Voortzetting van de behandeling van:  - het wetsvoorstel Wijziging van de regeling van de bevrijdende verjaring in het Burgerlijk Wetboek voor gevallen van verborgen schade door letsel of overlijden (26824)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2000-2001, pag. 2956-2964

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

28-12-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

nr. 36, pagina 2956-2964

14-12-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26824Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Stemmingen in verband met: - het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Verkeer en Waterstaat (XII) voor het jaar 2001 (27400 XII); - de motie-Eurlings c.s. over capaciteitsproblemen op het spoorwegnet (27400 XII, nr. 16); - de motie-Stellingwerf over voorrang voor het personenvervoer (26464, nr. 7); - en enkele andere moties.Pagina 2981-2984
Regeling van de werkzaamheden (donderdag 14 december 2000)Pagina 2954-2956
Stemming over een motie, ingediend tijdens het debat over de tweede fase HAVO-VWO, te weten: - de motie-Lambrechts/Cornielje over moderne vreemde talen (27400 VIII, nr. 52)Pagina 2998-2999
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 2001 (27400 XV)Pagina 2992-2992
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Fonds economische structuurversterking voor het jaar 2001 (27400 D)Pagina 2987-2987
Stemmingen over vier moties, ingediend tijdens het debat over het emancipatiebeleid, te weten: - de motie-Visser-van Doorn/Van Gent over verhoging van het budget voor de emancipatieondersteuningsstructuur (27411, nr. 8); - de motie-Bussemaker c.s. over verdeling van het bedrag voor het VN-Vrouwenverdrag (27411, nr. 9); - de motie-Bussemaker/Weekers over herintreedsters (27411, nr. 10); - de motie-Schimmel/Bussemaker over levensloopbewust regeringsbeleid (27411, nr. 11)Pagina 2995-2995
Stemming over een motie, ingediend tijdens het debat over de Cultuurnota 2001-2004, te weten: - de motie-Visser-van Doorn/Van Bommel over de motie-Visser-van Doorn (27432, nr. 25) (27432, nr. 27)Pagina 2998-2998
Stemmingen over drie moties, ingediend tijdens het debat over subsidiëring van politieke partijen, te weten: - de motie-Rehwinkel c.s. over voorkoming van de schijn van belangenverstrengeling door sponsoring (27422, nr. 2); - de motie-Rehwinkel c.s. over het aan banden leggen van sponsoring (27422, nr. 3); - de motie-Kant over subsidiëring gebaseerd op ledenaantallen (27422, nr. 4)Pagina 2993-2993
Stemmingen in verband met: - het wetsvoorstel Regels inzake de reconstructie van de concentratiegebieden (Reconstructiewet concentratiegebieden) (26356); - de motie-Th.A.M. Meijer over de brief van 8 december 2000 (26356, nr. 29); - de motie-Oplaat/Th.A.M. Meijer over het wetsvoorstel ammoniak en veehouderij (26356, nr. 30, herdruk); - en enige andere motiesPagina 2996-2997
Stemmingen over drie moties, ingediend tijdens het debat over voedselreservering Waddenzee, te weten: - de motie-Stellingwerf over toetsing van de visserij aan de MSC-standaard (27400 XIV, nr. 46); - de motie-Geluk c.s. over het toestaan van de mosselzaadvisserij (27400 XIV, nr. 47); - de motie-Witteveen-Hevinga c.s. over verankering van de Vogel- en Habitatrichtlijn (27400 XIV, nr. 48)Pagina 2994-2994
Herstemming over een motie, ingediend bij de behandeling van de begroting van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, te weten: - de motie-Noorman-den Uyl c.s. over verlaging van de marginale druk voor alleenstaanden (27400 XV, nr. 31)Pagina 2992-2992
Stemmingen over drie moties, ingediend tijdens het debat over de kerktelefoon, te weten: - de motie-Van den Berg/Wagenaar over betaalbare en breed toegankelijke alternatieven (27400 XII, nr. 47); - de motie-Van den Berg c.s. over een tegemoetkoming in afwachting van alternatieven (27400 XII, nr. 48); - de motie-Bakker over gelijke alternatieven voor alle kerkgenootschappen of religies (27400 XII, nr. 49)Pagina 2993-2993
Vervulling van een vacature in de Hoge Raad (27558)Pagina 2999-2999
Stemmingen over vier moties, ingediend tijdens het debat over de Europese top, te weten:^ - de motie-Karimi over meerderheidsbesluitvorming en scheiding der machten (21501-20, nr. 148); - de motie-Karimi over de huidige methode van verdragsherziening (21501-20, nr. 149); - de motie-Verhagen c.s. over het democratisch tekort in de Europese Unie (21501-20, nr. 150); - de motie-Verhagen c.s. over de Beneluxsamenwerking binnen de EU (21501-20, nr. 151)Pagina 2995-2995
Stemmingen over tweeëntwintig moties, ingediend bij de behandeling van de Zorgnota 2001, te weten: - de motie-Dankers c.s. over een zorgkloof in de gehandicaptenzorg (27401, nr. 10); - de motie-Dankers c.s. over de wachtlijsten bij RIO's (27401, nr. 11); - de motie-Buijs c.s. over het individueel benaderen van potentiële herintreders (27401, nr. 12); - en enkele andere motiesPagina 2989-2991
Stemmingen over twee moties, ingediend tijdens debatten over de Betuwelijn, te weten: - de gewijzigde motie-Stellingwerf over de noordtak van de Betuwelijn (22589, nr. 139); - de motie-Stellingwerf/Van den Berg over de voorkeurswaarde voor het bestaande tracé Velp-Oldenzaal (22589, nr. 167)Pagina 2994-2995
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Infrastructuurfonds voor het jaar 2000 (wijziging samenhangende met de Najaarsnota) (27515)Pagina 2992-2992
Stemmingen in verband met: - het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de inkomsten en de uitgaven van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2001 (27400 XVI); - de motie-Middel c.s. over het voormalig kamp Amersfoort (27400 XVI, nr. 28); - de motie-Middel c.s. over publiek-private initiatieven op het terrein van de sport (27400 XVI, nr. 29); - en enkele andere moties.Pagina 2987-2989
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 14 december 2000 over de tweede fase HAVO-VWOPagina 2979-2981
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 13 december 2000 over de Cultuurnota 2001-2004Pagina 2976-2977
Stemmingen over drie moties, ingediend tijdens het debat over de Najaarsnota, te weten: - de motie-Balkenende/Vendrik over inkomstenmeevallers voor extra uitgaven (27503, nr. 3); - de motie-Crone c.s. over de kwaliteit van schoolgebouwen (27503, nr. 4); - de motie-Bakker c.s. over lokale en regionale omroepen (27503, nr. 5)Pagina 2995-2995
Stemmingen in verband met de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Infrastructuurfonds voor het jaar 2001 (27400 A)Pagina 2984-2985
Stemmingen in verband met: - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de rechterlijke indeling in verband met de opheffing van de kantongerechten Meppel, Zevenbergen en Zuidbroek (27036); - de motie-Dittrich over Meppel als nevenlocatie (27036, nr. 8)Pagina 2992-2993
Stemming over een motie, ingediend tijdens het debat over rechtshandhaving op de Nederlandse Antillen, te weten: - de motie-Van Oven c.s. over een aantal regelingen op het gebied van justitiële samenwerking (27400 IV, nr. 11)Pagina 2998-2998
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 7 december 2000 over de JBZ-raadPagina 2977-2979
Stemmingen over achttien moties, ingediend bij de behandeling van het Meerjarenprogramma infrastructuur en transport 2001-2005, te weten: - de motie-Leers c.s. over een opknapbeurt voor het hele spoorwegstelsel (27408, nr. 3); - de motie-Leers c.s. over niet meer gebruikte spoorweglijntjes (27408, nr. 4); - de motie-Leers c.s. over de tangenten rond Eindhoven (27408, nr. 5); - en enkele andere moties.Pagina 2985-2987
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Verkeer en Waterstaat (XII) voor het jaar 2000 (wijziging samenhangende met de Najaarsnota) en wijziging van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Verkeer en Waterstaat (XII) voor het jaar 1999 (nadere slotwet) (27514)Pagina 2991-2992
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (VII) voor het jaar 2000 (wijziging samenhangende met de Najaarsnota) (27520)Pagina 2994-2994
Stemming over een motie, ingediend tijdens het debat over het VBTB-traject, te weten: - de motie-Van Walsem c.s. over de VBTB-operatie (26573, nr. 55)Pagina 2995-2995
Behandeling van: - het wetsvoorstel Regels inzake de reconstructie van de concentratiegebieden (Reconstructiewet concentratiegebieden) (26356)Pagina 2935-2946
Stemming over een motie, ingediend tijdens het debat over de slijtersproblematiek, te weten: - de motie-Oplaat c.s. over de slijtersproblematiek (26991, nr. 38)Pagina 2998-2998
Stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van de begroting van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen, te weten: - de motie-Rabbae over maatregelen om ervoor te zorgen dat alle kinderen een zwemdiploma behalen (27400 VIII, nr. 33)Pagina 2994-2994
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 7 december 2000 over de slijtersproblematiekPagina 2972-2973
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (donderdag 14 december 2000)Pagina 2999-3001
Brief van de vaste commissie voor Justitie houdende het voorstel de invoering en voorbereiding van de Vreemdelingenwet 2000 aan te wijzen als groot project (27557)Pagina 2999-2999
Behandeling van: - het Meerjarenprogramma infrastructuur en transport (MIT) 2001-2005 (27408); - de motie-Leers c.s. over een opknapbeurt voor het hele spoorwegstelsel (27408, nr. 3); - de motie-Leers c.s. over niet meer gebruikte spoorweglijntjes (27408, nr. 4); - en enkele andere moties.Pagina 2968-2971
Stemmingen over vier moties, ingediend tijdens het debat over BSE, te weten: - de motie-Poppe over de maatregel opkopen en vernietigen van rundvee (21501-16, nr. 275); - de motie-Atsma over een extra impuls voor het BSE-onderzoek (21501-16, nr. 276); - de motie-Atsma over Europese en nationale middelen (21501-16, nr. 277); - de motie-Atsma over een systeem waarbij de consument een heffing op het vlees betaalt (21501-16, nr. 278)Pagina 2998-2998
Stemming over een motie, ingediend tijdens het debat over het kunstvakonderwijs, te weten: - de motie-Nicolaï c.s. over het exploitatiebudget voor het kunstvakonderwijs (25802, nr. 26)Pagina 2993-2993
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 6 december 2000 over rechtshandhaving op de Nederlandse Antillen.Pagina 2971-2972
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de regeling van de bevrijdende verjaring in het Burgerlijk Wetboek voor gevallen van verborgen schade door letsel of overlijden (26824)Pagina 2956-2964
Stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van de begroting van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, te weten: - de motie-Stellingwerf over het bestrijdingsmiddelenbeleid (27400 XIV, nr. 37)Pagina 2994-2994
Stemming over een motie, ingediend tijdens het debat over de HSL-Oost, te weten: - de motie-Feenstra c.s. over voldoende spoorcapaciteit (22026, nr. 131).Pagina 2998-2998
Presentie en opening (donderdag 14 december 2000)Pagina 2935-2935
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de regeling van de bevrijdende verjaring in het Burgerlijk Wetboek voor gevallen van verborgen schade door letsel of overlijden (26824)Pagina 2997-2997
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 7 december 2000 over de HSL-OostPagina 2965-2968
Stemming over een motie, ingediend tijdens het debat over de JBZ-raad, te weten: - de motie-Van Oven c.s. over de ontwerprichtlijn betreffende de onderlinge erkenning van besluiten inzake de verwijdering van onderdanen van derde landen (23490, nr. 177)Pagina 2998-2998
Stemmingen over drie moties, ingediend tijdens het debat over een proefboring in de Biesbosch, te weten: - de motie-Witteveen-Hevinga c.s. over verzoeken tot vergunningen voor (proef)boren (26986, nr. 4); - de motie-Poppe over het niet toestaan van proefboringen (26986, nr. 5); - de motie-Voûte-Droste over onderzoek naar effecten van boringen (26986, nr. 6)Pagina 2993-2993
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 7 december 2000 over de uitkomst van het overleg in Brussel op 4 december over BSE.Pagina 2973-2976
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de regeling van de bevrijdende verjaring in het Burgerlijk Wetboek voor gevallen van verborgen schade door letsel of overlijden (26824)Pagina 2946-2954

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de regeling van de bevrijdende verjaring in
het Burgerlijk Wetboek voor gevallen van verborgen schade door letsel of overlijden
(26824).De algemene beraadslaging wordt hervat.Minister Korthals:Voorzitter! Over het wetsvoorstel dat vandaag voor ons ligt, valt heel
veel te zeggen, zowel waar het gaat om de juridische als om de maatschappelijke
aspecten. Alvorens wij daarover in debat gaan, hecht ik er waarde aan, kort
iets te zeggen over de inspanningen die het huidige en het vorige kabinet
hebben gedaan om tot een verbetering van de positie van asbestslachtoffers
te komen. De directe aanleiding om met dit wetsvoorstel te komen, is namelijk
gelegen in de problematiek van die groep van getroffenen. In het verlengde
hiervan zal ik kort de essentie van dit wetsvoorstel samenvatten.Zoals ik al zei, hebben de vorige en ook deze regering hard gewerkt aan
een verbetering van de positie van de asbestslachtoffers. De aanzet hiertoe
was de vraag van de toenmalige staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
aan de heer De Ruiter om de juridische positie van die slachtoffers in kaart
te brengen met het oog op mogelijke verbeteringen. Zoals u weet, omschreef
de heer De Ruiter de situatie die hij aantrof als een juridische lijdensweg.
Een van de belangrijkste knelpunten die hij aantrof, was de zeer lange weg
die asbestslachtoffers moesten gaan voordat zij op een of andere wijze vergoeding
van de door hen geleden schade kregen. Er moest in vele gevallen jaren worden
geprocedeerd, terwijl de gemiddelde levensverwachting van de belangrijkste
groep slachtoffers, de mensen met mesothelioom, niet langer dan een jaar was.
In haar reactie op het rapport kondigde de regering een aantal maatregelen
aan om verbetering in deze situatie te verkrijgen, waarvan het wetsvoorstel
waarover wij nu spreken het sluitstuk is.Ik wil niet nalaten de verschillende inspanningen op dit gebied hier nog
een keer te noemen. In de eerste plaats is met nauwe betrokkenheid van mijn
ministerie en dat van SZW gewerkt aan een oplossing van het knelpunt van de
te lange rechtsgang. Dit heeft geleid tot afspraken tussen alle maatschappelijk
betrokkenen die als uniek moeten worden betiteld. Verzekeraars, bedrijfsleven,
de vakbeweging en het asbestcomité kwamen tot een convenant dat inmiddels
heeft geleid tot de oprichting van het asbestinstituut, nu ongeveer een jaar
geleden. Ik moet hier de namen noemen van de heer Heerma en de heer Asscher,
die als wegbereiders voor deze afspraken een belangrijke rol hebben gespeeld.Het asbestinstituut moet zorgdragen voor een snelle en soepele afwikkeling
van schadeclaims van werknemers op hun voormalige werkgever. Het instituut
doet dit door te bemiddelen tussen het asbestslachtoffer en zijn voormalige
werkgever. Als uitgangspunt geldt, dat binnen drie maanden
de vergoeding moet zijn uitbetaald. De afwikkeling van de schadeclaim gebeurt
onder meer op basis van afspraken over normering van het smartengeldbedrag
dat aan het slachtoffer wordt uitbetaald. Vooral dat bedrag zorgde in de schikkingsonderhandelingen
en de veelvuldig gevoerde juridische procedures nogal eens voor vertraging
in de afwikkeling.Niet alle gevallen komen voor bemiddeling door het instituut in aanmerking.
Het gaat dan om gevallen waarin een schadevordering niet meer verhaalbaar
is, omdat de werkgever failliet of onvindbaar is, of de vordering volgens
het huidige recht is verjaard. Voor deze gevallen is een financiële regeling
in het leven geroepen. Het asbestinstituut wijst betrokkenen op het bestaan
van deze regeling die verder wordt uitgevoerd door de Sociale verzekeringsbank.
Volgens deze regeling kunnen getroffenen aanspraak maken op een tegemoetkoming
van ƒ 35.000. Over de hoogte van dit bedrag heeft de Kamer eerder dit
jaar gesproken met de staatssecretaris van SZW.Dit brengt mij bij het thans voorliggende wetsvoorstel dat het sluitstuk
vormt van de door de regering naar aanleiding van het advies van de heer De
Ruiter aangekondigde maatregelen. Het advies van de heer De Ruiter liet haarscherp
zien dat de huidige regeling van de verjaring in het BW in bepaalde gevallen
leidt tot onbillijke uitkomsten. Wanneer lange tijd is verstreken na het moment
van veroorzaking, kan een vordering tot schadevergoeding al zijn verjaard
voordat de schadelijke gevolgen aan het licht treden. In dat geval heeft die
benadeelde dus nooit de mogelijkheid gehad om zijn schade te verhalen. Deze
consequentie van de regeling van de verjaring heeft zich in alle scherpte
laten zien bij asbestslachtoffers. Het wetsvoorstel is de uitkomst van de
heroverweging die naar aanleiding van het advies van de heer De Ruiter plaatsvond.Kern van de voorgestelde regeling is dat uitgesloten wordt dat in de toekomst
vorderingen tot schadevergoeding kunnen verjaren zonder dat de benadeelde
op de hoogte was van zijn schade. Vanwege het ingrijpende karakter van de
wetswijziging en de rechtszekerheid die daarmee is gemoeid, stond voorop dat
de reikwijdte daarvan zo beperkt mogelijk moest worden gehouden. Dit heeft
geleid tot twee belangrijke beperkingen. In de eerste plaats is de regeling
in haar toepassing beperkt tot personenschade, dat wil zeggen schade die het
gevolg is van letsel of overlijden. Bij andere vermogensschade is het relatieve
gewicht van de billijkheid ten opzichte van de rechtszekerheid minder en blijft
de huidige verjaringsregeling onverkort van toepassing. In de tweede plaats
is ervoor gekozen, aan de wijziging geen werking voor oude gevallen toe te
kennen. Wanneer de wetgever terugkomt op in het verleden gemaakte keuzes,
mogen de gevolgen daarvan immers niet worden afgeschoven op de justitiabelen.
Dit geldt temeer waar het gaat om wetgeving met een fundamenteel karakter
als in dit geval.Zoals gezegd, heeft de staatssecretaris van SZW een afzonderlijke financiële
regeling getroffen voor asbestslachtoffers met vorderingen die op grond van
de huidige wetgeving zijn verjaard.De heer De Wit (SP):Is de minister van Justitie ermee bekend dat artikel 310, derde lid, waar
in 1993 de termijn van 30 jaar in is gekomen, onmiddellijke werking heeft
gekregen? Het overgangsrecht bij die bepaling (119a) legt vast dat die nieuwe
termijn van 30 jaar onmiddellijke werking heeft. Dus het is niet zo uitzonderlijk
wat ik nu voorstel.Minister Korthals:Dat was mij bekend, maar de verzekeraars hadden voldoende mogelijkheden
om zich hierop voor te bereiden. Bovendien gold die situatie al in het oude
recht, alleen is de termijn in 1993 teruggebracht tot 20 jaar en een jaar
later weer verlengd tot 30 jaar.De heer De Wit (SP):Die overgangsbepaling beoogde in dit geval van artikel 310, lid 3, echter
uit te sluiten dat er allerlei mogelijke claims zouden komen. Die bepaling
is er met name ingekomen om milieuschade af te dekken, dus om al te veel en
al te grote claims tegen te gaan is die onmiddellijke werking in de wet gekomen.
Ik verwijs naar de behandeling in de Eerste Kamer. De wetgever heeft hier
nadrukkelijk voor gekozen.Minister Korthals:Dit is mij bekend en ik kan dit alleen maar beamen.De heer De Wit (SP):Maar dan is nu het spiegelbeeld aan de orde, want in mijn ogen kiezen
wij nu voor het slachtoffer. Waarom zou in artikel 310, lid 3, die keuze wel
mogen worden gemaakt?Minister Korthals:Voorzitter! Ik zal hier uitvoerig op ingaan bij de bespreking van het
amendement van de heer De Wit. Overigens wijs ik erop dat hij zich vooral
concentreert op de asbestslachtoffers. In de meeste gevallen is voor hen al
een regeling getroffen. De reikwijdte van de wet is natuurlijk veel groter.De regering heeft medeverantwoordelijkheid aanvaard voor de ontstane situatie.
Het wetsvoorstel concentreert zich echter op de toekomst en zorgt ervoor dat
een dergelijke situatie niet nogmaals zou kunnen ontstaan. Ik hoop dat wij
vandaag een verdere stap kunnen zetten om dit te waarborgen.Voorzitter! De heer De Wit zei dat de werkgevers onder het oude BW al
rekening hadden moeten houden met de claim, omdat de manifestatietheorie ook
toen al gold. Over die stelling kunnen de meningen nogal verschillen. In ieder
geval ging de wetgever van het nieuwe BW ervan uit dat op het punt van de
bekendheid, de situatie onder het oude BW werd voortgezet. De heer Spier gaat
derhalve uit van een andere opvatting dan de wetgever van 1992 en dus ook
van de verzekeraars. De wetgever van het nieuwe BW heeft uitdrukkelijk overwogen
dat er gevallen zouden kunnen zijn waarin de schade nog niet bekend is op
het moment waarop de lange verjaringstermijn verstrijkt. Er is destijds bewust
voor gekozen om toch vast te houden aan die lange termijn, mede vanuit de
gedachte dat er op een zeker moment een einde aan een mogelijke vordering
moet komen en dat de termijnen lang genoeg zijn. Dit is eigenlijk ook een
antwoord op de vraag van de heer Weekers hierover.Opgemerkt moet worden dat dit stelsel aansloot bij het overgrote deel
van de andere rechtstelsels in de wereld. De manifestatieleer is eerst de
laatste decennia opgeld gaan doen en pas in het laatste decennium in Nederland.Ik kom hiermee op het amendement van de heer De Wit dat beoogt het
wetsvoorstel ook van toepassing te laten zijn op gevallen die zich voor de
inwerkingtreding van de wet hebben voorgedaan. Ik zal eerst uiteenzetten waarom
in het wetsvoorstel een andere keuze op dit punt is gemaakt. Het wetsvoorstel
betekent een fundamentele breuk met het tot nu toe geldende verjaringsrecht.
De huidige harde lange verjaringstermijnen van 20 respectievelijk 30 jaar
worden doorbroken waar het gaat om personenschade. Verzekeraars en bedrijven
hebben tot op heden bij hun handelen slechts rekening gehouden en ook kunnen
houden met die lange verjaringstermijnen. Nu onder de toekomstige verjaringsregeling
personenschade niet meer zal verjaren zolang deze schade zich nog niet heeft
geopenbaard, zullen verzekeraars en bedrijven maatregelen moeten nemen om
zich op de nieuwe situatie in te stellen. Zo zullen bedrijven ervoor willen
zorgen dat zij voor het langer doorlopende aansprakelijkheidsrisico verzekeringsdekking
krijgen. Verzekeraars zullen hun polissen moeten aanpassen en opnieuw de premies
moeten gaan berekenen. Ook zullen bedrijven maatregelen moeten treffen om
relevant materiaal waarmee zij zich tegen toekomstige claims kunnen verweren,
gedurende een langere periode te bewaren.Voor dit alles is tijd nodig en het overgangsrecht dat aan het wetsvoorstel
is verbonden, biedt die tijd. Het is duidelijk dat, wanneer de wetswijziging
ook met terugwerkende kracht – dus ook voor gevallen die zich voor de
inwerkingtreding hebben voorgedaan – zou gaan gelden, dit voor betrokkenen
tot problemen zou leiden. Er is dan geen materiaal meer voorhanden om zich
op een behoorlijke wijze tegen een claim te verdedigen, geen mogelijkheid
meer om zich te verzekeren. Dan ontstaat de situatie waarin claims niet verzekerd
zijn of – als er wél verzekeringsdekking bestaat – verzekeraars
met claims worden geconfronteerd die zij nooit hebben verwacht. Een dergelijke
situatie kan de wetgever niet voor zijn verantwoordelijkheid nemen.Ik merk hierbij op dat de Hoge Raad in zijn arresten van 28 april 2000
oog heeft voor deze aspecten. Bij de beantwoording van de vraag of op de lange
verjaringstermijn wel of niet een beroep kan worden gedaan, moet volgens de
Hoge Raad onder meer worden bezien of de aansprakelijkheid van de schuldenaar
door de verzekering is gedekt of niet. Afgezien van de principiële bezwaren
die ik tegen het toekennen van werking van het wetsvoorstel voor oude gevallen
heb, voorzie ik nog andere problemen als het amendement zou worden aanvaard.
Op het moment dat het wetsvoorstel ook voor oude gevallen zou gaan gelden,
verliezen betrokkenen hun aanspraak op de financiële regeling van het
ministerie van Sociale Zaken, die onder meer is bedoeld voor degenen die worden
geconfronteerd met verjaarde vorderingen.De heer De Wit (SP):Ik kom nog even terug op de verzekeringskwestie. Als u kijkt naar de rechtspraak
die zich vanaf 1990 heeft ontwikkeld, vindt u het dan verantwoord dat werkgevers
en ondernemers, die anderen met gevaarlijke stoffen hebben laten werken, niet
al op dat moment hebben gedacht: daar komen mogelijk claims aan, laat ik mij
daartegen indekken? Is het niet onverantwoord dat wij nu kennelijk worden
geconfronteerd met risico's die niet gedekt zijn, terwijl toch mocht worden
verondersteld dat een zorgvuldige werkgever dit risico bij een verzekeraar
zou onderbrengen?Minister Korthals:Dat is waar, maar er zijn ook voorvallen denkbaar waarbij de werkgevers
op het moment dat er werk werd verwacht van hun werknemers, er niet van op
de hoogte waren dat het werk zo riskant was als later bleek. Als gevolg daarvan
heeft men zich daarop niet voorbereid.De heer De Wit (SP):Dat is precies wat ik heb willen betogen. In de uitspraak van de Hoge
Raad worden juist de subjectieve elementen uitgesloten. Het doet er dus niet
toe of een werkgever wist dat hij zijn mensen aan risico's blootstelde. Het
gaat erom dat hij het had kúnnen weten. Hoe groter de ondernemer, hoe
beter de kennis, maar sinds 1990 vormt dit geen argument meer om je te onttrekken
aan de verzekeringsplicht.Minister Korthals:Vandaar dat wij het erover eens zijn dat een en ander voor de toekomst
moet gelden, maar het gaat nu om de gevallen in het verleden waarvoor de werkgever
zich niet heeft kunnen verzekeren. De vraag rijst of dit achteraf kan en moet
worden afgewenteld op de werkgevers of verzekeraars. Ik vind dat men er vooraf
van op de hoogte moet zijn dat een dergelijke verzekering moet worden afgesloten.De heer De Wit (SP):Ik kom er dadelijk nog op terug.Minister Korthals:Voorzitter! Ik sprak in verband met de praktische bezwaren over degenen
die een financiële regeling van het ministerie van Sociale Zaken hebben
die is bedoeld voor degenen die worden geconfronteerd met verjaarde vorderingen.
Dit lijkt op het eerste gezicht voor betrokkenen niet ongunstig, omdat zij
wellicht door verhaal van hun vordering een hoger bedrag aan schadevergoeding
kunnen krijgen. Hierbij moet wel worden bedacht dat de weg van civielrechtelijk
verhaal een veel zwaardere bewijslast met zich brengt dan een beroep op de
regeling, zeker als het gaat om gevallen die zeer lang geleden hebben plaatsgevonden,
waardoor bewijs steeds moeilijker zal zijn te leveren. Bij een beroep op de
regeling hebben zij binnen enkele maanden hun geld, terwijl ze in geval van
civielrechtelijk schadeverhaal wel eens jaren zouden moeten kunnen procederen.
Er mag namelijk niet vanuit worden gegaan dat deze oude gevallen ook voor
bemiddeling door het asbestinstituut in aanmerking komen. De daarover gemaakte
afspraken zijn uitdrukkelijk gebaseerd op de thans geldende verjaringsregels.
Naar mijn mening mag de positie van de asbestslachtoffers niet alleen worden
afgemeten aan de hoogte van de schadevergoeding. Daarbij moet ook worden gekeken
naar de snelheid en de inspanningen die betrokkenen moeten verrichten om dat
bedrag te krijgen. Ik rond af door aan te geven dat ik aanvaarding van het
amendement, hoe sympathiek ook, ontraad.Het wetsvoorstel ziet niet alleen op asbestgevallen toe. De heer De Wit
heeft gelijk als hij aanneemt dat er nauwelijks slachtoffers bijkomen. Het
voorstel ziet echter ook toe op andere langetermijngevolgen die nog niet bekend
zijn. Gedacht kan worden aan effecten van elektromagnetische velden en BSE.
Er kunnen nog vele andere zaken bedacht worden, waardoor het bereik van het
wetsvoorstel erg breed is.De heer Dittrich (D66):Is de minister bereid wanneer zich een groep slachtoffers manifesteert
met een claim die in het verleden ontstaan is, een nieuwe regeling te maken
à la de asbestregeling?Minister Korthals:Wij hebben in de schriftelijke behandeling al gezegd dat wij dit op voorhand
niet uitsluiten. Mijn ministerie zal de Kamer op een gegeven moment een brief
schrijven waarin staat hoe ver men kan gaan bij het afwentelen van risico's
op de overheid. Als zich gelijksoortige gevallen als bij de asbestproblematiek
voordoen, is de overheid bereid om te kijken of zij daarvoor iets kan doen.De heer Dittrich (D66):Wordt het principiële verschil met het amendement van de heer De
Wit dan niet steeds geringer? Je kunt nu de vraag stellen of het amendement-De
Wit niet meteen in de wet kan worden opgenomen.Minister Korthals:Er is een belangrijk verschil. Het wordt afgewezen omdat het om partijen
gaat die zich daarop niet hebben voorbereid. In het andere geval neemt de
overheid het voor haar rekening. Dit is een niet onbelangrijk verschil.De heer De Wit (SP):Bij het asbestinstituut wordt overigens een belangrijk aandeel in het
fonds door werkgevers geleverd. Het gaat dus niet alleen om de overheid.Wat valt in de toekomst aan mogelijke claims te verwachten? Schade die
in het verleden is ontstaan en die wij nu nog niet kennen, heeft zich dus
nog niet gemanifesteerd en kan ook nog niet als schade worden aangemerkt.
Je moet er dus van uitgaan dat, wanneer zich in de toekomst schade manifesteert,
lid 5 van toepassing is. Dan gaat de termijn van vijf jaar pas lopen. Dit
wetsvoorstel geeft voor de angst voor mogelijke claims een houvast, omdat
daarin de verjaringstermijn geregeld wordt.Minister Korthals:Op het moment waarop deze wet in werking treedt, kunnen de verzekeringspartijen
en de betrokken partijen zich daarop voorbereiden en hun premie op grond daarvan
berekenen. Dat is niet het geval voor schades waarvan de oorzaak meer dan
30 jaar terug ligt.De heer De Wit (SP):Dat ben ik met de minister eens. De onbekendheid met alles wat op ons
afkomt, kan geen argument zijn om de asbestclaims niet mee te kunnen nemen.
Het gaat immers om een heel kleine groep en alle andere mogelijke claims in
de toekomst worden gedekt door het wetsvoorstel.Minister Korthals:Maar wij gaan toch niet uitsluitend voor deze groep een overgangsbepaling
maken! Ons voorstel is dit wetsvoorstel een algemeen en breed bereik te geven
en niet om vervolgens voor een speciale groep een bepaalde regeling te treffen.
Voor deze groep is overigens al een regeling getroffen zoals ik aan het begin
van mijn beantwoording reeds heb gezegd.Ook nu weer zegt de heer De Wit dat het maar om een beperkte groep van
gevallen gaat. Ik wijs hem erop dat het volstrekt onduidelijk is om hoeveel
andere oude gevallen het gaat. Zelfs de aannamen van de heer De Wit ten aanzien
van asbest zijn twijfelachtig. Het is bijvoorbeeld nog niet duidelijk wat
de gevolgen zijn van het gebruik van witte asbest. Verder is de redenering
van de heer De Wit naar mijn oordeel weinig principieel: omdat het weinig
gevallen betreft, moet het maar kunnen. Het gaat erom dat de wetgever aan
geloofwaardigheid inboet als de wet voortdurend wordt gewijzigd, zeker wanneer
dat ook nog eens volledig gebeurt. Burgers en bedrijven weten zo niet meer
waar zij aan toe zijn.Voorzitter! Nogmaals, de gedachte achter het amendement van de heer De
Wit is natuurlijk heel sympathiek, maar wij hebben te maken met een regeling
die voor de toekomst en ook voor andere specifieke categorieën geldt.De heer Weekers en mevrouw Swildens hebben een amendement ingediend dat
ertoe strekt aan minderjarigen een bescherming te geven die verdergaat dan
in het wetsvoorstel wordt voorgesteld. Het komt erop neer dat gedurende de
minderjarigheid de verjaringstermijn niet verloopt. Deze mensen moeten in
ieder geval tot vijf jaar na het meerderjarig worden nog een vordering tot
vergoeding van personenschade kunnen instellen.Om scherp te krijgen over welke gevallen het hier gaat, merk ik op dat
het amendement niet van belang is voor gevallen van zedenmisdrijven met minderjarigen.
Daarvoor geldt dat deze niet verjaren tot het recht tot strafvordering is
verjaard en dan praten wij over een termijn van twaalf tot veertien jaar na
het meerderjarig worden.Ook voor andere gevallen waarin een minderjarige onder druk van bijvoorbeeld
zijn naaste familie staat om maar geen vordering in te dienen, is het amendement
niet nodig. Uit wet en rechtspraak blijkt duidelijk dat een vordering van
een minderjarige niet verjaart gedurende de tijd dat hij door druk van volwassenen
wordt belet zijn vorderingsrecht uit te oefenen.Het amendement is dan ook vooral van belang voor situaties waarin de schade
en de daarvoor aansprakelijke partij bekend zijn geworden tijdens de minderjarigheid,
maar de ouders desondanks om hen moverende redenen geen vordering hebben ingesteld.
Het kan zelfs zo zijn dat de ouders uitdrukkelijk aan de aansprakelijke partij
hebben meegedeeld van een vordering af te zien.Volgens het voorstel van de heer Weekers, mevrouw Swildens en ook anderen
zo heb ik inmiddels begrepen, moet de minderjarige in dat geval, ook al is
het tien jaar later, nog een vordering kunnen instellen tegen de aansprakelijke
partij ook al heeft deze daarmee geen rekening gehouden.Ik heb daar vragen bij. In een dergelijk geval gaat het immers eigenlijk
om de vraag, of de ouder als wettelijk vertegenwoordiger wel op de juiste
wijze de belangen van de minderjarige heeft behartigd. Als dat niet het geval
is, kan dat aanleiding zijn voor een schadevordering. Enerzijds heb ik sympathie
voor de gedachte achter het amendement dat een dergelijke vordering de verhoudingen
tussen de betrokken familieleden geen goed zal doen. Ik wijs erop dat de gevolgen
dan wel bij een ander terechtkomen die in sommige gevallen, zelfs naar aanleiding
van een uitdrukkelijke verklaring van de ouders, ervan uit mocht gaan niet
meer met een claim te worden geconfronteerd. Een dergelijke gang van zaken
kan ook gevolgen hebben in de verzekeringsrechtelijke sfeer. Als de derde
niet tot melding van het schadegeval aan zijn aansprakelijkheidsverzekeraar
is overgegaan, omdat hij ervan uit mocht gaan dat hem geen vordering meer
boven het hoofd zou hangen, is het maar zeer de vraag of de
claim nog gedekt is als deze later geheel onverwacht toch nog wordt ingesteld.
Mijn voorstel is over deze kwestie niet in de context van het onderhavige
wetsvoorstel te beslissen. Er zijn immers nog veel andere belangrijke beslissingen
die nog veel wezenlijker kunnen zijn voor minderjarigen en waarbij eveneens
de vraag kan worden gesteld of de minderjarige voldoende tegen onbehoorlijke
belangenbehartiging wordt beschermd. Uit al die beslissingen er één
lichten, lijkt mij geen verstandige zaak.De heer Van Wijmen (CDA):Voorzitter! Dit kan ik begrijpen, maar ik vraag mij af hoe de minister
verder wil handelen. Komt hij met een uitgebreid voorstel over deze thematiek?
Hier hoor ik hem niets over zeggen.Minister Korthals:Ik meen dat de problematiek breder is dan met het amendement wordt aangegeven.
Mijn voorstel is de Kamer een brief te sturen waarin ik meer in het algemeen
inga op de rechtsbescherming van minderjarigen tegen ingrijpende beslissingen
van hun wettelijke vertegenwoordigers. In het bijzonder zal ik daarin dan
ingaan op de verjaringsaspecten. Aan de hand van deze brief kan in deze Kamer
het gewenste, bredere debat over deze kwestie worden gevoerd. Dit lijkt mij
de koninklijke weg en in die zin heb ik dan ook bepaald geen behoefte aan
dit amendement.Mevrouw Swildens-Rozendaal (PvdA):Voorzitter! Ik ben altijd benieuwd naar brieven van ministers en zeker
naar brieven van deze minister die speciaal over dit onderwerp gaan. Ik vraag
hem enigszins aan te geven waarover zijn brief zal gaan. Hij noemt verschillende
aspecten. De brief zal bijvoorbeeld gaan over de slechte vertegenwoordiging
van de wettelijke vertegenwoordigers in relatie tot de verjaringstermijn.
Wat moet ik mij daarbij voorstellen? Stuurt de minister ons een epistel waarin
diverse momenten en situaties van de niet-behoorlijke vertegenwoordiging worden
geschetst? Ons gaat het echter om de relatie tussen het kind en de derde,
de aansprakelijke partij. Daarover heb ik de minister niet gehoord. Voor ons
is het allerbelangrijkste dat het kind niet met lege handen blijft staan en
dat de vertegenwoordigers aanspreekbaar blijven.Minister Korthals:Voorzitter! We hebben natuurlijk te maken met een doorbreking van het
stelsel dat wij nu kennen. Ik meen dat iedereen dat inziet. Het gaat niet
alleen om de positie van de minderjarige tegenover de ouders of de wettelijke
vertegenwoordigers, maar langs een omweg ook om zijn positie tegenover degenen
die de schade al dan niet hebben berokkend en vervolgens om de positie van
die mensen tegenover hun verzekeraars. Daarover willen wij iets in de brief
zetten en de consequenties daarvan bespreken, zodat wij die kunnen overzien.
Vervolgens kunnen wij conclusies trekken. Dat lijkt mij geen slechte benadering.Mevrouw Swildens-Rozendaal (PvdA):Maar, voorzitter, we kunnen toch het een doen en het ander niet laten.
We hebben in dit huis meerdere malen wetgeving besproken waarmee wij vooruitliepen
op bijvoorbeeld parapluwetgeving. Dat deden wij dan met incidentele wetsvoorstellen.
Ik refereer aan groepsacties, zowel die in het kader van dierenwelzijn als
die in het kader van antidiscriminatie of gelijke behandeling. We hebben bijvoorbeeld
gezegd: we weten dat het wetsvoorstel vorderingsrecht belangenorganisaties,
iets heel moois...De voorzitter:Mevrouw Swildens, ik liet deze interruptie toe, omdat ik meende hiermee
het houden van een tweede termijn te kunnen voorkomen. Maar als u zegt dat
ik het mis heb, moet u uw interrupties heel kort houden.Mevrouw Swildens-Rozendaal (PvdA):Voorzitter! Ik wil de minister een beetje helpen. We kennen dit soort
precedentwerking. We wisten bijvoorbeeld dat de Wet vorderingsrecht belangenorganisaties
zou worden ingediend. Niettemin hebben wij het onderwerp geïncorporeerd
in incidentele wetsvoorstellen. Ik vraag de minister of hij, met dat in het
achterhoofd, begrip wil tonen voor het feit dat wij ons amendement in zijn
aandacht aanbevelen.Minister Korthals:Ik heb begrip voor het amendement; dat heb ik ook in mijn inleiding gezegd.
De eerste reden waarom ik er echter niet voor ben, is het feit dat wij niet
alle consequenties daarvan hebben overzien en alle knelpunten hebben besproken.
De tweede reden is dat het een wezensvreemd amendement is dat eigenlijk niet
thuishoort in deze wet. Dat blijkt ook al omdat in het amendement ook een
wijziging van de considerans is opgenomen. Je kunt het wel bij ieder wetsvoorstel
dat met schade te maken heeft, betrekken. Ik denk echter dat dit geen fraaie
manier van wetgeven is. Ik sta natuurlijk ook voor een goede wetgevingskwaliteit.Mevrouw Swildens-Rozendaal (PvdA):Voor dat laatste staan wij allemaal. Ik ben het ook volstrekt met de minister
eens dat dit wetssystematisch niet de mooiste oplossing is. Maar wij hebben
dan wel in ieder geval al geregeld wat wij willen bereiken. Daarna kan de
minister de ook wetssystematisch fraaiste wetgeving tot stand brengen.Minister Korthals:Als een meerderheid van de Kamer vindt dat het amendement moet worden
aangenomen, moet ik mij daarbij neerleggen. Maar het is mijn taak als minister
van Justitie om erop te wijzen dat het uit een oogpunt van wetgevingskwaliteitsbeleid
niet het meest fraaie voorstel is dat wij kunnen bedenken. Er zijn ook nog
andere belangrijke beslissingen van ouders die moeten worden bekeken, zoals
de verwerping van een nalatenschap, de vordering van andere schade dan personenschade,
zoals zaakschade of zuivere vermogensschade. Daarvoor biedt dit amendement
geen oplossing. Is het dan niet beter en zorgvuldiger om dat in zijn totaliteit
te bekijken? Ik geef dat de Kamer in overweging als reactie op het amendement.
Als het wordt aangenomen, kan ik daar verder ook niets aan doen.De heer Dittrich (D66):Als het amendement niet wordt aangenomen, betekent dit dat, als de wettelijke
vertegenwoordiger heeft zitten slapen toen de schadeberokkenende gebeurtenis
plaatsvond, de minderjarige bij het bereiken van de meerderjarige leeftijd
nooit meer een claim kan indienen. Vindt de minister dat rechtvaardig?Minister Korthals:Tot dusver hebben wij dat altijd rechtvaardig gevonden. Wij vonden altijd
dat de wettelijk vertegenwoordiger echt moet opkomen voor diegene die hij
vertegenwoordigt. Wij moeten er ook niet op voorhand van uitgaan dat betrokkene
zit te slapen. Nogmaals, ik kan mij voorstellen dat wij het systeem veranderen,
maar dat moeten wij dan naar mijn gevoel in een bredere context doen. Daaraan
zou een brief ten grondslag moeten liggen, zodat regering en Kamer op basis
daarvan alle relevante zaken kunnen bekijken en tot conclusies kunnen komen.De heer Dittrich (D66):Een andere mogelijkheid is om de wet, inclusief het amendement, in te
voeren en bij de evaluatie te bekijken in hoeverre de aspecten op andere gebieden
van het recht ook moeten worden ingevoerd. Dan hebben wij dit alvast in werking
laten treden en de rest kan dan later komen.Minister Korthals:Dat zou kunnen, maar het omgekeerde kan ook. Wij kunnen de bepaling in
de wet zetten en bij de evaluatie eventueel besluiten om haar er weer uit
te halen. Ik geef echter de voorkeur aan een grondige bestudering van de hele
problematiek. Voor het overige laat ik het oordeel aan de Kamer.Dan kom ik op het amendement van de heer Dittrich. Ook hierover laat ik
het oordeel aan de Kamer. Ik wil echter toch op bezwaren tegen het amendement
wijzen. Indien het amendement wordt aanvaard, zou dat aanleiding kunnen geven
voor a-contrarioredeneringen ten aanzien van andere bepalingen in het Burgerlijk
Wetboek waar de terminologie van het wetsvoorstel wordt gehanteerd. Ik geef
als voorbeeld artikel 175 van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek, waarbij de
woorden "waarvan bekend is" volgens de toelichting ook objectief zijn bedoeld.
Inhoudelijk is er geen bezwaar tegen, maar wij werken dan wel met verschillende
terminologieën in de wet. Ik vind dat onverstandig, omdat daaruit kan
worden afgeleid dat het in bijvoorbeeld artikel 175 van Boek 6 anders is bedoeld.Mevrouw Swildens en de heer De Wit hebben gevraagd of de wetgever de invoering
van een risicoaansprakelijkheid niet moet overwegen. De wetgever heeft de
afgelopen jaren op dit gebied bepaald niet stilgezeten. Voor schade door gevaarlijke
stoffen en milieuverontreiniging is in 1995 een risicoaansprakelijkheid in
het leven geroepen. Deze is ook van toepassing op asbestblootstelling. Ik
herinner eraan dat hierbij uitdrukkelijk is overwogen geen werking voor oude
gevallen toe te kennen. Verder refereer ik aan de risicoaansprakelijkheid
voor gebrekkige producten. Sinds 4 december jl. geldt deze ook voor landbouwproducten
en dus ook voor gevallen van BSE. Ook hierbij is afgezien van werking voor
oude gevallen.Daarnaast wijs ik op de zorgplicht voor de werkgever. Dit is formeel gesproken
geen risicoaansprakelijkheid, maar kan hier, gelet op de toepassing ervan
in de rechtspraak, niet van worden onderscheiden. Ik vraag mij daarom af op
welke terreinen nog een verscherping van de aansprakelijkheid gewenst is.
Over het algemeen zie je een heel duidelijke beweging in de richting van risicoaansprakelijkheid.De voorzitter:Ik heb intussen begrepen dat er een tweede termijn nodig is. U weet allemaal
dat het gebruikelijk is dat daarvoor eenderde van de spreektijd in eerste
termijn geldt.De heer De Wit (SP):Voorzitter! Ik dank de minister voor zijn duidelijke reactie, zowel op
het wetsvoorstel als op de ingediende amendementen, in het bijzonder dat van
mijzelf. Het heeft geen zin mijn betoog in eerste termijn te herhalen. Ik
beperk mij tot enkele punten.Mijn standpunt over de vraag wat er wat dit betreft op ons afkomt, is
dat wij dit niet weten. Voorzover wij het wel weten, biedt dit wetsvoorstel
daarvoor een duidelijke oplossing. De claims die zijn getroffen door de verjaring,
zijn beperkt in omvang. Ik heb het laten berekenen. Het gaat op dit moment
om een aantal tussen de 300 en de 400. Dat komt door de periode van zeven
jaar.De minister zegt dat aan mijn amendement een weinig principiële keuze
ten grondslag ligt. Ik ben dat niet met hem eens. Mijn keuze vloeit namelijk
voort uit het rapport-De Ruiter. Daarin wordt geconstateerd dat een aantal
mensen tegen de verjaring aanloopt, zonder dat daarvoor een oplossing wordt
geboden, ook niet via de regeling tegemoetkoming asbestslachtoffers. Uit de
cijfers blijkt dat niet iedereen die met verjaring te maken heeft, juist vanwege
de datum van 6 juni 1997, een beroep kan doen op de regeling. Een aantal mensen
wier vordering is verjaard, kan toch geen beroep doen op de regeling. De rechtspraak
lijkt op dit moment een opening te maken, maar dit biedt wellicht pas over
een aantal jaren de zekerheid waar wij allemaal op zitten te wachten. De geloofwaardigheid
van de wetgever is hier naar mijn idee in het geding, en wel in die zin dat
de wetgever nu herstelt wat in het verleden om een aantal praktische en misschien
ook politieke argumenten in de wet is gewijzigd. Dat betreft artikel 310,
lid 3. Dat was in die zin politiek dat toen een probleem boven water kwam,
de milieuschade, dat gedekt moest worden via een regeling van de aansprakelijkheid.Mevrouw Swildens heeft gezegd dat je niet alleen grote ondernemingen en
instellingen treft, maar ook de kleine ondernemer om de hoek. Dat is een punt
dat raakt aan het principiële uitgangspunt dat, gelet op de rechtspraak,
voor iedereen duidelijk was of duidelijk had moeten zijn in dit land dat je
als je mensen aan gevaarlijke stoffen blootstelt, je dan de rekening gepresenteerd
krijgt. Ik vind dat wij in dit wetsvoorstel die principiële keuze moeten
maken. De mensen die door die termijn worden getroffen, waardoor zij in een
nadelige positie komen te verkeren, hebben nu geen baat bij dit wetsvoorstel,
terwijl zij daar wel recht op hebben. Dat beoog ik via mijn amendement recht
te trekken. De minister zal begrijpen dat ik dit amendement wil handhaven.De heer Weekers (VVD):Voorzitter! Ik dank de minister voor zijn uitvoerige beantwoording. Ik
heb nog een vraag naar aanleiding van het amendement van de heer De Wit en
het antwoord dat de minister daarop heeft gegeven. De heer De Wit heeft gezegd
dat wij onder het oude BW de manifestatieleer kenden, maar dat die met het
nieuwe BW is afgeschaft. In de jurisprudentie is die er echter
weer een beetje ingeslopen. Met dit wetsvoorstel wordt de manifestatieleer
weer gecodificeerd. In die redeneertrant leidt het amendement van de heer
De Wit tot een terugwerkende kracht van maximaal zeven jaar, terwijl als wij
het wetsvoorstel volgen wij 20 jaar moeten wachten voor het wetsvoorstel een
effectieve werking gaat krijgen. Als dat zo is, zou je je af kunnen vragen
of het niet beter is om de consistente lijn, zoals die in elk geval tot 1
januari 1993 gold, zo snel mogelijk voort te zetten. Dat zou pleiten voor
het amendement van de heer De Wit, even daargelaten dat daar nog enkele andere
praktische en inhoudelijke bezwaren aan vastzitten.Uit het antwoord van de minister meen ik begrepen te hebben dat die manifestatieleer,
zoals wij die nu gaan neerleggen in dit wetsvoorstel, ook niet bestond onder
het oude recht. De minister heeft gezegd dat het wetsvoorstel een fundamentele
breuk is met het verjaringsrecht zoals wij dat tot nog toe kenden. Het is
duidelijk dat het een fundamentele breuk is met het Burgerlijk Wetboek zoals
wij dat sinds 1 januari 1993 kennen. Is het echter ook een fundamentele breuk
met datgene wat wij daarvoor kenden of keren wij terug naar de situatie van
het oude BW? Het is belangrijk om dit te weten. Dit overigens nog los van
de andere praktische bezwaren die de minister heeft aangeduid en waar ik veel
begrip voor heb. Het moet niet zo zijn dat wij met het aannemen van dit wetsvoorstel
en een amendement, straks de asbestslachtoffers die nu een eenvoudige weg
kennen via de regeling van Sociale Zaken, gaan benadelen. Dan wordt het paard
namelijk achter de wagen gespannen.Mevrouw de voorzitter! Dan kom ik bij het amendement dat ik samen met
mevrouw Swildens en de heer Dittrich heb ingediend. Ik ben de minister zeer
erkentelijk voor het feit dat hij bereid is de Kamer zo snel mogelijk een
brief te sturen, waarin hij het probleem dat vandaag is geschetst in een breder
kader zal plaatsen. Ook zal hij bezien of er wellicht andere zaken in het
huidige BW aan herziening toe zijn. Ik ben wel gevoelig voor het argument
van wetgevingskwaliteit. De Kamer moet als medewetgever goed oog hebben voor
de wetgevingskwaliteit en de systematiek in de wetgeving. Wij moeten die systematiek
niet ineens onderuithalen bij amendement.De voorzitter:Wilt u op uw spreektijd letten. U heeft eenderde van de spreektijd in
eerste termijn, dus drie minuten.De heer Weekers (VVD):Ik zal zo kort mogelijk formuleren. De minister heeft als voorbeeld aangehaald
het verwerpen van nalatenschap. Maar daar praten wij vandaag in elk geval
niet over; vandaag praten wij over personenschade en de verjaring. Het amendement
dat wij hebben ingediend, gaat ook over personenschade en verjaring. Ik kan
mij goed voorstellen dat er andere zaken bij betrokken moeten worden en ik
wijs in dit verband op de stappen die in de afgelopen jaren zijn gezet. Wij
hoeven alleen maar naar artikel 310 te kijken, dat aanvankelijk uit slechts
één lid bestond. Nu bestaat het uit vier leden en na vandaag
uit vijf leden. Dus daar zijn ook elementen aan toegevoegd die op zichzelf
niet in de wetssystematiek passen, bijvoorbeeld de verjaring van zedelijkheidsmisdrijven
en schadeacties die daarin voorkomen. Zou het een begaanbare weg zijn om als
eerste belangrijke stap in de bescherming van minderjarigen als het gaat om
personenschade, de stap te zetten die is voorgesteld in het amendement? Vervolgens
kan de minister de zaak breder inventariseren om te bekijken of de verschillende
onderdelen op zo'n manier in de wet kunnen worden opgenomen dat de systematiek
van de wet fraaier wordt. Daarover zou dan over niet al te lange tijd gedebatteerd
kunnen worden. Misschien is het een idee om hiervoor een soort veegwetten
te introduceren, zoals in de fiscale wetgeving gebruikt worden. In die wetten
worden onvolkomenheden die in de loop der jaren in de wetgevingssystematiek
zijn geslopen rechtgetrokken. In elk geval hebben wij dan nu wel een stap
gezet.De minister heeft gezegd dat dit amendement ertoe leidt dat een kind alsnog
schade kan verhalen, ook al hebben zijn ouders ook aan derden expliciet en
uitdrukkelijk aangegeven daarvan af te zien. In mijn interpretatie is dat
niet zo. Wanneer ouders uitdrukkelijk hebben gezegd niet tot schadeverhaal
over te gaan en dat ook schriftelijk kenbaar hebben gemaakt, is dat een rechtsfeit
waaraan die derde rechten kan ontlenen. Vergelijkbaar met de situatie waarin
de ouders bijvoorbeeld genoegen hebben genomen met een schikking die het kind
later misschien veel te mager vindt. Maar dan hebben ouders welbewust invulling
gegeven aan de rechten van het kind. In dat geval is het voor te stellen dat
het kind later toch die derde aanspreekt, omdat zich immers al een rechtsfeit
heeft voorgedaan door de expliciete handeling van de wettelijk vertegenwoordiger.
Wij vinden die expliciete handeling van de wettelijk vertegenwoordiger wezenlijk
anders dan het nalaten van enige actie door de wettelijk vertegenwoordiger.Mevrouw Swildens-Rozendaal (PvdA):Voorzitter! Ik dank de minister hartelijk voor zijn antwoorden, ook op
niet gestelde vragen. De minister verplaatst zich blijkbaar goed in zijn gesprekspartners.
Ik had die vragen kunnen stellen, maar ik heb ze al eerder gesteld in het
verslag en daarop in de schriftelijke termijn een voortreffelijk antwoord
gekregen. Het betrof daarbij vragen over de lasten voor het bedrijfsleven
en de risicoaansprakelijkheid.Ik heb zojuist wel gesproken over de nieuwe risico's en het feit dat het
Verbond van verzekeraars zich daar op dit moment heel uitdrukkelijk mee bezighoudt.
Er vindt op dit moment een heel interessante discussie plaats of er in het
financieringssysteem via de aansprakelijkheidsverzekering zoals wij die nu
kennen, op de een of andere manier nieuwe dekkingsmogelijkheden zijn voor
die schaderisico's. De minister heeft al eerder opgemerkt dat er sprake is
van een ontwikkeling in de richting van directe schadeverzekering en dat hij
zich op de wenselijkheid en mogelijkheid daarvan oriënteert. Ik neem
aan dat hij deze ontwikkelingen op de voet volgt. Het lijkt me goed dat wij
als Kamer van een dergelijke interne oriëntatie op de hoogte blijven.
Het onderwerp boeit ons allen, houdt ons allen bezig en is niet geheel onbelangrijk.
Als de minister zich daarop oriënteert, dan zou de Kamer daarover heel
graag een aardige brief van hem ontvangen.De minister heeft ons ook een andere brief toegezegd. Ik heb het dan over
het amendement van de heren Weekers en Dittrich en van mijzelf
over de mogelijkheden voor jongeren om aan het begin van de meerderjarigheid
alsnog een claim te kunnen indienen. De heer Weekers gaf al aan dat er in
het kader van de wetssystematiek meer vreemde eenden in de bijt zijn. Hij
noemde net het systeem van het beginnen te lopen van de verjaringstermijn
bij een civiele actie als het gaat om zedendelicten. Wij hebben dat indertijd
bewust gerepareerd. We hebben eerst in het kader van het strafrecht de verjaringstermijn
bij zedenmisdrijven veranderd en die termijn laten beginnen bij het meerderjarig
worden van het kind. Daarna hebben wij de onredelijkheid daarvan ingezien
als het ging om het niet kunnen indienen van civiele claims en hebben wij
de zaak gerepareerd. Er is geen enkele minister van Justitie geweest die gezegd
heeft dat daarmee de wetssystematiek werd aangetast. Hetzelfde doet zich nu
voor bij een iets ander onderwerp. De minister heeft zelf aangegeven dat er
sprake is van een zekere beperking. Het gaat niet om materiële schade,
maar om personenschade. Daarbij gaat het bovendien om een zeer wezenlijke
en persoons- en privacygevoelige schade. Nogmaals, de minister heeft mij absoluut
niet overtuigd. Ik geef hem nogmaals in overweging inderdaad die brief te
sturen en dat veel ruimere kader aan ons voor te leggen. Dat lijkt mij zeer
nuttig en nodig en ook zeer interessant. Wij moeten ons op dit moment niet
van een regeling laten afbrengen. Ik hoop dat de minister wat positiever wil
reageren door dit voor de jongeren nu te regelen en, zoals de heer Weekers
al aangaf, het bij veegwet weer uit de wet te schrappen, als wij het systematisch
ooit op een betere manier in het vat kunnen gieten. Ik verwijs nogmaals naar
de Wet vorderingsrecht belangenorganisaties, waar we dezelfde procedure hebben
gevolgd en waar de zaak later ook weer netjes is gerepareerd.De heer Dittrich (D66):Mevrouw de voorzitter! Ik dank de minister voor zijn beantwoording. Ik
heb drie korte punten. De minister heeft gezegd dat hij geen behoefte heeft
aan het amendement dat ik heb ingediend. Hij verwijst daarbij naar artikel
175 uit Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek. Dat artikel handelt echter over
gevaarlijke stoffen. Er staat dat degene die in de uitoefening van zijn beroep
of bedrijf zo'n stof gebruikt, terwijl van deze stof bekend is dat zij gevaarlijk
is... Volgens de jurisprudentie moet die bekendheid uitgelegd worden als algemene
bekendheid, terwijl wij het hier hebben over personenschade. Het uitgangspunt
daarbij is juist dat de subjectieve beleving van de persoon in kwestie van
belang is. Wij geven daar enige objectivering aan. Ik moet zeggen dat de argumentatie
van de minister om wat gereserveerd tegenover het amendement te staan, niet
juist lijkt te zijn. Ik verzoek hem er in tweede termijn wat enthousiaster
op te reageren.De heer Weekers heeft naar mijn mening heel goed aangegeven waarom het
toch zinvol is om zijn amendement te handhaven. Het gaat hierin inderdaad
om personenschade. Wij kunnen bij de evaluatie van de wet bekijken in hoeverre
dat onderdeel van het minderjarigheidsrecht in harmonie gebracht kan worden
met de andere onderdelen, waarover de minister ons nog een brief stuurt, en
wat in de toekomst tot wetswijziging of wetsvoorstellen zal gaan leiden.Ik vind het amendement van de heer De Wit weliswaar sympathiek, maar de
argumentatie van de minister is ook overtuigend. Ik zal de Handelingen nalezen
en in de fractie bespreken hoe wij er uiteindelijk over zullen stemmen.De heer Van Wijmen (CDA):Voorzitter! Ik dank de minister voor zijn beantwoording. Ik meld nog even
een technische bijzonderheid die van belang kan zijn voor het amendement van
de heer De Wit. In de nota naar aanleiding van het verslag wordt op bladzijden
4 en 5 het arrest-Wouterse/De Schelde geanalyseerd. Ik stel mij voor dat het
arrest in extreme, buitengewoon onbillijke gevallen toch gewoon zijn werking
behoudt. Ik zie de heer De Wit knikken. Dit zou een troost voor hem kunnen
zijn als het amendement niet wordt aangenomen.Ik voel veel voor de uitleg van de heer Dittrich bij zijn amendement.
Het betreft twee verschillende invullingen van het begrip "redelijkerwijs".
Dan moet er dus niet gezegd worden dat er sprake is van terminologievervuiling,
want juist om die reden hebben wij het gehele oude BW overhoopgehaald en een
nieuw gemaakt. Als het wel terminologievervuiling zou zijn, zou ik er huiverig
voor zijn. Voorlopig kan ik zijn redenering echter volgen.Over het amendement van de heer Weekers het volgende. Het punt is dat
er een uitzondering wordt gemaakt op een hoofdsysteem en daarbinnen wordt
er weer een uitzondering op dat systeem gemaakt. Het wordt in de verfijning
getrokken en hoe langer hoe specifieker gemaakt, om een nadere onbillijkheid
op te heffen. De minister zegt dat hij met een brief komt waarin allerlei
soortgelijke zaken in een bepaald systeem worden ondergebracht op het punt
van de relatie tussen de vertegenwoordigde en de vertegenwoordiger, de relatie
tussen ouder of wettelijk vertegenwoordiger en kind. Een en ander gebeurt
ook ten aanzien van de functie van de verjaring. In mijn introductie vond
ik die brief al belangwekkend. Mevrouw Swildens heeft daar ook op gewezen.
Ik kan mij evenwel ook voorstellen dat de minister dit nu niet laat lopen
en het later herstelt als het nodig is. Het is een kwestie van methodiek.
Ik ben van mening dat het voordeel van de twijfel gegeven moet worden aan
de verfijning. Los een en ander nu op en dan zien wij later wel waar het schip
strandt. Als er uit de brief blijkt dat er aanleiding is om het systeem nader
te stroomlijnen, dan ben ik daarvoor en dan kan dat gerepareerd worden. Methodologisch
gaat het wel een beetje op en neer en staat er een haak in de redenering,
maar ik kan het toch steunen.Mevrouw Swildens-Rozendaal (PvdA):De heer Van Wijmen geeft duidelijk aan hoe de balans op dit moment doorslaat.
Wij hebben dat ook gehad met de vreemde eend in de bijt, die de start van
de verjaringstermijn is op het punt van zedelijkheidsdelicten. Daarbij gaat
het gewoon om een onrechtmatige daad. Ik neem dus aan dat de heer Van Wijmen
het gehele veld erin wil betrekken en dat het dan niet alleen gaat om de vertegenwoordiging,
maar ook om de verjaring en eventueel om de problematiek eromheen.De heer Van Wijmen (CDA):Ja, het zijn twee complexen. Het gaat enerzijds om de verhouding tussen vertegenwoordiger en vertegenwoordigde. Kunnen er op dat terrein
onrechtmatige daden gepleegd worden of kunnen er rest- of verhaalacties mogelijk
zijn? Anderzijds gaat het om de vraag hoe er moet worden omgegaan met verjaring
ten aanzien van speciale aspecten. Beide worden in de brief op elkaar geïnterfereerd,
maar wij kunnen gewoon zeggen dat het misschien wel onsystematisch is, maar
er niets onjuists gebeurt. Integendeel, het heft een nadere onbillijkheid
op. Ik blijf het dus steunen.Minister Korthals:Voorzitter! Ik begin de tweede termijn met het maken van een compliment
aan de fractie van de SP en de heer De Wit. De SP heeft op dit terrein veel
voortrekkerswerk gedaan. Ik heb ook anderen genoemd als de heren Asscher en
De Ruiter, maar iets dergelijks mag je ook wel eens tegen een politieke partij
zeggen.Nu ik iets aardigs gezegd heb, kan ik meteen even ingaan op het amendement.
De heer De Wit zei dat het weinig zin heeft om de argumenten over en weer
te herhalen. Dat ben ik met hem eens. Ik wil nog wel een paar opmerkingen
maken. In de eerste plaats heeft het rapport-De Ruiter geen keuze gemaakt
voor een terugwerkende kracht en als er een keuze was gemaakt, dan denk ik
dat niet die keuze was gemaakt. De heer De Wit zegt dat het aantal claims
dat op het ogenblik bekend is redelijk beperkt is. Ik heb aangegeven dat er
heel wel mogelijkheden zijn dat het aantal claims aanzienlijk uitgebreider
is. Met andere woorden, dat creëert veel onzekerheid.Ik wijs erop dat de wijziging in het verjaringsrecht eerder wel met onmiddellijke
ingang heeft plaatsgevonden. Toen was er overigens geen fundamentele breuk
met wat daarvoor gold. De termijn van 30 jaar die onder het oude BW gold,
werd voor de gevallen van milieuverontreiniging hersteld. Bij dit wetsvoorstel
is wel sprake van een dergelijke breuk om redenen die ik al eerder heb aangegeven.De heer Weekers (VVD):Voorzitter! Kan de minister ingaan op lid 4 van artikel 301? Dat is ook
met onmiddellijke ingang ingevoerd. Het zijn die zedelijkheidsmisdrijven.
Ook als het misdrijf in het verleden heeft plaatsgehad, scheppen wij met dit
artikel de mogelijkheid om alsnog een schadevergoedingsactie in te stellen.Minister Korthals:Voorzitter! Deze conclusie ken ik niet. Daar zal ik in een later stadium
op terug moeten komen. Ik ken deze uitleg in ieder geval niet. Ik wil het
ontkennen noch bevestigen.Voorzitter! Wel zeg ik tegen de heer Weekers dat de manifestatieleer waarvan
de heer De Wit aangaf dat die al bestond volgens het oude BW, een gedachte
is van de heer Spier die bij mij geen ingang heeft gevonden. Ook vele andere
juristen gaan ervan uit dat er geen manifestatieleer was in het oude BW. De
heer Weekers vond het antwoord op deze vraag nogal belangrijk. Het nieuwe
BW continueerde de situatie onder het oude BW. Het wetsvoorstel geeft een
fundamentele breuk met dit systeem, omdat de lange verjaringstermijn nu niet
meer van belang is voor personenschade. Dit is nimmer zo geweest. Er was altijd
een lange verjaringstermijn.Dan kom ik op het amendement van de heer Weekers. Met een zekere halsstarrigheid
blijft de Kamer vasthouden aan dat amendement. Ik heb duidelijk aangegeven
dat ik het uit het oogpunt van wetgevingskwaliteit beter zou vinden om eerst
de problematiek in het algemeen te beoordelen, dat er eerst een brief komt
om alle aspecten daarvan te beoordelen. Ik heb gezegd dat het er in feite
een beetje met de oren bij gehaald is. Dat blijkt ook al uit de wijziging
die de heer Weekers wil ten aanzien van de considerans. Als dit amendement
wordt aangenomen – ook overigens als dat niet zo is – zal ik met
een notitie over deze materie naar de Kamer komen. Ik heb hem als volgt begrepen.
Als ouders uitdrukkelijk hebben aangegeven geen vordering te willen indienen,
moet de minderjarige geen keuze hebben om toch een vordering in te dienen.
Dan moet ik hem toch op de tekst van zijn amendement wijzen, want zo staat
het niet in dat amendement. Als hij het wil vastleggen, zal toch een wijziging
in het amendement moeten worden aangebracht.De heer Weekers (VVD):Maar hier geldt dan toch de leer van het gerechtvaardigde vertrouwen?
De wettelijk vertegenwoordigers of de ouders hebben het recht om een claim
in te dienen en hebben ook het recht om schikkingen te treffen. Zij kunnen
dan een schikking treffen die in feite neerkomt op een claim van nul, waarmee
zij dus eigenlijk expliciet afzien van enige vordering. Wezenlijk anders ligt
het bij ouders die om hen moverende redenen niet de juridische strijd willen
aangaan.Minister Korthals:Als de heer Weekers wil wat hij zojuist heeft gezegd, zal toch het amendement
moeten worden aangepast. Verder wijst hij nu op het principe van gerechtvaardigd
vertrouwen, maar dat speelt een belangrijke rol in het overeenkomstenrecht,
niet zozeer in het geval er geageerd wordt uit onrechtmatige daad.De heer Weekers (VVD):Ik heb het geval geschetst van een gynaecoloog die een fout maakt. Daarbij
gaat het om een geneeskundigebehandelingsovereenkomst en dus om een onbehoorlijke
invulling van die overeenkomst. Om in de oude terminologie te spreken: er
is dan sprake van wanprestatie.Minister Korthals:De heer Weekers heeft daar gelijk in, maar er kan ook schade optreden
uit hoofde van onrechtmatige daad. Dan gaat zijn redenering niet op.De heer Dittrich heeft ter verdediging van zijn amendement nog gewezen
op artikel 175. Volgens de memorie van toelichting bij dat artikel moeten
de woorden "waarvan bekend is" objectief worden uitgelegd. Ik heb overigens
het oordeel over dit amendement aan de Kamer gelaten.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, later op de dag te stemmen.Daartoe wordt besloten.De vergadering wordt van 14.55 uur tot 15.00 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20002001-2956-2964.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl