Behandeling van het wetsvoorstel Regels met betrekking tot het beheer en gebruik van watersystemen (Waterwet) (30818)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2008-2009, pag. 937-943

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

09-02-2009

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

nr. 19, pagina 937-943

27-01-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30818Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Lijst van besluiten (dinsdag 27 januari 2009)Pagina 993-994
Beleidsdebat over biotechnologie in de landbouw in het kader van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (XIV) voor het jaar 2009 (31700 XIV)Pagina 943-968
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte in verband met de uitbreiding met onderwijs als bedoeld in de Wet op het primair onderwijs en de Wet op het voortgezet onderwijs en met wonen (30859); - Instelling van een College voor examens, alsmede wijziging van de Wet op het onderwijstoezicht en de Wet op het voortgezet onderwijs (Wet College voor examens) (31411); - en nog een aantal wetvoorstellen (31700 I, 31700 IIB, 31700 III, 31700 IXA, 31700 IXB, 31700 X, 31700 XI, 31700 XII, 31700 XV, 31700 XVI, 31700 XVII, 31700 A, 31700 B, 31700 C, 31700 E, 31700 F, 31700 G, 31792 VIII, 31792 XII, 31792 XVI, 31792 A, 31792 D)Pagina 936-936
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 27 januari 2009)Pagina 994-995
Presentie en opening (dinsdag 27 januari 2009)Pagina 935-936
Noot 1: JBZ-instemmingsbesluit 27 januari 2009Pagina 996-996
Behandeling van het wetsvoorstel Regels met betrekking tot het beheer en gebruik van watersystemen (Waterwet) (30818)Pagina 937-943
Behandeling van de brief van de voorzitter van de Tijdelijke gemengde commissie subsidiariteitstoets van 20 januari 2009 met het verzoek, in te stemmen met de voorgedragen selectie van Europese voorstellen voor parlementaire toetsing in 2009 (22112, letters CB/TK nr. 771)Pagina 937-937
Voortzetting van het beleidsdebat over biotechnologie in de landbouw in het kader van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (XIV) voor het jaar 2009 (31700 XIV)Pagina 975-993
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels met betrekking tot het beheer en gebruik van watersystemen (Waterwet) (30818)Pagina 968-974

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Regels
met betrekking tot het beheer en gebruik van watersystemen (Waterwet) (30818).De beraadslaging wordt geopend.De voorzitter:Ik heet de staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat van harte welkom
in de Eerste Kamer.De heer Hofstra (VVD):Mevrouw de voorzitter. Ik wil allereerst namens de VVD-fractie constateren
dat wij van begin af aan ons positief ten aanzien van deze wet hebben opgesteld.
Het goede van deze wet is dat vele andere bestaande wetten worden afgeschaft
en door deze ene nieuwe wet worden vervangen. Veel vragen zijn aan de orde
gekomen, zowel met het verslag als met het nadere verslag. Dat leidt ertoe
dat er voor ons met betrekking tot deze wet nog slechts twee punten aan de
orde zijn.Het eerste betreft de kwestie van de indirecte lozingen op het riool.
Die is geregeld met de huidige voorstellen op grond van de Wabo. Het komt
ons voor dat het beter zou zijn om dat onderwerp met deze Waterwet te regelen.
Uiteraard kennen wij de reactie van de staatssecretaris op dit punt. Zij heeft
er al aandacht aan besteed, maar trekt toch weer de conclusie dat beter gehandeld
kan worden als wordt voorgesteld. Toch willen wij nog een lans breken voor
een heroverweging.Een tweede soortelijk punt betreft de verantwoordelijkheidsverdeling bij
de vergunningverlening. Nederland is een ingewikkeld land met een grote bestuurlijke
drukte. Het kan dan ook zomaar gebeuren dat voor de verlening van één
vergunning, misschien wel één, twee of drie bestuurinstanties
verantwoordelijk zijn. Deze wet zegt, met naar ik meen artikel 16, dat in
dat geval de hoogste instantie voorgaat. Gelukkig is al geregeld welke instantie
de hoogste is. Dus daarover hoeft geen discussie te ontstaan. Wij vragen ons
toch af of dit een handige afspraak is als men tot een praktische uitvoering
wil komen.Kortom, wij willen de staatssecretaris graag uitdagen om op deze twee
punten te reageren. Hopelijk zou er voor beide punten ruimte kunnen zijn voor
een heroverweging. Er moet nog een invoeringswet worden ingediend. Er komt
ook nog een waterbesluit en een waterregeling. Misschien is er bij die kaders
nog gelegenheid om tot een heroverweging op deze punten te komen. Ik ben ook
zeer benieuwd naar hetgeen de andere fracties ter zake willen inbrengen.Ik wil afsluiten met de behandeling van een punt dat niet betrekking heeft
op de wet zelf, maar op wat juist niet in de wet staat. Waterwet is een mooie
algemene naam. Wij denken dan dat die het hele watergebeuren van Nederland
omvat. Dat is echter niet waar. Er zijn nog twee belangrijke onderdelen: de
drinkwatervoorziening en de riolering. Die maken geen deel uit van deze wet.
Ik weet waarom dat zo is: daar zijn andere wetten voor. Die vallen onder andere
departementen. Nu ontstaat echter in de praktijk een warrig beeld, gelet op
de manier waarop gehandeld wordt. Waterschappen werken samen met een gemeente
als het om de riolering gaat, soms ook met de participanten van een bedrijventerrein,
zodat het bedrijfsleven een bepaalde rol kan spelen. Er zijn natuurlijk ook
private bedrijven die op dit vlak een rol kunnen spelen. De concrete vraag
aan de staatssecretaris is: zou aangegeven kunnen worden of op het gebied
van de drinkwatervoorziening en de riolering de komende tijd bepaalde beleidsvoornemens
te verwachten zijn? Misschien zou daarover een beleidsachtige brief aan de
Kamer kunnen worden gestuurd, zodat wij nader zicht hebben op hetgeen eventueel
op dat punt zou kunnen worden ontwikkeld. Nogmaals, het gaat om iets dat begrijpelijkerwijs
niet in de wet staat, maar ik stel de vraag naar aanleiding van de wet.Daarmee ben ik terug bij het begin. Wij staan positief tegenover deze
wet. De staatssecretaris moet wel heel vreemd antwoorden, willen wij tegenstemmen.Mevrouw De Vries-Leggedoor (CDA):Voorzitter. Al jarenlang bestaat er een vrij algemene consensus dat het
geheel aan wetgeving over waterkwantiteit, waterkwaliteit, waterkering en
het beheer van natte waterstaatswerken een (te) verbrokkeld karakter heeft.
Deze nieuwe Waterwet beoogt in de eerste plaats een negental bestaande wetten
in hun geheel, alsmede een drietal delen van bestaande wetten te integreren.
Daarnaast biedt de wet de mogelijkheid om toekomstige Europese regelgeving
beter en sneller te implementeren. Het wetsvoorstel beoogt een bijdrage te
leveren aan de vermindering van regels, administratieve lasten en vergunningstelsels.
De wet heeft als adagium "centraal wat moet en decentraal wat kan". Net als
voor de heer Hofstra geldt ook voor ons dat wij vanaf het begin van de behandeling
hiervoor onze waardering hebben uitgesproken.De huidige diverse vergunningsstelsel op het gebied van water worden gebundeld.
Er komt één watervergunning voor alle handelingen in het watersysteem,
en er komt één overheidsloket voor zowel de watervergunning
als de omgevingsvergunning. Voor burger en bedrijfsleven wordt het dus eenvoudiger
om die watervergunning aan te vragen. De vergunningen kunnen dan gecombineerd
behandeld worden. Dit vraagt een goede samenwerking en een goede afstemming
tussen de verschillende bestuurslagen. De basis daarvoor is naar de mening
van de leden van de CDA-fractie op een zorgvuldige manier in dit wetsvoorstel
gelegd, zonder dat starheid wordt gecreëerd. Als alleen de hoogste bestuurslaag
het qua vergunningverlening en -handhaving zou moeten doen, zou ik er anders
over denken, maar omdat bestuursorganen onderling kunnen afspreken
om bij samenloop van bevoegdheden af te spreken dat de meest functionele de
vergunning verleent, kan in onze ogen maatwerk worden geleverd. Het ene loket
waar zowel de omgevingsvergunning als de watervergunning kan worden aangevraagd,
roept bij ons wel een vraag op. Kan de staatssecretaris de Kamer informeren
over de vraag op welke wijze toezicht en handhaving zullen worden georganiseerd?
Denkt het kabinet aan onderbrenging in omgevingsdiensten zoals wij besproken
hebben tijdens het debat over de Wabo?Met dit wetsvoorstel wordt bestaande wetgeving beter gestroomlijnd en
vereenvoudigd. De samenhang tussen waterbeleid en ruimtelijke ordening wordt
verbeterd. Mede daardoor doen de status van structuurvisie en de projectprocedure,
zoals al eerder in de Wet op de waterkering, hun intrede en kan er, aldus
de memorie van antwoord op de door ons gestelde vraag, zo nodig gebruik worden
gemaakt van de sturende instrumenten uit de WRO. Met het advies van de commissie-Veerman
en de te verwachten deltawet in de achterzak is dat bepaald geen onbelangrijk
gegeven. Daarvoor is echter wel die al eerder genoemde afstemming en samenwerking
tussen de verschillende bestuurslagen nodig. Immers, waterschappen hebben
verstand van waterberging en waterkering en kunnen prima aangeven waar je
wel of niet kunt bouwen, maar ze hebben geen sturende ro-instrumenten. De
doorwerking zal dus echt via provinciale regels of rijksregels, dan wel verordeningen
en bestemmingsplannen moeten plaatsvinden. Zoals al gezegd: de structuur is
in deze wet goed geregeld, nu de uitvoering nog. Als oud-db-lid van een waterschap
uit het noorden van het land weet ik dat die samenwerking goede resultaten
kan opleveren. Bij een goede samenwerking gaat letterlijk op dat de het resultaat
meer is dan de som der delen.In het onlangs verschenen concept van het Nationaal Waterplan lezen wij
dat de versterking tussen ruimte en water aanzet tot het nadenken over een
manier waarop deze verankering van water in de planologie nog beter vorm gegeven
kan worden. Dit alles zeg ik in het licht van de klimaatverandering en de
discussies daarover. Wij wachten de uitkomsten af. Kan de staatssecretaris
zeggen waar zij aan denkt?De CDA-fractie heeft in de schriftelijke voorbereiding van dit wetsvoorstel
diverse vragen gesteld die op een adequate manier beantwoord zijn. Wij stemmen
in met de toezegging van de staatssecretaris dat de door ons geconstateerde
onvolkomenheden, namelijk de te ruime bevoegdheid om bij AMvB vrijstelling
van heffingen te creëren en het ontbreken van de definitie van vervuilingseenheid,
bij de invoeringswet zullen worden aangepast. Ook zijn wij tevreden met het
antwoord dat voorlopig wordt afgezien van de overweging om de bestuurlijke
boete op te nemen in de Waterwet. Met de regering vinden wij dat deze discussie
in een breder perspectief gevoerd moet worden.Datzelfde geldt voor de "bestuurlijke lus". Deze discussie voeren wij
in het kader van het initiatiefwetsvoorstel op stuk nr. 31352 van de Tweede
Kamerleden Vermeij, Koopmans en Neppérus. Voor het verder vorm geven
van wie er bezwaar mag maken tegen gemaakte plannen en genomen besluiten wachten
wij, zoals de staatssecretaris voorstelt, de informatie over "eenieder" en
"belanghebbende" van de Raad van State af. Wij komen hier dan verder over
te spreken bij de invoeringswet, zowel van deze wet als van de Wabo. Een belangrijk uitgangspunt van integraal waterbeheer is dat de waterhuishoudkundige
samenhang tussen oppervlaktewater en grondwater zich ook in beheersmatige
zin vertaalt, door in beginsel een en dezelfde beheerder, de integraal watersysteembeheerder,
te belasten met de operationele taken, waarbij de provincie het toezicht is
toebedeeld. In dat kader constateerde onze fractie een inconsistentie. Immers,
in de Waterwet is van dit uitgangspunt afgeweken voor bepaalde grondwateronttrekkingen
en infiltraties waar niet het waterschap, maar de provincie bevoegd gezag
blijft. De in de memorie van antwoord genoemde reden dat de kennisopbouw bij
waterschappen nog onvoldoende is en de beleidskaders bij de provincie nog
in ontwikkeling zijn, brengen ons tot de conclusie dat het om een tijdelijke
aangelegenheid zal gaan. Wij gaan er dan ook vanuit dat de volledige overdracht
van bevoegdheid tot vergunningverlening naar de waterschappen op termijn zal
kunnen plaatsvinden, en stemmen in met de reactie van de staatssecretaris
om dit te bezien in het licht van de ontwikkeling van het kaderstellend beleid
door de provincies. Het evaluatiemoment van deze Waterwet zou, zoals voorgesteld
in de memorie van antwoord, daar een goede gelegenheid voor zijn. Ook als
het gaat om indirecte lozingen zouden wij ons kunnen voorstellen dat dit hetzij
bij de invoeringswet van de Wabo, hetzij tijdens de evaluatie van deze wet
nog eens nadrukkelijk wordt bezien op effectiviteit.Inzake de discussie over al dan niet gehele schadevergoeding in planologisch
vastgelegde bestemmingen voor noodberging hebben wij kennisgenomen van de
uitleg van de staatssecretaris dat deze regeling geenszins gehele schadevergoeding
in de weg staat. Onze zorg zit hem in het feit dat bij het wijzigen van de
planologische bestemming in de dubbelfunctie "noodberging" – je hoopt
dat je het gebied er nooit voor nodig hebt; het geldt immers voor extreme
situaties – de planschadeprocedure uit de WRO zal uitgaan van de geringe
frequentie van overlast, terwijl bij tussentijdse verkoop van een woning de
nieuwe bewoner bij vraag om schadevergoeding bij inundatie, geconfronteerd
zal worden met de constatering dat hij kon weten dat hij in een noodbergingsgebied
kwam wonen en dus geen of weinig schadevergoeding zal krijgen. Vervolgens
zullen woningen in een noodbergingsgebied onverkoopbaar worden. Dit vinden
wij onwenselijk, afgezet tegen de gedoogplicht waar burgers met deze wet mee
geconfronteerd worden. De tijd zal moeten leren of dit op een goede manier
wordt opgepakt. Het is duidelijk dat wij er zorgen over hebben.Kortom, de intenties in deze wet zijn goed, wij stellen vast dat er een
moderne wet ligt, die prima past bij de taakstelling die waterbeheerders in
deze tijd hebben, samenwerking is cruciaal voor het slagen, of het nu gaat
om de doorwerking van de factor water in ruimtelijke plannen, of de service
naar burgers en bedrijven bij vergunningverlening. Een aantal zaken zal weer
aan de orde komen bij de Invoeringswet. Ook die zal weer vorm krijgen door
middel van een goede samenwerking tussen Rijk, provincies, gemeenten en waterschappen.
De CDA-fractie wenst de staatssecretaris veel succes met de uitvoering, en
praat graag over enkele punten verder bij de behandeling van de Invoeringswet.
Het antwoord op de door ons gestelde vragen wachten wij af.Mevrouw Meindertsma (PvdA):Voorzitter. Ook de fractie van de PvdA heeft waardering voor het voorliggende
wetsvoorstel. Dit leidt in instrumentele zin niet alleen tot het vergroten
van meer samenhang binnen het waterbeleid, maar ook van het waterbeleid met
de ruimtelijke ordening en het milieubeleid. Dat is een goede stap op weg
naar een integraal en samenhangend ruimtelijk ontwikkelingsbeleid waarbinnen
het waterbeleid, meer dan de afgelopen decennia gebeurd is, een sturende rol
moet gaan spelen, en dat gaat niet vanzelf. In deze Waterwet wordt de grondwettelijk
verankerde zorgplicht voor bewoonbaarheid en het leefmilieu vorm gegeven middels
een aantal aan de waterbeheerders gerichte normen en doelstellingen en uitvoeringsinstrumenten.
De gehanteerde normen zijn echter afgeleid van de bestaande normen, die aan
herijking toe zijn. Daar ligt een probleem waar wij in dit debat nader met
de regering over van gedachten willen wisselen.Nieuwe normen zullen ontwikkeld gaan worden in het nationale waterplan,
waarvan de Nederlandse delen van de internationale stroomgebiedbeheersplannen
deel uit zullen maken. Dat waterplan, waar overstromingsrisicokaarten bij
horen en aangegeven wordt hoeveel en waar bergingsgebieden en noodoverloopgebieden
voor het teveel aan water gesitueerd gaan worden, is inmiddels in december
in concept verschenen. Dit zijn prachtig uitgegeven boekwerken. Dit concept
zal, zoals de regering veronderstelt, leiden tot de vaststelling van het waterplan
als het formele Rijksplan voor het nationale waterbeleid eind 2009. Pas daarna
zal de vertaling van dat beleid in wet- en regelgeving verankerd worden en
daar zijn zeker enkele jaren mee gemoeid, zoals wij allen weten. In het voorwoord
van het waterplan staat dat de zonering voor overstromingsrisico's pas in
2012 uitgewerkt wordt op kaarten. Dat is te begrijpen vanuit de logica van
een zorgvuldig wetgevingsproces, maar vanuit de politieke logica om vroegtijdig
in te spelen op nieuwe inzichten en ongewenste ruimtelijke ontwikkelingen
is dat niet alleen te betreuren, maar zou dat voorkomen moeten worden.Het vergroten van de samenhang in instrumentele zin blijft zinvol, maar
krijgt pas echt betekenis als er samenhang is in het beleid en de wet- en
regelgeving afgestemd is op het gewenste toekomstige ruimtelijke beleid. Voor
het wonen, de infrastructuur, bedrijventerreinen, windmolenparken en andere
voorzieningen is de komende jaren een groot ruimtebeslag voorzien. Het gaat
om voorzieningen met een levensduur tussen de vijftig en als het goed is,
soms honderden jaren, want het regeringsbeleid is gericht op duurzaamheid
en dat zou moeten leiden tot plannen met een lange levensduur. Ieder ruimtelijk
plan van enige omvang waar nu aan begonnen wordt, zal op zijn vroegst in 2015
tot uitvoering komen.Tussen voorbereiding van de huidige nieuwe plannen en de daadwerkelijke
uitvoering worden de nieuwe normen ontwikkeld. De opwinding die zal gaan ontstaan
over ver uitgewerkte plannen in gebieden waar op de (middel)lange termijn
ernstig overstromingsgevaar aanwezig lijkt, is nu al te voorspellen. De staatssecretaris
onderkent met ons de wenselijkheid dat gemeenten en provincies die in de komende
periode ruimtelijk beleid ontwikkelen, een bepaalde voorzichtigheid zouden
moeten inbouwen, zodat met veranderende inzichten kan worden mee bewogen,
zo blijkt uit de memorie van antwoord naar aanleiding van de vragen in het
(nader) verslag die onze fractie hierover gesteld heeft.Maar de staatssecretaris meent dat uit een oogpunt van rechtszekerheid
het niet wenselijk is dat concrete voorstellen die reeds in procedure zijn
gebracht, worden vertraagd of gestopt. Het geldende beleid c.q. de huidige
normen zijn daar leidend. Daar is wat voor te zeggen voor vermoedelijk het
merendeel van de lopende plannen waarvan nu al aangegeven kan worden dat er
ook op termijn slechts geringe risico's bestaan, die via extra beschermingsmaatregelen
voldoende veiligheid bieden. Maar dat ligt anders als er aanwijzingen zijn
dat sommige lopende plannen in een risicogebied komen te liggen, waar de gevolgen
van overstromingen ernstiger ingeschat worden. Dat geldt enerzijds voor het
regionale watersysteem, maar in nog sterkere mate voor het hoofdwatersysteem.
Het hoofdwatersysteem wordt ook terecht beschouwd als een verantwoordelijkheid
op rijksniveau. En het gaat niet alleen om de plannen die nu al lopen, maar
ook om de plannen die tussen nu en 2012-2015 ontwikkeld worden.Rechtszekerheid is een juridisch begrip, gebaseerd op naleving van bestaande
wetten en regels. Maar wetten en regels worden regelmatig geactualiseerd en
bijgesteld. Het hanteren van het begrip rechtszekerheid om door te kunnen
gaan met, op grond van nadere inzichten, ongewenste plannen kan nooit een
alibi zijn om geen verder onderzoek te doen en nadere stappen te overwegen.
De gevoelens van onzekerheid die gaan ontstaan wanneer er onvoldoende vertrouwen
is dat overheden vroegtijdig voorzorgsmaatregelen treffen met betrekking tot
veiligheidsrisico's, moeten niet te gemakkelijk bestreden worden met het argument
van rechtszekerheid. Misschien lastig voor plannenmakers, die zich hier soms
tegen zullen verzetten, hoewel er ook heel veel marktpartijen zijn die liever
duidelijkheid vooraf dan ellenlange procedures achteraf hebben. Het nemen
van voorzorgsmaatregelen rond veiligheidsrisico's zal zeker begrepen worden
door de afnemers, de burgers, de consumenten, kopers, huurders en gebruikers
van het gebouwde. Afwenteling van deze problemen op toekomstige gebruikers
achten wij ongepast en niet in overeenstemming met goed bestuur, want dat
ziet vooruit.Hier ligt een rijksverantwoordelijkheid, naar het oordeel van onze fractie.
Daarom verzoeken wij de staatssecretaris om samen met dan wel onder de verantwoordelijkheid
van de minister van VROM te inventariseren welke lopende plannen in het hoofdwatersysteem
zich in de gevarenzone bevinden en voor welke gebieden een waarschuwing afgegeven
moet worden aan provincies en gemeenten bij het ontwikkelen van nieuwe plannen
tussen nu en 2012/2015. Het gaat hier niet om een maandenlange duur extern
onderzoek, het Planbureau voor de Leefomgeving moet in staat geacht worden –
zeker omdat het daar al mee bezig is – om op korte termijn bestaande
en beoogde plannen van enige omvang met behulp van VNG, IPO, waterschappen
en Neprom te inventariseren. Het zou mij trouwens teleurstellen en verbazen
als het ministerie van VROM niet zelf al beschikt over het merendeel van de
gegevens. Een sturende rijksoverheid op dit punt lijkt ook noodzakelijk wanneer
onderzoeken aantonen dat de watertoets die nu fungeert bij het maken van structuurvisies
en ruimtelijke plannen, te vrijblijvend wordt toegepast. Zie onder
andere de onderzoeken van de Rekenkamer Oost-Nederland, maar ook het conceptwaterplan.
De voorgestelde inventarisatie zal wat onze fractie betreft ook een rol spelen
bij de AMvB Ruimte en de Invoeringswet. De AMvB Ruimte is voorzien in het
voorjaar van dit jaar en kan mogelijk een rol spelen bij de Invoeringswet
van het waterplan. Vooralsnog richten wij ons met het verzoek om een inventarisatie
op korte termijn op die gebieden die op de middellange termijn met ernstige
overstromingsrisico's te maken kunnen krijgen.Daarnaast moet ook onderkend worden dat de ruimtelijke doorwerking van
maatregelen om een mogelijk zoet watertekort op te vangen, geen jaren en jaren
op zich moet laten wachten. De verzilting van West-Nederland kan aanleiding
zijn om meer zoet water uit het hoofdwatersysteem daarheen te laten stromen,
zoals de Deltacommissie ons heeft laten zien en zoals ook vertaald wordt in
het waterplan, en dat heeft consequenties voor de functies in de toevoergebieden,
bijvoorbeeld de zandgebieden in Oost-Drenthe. Wanneer het kabinet van mening
is, zoals in het waterplan te lezen staat, dat er langs waterkeringen ruimte
open gehouden moet worden voor versterkingen – terwijl volgens mijn
informatie op dit moment slechts 30% van de waterkeringen aan de huidige
norm voldoet – dan mogen wij er toch van uitgaan dat daar nu al rekening
mee gehouden gaat worden in ruimtelijke zin.Willen plannen sneller en met minder frustratie van idee tot uitvoering
leiden dan gaat het er juist om dat in de voorbereiding alle facetten goed
afgewogen worden – zie het advies van de commissie-Elverding –
en daar spelen de toekomstige maatregelen betreffende water een cruciale rol
bij. Voortdurend blijkt dat onzorgvuldigheden en onvolkomenheden in het planvoorbereidingsproces
voor eindeloze vertragingen later in het planproces zorgen, waarvoor vervolgens
heel vaak, volstrekt ten onrechte, bezwaarmakers de zwartepiet krijgen toegespeeld.
Graag een reactie en een toezegging van de staatssecretaris dat zij de komende
maanden de door ons gevraagde inventarisatie samen met de minister van VROM
zal laten verschijnen. Wij zijn in dit kader ook geïnteresseerd, bij
wijze van voorbeeld, om te horen of de instemming van de staatssecretaris
met planontwikkeling voor buitendijks bouwen in het Markermeer aan de gemeentebesturen
van Amsterdam en Almere berust op de bestaande normen of vooruitloopt op de
uitgangspunten van het waterplan en de nog op te stellen plan-MER die daarbij
gaat horen.Vervolgens kom ik te spreken over het onderdeel samenloop van bevoegdheden,
zoals vastgelegd in artikel 6.15. Er zijn een aantal thema's die bij alle
wetgeving de fysieke leefomgeving betreffende terugkomen. Een daarvan is de
bevoegdheidsverdeling tussen de verschillende overheden en tussen de overheden
en het functionele democratische orgaan: het waterschap. De discussie daarover
wordt niet ten principale maar afgeleid gevoerd. De keuze voor het eenloketmodel
met één bevoegd gezag zowel in de Wabo als in deze Waterwet,
wordt vooral beargumenteerd vanuit de veronderstelling dat door de eenduidige
verantwoordelijkheidsverdeling samenhangende besluitvorming bevorderd en proceduretijd
bekort kan worden. Die redenering heeft ertoe geleid dat het waterschap een
aantal formele instemmingsbevoegdheden heeft moeten inleveren in beide verschillende
wetten en daarvoor in de plaats een in veel gevallen niet juridisch verankerde
adviesbevoegdheid krijgt. Wij wagen in hoge mate te betwijfelen dat deze keuze
zal leiden tot meer duidelijkheid en tot snellere procedures. Zeker niet wanneer
ook nog het adagium geldt "eens bevoegd gezag, altijd bevoegd gezag". In het
verslag en het nader verslag zijn door meerdere fracties vragen op dit punt
gesteld. De irrationaliteit tussen het verschil in bevoegd gezag bij de vergunningverlening
tussen directe en indirecte lozingen, zoals nu in de Wabo geregeld, zou niet
na jaren maar vanaf het moment van inwerkingtreding gemonitord moeten worden
zodat bijstelling eventueel tussentijds kan plaatsvinden. Is de staatssecretaris
bereid zich daarvoor in te zetten?Zoals men ook uit het verslag en nader verslag heeft kunnen begrijpen
was onze fractie geneigd om eerder te kiezen voor één watervergunning
ondertekend door ieder van de betrokken bestuursorganen in plaats van het
hoogste bevoegd gezag eens en voor altijd, tenzij de overheidspartijen besluiten
een ander aan te wijzen. Daar hebben de regering en ook de Tweede Kamer niet
voor gekozen. Wel zegt de staatssecretaris in de nadere memorie van antwoord
dat een volledige overdracht van de vergunningverlening naar de waterschappen
uitdrukkelijk wordt opengehouden. Dat antwoord laat de mogelijkheid tot bijstelling
uitdrukkelijk open. Dat hebben wij minder begrepen uit de antwoorden van de
minister van VROM rond de Wabo. Het is verstandig wanneer daarover door de
regering eensluidend en eenduidig gedacht wordt. Dat vraagt vermoedelijk enige
tijd. Daarom en omdat onze fractie uitvoeringsproblemen voorziet, vragen wij
de staatssecretaris om een bestuurlijke handreiking op te stellen. Die moet
samen met Rijkswaterstaat, de Unie van Waterschappen en het ministerie van
VROM op de korte termijn op te stellen zijn. Een handreiking, die richting
geeft aan de praktijk om daardoor de samenloop van vergunningen en bevoegde
gezagen soepeler te laten verlopen. Wij kunnen ons bijvoorbeeld voorstellen
dat er in die handreiking onderscheid wordt gemaakt tussen vergunningverlening
en handhaving. En laten wij de discussie over plaats en rol van de waterschappen
in ons democratisch bestel in alle openheid en voorzien van argumenten niet
jaren voor ons uitschuiven. Nu wordt sluipenderwijs beetje bij beetje geknabbeld
aan de bevoegdheden van waterschappen en daardoor wordt de duidelijkheid verkleind
in plaats vergroot. Wat is de inzet van de staatssecretaris op dit onderwerp?Wij wachten met belangstelling de antwoorden van de staatssecretaris af.De heer Slager (SP):Mevrouw de voorzitter. Deze Waterwet zou je een mijlpaal kunnen noemen
in onze "watergeschiedenis". Immers, ze heeft als uitgangspunt dat alles wat
met het water te maken heeft, met elkaar samenhangt en dat dús alle
aspecten van het waterbeleid op elkaar afgestemd dienen te worden. Het begrip
"integraal waterbeheer" is dan wel niet nieuw maar het feit dat de wetgeving
er nu aan wordt aangepast, is dat wel. In plaats van acht verschillende wetten –
ik hoorde de CDA-woordvoerster zelfs spreken over negen verschillende wetten –
hebben wij straks nog maar te maken met een Waterwet.Nu is die onderlinge afhankelijkheid van wateren en watersystemen in ons
zo waterrijke land er altijd wel geweest, maar tot een goed
op elkaar afstemmen is het eeuwenlang niet gekomen. Ondanks alle romantische
verhalen over ons poldermodel is het water misschien wel vaker een bron geweest
van ruzie dan van overleg. Ruzie tussen boeren, vissers, schippers, burgers
en diverse overheden, die elkaar soms met rode koppen voor de rechter beschuldigden.
Want waarom werd hen als vissers het brood uit de mond gestoten door een meer
droog te malen? Hoezo moesten boeren lijdzaam toezien dat hun grond onder
water werd gezet voor de waterlinie? Soms bleef het niet eens bij ruzie, maar
liep het uit op confrontaties met hooivorken en bijlen, op plunderingen en
nachtelijke vernielingen van dijken en sluizen. Het is gebeurd dat duizend
boeren uit de Krimpenerwaard dreigden om heel Schoonhoven plat te branden
als een inundatie zou worden doorgezet. Poldermodel? Ho maar!Onze watergeschiedenis wordt gekenmerkt door vooral veel daden van kortzichtig
eigenbelang. Dat geldt ook voor het onderhoud van de zeedijken, waarvoor eeuwenlang
vele honderden waterschappen elk een klein stukje verantwoordelijkheid hadden.
Daar heeft die kortzichtigheid meermalen tot rampen geleid en veel mensenlevens
gekost. Tot en met de watersnood van 1953.En hoewel er onder druk van de centrale overheid na die laatste ramp veel
is verbeterd op het gebied van de waterschappen, vindt de SP het toch een
gemiste kans, dat deze Waterwet niet zo integraal is gemaakt dat tegelijk
de waterschappen als uitvoeringsorganisatie bij de provincies zijn ondergebracht.
Dat had ons elk jaar zo'n 100 mln. aan bestuurskosten bespaard. En de onverklaarbaar
ongelijke waterschapslasten binnen een provincie waren dan ook meteen verdwenen.Dat is eigenlijk een van de schaarse punten van kritiek die de SP heeft
op deze wet: zij gaat niet ver genoeg. Kennelijk is er nog een mislukte waterschapsverkiezing
nodig om ook dát vuiltje weg te werken. Of heeft de staatssecretaris
het plan om al consequenties aan de laatste verkiezing te verbinden?Sprekend over het aspect "verdediging tegen overstromingsgevaar" constateren
wij dat deze wet ook dáár een mijlpaal in de geschiedenis betekent.
Immers, de Nederlandse overheid stippelt nu een beleid uit dat geen reactie
is op een watersnood, zoals dat tot en met de deltawet wel degelijk het geval
was. De regering wil nu anticiperen op dingen die wellicht gaan komen en daar
de veiligheidsnormen nu al op aanpassen. Op zich is dat een lovenswaardig
streven. Alleen maakt deze wet nog niet duidelijk of en in hoeverre de regering
meegaat met de wel erg vergaande adviezen die in het rapport van de Deltacommissie
2008 worden genoemd. Ook het op grond van de nieuwe wet tot stand gekomen
concept-Nationaal Waterplan is daar nog vaag over. Hoewel ik besef dat zowel
het Nationaal Waterplan als de nieuwe deltawet in deze Kamer nog aan de orde
zal komen, wil ik toch een opmerking maken over het advies om de veiligheidsnormen
van de zeedijken met een factor tien te verhogen. Dat advies verschijnt op
een moment in onze geschiedenis waarop de dijken hoger zijn en beter onderhouden
dan ooit eerder, en de paar "zwakke schakels" al worden aangepakt en geconstateerd
voor ze echt riskant kunnen worden. Uitgerekend op zo'n moment worden de alarmklok
geluid alsof het tegendeel het geval is en elk moment een deel van het land
onder water kan lopen. In de Beleidsnota Waterveiligheid, een onderdeel van het Nationaal Waterplan,
wordt de overstromingsramp in New Orleans er bij gehaald om ons – en
dan citeer ik – "met de neus op de feiten te drukken". Op welke feiten?
Toch niet dat onze dijken te vergelijken zijn met die in het zuiden van de
VS? De dijkjes die daar de bevolking moesten beschermen tegen orkanen die
in onze streken nooit voorkomen, waren lager dan de onze in 1953. Welke Nederlandse
feiten zijn er waar wij zo nodig met onze neus op moeten worden gedrukt, zo
vraag ik de staatssecretaris. Natuurlijk heb ik het rapport van de Deltacommissie
gelezen. Daarin is sprake van een stijging van de zeespiegel met 1,35 meter
aan het einde van deze eeuw. Deze is intussen van veel kanten bekritiseerd
en door de commissie zelf ook gerelativeerd als het allerzwartste doemscenario,
dat eigenlijk onwaarschijnlijk en bijna onmogelijk is.Die zeespiegelstijging is dus geen feit waar wij met de neus op moeten
worden gedrukt, maar hooguit een verwachting. Er is op dit moment maar één
vaststaand feit en dat is dat de zeespiegel van de Noordzee de laatste jaren
niet meer is gestegen dan ze in de afgelopen eeuw jaar in, jaar uit deed,
namelijk met een heel geruststellende 2 millimeter per jaar.Mevrouw Meindertsma (PvdA):Begrijp ik het goed dat collega Slager zegt dat de regering niet vooruit
moet kijken naar toekomstige problemen die door de klimaatverandering kunnen
ontstaan en dat de regering geen rekening moet houden met de redelijk goed
onderbouwde plannen en adviezen die zijn binnengekomen? Zegt collega Slager
dat het eigenlijk redelijk goed gaat met het watersysteem en het waterbeleid
in ons land?De heer Slager (SP):Dat zijn een paar vragen bij elkaar. Natuurlijk vind ik dat wij alert
moeten zijn. Ik vind dat wij op dit moment alerter zijn dan wij ooit in het
verleden zijn geweest. Ik waarschuw alleen voor de nogal paniekerige verhalen
over de afvoer van 18.000 m3 water per seconde door de Rijn of
over een stijging van de zeespiegel met 1,35 m over 90 jaar, waarvoor eigenlijk
geen bewijs is. Ik bepleit om een beetje nuchter te blijven en ons bij de
feiten te houden, maar natuurlijk ook om alert te zijn. Dat is wat ik probeer
te zeggen. Die zeespiegelstijging met 1,35 m is geen feit. Zoals ik al zei,
er is één vaststaand feit en dat is die geruststellende 2 mm.Vorige week is uit onderzoek van de universiteit van Wageningen bij Ameland
duidelijk geworden dat waar als gevolg van de gaswinning de zaak een beetje
aan het verzakken is, de natuur uit zichzelf door aanslibbing de zaak compenseert.
Opnieuw een feit waardoor er geen reden is om alarmerend te doen. Maar nu
kom ik aardig in de buurt van wat mevrouw Meindertsma vroeg. De toekomst zal
misschien nieuwe feiten aandragen die somberder zijn dan die wij nu kennen.
Als dat zou gebeuren, is het weer onbegrijpelijk dat de regering zo laconiek
doet over de mogelijke risico's die mensen lopen in de laagst gelegen delen
van het land.Terwijl de wet is bedoeld om de samenhang tussen waterbeleid en ruimtelijke
ordening te verbeteren, wordt er bij de ruimtelijke ordening amper of niet
geanticipeerd op de risico's van zeespiegelstijging en grotere afvoer van
de rivieren die er natuurlijk wel zijn. Op schriftelijke vragen uit deze Kamer
of het niet onverstandig is om door te gaan op de weg van concentratie
van huizen, bedrijven en infrastructuur in de meest overstromingsgevoelige
delen van Nederland, antwoordt de staatssecretaris dat ze er de voorkeur aan
geeft om eerst het "nationale waterplanproces" te doorlopen en pas daarna
conclusies te trekken over de gevolgen voor de ruimtelijke investeringen.
Intussen hoopt ze dat de gemeenten en provincies "een bepaalde voorzichtigheid"
inbouwen in hun plannen.Maar wat als ze dat niet doen? Eer er op landelijk niveau conclusies zijn
getrokken over dat nationaal waterplan, zijn we een paar jaar verder. En intussen
gaan lagere overheden door met het maken van nieuwe plannen op plaatsen, waar
ze, uitgaande van de mogelijke risico's, eigenlijk niet zouden moeten bouwen.
Ik hoef slechts de Zuidplaspolder te noemen, het laagste punt van Europa,
waar wij nu toch gaan bouwen. En als er eenmaal is gebouwd, dan staan die
huizen en bedrijven er voor decennia, waarschijnlijk tot het einde van de
eeuw, zoals mevrouw Meindertsma al zei. Als zij duurzaam worden gebouwd, wellicht
nog langer. Is dat dan verantwoord?De staatssecretaris schrijft dat ze het niet wenselijk vindt om nu al
voorstellen voor bestemmingsplannen te vertragen of te stoppen. Maar wat levert
het integraal waterbeleid bij de ruimtelijke ordening dan in de praktijk op
in de komende decennia? Sterker nog, kan de staatssecretaris eigenlijk wel
ingrijpen? Is het niet zo dat de waterplannen, zowel nationaal als regionaal,
geen juridische binding hebben en dat er geen garantie kan worden gegeven
dat ze altijd goed op elkaar worden afgestemd? Zij kunnen misschien zelfs
tegenstrijdig zijn. Welke mogelijkheid heeft de staatssecretaris om zaken
af te dwingen? In dat verband ondersteun ik het verzoek van mevrouw Meindertsma
om een inventarisatie van de lopende plannen in de meest overstromingsgevoelige
gebieden. Zo komen wij toch weer bij elkaar.Mijn laatste vraag is naar de stand van zaken bij de plannen om in het
rivierengebied te zorgen voor meer waterberging, vooral van het rivierwater
vóór het ons land bereikt. Na de overstromingen van de jaren
negentig is door de Rijnoeverstaten een actieplan opgesteld, maar ik heb begrepen
dat in 2005 is gebleken dat zij niet op schema lagen wat de doelstellingen
betreft. Kan de staatssecretaris vertellen wat er niet op schema lag en wat
de stand van zaken anno 2009 is? Hebben de andere Rijnoeverstaten nu wel gezorgd
voor voldoende waterbergingsgebieden, zodat toestanden als in de jaren negentig
niet meer mogelijk zijn? Zoals altijd wacht ik met belangstelling het antwoord
van de staatssecretaris af.De heer Van den Berg (SGP):Voorzitter, ik voer het woord mede namens de ChristenUnie. Aan het nut
en de noodzaak van goed waterbeheer, zeker in ons land, hoeven wij niet veel
woorden te wijden. Het gaat immers om de bewoonbaarheid van ons land en de
gewenste bescherming en verbetering van het leefmilieu. Het wetsvoorstel biedt
het wettelijk instrumentarium voor het integraal beheren van watersystemen.
De fracties van de SGP en de ChristenUnie ondersteunen van harte de doelstelling
om zo te komen tot een meer transparante waterbeheerwetgeving. Taken en bevoegdheden
van waterbeheerders worden meer eenduidig dan thans geregeld. Aan dit wetsvoorstel
is lang gewerkt en het is een goede zaak dat dit nu ter behandeling voorligt.
In hoofdlijnen staan onze fracties hier sympathiek tegenover.Over vermindering van administratieve lasten wordt veel gepraat en met
dit wetsvoorstel zet de staatssecretaris deze woorden om in daden. Als ik
het goed heb, gaan acht afzonderlijke waterwetten op in één
nieuwe wet, maar ik heb niet goed geteld, want ik heb de Wrakkenwet over het
hoofd gezien, die door mijn collega van het CDA is genoemd. En daar blijft
het niet bij. De lastendruk voor burgers en bedrijven neemt ook af. Dat heeft
onze hartelijke steun. Juist in deze tijd van economisch zwaar weer moet de
overheid doen wat zij kan om de handelings- en bestedingsruimte voor burgers
en bedrijven te vergroten.Het wetsvoorstel betreft het waterbeheer in de brede zin van het woord.
Ook grondwater is onderdeel van het wetsvoorstel. Hoezeer de inspanning van
het kabinet ook op integratie is gericht, toch blijven lagere overheden met
verschillende wettelijke regimes te maken houden. Gemeenten moeten behalve
met dit wetsvoorstel ook rekening houden met de Wet gemeentelijke watertaken.
Voor provincies en gemeenten is daarnaast de Wet bodemsanering van belang.
Waterschappen hebben een rol als vergunningverlener voor aangewezen categorieën
van onttrekkingen. Het blijft druk bij het besturen van grondwater, maar bestuurlijke
drukte is op zichzelf geen onbekend verschijnsel in het huis van Thorbecke.De vraag van onze fracties is of bij de nu gekozen verdeling van bevoegdheden
lagere overheden over voldoende instrumenten beschikken voor een verantwoord
beheer van grondwater. Zo vragen burgers aan gemeenten om nadelige gevolgen
van een wisselende grondwaterstand, zoals paalrot, tegen te gaan. Kan de staatssecretaris
ons schetsen hoe gemeenten in samenspraak met andere overheden kunnen komen
tot het gewenste peilbeheer en in hoeverre en hoe burgers compensatie kunnen
ontvangen voor nadelige gevolgen van een wisselend grondwaterpeil?Grondwater is een belangrijke bodemschat, die cruciaal is voor onze drinkwatervoorziening,
voor energiemanagement – warmte-koudeopslag – en voor gebruik
door de industrie. Tegelijk wordt het steeds drukker onder de grond. Daarmee
wordt een verantwoord beheer van de grondwatervoorraad in relatie tot de bodemkwaliteit
steeds belangrijker. Van groot belang is het isoleren, beheersen en controleren
van bodemverontreinigingen. Onttrekkingen die leiden tot het perforeren c.q.
doorsteken van isolerende bodemlagen moet zoveel mogelijk worden voorkomen.
De grote belangen die in de bodem spelen, rechtvaardigen een ruimtelijkordeningsbeleid
voor de ondergrond. Daarom steunen onze fracties de keuze om de vergunningen
voor middelgrote en grote onttrekkingen, zowel als onttrekkingen voor warmte-
en koudeopslag, bij de provincies te leggen. De staatssecretaris geeft aan
op termijn de vergunningbevoegdheid voor grondwateronttrekkingen te zullen
evalueren. Onze fracties hechten eraan dat de relatie met ruimtelijkeordeningsaspecten
een belangrijke rol zal spelen in de voorgenomen evaluatie. Misschien kan
de staatssecretaris daar nog iets over zeggen.Met het wetsvoorstel krijgt het planstelsel voor invoering van de Europese
kaderrichtlijn Water een definitief onderkomen. In deze periode ondergaat
dat stelsel zijn vuurdoop, nu door het hele land de inspraak voor
de waterplannen van regionale overheden en de nationale overheid loopt. Kan
de staatssecretaris alvast haar indruk geven van de samenwerking van Rijk
en regionale overheden? Is die effectief in de zin dat landelijk geformuleerde
beleidsdoelen ook regionaal worden ondersteund? De plannen worden behalve
op het niveau van regionale overheden ook op het niveau van stroomgebieden
geformuleerd. In hoeverre is dit stelsel naar de ervaring van de staatssecretaris
efficiënt? Ziet zij mogelijkheden voor efficiëntere besluitvorming
wanneer waterschappen zich in de toekomst organiseren op het niveau van stroomgebieden?De samenvoeging van wetgeving leidt ertoe dat een tweetal heffingen onderdak
krijgt in de Waterwet, te weten de grondwater- en de verontreinigingsheffing.
Onze fracties kijken daarnaar vanuit het oogpunt van zorgvuldigheid en van
lastenverlichting. Om met het laatste te beginnen: het enkele feit van integratie
leidt niet op voorhand tot lastenverlichting. Voor bepaalde groepen lopen
de lasten zelfs op, te weten bedrijven die lozen op oppervlaktewater. Een
totaal van 10 mln. wordt opgebracht door een relatief kleine groep industriële
lozers. Ik zeg dit maar om de VVD-fractie wat te gerieven. Voor individuele
productielocaties kan de heffing oplopen tot honderdduizenden euro's. Het
gaat daarbij ook om locaties die te maken hebben met productie-uitval, zoals
Corus. Waar het kabinet zoekt naar mogelijkheden om deze bedrijven lucht te
geven, bijvoorbeeld door werknemers op tijdelijke basis toegang te geven tot
de WW, stellen wij vast dat hier een mogelijkheid ligt tot structurele lastenverlichting.
Naar onze mening wordt die kans echter niet benut. Dat knelt temeer nu de
staatssecretaris zelf aangeeft, op vragen van onze fracties, dat voor het
realiseren van de doelstellingen van de kaderrichtlijn Water voor diffuse
bronnen gebruik gemaakt wordt van een reeks andere instrumenten in plaats
van heffingen. Dus voor diffuse bronnen, die de belangrijkste uitdaging vormen
voor het waterkwaliteitsbeleid van het komende decennium, zijn andere instrumenten
beter geschikt dan een heffing. Waarom moet deze heffing voor puntbronnen
dan nog worden gehandhaafd, nu puntbronnen reeds vergaand zijn gesaneerd en
het vergunningeninstrument bij uitstek geschikt is om deze heffingen te reguleren?
Onze fracties dringen aan op een structurele lastenverlichting voor deze puntbronnen.
Is de staatssecretaris bereid, een generieke vrijstelling voor puntbronnen
te overwegen?De tweede optiek bij de heffingen is die van zorgvuldigheid. Daarbij valt
op dat de staatssecretaris tamelijk gemakkelijk over de vrijstelling van gemeentelijke
riooloverstorten stapt. Zij erkent het risico dat verbonden is aan dit amendement:
het schept een precedent. Waterschappen en bedrijven krijgen door deze vrijstelling
een argument om de heffing voor hun situatie aan te vechten. Tegelijk geeft
de staatssecretaris aan dat zij eerst wil bezien of deze ongewenste precedentwerking
zich in de praktijk zal voordoen. Past een dergelijke opstelling wel binnen
de uitgangspunten van fiscale wetgeving, waaronder die van zorgvuldigheid?Integratie is een goed streven. Toch is het niet gelukt alle waterwetgeving
onder te brengen in de Waterwet. Met name wetgeving op het gebied van de waterketen –
drinkwater, riolering – blijft buiten het bereik van deze wet. Dat roept
de vraag op in hoeverre het wettelijk kader toereikend is voor het realiseren
van de ambities van deze regering op het gebied van de waterketen. Als medeondertekenaar
van het Nationaal Bestuursakkoord Waterketen streeft de staatssecretaris naar
een verbetering van de doelmatigheid in de waterketen, van 2% per jaar.
Een belangrijk onderdeel daarvan vormt een betere samenwerking van gemeenten
en waterschappen in de afvalwaterketen. Het streven naar efficiencyverbetering
in de waterketen heeft de volle steun van onze fracties. De vraag van onze
fracties is of de staatssecretaris over voldoende mogelijkheden beschikt om
die samenwerking te bevorderen en zo nodig, af te dwingen. Ik begrijp dat
zij primair gericht is op overleg, en dat is ook prima, maar soms is het goed
om een stok achter de deur te hebben. Is de staatssecretaris bereid om wettelijk
afdwingbare maatregelen te overwegen als lagere overheden onvoldoende voortgang
maken met het verbeteren van de doelmatigheid en daarmee met de lastenverlichting
voor burgers?Voorzitter, wij wachten met grote belangstelling de beantwoording van
de staatssecretaris af.De beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20082009-937-943.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl