Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van bepalingen van de Mediawet in verband met het beperken van de duur waarvoor concessies voor omroepverenigingen, zendtijdtoewijzingen voor kerkgenootschappen en genootschappen op geestelijke grondslag en toestemmingen voor commerciële omroepinstellingen kunnen worden verleend, tot een periode van vijf jaren (23978)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1994-1995, pag. 402-406

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

20-12-1994

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

nr. 11, pagina 402-406

20-12-1994

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 23978Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van de wetsvoorstellen vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van de Nationale Schuld (IXA) voor het jaar 1995 (23900-IXA); Wijziging van hoofdstuk IXA (Nationale Schuld) van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten voor het jaar 1993 (Slotwet; rekening) (23842); Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het ministerie van Financiën (IXB) voor het jaar 1995 (23900-IXB)Pagina 382-402
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Nadere wijziging van de Algemene Kinderbijslagwet, de Ziekenfondswet en de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (23957)Pagina 351-361
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen Wet belastingen op milieugrondslag (22849); Invoering van en aanpassing van een aantal wetten aan de Wet belastingen op milieugrondslag (Invoeringswet Wet belastingen op milieugrondslag) (22851); Wijziging van de Wet belastingen op milieugrondslag in verband met het aanbrengen van een permanente verfijning alsmede twee tijdelijke verfijningen (23935)Pagina 361-382
11de vergadering; 20 december 1994Pagina 335-335
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van bepalingen van de Mediawet in verband met het beperken van de duur waarvoor concessies voor omroepverenigingen, zendtijdtoewijzingen voor kerkgenootschappen en genootschappen op geestelijke grondslag en toestemmingen voor commerciële omroepinstellingen kunnen worden verleend, tot een periode van vijf jaren (23978)Pagina 402-406
Behandeling van de wetsvoorstellen Wet belastingen op milieugrondslag (22849); Invoering van en aanpassing van een aantal wetten aan de Wet belastingen op milieugrondslag (Invoeringswet Wet belastingen op milieugrondslag) (22851); Wijziging van de Wet belastingen op milieugrondslag in verband met het aanbrengen van een permanente verfijning alsmede twee tijdelijke verfijningen (23935)Pagina 335-351

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de behandeling van:
 
 het wetsvoorstel Wijziging
van bepalingen van de Mediawet in verband met het beperken van de duur waarvoor
concessies voor omroepverenigingen, zendtijdtoewijzingen voor kerkgenootschappen
en genootschappen op geestelijke grondslag en toestemmingen voor commerciële
omroepinstellingen kunnen worden verleend, tot een periode van vijf jaren
(23978).
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt geopend.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik heet de staatssecretaris van harte welkom.
 
 
 
 
 
 De heer Kuiper (CDA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Toen in april van dit jaar deze Kamer de Mediawet
1994 aannam, die tot doel had het versterken van de organisatie van de landelijke
publieke omroep en het bieden van langdurige zekerheid aan omroepinstellingen,
zullen weinigen onzer bevroed hebben dat zij, voordat het jaar ten einde zou
lopen en ook voor de beoogde inwerkingtreding van de wet op 1 januari 1995,
over een belangrijke wijziging ervan zouden beraadslagen. Aan het ingevoerde
concessiestelsel was immers, op aandrang van de politiek, een uitvoerig proces
van onderzoek, door McKinsey, en van zelforganisatie, door de omroepen, voorafgegaan.
Minister d'Ancona had het voorstel vasthoudend en gloedvol verdedigd en de
fracties van de Partij van de Arbeid, minus één, het CDA, de
kleine christelijke partijen en GroenLinks, bezorgden haar een comfortabele
meerderheid. Alleen VVD en D66 stemden tegen.
 
 Inmiddels is er een nieuwe coalitie gevormd en zijn in de Tweede-Kamerfractie
van de PvdA de woordvoerders gewisseld. Streefden minister d'Ancona en mevrouw
Van Nieuwenhoven naar tienjarige concessies teneinde de considerans van de
wet – versterking van de publieke omroep en langdurige zekerheid –
te operationaliseren, mevrouw Van Zuylen blijkt van mening "dat de toekomst
te ongewis is om met lange concessietermijnen te werken" en dat "gelet op
recente en nog te verwachten ontwikkelingen, een tienjarige concessietermijn
te weinig flexibiliteit zou bieden".
 
 Mijnheer de voorzitter! Daarmee wordt onmiskenbaar een self-fulfilling
prophecy geïntroduceerd. U weet dat dit een voorspelling is die doordat
zij wordt uitgesproken de werkelijkheid gaat beïnvloeden. "Rust is",
aldus de woordvoerster van de PvdA-fractie in de Tweede Kamer, "dan ook geen
doel van deze wetgeving". Neen, er "zal met de omroepen een inspirerende discussie
worden gevoerd over organisatie, financieringsstructuur, omvang, taak en functie
van het publieke bestel". Het lijkt mij dat deze redengeving voor het uit
de wet lichten van de tienjarige concessie op zeer gespannen voet staat met
de considerans van de wet, die wij hier in april jongstleden aannamen en in
zekere zin destructief genoemd kan worden. Gaarne verneem ik het oordeel van
de staatssecretaris over deze stelling mijnerzijds.
 
 Ik wil deze stelling nader toelichten aan de hand van de "recente" turbulentie
in het omroepveld. De wet van april jongstleden noodzaakte de omroeporganisaties
om voor 15 januari 1995 concessieaanvragen in te dienen en aldus kleur te
bekennen voor een publieke dan wel een commerciële status. Dat heeft
de afgelopen maanden geleid tot een merkwaardig gedragspatroon tussen enkele
omroepen die aangaven te willen kiezen voor "opting out" het publieke bestel
en enkele grote mediabedrijven, waarbij ook de organisaties die te kennen
gaven voor het publieke bestel te blijven kiezen onder zware druk kwamen te
staan.
 
 Mijn fractie heeft met genoegen kennis genomen van de zorg die de fractievoorzitters
van de coalitiepartijen PvdA en D66 hebben uitgesproken met betrekking tot
wat ik maar wil vergelijken met vormen van negentiende-eeuws
roofridderkapitalisme, zoals die zich de afgelopen maanden hebben gemanifesteerd.
Dit genoegen paart zich echter aan oprechte verbazing over de omstandigheid
dat deze twee partijen ingestemd hebben met de nu voorliggende wetswijziging,
waarin de termijn van de te verlenen concessies wordt teruggebracht tot vijf
jaar, waardoor de posities van het huidige publieke bestel en de prikkels
tot samenwerking onmiskenbaar worden verzwakt, ook gezien de argumenten die
gewisseld zijn bij de behandeling van de wet die medio april is aangenomen.
Ik ben niet alleen benieuwd naar het oordeel van de fracties van PvdA en D66
in dit huis over die innerlijke tegenspraak in de stellingnames van hun tegenhangers
aan de overzijde, maar met name ook naar het oordeel van de fractie van GroenLinks
in dit huis die acht maanden geleden haar stem gaf aan het oorspronkelijke
wetsvoorstel vanuit de uiteindelijke motivering dat het publieke bestel in
ontwikkeling sterk gehouden moest worden naast het commerciële geweld.
 
 Mijnheer de voorzitter! Daar komt onzerzijds nog een overweging bij. Door
de woordvoerders van de oppositiepartijen aan de overzijde en ook door de
staatssecretaris wordt een duidelijk verband gelegd tussen de terugbrenging
van de concessietermijn naar vijf jaar en het "inspirerende, open, fundamentele
en principiële" debat dat vanaf volgend najaar gevoerd zal worden over
de "missie van de publieke omroep". De staatssecretaris wil dit doen met alle
betrokkenen in een aantal conferenties. Wij weten echter allen dat er al jaren
ten minste drie tot nu toe onverenigbare opties zijn in de gedachtenwisseling
daarover: 
 
 
 - een publiek bestel met externe pluriformiteit waarin
ook in een ontzuilende samenleving maatschappelijke en/of levensbeschouwelijke
stromingen zich in eigen organisaties kunnen "articuleren";
 
 
 - een
nationale omroep waarin interne pluriformiteit een bepaalde plaats krijgt;
 
 
 - een BBC-achtig model.
 
 
 
 Is de staatssecretaris werkelijk zo naïef, of zo goed van vertrouwen
dat hij denkt dat zich de komende jaren een "herrschafsfreie Dialog mündiger
Menschen" kan ontwikkelen die tot een rationele en voor de vertegenwoordigers
van de diverse opties bevredigende oplossing kan leiden? Is hij niet bevreesd
dat een discussie over een zeer ingrijpende herziening van het publieke bestel,
met daarnaast een op veel simpeler voorwaarden functionerende en florerende
commerciële omroep, zeer nadelig zal uitpakken voor de toekomstmogelijkheden
voor welke optie in dat publieke debat dan ook – compromis of niet –
die voor het publieke bestel bedacht is òf kan worden?
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik wil nog kort ingaan op een tweetal concrete
punten. In de eerste plaats betreft dat het amendement-Beinema, beogende om
in de wet te expliciteren dat de toestemming voor commerciële omroepinstellingen
om programma's te verzorgen door middel van draadomroep via analoge interpretatie
van de overgangsbepalingen van rechtswege eveneens op vijf jaar gesteld wordt.
De staatssecretaris heeft zich inhoudelijk akkoord verklaard met de intentie
van dit amendement en voegde daaraan toe dat dit punt zich in de praktijk
niet zou voordoen, omdat dergelijke aanvragen nog niet gedaan waren en in
ieder geval niet voor 1 januari a.s. tot een afronding zouden komen. Kan de
staatssecretaris deze uitspraak en de feiten waarop die uitspraak toen betrekking
had nogmaals bevestigen?
 
 Het tweede punt betreft de ontwikkeling van de nieuwe technologische mogelijkheden,
zoals abonnee-TV, Internet en de elektronische snelweg, waarover het kabinet
binnenkort een nationaal actieplan presenteert, betrekking hebbend op de media
dan wel allerlei technologische mogelijkheden. Mijn vraag is: wanneer kunnen
wij dat actieplan verwachten en wil de bewindsman toezeggen dat hij erop zal
toezien dat ook de huidige publieke omroepen bij de ontwikkeling van deze
nieuwe, technologische mogelijkheden op redelijke basis kunnen participeren?
Zou dat ook zijns inziens niet de meest adequate en gezaghebbende uitwerking
zijn van zijn interpretatie van de toespraak van minister Wijers, de minister
van Economische Zaken, enkele weken geleden in de Grote Kerk hier ter stede
gedaan?
 
 Voorzitter! Mijn fractie wacht met grote belangstelling de antwoorden
van de staatssecretaris af.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Tuinstra (D66):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik sluit mij graag aan bij de hartelijke woorden
van welkom die u tot de staatssecretaris heeft gericht. Het lijkt mij een
groot voorrecht, cultuur in je portefeuille te hebben, al moet ik eraan toevoegen
dat het onderdeel "media" mij niet het gemakkelijkste lijkt. Maar gelukkig
zal het niemand verbazen dat de fractie van D66 dit wetsvoorstel steunt.
 
 Op 19 april van dit jaar hadden wij zulke grote bezwaren tegen de periode
van tien jaar dat wij tegen het desbetreffende wetsvoorstel hebben gestemd.
Wij vinden het van besluitvaardigheid van de staatssecretaris getuigen dat
hij deze wijziging met spoed aan beide Kamers heeft voorgelegd. Dit wil natuurlijk
niet zeggen dat wij ook tevreden zijn met het reilen en zeilen van de media
gedurende de laatste maanden, integendeel. Duidelijk is dat voor versterking
van de publieke omroep meer nodig is dan het terugbrengen van de concessietermijn
van tien naar vijf jaar. Daarvoor is een visie op het mediabeleid nodig en
met name op de rol van de overheid daarbij.
 
 Ik heb uit alle chaotische toestanden begrepen dat de staatssecretaris
niet alleen al een visie heeft, maar dat hij die zelfs binnenkort in een of
andere vorm naar buiten zal brengen. Misschien wil hij ons onthullen in welke
vorm dat zal zijn. Wij hebben in het verleden al veel nota's gehad, maar wellicht
komt er nu een van zijn hand, waarin hij ons heel duidelijk zal maken in hoeverre
deze kleine verbetering daadwerkelijk zal bijdragen aan versterking van de
publieke omroep, zoals ons allen voor ogen staat.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van den Broek-Laman Trip (VVD):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ook de fractie van de VVD heet de staatssecretaris
van harte welkom. Ik ken hem al heel lang en ik vind het geweldig dat wij
elkaar op deze manier weer tegenkomen.
 
 Vandaag spreken wij over het verkorten van de concessietermijn voor de
omroeporganisaties van tien tot vijf jaar. Mijn fractie was zeer tevreden
met dat ene, kleine zinnetje in het regeerakkoord. Er waren velen in
deze Kamer die in april niet gelukkig waren met de wet zoals die toen voorlag.
De fractie van de VVD stemde daar met overtuiging tegen. Vandaag behoeft men
van mijn fractie geen diepgravende beschouwingen te verwachten over de toekomst
van het omroepbestel. De onrust in omroepland maakt het zeer verleidelijk
om nu een standpunt te formuleren maar mijn fractie zal zich beheersen en
de discussie aan de overzijde met belangstelling volgen. Daar hoort het inhoudelijke
debat over deze materie thuis.
 
 De regering stelt in haar nota naar aanleiding van het verslag, gericht
aan de Tweede Kamer, dat zij eind 1995 een aanzet zal geven voor het debat
over de verre toekomst van de publieke omroep. Bij het opstellen van die aanzet
zal zij de belanghebbenden en onafhankelijke deskundigen intensief betrekken.
Kan de staatssecretaris aangeven of, gelet op de huidige situatie, het opstellen
van die aanzet tijdig zal plaatsvinden? Wanneer gebeurt er wat? Ik vind dit
erg vaag en ik heb de indruk dat haast geboden is. Wij constateren dat velen
constructief betrokken willen zijn bij dit debat. Het is een interessant gegeven
dat ook de programmamakers hebben aangegeven dat zij zich graag in deze discussie
willen mengen. Wij hopen dat zij er inderdaad nadrukkelijk bij betrokken worden.
Zij zijn zeer deskundig op dit terrein. Wij stemmen in met deze wetswijziging.
 
 
 
 
 
 De heer Veling (GPV):
 
 Mijnheer de voorzitter! De staatssecretaris typeert dit voorstel in de
memorie van toelichting als een combinatie van "het bieden van veeljarige
zekerheid met de mogelijkheid om tijdig in te spelen op de nieuwe ontwikkelingen
die in de komende jaren op ons af zullen komen in de omroepsector.". Nu was
de vorige wijziging van de Mediawet ook al daarop gericht. Een zo sterk mogelijke
publieke omroep vroeg, zo vond de wetgever, een tienjarige zekerheid. Zo kon
het de omroeporganisaties in onderlinge samenwerking beter mogelijk worden
gemaakt om in te spelen op de toekomstige ontwikkelingen. Meer zekerheid zou
de voorwaarden kunnen scheppen voor een sterk toekomstgericht beleid. Dat
was de verwachting van de meerderheid die destijds akkoord ging met de wijziging
van de Mediawet.
 
 In de geciteerde typering van het voorliggende wetsvoorstel klinkt een
zekere tegenstelling door, namelijk tussen zekerheid en het inspelen op veranderingen.
Heb ik gelijk als ik de formulering van de staatssecretaris als volgt parafraseer?
De voorgestelde wijziging combineert een verminderde meerjarige zekerheid
voor de omroeporganisaties met vergroting van de mogelijkheden voor de politiek
om in te grijpen in de omroepsector. Voorzitter! Het lijkt erop dat het kabinet,
waar het gaat om de mogelijkheden om adequaat in te spelen op de nieuwe ontwikkelingen,
zichzelf meer vertrouwt dan de omroeporganisaties zelf. Onze fracties –
ik spreek mede namens de fracties van RPF en SGP – stralen niet van
vertrouwen in de omroeporganisaties maar wij zijn ook niet zonder meer geneigd,
de herstructureringsvoornemens van het kabinet met vertrouwen af te wachten.
In elk geval vinden wij het niet juist dat de wetgever al zo snel na de instelling
van een tienjarige concessietermijn de omroepen alweer korter wil aanlijnen.
Wij zullen het wetsvoorstel dan ook niet steunen.
 
 Ik sluit dit betoog af met een vraag. Graag verneem ik van de staatssecretaris
wat hij zich voorstelt van zijn bemoeienissen met de omroeporganisaties gedurende
de looptijd van de eerste concessietermijn. Er volgt een discussie maar zullen
de vijf jaren die de eerste termijn omvatten, jaren van politieke terughoudendheid
zijn ten opzichte van het feitelijke functioneren van de omroeporganisaties?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Meer (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik had voor mijn bijdrage zo weinig tijd nodig
dat ik dacht dat ik het in de vorm van een stemverklaring kon doen. Echter,
als er geen stemming is, kun je geen stemverklaring houden en daarom schaar
ik mij in de rij van sprekers.
 
 Bij de behandeling van de Mediawet in deze Kamer was een van de bezwaren
van mijn fractie dat het publieke bestel voor tien jaar werd dichtgetimmerd.
Het spreekt dan ook vanzelf dat wij het verkorten van de concessieperiode
tot vijf jaar een verbetering vinden. Wij zien verdere wijzigingen van de
Mediawet met veel belangstelling tegemoet. Wèl moet ons nog van het
hart dat wij treurig zijn over het feit dat inmiddels de splitsing van de
NOS vrijwel is geëffectueerd. Dat is straks wellicht het enige dat is
overgebleven van deze Mediawet. Dat spijt ons buitengewoon.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Nuis:
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik dank de geachte afgevaardigden voor hun opmerkingen
en hecht eraan, te zeggen dat ik blij ben dat ik, na zo'n acht jaar van omzwervingen
aan de overkant, weer in uw midden kan verkeren, in een èchte vergadering.
Het gaat wel om een andere ruimte en om een wat ongewoon uur – en ook
zie ik nogal wat nieuwe gezichten van mensen met wie ik althans hier nog niet
eerder van gedachten wisselde – maar het is toch onmiskenbaar hetzelfde
"huis". Dat huis wordt vaak "chambre de réflexion" genoemd maar nooit
door mij, want vertaald komt dit al gauw neer op een "huis van weerkaatsing"
en dat is de Eerste Kamer in mijn ogen nooit geweest, zelfs niet in mijn tijd.
Ik heb dan ook met grote belangstelling en ook met enige zorg afgewacht met
welke nieuwe kritische reflecties de Kamer het eerste hier door mij te presenteren
wetsontwerpje zou bejegenen. Gelukkig leiden de betogen van de sprekers niet
tot zeer lange beschouwingen mijnerzijds. Ik zeg daarmee niet dat de gemaakte
opmerkingen niet indringend waren; ze maken een korte reactie mogelijk.
 
 De heer Kuiper wijs ik erop dat dit wetsvoorstel aan de overzijde nogal
wat poëzie heeft losgemaakt, van Van den Woestijne en van Elsschot. Echter,
toen ik de heer Kuiper hoorde, dacht ik even aan Kloos: "Ik ween om bloemen,
in den knop gebroken"... Dat kwam omdat hij het woord "destructief" gebruikte,
zij het niet in staatsrechtelijke zin want dan had hij mij die vraag niet
behoeven voor te leggen. Dat ben ik natuurlijk niet van mening; ik ga geen
wetsvoorstel verdedigen dat destructief voor zichzelf zou zijn. Hij bedoelt
het meer als volgt: u bent bezig het wezen, de kern van het wetsvoorstel te
ondergraven door het terugbrengen van de concessietermijn van tien tot vijf
jaar. U breekt de muur af, juist nu de storm opsteekt en het water stijgt.
Voorzitter, het kabinet kent een andere overweging. Het tegendeel
is het geval. Ook het kabinet is pleitbezorger van een sterke en herkenbare
publieke omroep. Dit staat ook in het regeerakkoord. Het is onze vaste overtuiging
dat die sterke en herkenbare publieke omroep beter gediend is bij de flexibiliteit
die een kortere concessietermijn inhoudt, met grotere wendbaarheid, juist
voor de nieuwe ontwikkelingen die zich voordoen.
 
 Toen ik in de Tweede Kamer dit wetsvoorstel verdedigde, ging het nog om
andere actuele ontwikkelingen. Zij volgden elkaar echter zo snel op, dat wij
nu te maken hebben met een dreiging van buiten die op de publieke omroepen
af komt en die aanzienlijk groter is. Wij weten nog niet precies hoe het gaat.
Wij zijn ook ietwat sceptisch geworden of het niet nog weer anders gaat. Zoals
het er nu naar uit ziet, zouden wij te maken kunnen krijgen met vier commerciële
televisiezenders in één hand, gericht op de Nederlandse kijkersmarkt,
plus een onbekend aantal radiozenders en een situatie van de publieke omroep
die heel goed tot een zekere marginalisering zou kunnen leiden. In die situatie
kunnen wij niet de ogen sluiten voor het feit dat het nodig zal zijn om tot
een ernstig en diepgaande zelfonderzoek van de publieke omroep te komen, om
ervoor te zorgen dat het evenwicht wordt bewaard. Dat zal absoluut nodig zijn.
Wij denken dat dit met een kortere termijn, die het bestel wendbaarder maakt,
beter kan worden bereikt dan met die termijn van tien jaar. Die termijn van
tien jaar biedt weliswaar een zekere aanblik, maar onder deze omstandigheden
zou dat wel eens een schijnzekerheid kunnen zijn. Ik heb dat ook in de Tweede
Kamer al gezegd.
 
 Door de heer Kuiper en anderen is gevraagd hoe ik mij de discussie voorstel
die daarover moet worden gevoerd en op welk tijdstip dat moet gebeuren. Er
is ook gevraagd of het niet wat sneller kan. Ik denk dat het nodig is dat
dit sneller gebeurt. Ik heb vandaag een brief naar de Tweede Kamer gestuurd,
die mij daarom had verzocht bij de regeling van werkzaamheden van afgelopen
dinsdag, waarin ik een eerste reactie geef op de situatie die nu is ontstaan,
met de dreiging die ik zojuist beschreef. In die brief staan eigenlijk twee
dingen. Het ene is dat wij met gezwinde spoed zullen onderzoeken in hoeverre
de commerciële combinatie, de machtsconcentratie die nu lijkt te ontstaan,
in overeenstemming is met het Nederlandse en Europese mededingingsrecht. Dat
is als het ware het toetsingselement. Het andere is dat ik de Kamer heb beloofd,
de discussie over vorm en inhoud van de publieke omroep die ik voor het najaar
had beloofd, zoveel mogelijk naar voren te halen. Ik heb beloofd om al in
de eerste maanden van het volgende jaar, uiteraard gehoord de publieke omroep
zelf, te komen met een plan van aanpak. En dat is nog iets anders dan een
afgeronde discussie. Kortom, het is tijd om ook in de publieke omroep alle
hens aan dek te roepen. Mijn hoop is dan dat oude discussies die vruchteloos,
want onoplosbaar leken, zoals de heer Kuiper zojuist aanduidde, in die nieuwe
situatie, onder de druk van de omstandigheden, wel tot vruchtbare conclusies
kunnen leiden.
 
 Mevrouw Tuinstra heeft gevraagd naar de visie. Ik heb al gezegd langs
welke weg ik daar hoop te komen. En dat is een snelle weg.
 
 De heer Kuiper heeft nog gevraagd om een herbevestiging van wat ik in
de Tweede Kamer heb gezegd over het amendement-Beinema. Wat ik toen zei, geldt
nog steeds. Er zijn geen nieuwe aanvragen die dat beeld verstoren, zodat het
amendement-Beinema in feite niet nodig was. Wij zitten nu zo dicht bij 1 januari
dat wij gevoeglijk kunnen aannemen dat dit ook zo zal blijven.
 
 Het nationaal actieplan voor de elektronische snelwegen zal morgen worden
gepresenteerd op een persconferentie. Het is verleden week door de ministerraad
gegaan. Men krijgt dit dus binnen de kortst mogelijke keren te zien. Wij hebben
er in dat actieplan naar gestreefd om zoveel mogelijk te voorkomen een verwarrende
samenloop van twee discussies. Dat is de discussie over het open maken van
de nieuwe technologische ontwikkelingen en die van het mediabeleid in engere
zin, zoals wij die hier voeren. Uiteraard hebben die discussies hun raakvlakken,
maar het zou heel ongelukkig zijn als wij de zaken zo door elkaar halen dat
als het ware elke uitspraak die wordt gedaan over de toekomst van Internet
en aanverwante zaken, onmiddellijk wordt toegepast op het probleem waarover
wij het vandaag hebben.
 
 De heer Kuiper vroeg of in die nota al beschreven is dat de publieke omroep
de ruimte krijgt voor de nieuwe diensten, die hij vroeg. Het antwoord op die
vraag is "nee". Dat is niet omdat wij het niet willen, maar omdat wij denken
dat het thuishoort in dat andere traject dat binnenkort ook zijn vervolg zal
krijgen. Ik heb het elders uitgesproken en ik wil het hier ook wel doen: ik
ben er voorstander van dat de publieke omroep die ruimte krijgt, die nodig
is in de situatie die zich nu voordoet.
 
 De heer Veling vroeg of hij dat verminderen van de vele jaren zekerheid
zo mocht opvatten dat er minder zekerheid is en meer ingrijpen van de overheid.
Zo stelde hij dat. Waar wij de komende periode voor komen te staan, is de
noodzaak tot zelfonderzoek van de deelnemers aan de publieke omroep, daarbij
krachtig geholpen en bijgestaan door een door de overheid te ontwikkelen visie.
Ik denk dat dit is waar het om gaat. Het is niet de komende tijd een tegenstelling
tussen politiek en de deelnemers aan de publieke omroep. Ik hoop en verwacht
dat althans niet. Ik denk dat wij in een situatie verkeren, waarin wij al
onze vindingrijkheid zullen moeten bundelen om te vinden waar ook deze regering
voor staat blijkens het regeerakkoord. En dat is een sterke herkenbare, publieke
omroep; niet voor vijf jaar en niet voor tien jaar, maar voor vele jaren daarna.
 
 
 
 
 
 De heer Kuiper (CDA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik was mij ervan bewust dat dit de eerste keer
was dat een oud-lid van deze Kamer, de heer Nuis, in een andere rol hier optrad.
Ik begrijp dat hij ook hoopte dat het begrip "chambre de réflexion"
hier op verschillende manieren zou kunnen blijken. Wanneer hier toch voornamelijk
van weerkaatsing van het wetsvoorstel dat voorligt en dus van bevestiging
daarvan sprake is, ligt het ongetwijfeld aan de materie die in het geding
is. Dan ben ik in elk geval tevreden dat ik de staatssecretaris in zijn verwachtingen
bediend heb dat er nog andere manieren van reflectie mogelijk zijn over een
wetsvoorstel dat aan deze Kamer wordt voorgelegd. 
 
 De staatssecretaris heeft, evenals in de Tweede Kamer, poëtisch geantwoord.
Toen was hij ook poëtisch uitgedaagd. Ik moet bekennen dat ik naar dit
debat het werkje "De Balenkraai, kronieken uit oud-Nederlands-Guinea" heb
meegenomen, al was het alleen maar om het even vast te houden. Ik heb er geen
passend citaat in gevonden, als dat al passend geweest zou zijn in het licht
van het debat dat thans aan de overzijde wordt gevoerd.
 
 Ik dank de staatssecretaris voor zijn toezeggingen en de manier waarop
hij zijn persoonlijke invalshoek heeft weergegeven ten aanzien van de mogelijkheden
voor de huidige publieke omroepen om op een redelijke wijze te participeren
in nieuwe technologische mogelijkheden. Dit punt is ook al in debat in april
aan de orde geweest. Ook de voorgangster van de huidige bewindsman heeft zich
daar in beginsel positief over uitgelaten. In confesso was en is natuurlijk
dat daar mogelijk enkele wijzigingen van de Mediawet voor nodig zijn. Ik begrijp
dat de staatssecretaris ook de impliciete toezegging heeft gedaan dat hij
dit, als het nodig zou zijn, zal bevorderen.
 
 Als het gaat om de redengeving voor deze belangrijke wijziging van de
in april door deze Kamer en ook door de Tweede Kamer aangenomen Mediawet,
was het woord "destructief" toch in eerste instantie wel staatsrechtelijk
bedoeld. Het was niet bedoeld als term tegenover de staatssecretaris, omdat
deze zich in zijn inbreng in het Tweede-Kamerdebat aanzienlijk genuanceerder
heeft uitgelaten dan bijvoorbeeld de woordvoerster van de PvdA-fractie, die
als reden gaf voor haar voorstemmen voor dit wetsontwerp, dat het geen rust
beoogt te brengen; en dit is mijns inziens in strijd met de considerans van
de wet. Voor de historische interpretatie van de gedachtenwisseling rond de
gevolgen van de mediawetgeving vond ik het toch van belang om dat vast te
stellen, maar het was inderdaad niet tegenover de staatssecretaris bedoeld,
die zich in zijn eigen reactie op een waaier van meningen uit de Tweede Kamer
genuanceerder heeft opgesteld.
 
 Het woord "destructief" noemde ik mede, mijnheer de voorzitter, om het
ook nog in tweede instantie te kunnen gebruiken. In het bedrijfsleven is er
soms sprake van een creatieve chaos of van creatieve destructie die men teweeg
wil brengen, om vanaf de basis weer opnieuw een stelsel te kunnen herzien.
De staatssecretaris treft enigszins het door hem zelf gekozen lot om misschien
de geschiedenis in te gaan – maar de geschiedenis van het kabinet duurt
natuurlijk nog langer – als een staatssecretaris van stelselherzieningen.
Dat zou ook van toepassing kunnen zijn op de stelselherziening van de omroep.
Ik begrijp uit datgene dat hij erover gezegd heeft, dat hij zich inderdaad
open wil opstellen en dat hij van mening is, dat tussen de behandeling in
de Tweede Kamer van deze wetswijziging en de behandeling ervan in deze Kamer,
de dreigingen voor datgene dat toch vertegenwoordigd wordt door de publieke
omroep, toegenomen zijn. Ik ga ervan uit dat dit ook zal blijken uit zijn
opstelling, in de komende jaren, tijdens het "inspirerende en fundamentele
debat".
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Nuis:
 
 Voorzitter! Ik realiseer mij dat ik het woord "weerkaatsing" weliswaar
geheel misplaatst – dat had ik ook al gezegd – ten aanzien van
de Eerste Kamer vond, maar ik realiseer mij nu dat het eigenlijk wel een woord
is dat aan de basis ligt van de techniek van de omroep. Dus misschien was
het wat dit betreft toch op zijn plaats, want daar gaat het tenslotte om:
het is allemaal weerkaatsing.
 
 Naar aanleiding van hetgeen de heer Kuiper zei over eventuele wetswijzigingen,
merk ik het volgende op. Ik denk dat in het traject van het "plan van media-aanpak"
ongetwijfeld ook zal moeten worden bezien of bepaalde wetswijzigingen noodzakelijk
zijn. Dit is niet, omdat ik er zo dol op ben om u bij wijze van spreken elke
week opnieuw te verrassen met een nieuwe wijziging van de Mediawet, maar de
zaken liggen er daartoe en als dat nodig is, moeten wij daar natuurlijk niet
over aarzelen.
 
 De gedachte van de heer Kuiper van de creatieve destructie – een
Schumpeter-term, als ik het goed heb – is in ieder geval niet in dit
geval mijn leidende gedachte bij de taak die voor ons ligt. Inderdaad zal
stelselherziening ook in dit opzicht noodzakelijk zijn, niet zozeer omdat
ik zo'n rabiate voorstander ben van stelselherzieningen op zichzelf, maar
omdat de situatie daartoe aanleiding geeft en dan moet je het ook aan kunnen
pakken. Mijn weg zal er niet een zijn van de creatieve destructie, maar meer
een van de stelselontwikkeling. Ik denk dat je zeker in de omstandigheden
waarin wij nu zijn, snel en voortvarend moet handelen, maar je moet niet de
goede en soms uitstekende elementen die ons bestel eigen zijn, ook op dit
gebied, wegwerpen met de gedachte dat er dan wel iets creatiefs voor in de
plaats aan zal komen. De druk van buiten is daarvoor net iets te groot, maar
op zichzelf lijkt het mij beter om zulke dingen aan te pakken met voortvarendheid,
maar ook met een gevoel voor continuïteit.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Er wordt stemming gevraagd. Deze zal plaatsvinden morgen direct na de
middagpauze.
 
 
 
 
 
 Sluiting 22.27 uur
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19941995-11-402-406.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl