Vragen van het lid Nijpels-Hezemans aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, over het verlagen van de lonen van oudere werknemers
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 6174-6177

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

18-06-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 94, pagina 6174-6177

18-06-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Vragen van het lid Rosenmöller aan de minister-president en de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, over nachtvluchten op het vliegveld Beek.Pagina 6171-6174
Behandeling herziening van de procedureregeling grote projecten (24752)Pagina 6177-6177
Behandeling wetsvoorstel Wijziging van de Mediawet in verband met verlenging van het huidige toezicht op toegang tot draadomroepinrichtingen (24762)Pagina 6177-6177
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 18 juni 1996)Pagina 6212-6214
94ste vergadering; 18 juni 1996Pagina 6165-6165
Behandeling rapport van de Tijdelijke commissie onderzoek Stichting Woningbeheer Limburg (24339)Pagina 6177-6212
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 18 juni 1996)Pagina 6165-6167
Vragen van het lid Nijpels-Hezemans aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, over het verlagen van de lonen van oudere werknemersPagina 6174-6177

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Vragen van het lid Nijpels-Hezemans aan de minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid, over het verlagen van de lonen van oudere werknemers.
 
 
 
 
 Mevrouw Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels):
 
 Voorzitter! In de Volkskrant van afgelopen zaterdag werd ik geconfronteerd
met uitspraken die mij met enige zorg vervulden. "Demotie is het flauwekulstadium
definitief ontgroeid." "Ouderen moeten minder gaan verdienen, op lagere posities
gaan werken." "Dat is pijnlijk voor de babyboomers, maar onvermijdelijk. Die
prop ouderen komt als een bulldozer over ons heen."
 
 Dit zijn woorden opgetekend uit de monden van vakbondsonderhandelaars
en wetenschappelijke onderzoekers. Nu wisten wij al een poosje dat bij een
aantal grote bedrijven als Philips, Heineken en Vendex de discussie over het
terugzetten van ouderen in lagere posities tegen een lager salaris op gang
was gekomen. Nu de bonden VHP en Unie niet bij voorbaat afwijzend staan tegenover
het verlagen van lonen van oudere werknemers en de bonden ook akkoord zijn
gegaan met het voorstel van Philips om het pensioen niet meer te baseren op
het eindloon maar op het gemiddelde loon, lijkt het mij tijd geworden dat
ook het kabinet een standpunt inneemt.
 
 De discussie gaat op dit moment tussen grote bedrijven en bonden, maar
de alledaagse praktijk schrijdt voort. Uit brieven die de ombudsman van Senioren
2000 ontvangt, blijkt een groeiend aantal klachten van oudere werknemers uit
het midden- en kleinbedrijf die in salaris en positie teruggezet worden. Vandaar
de volgende vragen aan de minister.
 
 1. Is de minister het met mij eens, dat demotie haaks staat op een aantal
aspecten van het kabinetsbeleid? Ik doel daarbij op het beleid inzake bestrijding
van leeftijdsdiscriminatie. Daarnaast wil ik wijzen op het kabinetsbeleid
dat toch beoogt om ouderen zo lang mogelijk aan het arbeidsproces te laten
deelnemen.
 
 2. Is de minister van oordeel dat de belangen van oudere werknemers nog
voldoende behartigd kunnen worden binnen de huidige afbakening van de sociale
partners tot werkgevers en werknemers? Ik wijs de minister er nadrukkelijk
op dat er bonden zijn die de oudere werknemers in de steek laten.
 
 3. Wordt door deze opstelling van de sociale partners in onderhandelingen
de positie van de oudere werknemers ondanks hun numerieke positie niet verzwakt?
 
 4. Is de minister bereid te onderzoeken of de klassieke tweedeling van
sociale partners nog wel voldoet? Is hij bereid te bezien of in de vergrijzende
samenleving behoefte bestaat aan een derde groep sociale partners, bijvoorbeeld
de ouderenbonden, zodat de belangen van deze groeiende groep ook door de eigen
vertrouwenslieden behartigd kunnen worden?
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Uw tijd is royaal om. Het woord is aan de minister.
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik kan mij op zichzelf goed voorstellen dat mevrouw
Nijpels met grote belangstelling kijkt naar wat er in de samenleving gaande
is, vooral ook in het verkeer tussen werkgevers en werknemers, in bedrijven
en organisaties, op het punt van ouderenbeleid, beleid met betrekking tot
de oudere werknemer en werkneemster. Er is ook alle aanleiding om daar verder
over te discussiëren, eenvoudigweg om het gegeven dat in toenemende mate
een grote groep mensen ouder zal worden in het werk. Het werk moet daarvoor
ruimte kunnen bieden en erop afgestemd kunnen zijn.
 
 Naar aanleiding van de specificatie van haar punten moet ik echt zeggen
dat het wel de vraag is wat de overheid daaromtrent gevraagd kan worden. Zij
heeft verwezen naar een artikel in de Volkskrant waarin een aantal voorbeelden
naar voren kwamen, wat je daar dan verder ook van moge vinden, in het verkeer
tussen werkgevers en werknemers. Mij lijkt dat, als daarover tussen werkgevers
en werknemers wordt gesproken, met wat voor uitkomst dan ook, het in beginsel
aan sociale partners op bedrijfsniveau of op bedrijfstakniveau is om daar
beleid op te voeren. Ik moet dus terughoudend reageren op een aantal van de
vragen die zij naar voren heeft gebracht. 
 
 Als zij vraagt of demotie haaks staat op een aantal aspecten van het kabinetsbeleid,
met name met verwijzing naar de voornemens van het kabinet om te komen tot
wetgeving ter bestrijding van leeftijdsdiscriminatie – die voornemens
zijn er, zoals bekend – kan ik dat niet op voorhand daarmee in verbinding
brengen. Het hangt er maar net van af op welke wijze met betrokkenen tot overeenstemming
wordt gekomen. Mijn globale stelling zou zijn dat zolang het op basis van
vrijwilligheid geschiedt, er ook positieve aspecten kunnen zijn. Ik zou de,
als ik het zo mag zeggen, tamelijk negatieve toonzetting waarmee mevrouw Nijpels
haar vragen lardeert, niet over willen nemen en ik zie al helemaal niet direct
of, op dit moment, indirect de relatie met leeftijdsdiscriminatie.
 
 De vraag is nog gesteld of ik van oordeel ben dat de belangen van oudere
werknemers voldoende behartigd kunnen worden in de huidige afbakening van
de sociale partners. Ik geloof dat dit echt aan de sociale partners zelf is
en aan hun leden. Voor mijn part geldt dat ook voor mensen die geen lid zijn
van werkgevers- of werknemersorganisaties, maar toch van mening zijn dat er
onvoldoende aandacht wordt besteed aan de positie van oudere werknemers. Zij
kunnen dat op die manier en langs die kanalen ook tot uitdrukking brengen.
Ik zie daarin evenwel niet direct een opdracht voor het kabinet om daarmee
iets te doen in de richting van de sociale partners.
 
 Dit geldt niet voor het meer algemene beleid inzake oudere werknemers.
Dat valt echter ver buiten het bestek van de onderneming. Ik denk dan aan
de VUT en het flexibel pensioen. Kortom, dat zijn allerlei aspecten die ook
aan de orde komen in het kader van de lange-termijnverkenning van de vereisten
van het sociaal stelsel. Dit betreft ook voornemens die het kabinet terzake
kenbaar wil maken. Wat mij betreft, wordt het wel zo breed.
 
 Mevrouw Nijpels heeft gevraagd of de klassieke tweedeling van sociale
partners in de huidige samenleving nog wel voldoet. Ook dit lijkt mij een
vraag met implicaties die ver uitstijgen boven het onderwerp dat nu aan de
orde is gesteld. Ik zie daarvoor overigens niet direct een aanleiding in het
probleem van de demotie en de positie van oudere werknemers alsook de wijze
waarop met werkgevers en werknemers wordt omgegaan in het kader van het overleg
tussen overheid en sociale partners.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels):
 
 Voorzitter! De minister heeft redelijk uitvoerig geantwoord op mijn vragen.
Dit feit beantwoordt meteen de vraag: wat heeft u eigenlijk aan de overheid
hierover te vragen? Wat mij betreft is dat namelijk niet echt aan de orde.
Dat is een kwestie tussen de sociale partners. De overheid voert mijns inziens
ook een beleid inzake oudere werknemers. Er waren dus wel degelijk vragen
te stellen.
 
 Aanvullend breng ik onder de aandacht van de minister de mogelijk maatschappelijke
gevolgen van demotie. Loonsverlaging van een grote groep werkenden doet de
kwaliteit van het bestaan dalen. Bovendien heeft dit gevolgen voor de pensioenen,
alsook voor bijvoorbeeld de leencapaciteit. Hierbij denk ik aan hypotheken.
Het welzijn van ouderen wordt in feite reeds binnen de onderneming aangetast.
Men wordt ook al tijdens een arbeidzame periode afgeschreven. Op welke wijze
denkt de minister de diverse maatschappelijke problemen die samenhangen met
demotie, op te vangen?
 
 Worden de maatschappelijke kosten van demotie, die door het toedoen van
sociale partners ontstaan, niet afgewenteld op de samenleving? Ouderen zullen
in financiële problemen geraken. Komt de overheid niet in beeld voor
compenserende maatregelen, bijvoorbeeld in de fiscale sfeer? Er zijn volgens
mij dus meer gevolgen van de demotie dan de minister op het eerste gezicht
laat blijken.
 
 Is er wat bekend over de aard en de omvang van functie- en salarismaatregelen
jegens ouderen in het bedrijfsleven? Zijn daarover bijvoorbeeld bij de RBA's
gegevens aanwezig? Zo ja, kan de minister die verstrekken? In hoeverre denkt
het kabinet nog te kunnen vasthouden aan het standpunt dat de toekomstige
ouderen redelijk welvarend en financieel onafhankelijk zullen zijn, als er
een neerwaartse loonontwikkeling is en er lagere pensioenen zijn?
 
 Ik ben het eens met wat de minister zei over de vrijwilligheid in de zin
van vrijwillig salaris inleveren of een lagere functie aanvaarden. Dat gebeurt
nu echter ook al. Dat is op zichzelf ook geen probleem.
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Mijnheer de voorzitter! Het kan zijn dat mevrouw Nijpels en ik wat anders
kijken naar het artikel dat de aanleiding vormt voor deze vragen. Het is mij
uit dat artikel namelijk niet gebleken dat er iemand, laat staan de wetgever,
met een knoet klaar staat om een persoon, zodra deze 53, 57 of 61 is geworden,
tot demotie te dwingen, dus tot een stapje terug.
 
 Naar mijn gevoel gaat het om loopbaanbeleid in ondernemingen en organisaties.
Het is een gegeven dat een kwart van de beroepsbevolking boven het 55ste levensjaar
überhaupt nog werkt. Als wij willen bereiken dat veel meer mensen op
wat oudere leeftijd werken en dat er veel meer gebruik wordt gemaakt van de
capaciteiten van ouderen, ligt het voor de hand dat dit samengebracht wordt
met kwesties over beloning en functievervulling. Daarbij geeft het woord "demotie"
een richting aan die in de toekomst wel eens verder ontwikkeld kan worden.
Die zal, naar het mij lijkt, altijd in het kader van de overeenstemming tussen
werkgever en werknemer zijn, voorzover hun gemeenschappelijk belang daarmee
is gediend. Dat gemeenschappelijk belang kan er natuurlijk mee gediend zijn.
 
 Laten wij niet voorbijgaan aan de vele, vele mensen die op dit moment
ook met een verlaagd inkomen te maken hebben, maar dan in het kader van de
VUT en geen werk meer verrichten. Ik weet niet of dat ideaal is; daar zitten
positieve en negatieve kanten aan, zowel maatschappelijk als vanuit het individu
geredeneerd. Ik zou mevrouw Nijpels daarom echt willen verzoeken het vraagstuk
van demotie niet alleen met een wat negatieve bril te bezien. Er kunnen echt
positieve kanten aan vastzitten, uiteraard afhankelijk van de vorm die eraan
gegeven wordt. Dan ligt het in de eerste plaats aan betrokkenen om de consequenties
van demotie en een eventuele verlaging van het salaris zelf te overzien en
te aanvaarden. Ik zie daar niet direct een rol van de overheid
om daar iets mee te doen.
 
 In dit stadium zijn ons geen gegevens bekend. De teneur van het artikel
was ook, dat het eigenlijk schoorvoetend, langzaam, hier en daar en nog niet
representatief wat op gang begint te komen. Uiteraard volgen wij dat met belangstelling
en zullen dat ook verder analyseren, wellicht ook in het kader van toekomstige
sociale nota's. Op dit moment zie ik echter nog geen directe relatie met overheidsbeleid.
 
 Mijnheer de voorzitter! De vraag is gesteld in hoeverre het kabinet nog
denkt vast te kunnen houden aan het uitgangspunt, dat de toekomstige ouderen
een goede financiële positie zullen hebben. In de eerste plaats hebben
de ouderen niet allemaal een goede financiële positie en zij zullen dat
ook niet hebben. Ik denk met name aan mensen die alleen van een AOW rond moeten
komen. Het is ook om die reden dat in het kabinetsbeleid daaraan speciale
aandacht wordt gegeven. Hier geldt dus wederom dat het aan betrokkene is om
de consequenties te aanvaarden daar waar op vrijwillige basis wordt geaccepteerd
dat de loopbaanontwikkeling in het laatste deel van het werkzame leven er
wat anders uitziet dan in het verleden wel het geval was. Daar ligt echter
wel een relatie met wat hij verder doet met de opbouw van pensioenrechten,
de oudedagsvoorziening, de organisatie van flexibel pensioen en alle randvoorwaarden
waaronder dat kan worden genomen. Het lijkt mij echter te ver voeren om daarop
nu in te gaan.
 
 
 
 
 
 De heer Boogaard (groep-Nijpels):
 
 Voorzitter! In het bedrijfsleven is het algemeen personeelsbeleid dat
werknemers op een gegeven moment in hun loopbaan het maximumloon, het maximumsalaris
bereiken. Is het dan wel rechtvaardig dat door de gewraakte demotie ook nog
eens dieper wordt ingegrepen in het inkomen van oudere werknemers en mogelijk
ook in het pensioen? Is de minister bereid om over dit aspect met de sociale
partners van gedachten te wisselen?
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Voorzitter! Over de participatie in de arbeidsmarkt van oudere werknemers
in het algemeen is het wat mij betreft wel van belang om in de komende jaren
tussen kabinet en Kamer, tussen kabinet en sociale partners en tussen kabinet
en maatschappelijke organisaties, waaronder de ouderenbonden, volop overleg
te voeren. Het is inderdaad een heel belangrijk onderwerp. Ik ben echter niet
van mening dat je het belang van het voeren van die discussie in het algemeen
kunt vertalen naar wat op het niveau van de onderneming of op het niveau van
de bedrijfstak wordt overeengekomen in het kader van vrije onderhandelingen.
 
 
 
 
 
 De heer Leerkes (Unie 55+):
 
 Voorzitter! Ik wil graag het betoog van mevrouw Nijpels volledig ondersteunen.
Ouderen moeten kunnen meepraten en meebeslissen over hun eigen positie. Is
de minister niet van mening dat de CSO, de koepelorganisatie waarin de ouderen
verenigd zijn, erkend moet worden als sociale partner?
 
 Verder vind ik dat de ouderen vertegenwoordigd moeten zijn in de besturen
van de pensioenfondsen. Daar ontbreken zij nog steeds. Ook dat raakt rechtstreeks
aan de positie van de ouderen. Wanneer wordt de huidige regeling geëvalueerd,
zodat wij dit nog kunnen veranderen?
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Voorzitter! Ik weet niet precies hoe en waardoor een sociale partner als
zodanig is gedefinieerd. Wat wij natuurlijk wel kennen, is het overleg met
en tussen werkgevers en werknemers en de instituties waarbinnen zij opereren.
Ik zie geen aanleiding om een en ander op dit moment anders in te richten
dan het is, mede gegeven het feit dat werkgevers- en werknemersorganisaties
ook algemene organisaties zijn die zeker mede het belang van ouderen in de
onderneming of organisatie behartigen. Ik wil er dus voor waken om hier een
soort streep te trekken en te zeggen dat niemand daarnaar kijkt. Wat dat betreft
is er in ieder geval voor de overheid geen reden om hierin te treden. Wat
de participatie van ouderen in besturen van pensioenfondsen betreft, geldt
dit naar mijn gevoel evenzeer.
 
 
 
 
 
 De heer Hendriks:
 
 Voorzitter! Ik wil de minister van Sociale Zaken twee vragen stellen naar
aanleiding van de grote onrust die hij met zijn uitspraken teweeg heeft gebracht
onder de ouderen. Is de minister bereid om de Kamer een nota toe te zenden
waarin hij zijn voornemens ten aanzien van de verlaging van die lonen nader
uiteenzet, en daarbij ook te vermelden of er eventueel sprake is van het verlagen
van de lonen der jongeren?
 
 Mijn tweede vraag is mede tot de PvdA gericht. Heeft de minister zijn
uitspraken over het verlagen van de lonen der ouderen gedaan op titel van
zijn ministerschap binnen deze regering of mede als lid van de PvdA? Hoe denkt
de PvdA hierover?
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Voorzitter! Ik weet niet of de verwijzing naar mijn uitspraken betrekking
heeft op de uitspraken die ik zojuist heb gedaan. Als dat zo is, ben ik mij
niet bewust van de onrust die deze veroorzaakt zouden hebben in de samenleving.
Voor het overige heb ik mij niet over dit onderwerp uitgelaten. Mijn pleidooi
is er vooral op gericht een nodige en constructieve discussie te voeren over
loopbaanbeleid voor oudere werknemers en participatie van oudere werknemers
op de arbeidsmarkt. Ik vind het namelijk van groot belang dat die participatie
omhooggaat. Die is nu te laag in Nederland. Ondernemingen en organisaties
zullen zich daar ook op moeten richten.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik constateer dat de PvdA niet op de vraag van de heer Hendriks wenst
te antwoorden.
 
 
 
 
 
 De heer Janmaat (CD):
 
 Mijnheer de voorzitter! Het begin van een loopbaan, een carrière,
is in Nederland uiterst onzeker en wordt ontmoedigd door een laag inkomen.
Er is zelfs discussie over het verlagen van het minimumloon. Daar komt nu
nog bij dat er aan het einde van je carrière, als je mogelijk grotere
verplichtingen hebt, weer gesleuteld wordt aan je inkomen als werknemer. Wat
is nu eigenlijk de bedoeling? Is dit een opzet waardoor de regering duidelijk
maakt dat zij positief staat tegenover deze ontwikkeling?
Is zij gewoon verder aan het nivelleren conform de wensen van de PvdA? Waar
ligt de grens? Moeten mensen die keihard werken, net boven de armoedegrens
blijven werken? Of zegt de regering: neen, er moet uiteindelijk een financiële
stimulans zijn en al dat gepeuter aan de hoogte van het inkomen moet een keer
afgelopen zijn? Wat is precies de opvatting van de minister hierover?
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Voorzitter! Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat het onderwerp
langzaam maar zeker wat uitdijt. Naar aanleiding van de referentie die door
mevrouw Nijpels naar voren is gebracht, heb ik gepoogd een antwoord te geven
op de vraag naar de verhouding tussen overheid en werknemers in het kader
van demotiebeleid. Ik vind het volkomen reëel dat daarover een discussie
wordt gevoerd. Ik meen evenwel dat het ook goed is om te bezien wie daar vanuit
welke verantwoordelijkheid een positie moet innemen. Vooralsnog past de overheid
op dat punt een terughoudende opstelling.
 
 
 
 
 
 De heer Van Wingerden (AOV):
 
 Voorzitter! Is de minister het met mij eens dat de werkgelegenheid onder
de toekomstige oudere werknemers de sleutel is voor de betaalbaarheid van
de toekomstige AOW voor dezelfde groep werknemers? Mijn fractie zou voorts
graag van de minister horen of en, zo ja, wanneer het kabinet met voorstellen
komt om deze toekomstige probleemgroep aan het werk te houden en eventueel
te helpen.
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Voorzitter! De eerste vraag van de heer Van Wingerden sluit aan bij mijn
pleidooi voor het voeren van een publieke discussie over de inschakeling en
de blijvende participatie van ouderen op de arbeidsmarkt, langer dan tot op
heden het geval is. Ik doel daarbij op de cijfers die aangeven dat veel ouderen
na hun 55ste al niet meer deelnemen aan de arbeidsmarkt. Ik geloof niet, om
meerdere redenen, dat dit een goede ontwikkeling is. De heer Van Wingerden
heeft een punt als hij zegt dat dit onderdeel uitmaakt – het is echter
niet het enige aspect – van de vraag naar het draagvlak voor de AOW
in de toekomst. In dat kader zal het kabinet zich daarover uitspreken. Ik
heb al eerder verwezen naar het stuk vereisten van het sociaal stelsel en
de bouwstenen voor een verdere discussie en besluitvorming in de toekomst
die wij de Kamer op dat punt op Prinsjesdag zullen doen toekomen.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19951996-94-6174-6177.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl