Voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Huurprijzenwet woonruimte (versterking positie huurder bij verhoging van de huurprijs met meer dan een bepaald percentage) (24465)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 1395-1402

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

02-04-1996

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 28, pagina 1395-1402

02-04-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 24465Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van de wetsvoorstellen: Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het ministerie van Economische Zaken (XIII) voor het jaar 1996 (24400 XIII); Wijziging van hoofdstuk XIII (Ministerie van Economische Zaken) van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten voor het jaar 1994 (slotwet/rekening) (24308); Wijziging van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Fonds Investeringsrekening voor het jaar 1994 (slotwet/rekening) (24317); en andere (24400 E)Pagina 1416-1449
Behandeling wetsvoorstellen: Hernieuwde vaststelling van de Oorlogswet voor Nederland ter aanpassing aan de Grondwet en aan de Coördinatiewet uitzonderingstoestanden (Oorlogswet voor Nederland) (23788); Hernieuwde vaststelling van de Wet buitengewone bevoegdheden burgerlijk gezag ter aanpassing aan de Coördinatiewet uitzonderingstoestanden (Wet buitengewone bevoegdheden burgerlijk gezag) (23789); Regeling met betrekking tot uitzonderingstoestanden (Coördinatiewet uitzonderingstoestanden) (23790) en enkele andere wetsvoorstellenPagina 1387-1387
Behandeling van de wetsvoorstellen: Wijziging van bepalingen van de Mediawet in verband met een herziening van de reclameregeling voor de publieke lokale en regionale omroep, het bevorderen van de samenwerking tussen de publieke regionale en landelijke omroep en het toestaan van commerciële omroep op niet-landelijk niveau (24336)(24592)Pagina 1388-1395
Lijst van besluiten (dinsdag 2 april 1996)Pagina 1449-1449
Behandeling van: het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 1996 (24400 XV)Pagina 1387-1388
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: Wijziging van bepalingen van de Mediawet in verband met een herziening van de reclameregeling voor de publieke lokale en regionale omroep, het bevorderen van de samenwerking tussen de publieke regionale en landelijke omroep en het toestaan van commerciële omroep op niet-landelijk niveau (24336) (24592)Pagina 1403-1416
Voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Huurprijzenwet woonruimte (versterking positie huurder bij verhoging van de huurprijs met meer dan een bepaald percentage) (24465)Pagina 1395-1402
Lijst van besluiten en ingekomen stukken (dinsdag 2 april 1996)Pagina 1449-1450

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: 
 
 het wetsvoorstel Wijziging van de Huurprijzenwet woonruimte (versterking positie
huurder bij verhoging van de huurprijs met meer dan een bepaald percentage)
(24465).
 
 
 
 
 
 (Zie vergadering van 19 maart 1996.)
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 U herinnert zich dat op 19 maart de afhandeling van dit wetsvoorstel op
verzoek van de regering is opgeschort totdat daarover nadere mededelingen
van de regering aan de Kamer zouden zijn gezonden. Op 25 maart is die mededeling
ontvangen in de vorm van een brief van de staatssecretaris van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer. Mij is gebleken dat er behoefte is aan
een korte derde termijn. Ik stel voor, aan dat verzoek te voldoen.
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt heropend.
 
 
 
 
 
 De heer Baarda (CDA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik zal de argumenten die ik in eerste en tweede
termijn namens de CDA-fractie heb gegeven en die ertoe hebben geleid dat wij
het wetsvoorstel niet konden aanvaarden, niet herhalen. Ik ga kort in
op de brief van 25 maart die de staatssecretaris ons namens het kabinet heeft
gestuurd. Hierin wordt een dringend beroep op de Eerste Kamer gedaan om het
wetsvoorstel procesvereisten te aanvaarden. Waarom dit beroep zo dringend
is en wat de betekenis daarvan is, wordt in de brief niet aangegeven. De staatssecretaris
heeft zelf gezegd dat de procesvereisten niet van kracht zijn voor de huurronde
1996. Wij gaan ervan uit dat dit dan pas het geval zal zijn voor de huurronde
1997 en dat dit wetsvoorstel niet tussentijds zal gelden.
 
 In de brief wordt niet inhoudelijk ingegaan op de fundamentele kritiek
op het wetsvoorstel zoals door mij namens de CDA-fractie naar voren werd gebracht
tijdens het debat hierover in de Eerste Kamer. Er wordt in de brief volstaan
met enkele vrij vage beloften die niet nader zijn uitgewerkt, en dat stelt
teleur. De staatssecretaris schrijft dat door het uitstel nu de ruimte is
gevonden om in alle rust een goed en langer voorbereidingstraject te doorlopen
en dat de koepelorganisaties van sociale verhuurders bereid zijn, hun leden
op te roepen bij de komende huurronde zoveel mogelijk in de geest van de procesvereisten
te handelen.
 
 
 
 
 
 De heer Hessing (D66):
 
 Voorzitter! De heer Baarda spreekt zeer boude woorden. De brief van de
staatssecretaris is weliswaar gericht aan de voorzitter van de Eerste Kamer
der Staten-Generaal, maar daar had net zo goed "geachte heer Baarda" boven
kunnen staan. Wat is namelijk het geval? De heer Baarda wilde in eerste instantie
graag dat er een standaardformulier voor verhuurders werd ontwikkeld, zodat
zij enigszins weten welke informatie zij de huurders moeten geven. Er is ook
om een differentiatie tussen grote en kleine verhuurders gevraagd. Voorzitter!
Dat formulier komt er. De heer Baarda had bezwaren tegen de korte invoeringstermijn.
Die is nu van de baan. De heer Baarda had problemen met het percentage van
2,8. Dat percentage is niet meer aan de orde. Dit samenstel van factoren zou
voor de heer Baarda aanleiding moeten zijn om anders tegen dit wetsvoorstel
aan te kijken. Ik zie niet in welke harde argumenten de heer Baarda nu nog
tot zijn beschikking heeft om dit wetsvoorstel af te wijzen.
 
 
 
 
 
 De heer Baarda (CDA):
 
 In het vervolg van mijn betoog zal ik die argumenten noemen.
 
 Ik heb zojuist gezegd dat de staatssecretaris de ruimte moet gebruiken
om met een beter hanteerbaar voorstel te komen. Vooral de praktijkervaring
van corporaties en huurdersorganisaties die dit jaar in de geest van de procesvereisten
handelen, kan voor het kabinet aanleiding zijn om het wetsvoorstel inhoudelijk
ingrijpend te wijzigen. Immers, de verbeteringen die de staatssecretaris in
het vooruitzicht stelt, komen niet tegemoet aan de kritiek dat er van een
wezenlijke versterking van de positie van de huurder nauwelijks sprake is.
De CDA-fractie is nog steeds van mening dat het in het wetsvoorstel om een
papieren tijger gaat.
 
 Vervolgens wordt in de brief meegedeeld dat voor de huurcommissies heldere
criteria zullen worden ontwikkeld. In welke richting die heldere criteria
zullen gaan, wordt niet aangegeven. Ook wordt niet ingegaan op de inhoudelijke
kritiek van de CDA-fractie dat de toetsing door de huurcommissie marginaal
is. De in het wetsvoorstel voorgestelde procedures kunnen leiden tot frustraties
bij de huurder en een papieren rompslomp voor de verhuurder. Er mag toch van
worden uitgegaan dat de huurders zullen denken dat het recht om op de vooraankondiging
te reageren en zelfs een bezwaarschrift tegen de procedure in te dienen bij
de huurcommissie meer is dan een formaliteit? Als dan ervaren wordt dat de
reacties niet kunnen leiden tot wijzigingen, bijvoorbeeld in de vorm van een
huurverlaging, en ook de huurcommissie, die het handelen van de verhuurder
slechts marginaal mag toetsen, het bezwaar niet gegrond moet verklaren, zal
de huurder zich bekocht voelen.
 
 
 
 
 
 De heer Hessing (D66):
 
 Dit argument houdt geen stand. De kritiek dat de huurcommissies slechts
marginaal kunnen toetsen geldt alleen voor het eerste jaar. In de motie die
in de Tweede Kamer is aangenomen wordt er nu juist van uitgegaan dat er een
ruimere toetsingsmogelijkheid voor de huurderscommissies tot stand wordt gebracht.
Die kunnen wij voor de volgende huurronde invoeren en dan is duidelijk waar
de huurcommissies aan toe zijn. Dus het probleem dat de heer Baarda nu aanhaalt
is volgens mij echt niet meer aan de orde.
 
 
 
 
 
 De heer Baarda (CDA):
 
 Dat is aardig geprobeerd, maar ik heb te maken met de beoordeling van
het wetsvoorstel zoals het voorligt. Ik heb geen uitwerking gezien van de
motie die in de Tweede Kamer is aanvaard. Die uitwerking wacht ik met de heer
Hessing af. Wij zullen wel zien waar dat toe leidt. In het voorliggende wetsvoorstel
kan alleen een marginale toetsing plaatsvinden door de huurcommissies. Dat
is ons bezwaar.
 
 
 
 
 
 De heer Hessing (D66):
 
 De strekking van de door mij genoemde motie was glashelder. Er moet nog
uitvoering aan worden gegeven. Het veld zal daartoe worden geraadpleegd. Ik
heb er alle vertrouwen in dat daar een werkbare uitvoering aan zal worden
gegeven. De heer Baarda zou dat mijns inziens moeten erkennen.
 
 
 
 
 
 De heer Baarda (CDA):
 
 Ik hoop dat het vertrouwen van de heer Hessing zal leiden tot een wetswijziging.
Dat gewijzigde voorstel zullen wij dan beoordelen.
 
 Voorzitter! Er zal een nieuw percentage X moeten worden vastgesteld. Dat
is duidelijk, maar het percentage 2,8 staat nog wel in de wet. Vorige week
heeft de staatssecretaris in de Tweede Kamer gezegd dat daarvoor een wetswijziging
nodig is. Waarom gebruikt de staatssecretaris deze wetswijziging niet om ook
rekening te houden met de fundamentele kritiek op juridisch-inhoudelijke gronden,
zoals zowel in de Eerste Kamer als daarbuiten naar voren is gebracht? Wat
is overigens de betekenis van de door het Tweede-Kamerlid Hofstra ingediende
motie, waarin gevraagd wordt de procesvereisten deel uit te laten maken van
de totale herziening van de Huurprijzenwet woonruimte die begin 1997 moet
ingaan? Nog steeds is niet duidelijk wat verstaan moet worden onder een representatieve
huurdersorganisatie. Zijn dat meerdere organisaties in een gemeente? Wat zou
de organisatiegraad van zo'n organisatie moeten zijn?
 
 Dat het nu wel mogelijk blijkt te zijn om te werken met standaardformulieren
is zeker een vooruitgang. Wij zijn benieuwd hoe daar nu uitvoering
aan zal worden gegeven. Wij vragen ons af of dit niet moet leiden tot wetswijziging.
Zeker vraagt de positie van de kleine particuliere verhuurder een nadere invulling.
Waarom deze kleine verhuurder niet uitzonderen van de regeling?
 
 Voorzitter! De CDA-fractie hecht aan een goed en hanteerbaar overleg tussen
verhuurders, huurdersorganisaties en bewonersgroepen. Daarmee is het belang
van de individuele huurder zeker gediend. Voor dat overleg moet een goede
regeling komen. Het lijkt ons niet juist, de positie van de huurdersorganisatie
te regelen in de Huurprijzenwet woonruimte. Immers, de HPW regelt de rechtsverhouding
tussen de verhuurder en de individuele huurder.
 
 
 
 
 
 De heer Hessing (D66):
 
 Ik heb nog een opmerking over het standaardformulier. Het was juist de
heer Baarda die daar in eerste instantie zo op aandrong, met name om de kleine
verhuurders ter wille te zijn en hun duidelijk te maken wat voor soort informatie
er van hen verwacht wordt. Dat standaardformulier komt er. Dan kan de heer
Baarda nu niet beweren dat er geen duidelijkheid zou zijn voor kleine verhuurders
en dat die positie fundamenteel zou moeten worden aangepast. Naar mijn mening
moet de suggestie van de heer Baarda er nu juist toe strekken dat die positie
wordt versterkt. Dat gebeurt nu, denk ik.
 
 
 
 
 
 De heer Baarda (CDA):
 
 Ik heb ook gezegd dat het hanteren van een formulier een vooruitgang is.
Ik heb dat ook de vorige keer bepleit, maar ik wil graag zien hoe daaraan
invulling wordt gegeven en ik vraag mij af of dit wel kan zonder wetswijziging.
Naar mijn mening kan dat niet. Ik heb ook gezegd dat de positie van de kleine
verhuurder duidelijk moet zijn. In dit verband wil ik de inmiddels beroemde
hospita van collega De Beer nog maar eens in herinnering roepen.
 
 Voorzitter! Het is opvallend dat de laatste week niemand mij en ook niet
mijn fractie heeft opgeroepen om toch vooral voor dit wetsvoorstel te stemmen.
Er is kennelijk weinig tot geen enthousiasme voor. De brief van de staatssecretaris
heeft de CDA-fractie dan ook niet tot een ander standpunt gebracht. Wij houden
onze bezwaren. De CDA-fractie zal derhalve geen steun verlenen aan het wetsvoorstel.
 
 
 
 
 
 De heer Pitstra (GroenLinks):
 
 Voorzitter! De fractie van GroenLinks heeft kennis genomen van de brief
van de staatssecretaris en het debat daarover aan de overzijde. Het blijkt
dat de complete Tweede Kamer nog steeds achter dit wetsvoorstel staat. Onze
fractie in deze Kamer deed dat al. Deze kleine stap vooruit om de positie
van de huurders te beschermen, krijgt nog steeds onze volledige steun. De
hamvraag is nu of de brief van de staatssecretaris de fracties in de Eerste
Kamer, met name die van CDA en VVD, heeft weten te overtuigen. Steun van de
VVD in de Eerste Kamer lijkt mij erg onwaarschijnlijk. Na het verhaal van
de heer Baarda geldt dat ook voor de steun van het CDA.
 
 De VVD-fractie heeft zich zo verschanst in een hard dogmatisch liberaal
vertoog tegen regulering – dat is trouwens handig gecombineerd met het
opkomen voor de particuliere verhuurders – dat een verbetering van de
positie van de huurders niet op haar netvlies kan komen. Enige hoop had ik
nog op de CDA-fractie. Zij had namelijk kritiek op het percentage X. Dat percentage
is van de baan. Het wordt opnieuw door de Tweede Kamer vastgesteld. Zij had
ernstig bezwaar tegen de snelle invoering. Ook dat argument is nu vervallen.
De heer Baarda was voorstander van standaardformulieren en dat punt heeft
hij ook binnen. Ik weet niet of hij namens de CDA-fractie sprak, maar mochten
er nog anderen binnen de CDA-fractie zijn die het sociale gezicht van het
CDA belangrijk vinden, dan zou ik tegen hen willen zeggen: tel uw zegeningen
juist.
 
 
 
 
 
 De heer Baarda (CDA):
 
 Juist vanwege dat sociale gezicht zijn wij tot deze standpuntbepaling
gekomen. De heer Pitstra moet mij eens duidelijk maken welk belang de huurder
heeft bij deze papieren winkel. Wij hechten juist aan een goed overleg tussen
huurdersorganisaties als belangenbehartigers van de huurders en de verhuurders.
Dan kun je zaken doen, maar niet via papieren rompslomp.
 
 
 
 
 
 De heer Pitstra (GroenLinks):
 
 Voor elke wet en voor elke regeling die ontworpen wordt, geldt dat een
en ander op papier gezet moet worden en dat zaken geregeld moeten worden.
Er wordt al gauw gezegd dat het een rompslomp is. Het is natuurlijk helemaal
geen rompslomp. U zegt de positie van de huurder te willen verbeteren. Ik
begrijp echt niet dat u tegen deze heel kleine stap bent om die positie te
verbeteren, namelijk door de verhuurder boven een bepaald huurpercentage te
dwingen om te gaan overleggen. Dat is voor mij volstrekt onbegrijpelijk, tenzij
u ook in de liberale valkuil van de VVD valt, waarbij men alles wat gereguleerd
wordt rompslomp en bureaucratie noemt. Al uw andere kritiek is als sneeuw
voor de zon verdwenen en nu moet u terugvallen op die harde VVD-dogmatiek.
Dat valt mij tegen van het CDA.
 
 
 
 
 
 De heer Baarda (CDA):
 
 Misschien zou de heer Pitstra zich met mij aan kunnen sluiten bij zijn
partijgenoot in de Tweede Kamer, die de staatssecretaris heeft opgeroepen
om de hem gegeven tijd te gebruiken om met een beter voorstel te komen.
 
 
 
 
 
 De heer Pitstra (GroenLinks):
 
 Dat is helemaal niet gebeurd. De fractie van GroenLinks in de Tweede Kamer
heeft gezegd dat zij deze wet steunt en dat zij in het algemeen voor een verdere
verbetering van de positie van de huurders is. Maar ik begrijp nu dat u wel
voor een veel grotere verbetering bent van de positie van de huurders, maar
dat u een klein stapje in die richting niet steunt. Misschien heeft dat enige
logica, maar die zie ik niet.
 
 Voorzitter! Hoewel wij stevige kritiek hebben op het beleid van de staatssecretaris –
hij zet in onze ogen het huurbeleid van de nota-Heerma voort en lost het probleem
van de betaalbaarheid van de huursector niet echt op – vinden wij toch
dat in de beeldvorming rondom dit initiatiefvoorstel iets gecorrigeerd moet
worden. De staatssecretaris zou onvoldoende power hebben gehad de Eerste Kamer
van het nut van deze wet te overtuigen. Op dit punt wil ik helderheid verschaffen.
Met de brief van de staatssecretaris en zijn verdediging vorige keer was helemaal
niets mis. Als deze wet de Eerste Kamer niet haalt, dan komt dat door de bij
ons geconstateerde onwil bij de VVD-fractie alhier, die geniet van een machtspositie
en die nu kennelijk gesteund wordt door de CDA-fractie die
haar oppositierol aan het leren is en nu dreigt door te schieten in de richting
van die VVD-kritiek. Als dit wetsvoorstel het hier niet haalt, is dat de oorzaak.
Aan ons zal het in ieder geval niet liggen. Wij zullen het van harte steunen,
ook al is het maar een klein stapje vooruit.
 
 
 
 
 
 De heer Hessing (D66):
 
 Voorzitter! Wie niet beter weet, zou haast kunnen denken dat deze Kamer
inmiddels het terugzendrecht heeft verkregen. Wij spraken hier twee weken
geleden op 19 maart voor het eerst over de wijziging van de Huurprijzenwet,
de procesvereisten met een dreigend negatief resultaat. Vervolgens is hierover
vorige week in de Tweede Kamer, mede aan de hand van de brief van de staatssecretaris
van 25 maart, gesproken. Nu spreken wij er weer in deze Kamer over en kunnen
wij de behartigenswaardige opmerkingen die aan de overkant zijn gemaakt, daar
weer bij betrekken.
 
 Het terugzendrecht is nog niet aan de orde. Wel aan de orde is de brief
van de staatssecretaris. Ik zou in de richting van de VVD willen zeggen dat
vorige week in het debat in de Tweede Kamer duidelijk is gebleken dat de VVD
daar het wetsvoorstel onverkort blijft steunen. Ik zou de heer De Beer graag
de uitspraak willen voorhouden die de heer Hofstra vorige week heeft gedaan
in de Tweede Kamer. Hij zei: "Ik blijf erbij dat het om de invoering van een
relatief eenvoudige gedragscode gaat, waartegen dus ook niet veel bezwaar
behoeft te bestaan."
 
 Voorzitter! Ik had het niet beter en bondiger kunnen samenvatten dan de
heer Hofstra heeft gedaan. Het gaat inderdaad om een relatief eenvoudige gedragscode
die een steuntje in de rug betekent voor de huurders en wellicht een bescheiden
bijdrage kan leveren aan het matigen van de huren.
 
 Voorzitter! Tegen deze achtergrond kan ik mij niet aan de indruk onttrekken
dat het argument van de deregulering er een beetje met de haren bij is gesleept.
Ik zou de VVD-fractie dus willen vragen, daar toch nog eens grondig over na
te denken.
 
 Mijn fractie kan in ieder geval de voorstellen die in de brief van de
staatssecretaris zijn verwoord, steunen. Mijn fractie steunt uiteraard ook
het wetsvoorstel.
 
 
 
 
 
 De heer De Beer (VVD):
 
 Voorzitter! Alvorens nader in te gaan op de brief van de regering, wil
de VVD-fractie in de Eerste Kamer duidelijk maken hoe zij politiek gesproken
staat tegenover de staatssecretaris. Wij denken dat dit – gezien alle
toestanden in de Tweede Kamer – niet meer dan billijk is.
 
 Laat ik het kort en krachtig zeggen: wij hebben geen kritiek op het optreden
van de staatssecretaris hier in deze Kamer. Wij hebben evenmin kritiek op
de hoofdlijnen van zijn beleid. En wij verwijten hem geen gebrek aan visie.
Wij constateren dat hij bezig is om de lijn die zijn voorganger Heerma heeft
ingezet, verder in praktijk te brengen. En met die lijn zijn wij het eens.
 
 Het is ons natuurlijk niet ontgaan dat de staatssecretaris zware kritiek
vanuit de Tweede Kamer heeft moeten verduren; vooral van de zijde van de heer
Duivesteijn. Voor de wijze waarop dat gebeurde, kunnen wij geen waardering
opbrengen, maar dat terzijde. Wij vinden trouwens dat de staatssecretaris
dit met de nodige waardigheid heeft verdragen. Politiek relevant voor ons
is echter wel dat de heer Duivesteijn op hoge toon een flinke wijziging van
de te volgen koers heeft bepleit. Op dat punt willen wij de staatssecretaris
een duidelijk signaal geven. Het zal best wel waar zijn dat het te voeren
beleid op onderdelen verbeterd kan worden, maar over een beduidend andere
koers in de volkshuisvesting valt met ons niet te praten. Ik wil de PvdA er
trouwens aan herinneren dat de huidige koers met haar volle steun in het vorige
kabinet is ingezet. De heer Duivesteijn zou er dus verstandig aan doen, niet
zo hoog van de toren te blazen.
 
 Wij worden in deze mening gesterkt door de recente reacties uit de praktijk.
Nadat de heer Duivesteijn had geroepen dat er sprake is van "een zekere crisis
in de volkshuisvesting", reageerden de organisaties van huurders en verhuurders
dat daar in het geheel geen sprake van was en dat, voor zover er over enige
punten verwarring zou zijn ontstaan, de Tweede Kamer zèlf boter op
haar hoofd heeft.
 
 Overigens, mijnheer de voorzitter, moet mij van het hart dat het toch
wel uiterst merkwaardig is dat een brief, die de regering uitdrukkelijk aan
de Eerste Kamer richt, meteen de volgende dag door de Tweede Kamer werd besproken,
zelfs nog voordat de Eerste Kamer zelf de kans had gekregen om erop te reageren.
Wij ontzeggen de Tweede Kamer uiteraard niet het recht, haar eigen agenda
te bepalen, maar wat nu is geschied, kan ik niet echt chic vinden. Te meer
niet omdat in dat debat de staatssecretaris werd verweten dat hij het wetsontwerp
over de procesvereisten niet goed zou hebben verdedigd. Laat ik ook op dit
punt duidelijk zijn: er was niets mis met de wijze waarop de staatssecretaris
het wetsontwerp hier in dit huis heeft behandeld. Wat niet deugde, was het
wetsontwerp zelf! Wat ons betreft stond de staatssecretaris voor de onmogelijke
taak om een onmogelijk wetsontwerp te verdedigen. Het verwijt uit de Tweede
Kamer was naar onze overtuiging niet terecht.
 
 Dit alles neemt niet weg dat wij een meningsverschil hebben met de staatssecretaris
over het wetsvoorstel. Weliswaar een zakelijk meningsverschil, maar wel een
diepgaand meningsverschil.
 
 Dit brengt mij tot de inhoud van de brief. Het kabinet doet daarin een
dringend beroep op de Kamer, het wetsontwerp te aanvaarden. Als coalitiepartner
neem je zo'n oproep sowieso al serieus; en het ongebruikelijke van deze wijze
van opereren maakt dat wij dat verzoek extra serieus hebben genomen tijdens
onze fractievergadering een week geleden.
 
 Helaas moeten wij dan toch constateren dat de regering niet tegemoet is
gekomen aan onze twee belangrijkste bezwaren.
 
 In de eerste plaats de enorme toename van bureaucratische rompslomp, terwijl
daar slechts een geringe verbetering voor de huurders tegenover staat. Wij
kunnen dat niet genoeg benadrukken.
 
 En verder het betrekken van de kleine verhuurders bij deze wet; deze horen
daar gewoon niet in thuis.
 
 Van enig prijsdrukkend effect op de huurverhogingen zal bij dit wetsontwerp
ook nauwelijks sprake zijn.
 
 Voor alle duidelijkheid zeg ik er voor de zoveelste maal bij dat het percentage 2,8 – wat per amendement in de Tweede Kamer was
ingebracht – geen enkele rol speelde bij onze overwegingen. Ook al zou
er 3,8 hebben gestaan – het oorspronkelijke voorstel – dan zouden
we nog een situatie hebben gehad waarbij de helft van alle huurwoningen met
allerlei extra procedures werd opgezadeld. Ook dat gaat ons al veel te ver!
 
 Daarbij komen nog een aantal andere bezwaren: 
 
 
 - de dubbele
procedure: verplicht overleg met zowel de individuele huurders als de huurdersorganisaties;
nota bene iets wat helemaal niet was gevraagd door de commissie huurders/verhuurders
maar er door het departement bij is verzonnen;
 
 
 - een andere dubbele
procedure waarbij eerst de informatie moet worden verstrekt en vervolgens
nog eens de eigenlijke huurverhoging moet worden aangezegd. Dat had toch ook
in één keer kunnen gebeuren!
 
 
 - en last but not least:
de overbelasting van huurcommissies en kantonrechters, die het gevolg zal
zijn als dit wetsontwerp in de praktijk zal worden gebracht.
 
 
 
 Aan al deze bezwaren is de regering niet tegemoet gekomen. De regering
zegt nu in haar brief: de organisaties van huurders en verhuurders hebben
er toch om gevraagd, en ook de Tweede Kamer heeft er toch unaniem voor gestemd?
Eerste Kamer, wat wilt u nu eigenlijk?
 
 Ja, maar dat is niets nieuws. De ervaring leert ons dat verzoeken om dingen
te reguleren in de meeste gevallen uit het veld zelf komen, of wij nu spreken
van het onderwijsveld, de gezondheidssector of de bouwwereld. Maar dat zelfde
veld klaagt bij andere gelegenheden dan weer over het feit dat de overheid
zich met allerlei details bemoeit. En wat de Tweede Kamer betreft, deze heeft
het aspect van de bureaucratische rompslomp blijkbaar weinig of zelfs helemaal
niet meegewogen. Dat is nu precies het verschil in weging tussen de Eerste-Kamerfracties
van CDA en VVD en de Tweede-Kamerfracties. De heer Esselink, woordvoerder
van het CDA in de Tweede Kamer, was de enige die vorige week openhartig toegaf
dat men daar dat reguleringsaspect had onderschat. Wij achten het nu typisch
een zaak van de Eerste Kamer om ook in de gaten te houden dat Nederland niet
wordt overspoeld met allerlei regeltjes die eigenlijk niet strikt nodig zijn.
Welnu, dit wetsontwerp is daar een typisch voorbeeld van.
 
 
 
 
 
 De heer Hessing (D66):
 
 Voorzitter! De heer De Beer haalt de heer Esselink aan, maar bij doorvragen
gaf ook de heer Esselink aan dat hij uiteindelijk toch nog voor deze wet gestemd
zou hebben. Dat laat de heer De Beer nu even weg, maar dat is wel van belang.
 
 Ik wil ook nog een andere opmerking maken. De heer De Beer zegt dat de
kleine verhuurders eigenlijk niet in deze wet thuishoren. Ik denk dat we met
zijn allen hebben kunnen constateren dat het juist voor deze kleine verhuurders
zo aardig is dat zij worden aangezet tot dat overleg met de huurders, terwijl
voor de grotere categorie verhuurders in vele gevallen dit overleg al tot
stand is gebracht. De heer De Beer wil precies de categorie uitzonderen voor
wie deze wet nu juist zo aardig is. Ik kan dat niet helemaal volgen.
 
 
 
 
 
 De heer De Beer (VVD):
 
 Wat u een aardige wet noemt, noemen wij een monstrum van regulering. Dat
is een verschil van opvatting.
 
 
 
 
 
 De heer Hessing (D66):
 
 Maar veel goede dingen krijg je niet zonder enige regulering tot stand.
Dat geldt ook hiervoor.
 
 
 
 
 
 De heer De Beer (VVD):
 
 Je moet altijd nagaan of hetgeen je ermee bereikt een wezenlijke verbetering
is voor degenen voor wie het bedoeld is en welke rompslomp het veroorzaakt.
Bij die afweging slaat de balans naar de verkeerde kant door.
 
 Voorzitter! Ik kom op de concrete voorstellen in de brief. Rest mij nog
in te gaan op een aantal punten die de staatssecretaris als concessies heeft
aangeboden en die wij dus ook serieus hebben bekeken. De overhaaste invoering,
nog voor 23 maart, met noodprocedure en al, is van de baan. Maar wij hadden
reeds gezegd, evenals het CDA, dat onze bezwaren ook los van dit punt tot
een negatief oordeel zouden leiden.
 
 De objectivering van het percentage X, het percentage waarboven de extra
procedure moet gaan gelden, kan naar onze stellige overtuiging alleen maar
op een behoorlijke wijze in de wet zelf worden geregeld. De staatssecretaris
denkt het op z'n janboerenfluitjes te kunnen doen. Op welke wijze denkt hij
te verhinderen dat dit percentage ieder jaar tot een speelbal van politiek
"getouwtrek" wordt? En waarom zegt hij die objectivering alleen maar voor
het jaar 1997 in te willen voeren?
 
 De volgende toezegging is dat voor de kleine verhuurders op een formulier
zal worden vastgelegd welke inlichtingen zij precies zouden moeten verstrekken.
Het is niet helemaal duidelijk of de staatssecretaris ook voor de grote verhuurders
een formulier wil ontwerpen, maar dat doet verder aan dit betoog niets af.
Met andere woorden: wat de regering nu voorstelt, is dat wij eerst een wettekst
maken die bedoeld is voor de grote verhuurders, maar totaal ongeschikt voor
de kleine; vervolgens die tekst toch van toepassing verklaren op die kleine
verhuurders en dan met behulp van een formulier bevorderen dat de wet strikt
genomen niet wordt nageleefd. Dat is slordige wetgeving en daar willen wij
niet aan meewerken.
 
 Trouwens, kan de staatssecretaris ons meedelen voor welke verhuurders
hij nu precies dat vereenvoudigde formulier dacht te laten gelden en voor
welke verhuurders de letterlijke wettekst maatgevend zou moeten zijn? Waar
legt hij de grens?
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik kom tot een conclusie. De VVD-fractie heeft
de brief serieus bestudeerd. Zij moet echter tot de slotsom komen dat de regering
onvoldoende tegemoet is gekomen aan haar bezwaren. Wij zullen dus tegen het
wetsvoorstel stemmen.
 
 
 
 
 
 De heer Hessing (D66):
 
 Voorzitter! De heer De Beer heeft keurig aangegeven waar hij allemaal
tegen is. Kan hij ook aangeven of de VVD-fractie op zichzelf voorstander is
van het versterken van de positie van de huurders? En zo ja, op welke wijze
hij daaraan vorm zou geven?
 
 
 
 
 
 De heer De Beer (VVD):
 
 Er zou dan een totaal ander wetsvoorstel zijn ingediend. Er valt best
een keer te praten over enige wetgeving op dat punt. Ik denk niet dat ik aan
het eind van dit debat, bij wijze van spreken, een stuk of twintig amendementen
moet indienen waarmee het wetsvoorstel wel aan onze eisen zou voldoen. Het
lijkt mij dat daar op een ander moment maar eens over gesproken moet worden.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Ter Veld (PvdA):
 
 Voorzitter! Ik dank de staatssecretaris voor zijn brief die door mijn
partijgenoot Duivesteijn aan de overzijde van het Binnenhof reeds is benut
om expliciet na te gaan of er bij de partijen brede steun voor het wetsvoorstel
was. Zulks bleek het geval te zijn. De brief op zichzelf geeft ook een aantal
verduidelijkingen, met name op het punt van de positie van de kleine huurder,
waarvan zojuist door de heer De Beer van de VVD bijna een karikatuur is gemaakt.
Het was immers, zoals de staatssecretaris duidelijk aangeeft, ook in de memorie
van toelichting, volstrekt helder op welke wijze de wet kon worden toegepast
door grote en kleine verhuurders, zoals de heer Hofstra, partijgenoot van
de heer De Beer in de Tweede Kamer ook al aangaf; inderdaad, potlood en ruitjespapier
zijn in dat geval voldoende.
 
 Voorzitter! Ons knellende punt was inderdaad de enorme tijdsdruk die bij
snelle invoering op dit wetsvoorstel zou worden gelegd. De staatssecretaris
geeft terecht in zijn brief aan dat, hoewel het natuurlijk te betreuren valt
dat een dergelijke procedure niet kan worden toegepast voor de huurronde van
juli van dit jaar, dit hem in ieder geval de tijd en de ruimte geeft om gebruik
te maken van de praktijkervaringen van eventuele nadere uitvoeringsactiviteiten
op het terrein van de wet. Dat lijkt mij een goede zaak.
 
 Voorzitter! Mijn fractie vindt het jammer dat voor het CDA het betere
kennelijk de vijand van het goede is. Op alle mogelijke manieren tracht het
CDA, terwijl – zoals de heer Hessing al aangaf – aan al haar bezwaren
tegemoet is gekomen, aan te geven dat deze wet nu toch net niet kan. Natuurlijk
zal de staatssecretaris verheugd zijn met de steun van de VVD op zijn visie,
maar wanneer het om praktische voorstellen gaat, is die steun kennelijk ver
te zoeken. Ik zou in zo'n geval verzuchten: met zulke vrienden heb je geen
vijanden nodig. Als deze wet verworpen zal worden, zal dat zeker niet te wijten
zijn aan de inzet van deze staatssecretaris.
 
 
 
 
 
 De heer De Wit (SP):
 
 Voorzitter! Op 19 maart heb ik aangegeven dat de SP-fractie gematigd enthousiast
is over dit wetsvoorstel. Het is een stap in de goede richting; een begin
van de versterking van de positie van de huurder. Of, om in de sfeer van Pasen
te blijven: beter een half ei dan een lege dop.
 
 De brief van de staatssecretaris komt op drie punten tegemoet aan de bezwaren
die in deze Kamer naar voren zijn gebracht. Vooral het punt van de administratieve
rompslomp is van belang. Duidelijk wordt aangegeven dat de staatssecretaris
bereid is om een standaardformulier te ontwerpen. Dat zal de administratieve
rompslomp aanzienlijk doen verminderen. Ik denk ook dat dit het voordeel heeft
dat het de daarop volgende procedure bij de huurcommissie kan verduidelijken.
Dan staat op papier welke argumenten door de verhuurder gehanteerd worden
om de huurverhoging te motiveren. Op het standaardformulier is zelfs nog enige
differentiatie mogelijk ten aanzien van de grote en de kleine verhuurder.
 
 Voorzitter! De brief heeft, in reactie op de vragen, op een aanzienlijk
aantal punten duidelijkheid verschaft. Ik blijf dan ook onverkort achter het
wetsvoorstel staan.
 
 
 
 
 
 De heer Veling (GPV):
 
 Mijnheer de voorzitter! De fracties van SGP, RPF en GPV hebben sympathie
voor de poging die met dit wetsvoorstel wordt gedaan, de positie van de huurder
te versterken. Wij staan daar dan ook positief tegenover. Wij hebben met belangstelling
de beraadslaging gevolgd en de serieuze bedenkingen die daartegen in zijn
gebracht, gewogen, ook in het licht van de reactie van de regering in de brief.
De problemen bij een overhaaste invoering zijn nu van de baan. De vrees bij
huurders en verhuurders voor bureaucratisering is getemperd omdat er meer
tijd is om de zaak rustig te overwegen, door een zekere standaardisering en
door de expliciete mogelijkheid tot differentiatie tussen verschillende typen
huurders.
 
 De staatssecretaris heeft toegezegd dat hij voor het percentage geobjectiveerde
ijkpunten wil zoeken. Denkt hij dan in de richting van de suggestie van de
RPF-fractie in de Tweede Kamer, om het CBS-indexcijfer plus 0,5% te nemen?
De willekeur waarvan tot nu toe toch wel sprake was, is dan verdwenen.
 
 Mijnheer de voorzitter! Wij staan sympathiek tegenover het wetsvoorstel.
Wij hebben de zorgen begrepen, maar wij hebben er vertrouwen in dat de reactie
van de staatssecretaris aan die bezwaren tegemoetkomt.
 
 De VVD-fractie zegt een versterking van de positie van de huurders toe
te juichen. Zij wenst dat klaarblijkelijk zonder regulering te bereiken. Dat
komt mij niet geloofwaardig voor.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Voorzitter! De heer Baarda vroeg waarom het beroep dat het kabinet op
deze Kamer deed om dit wetsvoorstel alsnog aan te nemen, zo dringend was.
Van de situatie die vorige week ontstond na de behandeling van het wetsvoorstel
in deze Kamer, heb ik met spoed verslag gedaan aan het kabinet. Daarbij is
indringend bekeken of het, gezien de hier genoemde bezwaren, inderdaad wenselijk
zou zijn om het wetsvoorstel te handhaven, dan wel dat er reden zou zijn om
terug te komen op dit wetsvoorstel. De uitslag van dat beraad was overduidelijk:
het kabinet hecht nog steeds zeer aan het aannemen van dit wetsvoorstel omdat
het het overleg tussen huurders en verhuurders structureert op een voor beide
partijen zo belangrijk punt, namelijk de jaarlijkse huurverhoging; aan dat
overleg wordt een bepaalde vorm gegeven. Het is als het ware het in een wettelijke
vorm gieten van een fatsoensnorm, en het kabinet hecht daar nog steeds zeer
aan.
 
 Natuurlijk is daarbij ook overwogen of het extra werk dat dit voor de
verhuurders oplevert in de vorm van een motivatieplicht – zij moeten
tenslotte weergeven waarom men een huurverhoging vraagt die boven het befaamde
percentage X ligt – opweegt tegen de winst die de huurder krijgt in
de vorm van een beter gemotiveerd voorstel. Die zelfde afweging heeft de Tweede
Kamer overigens ook moeten maken, en zij heeft dat ook gedaan. Het kabinet
vindt nog steeds dat de winst van een beter overleg, met als neveneffect een
zekere matiging van de huurstijging, verre opweegt tegen een geringe hoeveelheid
meerwerk voor de verhuurder. Dat was het standpunt van het kabinet en dat
is het nog steeds na een nieuwe overweging.
 
 Vorige week heb ik in de Tweede Kamer mogen merken dat ook zij nog steeds
vindt – alle fracties die het woord hebben gevoerd, inclusief de fractie
van het CDA en de VVD – dat de balans in deze richting hoort door te
slaan: voor een kleine verbetering van de rechten van de huurder mag van de
verhuurder gevraagd worden dat deze enige moeite doet. Ik voel dus dat ik
op dit punt in een volstrekt duidelijke positie verkeer. Het kabinet maakt
hier een heldere afweging van en betreurt het ook dat het wetsvoorstel niet
nu ingevoerd kon worden, maar dat moment is gepasseerd. Dat zou dus nu een
jaar later zijn. De Tweede Kamer vindt daarnaast nog steeds volledig, ook
na een nieuwe afweging, dat het wetsvoorstel zou moeten worden aangenomen.
 
 Ik heb gekeken of aan de bezwaren die zijn geuit, zoveel mogelijk tegemoet
zou kunnen worden gekomen. Als ik daarbij kijk naar de fractie van het CDA,
valt mij op dat er in het debat drie buitengewoon zware punten zijn genoemd
door de heer Baarda. Het eerste was het snelle invoeringstraject. Daarop werd
overigens veel bredere kritiek gegeven in dit huis: zo heeft ook mevrouw Ter
Veld nog eens de vraagtekens genoemd die zij hierbij heeft. Ik mag nu constateren
dat dit probleem, of ik daar nu blij mee ben of niet, is opgelost door het
feit dat de stemmingen indertijd niet zijn gehouden. Er was sprake van de
vraag, zij het niet bij mij, of het op zo'n korte termijn kon worden ingevoerd.
Het antwoord is nu dat wij een jaar hebben om het in te voeren. Het valt niet
staande te houden dat de voorbereidingstijd onvoldoende zou zijn om niet op
een zeer zorgvuldige wijze met iedereen te communiceren: grote en kleine huurders,
grote en kleine verhuurders, huurcommissies, kortom, allen die hierbij genoemd
zijn zouden op de meest zorgvuldige wijze bij het invoeringstraject kunnen
worden betrokken. Ik mag dus feitelijk constateren dat dit argument, dat toch
het centrale argument was, weg is.
 
 Het tweede centrale argument was het befaamde percentage X. Boven welk
percentage huuraanzegging moet de verhuurder nu gaan argumenteren? In het
wetsvoorstel was en is dat nog steeds 2,8% en onder ƒ 500 huur ƒ
14. Maar nu het toch een jaar opschuift, is op dit punt een compleet open
situatie ontstaan. De wet schrijft immers voor dat dit percentage jaarlijks
wordt vastgesteld bij wet dan wel bij AMvB. Als dit wetsvoorstel wordt aangenomen,
is het dus mogelijk om in het traject dat volgt, opnieuw te kijken naar de
wijze waarop dat percentage X zou moeten worden vastgesteld. De suggestie
die de heer Veling hiervoor deed, zou ik daar zeker bij meegenomen hebben.
Er werd gevraagd of er een objectief criterium mogelijk was, en mijn antwoord
is dat dit zou kunnen. Ook op dit punt ben ik de heer Baarda volstrekt tegemoet
gekomen. Hij zou uiteraard ook alle gelegenheid hebben gehad om hier opnieuw
over te praten, evenals zijn Tweede-Kamerfractie.
 
 Het derde punt was de vraag of er voldoende standaardisatie is: wordt
er voldoende hulp aan de verhuurders geboden om via een formulier de informatie
te verschaffen die nodig is? Op die manier zal ook bekend zijn welke informatie
zij precies moeten geven. Dat standaardformulier was er niet, hoewel al velen
formulieren gebruiken. Ik heb echter de bereidheid uitgesproken, ook namens
het kabinet, om standaardformulieren op te stellen die gelden voor alle verhuurders.
Iedereen moet immers aan de wet voldoen, dus daarover kan geen misverstand
bestaan. Ik ben hiertoe bereid opdat ook op dit praktische punt – het
gaat immers niet om een fundamenteel punt – de bezwaren zouden kunnen
worden weggenomen.
 
 Dan zijn er natuurlijk nog vragen overgebleven. De vraag was of nader
kon worden omschreven wat een representatieve huurdersorganisatie is. Natuurlijk,
daar kunnen regels voor worden opgesteld. Sterker nog, de wetstekst bevat
de mogelijkheid om dat via een algemene maatregel van bestuur te doen. Ook
op dit punt zeg ik tegen de heer Baarda dat hij al in de huidige wetstekst
op zijn wenken is bediend, dus dit zou heel goed kunnen worden ingevuld in
het traject dat nu begint en één jaar later eindigt, op het
moment waarop de wet zijn werking zou kunnen krijgen. Voor de vraag of de
huurcommissie mag toetsen, ook inhoudelijk, verwijs ik naar de motie die daarover
in de Tweede Kamer is aangenomen. Zij heeft niet voor niets gezegd: dit is
een eerste stap, een beperkte verbetering van de rechtspositie van de huurders,
maar wij willen meer. En ik constateer dat de Tweede Kamer ook over dit punt
nogal uitgesproken opvattingen had: zij wil verder gaan dan dit. Dat valt
echter lastig uit te leggen als op hetzelfde moment die eerste stap niet wordt
geaccepteerd. Dat gebeurt weliswaar onder het motto dat verbetering van de
positie van de huurder wenselijk is, maar dan toch niet deze. Dan valt het
lastig te beargumenteren welke stap dat vervolgens wel zou moeten zijn.
 
 Voorzitter! Het eindoordeel van de heer Baarda is dat hier sprake is van
een papieren tijger en dat er fundamentele kritiek op het wetsvoorstel is.
Ik constateer allereerst dat hij hiermee fundamentele kritiek heeft op zijn
eigen Tweede-Kamerfractie, die mij enthousiast heeft aangemoedigd om met dit
wetsvoorstel te komen. Sterker nog, de heer Esselink heeft gezegd dat het
een jaar eerder had moeten worden ingevoerd. En dat dit niet kon, was evident,
want dan was het werkelijk niet in te voeren geweest en hadden wij werkelijk
heel veel last gekregen. Er is echter een zorgvuldig traject gevolgd en juist
het feit dat de heer Baarda spreekt van "fundamentele kritiek", maakt het
mij lastig om te beoordelen waar het CDA nu eigenlijk staat. Gaat het om de
houding van het CDA in de Tweede Kamer, waar mij wordt gevraagd of ik alstublieft
wat verder wil gaan dan dit wetsvoorstel, namelijk na aanneming liefst zo
snel mogelijk een volgende stap, of gaat het om de houding van het CDA in
de Eerste Kamer, waar fundamentele kritiek wordt geuit op precies hetzelfde
wetsvoorstel?
 
 
 
 
 
 De heer Baarda (CDA):
 
 Voorzitter! Het mag duidelijk zijn dat de fractie van het CDA in deze
Kamer haar eigen afweging maakt en ook een eigen verantwoordelijkheid heeft.
Ik vind echter dat de staatssecretaris hetgeen de heer Esselink tijdens het
debat van vorige week in de Tweede Kamer heeft gezegd, niet volledig citeert.
De heer Esselink heeft in dat debat ook gezegd dat het nu duidelijk is geworden
welke rompslomp dit wetsvoorstel zal veroorzaken. Dat was niet bekend tijdens
de behandeling in de Tweede Kamer. Wij worden ook geconfronteerd met diegenen
die dit wetsvoor stel moeten uitvoeren en met de kritiek die
zij daarop hebben.
 
 Ik maak nog een laatste opmerking. Als ik spreek over fundamentele kritiek,
dan heb ik het over fundamentele kritiek die in deze Kamer en buiten deze
Kamer is geuit. Ik heb in mijn eerste en tweede termijn geciteerd uit artikelen
van meester Visser en meester Tomlow. De staatssecretaris is er toen niet
op ingegaan en hij is er nu niet op ingegaan. Ik houd staande dat het fundamentele
kritiek is.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Nogmaals, ik deel de opvatting die de heer Baarda impliciet uitspreekt,
en wel dat de Tweede Kamer haar werk niet goed heeft gedaan, niet. Dat is
het oordeel dat hij hier uitspreekt. De Tweede Kamer zou zich niet voldoende
bezig hebben gehouden met de lasten van het wetsvoorstel. Dat is uw oordeel.
Het mijne is het niet. Ook in de discussie van vorige week in de Tweede Kamer
heeft de heer Esselink er expliciet naar gevraagd. Hij heeft gemeld dat hij
ook nu nog met zijn fractie voor het wetsvoorstel zou stemmen. Als de heer
Baarda het woord "fundamenteel" gebruikt, mag ik mijnerzijds constateren dat
er in ieder geval een fundamenteel verschil van inzicht is tussen de CDA-fractie
in de Tweede Kamer en die in de Eerste Kamer.
 
 
 
 
 
 De heer De Beer (VVD):
 
 Voor de goede orde, de heer Esselink heeft eraan toegevoegd dat hij andere
voorstellen aan de Tweede Kamer zou hebben gedaan als hij zich eerder bewust
was geweest van de rompslomp.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Desondanks luidde zijn eindafweging dat hij voor het wetsvoorstel zou
stemmen. De eindafweging blijft er altijd. Ik doel op de eindafweging of je
de huurder deze geringe verbetering van zijn rechtspositie gunt en daarbij
de verhuurder een zekere last oplegt. Die afweging moeten de Tweede Kamer
en de Eerste Kamer maken. Als in de Eerste Kamer de fractie van het CDA tot
een fundamenteel andere afweging komt, is er dus iets mis in de gang van zaken
en in de helderheid die het CDA mij verschaffen kan over de vraag: hoe nu
verder?
 
 
 
 
 
 De heer Baarda (CDA):
 
 Wij letten in de Eerste Kamer met name op de uitvoerbaarheid. De heer
De Beer heeft er al op gewezen dat ook de heer Esselink bij nader inzien meer
is gaan letten op de uitvoerbaarheid en tot een andere afweging is gekomen.
Wij hebben die afweging hier gemaakt en wij hebben gezegd dat het niet kan
op deze manier. Wij zijn natuurlijk ook voor de rechten van de huurder. Die
willen wij ook verbeterd zien, maar dan op een manier die hanteerbaar en werkbaar
is, met name ook voor de huurder.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Ik kom bij een aantal andere vragen en wel de vragen die de heer De Beer
heeft gesteld. Ik denk dat ik in grote lijnen hetzelfde betoog in de richting
van de heer De Beer zou kunnen houden. De "overhaaste invoering" – ik
zet het woord overhaaste tussen aanhalingstekens – is van de baan. Een
objectivering van het percentage X? Prima! Ik doe de Eerste Kamer daar graag
voorstellen voor. Formulieren? Uitstekend, eventueel gedifferentieerd tussen
kleine verhuurders en grote verhuurders. Op alle bezwaren zoals zij genoemd
zijn in het debat dat wij hier veertien dagen geleden hebben gehouden, ben
ik serieus ingegaan. Ik heb er nog eens met het kabinet over gesproken en
wij hebben op dat punt de bezwaren kunnen wegnemen.
 
 Dan blijven er afwegingen over die van meer fundamentele aard zijn en
wel of je kleine verhuurders ja of nee bij de wet betrekt. Dat is zo. De vraag
die ik de heer De Beer daarover de vorige keer heb gesteld, heeft hij niet
beantwoord. Die vraag luidde als volgt. Als ik uitga van de huurder, waarom
zou ik dan de huurder die een woning of een kamer huurt van een kleine verhuurder
minder rechten geven dan de huurder die een woning of een kamer huurt van
een woningcorporatie of van een grote, particuliere verhuurder? Het onderscheid
voor de huurder is toch immers niet aanwezig? Het gaat toch om het versterken
van de rechten van de huurders? Je moet dus een buitengewoon goede reden hebben
om in de rechten te differentiëren. Ik heb die goede reden, met het kabinet,
niet kunnen vinden.
 
 
 
 
 
 De heer De Beer (VVD):
 
 Ik moet de staatssecretaris er dan aan herinneren dat hij in zijn wetsvoorstel
wel verschil maakt tussen verschillende soorten huurders. Huurders die in
een huis wonen met een huur hoger dan ƒ 1007 per maand, vallen in zijn
wetsvoorstel niet onder de procesvereisten. Alle huurders in woningen onder
die huurgrens wel. De staatssecretaris maakt dus zelf al onderscheid tussen
de ene soort huurders en de andere soort. Ik vind het daarom niet zo erg geloofwaardig
als hij nu met het argument komt geen verschil tussen de verschillende soorten
huurders te willen maken.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Wij hebben uiteraard een geliberaliseerde sector. De heer De Beer zou
niet anders willen. Uiteraard laten wij die buiten het wetsvoorstel. Daar
gelden andere regels. Dat hebben wij ook heel duidelijk met elkaar afgesproken.
 
 
 
 
 
 De heer De Beer (VVD):
 
 Het zijn wel allemaal huurders! Daarom is het argument van de staatssecretaris
niet erg geloofwaardig.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Het zijn in dit geval huurders die bewust kiezen voor de geliberaliseerde
sector en dus ook weten dat zij op dat punt andere rechten en plichten hebben
dan huurders in de niet-geliberaliseerde sector.
 
 
 
 
 
 De heer Hessing (D66):
 
 Het gaat erom dat de huurders die onder dit wetsvoorstel vallen gelijkelijk
worden behandeld. Daar gaat het om. Dat is het principiële argument dat
de heer Tommel naar voren haalt.
 
 
 
 
 
 De heer De Beer (VVD):
 
 Precies. Daarom heb ik ook voorgesteld om de huurders van kleine woonruimten
en kamers buiten het wetsvoorstel te houden. Alle huurders die binnen het
wetsvoorstel vallen, worden dan gelijk behandeld.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Ik proef de discussie, samenvattend, aldus. Waar een wil is, is een weg.
Waar geen wil is, kan de weg nog zo breed zijn, maar zal die niet betreden
worden.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik constateer, dat de aanwezige leden van de fracties van de VVD en het
CDA tegen dit wetsvoorstel hebben gestemd en die van de overige fracties ervoor,
zodat het is verworpen.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt enige tijd geschorst.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19951996-28-1395-1402.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl