Debat naar aanleiding van een algemeen overleg van heden over de dioxineaffaire
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1998-1999, pag. 5055-5066

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

15-06-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

nr. 86, pagina 5055-5066

09-06-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26577Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Regeling van werkzaamheden (woensdag 9 juni 1999)Pagina 5030-5032
Voortzetting van de behandeling van: - de brief van de minister en de staatssecretaris van Buitenlandse Zaken inzake de Staat van de Europese Unie, de Europese agenda 1999 vanuit Nederlands perspectief (26580, nr. 1); - verslag van de Europese Raad te Keulen d.d. 3 en 4 juni 1999 (21501-20, nr. 85)Pagina 5032-5055
Behandeling van de brief van de minister en de staatssecretaris van Buitenlandse Zaken inzake: - de Staat van de Europese Unie, de Europese agenda 1999 vanuit Nederlands perspectief (26580, nr. 1); - het verslag van de Europese Raad te Keulen d.d. 3 en 4 juni 1999 (21501-20, nr. 85)Pagina 5003-5030
Stemmingen over vijf moties, ingediend tijdens het debat over de dioxineaffaire, te weten: - motie-Atsma c.s. over het gevoerde beleid (26577, nr. 5); - motie-Van der Vlies c.s. over het voorzorgprincipe (26577, nr. 6); - motie-Poppe over effectieve controle van vetsmelterijen (26577, nr. 7); - motie-Oplaat c.s. over de interne organisatie van het ministerie van LNV (26577, nr. 8); - motie-Waalkens c.s. over voldoende waarborgen in de voedselketen (26577, nr. 9)Pagina 5067-5067
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg van heden over de dioxineaffairePagina 5055-5066
Stemmingen in verband met de brief van het Presidium inzake betrokkenheid europarlementariërs bij de Tweede Kamer (26566)Pagina 5066-5066
Presentie en opening (woensdag 9 juni 1999)Pagina 5003-5003
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 9 juni 1999)Pagina 5067-5068
Stemmingen over drie moties, ingediend tijdens het debat over de Staat van de Europese Unie/Europese top, te weten: - motie-Van Middelkoop/De Hoop Scheffer over een nieuwe architectuur van het financiële stelsel (21501-20,26580, nr. 87); - motie-Van Middelkoop/De Graaf over het Europees bureau voor fraudeonderzoek (21501-20,26580 , nr. 88); - motie-Van Middelkoop over het wapenexportbeleid (21501-20,26580 , nr. 89)Pagina 5066-5067

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 64 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen overleg
van heden over de dioxineaffaire.De heer Atsma (CDA):Mevrouw de voorzitter! Excuses dat ik op dit late tijdstip arriveer. De
reden was overigens een telefoontje over de dioxinezaak. Dank dat wij vanmiddag
de gelegenheid krijgen om een vervolg te geven aan het algemeen overleg van
hedenochtend.De discussie over de dioxinekippen en de risico's daarvan voor de volksgezondheid
krijgt na vandaag ongetwijfeld een vervolg. Ook na het tweede overleg over
deze kwestie resteren nog veel vragen. Het is uitgesloten dat er een punt
achter de discussie zal worden gezet, hier of thuis bij de consument. De consument
zal na het debat van vanmiddag alleen nog maar meer vragen stellen. Waarom
worden er op woensdagmorgen honderden producten uit de schappen gehaald? Hoe
zit het als het eten van één kip geen risico's met zich brengt?
Bij hoeveel kippen brengt het dan wel risico's mee? Dat soort vragen zullen
in de toekomst nog worden gesteld.De kernvraag waar deze Kamer antwoord op moet geven, is of de ministeries
adequaat hebben gereageerd. Zoals bekend zijn er twee ministeries direct bij
deze zaak betrokken: LNV en VWS. Op deze twee ministeries is veel misgegaan,
zo moet de CDA-fractie concluderen.Een paar voorbeelden. Toen op 29 april het eerste signaal bij LNV kwam,
heeft niemand op de alarmknop gedrukt. Eerst werden Koninginnedag en bevrijdingsdag
gevierd en daarna ging men op nader onderzoek. Het is slechts één
voorbeeld. Toen rond 10 mei duidelijk werd dat er dioxine in het spel was
en er veel te hoge waarden werden aangetroffen, had er onmiddellijk ingegrepen
moeten worden. Dat is niet gebeurd. Pas veel later, tot op de dag van vandaag,
zijn er maatregelen uitgevaardigd. De staatssecretaris heeft de Europese Commissie
niet ingelicht dat er iets aan de hand was. Dat had in onze beleving een maand
geleden al gekund en gemoeten. En ondertussen wel naar België reizen!Mevrouw de voorzitter! Er zal heel veel moeten veranderen op beide ministeries.
De CDA-fractie deelt de mening van de VVD-fractie in dit opzicht. Verbijsterend
is het te horen dat op het ministerie van LNV pas nu, naar aanleiding van
de vervuiling en de maatschappelijke onrust, kennelijk de knop is omgegaan.
Nu komt er een speciaal bureau dat zich vooral richt op de aanpak van dergelijke
calamiteiten. Dat is verbijsterend en het roept ook veel vragen op, maar daar
komen wij ongetwijfeld op terug. Alsof er eerder niets is gebeurd! Hoeveel
kwesties hebben wij de afgelopen jaren niet gehad? Swill, antibiotica, lood
in het veevoer, de oorflappendiscussie, kennelijk waren dat geen lessen voor
de toekomst.De voorzitter:Denkt u aan uw tijd? U bent er al overheen.De heer Atsma (CDA):Ik kom tot een afronding. Ik constateer dat de dioxinekwestie moet leiden
tot nieuw beleid en tot een nog grotere garantie voor de voedselveiligheid
in Nederland en in Europa. Daar hebben de consument en de samenleving recht
op. Op beide ministeries is niet alert gereageerd en zijn er fouten gemaakt.
Vooral het ministerie van LNV mag deze "chickengate" worden aangerekend.De voorzitter:Mijnheer Atsma, nog één zin. U hebt uw spreektijd al meer
dan verdubbeld; dat is geen goed voorbeeld voor alle andere sprekers.De heer Atsma (CDA):Dan zeg ik mijn laatste zin. Op het ministerie van LNV zal veel moeten
veranderen en dat doe je niet door te zeggen: sorry, excuses; het zal de volgende
keer anders gaan. Dat alles heeft de CDA-fractie geleid tot het indienen van
een motie, die is medeondertekend door de fracties van GroenLinks en de SP.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende, dat de staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij
niet alert en te traag heeft opgetreden inzake de dioxinekwestie;overwegende, dat hierdoor een potentieel risico is ontstaan voor de volksgezondheid; is van mening, dat het nemen van dergelijke risico's ontoelaatbaar is
en keurt het gevoerde beleid af,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Atsma, M.B. Vos en Poppe. Naar
mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 5 (26577).De heer Ter Veer (D66):Mevrouw de voorzitter! De fractie van D66 heeft in het algemeen overleg
verontwaardiging geuit over het feit dat wel boer en fabrikant, maar niet
de consument, het Centraal bureau levensmiddelen en ook niet de Tweede Kamer
werden geïnformeerd en bij maatregelen werden betrokken. Terugkijkend
naar de eerste meidagen, met in gedachten de kennis over de feiten van toen,
moeten we vaststellen dat adequaat is gehandeld. Daarnaast vindt de D66-fractie
dat het systeem moet worden aangepast. De toezegging op dat punt is duidelijk.
Over de titel "bureautje" heb ik opmerkingen gemaakt.Alle meldingen zijn uniek, maar criteria over de reikwijdte van meldingen
moeten worden ontwikkeld; daar moet volautomatisch uit volgen of publieksactie
wel of niet geboden is. Als de bewindslieden het daarmee eens zijn, zijn we
op dat punt akkoord.In de productiekolom is ruimte voor verbetering. Collega Waalkens zal
daar mede namens de D66-fractie een motie over indienen.Over de pittige opdracht voor de nieuwe minister van LNV, voor wat betreft
de zaken op dat departement, hebben wij in het AO voldoende opmerkingen gemaakt.De voorzitter:Mijnheer Atsma, ik was niet van plan om na twee algemeen overleggen over
dit onderwerp van dit debat een interruptiedebat te maken.De heer Van der Vlies (SGP):Mevrouw de voorzitter! Er is intensief algemeen overleg gevoerd en het
dilemma is op zichzelf duidelijk: er komt een signaal; als je alarm slaat
en daarna uitzoekt wat er precies aan de hand is en als dan blijkt dat het
alarm overdreven was, valt de hele wereld over je heen. Ook het omgekeerde
is echter waar: als je eerst onderzoekt en pas alarm slaat als de feiten daartoe
aanleiding geven, is het verwijt dat je daarmee wat laat bent, gemakkelijk
gemaakt. Dat dilemma erkent de SGP-fractie, maar ten aanzien van de voedselveiligheid
moet je het zekere voor het onzekere nemen. Het voorzorgbeginsel moet daarbij
leidraad zijn en gelet op dat uitgangspunt, zijn bepaalde gebeurtenissen en
gaten in de volgorde der dingen wel wat pijnlijk. Ik denk aan de communicatie,
het melden van kennis van signalen via de departementale leiding aan de politieke
top en het adequaat reageren op binnenkomende berichten. Zo vond ik het treffend
dat een bij VWS binnenkomende fax daar van vrijdag tot maandag onaangeroerd
kon blijven liggen, omdat niet telefonisch was gemeld dat er een fax binnenkwam.
Ik moet zeggen dat wij dat in onze kleine fractie toch iets anders hebben
geregeld, maar dat terzijde.De huidige situatie slaat heel erg neer op de sector. De goeden moeten
onder de kwaden lijden. Dat element dreigt een beetje ondergesneeuwd te raken,
maar wij moeten ons dat heel erg aantrekken. Het geheel overziend verwacht
ik zeker dat er een vervolg komt. De houding van België is schokkend
en de stroperigheid op Europees niveau is kenmerkend. Het heeft mij onthutst
dat het bijmengen van afvalolie in de veevoederindustrie op die schaal gebeurt.
We kunnen er niet het zwijgen toe doen; er zal beleid op gezet moeten worden.
Daar zijn aanzetten voor gegeven. Om voor de toekomst duidelijk te maken hoe
de prioriteiten moeten liggen, dien ik de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende, dat ter wille van de voedselveiligheid het zekere voor het
onzekere moet worden genomen;overwegende, dat de regering de potentiële gezondheidsrisico's van
de mogelijke besmetting met dioxine van voedingsmiddelen onvoldoende heeft
ingeschat en de consumenten ook in een laat stadium werden geïnformeerd;overwegende, dat de regering het voorzorgprincipe onvoldoende tot uitgangspunt
nam;spreekt als haar mening uit dat in dergelijke – onverhoopt voorkomende –
gevallen dit principe uitgangspunt van beleid dient te zijn,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Van der Vlies, Stellingwerf, Atsma,
M.B. Vos en Poppe.Zij krijgt nr. 6 (26577).De heer Poppe (SP):Voorzitter! De bewindslieden hebben de SP-fractie niet kunnen overtuigen
en onze conclusie is dat er sprake is van verwijtbaar en laks handelen in
deze onverkwikkelijke dioxineaffaire. Het feit dat zowel de staatssecretaris
als de minister vandaag heeft toegezegd dat het voortaan veel beter zal gaan,
geeft al aan dat het verkeerd is gegaan.Het gaat om voedselveiligheid en de bewaking daarvan is een kerntaak van
de overheid. Die kerntaak is zeer nonchalant uitgevoerd. Zelfs vandaag nog
moesten er producten van de schappen worden gehaald. Dat is te laat. Zeker
vier weken te laat zijn de Tweede Kamer en het publiek geïnformeerd.
Overigens deugt de informatie aan het publiek nog steeds niet. Na een melding
door Rikilt aan LNV over zeer hoge concentraties dioxine in kippen en eieren
uit België duurde het nog een volle week voordat LNV nadere informatie
ging inwinnen. Het ministerie van VWS werd op 10 mei terloops geïnformeerd,
zelfs zo terloops dat het niet eens is opgemerkt. Op 11 mei meldde België
dat er mogelijk door vier Nederlandse bedrijven verontreinigde dierlijke vetten
zijn geleverd. Pas op 20 en 28 mei heeft LNV hierop gereageerd en is bij slechts
twee bedrijven onderzoek gedaan. Te lang is alleen overleg geweest met de
mengvoederindustrie, zonder publiek en Kamer in te lichten over wat we ook
in Nederland gerust de dioxinecrisis kunnen noemen. Pas in een zeer laat stadium
is besloten producten uit de winkelschappen te halen.Er zijn grove inschattingsfouten gemaakt die na de BSE-affaire niet meer
voor mogelijk gehouden hadden moeten worden. Het feit dat beide ministeries
het inrichten van een speciaal bureau voor risico-inschatting hebben aangekondigd,
geeft aan dat de bewindslieden en zeker de staatssecretaris van LNV niet in
staat zijn geweest adequaat op de melding van Rikilt en later de Belgische
overheid te reageren en dat is verwijtbaar. Het gaat om producten die vrijwel
door onze hele voedselketen heen toegepast en verwerkt worden. De verklaring
van de minister van Volksgezondheid dat ze wel een kippetje zou durven eten
en dat er eigenlijk alleen risico bestaat voor zwangere vrouwen als ze dagelijks
kip eten, gaat voorbij aan het feit dat in zeer veel producten kip en eieren
zijn verwerkt.Toegezegde maatregelen voor de toekomst zijn bitter noodzakelijk, maar
doen niet af aan het feit dat de bevolking en de Kamer te laat zijn geïnformeerd.
De SP-fractie vindt dat de bewindslieden onvoldoende zelfkritiek hebben geleverd
en te veel afschuiven op België en het niet goed functioneren van het
ambtelijk apparaat. Wij hebben daarom de moties van de leden Atsma en Van
der Vlies medeondertekend omdat het gaat om de geloofwaardigheid van de overheid.De bron van deze affaire ligt bij de inzamelaars en verwerkers van eetbare
oliën en vetten. Het is niet de eerste keer. Ik verwijs nog maar eens
naar de twee series schriftelijke vragen die ik hierover in 1997 met de oud-collega's
Huis van de PvdA en Van der Linden van het CDA heb gesteld. Mijn fractie heeft
bovendien in juni 1997 gedetailleerde informatie over vermoedelijke strafbare
feiten bij de aanvoer van verontreinigd slachtafval vanuit Oostbloklanden
naar Nederlandse vetsmelterijen rechtstreeks doorgegeven aan de toenmalige
minister van LNV.De voorzitter:Wilt u afronden?De heer Poppe (SP):Ja, voorzitter. Die melding heeft tot niets geleid, omdat de AID onvoldoende
tijd had om de bron van verdachte partijen te traceren en de verdere productieketen
te volgen. Het gaat niet om zomaar een paar bedrijven, maar om een sector
met meer dan honderd bedrijven die risicomateriaal verwerken. Daarom stel
ik de volgende motie voor.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende, dat door de dioxinekippenaffaire gebleken is dat de vetsmelterijen
een uiterst kwetsbare schakel vormen in de voedselproductieketen;van mening, dat een goed gecoördineerde, landelijke handhaving nodig
is om vetsmelterijen effectief te controleren, teneinde de kwaliteitsborging
van de voedselveiligheid te garanderen;verzoekt de regering op korte termijn aan de Kamer een voorstel terzake
voor te leggen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Poppe. Naar mij blijkt, wordt zij
voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 7 (26577).Mevrouw Vos (GroenLinks):Voorzitter! De dioxineaffaire geeft een onthullend beeld van de wijze
waarop de Nederlandse overheid ingrijpt waar het gaat om risico's die gerezen
zijn doordat veevoer besmet is met dioxine en wellicht ook buitenlandse producten
besmet zijn met dioxine. De Nederlandse consument is pas ingelicht over dit
hele gebeuren op het moment dat wie zo'n kip of ei had willen consumeren,
dat waarschijnlijk al heeft gedaan. Vandaag verschijnt er nog een lijst van
500 levensmiddelen die je maar beter kunt laten staan. Daar is op zich niets
mis mee, maar het zijn allemaal maatregelen achteraf.De veehouderijsector – ik heb het vooral over varkens- en pluimveebedrijven –
is pas op 1 juni geblokkeerd, terwijl eind april al de eerste signalen bij
de Nederlandse overheid binnen zijn gekomen dat er sprake zou kunnen zijn
van een hoge concentratie dioxine in Belgisch kippenvlees en in Belgische
eieren. Het traceren en blokkeren van verdachte levensmiddelen startte pas
op 2 juni. Ik ben van mening dat deze overheid zich te zeer achter de Belgische
overheid heeft verscholen en de momenten die zij had moeten aangrijpen om
adequaat in te grijpen, voorbij heeft laten gaan. Wij verwijten met name de
staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij dat zij te traag heeft
gereageerd, dat zij signalen voorbij heeft laten gaan en pas op 1 juni tot
maatregelen is overgegaan, namelijk het blokkeren van pluimvee- en varkensbedrijven.
Deze maatregel had zij al veel eerder moeten en kunnen nemen. Ook het onderzoek
naar vetsmelterijen in Nederland is op een veel te laat moment van start gegaan.
Kortom, wij vinden dat dit beleid zeer te wensen overlaat en dat daarmee onnodig
volksgezondheidsrisico's zijn genomen. Wij steunen dan ook de motie van de
heer Atsma en hebben die medeondertekend.De aanpak van de minister van Volksgezondheid van het dioxinebeleid vinden
wij weinig daadkrachtig. Dat vonden wij trouwens al op andere momenten. Dit
is er een nieuwe illustratie van. Zij zegt weliswaar het advies van de Gezondheidsraad
te willen volgen, maar als je naar haar beleid kijkt, dan stel je vast dat
daar behoorlijk wat op aan te merken is. De minister had met dit dreigende
risico bij voedsel, waarin blijkens het Gezondheidsraadsadvies al hoge gehaltes
zitten, veel sneller en concreter moeten ingrijpen en ook de consumenten eerder
op de hoogte moeten stellen van de mogelijke risico's. In die zin vinden wij
dat het voorzorgbeginsel door haar beter zou moeten worden toegepast.Dat is een boodschap die wij tot de hele overheid, tot de hele regering
willen richten. Daarom hebben wij ook de motie van de heer Van der Vlies ondersteund.De heer Stellingwerf (RPF):Voorzitter! Ik spreek mede namens de GPV-fractie.Voorzitter! Voor de vierde week in successie staan in politiek Den Haag
posities van bewindslieden ter discussie. Het beeld dat dit feit oproept,
is weinig verheffend. Maar het is duidelijk dat de Tweede Kamer keer
op keer niet om de beoordeling van die politieke situaties heen kan. Ook in
de discussie over de vervuiling van voedselketens met dioxine dienden en dienen
wij op basis van weging van de uitgewisselde argumenten te oordelen over de
ontstane politieke situatie.En, voorzitter, het is zonneklaar dat het hier een ernstige situatie betreft.
Het gaat immers om onze eerste levensbehoefte. Het is onvoorstelbaar dat er
lieden rondlopen die bij het volle verstand zulke zware gifstoffen in de voedselketens
durven te brengen. De gevolgen kunnen namelijk rampzalig zijn. Gelukkig zijn
die gevolgen tot nog toe meegevallen. Wat is eigenlijk de maximale straf voor
een dergelijk vergrijp? Hier zou toch de zwaarst denkbare straf moeten gelden.Voorzitter! Wij moeten constateren dat door de bewindslieden fouten zijn
gemaakt. Deze fouten liggen primair op het terrein van de staatssecretaris.
Zij – haar ministerie – heeft niet alert gereageerd en heeft de
zich ontwikkelende situatie als onvoldoende urgent getaxeerd. Dat begon al
op 29 april. Toen berichtte een Rikilt-medewerker dat sprake was van verontrustende
onderzoeksresultaten. Het ging toen niet zozeer om anonieme informatie als
wel vertrouwelijke onderzoeksresultaten. Juist dat laatste had het ministerie
direct wakker moeten schudden en tot activiteit moeten aanzetten. Dat duurde
echter geruime tijd. Duidelijk is geworden dat de in de loop van de eerste
weken van mei binnenkomende informatie niet op juiste waarde is geschat. Ook
na de discussie van vanmorgen is het beeld blijven hangen dat men het probleem
te veel als een incident heeft gezien. De staatssecretaris werd pas op 18
mei geïnformeerd en zij informeerde op haar beurt de minister van VWS
pas op 28 mei, nota bene de dag dat de kranten bol stonden van de politieke
rel in België inzake de dioxinezaak. Door dat alles heeft de regering
naar onze mening ook de consumenten niet adequaat kunnen informeren. Over
de mogelijke betrokkenheid van Nederlandse vetsmelterijen werd het ministerie
van LNV op 10 mei reeds geïnformeerd. Gisteren kwam die informatie pas
breed naar buiten. België informeert de Nederlandse staat op 11 mei.
Dat feit is blijkbaar niet zwaarwegend genoeg om de staatssecretaris en VWS
per ommegaande op de hoogte te stellen.Voorzitter! Wij zijn uiteraard blij met alle voorgestelde procedurele
en inhoudelijke verbeteringen om in toekomstige gevallen alerter te kunnen
reageren. Wij zijn het ook eens met de verwijten van de minister aan het adres
van de Belgische overheidsinstanties. Echter, wij denken dat dergelijke verwijten
voor een deel ook aan het adres van de Nederlandse overheid kunnen worden
gericht.Met betrekking tot de voedselveiligheid is het noodzakelijk dat er een
andere wind gaat waaien zowel bij ambtenaren als bewindslieden. Als er ergens
sprake is van het beter voorkomen dan genezen, dan hier wel. Dat betekent
dat meer zal moeten worden gewerkt vanuit het principe van de voorzorg. Dat
is ook de reden dat wij de motie van de heer Van der Vlies hebben medeondertekend.
Gelukkig lijkt door de aangekondigde maatregelen de basis voor een daadwerkelijk
preventief beleid te zijn gelegd.De heer Oplaat (VVD):Mevrouw de voorzitter! Ik dank de beide bewindslieden voor de snelle beantwoording
van onze resterende vragen die voor een groot deel zijn beantwoord.De VVD heeft sinds december 1998 keer op keer kritiek geuit op het ministerie
van LNV, waar het ging om de interne communicatie. De eerste reactie van de
staatssecretaris destijds was dat er niets aan de hand was. Vervolgens moest
zij erkennen dat er wel iets aan de hand was en werden er zogenaamde pittige
gesprekken gevoerd met de ambtenaren. Nadat ook de pittige gesprekken niet
afdoende bleken, omdat de Kamer wederom niet de juiste informatie ontving,
werd een stuurgroep beloofd die al die zaken eens echt ging aanpakken.Toen kwam de dioxinekwestie. De interne communicatie op het ministerie
van LNV leek eens te meer chaotisch. Het gevolg was dat de dioxineaffaire
niet goed is aangepakt, sterker, niet kon worden aangepakt omdat de juiste
informatie niet op het juiste moment op de juiste plaats was. Interne communicatieproblemen.
Daarnaast is er een aantal zaken waarop best kritiek kan worden uitgeoefend,
bijvoorbeeld het traceringsonderzoek van 150 bedrijven die op 12 mei mogelijk
besmet voer hadden gekregen. De staatssecretaris liet eerst een onderzoek
uitvoeren voordat zij een beslissing nam over een eventuele blokkade van een
bedrijf. Dat is wat de VVD betreft de omgekeerde volgorde. De VVD wil dan
ook graag dat in het vervolg ieder verdacht bedrijf eerst geblokkeerd wordt
en dat daarna pas een onderzoek wordt gestart. Zo werkten de bewindslieden
in een vorige periode eveneens. De VVD wil een toezegging van de staatssecretaris
op dit punt. Met de insteek die in de brief wordt gekozen zijn wij niet geheel
tevreden.De VVD heeft de staatssecretaris de afgelopen week wederom geconfronteerd
met de status van de interne communicatie op LNV. Gelukkig kwam de staatssecretaris
vanochtend met een nieuwe aanpak: een bureautje op LNV en een bureautje op
VWS. De fractie van de VVD had zich echter meer voorgesteld van een reorganisatie
van de interne communicatie. Gelukkig is de brief van vanmiddag op dat punt
nog weer wat helderder, maar wij zijn nog niet helemaal tevreden. Daarom dien
ik de volgende motie in, mede namens mijn collega's Waalkens en Ter Veer.De Kamer,gehoord de beraadslaging,van mening, dat voedselveiligheid een prioriteit van beleid dient te zijn
binnen de ministeries van LNV en van VWS;constaterende, dat de problemen die zijn opgetreden na de besmetting van
veevoer met dioxine voor een groot deel te wijten zijn aan een gebrek aan
interne communicatie op het ministerie van LNV;van mening, dat er sprake moet zijn van directe alarmering wanneer er
sprake is van een mogelijk gevaar voor de volksgezondheid;verzoekt de regering nog voor de komende begrotingsbehandeling duidelijk
tastbare en transparante maatregelen zichtbaar te maken, gericht op de interne
organisatie van het Oplaatministerie van LNV om de interne
communicatie aldaar op orde te brengen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Oplaat, Waalkens en Ter Veer.
Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 8 (26577).De heer Atsma (CDA):Voorzitter!...De voorzitter:Ik kan de heer Atsma nu niet het woord geven. Als ik met hem begin, mag
iedereen interrumperen. Wij hadden afgesproken dat dit een afronding zou zijn.De heer Atsma (CDA):Zou ik mijn verzoek aan u mogen toelichten? De heer Oplaat baseert zich
op een brief die wij recentelijk, vanmiddag, hebben gekregen. Er kon niet
gedebatteerd worden met interrupties. Ik zou graag willen weten welke feiten
in de brief hebben geleid tot de motie.De voorzitter:Dat heeft hij net gezegd.De heer Atsma (CDA):Welke nieuwe feiten in de brief hebben geleid tot deze motie?De voorzitter:Ik zal wel antwoord geven voor de heer Oplaat. De heer Oplaat mag dan
zeggen of het goed is. Hij heeft gezegd dat in de brief op zichzelf wel een
aantal punten werden aangegeven, maar dat dit nog niet voldoende was. Omdat
de brief nog niet voldoende was, dient hij deze motie in. Als de heer Oplaat
zegt dat ik de vraag fout beantwoord heb...De heer Oplaat (VVD):U had het niet beter kunnen verwoorden!Mevrouw de voorzitter! De fractie van de VVD heeft de afgelopen weken
keer op keer aangegeven dat zij niet tevreden is met de oplossingen die zijn
aangedragen door de staatssecretaris.De heer De Hoop Scheffer (CDA):Voorzitter! Ik teken er formeel bezwaar tegen aan dat in een debat als
dit, waarin een motie van afkeuring aan de orde is, niemand mag interrumperen.
Ik maak daar formeel bezwaar tegen.De voorzitter:Dat heb ik goed gehoord. Ik wil er best nog drie dagen over discussiëren,
maar dan beginnen wij morgen vroeg om negen uur.De heer Oplaat (VVD):Mevrouw de voorzitter! Ik zal opnieuw proberen tot een afronding te komen.
Wij hebben de afgelopen weken keer op keer aangegeven dat wij niet tevreden
zijn met de oplossingen die zijn aangedragen door de staatssecretaris, in
de vorm van de pittige gesprekken, een nieuwe stuurgroep of een extra bureautje.
Het probleem wordt echter niet opgelost met een nieuwe staatssecretaris. De
bezem moet er gewoon door. Er zit iets flink scheef op het departement van
Landbouw. De heer Melkert heeft daar gisteravond ook al aan gerefereerd.De voorzitter:U zou afronden, mijnheer Oplaat.De heer Oplaat (VVD):Naar ik heb begrepen, heeft de nieuwe minister van Landbouw de handschoen
reeds opgepakt.De heer Waalkens (PvdA):Mevrouw de voorzitter! Allereerst bedank ik LNV voor de snelle manier
waarop de beantwoording nu tot ons is gekomen, in een uitvoerige beschouwing
over toekomstig beleid. Wij zouden de toezegging die VWS op dit vlak heeft
gedaan, gehonoreerd willen zien in de beantwoording van de vragen die wij
hebben gesteld en waar wij geen antwoord op hebben gekregen.Dubbele lijnen en dubbele verantwoordelijkheden; het is niet voor niets
dat mijn fractievoorzitter gisteren opmerkingen heeft gemaakt over het departement
van LNV. Deze kritiek verbreedt zich tot de interne communicatie bij VWS,
maar ook tot de interdepartementale communicatie. Hoewel beide bewindslieden
te laat geïnformeerd waren, constateer ik dat er toch voldoende stappen
zijn genomen en dat er adequaat is gehandeld. Op het vlak van de interne communicatie
dient er een forse en stevige aanpak plaats te vinden. Op korte termijn moet
er zichtbaar en duidelijk iets gebeuren, zowel bij LNV als bij VWS.Voor LNV zou ik het rapport-Kroes nog eens onder de aandacht willen brengen.
Dat gaat over communicatie, management en voorlichting. De overheid heeft
een grote verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van het veevoer. Op dit vlak
dient het beleid verder te worden uitgewerkt. Met de volgende motie wil ik
hiertoe een extra aansporing geven.De Kamer,gehoord de beraadslaging,van mening, dat de consument te allen tijde moet kunnen vertrouwen op
de veiligheid van de aangeboden producten;constaterende, dat de veevoedersector werkt met veel grondstoffen uit
verschillende landen;van mening, dat er voldoende waarborgen in de keten gegeven moeten kunnen
worden;verzoekt de regering met kracht te bewerkstelligen dat er een versnelling
wordt gerealiseerd bij de aangekondigde kaderwet veevoeding;verzoekt de regering tevens te bezien of de taken die in medebewind worden
uitgevoerd door de productschappen, herijkt dienen te worden;verzoekt de regering tot slot met kracht te pleiten voor een Europees
voedselkwaliteitsbeleid,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Waalkens, Ter Veer en Oplaat.
Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 9 (26577).De heer Waalkens (PvdA):Voorzitter! Het vertrekpunt voor de fractie van de PvdA zijn de zorgen
van consumenten. Resumerend wil ik de toezeggingen van beide bewindslieden
herhalen. Ten eerste zal zowel op VWS als op LNV een plan van aanpak voor
de communicatie worden geïnstalleerd. Ten tweede zijn heldere afspraken
toegezegd over de creatie van een structuur ingeval van crisis. Ten derde
zegden beide bewindslieden toe zich te zullen inzetten Waalkensvoor absolute
 garanties ten aanzien van de voedselveiligheid, zowel nationaal
als internationaal.De voorzitter:De bewindslieden kunnen nog niet antwoorden, want zij hebben nog niet
alle moties in hun bezit.De vergadering wordt enkele minuten geschorst.Staatssecretaris Faber:Mevrouw de voorzitter! De opmerkingen van de heer Atsma zijn natuurlijk
pittig, met name als hij in de motie zegt dat niet alert en te traag is gereageerd.
Daarbij wordt herhaald, evenals door de heer Poppe en mevrouw Vos is gedaan,
het signaal dat bij LNV is binnengekomen op 29 april en waarmee niets is gedaan
tot 10 of 12 mei. Over dat laatste kun je het nog hebben.Waarom is met dat signaal niets gedaan? Het was een signaal van een onderzoeksinstituut
dat een opdracht had gekregen van een opdrachtgever om kippenvlees te onderzoeken.
Dat bureau heeft het onderzocht en daarin hoge dioxinegehaltes aangetroffen.
De vraag is wat je met zo'n mededeling moet. In beide AO's, zowel verleden
week als vanochtend, hebben wij daarover uitgebreid met elkaar gediscussieerd.
Wat moet je namelijk met een dergelijk signaal van een onderzoeksinstituut?
Dat was: "wij laten u iets weten, maar het is geheim. Wij mogen u de opdrachtgever
niet vermelden. Wij mogen u niet vermelden wat er precies in zat". Sterker
nog: de opdrachtgever wil de resultaten geheim houden. Daarvan moet je dus
achteraf constateren wat je met een dergelijk signaal moet. Ik zeg uitdrukkelijk
"achteraf", omdat ook geen indicatie was gegeven hoe groot het onderzoek was,
over hoeveel vlees het ging, hoe groot de partij was. Vervolgens hebben wij
op het ministerie naar aanleiding van dit gebeuren en de ernst van de situatie,
zoals later bleek en met name in België, gezegd dat dit niet de manier
is waarop je met dit soort signalen moet omgaan, want anders moet je ze niet
krijgen. Wij willen ze natuurlijk wel krijgen, want het blijkt om een ernstige
zaak te gaan. Dus moet je anders met dit soort signalen kunnen omgaan.Ik heb gezegd dat dit betekent dat je een ander systeem moet hebben in
de organisatie, dat nadenkt, zich bezighoudt en lijnen heeft naar wie dan
ook om dit soort signalen op de juiste waarde te kunnen schatten. Wij hebben
dat genoemd een early-warningsysteem. Wij hebben het genoemd een bureau veiligheid
voedsel en veevoer. Wij moeten dit alles nog in de steigers zetten. Ik heb
het inderdaad vanochtend een bureautje genoemd, omdat het geen heel groot
bureau zal zijn. Het zal echter een bureau zijn, een voorziening bij het ministerie
van LNV in het bijzonder, dat zich bezighoudt met het op juiste waarde schatten
van dit soort signalen. Hoe je het ook wendt of keert en hoe goed mogelijk
op dat moment met dat signaal ook is omgegaan – en er komen wel vaker
van dit soort signalen binnen – je moet achteraf constateren, gelet
op de enorme kwestie en serieuze zaak die het is geworden, dat je daar op
deze manier niet mee kunt omgaan. Je moet dus constateren dat die signalen
niet op de juiste waarde zijn geschat. Dus zeg ik met de kennis van nu dat
wij daar voortaan op een andere manier mee willen omgaan.De voorzitter:Ik heb zojuist afgesproken dat, als het nodig is, de bewindspersonen kort
geïnterrumpeerd kunnen worden.De heer Poppe (SP):De staatssecretaris zegt nu feitelijk dat het systeem waarbinnen dit bericht
binnenkwam op 29 april, niet deugde. Beseft de staatssecretaris dat zij het
systeem is?Staatssecretaris Faber:Dat is wel een erg hoog abstractieniveau.De heer Poppe (SP):U bent daar verantwoordelijk voor. En als u vraagt wat je met zo'n signaal
moet doen, wat ook nog geheim is... Als ik u zeg dat er een legionellabacterie
in het water van de Kamer zit, maar dat dit geheim is, wat doet u dan? Dan
treedt u toch op? Dat had u op 29 april ook kunnen doen.Staatssecretaris Faber:Tja, het ligt er een beetje aan wie het zegt. Maar dat is precies het
probleem dat hier speelde. Rikilt-DLO is een zeer serieus instituut. Als Rikilt-DLO
een dergelijk signaal afgeeft, moet je dat zeer serieus nemen. Tegelijkertijd
blijft het heel lastig als erbij wordt gezegd dat het geheim is en dat ik
er niets mee kan. Dat heeft dan ook weer effecten voor datzelfde serieuze
instituut. Naast het bureau dat met dit soort signalen op een heel goede wijze
zou moeten omgaan, doordat het vertakkingen heeft met andere landen, andere
ministeries en de Europese Commissie, wil ik afspraken maken met in elk geval
Rikilt-DLO en andere onderzoeksinstituten. Er moet een soort protocol afgesproken
worden om hiermee duidelijker om te gaan. Dat is de verklaring, voorzitter,
waarom met dat signaal – zo zeg ik achteraf – te weinig is gebeurd.Vervolgens komt 12 mei in beeld. Daarover is uitgebreid gesproken. Er
is gezegd dat toen ook nog zo weinig is gedaan. Ik ben het niet eens met degenen
die daarop zo ontstellend veel kritiek hebben. Zoals gezegd, zijn –
wederom achteraf gesproken – ook daar enige inschattingsfouten gemaakt.
Er is echter wel degelijk heel veel gebeurd. Vanaf 12/15 mei zijn alle onderzoeksinstituten,
het Productschap diervoeder, de AID, kortom alles en iedereen die zich hiermee
bezig behoren te houden, in actie gekomen. Tevens moet ik vermelden dat uit
mondeling contact met Belgische autoriteiten bleek dat het volgens hen slechts
ging om een incidentele besmetting, dat de gezondheidsproblemen reuze meevielen
en dat het een paar bedrijven met zieke kippen betrof. Ik wil nadrukkelijk
stellen dat wij absoluut geen indicatie hebben ontvangen van België dat
men in dat stadium maatregelen overwoog in afwachting van nader onderzoek.
De indruk werd gewekt dat België alleen geïnteresseerd was in het
traceren van de oorzaak. Desondanks hebben wij maatregelen genomen, je zou
kunnen zeggen uit voorzorg. Er is direct een aantal acties ondernomen. Die
waren gericht op het verkrijgen van een antwoord op de vraag of zich ook in
Nederland problemen zouden kunnen voordoen. De AID en het Productschap diervoeder
zijn hierover geïnformeerd en die zijn gestart met de tracering. Dus
eerst tracering – ik zeg dit ook tegen de heer Oplaat – en vervolgens
blokkering. Daarna heeft onderzoek plaatsgevonden. Je kunt immers pas onderzoeken
nadat je getraceerd hebt. Bovendien is het veevoerspoor onderzocht, alsmede
monsters van veevoederfabrikant Hendrix.De heer Oplaat (VVD):Ik werd even aangesproken op het feit dat ik had gezegd dat onder de vorige
regering de blokkade direct zou hebben plaatsgevonden. Op het moment dat het
signaal binnenkwam op LNV is er een telefoontje gepleegd naar VWS. Toen is
er stilgelegd, is er onderzocht en toen gelukkig bleek dat er niets met de
volksgezondheid aan de hand was, is alles weer vrijgegeven. Op die manier
waak je over de volksgezondheid en houd je de economische schade beperkt.
Dat is wat anders dan de 7, 8, 9 dagen die er hier tussen zitten!Staatssecretaris Faber:Dat bedoelt u dus met uw opmerking: dan moet je eerder blokkeren? Die
punten komen dadelijk terug in betoog van minister Borst over de component
volksgezondheid.De heer Atsma (CDA):Voordat de staatssecretaris overgaat naar een volgend onderwerp, zou ik
nog eens willen horen wat zij een inschattingsfout vindt. Als het gaat over
de melding dioxine in voedsel, waarbij de norm 100 tot 150 maal wordt overschreden –
dat is de realiteit – wanneer kun je dan nog over een inschattingsfout
spreken?Staatssecretaris Faber:Wij hebben daarover vanochtend uitgebreid met elkaar gesproken. Wij kregen
een telefoontje van een instituut, wij wisten wel de aard maar niet de omvang
en de herkomst. Kortom, het was een ontstellend lastig probleem. Als wij dan
moeten constateren dat het in België op zo'n manier is uitgebreid en
zo'n groot probleem is geworden, moet ik achteraf zeggen dat er sprake geweest
is van een inschattingsfout. En dus moeten er maatregelen worden genomen die
ertoe dienen dat dit soort inschattingsfouten niet meer gemaakt kunnen worden.
Dat is de essentie van de manier waarop de voorziening, in het bijzonder op
het ministerie van LNV, zal worden getroffen. Dat heeft dan ook alles te maken
met de manier waarop de lijnen voor met name de communicatie zullen worden
getrokken, en in dit verband kom ik te spreken over de motie van de heer Oplaat.De heer Atsma (CDA):Voorzitter! Ik wil mijn vraag nog wel een keer herhalen. Als 100 tot 150
maal overschrijding van de dioxinenorm geen aanleiding is om in actie te komen,
wat is daarvoor dan wel een aanleiding?Staatssecretaris Faber:Voorzitter! Wat is wel een aanleiding om in actie te komen? Hiermee komen
we precies te spreken over het probleem dat ik heb geschetst: achteraf moet
je constateren dat men in actie had moeten komen. Het onderzoeksbureau heeft
evenwel gezegd: het is geheim, de onderzoeksresultaten moeten geheim blijven,
wij mogen niet vermelden wie de opdrachtgever is en wij kunnen u ook niet
vertellen wat de omvang van het probleem is. Daarvan zeg ik: op dit punt is
er, achteraf gezien, iets niet goed gegaan. Dat klopt. Voortaan moeten wij
met dit soort signalen om kunnen gaan. Daarover moet je dan afspraken met
het onderzoeksinstituut kunnen maken. Daarop doelde ik al eerder. Enerzijds
moet met het onderzoeksbureau een afspraak worden gemaakt – dat houdt
in in een protocol vastleggen hoe in de toekomst zal worden gehandeld –
en anderzijds moet een voorziening worden getroffen die met zich brengt dat
de signaalfunctie op het ministerie sterker wordt dan zij tot nu toe was.Het voorgaande brengt met zich mee dat er bij het ministerie mensen hun
voelhorens moeten kunnen gebruiken, dat zij feitelijk de informatie moeten
kunnen traceren en vervolgens moeten zij op grond daarvan kunnen handelen.
Dit heeft ook alles te maken met het begrip communicatie. De heer Oplaat heeft
gelijk dat er sprake moet zijn van een heldere, een transparante organisatie,
waarin de communicatielijnen heel erg duidelijk zijn. Tegelijkertijd moet
je weten dat datgene wat gecommuniceerd wordt, op zijn juiste waarde wordt
geschat. Want laten wij reëel zijn: over een klein probleem wordt via
een bepaalde hiërarchie naar boven gecommuniceerd, terwijl een groot
probleem of iets wat een groot probleem kan worden, op een heel andere manier
de communicatiekanalen doorloopt en misschien niet volgens de lijnen die je
gezamenlijk hebt bepaald.Het een is dus met het andere verbonden. Het gaat hier om de wijze van
signaleren, het alert reageren, het oppikken van signalen en vervolgens om
de communicatiesfeer waarin op een goede wijze moet worden gehandeld, zodat
de interne communicatie kan verbeteren. Het gaat dan evenwel om een breder
terrein dan alleen dat van de officiële communicatielijnen. Het gaat
om datgene wat je communiceert en om hoe je het communiceert, dus om de boodschap.
Het signaal moet helder zijn. Op zichzelf wordt dat met de motie van de heer
Oplaat onderstreept. Daarmee kan zij een goede aanvulling zijn op datgene
wat ik op dit moment aan het ondernemen ben.Mevrouw Vos (GroenLinks):Voorzitter! De staatssecretaris spreekt nu over de motie van de heer Oplaat.
In die motie staat "dat de problemen die zijn opgetreden na de besmetting
van veevoer met dioxine voor een groot deel te wijten zijn aan een gebrek
aan interne communicatie op het ministerie van LNV". Wat vindt de staatssecretaris
van deze opvatting? Deelt zij die?Staatssecretaris Faber:Ik heb dat zojuist al snel aangegeven. Ik heb het accent gelegd op het
dictum. Daarin staat: verzoekt de regering nog voor de komende begrotingsbehandeling
enzovoorts. Ik heb uitgelegd met welke elementen we bezig zijn. Wat het gebrek
aan interne communicatie betreft, heb ik mijn uitleg gegeven. Wat mij betreft
zat alles iets anders in elkaar dan is aangegeven. Niet zozeer de interne
communicatie op zichzelf is een probleem geweest. De vraag is: hoe ga je met
inachtneming van de communicatielijnen die er zijn, handelen en hoe pak je
de signalen zodanig op dat er een ander communicatietraject dan het reguliere
wordt gestart? Dat heb ik willen aangeven. Of er inderdaad sprake is van,
wat hier staat, een gebrek aan interne communicatie, vraag ik mij af. Met
mijn uitleg erbij klopt het, maar die uitleg hoort daar dan wel bij.Mevrouw Vos (GroenLinks):Kortom, de staatssecretaris is het niet eens net deze constatering. Zij
zegt namelijk van die tweede constatering: daar ben ik het niet mee eens.Staatssecretaris Faber:Ik ben het eens met het dictum. Dat is het meest belangrijke onderdeel.
Ik heb op dit punt een afspraak gemaakt. Die heb ik met de Kamer gecommuniceerd,
schriftelijk en vanmorgen nog eens mondeling. Naar aanleiding van het debat
van vanochtend heb ik ze ook nog op schrift laten stellen
en rond laten sturen.Mevrouw Vos (GroenLinks):Voorzitter! In de motie wordt een stevig verwijt uitgesproken in de richting
van de staatssecretaris. Dat verwijt heeft betrekking op de interne communicatie
op het ministerie. Dat is voor een groot deel de oorzaak van de problemen.
De staatssecretaris deelt die zienswijze niet. Dat wil zeggen dat de staatssecretaris
het gestelde over de politieke verantwoordelijkheid – daarover gaat
het in feite in de motie – niet onderschrijft. Ik begrijp niet dat de
staatssecretaris kan zeggen dat zij het eens is met de motie, terwijl zij
de politieke verantwoordelijkheid die bij haar wordt neergelegd, niet onderschrijft.Staatssecretaris Faber:Voorzitter! Ik dacht dat het om het dictum gaat. Dat dictum heeft betrekking
op de vraag wat ik vanaf heden ga doen. Dat lijkt mij het meest belangrijke,
ook in relatie tot de afspraken die wij daarover in twee algemene overleggen
hebben gemaakt en de uitleg die daarbij is gegeven.Over de politieke en de ministeriële verantwoordelijkheid het volgende.
Ik heb een- en andermaal uitgelegd dat het signaal van 29 april jl. zodanig
is binnengekomen dat wij daar heel weinig mee konden. Daarover moeten wij
voortaan heldere afspraken maken. Daarvoor zijn of worden voorzieningen getroffen.
Rond 12 mei jl. kwam via de Belgische autoriteiten een heel helder signaal
binnen. Dat is echter niet aan mij persoonlijk en niet aan de politieke leiding
doorgegeven. Daarvoor neem ik wel degelijk de politieke verantwoordelijkheid.
Dat neemt niet weg dat wat dat betreft sprake is van verzachtende omstandigheden,
omdat er al een heleboel maatregelen waren getroffen. Ik heb zojuist in het
kort aangegeven wat die inhouden. Ik constateer nu dat deze maatregelen destijds
adequaat leken, terugkijkend op het moment dat ik er op 18 mei jl. ten volle
bij ben betrokken en toen verder leiding heb gegeven aan datgene wat wij hebben
gedaan, ook wat betreft de afwikkeling van de processen, pratend op basis
van de informatie van dat moment en niet achteraf. Laten wij reëel zijn:
er was verschil tussen datgene wat in Nederland gebeurde met het diervoeder
en de signalen over de Belgische producten en de manier waarop België
ermee is omgegaan. België heeft vervolgens pas op 28 mei jl. laten weten
dat de problemen veel groter waren dan men tot op dat moment had laten weten.
Vervolgens nam België ineens zulke drastische maatregelen dat wij enigszins
verbouwereerd waren. Dat is absoluut geen goede houding. Ik keur die niet
goed, maar het is wel gebeurd. Vervolgens hebben wij samen met de Europese
Commissie en het ministerie van Volksgezondheid maatregelen getroffen.Mevrouw Vos (GroenLinks):Voorzitter! Het is duidelijk dat ook de staatssecretaris vindt dat niet
alles is gelopen zoals het had gemoeten. Ik deel die zienswijze. Het gaat
nu even over deze motie. De constatering in de motie dat een groot deel van
de problemen te wijten is aan een gebrek aan interne communicatie op het ministerie,
is van groot belang, want die legt de politieke verantwoordelijkheid bij de
staatssecretaris. De staatssecretaris kan niet instemmen met de motie als
zij de politieke verantwoordelijkheid die daaruit naar voren komt niet accepteert.
Het is of het één of het ander.Staatssecretaris Faber:Voorzitter! Ik denk dat ik wat dat betreft een andere inschatting, een
andere beoordeling maak. Ik heb de uitleg gegeven zoals ik die heb gegeven.
Daar blijf ik bij.De heer Poppe (SP):Voorzitter! Ik heb ook nog een opmerking over de motie van de heer Oplaat.
De staatssecretaris zegt dat zij de eerste constatering niet helemaal deelt.
Met andere woorden, het ligt aan het systeem en dat is zij niet. Wie dan wel?
De staatssecretaris is het echter wel eens met het dictum. Dat betekent toch
dat dit een volstrekt overbodige motie is, ter verdoezeling van het feit dat
de heer Oplaat is omgevallen met zijn zware kritiek?De voorzitter:Is dat een vraag aan de staatssecretaris?De heer Poppe (SP):Ik vraag de staatssecretaris of zij ook van mening is dat die motie overbodig
is als zij het dictum overneemt.De voorzitter:Ik denk dat de staatssecretaris zojuist al een reactie op de motie heeft
gegeven, maar misschien wil zij er nog iets over zeggen.Staatssecretaris Faber:Wat betreft het onderscheid tussen iets overbodig verklaren en zeggen
dat je het daarmee eens bent, het volgende. Ik heb er een vertaling van gegeven,
zelfs een aanvulling erop, door aan te geven dat een voorziening wordt getroffen
om de signalen voortaan zodanig op te kunnen pakken dat een en ander voortaan
op een andere wijze plaatsvindt. De inschatting moet in ieder geval op een
andere wijze plaatsvinden dan tot nu toe het geval was. Het blijven natuurlijk
altijd risico-inschattingen, maar dat is de manier waarop ik, overigens niet
alleen vandaag, mij sterker voorneem om met aanvullende maatregelen te gaan
werken. Ik laat het vervolgens aan de Kamer over om te zeggen of zij die motie
overbodig acht.De heer Poppe (SP):U gebruikt een heleboel woorden voor de beantwoording van een eenvoudige
vraag, waarop u mijns inziens met ja of nee kunt antwoorden. U zegt dat u
het eens bent met de motie. U gaat dus doen wat er in het dictum staat. Bent
u het dan niet met mij eens dat de motie overbodig is?Staatssecretaris Faber:Dat is een kwestie van uitleg. Je kunt de motie, althans het dictum, ook
zien als een ondersteuning van datgene wat in gang is gezet en wat nog op
een andere manier verder in gang gezet zal worden. Dat heb ik zowel vanochtend
als in de aanvullende brief uitgelegd. Dan kan het op zich geen kwaad om dat
hier te herhalen.De heer Poppe (SP):Dan moeten wij vaststellen dat deze motie alleen is bedoeld om de staatssecretaris
overeind te houden.De heer Atsma (CDA):Ik wil nog even aansluiten bij de opmerking van mevrouw Vos en vraag de
staatssecretaris nog een reactie op het volgende. Een maand geleden heeft
de heer Oplaat, degene die nu de motie indient, tijdens het debat over de
oorflappen een gele kaart uitgereikt aan deze staatssecretaris. Toen heeft
de heer Oplaat gezegd dat het de aller allerlaatste keer zou zijn en dat er
vervolgens, als dit weer zou gebeuren, iets zou dreigen. Kan de
staatssecretaris, als zij de motie in die context plaatst, staande houden
dat datgene wat zij zojuist heeft gezegd, nog steeds van toepassing is?Staatssecretaris Faber:Wij moeten achteraf constateren dat er veel is gebeurd. Wij hebben het
over een debat dat op 28 april tijdens een algemeen overleg is gevoerd over
I&R. Ik heb daarvan gezegd dat inderdaad bleek dat bepaalde zinsneden
die in het najaar van 1998 waren geschreven, zo niet hadden behoren te worden
opgeschreven. Bij nadere bestudering van de stukken bleek namelijk dat het
archief niet goed genoeg over de kop gehaald was. Naar aanleiding daarvan
heb ik gezegd dat dit fout is geweest. Dat betekent derhalve dat ik ervoor
moet zorgen dat dit soort zaken voortaan niet meer gebeurt. Ik heb toen tegen
de heer Oplaat gezegd dat ik een aantal maatregelen in gang heb gezet.Vervolgens spreken wij over een tijdspanne van slechts een maand later.
Dat wil dus niet zeggen dat sindsdien alle maatregelen al tot volledige uitwerking
zijn gekomen. Dus in die zin zie ik deze motie als een aanmoediging om er
verder mee door te gaan en als een steun in de rug.De heer Atsma (CDA):Na de waarschuwing van de heer Oplaat, na zijn gele kaart van een maand
geleden, beschouwt u deze tweede gele kaart als een steun in de rug, als ik
u goed begrijp.Staatssecretaris Faber:Ik heb absoluut geen verstand van voetbal; ik geloof dat die kaart daar
iets mee te maken heeft. Het lijkt mij helder. Wij hebben toen een debat gevoerd
over een aantal zaken. Vervolgens heb ik een aantal maatregelen toegezegd.
De heer Oplaat heeft gezegd dat het hem zeer correct lijkt dat deze maatregelen
worden genomen. Dan moet je een maand later constateren dat er kennelijk nog
meer moet gebeuren. Welnu, dat zijn niet de leukste constateringen, maar het
betekent wel dat ik er vol verve mee door blijf gaan, aangezien het nodig
blijkt te zijn.Een ander belangrijk aspect is de kwaliteit van het diervoeder zoals dat
in Nederland en elders in Europa wordt gefabriceerd. Het is tevens iets waar
wij ons zorgen over dienen te maken. Samen met mevrouw Borst heb ik op een
eerder moment met de Kamer mogen spreken over het onttrekken van antibiotica
aan diervoeder. Daarnaast hebben wij al eerder gecorrespondeerd en gecommuniceerd
over diermeelsporen die in diervoeder werden aangetroffen, op basis waarvan
ik maatregelen heb getroffen. Tegelijkertijd heb ik laten weten dat dit alles
nog niet genoeg is en dat er veel meer op dit traject moet gebeuren. Ik denk
aan de verantwoordelijkheden die niet helemaal duidelijk zijn tussen het ministerie,
de productschappen en het bedrijfsleven. Verder doel ik op controles die scherper
zouden mogen worden uitgevoerd. Vooral naar de grondstoffen die in diervoeder
verwerkt worden, moet veel ernstiger worden gekeken. Met de heer Van der Vlies
ben ik ook, dan begin ik al bij de antibiotica, geschrokken als het gaat om
de samenstelling van diervoeder. Ik heb aangekondigd dat daar een goede nota
over moet verschijnen, waarin wordt opgenomen hoe wij dat precies gaan doen.
Tegelijkertijd is er een dringende behoefte aan een kaderwet diervoeder.In dat hele traject van maatregelen die op dat punt moeten worden genomen,
betrek ik ook de motie van de heer Poppe. Die zegt dat zijns inziens een goed
gecoördineerde landelijke handhaving nodig is om vetsmelterijen effectief
te kunnen controleren. Dat hoort daarbij. Dat hoort in het hele traject van
diervoeder, want dat is een bestanddeel van diervoeder. Als wij die kwaliteit
omhoog willen houden en met name de grondstoffen van diervoeder op een andere
manier willen beoordelen, dan hoort dat bestanddeel vet daarbij. Ik ben het
voor dat deel dus eens met de motie van de heer Poppe. Gelet op het debat
dat wij zojuist voerden, durf ik echter bijna niet meer te zeggen dat ik haar
eigenlijk overbodig vind.De heer Poppe (SP):Gezien de uitleg van de staatssecretaris is mijn motie absoluut niet overbodig.
Ik heb het over een landelijk aangestuurde handhaving. Ik wil nu verwijzen
naar het speciale handhavingsteam dat is ingesteld als het gaat om gevaarlijkeafvalstoffenverwerkende
bedrijven. Daar zitten specialisten in, die indien noodzakelijk bij elkaar
worden geroepen. Dat zijn specialisten op het gebied van administratie en
financiële kennis, van stoffenkennis, van opsporing. Die zitten niet
bij de KDD en RVV. Ik denk dus toch dat u een team samen moet stellen van
specialisten, zoals het handhavingsteam van VROM om dit soort zaken, om die
meer dan honderd bedrijven die zeer kwetsbare stoffen voor onze voedselketen
bewerken, adequaat aan te kunnen pakken. Dat kan niet met de KDD en RVV, want
dat zijn alleen meer veterinair gerichte organisaties.Staatssecretaris Faber:Ik ben blij met deze uitleg, maar dat maakt het wel iets ingewikkelder.
Ik heb zojuist gezegd dat in het hele systeem van diervoeder, met name in
de aanlevering van de grondstoffen, de wijze waarop de grondstoffen worden
toegeleverd en met name de kwaliteitsborging van de grondstoffen en dus ook
het vet, wat daar een belangrijk bestanddeel van is, er heel goed naar gekeken
zou moeten worden. Er moet echter ook heel goed gekeken worden naar de verschillende
verantwoordelijkheden, zoals die op dit moment geregeld zijn tussen de ministeries
en de productschappen. Ik vind dat als je zegt dat je daarnaar gaat kijken,
er heldere afspraken moeten worden gemaakt. Dat komt voor een groot gedeelte
terug in de nota diervoeder. Je moet daar nu niet één element
uitlichten en daarvan zeggen dat dat voortaan op een bepaalde wijze moet worden
gedaan. Ik stel dan ook voor om de gedachte bij de uitwerking van die nota
mee te nemen. De gedachte vind ik heel interessant, maar ik wil die meenemen
in het totaal van het diervoederpakket, waar ik volop mee aan de gang ben
en waar u een korte samenvatting van heeft gekregen, met de maatregelen voor
versnelling en aanscherping van kwaliteitsbeleid diervoeder. Die zijn ook
in de brief geformuleerd. De motie van de heer Poppe is een aandachtspunt
die daarin verwerkt zal worden. Daar zal goed aandacht aan worden besteed.
Dan is die motie dus toch weer overbodig.De heer Poppe (SP):Ik ben blij dat de staatssecretaris de motie mee wil nemen. Ik vrees alleen
dat het zal gaan zoals zo vaak: wat meegenomen wordt, zie je nooit meer terug.
Daarom wil ik toch graag een uitspraak van de Kamer over deze motie,
om te onderstrepen dat de staatssecretaris die zeer serieus moet nemen.Staatssecretaris Faber:Voorzitter! Rest nog de motie van de heren Waalkens, Ter Veer en Oplaat.
Met datgene wat ik zojuist heb gezegd over het beleid met betrekking tot veevoeder
en datgene wat er allemaal moet gebeuren en ook de versnelling en aanscherping
die ik heb aangekondigd en in mijn brief heb neergelegd, zie ik ook deze motie
als een forse steun in de rug om vervolgens weer adequaat aan de slag te kunnen
gaan.Mevrouw Vos (GroenLinks):Mevrouw de voorzitter! Wilt u mij toestaan om aan de heer Oplaat, als
indiener van de motie waar ik zojuist op in ben gegaan, te vragen helder te
maken – dat is van cruciaal belang voor het stemgedrag van mijn fractie –
wat nu eigenlijk de betekenis is die hij als indiener hecht aan de constatering
dat de problemen voor een groot deel zijn te wijten aan gebrek aan interne
communicatie op het ministerie van LNV. Kan ik dat interpreteren...De voorzitter:Ik denk dat de vraag duidelijk is. Als de heer Oplaat kort kan antwoorden,
stel ik hem daartoe nu in de gelegenheid.De heer Oplaat (VVD):Mevrouw de voorzitter! Iedereen die kan lezen, kan lezen wat er staat.
We hebben in de afgelopen debatten, in de algemene overleggen die er zijn
geweest, geconstateerd dat het heeft geschort aan de interne communicatie
op het ministerie van LNV. De staatssecretaris heeft dat ruiterlijk erkend
en toegegeven. Zij heeft ook erkend dat het anders moet en beter kan. Hoe
zij dit verder gaat interpreteren, weet ik niet. Zij noemt het een aanvulling.
Het dictum is duidelijk. Zij zal voor de begrotingsbehandeling transparant
en zichtbaar moeten maken hoe zij dat gaat verbeteren.Mevrouw Vos (GroenLinks):Mijnheer Oplaat, de staatssecretaris heeft gezegd dat zij die constatering
niet deelt. Zij is het daar niet mee eens. Zij demonteert daarmee in feite
de politieke betekenis van de motie. Zegt u nu: wij staan voluit achter wat
hier staat en dat geeft ook de extra lading aan het dictum? Of zegt u: ik
ben het eens met de staatssecretaris?De heer Oplaat (VVD):Mevrouw de voorzitter! Ik denk dat ik heel duidelijk ben geweest. De staatssecretaris
heeft dat ruiterlijk erkend. Volgens mij kan het niet duidelijker.De heer Atsma (CDA):Voordat de minister het woord krijgt en onder meer ingaat op de motie
van de heer Van der Vlies, wil ik gezien het feit dat wij de motie mede hebben
ondertekend en gezien de overwegingen en het dictum, van de staatssecretaris
een reactie hebben op de motie.De voorzitter:Het is zeer te doen gebruikelijk dat de regering antwoordt namens iedereen
van de regering, zelfs degenen die op dit moment hier niet aanwezig zijn.
Laten we maar eens beginnen met het antwoord van de minister van VWS. Als
u niet tevreden bent, kunnen we kijken hoe we daarna verdergaan.Minister Borst-Eilers:Mevrouw de voorzitter! Ik wil graag op enkele opmerkingen van de geachte
afgevaardigde reageren en dan het oordeel van de regering geven op de motie
op stuk nr. 6 van de heer Van der Vlies, ook ondertekend door anderen.De heer Atsma schetste het beeld van de consument die nog steeds in de
grootste verwarring is. Ook de heer Poppe stelde de vraag waarom nu weer al
die nieuwe middelen van de schappen worden gehaald. Ik wil het graag nog een
keer uitleggen. Ik ben vanochtend misschien niet helemaal duidelijk geweest.
Dit weekend is er weer een nieuwe verordening gekomen van de Europese Commissie,
waarbij deze zoals de heer Waalkens vanochtend zei, de piramide nog meer op
zijn kop zet en heel breed verdere verbodsbepalingen wil invoeren. Het betreft
dan al het vlees, ook het magere, van rund en varken en alle melk, dus ook
de magere melk. Dat is een verordening van de Europese Commissie. Daar gaan
wij natuurlijk in mee. Dat betekent echter weer een groot aantal extra levensmiddelen
uit de winkels verwijderen. Wij hebben dat niet eerder gedaan, omdat wij in
dit opzicht enigszins met België meedenken. In België vindt men
het te ver gaan. Als je bijvoorbeeld kijkt naar de melk, dan is de melk van
runderen die misschien ook met dioxineveevoer gevoederd zijn, verdund in de
grote melkplas. Er zit dan maar een heel klein beetje in. Bovendien zit dioxine
in het vet, dus waarom moet nu ook de magere melk en alles wat met magere
melkproducten gemaakt is, verwijderd worden? Zover zijn wij als Nederlandse
overheid dus niet gegaan. Wij volgen nu echter de Commissie. Vandaar deze
denk ik laatste aanval op de winkelschappen.De heer Atsma zei ook dat de consument niet begrijpt waarom een kip geen
duidelijk gezondheidsrisico met zich brengt en meerdere kippen wel. Dat komt
omdat dioxine zich ophoopt in het lichaam. Alles wat je erbij doet, maakt
de totale belasting hoger. Wij hebben nu eenmaal een norm voor de jaarlijkse
maximale belasting.De heer Poppe (SP):De minister maakt dezelfde opmerking over die kip als in het algemeen
overleg vandaag. Zij legt uit waarom een keer kip niet schadelijk is en elke
dag kip wel. De minister gaat er weer aan voorbij dat met name kip en de eieren
van de kip in ontzettend veel andere consumentenartikelen verwerkt worden,
zodat je veel meer kip binnenkrijgt dan die ene kip die je zo nu en dan eet.
Als dit voor zwangere vrouwen schadelijk kan zijn, moet zij toch op tilt slaan
in plaats van daar zo laconiek over te doen.Minister Borst-Eilers:Wat de zwangere vrouwen betreft heeft het RIVM het zwartste scenario uitgerekend,
namelijk dat iemand vier maanden lang een halve kip per dag eet en dan nog
wel een kip uit de begintijd die tussen half januari en eind januari dat voer
gegeten heeft. Het zegt dan dat zo langdurig dagelijks kip eten voor een zwangere
vrouw echt ongezond zou zijn, maar dat is natuurlijk ook een extreme situatie.Iemand die zwanger is en een- of tweemaal kip heeft gegeten plus een aantal
andere kipproducten, heeft wat extra dioxine in het lichaam gekregen. Ik zei
vanochtend al: het is troep, wij zouden het helemaal niet moeten eten. Maar
het gaat natuurlijk wel even om de omvang van het gezondheidsrisico en over
de vraag of je er werkelijk iets van merkt in je gezondheid.
Als het antwoord volgens de deskundigen nee is, vind ik dat je mensen niet
onnodig moet alarmeren, omdat er al mensen zijn, dankzij onze Belgische vrienden
die ons zo laat hebben gewaarschuwd, die dit allemaal al hebben geconsumeerd.De heer Poppe (SP):Voorzitter! Ik ben geen wetenschapper, maar toch kan ik de redenering
van het RIVM doorprikken. De minister zegt dat dioxine ophoopt in je vet.
Dan maakt het niet uit of je vier maanden achtereen kip eet of zoveel kip
in negen maanden, want zwangere vrouwen zijn over het algemeen negen maanden
zwanger. Omdat er een ophoping is, is het even gevaarlijk. Het wordt ook gevaarlijk
als je dat over vijf of tien jaar doet of over weet ik hoeveel maanden. Omdat
dioxine zich ophoopt in het vet van de mens of het dier, is het zo belangrijk
om ervoor te zorgen dat er onmiddellijk alarm wordt geslagen en aan de bel
wordt getrokken, zodra er signalen komen dat er dioxine in voedingsmiddelen
zit. Dan moet je niet laconiek doen omdat het gevaar wel meevalt. Die ophoping
is gevaarlijk en de redenering van de minister deugt dus niet.Minister Borst-Eilers:Mevrouw de voorzitter! Als ons vandaag bekend zou zijn dat een voedingsmiddel
dat kortgeleden op de markt is gekomen, te veel dioxine bevat, dan zouden
wij absoluut alarm slaan. De beslissing van mijn hoofdinspecteur om de zaak
eerst dieper te onderzoeken alvorens maatregelen te nemen, moet worden gezien
in het licht van het feit dat hij, toen hij op 18 mei met zijn speurtocht
begon, er na drie dagen door contact met de Belgische autoriteiten achter
was dat het probleem van besmet veevoer zich had voorgedaan van half tot eind
januari. Daarna was alles wat er geleverd was, weer goed. Vandaar dat hij
zei: als het al zo lang geleden is, neem ik nog even de tijd om het goed uit
te zoeken, want dan weten wij ook hoe wij de mensen moeten waarschuwen.De heer Poppe (SP):Vanmorgen zijn er nog producten van de schappen gehaald waar kipproducten
in verwerkt zijn, dus die kipproducten zijn gedurende een heel lange periode
op de markt geweest, waarschijnlijk zelfs vanaf januari, want toen was het
al begonnen.Minister Borst-Eilers:Ja, ik weet niet precies hoelang de doorlooptijd is van die producten...De heer Poppe (SP):Het verhaal dat u houdt, is niet valide. Ik vind dat een minister van
Volksgezondheid daar veel strenger in moet zijn.Minister Borst-Eilers:Ik haat dioxine net zoals u, gaat u daar maar van uit. Ik probeer alleen
uit te leggen dat de hoofdinspecteur, toen hij hier op 18 mei van hoorde,
de hele context al snel kennende, ervoor heeft gekozen om het even goed in
kaart te brengen, alvorens ermee naar buiten te gaan.Dat brengt mij bij de opmerkingen van de heer Ter Veer en de heer Van
der Vlies. De heer Van der Vlies heeft heel terecht gezegd: er komt een signaal
en dan is er sprake van een dilemma. Ik heb vanochtend al gezegd dat signalen
over onreinheden in ons voedsel niet een keer per maand of een keer per week,
maar meermalen per week voorkomen. Wanneer je iedere keer groot alarm slaat,
komt er een permanente voedselpaniek. Wanneer dat nodig is, moet je het doen,
maar je moet die afweging toch even maken. Ik vind het beeld van een dilemma
heel mooi. Ik heb vanochtend gezegd dat ik vind dat de hoofdinspecteur op
18 mei rationeel redenerend wel een verdedigbare afweging heeft gemaakt, maar
ik heb gezegd dat ik mij heel goed realiseer dat het bij voedsel ook om emotionele
aspecten gaat. Dat geldt ook voor mij persoonlijk.Ik heb het voornemen verteld om contact op te nemen met consumentenorganisaties.
Wij hebben dat hedenmiddag al in de praktijk gebracht bij pinda's. Wij vragen
of zij dit wel of niet een situatie vinden, waarbij zij, redenerend vanuit
de consument, de piramide op haar kop zetten en overgaan tot maximale maatregelen.
Of vinden zij het als consumenten ook beter om nog even nader onderzoek te
doen? Ik denk dat wij op die manier tot een betere werkwijze komen. Het gaat
bij voedsel niet alleen om rationele argumenten, dat erken ik volledig.De heer Van der Vlies had het ook over de kwestie van de fax. Bij de SGP-fractie
wordt een fax, ook als die in het weekend komt, direct herkend en gelezen.
Op het ministerie van VWS komen per weekend natuurlijk tientallen faxen binnen
op allerlei verschillende faxnummers. Ik had het vanochtend vooral over de
afzender, de Europese Commissie, waarmee wij de nadrukkelijke afspraak hebben
dat bij een "rapid alert" buiten kantooruren niet alleen schriftelijk, maar
ook telefonisch contact moet worden opgenomen. Aan de ontvangende kant kan
echter ook de instructie worden gegeven dat in het weekend steeds bekeken
wordt of er misschien een fax van de Europese Commissie ligt. Ik zal die suggestie
in ieder geval meenemen.De gesignaleerde problemen zijn eigenlijk te vangen onder de noemer "communicatie".
Dat geldt bijvoorbeeld voor de communicatie tussen de Belgische overheid en
de Commissie: de Belgische minister hoorde op 19 maart van de problemen en
meldde dat op 28 mei aan de Europese Commissie. Ik mag geen kwaad woord over
de Belgen spreken, maar laat ik dan constateren dat dat niet snel is geweest.
Ik erken echter dat er ook in Nederland communicatieproblemen zijn geweest:
beleidsmedewerkers die iets geheims of vertrouwelijks horen en dan denken
dat zij dat voor zich moeten houden. Vandaar dat ik voor mijn departement
nu de instructie heb gegeven dat iedere medewerker van mijn ministerie die
in functie iets hoort, hoe geheim of vertrouwelijk dat ook is, dat onmiddellijk
rapporteert aan de directeur-generaal. Die instructie geldt in ieder geval
voor dit hele voedselprobleem, maar een ambtenaar in functie kan sowieso geen
geheim hebben dat niet gedeeld kan worden door hogere ambtenaren, zijn bazen
en de bewindslieden. Die situatie bestaat niet en mag niet bestaan. Dan moet
men die ambtenaar maar thuis bellen of op de tennisbaan iets in zijn oor fluisteren
en daarbij zeggen dat dat privé is. Die instructie zorgt er in ieder
geval voor dat de medewerkers niet meer worstelen met de vraag of zij iets
geheims mogen vertellen. Nee, als zij iets in functie horen, melden zij dat
aan hun superieuren. Verder hebben we afgesproken dat dit soort meldingen
tussen de beide departementen over verontreinigd veevoer niet per telefoon
wordt gedaan – zeker niet in de marge van een ander onderwerp –
maar schriftelijk op het niveau van een directeur-generaal.
Wij moesten voor de communicatie dus inderdaad een paar instructies geven
en dat hebben wij inmiddels gedaan.Mevrouw Vos had het over "maatregelen achteraf", maar ik heb inmiddels
voldoende uitgelegd hoe hiermee bij ons is omgegaan. Als zij vindt dat het
dioxinebeleid in het algemeen daadkrachtiger moet, wijs ik erop dat er weer
een voortgangsrapportage komt waarbij ook de minister van VROM is betrokken.
Daarover zullen wij weer een debat met elkaar hebben. Daarbij zijn alle suggesties
voor een daadkrachtiger beleid op zich welkom, want die stoffen horen niet
thuis in ons lichaam en wij vinden allemaal dat wij er alles aan moeten doen
om die belasting te verminderen.De heer Stellingwerf had geen directe vragen aan mij en ik ben daarom
al aangeland bij de motie op stuk nr. 6 van de heer Van der Vlies. Ook die
motie plaatst de regering voor een dilemma, want het dictum spreekt uit dat
in dergelijke onverhoopt voorkomende gevallen het voorzorgprincipe uitgangspunt
moet zijn. Daarmee ben ik het volledig eens; dat is echt een ondersteuning
van het beleid van de regering. Met de considerans ligt het iets ingewikkelder,
met name met het derde punt daarvan. Daarin staat dat de regering het voorzorgprincipe
onvoldoende tot uitgangspunt heeft genomen. Ik vind dat heel zwaar; ik heb
zojuist uitgelegd waarom ik vind dat hier toch verantwoord mee omgegaan is.
Als ik het allemaal tegen elkaar afweeg, kom ik echter toch tot de conclusie
dat de regering geen bezwaar heeft tegen aanneming van deze motie.De beraadslaging wordt gesloten.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19981999-5055-5066.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl