan. Daar zou natuurlijk veel meer over te
zeggen zijn, maar daar gaat dit debat niet over. Wij staan hier immers als
wetgever, als bestuurders in het openbaar bestuur, voor de vraag hoe wij dat
behoorlijk regelen.Ik neem met heel veel respect kennis van hetgeen de heer Van Dijk zojuist
zo weloverwogen naar voren heeft gebracht over elementen die rond dit vraagstuk
een rol spelen. Ik heb in die zin goede herinneringen aan het debat in de
Tweede Kamer. Dat heeft op een uitermate zorgvuldige manier plaatsgevonden.
De heer Van Dijk kent de uitslag van dat debat, evenals de opstelling van
de verschillende fracties tegenover dit wetsvoorstel. Ik kan best begrijpen
dat er aan de ene kant binnen een politieke groepering een slag anders over
wordt gedacht dan aan de andere kant. Soms vloeit dat voort uit de rol die
deze Kamer heeft, die anders is dan de rol van de andere Kamer. Soms kan dat
voortvloeien uit de afwegingen die je op een balans legt en die balans naar
één zijde doen doorslaan.Ik wil graag op de paar punten die de heer Van Dijk heeft genoemd, ingaan,
ook al heeft hij al gezegd dat hij zijn steun niet aan dit wetsvoorstel zal
geven. Kennelijk – dat noteer ik ook met veel respect – is hij
bij die afweging al tot een besluit gekomen voor zijn fractie. Daar neem ik
nota van. Ik zou het alleen vervelend vinden als in dit debat wellicht bepaalde
elementen van onzorgvuldigheid of elementen waarover niet goed is nagedacht,
blijven overheersen. Daarom wil ik nog op een paar punten ingaan.Het is een omissie mijnerzijds, maar ik heb niet nagelezen hoe het debat
indertijd verlopen is en wat de argumenten waren van de heer Rietkerk, waar
de heer Van Dijk naar verwijst. In de opsomming die heer Van Dijk daarvan
geeft, mis ik in ieder geval een element dat ik van belang vind en dat is
het fysieke verschil tussen het begraven van iemand op een plek waarop je
dat zou willen en het verstrooien van as. Dat maakt volgens mij wel degelijk
verschil. Dat daargelaten, blijven twee hoofdvragen over. 1. Hoe respectvol
zal naar verwachting worden omgegaan met de mogelijkheid om de as op een andere
manier te verspreiden dan tot nu toe gebruikelijk was? 2. Hoe kan de overheid
waarnemen of in de gaten houden of dit geen verkeerde gevolgen kan hebben?Ik ga eerst in op de eerste vraag. Ik kan niet 100% garanderen dat het
altijd respectvol zal gebeuren, maar er is tot nu toe – dat zeg ik met
grote nadruk – geen enkele aanwijzing dat het niet respectvol zal gebeuren.
Dan dien je in ieder geval de kennelijke behoefte die bij burgers of relevante
groepen van burgers bestaat om dit te mogen doen, af te wegen tegenover het
naar mijn mening voorlopig meer theoretische risico dat dit in een incidenteel
geval niet respectvol zal gebeuren. Dat is een heel moeilijke afweging, ook
omdat het in zekere zin ongelijke grootheden zijn. Je wilt de wensen van burgers
respecteren. Het lijdt geen twijfel dat vele burgers dit wensen, maar je wilt
ook een zekere garantie dat het gebeurt met het respect dat volgens ons allen
daaraan verbonden moet zijn. Dan kom je terecht in situaties die niet gemakkelijk
te beoordelen zijn. Dat erken ik best. De heer Van Dijk noemde dat de exotische
vormen van asverspreiding die zich zouden kunnen ontwikkelen. Als hij dat
zegt, kan ik mij daar wel iets bij voorstellen. Ik kan mij evenzeer voorstellen
dat het de uitdrukkelijke wens is van mensen om dat in een bepaalde exotische
vormgeving te willen doen. De wetgever, het openbaar bestuur, zal ook de wensen
van die mensen moeten respecteren. Alleen ter wille van de zorgvuldigheid
moet worden nagegaan of die asverspreiding op een goede manier vorm kan krijgen.
Ik meen dat wij daarin in het wetsvoorstel geslaagd zijn.Het tweede punt waar de heer Van Dijk op wijst, is dat wij straks het
zicht verliezen op de manier waarop zich dat ontwikkelt. Fysiek is dat heel
gemakkelijk voor te stellen. Als iemand begraven wordt op een begraafplaats
kunnen wij dat keurig in de gaten houden. Als daar dingen gebeuren die niet
door de beugel kunnen, zoals vandalisme, kan ingegrepen worden. Ook kun je
ervoor zorgen dat alles blijft voldoen aan de maatstaven die je aanlegt.Dat is overigens niet helemaal waar. Wie kennis neemt van de wijze waarop
in sommige gemeenten, door de tijd heen, begraafplaatsen moesten worden opgeruimd
en hoe dat gebeurde, merkt wel dat daarbij soms andere maatstaven worden aangelegd
dan aanvankelijk bij de aanleg van de begraafplaats vooropstond. Ik heb zelf
ook zo'n ervaring gehad in de gemeente waarin ik toen in het openbaar bestuur
zat. Je moet oppassen dat je dit niet in te absolute zin zegt. Dat neemt niet
weg dat de heer Van Dijk fysiek gesproken gelijk heeft. Je kunt het in de
gaten blijven houden, dus kun je corrigeren als dat nodig zou zijn.Op het moment dat je toestaat dat burgers de as mee naar huis nemen en
van daaruit kunnen verspreiden, neemt dat zicht op de manier waarop dat gebeurt
per definitie af. Op een gegeven moment wordt dat helemaal nul. Dat staat
los van de gemeentelijke verordening waarnaar de heer Van Dijk verwees. Ik
erken dat.Ik meen dat er überhaupt geen reden is, je daarover nu al te grote
zorgen te maken. Dat hangt weer af van de vraag hoe zwaar je de behoefte wenst
te wegen die individuele burgers hebben. Ik meen dan ook dat dit een aanvaardbaar
element is van het onderhavige wetsvoorstel.In dat kader is de opmerking van de heer Van Dijk relevant over andere
belanghebbenden, dus niet de directe verwanten, maar de vrienden en de kennissen
die toch ook de behoefte kunnen hebben om later nog een bezoekpunt te hebben.
Dat is juist. De consequentie van dit wetsvoorstel is dat
die mogelijkheid op die manier niet meer aanwezig is. Ook dat aspect zul je
op diezelfde weegschaal moeten leggen. Primair behoort de wens te staan van
de overledene. Secundair staat de wens van de directe nabestaanden, als de
overledene daarover niet duidelijk is geweest. Op het moment dat je alle wensen
van alle anderen wilt meewegen, vraag ik mij af of je het cremeren niet moet
verbieden en je de weg terug moet inslaan. Het is duidelijk dat ik daar niet
voor voel.Dat brengt mij tot de conclusie dat er in dit geval geen sprake van is
dat de overheid zich te ver heeft teruggetrokken. De overheid doet wat zij
behoort te doen: ruimte geven aan de legitieme wensen van relevante groepen
van burgers. Die respecteren wij. Wij bouwen daar wel waarborgen omheen, zoveel
als logischerwijze voortvloeit uit de nieuwe vorm van asverspreiding die in
het wetsvoorstel mogelijk wordt. De heer Van Dijk noemt dat een stap te ver.
Ik zeg in volle overtuiging dat ik dit wetsvoorstel absoluut geen stap te
ver vind. Deze stap dient de overheid te maken in de richting van de individuele
burgers.Ik herhaal waarmee ik begonnen ben. Ik sluit er ook mee af. Ik respecteer
ten volle dat Kamerleden die balans de andere kant laten uitvallen.De heer Van Dijk (CDA):Voorzitter! Het zal de minister niet verbazen dat ik mijn standpuntbepaling
ten opzichte van dit wetsvoorstel ook na zijn antwoord niet loslaat. Hij begon –
en dat had ik van hem kunnen verwachten – met een uiteenzetting van
de grootste zorgvuldigheid die mag worden vereist in dat opzicht. Maar wat
is in dat opzicht de grootste zorgvuldigheid? Er zal een blijvend verschil
in opvatting zijn over het verschil in de zorgvuldigheid die je moet betrachten
bij begraven en cremeren.Ik begon niet voor niets met een citaat uit de opstelling van oud-minister
Rietkerk. Wat er in dit jaar gebeurt met betrekking tot het cremeren kan niet
bij het begraven. Rietkerk heeft dit gezegd, onder andere op grond van het
feit dat hij er niet van overtuigd is dat er in alle gevallen zorgvuldig zal
worden gehandeld met de resten van de betrokkenen. In het geval van cremeren
zegt de minister dat ik moet aannemen dat hij geen aanwijzingen heeft dat
dit niet respectvol zal gebeuren. Geen wonder dat hij geen aanwijzingen heeft!
Er valt absoluut niets meer over te constateren. Dat weten wij eenvoudig niet.
Dat onttrekt zich aan de waarneming.Zo blijft er een verschil in de waarde die wij hechten aan de bescherming
van de stoffelijke resten in het geval van begraven of cremeren. Waar dit
van toepassing is – er zijn natuurlijk verschillen tussen het een en
het ander – dient men uit te gaan van dezelfde beginselen. Ik wil daarvan
graag een bevestiging krijgen van de minister. In feit heeft de as van een
gecremeerde dezelfde beschermwaardigheid als de stoffelijke resten van een
begraven overledene. Het past niet dat er in de gecremeerde situatie geen
enkel zicht meer bestaat op wat er gebeurt. De minister zegt geen aanwijzingen
van weinig respectvol handelen te hebben. Dat weet ik dat hij die niet heeft.
Die kan hij ook niet hebben. Zeker als deze wet van toepassing wordt, zal
er geen enkel zicht bestaan, ook niet bij crematoria en begraafplaatsen, op
wat ermee gebeurd is.Tot slot het volgende. De minister herhaalt iets dat hij meerdere malen
heeft gezegd. Primair is de wens van de overledene. Ik ben dat met hem eens.
Dat is natuurlijk ook het punt. Vanaf het moment dat de as overgaat in de
handen van een enkele nabestaande die de vrijheid heeft om die as te verstrooien,
zal niet meer zijn vast te stellen of die verstrooiing heeft plaatsgevonden
in overeenstemming met de wens van de overledene. Dat wordt op deze manier
een dode letter.Het spijt mij. Ik ben niet overtuigd. Ik vind het punt belangrijk genoeg
om het vanavond met een drukke Kameragenda aan de orde te stellen. Ik herhaal
wat ik in eerste termijn heb gezegd. Ik vind het een onderdeel van onze beschaving.Minister Dijkstal:Mijnheer de voorzitter! Met dat laatste punt ben ik het vanzelfsprekend
geheel eens. Het is een onderdeel van onze beschaving. Ik vind het zeer juist
dat wij allen, in de verantwoordelijkheid die wij hebben, dit soort wetsvoorstellen
met de grootst mogelijke zorgvuldigheid ter hand nemen. De vraag is echter
of de zorgvuldigheid die de heer Van Dijk en de CDA-fractie voor zichzelf
aanleggen niet iets te veel voortvloeit uit de eigen, op andere gronden gebaseerde
voorkeur. Dat mag overigens. Ik kies voor een principieel andere positie hierbij.
Het ligt volstrekt voor de hand dat men zorgvuldige eisen kan verbinden aan
de procedure tot aan het moment van verspreiding van de as. Natuurlijk kan
dat. Dat proberen wij ook. Als men vindt dat het niet genoeg is, kan men er
iets aanpassen.De heer Van Dijk heeft gelijk dat op het moment dat de as verspreid is,
de zorgvuldige bewaking van wat daarmee gebeurt van een andere en dus mindere
aard van beschermwaardigheid is dan in het geval van begraven. Misschien is
juist voor degene die het wilde de meest respectvolle manier om de as aan
de wind prijs te geven of om de as over de zee te verstrooien. Misschien is
dat nog wel zorgvuldiger dan de keuze die de heer Van Dijk maakt, althans
in de ogen van degene die kiest voor crematie. Daar gaat dit wetsvoorstel
over: respecteren wat anderen weloverwogen, vanuit het grootste respect voor
zichzelf en hun nabestaanden als oplossing kiezen.De heer Van Dijk (CDA):Er is sprake van een misverstand. Het gaat mij niet om de zorgvuldigheid
nadat de verstrooiing heeft plaatsgevonden, maar over de wijze van verstrooiing
en de plaats van verstrooiing.Minister Dijkstal:Dat begrijp ik niet. In uw eerste termijn heeft de heer Van Dijke, de
heer Rietkerk daarbij aanhalend, het verschil aangehaald tussen het begraven
op een vaste plek en de vrijheid om na crematie de as in principe op elke
plek te mogen strooien, behalve waar de gemeenten dat verbiedt.De heer Van Dijk (CDA):En op elke wijze die je goeddunkt.Minister Dijkstal:En op elke wijze die je goeddunkt.Als mensen weloverwogen wensen de as bijvoorbeeld op zee in de lucht te
gooien om het lichaam terug te geven aan de wind, wie zal dan zeggen dat dat
niet zorgvuldig is en dat daarvoor geen respect moet worden betoond in relatie
tot die andere situatie? Ik zou dat niet durven. Ik heb mijn
eigen voorkeur en u heeft uw eigen voorkeur. Dat mag allemaal. Wat met dit
wetsvoorstel wordt beoogd, is daaraan ruimte te geven.Ik neem telkens weer uit een debat als dit een boodschap mee. Nu die van
de heer Van Dijk, dat wij er bij de verdere uitvoering op moeten toezien dat
nauwlettend de hand wordt gehouden aan de zorgvuldig- heidseisen die in het
wetsvoorstel zijn opgenomen. In dit geval gaat het er bijvoorbeeld om dat
er nog niet overal gemeentelijke verordeningen zijn. Aan het eind blijf je
zeker dat verschil overhouden. En dat is een kwestie van een keuze maken.
Ik maak weloverwogen de keuze die hier in het wetsvoorstel verscholen ligt.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De voorzitter:De aanwezige leden van de fractie van het CDA wordt conform artikel 121
van het Reglement van orde aantekening verleend, dat zij geacht willen worden
zich niet met het wetsvoorstel te hebben kunnen verenigen.De vergadering wordt van 19.03 uur tot 20.33 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19971998-1281-1284.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl