Debat over het Nederlandse drugsbeleid (24077)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2007-2008, pag. 4213-4238

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

21-03-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

nr. 60, pagina 4213-4238

06-03-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Presentie en opening (donderdag 6 maart 2008)Pagina 4211-4211
Voortzetting van het debat over het Nederlandse drugsbeleid (24077)Pagina 4240-4268
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 13 februari 2008 over de Landbouw- en Visserijraad (21501-32)Pagina 4284-4287
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 13 februari 2008 over het beleidskader overdracht tenuitvoerlegging van buitenlandse strafvonnissen aan NederlandPagina 4211-4213
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Waterschapswet in verband met de opneming van de eis van volledige rechtsbevoegdheid voor belangengroeperingen die deelnemen aan de verkiezingen (31319) en het wetsvoorstel Wijziging van de Wet luchtvaart ter implementatie van richtlijn nr. 2006/23/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 5 april 2006 inzake een communautaire vergunning van luchtverkeersleiders (PbEU L 114) (31221)Pagina 4211-4211
Spoeddebat over de eigen bijdrage AWBZ (31294)Pagina 4287-4299
Regeling van werkzaamheden (donderdag 6 maart 2008)Pagina 4238-4240
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (donderdag 6 maart 2008)Pagina 4299-4300
Behandeling van de brief van de tijdelijke gemengde commissie subsidiariteitstoets inzake de lijst met Europese wetgevingsinitiatieven en overige voorstellen ten behoeve van de parlementaire subsidiariteitstoets (22112, nr. 621)Pagina 4211-4211
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 13 februari 2008 over Natura 2000Pagina 4273-4283
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Comptabiliteitswet 2001 houdende bepalingen inzake een nadere splitsing van de Rijksbegroting (Tweede wijziging van de Comptabiliteitswet 2001) (29833)Pagina 4268-4273
Debat over het Nederlandse drugsbeleid (24077)Pagina 4213-4238

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 195 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is het debat over het Nederlandse
drugsbeleid.De heer Van der Ham (D66):Voorzitter. Wij voeren dit debat over drugs op een belangrijk moment.
De Verenigde Naties evalueren namelijk de afspraken die in 1998 zijn gemaakt
over de aanpak van drugs. Dat is belangrijk, ook voor Nederland, want Nederland
is de afgelopen jaren een voortrekker geweest van een rationeel drugsbeleid,
gericht op het bestrijden van gezondheidsschade en niet louter op de bestrijding
van drugs zelf.Dat is eigenlijk ook al de lijn geweest van Nederland door de afgelopen
honderd jaar heen. Vanaf 1912 heeft Nederland een regiestelsel bepleit. Niet
alleen maar harde repressie, zoals dat in Amerika gebeurde vanaf 1909, maar
regie. Erbovenop zitten, erbij blijven en ervoor zorgen dat je er invloed
op kunt uitoefenen. In 1929 werd het Amerikaanse drugsbeleid omschreven als "destructief
idealistisch". Een econoom schreef erover in zijn dissertatie: "De
eenvoud van het restrictiedenkbeeld is echter slechts schijnbaar. Praktisch
zal men bij de poging het door te voeren op bijkans onoverkomelijke moeilijkheden
stuiten." Dus laten wij niet doen alsof het debat over drugsbeleid en
de aanpak van drugs van de afgelopen twintig tot dertig jaar dateert. Dat
is eigenlijk van het begin af aan gevoerd.Vanaf 1976 maakt Nederland onderscheid tussen soft- en harddrugs. Na lang
overleg en na veel onderzoek zijn wij daartoe gekomen. Ondanks de groeiende
consensus over ons drugsbeleid, de internationale aandacht en steeds meer
heimelijke support is in Nederland inmiddels het tobben toegeslagen. Er worden
heel veel debatten gevoerd over incidenten, over paddo's, de hoeveelheid THC,
de krantenkoppen die beweren dat jongeren massaal aan de speed zijn. Growshops
worden verboden, althans, dat wordt aangekondigd, zonder te kijken wat de
effecten daarvan zijn. Vangsten van ecstasy worden breed uitgemeten, terwijl
niet wordt gekeken of dit nu een heel groot probleem is.Bij nadere bestudering van de cijfers rond dit soort hypes zien wij dat
de beelden in de media niet altijd overeenkomen met de feiten of met de commotie
die hierover ontstaat in de politiek. Onlangs hebben wij het paddoverbod gehad.
Een aantal toeristen is in problemen gekomen. Van de voorvallen vindt 90%
plaats in Amsterdam, dat hierop een heel gericht beleid wil gaan voeren. Nog
voordat dit wordt bediscussieerd in de Kamer, wordt hier al bepleit om het
te verbieden. Dat is een vreemde volgorde. Wij komen later in deze Kamer nog
te spreken over het paddoverbod, maar het is raar dat wij zo snel reageren,
terwijl er ook heel praktische oplossingen zijn om ervoor te zorgen dat wij
het gevaar indammen.Het probleem is dat wij misschien wel grotere gevaren kweken door hierover
zo te spreken. De Europese drugsmonitor schrijft bijvoorbeeld over paddoverboden
dat andere paddenstoelen worden gebruikt die op een aantal punten zelfs schadelijker
zijn. Dus te snel op hypes reageren kan ook tot gevolg hebben dat de schadelijkheid
van het beleid zelfs toeneemt. Dat willen wij natuurlijk helemaal niet.Sommige feesten waar drugs worden gebruikt komen ontzettend onder druk
te staan, waardoor mensen niet meer op het feest pilletjes nemen maar in de
rij. Daardoor neemt de gezondheidsschade soms ook toe. Wij zien ook dat voorlichtingsstandjes
op feesten, waar mensen worden geïnformeerd over drugsgebruik en de gevaren
ervan, minder worden bezocht omdat mensen bang zijn dat zij in de gaten worden
gehouden door politiemensen die undercover rondlopen. Is dat uiteindelijk
wel zo wenselijk voor het doel van het beperken van gezondheidsschade? Graag
krijg ik op deze punten een reactie van het kabinet.Laten wij ook eens even kijken naar het woord "gedogen", dat
de afgelopen weken ter voorbereiding van dit debat vaak is gevallen. Bij het
softdrugsbeleid kunnen wij eigenlijk niet meer echt van gedogen spreken. Na
1976 heeft de overheid gezegd dat het bezitten en het verkopen worden gedoogd,
of door de vingers gezien. "Gedogen" is een ander woord voor "oogluikend
toestaan". Eind jaren tachtig, begin jaren negentig zijn wij steeds meer
regels gaan stellen. Ik noem de AHOJG-criteria, waardoor geen alcohol mag
worden verkocht aan jongeren onder een bepaalde leeftijd. In 1994 is de leeftijdsgrens
van 16 jaar opgetrokken naar 18. Ik noem de wetten Victor en Victora, de wetten
BIBOB en de wet Damocles. Er zijn steeds meer regels gekomen, waardoor het
gedoogbeleid eigenlijk is omgevormd naar een regiestelsel. Ik wil liever regie
dan gedogen. Mijn pleidooi vandaag is er niet op gericht om door te gaan met
gedogen, maar om verder te gaan met regisseren en regels stellen. De regering
weet ook dat sommige lokale overheden, bijvoorbeeld die in Maastricht en Amsterdam,
nog veel verder willen gaan met regisseren. Zij willen ook de teelt reguleren
en strenge eisen stellen aan de boekhouding, het gebruik van bestrijdingsmiddelen
en informatieverstrekking. Ook willen zij dat er alleen maar mag worden geleverd
aan coffeeshops. Die regie wil ik graag verder zien doorgevoerd in het coffeeshopbeleid.
Wij moeten af van het woord "gedogen". Wij moeten naar regie.De heer De Roon (PVV):Voorzitter. Ik begrijp dat de heer Van der Ham niet meer onbeperkt wil
gedogen, maar vindt hij nog wel dat regie een gelimiteerde vorm van gedogen
is? Wil hij alleen van dit woord af?De heer Van der Ham (D66):Ik heb aangegeven wat er de laatste twintig jaar aan wetgeving is bijgekomen
op dit gebied, bovenop de afspraken die in 1976 zijn gemaakt over leeftijdsgrenzen
en zaken rond de boekhouding en de antecedenten van coffeeshophouders. Daar
zijn grenzen aan gesteld. Ik ben daar voor. Sterker nog, ik heb er vaker voor
gepleit op een aantal punten nog meer eisen te stellen aan coffeeshops, bijvoorbeeld
dat ze verplicht informatie geven. Misschien kunnen wij op termijn overgaan
tot een verplichte maximering van de hoeveelheid THC in softdrugs. Op die
manier voer je meer regie en krijg je meer vat op de situatie in coffeeshops.
Van gedogen in de kwalificatie die heel vaak in de media, maar ook wel in
de politiek wordt gebruikt, namelijk van het oogluikend toestaan in de zin
van ga je gang maar, is mijn fractie nooit voorstander geweest.De heer De Roon (PVV):Ik had even de hoop dat de heer Van der Ham met zijn regiebeleid tot een
verbod zou willen komen van de verkoop van softdrugs, maar dat is niet het
geval. Hij blijft gewoon gedogen, hoe dan ook.De heer Van der Ham (D66):Op heel veel punten voeren wij al regie. Het mooiste voorbeeld is alcohol.
Wat ons betreft mag alcohol boven de 81% niet worden verkocht. Dat
zou je ook met THC kunnen doen. Je zou kunnen zeggen dat er niet meer dan
20% THC in wiet mag voorkomen. Je kunt ook spreken over waar het mag
worden verkocht, aan welke mensen en welke leeftijden daarvoor gelden. Voor
een deel hebben wij daar al regels voor. Ik vind dus dat wij naar regie toe
moeten. Wat betreft dat verbieden adviseer ik de heer De Roon te kijken naar
landen waar het is verboden. In Amerika is het softdrugsgebruik hier en daar
hoger dan in Nederland. De problemen zijn daar ook groter. De oplossing van
het gewoon verbieden houdt niet in dat sprake is van minder gezondheidsschade.
Sterker nog, je zou zelfs het tegendeel kunnen beweren.Mevrouw Joldersma (CDA):Voorzitter. Wij hadden het woord "gedogen". Een tijdje hebben
wij ook het woord "reguleren" gehad. De heer Van der Ham heeft dit
nu vervangen door "regie". Om begripsverwarring te voorkomen, helpt
het als de heer Van der Ham duidelijk neerzet wat hij precies onder regie
verstaat.De heer Van der Ham (D66):Ik heb zojuist allerlei voorbeelden genoemd, waarbij je volgens mij meer
regie moet voeren. Ik heb de handel genoemd, de teelt en aan wie je het verkoopt.Mevrouw Joldersma (CDA):Ik wil weten wat de heer Van der Ham onder regie verstaat. Graag een heldere,
scherpe definitie, zodat wij daarover geen begripsverwarring krijgen.De heer Van der Ham (D66):Dat houdt in dat je regels stelt. Mevrouw Joldersma is voor één
regel, namelijk een verbod. Ik ben voor meer en specifieke regels, om ervoor
te zorgen dat bepaalde kwetsbare groepen er niet aan onderdoor gaan.Mevrouw Joldersma (CDA):Regie is dus hetzelfde als reguleren, de term die de heer Van der Ham
eerder heeft gebruikt.De heer Van der Ham (D66):Ik probeer een historische connotatie neer te leggen. Het debat over hoe
wij omgaan met drugs wordt al heel lang gevoerd. In de vooroorlogse periode
werd al gesproken over het regiestelsel.Dan een paar vragen aan de regering over zaken waarover wij ons zorgen
maken. Eerst iets over de jongerenproblematiek. Er wordt drugs gebruikt onder
jongeren. Dat geeft grote problemen voor hun ontwikkeling, zeker als het om
minderjarige jongeren gaat, bijvoorbeeld als het gaat om de ontwikkeling van
hun hersenen. Ik zeg er overigens bij dat alcohol een veel groter probleem
is dan softdrugs en harddrugs. Ook voor jongeren geldt dus dat bij drugsgebruik
grote problemen kunnen optreden. Goede voorlichting is belangrijk, maar dat
moet wel gericht gebeuren. Er wordt bijvoorbeeld gepleit voor drugspoli's.
Ook in de media is dit genoemd. Wij vinden dat goed voor die scholen waar
inderdaad grote problemen zijn en waar soms 25% van de jongeren problemen
hebben met drugs, zowel soft- als harddrugs. Pleiten om dan maar op elke school
drugspoli's neer te zetten, is ongericht en niet echt effectief. Wat is in
dezen het standpunt van de regering?Wij zien ook – hierover maken wij ons eveneens zorgen – dat,
hoewel het gebruik van cannabis stagneert, er bepaalde groepen jongeren zijn
die in grote problemen komen in de zin dat zij vaker naar de hulpverlening
gaan. Hierover hebben wij vragen. Wij weten eigenlijk niet precies waarom
dit gebeurt. Zijn het probleemgevallen; mensen die bijvoorbeeld met stoornissen
kampen en aan een soort van zelfmedicatie gaan doen? Is het THC-gehalte omhooggegaan
en vormt dat een probleem voor deze jongeren? Of zijn mensen gewoon sneller
geneigd om hulp te zoeken? Op zichzelf is dat prima. Wij willen dit beter
in kaart brengen teneinde hiervoor effectief beleid te vormen.Ook willen wij in kaart gebracht hebben wat andere effecten zijn op het
drugsgebruik en het drugsbeleid. Neem bijvoorbeeld het rookverbod. In andere
debatten hebben wij hierover een paar keer gesproken. Heeft dit verbod straks
niet tot gevolg dat de waarneming van de coffeeshophouder beperkt wordt van
wat er precies gebeurt in zijn coffeeshop? Daarnaast hebben wij een debat
gehad over drugsgebruik tijdens het rijden. Op zichzelf zijn wij er niet voor
dat dit gebeurt. Als je evenwel testen gaat ontwikkelen, hoe ver gaan deze
testen dan in het nagaan of iemand ooit drugs heeft gebruikt? Testen mag niet
een omweg zijn om mensen achteraf drugsgebruik te verbieden dat dateert van
een week of enkele dagen geleden. Dit is een juridisch dilemma. Ik vraag de
minister van Justitie hoe fair en hoe uitvoerbaar een dergelijke maatregel
is. Wij vinden het niet goed als cannabis echt naast een school wordt verkocht.
Wij zien echter ook – hier wijzen de lokale overheden eveneens op –
dat er op schoolpleinen veel meer drugsdealertjes zijn die naast softdrugs
ook harddrugs bij zich hebben waarmee jongeren onder de 18 jaar dus mee te
maken krijgen. Dat vormt eveneens een dilemma waarover wij ons mijns inziens
met zijn allen zorgen maken.Mensen raken gewoon verslaafd. Ook op dit vlak zijn er problemen. Soms
kan de hulpverlening niet tijdig ingrijpen als mensen in de problemen raken.
Ik vraag de ministers aan te geven in hoeverre binnen de wetgeving zaken zouden
moeten veranderen ten aanzien van bijvoorbeeld jeugdzorg, jeugdbeleid en de
BOPZ. Moeten er nieuwe mogelijkheden worden geschapen om eerder in te grijpen
in situaties waarin mensen echt in de problemen komen door drugsgebruik?De vraag hoe de drugsmarkt precies werkt, stelt ons ook voor een dilemma.
Heel veel onderzoeksinstellingen zoals het CAM en het Trimbos-instituut doen
wel onderzoek naar specifieke drugs, maar eigenlijk niet naar hoe ze precies
gebruikt worden in de praktijk. Als mensen ecstasy slikken op een feest, worden
zij daarvan over het algemeen vrolijk en sociaal. Als zij het middel gebruiken
in combinatie met alcohol of cocaïne, worden zij agressief en levert
dit problemen op. Wij willen dat dit in kaart wordt gebracht en wensen een
kwalitatieve drugsmonitor die niet alleen kijkt naar het echte gebruik en
naar de samenballing van problemen die combinatiegebruik oplevert, maar ook
naar hetgeen repressie tot gevolg heeft. Repressie van de ene drug kan immers
soms leiden tot toename van het gebruik van de andere drug. Zo hebben wij
gezien dat jongeren meer speed zijn gaan gebruiken toen er meer druk kwam
te staan op wiet. Het is maar de vraag of dit een gunstige ontwikkeling is.
Speed is op enkele punten immers schadelijker dan wiet. Deze kwalitatieve
drugsmonitor zouden wij graag ontwikkeld zien om dergelijke dingen in kaart
te brengen en te weten hoe effectief ons bestrijdingsbeleid is en of wij misschien
andere toepassingen moeten benutten.De voorzitter:Mijnheer Van der Ham, zoals u ziet, bent u al door uw spreektijd heen.De heer Van der Ham (D66):Met uw toestemming wil ik nog wel een paar dingen zeggen.De voorzitter:Nee, tien minuten zijn echt tien minuten.De heer Van der Ham (D66):Maar voorzitter...De voorzitter:Nee, ik heb het u van tevoren uitgelegd; tien minuten zijn tien minuten.De heer Van der Ham (D66):Voorzitter, dan zal ik mij zeer beperken in mijn interrupties.De voorzitter:Nee, tien minuten zijn tien minuten. U mag nog één zin uitspreken.De heer Van der Ham (D66):Voorzitter, mijn excuses, maar dit kan niet.De voorzitter:Nee, wat zullen wij nu beleven... U weet toch dat op de spreeklijst een
spreektijd van tien minuten is vermeld?De heer Van der Ham (D66):Als u het mij toestaat, zal ik nog twee minuten iets zeggen en proberen
vijf bladzijden in te korten. Mijn excuses.De voorzitter:Nee, echt niet. U bent een ervaren Kamerlid. Mevrouw Bouwmeester stelt
een vraag.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Mijnheer Van der Ham, ik was erg blij toen u in uw pleidooi
zei dat er meer onderzoek moet worden gedaan naar de oorzaken van drugsgebruik.
Dat zijn wij helemaal met u eens. Ik hoor u echter zo-even stellen dat jongeren
massaal aan de speed zijn gegaan, omdat er meer druk is komen te liggen op
wiet. Volgens mij veronderstelt u dan iets wat u eigenlijk graag onderzocht
wilt hebben.De heer Van der Ham (D66):Nee, ik zeg dat in de krant staat dat er massaal wiet wordt gebruikt.
Ik weet echter niet of dat waar is. Het wordt wel zo gesteld. Onderzoekers
zeggen dat zij het idee hebben dat er op punten wel een verschuiving is. Hoe
wordt die verschuiving veroorzaakt? Ik zou het niet weten. Ik wil de regering
vragen om op al die punten een update te maken van ons huidige drugsbeleid.
Dat kunnen wij denk ik samen doen, want wij hebben het hierover al buiten
deze Kamer gehad. Ik vraag de ministers om een update samen met wetenschappers,
hulpverleners, gebruikers en anderen die er veel verstand van hebben. Ook
de politie moet daarbij zijn. Zij moeten met elkaar om de tafel gaan zitten
om te bezien in hoeverre wij kunnen komen tot een update van ons drugsbeleid.
Dit is van belang om internationaal sterker te staan in de evaluatie van ons
drugsbeleid die binnen de VN gaat plaatsvinden. Als wij goed voorbereid met
zo'n evaluatie of zo'n update aan de slag kunnen gaan, dan staan wij dit jaar
en volgend jaar sterker bij de UNGASS-conferenties.Mevrouw Joldersma (CDA):Ik zal de heer Van der Ham een beetje helpen met mijn vraag. Hij heeft
een aantal relevante vragen opgeworpen. Hij vraagt de regering om die nader
te onderzoeken. Ik vraag mij echter af hoe de vragen die hij nu stelt, zich
verhouden tot wat hij in de media heeft gezegd. Volgens de media wil hij een
soort onderzoek van dertig jaar gedoogbeleid en de gevolgen daarvan. Dat is
terugkijken. Met de vragen die hij nu opwerpt, kijkt hij vooruit. Vooruitkijken
is prima. Hoe verhoudt zich dat terugkijken tot wat hij hier zegt?De heer Van der Ham (D66):Ik heb gezegd dat wij een update moeten maken. Daarin neem je natuurlijk
onderzoeken mee die in de afgelopen jaren zijn ingesteld. Daarvan heb ik een
opsomming gegeven. Wij moeten niet te lang terugkijken. Wij moeten kijken
naar de praktijk: wat werkt goed, wat werkt minder goed, wat gebeurt er in
het buitenland? Er zijn bijvoorbeeld resultaten bekend van een onderzoek door
de universiteit van Bristol, vorig jaar gepubliceerd in The Lancet. Volgens
dat onderzoek is onze kwalificatie van drugs eigenlijk achterhaald. Ecstasy
staat daarin helemaal onderaan wat betreft de schadelijkheid. Wat voor effect
moet dat bijvoorbeeld hebben op ons drugsbeleid? Ik ben daar nog niet uit.
In zo'n update moeten dat soort internationale, zwaarwichtige onderzoeken
kunnen worden meegenomen, zodat wij sterker staan in het internationale circuit.Mevrouw Joldersma (CDA):Een update zie ik als een stap verder op de ingeslagen weg. Ik proef bij
de heer Van der Ham soms ook de wens om de uitgangspunten van het drugsbeleid,
onze Opiumwet, zelf ter discussie te stellen, bijvoorbeeld in wat hij zegt
over die lijsten. Wat wil hij nu precies met dat onderzoek?De heer Van der Ham (D66):Ik vind dat wij in ieder geval tot een consensus moeten komen over bijvoorbeeld
de kwalificatie van drugs. Daarover heb ik schriftelijke vragen gesteld aan
minister Klink. Hij heeft geantwoord dat hij de uitkomsten van dat Lancet-onderzoek
eigenlijk wel deelt, maar hij heeft daaruit vervolgens geen consequenties
getrokken. Dat is vreemd. Als blijkt dat er nieuwe drugs op de markt zijn,
waarover men door onderzoek tot andere conclusies komt, waarom heeft dat dan
geen effect op het beleid? Ik ga hier nog geen definitieve conclusies trekken.
De Kamer kent natuurlijk een aantal van mijn opvattingen hierover. Wij moeten
gewoon even nuchter naar al die cijfers kijken om te bezien of wij tot een
nog nuchterder beleid kunnen komen. Daarmee kunnen wij ook alle landen die
eigenlijk heimelijk al in die richting aan het denken zijn, wakker kussen
om samen op te trekken en mogelijk een aantal verdragen aan te passen. Zo
krijgen wij een internationaal drugsbeleid dat gericht is op harm reduction,
het tegengaan van gezondheidsschade, in plaats van alleen in te zetten op
criminaliteitsbestrijding, zoals Amerika dicteert.De voorzitter:Nu uw laatste zin.De heer Van der Ham (D66):Veel kunnen wij misschien nog per interruptie doen bij het antwoord van
de minister. Het is van groot belang dat wij zowel voor onszelf als voor andere
overheden die hiermee worstelen, het voortouw nemen om het drugsbeleid te
herijken. Dat moeten wij zowel nationaal als internationaal doen. De war on
drugs die al tien, twintig, dertig of eigenlijk honderd jaar wordt gevoerd,
is niet effectief gebleken. Nederland moet het voortouw nemen om dat aan de
kaak te stellen en de overheden die daarin nog niet echt open durven te zijn,
hierin mee te nemen.De heer Teeven (VVD):Het onderzoek waarover de heer Van der Ham in de media heeft gesproken,
zou met betrekking tot de ecstasyproductie bijvoorbeeld ook kunnen opleveren
dat de repressie in Nederland in de afgelopen tien jaar precies de juiste
weg is geweest. Als dat zo blijkt te zijn, is de heer Van der Ham dan ook
bereid om naar dat soort dingen te kijken en te concluderen:
als de repressie moet toenemen, dan zijn wij daarvoor?De heer Van der Ham (D66):Als je een onderzoek doet, ga je niet van tevoren al zeggen wat daaruit
moet komen. Ik wil wel alvast een opmerking maken over het World Drug Report
2007, waaraan dit jaar en vorig jaar is gerefereerd in verband met de ecstasybestrijding.
Het is interessant dat volgens de VN de war on drugs vooral succesvol is bij
het bestrijden van cocaïne en heroïne. Dat zijn aan landbouw gelieerde
drugs die van ver komen. Men krijgt daarentegen eigenlijk weinig grip op de
productie van wiet en ecstasy. Dat komt, zegt het rapport daarbij, omdat die
drugs meestal in de regio's worden geproduceerd waar ze worden geconsumeerd.
Dat is het geval bij de wietproductie in Nederland maar ook bij de ecstasyproductie.
Het is misschien wel interessant dat in Nederland de XTC-productie door de
repressie is afgenomen, maar de productie duikt net over de grens in België
weer op. Je kunt je dan afvragen of repressie op wereldschaal effectief is.
Dit mag best worden meegenomen. Ik ben vanzelfsprekend niet voor maffia, maar
je moet je wel afvragen of repressie in Nederland op wereldschaal effectief
is gebleken als de productie aan de andere kant van de grens opduikt. Je zou
moeten overwegen of je lokaal geteelde of geproduceerde drugs, zoals wiet
en XTC, niet een beetje anders moet behandelen dan aan landbouw gerelateerde
drugs.De heer Teeven (VVD):Dan moet België toch ook een keiharde repressie op XTC toepassen?
Dan gaan wij toch de goede kant op?De heer Van der Ham (D66):Dat kun je natuurlijk ook overwegen. De grootste maffia organiseert zich
rond aan landbouw gerelateerde drugs zoals heroïne en cocaïne. Je
zou kunnen zeggen dat XTC en wiet een groot voordeel bieden omdat deze drugs
dichtbij huis worden geproduceerd. Hierdoor zijn de aanvoerlijnen veel korter
en is de bloederigheid iets minder. De VN zeggen dit ook impliciet. De bloederigheid
is er nog wel, maar is minder groot. Die rationaliteit moet ook in het debat
worden meegenomen.Mevrouw Van Velzen (SP):Voorzitter. Het Nederlandse gedoogbeleid voor softdrugs is hypocriet.
Wij doen net alsof wij het allemaal mooi geregeld hebben, met leeftijdsgrenzen
voor coffeeshops en een verbod op de verkoop van harddrugs. Tegelijkertijd
wordt de aanvoer geregeld door criminele netwerken. Een beleid dat gebaseerd
is op criminaliteit is niet te verdedigen.Ik ben benieuwd of dit kabinet weet wat de kosten zijn van het handhaven
van dit hypocriete beleid. Politie en brandweer worden ingezet bij het oprollen
van wietplantages. Energiebedrijven en de Belastingdienst lopen inkomsten
mis. Woningbouwcorporaties worden geconfronteerd met totaal uitgeleefde woningen
waarin teelt heeft plaatsgevonden. Dit kan allemaal bestaan doordat wij de
verkoop wel gedogen, maar de productie niet. Laten wij daarom overgaan tot
het reguleren van wietteelt en daarmee een bijdrage leveren aan de vermindering
van overlast, gevaar en criminaliteit. Zo krijgen wij meer grip op de productiewijze
en de kwaliteit van softdrugs in Nederland. Het is goed dat wij in Nederland verkoop en gebruik onder strikte voorwaarden
niet meer vervolgen. Het beleid lijkt goed te werken. Een strikte scheiding
tussen soft- en harddrugs was er zonder dit gedoogbeleid waarschijnlijk niet
geweest. Om zeker te weten dat dertig jaar gedoogbeleid een positief resultaat
heeft opgeleverd, pleit ik voor een grondige evaluatie van dit beleid. Kosten
en baten moeten naast elkaar worden gezet. Ik overweeg hierover een motie
in te dienen. Ik verwacht dat de uitkomsten laten zien dat dit gedoogbeleid
positieve resultaten heeft geboekt. Als mijn veronderstelling klopt, heeft
dit kabinet een stevig argument in handen om internationaal de boer op te
gaan met dit beleid en te pleiten voor het aanpassen van internationale verdragen
die het reguleren van wietteelt momenteel in de weg staan. Ik pleit daar niet
als enige voor. Steeds meer lokale bestuurders en vooraanstaande mensen uit
de politie- en justitiewereld pleiten daarvoor. Er zijn fracties die dit beleid
klaarblijkelijk niet willen evalueren. Waarom vertonen zij deze struisvogelhouding?
Wij willen het toch allemaal weten?Mevrouw Joldersma (CDA):Ik heb zojuist de heer Van der Ham gehoord. Hij sprak niet meer over het
evalueren van dertig jaar gedoogbeleid, maar bepleitte een update met een
aantal vragen. Daarmee moest nader onderzoek worden gedaan. Is het onderzoek
waarover mevrouw Van Velzen spreekt hetzelfde als dat van Van der Ham of wil
zij terugkijken op dertig jaar gedoogbeleid en de gevolgen van het gedoogbeleid
evalueren, zoals oorspronkelijk de bedoeling was?Mevrouw Van Velzen (SP):Ik denk dat ik vrij duidelijk ben geweest. Ik heb ervoor gepleit om dertig
jaar gedoogbeleid te evalueren en te kijken naar de kosten en baten ervan.
Mijn veronderstelling is dat het beleid een hoop positieve resultaten heeft
opgeleverd, maar dat een aantal internationale verdragen in de weg staat om
het gedoogbeleid om te zetten in een reguleringsbeleid. Met de resultaten
van een dergelijke evaluatie van de afgelopen drie decennia gedoogbeleid in
de hand kan dit kabinet volgens mij de boer opgaan om de laatste obstakels
weg te nemen. Dit zijn de onderhandelingen in VN-verband.De heer Van der Ham (D66):Of je het nu een update noemt of een evaluatie, is een kwestie van terminologie.
Het is belangrijk dat wij sprongen vooruit maken. Wij moeten kijken wat wij
gaan doen. Ik ben blij dat u dat steunt, mevrouw Van Velzen. Ik heb dat ook
bepleit in mijn eerste termijn. Misschien wil het kabinet dat zelf bepleiten,
of is daarvoor een motie van mijn hand nodig.U hebt toch ook zorgen over een aantal zaken, bijvoorbeeld de informatie
van het Trimbos-instituut over de toename van drugsgebruik onder minderjarige
jongeren? Dat heb ik nog niet van u gehoord.Mevrouw Van Velzen (SP):Dat klopt, ik ben mijn verhaal ook nog maar net begonnen. Ik kan mij kort
aansluiten bij een heleboel vragen die de heer Van der Ham in zijn spreektijd
heeft gesteld. Er zijn heel veel vragen over het hier en nu, maar als wij
spreken over het drugsbeleid in Nederland, moeten wij kijken naar het verleden.
Nederland heeft een duidelijk afwijkende lijn ten opzichte van een aantal
andere landen en wordt daarop bekritiseerd. Het is goed om wetenschappelijk
aan te kunnen tonen wat wel en niet werkt. Dat geeft het kabinet
een hoop argumenten in handen om daarmee de boer op te gaan. Het moet weg
van de ideologie. Een aantal fracties wil af van het gedoogbeleid, maar dat
is een ideologische kwestie. Ik wil drugsbeleid rationeel kunnen bespreken
en kunnen bepleiten.De heer Teeven (VVD):Als het onderzoek wat de SP bepleit, oplevert dat op onderdelen de pressie
veel sterker moet worden en veel meer verboden moet worden, is uw fractie
daar dan ook voor, mevrouw Van Velzen?Mevrouw Van Velzen (SP):Uiteraard, als je een onderzoek begint, moet je openstaan voor de resultaten
daarvan. U sprak al over het oprollen van de criminele netwerken bij de XTC-productie.
Mijn veronderstelling is dat het mindere gebruik van XTC in Nederland alles
te maken heeft met jeugdculturen. Het is gewoon uit. Het moet onderzocht worden.
Komt het door het oprollen van netwerken, of doordat de vraag veranderd is?
Er moet ratio toegepast worden. Laten wij het onderzoeken en openstaan voor
de resultaten, los van de ideologie.De grootste tegenstander van het Nederlandse gedoogbeleid, de Verenigde
Staten, heeft zelf boter op het hoofd. Ik heb mij laten vertellen dat in elf
Amerikaanse staten sprake is van een gedoogbeleid op softdrugs dat vergelijkbaar
met het Nederlandse gedoogbeleid of zelfs verdergaat. In Los Angeles zou zelfs
op straat softdrugs uit apparaten getrokken kunnen worden. Dus ho maar leeftijdslimiet.
Dat zo'n land ons bekritiseert op ons gedoogbeleid, is hypocriet te noemen.
Als wij geen achterdeurbeleid mogen invoeren vanwege internationale afspraken
die sinds de jaren zestig van de vorige eeuw amper ter discussie hebben gestaan,
moeten wij die internationale afspraken zélf ter discussie stellen.
Ik vraag de regering om bij de komende evaluatie van het internationale drugsbeleid
ervoor te pleiten dat nationale overheden meer ruimte krijgen voor een eigen
progressief beleid. Ik wil graag een toezegging op dat punt.De Verenigde Naties hebben zich tien jaar geleden ten doel gesteld om
binnen tien jaar de productie, de handel en de vraag uit te roeien of in ieder
geval flink te verminderen onder de slogan: "A drugsfree world, we can
do it!" Het klinkt bijna als Obama. Ik hoef het kabinet niet te vragen
of dat gelukt is. Het was een niet haalbare, onrealistische doelstelling;
een doelstelling die wat mij betreft snel moet worden aangepast.Mevrouw Joldersma (CDA):Ik zoek even naar de logica in uw betoog, mevrouw Van Velzen. U zegt al
bij voorbaat dat de verdragen bijgesteld moeten worden, maar tegelijkertijd
wilt u een evaluatie van het gedoogbeleid om daaruit conclusies te kunnen
trekken. Maar u hebt de conclusies eigenlijk al bij voorbaat gedefinieerd.
Waarvoor hebt u dan een evaluatie van dertig jaar gedoogbeleid voor nodig?Mevrouw Van Velzen (SP):Ik kan alleen maar herhalen wat ik gezegd heb op uw eerdere interruptie,
mevrouw Joldersma. Ik denk dat wij het beleid moeten evalueren om het kabinet
extra argumenten in handen te geven om de boer mee op te gaan. U staat aan
de andere kant, u wilt van het gedoogbeleid af. Een evaluatie kan ook u goed
uitkomen om uw argumenten kracht bij te zetten. Natuurlijk heb ik een mening.
Dat ik voor een evaluatie pleit, betekent niet dat ik plotseling geen mening
meer heb!Nederland heeft een traditie van experimenteren met maatregelen tegen
drugsoverlast en met behandelmethoden voor drugsgebruikers. Wij moeten ons
inspannen om deze harm reduction vast te leggen als een officieel onderdeel
van het internationale drugsbeleid. Dat zet een stuk meer zoden aan de dijk
bij het bestrijden van drugsellende.In Duitse deelstaten waar verslaafden in het kader van medische behandeling
drugs voorgeschreven krijgen, is inmiddels de conclusie getrokken dat het
algemene drugsgebruik verminderd is en het contact tussen verslaafden en hun
dealer door dat beleid verbroken wordt. Men staat op het punt om medicinale
verstrekking van drugs wettelijk vast te leggen. Ook gebruiksruimten hebben
al een wettelijke basis. Ik concludeer dat Nederland al voorbijgestreefd wordt.
Oud-minister Hoogervorst van VWS heeft indertijd een toezegging gedaan aan
de SP-fractie om uit te zoeken of het mogelijk is om harddrugs op recept voor
te schrijven. Kan minister Klink zeggen hoe het staat met dat onderzoek? Als
er niks mee is gebeurd, is hij dan bereid dat zelf uit te zoeken? Ik ben er
een voorstander van om heroïnehoeren uit de vicieuze cirkel te halen
waarin zij zich moeten prostitueren om aan drugs te komen. Drugsverstrekking
met het uiteindelijke doel van deze drugs af te komen is gewenst. De regels
over leeftijd en het aantal jaren verslaving staan dit in de weg, maar ik
zie dat de minister bezig is zich hier meer in te verdiepen. Ik heb dus hoop.Ten slotte kom ik bij de paddo's. Het Coördinatiepunt Assessment
en Monitoring nieuwe drugs zag in 2000 al geen noodzaak voor een totaalverbod
op paddo's. In oktober van het afgelopen jaar concludeerde hetzelfde CAM dat
het gebruik van paddo's een dusdanig laag risico opleverde voor de individuele
gezondheid en de samenleving dat een verbod een te zwaar middel was in verhouding
tot de overlast en de schade door het gebruik. Het CAM becijferde daarbij
dat bij paddogebruik slechts in 0,04% van de gevallen de hulp van een
ambulance werd ingeroepen. Het gerenommeerde Engelse tijdschrift The Lancet
publiceerde in maart een nieuwe lijst van twintig roesmiddelen, gerangschikt
naar mate van gevaar. Bovenaan staan – het zal niemand verbazen –
heroïne en cocaïne. Alcohol is nummer 5, tabak staat op nummer 9,
cannabis op 11, LSD op 14, XTC op 18 en paddo's komen op deze lijst helemaal
niet voor. De vraag rijst dan natuurlijk meteen waarom wij paddo's moeten
verbieden en bijvoorbeeld alcohol niet. Begrijp mij niet verkeerd. Ik pleit
niet voor een alcoholverbod, maar ik zie wel dat hier met verschillende maten
wordt gemeten. Laten wij overgaan tot een gereguleerde verkoop met gegarandeerd
voldoende voorlichting; met andere woorden legalisering. Ik zie ook wel wat
in het voorstel van het Amsterdamse college – dit is natuurlijk een
Amsterdams probleem – dat pleit voor een bedenktijd van drie dagen.
Toeristen zijn het voornaamste probleem: 90% van de incidenten met
paddo's worden veroorzaakt door toeristen. Buiten Amsterdam zorgen paddo's
eigenlijk nauwelijks voor problemen. Op het CDA na is de Amsterdamse gemeenteraad
unaniem van oordeel dat paddo's niet verboden moeten worden. Wij weten allemaal
dat Amsterdam eigenlijk de enige stad is die te maken heeft met paddogebruikers.
Kan de minister mij steekhoudende argumenten geven waarom hij
zo gemakkelijk voorbijgaat aan de aanbevelingen van zijn eigen onderzoekers
om paddo's niet te verbieden?De heer Teeven (VVD):Het is mevrouw Van Velzen ongetwijfeld bekend dat er in Engeland ook een
rapport is verschenen. Dat staat haaks op het rapport van het CAM, want men
stelt dat paddo's wel grote gezondheidsrisico's opleveren. Gek genoeg heeft
de Engelse regering een andere weg bewandeld: zij wil het wel reguleren. Daar
is het omgekeerde gebeurd van wat er in Nederland lijkt te gebeuren. Is het
u bekend dat er rapporten zijn die haaks staan op het rapport van het CAM
en waarin men totaal iets anders zegt over paddo's dan u?Mevrouw Van Velzen (SP):Dat is mij gemeld in dezelfde hoorzitting waar u ook bij was en het verbaast
mij. Ik zie een herhaaldelijke analyse van het CAM, dat toch wel enige status
heeft op dit terrein en dat met deze conclusies komt. Ik zie de argumenten
van de minister niet op basis waarvan hij het pleidooi van het CAM verwerpt.
Ik vraag hem om mij argumenten te geven.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Het verbaast u dat men in het rapport in Engeland tot een ander oordeel
komt dan in Nederland. Maar het verbaast mij weer dat het u verbaast. In Engeland
is er een heel andere situatie. In Nederland zijn buitenlandse toeristen in
Amsterdam een groot probleem. Maar wie zegt dat het dezelfde situatie is als
in Engeland? Het is toch volkomen logisch dat Nederland en Engeland niet te
vergelijken zijn en dat je dus ook niet kunt zeggen: als het in Engeland wordt
verboden, moeten wij dat hier ook doen? Bent u dat met mij eens?Mevrouw Van Velzen (SP):Ja, ik pleit zeker niet voor een verbod. Daar heb ik ook geen buitenlands
onderzoek voor nodig. Ik vind het CAM-rapport helder en zie de ratio niet
waarom de minister deze conclusies trekt op basis van een herhaaldelijk rapport
van het CAM waarin overduidelijk wordt beargumenteerd waarom een verbod een
averechts effect heeft. Uiteraard gaat een Engels onderzoek uit van de Engelse
situatie, die wezenlijk anders is dan in Nederland.De heer Van der Ham (D66):Terecht noemde u het onderzoek van The Lancet, zeer interessant, zeker
ook omdat de regering heeft gezegd dat te ondersteunen. Dat heb ik ook in
mijn bijdrage gezegd. De paddo's zijn wel onderzocht door het CAM, maar een
nieuwe drug zoals XTC eigenlijk nog nooit en heel veel andere drugs ook niet.
Zou u met mij in ieder geval willen bepleiten dat bij zo'n evaluatie ook naar
dat soort drugs, waarvan wij in de Nederlandse situatie eigenlijk nog weinig
weten, onderzoek wordt gedaan, juist door zo'n CAM?Mevrouw Van Velzen (SP):Ik heb mij net al aangesloten bij de vele vragen die u hebt gesteld over
dit onderwerp. Als wij dertig jaar gedoogbeleid evalueren, moet dat wel gaan
over het verleden. Dat u met een aantal vragen komt, is terecht.De heer Van der Staaij (SGP):Voorzitter. Nederland heeft een imago als handelsnatie. Dat is in zijn
algemeenheid positief, maar niet als het om drugs gaat. Wij moeten er alles
aan doen om op dit terrein geen handelsnaam te hebben: geen invoer, uitvoer
of doorvoer van drugs. Nederland is nog steeds een belangrijke producent van
synthetische drugs. De invoer van drugs behoort helaas niet tot het verleden.
Wie de World Drug Reports van UNODC leest, ziet dat Nederland veel wordt genoemd.
Er komt cocaïne Nederland binnen, Nederland is een eindbestemming voor
drugs die in andere landen wordt onderschept, Nederland is de grootste cannabisproducent,
in Europa op eenzame hoogte met Albanië, en Nederland is een belangrijk
land voor amfetamineproductie. In Europa blijkt een aanzienlijke markt voor
het gebruik van cocaïne en heroïne te zijn. Dat is niet alleen een
bedreiging van de volksgezondheid, wat natuurlijk al erg genoeg is, maar ook –
ik wil daar nu de aandacht op vestigen, omdat ik daar zo weinig over hoor –
een verwerpelijke sponsoring van de taliban in Afghanistan en de criminele
FARC-guerrilla in Colombia. Waarom vragen wij over allerlei producten of de
consument wel weet waar ze vandaan komen, terwijl deze link zo weinig wordt
gemaakt? Moet dat niet sterker naar voren worden gebracht?De heer Van der Ham (D66):Een waar woord! Cocaïne en heroïne zijn landbouwgerelateerde
drugs die daar heel veel ellende veroorzaken. In hetzelfde World Drug Report
staat ook dat je dat probleem met synthetische drugs een stuk minder hebt:
die worden vaak lokaal geproduceerd en geconsumeerd. U bent helemaal tegen
drugs, maar zou u dat onderscheid wel willen maken, juist met het oog op deze
problematiek?De heer Van der Staaij (SGP):Natuurlijk zijn er allerlei relevante verschillen tussen drugs. Maar als
je daarop inzoomt, zoals u nu doet, ben ik bang dat dat als effect heeft dat
je de nadelen van cannabis gaat relativeren. Ik vind dat wij dat signaal niet
moeten geven, maar werk moeten maken van een krachtig ontmoedigingsbeleid.
Ja, er zijn verschillen, maar dat betekent niet dat wij de nadelen van het
gebruik van cannabis maar moeten relativeren.De heer Van der Ham (D66):Dat doe ik niet, want er kunnen grote problemen zijn. Maar het overgrote
deel van drugsgebruik in de wereld bestaat uit synthetische drugs en cannabis.
De voetafdruk in de rest van de wereld is daarbij het minst, in vergelijking
met heroïne en cocaïne. Wanneer wij het hebben over regulering en
het beperken van de gezondheidsschade, is dat bij XTS, synthetische drugs
en wiet makkelijker dan bij cocaïne en heroïne.De heer Van der Staaij (SGP):Nogmaals, u kunt allerlei verschillen maken, maar voor mij blijft de kern
dat het allemaal moet worden aangepakt. Als het gaat om de negatieve effecten
in de landen van herkomst heb je daar nog een heel krachtig extra argument
bij.De strijd tegen drugs zal eenduidig en ondubbelzinnig moeten zijn. Helaas
is dat niet het geval, wat vooral komt door de halfslachtige houding tegen
coffeeshops, een doorn in het oog. Er gaat een verkeerd signaal vanuit. Het
is hoog tijd het beleid over een andere boeg te gooien en ernaar te streven
dat er geen quasi-legale verkooppunten van drugs meer overblijven. Ook wij vinden het huidige gedoogbeleid namelijk hypocriet, zij het dat
wij daaraan andere gevolgtrekkingen verbinden.Nederland is geen eiland. De mogelijkheden om bijvoorbeeld via internet
de aandacht te vestigen op de Nederlandse coffeeshops, inclusief opwekkende
en opgewekte gebruikerservaringen zijn enorm gegroeid. Dat mis ik ook in deze
discussie. Moeten de bewindslieden niet inzoomen op de wijze waarop de coffeeshops
functioneren in een globaliserende wereld, in een wereld waarin internet een
steeds grotere plaats inneemt, waarmee veel jongeren hebben te maken? In hoeverre
valt dat nu onder het afficheringsverbod? Wordt daar ook werk van gemaakt?
Wanneer ik even op internet kijk, valt het mij op dat je binnen de kortste
keren niet alleen stuit op een online winkeltje, waar je dus gewoon cannabis
kunt bestellen, maar ook op allerlei wervende beschrijvingen vanuit de hele
wereld over dat het een heel fijne coffeeshop was, enzovoorts, enzovoorts.
Past dat binnen het beleid? Wil en kan het kabinet dit soort dingen aanpakken?
Dat valt toch niet te rijmen met de A van afficheringsverbod? Ik verneem graag
een duidelijke reactie.Het viel mij trouwens op dat er in Amsterdam coffeeshops, die heel positief
besproken worden, zijn die de naam "tweede kamer" dragen. Ik vraag
het Presidium of wij als Tweede Kamer ook daartegen iets kunnen doen, vanuit
merkenrecht en dergelijke. Het is toch te gek voor woorden dat als je zoekt
naar de Tweede Kamer, je terechtkomt bij een coffeeshop?Het valt mij ook op dat wanneer je internationaal eens wat verder rondkijkt,
het hele Nederlandse beleid van "je mag het wel kopen, maar het mag niet
bevoorraad worden" als vreemd wordt ervaren. Ik kwam ook ergens tegen
dat men zegt dat dat bijna niet anders dan onder invloed van geestverruimende
middelen bedacht kan zijn. Wie verzint zo'n benadering? De SGP-fractie heeft
dus ook geen onderzoek nodig om vast te stellen dat wij daarvan afmoeten.
Dit kan nooit een oplossing zijn. Het gedoogbeleid moet zo snel mogelijk beëindigd
worden.In antwoord op de vraag van de heer Van der Ham gaf ik zojuist al aan
dat het verschil dat Nederland traditioneel maakt tussen softdrugs en harddrugs,
ook op preventief gebied, bij de voorlichting aan jongeren, het grote risico
in zich draagt dat het woord "softdrugs" uitstraalt dat het allemaal
wel meevalt en dat het gebruik ervan niet zo veel kwaad kan. Vervolgens moet
je het allemaal weer via preventie proberen recht te trekken, terwijl het
spul vele malen sterker en verslavender is geworden en blowen helemaal niet
normaal is; het tast je hersenen aan en het is schadelijk. Naar het gevoelen
van de SGP-fractie worden door het hanteren van de termen "softdrugs"
en "harddrugs" al die boodschappen onderbelicht.Mijn fractie kan veel onderdelen van het regeringsbeleid steunen. De drie
bewindslieden zitten hier als drie pilaren voor de hoofddoelstellingen van
het traditionele Nederlandse drugsbeleid: het beschermen van de volksgezondheid,
het tegengaan van drugscriminaliteit en het tegengaan van overlast. Maar wat
is nu precies het beleid van dit kabinet op het gebied van drugs? Het is namelijk
alweer een tijdje geleden dat de Kamer een enigszins actuele en integrale
notitie over de benadering van drugs heeft gezien. Ik heb wel tien waardevolle
regels in het regeerakkoord ontdekt, maar tevergeefs gezocht naar de brief
die er "natuurlijk" lag ter voorbereiding van dit debat. Er was
helemaal geen samenhangend en bij de tijd gebracht beleid. Wat zijn nu precies
de afrekenbare doelstellingen inzake drugsbeleid, waar dit kabinet toch ook
groot voorstander van is? Welke winst willen wij boeken in de bestrijding
van drugscriminaliteit? Deze belangrijke vraag wil ik de bewindslieden voorleggen.Ik heb verder nog een aantal concretere uitwerkingspunten. Wij hebben
het de laatste jaren vaak gehad over de growshops. Deze zijn een belangrijk
middel geworden om de spullen te verkrijgen die nodig zijn om je eigen henneptuintje
in de huiskamer of slaapkamer of op zolder te beginnen. Het WODC-rapport over
wietteelt uit 2007 is glashelder: "Het is onmiskenbaar dat de drempel
voor burgers om tot hennepteelt over te gaan, door de activiteiten van de
growshops sterk wordt verlaagd." Een andere conclusie in dit verband
is dat de overgrote meerderheid van de growshops zelfs betrokken is geweest
bij overtredingen van de Opiumwet. Eenieder die zulke conclusies leest, zou
denken dat er dan ook wel stevig tegen zulke drempelverlagende winkels wordt
opgetreden. Als je echter verder leest in het rapport, komt de treurige conclusie
naar voren dat wij er eigenlijk niet zo veel tegen doen, zeker niet structureel.
In de praktijk moet de bestrijding vooral gezocht worden in de alertheid van
incidentele opsporingsambtenaren, wanneer er echt een overtreding aan de orde
is. Tegen het verschijnsel growshops als zodanig wordt echter nauwelijks iets
gedaan. In de brief "Veiligheid begint bij voorkomen" staan natuurlijk
wel enkele maatregelen die genomen moeten gaan worden. De doelstellingen blijven
echter wat vaag. Graag hoort mijn fractie wat concreter wat de precieze doelstellingen
en wat de bredere doelen zijn in de bestrijding van hennepteelt.Het gaat natuurlijk niet alleen om prioriteitsstelling. De SGP-fractie
vindt dat de growshops maar ook de bredere drugsbestrijding wel meer prioriteit
mogen krijgen in de opsporing. Het probleempunt zit heel duidelijk ook in
het verkeer. Gisteren las ik een interview in De Pers met Hans van Duijn,
de voorzitter van de Nederlandse Politiebond. Hij zei dat het vaker gebeurt
dat ook in het verkeer politie mensen laten gaan die drugs gebruikten, omdat
het allemaal ingewikkeld en lastig is. Waarom duurt het zo lang voordat de
drugstester op de markt komt? Moet hier geen haast mee gemaakt worden? Ik
heb begrepen dat de opmerking van de Nederlandse Politiebond niets te maken
heeft met stakingsacties of iets dergelijks, maar dat die echt gaat over hoe
er in het algemeen wordt omgegaan met drugs in het verkeer. Mijn fractie vindt
dat laatste ongewenst.Als het Nederlandse beleid breder serieus moet worden genomen, als er
op internationaal niveau zichtbaar moet worden gemaakt dat wij staan voor
het beleid dat wij zeggen te voeren, is het nodig grondig op te sporen en
adequaat te straffen. Hiertoe moet niet alleen binnen Nederland samengewerkt
worden om de problemen integraal te bestrijden, maar moet er ook samenwerking
komen met omliggende landen. Mijn fractie is dan ook erg nieuwsgierig naar
de vorderingen op het gebied van samenwerking met buurlanden in het grensgebied,
zoals dat in het regeerakkoord werd beloofd. In het besef dat de drugsproblematiek
voor een belangrijk deel samenhangt met internationale en nationale criminele
netwerken, mogen wij niet stil blijven zitten.Mijn volgende punt betreft de uithuiszetting in het geval van een hennepkwekerij.
Rechterlijke uitspraken maken het onmogelijk dat iemand daadwerkelijk
uit huis wordt geplaatst, dat er een einde wordt gemaakt aan de bewoning van
een pand. Dat laatste is soms wel in overeenkomsten vastgelegd. Ook dit zijn
zaken die in de praktijk hinderpalen vormen voor een effectieve aanpak. Dit
probleem verdient dan ook verdere aanpak. Hetzelfde geldt voor het probleem
dat op dit moment de aanhouding en veroordeling van leden van criminele samenwerkingsverbanden
in de wietteelt niet het einde betekenen van de illegale activiteiten, hetgeen
ook werd geconstateerd in het rapport dat ik eerder noemde. De straffen moeten
daarom substantiëler worden.Preventie en voorlichting zijn ook belangrijke punten. Niet alleen repressie,
maar ook preventie is hierbij aan de orde. Het betreft dan zaken zoals ontmoediging
en voorlichting over de schadelijke gevolgen. Hoe ziet het krachtige preventiebeleid
voor de komende tijd eruit?De heer Van der Ham (D66):In de regio's waar de partij van de heer Van der Staaij zeer populair
is, wordt nogal wat drugs gebruikt. Toch is de atmosfeer daar over het algemeen
helemaal niet zo liberaal, aangezien het niet de grachtengordel is of zo.
Hoe verklaart de heer Van der Staaij dit? Zou het kunnen zijn dat de repressie
de onbespreekbaarheid juist aanwakkert? Zou het kunnen zijn dat jongeren het
extra spannend vinden en dus meer gaan gebruiken?De heer Van der Staaij (SGP):Ik heb op geen enkele manier een serieus rapport gezien dat aantoont dat
er een ernstig verband zou zijn tussen drugsgebruik en gebieden waar een antihouding
tegenover drugs zegeviert. Ik geloof er eerlijk gezegd helemaal niets van.Mevrouw Azough (GroenLinks):Kan de heer Van der Staaij dan uitleggen hoe het komt dat er toch drugs
worden gebruikt in gebieden waar stevige repressie is en geen coffeeshops
zijn? Er is daar blijkbaar toch een aantrekkingskracht. Er zijn daar toch
jongeren die ondanks behoorlijke sociale controle overgaan tot het gebruik
van drugs.De heer Van der Staaij (SGP):Dat probleem geldt natuurlijk voor alle vormen van criminaliteit. Fietsendiefstal
is in Nederland verboden. Ondanks dat het veel gebeurt, wordt de visie toch
vrij breed gedragen dat het verboden moet blijven. Wij mogen niet andermans
fiets meepakken. Toch komt fietsendiefstal op allerlei plaatsen in het land
voor. Ik heb absoluut niet de illusie dat als wij zeggen dat iets verboden
is en aangepakt moet worden, de problemen daarmee voorbij zouden zijn. Dat
is natuurlijk een versimpeling van het beeld van degenen die voor een krachtige
bestrijding van drugs zijn. Het gaat ook om preventie en goede voorlichting.
De bespreekbaarheid van het probleem moet veel meer aandacht krijgen; het
kan niet bespreekbaar genoeg zijn.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Voorzitter. Het is goed dat wij hier vandaag spreken over het drugsbeleid.
De afgelopen periode is in de Kamer veel over dit onderwerp aan bod gekomen.
Het ging over de coffeeshop, de growshop en de paddo. De laatste drugsnota
is van dertien jaar geleden en dertig jaar geleden is het softdrugsbeleid
ingevoerd. Er zijn allerlei nieuwe ontwikkelingen op het gebied van drugs:
nieuwe soorten drugs, nieuwe doelgroepen en jongeren die op jonge leeftijd
gaan gebruiken. Daarom is het tijd om te kijken waar wij nu staan en waar
wij heen willen met het Nederlands drugsbeleid.De PvdA is geen voorstander van drugs, maar als men gebruikt – boven
de 18 jaar – dan heeft zij liever dat men verantwoord gebruikt. Er moet
daarom onderscheid worden gemaakt tussen het gebruik en misbruik van drugs.
De PvdA staat voor een tweezijdig beleid: enerzijds een drugsbeleid dat is
gericht op bescherming van de meest kwetsbare mensen, zoals jongeren met een
psychische beperking of mensen die niet zo maar een keuze kunnen maken, en
anderzijds een beleid dat is gericht op het voorkomen van overlast en criminaliteit.
Op het laatste moet hard worden ingezet.De PvdA maakt zich zorgen over de vele klachten over overlast en criminaliteit.
Zij wil dat er meer wordt gedaan om dit te voorkomen. Met alleen maar strenge
regels komen wij er niet. De bestaande regels moeten gehandhaafd worden. Als
er overlast ontstaat door een coffeeshop, moet die gewoon gesloten worden.Naast de handhaving van regels, moet er worden geïnvesteerd in zorg
en preventie om misbruik en gezondheidsschade te voorkomen. Uitgangspunt voor
de PvdA is altijd de bescherming van de meest kwetsbaren van deze samenleving.
Maar ook met dit drugsbeleid, met alle goede kanten die er zijn, worden de
meest kwetsbaren nog steeds niet voldoende beschermd. Om dit te bereiken moeten
wij niet alleen maar kijken naar verboden, zoals ik zojuist al zei, maar moeten
wij het probleem aanpakken bij de kern en inzetten op laagdrempelige zorg,
preventie en behandeling. Gemeenten moeten de mogelijkheid hebben om in te
grijpen bij overlast en de politie en justitie moeten dat doen als er sprake
is van criminaliteit. Als wij inzetten op zorg en handhaving, kunnen wij de
problemen van alle dag, nu en vandaag, aanpakken.Ik vervolg mijn betoog met het punt gezondheid. In Nederland voeren wij
een beleid van harm reduction, oftewel beperking van de gezondheidsschade.
Er is vooruitgang geboekt op het gebied van medicinale cannabisverstrekking,
gebruikersruimten en verstrekking van medische heroïne. Het gaat hierbij
niet alleen om de medische verstrekking, maar ook om gelijktijdige behandeling.
Wij verstrekken de medische heroïne om de problemen op te lossen en de
gezondheidsschade te beperken.Naast de positieve effecten van het gevoerde gezondheidsbeleid, is er
de afgelopen jaren steeds meer bekend geworden over de schadelijke gevolgen
van drugs: de relatie tussen schizofrenie en cannabis, vervuilde cannabis
en GHB en het zelf knutselen met medicijnen. Zo schijnt paradontax helemaal
in te zijn. Het zijn jonge mensen die op steeds jongere leeftijd softdrugs
of harddrugs gaan gebruiken en soms zelfs een combinatie daarvan. Het gevolg
is helaas de oprichting van een jeugddetox, waar ik ben geweest. Er zitten
kinderen van 14 jaar die verslaafd zijn geweest aan harddrugs. In verband
met de wachtlijsten, wacht men daar overigens nog steeds met smart op extra
plekken.Voorzitter: Van der VliesMevrouw Bouwmeester (PvdA):Over de oorzaken van dit gebruik is nog niet veel bekend. Wat zijn deze oorzaken, wat zijn de drijfveren van de jongeren? Is het een gevolg
van het gevoerde Nederlandse softdrugsbeleid of hangt het samen met de jeugdcultuur?
Welke antwoorden hebben wij hierop? Er wordt wel ingezet op preventie, maar
preventie is pas effectief en rendabel als is bewezen dat het werkt. Preventie
wordt standaard ingezet op scholen, maar er is nog te weinig onderzoek gedaan
naar de effectiviteit van preventie. Ik ben onlangs in de Verenigde Staten
geweest en daar noemen ze dit "feel good prevention". Je kunt ermee
wapperen, je doet iets, maar of het werkt, is onvoldoende bekend. De inzet
is goed en de PvdA is er voorstander van, maar vindt dat het beter kan en
dat het effectiever moet.Daarnaast is het gebruik van drugs op scholen nog steeds een taboe. Als
wij een probleem niet benoemen en onderzoeken, dan kunnen wij er ook geen
oplossing voor vinden. Daarom heeft de PvdA enige tijd geleden de minister
verzocht te kijken naar de mogelijkheden van drugsspray op scholen. Niet om
op te sporen, maar om te signaleren. Als je weet wat er op een school is gebeurd,
kun je gericht preventie inzetten. Een en ander wordt daarmee bespreekbaar
gemaakt. Wij moeten ervoor zorgen dat scholen zich profileren met een actief
drugsbeleid. Ze moeten niet zeggen dat het probleem er niet is, want het heerst
overal.In de verslavingszorg in Nederland werken veel mensen en zij zetten zich
enorm in om mensen van hun verslaving af te helpen. Als wij kijken naar het
aanbod van de verslavingszorg in Nederland, is dat nog te veel gericht op
de blanke, hardwerkende Hollander tussen de 30 en 50 jaar. Maar als je kijkt
naar het probleem, gaat het veelal om jongeren en mensen met een andere afkomst.
Daarom is het belangrijk dat de verslavingszorg zich gaat richten op laagdrempelige,
preventieve programma's voor met name jonge mensen. Vraag en aanbod moeten
op elkaar aan gaan sluiten.Leraren, jongerenwerk, ouders, politie, huisartsen, er zijn heel veel
mensen die een toename van het drugsgebruik signaleren, of een toenemend problematisch
gebruik bij bepaalde doelgroepen. Wij hebben hier geen antwoord op. Er is
ook onvoldoende kennis bij verwijzers, zoals huisartsen, maar ook bij de verslavingszorg
om zich te kunnen richten op jonge mensen. Jonge mensen hebben een probleem
in de puberteit, wat een bepaald gedrag veroorzaakt, en een verslavingsprobleem.
Daar is een nieuw aanbod voor nodig. Dat aanbod is veelal tweedelijnszorg.
Je moet eerst naar de huisarts en soms heb je nog een indicatie nodig. Het
imago van de verslavingszorg is voor bepaalde doelgroepen niet positief. Let
wel, de verslavingszorg doet heel goed werk, maar is te veel gericht op één
bepaalde doelgroep.Het is tijd voor een zorgoffensief. Ik wil de minister daarom vragen,
een actieplan "jongeren en genotsmiddelen" op te stellen. De PvdA
vindt het belangrijk dat er een samenhangend beleid komt, gericht op vroegsignalering,
preventie en, zo nodig, behandeling van jongeren met onverantwoord middelengebruik.
De verslavingszorg moet meer aandacht hebben voor deze doelgroep. In een dergelijk
actieplan zouden vier elementen opgenomen moeten worden.Ten eerste een onderzoek naar de aard en omvang van het probleem. Wat
zijn de oorzaken dat jongeren gebruiken? Als je dat weet, kun je het probleem
aanpakken bij de kern. Ten tweede een hulpverleningsaanbod – preventie en hulp moeten daarbij
hand in hand gaan – dat aansluit bij de vragen, zodat wij jongeren weerbaar
kunnen maken.Ten derde het vergroten van de kennis van de professionals en de verwijzers.
Leraren moeten herkennen wat het probleem is en een huisarts moet weet waar
hij naartoe moet. Dit niet omdat een leraar het op moet lossen, maar omdat
hij meteen moet kunnen doorverwijzen.Ten vierde moet er een effectmeting komen. Wij moeten goed kijken of de
aanpak het juiste effect heeft.Ik wil nog een ander punt op het gebied van gezondheid naar voren brengen.
In de verslavingszorg komen privéklinieken als paddenstoelen uit de
grond. Hoe beoordeelt de minister dit? Ziet hij dit als een aanvulling op
de basiszorg? Is de basis goed en komt dit er bovenop? Of springen de privéklinieken
in op een gat in de markt? Beoordeelt de minister dit als een positief effect
van marktdeling of is het een nieuwe tweedeling in de zorg?Het tweede punt van het drugsbeleid betreft criminaliteit en overlast.
Uit de praktijk blijkt dat de productie van cannabis een lucratieve handel
is, die gepaard gaat met heel veel overlast. Overlast en criminaliteit als
gevolg van drugs moet worden bestreden en dat moet snel gebeuren. Uit de praktijk
blijkt dat de pakkans laag is, evenals de straf. De hennepteelt wordt onvoldoende
verstoord, waardoor de productie en handel big business is. Hennepmakelaars
terroriseren de markt. Die berichten bereiken mij. De oorzaak zou volgens
deskundigen zijn dat er geen systematische aanpak is van de bestrijding van
criminele samenwerkingsverbanden die achter de wietteelt zitten. Volgens de
onderzoekers is er een gebrek aan prioriteit en een tekort aan capaciteit
van politie en justitie. Ik krijg hierop graag een reactie van de minister.Voorzitter: VerbeetMevrouw Bouwmeester (PvdA):De overlast ten gevolge van drugs, met name in kwetsbare buurten, is desastreus:
diefstal, dwang tot plantage, verloedering van wijken. De problemen en de
overlast erkent de PvdA. Je zal maar dagelijks overlast hebben van een drugsdealer
of een coffeeshop. Wij vinden dan ook dat er meteen ingegrepen moet worden.
Wij moeten niet vanuit de Kamer gaan roepen dat er allemaal nieuwe regels
zullen komen, maar wij moeten daar waar kan, handhaven. Ik wil de minister
daarom nogmaals vragen of de gemeenten en de politie voldoende instrumenten
hebben om in te grijpen als er sprake is van overlast of criminaliteit.De afgelopen periode is er vanuit de Kamer veel geroepen om nieuwe verboden.
Die roep is een reactie op overlast, criminaliteit en bijvoorbeeld, zoals
met de paddo's, een ongeval met dodelijke afloop. De PvdA vindt dat wij daar
wat aan moeten doen, maar de vraag is op welke manier dat moet gebeuren. Wij
zijn van mening dat je voorwaarden moet stellen aan verkoop. Wij zijn voor
reguleren. Reguleren is controleren. In Amsterdam is er een probleem met jonge
buitenlandse toeristen die alcohol en drugs door elkaar gebruiken. Daar moeten
wij iets aan doen. Het paddoverbod is daar niet de oplossing voor. Wat gaat
de minister doen om de burgemeester van Amsterdam, de heer Cohen, hiermee
te helpen?De voorzitter:En nu uw laatste zin.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Dat is eigenlijk wel jammer. Volgens mij wil de heer Van der Ham eerst
een vraag stellen. Dan kan ik nog even nadenken.De voorzitter:De heer Van der Ham komt u te hulp.De heer Van der Ham (D66):Mevrouw Bouwmeester, u hebt het over de paddo's gehad. Op dat punt trekken
wij samen op: je moet nuchter en verstandig handelen en een verbod is waarschijnlijk
niet het meest verstandige. Er zijn echter nog meer verboden afgekondigd.
Een coalitiefractie heeft het bijvoorbeeld gehad over de growshops. Wat vindt
u daarvan? Wat vindt u van de afstandscriteria voor scholen, waarvan de effectiviteit
niet per definitie vaststaat? Zijn er nog meer dingen die u niet verstandig
vindt?Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Bedankt voor deze vraag.De voorzitter:Dat is fijn voor uw spreektijd, maar toch een kort antwoord.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Er zijn twee punten genoemd, allereerst de afstand tussen coffeeshops
en scholen. Daar waar sprake is van overlast, moet de coffeeshop dicht, maar
wij kunnen niet vanuit Den Haag bepalen: 300 meter, dus dicht. Je moet kijken
naar de brede context: fietsen er kinderen langs of niet, wat is de openingstijd
van de school en wat is de openingstijd van de coffeeshop? Ga er dus praktisch
mee om. Wij moeten gemeenten wel stimuleren om de coffeeshop te sluiten als
er overlast is, maar dat kunnen wij niet landelijk opleggen.Er is bekend dat in growshops allerlei criminele activiteiten plaatsvinden.
Een verbod is echter geen oplossing. Wij zeggen: verbind de vestiging van
een growshop aan voorwaarden. Dan ga je reguleren en controleren; dus niet
verbieden, maar regels stellen en die keihard handhaven. Als je iets zomaar
verbiedt, gaat het immers "underground" en dan weten wij zeker dat
wij al het zicht verliezen.De heer Van der Ham (D66):Het is best mogelijk dat uw coalitiepartners dit op de een of andere manier
toch voor elkaar gaan krijgen. In het regeerakkoord staat: geen experimenten.
Dat houdt waarschijnlijk in dat u niet meer mag pleiten voor het reguleren
van de achterdeur; dat is waarschijnlijk een juiste gok. Kunt u uw coalitiegenoten
echter houden aan het feit dat het zomaar verbieden van alle growshops en
van paddo's, hoewel de effectiviteit van zo'n verbod niet vaststaat, ook onder
een experiment kan vallen en volgens het regeerakkoord dus ook niet mag? Wilt
u zich daar hard voor maken?Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Wij zijn voor het beperken van de schade voor de volksgezondheid en voor
het voorkomen en beperken van overlast en criminaliteit. Wij denken dat je
dat gaat bereiken met reguleren. Reguleren is controleren en keihard handhaven.
Geen nieuwe verboden, maar ervoor zorgen dat je datgene wat al kan, goed uitvoert.
Ik ga dit debat gebruiken om de hele Kamer daarvan te overtuigen.De voorzitter:Een mooier einde was niet mogelijk.De heer Van der Ham (D66):Het gaat over het regeerakkoord. De PvdA heeft zich verbonden aan een
regeerakkoord dat experimenten rond het drugsbeleid niet toestaat.De voorzitter:Ik heb echt een antwoord gehoord.De heer Van der Ham (D66):Ik wil graag een reactie op de vraag in hoeverre en op welke punten mevrouw
Bouwmeester door het regeerakkoord gebonden is en of zij haar coalitiepartners
er ook aan kan binden om andere dingen en experimenten niet te gaan doen.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Eigenlijk ga ik mijzelf nu herhalen. Het gaat erom dat wij aansluiten
bij problemen die vandaag de dag in de praktijk spelen. Wij kunnen dus een
discussie gaan voeren over beperken of uitbreiden, maar als wij ervoor zorgen
dat wij investeren in de zorg en dat wij daar waar het kan, handhaven en reguleren,
hebben wij vandaag oplossingen. Dan hoeven wij niet maanden te gaan discussiëren
over hoe het allemaal anders kan. Wij moeten ervoor zorgen dat het beleid
aansluit bij de praktijk en dat wij doen wat wij kunnen. Daar gaan wij voor,
want wij zijn voor een effectieve, praktijkgerichte oplossing.De voorzitter:Dank u wel.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Dan heb ik geen laatste zin meer.De voorzitter:Het was een heel mooie laatste zin.Mevrouw Van Velzen (SP):Ik heb mevrouw Bouwmeester amper gehoord over het internationale beleid.
Het kabinet gaat nu op pad om te spreken over de internationale verdragen
en hoe het in internationaal verband nu verder moet. Welke boodschap geeft
mevrouw Bouwmeester het kabinet daarbij mee? Daar heb ik haar niet over gehoord.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Wij geven twee belangrijke boodschappen mee, ten eerste dat ik graag wil
dat dit kabinet het Nederlandse softdrugs- en drugsbeleid uitdraagt en verdedigt,
in die zin dat Nederland zijn kop niet in het zand steekt door te zeggen:
het mag niet, wij verbieden het en het gebeurt dus niet. Nee, er zitten positieve
kanten aan ons beleid – ik heb die zojuist genoemd – maar op sommige
punten gaat het niet goed. Van de positieve kanten kunnen andere landen leren.
Op het punt van de negatieve kanten, bijvoorbeeld de overlast in de grensregio,
moeten wij gezamenlijk optreden. Dat is het eerste punt. Het tweede punt is
dat de PvdA vindt dat harm reduction leidend zou moeten zijn in het internationale
beleid of dat elke lidstaat ten minste zelf mag bepalen of hij zich inzet
voor harm reduction en dus voor het voorkomen van gezondheidsschade en niet
voor het criminaliseren van de gebruiker.Mevrouw Van Velzen (SP):Kom ik dan terecht tot de conclusie dat u door het regeerakkoord, waar
u zich blijkbaar aan verbonden voelt, blijft verdedigen dat het Nederlandse
gedoogbeleid op criminele netwerken drijft en dat wij de achterdeur niet gaan
legaliseren om van die criminaliteit af te komen?Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Wij gaan daarmee beginnen. Wat mijn fractie betreft gaan wij morgen al
die aanpak invoeren. Je zult zien dat dat goede effecten heeft.Mevrouw Van Velzen (SP):Dan blijf je hangen op een achterdeur die gebaseerd is op criminaliteit.
Je kunt wel gaan bestrijden, maar die netwerken zijn er bij gratie van dit
gedoogbeleid. Dit is gespleten en hypocriet, maar mevrouw Bouwmeester blijft
dit klaarblijkelijk verdedigen. De mensen die het werk moeten doen, de burgemeesters
in grote steden, ook van de Partij van de Arbeid, roepen echter: stop hier
nu mee. Zorg ervoor dat niet alleen de voordeur, maar ook de achterdeur wordt
gelegaliseerd. Waar staat mevrouw Bouwmeester dan?Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Je kunt bij de bestrijding van overlast en criminaliteit op meerdere manieren
je doel bereiken. Wij zeggen dat er al heel veel mogelijkheden zijn. Als politie
en Justitie hier meer prioriteit aan zouden geven en er meer capaciteit op
zouden zetten en als gemeenten handhaven waar dat kan, is de overlast morgen
al heel wat minder. Als wij de criminaliteit aanpakken met de middelen die
er nu al zijn, kunnen veel problemen worden voorkomen. Wij moeten optimaliseren
wat er nu al is. Dat is het allereerste doel.De voorzitter:Nee, mijnheer Van der Ham. U hebt in deze ronde al geïnterrumpeerd.
Ik ken uw argument, maar ik sta dit niet toe.De heer Van der Ham (D66):Mevrouw Bouwmeester staat dus niet achter het Maastrichtmanifest?De voorzitter:Er komt nog een tweede termijn, mijnheer Van der Ham. Dat hoef ik u toch
niet te zeggen?Mevrouw Joldersma (CDA):Mevrouw de voorzitter. De CDA-fractie vindt het een goede zaak dat er
naar aanleiding van het regeringsstandpunt over paddo's nu een hoofdlijnendebat
over het drugsbeleid wordt gevoerd. Ik zeg er direct bij dat ik hoop dat dit
debat ertoe leidt dat wij het drugsbeleid gezamenlijk een stap verder kunnen
brengen. Dit vraagt om een eensgezinde, integrale en eenduidige aanpak van
drugsgebruik met name onder jongeren en kwetsbare groepen, het verminderen
van drugsoverlast en een stevige aanpak van de illegale handel en teelt.Als ik terugkijk op het Nederlandse drugbeleid, dan ben ik nog steeds
van mening dat het een goede basis heeft in de huidige Opiumwet. Veel van
de maatregelen van de afgelopen jaren kunnen worden teruggevoerd op de differentiaties
die in 1976 in de Opiumwet zijn neergelegd. Mijn fractie staat daar nog steeds
achter; zij onderschrijft het heldere onderscheid tussen enerzijds het gebruik
van drugs en anderzijds de handel en productie. Dit betekent dus ook dat de
illegale teelt van en handel in wiet in internationaal verband keihard moeten
worden aangepakt. Gebruik en verslaving lenen zich daarentegen wel voor een
nationale aanpak.Mijn fractie staat ook nog steeds achter het onderscheid tussen lijst
1 en lijst 2 van de Opiumwet, tussen cannabis en andere drugs. Het beleid
voor coffeeshops dat destijds is ingevoerd, wijkt af van die lijn. De coffeeshops
hoefden er niet te komen; zij waren geen logisch vervolg op de Opiumwet. Het
beleid voor de coffeeshops vloeit voort uit de harm reduction benadering die
hier door veel partijen wordt omarmd. Ik erken dat harm reduction soms goede
gevolgen heeft voor verslaafden en de aanpak van hiv en aids. Het heeft echter
ook nadelen, want impliciet wordt daarmee gezegd: wij accepteren de verslaving,
wij accepteren dat je verslaafd ben. Op die manier wil je betrokkene dus eigenlijk
ook niet van zijn verslaving afhelpen.Hetzelfde zie je bij de coffeeshops. Wat waren destijds de argumenten
om de coffeeshops toe te staan? De gedachte was dat wij beter het mindere
kunnen toestaan. Wij hebben liever dat iemand aan de cannabis gaat dan aan
de cocaïne. Daarom bieden wij die zogenaamde veilige omgeving van de
coffeeshops. De vraag is of er nog steeds sprake is van een veilige omgeving
en of de argumenten van destijds nog opgaan. Ik heb daar zo mijn twijfels
over. Voor jongeren onder de 18 in ieder geval niet, want zij mogen niet in
de coffeeshops komen. Voor jongeren onder de 18 is een coffeeshop dus geen
veilige omgeving. Internet, sms en allerlei mobiele drugsdealers helpen je
binnen een mum van tijd aan alle drugs, of het nu cannabis of coke is. Er
is een omvangrijk polydruggebruik in Nederland. Dit alles bij elkaar opgeteld
en de schadelijkheid van cannabis die uit steeds meer onderzoeken naar voren
komt, roepen de vraag op of de argumenten van destijds voor de coffeeshops
anno 2008 nog wel relevant zijn.Dit beleid brengt ook een soort dubbelzinnige boodschap. Er zo veel ouders
die zeggen: de coffeeshops zijn er, blijkbaar is het legaal, hoe kan ik nu
tegen mijn kind zeggen dat het geen cannabis mag gebruiken. In coffeeshops
komen veel drugstoeristen en jongeren die in de problemen zitten. Ik vraag
mij af of de functie die destijds voor de coffeeshop werd beoogd nog wel relevant
is.De heer Van der Ham (D66):Ik hoop dat u een beetje specifieker kunt zijn. Jongeren onder de 18 mogen
er niet komen. Ouders kunnen toch ook tegen hun kinderen zeggen dat zij onder
de 18 niet mogen rijden of dat zij onder de 16 geen alcohol mogen kopen? Dit
is toch een kwestie van opvoeding? Mijn andere punt betreft de bezoekers van
coffeeshops. Daar komen inderdaad mensen die misschien minder gewenst zijn
als vrienden voor onze kinderen van boven de 18. Die komen echter ook in allerlei
andere cafés. Het voordeel van de coffeeshops is dat er regels zijn
gesteld, bijvoorbeeld dat er geen harddrugs mogen worden verkocht. Zodra een
coffeeshop dat wel doet, mag deze ook van de D66-fractie onmiddellijk worden
gesloten. Dat is toch beter dan wanneer mensen het op straat kopen, waar zij
naast hun wiet ook hun XTC en cocaïne kunnen krijgen? Dat willen wij
helemaal niet.Mevrouw Joldersma (CDA):Ik vraag mij alleen af of de redenen voor het toestaan van coffeeshops,
namelijk een scheiding van de markten voor harddrugs en cannabis, nog relevant
zijn. Soms is een coffeeshop ook een ontmoetingspunt dat allerlei illegale
activiteiten en personen die met harddrugs te maken hebben, aantrekt. U zegt
dat het een kwestie van opvoeding is. Het is moeilijk om mensen op te voeden
als er tegelijkertijd een coffeeshop om de hoek ligt. Ik vind het daarom een
goede zaak dat het kabinet geen coffeeshops wil in de buurt
van scholen. Voorkomen moet worden dat jongeren met drugs in aanraking komen.
Ik ben het met u eens dat er regels in de coffeeshops zijn. De AHOJG-criteria
zijn goed. Ik zou het best willen aanscherpen, met name op het punt van overlast
omdat er rond coffeeshops veel overlast is van parkeren en toeristen met onbehoorlijk
gedrag. De verantwoordelijkheid van de coffeeshophouder reikt verder dan de
deur van de coffeeshop. Hij is er ook verantwoordelijk voor dat er in de omgeving
van de coffeeshop geen overlast is.Mevrouw Azough (GroenLinks):Uit alles wat de woordvoerster van de CDA-fractie naar voren brengt, blijkt
dat zij meent dat er sprake is van een gebrek aan handhaving. Anders zouden
wij ook kunnen zeggen dat er geen tabakswinkels meer moeten zijn en geen cafés
in de buurt van scholen. Wil zij die ook verbieden?Mevrouw Joldersma (CDA):Ik heb gezegd dat wij een Opiumwet hebben. Die wet bepaalt duidelijk dat
drugs illegale middelen zijn. Daarin wordt onderscheid gemaakt naar gebruik,
handel en teelt. Ik weet dat uw fractie daar anders over denkt. Ik vind die
Opiumwet een goed vertrekpunt en zie geen enkele reden om daar in internationaal
verband iets aan af te doen. Het is goed om de handel internationaal te bestrijden.
Het is onwenselijk dat Nederland verder uit de pas gaat lopen met andere landen.
U wilt dat wel. U wil het gedoogbeleid uitbreiden. Ik zie dat niet zitten.Mevrouw Azough (GroenLinks):U geeft geen antwoord. Ik heb gevraagd wat u wilt doen aan alcoholgebruik
onder de 16 jaar en aan roken op jonge leeftijd, want dat vindt u waarschijnlijk
ook geen goed idee. Alle vragen die u stelt, hebben te maken met lakse handhaving.
Daaraan zou u iets moeten doen.Mevrouw Joldersma (CDA):Wij vinden elkaar misschien nog op het punt dat handhaving belangrijk
is. Als u drugs, roken en alcohol op één hoop gooit en zegt
dat wij dat in Nederland allemaal op dezelfde manier hebben geregeld, dan
is dat onjuist. Er is een Opiumwet waarin zaken zijn verboden, een alcoholwet
waarmee alcoholgebruik gelegaliseerd is en ook roken is volgens de wet legaal.
Er moeten daarom andere middelen worden ingezet om op die punten tot een effectief
beleid te komen. Ik weet dat u eigenlijk van die Opiumwet af wilt en dat u
een en ander het liefst legaliseert, maar dan ontstaat er een andere situatie
dan nu aan de orde is. Mijn fractie vindt het wenselijk dat drugs illegaal
zijn en dat de handhaving daarop is ingesteld.Mevrouw Azough (GroenLinks):U spreekt over jongeren, over kinderen en over scholen. Gaat u daar eens
op in in relatie tot tabak en alcohol. Die middelen zijn heel gevaarlijk,
gelet op de jaarlijkse cijfers van fatale slachtoffers.Mevrouw Joldersma (CDA):Ik wil best debatteren over alcohol of roken, maar volgens mij gaat het
debat van vandaag over het drugsbeleid. Ik ga in andere debatten graag de
discussie daarover aan.Voorzitter. Ik heb aangegeven dat mijn fractie zich afvraagt of de redenen
waarom destijds de coffeeshops zijn toegestaan op dit moment nog wel legitiem
zijn. Aan de vragen van de heer Van der Ham over waar wij nu mee zitten, voeg
ik graag een vraag toe over de schadelijkheid van de cannabis op dit moment.
De antwoorden op die vragen kunnen ons misschien helpen in de vervolgstap
van het drugsbeleid. Ik ben ook heel blij dat de heer Van der Ham zegt dat
hij geen behoefte heeft aan terugkijken; hij wil vooruit kijken. De SP-fractie
lijkt nog wel behoefte aan achteruitkijken te hebben, maar mijn fractie wil
dat niet. Wij vinden dat wij een stap vooruit moeten zetten en dat wij moeten
nagaan welke uitwassen wij op dit moment moeten gaan aanpakken.De heer Van der Ham (D66):Voorzitter. Bij het bekijken van hoe wij er nu voorstaan hoort wat mij
betreft ook dat wij kijken naar nieuwe onderzoeken. Een paar jaar geleden
hebben wij het al gehad over het onderzoek van het RIVM naar THC, maar ook
in The Lancet is een onderzoek gepubliceerd. Daarin wordt gezegd dat de verdeling
tussen drugs eigenlijk achterhaald is. Wilt u dergelijke onderzoeken ook in
overweging nemen? Vindt u het een goed idee om daar serieus naar te kijken,
los van de conclusies die wij daar uiteindelijk uit trekken?Mevrouw Joldersma (CDA):Ik heb gezegd dat wij de uitgangspunten van ons drugsbeleid heel goed
vinden. Daarom snappen wij ook waarom de regering van paddo's af wil. Dat
past in onze Opiumwet. Ik zie dat niet als een incident; het is puur duidelijk
maken hoe wij bepalen of iets al dan niet onder de Opiumwet valt. Wij doen
dat via onderzoek van het CAM. De regering heeft gezegd, de conclusies uit
het onderzoek van het CAM niet te delen en andere redenen te hebben om paddo's
te verbieden. Die vloeien voort uit onze Opiumwet. Dat vinden wij een logische
stap. U vindt dat er op een andere manier aan de slag moet worden gegaan met
het onderscheid tussen cannabis en andere drugs in de huidige Opiumwet. Cannabis
heeft schadelijke effecten. Je kunt het gehele drugsbeleid wel grondig en
aan alle kanten ter discussie stellen, maar wij hebben daar geen behoefte
aan. Ik denk ook niet dat de mensen in de praktijk daar op dit moment op zitten
te wachten. Zij lopen aan tegen drugsoverlast. Zij lopen aan tegen plaatsen
in de hulp- en zorgverlening, zoals mevrouw Bouwmeester al zei. Dergelijke
problemen pak ik graag aan. Eerlijk gezegd, denk ik dat het ons niet zal lukken
om via een heel brede discussie in de Kamer de verschillen in mening over
drugs te overbruggen. Laten wij niet terugblikken, maar vooruit kijken en
een stap vooruit zetten. Ik hoop dat dit de conclusie van dit drugsdebat zal
zijn.De voorzitter:Ik roep nogmaals op tot het kort formuleren van vragen en het beknopt
beantwoorden daarvan.De heer Van der Ham (D66):Voorzitter. Wij zouden aan de hand van de evaluatie of de update nagaan
hoe wij er nu voorstaan, maar u zegt nu al dat wij het CAM-rapport, waarin
wordt gesteld dat het niet moet worden verboden, maar wel moet worden gereguleerd,
niet serieus moeten nemen, net zo min als de stelling in de Lancet, een gerenommeerd
blad, dat het enigszins achterhaald is hoe wij de verdeling hebben gemaakt.
Waar baseert u het dan op behalve op de onderbuik?Mevrouw Joldersma (CDA):Ik vind dat u uw vraag enigszins vanuit de onderbuik formuleert. Wij willen
in het drugsbeleid gewoon een stap vooruit zetten. Ik merk
dat dit ook uw houding is. Mij lijkt dat wij daar als samenleving iets aan
hebben.U denkt dat het verstandig is om mensen drie dagen te laten nadenken over
de vraag: zal ik eens paddo's gebruiken? Wij vinden dit een heel vreemde manier
om het paddoprobleem op te lossen. Dat is het verschil tussen onze partijen.
Wij delen de opvatting van de regering met het oog op het paddorapport en
leggen dat naast het onderzoek uit 2000. Dat laatste is al genoemd. Ik vind
het heel gek dat een en de zelfde commissie in 2000 in een toelichting stelt
dat er wel risico's aan kleven en in 2007 in precies de zelfde toelichting
stelt dat het risico gering is. Mij lijkt dat er iets mis is met de interpretatie
van het CAM. De regering vindt de onvoorspelbaarheid van de effecten van paddogebruik
een belangrijk punt. Dat vinden wij ook. Ik wil het niet op mijn geweten hebben
dat ik zeg: ga maar drie dagen bedenken of je ze wilt gebruiken. Er staan
bovendien heus wel allerlei andere ventjes klaar die ze even gaan kopen voor
al die drugstoeristen. Dat lijkt mij dus geen verstandige oplossing.De heer Van der Ham (D66):Voorzitter. Het is wel verstandig om eerst de suggestie van de burgemeester
van Amsterdam die 90% van het paddogebruik binnen zijn gemeentegrenzen
heeft, op te volgen om na te gaan of die effectief is. Wil mevrouw Joldersma
daar op ingaan?Mevrouw Joldersma zei dat zij veel naar mensen in de praktijk luisterde.
Dat doe ik ook. Ik zie dat sommige drugs niet zo'n groot probleem vormen en
andere juist wel en dat heel veel politiecommissarissen uit de praktijk zeggen
dat het drugsbeleid moet worden "gereshuffeld", omdat zij last hebben
van de onzin daarin. Zij kunnen zich daardoor niet op de echte problemen richten.Mevrouw Joldersma (CDA):Ik heb al gezegd dat ik het zonde vind dat wij in de Kamer zoveel tijd
verdoen met discussies over het al dan niet legaliseren van de achterdeur.
Ik heb het gevoel dat de praktijk daardoor geen stap verder komt. Ik luister
naar burgemeester Cohen, maar ik luister ook naar de jongen die in een ingezonden
brief in de krant stelt dat hij paddo's heeft gebruikt en na drie maanden
een flashback heeft gekregen en dat hij ze niet had gebruikt als hij dat van
tevoren had geweten. Ik vind het zo vreemd dat het CAM in zijn rapport stelt
dat mensen eerst maar heel veel moeten gebruiken, zodat zij van zelf een verstandige
gebruiker worden en dat verstandige gebruikers wel weten hoe zij risico's
moeten vermijden. Ik denk dan: je bent wel op een heel vreemde manier bezig,
want je kunt het probleem van paddo's niet reduceren tot drugstoeristen. Ik
denk ook aan de jongeren die vaak in samenhang met allerlei andere drugs paddo's
gebruiken.Mevrouw Van Velzen (SP):U bent altijd woordvoerster van de partij van de logica, als ik u mag
geloven. Nu pleit u ervoor om coffeeshops uit de buurt van middelbare scholen
weg te halen, terwijl die coffeeshops helemaal niet openstaan voor scholieren,
die daar tot hun 18de jaar niet in mogen. Zegt u nu eigenlijk dat het handhavingsbeleid
niet deugt en dat wij daarom de coffeeshops weghalen? Dan kun je die coffeeshops
toch gewoon aanpakken? Als zij de regelgeving overtreden, kunnen zij per direct
gesloten worden. Wat is de logica achter uw opmerkingen?Mevrouw Joldersma (CDA):Die logica hebt u gemist. Jongeren – ook jongeren die verslaafd
zijn geweest en die van de drugs af proberen te komen – zeggen mij te
willen dat zij niet met drugs in aanraking zouden zijn gekomen. Geen coffeeshops
in de buurt van scholen heeft misschien een effect op het aantal jongeren
onder 18 jaar dat in die coffeeshops komt, maar daarover maak ik mij niet
de grootste zorgen. Ik maak mij er zorgen over dat mensen jong al in aanraking
komen met drugs en met coffeeshops. Daardoor weten zij niet meer wat nu wel
en niet mag. Er gaat dus een heel dubbelzinnige boodschap van uit. De heer
Van der Staaij heeft dat net prima gezegd. Jongeren niet in aanraking laten
komen met drugs vinden wij een heel goed vertrekpunt. Wij willen een drugsvrije
omgeving rond scholen. Wij willen geen dealers bij scholen. Dan willen wij
ook geen coffeeshops bij scholen.Mevrouw Van Velzen (SP):Dit is weinig rationeel. Een coffeeshop staat 350 meter van een school.
Middelbare scholieren zijn daar ook niet welkom. Dan spreekt u over het aanpakken
van coffeeshops die blijkbaar aan minderjarigen verkopen. Ik krijg die signalen
niet binnen dat dat op grote schaal gebeurt. U maakt zich daar ook geen zorgen
over. Laten wij dan niet met oplossingen komen voor een niet bestaand probleem.Ik heb een rapport gezien van het Europese drugsmonitorcentrum in Lissabon,
waarin staat dat uit onderzoek blijkt dat er geen enkele relatie is tussen
de mate van repressie in de verschillende Europese lidstaten en het niveau
van druggebruik, -misbruik en -verslaving. Wat vindt u daarvan?Mevrouw Joldersma (CDA):Dat is geen nieuw gegeven. Dit is al heel lang bekend. Er is al veel onderzoek
gedaan naar de mate van gebruik in een land en het beleid daar. Daartussen
is meestal geen correlatie. Daarom is het ook zo moeilijk om bij het evalueren
van dertig jaar gedoogbeleid te zeggen wat precies te maken heeft met coffeeshops,
wat met handhaving, wat met oorzaken waarom mensen gebruiken. Daarom zie ik
heel weinig in een evaluatie van dertig jaar gedoogbeleid.Mevrouw Van Velzen (SP):U koppelt dit nu aan mijn verzoek om na te gaan of ons beleid werkt. Het
is jammer dat u daarvoor uw hoofd in het zand blijft steken. Laten wij dit
nu eens koppelen aan uw pleidooi om paddo's te verbieden. De mate van repressie
heeft geen enkele relatie met het uiteindelijke gebruik. Je gaat een middel
verbieden terwijl daar toch wel in wordt gehandeld en terwijl de negatieve
effecten er toch wel zijn. Waarom negeert u het advies van deskundigen op
dit vlak?Mevrouw Joldersma (CDA):Op dit punt kunnen wij heel goed van andere beleidsterreinen leren dat
het heel belangrijk is om eenduidige normen te hebben. Ik merk bij onze coffeeshops
en bij onze omgang met paddo's dat er dubbelzinnige normen zijn. Mensen weten
niet wat de grenzen zijn waaraan zij zich moeten houden. Wij pleiten voor
eenduidigheid. U mag dat met alle liefde "repressie" noemen. Repressie
is voor mij geen scheldwoord. Dat is gewoon duidelijkheid scheppen
over de grenzen, die ook moeten worden gehandhaafd.De heer Van der Staaij (SGP):Mevrouw Joldersma heeft belangrijke vragen opgeworpen rond coffeeshops.
Wat is haar conclusie ten aanzien van coffeeshops?Mevrouw Joldersma (CDA):Een aantal partijen hier wil graag terugkijken op ons drugsbeleid. Ik
heb gezegd dat de Opiumwet voor mij een duidelijk vertrekpunt is. Daarin kan
ik heel veel maatregelen plaatsen. Het lijkt wel eens alsof wij vanzelfsprekend
coffeeshops hebben. Die vanzelfsprekendheid is er voor mij niet zo. Je kunt
je afvragen of je de argumenten die destijds zijn gebruikt voor coffeeshops
op dit moment nog moeten hanteren. Het kabinet wil de coffeeshops bij scholen
aanpakken en wil geen uitzondering maken voor roken binnen coffeeshops. Dat
vinden wij goede signalen. Ik hoef er geen geheim van te maken dat wij binnen
het CDA niet dol zijn op coffeeshops. De realiteit is wel dat zij er zijn
en dat wij ze niet in één dag kunnen afschaffen. Met de maatregel
die het kabinet voorstelt kunnen wij heel goed leven.De heer Van der Staaij (SGP):Wilt u zo snel mogelijk van de coffeeshops af?Mevrouw Joldersma (CDA):Als er dan toch een onderzoek moet komen naar de coffeeshops anno 2008
vind ik het helemaal niet erg dat eens wordt nagegaan wie daar komen. Zijn
dat alleen drugstoeristen? Zijn het inderdaad alleen kwetsbare jongeren? Wij
zien ook dat er extra illegaliteit en drugsoverlast optreedt door coffeeshops
direct te sluiten. Daarmee willen wij onze bestuurders niet belasten. Wij
kunnen de lijn van de regering om de AHOJG-criteria aan te scherpen goed volgen,
met name het criterium overlast. Onze bestuurders zijn erbij gebaat als wij
daar harder op inzetten en als de coffeeshophouder verantwoordelijk wordt
gemaakt voor de overlast in de omgeving.De heer Van der Staaij (SGP):Ik begrijp dat mevrouw Joldersma het goed vindt dat er in ieder geval
een dam wordt opgeworpen tegen bepaalde coffeeshops, maar is dit wat haar
betreft een goede stap in een bepaalde richting, of wil het CDA het ook op
die manier? Kortom, wat is de positie van de CDA-fractie wat dit betreft?Mevrouw Joldersma (CDA):De heer Van der Staaij kent ons verkiezingsprogramma op dat punt heel
goed. Dat hoef ik niet te herhalen. De eerste stap is wat ons betreft het
verminderen van het aantal coffeeshops. In diverse gemeenten wordt het aantal
coffeeshops bij scholen al minder. Daar hebben wij uiteraard geen enkel bezwaar
tegen. Het lijkt ons ook goed te bezien voor wie coffeeshops een functie hebben.
Wij vinden het wel heel vreemd dat wij drugstoeristen opvangen met ons drugsbeleid.
Dat wil zeggen dat wij met onze drugshandel en de teelt in wiet eigenlijk
het buitenland bevoorraden. Dat zijn negatieve effecten van het gedoogbeleid.
Daar is geen evaluatie voor nodig. Die uitwassen moeten worden aangepakt,
want daar is iedereen mee gediend.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter ...De voorzitter:U heeft op dit punt al geïnterrumpeerd.Mevrouw Azough (GroenLinks):Nee, nee.De voorzitter:Jawel, over tabak, scholen en alcohol. U moet nu een tijdje wachten. Dan
komt u straks weer aan de beurt.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. Ik wil een korte vraag stellen, want het gaat ook over het
rookverbod in coffeeshops. Daar heb ik geen vraag over gesteld.De voorzitter:Over dit punt in het betoog heeft u al een ronde interrupties geplaatst.
Mevrouw Joldersma vervolgt haar betoog.Mevrouw Joldersma (CDA):Voorzitter. Dan nog iets over drugs op scholen. Een aantal scholen heeft
op dat punt al zo iets van: wij willen niet als drugsschool bekend staan.
Drugs op scholen moeten dus worden aangepakt, al of niet met drugsprays. Jongeren
moet ook goed worden voorgelicht en er moet snel worden ingegrepen als sprake
is van problemen met drugsgebruik of met dealers. Een vrijwilligersorganisatie
als Moedige Moeders probeert zo'n school dan binnen te komen, maar ze komt
er soms gewoon niet in. Toch zijn er meer goede initiatieven, bijvoorbeeld
dat van Clean Colleges, overgewaaid vanuit Amerika, dat jongeren helpt hun
opleiding af te maken, zonder dat ze toegeven aan hun verslaving aan drugs.
Wij vragen de minister van Volksgezondheid of hij als een soort breekijzer
kan fungeren, zodat dit soort initiatieven ook in Nederland voet aan de grond
krijgt, vooral vrijwilligersinitiatieven. Wij merken namelijk dat de verslavingszorg
daar lang niet altijd open voor staat.Dan nog iets over de omgeving van coffeeshops. Wij vinden het goed dat
daarbij een afstandscriterium wordt gehanteerd. Soms worden allerlei drugsoverlastgerelateerde
voorzieningen vlak bij woonwijken neergezet. Ik begrijp dat het afstandscriterium
niet overal kan worden gehanteerd, maar wij verzoeken de regering wel om te
bezien of daar iets aan kan gebeuren. In een nota van VROM wordt gesproken
over een handreiking aan gemeenten om ze te stimuleren een beleid te voeren
op het gebied van bijzondere overlastgevoelige voorzieningen, maar dat is
slechts een eerste stap. De SGP heeft daar ook al extra aandacht voor gevraagd.De drugsoverlast in de grensregio is ook belangrijk. Een aantal gemeenten
is nog druk bezig met het uitplaatsen van coffeeshops, soms zelfs op kosten
van die gemeenten als een en ander in de buurt komt van de school in die gemeenten.
Dat is echter geen ideale oplossing. Wij steunen de regering in haar mening
dat in grensgebieden sprake moet zijn van een samenhangende aanpak. Wij roepen
de regering op te komen met een aanvalsplan voor de grensregio op dat punt.
Uit opsporingsonderzoeken blijkt dat criminele organisaties veel te weinig
worden opgepakt, omdat men zich heel erg op de kweek richt. Dan gaat men echter
vanuit Nederland gewoon weer naar België. Je moet de achterliggende criminele
organisaties aanpakken. Ook de kleine handelaren uit Frankrijk ontspringen
de dans nu allemaal. Wij pleiten voor extra opsporingscapaciteit in de grensregio
en voor samenwerking tussen buurgemeenten en andere landen.De heer Teeven (VVD):Dat is een ideaalbeeld. Dat wil iedereen wel, maar is het niet beter de
coffeeshops daar echt bijna op de grens te zetten? Bij de problemen die wij
wat dit betreft in het zuiden en zuidwesten van het land hebben, zie je dat
90% van de klandizie uit het buitenland komt. De oplossing van die
problemen komt volgens mij dichterbij als je de buurlanden dwingt daaraan
mee te werken.Mevrouw Joldersma (CDA):Wij hebben geen enkel bezwaar tegen een zekere dwang om mee te werken,
maar het plaatsen van een coffeeshop op zo'n plek in een grensstreek is geen
ideale oplossing. De regering wil dat ook tegengaan. Dan moet je er ook iets
tegenoverstellen. Dan moet je er iets tegenoverstellen voor grenssteden die
te maken hebben met overlast en die heel erg met drugstoeristen te maken hebben.
Daar zou je nu juist de opsporingscapaciteit kunnen inzetten. Dan kun je de
grensgemeenten hierin helpen. Ik hoop dat de heer Teeven ons in deze aanpak
wil steunen, evenals de regering.Over de growshops hebben wij vandaag via het ANP een bericht van de minister
van Justitie ontvangen. Wil hij nog eens ingaan op de vraag of hij de motie
die wij destijds hebben ingediend om de growshops gewoon te verbieden, of
dat nu linksom of rechtsom gebeurt, inderdaad gaat uitvoeren? Kan hij toelichten
hoe hij dat precies gaat doen?Over paddo's heb ik al genoeg gezegd. Ik maak tot slot een opmerking over
verslaafden en privéklinieken. Minister Klink wil de privéklinieken
aanpakken. Dat is een prima zaak. Tegelijkertijd komen mensen die op de wachtlijst
staan bij de gewone verslaafdenzorg, of die erg behoefte hebben aan de zogenaamde "Minnesota-aanpak",
de aanpak van de anonieme alcoholisten, bij die privéklinieken goed
aan bod. Door de reguliere verslavingszorg werden zij slecht geholpen. Mensen
die van hun problemen willen afkomen, kun je eigenlijk niet op een wachtlijst
hebben. Je moet snel ingrijpen. Daarvoor heb je de huisarts nodig, zoals door
de PvdA-fractie al werd gezegd. Je moet eigenlijk ook iets hebben om mensen
die op de wachtlijst staan, toch gemotiveerd te houden voor een behandeling.
Welke initiatieven gaat de minister op dit punt nemen?Mevrouw Azough (GroenLinks):Mevrouw Joldersma heeft het veel over overlast. Dat begrijp ik. Wat vindt
zij dan van de waarschuwing die deskundigen bij de hoorzitting van vorige
week maar ook daarbuiten hebben gegeven ten aanzien van het rookverbod in
coffeeshops? Dit rookverbod zal waarschijnlijk leiden tot veel overlast doordat
mensen op straat rondhangen, op straat gebruiken et cetera. Daarvan zou zij
zich toch ook iets moeten aantrekken.Mevrouw Joldersma (CDA):Daarom vinden wij het ook belangrijk dat de coffeeshophouder op dat punt
zijn maatschappelijke verantwoordelijkheid neemt. Wij vinden het belachelijk
dat voor coffeeshops een uitzondering gemaakt zou worden op de rookvrije horeca.
In het café mag je niet roken, maar het mag wel bij de coffeeshop een
paar meter verderop. Ook in coffeeshops moet gewoon gewerkt worden met een
rookruimte. Als coffeeshophouders weigeren rookruimten in te richten en besluiten
er drive-incoffeeshops van te maken, en als dit overlast met zich meebrengt,
dan spreken wij de minister daarop aan. Laat hij het criterium "overlast"
aanscherpen en de coffeeshophouder daar dan ook verantwoordelijk voor stellen.Mevrouw Azough (GroenLinks):Dat is een omkering van zaken.Mevrouw Joldersma (CDA):Nee, dat vind ik geen omkering van zaken.Mevrouw Azough (GroenLinks):Het is toch bizar om mensen die daar komen om te blowen – daar komt
het op neer – de straat op te jagen en vervolgens tegen de coffeeshophouder
te zeggen dat hij ervoor moet zorgen dat dit niet meer gebeurt?Mevrouw Joldersma (CDA):Mevrouw Azough doet alsof een coffeeshop een soort charitatieve instelling
is. Ik zie dat anders. Het zijn gewoon mensen die geld verdienen aan het verkopen
van cannabis en die ook veel aan drugstoeristen verkopen. Het is misschien
maar een kleine groep waarvoor de coffeeshop werkelijk de enige plek is om
te gebruiken. Richt daarvoor dan een rookruimte in. Er kan ook nog gedacht
worden aan een andere gebruiksruimte. Ik zou het bizar vinden, om de woorden
van mevrouw Azough te gebruiken, om de horeca wel rookvrij te maken en de
coffeeshop niet.De heer Van der Ham (D66):Ik kan zo veel aan mijn collega vragen.Mevrouw Joldersma (CDA):Wij zijn nog niet uitgepraat over drugs.De heer Van der Ham (D66):Dat denk ik ook niet. Mevrouw Joldersma zei dat zij de AHOJG-criteria,
de criteria voor coffeeshops, eigenlijk wil uitbreiden met de "o"
van overlast. Dat vond ik interessant.Mevrouw Joldersma (CDA):Mijnheer Van der Ham, u kent die criteria. De "o" maakt al deel
uit van de AHOJG-criteria.De heer Van der Ham (D66):U zegt dat dit criterium nog strenger moet worden aangehouden. Ik ben
daar op zichzelf voor, want overlast is niet goed. Zou u dan met mij willen
bepleiten om bijvoorbeeld ook de "i" van informatie toe te voegen,
zodat coffeeshops verplicht zijn om informatie te geven aan de mensen die
er komen? Moet er niet ook een THC-criterium komen, een bepaling dat geen
softdrugs mogen worden verkocht boven een bepaalde hoeveelheid THC? Dan kunnen
wij in de coffeeshops ook echt iets doen aan de werkingskracht van THC in
de wiet. Dan zijn wij aan het regisseren; dan zijn wij problemen aan het voorkomen.
Daar bent u natuurlijk ook voor, toch?Mevrouw Joldersma (CDA):Ik hoor u herhalen wat u een paar jaar geleden "reguleren" noemde.
U noemt het nu "regisseren". Hieruit blijkt dat u bezig bent om
de gedoogpraktijk nog meer gewoon te maken. Daaraan hebben wij geen enkele
behoefte. Wij hebben die coffeeshops. Daar zijn wij niet een-twee-drie van
af. Wij willen ze liefst zo veel mogelijk in de marge plaatsen en ze niet
nog verder normaliseren, zoals u.De heer Van der Ham (D66):Daar komt mevrouw Joldersma niet helemaal mee weg. Zij zegt: reguleren
is eigenlijk gedogen. Dat is echt onjuist. Gedogen is: "oogluikend toestaan".
Ik heb het vanochtend nog even in het woordenboek opgezocht. Je knijpt een
oogje toe. Ik wil dat de ogen wijd opengesperd zijn in de coffeeshops, zodat
je ziet wat er gebeurt. Je moet erop toezien dat er geen alcohol wordt geschonken,
dat er geen harddrugs zijn en dat de hoeveelheid THC in wiet zo laag mogelijk
is.De voorzitter:U herhaalt zich, mijnheer Van der Ham.De heer Van der Ham (D66):Dat is toch niet gedogen in de zin van het woordenboek? Dat is regels
stellen. Dat is veel efficiënter en veel meer gericht op de beperking
van gezondheidsschade dan wat mevrouw Joldersma doet.Mevrouw Joldersma (CDA):Dat is reguleren. Ik geloof dat minister Donner, toen hij nog minister
van Justitie was, altijd zei dat reguleren eigenlijk legaliseren is. Wij zijn
precies weer terug bij deze discussie. Moeten wij deze discussie elke keer
opnieuw voeren? Laten wij de problemen die er zijn aanpakken. De problemen
in de coffeeshop die de heer Van der Ham noemt, zie ik niet. Voor de informatievoorziening
heeft de verslavingszorg absoluut een rol. Zij mag deze wat mij betreft vervullen.
Affichering is een goed criterium. De SGP heeft ervoor gepleit om dit nog
eens harder aan te zetten. Wij hebben dit in het verleden ook al eens gedaan.
Het is prima om nog eens naar de AHOJG-criteria te kijken. Als je dit echter
nog verder uitbreidt, begeef je je op de weg van legalisering. Daar hebben
wij geen behoefte aan.De heer Anker (ChristenUnie):Voorzitter. Wij voeren vandaag een hoofdlijnendebat over het drugsbeleid,
maar zonder een nota van de regering. Dit maakt het een beetje lastig. Dit
debat gaat daardoor werkelijk overal over. Dat merken wij ook. Wij zouden
dit debat vandaag niet houden als niet iedereen in deze Kamer bezorgd is over
de verslavende effecten van drugs en de persoonlijke en maatschappelijke gevolgen
daarvan. Verslaving aan harddrugs, cocaïne en softdrugs betekent een
aantasting van de menselijke waardigheid, beperking van zelfontplooiing en
schade aan gezondheid en samenleving. Gebruikers en verslaafden komen in een
sociaal isolement terecht, waarvan zij blijvende gevolgen kunnen ondervinden.
Zo is de mens niet bedoeld.Drugs zijn geen onschuldig genotmiddel. Die indruk moeten wij dan ook
niet willen wekken. Daarom is het nodig om met alle mogelijke middelen te
voorkomen dat mensen en in het bijzonder jongeren verslaafd raken. Wij moeten
hen ervan af helpen als zij verslaafd zijn en hun een kans geven op een normale
plek in de maatschappij. De overheid heeft de morele plicht om de zwakken
in de samenleving op dit punt te beschermen en tegelijk de samenleving te
vrijwaren van overlast gevende drugsgebruikers.De heer Van der Ham (D66):Ook wij maken ons zorgen over jongeren die te vroeg gaan gebruiken en
over mensen die verslaafd raken. Daar is geen discussie over. De heer Anker
zegt echter dat drugsgebruik niet in overeenstemming is met de menselijke
waardigheid. Er zijn miljoenen mensen, ook in Europa, die eens in de zoveel
tijd wiet roken of een pil slikken. Zij slikken eens in de zoveel maanden
XTC voor een feest en hebben daar geen hinder van. Dit levert geen problemen
op, maar geeft ze een leuk feest. Ik houd er zelf niet zo van, maar voor hen
is het prima en levert het geen enkel probleem op. Dit gaan wij toch niet
afdoen als iets wat in tegenspraak is met de menselijke waardigheid? Het is
mensonwaardig als mensen verslaafd raken en in de put komen te zitten. Dat
is vreselijk. De heer Anker plaatst toch niet al het gebruik van geestverruimende
middelen onder die categorie? Dan moet hij ook iets zeggen over drankgebruik.
Ik vind dit een beetje te algemeen. Kan de heer Anker dit staven met cijfers?De heer Anker (ChristenUnie):De heer Van der Ham heeft al gezegd wat ik eigenlijk zei. Ik zei dat verslaving
aan drugs een aantasting van de menselijke waardigheid betekent. Mensen gaan
over het algemeen behoorlijk over hun eigen waardigheid. Als je verslaafd
bent, heb je daar geen controle meer over. Dat heb ik gezegd.Tijdens de hoorzitting van vorige week werden wij erop gewezen dat er
momenteel geen geldende drugsnota is. Ik heb mij dat aangetrokken. De laatste
nota komt immers uit 1995. De laatste afsluitende voortgangsrapportage is
in 2001 geweest. Nadien hebben zich allerlei nieuwe trends en ontwikkelingen
voorgedaan in het middelengebruik van bijvoorbeeld jongeren. Wij hebben daarom
behoefte aan een nieuwe nota, zodat wij weten waar wij de komende vijf tot
tien jaar aan toe zijn. Ook met het oog op de komende evaluatie van de internationale
verdragen is het gewenst om een samenhangend Nederlands beleid neer te zetten.
Wij vragen het kabinet daarom om weer een nota op te stellen.Het gedoogbeleid heeft er niet toe geleid dat alle problemen op het gebied
van softdrugs zijn verholpen.De heer Teeven (VVD):Ik vind dat de heer Anker zich er wel heel makkelijk van afmaakt. Hij
vraagt aan het kabinet om een nieuwe drugsnota. Wie zit er in het kabinet?
Dat is toch de ChristenUnie? Als de ChristenUnie dit zo belangrijk vindt,
zoals de heer Anker nu zegt, had zij dit toch bij de kabinetsformatie geregeld?
Je kunt er enig begrip voor hebben als de oppositiepartijen dit zeggen. Maar
dat de heer Anker als lid van een regeringspartij dit zegt, verbaast mij een
beetje.De heer Anker (ChristenUnie):Ik zeg de heer Teeven eerlijk dat ik dit vorige week heb gehoord. Mensen
uit het veld hebben dit heel expliciet gezegd. Ik ben toen gaan kijken en
kwam tot de conclusie dat wij inderdaad te maken hebben met verouderd beleid.
Het is niet geregeld in het coalitieakkoord. Er is wel een duidelijke drugsparagraaf
in het coalitieakkoord, maar er is geen nota Drugsbeleid. Ik vind dat het
tijd wordt dat die wordt geschreven.De heer Van der Ham (D66):Ik heb een voorstel gedaan om te komen tot een soort van update op dit
punt. Ik hoop dat de heer Anker dat voorstel steunt. Het heeft wel enige haast
omdat wij dit jaar en volgend jaar het internationale drugsbeleid evalueren.
Er moet vaart gemaakt worden. Nota's maken duurt lang en een evaluatie of
een update kan misschien wat sneller.De heer Anker (ChristenUnie):Ik vind ook dat de nota er vlug moet komen; daarover geen onduidelijkheid.
Ook moet duidelijk worden waar wij nu eigenlijk staan. Ik heb uw voorstellen
de afgelopen weken langs zien komen, mijnheer Van der Ham. Het begon met een
parlementaire studieclub en inmiddels legt u de opdracht bij de regering neer.
Ik vind dat verstandiger, want een parlementaire studieclub betekent volgens
mij dat wij dit soort debatten nog vaak zullen voeren en dat is mooi, maar
wij hebben hier nog andere zaken aan de orde. Het kabinet moet haast maken.
Ik weet dat bij VWS een preventienota in de maak is. Ik heb uit allerlei verschillende
hoeken en gaten wel voornemens kunnen halen, maar er moet samenhang komen.
Dat is het belangrijkste.De heer Van der Staaij (SGP):Ik vind het positief dat ook de ChristenUnie zegt dat er een drugsnota
moet komen. Er moet een meer samenhangend beleidsstuk zijn. Betekent dit dat
de heer Anker mogelijkheden ziet voor aanscherpingen van de drugsparagraaf
zoals die nu in het regeerakkoord staat, dat wij in het beleid de komende
tijd nog iets meer kunnen doen dan alleen de punten die in het regeerakkoord
staan op dit onderwerp?De heer Anker (ChristenUnie):Ik ga ervan uit dat in ieder geval de zaken die in het regeerakkoord staan
erin komen. Dat zal u niet verrassen, mijnheer Van der Staaij. Misschien zijn
aanscherpingen nodig. U weet waar wij ideologisch vandaan komen. Ik wilde
dat net gaan zeggen. Ik ben niet blij met het gedoogbeleid. Ik vind het inconsistent
dat iets verboden wordt en tegelijkertijd toch wordt toegestaan. Als er een
nota geschreven wordt bijvoorbeeld voor de komende vijf jaar, moet natuurlijk
bekeken worden wat er op een goede manier haalbaar is. Ik leg dit neer bij
de regering. Aan de hand van de nota moeten wij het debat voeren over de vraag
of het ook voor ons een stap in de goede richting is.Het gedoogbeleid heeft er niet toe geleid dat alle problemen op het gebied
van softdrugs verholpen zijn. De drugsgerelateerde criminaliteit lijkt wel
een impuls te hebben gekregen. Ook blijft er sprake van overlast en is er
een toename van drugsgebruik onder jongeren. Dat is wat ons betreft onwenselijk.Het is geen geheim dat de ChristenUnie het liefst zou zien dat er een
eind komt aan het huidige inconsistente gedoogbeleid, maar zo ver is het nog
niet! Zij is in ieder geval blij met de toon die het beleidsprogramma op het
punt van drugs aanslaat. Die is duidelijk anders dan eerder het geval was
en getuigt van realisme. De praktijk is verhard en daarom is gekozen voor
een harde aanpak van criminaliteit en overlast. De bestrijding van de productie
en de handel in drugs wordt net als de bestrijding van drugsoverlast onverminderd
voortgezet. Ten aanzien van jongeren wordt een krachtig preventiebeleid gevoerd.
Coffeeshops bij scholen worden gesloten en in de grensstreek worden zij tegengegaan.
De bestrijding van grootschalige wietteelt wordt geïntensiveerd. Er wordt
nauw samengewerkt met de buurlanden in het grensgebied. Coffeeshops die zich
niet houden aan de AHOJG-criteria worden gesloten. Toch moet het allemaal
nog concreter worden, want als de AHOJG-criteria daadwerkelijk worden gehandhaafd,
is het wel opmerkelijk dat het drugsgebruik onder jongeren toeneemt en zij
kennelijk gemakkelijk aan drugs kunnen komen. De ChristenUnie is blij dat 80% van de gemeenten inmiddels erin
is geslaagd om een afstandscriterium vast te stellen voor de nabijheid van
coffeeshops bij scholen. Het afstandscriterium moet echter wel recht doen
aan de geest ervan. Wij willen immers voorkomen dat jongeren al te gemakkelijk
tijdens schooltijd of net daarna bij de coffeeshop terechtkunnen. Kan de minister
inzicht daarin geven? Wat zijn de belemmeringen voor de overige 20%
van de gemeenten om tot een afstandscriterium te komen? De minister geeft
aan dat op dit punt geen gedoogbeleid gevoerd wordt. Betekent dit dat hij
dit opneemt in de aanwijzingen voor het OM? Toch is een afstandscriterium
niet alles. Met een fiets is een afstand van 500 meter immers snel overbrugd,
laat staan 250 meter. Wij willen gewoon niet dat jongeren in de verleiding
worden gebracht om in de coffeeshop te gaan zitten. Wij willen dat gemeenten
expliciet worden gewezen op de mogelijkheid om de sluitingstijden van de coffeeshops
aan te passen aan de schooltijden. Als een coffeeshop overdag open is, is
het geen enkel probleem om tijdens of na schooltijd even langs te gaan met
je vrienden. Dat wordt toch lastiger als de coffeeshop pas om vijf uur, zes
uur of zeven uur opengaat. Wij willen dat de minister dit punt meeneemt in
de nadere afspraken die nog zullen worden gemaakt met de VNG.De heer Van der Ham (D66):Hoe oud zijn in uw redenering jongeren die in de coffeeshop zitten?De heer Anker (ChristenUnie):Formeel is dat 18 jaar. In mijn eigen schooltijd heb ik gezien dat het
ook wel eens onder die 18 jaar is.De heer Van der Ham (D66):Zaten zij in de coffeeshop?De heer Anker (ChristenUnie):Soms ging er iemand wat halen of zij kenden iemand die wat ging halen.
Het gaat mij erom dat de coffeeshop uit de logische route van die jongeren
komt. Als je 18 bent en er makkelijk kunt komen, is de stap vrij makkelijk
om in de coffeeshop te gaan zitten. Er zijn gemeenten die ervoor kiezen om
coffeeshops expliciet pas achterin de middag te openen. Ik vind dat een heel
verstandige manier van denken. Ik hoor wel eens vragen waarom die coffeeshops
tijdens schooltijd open zijn.De heer Van der Ham (D66):U geeft dus toe dat het probleem van jongeren onder de 18 jaar in de coffeeshop
een probleem van handhaving is, want het is verboden. Wij hebben in diverse
debatten in de Kamer gezegd, ook mijn fractie: als dat aan de hand is, sluiten
die hap, in ieder geval voor een paar weken en misschien wel voor altijd.De heer Anker (ChristenUnie):Ja.De heer Van der Ham (D66):Daar zijn wij het over eens. Handhaving is hierin het belangrijkst; er
hoeft niet eens zo veel aan de regels te gebeuren.De heer Anker (ChristenUnie):Ik heb het gevoel dat de ene gemeente wat beter en de andere gemeente
wat minder goed is in het voeren van een goed drugsbeleid. Ik heb zelf in
een gemeenteraad gezeten. Wij hadden zo'n drugsnotitie en ik vroeg daar regelmatig
naar: jongens, wij hebben problemen. Maar er kwam niet zo veel
van de grond. De minister gaat in gesprek met de VNG over bijvoorbeeld de
afstandscriteria en andere zaken in het drugsbeleid. Ik vind het een ontzettend
goed idee. Ik vind dat zij dat expliciet moet melden aan de gemeenten: doe
er eens wat mee, haal het uit die logische route van de jongeren.Wij missen op dit moment een concrete visie van VWS op het preventiebeleid
voor jongeren. Er komt nog een uitgebreidere drugspreventienota. Heeft de
minister op dit moment voldoende inzicht in de aard en omvang van de drugsverslavingsproblematiek
onder jongeren om die nota te kunnen opstellen? Wordt daarbij ook betrokken
in hoeverre de verslavingszorg is ingericht op jongeren? Is er aandacht voor
organisaties zoals de Stichting Voorkom! die zich zuiver richten op de preventie
van verslaving onder jongeren?Als jongeren dan toch gebruiken, is het belangrijk dat anderen daarvan
geen schade of overlast ondervinden. Het gebruik van drugs in de openbare
ruimte moet daarom worden teruggedrongen. Blowende hangjongeren op schoolpleinen,
buurtpleinen en speeltuintjes geven overlast. Wij horen gewoon te veel verhalen
over speeltuintjes die verziekt en soms zelfs geterroriseerd worden door een
groepje gebruikers. Het is begrijpelijk dat ouders hun kinderen daar niet
meer laten spelen, maar het is de omgekeerde wereld. Drugsgebruik hoort niet
in een speeltuin of op een sportveld. Wat doet de minister in het overleg
met de VNG om gerealiseerd te krijgen dat gemeenten het blowverbod als instrument
gaan inzetten? Hoe geeft de minister uitvoering aan de motie, ingediend door
ons en de VVD, die ooit daarover is aangenomen door de Kamer?Over coffeeshops in de grensstreek staan stevige voornemens in het beleidsprogramma.
In de nota Naar een veiligere samenleving staat dat er in de eerste helft
van 2008 afspraken zullen worden gemaakt over concrete oplossingen waarbij
rekening wordt gehouden met de gevoelens van omringende landen. Prima, want
het is niet de bedoeling om onze ellende op anderen af te schuiven door bijvoorbeeld
de inrichting van wietboulevards. Wij vragen of er al een antwoord is op de
vragen aan het Europese Hof van Justitie om meer duidelijkheid te krijgen
over de toelaatbaarheid van het ontzeggen van toegang tot coffeeshops aan
niet-ingezetenen van Nederland. Dat zou de overlast in de grensstreekgebieden
zeer kunnen beperken en het zou een oplossing kunnen betekenen voor de buurgemeenten
die overlast ondervinden van drugstoerisme.Als je eenmaal verslaafd bent, is het belangrijk dat alles erop gericht
is dat je er weer van afkomt. Het is belangrijk dat de verslaafde uit zijn
sociaal isolement raakt en weer een plek inneemt in de maatschappij. Er gebeurt
veel, maar het kan nog veel beter. Wij weten uit het justitieel verslavingsbeleid
dat methoden waarin drang wordt gebruikt voor afkicken effectief kan zijn.
Ik weet natuurlijk ook heel goed dat het veel lastiger is als er geen justitiële
kapstok is. Maar onze fractie wil dat dit kabinet zich inzet voor het mogelijk
maken van meer verplichtende vormen van afkicken in het medische circuit.
Daarom zijn wij terughoudend over de medicinale verstrekking van heroïne.
Het moet niet zo zijn dat wij deze mensen in feite opgeven, omdat wij dan
in ieder geval van de overlast af zijn. Medicinale verstrekking moet er niet
toe leiden dat wij het daarbij houden. De ChristenUnie heeft altijd gepleit
voor een goede kop en staart aan deze methode. Wat doen wij nu meer met deze
mensen dan voorzien in hun verslavingsbehoefte? Zorgen wij naast de mogelijkheid
om af te kicken ook voor goede re-integratietrajecten, zodat zij weer een
kansrijke positie kunnen innemen in de samenleving? In hoeverre is het huidige
systeem van verslavingszorg voldoende flexibel om met nieuwe ontwikkelingen
om te gaan? Kan de Minnesotamethode makkelijk worden ingepast in het programma?
Is het mogelijk te differentiëren naar verschillende doelgroepen, zoals
mensen met een uitgebreid sociaal netwerk en mensen die dat helemaal niet
hebben?Het zou fantastisch zijn als dit kabinet er niet alleen in slaagt de overlast
van drugs effectief te bestrijden, maar daadwerkelijk wat kan bereiken voor
een succesvolle terugkeer van hardnekkige verslaafden in de maatschappij.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. Wat is bereikt met al die jaren van de War on drugs? Die vraag
staat centraal. Het doel bij de vorige conferentie van tien jaar geleden was
uitroeiing of drastische vermindering van vraag naar, handel in en productie
van drugs. In 2008 zou de wereld drugsvrij zijn, strijdend onder het motto "A
drugsfree world, we can do it". Onzinnige maakbaarheidsideologie die
in mijn ogen een hoop ellende heeft veroorzaakt. De realiteit is dat de internationale
pogingen om handel en productie van drugs op strafrechtelijke wijze aan te
pakken, is mislukt. Massale arrestaties, doodstraffen, chemische besproeiing
et cetera hebben veel leed veroorzaakt, maar niet tot minder vraag of aanbod
geleid. Zelfs in Afghanistan, waar wij er letterlijk bij staan, schijnt de
productie van opium recent naar 93% van de wereldhandel te zijn gestegen.
Dat is toch opmerkelijk!Het is daarom hoog tijd om onze verantwoordelijkheid te nemen. Daar hoort
een eerlijke en serieuze evaluatie bij op basis van de reële feiten en
cijfers. Je mag het ook een assessment noemen, maar het moet op hetzelfde
neerkomen: het moet gebeuren door de VN-lidstaten. Ruim dertig jaar geleden
heeft Nederland gekozen voor een eigen koers: bescherming van de volksgezondheid
vormt de leidraad, waarbij onderscheid werd gemaakt in aanpak van softdrugs
en harddrugs. Deze afwijkende koers ontmoet steeds meer begrip en waardering.
De drugsproblematiek is in Nederland minder ernstig dan in veel andere landen
in de wereld. Niet alleen is het aantal gebruikers dalend, maar vooral ook
de schadelijke gevolgen voor de volksgezondheid zijn beperkt. Cannabisgebruikers
stappen nauwelijks over op harddrugs, en Nederland heeft het laagste aantal
drugsdoden per jaar. In harm reduction is Nederland een schoolvoorbeeld. Deze
resultaten zijn geen toeval, dit is het resultaat van eigenwijs beleid, gebaseerd
op typisch Nederlandse eigenschappen als pragmatisme en polderen. Nu valt
er zeker genoeg te verbeteren aan ons beleid, en ik zal zeker geen hallelujaverhalen
houden over het gebruik of beter gezegd misbruik van drugs. Maar ons beleid
is effectief gebleken. Wij zouden dit met leiderschap, focus en inzet moeten
verdedigen, zoals prinses Mabel recent zei, en niet defensief, gegeneerd of
zelfs schaapachtig, zoals helaas te vaak gebeurt. Steeds meer landen nemen
op het vlak van harm reduction een voorbeeld aan Nederland. Ook de WHO en
UNAIDS ondersteunen harm reduction. Kortom, dit is het moment om
een appel te doen op de VN-lichamen om harm reduction te omarmen.Ook wordt het tijd voor eerlijkheid op het vlak van het gedoogbeleid.
Veel regeringen houden officieel vast aan een verbod op het gebruik van softdrugs,
maar ook daar is vaak een verschil tussen de officiële praatjes en wat
lokaal of in de praktijk gebeurt. Zelfs in de VS geldt dat ook de meest geharnaste
voorstanders van een kille, ideologische war on drugs – elf staten,
waaronder Oregon, Alaska, Californië – vormen van gedoogbeleid
kennen. Ik vraag de minister van Justitie dan ook of hij bereid is om, aan
de vooravond van diverse VN-fora, een recente internationale inventarisatie
uit te voeren van justitieel en bestuurlijk gedoogbeleid, zodat een en ander
kan worden meegenomen in de overleggen die volgen.Wij moeten achter onze eigen keuzes blijven staan. Maar dat kan beter.
Het huidige softdrugsbeleid is, gedwongen door internationale verdragen, in
het strafrecht verankerd, met als gevolg een gedoogbeleid vol hypocrisie.
Het mag wel worden verkocht in coffeeshops, maar het mag niet worden bevoorraad.
Burgemeester Leers gebruikte een tijd geleden een mooie zin: het is als een
bakker die wel broodjes mag verkopen, maar geen meel mag inkopen. Onzinnig!
Hierdoor is de handel en productie van softdrugs in criminele handen geraakt,
zonder enige controle op de kwaliteit, met als gevolg veel overlast in bepaalde
woonwijken door wiettelers en slechtere kwaliteit softdrugs. Ik herhaal dit,
omdat wij blijven kampen met de problemen met dit hypocriete, in ieder geval
ineffectieve en inconsistente beleid. Daar zouden wij ons meer toe moeten
verhouden, ook al zijn veranderingen op dit punt helaas op dit moment waarschijnlijk
politiek gezien niet haalbaar.Zoals ik al zei, houd ik geen hallelujaverhalen over misbruik van softdrugs.
Uit onderzoek blijkt dat langdurig veel blowen slecht kan zijn voor jongeren
en jongvolwassenen. Ik heb in mijn eigen omgeving ook gezien hoe jonge mensen
verdwaald raakten of zelfs psychotisch werden. Maar repressie is volstrekt
ineffectief gebleken. Ik moet dan ook zeggen dat ik enigszins boos kan worden
als ik zie hoeveel mensen denken dat verboden en verbieden de situatie zal
verbeteren. Ik zou zeggen: word wakker! Regularisering van de productie van
cannabis is geen luxe vanuit een gezondheidsoptiek, maar is een pure noodzaak.
Alleen dan is een goede controle mogelijk op de kwaliteit van cannabis: een
aanvaardbaar THC-gehalte en geen residu van bestrijdingsmiddelen. Dan is ook
een betere voorlichting mogelijk. Het levert bovendien een enorme besparing
aan politiekosten op; dat zou toch een aantal fracties in deze Kamer moeten
aanspreken.Veel belangrijker is het om jonge mensen beter voor te lichten en om de
verslavingszorg voor jongeren te versterken. Ik sluit mij aan bij de vragen
die de PvdA-fractie hierover stelde. Wat gaat de minister van VWS precies
doen, zeker waar het gaat om moeilijk bereikbare groepen? Dat zijn de groepen
mensen die nu niet in de instellingen zitten noch voorgelicht noch geholpen
worden.Regularisering in combinatie met bestrijding van illegale handel en productie
en een strikte handhaving van de regels voor coffeeshops kan veel verlichting
brengen voor woonwijken en voor ouders, justitie en politie. In Maastricht
schijnen momenteel 100.000 manuren per jaar besteed te worden aan het oprollen
en ontmantelen van wietplantages. Volgens de burgemeester van die stad leidt
dat tot niets anders dan dat de productie zich verspreidt en ondergronds gaat.
Dit zijn manuren die ook aan de bestrijding van kinderporno, geweldscriminaliteit
of roofovervallen besteed zouden kunnen worden. Is de minister van Justitie
samen met de minister van BZK bereid om te kijken wat die politie- en justitie-inzet
in heel Nederland voor de bestrijding van wietteelt nu jaarlijks kost? Wat
kost dat nou? Wat zou regularisering kunnen betekenen voor de besparing van
zulke kosten?Zoals al eerder werd gezegd, vormt de verouderde rangschikking of classificatie
van drugs een lacune. Er werd al verwezen naar het zeer interessante en opmerkelijke
Engelse onderzoek. Het lijkt mij belangrijk dat ook in Nederland een goede
classificatie van alle gebruikelijke middelen, inclusief alcohol en tabak,
plaatsvindt. Wij moeten op een rationele en wetenschappelijke manier weten
wat voor schade en risico's deze middelen veroorzaken. Is het kabinet bereid
een dergelijk onderzoek uit te vaardigen?Binnenkort wordt gesproken over de internationale verdragen. De GroenLinks-fractie
vindt dat het kabinet bij die gelegenheid zo snel mogelijk een oproep moet
doen om die verdragen te herzien en om ze in ieder geval opnieuw te bekijken.
In mijn ogen is het bizar dat wij nog steeds vastgeklonken zijn aan verdragen
die voor een deel bijna vijftig jaar oud zijn en dat wij ons daardoor nog
altijd bij wijze van spreken met een schaamlap het bos in laten sturen en
er niet voor zorgen dat dat verandert. Niet alleen dit kabinet doet dat niet
op dit moment; helaas hebben vorige kabinetten dat ook niet gedaan. Dat is
jammer. Het was goed geweest als daar eerder actie op ondernomen was. Gezien
de slechte resultaten van de "war on drugs" zou het geen luxe zijn
om daar nog eens iets aan te doen.De heer Van der Staaij (SGP):Ik mag toch hopen dat het feit dat een internationaal verdrag vijftig
jaar oud is, voor u geen reden vormt om er nu denigrerend over te doen. Bij
het Vluchtelingenverdrag en bij andere mensenrechtenverdragen hoor ik u juist
erg pleiten voor het handhaven en het niet wijzigen van die verdragen.Mevrouw Azough (GroenLinks):Het gaat niet zozeer om de vraag hoe oud een verdrag is, als wel om het
feit dat moet worden voldaan aan de realiteit van nu. Ik zie helaas dat zeker
het Enkelvoudig Verdrag erg inconsistent en gericht was op een ander doel;
de wetenschappers geven dat ook aan. Met uw statuur in deze Kamer als jurist,
zou u ervan overtuigd moeten zijn dat de rechtsverdragen consistent moeten
zijn en dat ze in ieder geval geen grote inconsistenties moeten laten zien.
Dat is bij deze verdragen echter wel degelijk het geval. Vanuit die optiek
vindt mijn fractie het belangrijk om daar nog eens naar te kijken.Nederland moet niet de mislukking van het eigen beleid gaan organiseren.
Dat komt wel erg dichtbij. Als ik vandaag de PvdA-fractie hoor, dan staat
zij blijkbaar niet meer achter haar eigen Manifest van Maastricht. werd net
iets te laat wakker om er een vraag over te stellen. Ik vind het opmerkelijk
dat zelfs de PvdA-fractie hier in de Kamer niet vanaf het spreekgestoelte
durft te verdedigen dat er regularisering bij de achterdeur moet plaatsvinden.
Ik vind het opmerkelijk dat zij net als de CDA-fractie slechts verwijst naar
de praktijk van nu en aangeeft dat daar nu iets aan moet gebeuren.
Juist als deze fracties vinden dat er nu iets moet gebeuren aan de huidige
praktijk, moeten zij nu pleiten voor regularisering dan wel moeten zij in
ieder geval toegeven dat zij dat niet kunnen omdat hun handen gebonden zijn.
Dat zeggen zij niet. Is het nu een inhoudelijke ommekeer of iets anders?De heer Teeven (VVD):Mevrouw Bouwmeester, als een van de ondertekenaars van het Manifest van
Maastricht, komt niet naar voren, dus doe ik dat maar. Vroegere collega's
in eerdere fracties van de VVD hebben daar ook wel eens iets over ondertekend.
Laat ik mevrouw Azough maar meteen meedelen dat de huidige fractie van de
VVD afstand neemt van dit Manifest van Maastricht. Wij voelen ons er helemaal
niet aan gebonden. Ik zal mevrouw Azough ook zeggen waarom en haar een vraag
stellen. Mijn fractie vindt dat de scheiding tussen hard- en softdrugs erg
diffuus wordt en dat er veel middelen op lijst 2 staan die buitengewoon schadelijk
kunnen zijn. Daarom vinden wij dat daar eerst duidelijkheid over moet komen.
Daarin steunen wij mevrouw Azough dus. Als het allemaal duidelijk is, is de
volgende stap een gesprek, of juist geen gesprek, over de achterdeur. Kan
mevrouw Azough daarmee leven, in die volgorde?Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Een aantal Kamerleden daagde mij uit te reageren. De fractie van de PvdA
staat achter het manifest. Wij hebben echter afspraken gemaakt in dit regeerakkoord.
Dat betekent dat wij het softdrugsbeleid niet strikter maken, maar ook niet
soepeler. Het allerbelangrijkste wat ik vandaag in mijn betoog heb willen
duidelijk maken, is dat er nu gefocust moet worden op wat er vandaag, in het
hier en nu, in de praktijk bereikt kan worden. Dat is zorg en handhaving.
Die vormen een oplossing voor vandaag. Dat is waar het nu om gaat.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ja maar, mevrouw Bouwmeester ...De voorzitter:Nee. Zo werkt het niet. U heeft een vraag gesteld. Er is antwoord gekomen.
Nu vervolgt u uw betoog.Mevrouw Azough (GroenLinks):Dit betekent toch dat in tegenstelling tot bijvoorbeeld minister Donner
die gewoon zijn mening geeft over het ontslagrecht, de PvdA-fractie blijkbaar
geen mening meer heeft over het Manifest van Maastricht. Maar goed.De heer Teeven maakt een classificatie. Het is prima dat hij mij daarin
steunt. Hij steunt dan ook de D66-fractie en enkele andere fracties. Wij hebben
het allemaal vorige week tijdens de hoorzitting gehoord. De heer Teeven ziet
echter ook af van de regularisering. Afgezien van het feit dat er eerst een
classificatie moet plaatsvinden, heb ik geen andere argumenten gehoord. Ik
vind het dan ook vreemd dat hij nu van die regularisering afziet. Ik pleit
nog steeds voor regularisering op basis van de huidige praktijk en van de
bestaande wetenschappelijke onderzoeken. Daarbij kunnen vragen beantwoord
worden – de heer Van der Ham bracht er al enkele naar voren –
maar ik zie geen reden om over dit onderwerp van mening te verschillen.De heer Teeven spreekt over een onderzoek. Ook wij willen een onderzoek
naar de evaluatie van de afgelopen dertig jaar. Als dat onderzoek laat zien
dat wij het volledig fout hebben gehad, dat alle cijfers en alle onderzoeken
van de afgelopen jaren volstrekt belachelijk waren, dat het allemaal heel
anders zit en wij het vreselijk slecht hebben gedaan, dan wil ik wel kijken
of er geen andere maatregelen moeten komen. Ik verwacht echter dat het onderzoek
zal opleveren dat het gedoogbeleid wettelijk verankerd moet worden.De heer Teeven (VVD):Ik vat het maar op alsof mevrouw Azough een vraag stelde. Ik zal haar
uitleggen hoe de achterdeur ...Mevrouw Azough (GroenLinks):U hoeft mij niets uit te leggen. Dat doet u wel vaker in de Kamer, maar
dat hoeft niet.De voorzitter:Bovendien heeft u zo meteen ook nog een eigen termijn, mijnheer Teeven,
mocht u iets willen uitleggen. Mevrouw Azough vervolgt haar betoog.Mevrouw Azough (GroenLinks):Precies. Dan kan de heer Teeven nog veel meer uitleggen aan de Kamer.De huidige trend om het coffeeshops erg moeilijk te maken, zal tot grote
problemen leiden. Zo kan het rookverbod in coffeeshops leiden tot veel overlast
van op straat rondhangende, blowende mensen. Bovendien kan er dan nauwelijks
meer voorlichting worden gegeven. Ook de nadruk op afstandscriteria vindt
mijn fractie vreemd. Jongeren onder de 18 jaar mogen gewoon niet in de coffeeshop
komen. Als dat wel gebeurt, moeten coffeeshops gesloten worden.Ook het aanstaande paddoverbod lijkt een goed voorbeeld van vooral ideologisch
argumenteren. Alle tragische incidenten rondom paddogebruik hadden gemeen
dat het toeristen betrof die een goedkope vlucht naar Amsterdam boeken, zich
volgieten met bier, gaan blowen en ten slotte een bakje paddo's meenemen naar
hun hotel. Een verbod zal hen niet helpen, aangezien zij de paddo's waarschijnlijk
bij de illegale straathandel kopen, zonder enige controle. Het Amsterdamse
voorstel om een wachttijd voor verkoop van drie dagen in te stellen, is beter.
Zo schift je deze toeristen eruit.Mevrouw Joldersma (CDA):Het verhaal van mevrouw Azough is consistent en bekend, maar ik wil graag
van haar vernemen wat wij moeten doen met jongeren van 13 en 14 jaar die verslaafd
zijn aan blowen en worden opgevangen in allerlei klinieken.Mevrouw Azough (GroenLinks):Dat blijkt volledig uit mijn verhaal. Er moet goede zorg zijn voor deze
jongeren en zij mogen niet in coffeeshops terechtkomen. De straathandel moet
keihard worden aangepakt, ook als deze gelegaliseerd is. Wat dat betreft zijn
wij nooit inconsequent of inconsistent geweest. Jongeren van 13 en 14 jaar
die veelvuldig blowen, vormen een groot probleem.Ik sluit af met een citaat: "De werkgroep is van mening dat een verantwoord
gebruik van cannabis mogelijk is en voorkomt, zoals ook het geval is met alcoholgebruik.
Het streven naar zo'n situatie is verre te prevaleren boven de huidige, waarin
lichamelijk risico en criminaliteit de dominanten zijn." Dit is een citaat
uit het rapport "Touwtrekken om hennep". Mevrouw Joldersma zal het
wel kennen, want het is van de Abraham Kuyperstichting van de Anti Revolutionaire
Partij. Het kan verkeren.De heer Teeven (VVD):Voorzitter. Het is wat, zo'n debat op hoofdlijnen over drugs, waarin wij
tot in detail afdalen. De VVD heeft dertien jaar deel uitgemaakt van de regering
en nu komt dit kabinet met een drugsnota met een meerjarenvisie. De vorige
sprekers hebben dit ook al gezegd. Waar gaat het heen met het Nederlands drugsbeleid
en hoe moeten wij daarmee omgaan?De VVD-fractie ziet het debat van vandaag meer als een gedachtewisseling
tussen de partijen in de Kamer, dan als een gedachtewisseling met het kabinet.
Dat is het natuurlijk wel, maar dan meer op incidentele onderwerpen. Hoewel
sommige fracties zeggen niet ideologisch te willen zijn, zijn zij dat naar
het oordeel van de VVD-fractie wel.Waar praten wij over? Wij praten over het roken in coffeeshops, terwijl
veel fracties hier in het parlement zeer actief hebben gestreden voor het
rookverbod in de cafés. Vanaf 1 juli 2008 mag er absoluut niet
meer worden gerookt in cafés en een grote meerderheid van de Kamer
heeft de minister van VWS hierin gesteund. Als je daar niet goed over nadenkt,
kom je natuurlijk in de problemen met de coffeeshops.Straks ontstaat een situatie waarin reguliere middelen, zoals tabak, absoluut
niet mogen worden gebruikt in een café, terwijl illegale middelen,
zoals cannabis, straks in een coffeeshop wel mogen worden gebruikt. Dat zou
wel eens de consequentie kunnen zijn. Als wij geen gelegenheid geven tot het
roken van cannabis in een coffeeshop, dan gaan de mensen hetzelfde doen als
de mensen die niet mogen roken in een café: ze gaan buiten op straat
roken. Zo ontstaat overlast. Bij het roken van een sigaretje op straat, vind
je de peuken op de stoep en wordt er schreeuwerig geroepen, maar bij het gebruik
van cannabis kan daar nog andere overlast bij komen. Ik denk daarbij aan drugsrunners
die proberen nog wat harddrugs te verkopen aan de gebruikers van softdrugs
die voor een coffeeshop staan.Ik heb een aantal fracties het woord "hypocriet" horen noemen
bij het gebruik van achterdeuren. Dat woord kun je ook gebruiken bij het rookverbod
dat wij met z'n allen actief hebben ingesteld en waarmee wij nu bij het gebruik
van softdrugs in de problemen komen.Verslaving is in eerste instantie naar het oordeel van de VVD-fractie
... Ik ben nog maar net begonnen, maar ik zie dat mevrouw Azough al een vraag
wil stellen. Ik mag niets uitleggen en dat doe ik ook niet. Ik geef alleen
antwoord.De voorzitter:Als u echt een dringende vraag heeft, mag u die stellen, mevrouw Azough.Mevrouw Azough (GroenLinks):De heer Teeven hoeft misschien ook niets uit te leggen. Ik wil nog even
ingaan op het rookverbod in coffeeshops. Ik begrijp zijn vraag, maar volgens
mij gaan mensen specifiek naar een coffeeshop om te roken, blowen of hasj
of wiet te gebruiken. Zij gaan niet per se naar een café om daar te
roken. Er is wel degelijk een groot verschil.De heer Teeven (VVD):Dat is maar net hoe je het ziet. Er zijn heel veel mensen die een sigaretje
roken. Dat doen ze misschien al dertig jaar, zoals er ook mensen zijn die
al dertig jaar blowen. Dat doen ze ook al dertig jaar in een café en
dat heeft nooit enige problemen gegeven. Mensen gaan daar met plezier met
elkaar om. Als je dan legale dingen gaat verbieden, kom je met illegale dingen
in de problemen.Mevrouw Azough (GroenLinks):Dat is dan toch net als zwemmen in een zwembad zonder water?De heer Teeven (VVD):Ik zal een ander voorbeeld geven. Als je bang met dat mensen verslaafd
raken aan gokspelletjes, kun je alle gokspelletjes verbieden. Dat kun je met
drugs ook doen. Als je bang bent dat mensen verslaafd raken aan drugs, kun
je alle drugs verbieden. Uw fractie, GroenLinks, is een beetje inconsequent.
Dat geldt ook voor andere fracties. Ik kijk naar mevrouw Van Velzen. Als het
om gokspelletjes gaat, is men zeer ideologisch en dan moet alles verboden
worden, want daar kun je verslaafd aan raken. Maar als het om softdrugs gaat,
moet alles opeens gereguleerd worden. Het is maar net vanuit welke hoek uit
de politiek je de dingen bekijkt.De heer Van der Ham (D66):Die inconsequentheid kunt u mij in ieder geval niet verwijten.De heer Teeven (VVD):Die verwijt ik u ook niet. U heeft mij uw naam ook niet horen noemen.
U bent namelijk overal voor.De heer Van der Ham (D66):Ik ben, zoals een goed liberaal betaamt, voor het stellen van goede regels.
Ik hoop dat u zich wat dat betreft ook liberaal toont in dit debat.De heer Teeven (VVD):Liberaal is niet dat alles moet mogen.De heer Van der Ham (D66):Als u goed heeft opgelet, heeft u gehoord dat ik in mijn bijdrage daar
heel harde dingen over heb gezegd. Het houdt inderdaad niet in dat alles maar
mag. Integendeel, wij moeten goede regels stellen.De voorzitter:Nu uw vraag.De heer Teeven (VVD):Ik wil nog even antwoord geven op de vraag over het roken in coffeeshops.De voorzitter:Nee, ik heb het woord gegeven aan de heer Van der Ham.De heer Van der Ham (D66):Het roken in coffeeshops is maar een detail in het debat. Dat zegt u terecht.
Ik heb het debat over het rookbeleid ook gevoerd. Ik heb er altijd voor gepleit,
daar heel erg mee uit te kijken. Degene die wordt gevraagd om de AHOJG-criteria
te handhaven, de coffeeshopeigenaar, heeft dan namelijk minder overzicht over
zijn zaak. Repressie heeft dan misschien tot gevolg dat andere zaken die wij
belangrijk vinden, niet gehandhaafd kunnen worden. Het voorbeeld van de coffeeshop
geeft aan dat als je om een bepaalde reden iets doet, dat een negatief effect
kan hebben op het handhaven van het drugsbeleid. Dat erkent u toch ook wel?De heer Teeven (VVD):Als je een drugsbeleid met een gedoogbeleid hebt, zoals wij dat al dertig
jaar hebben in Nederland, moet dat ook draagvlak hebben in
de samenleving. Als je heel star bent, zoals een aantal fracties in dit parlement
is als het gaat om het roken van een sigaretje in het café, maar je
wel de problemen in de coffeeshops wilt oplossen, gaat dat wringen in de samenleving.
Dat is waar een echt liberale partij – wij dus – naar kijkt.De heer Van der Ham (D66):Dat was mijn vraag niet. De discussie die in de Kamer wordt gevoerd over
dit onderwerp gaat vaak over de vraag welk beleid effect heeft en welke neveneffecten
vormen van repressie kunnen hebben. Dat waterbedeffect ziet u ongetwijfeld
ook; u komt namelijk uit die wereld. Het ene verbod kan een vlucht naar een
andere drug betekenen en dat wil je misschien helemaal niet.De heer Teeven (VVD):Ik wil de heer Van der Ham uitnodigen eerst naar de rest van mijn betoog
te luisteren. Ik ben pas een minuutje aan het woord geweest en ik heb nog
heel veel dingen te bespreken. Misschien krijgt hij dan de gelegenheid om
nog eens te interrumperen.De voorzitter:U was drie minuten bezig. Maar gaat u verder met uw betoog.De heer Teeven (VVD):Voorzitter. De VVD-fractie ziet met de CDA-fractie wel het nut in van
de scheiding in lijst 1 en lijst 2 van de Opiumwet, de absoluut verboden middelen
en de middelen waarvan wij hebben gezegd dat die onder omstandigheden kunnen
worden gedoogd. Er zou echter een onderzoek moeten plaatsvinden naar de gevaren
van de middelen die je als drugs kunt aanmerken. Wij horen graag van het kabinet
of het bereid is tot zo'n onderzoek. Het kan zijn dat bepaalde middelen die
nu op lijst 2 staan over moeten worden geheveld naar lijst 1, gezien de grote
gevaren daarvan. Die zouden dan misschien niet meer mogen worden verkocht
in een coffeeshop. Dat zou dan wel eens de conclusie kunnen zijn. Na zo'n
onderzoek zou echter ook kunnen blijken dat – zoals sommigen in de Kamer
bepleiten, maar dat is niet mijn argumentatie – de stoffen die in paddo's
zitten en waarvan de gedroogde vorm nu op lijst 1 van de Opium staan, op lijst
2 thuishoren. De beslissing over de paddo's is enigszins inconsequent, houd
ik de minister van Volksgezondheid voor. Ik steun die beslissing, maar niet
de beslissing om paddo's op lijst 2 te zetten. In gedroogde vorm staan de
stoffen van paddo's op lijst 1 en het kabinet kiest ervoor om de paddo's op
lijst 2 te zetten. Dat is volgens mij inconsequent. Of je kiest ervoor om
alles op lijst 1 te plaatsen, of alles op lijst 2. Ik zie het schip al binnen
varen, want ik zie de grote problemen van paddo's, gezondheidsproblemen. Dat
mensen van een viaduct afspringen als zij iets gebruikt hebben, heeft niet
onze voorkeur. Dit zijn incidenten, maar er zijn er wel iets te veel. Ik ben
van mening dat de paddo's op lijst 1 horen, gelet op de stoffen die erin zitten.
Het kabinet kiest voor lijst 2. Misschien kan de minister in dit hoofdlijnendebat
uiteenzetten waarom het kabinet hier voor lijst 2 heeft gekozen, terwijl andere
stoffen een andere plaats hebben gekregen?Aan de minister van Justitie vraag ik of hij onderschrijft dat repressie
in de afgelopen vijftien jaar wel degelijk resultaat heeft gehad. Als ik kijk
naar de aanpak van de productiefaciliteiten en de uitvoer van XTC naar de
Verenigde Staten, constateer ik dat er wel degelijk successen zijn geboekt
en dat er sprake is van verdringing naar andere landen. Natuurlijk kun je
dan zeggen dat verdringing naar andere landen per saldo weinig nut heeft,
maar je kunt ook proberen om andere landen – Duitsland, België –
ervan te overtuigen dat zij de XTC-productie moeten aanpakken. Willen de bewindslieden
ingaan op de effectiviteit van de repressie bijvoorbeeld op de invoer van
cocaïne? Die stof is zeer schadelijk voor de volksgezondheid, ook in
combinatie met andere stoffen. Wat is het nut van repressie naar het oordeel
van het kabinet? Moeten wij dit beleid voortzetten, moeten wij het intensiveren
of moeten wij eerst het onderzoek naar de stoffen afwachten en pas dan een
keuze maken voor de terreinen waarop wij zwaar zullen inzetten met opsporing
en vervolging?De VVD-fractie is ook voor de aanpak van de aanvoer van softdrugs via
de achterdeur. Je kunt zeggen dat dit hypocriet is, omdat de VVD-fractie niet
tegen coffeeshops is of tegen het feit dat iemand een jointje rookt in een
coffeeshop. Dit neemt niet weg dat mijn fractie het nog steeds heel belangrijk
vindt dat die achterdeur wordt aangepakt en dat er een harde repressie komt
van de handel in soft drugs. Wij mogen niet een productieland van wiet worden
en zeker geen exportland, zoals wij dat ook met XTC waren. Het heeft onze
voorkeur dat het vervolgingsbeleid van de handel via de achterdeur niet wordt
losgelaten.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik heb in mijn betoog gesproken over repressie op internationaal niveau,
dus ook in de Andeslanden, Afghanistan, Birma en dergelijke. Is de heer Teeven
van mening dat de repressie, de keiharde aanpak, daar succes heeft gehad?De heer Teeven (VVD):Dit is een heel algemene vraag die niet zo algemeen kan worden beantwoord.
Er zijn landen waar repressie succes heeft gehad, als je ten minste van succes
kunt spreken. Het ligt er een beetje aan waar je je op richt of je het een
succes noemt dat boeren niet meer in staat zijn om die producten te verbouwen.
Je moet ze wel een secundaire mogelijkheid bieden als hun producten met chemische
middelen zijn vernietigd. Wij proberen dat in Afghanistan waar wij bevorderen
dat de boeren andere producten gaan verbouwen. Dit gaat erg moeilijk. Je kunt
niet eenduidig zeggen dat repressie nooit succes heeft of altijd succes heeft.
Ik ben het ermee eens dat de repressie in de afgelopen vijftien jaar er niet
toe heeft geleid dat het beter is geworden, maar dit betekent niet dat je
dit ook niet moet doen. Wij bestrijden ook de handel in vuurwapens en handgranaten,
maar er zijn nog steeds vuurwapens in omloop in Nederland en dat was tien
of twintig jaar geleden ook al het geval.Mevrouw Azough (GroenLinks):Maar repressie in Nederland is – gelukkig maar – heel wat
anders dan de repressie in Bolivia of Colombia. Is de heer Teeven het ermee
eens dat het kabinet in VN-verband moet aansturen op minder keiharde repressie
waarvan vooral de burgers het slachtoffer worden, zoals nu het geval is?De heer Teeven (VVD):De VVD-fractie vindt het nooit goed als burgers het slachtoffer worden
van repressie, in welk land dan ook. Volgens de internationale verdragen moet Nederland echter wel respect hebben voor andere rechtsstelsels.
Die werken misschien niet op een manier waarvoor wij de handen op elkaar krijgen,
maar het zijn wel rechtsstelsels die wij in internationale verdragen hebben
gerespecteerd. Wij zijn eraan gebonden daarmee rekening te houden.De voorzitter:Mevrouw Azough, u wilt interrumperen, maar u hebt al drie interrupties
gehad.De heer Van der Ham (D66):Het is jammer dat de VVD-fractie afstand neemt van de lijn die onder het
Kamerlid Weekers en de fracties van de VVD, de PvdA en D66 is ingezet om een
gericht experiment uit te voeren met het reguleren van die achterdeur. Het
was maar een experiment. Het ging er niet om, het direct helemaal vrij te
geven, maar om te kijken of het werkt, juist in de regio waar de politie er
zelf om vraagt. Ik hoop dat u zich daarvoor de komende jaren toch openstelt,
want ik ben er heel teleurgesteld over. U zegt dat het beleid inconsequent
is.De voorzitter:Het moet echt veel korter. Dit is uw tiende interruptie. Nee, uw dertiende;
ik onderschat het.De heer Van der Ham (D66):Voorzitter, ik probeer een vraag te stellen en een kwalificatie te geven.
De heer Teeven stelt dat het beleid inconsequent is. Stel dat het scenario
van de heer Donner van een paar jaar geleden bewaarheid wordt en stel dat
wij proberen om de cannabisteelt in Nederland een beetje onder de duim te
krijgen. Is het dan voor de heer Teeven denkbaar dat onder die geconditioneerde
toestand wel een experiment plaatsvindt met regulering van de achterdeur?
De heer Donner deed deze suggestie.De voorzitter:Uw vraag was allang helder.De heer Van der Ham (D66):U moet niet steeds...De voorzitter:Niet "u moet niet steeds"! U moet zich houden aan de afspraken
die wij hier van tevoren gemaakt hebben. Dat doet u niet.De heer Teeven (VVD):Ik kan hier kort over zijn. Ik wil de goede dingen eerst, dus eerst kijken
welke stoffen op dit moment schadelijk zijn voor de volksgezondheid. Ik ben
met u eens dat in dertig jaar gedoogbeleid in Nederland een ontwikkeling heeft
plaatsgevonden in het gebruik van drugs. Soms met negatieve effecten, ben
ik met de CDA-fractie eens. Er zijn echter ook positieve effecten van het
Nederlandse drugsbeleid; het is zeker niet allemaal negatief. Eerst moeten
wij kijken welke stoffen wij absoluut op lijst 1 willen zetten. Ik vraag het
kabinet daarom: wat willen wij nou gewoon niet in Nederland? Vervolgens blijven
er stoffen over voor op lijst 2. Als een goed wetenschappelijk onderzoek wordt
uitgevoerd – en geen onderzoek zoals dat wat heeft geleid tot het CAM-rapport
over de paddo's, waarover ik grote twijfels heb – dan kan de VVD-fractie
tot de conclusie komen dat cannabis in Nederland, met de kwaliteit die het
nu heeft en alle effecten die daarbij horen, op lijst 1 thuishoort. Dan gaat
mijn fractie dus een andere kant op dan u wilt.De heer Van der Ham (D66):Als de justitiële kant in orde is en als uit onderzoek blijkt dat
er geen aanleiding is om cannabis tot harddrug te verklaren, is het dan voor
uw fractie op termijn acceptabel om toch te reguleren?De heer Teeven (VVD):Daar zit nog een vraag voor. Als er gelegaliseerd wordt, zoals met prostitutie
is gebeurd, wordt het dan uit de criminaliteit gehaald? Als dat niet het geval
is, dan heb ik liever dat die achterdeur illegaal blijft. Dan kan de bestrijding
doorgaan en dan kan het kabinet overgaan op een harde aanpak. Dit brengt mij
op de volgende vraag aan het kabinet. Het is mooi dat het kabinet de growshops
aanpakt; ik was blij dat dat vanmorgen te lezen was in de krant. Het gaat
om de uitvoering van een motie die is ingediend met het uitgangspunt dat growshops
bijdragen aan criminaliteit. Kan de minister van Justitie aangeven of hij
van plan is om artikel 10a van de Opiumwet niet alleen van toepassing te verklaren
op de growshops maar ook te gebruiken bij de aanpak van de achterdeur? Is
de minister van Justitie van mening dat ten behoeve van repressie en aanpak
van de criminaliteit artikel 10a van toepassing moet zijn op de softdrugs,
de middelen op lijst 2?Ik blijf de mogelijkheden van de Wet BIBOB benadrukken en de mogelijkheden
tot ontneming in het kader van de effectieve aanpak van de drugshandel. Ik
vind dat op het punt van het ontnemen van winsten niet stringent genoeg kan
worden opgetreden. Volgens mij zit het kabinet op dezelfde lijn. Mijn fractie
is daar blij mee omdat dat bijdraagt aan het oplossen van de criminaliteit.Een groot aantal prominenten – coryfeeën, mastodonten, geef
het maar een naam – pleit voor versoepeling van het softdrugsbeleid
in Nederland. Dit zijn een aantal politici en burgemeesters geweest en het
loopt door de partijen heen. Het waren er een aantal van mijn partij, maar
er waren er ook bij van de partij van mevrouw Joldersma, het CDA. Ik wil vandaag
nu eens klip en klaar van de minister van Justitie horen of hij eigenlijk
wel mogelijkheden ziet voor Nederland om die internationale verdragen open
te breken. Er pleiten een aantal partijen voor. De minister is jurist, een
aantal Kamerleden is jurist, maar ook mensen die geen jurist zijn, kunnen
er een mening over vormen. Wij kunnen het kabinet wel met een onmogelijke
boodschap op pad sturen, maar volgens mij is het voor de minister absoluut
onmogelijk om dergelijke verdragen open te breken. En dat moet hij hier eigenlijk
ook gewoon zeggen, want dan blijkt dat die weg onbegaanbaar is.Ik vraag de minister van VWS of er in zijn visie op dit moment nog andere
middelen zijn die volgens hem thuishoren op lijst 1. Het gaat dan om de hoofdlijnen
van het drugsbeleid. Wij hebben lang gesproken over qat en de gevaren daarvan.
Kan de minister überhaupt nog andere middelen noemen die volgens hem
op lijst 1 horen? Ik heb ook een aantal fracties over XTC horen praten. Wat
is het oordeel van de regering over XTC? Blijft XTC op lijst 1 of zou dat
nou typisch zo'n partydrug zijn die naar lijst 2 zou moeten als het allemaal
gecontroleerd en gereguleerd wordt? Naar het oordeel van onze fractie is dat
niet zo, maar ik hoor graag het standpunt van de regering op dit punt.Ik heb vandaag verschillende dingen gehoord over de coffeeshops in de
grensstreek. Ik vraag de minister of het geen goed idee is om de coffeeshops
gewoon op de grens tussen Nederland en België te zetten, want dan bereiken
wij misschien ook dat België een beetje beter gaat meewerken
aan de repressieve aanpak en als het echt om resultaten gaat. Dat is dus niet
zoals burgemeester Leers doet, namelijk coffeeshops op de grens tussen Maastricht
en Eijsden zetten, zodat alle schoolkinderen uit Eijsden daar last van hebben.
Veel landen hebben het over resultaten via repressie, terwijl Nederland wel
resultaten boekt waar andere landen het laten liggen.De heer De Roon (PVV):Voorzitter. Wij hebben dertig jaar gedoogbeleid achter de rug en wat heeft
dat voor ons land betekend? Dertig jaar lang is de jeugd opgegroeid met het
idee dat softdruggebruik niet zo'n probleem is, want de overheid treedt er
niet echt tegen op. Dertig jaar lang hebben ouders in vrees kunnen leven met
de gedachte dat hun kinderen dankzij dat gedoogbeleid gemakkelijker met drugs
in aanraking konden komen en in grote getale ook kwamen. Dertig jaar lang
heeft de gedoogde verkoop van softdrugs zich als een tumor over heel ons land
kunnen uitzaaien. Hetzelfde geldt voor de teelt van wiet. Sinds 2004 zijn
maar liefst 20.000 plantages van grootschalige criminele kwekers opgerold.
Hetzelfde geldt ook voor growshops en hennepbeurzen. Dertig jaar lang heeft
ons land als een magneet gewerkt op drugsgebruikers uit de hele wereld, met
alle overlast en ellende van dien.Ook de overheid zelf is gecorrumpeerd door het gedoogbeleid. In Terneuzen
plaatst de gemeente bewegwijzering naar de drugsverkooppunten en de minister
van Justitie vindt het niet nodig om daar iets aan te doen. Uit illegale kwekerijen
in beslag genomen groeilampen werden door de dienst Domeinen vrolijk weer
verkocht, zodat er weer nieuwe wietkwekerijen konden worden gestart. De minister
van Financiën vond het niet nodig om daar tegen op te treden.Een hele generatie opsporingsambtenaren is besmet met het idee dat bestrijding
van softdrugs, ook van de handel daarin en de productie daarvan, weinig of
geen prioriteit behoeft. Dertig jaar lang is ook vrijwel niet opgetreden tegen
het druggebruik in combinatie met het wegverkeer. De ministers van Justitie
en Verkeer en Waterstaat vonden het niet nodig om daar veel werk van te maken.
Wat begonnen is als het gedogen van softdruggebruik door een groepje jongeren
in een jeugdhonk onder toezicht van jeugdleiders in Enschede, is volstrekt
ontaard in die dertig jaar. Het heeft geleid tot een explosie van criminaliteit.
Dertig jaar gedoogbeleid is dertig jaar ellende geworden.Hetzelfde geldt ook voor het softe overheidsoptreden inzake harddrugs.
Ik zeg dat de overheid met betrekking tot harddrugs een pseudogedoogbeleid
voert. Overal in het land worden gebruikers opgevangen en gefaciliteerd. De
overheid verstrekt harddrugs aan verslaafden of laat in ieder geval toe dat
dit gebeurt. Verslaafden worden niet adequaat aangepakt. Handelaars worden
veel te licht bestraft. Dit zijn allemaal symptomen van een falende overheid.
De burgers lijden al dertig jaar lang onder de gevolgen van buitensporige
overlast en criminaliteit, alsook onder de magneetwerking van ons drugsbeleid
op gespuis uit het buitenland. Onze zuidelijke gemeenten lijden onder de terreur
en de overlast van schorem uit andere Europese landen. Alleen al in de regio
Breda en Roosendaal, zo las ik deze week nog, is er sprake van 1,3 miljoen
(!) drugstoeristen in een jaar tijd. In de regio Maastricht is dat probleem
nog groter. Nederland is gewoon dé coffeeshop van Europa geworden!De materiële schade daarvan en de schade in termen van leed, angst
en overlast zijn niet meer te begroten, te becijferen en evenmin onder woorden
te brengen. Burgers willen dit niet. Burgers willen niet beroofd worden door
verslaafden, burgers willen geen permanente overlast in hun straten en wijken.
Burgers willen geen krankzinnig verkeersgedrag van drugsrunners op onze snelwegen.
Burgers willen geen coffeeshops in de omgeving van hun kinderen. Burgers willen
geen rondhangende en overlast veroorzakende drugsgebruikers in hun portieken.
Burgers willen geen opvang van verslaafden in hun woonomgeving. Genoeg is
genoeg! Dertig jaar gedoogbeleid is dertig jaar ellende geweest. Mijn fractie
heeft geen wetenschappelijk onderzoek naar dat gedoogbeleid nodig om deze
conclusie te kunnen trekken. Deze conclusie is evident; feiten van algemene
bekendheid behoeven geen bewijs.Laten wij dit gedoogbeleid dan ook failliet verklaren en niet proberen,
het te verbeteren. Dertig jaar lang is er de kans voor geweest om aan te tonen
dat het enige zin heeft, dat het op enigerlei wijze werkt en dat het verbeterd
kan worden. Die dertig jaar zijn voorbij en wij zitten alleen maar met troep!Nu mijn vragen aan de regering. Laten wij de drugscriminaliteit steviger
aanpakken. Dat dit kan en dat dit resultaat kan hebben, blijkt uit de aanpak
van de productie van synthetische drugs in Nederland. Een gecoördineerde,
intensieve en vooral volgehouden repressie heeft deze zware vorm van criminaliteit
in een aanzienlijke mate uit ons land verdreven. Dat een stevige aanpak resultaten
kan hebben, blijkt ook uit de 100%-controles op verdovende middelen
van risicovluchten op Schiphol. Breid dat ook uit tot alle vluchten uit Noord-
en Midden-Afrika! Sluit de gepakte drugshandelaren, producenten, vervoerders,
enzovoorts langdurig op! Het gaat daarbij steeds om allemaal mensen die graag
risico's nemen. De risico's die zij inschatten, zijn in hun ogen kleiner dan
de winst die zij kunnen behalen. Het gaat ook vaak om recidivisten; sluit
ze dus langdurig op, werk met minimumstraffen en breng de maximumstraffen
omhoog! Wat ons betreft, zien wij dit soort lieden gedurende een heel lange
tijd niet meer in de samenleving terug. Als wij ze nooit meer terugzien, zou
ik dat ook niet erg vinden. Personen met een buitenlandse nationaliteit zouden
na het ondergaan van hun gevangenisstraf voor drugsmisdrijven ons land uit
moeten en er nooit meer in kunnen komen.De minister van Justitie verdient onze steun, als hij het mes wil zetten
in de growshops. De minister van Volksgezondheid verdient onze steun bij zijn
voorgenomen aanpak van paddo's. Nog meer verkoop van hallucinerende middelen
is iets waar wij helemaal geen behoefte aan hebben.Ik vraag aan de regering: hef voor de productie, de handel, de invoer
en dergelijke het onderscheid tussen hard- en softdrugs op. Ook de softdrugshandel
en alles wat daarmee te maken heeft, moet keihard aangepakt worden. Wat gebruikers
van harddrugs betreft, bepleit ik het gedwongen afkicken en een paar jaar
rijkswerkinrichting. Volk dat niet wil deugen, moeten wij gewoon verwijderen
uit onze samenleving. Burgers moeten geen last meer hebben van die mensen.
Bij recidiven: nog wat meer jaren rijkswerkinrichting. Scholen moeten een
aangifteplicht krijgen voor drugs op scholen. Tot slot vraag
ik de regering om een elektronische schandpaal op het internet in te voeren
voor de veroordeelden ter zake van drugshandel, drugsproductie, drugsinvoer,
-uitvoer, enzovoorts.De beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt van 13.08 uur tot 13.55 uur geschorst.De voorzitter:Op de tafel van de griffier ligt een lijst van ingekomen stukken. Op die
lijst staan voorstellen voor de behandeling van deze stukken. Als voor het
einde van de vergadering daartegen geen bezwaar is gemaakt, neem ik aan dat
daarmee wordt ingestemd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20072008-4213-4238.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl