Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Kwaliteitswet zorginstellingen en de Wet klachtrecht cliënten zorgsector (28489)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2002-2003, pag. 3875-3882

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

02-05-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

nr. 65, pagina 3875-3882

23-04-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 28489Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het Voorstel van het lid Vendrik tot wijziging van de Wet op de ondernemingsraden in verband met het verschaffen van openbaarheid over de hoogte van inkomens van topkader, bestuurders en toezichthouders van ondernemingen (Wet openbaarheid topinkomens) (28163)Pagina 3882-3902
Presentie en opening (woensdag 23 april 2003)Pagina 3863-3863
Vragen van het lid Van der Ham aan de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en de staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen over het tekort aan stageplekken voor studenten verpleegkunde (mondelinge vragenuur)Pagina 3869-3872
Regeling van werkzaamheden (woensdag 23 april 2003)Pagina 3872-3873
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 10 april 2003 over de verhoging van de tarieven van de Rijksdienst voor de keuring van Vee en VleesPagina 3873-3875
Vragen van het lid Kant aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en de minister van Financiën over de uitspraken dat de eigen bijdrage voor de zorg onvermijdelijk is doordat er opnieuw tegenvallers zijn in de zorgbegroting (mondelinge vragenuur)Pagina 3866-3869
Vragen van het lid De Wit aan de minister van Justitie over de uitlatingen van de president van de rechtbank in Maastricht inzake legalisering van drugs (mondelinge vragenuur)Pagina 3863-3866
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 23 april 2003)Pagina 3902-3903
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Kwaliteitswet zorginstellingen en de Wet klachtrecht cliënten zorgsector (28489)Pagina 3875-3882

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 59 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Kwaliteitswet zorginstellingen en de Wet klachtrecht cliënten
zorgsector (28489).De voorzitter:Ik merk op dat, met uitzondering van de heer Wilders, niemand spreektijden
heeft opgegeven. Ik doe een beroep op eenieder om dat wel van tevoren te doen,
omdat het anders lastig wordt om te plannen.Ik zie dat mevrouw Van Heteren een hand opsteekt. Daar zitten gelukkig
vijf vingers aan.De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Van Heteren (PvdA):Voorzitter. Hoe vaak hebben de woorden "kwaliteit van zorg voorop" en
"de patiënt centraal" niet in de Kamer geklonken? Sinds het midden van
de jaren negentig hebben wij in Nederland een fors aantal patiënten-
en kwaliteitswetten die mede vorm moeten geven aan een verantwoorde patiëntgerichte
zorg. Daarmee was Nederland in Europa zeker niet de meest voorlijke natie,
maar toch... Het is goed dat de wetten na vijf jaar door onafhankelijke onderzoekers
opnieuw zijn geëvalueerd. Hierdoor konden verbeteringen worden aangebracht.
De Wet klachtrecht cliënten zorgsector en de Kwaliteitswet zorginstellingen
die nu voor wijziging voorliggen, zijn in 1999 en 2001 aan zo'n evaluatie
onderworpen. Daaruit bleek zonneklaar dat de meeste zorgaanbieders vertrouwd
zijn geraakt met het onderwerp klachtrecht en met kwaliteitsbewaking, maar
dat tussen vele voornemens en goede uitwerking op de werkvloer toch nog wel
wat licht zit. De praktische resultaten van het kwaliteitsbeleid zijn niet
overal even duidelijk. Het beleid heeft ook niet overal geleid tot optimale
verantwoording naar de buitenwereld door zorgaanbieders. In de melding van
ernstige fouten lijkt, helaas, zelfs een zekere verslechtering te zijn opgetreden
nadat met het wegvallen van het Besluit eisen voor erkenning ziekenhuizen
uit 1984 ook een zekere traditie van meldingen verslonsde.De evaluaties waren voor de minister aanleiding om de iets te grote vrijblijvendheid
die leek te zijn ingeslopen in de verslaglegging van kwaliteit en klachten
en in de meldingen, bij te sturen. Kwaliteitsjaarverslagen en verslaglegging
van klachten zijn in het voorliggende wetsvoorstel aangescherpt. Calamiteiten
en seksueel misbruik zullen in het vervolg moeten worden gemeld. Bovendien
is er aan de Wet klachtrecht cliënten zorgsector een artikel toegevoegd
dat nog eens benadrukt dat klachtencommissies ernstige fouten mogen melden
en daarbij niet gehinderd worden door geheimhoudingsplicht. De PvdA-fractie
juicht het voorliggende wetsvoorstel toe als een eerste stap naar betere verantwoording.
Wij staan aan de vooravond van grote veranderingen in de zorg. De roep om
een grotere inbreng van patiënten, om vraagsturing en om betere kwaliteit
en transparantie van het zorgaanbod neemt met de dag toe. Zorgaanbieders willen
meer ruimte om maatschappelijk te ondernemen, maar patiënten en overheid
moeten daarbij wel weten waar zij aan toe zijn. Bij meer vrijheid –
dat is de kern van onze inzet – hoort optimale verantwoording. Bij de
gerechtvaardigde verlangens van zorginstellingen om hun kwaliteitsbeleid vorm
te blijven geven, past dus de scherpe verantwoording naar buiten, naar patiënten
en naar de overheid als hoeder van de openbare gezondheidszorg.Over de beste vormen van verantwoording gaat het hier. Juist bij een meer
flexibele zorgdienstverlening is goede verantwoording van vitaal belang. Het
wetsvoorstel brengt verbeteringen aan, maar gaat onzes inziens op een aantal
punten nog niet ver genoeg. Een paar overwegingen spelen daarbij voor ons
een rol. De gezondheidszorg is een dynamische sector. De Kwaliteitswet zorginstellingen
en de Wet klachtrecht cliënten zorgsector zijn in het leven geroepen
om een bijdrage te leveren aan die dynamische, maar verantwoorde zorg. De
eisen die patiënten stellen aan de kwaliteit van zorg, aan zorg op maat,
nemen toe. Patiënten willen meer inzicht hebben in het zorgaanbod. Daarbij
hoort heldere informatie en verantwoording van degenen die de zorg bieden.
Tegelijkertijd neemt ook de kennis over de mogelijkheden van kwaliteitsverbetering
in instellingen de laatste jaren heel snel toe. Wij hebben de Leidschendam-conferenties
die over kwaliteit gaan. Helaas ontbreken in de hectiek van de huidige zorgpraktijk
echter vaak de tijd, de mankracht en de noodzakelijke inzet om alle goede
ideeën die er zijn voor kwaliteitsverbetering, ook om te zetten in praktisch
handelen. Kwaliteitsinstituten als het CBO in Utrecht hebben al vele malen
laten zien dat er op de werkvloer steken blijven vallen en dat ervaringen
met goede kwaliteit die opgedaan worden in sommige instellingen – dat
noemt men in goed Nederlands "best practices" – niet automatisch gemeengoed
worden bij andere instellingen. Daar moet de komende jaren fors in worden
geïnvesteerd. De kwaliteitswetten moeten hiertoe een goed kader bieden.De huidige kwaliteitswetgeving, zo laten de evaluaties van ZonMw zien,
berusten op het principe van zelfregulering van instellingen. Daarbij wordt
uitgegaan van goed vertrouwen in die instellingen als het gaat om hun bereidheid
om alles op alles te zetten om de kwaliteit ook reëel te verbeteren en
van eigen falen te leren. Dat is op zich prima, maar helaas worden in de huidige,
meer vrijblijvende vormgeving van kwaliteitsbevordering en klachtrecht, structureel
falen van instellingen of herhaalde ernstige fouten toch niet voldoende
zichtbaar. Dat moet volgens de fractie van de PvdA verbeteren, ook omdat in
de toekomst de overheid wel degelijk de plicht behoudt om de volksgezondheid
en de kwaliteit van zorg te blijven bewaken. Die zichtbaarheid is dus nodig.
Het feit dat bij de inwerkingtreding van de Kwaliteitswet zorginstellingen
in 1996 dat eerder genoemde Besluit eisen voor erkenning ziekenhuizen uit
1984, waarin bepalingen waren opgenomen dat die melding van grote fouten bij
de inspectie ertoe deden, is komen te vervallen, heeft er niet toe bijgedragen
dat ernstige fouten systematisch genoeg worden gemeld. In het wetsvoorstel
is aangegeven dat klachtencommissies, die bemiddelen tussen patiënten
en instellingen, die fouten mogen melden, niet dat ze ze moeten melden. De
PvdA vindt dat niet ver genoeg gaan. Ernstige structurele fouten moeten bij
de inspectie worden gemeld. Vandaar dat wij een amendement op het aanvullend
artikel dat bij nota van wijziging is ingediend, hebben ingediend, gesteund
door het CDA, GroenLinks en de SP, dat de klachtencommissies niet alleen bevoegd,
maar ook verplicht verklaart, ernstige en structurele fouten bij de inspectie
te melden.De heer Wilders (VVD):Ik kan mij herinneren dat de regering in de memorie van toelichting schreef
dat klachtencommissies graag zouden willen melden en dat men toen, vanwege
de privacygevoeligheid met een nota van wijziging is gekomen. Nu staat in
het amendement van de PvdA een voorstel om die te vervangen door een imperatieve
bepaling. Volgens mij heeft dat alleen zin als daadwerkelijk uit de praktijk
blijkt dat veel klachtencommissies om andere redenen dan privacy niet zullen
melden als er een kan-bepaling in de wet staat. Is dat onderzocht? Dat maakt
voor mij heel veel uit voor de uiteindelijke afweging of wij dat amendement
wel of niet kunnen steunen.Mevrouw Van Heteren (PvdA):In beide evaluaties van ZonMw staat aangegeven dat klachtencommissies
soms in mist verkeerden. Deels lag dat aan het feit dat ze zelf wel wilden
rapporteren, maar dachten dat niet te mogen vanwege geheimhoudingsplicht.
Dat is uit de wereld geholpen door nadere toelichting van het ministerie.
Er waren echter ook aanwijzingen – dat is in die evaluaties neergelegd,
maar het blijkt ook uit andere berichtgeving, die bij patiëntenorganisaties
binnen is gekomen – dat sommige klachtencommissies in de ogen van patiënten
niet voldoende doen met ernstige, regelmatig optredende, structurele klachten.
Er is dus niet een nationaal onderzoek, maar er zijn voldoende aanwijzingen
dat sommige klachtencommissie niet scherp genoeg omgaan met de ernstige klachten.De heer Wilders (VVD):Ik neem dat graag van u aan. Ik ben benieuwd welke ervaringen de minister
op dit punt heeft. Als het om incidentele gevallen gaat, zou je het echter
ook eerst kunnen proberen op de manier die door de regering wordt voorgesteld.
Als dan uit feitelijk onderzoek en harde cijfers blijkt dat men om andere
redenen dan privacy niet meldt, kunnen wij komen met een imperatieve bepaling,
zoals door u wordt voorgesteld. Het gaat nu al heel snel meteen naar een imperatieve
bepaling, terwijl wij eigenlijk niet precies weten of het vaak voorkomt.Mevrouw Van Heteren (PvdA):Ook al is dat nationale onderzoek er nog niet, de aanwijzingen zijn sterk
genoeg om er toch vaart mee te maken. Deze wetten functioneren al vijf jaar.
Ik wil niet voor de minister antwoorden, maar ik heb wel het idee dat, zeker
gezien waar wij met de zorg naartoe willen, wij die instellingen meer bewegingsvrijheid
willen geven. Daar hoort een scherpe verantwoording bij. Dat moeten wij met
het oog op de toekomst dus sowieso goed regelen.Mevrouw Van Oerle-van der Horst (CDA):Voorzitter. De overheid is en blijft verantwoordelijk voor de kwaliteit,
bereikbaarheid en betrouwbaarheid van de zorg. De CDA-fractie heeft voor ogen
dat de regels en de bureaucratie worden verminderd en dat er meer verantwoordelijkheid
bij de partijen komt te liggen. Daarom is het noodzakelijk dat de partijen
gelijkwaardige mogelijkheden ten opzichte van elkaar hebben. Er dienen instrumenten
te zijn om die verantwoordelijkheid waar te kunnen maken. Vandaag staat de patiënt centraal. De CDA-fractie heeft bij meerdere
gelegenheden gezegd dat zij de versterking van de positie van de patiënt
in relatie met de aanbieder van de zorg en de verzekeraars belangrijk vindt.
Ook bij de begrotingsbehandeling heeft collega Buijs hiervan nog de urgentie
onderstreept. Als de zorgaanbieders en de zorgverzekeraars meer verantwoordelijkheid
krijgen, moeten de patiënten ook een meer gelijkwaardige partij kunnen
zijn. Meer invloed van patiënten en consumenten maakt het noodzakelijk
dat de overheid de wijze waarop deze invloed kan worden versterkt, duidelijk
borgt. De aanbieder, instelling of beroepsbeoefenaar is verantwoordelijk voor
de kwaliteit van zorg. De zorgverzekeraar is als inkoper van zorg ook expliciet
verantwoordelijk voor het inkopen van goede en eigentijdse zorg. Dat ligt
ook vast in de verzekeringswet.Juist nu wij naar meer vraagsturing in de zorg gaan, dient de gebruiker
centraal te staan. Kwaliteitsborging is een taak van de overheid. De versterking
van de positie van de patiënt wordt door de Kwaliteitswet zorginstellingen
ondersteund. Het gaat om recht hebben en recht krijgen. De staatssecretaris
zei tijdens de begrotingsbehandeling van november 2002 dat de Kwaliteitswet
zorginstellingen nog onvoldoende geleid heeft tot een actieve, integrale aanpak
van de kwaliteit in het veld. Het gaat om integrale kwaliteitssystemen van
instellingen en beroepsbeoefenaars, dus om structurele zorg voor de kwaliteit
en de verbetering daarvan. Klachtrecht bevordert de kwaliteit. Wij danken
de staatssecretaris voor de nota van wijziging waarin het lid wordt toegevoegd
dat de klachten die naar het oordeel van de klachtencommissie ernstig van
aard kunnen zijn, door haar worden gemeld.Het amendement dat wij medeondertekend hebben, spreekt van "worden haar
gemeld". Wij hebben het dan wel over ernstige klachten, waarbij een patiënt
aanzienlijke schade heeft opgelopen of structurele tekortkomingen aan de orde
zijn. Wij maakten ons er zorgen over of deze meldingsmogelijkheid en soms
-plicht van de klachtencommissie het gevaar met zich bracht dat de anonimiteit
en daarmee de privacy van de klagers in gevaar kwamen. Dit
kon namelijk weer leiden tot verminderd klachtgedrag. De toelichting in de
nota naar aanleiding van het verslag geeft ons echter het vertrouwen dat de
privacy van cliënten gewaarborgd wordt door aan hen de keuze te geven
om anoniem te blijven.De Koninklijke Nederlandsche maatschappij tot bevordering der geneeskunst
maakte ons erop attent dat dit drempelverhogend kon werken voor de patiënt.
Wij delen die mening niet. De meldingsplicht is essentieel voor de toezichtstaak.
Op dit moment wordt de Kwaliteitswet zorginstellingen zo geïnterpreteerd
dat het melden van ernstige gevallen als vanzelfsprekend wordt geacht. Het
hangt dus af van de bereidheid of van de inschatting van de instellingen zelf
of zij een incident aan de Inspectie voor de gezondheidszorg melden. Middels
deze wetswijziging wordt vrijblijvendheid in meldgedrag verleden tijd. Wij
zijn hier voorstander van.De verantwoordelijkheid voor goede zorg ligt primair bij de aanbieder.
De mate waarin dit adequaat gebeurt, wordt getoetst door de Inspectie voor
de gezondheidszorg. Zij dient ook te reageren bij onvoldoende functioneren
van de aanbieder. De Inspectie voor de gezondheidszorg kan dit slechts doen
indien zij beschikt over voldoende informatie. Dat bevordert ook de transparantie.
De ontwikkeling van dit kwaliteitsstelsel is niet altijd gepaard gegaan met
de aanscherping van verantwoordingsplicht en de informatievoorziening jegens
de toezichthouder. Hierdoor was de Inspectie voor de gezondheidszorg op een
informatieachterstand gezet. De CDA-fractie is blij, te kunnen constateren
dat deze informatieachterstand op deze wijze wordt ingehaald. Hierop heeft
de CDA-fractie namelijk in het verleden reeds de aandacht gevestigd. De CDA-fractie
blijft zich wel zorgen maken over de capaciteit van de inspectie. Meerdere
malen heeft de CDA-fractie in navolging van de adviezen van de commissie-Abeln
hiervoor aandacht gevraagd. Het kan en mag niet zo zijn dat de toezichthoudende
taak in gevaar komt ten gevolge van onvoldoende menskracht. Kan de minister
nog eens uitleggen waarom deze capaciteitsuitbreiding van de inspectie zo
lang op zich heeft laten wachten? Welke maatregelen staan hem voor ogen? De Wet klachtrecht cliënten zorgsector biedt de mogelijkheid tot
laagdrempelig klagen via een formele procedure. In grote lijnen lijkt deze
wet te slagen in haar opzet. Deze wet is niet alleen een instrument voor genoegdoening
voor de betrokken patiënt, maar kan ook beschouwd worden als een integraal
onderdeel van kwaliteit van zorg. Het toezicht daarop behoort dan ook bij
de Inspectie voor de gezondheidszorg. Dit sluit beter aan bij de verwachtingen
van de burger. De inspecteur kan immers nagaan of er een klachtenregeling
is, maar vooral hoe deze functioneert. Wij hopen dat er doelmatig gebruik
van gemaakt zal worden.De voorzitter:Ik zie dat ik niet het woord kan geven aan mevrouw Tonkens, omdat zij
afwezig is.De heren Van der Vlies en Rouvoet staan weliswaar op de sprekerslijst
vermeld, maar zij hebben mij gemeld dat zij vanwege andere bezigheden helaas
verhinderd zijn aan dit debat deel te nemen. Zij verontschuldigen zich daarvoor
bij de collega's en de minister.Het woord is aan de heer Wilders.De heer Wilders (VVD):Voorzitter. Wij behandelen vandaag twee wetsvoorstellen, een wijziging
van de Kwaliteitswet zorginstellingen uit 1996 en een wijziging van de Wet
klachtrecht cliënten zorgsector uit 1995.De wijzigingen van de Kwaliteitswet zorginstellingen gaan over de invoering
van de verplichting van de zorgaanbieder om misstanden en seksueel geweld
in zorginstellingen aan de IGZ te melden. Momenteel is het melden van misstanden,
calamiteiten en seksueel geweld niet verplicht voor zorginstellingen. Het
melden van calamiteiten vloeit eigenlijk indirect al voort uit de wet door
de plicht tot het leveren van verantwoorde zorg, maar dat wordt niet door
iedere zorgaanbieder zo geïnterpreteerd. De regering acht een wettelijke
plicht dan ook een beter handvat voor de inspectie om eventueel onderzoek
te doen. De regering stelt ook dat de inspectie zonder de voorgestelde meldingsplicht
haar verantwoordelijkheden niet goed kan waarmaken. Er kunnen dan immers meldingen
te laat of in het geheel niet bij haar binnenkomen. Dat is inderdaad geen
goede zaak. Misstanden en seksueel geweld in zorginstellingen dienen door
zorgaanbieders aan de inspectie te worden gemeld, zodat hiertegen mogelijk
kan worden opgetreden. De VVD-fractie steunt de voorgestelde wijziging dan
ook.De regering meldt wel tijdens de schriftelijke voorbereiding dat twee
instellingen spontaan negatief hadden gereageerd op het voorstel ter introductie
van diezelfde meldingsplicht voor calamiteiten en seksueel geweld. Een van
de instellingen had problemen met de definitie van calamiteit. De andere was
ronduit negatief. Dat wekt mijn nieuwsgierigheid op, niet zozeer naar de vraag
welke instellingen dat waren, maar wel welke problemen zij hadden met de definitie
van calamiteit en waarom zij daar ronduit negatief over waren. Het waren er
maar twee, maar toch. Misschien kan de minister daar iets over zeggen.In de Wet klachtrecht cliënten zorgsector wordt voorgesteld het toezicht
op het klachtrecht op te dragen aan de Inspectie voor de gezondheidszorg.
Aan de inspectie zullen zorgaanbieders met aangescherpte verslagregels die
ook onderdeel uitmaken van dit wetsvoorstel verantwoording aan de inspectie
moeten afleggen. Zo zal de inspectie kijken of er daadwerkelijk een klachtencommissie
is en of wordt voldaan aan de eisen die de wet stelt. De primaire verantwoordelijkheid
voor een kwalitatief goede zorgverlening en klachtafhandeling blijft vanzelfsprekend
bij de zorgverlener zelf liggen en dat is maar goed ook. Ook deze voorgestelde
wijziging kan dan ook op onze steun rekenen.De minister stelt dat dit wetsvoorstel een aanzienlijke taakuitbreiding
van de inspectie betekent. De regering onderkent dit, maar op de vraag wat
dit concreet betekent voor de inspectie, wordt geantwoord dat er óf
een toename van de inspectiecapaciteit moet komen óf een nadere prioritering
van de inspectietaken. In normaal Nederlands betekent dat het afstoten van
taken. Regeren is echter niet het schetsen van mogelijkheden, maar het maken
van keuzes. Ik zou de minister willen aangeven welke keuze hij maakt. Dit
wetsvoorstel leidt tot een aanzienlijke taakuitbreiding volgens de woorden
van de minister zelf. Naar zijn mening leidt dat tot meer inspectiecapaciteit of andere prioritering. Ik zag graag dat hij daarover vandaag helderheid
verschaft.Met de nota van wijziging beoogt de regering klachtencommissies helderheid
te geven over hun bevoegdheid ernstige situaties te melden, zonder dat zij
zich zorgen behoeven te maken en zich moeten afvragen of dat onrechtmatig
is, gelet op de privacygevoeligheid.Ik wil kort aangeven hoe het is gekomen tot de nota van wijziging. In
de memorie van toelichting schrijft de regering dat zij signalen van klachtencommissies
heeft ontvangen dat die heel graag aan de inspectie hadden willen melden,
maar dit niet hadden gedaan gelet op de geheimhoudingsplicht. De regering
stelde vervolgens dat klachtencommissies ook zonder wettelijke verplichting
kunnen melden. Wij hebben in het verslag gevraagd of dat wel zo is. De regering
heeft geantwoord dat zij de mogelijkheid zou onderzoeken om toch met een wettelijke
bepaling te komen om alle twijfel weg te nemen. Er kwam dus een nota van wijziging.
Uit de toelichting blijkt dat bewust is gekozen voor een keuzebepaling en
niet voor een imperatieve bepaling. Ik kan niet anders dan concluderen dat
de nota van wijziging met de wettelijke basis voor het melden van ernstige
klachten aan de inspectie, dus zonder geheimhoudingsplicht, er is gekomen
op verzoek van de klachtencommissies in het veld zelf. Die hebben volgens
de minister herhaaldelijk aangegeven in voorkomende gevallen te willen melden.Nu ligt er een amendement van collega Van Heteren c.s. Er is een brief
over ingekomen van de KNMG. Ik moet eerlijk bekennen dat ik vind dat de argumenten
die de KNMG ertegen aanvoert, nogal kort door de bocht zijn en het amendement
geen recht doen. De KNMG stelt dat het amendement van de Partij van de Arbeid
een bedreiging vormt voor het klachtrecht van de patiënt en voor het
vertrouwen van de klager en de aangeklaagde in de klachtencommissie. Volgens
mij zijn dat zeer zware woorden. Men kan nog altijd desgewenst geanonimiseerd
melden. Ik hoor graag een reactie van de minister hierop, maar ik moet zeggen
dat dit argument tegen het amendement ons minder aanspreekt.In een interruptiedebatje met collega Van Heteren heb ik al gemeld dat
voor ons heel relevant is dat wij niet iets regelen als het niet nodig is.
De minister heeft, zoals gezegd, via de nota van wijziging in het wetsvoorstel
de mogelijkheid en niet de verplichting tot melden opgenomen. Als wij de overtuiging
hebben dat aannemelijk kan worden gemaakt dat veel klachtencommissies om andere
redenen dan de privacygevoeligheid niet melden, is het amendement van mevrouw
Van Heteren volgens ons zeker het overwegen waard. Als dat niet helder is,
zouden wij conform de keuze van de regering zelf kunnen besluiten om vooralsnog
de instellingen die van goede wil zijn een kans te geven en om later als blijkt
dat het niet goed werkt, alsnog tot een wettelijke regeling over te gaan.
Ik ben dus zeer benieuwd of de minister kan aangeven, liefst niet alleen kwantitatief,
maar ook kwalitatief, dat hij er zeker van is dat veel klachtencommissies
bij het ontbreken van een imperatieve bepaling niet zullen melden om andere
redenen dan privacygevoeligheid.Mevrouw Van Heteren (PvdA):U weet zelf dat een van de redenen waarom het wetsvoorstel is ingediend,
is dat de klachtenverslaglegging en de kwaliteitsverslaglegging tamelijk globaal
zijn. Daarin zult u dus geen antwoord vinden. Ik heb al verteld dat er geen
nationaal onderzoek is geweest naar dit alles. Het gaat dus om gegevens die
soms in vertrouwelijkheid, soms door patiëntencommissies worden verstrekt.
Welk type gegevens zou u overtuigen?De heer Wilders (VVD):Op zijn minst zouden die signalen er moeten zijn. Wij hebben hetzelfde
doel. Wij willen namelijk dat ernstige situaties aan de inspecties worden
gemeld. De discussie gaat over de manier waarop. De minister meldt in de memorie
van toelichting signalen van klachtencommissies die zeggen graag te willen
melden, maar dat niet te kunnen doen vanwege de privacygevoeligheid. Zij vrezen
dat melding dan onrechtmatig is. Ik heb voorbeelden genoemd van klachtencommissies
die spontaan negatief reageerden. Als de minister zegt dat hij van andere
klachtencommissies signalen heeft gekregen dat een aantal instellingen op
grond van de huidige wet niet zal melden, dan wil ik het overwegen. Laten
wij afwachten wat de minister erover zegt. Ik vond zijn beweging in de nota
van wijziging een heel goede. Wij hebben er, overigens als enige fractie,
zelf in de schriftelijke voorbereiding om gevraagd.Mevrouw Van Oerle-van der Horst (CDA):De NPCF zou dat een zeer welkome aanvulling vinden. Kan dat de heer Wilders
misschien overtuigen? Zij vindt een transparant landelijk overzicht van ernstige
klachten van groot belang.De heer Wilders (VVD):Ik kan mij voorstellen dat de NPCF dat vindt. Ik sta hier echter als medewetgever
en ik vind dat alleen imperatieve bepalingen moeten worden vastgesteld als
blijkt dat het niet op een andere manier kan. Als de minister verwacht dat
dit amendement nodig is – ik kan mij dat haast niet voostellen, want
anders had hij de wijziging zelf wel aangebracht – dan wil ik dat graag
overwegen. Als dat niet zo is, houd ik mijn twijfels. Ik sta echter open voor
de argumenten van de minister.De voorzitter:Ik zie dat mevrouw Tonkens de zaal binnenkomt. Zij krijgt alsnog het woord.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Voorzitter. Mijn fractie kan zich in het algemeen vinden in de voorgestelde
wijzigingen.Instellingen worden verplicht om calamiteiten en seksueel misbruik te
melden opdat de inspectie beter wordt geïnformeerd en dus haar taak beter
kan vervullen. De minister schrijft dat dit een aanzienlijke taakverzwaring
inhoudt voor de inspectie. Hij suggereert dat dit probleem zal kunnen worden
opgelost door een andere manier van werken, maar ik zie dat probleem nog niet
zo snel opgelost. Het lijkt mij dat die taakverzwaring extra middelen vereist.
Diverse organisaties – waaronder de Algemene Rekenkamer – en ook
de minister zelf hebben geconstateerd dat de inspectie sowieso moet worden
uitgebreid. Het is mij dan ook een raadsel hoe de inspectie deze extra taken
moet gaan verrichten. Het is een wassen neus om de inspectie extra taken te
geven zonder het daarvoor benodigde geld te geven. Ik vrees dat de minister
op dit moment niet erg scheutig kan zijn, maar er zal toch
in ieder geval binnen een jaar een evaluatie moeten komen opdat duidelijk
wordt hoe de inspectie met de nieuwe taak omgaat en of zij wel voldoende is
toegerust.Wetten worden in het algemeen zo'n twintig jaar nadat zij zijn bedacht,
ingevoerd. Dat geldt ook voor de Kwaliteitswet zorginstellingen. Die wet werd
ingevoerd in een periode waarin de zorg nog binnen de instellingen werd gegeven.
De afgelopen twintig jaar is het beleid echter gericht op extramuralisering
en ik heb de indruk dat de Kwaliteitswet zorginstellingen niet goed aansluit
op die vermaatschappelijking van de zorg. Hoe oordeelt de minister hierover?
Moet ook niet buiten de instellingen worden toegezien op calamiteiten, seksueel
misbruik e.d.? Ik denk dan met name aan mensen die gebruik maken van het persoonsgebonden
budget. Het is natuurlijk niet gemakkelijk om daarop toe te zien, maar het
hoort wel bij kwaliteitsbeleid. Ook denk ik aan de zorg aan mensen die geïntegreerd
wonen, bijvoorbeeld verstandelijk gehandicapten in een gewone woning. Ook
op hen zou de Kwaliteitswet zorginstellingen eigenlijk van toepassing moeten
zijn. Hoe gaat dat in de praktijk? Komt de inspectie daar ook langs? Calamiteiten
moeten normaal gesproken door het management worden gemeld, maar hoe gaat
het als mensen zelfstandig wonen? Verdient de wet geen aanpassing op dit punt?Daarnaast heeft de inspectie op een zeker moment de veiligheid van de
bewoners als een belangrijk aandachtspunt aangewezen. Zij zal hierop thematisch
toezicht houden. Onder veiligheid valt uiteraard ook seksueel misbruik. Hoe
staat het met dit beleid? Wij hebben daarover niets meer vernomen.Het melden van calamiteiten en seksueel misbruik achteraf is belangrijk,
maar daarnaast moet er ook beleid voor preventie worden ontwikkeld. Ook daarvoor
geldt dat dit beleid zowel binnen als buiten de instellingen moet worden toegepast.
Is de minister van plan zich hiervoor actief in te zetten en bijvoorbeeld
een plan van aanpak op te stellen ter preventie van seksueel misbruik binnen
de instellingen, maar ook extramuraal?Voorzitter: HamerMinister De Geus:Mevrouw de voorzitter. Ik stel met tevredenheid vast dat er in de Kamer
een breed draagvlak is voor de voorgestelde wetswijzigingen als zodanig. De
discussie hoeft dan ook nu niet te worden toegespitst op het karakter van
de voorgestelde wijzigingen, maar wel op de vragen die daarover zijn gesteld.
Ik heb goede nota genomen van de vragen over de capaciteit van de inspectie
en de discussie over het amendement dat mevrouw Van Heteren heeft voorgesteld.Het huidige stelsel bevindt zich in een transformatiefase. De positie
van de patiënt wordt geleidelijkaan steeds belangrijker. Dit is een maatschappelijke
trend die beleidsmatig wordt verwerkt. Die trend leidt ertoe dat de overheid
de positie van de patiënt waar nodig versterkt. De inzet is niet alleen
gericht op de patiëntenbeweging, maar ook op de individuele patiënt
en op de mogelijkheid van de individuele patiënt om ergens klachten te
deponeren. Verder raakt dit aan het overheidstoezicht op de gang van zaken
ten behoeve van de patiënt. De positie van de patiënt staat dus
centraal en de invloed van de patiënt wordt door deze wetswijzigingen
weer iets versterkt. In die zin speelt dit wetsvoorstel dus in op een maatschappelijke
trend, maar ook op een breed in de politiek gedragen ontwikkeling.De vermaatschappelijking van de zorg gaat natuurlijk verder. Dit wetsvoorstel
richt zich specifiek op zorginstellingen. Wij gaan hierin niet in op alle
andere vormen van zorg of andere arts-patiëntrelaties. Daarvoor zijn
andere wetten.Van verschillende kanten is de vraag gesteld of de inspectie wel voldoende
menskracht heeft om deze verzwaarde taak uit te voeren. Ik weet dit nog niet
zeker. De capaciteit van de inspectie is wel een onderwerp van zorg. Ik ben
niet de inhoudelijke baas van de inspectie, want de inspectie heeft een eigen
onafhankelijke rol, maar ik ben wel verantwoordelijk voor het bestaan en het
goed kunnen functioneren van de inspectie. De inspectie heeft hierover zelf
al haar zorgen geuit. Die worden niet kleiner met dit wetsvoorstel. Ik heb
de inspectie gevraagd om haar taken tijdig in het jaarplan voor 2004 te verwerken.
De discussie over menskracht en budget zal plaatsvinden aan de hand van het
conceptjaarplan voor 2004. Dat lijkt mij de goede weg: het gaat dan over de
totale taakstelling en de daarvoor benodigde middelen in het kader van het
geheel van prioriteiten van gezondheidszorg en volksgezondheid. Ik houd er
rekening mee dat de extra impuls in menskracht die reeds aan de inspectie
is gegeven en de geleidelijke toename van de omvang ervan hierbij helpen,
maar ik weet op dit moment niet of dat genoeg is. Ik wil dit toetsen zodra
het jaarplan beschikbaar is. De inspectie kan daarin ingaan op de vraag of
door deze wet weliswaar een grotere verantwoordelijkheid zou ontstaan, maar
ook een eenvoudiger uitvoeringstechniek. Dit is mij nu niet bekend. Het is
mogelijk dat meer meldingen uit het veld een andere inzet van de surveillancecapaciteit
van de inspectie nodig maken. Bij de begroting voor 2004, als het jaarplan
gereed is, reageer ik dus op de vragen over de menskracht van de inspectie.
Ik zeg de Kamer toe dat daarin een expliciete plaats is voor de afwegingen
omtrent de capaciteit van de inspectie en de uitvoering van de wet zoals deze
is bedoeld.Mevrouw Van Heteren (PvdA):Het valt mij op dat u uitgaat van zorgaanbieders die meer zullen melden,
waardoor de inspectie meer zal doen. Met een andere mogelijke route wordt
in Nederland onvoldoende rekening gehouden: iedere individuele klager kan
rechtstreeks naar de inspectie. Patiëntenorganisaties beginnen hier al
mee te werken; juist omdat in de klachtencommissies soms zaken blijven hangen,
wordt mensen geadviseerd om het zelf met de inspectie op te nemen. De inspectie
zelf ziet graag dat klachten haar geaggregeerd bereiken, dus liever via de
klachtencommissies dan van individuele klagers. Het lijkt mij belangrijk om
dit in de kostenoverwegingen mee te nemen, omdat er anders veel individuele
klagers rechtstreeks naar de inspectie gaan; dan ontstaat pas echt een capaciteitstekort!Minister De Geus:Deze inschatting van de benodigde capaciteit lijkt mij juist. Het is evident
dat individuele klachten voor de inspectie bewerkelijker zijn dan geaggregeerde klachten. Dit brengt mij op het volgende punt: bij het amendement-Van
Heteren hieromtrent speelt de vraag of de mogelijkheid van het melden van
klachten zou moeten worden voorzien van een imperatieve verplichting.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Voordat u overgaat naar het volgende punt: het is mij niet duidelijk wat
u precies heeft toegezegd. Wilt u dit nu invoeren en pas bij de begrotingsbehandeling
zeggen in hoeverre de inspectie ertoe in staat is? Het lijkt mij dat u dit
dan ook nu wel duidelijk kunt maken.Minister De Geus:Ik heb toegezegd dat ik er bij het begrotingsvoorstel voor 2004 rekenschap
van zal geven dat de inspectie zodanig moet worden gefaciliteerd dat zij deze
wet goed kan uitvoeren. Ik weet nog niet of dat een plaats krijgt binnen de
prioritering van de inspectie, binnen een eventuele efficiencywinst die men
boekt doordat er meer vanuit het veld wordt gemeld, of dat extra begrotingsmiddelen
worden ingezet voor de inspectie. Ook andere mogelijkheden staan nog open.
Ik wil die afweging maken wanneer de inspectie zelf, wetende wat haar te doen
staat, een jaarplan maakt en ik met haar in discussie ben geweest over de
benodigde middelen. Na die discussie kan een en ander neerslaan in een begrotingsvoorstel.
Ik zeg dus toe dat wij de inspectie in ieder geval in staat stellen om deze
taken uit te voeren.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):U zegt dus eigenlijk dat de inspectie er een taak bij krijgt, maar dat
zij de daarvoor benodigde middelen pas over een halfjaar krijgt, en dan nog
misschien.Minister De Geus:Zo heb ik mijzelf niet horen spreken!Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Hoe heeft u uzelf dan wel horen spreken? U begrijpt wel dat mijn fractie
van plan was over dit onderwerp een motie in te dienen. Ik ben best bereid
om dat niet te doen, maar dan wil ik wel weten wat u wel belooft.Minister De Geus:Ik beloof dat de inspectie in staat wordt gesteld om deze taken uit te
voeren. Ik weet nog niet in hoeverre dit met de bestaande middelen zal kunnen.
Daarvoor moet ik het jaarplan van de inspectie voor het volgende jaar zien.
Dan kan ik afwegen of extra begrotingsmiddelen moeten worden ingezet. Ik geef
daarvan rekenschap bij de behandeling van de begroting. Het moment waarop
deze wet van kracht wordt, is dan wel van belang. Ik houd er rekening mee
dat dit op 1 januari 2004 het geval zal zijn. Mocht dat een andere datum worden,
dan zeg ik toe dat ik de Kamer op dat moment zal informeren over de menskracht
van de inspectie. Ik kan niets anders doen dan toezeggen dat de inspectie
ook in dat geval in staat wordt gesteld om haar taak uit te voeren. De vraag
hoe dat moet gebeuren, komt dan eerder aan de orde dan de behandeling van
de begroting voor 2004. Voor de zorgvuldigheid doe ik dus de aanvullende toezegging
dat ik de Kamer op het moment van een eerdere ingangsdatum specifiek zal informeren.Het volgende punt betreft de vraag of de klachtencommissie behalve een
meldrecht ook een meldplicht zou moeten hebben. Wij hebben ons over die vraag
gebogen, omdat er nogal wat pro's en contra's zijn, die ook door de verschillende
woordvoerders naar voren zijn gebracht. Ik zou de Kamer ontraden om een meldingsplicht
in de wet op te nemen. Dat heeft niet zozeer te maken met de discussie over
privacy of met de brief van de KNMG. Voor mij heeft het wezenlijk te maken
met de visie op de verantwoordelijkheden van de verschillende organen bij
een instelling, alsmede die van de inspectie. Wij hebben het over calamiteiten
en over eventuele zaken van seksueel misbruik. Die laatste zaken hebben wij
overigens afzonderlijk genoemd. Hoewel zij eventueel zijn te begrijpen onder
de verzamelterm "calamiteiten", leek het ons goed om deze zaken in het bijzonder
te noemen, ook gezien de maatschappelijke discussie op dit punt.De eerste verantwoordelijkheidslinie voor zorgvuldig gedrag ligt bij de
direct betrokkenen. Er horen dus, voorzover het aan menselijke vermogens ligt,
geen calamiteiten of seksueel misbruik plaats te vinden.De tweede verantwoordelijkheidslinie ligt bij degenen die de bestuurlijke,
leidinggevende verantwoordelijkheid dragen voor alles wat in een instelling
gebeurt. Die verantwoordelijkheid weegt zwaar. Daarom hebben de leidinggevenden
een meldplicht. Vanuit die plicht is er een lijn naar de inspectie, die de
taak heeft om niet alleen met de gemelde zaken iets te doen, maar ook eigener
beweging als een soort gezondheidspolitie te surveilleren in zorgland.Daarnaast staat de klachtencommissie. Als wij de klachtencommissie verplichten
om te melden, komt zij naar mijn mening in een moeilijke positie. Zij zou
dan namelijk zelf de klacht moeten bekijken en behandelen, maar daarvan bovendien
melding maken. Of het nu een opgeloste klacht of calamiteit is of niet, de
klachtencommissie moet een melding maken. Zij zou kunnen degenereren tot een
vorm van brievenbus, omdat zij toch alles moet melden. Bovendien is de commissie
zelf niet verantwoordelijk voor het bestaan van een calamiteit of een bepaalde
misstand. Daarvoor is de betrokkene binnen de instelling verantwoordelijk
als persoon; ik noemde dat de eerste lijn. Ook de leiding van de zorginstelling
is verantwoordelijk. Ik vind een meldplicht voor de leiding van de zorginstelling
dus wezenlijk, maar een meldplicht voor de klachtencommissie niet.Mevrouw Van Heteren (PvdA):U valt in dezelfde val als de KNMG in haar brief. Ons amendement behelst
niet dat iedere klacht die bij de klachtencommissie wordt behandeld, vervolgens
wordt gemeld. Het gaat om ernstige, structurele klachten; dat is precies de
soort klachten die in uw nota van wijziging is toegevoegd in het extra lid.
Daarover wordt opgemerkt dat een klachtencommissie de bevoegdheid heeft om
te melden. Volgens ons moet deze bepaling een tandje scherper worden gesteld
door er een meldplicht van te maken. Het gaat dus niet om bijvoorbeeld klachten
over te harde matrassen, maar om ernstige, structurele zaken. De klachtencommissie
moet volgens ons zulke klachten melden, omdat zij vaak het enige loket vormt
waar die binnenkomen. Het bereikt de toppen van de instellingen en andere
plekken vaak niet. De klachtencommissie wordt daarmee niet een soort brievenbus
voor de inspectie, want zij is nog steeds een bemiddelingsorgaan. Zij is evenwel
in het leven geroepen, ook in uw wetsvoorstel, voor de patiënt.
Het blijkt dat patiënten nog steeds te huiverig zijn om zelf de stap
naar de inspectie te zetten. Zij verwachten wel dat als serieuze zaken bij
een klachtencommissie worden gemeld, er daadwerkelijk iets mee gebeurt. Helaas
leven wij nog niet in de ideale wereld waarin iedere klachtencommissie zo'n
taak heel serieus opneemt en doorspeelt naar bijvoorbeeld de directies. In
die omgeving staan wij aan de kant van de patiënt en bepalen wij dat
het toch nodig is...De voorzitter:Mevrouw Van Heteren, wat is uw vraag?Mevrouw Van Heteren (PvdA):Mijn vraag is tweeledig. Ik wil dat de minister een aanscherping geeft
van de klachten waarop hij doelt. Hij had het over alle klachten, maar daarop
doelen wij zeker niet.Minister De Geus:Dat is waar.Mevrouw Van Heteren (PvdA):Ik teken bovendien bezwaar aan tegen de opmerking dat wij van de klachtencommissie
een soort verlengde arm van de inspectie wensen te maken. Dat is zeker niet
de bedoeling en het ligt ook niet in ons amendement besloten.Minister De Geus:Ik corrigeer mijzelf. Als ik de indruk heb gewekt dat het erom zou gaan
dat de klachtencommissie bij een meldplicht alle klachten moet melden, dan
heb ik mij onjuist uitgedrukt. Het gaat inderdaad om de calamiteiten en de
vormen van seksueel misbruik die in het wetsvoorstel worden genoemd. Daarvoor
zou een meldrecht zijn en niet zozeer een meldplicht.Mevrouw Van Heteren (PvdA):Seksueel misbruik en calamiteiten moeten ook volgens het huidige wetsvoorstel
worden gemeld, dus daarover hebben wij het niet. Wij hebben het over een categorie
die daaronder ligt, namelijk ernstige, structurele klachten. Het gaat dus
niet om seksueel misbruik en dood of ernstige handicap. Er is een grijze zone
van klachten die zo ernstig en structureel zijn, dat de overheid, de patiënten
en de buitenwereld er zicht op moeten hebben. Ook het doel van transparantie
wordt hiermee dus gediend.Minister De Geus:Ja, precies. Met het oog op transparantie hebben wij de gedane voorstellen
niet alleen bekeken vanuit de vraag wat er bij de inspectie bekend zou moeten
zijn. Er zijn namelijk ook andere manieren om zaken bij de inspectie te melden.
De leiding van een instelling is verantwoordelijk voor wat zich binnen de
instelling afspeelt. Bovendien kan een individu zich nog altijd rechtstreeks
tot de inspectie wenden. Mevrouw Van Heteren vindt dat de klachtencommissie
geen meldrecht, maar een meldplicht moeten hebben. Dat ik instelling van een
meldplicht ontraad, wordt niet alleen door privacyoverwegingen ingegeven,
maar ik vind het ook van belang dat een klachtencommissie zelfstandig kan
wegen of het in een bepaald geval dienstig is om de inspectie op de hoogte
te stellen. Dat zeg ik ook omdat een klachtencommissie zelf niet verantwoordelijk
is voor het bestaan of het voortbestaan van een bepaalde situatie, want dat
is de instelling zelf en die heeft dan ook een meldplicht.Mevrouw Van Heteren (PvdA):U zegt dat klachtencommissies volgens het wetsvoorstel ernstige en structurele
klachten mogen melden aan de inspectie. Daarbij gaat u ervan uit dat zij dat
ook zullen doen. Waarom hebt u dan bezwaar tegen een meldplicht?Minister De Geus:Wij hebben gesproken met klachtencommissies en twee reacties gekregen
op dit punt. Een van de commissies maakte zich zorgen over de bureaucratie
die zo'n verplichting mogelijk met zich meebrengt. Een andere commissie vindt
het de verantwoordelijkheid van de instelling. Bovendien vindt deze commissie
dat zij genoeg doet en daarom heeft zij geen behoefte aan nadere regelgeving.
Ik ga niet zover om te beweren dat deze twee reacties representatief zijn,
maar deze klachtencommissies zijn om een reactie gevraagd, dus die informatie
is voorhanden. Verder blijkt het aspect van de geheimhouding een rol te kunnen
spelen bij de afweging van een klachtencommissie om een bepaalde zaak wel
of niet te melden. Als een klachtencommissie een meldplicht zou krijgen, is
het mogelijk dat zij voor bepaalde klachten niet meer toegankelijk is. Je
kunt discussiëren over de vraag of dit in de praktijk wel of niet zo
zal uitpakken, maar het wordt in ieder geval door de klachtencommissies zelf
aangevoerd als bezwaar tegen een meldplicht. Dat probleem willen wij oplossen door
een meldrecht en geen meldplicht te introduceren. Ik zie dan ook geen reden
om op dit moment met een imperatieve bepaling te komen.Mevrouw Tonkens vroeg of de Kwaliteitswet zorginstellingen en de Wet klachtrecht
cliënten zorgsector ook extramuraal gelden. De Kwaliteitswet zorginstellingen
geldt alleen voor instellingen, terwijl de Wet klachtrecht cliënten zorgsector
ook geldt voor hulpverleners die individueel of extramuraal werken, want ook
zij moeten een eigen klachtenregeling hebben. Wat dat betreft is er onderscheid
tussen de Wet klachtrecht cliënten zorgsector en de wijziging van de
Kwaliteitswet zorginstellingen, zoals wij die hier behandelen.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):De Kwaliteitswet zorginstellingen is bedacht in een tijd waarin vermaatschappelijking
en extramuralisering nog niet op gang was gekomen. Voor toezicht op kwaliteit
zijn dat echter centrale instrumenten. Wat mij betreft richt u zich het bij
het beantwoorden van mijn vraag niet zozeer op de Wet klachtrecht cliënten
zorgsector, maar op de Kwaliteitswet zorginstellingen. Vindt u niet dat die
meer moet worden gescreend op toepasbaarheid, gezien het feit dat de zorg
nu heel erg vermaatschappelijkt is?Minister De Geus:De zorgverleningspatronen zijn inderdaad veranderd, in de zin dat veel
meer zorg dan vroeger intramuraal werd verleend, nu extramuraal wordt verleend
en u hebt gelijk dat dit de vraag rechtvaardigt of de werkingssfeer van de
Kwaliteitswet zorginstellingen breed genoeg is en voldoende ziet op alle vormen
van zorgverlening. Nu zijn er ook wettelijke kwaliteitsregels voor zorgverlening
door individuele beroepsbeoefenaars. Het is echter denkbaar dat instellingen
die vroeger alleen intramurale zorg verleenden, nu ook extramurale zorg aanbieden.
Dat zijn de trends waar u op doelt en ik kan mij voorstellen dat wij dit nog
eens nader bezien. Dit betreft meer het vraagstuk van de werkingssfeer van
de Kwaliteitswet zorginstellingen dan de nu voorgestelde amendementen. Een
en ander geldt niet voor de Wet klachtrecht cliënten zorgsector,
die wel integraal van toepassing is. Ik zeg de Kamer toe dat ik hierop nog
nader zal terugkomen, maar dit behoeft de behandeling van dit wetsvoorstel
niet op te houden.Op het gebied van preventie zijn er al heel veel extra initiatieven genomen,
maar dit onderwerp behoort tot de portefeuille van de staatssecretaris. De
gegevens daarover heb ik niet paraat. Er is echter zeker het een ander ondernomen
op het gebied van preventie van zaken als seksueel misbruik, calamiteiten
en ernstige storingen. Aan de Kamer is overigens recentelijk apart informatie
toegezonden over hetgeen op het gebied van preventie aan extra zaken wordt
geïnitieerd, zij het niet in het kader van de behandeling van dit wetsvoorstel.
Ik weet niet precies op welke datum die informatie is toegezonden.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Doelt u specifiek op preventie van seksueel misbruik?Minister De Geus:Neen, ik doel niet specifiek op preventie van seksueel misbruik, maar
uw vraag kan ik ook beantwoorden buiten dit debat om. Er is het nodige vermeld
over het melden van zaken, over toezicht en over klachtrecht en ik begrijp
dat u wilt weten hoe het zit met de preventie op die gebieden. Ik zal u daarover
nader informeren. In elk geval hebben wij erop toegezien dat er in de opleidingen
steeds meer aandacht wordt besteed aan preventie, zeker wat de problematiek
van het seksueel misbruik betreft. Preventie begint bij de toerusting van
de professionals die in de sector werken, niet alleen op moreel gebied, maar
ook op praktisch gebied, zodat zij weten hoe te handelen in bepaalde situaties.Ik zeg de Kamer toe mij over de menskracht voor de inspectie te zullen
verantwoorden bij de behandeling van de begroting 2004. Als de ingangsdatum
van de wet eerder komt te liggen, zal ik u informeren over de wijze waarop
de inspectie in staat wordt gesteld om de wet naar behoren uit te voeren.
Verder zeg ik u toe dat ik nader zal ingaan op de vraag of de Kwaliteitswet
zorginstellingen, die alleen voor instellingen geldt, een bredere werking
zou moeten krijgen, gezien de extramuralisatie vanuit de instellingen. Over
de preventie zal ik u nader informeren, waarschijnlijk onder verwijzing naar
de stukken die ik bedoelde.Ten slotte heb ik u aanneming van het voorgestelde amendement ontraden.
Ik acht het geen goed idee om er een meldplicht van te maken. Ik realiseer
mij dat in dit debat de pro's en contra's zorgvuldig gewogen moeten worden.
Als de balans bij mij doorslaat naar het ontraden van aanneming van dit amendement,
dan wil dat niet zeggen dat dit naar mijn mening een zwart-witsituatie is.
Ik heb hier te maken met een afweging van wat mij in dit geval wijsheid lijkt.
Met de kennis van dit moment en met de gegeven afwegingskaders die ik u heb
geschetst, is mijn oordeel per saldo dat het niet verstandig zou zijn om een
meldplicht op te nemen. Het is mijn overtuiging dat een meldrecht echt voldoende
tegemoet kan komen aan de situatie die wij nu in de praktijk aantreffen.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, de stemmingen morgenmiddag te doen plaatsvinden.Daartoe wordt besloten.De vergadering wordt van 16.50 uur tot 19.00 uur geschorst.Voorzitter: Dijsselbloem 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20022003-3875-3882.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl