Aan de orde is de voortzetting van de gezamenlijke behandeling van: -  het wetsvoorstel Wijziging van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen en enkele andere wetten in verband met de evaluatie van deze wet, de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen en deregulering (31514); - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet financiering sociale verzekeringen en enige andere wetten in verband met de invoering van een premiekorting voor het in dienst nemen van uitkeringsgerechtigden van 50 jaar en ouder en het in dienst houden van werknemers van 62 jaar en ouder (31707)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2008-2009, pag. 895-908

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

27-01-2009

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

nr. 17, pagina 895-908

23-12-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 31514Toon publicaties die dit dossier behandelen
Kamerdossier 31707Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Intrekking van de Invoeringswet Wet werk en bijstand (31559)Pagina 909-909
Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Regels met betrekking tot participatieplaatsen en loonkostensubsidies (Wet stimulering arbeidsparticipatie) (31577)Pagina 909-909
Presentie en opening (dinsdag 23 december 2008)Pagina 853-853
Aan de orde is de behandeling van de conceptbrief van de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-Generaal aan de vicevoorzitter van de Europese Commissie, de voorzitter van de Raad van de Europese Unie en het Europees Parlement, alsmede de Nederlandse regering en het secretariaat van COSAC met de beoordeling van de Eerste Kamer in het kader van de subsidiariteitstoets van het voorstel voor een beschikking van de raad betreffende een netwerk voor waarschuwing en informatie inzake kritieke infrastructuur (CIWIN) (COM(2008)676def) (31785)Pagina 876-876
Aan de orde is de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de rechtsbijstand houdende herijking van de verlening van rechtsbijstand door de raden voor rechtsbijstand en de invoering van een lichte adviestoevoeging, alsmede de regeling van de vergoeding van mediation (30436); - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de bedrijfsorganisatie in verband met verdere modernisering van het stelsel van de publiekrechtelijke bedrijfsorganisatie (31419); - het wetsvoorstel Wijziging van de Ziektewet om uitkering van ziekengeld mogelijk te maken aan personen die op zaterdagen en zondagen werken (31713)Pagina 908-909
Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Wet financiering sociale verzekeringen en enige andere wetten in verband met de invoering van een premiekorting voor het in dienst nemen van uitkeringsgerechtigden van 50 jaar en ouder en het in dienst houden van werknemers van 62 jaar en ouder (31707)Pagina 910-910
Aan de orde is de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Invoerings- en aanpassingswet Zorgverzekeringswet in verband met voortzetting van de subsidiëring van de MEE-organisaties (31550); - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens in verband met het mogelijk maken van systematische verstrekking van gegevens aan instellingen voor schulden- en kredietregistratie (31563); - het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 21 december 2007 te New York tot stand gekomen Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Verenigde Naties betreffende de Zetel van het Speciaal Tribunaal voor Libanon (Trb. 2007, 228 en Trb. 2008, 12) (31364) en 3 andere wetsvoorstellen (31365, 31525 en 31562)Pagina 877-877
Aan de orde is de behandeling van: - het verslag over het verzoekschrift van M.H. te H. betreffende kwijtschelding belastingschuld in België (nr. LXXVII-A); - het verslag over het verzoekschrift van W.E. te B. betreffende fiscale aftrekbaarheid uitgaven wegens ziekte en toepassing hardheidsclausule (nr. LXXVIII-A)Pagina 876-877
Aan de orde zijn de stemmingen in verband met het wetsvoorstel Regeling van een tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten (Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten) (31706), en over: - de motie-Meurs c.s. over een onderzoek naar de consequenties voor groepen burgers die voor een tegemoetkoming of compensatie een beroep moeten doen op meerdere regelingen (31706, letter I); - de motie-Klein Breteler c.s. over een onafhankelijke adviescommissie als bedoeld in artikel 7:13 van de Algemene wet bestuursrecht (31706, letter J) en 1 andere motie (31706, letter K)Pagina 877-878
Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Wet inburgering (inburgeringsvoorzieningen voor alle inburgeringsplichtigen gericht op het inburgeringsexamen of het staatsexamen Nederlands als tweede taal) (31318)Pagina 879-879
Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen en enkele andere wetten in verband met de evaluatie van deze wet, de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen en deregulering (31514)Pagina 910-910
Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Een horizonbepaling met betrekking tot participatieplaatsen (Wet horizonbepaling participatieplaatsen) (31548)Pagina 909-909
Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Vaststelling van een nieuwe Mediawet (Mediawet 20..) (31356)Pagina 878-879
Lijst van besluiten (dinsdag 23 december 2008)Pagina 911-911
Aan de orde zijn de stemmingen in verband met: - het wetsvoorstel Wijziging van de Natuurbeschermingswet 1998 in verband met de regulering van bestaand gebruik en enkele andere zaken (31038), en over: - de motie-Smaling c.s. over beheerplannen voor Natura 2000-gebieden (31038, letter H)Pagina 910-911
Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Wet werk en bijstand, de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers en de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen in verband met het opnemen van nadere bepalingen met betrekking tot de plicht tot arbeidsinschakeling van een alleenstaande ouder met een kind dat de leeftijd van vijf jaar nog niet heeft bereikt (Wet verbetering arbeidsmarktpositie alleenstaande ouders) (31519)Pagina 909-909
Aan de orde is de voortzetting van de gezamenlijke behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet werk en bijstand in verband met decentralisering van de langdurigheidstoeslag en op bevordering van maatschappelijke participatie gerichte ondersteuning van huishoudens met schoolgaande kinderen (31441); - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet werk en bijstand, de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers en de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen in verband met het opnemen van nadere bepalingen met betrekking tot de plicht tot arbeidsinschakeling van een alleenstaande ouder met een kind dat de leeftijd van vijf jaar nog niet heeft bereikt (Wet verbetering arbeidsmarktpositie alleenstaande ouders) (31519); - het wetsvoorstel Een horizonbepaling met betrekking tot participatieplaatsen (Wet horizonbepaling participatieplaatsen) (31548) en 2 andere wetsvoorstellen (31567 en 31577).Pagina 853-876
Aan de orde is de stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Monumentenwet 1988 in verband met onder meer beperking van de ministeriële adviesplicht bij aanvragen om een Monumentenvergunning (31345), te weten de motie-Asscher c.s. over de verhoging van de subsidies aan de stadsherstellichamen met de vennootschapsbelastingheffing over die lichamen (31345, letter H)Pagina 877-877
Aan de orde is de voortzetting van de gezamenlijke behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen en enkele andere wetten in verband met de evaluatie van deze wet, de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen en deregulering (31514); - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet financiering sociale verzekeringen en enige andere wetten in verband met de invoering van een premiekorting voor het in dienst nemen van uitkeringsgerechtigden van 50 jaar en ouder en het in dienst houden van werknemers van 62 jaar en ouder (31707)Pagina 895-908
Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Bundeling van het WWB-werkdeel, budgetten voor inburgeringsvoorzieningen en de middelen voor volwasseneneducatie (Wet participatiebudget) (31567)Pagina 909-909
Aan de orde is de stemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Wet werk en bijstand in verband met decentralisering van de langdurigheidstoeslag en op bevordering van maatschappelijke participatie gerichte ondersteuning van huishoudens met schoolgaande kinderen (31441)Pagina 909-909
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 23 december 2008)Pagina 912-914
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Natuurbeschermingswet 1998 in verband met de regulering van bestaand gebruik en enkele andere zaken (31038)Pagina 879-895

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 73 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de gezamenlijke behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk
en inkomen en enkele andere wetten in verband met de evaluatie van deze wet,
de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen en deregulering (31514);het wetsvoorstel Wijziging van de Wet financiering sociale verzekeringen
en enige andere wetten in verband met de invoering van een premiekorting voor
het in dienst nemen van uitkeringsgerechtigden van 50 jaar en ouder en het
in dienst houden van werknemers van 62 jaar en ouder (31707).De beraadslaging wordt hervat.Minister Donner:Voorzitter. Voor ligt een voorstel tot wijziging van de Wet SUWI dat resulteert
uit de evaluatie die heeft plaatsgevonden na vijf jaar ervaring met de oude
wet. De invoering van de Wet SUWI is een belangrijke stap geweest in de organisatie
van de sociale zekerheid. De GroenLinksfractie is kort ingegaan op het hele
proces waartoe wij zijn gekomen. Zij verbond dit vooral met een oproep om
nu eens een tijdje rust te houden en niet verder te organiseren. Ach, nu ze
tot een organisatie zijn samengevoegd, kunnen wij niet verder concentreren,
tenzij wij weer overgaan tot splitsing in de afzonderlijke onderdelen. Daarvoor
liggen voorlopig geen voorstellen ter tafel. Blijft dat ik het er volledig
mee eens ben dat in de afgelopen periode een intensief ontwikkelingsproces
heeft plaatsgevonden waarin het huidige UWV is ontstaan uit vijf verschillende
uitvoeringsorganisaties. Daarbij is een organisatie ontstaan die ook sindsdien
voortdurend bezig is geweest met verder reorganiseren om van een omvang aan
het begin van zo'n 24.000 werknemers uit te komen op 14.000 werknemers aan
het eind van deze kabinetsperiode. Daarnaast komt de samenvoeging met het
CWI. In die zin is het volstrekt terecht dat hiervoor aandacht wordt
gevraagd en dat je tegelijkertijd, zoals mevrouw Swenker aangaf, moet constateren
dat het UWV zeer goed functioneert. Desondanks moesten wij constateren dat
toch besloten moest worden tot een verdergaande reorganisatie. In de eerste
plaats hebben wij in de afgelopen jaren de sociale zekerheid steeds meer omgevormd
tot een activerende sociale zekerheid, met als implicatie dat arbeidsbemiddeling
en uitkering in wezen twee kanten van dezelfde zaak zijn. Dat maakt een steeds
nauwere samenwerking tussen de uitkering en de bemiddeling onvermijdelijk.
In de tweede plaats heeft met de invoering van de Wet werk en bijstand ook
bij gemeenten een belangrijke ontwikkeling plaatsgevonden op het terrein van
arbeidsbemiddeling om mensen vanuit een uitkering of de bijstand te activeren.
Die twee ontwikkelingen lopen parallel.In wezen zijn er twee manieren waarop de problematiek kan worden aangepakt.
Dat beluisterde je gisteren in deze zaal ook uit de inbreng van verschillende
fracties. Voor de ene roept de operatie die nu wordt uitgevoerd de vraag op
waarom de uitvoering wordt afgestoten naar de gemeenten. Mevrouw Swenker vroeg
waarom dat werd overgedragen. De heer Eigeman vroeg daarentegen waarom het
Rijk de uitvoering naar zich toe trok. Mevrouw Goyert constateerde dat dit
het einde was van nationale bemoeienis met arbeidsbemiddeling. Het zijn drie
beelden die men kan hebben. Als wij op het punt van de uitvoering moeten kiezen
voor een systeem waarbij alle regels worden samengevoegd tot één
stelsel waarbij één instantie verantwoordelijk is, op rijksniveau
de minister van Sociale Zaken dan wel op lokaal niveau de wethouders, dan
kunnen bevoegdheid en uitvoering weer in een hand liggen. Die situatie is
noch praktisch uitvoerbaar noch wenselijk. Het gaat nu eenmaal om verschillende
schalen waarop gefunctioneerd moet worden. Bij de bijstand heeft men veel
meer te maken met lokale integratie. Gaat het daarentegen om arbeidsbemiddeling
of de uitkeringen van de Wajong, dan gaat het om expertises waarvoor iedere
gemeente en zelfs regionale verbanden vaak te beperkt zijn. Dat geldt zowel
voor het ontwikkelen van de expertises voor de verschillende beperkingen waarmee
men te maken heeft alsook voor het bereik van de regio voor het vinden van
adequaat werk. Hetzelfde geldt voor de WW. Wij hebben er altijd op gestaan
dat die landelijk en uniform moet worden uitgevoerd. Dat was de reden om tot
SUWI te komen en af te stappen van de uitvoeringsorganisaties van sociale
partners zelf. Datzelfde geldt ook voor de WAO.Kortom, wij zitten in een palet waar per definitie de aard van het werk
leidt tot verschillende niveaus van uitvoering. Daartussen kiezen is niet
opportuun en is ook niet verstandig. Vandaar dat er nu voor wordt gekozen
dat de bevoegdheden en het beleid op het niveau blijven waar ze zitten. Wij
gaan de discussie niet aan: moet het allemaal centraal op landelijk niveau
of moet het allemaal op gemeentelijk niveau? Ook dat gemeentelijk niveau is
zelfs al voor de bijstand in wezen een te klein niveau in die zin dat voor
re-integratie op regionaal niveau zal moeten worden gewerkt. Die verschillende
ontwikkelingen worden nu gevat in het voorliggende voorstel door niet te gaan
praten over integratie van de regelingen, maar door te praten over een geïntegreerde
uitvoering van de verschillende regelingen met behoud van de verschillende
verantwoordelijkheden. Dat is de reden waarom in dit wetsvoorstel niet één
blauwdruk wordt opgelegd. In de eerste plaats hebben wij te maken met geheel
verschillende omstandigheden naargelang de regio en ook de gemeente waarin
wordt gewerkt. Een gemeente zoals Amsterdam heeft andere behoeften dan gemeenten
in Oost-Groningen. Maar idem dito moet nu juist de samenwerking tussen de
verschillende niveaus van onderop komen, omdat het gaat om samenwerking die
niet van bovenaf opgelegd kan worden en ook niet van bovenaf gestuurd kan
worden. Dat doen wij door de voorwaarden te scheppen. In de voorgaande periode
in het experiment met de toonkamers is gebleken dat het heel goed kan werken
en dat het uitstekend functioneert. Het is de laatste keer dat ik de term
"toonkamer" gebruik, maar anders wist men niet waar ik het over had. Het enige
punt is dat, als die samenwerking en integratie niet goed lopen, de bewindslieden
dan een aanwijzing kunnen geven met betrekking tot de samenwerking. Ook dat
wordt zo min mogelijk genormeerd teneinde het zo goed mogelijk te kunnen gebruiken.
Hoe beter je het kunt gebruiken, des te minder hoef je er gebruik van te maken.
Men weet dat het in eenieders belang is om te komen tot stappen.Vanuit hetzelfde perspectief wordt ook de ketensamenwerking georganiseerd.
In dat kader is er inderdaad gekozen, ook na overleg met de verschillende
gemeenten, voor een concentratie ten opzichte van de huidige CWI-vestigingen.
Er wordt gekozen voor een reductie van de huidige 130 vestigingen naar 100
vestigingen. Dat levert voor de gemeenten die het aangaat uiteraard soms ook
pijnlijke situaties op. Het berust niet op het idee dat het goedkoper is.
Het berust nu juist op de gedachte van een betere dienstverlening, omdat door
een grotere concentratie de expertise die nodig is beter kan worden geconcentreerd.
Dat is ook de reden waarom die 100 vestigingen worden gebruikt voor de dienstverlening
aan vooral de werkzoekende, maar daarbinnen een verdere concentratie plaatsvindt
wat betreft de contacten met werkgevers in een regio. Een van de grote klachten
op dit moment van werkgevers over de arbeidsbemiddeling is dat men niet weet
waar men terecht moet. Dat wordt opgevangen, ook in overleg met VNO, door
in 30 centrale gemeenten de LWI-plusvestigingen te creëren, van waaruit
de organisatie van de regionale arbeidsmarkt, het aanboren van bedrijven en
werkgelegenheid, zal plaatsvinden.Mevrouw Strik (GroenLinks):Begrijp ik het nu goed dat het verkleinen van het aantal Werkpleinen is
ingegeven door de wil om de dienstverlening te verbeteren, dus dat het aantal
eigenlijk te groot was om doelmatig te kunnen werken?Minister Donner:Ja, omdat je dan te grote verschillen krijgt, terwijl je nu juist het
beste kunt bemiddelen, als je de mensen zodra zij binnenkomen zo goed mogelijk
de verschillende mogelijkheden kunt bieden. Hoe groter ik het aantal vestigingen
maak, des te groter is de spreiding van de betrokken bedrijven en van de expertises
die nodig zijn op het terrein van bijvoorbeeld coaching. Juist omdat de backoffice
blijft waar die is en het hierbij gaat om de ontvangst van personen vanuit
een punt, menen wij dat die verdere concentratie nodig is, ook vanwege de
dienstverlening.Mevrouw Strik (GroenLinks):Is die beslissing evidence-based? Is dat onderbouwd door middel van onderzoek waaruit bleek dat 130 Werkpleinen te veel was om een goede dienstverlening
tot stand te brengen?Minister Donner:Wij hebben het vanochtend al gehad over "evidence-based". In onderling
overleg, ook met gemeenten en met de VNG, zijn criteria ontwikkeld. Waaraan
moet je nu voldoen, wat zijn de sturende en leidende criteria bij de keuze:
waar wel vestigingen en waar niet? In die zin is het minder evidence-based,
maar is de constatering dat op dit moment de spreiding van werklast tussen
de verschillende vestigingen heel verschillend is. Dat geldt derhalve ook
voor de expertise, de intensiteit waarmee men ervaring opdoet bij de bemiddeling.
Op dit terrein geldt ervaring als een belangrijke factor in de kwaliteit van
de dienstverlening.In dezelfde periode hebben wij moeten besluiten om de informatie in de
Wajong-bemiddeling nog sterker te concentreren op één punt,
zodat wij inzicht hebben in de vraag waar welke mensen met een Wajong-uitkering
zitten en wat hun kwaliteiten zijn. Ook dat kun je niet regionaal op die 30
punten concentreren. Deze organisatiewijze biedt de flexibiliteit om aan al
die verschillende behoeften te voldoen. De minister kan ingrijpen als het
op lokaal niveau niet goed werkt, maar voor het overige zal men de samenwerking
moeten organiseren en vinden tussen de betrokken gemeenten met de UWV-diensten
die daar functioneren. In de praktijk blijkt al dat in sommige LWI-vestigingen
iemand vanuit de gemeente vooral de leiding heeft. In andere gevallen hebben
mensen vanuit het UWV de leiding. Al die verschillende vormen zijn mogelijk
in het kader van de geïntegreerde dienstverlening.Mevrouw Goyert (CDA):Is er niet één organisatie die de leiding heeft? Begrijp
ik dat goed?Minister Donner:De leiding heeft de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Hij
is erop aan te spreken.Mevrouw Goyert (CDA):Maar qua management? Wie stuurt aan?Minister Donner:Dat wordt uitgemaakt door de samenwerkende partijen, het UWV en de gemeente.
Tot nu toe is dat het meest bevredigende model geweest. De aanwijzing kan
daardoor gedaan worden door betrokkenen.Mevrouw Goyert (CDA):Hoe valt dat in de uitvoering? Er is niet langer een eenduidig model.Minister Donner:Wij zijn bezig met de ontwikkeling van de geïntegreerde dienstverlening.
De staatssecretaris zal daar verder op ingaan. Het model kan op de verschillende
LWI's tot een verschillende vorm in de uitvoering leiden. Het is een nieuwe
benadering in de uitvoering: niet meer vanuit een centraal punt waar het model
van bovenaf wordt opgelegd. Gegeven het feit dat de vraag van één
die het voor het zeggen heeft, niet beantwoord kan worden vanwege de gescheiden
verantwoordelijkheden voor de regels, is gekozen voor deze opzet, die tot
dusver heel goed werkt. Ik heb er alle vertrouwen in dat het deze richting
uit zal gaan.Ik ben blij dat mevrouw Swenker de functionaliteit en de kwaliteit van
de ontwikkeling van het UWV onderkent. Dat betekent niet dat wij moeten zeggen
dat dat op gemeentelijk niveau anders is. Iedereen is het erover eens dat
de Wet werk en bijstand een succes is in het verminderen van het aantal bijstandsuitkeringen.
Bij wat daarvoor nodig is, de re-integratie, leven meer vragen. Een van de
voordelen van deze organisatiewijze is dat het niet meer de afzonderlijke
gemeenten zijn en dat de uitvoering een gezamenlijk punt wordt. Via het UWV
wordt het veel makkelijker om ervaringen uit te wisselen. Met de ketenorganisatie
zijn prestatienormen afgesproken waaraan het functioneren van de LWI's en
de keten getoetst kunnen worden. Dat betreft een aantal aspecten die op basis
van de wet zullen worden vastgelegd. Ik denk aan de bevrediging van cliënten
en werkgevers. De uitvoeringsorganisatie geeft de nodige flexibiliteit.Mevrouw Swenker wees terecht op het belang van sectoren. Ook voor sectoren
geldt dat er aan het eind van de dag uiteindelijk een match gevonden moet
worden tussen de vraag van de werkgevers en het arbeidsaanbod. In het kader
van het najaarsoverleg wordt met de verschillende sectoren gewerkt aan het
krijgen van een beeld van waar de vraag binnen bedrijven zit. In het kader
van de mobiliteitscentra heb ik recent het belang benadrukt dat dat met de
grootst mogelijke spoed tot stand komt. Het biedt een antwoord op de huidige
problemen op de arbeidsmarkt.De organisatie impliceert niet een einde van de publieke arbeidsvoorziening
of de centrale bemoeienis met arbeidsvoorziening, zoals mevrouw Goyert suggereerde.
Het WERKbedrijf wordt een geïntegreerd onderdeel van het UWV. De naam
WERKbedrijf zal men de komende twee maanden regelmatig voorbij zien komen
bij het aanschouwen van een schaatswedstrijd. Op die wijze hebben wij wat
goedkope publiciteit.Er is gevraagd naar de vormgeving van de dienstverlening onder verwijzing
naar de uitkomsten van de evaluatie. Hoe krijgt de regiefunctie van de minister
in dit voorstel gestalte? Kern van de uitkomst van de evaluatie is het belang
van intensivering van de samenwerking in de keten. Gegeven de verscheidenheid
van regelgeving vereist dat per definitie dat in de eerste plaats de nadruk
ligt op de partijen die binnen een regio samenwerken. Tot dusver loopt dat
proces goed. Op een groot aantal plaatsen zijn er LWI's. Ik gebruik die term
nog even in afwachting van de uitvoering van de motie-Van Gent. Partijen moeten
tot een eensluidende benaming komen. Zodra ik een benaming ga gebruiken, wordt
zij verdacht. Dan zou het namelijk wel eens de benaming kunnen zijn die het
Rijk ervoor bedacht heeft.Is de ontwikkeling van mobiliteitscentra strijdig met de ontwikkeling
van LWI's? Nee, want de mobiliteitscentra worden aangehaakt aan de regionale
vestigingen, in het bijzonder de 30 regionale centrumvestigingen speciaal
gericht op dienstverlening aan bedrijven. De flexibiliteit biedt de mogelijkheid
om het proces zich te laten ontwikkelen. Dat wordt gekanaliseerd doordat eisen
kunnen worden gesteld aan de geïntegreerde dienstverlening. In gevallen
waarin het niet werkt, kan de minister zo nodig een aanwijzing geven.De heer Eigeman vroeg welke afspraken de nieuwe gefuseerde organisatie
heeft gemaakt om een open en transparante communicatie met de gemeenten te
verzekeren. Het UWV en de gemeenten in een regio maken door middel van het
zogenaamde ketenprogramma afspraken over de gezamenlijk te bereiken landelijke
resultaten in een jaar. Het gaat daarbij om gezamenlijke afspraken
op het terrein van de uitstroom naar arbeid, preventie van de instroom in
uitkeringen, en klanttevredenheid van werkzoekenden en werkgevers. In 2009
zijn die gezamenlijke afspraken voor het eerst gemaakt, deels voorzien van
een landelijk ambitieniveau. Het landelijk ambitieniveau wordt opgebouwd uit
het lokale niveau. De prestatieafspraken per individuele LWI worden opgesteld
binnen de landelijk gemaakte afspraken, maar met de lokale partijen. Op die
wijze wordt het belang van enerzijds de landelijke uitvoering op een aantal
terreinen en anderzijds van de plaatselijke en regionale mogelijkheden zo
goed mogelijk gecombineerd. Onderdeel van dit proces zijn de regionale conferenties –
waar staatssecretaris Aboutaleb tot vrij kort voordat hij afscheid nam intensief
bij betrokken was – bedoeld om op regionaal niveau de gemeenten, de
UWV- en CWI-instanties, maar ook de bedrijven bij elkaar te betrekken, met
het oog op de samenwerking.De vraag is hoe de samenwerking met de LWI's tot stand komt. Ik heb dat
beschreven. Men hoeft er geen overmatige zorg over te hebben of die samenwerking
daadwerkelijk van de grond komt. De bereidheid per partij is aanwezig. Wij
hebben een monitorsysteem om te volgen hoe zich dat ontwikkelt. Inmiddels
is al 81% van de gemeenten betrokken bij geïntegreerde dienstverlening.
Die gemeenten bestrijken ongeveer 93% van het Wwb-bestand. De invoering
van de geïntegreerde dienstverlening kost tijd, maar er lopen momenteel
veel maatregelen om die voortgang te stimuleren.De verwevenheid in de keten is buitengewoon groot. Het UWV noch gemeenten
kunnen zich veroorloven hun eigen gang te gaan. Alle betrokken partijen hebben
belang bij het maken van goede samenwerkingsafspraken, juist omdat er geen
partij is die eenzijdig het beleid kan bepalen. Dit betekent niet dat er zo
nu en dan op een bepaalde plaats niet een geschil kan ontstaan. Dat is onvermijdelijk,
maar als dat geschil onoplosbaar wordt, zal er de AMvB over de geïntegreerde
dienstverlening zijn. Daar waar het daadwerkelijk stokt, kan bij aanwijzing
worden ingegrepen.Mevrouw Goyert (CDA):Stuurt de raad van bestuur van SUWI alleen het SUWI aan?Minister Donner:Nee, de raad van bestuur is evenzeer als partij betrokken bij het hele
proces van LWI-vorming.Mevrouw Goyert (CDA):Maar daar is de raad van bestuur dan partner in.Minister Donner:Nee, in termen van aansturing. De raad van bestuur stuurt gemeenten niet
aan. De raad van bestuur stuurt in de eerste plaats het proces van samengaan
van het CWI en het UWV aan en in de tweede plaats de inbreng vanuit het UWV
in het ketenoverleg. Op die wijze stuurt de raad van bestuur mede aan dat
het hele proces tot ontwikkeling komt. Vandaar ook dat het hele proces van
het sluiten van bepaalde ...Mevrouw Goyert (CDA):De gelijkheid van partners die gezamenlijk onder leiding van de minister
iets neer moeten zetten.Minister Donner:Hoe meer je het probeert weer te geven in termen van leiding ...Mevrouw Goyert (CDA):Ik wil het toch helder hebben.Minister Donner:Ja, maar in dezen moeten wij gewoon vaststellen dat wij, als er verschillende
partijen zijn, niet moeten praten over wie de leiding heeft. Ik ben aanspreekbaar
op het goede verloop van het proces. Het UWV is door mij aanspreekbaar op
het goede verloop van het proces van hun kant. Mocht het niet goed verlopen,
dan ben ik weer aanspreekbaar op het gebruik van de aanwijzingsbevoegdheid.
Ik ben echter bang dat het proces stokt zodra wij over "leider", "leiding"
en "beslisbevoegdheid" beginnen.Mevrouw Strik heeft een vraag gesteld over de inzet van de sturingsinstrumenten.
Via de informatie die het algemeen ketenoverleg ons aanreikt, kunnen wij de
vorderingen zien die worden gemaakt met de geïntegreerde dienstverlening.
Daarmee hebben wij ook een handvat om met partijen in gesprek te gaan als
men onverhoopt achterblijft in dat proces. Er vindt regelmatig overleg plaats
met het ketenoverleg. Uiteindelijk gaat het ook om de concrete resultaten
die geboekt moeten worden. Onder meer in dit wetsvoorstel wordt de basis gelegd
voor de criteria die in dat opzicht gesteld moeten worden, de prestatiecriteria
aan de hand waarvan gekeken zal worden hoe het verder gaat. Het is begrijpelijk
dat de Eerste Kamer als wetgevende instantie het liefst een kant-en-klaar
recept heeft voor bijsturing, voor de wijze waarop en wanneer dat gebeurt.
Wij willen dat juist niet normeren, gegeven het feit dat wij hier te maken
hebben met in beginsel autonome partijen, te weten gemeenten en Rijk. De aanwijzingsbevoegdheid
kan echter gebruikt worden.Mevrouw Strik (GroenLinks):De minister noemde net al een paar voorbeelden: als er conflicten dreigen
te ontstaan of als het niet loopt. Dat zijn echter allemaal vrij vage begrippen.
Wij kunnen niet verder gaan dan dat. De minister kan vooraf niet duidelijk
zeggen: als die of die situatie zich voordoet, of wanneer aan deze en deze
criteria niet wordt voldaan, zullen wij gebruik maken van onze bevoegdheid.Minister Donner:Ik geef aan in welke situaties van die bevoegdheid gebruik gemaakt kan
worden. Wij hebben een concept van geïntegreerde dienstverlening. Dat
zal ook in regels in een AMvB worden vastgelegd en uitgewerkt. Wij hebben
de aanwijzingsbevoegdheid als stok achter de deur, maar wij moeten niet gaan
omschrijven wanneer wij die eventueel gaan gebruiken.Mevrouw Strik (GroenLinks):Ik heb ook artikel 9 genoemd. Dat geeft in ieder geval de mogelijkheid
om tot certificering van de re-integratiebedrijven over te gaan. Het UWV gaat
daar nu zelf toe over. Zou het niet heel wenselijk zijn als de regering aan
de gemeenten het signaal geeft dat het beter is ook tot certificering over
te gaan, gelet op de discussie die wij vanmorgen hadden over de kwaliteit
van de re-integratiebedrijven? Overweegt de regering dit?Minister Donner:Het punt is dat wij de bevoegdheid op deze terreinen hebben opgenomen
om er zeker van te zijn dat er een bevoegdheid is als het naar onze mening
misgaat. In dat geval kunnen de Kamers ons aanspreken op het feit dat het
misgaat. Maar tegelijkertijd gaan wij ervan uit dat partijen er in eerste
instantie zelf verantwoordelijk voor zijn om tot resultaten
te komen. Wij hebben ervoor gekozen om in de Wwb de verantwoordelijkheden
bij gemeenten te leggen. Dan moeten wij niet steeds onmiddellijk zeggen: luister
eens, zo en zo moeten jullie het doen, want anders gebruiken wij onze bevoegdheden.
Dat is de achtergrond van de bevoegdheden, maar ik ben zeer terughoudend om
precies te zeggen in welke gevallen ik die bevoegdheden wel of niet zal gebruiken.
Op die wijze worden naar mijn mening de beste voorwaarden geschapen voor een
zo goed mogelijk verlopend proces.De voorzitter:Ik zie dat mevrouw Strik wil interrumperen, maar ik wijs haar erop dat
wij nog een tweede termijn hebben.Hoe lang denkt de minister nog nodig te hebben?Minister Donner:Ik wil mij nu vooral beperken tot de SUWI-operatie. Vervolgens zal de
staatssecretaris de aan haar gestelde vragen beantwoorden en ten slotte zal
ik nog ingaan op de premiekorting. Ik meen het grootste deel nu besproken
te hebben.Over de sluiting van de LWI's heb ik al iets gezegd. Ook daarvoor geldt
wat al tijdens de behandeling in de Tweede Kamer is toegezegd, namelijk dat
er overleg plaatsvindt met de verschillende betrokken gemeenten en regio's.
In samenspraak met hen zal bekeken worden op welke wijze, als daar van de
zijde van gemeenten zeer sterk aan gehecht wordt, oplossingen gevonden kunnen
worden door dienstverlening. Het zal ook betekenen dat van de zijde van die
gemeenten de lasten van de aanwezigheid van LWI's mee gedragen worden.De hoofddoelstelling van de wijzigingen die wij nu voorstellen, ook van
de sluiting van de vestigingen, is het verbeteren van de effectiviteit, klantgerichtheid
en doelmatigheid, door het intensiveren van de samenwerking in de keten werk
van en inkomen. Die noodzaak van samenwerking is aangetoond en wordt dagelijks
aangetoond, zowel in de mobiliteitscentra als in de locaties Werk en Inkomen
die er nu al zijn. Daarbij vormt het samengaan van UWV en CWI de eerste en
belangrijkste stap.Dat betekent niet dat de arbeidsbemiddeling opgaat in het uitkeringsbedrijf.
Er is heel specifiek gekozen voor een zelfstandige entiteit binnen het UWV
en het WERKbedrijf. Die integratie wordt thans besproken. Ik ben verheugd
dat ik kan vaststellen dat overeenstemming is bereikt over de ontwikkeling
van de arbeidsvoorwaarden. Ik heb goede verwachtingen dat het aspect van de
arbeidsbemiddeling in de toekomst adequaat behartigd zal worden, ook in het
kader van het UWV.Ik ben vanochtend ingegaan op de achtergrond van de mobiliteitscentra.
De heer Eigeman heeft gevraagd of voor het opstarten van de mobiliteitscentra
extra middelen en personeel nodig zijn. Er zijn inderdaad extra middelen uitgetrokken
voor het functioneren van mobiliteitscentra.Van verschillende zijden zijn vragen gesteld over de dienstverlening van
LWI-vestigingen aan werkgevers. Ik heb beschreven dat er vestigingen-plus
zijn georganiseerd binnen het geheel van 100 vestigingen om de dienstverlening
aan bedrijven die mensen zoeken, te verbeteren en te concentreren. Dat is
een van de belangrijkste voorwaarden voor het succes van de arbeidsbemiddeling. Dat laat onverlet dat bij de Wajong nog een verdere concentratie plaatsvindt,
om zo goed mogelijk te kunnen beantwoorden aan de vraag van bedrijven. Daarbij
moet men niet denken dat een Wajong'er niet meer op een regionale of andere
vestiging bemiddeld kan worden. Dat is niet zo. Het betekent vooral een concentratie
van informatie en zo nodig van expertise. Voor de Wajong zal er steeds vanuit
verschillende vestigingen gewerkt kunnen worden.Staatssecretaris Klijnsma:Voorzitter. Ik kan naadloos aansluiten bij de minister, want dit is natuurlijk
een gezamenlijke actie. Het samengaan van UWV en CWI is essentieel bij het
regionaal arbeidsmarktbeleid. Voor gemeenten is dat echt een opsteker, want
zij zullen hier vast en zeker veel mee opschieten. Het ontstaan van een krachtige
landelijke partner maakt het voor gemeenten veel gemakkelijker om afspraken
te maken en vergroot de regionale en lokale slagkracht. Tegelijkertijd zie
ik een opdracht voor gemeenten om in LWI-verband te investeren in de eigen
organisatiekracht, waarbij het van belang is dat ook de kleinere gemeenten
voldoende zijn aangehaakt.De ambities op het terrein van werk en inkomen zijn groot. Het aan de
slag helpen van mensen die nu nog aan de kant staan, vraagt veel inzet van
alle betrokken partijen. Partijen zien dat zelf ook en staan te popelen om
aan de slag te gaan. Zij zien ook het belang om elkaar op te zoeken. Bij gemeenten
zie ik heel goede initiatieven om bruggen naar de regio te slaan. Dan is het
van belang dat de organisatiestructuur geen belemmering, maar juist een push
vormt om met deze dingen aan het werk te gaan. Dat wordt met dit wetsvoorstel
ook beoogd.Ik wil graag een aantal concrete vragen van de leden beantwoorden. Mevrouw
Swenker heeft met nadruk de vraag gesteld waarom het UWV niet in de regierol
zit die wordt verbreed. Het is wezenlijk dat gemeenten als zelfstandige bestuursorganen
een heel brede verantwoordelijkheid kunnen dragen. Deze is breder dan alleen
deze, omdat arbeidsmarktbeleid ook betekent bedrijvigheid aantrekken en het
faciliteren van bijvoorbeeld bedrijventerreinen. Daartoe zijn gemeenten op
aarde, zou je kunnen zeggen. Ook de regionale verbindingen tussen de fysieke
infrastructuur, economische bedrijvigheid, onderwijs, de sociale structuren
en vraag en aanbod op de arbeidsmarkt zijn hierbij heel belangrijk.De 57 ambassadeursgemeenten hebben het voortouw genomen, in nauwe samenwerking
met de 30 plusvestigingen van het UWV. Gemeenten hebben geleerd om samen te
werken, zoals zij bijvoorbeeld laten zien met bedrijfsverzamelgebouwen in
de regio's. Goede samenwerking biedt ook een waarborg voor het delen van kennis
over de regionale arbeidsmarkt. De informatie over de sectoren, de scholen,
de ontwikkeling van vacatures en de fysieke infrastructuur moet juist op regionaal
niveau worden gedeeld, zodat de enorme verschillen per regio kunnen worden
onderkend, maar wat nationaal moet, moet nationaal blijven. Zo houden de grootste
bedrijven in ons land een landelijk aanspreekpunt bij het UWV en zijn er geen
voorstellen om de uitvoering van de WW en de arbeidsongeschikt­heidsregeling
te decentraliseren. Mevrouw Strik heeft aandacht gevraagd voor het vakmanschap in dit wetsvoorstel.
Dat is heel belangrijk. De werkcoach is in dit wetsvoorstel de vakman bij
uitstek. Hij of zij moet voldoende ruimte hebben om professioneel te kunnen
handelen. De ruimte om hieraan invulling te geven neemt toe als gevolg van
de geïntegreerde dienstverlening. Met het voorliggende wetsvoorstel proberen
wij bovendien de geïntegreerde dienstverlening die wij van belang achten,
zo regelluw mogelijk tot bloei te brengen.Geïntegreerde dienstverlening moet van onderaf worden vormgegeven.
Daarvoor bieden wij alle ruimte, maar dat betekent ook dat de afzonderlijke
organisaties hun front-officeactiviteiten op het gebied van werk en inkomen
zo veel mogelijk moeten bundelen. Zij werken met integrale teams, zodat de
klant als het ware één organisatie ervaart, en dat is tot nu
toe wel anders geweest. Waar nodig ondersteunen de ketenpartners elkaar bij
de inzet van instrumenten. De werkcoach moet de kennis hebben van de re-integratie-instrumenten
van alle ketenpartners. Op basis van zijn of haar kennis kan hij of zij het
juiste instrument voor de klant kiezen. Mevrouw Strik slaat de spijker op
de kop dat vakmanschap bij die werkcoach aan de orde moet zijn.Dan kom ik bij de vragen van de fracties van het CDA en de ChristenUnie,
die een beetje in elkaar verlengde liggen, want zij gaan over de menselijke
maat. Natuurlijk is die menselijke maat essentieel. Als de klant werkelijk
met één loket en één aanspreekpunt wordt geconfronteerd,
kun je ervoor zorgen dat de klant als individu wordt bejegend en zich serieus
genomen voelt, juist doordat hij met die ene werkcoach wordt geconfronteerd.
Dat begint al aan de kop van het proces. Daar wordt geïnvesteerd in een
goede diagnose, zodat een scherp beeld ontstaat van wat de klant nodig heeft.
Daarbij wordt de klant volop aangesproken op zijn rechten, maar ook op zijn
plichten.Deze wijze van dienstverlening moet een bijdrage leveren aan het realiseren
van alle SUWI-doelen: werk boven uitkering, klantgerichtheid en doelmatigheid.
GroenLinks heeft ook een vraag gesteld over die menselijke maat, in de context
van hoe het gaat met de dienstverlening. Zoals ik al zei, moet je de diagnose
stellen aan de kop van het proces. Samen met de klant wordt dan een actieplan
opgesteld, waarin afspraken worden gemaakt over de ondersteuning die de werkcoach
biedt. De intensiteit van de inzet van middelen is afhankelijk van de diagnosestelling.
Voor iedere cliënt is er in ieder geval een basisdienstverlening. De
werkcoach moet bekijken of deze voldoende is of dat intensievere dienstverlening
noodzakelijk is, zodat succes verzekerd is bij de re-integratie van de cliënt.De fractie van de Partij van de Arbeid heeft een vraag gesteld over moeilijke
doelgroepen. Zoals wij allemaal weten, heeft de commissie-De Vries hierover
een rapport gepresenteerd, in relatie tot de fusie van UWV en CWI. Voor mensen
met een grote afstand tot de arbeidsmarkt, zoals mensen met een WSW-indicatie,
is specialistische dienstverlening geboden. Daarvoor dient expertise op landelijk
niveau verder ontwikkeld en aangeboden te worden. Vanuit die landelijke expertise
zal ook binnen de LWI's dienstverlening aan deze mensen kunnen plaatsvinden,
waarbij regionale accenten kunnen worden gelegd. Wij zullen deze zaken in
de kabinetsreactie op het rapport van de commissie-De Vries onderstrepen,
zodat mensen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt hierbij kunnen worden
betrokken. Wij hopen in het vroege voorjaar met die kabinetsreactie te komen.De heer Eigeman (PvdA):Ik dank de staatssecretaris voor dit antwoord, maar wil het nog iets specifieker
horen. In het licht van de discussie over de opschaling van vestigingsplaatsen
van uitvoeringslocaties heeft mijn fractie benadrukt dat juist deze doelgroepen
vragen om plekken dicht bij hun eigen woonsituatie, hoe die ook georganiseerd
is. Het is duidelijk dat het kabinet daarover nu geen uitspraak kan doen,
maar mijn fractie vindt dat de afspraken die nu zijn gemaakt, in de toekomst
moeten kunnen worden veranderd, als de verdere afspraken over de uitvoering
van de nota-De Vries hun beslag krijgen.Staatssecretaris Klijnsma:De zorg van de PvdA is duidelijk en is ook onze zorg. Juist deze kwetsbare
doelgroepen moeten de specialistische dienstverlening zo dicht mogelijk bij
huis kunnen aantreffen. Wij gaan ervan uit – en wij zullen daarop ingaan
in onze reactie op de commissie-De Vries – dat dit in de regio goed
wordt vormgegeven binnen de LWI's. Het feit dat het aantal LWI's wordt verkleind,
doet daaraan op zich niets af. Juist die specialistische dienstverlening moet
je daar verankeren. Dat kun je niet heel gefragmenteerd over het hele land
doen. Het is juist verstandig om die bij de LWI's aan te haken.De heer Eigeman (PvdA):Ik zal in tweede termijn verder ingaan op de balans tussen fragmentatie
en samenhang.Staatssecretaris Klijnsma:Het CDA zegt dat wij ervoor moeten waken dat wij niet de ene reorganisatie
op de andere stapelen. Het gaat erom dat wij een lerende organisatie blijven
houden. Dit wetsvoorstel beoogt juist niet zozeer een reorganisatie, maar
een verbetering van de onderlinge samenwerking. Ook door de versterking van
het algemeen ketenoverleg landelijk en de werkgroepen daaronder zal de gewenste
lerende organisatie een impuls krijgen. Bovendien hebben wij, om het proces
te versterken, het algemeen ketenoverleg 15 mln. gegeven voor opleidingen
en uitwisseling van goede voorbeelden en ict op de werkpleinen. Ook daarvan
kan de lerende organisatie een impuls krijgen. Ik kan overigens niet beloven
dat de werkvormen nooit meer zullen veranderen, maar ik neem aan dat men dat
begrijpt.Het laatste onderdeel van mijn beantwoording betreft het digitale klantdossier,
een vraag van de fracties van GroenLinks en de ChristenUnie. Het digitale
klantdossier is het virtuele klantdossier dat ontstaat als klantgegevens uit
de registratie van gemeenten, vanuit het CWI en vanuit het UWV bij elkaar
worden gevoegd en elektronisch worden ontsloten voor gebruik in ketenprocessen.
In maart 2008 is de eerste fase van het digitale klantdossier afgerond. Op
het gebied van elektronische dienstverlening is het resultaat van die eerste
fase dat klanten van de SUWI-keten zich via internet kunnen inschrijven voor
werk en elektronisch een WW- of Wwb-uitkering kunnen aanvragen. Een deel van
de gegevens op deze e-formulieren is reeds vooraf ingevuld met bekende gegevens.
Dat is de zogeheten omgekeerde intake. In het najaar van 2008 hebben de SUWI-partners
de plannen voor de doorontwikkeling van het klantdossier nader uitgewerkt. Het uitgangspunt van de SUWI-partners is dat de e-dienstverlening aan
de klant de komende jaren verder wordt vergroot en geoptimaliseerd. Daartoe
worden onder meer de volgende activiteiten ondernomen. Er vindt uitbreiding
plaats van het klantbeeld van het digitale klantdossieroverzicht met bekende
gegevens over de klant voor zowel medewerkers als werkzoekenden zelf. De set
gegevens die onder de eenmalige gegevensuitvraag valt, wordt uitgebreid. Dit
betekent dat de klant meer gegevens nog slechts eenmaal of zelfs helemaal
niet hoeft aan te leveren aan de keten. Nu worden die gegevens telkens opnieuw
gevraagd en dat hoeft dan niet meer. Het aantal klantgroepen dat gebruik kan
maken van de e-diensten, wordt uitgebreid, bijvoorbeeld met Wajong- en/of
WIA-klanten. Het aantal op het digitale klantdossier aangesloten externe gegevensbronnen,
bijvoorbeeld de Informatie Beheer Groep, wordt uitgebreid, waardoor meer gegevens
al bekend zijn en niet meer apart hoeven te worden uitgevraagd. Een beperkt
aantal klantvolgfuncties zal worden gerealiseerd, zodat de klant over de keten
veel beter wordt geïnformeerd en die veel beter kan volgen. Het digitale
klantdossier strekt er vooral toe dat de klant er zelf baat bij heeft.Het streven is om deze tweede fase eind 2009 af te ronden met een mogelijke
doorloop naar 2010. Tot nu toe gaat het goed met het elektronisch klantdossier.Minister Donner:Voorzitter. Op deze wijze kan inderdaad duidelijk worden gemarkeerd dat
de premiekorting van een andere aard is en een ander soort regeling is dan
het samengaan van de SUWI-organen. Het voorliggende wetsvoorstel inzake premiekorting
haakt aan bij het arbeidsparticipatiebeleid van het kabinet, waarover wij
vanochtend spraken. Doelstelling van dat beleid is 80% arbeidsparticipatie
in 2016. De commissie-Bakker heeft het belang daarvan onderstreept, gegeven
de toenemende tekorten waarmee wij te maken krijgen. In dat kader moet je
constateren dat de arbeidsparticipatie van ouderen de afgelopen tijd is toegenomen,
maar nog steeds, zeker als het gaat om ouderen boven de zestig, zeer laag
is. Tegelijkertijd is de arbeidsmarktpositie van ouderen ook slecht. Als men
een baan onvrijwillig verliest, is het vaak heel moeilijk om opnieuw toegang
te vinden tot de arbeidsmarkt.Op dit moment is de gemiddelde leeftijd waarop de Nederlander ophoudt
met werken 61,7 jaar. Dat is een toename ten opzicht van 2000. Als ik meet
wat de voornemens zijn met betrekking tot ophouden met werken, zie ik dat
er de afgelopen jaren een relatief snelle stijging heeft plaatsgevonden. Men
denkt nu eerder in termen van 64 jaar dan de 62 jaar die het was toen dit
kabinet aantrad. Dit laat onverlet dat wij, als men wil doorwerken, zo goed
mogelijk de arbeidsmarktpositie moeten versterken.Deze versterking wordt bewerkstelligd met de doorwerkbonus, die werknemers
stimuleert om door te werken. Keerzijde daarvan is deze premiekorting, die
belemmeringen bij werkgevers kan wegnemen. De premiekorting die wordt voorgesteld,
biedt de mogelijkheid om per werknemer gedurende drie jaar € 6500
per jaar korting aan te brengen op de premies die worden betaald bij het in
dienst nemen van iemand die uitkeringsgerechtigd is en op dat moment een uitkering
heeft en die vijftig jaar of ouder is. Daarnaast komt dezelfde premiekorting
ook beschikbaar voor het in dienst houden van oudere werknemers van 62 jaar
en ouder.Mevrouw Swenker vraagt naar de constatering in een pilotstudie uit 2002
dat slechts 26% gebruik zou maken van de premievrijstelling in verband
met administratieve lasten. Wij hebben dat getal niet kunnen achterhalen.
De bestaande premievrijstelling voor oudere werknemers wordt juist in zeer
grote omvang gebruikt, namelijk 1,3 mld. per jaar. Het probleem van deze regeling
is dat deze niet effectief op een bepaalde groep is gericht. In verhouding
met hetgeen nu wordt voorgesteld, is dit een relatief lage premiekorting die
voor iedereen kan worden toegepast. Dit is ook de reden waarom de commissie
arbeidsparticipatie heeft aanbevolen om de omvorming te beginnen zoals die
nu wordt voorgesteld.Werkgevers hebben weinig administratieve lasten van de bestaande premievrijstelling
en de voorgestelde premiekorting. Je hoeft de premievrijstelling, evenals
de nu voorgestelde premiekorting, niet aan te vragen bij het UWV of de Belastingdienst.
Je mag deze zelf toepassen in de salarisadministratie. Bij de toepassing van
de korting hoeft de werkgever alleen maar een verklaring in zijn salarisadministratie
te bewaren waaruit blijkt dat de werknemer waarvoor hij de premiekorting toepast,
uitkeringsgerechtigde was voordat hij bij de werkgever in dienst kwam. De
administratieve lasten zijn daardoor beperkt en gering in verhouding tot het
bedrag van de korting. Ik meen daarom dat dit geen drempel zal zijn.In de memorie van toelichting is aangegeven dat de administratieve lasten
die betrekking hebben op de eenmalige aanpassing van de software voor de salarisadministratie
van werkgevers en het bewaren van een verklaring, in totaal leiden tot een
toename van de administratieve lasten van € 100.000 voor alle werkgevers.
Dit is in dat opzicht dus vrij laagdrempelig.Met ingang van 2010 worden vereenvoudigingen doorgevoerd bij de gegevens
die moeten worden geleverd in de loonaangifte. Deze kunnen ook deze geringe
toename van lasten verder compenseren.Mevrouw Swenker heeft verder gevraagd naar de benutting van de premiekorting.
Zij doelde op het verzilveringsprobleem. De werkgever kan de premiekorting
toepassen op de volledige loonsom en dus niet alleen op het loon van de individuele
werknemer die hij in dienst neemt. Het is mogelijk dat een werkgever de premiekorting
niet geheel kan verzilveren. Dat zal vooral het geval zijn als hij een beperkt
aantal werknemers heeft. Hoe meer werknemers er zijn, des te waarschijnlijker
is het dat het voordeel voor allen kan worden benut. Althans, als er voor één
persoon onvoldoende is, dan staat daar een grotere loonsom tegenover. Bij
drie of meer voltijdwerknemers die op het niveau van het modaal inkomen zitten
of bij meer dan vijf voltijdwerknemers die op het niveau van het minimumloon
verdienen is er geen verzilveringsproblematiek bij de premiekorting ouderen.
Hoe hoger de lonen zijn en hoe meer werknemers bij een werkgever in dienst
zijn, des te geringer is de kans dat de premiekorting niet volledig kan worden
verzilverd. Werkgevers kunnen bij de invoering van de premiekorting erop vooruitgaan
ten opzichte van de huidige situatie omdat de nieuwe premiekorting op meer
premies van toepassing is. Zij is dus niet alleen van toepassing op de WW-premies,
maar ook op de AOV-premies, het Algemeen werkgelegenheidsfonds
AWF en UFO. Er zijn geen schattingen bekend van de omvang van de verzilveringsproblemen.De heer Elzinga heeft verwezen naar een artikel van de heer De Beer in
de NRC van afgelopen donderdag. In tegenstelling tot wat nu wordt voorgesteld,
zouden wij sterker de nadruk moeten gaan leggen op het vervroegd uittreden
van ouderen teneinde plaats te maken voor jongeren. Dat zal het kabinet niet
voorstellen. Mede gelet op de fundamentele problemen waarmee wij te maken
hebben, meent het kabinet dat wij het ons niet kunnen permitteren om opnieuw
te bevorderen dat ouderen terugtreden van de arbeidsmarkt. Dat heeft nog jaren
effect. De jeugdwerkloosheid is op dit moment ook niet van dien aard dat dit
nodig is. Ik ben mij er ten volle van bewust dat dit speciale aandacht vergt
bij de huidige ontwikkeling op de arbeidsmarkt. Daar zijn wij het over eens.
De werkloosheid onder de jeugd moet niet opnieuw groeien waardoor zij dit
vervolgens voor de rest van hun leven meedragen. Het is echter iets anders
om in dat kader te bevorderen dat ouderen terugtreden van de arbeidsmarkt.Daarnaast heeft de heer Elzinga gevraagd naar het risico dat werkgevers
na drie jaar premiekorting een andere werkloze met een uitkering aannemen.
De discussie hierover heeft ook in de Tweede Kamer uitvoerig plaatsgevonden.
Ik heb aangegeven dat een aantal factoren ervoor zorgt dat dit minder waarschijnlijk
is. Met deze bedragen wordt iemand immers niet aangenomen vanwege de premiekorting.
Het zal altijd zo zijn dat werk gedaan moet worden, maar men heeft nu niet
de drempel die er anders zou zijn. Na drie jaar inwerken wordt de afweging
een andere. Dan heeft de werkgever iemand die ervaring heeft opgedaan. De
werknemer is dan ingewerkt. Zou het al gebeuren dat op dat moment iemand wordt
ingeruild voor een ander bedrag, dan is de kans groot dat het werkverband
bij de beëindiging van de premie sowieso zou worden beëindigd. Ik
acht die kans derhalve minder groot. Tegelijkertijd heb ik de Tweede Kamer
toegezegd om bij de evaluatie van de premiekorting te bekijken of dit verschijnsel
zich voordoet. Wij hebben drie jaar totdat de eerste lichting überhaupt
kan afzwaaien. Dat biedt ons de gelegenheid om het probleem nader te bekijken
en zo nodig maatregelen te nemen. Dat is des te eenvoudiger omdat deze ten
dele via een ministeriële regeling genomen kunnen worden.Mevrouw Lagerwerf benadrukte de positieve aspecten van ouderen en de noodzaak
van de cultuuromslag. Ik ben het daarover met haar eens. Zij vroeg mij of
de stimuleringsregeling leeftijdsbewust beleid eerder dan 2010 naar de Kamer
kan worden gezonden. Ik ben er bang voor dat dit niet zinvol zal zijn. Op
dit moment is slechts een deel van de 450 projecten in het kader van deze
stimuleringsregeling afgerond. Een deel van de projecten loopt nog. De laatste
projecten lopen tot eind 2009. Het is nu al zo dat de informatie over de afgeronde
projecten beschikbaar is op de website www.leeftijdophetwerk.nl van TNO. Daar
zijn ook de resultaten te vinden van de projecten die zijn afgerond. Werkgevers
die daaraan behoefte hebben, kunnen daar hun voordeel mee doen. Om een afrondende
evaluatie over alle projecten te maken, moeten deze projecten wel eerst afgerond
zijn. Zoals gezegd, gebeurt dit tegen eind 2009. Ik wil daarom niet eerder
dan in 2010 met deze evaluatie starten. Voorzitter. Ik meen dat ik hiermee de vragen heb beantwoord.Mevrouw Swenker (VVD):Voorzitter. Ik kan heel kort zijn. Ik dank de bewindslieden voor hun antwoorden.Ik ga eerst in op de wijziging van de Wet SUWI. De VVD-fractie vindt het
samengaan van CWI en UWV een goede zaak. Wij blijven minder enthousiast –
mijn excuses: ik spreek ook namens de fractie van D66 – over de vrijwillige
samenwerking in de keten. De woorden van de staatssecretaris over de positie
van de gemeenten en hun mogelijkheden zijn prachtig. De fracties van de VVD
en D66 houden hierbij echter aarzelingen.De minister spreekt over een terughoudend beleid en het aansturen van
deze keten.De minister heeft gesproken over een terughoudende visie op het aansturen
van deze keten. Toen wij het over de certificering van de re-integratiebedrijven
hadden, stelde ook mevrouw Strik al dat het op zichzelf niet slecht is om
tevoren randvoorwaarden te stellen, bijvoorbeeld in de vorm van het stellen
van kwaliteitseisen. In alle sectoren – onderwijs, gezondheidszorg en
dergelijke – zijn wij van mening dat wij kwaliteitseisen, minimumeisen
mogen stellen aan organisaties, samenwerkingsverbanden en instanties, die
dan soms zelfs ook nog gecontroleerd worden door inspecties. Waarom is de
minister zo terughoudend bijvoorbeeld bij de stelling dat gemeenten alleen
maar gebruik mogen maken van gecertificeerde re-integratiebedrijven, om maar
eens een voorbeeld te noemen? Wellicht zijn er ook nog andere voorbeelden.Laat het buiten kijf zijn dat het een heel goede zaak is als meer ouderen
langer werken. Wij zijn het wat dat betreft volstrekt eens met de minister,
ook om het percentage zo mogelijk naar 80 te brengen. Wij blijven echter ambivalent
over de vraag of een premiekorting nu helpt. Als een werkgever na drie jaar
geen premiekorting meer kan krijgen, zijn wij er niet zeker van dat de werknemer
niet gewoon wordt ingeruild tegen een ander als die financiële prikkel
er niet meer is. Dan neem je dus een ander om die financiële prikkel
weer te krijgen. Dan speelt het feit dat iemand is ingewerkt minder mee, laat
staan dat iemand weer ingewerkt moet worden. Dan doe je dat gewoon. Ook hierover
zijn wij dus zeer ambivalant.De heer Eigeman (PvdA):Voorzitter. Ook van mijn kant dank voor de antwoorden van de bewindslieden.
Toen de minister sprak over de capaciteit van de mobiliteitscentra heb ik
goed begrepen dat er zelfs sprake is van extra budget, terwijl ik in mijn
bijdrage ervoor pleitte geen budget te halen en niet te bezuinigingen. De
minister sprak dus zelfs over een extra budget. Wat dat betreft, staat hier
dan ook een meer dan tevreden woordvoerder. Het is een goede zaak, want het
geeft een goed signaal af. Als je wat van die mobiliteitscentra wilt maken,
zul je je daar ook samen voor moeten inspannen. Dat geldt overigens ook voor
de gemeenten.De minister stelde dat er afspraken zijn gemaakt over transparantie. Het
CWI en het UWV zijn al kolossen en worden een kolos. Zij zijn zich aan het
reorganiseren en ik heb er begrip voor dat daarbij enige interne oriëntatie
de nadruk krijg, maar ik waarschuw ervoor dat zij zich ook goed
blijven verstaan met de lokale en regionale partners. De minister heeft overtuigend
aangegeven waar die afspraken uit bestaan. Deze afspraken zijn controleerbaar
en bovendien is gewerkt aan communicatie, doordat er met de regio's conferenties
zijn belegd. Ik heb de toon ook zo verstaan dat er een zekere borging is.
De bewindslieden staan voor het verder uitvoering geven aan deze afspraken.Ik heb gesproken over een fragiele balans tussen centraal en decentraal.
Het gaat mij aan het hart en de minister heeft daar zeer prudent op geantwoord.
Hij zegt in feite dat, zodra hij zich tot baas benoemt hij dat al niet meer
is. Ik vind dat een heel verstandige manier van doen. Aan de andere kant heeft
hij ook duidelijk gemaakt dat er van de aanwijzingsbevoegdheid gebruik kan
worden gemaakt door daarover in termen van verantwoordelijkheden te spreken.
Naar mijn mening zit daar nu precies de crux, want dat gehele ingewikkelde
veld van arbeidsvoorziening, arbeidsbemiddeling, re-inte­gratietrajecten
dat al zo'n 20 tot 25 jaar in beweging is, vraagt om een heel prudente wijze
van samenwerken. Ik heb ook niet zozeer gezegd dat dit alleen bij gemeenten
moet worden neergelegd; ik heb gesproken over een complementair systeem. Er
zullen overigens veel wethouders zijn die graag die bevoegdheden van de minister
willen hebben, maar door de collegiale verantwoordelijkheid zijn zij nog altijd
gebonden aan het college. Om die reden vind ik de gemeente zo'n mooie bestuurslaag.Over de dienstverlening heb ik wel enige zorgen gehouden. Ik deel het
oordeel van de bewindslieden dat het noodzakelijk is om op een zo hoog mogelijk
niveau met informatie te kunnen schakelen om individuele cliënten van
dienst te kunnen zijn. Dat geldt voor de Wajong en ook voor de WSW. Hoe meer
mogelijkheden je kunt bieden, hoe beter dat is. Hoe hoger het niveau is waarop
je informatie schakelt, hoe beter dat kan. Naar mijn mening is het voor die
groepen echter ook van belang dat de uitvoering zo dicht mogelijk bij hen
wordt gewaarborgd en dat het in de lokale centra mogelijk blijft om specifieke
dienstverlening aan te bieden. In de toekomst moet dan ook flexibel worden
omgegaan met de afspraken over aanbod en uitvoering als de aard van de problematiek
dat noodzakelijk maakt. Helaas verkeren wij op dit moment in een economisch
tij waarin het noodzakelijk kan zijn om je te blijven inspannen voor mensen
met een zwakke plek op de arbeidsmarkt. Als dat zo dicht mogelijk bij hen
gebeurt, moet dat ook gegarandeerd kunnen worden.De heer Elzinga (SP):Voorzitter. Volgens de minister is met het samengaan van UWV en CWI wel
degelijk sprake van een historische stelselwijziging. Of deze majeur is, daar
kunnen wij van mening over verschillen. Als deze wijziging majeur is, dan
is dat toch vooral voor de betrokkenen, zowel voor de werknemers als voor
de werkzoekenden in de regio rond de Centra voor Werk en Inkomen.De SP-fractie is positief over het voornemen om verdere samenwerking te
bevorderen, maar betreurt het dat er nog geen duidelijkheid is over mogelijke
oplossingen voor de betreffende gemeenten, behalve het feit dat er een bezuinigingsdoelstelling
is waardoor 30 CWI's hun deuren moeten sluiten. Naar onze mening wordt uiteindelijk
de dienstverlening daardoor niet verbeterd.Met betrekking tot het wetsvoorstel 31707 verschillen de minister en ik
van mening over de effectiviteitsvraag. De SP-fractie kan zich beter vinden
in de analyse van hoogleraar arbeidsverhoudingen De Beer. Op de verslechterende
arbeidsmarkt lijkt dit voorstel mogelijk niet tot de aanname van meer oudere
werknemers. Als het daartoe wel leidt, zullen anderen daardoor wellicht hun
baan verliezen of niet in de gelegenheid komen. Het voorstel leidt vooral
tot stevige subsidies voor werkgevers voor het in dienst houden van ouderen
die zij vermoedelijk toch al in dienst wilden houden. De SP-fractie is geen
voorstander van draaideurouderen, al is dat risico misschien inderdaad niet
zo groot. Maar dan haalt het voorstel naar onze mening ook niet zo heel veel
uit. Wij zijn zeker geen voorstander van het risico van het laten oplopen
van de jeugdwerkloosheid ten gunste van het terugdringen van de lage participatie
van ouderen onder het huidige en het komende economisch gesternte.Ik waardeer het debat met deze bewindslieden zeer en ik nodig hen dan
ook uit met dit voorstel nog eens terug te komen als de economische crisis
en de komende piek in de werkloosheid achter de rug zijn. Het is geen kwestie
dat wij niet ter wille willen zijn, maar volgens de SP-fractie is dit niet
het juiste moment.Mevrouw Strik (GroenLinks):Voorzitter. Onze fractie staat positief tegenover het initiatief tot meer
samenwerking in de keten en integratie van de diensten. Wel vinden wij het
jammer dat dit gepaard is gegaan met bezuinigingen. Het kabinet heeft daar
al een voorschot op genomen met het idee dat integreren ook meer efficiency
en daardoor minder kosten betekent en heeft daarom ook bezuinigingen van 190
mln. doorgevoerd. Dat is naar onze opvatting de oorzaak van de sluiting van
een dertigtal werkpleinen. Dat is een andere verklaring van een sluiting dan
waarover minister Donner sprak, namelijk dat deze is gebaseerd op criteria
ten aanzien van de dienstverlening. Daarop zou ik graag nog een reactie willen
ontvangen, want ik vind het wrang dat het kabinet de noodzaak tot bezuinigingen
omkeert en stelt dat kwaliteitsredenen zouden nopen tot de sluiting van de
werkpleinen.De bewindslieden hebben gelijk wanneer zij aangeven dat de diensten in
de keten de ruimte nodig hebben om naar hun eigen verantwoordelijkheid hun
taken te vervullen. Ook moet inderdaad rekening worden gehouden met de behoeften
van de regio waarin zij werken. Niettemin is de regierol van de regering wel
cruciaal om de samenwerking binnen de keten te laten slagen. Dat de regering
zich in eerste instantie terughoudend opstelt, is dus begrijpelijk, maar tegelijkertijd
zou de regering het niet moeten schuwen om de kwaliteit te verbeteren en alles
in te zetten wat zij in haar macht heeft om de re-integratie zo goed mogelijk
te laten verlopen. Het gaat ten slotte om veel publieke middelen om de toeleiding
naar de arbeidsmarkt zo adequaat mogelijk te laten verlopen.Ik heb gevraagd naar de bereidheid van de regering om artikel 11 van de
Wet SUWI te gebruiken om de certificering voor te schrijven, waartoe UWV nu
al vrijwillig is overgegaan. De minister vindt het nog te vroeg
en wil eerst het veld de kans geven om optimaal beleid te voeren. Welnu, wij
hebben het niet over nieuw beleid. De WBB is vijf jaar geleden ingevoerd en
sindsdien kampen wij met problemen van enorme verschillen in kwaliteit van
de re-integratiebedrijven, waardoor enorm veel publieke middelen eigenlijk
weglekken, omdat niet altijd de beste kwaliteit bedrijven wordt aangetrokken
om de re-integratietrajecten weg te zetten. Daarom lijkt het mij bij uitstek
nu het moment voor de regering om, in navolging van UWV, nu wel het initiatief
te nemen en de stap te zetten om gebruik te maken van artikel 11, en er zo
voor te zorgen dat de rijksmiddelen zo effectief mogelijk worden benut voor
de re-integratie. Daartoe heb ik de volgende motie voorbereid.De voorzitter:Door de leden Strik, Swenker, Eigeman, Lagerwerf-Vergunst en Elzinga wordt
de volgende motie voorgesteld:De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat een doelmatige besteding van de re-integratiemiddelen
afhankelijk is van een adequaat re-integratiebeleid en de kwaliteit van de
te contracteren re-integratiebedrijven;overwegende dat de regering de wettelijke mogelijkheid heeft om certificering
van re-integratiebedrijven voor te schrijven en daarmee de kwaliteit te waarborgen,verzoekt de regering, hier middels een algemene maatregel van bestuur
toe over te gaan,en gaat over tot de orde van de dag.Zij krijgt letter E (31514,31707).Mevrouw Strik (GroenLinks):Ik heb in mijn eerste termijn aandacht gevraagd voor prestatieafspraken
met de keten waar het gaat om een evenwichtige spreiding van de investeringen
in het toe leiden van werk naar werk en van uitkering naar werk. Daarop heb
ik eerlijk gezegd nog niet een duidelijke reactie gehoord. De vrees bestaat
wel in het veld dat er, juist door het hier en daar inzetten van mobiliteitscentra
waar massale ontslagen dreigen, wellicht te eenzijdig wordt geïnvesteerd
in de werk-naar-werktoeleiding. Daarom vraag ik: is de regering bereid om
door middel van prestatieafspraken te zorgen voor een goed evenwicht?Mevrouw Goyert (CDA):Voorzitter. Ik dank de minister en de staatssecretaris voor hun uitvoerige
en duidelijke uiteenzetting. Zij geloven in het model dat voorligt. Hun kernwoord
daarbij is flexibiliteit. De kern ligt ook bij het ketenoverleg; daar worden
zaken gedaan en afspraken gemaakt. De verschillende organisaties blijven verantwoordelijk
voor hun output en worden daarop afgerekend. Ik hoop oprecht dat het lukt,
want het kan natuurlijk zo zijn dat je op een markt die steeds kan wisselen,
goed op flexibiliteit kunt inspelen, maar dat neemt niet weg dat ik nog steeds
vind dat je wel heel duidelijke afspraken moet vastleggen, zodat de professionals
en medewerkers kunnen meegaan in de veranderingen. Ik kan mij namelijk niet
aan de indruk onttrekken dat er wel heel veel modellen zijn: LWI, arbeidsplein,
noem maar op. Er kunnen er nog weer bijkomen, en dan denk ik: laat de keten
nu eens de modellen die er zijn, uitwerken. Dan wil ik dat met belangstelling
volgen. Ik hoop met u dat dit ten goede komt aan alle mensen die het nodig
hebben.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.Minister Donner:Voorzitter. Ik dank de verschillende leden voor hun afsluitende woorden.
Zoals ik deze heb begrepen, was de strekking in hoge mate positief.Mevrouw Swenker gaf aan dat zij positief staat tegenover het samengaan
van UWV en CWI, maar iets meer twijfels heeft over het vrijwillig samengaan
van de daaruit resulterende organisatie met gemeenten. Zij zou graag hebben
dat er kwaliteitseisen worden gesteld. In alle eerlijkheid: deze worden ook
gesteld als het gaat om de regeling van de geïntegreerde dienstverlening.
Tegelijkertijd moeten wij vaststellen dat juridische gezien niet opgelegd
kan worden: "zo is het, zo moet het". Het zou echter ook niet terecht zijn
om te zeggen dat het vrijwillig is in de zin van "vrijblijvend". Per organisatie,
ketenbreed, worden afspraken gemaakt. Er zijn financiële sturingsinstrumenten
via de Wwb en via de "planning and control"-cyclus van het UWV. Langs die
kant is er dus evenzeer controle.Er worden ketenbreed prestatie-indicatoren vastgesteld, die worden opgebouwd
per LWI, onder andere op het punten van klanttevredenheid van werkgevers en
cliënten. Er vindt monitoring plaats, onder meer door het benchmarken
van de re-integratie. Dat wij, doordat het vrijwillig is, afhankelijk zijn
van wat men verder verzint, is onjuist. Wel is er het fundamentele gegeven
dat het Rijk met gemeenten te maken heeft. Een mogelijkheid is dat wij terugkomen
op de hele systematiek van de Wet werk en bijstand; ik denk dat mevrouw Swenker
de laatste zou zijn om daartoe genegen te zijn, aangezien haar fractie zo
voor dat proces was. Het alternatief is dat wij datgene wat er aan centrale
bevoegdheden is, decentraliseren naar de gemeenten. Alleen op die wijze krijgen
wij immers verantwoordelijkheden en uitvoering in één hand.
Als het probleem zo niet is op te lossen, moet het langs deze weg, tenzij
wij de staatsinrichting drastisch herzien.Mevrouw Swenker (VVD):Ik snap het dilemma met betrekking tot centraal-decentraal. Daar kan echter
volgens mij iets naast lopen wat ik niet eens een "derde weg" wil noemen.
Het is toch niet ongebruikelijk dat een rijksoverheid kwaliteitseisen stelt
aan bepaalde zaken? Je kunt zeggen: er zijn klanttevredenheidsonderzoeken
en werkgeverstevredenheidsonderzoeken. Dat is mooi en heel belangrijk. Dat
wil echter nog niet altijd zeggen dat ook de kwaliteit in meer objectieve
zin gewaarborgd is. Je kunt heel aardig zijn en toch slechte kwaliteit leveren,
bij wijze van spreken. Het is zeer goed mogelijk om kwaliteitsminima
of criteria – daarover kunnen wij het verder hebben – vast te
leggen, zoals wij dat doen ten aanzien van scholen, instellingen voor gezondheidszorg
en noem de verschillende sectoren maar op: "daaraan zult gij, als lagere overheid,
ten minste voldoen". Het probleem van centraal-decentraal, waardoor je inderdaad
een systeemwijziging zou krijgen, snap ik best, maar op deze manier hoeft
de verhouding centraal-decentraal geen geweld te worden aangedaan.Minister Donner:Wat de LWI's betreft, stellen wij die kwaliteitseisen in de prestatie-indicatoren
en in de vergelijking van de LWI's onderling. Op de LWI's vindt de samenwerking
plaats en daarmee hebben werkgevers en werknemers te maken. Als het gaat om
de gemeenten en de verschillende verantwoordelijkheden, is de essentie van
de Wet werk en bijstand dat daarin het mechanisme werkt van enerzijds decentrale
rekenschap die moet worden afgelegd, en anderzijds de erin besloten prikkels.
Toen het eerder vandaag ging om centraal en decentraal, was het geluid vanuit
de Kamer juist fundamenteel tegenovergesteld, en was het idee dat wij niet
moeten proberen om de Wwb weer stukje bij beetje te centraliseren. Met deze
benadering centraliseren wij via de minimumeisen echter in één
klap het functioneren van de Wwb en de gemeenten. Nogmaals, de essentie van
de Wwb zit in het feit dat de kwaliteit wordt gemeten aan de uitkomst, aan
de uitstroom uit de Wwb. Vervolgens wordt dit geregeld via de prestatie-eisen
die wij aan de LWI's stellen. Daarbij gaat het niet alleen om de uitkomst
maar ook om de wijze waarop het gebeurt. Bovendien worden daarbij klanttevredenheidscriteria
gehanteerd ten aanzien van zowel werkgevers als werknemers. Welke andere kwaliteitseisen
zouden daarnaast nog gesteld moeten worden?Mevrouw Swenker (VVD):Ik probeer het nog één keer, maar dan met een ander voorbeeld.
Laten wij de gezondheidszorg nemen. De output is: hoeveel mensen gaan er dood,
hoeveel hebben er complicaties, hoeveel liggen er door enzovoorts. Dit neemt
niet weg dat een inspectie eisen kan stellen aan de operatiekamer voordat
de patiënt naar binnen gaat. Deze moet gezuiverd zijn, de lucht moet
in orde zijn enzovoorts. Mij gaat het erom dat je van tevoren kwaliteitseisen
stelt aan wat je gaat doen, los van de outputmeting – zoveel doden,
zoveel dit, zoveel dat – die erna komt. Het gaat dus om kwaliteitsbevorderende
maatregelen die vooraf worden genomen. Vervolgens zijn er de outputgegevens
op basis waarvan nog eens wordt gekeken, de financiering wordt geregeld enzovoorts.Minister Donner:Dat realiseren wij nu net indirect mede door deze operatie, omdat vanwege
de samenwerking tussen UWV en de gemeentelijke diensten op de Locaties Werk
en Inkomen de Inspectie Werk en Inkomen die mogelijkheid heeft. De inspectie
is namelijk bevoegd voor het functioneren van de LWI's vanwege de betrokkenheid
daarbij van het UWV. Bij een ziekenhuis en bij de gezondheidszorg gaat het
erom hoe het staat met de steriliteit van de operatiekamer, die mede van invloed
is op het aantal doden dat eruit komt. Bij arbeidsbemiddeling ligt het anders.
Daarbij gaat het primair om het feit dat er bemiddeld wordt en dat mensen
werk vinden. Het gaat bij arbeidsbemiddeling dus om de uitkomst. Die is niet
primair afhankelijk van de inputcriteria. Dat kan ik mij niet voorstellen,
en het bestaande beeld wijst daar tot dusver ook niet op. Wat mevrouw Swenker
wil, wordt mede bereikt via de Inspectie Werk en Inkomen. Als echter door
het Rijk verdergaande eisen op het terrein van de Wwb worden gesteld, komen
wij daarmee op een andere manier weer terug op de vanochtend gevoerde discussie.Mevrouw Swenker vroeg zich af of de premiekorting helpt, maar was tegelijkertijd
bang dat deze te goed werkt. Zij was namelijk bang dat werkgevers door deze
korting vervolgens gaan wisselen, en iemand in dienst nemen om na drie jaar
weer iemand anders in dienst te nemen. Dat zou erop wijzen dat de premiekorting
te goed werkt. Zij is dus enerzijds bang dat de korting niet werkt en anderzijds
dat die te goed werkt. Zoals ik ook aan de heer Elzinga heb gezegd, hebben
wij er daarom in voorzien dat wij zo snel mogelijk beginnen met de evaluatie.
Zo kunnen wij bekijken hoe deze maatregel werkt en welk van de twee verschijnselen
zich voordoet.Ten aanzien van onder meer de mobiliteitscentra stelde de heer Eigeman
met tevredenheid vast dat in wezen de wijze waarop nu wordt gefunctioneerd,
beantwoordt aan zijn zorgen, zowel op het punt van de transparantie als op
het punt van de balans. Ik ben het met hem eens dat dit, gegeven de aard van
de samenwerking die wordt nagestreefd, een gevoelig evenwicht is. Met betrekking
tot de dienstverlening kwam de heer Eigeman met de keerzijde van de discussie
die ik net met mevrouw Swenker gehad heb, door te stellen dat de dienstverlening
op zo laag mogelijk niveau gerealiseerd moet worden. Dat is in de kern ook
onze stelling. Dat laat onverlet dat ik gewezen heb op de verschillende instrumenten
die het nu juist mogelijk maken om de regierol van de kant van de minister
te realiseren.De heer Eigeman vroeg ten slotte of wij flexibel omgaan met het schaalniveau
waarop gefunctioneerd wordt. Het is niet zo dat de indeling die wij nu maken,
zich gemakkelijk laat wijzigen. Tegelijkertijd is het niet zo dat de Wajong
maar op één punt uitgevoerd kan worden. Wel is de expertise
die nodig is voor blinde mensen anders dan voor mensen die gehoorgestoord
zijn en weer anders voor mensen met nog andere handicaps. Die ervaring en
expertise kunnen niet aanwezig zijn op alle Locaties Werk en Inkomen, zelfs
niet op die dertig punten. Wij proberen juist de informatie te centraliseren,
ten dienste van het functioneren van de Locaties Werk en Inkomen. Ook zij
zullen betrokken zijn bij de Wajong. Dat beantwoordt dus aan het stelsel dat
de heer Eigeman voorstaat. Maar of je dit op alle 100, dan wel op 30 plaatsen
doet, zullen wij moeten bekijken. Ik ben het wel geheel met de heer Eigeman
eens. Het is een voordeel dat dit niet in de wet gegoten is, maar dat het
berust op afspraken tussen het UWV en de VNG. Die laten zich ook weer aanpassen
in het licht van de ervaringen die daarmee zijn opgedaan.De heer Elzinga herinnerde mij er terecht aan dat deze laatste samenvoeging
van het CWI en de UWV wel degelijk een eindpunt is van een lange ontwikkeling
en dat het een belangrijke stap is in het model van een activerende sociale
zekerheid. Ik denk dat de oplossing die wij nu zoeken voor de regionale en
centrale samenwerking vrij uniek is. Ik ben het dus met de heer Elzinga eens
dat het een historische stap is.Ik denk dat de heer Elzinga en ik fundamenteel van mening blijven verschillen
over de premiekorting. Hij gaat uit van een malthusiaanse visie op werk: er
is een bepaalde hoeveelheid werk, die vervolgens verdeeld moet
worden. Ik ben dit ten principale niet met de heer Elzinga eens. Ik meen daarom
ook dat het meest verkeerde signaal dat wij op dit moment zouden kunnen geven
is: wij zitten nu knel op de arbeidsmarkt, laten wij de ouderen nu maar even
uitstromen om te voorkomen dat degenen die werk hebben, moeten uitstromen.
Dit signaal gaat uit van werk als noodzakelijk euvel, maar niet als de basis
voor het functioneren, voor het gevoel van eigenwaarde en voor het gevoel
van zelfrespect. Ik zie niet dat wij vanwege de huidige crisis de ouderen
even opzij zouden moeten zetten. Dit is verkeerd en kortzichtig beleid. Zodra
namelijk de crisis over is, hebben wij de ouderen even hard nodig. De vraag
in het onderwijs en in de zorg gaat even hard door. Het is dus onverantwoord
om het zo te doen, ten aanzien van de ouderen en van de bedrijven. Juist onder
druk van het arbeidstekort is namelijk wel degelijk gebleken dat de cultuuromslag
in de bedrijven plaatsvindt. Wij moeten deze niet terugdraaien. Op dat punt
blijven wij dus vermoedelijk fundamenteel van mening verschillen. Ik moet
ten stelligste ontraden dat wij het wetsvoorstel even zouden laten liggen
tot betere tijden.Mevrouw Strik vroeg zich af of er wel professionele en kwalitatieve criteria
zijn bij de invulling van de locaties. Toch is dat het geval. Natuurlijk is
deze operatie mede gestimuleerd door een beslissing bij de vorming van dit
kabinet, namelijk dat alle overheidsdiensten worden geconfronteerd met een
bepaalde taakstelling. Bij het UWV wordt dit op een andere wijze wordt ingevuld,
door een bezuiniging op de uitvoeringskosten. Uiteraard is dit de aanleiding
geweest om ook te kijken naar een verdergaande invulling. De eerste stap,
de evaluatie die al gaande was en de uitkomst daarvan benadrukten het belang
van samenwerking. Daarom zijn het CWI en de UWV samengegaan. Daarom was er
de noodzaak van het samengaan en samenwerken op lokaal niveau. Daarom zijn
vervolgens ook de criteria ontwikkeld tussen de UWV en de VNG over de vraag
op welke plaats wij dit zouden moeten doen. Mevrouw Strik kan zeggen dat het
een combinatie van de twee is en dat er geen prikkel is. Ik meen nochtans
dat de criteria primair zijn geformuleerd vanuit de professionaliteit en de
kwaliteit van het dienstaanbod. Factoren die een rol hebben gespeeld, zijn
de omvang van het werkaanbod op een locatie en een zo gelijkmatig mogelijke
verdeling van het werk. Ook geografische factoren, zoals de reistijd van klanten
naar de locaties, hebben een rol gespeeld. Als wij het daarover eens zijn,
zal ik erkennen dat het bedrag van 190 mln. ook een probleem was dat moest
worden opgelost.Ik denk dat wij het erover eens zijn dat de diensten de samenwerking primair
moeten ontwikkelen naar eigen inzicht. Mevrouw Strik sprak over de regierol.
Ik heb net geschetst welke instrumenten in dat verband structureel werken.
Ik beluister bij mevrouw Strik ook een andere regierol. Ook het Rijk zou een
regierol moeten hebben ten aanzien van de inschakeling van re-integratiebedrijven.
Dit mondt uit in de motie die zij heeft ingediend. Ik zal daar straks op ingaan.
De strekking van haar motie berust op een visie dat er nu gelden weglekken
omdat niet steeds de hoogste kwaliteit wordt geboden. De eerlijkheid gebiedt
mij te zeggen dat dit altijd zal gebeuren. Dit is eigen aan een systeem met
steeds veranderende omstandigheden en vragen. Naar verloop van tijd ontdek
je wat wel kwaliteit is en wat niet, wat werkt en wat niet werkt. Deze discussie
hebben wij vanochtend ook gevoerd. Het kan nooit zo zijn dat men altijd de
hoogste kwaliteit heeft. De hoogste kwaliteit is alleen mogelijk als er ook
een mindere en lagere kwaliteit is. Anders zou men niet van de hoogste kwaliteit
kunnen spreken. Het kan dus niet zo zijn dat alleen maar mag worden aanbesteed
aan bedrijven die de hoogste kwaliteit bieden. Dan kunnen wij namelijk wel
ophouden met iedere aanbesteding. Deze discussie speelt ook een rol bij de
motie van mevrouw Strik, waarin zij oproept om door middel van een algemene
maatregel van bestuur over te gaan tot de certificatie van de re-integratiebedrijven.
Die motie houdt in dat waar het wetsontwerp dat nu aan de orde is, zegt dat
dit kán bij AMvB, als daartoe aanleiding is, de Kamer tegelijkertijd
zal uitspreken dat dit moet. Ik moet erop wijzen dat dit een vorm van amenderen
is. Dan komen wij in een heel andere discussie. Om die reden zitten wij dus
al met een probleem. Ik ben zeer terughoudend ten aanzien van dit verzoek.
Wij hebben hierbij te maken met een uitermate dynamische markt. Wij constateren
dat de behoeften steeds meer wisselen. Onder de huidige omstandigheden valt
het werk weg bij allerlei gevestigde bedrijven, terwijl andere bedrijven oplossingen
vinden. Dat hele terrein gaan certificeren, betekent dat wij een keurslijf,
een strak regelende instelling voor al deze bedrijven gaan ontwikkelen. Daardoor
wordt de toegang tot deze markt ook moeilijker. Men moet eerst certificeren.
Dit zal leiden tot administratieve lasten. Op dit moment werkt 60%,
in marktaandeel, van de re-integratiebedrijven met het keurmerk Blik op Werk.
Dit biedt cliënten de mogelijkheid, inzicht te krijgen in de kwaliteit
van de verschillende re-integratiebedrijven. Wij hebben via het besluit SUWI
op dit moment al geïntroduceerd dat kwaliteitseisen gesteld kunnen worden
aan de overeenkomsten die gesloten worden met re-integratie­bedrijven.
Het UWV heeft een aanbestedingskader ontwikkeld voor de aanbesteding van re-integratiebedrijven.
Dat berust niet primair op de certificatie van de instellingen, maar op de
prijs-kwaliteitwaarborgen.Vanmiddag hebben wij gesproken over de participatiemarkt. De staatssecretaris
heeft in antwoord op vragen van met name de PvdA-fractie toegezegd dat op
dat punt, mede aan de hand van het RWI-rapport, bezien zal worden hoe de prijs-kwaliteiteisen
beter gewaarborgd kunnen worden. Op dat moment meende ik dat de Kamer dat
juist wenste en dat zij niet wilde dat wij nu weer proberen om via algemene
eisen naar het centraal niveau terug te halen wat primair bij de gemeenten
is neergelegd. De staatssecretaris zal daar bij brief nader op ingaan. Pas
dan, meen ik, is überhaupt de vraag aan de orde wat wij willen met algemene
certificatie-eisen. Wij verliezen er namelijk de flexibiliteit en de veranderbaarheid
mee die wij in deze tijd juist nodig hebben. Daarnaast leggen wij deze bedrijven
een grote administratieve last op.De heer Eigeman (PvdA):Ik begrijp met name door het laatste stuk van de toelichting van de minister
zijn zorg beter. Ik heb echter wel een principieel punt. In de wet wordt geregeld
dat gecertificeerd kan worden. Dat is niet voor niets opgenomen. Het betoog
van de minister is redelijk geharnast, als ik het zo mag typeren. Hij zegt
dat wij dit niet moeten doen en dat het allerlei verstijvingen in de verhoudingen
oplevert. De minister spreekt van een "keurslijf". Ik zou liever
spreken van een "keurmerk". Een branche of een bedrijfstak zou heel blij moeten
zijn met een certificatiesysteem, want dat betekent dat er gezocht wordt naar
een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de kwaliteit. Ik moet nog even
nadenken over het formule punt dat de minister maakt. Ik begrijp dat hij voorzichtig
wil zijn. Hij moet de steun van de PvdA-fractie aan de motie beschouwen als
een oproep om over kwaliteit te blijven nadenken. Als ik de minister goed
begrijp, dan moeten wij dat vooral niet doen. Maar misschien begrijp ik hem
niet goed?Minister Donner:Dat is onjuist, omdat de staatssecretaris vanochtend nog in antwoord op
vragen van mevrouw Westerveld heeft benadrukt dat kwaliteit een aandachtspunt
is in de ontwikkeling. Er is gewezen op de rapporten van de Raad voor Werk
en Inkomen en op de aanbestedingsinformatie die wij krijgen vanuit de inburgeringsprocessen.
Toen was de invalshoek het aanbestedingsproces. Nogmaals, de re-integratie­bedrijven
hebben een keurmerk via de Stichting Blik op Werk. Dat keurmerk functioneert,
omdat 60%, in marktaandeel, van de bedrijven daarbij aangesloten is.
Nogmaals, ik ben mij er volledig van bewust dat die mogelijkheid in het wetsvoorstel
is opgenomen, juist om in het licht van wat wij zien, te bezien of dat nodig
is. Het is echter een ultimum remedium. Daarom is het onterecht om bij de
vaststelling van de wet al bij motie vast te stellen dat het gedaan moet worden.Mevrouw Strik (GroenLinks):U zegt dat wij daar niet meteen mee moeten beginnen. Ik wijs u echter
erop dat dit artikel in de vorige wet ook al stond. Dus de mogelijkheid om
een AMvB vast te stellen, bestaat al veel langer. Ik heb zojuist al gezegd
dat de onvrede over de grote kwaliteitsverschillen tussen re-integratie­bedrijven
niet van gisteren is. Daar kampen wij ook al vijf jaar mee. De roep vanuit
de senaat nu om echt iets te doen aan de kwaliteitsverbetering van de re-integratiebedrijven
lijkt mij helder. Ik zou dat niet willen bestempelen als verzwaring van de
administratieve lasten of het alleen maar complexer maken. Het kan bedrijven
juist prikkelen om te gaan voldoen aan de certificatie en ervoor te zorgen
dat gemeenten in het licht van die prijs-kwaliteitverhouding in zee gaan met
gecertificeerde bedrijven. Wij hebben het bovendien over minimumeisen, dus
zij kunnen nog altijd met elkaar concurreren waar het gaat om verbetering
van de kwaliteit.Minister Donner:Een certificatie-eis is iets anders. Dat betreft heel eenvoudig toetredingseisen
die gesteld worden. U wijst erop dat de bepaling al langer bestaat. Desondanks
is ook door het UWV niet geconstateerd dat dit het geëigende middel zou
zijn om de gewenste verbetering te verkrijgen. Die is mede gelegen in de ontwikkeling
die al langer aan de gang is, namelijk dat niet meer systematisch alles uitbesteed
wordt aan re-integratiebedrijven. De ervaringen met die grote verschillen
berusten vooral op de begintijd van de Wet werk en bijstand en de re-integratiemarkt,
toen verplicht alles moest worden aanbesteed. Van dat element is men teruggekomen.
Nu is de klacht juist dat gemeenten te veel zelf gaan doen. Het UWV heeft
als instrument van verbetering nu juist het kader van de aanbesteding aangescherpt.
Dat is afgelopen jaar gebeurd. Ik heb er grote moeite mee om niet te zeggen
dat ik de Kamer ten stelligste de aanneming van deze motie ontraad, omdat
deze beoogt om, zonder dat wij weten welke effecten die heeft en zonder dat
wij kijken naar de onderzoeken die door de RWI zijn gedaan en zoals die verder
worden gedaan, direct een certificatiesysteem in te voeren.Voorzitter. De CDA-fractie heeft nog vragen gesteld over iets waarover
ik in wezen al eerder gesproken heb. Enerzijds is er het beeld van de noodzaak
dat wij de samenwerking moeten ontwikkelen, omdat wij nu eenmaal te maken
hebben met autonome partners. Ik heb aangegeven, en dat gaat niet alleen om
een AMvB over de geïntegreerde dienstverlening, maar ook de andere instrumenten,
dat wij wel degelijk de regie opvoeren en in zekere zin de ontwikkeling kanaliseren.
Anderzijds is er het beeld dat wij in deze verhouding gewoon dwingend modellen
moeten opleggen. Daarvan zeg ik, nogmaals, dat de staatssecretaris heeft geschetst
hoe zij daarmee omgaat. Ik denk dat wij het daar op dit moment bij moeten
laten.Staatssecretaris Klijnsma:Voorzitter. Mij resten nog twee opmerkingen. Ik begin met wat de heer
Eigeman in eerste termijn heeft beklemtoond, namelijk dat dienstverlening
aan zeer kwetsbare klanten via de LWI's moet verlopen, maar dat je vanuit
de LWI's ook andere kanalen kunt aanboren om klanten te bereiken. Ik hecht
eraan, dat nog eens te onderstrepen, want ook telefonisch, via internet of
door huisbezoeken kun je klanten tegemoet treden. Dat strekt ertoe dat die
klanten echt met maatwerk worden bejegend. Het heeft in dat geval dus niet
zo veel impact dat een LWI net iets verder van die klant afligt.De discussie spitst zich toe naar aanleiding van de motie. Ik hecht eraan,
ook al omdat ik net vier dagen uit het lokaal bestuur weg ben, om nog eens
te beklemtonen dat het ook aan gemeenten zelf is wat zij in een bestek verankeren.
Het is goed gebruik dat gemeenten bij alle aanbestedingsprocedures nadenken
over de kwaliteit die zij sowieso wensen. Het staat gemeenten vrij om in het
bestek iets op te nemen over keurmerken et cetera. Ik ben er dus niet voor
om dat vanuit de rijksoverheid op te leggen. Ik heb daar vanochtend ook het
een en ander over opgemerkt. Ik wil dit ook bij uitstek meegeven aan de verschillende
wethouders. Ik hoop dat ik daarmee de positie van gemeenten nog eens onderstreep
want het is aan gemeenten, aan colleges, zelf om in hun bestek rond de aanbesteding
van de Wwb voor de re-integratiebedrijven heel heldere zaken over de kwaliteit
op te nemen.De voorzitter:Ik bedank de beide bewindspersonen voor hun reactie in tweede termijn.
Die dank geldt in het bijzonder voor de staatssecretaris, die hier haar eerste
entree wel heeft gemaakt. Ik spreek hier namens de hele Kamer.Mevrouw Strik (GroenLinks):Ik wil graag enkele minuten schorsing om te overleggen over de motie.De voorzitter:Ik wil eerst de beraadslagingen sluiten en dan vragen of er stemming wordt
gevraagd. Ik heb al begrepen dat dit het geval is. Omdat er, zo te zien, meer
fracties zijn die willen beraadslagen over de ingediende moties,
wil ik vijf minuten schorsen. Dat lijkt mij iets logischer.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Wenst een van de leden stemming. Ik constateer dat om stemming wordt gevraagd
door de VVD-fractie. De stemming zal over vijf minuten plaatsvinden.De vergadering wordt enkele minuten geschorst.De voorzitter:De Kamer geeft hierbij de wens te kennen dat het Facultatief Protocol
bij het Verdrag tegen foltering en ander wrede, onmenselijke of onterende
behandeling of bestraffing; New York, 18 december 2002 (31797, EK letter
A en TK nr. 1) aan de uitdrukkelijke goedkeuring van de Staten-Generaal wordt
onderworpen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20082009-895-908.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl