Noot met antwoorden vd minister van SZW op vragen inzake afschaffing van de malus (24 221)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1994-1995, pag. 5496-5503

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

20-06-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

nr. 91, pagina 5496-5503

22-06-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen:Pagina 5494-5495
de stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van een aantal sociale verzekeringswetten (Wet afschaffing malus en bevordering reïntegratie) (24221).Pagina 5493-5494
Regeling van werkzaamhedenPagina 5408-5410
de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van een aantal sociale verzekeringswetten (Wet afschaffing malus en bevordering reïntegratie) (24221);de brief van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over ontslagbescherming van gedeeltelijk arbeidsongeschikten (22977, nr. 7);de brief van de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over het arbeidsongeschiktheidscriterium (22187, nr. 32).Pagina 5383-5408
de voortzetting van de behandeling van:de Planologische Kernbeslissing Schiphol en Omgeving (23552), en van:de gewijzigde motie-Van Gijzel c.s. over de balans tussen economische doelstellingen en milieudoelstellingen (23552, nr. 41);de motie-Van Gijzel/Van 't Riet over de mogelijke ontwikkeling van een tweede areaal (23552, nr. 18);de motie-Van Gijzel/Van 't Riet over de begrenzing van het luchtvaartterrein (23552, nr. 19);de motie-Van Rooy over de indicatieve geluidszone (23552, nr. 21);de motie-Van RooyPagina 5460-5471
de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van een aantal sociale verzekeringswetten (Wet afschaffing malus en bevordering reïntegratie) (24221);de brief van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over ontslagbescherming van gedeeltelijk arbeidsongeschikten (22977, nr. 7);de brief van de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over het arbeidsongeschiktheidscriterium (22187, nr. 32).Pagina 5410-5455
de stemmingen over achttien moties, ingediend tijdens de behandeling van de Planologische Kernbeslissing Schiphol en Omgeving (23552), te weten:de gewijzigde motie-Van Gijzel c.s. over de balans tussen economische doelstellingen en milieudoelstellingen (23552, nr. 41); de motie-Van Gijzel/Van 't Riet over de mogelijke ontwikkeling van een tweede areaal (23552, nr. 18);de motie-Van Gijzel/Van 't Riet over de begrenzing van het luchtvaartterrein (23552, nr. 19);de motie-Van Rooy over de indicatievePagina 5491-5493
de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van artikel 6 van het Buitengewoon Besluit Arbeidsverhoudingen 1945 in verband met het verlengen van de delegatiebevoegdheid (24151).Pagina 5383-5383
de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van een aantal sociale verzekeringswetten (Wet afschaffing malus en bevordering reïntegratie) (24221);de brief van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over ontslagbescherming van gedeeltelijk arbeidsongeschikten (22977, nr. 7);de brief van de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over het arbeidsongeschiktheidscriterium (22187, nr. 32), en van:de gewijzigde motie-Marijnissen over het onmiddellijkPagina 5471-5491
91ste vergadering; 22 juni 1995Pagina 5383-5383
Regeling van werkzaamhedenPagina 5455-5457
een debat naar aanleiding van een algemeen overleg over Europol.Pagina 5457-5460
de stemmingen in verband met het wetsvoorstel Vereenvoudiging van de Handelsregisterwet en wijziging van enige andere wetten (Handelsregisterwet 199.) (23970).Pagina 5491-5491
Noot met antwoorden vd minister van SZW op vragen inzake afschaffing van de malus (24 221)Pagina 5496-5503
de stemming over een motie, ingediend in het debat over Europol, te weten:de motie-Sipkes over het Europol-verdrag (23490, nr. 29).Pagina 5493-5493
de stemmingen over zes moties, ingediend tijdens het nota-overleg over de Prioriteitennota, te weten:de motie-Van der Linden c.s. over steun bij het uitvoeren van herstructureringsplannen (24140, nr. 6);de motie-Van der Linden over een extra bedrag voor structuurversterkende instrumenten (24140, nr. 7);de motie-Van der Linden c.s. over de concurrentiepositie ten opzichte van het buitenland (24140, nr. 8);de motie-Van der Linden over versterking van de agrarische kennisinfrastructuur (24140, nr. 9);dePagina 5491-5491

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Noot 1 (zie blz. 5471)
 
 
 
 BIJVOEGSEL 
 
 
 
 
 Schriftelijke antwoorden van de minister en staatssecretaris
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, op vragen gesteld in de eerste termijn
van de behandeling van het wetsvoorstel inzake de afschaffing van de malus
(24 221) 
 
 
 Vraag van het lid Adelmund (PvdA): Kan de verlengde vervolguitkering
ook worden toegekend aan personen die op 1 augustus 1993 50 jaar of ouder
waren en die op grond van het oude arbeidsongeschiktheidscriterium worden
afgekeurd?
 
 Ik ben van mening dat slechts die mensen aanspraak moeten krijgen op een
verlengde vervolguitkering WW, die op basis van het nieuwe arbeidsongeschiktheidscriterium
worden afgeschat.
 
 Vragen van het lid Adelmund (PvdA): Gelden de wijzigingen van
het Schattingsbesluit (maximering van de theoretische loonwaarde op het eigen
maatmaninkomen en de schatting op tenminste 3 functies) ook voor zelfstandigen?
 
 Deze wijzigingen gelden ook voor zelfstandigen.
 
 Is het mogelijk om zo spoedig mogelijk informatie over de uitkomsten en
resultaten van het overleg met het Tica te beschikken?
 
 De uitnodiging van het Tica voor overleg is inmiddels verstuurd. Een datum
voor het overleg is nog niet gepland. Inzet kan zijn om zo snel mogelijk het
overleg te hebben. De brief van het Tica over amber en het schattingsbesluit
geeft vertrouwen dat het overleg op korte termijn kan plaatsvinden en goede
resultaten zal hebben.
 
 Is de wachttijd van 4 weken die is gehanteerd bij de uitwerking van de
motie Van Dijke op basis van de uitvoerbaarheid wel te hanteren, maar als
de wachttijd is vervult, de uitkering met terugwerkende kracht toe te kennen? 
 
 De bezwaren verbonden aan het met onmiddellijke ingang herzien van de
uitkering zijn helder. Het hanteren van een wachttijd van 4 weken is voor
veel gevallen een aanmerkelijke verbetering. De nadelen verbonden aan een
wachttijd van 4 weken voor de reïntegratie zijn beperkt.
 
 Het alsnog toekennen van de uitkering als de wachttijd van 4 weken is
vervuld zal tot een ingewikkelde uitvoering leiden.
 
 Werkgevers zullen immers gedurende deze 4 weken het loon moeten doorbetalen,
daarna zal de bedrijfsvereniging alsnog uitkering moeten toekennen. Dit zal
tot de nodige verrekeningen leiden.
 
 Het voorgaande is reden om de uitkering niet met terugwerkende kracht
toe te kennen.
 
 
 Graag een reactie op de positie van mevrouw Miltenburg.
 
 
 Ik heb u inmiddels een brief geschreven over de situatie van mevrouw Miltenburg.
In deze brief heb ik uiteengezet wat de positie van mevrouw Miltenburg is.
Inmiddels heb ik een brief aan het Tica geschreven om na te gaan hoe de bedrijfsverenigingen
algemeen handelen in situaties van mevrouw Miltenburg.
 
 Door middel van de verplichte toelating tot de verplicht vrijwillige verzekering
voor de ZW en de WAO is een adequate verzekering gegarandeerd van uitkeringsgerechtigden
die een eigen bedrijf beginnen. Een initiatief van mevrouw Miltenburg moet
zonder meer worden toegejuicht en mag niet beperkt worden door de regels van
de arbeidsongeschiktheidsregelingen. Daarvan is op dit moment ook geen sprake.
 
 Afhankelijk van de reactie van het Tica zal ik nader overleg overwegen
of het noodzakelijk is om de mogelijkheid te creëren van de termijn van
3 jaar af te wijken. Vooralsnog is daar echter geen reden toe omdat het aannemelijk
is dat de bedrijfsverenigingen de wet correct zullen uitvoeren.
 
 
 Vraag van het lid Biesheuvel (CDA): Is de staatssecretaris
bekend, dat de rechtbank Den Haag gisteren of eergisteren in een uitspraak
heeft bepaald dat de ziekte ME wel leidt tot arbeidsongeschiktheid?
 
 
 De betreffende uitspraak is mij niet bekend. Informatie bij de rechtbank
Den Haag leerde mij dat er geen sprake is van een nieuwe visie van de rechtbank
op de ziekte ME.
 
 In de betreffende uitspraak zou de rechtbank de lijn van de Centrale Raad
van Beroep (zoals neergelegd in de uitspraak van 2 november 1994) volgen die
inhoudt dat met objectief vaststelbare beperkingen bij de schatting rekening
gehouden moet worden ook al is de ziekte waaruit de beperkingen voortvloeien
niet objectief vaststelbaar.
 
 
 Vraag van het lid Biesheuvel (CDA): Het kabinet stelt voor
door middel van een inkomenssuppletieregeling voor zelfstandigen een eventueel
«gat» tussen de werkelijke verdiensten en de theoretische verdiencapaciteit
te verkleinen. Toepassing van de regeling zal echter maar 4 jaar kunnen duren.
Is dat niet te kort?
 
 
 Zowel de loonsuppletieregeling voor werknemers, die ook maximaal gedurende
4 jaar zal kunnen duren, als de inkomenssuppletieregeling voor zelfstandigen,
zijn bedoeld als mogelijkheden om het gat tussen de werkelijke verdiensten
en de hogere, theoretische verdiencapaciteit tijdelijk te verkleinen of te
overbruggen. Door de afbouw van de suppletie over een periode van 4 jaar wordt
degene die van suppletieregeling gebruik maakt geprikkeld om te streven naar
het realiseren van zijn theoretische verdiencapaciteit. Ik acht dit zeer gewenst.
De periode van 4 jaar lijkt me hiervoor ruim voldoende.
 
 
 Vragen van het lid Biesheuvel (CDA): Heeft de maximering van
de theoretische verdiencapaciteit ook gevolgen voor zelfstandigen. 
 
 
 Het maximeren van de theoretische verdiencapaciteit heeft voor de schatting
van zelfstandigen gevolgen. Benadrukt moet nog worden dat de maximering uitsluitend
gevolgen heeft voor die belanghebbende die minder dan het oorspronkelijke
aantal uren inzetbaar is. Niet uitgesloten moet worden geacht dat de maximering
van de theoretische verdiencapaciteit op het eigen maatmaninkomen voor zelfstandigen
in meer gevallen toepasbaar zal zijn dan voor werknemers. Dit omdat het inkomen
van zelfstandigen bij het geleidelijk toenemen van de arbeidsongeschiktheid
waarschijnlijk ook zal dalen. Het maatinkomen is dan ook gedaald en daarmee
dus ook de theoretische verdiencapaciteit.
 
 Waarschijnlijk zal de maximering in een aantal gevallen voor zelfstandigen
tot een hogere uitkering leiden.
 
 
 Wat is het beleid met betrekking tot de herbeoordeling van vroeggehandicapten?
 
 
 Voor vroeggehandicapten die op 1 augustus 1993 een uitkering hadden is
het gewijzigde arbeidsongeschiktheidsbegrip niet van toepassing.
 
 Het is wel zo dat voor vroeggehandicapten die nog een uitkering ontvangen
waarin de werkloosheid is verdisconteerd, te maken hebben of hebben gehad
met een herkeuring. Deze herkeuring is dus uitsluitend gericht op het laten
vervallen van de verdiscontering en niet op het van toepassing zijn van het
gewijzigde arbeidsongeschiktheidscriterium van 1 augustus 1993.
 
 
 Ik kan mij voorstellen dat het onderscheid dat hiervoor is uiteengezet
voor de belanghebbenden niet altijd even duidelijk zal zijn. Het geven van
voorlichting op dit terrein is een belangrijke taak van de bedrijfsverenigingen.
 
 
 Vraag van het lid Van Dijke (RPF): Hoe zit het met de pensioensopbouw
van de groep die het kabinet na afschatting op basis van het nieuwe arbeidsongeschiktheidscriterium
in aanmerking wil brengen voor de verlengde vevolguitkering WW?
 
 
 Zoals bekend bestaat er een Fonds Voorheffing Pensioenverzekering waaruit
de voortzetting van de pensioenopbouw van oudere WW-gerechtigde werknemers
met een loongerelateerde WW-uitkering wordt betaald. Het Fonds voorziet niet
in betaling tijdens de vervolgfase. Dit betekent dat de pensioenbijdragen
van de groep die in aanmerking zal komen voor de verlengde vervolguitkering
niet automatisch zullen worden betaald.
 
 Over de toekomst van het fonds Voorheffing Pensioenverzekering zal binnenkort
worden gesproken binnen de Stichting van de Arbeid. Indien de sociale partners
dat wenselijk achten kan daarbij aandacht worden geschonken aan en zonodig
worden gezocht naar oplossingen voor de voortzetting van de pensioenopbouw
voor de betrokken groep.
 
 
 Vragen het lid Van Dijke (RPF): De heer van Dijke constateert
dat de verzachting van de inkomensgevolgen slechts voor zeer weinig personen
positieve gevolgen heeft. Betreft dit ca. 10.000 personen? Hij vraagt welk
percentage van de personen die gevolgen ondervinden van de herkeuringen recht
op een verlengde WW-uitkering krijgen.
 
 
 Het is correct dat ca. 9.500 personen direct na afloop van de «normale»
WW-uitkering een positief effect ondervinden, dat wil zeggen dat zij geen
inkomensachteruitgang ondervinden als gevolg van een partner- en inkomenstoets
doordat zij niet in de ABW dan wel IOAW komen, maar in de WW blijven. Voor
de overigen treedt inderdaad geen inkomensverandering op ten opzichte van
de huidige situatie aangezien zij, na afloop van de «normale»
WW-periode sowieso een volledige ABW/IOAW-uitkering zouden krijgen, omdat
zij geen partnerinkomen dan wel vermogen hebben.
 
 Opgemerkt moet wel worden dat ook voor laatstgenoemde groep echter een
positieverbetering optreedt: als gevolg van het feit dat zij een verlengde
WW-uitkering krijgen in plaats van een ABW/IOAW-uitkering, ondervinden zij
immers ook in de toekomst, indien zich wijzigingen in hun leefsituatie met
betrekking tot partnerinkomen of vermogen voordoen, geen wijzigingen voor
wat betreft uitkeringshoogte als gevolg van deze wijziging.
 
 
 De heer van Dijke vraagt nogmaals nader in te gaan of fiscale instrumenten
in te zetten in plaats van een pakket van reïntegratiemaatregelen.
 
 
 In de nota naar aanleiding van het verslag is aangegeven dat een fiscale
aftrek om reïntegratie te bevorderen noodzakelijkerwijze zeer generiek
moet zijn. Het is niet mogelijk maatregelen voor verschillende specifieke
groepen te treffen. Specifieke fiscale instrumenten voor verschillende categorieën
leiden immers tot invoering van een groot aantal verschillende aftrekposten,
hetgeen in de afgelopen jaren bij de vereenvoudigingen van het belastingsysteem
nu juist zo veel mogelijk is teruggedrongen. Bovendien leidt een groot aantal
aftrekposten niet tot administratieve vereenvoudiging ten opzichte van het
voorgestelde pakket reïntegratiemaatregelen.
 
 Invoering van één fiscaal instrument houdt onmiddellijk
in dat het niet meer mogelijk is een specifiek instrument in te zetten toegespitst
op de specifieke kenmerken van verschillende categorieën.
 
 Gezien de diversiteit van de doelcategorieën acht ik een pakket maatregelen,
elk gericht op een bepaalde groep personen, te verkiezen boven één
fiscaal instrument.
 
 
 Vraag van het lid Van Dijke (RPF): In de pers is het bericht
verschenen dat de op basis van het nieuwe arbeidsongeschiktheidsbegrip verrichte
herkeuringen in Marokko in het geheel niet tot afschattingen leiden. Het is
de vraag of deze herkeuringen in Marokko wel goed worden verricht. Wat doet
het kabinet hieraan? Spelen dergelijke problemen ook in andere landen?
 
 
 Inderdaad kunnen vraagtekens worden gezet bij de herbeoordelingsoperatie
in Marokko, terwijl het GAK bovendien moeilijkheden heeft ondervonden toen
het als alternatieve mogelijkheid probeerde Marokkanen naar Nederland te laten
komen voor herkeuring. Ik heb inmiddels een brief gezonden aan mijn Marokkaanse
ambtgenoot, waarin ik mijn zorg uitspreek over het feit dat het GAK onvoldoende
medewerking krijgt van het CNSS, d.i. het Marokkaanse uitvoeringsorgaan. Ik
heb verzocht hierin verandering te brengen.
 
 Op de vraag of soortgelijke problemen als in Marokko ook in andere
landen plaatsvinden, kan ik helaas nog niet antwoorden. Het GAK is bezig met
een onderzoek op dit punt. Uiteraard zullen de ontwikkelingen hierin nauwlettend
worden gevolgd.
 
 
 Vragen van het lid Van Dijke (RPF): Is bij de discussie over
het opvangen van de inkomensgevolgen de leeftijdsgrens van 43 jaar waarboven
herbeoordeelden een verlengde WW-uitkering ontvangen aan de orde geweest?
 
 
 Elke leeftijdsgrens is arbitrair. Dit geldt voor de grens van 45 jaar
en ook voor de grens van 43 jaar. Voor belanghebbenden die niet met de afschaffing
van de verdiscontering te maken hebben is de grens van 45 jaar steeds uitgangspunt
geweest.
 
 Daarnaast was er reden om de belanghebbenden die bij de stelselherziening
van 1 januari 1987 bij de afschaffing van de verdiscontering zijn ontzien
ook nu te ontzien.
 
 De reden daarvoor is dat nu zij in het verleden zijn ontzien, de indruk
gewekt kan zijn dat zij ook nu zouden worden ontzien. Daarnaast is van belang
dat deze belanghebbenden al langdurig op een AO-uitkering zijn aangewezen.
 
 
 Wat is de reden van de haast van de behandeling van het wetsontwerp? 
 
 
 Hierop is uitgebreid ingegaan in de nota n.a.v. het verslag. Kortheidshalve
verwijs ik daarnaar.
 
 
 Graag een reactie op de relatie van het Risque Professionel en het Risque
social en de onvrede dat de malus ook verschuldigd is als de oorzaak van de
AO in de privésfeer ligt.
 
 
 In de passage uit de memorie van toelichting waar de leden van de RPF-fractie
op duiden wordt de kritiek op de malus verwoord. De verwoording van de hierboven
omschreven kritiek op de malus, zoals geuit door organisaties van werkgevers,
moet niet uitgelegd worden als het onderschrijven van de wenselijkheid van
het onderscheid tussen het «risque social» en het «risque
professionel».
 
 
 Gevraagd wordt in te gaan op de termijn van 5 jaar die is gesteld waarbinnen
de toename van de arbeidsongeschiktheid vanwege dezelfde oorzaak moet plaatsvinden.
 
 
 De reden voor het hanteren van de periode van 5 jaar is de beheersbaarheid
van regeling en de bewaartermijn die voor de uitvoeringsinstellingen geldt.
 
 
 Vraag van het lid Van Hoof (VVD): De vraag die de heer Van
Hoof heeft gesteld over het aantal arbeidsplaatsen dat betrokken moet worden
bij de schatting is eerder ingegaan.
 
 Graag een reactie op het voorstel om de werking van de VG-standaard te
bezien.
 
 
 Uit de reactie van het Tica blijkt dat er binnen de uitvoering een werkgroep
is die de gesignaleerde knelpunten van de VG-standaard nader uitwerkt. Ik
hecht er met de heer Van Hoof aan dat de werking van de VG-standaard wordt
bezien.
 
 
 Vraag van het lid Van Middelkoop (GPV): De heer Van Middelkoop
vroeg of het misschien een goed idee zou zijn om de werkgever te verplichten
een proefplaatsing te accepteren indien de werknemer bij hem graag een proefplaats
zou vervullen en de bedrijfsvereniging dit initiatief van de werknemer ondersteunt.
 
 
 Het voorstel van de heer Van Middelkoop zou ertoe leiden dat werkgevers
gedwongen zouden kunnen worden om de deuren van hun bedrijf open te zetten,
ook al heeft hij in zijn ogen geen geschikt werk voor de betrokken werknemer
beschikbaar en/of heeft hij betrokkene liever niet in zijn bedrijf aan het
werk. Ook al gaat het slechts om onbeloond werk gedurende (maximaal) drie
maanden, dan nog vind ik een dergelijk voorstel, dat volledig indruist tegen
de in Nederland voor werkgevers geldende vrijheid zelf te bepalen of er werk
beschikbaar is, of er iemand wordt aangetrokken om dat werk te verrichten
en zo ja, zelf te bepalen wie dan wordt aangenomen, onaanvaardbaar.
 
 Overigens zou het voorstel ook erg gemakkelijk door werkgevers kunnen
worden gefrustreerd, bijvoorbeeld door de proefplaatsers die hij eigenlijk
niet wil hebben geen of vervelend werk te geven, onderricht en begeleiding
te onthouden, etc. De heer Van Middelkoop zou toch niet van mij willen vragen,
dat ik een heel nieuw systeem opzet om in dit soort gevallen de betreffende
werkgevers een sanctie op te kunnen leggen!
 
 
 Vraag van het lid Van Middelkoop (GPV): De heer Middelkoop
vraagt naar de gevolgen van de uitbreiding van de keuring tot minimaal drie
functies met terugwerkende kracht. Is dit mogelijk en om hoeveel personen
gaat het?
 
 
 Van de uitvoering is vernomen dat keuring op minimaal drie functies technisch
mogelijk en uitvoerbaar is. In de brief d.d. 2 juni is reeds aangegeven dat
een peiling van het GAK uitwees dat de versoepeling op ca. 5% van de populatie
gevolgen heeft en welke de financiële gevolgen van deze versoepeling
zijn.
 
 
 Vraag van het lid Van Middelkoop (GPV): Hoe wordt de terugwerkende
kracht van de maatregel de schatting op basis van 3 functies mogelijk te maken,
uitgevoerd?
 
 
 De bedrijfsverenigingen zullen handmatig moeten nagaan of schatting op
basis van 3 of minder dan 3 functies heeft plaatsgevonden. Dit is eenvoudig
vast te stellen, het moet echter wel handmatig gebeuren. In de gevallen dat
de schatting op basis van 3 functies heeft plaatsgevonden kan deze in stand
blijven. Indien de schatting op minder dan 3 functies heeft plaatsgevonden
zal dit tot een nieuwe schatting moeten leiden. Deze zal met terugwerkende
kracht worden geëffectueerd. Het voorgaande zal in een aantal gevallen
tot gevolg hebben dat de belanghebbende een hogere uitkering ontvangt, dit
zal in veel gevallen een volledige uitkering zijn.
 
 
 Vraag van het lid Marijnissen (SP): Graag een reactie op het
voorstel om bij de schatting uit te gaan van vacatures.
 
 
 Dit is een punt dat al tijdens eerdere debatten uitgebreid aan de orde
is geweest. Honorering van dit punt zou betekenen dat de situatie van voor
1987 weer zou gaan gelden. U heeft dit eerder afgewezen onder andere op basis
van het argument dat dan de arbeidsmarkt weer een grote rol zou gaan spelen
bij de AO-schatting en de begrippen werkloosheid en arbeidsongeschiktheid
weer door elkaar zouden gaan lopen. Daarnaast geldt dat het tot gevolg zou
hebben dat degenen die arbeidsongeschikt blijven in de praktijk aangewezen
zullen blijven op een AO-uitkering ondanks de bestaande arbeidsgeschiktheid.
 
 
 Vraag van het lid Marijnissen (SP): De heer Marijnissen heeft
gevraagd of ik nog eens kan aangeven waarom degene die met succes een proefplaats
heeft afgerond, geen recht kan worden gegeven op een betaalde baan bij de
betrokken werkgever.
 
 
 Zou het voorstel van de heer Marijnissen, om personen die een proefplaatsing
zonder incidenten hebben doorlopen recht te geven op een betaalde baan bij
de werkgever, worden overgenomen, dan valt op voorhand te verwachten dat van
dit reïntegratie-instrument proefplaatsing niet of nauwelijks gebruik
zal worden gemaakt. Immers, te verwachten is dat hier een zo grote afschrikwekkende
werking jegens de werkgevers van zal uitgaan, dat zij niet snel bereid zullen
zijn proefplaatsen aan te bieden.
 
 
 Vraag van het lid Marijnissen (SP): Zal de verlengde vervolguitkering
ook worden toegekend aan reeds afgeschatten?
 
 
 De verlengde vervolguitkering WW zal worden toegekend aan personen uit
2 doelgroepen als zij op basis van het nieuwe arbeidsongeschiktheidscriterium
worden afgeschat. In het zogenaamde Cohortenbesluit is neergelegd welke leeftijdscategorieën
wanneer zullen worden herbeoordeeld. Aan de hand van dat besluit kan worden
nagegaan dat de personen in de twee groepen die het kabinet wil beschermen
pas vanaf 1996 zullen worden herbeoordeeld op grond van het nieuwe arbeidsongeschiktheidscriterium.
Er zijn dus op dit moment geen mensen die zijn herbeoordeeld of afgeschat
op grond van dit criterium en die bovendien tot de bedoelde doelgroepen behoren.
 
 
 Vraag van het lid Rosenmöller (GroenLinks): De heer Rosenmöller
vroeg om een uiteenzetting over het nieuwe reïntegratie-instrument van
proefplaatsing. Met name vroeg hij aandacht te besteden aan het risico van
verdringing. Tevens vroeg hij, samen met de heer Van Dijke, om in te gaan
op de vraag in hoeverre misbruik zou kunnen worden gemaakt van het instrument.
 
 
 Op een proefplaats zullen onbeloond werkzaamheden worden verricht die
normaliter beloond worden verricht. Al naar gelang de duur van de proefperiode
langer mag zijn, zal dit tot een grotere kans op verdringing van beloonde
arbeid door onbeloonde op proefplaatsen leiden. Om het risico op verdringing
niet te groot te laten worden, heb ik ervoor gekozen de duur van de onbeloonde
werkzaamheden te maximeren op 3 maanden.
 
 Misbruik door de werkgever zal allereerst voorkomen worden doordat de
uitvoeringsorganisatie bij een aanvraag tot toekenning van een reïntegratie-uitkering
zal moeten toetsen of de betrokken cliënt al eerder dezelfde of gelijksoortige
werkzaamheden op een proefplaats bij dezelfde werkgever heeft verricht. Is
dat het geval, dan mag de reïntegratie-uitkering niet worden toegekend.
Is dat niet het geval maar is bijvoorbeeld bij de bedrijfsverenigingen bekend
dat de betrokken werkgever steeds personen op een proefplaats laat werken,
zonder ze ooit in dient te nemen, dan kan de bedrijfsvereniging op grond van
haar vrije beleidsruimte toekenning van de reïntegratie-uitkering weigeren.
Zonder die uitkering zal de werknemer niet op een proefplaats gaan werken.
 
 Misbruik door de werknemer zal niet zo vaak optreden. De voorwaarde dat
er een aansprakelijkheids- en ongevallenverzekering door de werkgevers is
afgesloten, zal eraan in de weg staan dat betrokkenen de proefplaatsing kunnen
gebruiken voor iets anders dan het verrichten van onbeloonde werkzaamheden
bij de werkgever (bijvoorbeeld op vakantie gaan). Het risico dat een arbeidsovereenkomst
ontstaat, zal ertoe leiden dat de werkgever er niet snel toe geneigd zal zijn
de werknemer naast onkostenvergoedingen en onderricht iets extra's toe te
stoppen. Verzwijgen van inkomsten door de werknemer zal dus alleen al hierom
niet vaak voorkomen. Overigens voorziet de bepaling inzake de proefplaatsing
in een sanctie op de reïntegratie-uitkering bij misbruik door de werknemer. 
 
 
 Vraag van het lid Rosenmöller (GroenLinks): De heer Rosenmöller
vraagt of ik zijn oordeel deel dat effectiviteit van reïntegratie-maatregelen
uitermate gering is.
 
 Ik erken, dat over de effectiviteit van maatregelen weinig bekend is.
Ik heb al aangegeven, dat die ook moeilijk vastgesteld kan worden. Voor mij
is dat echter geen reden om een verdere verbetering van het pakket van maatregelen
achterwege te laten. Mijn streven is een zodanig spectrum aan maatregelen
te creëren dat voor allerlei relevante situaties een adekwate maatregel
beschikbaar is, opdat daaruit gekozen kan worden. Daarbij streef ik ernaar
om rekening houdend met signalen uit de praktijk verbeteringen in het huidige
pakket aan te brengen. Vandaar de voorstellen in de wetsvoorstel amber.
 
 
 Vraag van het lid Rosenmöller (GroenLinks): Moet de remigratieregeling
voor geëmigreerde WAO-ers niet worden ingezet? Immers, indien dezen,
wonend in het buitenland, worden afgeschat, hebben ze geen recht op WW-uitkering
of op bijstandsuitkering, aangezien deze uitkeringen in het algemeen alleen
aan degenen die in Nederland wonen, wordt uitbetaald?
 
 
 Voor werknemers die zijn geëmigreerd naar Kaap Verdië, Marokko,
Tunesië, Suriname, (voormalig) Joegoslavië, en voor vluchtelingen
en asielgerechtigden met een niet-Nederlandse nationaliteit die naar het buitenland
zijn verhuisd, is de remigratie-regeling al ingezet. Op het moment dat zij,
wonend in het buitenland, worden afgeschat krijgen zij recht op remigratie-uitkering,
die (samen met een eventueel restant van de WAO-uitkering) recht geeft op
een bedrag aan uitkering dat voldoende is om in het betreffende land in de
kosten van levensonderhoud te voorzien. De werknemers moeten dan wel 50 jaar
of ouder zijn, tenminste 5 jaar rechtmatig in Nederland hebben gewoond, en
tenminste 6 maanden in Nederland WAO-uitkering hebben gehad.
 
 Voor onderdanen van EG-landen die met hun WAO-uitkering naar hun vaderland
zijn geremigreerd, geldt dat zij na afschatting een beroep kunnen doen op
regelingen van hun woonland. 
 
 
 Vragen het lid Rosenmöller (Groen- Links): De heer Rosenmöller
vraagt of er meer gegevens voorhanden zijn met betrekking tot het aantal reïntegraties.
 
 
 Op dit moment zijn er geen gegevens bekend met betrekking tot het aantal
reïntegraties van herkeurde personen in 1994. Deze gegevens, zo deze
al bekend worden in reguliere statistieken, zullen pas in jaarverslagen en
statistieken (eventueel onderzoek) over 1994, maar vooral vanaf 1995 kunnen
worden afgeleid. Het is daarbij nog de vraag of daaruit afgeleid kan worden
hoeveel personen die zijn herkeurd werk hebben vervat. Uitvoeringsinstanties
houden geen registraties bij van hervatten van werk indien de uitkering wordt
beëindigd.
 
 Ook het Ctsv meldt in zijn onderzoek dat vooralsnog geen kwantitatieve
gegevens voorhanden zijn.
 
 Overigens heeft SZW inmiddels bij het Ctsv aangekaart dat behoefte bestaat
aan periodieke informatievoorziening over onder meer de mate waarin reïntegratie
van gedeeltelijk arbeidsgeschikt verklaarden plaatsvindt.
 
 
 De heer Rosenmöller vraagt naar de uiteindelijke volumedoelstelling
AAW/WAO en hoe de resultaten van de (her)keuringen in dit licht moeten worden
beoordeeld.
 
 
 De resultaten van de herkeuringen in totaliteit gezien bevestigen de verwachting
die reeds in het regeerakkoord was opgenomen, namelijk een daling van het
aantal arbeidsongeschikten. In het regeerakkoord is evenwel tevens opgenomen
om middels aanvullende maatregelen dit aantal nog verder te reduceren. Afgezien
van individuele onredelijke elementen, die in onderhavige wetsvoorstel worden
opgelost dan wel verzacht, is er geen reden de huidige volume-ontwikkeling
af te remmen. 
 
 
 Vragen van het lid Rosenmöller (GroenLinks): Wat zijn
de belangrijkste problemen die spelen bij de herkeuring?
 
 
 De belangrijkste problemen bij de herkeuringen zijn het feit dat de belanghebbende
de uitkomsten van de schatting als te theoretisch ervaren. Daarenboven bestaat
het probleem dat de belanghebbenden de mogelijkheden niet zien om betaalde
arbeid te gaan verrichten.
 
 Door de aangekondigde maatregelen in mijn brief zal het theoretische karakter
van de schatting verminderen. De kans op betaalde arbeid zal door de in Amber
opgenomen maatregelen verbeteren. Er wordt dus aan de belangrijkste problemen
van de herkeuring tegemoet te komen. Erkend moet wel worden dat de problemen
die door de belanghebbenden worden ervaren in de ogen van de belanghebbende
niet zullen worden opgelost.
 
 
 Kan de VG-standaard voor mensen die bijvoorbeeld ME hebben worden aangepast?
 
 
 In de brief van 2 juni is opgenomen dat het Tica bezig is met een nadere
uitwerking van het medische kerncriterium. Onderdeel daarvan is de ontwikkeling
van een VG-standaard hoe om te gaan met de eis van medische objectiviteit.
Dit zal naar ik aanneem tot gevolg hebben dat of de bestaande VG-standaard
wordt uitgebreid, of dat er een aanvulling komt van de bestaande VG-standaard.
 
 De nieuwe VG-standaard zal tot een eenduidige beoordeling door de uitvoeringsorganisaties
van moeilijk objectiveerbare aandoeningen. De ontwikkeling van een VG-standaard
zal niet tot gevolg hebben dat belanghebbenden die bijvoorbeeld ME hebben
altijd een arbeidsongeschiktheidsuitkering zullen krijgen. Er zal steeds uitgegaan
moeten worden van de mogelijkheden die een belanghebbende nog heeft.
 
 Graag een reactie op het voorstel om het aantal arbeidsplaatsen dat geduid
moet worden alvorens tot schatting te verhogen. Ook de heer Van Hoof stelt
deze vraag.
 
 Bij de vaststelling van het aantal arbeidsplaatsen dat geduid moet kunnen
worden is dat de schatting reëel moet zijn. De reële inhoud van
de schatting is naar mijn mening gewaarborgd door het aantal van 30 arbeidsplaatsen.
Het verhogen van het aantal arbeidsplaatsen tot 50 arbeidsplaatsen hoeft niet
tot gevolg te hebben dat de schatting aan reële inhoud zou winnen. In
het Fis is een aantal functiebeschrijvingen opgenomen. De eis van 50 arbeidsplaatsen
zal tot gevolg hebben dat de inhoud van het Fis zal moeten worden uitgebreid.
Het zal in vrijwel alle gevallen zo zijn dat van de op dit moment in het Fis
opgenomen functies ook mogelijk zijn om het benodigde aantal arbeidsplaatsen
van 50 te bereiken.
 
 Uitbreiding van het aantal functies zal dus nauwelijks invloed hebben
op het realiteitsgehalte van de schatting, het zal tot een forse uitbreiding
van het Fis leiden.
 
 Het moet dan gaan om functies die in voldoende mate representatief zijn
voor de arbeidsmarkt in Nederland als het gaat om de vereiste bekwaamheden,
de belasting, de beloning en de mate waarin deze functies voorkomen. Daarbij
is ook nog van belang hoe het begrip algemeen geaccepteerde arbeid in het
Fis is uitgewerkt in het Fis in relatie tot de regionale spreiding. Over het
voorgaande zal ik met het Tica overleggen.
 
 
 Vraag van de leden Rosenmöller (GroenLinks),Marijnissen (SP), v.d. Vlies (SGP) en Van Dijke (RPF): Verscherpte
selectie op gezondheid is als reden voor het afschaffen van de malus aangegeven,
maar vervolgens wordt de premiedifferentiatie geïntroduceerd met hetzelfde
effect. Kan de Staatssecretaris aangeven welke maatregelen genomen worden
om verscherpte selectie te voorkomen?
 
 Verscherpte selectie is slechts 1 van de argumenten om de malus af te
schaffen. Ook de vervanging van de ene financiële prikkel door de andere,
en de kritiek van werkgevers, dat de malus onredelijk uitwerkt, zijn argumenten
geweest.
 
 Premiedifferentiatie en marktwerking zijn met name gericht op het in dienst
houden van arbeidsongeschikten. De met dit wetsvoorstel voorgestelde reïntegratiemaatregelen
zijn er op gericht deze groep mensen meer kansen te geven om aan het werk
te komen en daarmee de eventuele nadelige effecten van deze maatregelen weg
te nemen.
 
 De verwachting is dat daarmee een groot aantal werkgevers de behoefte
aan verscherpte selectie weg zal nemen.
 
 Toch hebben wij gemeend daarmee niet te kunnen volstaan en in het kader
van flankerend beleid maatregelen te moeten nemen om ongewenste selectie op
gezondheid aan banden te leggen. In de nota n.a.v. het verslag staan de belangrijkste
maatregelen opgesomd. Op hoofdlijnen komen de maatregelen
hier op neer:
 
 1. stimuleren dat het Protocol Aanstellingskeuringen gaat werken. Door
partijen aan te sporen om CAO-afspraken hierover te maken en tot een goede
klachtenregeling te komen. Na 2-3 jaar zal aan de hand van de resultaten van
de evaluatie worden bezien of nadere maatregelen, zoals wetgeving, noodzakelijk
en wenselijk zijn.
 
 2. t.a.v. de solllicitatiecode kan ik het volgende zeggen. Ik overweeg
non-discriminatiewetgeving t.a.v. handicap en leeftijd. Begin 1996 kan de
Kamer nader geïnformeerd worden als de resultaten van een onderzoek hierover
bekend zijn.
 
 Hoewel het wervings- en selectiebeleid primair de verantwoordelijkheid
van werkgevers en werknemers is, acht ik het non-discriminatiebeginsel een
fundamenteel recht, waar de overheid een rol op zich dient te nemen. Echter
met wetgeving alleen zijn we er nog niet. Met name doordat aan de handhaafbaarheid
van wetgeving op dit terrein de nodige haken en ogen zitten. We moeten partijen
in het veld overtuigen van het belang om deze groep mensen binnen het arbeidsproces
te houden en moeten proberen eventuele vooroordelen weg te nemen. Wij zullen
hen moeten aansporen in actie te komen. Derhalve zal een groot accent gelegd
worden op voorlichting en deskundigheidsbevordering, om de beeldvorming t.a.v.
mensen met een arbeidshandicap positief te beïnvloeden. Een centrale
rol is daarin weggelegd voor de Nationale Commissie Chronisch Zieken. De doorwerking
van de Aanbevelingen van de Stichting van de Arbeid inzake werving en selectie
uit 1991 in CAO's en in het ondernemingsbeleid zal in 1996 door SZW onderzocht
worden. Verder zal de Stichting van de Arbeid advies worden gevraagd naar
de mogelijkheden om zelfregulering en deskundigheidsbevordering d.m.v. CAO-afspraken
te stimuleren.
 
 
 Vraag van het lid Rosenmöller (GroenLinks): Regres invoeren
op werkgever voor arbeidsongeschiktheid werknemer?
 
 
 Zoals in de Nota n.a.v. het Verslag is opgemerkt (paragraaf 5.2.7) zal
het regres op de werkgever indien de werknemer door diens schuld arbeidsongeschikt
is geworden, aan de orde komen in het kader van de heroriëntatie op de
Arbeidsomstandighedenwet. Voor een discussie is het thans nog te vroeg. 
 
 
 Vraag van het lid Schimmel (D66): Uit onderzoek is gebleken
dat aan WW-aanvragers vanuit de WAO minder vaak een WW-uitkering wordt toegekend
dan aan overige ontslagwerklozen. Kan de Staatssecretaris daar een reactie
op geven?
 
 
 Het betreft hier een onderzoek van de heer Besseling, getiteld «Werkloze
arbeidsongeschikten: hoe normaal zijn ze?», gepubliceerd in Sociaal
Maandblad Arbeid van mei 1995.
 
 Inderdaad blijkt uit het onderzoek van de heer Besseling dat aan geheel
of gedeeltelijk arbeidsongeschikten die worden afgeschat iets minder vaak
een ontslaguitkering wordt toegekend dan aan de overige ontslagwerklozen.
Van de aanvragen van geheel afgeschatte WAO-gerechtigden wordt nl. 84% gehonoreerd,
van de gedeeltelijk afgeschatten 83% en van de overige ontslagwerklozen 88%.
 
 De oorzaak hiervan is, dat vanuit de WAO afkomstige WW-aanvragen vaak
ziek, d.w.z. niet beschikbaar voor arbeid, blijken te zijn, of dat er een
zgn. «uitsluitingsgrond» van het ontvangen van een ZW-uitkering
of een WAO-uitkering naar een arbeidsongeschiktheid van 80/100% van toepassing
is. Vooral dit laatste is zeer vaak voorgekomen. Het is dan kennelijk gegaan
om personen die in eerste instantie na de afschatting een WW-uitkering hebben
aangevraagd, die tegelijkertijd hebben geprotesteerd tegen die afschattingen,
en die dat protest gelijk hebben gekregen. Toen de onderzoekers een aantal
maanden na de aanvraag van de WW-uitkering gingen registreren of de aanvraag
was gehonoreerd, leidde dat uiteraard tot de conclusie dat de aanvraag was
afgewezen, echter, betrokkenen hadden vrijwel allemaal achteraf recht op een
(volledige) a.o.-uitkering of een ZW-uitkering gehad. De uitslagen van het
onderzoek kunnen dus niet tot de conclusie leiden dat afgeschatte WAO-ers
voor hun WW-uitkering slechter uit zijn dan overige ontslagwerklozen: betrokkenen
waren immers achteraf gezien niet afgeschat, dan wel hadden weer recht op
ZW-uitkering. 
 
 
 Vragen van het lid Schimmel (D66): Kunt u een toelichting geven
op de berekening van de hoogte van de loonsuppletie?
 
 
 Ervan uitgaande dat in het voorbeeld uitgegaan wordt van maandlonen, bedraagt
de loonsuppletie maximaal 20% per maand. In het voorbeeld dus f 600.
 
 De maximering van de theoretische verdiencapaciteit is uitsluitend van
belang voor belanghebbenden die nog maar voor minder dan het oorspronkelijke
aantal uren inzetbaar zijn. Het is dus niet van belang voor belanghebbenden
die in hun eigen werk nog voor een beperkt aantal uren inzetbaar zijn, maar
in een andere functie wel volledig inzetbaar zijn.
 
 
 Verzocht wordt om een reactie op de wens om de gevalsbehandeling te verbeteren,
waaronder het verbeteren van het overleg tussen de verzekeringsgeneeskundige
en de arbeidsdeskundige.
 
 
 Het Tica geeft in het technische commentaar aan dat op korte termijn een
standaard voor de gevalsbehandeling ontwikkeld zal worden die op korte termijn
gehanteerd kan worden.
 
 
 Is er voldoende tijd voor de gevalsbehandeling?
 
 
 In de brief van 2 juni wordt aangegeven dat gehecht wordt aan het nemen
van voldoende tijd voor de beoordeling. Voor een aanpassing van het cohortenbesluit
bestaat geen aanleiding. Dit temeer nu het Tica in de reactie op de brief
van 2 juni opmerkt te hechten aan de tijdigheid van de beslissingen met gelijktijdige
verbetering van de kwaliteit van de AO-beoordeling.
 
 Het voorgaande beschouw ik als een goede ontwikkeling.
 
 Graag een reactie op het invoeren van een second-opinion.
 
 
 Vragen van de leden Schimmel (D66) en de heer Van Hoof (VVD): De bedrijfsverenigingen zijn verantwoordelijk voor de AO-beoordeling.
De uitvoering hiervan gebeurt onder het toezicht van het Ctsv. Vastgesteld
kan worden dat het Tica voorstellen doet om de kwaliteit van de gevalsbehandeling
te verbeteren. Daarnaast geldt uiteraard ook nog dat de belangheb bende
in beroep kan gaan tegen een beslissing van de bedrijfsvereniging. Gegeven
het voorgaande zie ik geen reden om een onafhankelijke second opinion in te
voeren.
 
 
 Wordt bij de schatting van part-timers uitgegaan van het aantal uren dat
belanghebbende steeds heeft gewerkt?
 
 
 Ja, dit op basis van onder andere een uitspraak van de CRvB.
 
 
 Vraag van het lid Schimmel (D66): Mevrouw Schimmel haalt een
voorbeeld aan van een boer met knieklachten met een AAW-uitkering die wordt
afgeschat. Deze heeft dan alleen recht op een Rww-uitkering en moet zijn bedrijf
opgeven. Kan de staatssecretaris hierop reageren? Zijn de voorgestelde maatregelen
voldoende om het eigen bedrijf in stand te houden? Geldt de inkomenstoeslag
alleen indien recht op een AAW-uitkering bestaat? Als een vroeggehandicapte
zoveel kan verdienen dat hij geen recht meer heeft op een AAW-uitkering bestaat
dan recht op een loonsuppletie?
 
 
 Zowel de regeling van de loonsuppletie als de inkomenssuppletie voor zelfstandigen
zal alleen gelden voor personen met een gedeeltelijke arbeidsongeschiktheidsuitkering.
In het door mevrouw Schimmel gegeven voorbeeld van de boer met knieklachten
met een AAW-uitkering geldt na afschatting het volgende. Indien betrokkene
niet volledig wordt afgeschat zal hij aanspraak kunnen maken op de inkomenssuppletie.
Wordt hij wel volledig afgeschat, maar is hij niet in staat zijn eigen werk
te verrichten geldt deze mogelijkheid niet en zal hij elders werk moeten zoeken.
Lukt dit niet dan zal hij inderdaad een beroep moeten doen op een bijstandsuitkering.
Hierop kan echter een uitzondering worden gemaakt indien betrokkene met een
voorziening als bedoeld in art. 57, eerste lid AAW wel zijn eigen werk kan
behouden. Zo is er een geval bekend waarin voor een boer, die wegens gezondheidsklachten
zijn bedrijf alleen kon voortzetten indien er een speciale stal voor het vee
kwam, deze stal met behulp van middelen op grond van art. 57 is gefinancierd.
Tegelijk met de brief die ik over de startersregeling zelfstandigen aan de
uitvoerders van het Bijstandsbesluit zelfstandigen en van art. 57 zal zenden
zal ik voor investeringsmogelijkheden als hier bedoeld aandacht vragen.
 
 Voor de vroeggehandicapte geldt, mutatis mutandis, hetzelfde als in bovengenoemd
voorbeeld is gesteld.
 
 
 Vraag van het lid Schimmel (D66): Mevr. Schimmel merkt op dat
bijna niemand meer volledig arbeidsongeschikt wordt verklaard, tenzij betrokkene
zeer ernstige klachten dan wel gebreken heeft.
 
 
 De genoemde constatering is niet geheel juist. Van alle nieuwe uitkeringen
bij toepassing van het nieuwe ao-criterium krijgt 78,5% nog steeds een volledige
arbeidsongeschiktheidsuitkering (bron: «Volume-effecten van het gewijzigde
arbeidsongeschiktheidscriterium» Ctsv).
 
 
 Vraag van het lid Schimmel (D66): Mevr. Schimmel merkt op dat
het aantal loonkostensubsidies slechts 2700 is, terwijl het structurele aantal
is becijferd op 35.000.
 
 
 Het aantal van 2.700 subsidies betrof het aantal in 1994, en dan nog alleen
de loonkostensubsidie bij een andere werkgever. Het aantal van 35.000 betreft
ten eerste de structurele situatie, dus nadat nog een groot aantal in de loop
der jaren naar verwachting zal zijn ingestroomd, en ten tweede het aantal
van alle instrumenten (loonkostensubsidie bij andere werkgever, uitbreiding
naar eigen werkgever per 1-1-1995 ingevoerd en bonus) tezamen.
 
 
 Vraag van het lid Van der Vlies (SGP): Graag een nadere onderbouwing
waarom het met terugwerkende kracht invoeren van de eis dat duiding van functies
gebaseerd moet zijn op 3 functies met name voor diegenen die maar in zeer
beperkte mate belastbaar zijn.
 
 
 De uitwerking van het Schattingsbesluit houdt in dat uitsluitend dan op
minder dan 3 functies is toegestaan als het niet mogelijk blijkt 3 functies
te duiden.
 
 Het is waarschijnlijk dat minder dan 3 functies te duiden zijn voor belanghebbenden
die maar in zeer beperkte mate belastbaar zijn. Als dit niet het geval is
kunnen immers wel 3 functies geduid worden. 
 
 De belanghebbenden die van deze maatregelen zullen kunnen profiteren zullen
dus degenen zijn met beperkte belastbaarheid en daarmee ook beperkte mogelijkheden
voor reïntegratie op de arbeidsmarkt.
 
 De herbeoordeling als gevolg van de eis dat de schatting op basis van
drie functies moet plaatsvinden, zal betrekking hebben op 5% van de populatie.
Deze herbeoordeling zal zo snel, als voor de uitvoering mogelijk is, moeten
plaatsvinden. Omdat de invoering met terugwerkende kracht plaats zal vinden
is de termijn waarop de herbeoordeling plaatsvindt voor de uiteindelijke rechtspositie
van de uitkeringsgerechtigde.
 
 
 Vraag van het lid Van der Vlies (SGP): Betekent de passage
in de brief van 2 juni over raadpleging van de curatieve sector, dat dit altijd
moet plaatsvinden op verzoek van de belanghebbende?
 
 
 Dit is niet bedoeld. Uitgangspunt voor het contact opnemen met de curatieve
sector is de kwaliteit van de gevalsbehandeling. Als de kwaliteit van de gevalsbehandeling
niet verbeterd wordt door overleg met de curatieve sector, dan hoeft dit overleg
niet plaats te vinden.
 
 Overigens kan de wens van de belanghebbende om contact met de curatieve
sector op te nemen mee van belang zijn bij beantwoording van de vraag of dit
contact moet worden opgenomen.
 
 
 Vraag van het lid Van der Vlies (SGP): Er zijn zo hebben wij
begrepen langdurig zieken die onder de regels van het ABP vallen en langer
dan één jaar in de ziektewet hebben gezeten voor ze werden afgekeurd.
Deze mensen waren dus wel voor 1-1-1986 ziek, maar zaten op 1-1-1987 niet
in de WAO. Is de regering bereid voor deze groep een regeling te treffen?
 
 
 Voor het overheidspersoneel geldt een geheel eigen regelgeving met betrekking
tot ziekte en arbeidsongeschiktheid. Dat is overigens geen beletsel om –
vooruitlopend op het moment waarop het overheidspersoneel feitelijk onder
de werknemersverzekeringen zal worden gebracht, naar verwachting 1-1-1998 –
voor het overheidspersoneel dezelfde maatregelen te treffen als voor werknemers
in de marktsector. Dit heeft u kunnen zien in het kader van
de TBA-maatregelen. Ook nu zullen de maatregelen overeenkomstig worden ingepast
in de overheidsregelingen, zodat een overeenkomstig resultaat wordt bereikt.
 
 
 Vraag van het lid Van der Vlies (SGP): Hoeveel personen die
recht krijgen op de verlengde WW-uitkering zouden sowieso geen last hebben
van partner- en/of vermogenstoets?
 
 
 In de brief dd. 2 juni is aangegeven dat ca. 32.250 personen recht zullen
krijgen op een verlengde WW-uitkering. Dit betreft ca. 75% van de totale groep
voor wie de versoepeling van toepassing is en die als gevolg van de herkeuring
een lagere uitkering krijgt.
 
 Tevens is in die brief aangegeven dat voor ca. 9.500 personen van de 32.250
personen als gevolg hiervan géén inkomensachteruitgang optreedt
door het achterwege laten van partner- en/of inkomenstoets. Ca. 22.500 ondervinden
weliswaar geen direct inkomensgevolg als gevolg van het voorstel, echter ook
voor deze personen betekent het voorstel een verbetering: iedere wijziging
in de positie van het huishouden in de toekomst (behalve eigen inkomen) heeft
geen invloed op de hoogte van de uitkering.
 
 
 Vraag van diverse kamerleden: Diverse kamerleden hebben er
hun onvrede over uitgesproken dat er nog zo weinig bekend is over gebruik,
effectiviteit en efficiency van bestaande reïntegratie-instrumenten.
 
 
 Dit ben ik met hen eens.
 
 
 Vraag van het lid Schimmel (D66): Mw. Schimmel vraagt zo snel
mogelijk een rapportage om inzichtelijk te maken hoe vaak reïntegratie-maatregelen
worden toegepast en de effecten daarvan. 
 
 
 Zoals aangegeven in de nota n.a.v. het verslag blijkt het niet eenvoudig
om die informatie te verkrijgen omdat daarvoor de benodigde informatie in
geautomatiseerde systemen ontbreekt en voorzover beschikbaar tussen uitvoeringsinstellingen
op verschillende wijze. Dus alleen al voor een overzicht van het gebruik is
het opzetten en op elkaar afstemmen van geautomatiseerde systemen nodig of
het dossieronderzoek. Dit blijkt een moeizame zaak. Het vaststellen van de
effectiviteit kan niet door middel van registratie; daarvoor is afzonderlijk
onderzoek nodig. De effectiviteit van instrumenten kan moeilijk vastgesteld
worden als zoveel maatregelen tegelijkertijd werkzaam zijn; op individueel
niveau is dit bijna helemaal niet te doen.
 
 Het voornemen is de nieuw in te voeren instrumenten tezamen met de bestaande
instrumenten op te nemen in een monitor die kwantitatieve ontwikkelingen volgt.
Ook zal gepoogd worden door kwalitatief onderzoek inzicht te verkrijgen in
de effectiviteit, bekendheid en ervaringen met de toepassing van de verschillende
instrumenten.
 
 
 Vraag van meerdere sprekers: Het kabinet wijkt wat betreft
de uitvoeringskosten van malusopleggingen af van de Tica-raming.
 
 
 Deze constatering is correct. Het verschil zit hem vrijwel geheel in de
gehanteerde veronderstelling welk percentage werkgevers tegen een malusoplegging
in beroep gaat. Het kabinet zit daarbij een stuk lager dan het Tica. Naar
het oordeel van het kabinet moet de door de rechter opgelegde zwaardere motivatie-eis
ertoe leiden dat beslissingen minder aanleiding geven tot een beroepsgang.
 
 Overigens doet de hogere Tica-raming niets af aan de constatering dat
er een gunstige verhouding is tussen, wat de Raad van State noemt, maatschappelijke
kosten en opbrengsten van nog op te leggen malussen.
 
 
 Vragen van diverse kamerleden inzake Beperking inkomensgevolgen
van herbeoordeling op basis van het nieuwe arbeidsongeschiktheidscriterium.
 
 
 Opmerkingen: Diverse Kamerleden hebben ervoor gepleit af te zien van herbeoordelingen
van AAW/WAO-gerechtigden in het algemeen, of specifiek voor de groep personen
die op 1 augustus 1993 45 jaar of ouder, maar jonger dan 50 jaar waren (en
toen reeds recht hadden op een arbeidsongeschiktheidsuitkering)
 
 
 
 
 Commentaar: Dit zou betekenen dat wordt teruggekomen op het
ten tijde van de totstandkoming van de Wet TBA genomen besluit slechts personen
buiten de herbeoordeling te laten die op 1 augustus 1993 50 jaar of ouder
waren en toen reeds recht hadden op een AAW/WAO-uitkering. Aldus zal het nieuwe
arbeidsongeschiktheidscriterium voor een beduidend grotere (naar mijn mening:
onaanvaardbaar grote) groep niet gaan gelden. Dit betekent dan tevens, dat
het doel van de Wet TBA, namelijk te kijken naar het werk dat men nog wel
kan verrichten, in plaats van naar het werk dat men niet meer kan verrichten,
voor een even zo grote groep niet zal worden bereikt, en dat de verborgen
werkloosheid voor deze groep ook verborgen blijft. Dit vindt het kabinet niet
gewenst.
 
 Het «slechts» vrijstellen van herbeoordeling van de groep
die op 1 augustus 1993 45 jaar of ouder, maar jonger dan 50 jaar was, zal
de roep doen ontstaan om ook jongere groepen vrij te waren van herbeoordeling.
Er zal nauwelijks te motiveren zijn waarom nu juist de nieuwe grens bij 45
jaar wordt gelegd.
 
 Ik ben van mening dat met het kabinetsvoorstel de beste weg wordt bewandeld,
omdat na inwerkingtreding daarvan een soort trapsgewijs systeem zal ontstaan:
personen die op 1 augustus 1993 reeds een AAW/WAO-uitkering hadden en toen
50 jaar of ouder waren, dat wil zeggen personen met een zeer slechte arbeidsmarktpositie,
worden van herbeoordeling vrijgesteld. Personen met een goede tot redelijke
arbeidsmarktpositie krijgen wel te maken met herbeoordeling en voor hen worden
geen verzachtende maatregelen getroffen. Personen met een arbeidsmarktpositie
die niet florissant is, maar ook niet erg slecht, ten slotte, krijgen wel
te maken met herbeoordelingen, maar voor hen worden de inkomensgevolgen daarvan
verzacht via de verlenging van de vervolguitkering WW.
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19941995-91-5496-5503.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl