Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen in verband met het verbeteren van enkele onvolkomenheden in de regels over de voorwaardelijke machtiging en de observatiemachtiging (29363)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2004-2005, pag. 2071-2082

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

29-12-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

nr. 31, pagina 2071-2082

07-12-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29363Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van de brief van het Presidium over een onderzoek van de Algemene Rekenkamer naar de effecten van een nieuwe wijze van premie-inning sociale verzekeringen (29529, nr. 20)Pagina 2054-2054
Behandeling van het verslag van een algemeen overleg met de minister van Justitie over no cure, no pay (29800 VI, 26824, nr. 67)Pagina 2069-2071
Vragen van het lid Samsom aan de staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer en de minister van Justitie over het 'niet vervolgen van milieuovertredingen bij de reactor in Petten' (mondelinge vragenuur)Pagina 2043-2048
Stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van de begroting van Verkeer en Waterstaat, te weten: de motie-Slob c.s. over een oplossing voor de spoortunnel Delft (29800 XII, nr. 32)Pagina 2054-2054
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Wet voorkoming verontreiniging door schepen, de Wet verontreiniging zeewater en de Scheepvaartverkeerswet in verband met de instelling van de Nederlandse exclusieve economische zone en enkele andere onderwerpen (28984), en over de motie-Dezentjé Hamming/De Krom over een centrum voor veiligheid en milieu op zee in Den Helder (28984, nr. 7)Pagina 2054-2054
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 7 december 2004)Pagina 2082-2084
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van onder meer de Wet studiefinanciering 2000 in verband met invoering prestatiebeurs in een deel van de beroepsopleidende leerweg en meeneembaarheid studiefinanciering voor deze leerweg in het buitenland (29719)Pagina 2055-2069
Stemming over een motie, ingediend bij het debat over de Staat van de Unie, te weten de gewijzigde motie-Van der Laan/Van Baalen over een vredesregeling voor Cyprus (29803, nr. 15)Pagina 2054-2055
Presentie en opening (dinsdag 7 december 2004)Pagina 2043-2043
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 7 december 2004)Pagina 2051-2051
Vragen van het lid Kant aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over de boven verwachting stijgende ziekenfondspremies (mondelinge vragenuur)Pagina 2048-2051
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over de Personeelsbrief Defensie, te weten: - de motie Aasted Madsen-van Stiphout c.s. over een onderscheiding voor deelnemers aan VN-missies waarvoor de Nobelprijs is uitgereikt (29800 X, nr. 20); - de motie-Eijsink/Veenendaal over introductie van het "up-or-out-systeem" in het personeelsbeleid (29800 X, nr. 21);de motie-Eijsink/Veenendaal over een veteranennota (29800 X, nr. 22); - de motie-Eijsink/Karimi over het genderbeleid binnen het Defensieapparaat (29800 X, nr. 23); - de motie-Veenendaal/Herben over een onderscheiding voor nog in leven zijnde veteranen uit WO-II (29800 X, nr. 25); - de motie-Veenendaal c.s. over een "tropenjarenregeling" voor uitgezonden militairen (29800 X, nr. 26)Pagina 2051-2052
Stemmingen over moties, ingediend bij de behandeling van de begroting van Defensie, te weten: - de motie-Kortenhorst c.s. over een planstudie met betrekking tot een ander type patrouillevaartuig (29800 X, nr. 34); - de gewijzigde motie-Herben over de geplande reductie van personeel (29800 X, nr. 45); - de motie-Herben over externe advisering door een wetenschappelijk instituut (29800 X, nr. 36); - de motie-Van Baalen over het doorrekenen van de GOSKM-studie door een onafhankelijke instantie (29800 X, nr. 37); - de motie-Van Baalen/Eijsink over het formeren van een kleine commissie van onafhankelijke deskundigen (29800 X, nr. 38); - de motie-Van Baalen/Timmermans over postume onderscheiding van generaal Sosabowski (29800 X, nr. 39); - de motie-Van Baalen over stationeren van de NH90-helikoptervloot op De Kooy (29800 X, nr. 40); - de motie-Van Bommel/Van Velzen over de Nederlandse deelname aan de ontwikkeling van de JSF (29800 X, nr. 41); - de motie-Van Bommel/Van Velzen over het ontwikkelen in in internationaal verband van nieuwe wapensystemen (29800 X, nr. 42); - de motie-Van Bommel/Van Velzen over het uitzenden van Nederlandse militairen naar gebieden waar verarmd uranium is gebruikt (29800 X, nr. 43); - de motie-Karimi over de te volgen procedure bij speciale operaties (29800 X, nr. 44)Pagina 2052-2054
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen in verband met het verbeteren van enkele onvolkomenheden in de regels over de voorwaardelijke machtiging en de observatiemachtiging (29363)Pagina 2071-2082
Stemmingen in verband met het voorstel van (Rijks)wet Wijziging van de Schepenwet in verband met de totstandkoming van de Rijkswet Onderzoeksraad voor veiligheid en de invoering van een nieuwe regeling van tuchtrechtspraak voor de scheepvaart (29476, R1754)Pagina 2054-2054

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 120 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging
van de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen in verband
met het verbeteren van enkele onvolkomenheden in de regels over de voorwaardelijke
machtiging en de observatiemachtiging (29363).De voorzitter:Op diens verzoek is het woord aan de minister van Justitie.Minister Donner:Ik ben weliswaar de tweede ondertekenaar van dit wetsvoorstel, maar naar
mijn mening komen er geen vragen aan de orde die mijn beleidsterrein rechtstreeks
raken. Als de Kamer mij zou willen ontslaan van mijn functie in dezen, vertrek
ik weer.De voorzitter:Ik zie dat de leden met pijn in het hart bewilligen in uw vertrek. Voor
de voorzitter ligt het anders. Ik maak mij zorgen of u de avond wel nuttig
kunt doorbrengen als u niet bij ons bent.Minister Donner:Er liggen nog drie volle tassen op mij te wachten.De voorzitter:De Kamer gaat ermee akkoord dat dit wetsvoorstel alleen door de minister
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport verdedigd wordt. Ik dank de minister
van Justitie voor zijn bereidheid hier aanwezig te zijn als de Kamer dit had
gewenst.De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Van Dijken (PvdA):Voorzitter. De fractie van de Partij van de Arbeid is blij met deze reparatie,
maar stelt tegelijkertijd vast dat die meer het karakter heeft van een thuisbrengertje
dan van een nog lang bruikbare, nieuwe band. Het is absoluut nuttig, maar
niet voor de lange termijn. Helderheid en consistentie worden verbeterd, nou
de constructiviteit nog!Wat te doen als je tijdens de observatie vaststelt dat er wel degelijk
sprake is van ernstige problematiek? Wat te doen als het ziektebeeld dusdanig
is dat iedere behandelaar van mening is dat er een behandelaanbod geformuleerd
moet worden, maar de patiënt daar heel anders over denkt en zich daartegen
blijft verzetten?Kennelijk is er, gezien de brief van 11 augustus niet zozeer een
verschil van mening als wel een fors verschil in tempo tussen ons en het kabinet.
Beiden willen wij enerzijds het onderzoek naar een behandelwet en anderzijds
de verruiming van de mogelijkheden binnen de huidige BOPZ om als al het andere
geprobeerd is en gezocht is naar overeenstemming, in bepaalde gevallen over
te gaan tot gedwongen behandeling. Wij zijn ervan overtuigd dat dit kan leiden
tot minder separeren. De fractie van de PvdA schaamde zich al voor het idioot
hoge aantal separeerinterventies, een schaamte die na de uitzending van Netwerk
van gisteravond, de publicaties en cijfers van vandaag niet minder is geworden.
Van ons mag Nederland op alle disciplines Europees en wereldkampioen zijn,
maar separeren is geen sport! De nieuwe cijfers onderstrepen alleen maar het
door ons ervaren gevoel van urgentie. Om met de woorden van de patiënt
van gisteravond te spreken: creperen kun je thuis ook.De wetswijziging had als hamerstuk afgedaan kunnen worden, maar de schrijnende
situatie van mensen die binnen de kaders van de wet nu zorg en behandeling
moeten ontberen, is voor mij voldoende reden om er met de minister over te
willen spreken, vooral omdat de geplande bespreking alweer naar aan later
tijdstip is verschoven. De fractie van de PvdA wil bepaald niet alles aanpakken
wat afwijkt van het normale, maar wij zijn ook niet van mening dat er een
recht is om met rust gelaten te worden: niet bij mishandeling achter de voordeur,
niet bij permanent crimineel gedrag om een verslaving te bekostigen, niet
als je bij min negen graden Celsius toch in de bosjes wilt slapen, niet als
je midden in een psychose zit of dreigt te geraken. Wij erkennen evenmin het
recht op creperen als iemands ziektebeeld het hem onmogelijk maakt, in vrijheid
te beslissen wat goed voor hem is. Het bijna romantische beeld uit de jaren zestig en zeventig, het begin
van de discussie over de BOPZ, van excentrieke miljonairs-clochards onder
de bruggen van de Seine is veranderd. De zwervers die wij nu tegenkomen, hebben
bitter weinig gemeen met Swiebertje. De mensen die wij nu zien, zijn geen
avonturiers, maar veeleer en veelal op verschillende fronten kwetsbare mensen
die juist in de huidige tijd van individualisering zorg en bescherming nodig
hebben. Het paternalisme mag dan uit zijn, ik roep op tot nieuw maternalisme
en dan mag van mij minister Hoogervorst de moederrol krijgen.Ik hoop dat de minister ons gevoel voor urgentie kan en wil delen en met
de aanbeveling van het comité van ministers van de Raad van Europa
als steun in de rug niet langer treuzelt met het instellen van de al dit voorjaar
bepleite, brede commissie van deskundigen die nieuwe wetgeving kan voorbereiden.
Nieuwe wetgeving kan een stap in de goede richting zijn, maar de tijd verstrijkt
en die wet zal, gezien de vele lastige aspecten, nog wel even op zich laten
wachten. Daarom is parallel daaraan een tussentijdse actie nodig voor verruiming
van de mogelijkheden van dwangbehandeling bij opname. Ik heb met een amendement
op artikel 38 van de Wet BOPZ al vast een voorzetje gegeven. Ik hoor graag
de reactie van de minister daarop.De fractie van de PvdA wil zo snel mogelijk de evaluatie van de BOPZ bespreken,
maar wij zien vertraging na vertraging. Elke vertraging levert slachtoffers
op met onherstelbare schade bij de patiënt voor zijn toekomst en soms
voor de maatschappij. Dat willen wij niet accepteren en dat zou de minister
ook niet moeten willen.Mevrouw Joldersma (CDA):In de toelichting op uw amendement lees ik iets over de behandeling op
de lange termijn. Uw amendement betreft niet-wilsbekwamen. Kunt u nog eens
toelichten wat u precies met het amendement wilt en wat u precies verstaat
onder "niet-wilsbekwamen"?Mevrouw Van Dijken (PvdA):Volgens mij hebben wij het vandaag over wat de wet verstaat onder wilsonbekwaamheid.
Wilsonbekwaam is het niet hebben van inzicht in het eigen ziektebeeld, het
niet goed kunnen oordelen over de situatie waarin iemand zich bevindt en welke
maatregelen al dan niet gepast zouden kunnen zijn om verbetering in de situatie
te brengen.Mevrouw Joldersma (CDA):In een eerder lid van hetzelfde artikel wordt onder wilsonbekwaamheid
verstaan dat iemand niet zelf kan beslissen. In dat geval moet een wettelijk
vertegenwoordiger worden aangesteld. Blijkbaar hanteert u een andere definitie
dan de regering.Mevrouw Van Dijken (PvdA):Ik kan uw mening niet helemaal delen. Ik begrijp ook niet hoe u tot die
conclusie komt.Mevrouw Joldersma (CDA):In een eerder lid van ditzelfde artikel staat al iets over wilsonbekwaamheid,
namelijk dat er dan een wettelijk vertegenwoordiger moet worden aangesteld.
U wilt dat bij wilsonbekwaamheid de behandelaar kan vaststellen dat er een
gedwongen behandeling moet plaatsvinden. Dat staat in uw amendement.Mevrouw Van Dijken (PvdA):Wij vinden dat die mogelijkheid er absoluut moet zijn, omdat er soms snel
ingegrepen moet worden. Als iemand op straat ligt dood te bloeden en er geen
sprake kan zijn van een informed consent wacht je ook niet tot iemand anders
daarvoor toestemming geeft. Een behandelaar moet op een gegeven moment op
basis van zijn deskundigheid kunnen ingrijpen. Natuurlijk willen wij bij een
nieuwe behandelwet graag nadenken of de belangen en de rechten van de patiënt
op een andere manier kunnen worden behartigd. In dat opzicht is de BOPZ een
uiterst fatsoenlijke wet. Hij neemt de burger in bescherming tegen een overheid
die mogelijk te hard van stapel loopt. Als het doorschiet en de overheid niet
in staat is om iemand, die niet goed voor zichzelf kan zorgen en naar de verdommenis
gaat, te laten helpen door mensen die daarvoor geleerd hebben, zijn wij fout
bezig. Daarom wil ik graag dat nieuwe maternalisme.Mevrouw Kant (SP):Ik leefde in de veronderstelling dat u uw amendement had ingetrokken.
Is het de bedoeling dat het amendement het gat gaat dichten
dat is ontstaan door het gevaarscriterium?Mevrouw Van Dijken (PvdA):Dat hebt u goed begrepen.Mevrouw Kant (SP):Misschien kunt u nog even duidelijk maken wat uw amendement precies oplost.Mevrouw Van Dijken (PvdA):Op het moment dat de patiënt wordt opgenomen, is het gevaar in feite
geweken, althans als het gaat om een gevaar buiten de deur. Er is dan echter
bijzonder weinig grond meer om tot behandeling over te gaan. Dit betekent
overigens niet dat de patiënt uit zijn ellende of psychose is. In noodsituaties –
als de behandelaars machteloos staan – wordt echter veel te vaak overgegaan
tot separeren. Dát vind ik onaanvaardbaar.Mevrouw Kant (SP):Ik vraag even door, ook al omdat ik zelf bezig ben met een initiatief
om de wet op dit punt aan te passen. Er moet inderdaad worden gesleuteld aan
het criterium voor gedwongen opname – het gevaarscriterium – maar
u hebt blijkbaar naar een andere oplossing gezocht voor hetzelfde probleem.Mevrouw Van Dijken (PvdA):Dat zou kunnen. Het gevaarscriterium wordt overigens in meerdere publicaties
en door meerdere BOPZ-rechters ruimer geduid. De minister merkte in zijn brief
van 11 augustus niet voor niets op dat wij het nog eens over de terminologie
moeten hebben. Dat staat echter los van de onmogelijkheid om te behandelen,
ook al heb je iemand binnen.Mevrouw Kant (SP):Hoe krijgt u met dit amendement iemand binnen die dat niet wil?Mevrouw Van Dijken (PvdA):De BOPZ voorziet nu al in de mogelijkheid om tot dwangopnames te komen.
De discussie gaat nu over de duiding van het begrip "gevaarscriterium".Mevrouw Joldersma (CDA):Voorzitter. De voorliggende wetswijziging rond de observatiemachtiging
lijkt miniem, maar kan grote gevolgen hebben. Vandaar dat wij er graag met
de minister over spreken voordat de evaluatie van de BOPZ aan de orde is en
het echte debat in alle hevigheid zal losbarsten. Mijn fractie vindt dat de
instellingen uit de voeten moeten kunnen met de nieuwe observatiemachtiging
en de nieuwe beperkingsgrond. Wij begrijpen dus ook dat een extra beperkingsgrond
daarbij hoort. Van instellingen horen wij steeds dat ze meer mogelijkheden
willen hebben om mensen gedwongen op te nemen. Wat zijn de consequenties van
het toevoegen van de extra beperkingsgrond? Ik maak mij daarover zorgen. Het
betekent namelijk dat het doel van de observatiemachtiging de enige reden
mag zijn om mensen op basis van die machtiging op een gesloten afdeling op
te nemen. Dat mocht tot nu toe bij geen enkele gedwongen opname. Wij hebben
daarvoor andere gronden. De CDA-fractie is bang dat de observatiemachtiging
langzamerhand een soort sluiproute wordt. Iedereen die eigenlijk niet in aanmerking
komt voor een gewone gedwongen opname, wordt dan opgenomen via de observatiemachtiging.
Het verschil tussen een observatiemachtiging en een gewone machtiging is dat
het bij de eerste om een ernstig vermoeden van gevaar gaat, maar bij de tweede
over aantoonbaar gevaar. Door de wetswijziging zal het ernstige vermoeden
van gevaar het criterium worden voor een gedwongen opnamen.Mevrouw Veenendaal (VVD):Er zal altijd een toetsing van de rechter zijn. Heeft u daarin geen vertrouwen
in dit soort situaties?Mevrouw Joldersma (CDA):Toetsing door de rechter is heel goed, maar ik wijs juist op een neveneffect
van het wetsvoorstel. Wij kunnen dat neveneffect straks positief beoordelen,
maar het heeft wel erg veel consequenties. Tot nu toe geldt voor een gedwongen
opname een gevaarscriterium. Zoals net al is gezegd, bestaat daarover veel
onduidelijkheid. Via de observatiemachtiging wordt gewerkt met het criterium
van ernstig vermoeden van gevaar. Dat is een stapje terug. Mijn verwachting
is dat alle instellingen straks vrezen dat een gewone opname niet zal lukken,
zodat zij de toevlucht tot een observatiemachtiging zullen nemen. Aan elke
gedwongen opname zal dan een observatiemachtiging voorafgaan.Mevrouw Veenendaal (VVD):Psychiaters kaarten dit soort dingen aan. Rechters beoordelen dit soort
dingen bovendien nog eens. Ik vind het eigenlijk heel verwerpelijk dat u in
al deze mensen veel minder vertrouwen heeft en dat u er ook niet op vertrouwt
dat zij het allemaal goed zullen doen. U gaat ervan uit dat zij zomaar zullen
overstappen naar de volgende regeling. Dat kunt u toch niet serieus menen?Mevrouw Joldersma (CDA):Ik verbaas mij eigenlijk heel erg over uw reactie. Wij hebben het hier
over een wetsvoorstel waarin bijzondere opname in een ziekenhuis wordt geregeld.
Wij hebben er hele discussies over gevoerd. Ik vraag mij af of een verschuiving
plaatsvindt van een gedwongen opname op basis van het gevaarscriterium naar
een gedwongen opname op basis van een ernstig vermoeden. Ik vraag de minister
om daarop te reageren. Wij hebben jarenlang over de BOPZ gediscussieerd. De
vraag lijkt mij dus heel terecht. Het is bovendien heel belangrijk om haar
in de discussie te betrekken, onder meer straks bij de evaluatie. Daarom vraag
ik de minister om bij de evaluatie van de observatiemachtiging eens stil te
staan bij het criterium van ernstig vermoeden. Is straks het criterium voor
een gedwongen opname een ernstig vermoeden of is dat aantoonbaar gevaar? Wat
mij betreft kan het beide kanten op, maar wij moeten ons daarvan als Kamer,
als volksvertegenwoordiging, wel bewust zijn. Het heeft namelijk consequenties
voor patiënten.Voorzitter. Met de observatiemachtiging moet volgens de CDA-fractie ook
de mogelijkheid worden beoogd om verslaafden op te nemen. Wij zijn heel benieuwd
op welke manier de minister daartegen aankijkt. Toen jaren geleden discussie
werd gevoerd over de observatiemachtiging, ging het steeds om verslavingsgedrag
plus een psychiatrische stoornis. De ontwikkelingen van de laatste tijd geven
aan dat verslaving moet worden gezien als een psychiatrische stoornis. Is
verslaving dus niet een reden om deze mensen via een observatiemachtiging
gedwongen te kunnen opnemen?Als je mensen via de observatiemachtiging opneemt, wil je natuurlijk iets
met hen kunnen doen. Mevrouw Van Dijken heeft daarover ook al iets gezegd.
Je wilt hen kunnen behandelen, want anders heb je via de observatiemachtiging
allemaal mensen binnen, terwijl je er nog steeds niets mee kunt doen. Als
ik de reactie van de minister lees in zijn standpunt over de evaluatie van
de BOPZ, krijg ik de indruk dat hij nog heel lang zal studeren op de dwangbehandeling.
Dat stond ook al in de evaluatie van de BOPZ van vijf jaar geleden. Ook toen
ging men erop studeren, toen was men ook al redelijk positief gestemd. Blijkbaar
is er de afgelopen vijf jaar niets gebeurd. Er zijn allerlei voorstellen voor
een zogenaamde behandelwet. Ik kan mij voorstellen dat je erover na moet denken
of je dat wilt of niet. Juist het onderzoek dat vandaag bekend is geworden,
maakt duidelijk dat je nog niet eens zozeer het brede begrip "dwangbehandeling",
maar vooral dwangmedicatie nodig hebt. Andere landen gebruiken veel meer dwangmedicatie.
Bij ons komen mensen met een psychose heel lang in de isoleercel terecht en
wij hebben eigenlijk maar weinig mogelijkheden om in te grijpen. De minister
heeft nog maar heel weinig gezegd over dwangmedicatie en over de vraag hoe
dwangmedicatie zich verhoudt tot dwangbehandeling. Kan hij ons, voordat wij
de evaluatie bespreken, zijn standpunt geven over dwangmedicatie? Wat mij
betreft kan de minister ook alvast een wetswijziging in gang zetten.Mevrouw Van Dijken (PvdA):Ik ben blij met uw opmerking dat het tot ons allen doorgedrongen is dat
verslaving een psychische stoornis is. Ik vraag mij overigens af wat er mis
is met het streven om iemand die zwaar verslaafd is aan alcohol, in ieder
geval één keer in zijn leven een nuchter beeld op zijn realiteit
te kunnen geven. Als de observatiemachtiging de enige manier zou zijn, dan
zeg ik: het zij zo.Mevrouw Joldersma (CDA):Volgens mij is dat geen vraag, maar een opmerking. Dat is niet wat ik
heb beweerd.Mevrouw Van Dijken (PvdA):U stapt van de behandelwet en de route daarnaar toe al heel snel over
op dwangmedicatie. Gaat u in uw benadering van dit probleem niet voorbij aan
het feit dat de behandelwet vooral gericht is op veel eerder ingrijpen, ook
in ambulante setting? De behandelwet biedt ook los van de gedwongen opname
mogelijkheden. Hebt u daar zelf een oordeel over? U legt de vraag bij de minister
neer, maar ik ben ook benieuwd hoe ú daar tegenaan kijkt.Mevrouw Joldersma (CDA):Ik heb juist proberen aan te geven dat wij de evaluatie straks in al haar
facetten gaan bekijken. Als de observatiemachtiging straks gebruikt gaat worden,
zul je zien dat wij eigenlijk heel weinig met die mensen kunnen doen. Ik baseer
dit mede op het onderzoek dat wij vandaag hebben gezien. Vanuit de instellingen
wordt mij van alle kanten duidelijk gemaakt dat wij moeten beginnen met dwangmedicatie,
zodat in ieder geval kan worden ingegrepen in de situatie waarin gebruik wordt
gemaakt van de isoleercel. Nu zitten mensen daar soms veel te lang in. Met
dwangmedicatie kun je meer bereiken bij mensen met een psychose. Ik zeg eigenlijk
tegen de minister dat hij daar mee moet beginnen. Ik vraag hem daar een duidelijk
standpunt over te geven. Laten wij niet wachten tot de commissie met een standpunt
komt, want dan volgt de behandelwet in al zijn facetten. Als dat net zo lang
gaat duren als de BOPZ, dan zijn wij over tien jaar nog geen stap verder.Mevrouw Van Dijken (PvdA):Dan begrijpt u dus waarom ik dat amendement als noodmaatregel heb ingediend.
Ik kies alleen de andere route, namelijk direct met de behandelwet aan het
werk en, voor zover nodig, de sloot dempen in de tussentijd.Mevrouw Joldersma (CDA):Met betrekking tot het invoeren van dwangbehandeling gaat uw amendement
wel erg kort door de bocht. Wij moeten juist discussiëren over de vraag
wat precies wilsonbekwaamheid is. Daarover bestaat namelijk nog grote onduidelijkheid.
Die zaken moet de commissie uitzoeken en daar hebben wij de evaluatie voor.
Wij kunnen daarom niet op een achternamiddag zo'n amendement aannemen, want
die discussie moeten wij nog voeren.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Uw angst over de sluiproute vind ik op zich legitiem. Een groot verschil
lijkt mij dat een observatiemachtiging alleen mag worden afgegeven als er
sprake van is dat iemand een gevaar voor zichzelf is, niet voor de omgeving.
Dat is een groot verschil met de voorwaardelijke machtiging. Erkent u dat?Mevrouw Joldersma (CDA):Daar zit een verschil in, maar het verschil heeft voor mij vooral te maken
met het begrip "ernstig vermoeden". Bij het toepassen van het gevaarscriterium
zit daarin altijd het probleem. Psychiaters zeggen dat zij denken dat de rechter
het gaat afkeuren omdat zij het gevaar nog niet kunnen aantonen. De formulering
"ernstig vermoeden" is veel gemakkelijker om te kunnen zeggen: wij gaan over
tot gedwongen opname. Ik heb daar op zich helemaal niet zoveel bezwaar tegen,
maar ik vind wel dat wij dat hier met elkaar moeten signaleren.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Dan blijft staan dat het uitsluitend geldt wanneer er gevaar is voor iemand
zelf. Dat is de enige grond.Mevrouw Joldersma (CDA):Dat klopt.Mevrouw Veenendaal (VVD):Mij valt op dat u verschil ziet tussen dwangmedicatie en dwangbehandeling.
Kunt u uitleggen welk verschil u daar precies tussen ziet?Mevrouw Joldersma (CDA):Als ik met instellingen of psychiaters praat, dan hebben zij het over
dwangmedicatie voor mensen met een psychose. Deze mensen zitten lang in een
isoleercel en moeten als het ware zelf uit een psychose komen. Wij weten dat
middelen kunnen helpen om uit de psychose te komen. Ik ben zelf ook geïnteresseerd
in wat er nog meer mogelijk is op het terrein van dwangbehandeling. Dwangmedicatie
vind ik een duidelijk afgebakend begrip. Er kan duidelijk worden gezegd voor
welke medicijnen onvoldoende mogelijkheden bestaan om die te kunnen toepassen.
Het is het eerste waar instellingen naar willen grijpen. Ik vind dat het snel
moet worden geregeld, want volgens mij is het goed af te bakenen.Minister Hoogervorst:Even ter verduidelijking van de discussie: dwangmedicatie
is natuurlijk gewoon een vorm van dwangbehandeling.Mevrouw Joldersma (CDA):Het is een vorm van dwangbehandeling, maar er zijn ook andere vorm van
dwangbehandeling. Of zegt u dat het hetzelfde is?Minister Hoogervorst:Het is zeer ingrijpend.Mevrouw Veenendaal (VVD):Ik wil dan juist vaststellen dat wij dwangbehandeling moeten regelen en
dat dwangmedicatie daar een onderdeel van is. Dat is de volgorde. U hanteert
een heel andere volgorde.Mevrouw Joldersma (CDA):Instellingen en psychiaters vertellen mij dat de grootste nood zit bij
die dwangmedicatie. Het betreft mensen die in de isoleercel zitten. Zij zitten
in een psychose en er is op zo'n moment weinig met hen te doen. Als de mogelijkheid
tot dwangmedicatie bestaat, kunnen die mensen misschien weer tot rust worden
gebracht. Daarna moeten de mogelijkheden worden bezien voor een verdere behandeling
of voor andere vormen van dwangbehandeling. Er is niet voor niets opgeworpen
dat er een behandelwet moet komen. Die behandelwet omvat veel meer dingen
die te maken hebben met die behandeling. Het is een breder begrip. Ik kan
mij voorstellen dat bij dwangbehandeling in het algemeen naar de ethische
en andere aspecten wordt gekeken. Dwangmedicatie is juist het middel om nu
te kunnen ingrijpen in de situatie waar wij als Nederland een probleem mee
hebben, namelijk al die mensen die lange tijd in de isoleercel zitten.Mevrouw Kant (SP):Ik wil nog even terugkomen op het veelvuldige gebruik van separeercellen.
Ik ben het met u eens dat dwangmedicatie een groot probleem is en dat er iets
aan moet gebeuren zodat mogelijk wordt om dat meer toe te passen. U suggereert
dat dit het belangrijkste probleem is en dat met verruiming van de mogelijkheden
het veelvuldig gebruik van isoleercellen is opgelost. In neem aan dat u niet
denkt dat dit het enige probleem is. Wat hebt nu nog verder nog voor oplossingen?
Ik kan mij ook voorstellen dat het algemeen bekende probleem van werkdruk
en tekort aan personeel daar ook een belangrijke rol in speelt. Wat vindt
u van de suggestie als dat iemand zo ver heen is dat er geen oplossing is
en dat wordt gegrepen naar een isoleer omdat er onvoldoende mensen zijn om
zo iemand te begeleiden, de eis moet zijn dat iemand nooit alleen wordt gelaten,
ook niet als iemand door het lint gaat? Wat vindt u van die optie? Daar is
wel meer personeel voor nodig, maar het is een van de mogelijkheden om het
gebruik van de separeercel terug te dringen.Mevrouw Joldersma (CDA):Wat u nu inbrengt, heeft volgens mij veel te maken met het onderzoek dat
vandaag is gepubliceerd. Hierin wordt de oplossing veel meer wordt gezocht
in het contact met de patiënt dan in dwangbehandeling of dwangmedicatie.
Wij kunnen hier moeilijk over dat onderzoek praten omdat wij niet precies
weten wat erin staat. Ik ben het met u eens dat dwangmedicatie een van de
grootste problemen is en een van de problemen is die snel kan worden aangepakt.
U noemt een ander aspect, namelijk dat er steeds iemand bij is. Dat is een
van de overwegingen die bij dit soort zaken een rol spelen, maar waarvan ik
het moeilijk vind om te zeggen dat het nu moet of niet. Ik vind dat wij dat
eens moeten bekijken. Ik heb gemerkt dat die dwangmedicatie een nijpend probleem
is. Het zou heel handig zijn als dat eerst zou kunnen worden aangepakt. Er
komen nog veel meer aspecten aan de orde die allemaal met dwangbehandeling
hebben te maken. Ik kan mij heel goed voorstellen dat de commissie zich daar
eerst over gaat buigen.Mevrouw Kant (SP):Zweden wordt vaak als voorbeeld aangehaald. Daar zijn geen of bijna geen
separeercellen, maar daar wordt in plaats daarvan iedereen platgespoten. Dat
is ook geen oplossing. Ik ben bang dat wij helemaal weer naar die kant doorslaan.
Als blijkt dat om het gebruik van separeercel terug te dringen meer deskundig
personeel nodig is, gaat u daar dan in mee?Mevrouw Joldersma (CDA):Dat zijn "als"-vragen. Ik heb net gezegd dat wij dat onderzoek niet hebben
en dat wij het dus niet weten. Het zal een van de vragen zijn die daarbij
een rol spelen. Ik heb het nu over dwangmedicatie. Ik bedoel niet dat wij
mensen gaan platspuiten. Ik bedoel dat de mogelijkheid moet bestaan om snel
in te grijpen in situaties waarin nu geen mogelijkheden zijn en de persoon
dus in de isoleercel moet blijven zitten. Dat men juist bij die persoon graag
de medicatie had toegepast, maar dat er geen grond was. Mij is net gezegd
dat ik een beetje vertrouwen moet hebben in de wetgever. Waar het gaat over
dwangmedicatie voor mensen die in een psychose zitten, zie ik wel mogelijkheden
om dat goed af te bakenen. Ik denk dat er op dat punt vertrouwen in de wetgever
kan bestaan.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Voorzitter. De fractie van GroenLinks staat in principe achter de wijziging
van de observatiemachtiging. Zij vindt de vragen van de CDA-fractie legitiem,
maar is van mening dat je iemand gedurende enkele weken moet kunnen vasthouden,
wil je ten behoeve van diens welzijn onderzoeken wat er aan de hand is. Als
dat niet kan, heb je niets aan de observatiemachtiging. Iemand die zichzelf
vervuilt en verwaarloost en doodsbang, eenzaam en agressief is, heeft het
recht om één keer in zijn of haar leven goed te worden onderzocht.
Wij moeten onderzoeken wat er met zo iemand aan de hand is en wat wij eraan
kunnen doen of liever gezegd: wat de psychiatrie eraan kan doen. Dat is het
doel van de observatiemachtiging. Het is in principe dan ook goed dat het
vasthouden van een persoon mogelijk is.Ik zou niet eens aan dit debat over de kleine wijzigingen in deze wet
hebben meegedaan als daaromheen niet zo'n brede onrust was ontstaan. Er is
onrust over de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen in
het algemeen en door de berichten over het gebruik van separeercellen die
vandaag zijn verschenen. De strekking van de eerste onrust is dat in Nederland
veel mogelijkheden tot opname bestaan, maar weinig tot behandeling. Wij weten
al sinds enige tijd dat dit een lacune in deze wet is. Er komt dan ook een
evaluatie en we wachten op antwoorden van de minister. Ook zal een commissie
zich hierover buigen. Hier zit echter weinig schot in. Het is gek dat wij vandaag kleine wijzigingen behandelen, terwijl de fundamentele discussie
over de verhouding tussen opname en behandeling steeds niet wordt gevoerd.
Waar blijven de antwoorden en de evaluatie? Wanneer gaan wij hier eens over
praten? Ik weet dat de minister niet bepaalt wanneer wij erover praten, maar
wij kunnen hier pas over praten als er van zijn kant eerst iets gebeurt. Wat
de uitkomst ook is, in onze ogen moet de fundamentele discussie snel worden
gevoerd. Vanuit het veld komen er namelijk voortdurend signalen dat het moeilijk
is volgens de huidige Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen
te werken.De tweede onrust is acuut en heeft te maken met berichten over de vele
opnames in separeercellen in ons land. Het aantal opnames is veel groter dan
in de ons omringende landen. Het is ook veel groter dan wij dachten. Zoals
u weet, wilde ik hier vragen over stellen tijdens het vragenuur. Ik werd echter
verwezen naar dit debat. In mijn ogen hoort dit onderwerp hier niet in thuis,
maar goed. Het kon vanmiddag niet, dus laten wij het nu hebben over het grote
aantal mensen dat wordt opgenomen in separeercellen en er relatief lang blijft
zitten. Iedereen is het erover eens dat separatie van patiënten in psychiatrische
instellingen een contraproductieve noodmaatregel is. Soms moet je wel zo'n
noodmaatregel nemen, maar vaak worden mensen er nog banger en agressiever
van. De wet bepaalt dat moet worden gekozen voor de interventie die het minst
ingrijpend is. Dat is onduidelijk. Zij vormt ook een reden waarom wij de fundamentele
discussie moeten voeren. Wat is minder ingrijpend, dwangmedicatie of eenzame
opsluiting? Over onder andere die vraag moeten wij de commissie raadplegen.
Over die vraag moeten wij ook dat fundamentele debat voeren.Los van de vraag of er een aparte behandelwet moet komen en hoe de verhouding
tussen behandelen en opnemen moet zijn, heeft de fractie van GroenLinks enkele
vragen die specifiek betrekking hebben op de separatiekwestie. Mensen worden
gemiddeld elf dagen opgenomen. Sommige mensen worden echter gedurende een
jaar opgenomen. Die lange duur baart ons zorgen. Mag dat? De GroenLinks-fractie
heeft instanties gebeld en daarvan te horen gekregen dat mensen niet gedurende
een jaar mogen worden opgesloten. Kan de minister uitleggen waarom dat toch
gebeurt? Mag het inderdaad niet? Waarom gebeurt het dan toch? Hier moet iets
aan worden gedaan. Kan de minister met ons afspreken dat in het komende jaar
het doel is om het gebruik van separeercellen en de duur daarvan te reduceren?
Het lijkt ons dat hij het erover eens is dat dit echt belangrijk is en dat
zowel het aantal als de duur gereduceerd moet worden.Wij vinden het ook zorgwekkend dat veel vaker wordt gesepareerd dan wordt
aangemeld. Hoe komt dit en hoe komt het dat de inspectie dit niet weet? Vindt
de minister ook dat de inspectie zich in dezen actiever zou moeten opstellen?
Daarbij vinden wij ook steun in een nieuw rapport over dienstverlening van
de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid, dat verleden week is uitgebracht.
De WRR beveelt aan om de inspectie niet alleen te laten kijken naar de ondergrens,
de minima en de dingen die fout gaan, maar om de inspectie zo nu en dan ook
actief te laten kijken naar de dingen die wel goed gaan, naar de lessen die
men daarvan kan leren en om dat ook te analyseren. Het lijkt ons dat deze
aanbeveling hier meteen van toepassing is. Er zijn voorbeelden van praktijken
waarbij het aantal mensen dat in de separeer terechtkomt, omlaag gaat zowel
in Nederland – vandaag lazen wij bijvoorbeeld over agressiecoaches –
als in het buitenland. In bijvoorbeeld Wales zijn er mobiele teams die alleen
gerechtigd zijn om mensen te separeren. Er zijn dus goede voorbeelden. Is
de minister bereid om de inspectie of eventueel een andere instantie te laten
kijken naar die goede voorbeelden en de lessen die wij daarvan kunnen leren
en dan niet op het anekdotische niveau, maar om er onderzoek naar te laten
doen? Er kan namelijk al het een en ander verbeteren zonder er extra geld
voor uit te geven. En dat zal de minister deugd doen.Helaas is dit niet het enige. Uit ander onderzoek, zoals beschreven in
het Tijdschrift voor Verpleegkundigen, blijkt dat met meer personeel duidelijk
minder dwang gebruikt hoeft te worden. Dat heeft niet alleen betrekking op
het aantal personeelsleden, maar ook op de kwalificatie van personeel en de
mate waarin personeel is opgeleid. Dat is ook logisch. Een verpleegkundige
die nachtdienst heeft, voelt zich natuurlijk eerder onveilig dan twee verpleegkundigen.
En als men weinig is opgeleid, is dat helemaal het geval. Ook het tekort aan
dagactiviteiten, de bekende keten van lege zondagen, is van invloed op het
gedrag van patiënten en daarmee indirect op het separeerbeleid. Is de
minister bereid, nader onderzoek te doen in hoeverre het gebruik van de separeercel
wordt beïnvloed door het gebrek aan gekwalificeerd personeel? In het
buitenland blijkt bijvoorbeeld dat separeren veel minder vaak voorkomt of
zelfs helemaal niet voorkomt, wanneer de mogelijkheid bestaat voor een intensieve
zorgafdeling met één-op-één begeleiding.Dit alles is des te belangrijker, omdat deskundigen toch steeds zeggen
dat separeren zeer traumatisch is en wellicht traumatischer dan gedwongen
medicatie.Mevrouw Veenendaal (VVD):Voorzitter. Wij zijn het eens met de aanpassingen die bij de observatiemachtiging
moeten worden uitgevoerd. De minister heeft daarbij onze steun. Gezien de
ontwikkeling van de afgelopen twee dagen ontkom je er natuurlijk niet aan
om iets te zeggen over wat er in de pers op dit moment aan de orde is. Ik
sluit mij daarbij aan bij mevrouw Van Dijken en mevrouw Joldersma, dat het
noodzakelijk is dat wij op heel korte termijn over de wet BOPZ gaan praten,
en afspraken gaan maken over de behandeling van patiënten. Ik doel dan
niet alleen maar op het opsluiten of in observatie nemen. Ik vraag de minister
dan ook om de hierbij betrokken commissie op heel korte termijn actief te
laten worden, en daarbij het voorbeeld van Schotland mee te nemen. De commissie-Millan
heeft daar heel goede voorstellen gedaan. Uiteraard is Schotland iets anders
dan Nederland, maar ik denk toch dat een vergelijkbare commissie hier heel
goed werk kan doen.Mevrouw Kant (SP):Voorzitter. Ik zal nog toelichten waarom ik mij op zo'n laat moment als
spreker heb aangemeld.Mijn fractie was tijdens de behandeling van de vorige wijziging van de
BOPZ zeer kritisch over de observatiemachtiging. Niet omdat wij het probleem
niet zagen, maar omdat wij de nadelen van die maatregel zien. Natuurlijk is
het echt een groot probleem om als je iemand niet op tijdelijke basis onder
je hoede kunt nemen, een goede inschatting te maken of gedwongen opname noodzakelijk
is. Dat probleem lag er, en daarvoor probeert de observatiemachtiging een
oplossing te zijn. Maar wij vonden de manier waarop dat hier werd behandeld
wat ondoordacht en onvoldoende gewogen, en het geeft aan dat er onvoldoende
oog is voor de mogelijke nadelige effecten van een observatiemachtiging. Om
die reden hebben wij destijds niet voor het amendement hierover gestemd, ongeacht
het feit dat wij wel degelijk het probleem zien dat er ligt.Daarom is het goed dat gelijk met de aanneming van het amendement een
motie is aangenomen door deze Kamer, die ervoor zorgt dat met toepassing van
de observatiemachtiging heel nauwkeurig wordt gevolgd wat er gebeurt. Er wordt
onderzocht wat de effecten zijn, en wanneer en in welke situaties de machtiging
wordt toegepast.Het is heel begrijpelijk dat er nu weer een aantal zaken wordt aangepast,
na de toen wat overhaaste aanname van het amendement. Die overhaastheid geeft
aan dat een aantal dingen weer moet worden rechtgezet. Ik vind het heel begrijpelijk
dat het zo nodig mogelijk moet zijn dat tijdens zo'n observatiemachtiging
ook de bewegingsvrijheid moet kunnen worden beperkt. Je kunt wel een machtiging
uitschrijven, maar als iemand zelf weer gaat lopen, wordt het moeilijk observeren!
Ik begrijp de kritische vragen erover heel goed, maar het blijkt onmogelijk
te zijn om niet die mogelijkheid te geven, want dan hebben we helemaal niets
aan die maatregel. Ik begrijp verder uit de antwoorden dat de bedoeling zeker
is dat daarmee zeer terughoudend wordt omgegaan.Ik kom toe aan de algemene situatie rond de BOPZ en de evaluatie. We zitten
nu al heel lang in deze situatie. We discussiëren er veel over, maar
er gebeurt in mijn ogen te weinig. Ik geloof dat de huidige politieke situatie
is dat wij wachten op antwoorden van de minister, alvorens wij met hem over
de evaluatie kunnen spreken, alvorens er wordt gesproken over eventuele aanpassingen
van de wet. Eerlijk gezegd gaat het mij allemaal wat traag, ik word er ongeduldig
van. Hoe zorgvuldig het ook allemaal moet, het had allemaal wat sneller gemoeten.
Er is immers wel het een en ander aan de hand. De Kamer heeft hierover een
hoorzitting gehouden. Menig Kamerlid oriënteert zich op de vraag wat
er anders moet, en mensen in het land hebben daar ook allerlei ideeën
over. Het meest gehoorde en omarmde idee is dat er een behandelwet moet komen,
en dat we een andere koers moeten varen. Ik ben het daar hartgrondig mee eens,
maar ik voorzie een lang traject voordat een dergelijke wet er is. Met het
aanbrengen van mogelijke verbeteringen mogen wij daar niet op wachten. Overigens
vind ik wel dat het wetgevingstraject zo snel mogelijk gestart moet worden.Met het oplossen van het probleem van de dwangbehandeling moeten wij niet
wachten op een nieuwe wet. Ik heb het amendement van de PvdA goed bestudeerd
en ik heb grote sympathie voor de bedoelingen ervan. Ik kan echter niet overzien
welke gevolgen dit heeft. Ik hoop dat hier gedurende het debat meer duidelijkheid
over komt. Aanneming van het amendement lost een deel van de problemen op,
maar er wordt onvoldoende tegemoet gekomen aan de problematiek van de dwangmedicatie
en aan die van de gedwongen opname.Het gevaarscriterium uit de wet moet anders benaderd worden, ook bij de
patiënt die zelf geen inzicht in zijn ziekte heeft. Dat blijft een heet
hangijzer. Je hoeft maar op straat te lopen in een grote stad – en helaas
niet alleen daar – en je ziet psychiatrische patiënten waarvan
iedereen aanvoelt dat zij het niet redden. Misschien kan de wet op dit punt
beter geformuleerd worden. Ik denk daar hard over na. In landen om ons heen
is men meer uitgegaan van het welzijn van de patiënt en dan kan er op
grond daarvan gemakkelijker ingegrepen worden.Een groter probleem is echter het al dan niet toepassen van de wet. Als
je iemand waarvan je weet dat hij of zij een psychiatrisch probleem heeft,
gedwongen wilt laten opnemen, moet je daar verantwoording over afleggen. Dat
is ook volkomen terecht, want de patiënt heeft rechten. Als echter niemand
ingrijpt als het nodig is, hoeft niemand verantwoording af te leggen. Als
een hulpverlener of een gewone passant ziet dat een volledig psychotisch persoon
in de goot ligt, kan hij doorlopen zonder dat daar verantwoording over afgelegd
behoeft te worden. Wij zouden er eens over moeten nadenken hoe wij dat probleem
kunnen oplossen. Los van de noodzaak om de criteria in de wet aan te passen,
is er op grond van de huidige wet meer mogelijk als het gaat om een gedwongen
opname.Ik heb eerder voorgesteld om een soort meldpunt in te richten waar een
commissie toetst of gedwongen opname in het belang van een patiënt is.
Er moet beoordeeld worden of gedwongen opname voor die persoon in die omstandigheden
beter is.Mevrouw Van Dijken (PvdA):Mevrouw Kant, u moet mij iets uitleggen. U hebt mij in verwarring gebracht.
U begint uw betoog met op te merken dat u tegen de observatiemachtiging gestemd
heeft omdat u dat een wat te "makkelijk" middel vond. Vervolgens hoor ik u
een verhaal houden dat mij erg bekend voorkomt en bij mij ook warme gevoelens
oproept. U gaat in feite in de richting van het oude "bestwil"-principe. Ik
begrijp alleen niet hoe u dan tegen de observatiemachtiging heeft kunnen stemmen.
Wat wil de SP?Mevrouw Kant (SP):Ik zal dit uitleggen. Ik wil dat beoordeeld wordt of een patiënt
die zelf geen inzicht in zijn ziekte heeft en die het gewoon niet redt in
de maatschappij, op basis van de wet niet beter opgenomen kan worden. Pas
na een grondige beoordeling kan iemand gedwongen worden opgenomen. Ik vind
dat er een gevaar kleeft aan de observatiemachtiging. Om te beginnen bestaat
het risico dat deze misschien te gemakkelijk toegepast wordt in situaties
waarin er sprake is van overlast en niet louter en alleen gekeken wordt naar
het belang van de patiënt. Er is nog een ander risico. Stel dat het oordeel
na drie weken opname is dat men zich vergist heeft en dat er te weinig grond
is voor gedwongen opname, dan is er mogelijk wel iets met iemand aan de hand.
Dat kan schade berokkenen aan de betreffende persoon. Dat heeft mij bezorgd
gemaakt. Ik heb hier veel over gesproken met deskundigen toen
het amendement in de Kamer behandeld werd. Ik ben daarbij uiteindelijk tot
de conclusie gekomen dat mijn fractie hier niet mee moest instemmen. Ik vind
echter wel dat er veel meer moet gebeuren. Mijn probleem is dat ik vind dat
er te weinig aandacht wordt besteed aan de vraag of het noodzakelijk is om
iemand gedwongen op te nemen. Ik heb daar geen observatiemachtiging voor nodig.
Hulpverleners zijn soms al jarenlang bij mensen betrokken. Het grootste probleem
is in mijn ogen dat niemand verantwoording hoeft af te leggen als het niet
beoordeeld wordt. Verder zijn wij het inhoudelijk niet oneens.Voorzitter. Ik kom bij de actualiteit. Ik heb mij om die reden alsnog
als spreker bij dit wetsvoorstel ingeschreven. Ik had vandaag politiek iets
willen doen naar aanleiding van de verontruste signalen over het gebruik van
de separeer. Dat neemt niet weg dat ik het voorgaande ook graag kwijt wilde.
Ik vond dat alleen niet helemaal thuishoren bij de wijziging van de wet, zoals
deze hier nu voorligt.Uit onderzoek van GGNet blijkt dat het aantal psychiatrische patiënten
dat jaarlijks in een separeercel wordt opgesloten, veel groter is dan bij
de Inspectie van de gezondheidszorg bekend is. Men heeft meer dan 18.000 mensen
geteld. Nederland is een van de weinige landen waar patiënten eenzaam
worden opgesloten. Elders wordt separatie nauwelijks toegepast of is opsluiting
zelfs verboden. Uit onderzoek blijkt dat het effect van de maatregel ook vaak
contraproductief is. Er is evenmin een positief behandeleffect. Het is geen
behandeling, het is een noodhandeling.Ik begrijp heel goed dat het in bepaalde situaties onvermijdelijk is,
maar laat het dan ook alleen gebeuren in dergelijke situaties. De schaal waarop
het gebeurt, geeft aan dat het te vaak gebeurt. Ik ben daarvan geschrokken,
hoewel ik uit de praktijk de verhalen van patiënten en hun naasten al
te vaak heb gehoord. Het gaat om de afweging wat erger is: isoleer of dwangmedicatie.
Ik denk isoleer. Een andere vraag is of het erg is dat dwangmedicatie wordt
toegepast op het moment dat een goede begeleiding en zorg deze kunnen voorkomen.
In dat geval is dwangmedicatie erger. Je moet de discussie in een bredere
context zien, vooropgesteld dat isoleer een zeer uitzonderlijke situatie moet
zijn, die alleen bij hoge uitzondering in onhoudbare situaties zeer tijdelijk
is toegestaan. Helaas is dat niet de situatie, zoals uit onderzoek blijkt,
die we op dit moment in Nederland hebben.Voorzitter. Het is dan heel ernstig te bedenken dat er ook een relatie
ligt met de hoge werkdruk en het tekort aan personeel. Als er meer mensen
op een groep werken, als er 's nachts niet één maar meerdere
krachten aanwezig zijn, als er meer deskundig personeel is, dan hoeft er minder
gebruik te worden gemaakt van isoleer. Iedereen kan dat begrijpen. Daar ligt
wel degelijk een relatie. Een gebrek aan deskundig personeel mag geen oorzaak
zijn om te moeten grijpen naar de oplossing van de isoleercel. Ik hoop dat
de minister hierop wil reageren en wil aangeven wat hij hieraan gaat doen.Voorzitter. Ik wil ook graag weten wat hij vindt van het project in Tiel
waarbij men probeert door het geven van aandacht de isoleer te voorkomen en
hoe hij gaat zorgen dat dit meer in praktijk gebracht wordt.Ik heb zojuist bij interruptie de suggestie gedaan om nooit meer iemand
alleen te laten. Een isoleer is een noodgreep. Als er een noodsituatie is
waarbij iemand in de groep niet meer houdbaar is en apart gezet moet worden,
laat iemand dan niet alleen in die noodsituatie. In sommige landen is dat
de regel. Die regel kan ook in Nederland worden ingevoerd, tenzij de minister
het personeel daarvoor niet beschikbaar wil stellen. Wat wil de minister doen
om het vele gebruik van separeer terug te dringen? Denkt hij aan richtlijnen
en voldoende personeel? Ik ben benieuwd naar zijn antwoord.Minister Hoogervorst:Voorzitter. Ik dank de Kamer voor haar inbreng in eerste termijn waarin
zij brede steun uitspreekt voor dit minuscule wetsvoorstel. Het is een kleine
reparatie die met name te maken heeft met de actuele problematiek en met de
wijze waarop in de toekomst moet worden omgegaan met de BOPZ. Ik proef veel
ongeduld bij de Kamer. Ik kan mij daar ook wel iets bij voorstellen. Ik zal
in algemene zin reageren en enkele procedurele voorstellen doen. Mevrouw Joldersma en mevrouw Kant hebben hun ongerustheid geuit over de
observatiemachtiging. Zij vragen zich af of dat geen sluiproute is om lastige
mensen van de straat te houden en of daarvan niet te gemakkelijk gebruikgemaakt
kan worden. Dit belangrijke punt is bij de behandeling van het wetsvoorstel
aan de orde geweest. Ik zal proberen, aan te tonen dat nog steeds een strenge
procedure gevolgd moet worden.In artikel 14h, eerste lid, wordt bepaald dat een observatiemachtiging
alleen verleend kan worden indien het ernstige vermoeden bestaat dat een stoornis
van de geestvermogens de betrokkene gevaar voor zichzelf doet veroorzaken.
Daarin zitten twee belangrijke beperkingen waarmee misbruik kan worden voorkomen.
Ten eerste moet sprake zijn van een ernstig vermoeden en ten tweede is de
regeling slechts van toepassing in afwijking van alle andere machtigingen
als sprake is van gevaar voor betrokkene zelf. In artikel 1 van de Wet BOPZ
wordt onderscheid gemaakt tussen gevaar voor degene die het veroorzaakt en
gevaar voor een of meer anderen. In dit geval gaat het slechts om de eerste
categorie, hetgeen vrij nauw in de wet wordt omschreven. Het gaat om het gevaar
dat betrokkene zich van het leven zal beroven, het gevaar dat betrokkene maatschappelijk
te gronde zal gaan, het gevaar dat betrokkene zichzelf in ernstige mate zal
verwaarlozen en het gevaar dat betrokkene met hinderlijk gedrag agressie van
anderen zal oproepen. Dit wordt getoetst door de rechter, waardoor het onmogelijk
is dat iemand die wat overlast veroorzaakt, geconfronteerd wordt met een observatiemachtiging.
Wij zullen het zorgvuldig evalueren. Mochten er misstanden naar voren komen,
dan zullen wij daar actie op ondernemen.Mevrouw Joldersma (CDA):Het gaat mij erom dat er een verschil is tussen ernstig vermoeden van
gevaar, los van overlast bezorgen, en het gevaarscriterium waarvan nu sprake
is. Juist met de extra beperkingsgrond ligt het voor de hand dat een psychiater
stelt: het lukt niet met een gewone gedwongen opname, dus laten wij de observatiemachtiging
gebruiken. Kunt u dat punt expliciet bij de evaluatie betrekken?Minister Hoogervorst:Dat zal ik zeker doen. Mevrouw Kant heeft een punt toen zij sprak over
de moeilijkheden in het kader van gedwongen opname. De strekking van de nota
die ik aan de Kamer heb gestuurd, is dat dit vooral te maken heeft met het
onvoldoende gebruikmaken van de bestaande wettelijke mogelijkheden. Op zich
mogen wij tevreden zijn met een terughoudende cultuur van het opleggen van
dwangmaatregelen en dat geldt ook voor dwangmedicatie, waarop ik nog terugkom.
Het nadeel is alleen dat men van de bestaande wettelijke mogelijkheden onvoldoende
gebruikmaakt.Kan de observatiemachtiging zich uitstrekken tot ernstig verslaafden?
De regeling is er niet speciaal voor gemaakt, maar als de verslaafde aan de
criteria voldoet, als er echt sprake is van een geestesstoornis, dan is dat
mogelijk. In sommige gevallen kan verslaving gezien worden als een geestesstoornis.
Dat wordt in feite steeds meer gemeengoed, al kan dat niet zonder meer automatisch
het geval zijn.Op het vlak van de dwangbehandeling hebben wij onvoldoende mogelijkheden.
Die conclusie heb ik zelf getrokken uit de evaluatie van de Wet BOPZ. Ik proef
groot ongeduld in de Kamer: wanneer wordt nu eens vooruitgang geboekt? Mevrouw
Van Dijken heeft zelfs een amendement ingediend dat daartoe strekt. Tot op
heden hebben wij nog niet met elkaar over de evaluatie kunnen spreken omdat
wij nog schriftelijk communiceren. De partijen die nu in de Kamer aanwezig
zijn, vinden dat er meer mogelijkheden moeten zijn tot dwangbehandeling. Wellicht
kan ik het proces door het parallel schakelen van een aantal fases in een
hogere versnelling brengen.Ik wijs erop dat wij nu spreken over een mogelijke ingreep in een menselijk
leven, in de autonomie van een mens, die heel ver kan gaan. Wij moeten hierbij
daarom uiterste zorgvuldigheid betrachten. Ik heb tijd nodig om op dit gebied
specialisten te consulteren. Ik was van plan om een soort ontwerpwet te maken
en die te toetsen in het veld om vervolgens een definitief wetsvoorstel in
te dienen. Ik zeg de Kamer graag toe dat ik met haar zal praten over de informatie
ik haar tot nu toe heb verstrekt en dat ik de machinerie zo snel mogelijk
in beweging zal zetten. Daarvoor zal ik het nader overleg met de Kamer niet
afwachten. Dan hoor ik natuurlijk nog meer dingen van de Kamer, maar die kan
ik daar altijd in verweven als dat noodzakelijk is.Ik zie het amendement van mevrouw Van Dijken als een aansporing om mijn
best te doen om het allemaal in de hoogst mogelijke versnelling te zetten.
Dat ga ik doen. Ik hoop dat ik erop kan rekenen dat mevrouw Van Dijken haar
amendement nog even aanhoudt voor het wetsvoorstel. Wellicht is het dan zelfs
niet nodig. Op deze manier kunnen wij een en ander op een zorgvuldige manier
doen. Ik meen dat ik inzake de dwangbehandeling op dezelfde golflengte zit
als de Tweede Kamer. Tot mijn tevredenheid heb ik mogen vaststellen dat de
lacune die ik heb geconstateerd in de evaluatie van de Wet BOPZ ook door de
Kamer wordt gedeeld. Ik meen dat wij daar op een bevredigende manier uit moeten
zien te komen.Mevrouw Joldersma (CDA):De minister geeft in de evaluatie aan dat hij eerst een commissie zal
instellen. Deze commissie zal bekijken of een wijziging nodig is. Daarna bekijkt
de minister of een nieuwe behandelwet nodig is. Begrijp ik het goed dat de
minister nu aan het wetsvoorstel gaat werken en dat vervolgens aan deskundigen
gaat voorleggen?Minister Hoogervorst:Volgens mij heeft de Kamer nog antwoorden op schriftelijke vragen tegoed.
Ik zal de Kamer binnenkort een brief sturen. Daarin zal ik uiteenzetten hoe
ik dit procedureel zal verwerken. Ik bedenk het ook maar ter plekke. Ik zal
het even zorgvuldig voor de Kamer opschrijven. Hetzelfde geldt voor de kwestie
van de separeercellen. Ik zal daar een paar algemene opmerkingen over maken.Mevrouw Kant (SP):Dat roept bij mij weer een vraag op. Voordat er een behandelwet is, waarvoor
brede steun in de Kamer bestaat, duurt het nog wel even. U bent dus bereid
een eventuele hele nieuwe wet los te koppelen van de dwangmedicatie? U wilt
nog onder de huidige wet met een wijziging komen, omdat dit sneller gaat.
Heb ik dat goed begrepen?Minister Hoogervorst:Dat vraag ik mij af. Ik weet zeker dat ik u niet goed begrijp op dit moment.Mevrouw Kant (SP):Er komt een commissie die bekijkt hoe het misschien anders geregeld kan
worden. Die commissie zal de hele wet beoordelen op verschillende punten.
Het valt niet uit te sluiten dat er een heel ander soort wet moet komen, maar
dat traject vergt de nodige tijd. Wij hebben nu te maken met de BOPZ. U komt
dus met een voorstel om de BOPZ te wijzigen?Minister Hoogervorst:Inderdaad.Mevrouw Van Dijken (PvdA):Misschien kunnen wij met deze interruptie een tweede termijn voorkomen.
U gebruikte net het begrip parallel schakelen. Dat is exact wat ik u zou willen
vragen. In uw brief van 11 augustus over de evaluatie van de BOPZ noemt
u drie verschillende elementen die u volgtijdelijk wilt behandelen. Een meerderheid
in de Kamer vraagt u dat niet volgtijdelijk te doen, maar parallel. Dat betekent
dat u op korte termijn die deskundigen moet zien te vinden die onderzoek moeten
doen naar een behandelwet. Ik wil u daar overigens best een handje bij helpen.
U krijgt zo vijf namen van mij op een briefje en dan kunnen zij na het kerstreces
aan de bak.De voorzitter:U wilt een tweede termijn voorkomen, maar u maakt er een tweede termijn
van. Daar heb ik niks aan. U moet een korte vraag stellen.Mevrouw Van Dijken (PvdA):Dat is niet aardig om als iemand zich keurig aan zijn spreektijd houdt,
op zo'n manier weer voor de bijl gaat. Foei, voorzitter.De minister moet duidelijkheid geven. Hij vraagt mij iets en daar wil
ik heel serieus op kunnen reageren. Ik vraag hem zich te houden aan de toezegging
drie dingen parallel te doen. Met het veld moet worden gesproken over de definitiekwestie,
een aantal mensen moet de opdracht krijgen om de mogelijkheid van een behandelwet
te onderzoeken en in de tussentijd kan worden bekeken hoe binnen de huidige
BOPZ de lacunes kunnen worden opgevuld.Minister Hoogervorst:Wat mevrouw Van Dijken vraagt, lijkt mij heel plausibel. Ik wil dat nog
wel even met mijn ambtenaren bespreken. De Kamer krijgt zeer binnenkort de
schriftelijke beantwoording waarin precies staat hoe ik het
zal doen. De BOPZ en de dwangbehandeling wil ik los van een eventuele behandelwet
regelen.Mevrouw Van Dijken (PvdA):Voorzitter. Ik kan een amendement niet aanhouden. Om die reden moet ik
nu een procedurele vraag stellen. Als ik het amendement wil intrekken, maar
ik moet wachten op een schriftelijke beantwoording, doe ik misschien iets
waar ik heel erg spijt van krijg.Minister Hoogervorst:Mevrouw Van Dijken, ik vraag u erop te vertrouwen dat ik precies hetzelfde
wil als u. Ik zal doen wat in mijn vermogen ligt om er zoveel mogelijk spoed
achter te zetten. Ik kan niet precies aangeven hoe ik dat zal doen. Op die
vraag krijgt u binnenkort schriftelijk antwoord.Mevrouw Tonkens en mevrouw Kant hebben enkele specifieke vragen gesteld
over de separeercellen. In het algemeen moet gezegd worden dat het naar Europese
maatstaven veelvuldig separeren in Nederland te maken heeft met de grote terughoudendheid
van medicinale dwangbehandeling. Er bestaat een duidelijke relatie tussen
beide. In het Nederlandse veld wordt dwangmedicatie gezien als een grotere
inbreuk op de zelfbeschikking dan een dwangbehandeling als separeren. Ik ben
het met velen eens dat het maar de vraag is wat meer ingrijpend is: separeren
of dwangmedicatie, vooral bij mensen die als gevolg van hun geestelijke problemen
geen enkel inzicht in de eigen ziekte hebben en om die reden niet bereid zijn,
medicijnen in te nemen. In de huidige omstandigheden kan met de huidige wet
veel meer gebruik worden gemaakt van dwangmedicatie dan men in het algemeen
doet en laat men mogelijkheden liggen. Tegelijkertijd is duidelijk dat de
mogelijkheden tot dwangbehandeling moeten worden uitgebreid; daarover zijn
wij het eens. Dat is een heel belangrijke achtergrond van dit probleem in
Nederland.Naar aanleiding van een aantal specifieke vragen naar goede voorbeelden
elders in Europa, kan ik zeggen dat men het in Schotland en Wales fantastisch
schijnt aan te pakken. Mijn parate kennis daarover echter reikt niet zover
dat ik er alles over weet. Ik zal in mijn nadere schriftelijke antwoorden
op deze specifieke vragen zorgvuldig terugkomen. Het rapport is nog maar net
verschenen en ik kan daarop nog niet goed reageren.Het onderzoek van de heer Lendemeijer spreekt van bijzonder grote aantallen
separaties in de GGZ. Ik wind er geen doekjes om: dat is het geval. De cijfers
uit dat onderzoek die in de Volkskrant worden genoemd liggen ongeveer drie
keer zo hoog als de meldingen aan de IGZ. Ik heb het onderzoek nog niet kunnen
lezen, maar ik heb begrepen dat de heer Lendemeijer zijn cijfers al wat heeft
genuanceerd. Het verschil in aantal is deels te verklaren doordat in het onderzoek
ook de separatie met toestemming van de patiënt wordt meegeteld en sommige
dwangtoepassing intern dubbel wordt geteld. Dat laatste gebeurt wanneer iemand
tussentijds de separeercel voor een uurtje mag verlaten. Dan hoeft dat natuurlijk
niet twee keer bij de IGZ te worden gemeld. Verder melden niet alle instellingen
tijdig en accuraat alle dwangtoepassingen aan de IGZ. Dat bleek uit de tweede
evaluatie van de Wet BOPZ. De inspectie heeft de instellingen bij individuele
bezoeken aangesproken op hun meldgedrag. Daarnaast heeft zij een brochure
over melden uitgebracht waarin de actie van de inspectie op meldingen wordt
aangegeven.Ik kan nog niet beoordelen of dat alles erg recent is en zijn weerslag
al heeft gehad. Het is in ieder geval goed dat deze kwestie aan de orde is
in het publieke debat in Nederland, want het beeld wijkt sterk af van de landen
in ons om heen. GGZ ziet dit zelf ook als een probleem en probeert dan ook
het gebruik van de separeer terug te dringen. In dit verband wordt een reductiedoelstelling
van 10% gehanteerd. Ik denk dat ik nog eens met GGZ moet praten over de vraag
of dat wel voldoende is nu er vele andere mogelijkheden zijn die echter niet
voldoende worden benut.Het is natuurlijk altijd goed voor patiënten als er voldoende personeel
is, maar er zijn natuurlijk de nodige financiële randvoorwaarden. Ik
weet overigens niet of dit de kern van het probleem is. Ook op die vraag zal
ik ingaan op de door mij in het vooruitzicht gestelde schriftelijke reactie.Mevrouw Kant (SP):U krijgt waarschijnlijk ook de signalen dat het personeelstekort wel degelijk
een knelpunt is. Soms moet de isoleer worden gebruikt, terwijl dat niet echt
nodig is. Vindt u het ongewenst dat door een tekort aan personeel gegrepen
moet worden naar het instrument van de isoleer?Minister Hoogervorst:Dat is natuurlijk niet plezierig.Mevrouw Kant (SP):Zeker niet, maar vindt u het ook ongewenst?Minister Hoogervorst:Je moet wel nagaan of er alternatieven zijn. U noemde het voorbeeld van
Zweden waar kennelijk op grote schaal dwangmedicatie wordt toegepast. Persoonlijk
denk ik dat het beter is om neuroleptica te hanteren dan om patiënten
plat te spuiten.Mevrouw Kant (SP):Maar ook dat is geen oplossing voor het tekort aan personeel. Ik heb mijn
vraag toch heel duidelijk gesteld: vindt u het acceptabel dat er door personeelsgebrek
gegrepen zal moeten worden naar isoleer of dwangmedicatie, terwijl dat bij
fatsoenlijke en adequate begeleiding niet noodzakelijk zou zijn? Dat is toch
een heel duidelijke vraag?Minister Hoogervorst:Ik zal de vraag bekijken, maar ik zou op zichzelf in elke hoek van de
gezondheidszorg meer personeel kwijt kunnen. De kwaliteit zou daarvan niet
slechter worden. De GGZ is echter een van de grootste groeiers binnen de volksgezondheid.
Wij moeten het doen met de middelen die wij hebben. Het is een kwestie van
afwegen. GGZ heeft de bedoeling om het gebruik van separeer terug te dringen.
Daarbij is niet het eerst wat bij haar opkomt dat er meer personeel moet komen.
Het is vaak ook een kwestie van een andere manier van werken. Wij hebben veel
indicaties dat die manier van werken ook echt anders kan.Mevrouw Kant (SP):Onder meer om een tweede termijn te voorkomen, stel ik nog een procedurele
vraag. Vandaag is bij het congres over het onderhavige onderwerp een boekje
uitgebracht over hoe het nu is en op welke manier het anders kan. Ik neem
aan dat de minister dat in zijn reactie wil meenemen. Hij zei dat hij de Kamer
op alle specifieke vragen nog een reactie zal geven. Wil hij
de reactie over de inhoud van dat boekje daarbij meenemen en wil hij dat apart
doen van de toezeggingen die hij al heeft gedaan over de BOPZ?Minister Hoogervorst:Ik zal een duidelijk identificeerbare reactie geven.Mevrouw Kant (SP):Ik voorzie dat wij daarover nog apart een debat moeten voeren als de minister
heeft gereageerd op de signalen van de afgelopen dagen en oplossingen heeft
genoemd.Minister Hoogervorst:Voorzitter, ik ben aan het einde van mijn beantwoording.De voorzitter:Ik sta interrupties toe in plaats van een tweede termijn.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):De minister zegt dat hij zal kijken naar de rol van de inspectie bij het
analyseren van goede voorbeelden. Heeft hij daarmee toegezegd dat hij de inspectie
gaat vragen om de goede voorbeelden te analyseren en de Kamer daarover te
rapporteren? Daarbij zou de vraag aan de orde komen hoe het kan dat het goed
gaat en wat daarvan kan worden geleerd.Minister Hoogervorst:Ik wil graag naar de goede voorbeelden laten kijken. Ik weet niet of de
inspectie de aangewezen instantie is om daarmee aan het werk te gaan. Ik kan
bijvoorbeeld ook de heer Schellekens en zijn club, het CBO, aan het werk zetten.
Ik wil dat punt eens goed bekijken.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Het maakt mij ook niet zoveel uit. Iemand gaat het in ieder geval doen?Minister Hoogervorst:Het is misschien een goed onderwerp om in "sneller, beter" mee te nemen.
Daarin heb ik nog helemaal niets gedaan met de GGZ. Het lijkt mij eigenlijk
wel een aardig idee.Mevrouw Joldersma (CDA):Ik wil graag nog op één punt verduidelijking. Ik zag de
minister een aantal keer ja knikken en nee schudden toen het over de dwangmedicatie
ging. Hij heeft net gezegd dat de dwangmedicatie inderdaad een nijpend probleem
is, onder meer voor de isoleercellen. Tegelijkertijd leek hij te willen zeggen
dat hij dwangmedicatie ingrijpender vindt dan dwangbehandeling. Ziet hij de
medicatie nu als een vorm van behandeling? Soms zag ik hem schudden, alsof
hij wilde zeggen dat dwangmedicatie hetzelfde is als dwangbehandeling. Hij
mag op die vraag eventueel in de brief antwoorden.Minister Hoogervorst:Ik wil dat wel meteen doen. Ik vond uw inbreng opmerkelijk. U was in het
algemeen heel terughoudend over dwangbehandeling. Dat was volgens u heel ingrijpend
en het moest heel zorgvuldig. Dat ben ik trouwens helemaal met u eens. U wilde,
om het plat te zeggen, bij dwangmedicatie de remmen los gooien. Alsof dat
geen dwangbehandeling is. Het is een zeer ingrijpende dwangbehandeling! Ik
vond dat een beetje een valse tegenstelling.Mevrouw Joldersma (CDA):Als ik het over een dwangmedicatie had, had ik het over de mensen die
met een psychose in een isoleercel zitten. Dat is juist een heel herkenbare
groep waarin nu te weinig wordt ingegrepen. U zegt dat er voor die groep misschien
meer mogelijkheden zijn, maar dat ze niet worden benut.Minister Hoogervorst:Als de mogelijkheden er niet zijn, dan moeten wij ze snel scheppen, want
daarbij is sprake van een evident probleem.Mevrouw Kant (SP):Van mij is nog één vraag blijven liggen. De minister heeft
er wel iets over gezegd. Het is een belangrijk probleem dat niet altijd wordt
beoordeeld of gedwongen opname een oplossing of noodzaak is voor een bepaalde
patiënt. Ik heb de suggestie gedaan om een meldpunt in te richten, zodat
er vaker beoordeeld wordt.Minister Hoogervorst:Ik weet niet of je daarvoor een meldpunt nodig hebt. Je hebt iemand nodig.
Mensen die op straat rondzwerven, komen vroeg of laat toch allemaal in aanraking
met een hulpverlenende instantie. Die instanties kunnen natuurlijk een rol
spelen bij het op weg helpen van deze mensen. Ik weet niet of een meldpunt
daaraan veel zou toevoegen. Ik dacht dat ik erop had gereageerd door te zeggen:
ik ben het helemaal met mevrouw Kant eens dat de bestaande mogelijkheden onvoldoende
worden benut, ook door bijvoorbeeld psychiaters die uiteindelijk de beoordeling
moeten maken. Daar zit de bottleneck. De bottleneck is volgens mij niet dat
deze mensen helemaal nooit in aanraking zullen komen met mensen
die daarover een weloverwogen oordeel kunnen vormen. Het is de terughoudendheid
in het veld. Dit fenomeen stoelt op een traditie waar wij op zich trots op
mogen zijn, want het is een heel zorgvuldige en terughoudende traditie. Wij
hebben op dit moment echter nieuwe inzichten en wij leven in andere tijden.Mevrouw Kant (SP):Ik zoek dus naar een oplossing voor die bottleneck. Ik wil een verplichte
beoordeling van de situatie van een patiënt, van wat een goede behandeling
zou zijn en of er misschien gedwongen opname moet plaatsvinden, na een melding
van iemand die zich zorgen maakt, bij bijvoorbeeld bij een commissie. Het
wordt nu te vaak niet beoordeeld en voor dat probleem zoek ik juist een oplossing.Minister Hoogervorst:Volgens mij moeten wij dit grondig met elkaar bespreken als het moment
daar is. Het moment is daar als wij een AO hebben over de evaluatie van de
BOPZ.Mevrouw Van Dijken (PvdA):De minister heeft beloofd een goede moeder te zijn. Volgens mij heeft
hij ook nog een vraag van mij te beantwoorden. Als de minister mij toezegt
dat de brede commissie vóór of direct na het kerstreces kan
zijn samengesteld, dan denk ik dat het verstandig is om het amendement even
te laten liggen.Minister Hoogervorst:Ik weet niet op welke termijn ik die commissie ingesteld kan hebben. Om
daar iets over te kunnen zeggen, moet ik even een seintje van mijn ambtenaren
afwachten.Mevrouw Van Dijken (PvdA):Het kerstreces is eind januari afgelopen.De voorzitter:Zo krijg je nu de geruchten in de wereld. Het kerstreces is 16 januari
2005 afgelopen. Op maandag gaat de Kamer weer aan het werk.Wij wachten even tot de minister op de meest moderne manier is geïnformeerd,
namelijk via een briefje dat de bode hem nu aanreikt.Minister Hoogervorst:Het blijkt nog simpeler te zijn. Wij consulteren wel wijze mensen, maar
wij gaan de wetswijziging zelf schrijven. Ik hoef helemaal geen commissie
in te stellen. Wij schrijven een conceptwettekst die ik ga toetsen in het
veld. Ik ga daar geen zware commissie op zetten, maar ik ga gewoon deskundigen
aanspreken. Het kan dus nóg veel sneller. Ik maakte mij even ongerust,
maar ik ben weer geholpen door de ambtenaren.Mevrouw Van Dijken (PvdA):Ik denk dat u zich nog een keer moet laten helpen. Ik neem aan dit gaat
over het "for the time being" wijzigen van de BOPZ. De brede deskundigencommissie
is aldoor genoemd in samenhang met de nieuwe behandelwet waarbij een breed
maatschappelijk draagvlak van belang is.Minister Hoogervorst:U wilde dat dit van elkaar losgekoppeld werd. Dat doe ik ook, want de
BOPZ heeft even voorrang.Mevrouw Van Dijken (PvdA):Nee, het woord "parallel" was daarop van toepassing. U hebt drie elementen
genoemdMinister Hoogervorst:Voorzitter, dit is precies de reden waarom ik heb gevraagd om hierop schriftelijke
te mogen antwoorden, zodat ik het zorgvuldig uit elkaar kan trekken. De grote
zorg van mevrouw Van Dijken laat ik niet wachten, want dat gaan wij direct
met de deskundigen bespreken.De voorzitter:Mevrouw Van Dijken krijgt een schriftelijk antwoord en dan heeft zij altijd
nog de gelegenheid om het amendement al dan niet in stemming te laten komen.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:In de veronderstelling dat de door de minister toegezegde informatie tijdig
ontvangen zal zijn, stel ik voor, aanstaande dinsdag te stemmen.Daartoe wordt besloten.Sluiting 20.54 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20042005-2071-2082.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl