Behandeling van de wetsvoorstellen:  - Goedkeuring van de op 17 juli 1995 te Brussel tot stand gekomen Euro-Mediterrane Overeenkomst, waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lid-staten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds (24821);  - Goedkeuring van de op 20 november 1995 te Brussel tot stand gekomen Euro-Mediterrane Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun Lid-Staten, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds (25036)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1996-1997, pag. 1963-1967

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

15-07-1997

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

nr. 36, pagina 1963-1967

01-07-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 25036Toon publicaties die dit dossier behandelen
Kamerdossier 24821Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Stemming over de wetsvoorstellen: - Samenvoeging van de gemeenten Weert en Stramproy (25115); - Samenvoeging van de gemeenten Boxmeer en Vierlingsbeek (25184); - Wijziging van de Wet op het voortgezet onderwijs in verband met een nieuwe regeling van informatievoorziening en van de Wet van 7 juli 1993, Stb. 405, in verband met de besteding van nascholingsgelden (regeling informatievoorziening) (25198)Pagina 1956-1956
Presentie en opening (dinsdag 1 juli 1997)Pagina 1939-1939
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek en van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering in verband met opneming daarin van bepalingen voor het geregistreerd partnerschap (23761)Pagina 1956-1963
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek en van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering in verband met opneming daarin van bepalingen voor het geregistreerd partnerschap (23761)Pagina 1939-1946
Behandeling van het wetsvoorstel Instelling van vaste colleges van advies van het Rijk op het terrein van het Ministerie van Justitie (Wet adviesstelsel Justitie) (24881)Pagina 1999-2002
Behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake het vervaardigen, verhandelen, vervoeren, voorhanden hebben, dragen enz. van wapens en munitie (Wet wapens en munitie) (25413)Pagina 1993-1999
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Goedkeuring van de op 17 juli 1995 te Brussel tot stand gekomen Euro-Mediterrane Overeenkomst, waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lid-staten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds (24821); - Goedkeuring van de op 20 november 1995 te Brussel tot stand gekomen Euro-Mediterrane Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun Lid-Staten, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds (25036)Pagina 1963-1967
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van de Kieswet, houdende verlaging van de voorkeurdrempel (25221); - Wijziging van de Kieswet, houdende verlenging van de duur van de stemming tot acht uur 's avonds alsmede regeling van diverse andere onderwerpen (25227)Pagina 1946-1956
Behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake instelling van een college voor post- en telecommunicatiemarkt (Wet onafhankelijke post- en telecommunicatie-autoriteit) (25128)Pagina 1967-1973
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van bepalingen van de Mediawet, de Wet op de telecommunicatievoorzieningen en de Radio-Omroep-Zender-Wet 1935 in verband met de liberalisering van de mediawetgeving (24808)Pagina 1974-1993

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van de wetsvoorstellen: Goedkeuring van de op 17 juli 1995 te Brussel tot stand gekomen Euro-Mediterrane
Overeenkomst, waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese
Gemeenschap en haar lid-staten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds
(24821);Goedkeuring van de op 20 november 1995
te Brussel tot stand gekomen Euro-Mediterrane Overeenkomst waarbij een associatie
tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun Lid-Staten,
enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds (25036).De beraadslaging wordt geopend.De heer Stoffelen (PvdA):Mijnheer de voorzitter! Het is 1 juli 1997. Het Nederlandse voorzitterschap
van de Unie is beëindigd. Het is twee weken na de niet zonder succes
verlopen Eurotop van Amsterdam. In de weken ervoor is bij een opiniepeiling
opnieuw gebleken dat de meeste mensen echt niet weten wat er in de Europese
Unie aan de orde is. Zo'n 82% van de mensen had geen flauw benul wat de belangrijkste
onderwerpen zijn van de Top. Zo'n 73% laat weten slecht geïnformeerd
te zijn over de zaken die spelen binnen de Europese Unie; 32% blijkt het nieuws
over Europa absoluut niet te interesseren. Ongetwijfeld hebben dit gebrek
aan interesse en de onkunde mede te maken met het hoge abstractieniveau, het
ongrijpbare, het gevoel dat alles ver van je bed is, het onbegrijpelijke,
ondoordringbare taalgebruik vooral als op Europees niveau gesproken wordt.
Het heeft ook te maken met het feit dat in het Europees beleid en het buitenlands
beleid vrijwel nooit ja of nee gezegd wordt, maar meestal een nogal onbestemd
geluid te horen is.Ik moest aan dit alles denken bij het voorbereiden van deze bijdrage over
twee associatieovereenkomsten van de Europese Unie en haar lidstaten en dus
ook over het buitenlands beleid van de EU. Het brengt mij in deze bijdrage
tot een drietal vrije korte opmerkingen: het buitenlands beleid van de EU
en de rol van verdragen daarbij, het mensenrechtenbeleid en het Midden-Oostenbeleid.
In de schriftelijke voorbereiding heb ik geprobeerd te weten te komen of er
een beleid is van de EU inzake het met niet-lidstaten afsluiten van overeenkomsten.
Ik deed dat omdat er vrijwel zeker onder de bevolking niemand, in het parlement
waarschijnlijk niemand en bij de Europese Unie nagenoeg niemand is die precies
weet met hoeveel en met welke landen de EU overeenkomsten gesloten heeft en
met welke landen gesproken wordt over het sluiten van een overeenkomst. Ik
had zelf al genoemd de partnerschapsakkoorden tussen de EG en de landen van
Oost-Europa. Verder noem ik de Europa-akkoord associatieovereenkomsten tussen
de EG en tien landen van Centraal Europa, de associatieakkoorden met Turkije,
Cyprus en Malta, de Euromediterrane overeenkomsten met Israël, Marokko
en Tunesië, de eventuele Mediterrane overeenkomsten met zeven andere
landen waaronder Egypte en Jordanië, Libanon, Algerije, Syrië en
de bezette gebieden, een eventueel akkoord met Zuid-Afrika.De antwoorden waren tot op zekere hoogte verhelderend. Ter wille van het
opvoeren van de duidelijkheid de volgende vragen. Welke overeenkomsten met
niet-lidstaten zijn er buiten de zo-even door mij genoemde? Over welke andere
overeenkomsten met niet genoemde landen wordt gesproken? Voor alle zekerheid:
klopte er iets niet in mijn opsomming?Ook naar onze overtuiging is het hard nodig dat er een beleid van de EU
komt. In de Tweede Kamer sprak de minister van Buitenlandse Zaken aldus: "Op
dit moment is er op aandringen van Nederland een commissiedocument verschenen,
waarin de diverse akkoorden op een rijtje worden gezet en worden geplaatst
in het kader van de WTO-regeling. Het doel van het document is onder andere,
te komen tot een algemene beleidslijn op het gebied van akkoorden met derdelanden,
waaronder twee vrijhandelsakkoorden." Kan de staatssecretaris aangeven of
dat beleid er nu wel is en hoe dat eruit ziet? Wanneer krijgt het Nederlandse
parlement dat document?Mijnheer de voorzitter! Ik kom tot onze tweede opmerking. De mediterrane
overeenkomsten dienen onder meer om tot een gedeelde zone van vrede, stabiliteit
en welvaart te komen. In de Tweede Kamer is intens gesproken over het artikel
met de mensenrechtenclausule. De eveneens in deze overeenkomsten opgenomen
veiligheidsclausule mag geen afbreuk doen aan het essentieel onderdeel van
de mensenrechtenclausule. Zowel berichten van Amnesty International als andere
berichten geven aan, dat er reden is voor grote zorg over ernstige schendingen
van mensenrechten in en door Israël en eveneens over zeer ernstige schendingen
van mensenrechten door de PLO, althans door Palestijnen in de bezette gebieden.Formeel zijn nu alleen de associatieovereenkomsten met Tunesië en
Israël aan de orde. Onze opmerking heeft vooral betrekking op de recente
uitspraak van het Israëlische hooggerechtshof waarbij versterkte lichamelijke
druk wordt toegestaan bij verhoren. De minister van Buitenlandse Zaken sprak
in de Tweede Kamer behoedzaam en somber over de moeilijkheden om hierbij vast
te stellen wat folteringen en mishandelingen zijn. Wellicht ten overvloede
wijzen wij erop dat er een Europees verdrag is tegen het martelen –
ik beperk mij tot deze korte benaming – en dat er een inspectiecommissie
is die ingevolge dit verdrag aangekondigd en niet aangekondigd
inspectiebezoeken aflegt in de lidstaten. Er is een veelheid en rijkdom aan
rapportages en uitspraken van deze commissie. Het is dus geenszins zo dat
er geen jurisprudentie en normen zijn om vast te stellen welke gedragingen
vallen onder het begrip "marteling" als bedoeld in dit verdrag. Het behoort
zeer wel mogelijk te zijn, mede aan de hand van genoemde rapportages en jurisprudentie
tot oordelen te komen, ook als de martelingen in Israël plaatsvinden.
Deelt de staatssecretaris deze opvatting?Mijnheer de voorzitter! Ik kom tot onze derde en laatste opmerking. De
associatieovereenkomsten betekenen ook dat een actieve, reële, politieke
dialoog wordt afgesproken tussen de EU en Israël. Als wij het hebben
over het Midden-Oostenbeleid is het nagenoeg onmogelijk aan de conclusie te
ontkomen dat de Europese Unie actief en creatief probeert een nuttige rol
te spelen in het vredesbeleid in het Midden-Oosten, maar dat Israël ten
enenmale deze politieke dialoog weigert. Ik wijs op een van de conclusies
van het voorzitterschap van de top in Amsterdam: de oproep van de Europese
Unie tot vrede in het Midden-Oosten. Het is een evenwichtige tekst die onder
meer stelt: "Wij roepen het volk van Israël op het zelfbeschikkingsrecht
van de Palestijnen te erkennen zonder de mogelijkheid van een eigen staat
uit te sluiten. De totstandbrenging van een levensvatbare en vreedzame soevereine
Palestijnse entiteit is de beste garantie van Israëls veiligheid. Tezelfdertijd
roepen wij het Palestijnse volk op, opnieuw te bevestigen dat het het wettige
recht van Israël om binnen veilige, erkende grenzen te leven, erkent."Mijnheer de voorzitter! Ik citeer een van de krantenberichten: "De Israëlische
regering liet gisteren weten de Europese verklaring af te wijzen. Volgens
David Bar-Ilan, de politieke adviseur van premier Netanyahu, bevestigt dit
'slechts de indruk dat de EU partijdig is en enkel de Palestijnen welgezind'."De situatie is nu dat de besprekingen tussen Israël en de PLO nog
voortduren, maar dat de kans op het respecteren van de Oslo-akkoorden en op
een werkelijk akkoord nagenoeg nihil zijn. De Verenigde Staten hebben het
opgegeven. President Mubarak probeert met de moed der wanhoop het voortgaan
van de gesprekken te bevorderen. Zelden heeft de toestand er zo hopeloos uitgezien.
Welke mogelijkheid ziet de staatssecretaris nog voor een zinvolle bijdrage
van de Europese Unie aan het vredesproces?Meer dan ooit is het nodig dat de Europese Unie die wijze, actieve rol
speelt in het Midden-Oosten. Het is onder meer ter wille van die dialoog dat
de PvdA-fractie gaarne instemt met en goedkeuring verleent aan beide associatieovereenkomsten.De heer Van Eekelen (VVD):Voorzitter! Mijn fractie had zich aanvankelijk niet gemeld voor dit debat.
Ik maak heel kort twee opmerkingen.De eerste is met name een reactie op hetgeen de heer Stoffelen net te
berde bracht. Mijn fractie is voortdurend van oordeel geweest, dat voor de
Europese Unie niet een primaire rol in het vredesproces in het Midden-Oosten
is weggelegd. Dat gaat echter een beetje buiten het debat over het associatieakkoord
heen.Vervolgens heb ik een vraag die eigenlijk een zekere toespitsing is van
wat de heer Stoffelen vroeg. In de zeer interessante notitie die de regering
heeft gevoegd bij de brief van 30 mei, wordt ingegaan op het algemene vraagstuk
of wij nu meer vrijhandelsakkoorden moeten afsluiten of niet. Daarin wordt
ook de tekst vermeld die aan de Europese raad in Amsterdam werd voorgelegd.
Hoewel er een grote mate van overeenstemming was, heeft Frankrijk een amendement
voorgesteld op artikel 12. Wat was de Nederlandse houding ten aanzien van
dat amendement? Wat is er uiteindelijk van terechtgekomen? Is de zaak nu beslecht
of hangt zij nog steeds?Staatssecretaris Patijn:Voorzitter! Ik weet niet precies op welk artikel 12, van welke regeling
of welk wetsontwerp, de heer Van Eekelen doelt.De heer Van Eekelen (VVD):Bij brief van de minister van Buitenlandse Zaken heeft ons een tekst bereikt
die ondertekend is door de heer Engering, over the Report to the European
Council on the development of the trade policy and the preferential agreements
of the Community.Staatssecretaris Patijn:Voorzitter! Ik dank de Kamer, in de personen van de heren Stoffelen en
Van Eekelen, voor haar inbreng. De heer Stoffelen verzuchtte hoe wij in godsnaam
de belanghebbenden, met name het Nederlandse electoraat, duidelijk kunnen
maken wat er gaande is. Welk belang van de Nederlandse kiezer, van de bevolking
is gemoeid bij de Europese Unie? Die verzuchting slaakt hij niet alleen. Vaak
spelen het abstractieniveau, het jargon en het internationale begrippenapparaat
ons parten, ook bij de aanloop naar de afsluiting van de intergouvernementele
conferentie in Amsterdam. De discussie wordt in kleine kring door specialisten
gevoerd. Gelukkig hebben wij beide Kamers der Staten-Generaal regelmatig kunnen
voorbereiden met nota's. Wij hebben er debatten over kunnen voeren, meermalen
op het niveau van de fractieleiders. Het blijft iets dat ons voortdurend zorgen
baart. Het vergt een voortdurend nadenken over de wijze waarop de regering
informatie verschaft over dit soort aangelegenheden.Ik heb hierover overigens regelmatig debatten met de heer Van Eekelen
in een andere capaciteit dan die van lid van de Eerste Kamer, namelijk voorzitter
van de Europese Beweging in Nederland. Ik prijs mij gelukkig dat het ministerie
van Buitenlandse Zaken en de EBN een vast samenwerkingsverband hebben om ons
bij dit soort vragen te bedienen van het particuliere initiatief. Dit soort
vraagstukken kan zo vrijer en zonder eigenbelang van een regering die een
beleid tracht te verkopen over het voetlicht worden gebracht. Ik meen nog
altijd dat de overheid in het meer algemene kader van overheidsvoorlichting
bescheiden en terughoudend moet zijn. Het beleid moet objectief worden uitgelegd,
doch niet zozeer verkocht. De marges daarvoor zijn mijns inziens gering, zeker
bij een breed en complex onderwerp als de Europese Unie. Ik stel mijzelf wel
eens gerust met de vraag hoeveel mensen er achter de kachel vandaan komen
als het om een Nederlandse grondwetswijziging gaat. Dan gaat het ook over
een vrij gespecialiseerde materie. Het gemeentelijk vervoerbedrijf in stad
X gaat ook niet plat als daar de politieke zeeën wat
hoger gaan. Aangezien een verdragswijziging van de Europese Unie van een vergelijkbaar
juridisch en politiek niveau is, verkeren wij in goed gezelschap. Het heeft
dus niet uitsluitend met de Europese politiek te maken.Voorzitter! De heer Stoffelen heeft drie concrete zaken aan de orde gesteld.
De eerste is de methodiek van overeenkomsten van de Europese Unie. Hij heeft
concreet gevraagd of er andere dan de door hem genoemde categorieën zijn.
Het antwoord is: ja, veel. Ik weet niet of het zinvol is om ze allemaal op
te noemen. Ik noem er een paar. Er zijn samenwerkingsovereenkomsten met de
Gulf-cooperation-council, Jemen, Bangladesh, Cambodja, China, India en met
20 andere landen, die op een volgend blaadje staan. Ik noem en passant de
Lomé-akkoorden, met de 70 ACS-landen. Er zijn akkoorden met Midden-Amerikaanse
landen, met Zuid-Amerikaanse landen en met landen in de Pacific. De onderliggende
vraag die ik in het betoog van de heer Stoffelen hoorde, is de vraag wat de
methode is.De heer Stoffelen (PvdA):Het gaat niet alleen om de vraag met welke landen is gesproken. Als de
staatssecretaris een lange lijst heeft, ben ik daarin zeer geïnteresseerd.Staatssecretaris Patijn:Ik bied u graag aan, te proberen via de voorzitter een beknopt overzicht
aan u aan te bieden als vervolg op dit debat.De heer Stoffelen (PvdA):De kernvraag was inderdaad welk beleid er onder zit.Staatssecretaris Patijn:Ik denk even hardop vanuit de ontwikkeling. Het beleid is geleidelijk
aan opgebouwd vanuit de historie van de Europese Unie, die in de eerste plaats
een economische unie is. Je kunt zeggen dat de eerste akkoorden voornamelijk
gekenmerkt werden vanuit de douane-unie en het gemeenschappelijke economische
belang dat werd opgebouwd. Je kunt daarin onderscheiden een offensief belang,
in die zin dat wij een bijzondere betekenis hechten aan het aangaan van nauwere
economische banden met de landen direct om ons heen of met de landen die wij
direct relevant achten, en een defensief belang. Onder het defensief belang
vat ik heel nadrukkelijk bijvoorbeeld het vrijhandelsakkoord dat wij met Mexico
willen sluiten. Mexico maakt deel uit van de NAFTA. Daarin vindt tariefafbraak
plaats tussen de Verenigde Staten en Mexico. Door hogere buitentarieven van
de NAFTA dreigt de Europese Unie in een concurrentienadeel te komen. Dan is
het dus een defensief belang. Geleidelijk aan hebben diplomatieke en politieke
overwegingen de overhand gekregen. Na de val van de Muur en na het wegvallen
van het communisme geldt het gebruik van dit soort akkoorden, zowel voor Centraal-Europese
landen als voor landen van de voormalige Sovjet-Unie, om een duidelijk politiek
signaal te geven. Het signaal kan zijn dat wij in de toekomst met hen wensen
te integreren. Dat zijn de typische Europa-akkoorden, die met een tiental
landen in Centraal-Europa zijn afgesloten. Er zijn ook duidelijke signalen
in de vorm van partnerschapsakkoorden, afgesloten met Rusland, de Oekraïne
en een aantal andere landen van de voormalige Sovjet-Unie. Daarmee willen
wij ook de veranderde politieke tijden naar voren halen. Hierbij spelen ook
de onderliggende Europese belangen een rol. Dit zijn typisch akkoorden die
ook na 1991, na de afsluiting van het Verdrag van Maastricht, met de oprichting
van de tweede en de derde pijler tot stand zijn gekomen. Door dat verdrag
kun je immers ook een politieke en een politieel-justitiële en een binnenlandse
veiligheidsdimensie aan die akkoorden toevoegen. Je ziet in die akkoorden
ook een ontwikkeling dat je niet alleen probeert economische belangen te vangen,
maar ook buitenlandspolitieke gemeenschappelijke belangen en justitiële
belangen. Dan praat je in feite van samengestelde akkoorden. Dat zijn de akkoorden
die wij in de Europese Unie hoe langer hoe meer afsluiten met landen die in
de directe geografische omgeving van Europa liggen.De meest opmerkelijke categorie – dat is het onderwerp van vandaag –
wordt gevormd door de akkoorden die wij afsluiten met de landen om de Middellandse
Zee. Dat waren traditioneel beperkte handelspolitieke akkoorden. Het werden
associatieakkoorden genoemd, waarbij voornamelijk op basis van wederkerigheid
traditioneel enige tariefafbraak en enige economische samenwerking tot stand
werden gebracht. Dat heeft eigenlijk sinds het formuleren van de mediterrane
strategie door de Europese Unie, nu twee jaar geleden, een veel bredere betekenis
gekregen, waarbij die bestaande associatieakkoorden als uitgangspunt worden
genomen. Daar worden aan toegevoegd – dat is ook onderwerp van deze
akkoorden – politieke samenwerking en samenwerking op het punt van justitie
en binnenlandse zaken, maar ook sociale aangelegenheden en culturele aangelegenheden,
om daarmee een bijzondere belangenverstrengeling tot uiting te brengen die
wij vanuit Europa met deze landen formuleren.In het kader van die mediterrane strategie zal te zijner tijd, in een
uiteindelijke situatie, een meer multilateraal gerichte belangengemeenschap
moeten volgen, waarbij met name wordt gedacht aan het tot stand brengen van
een gemeenschappelijke vrijhandelszone. Er is dus niet vanuit een bepaalde
situatie een soort eeuwigdurende-akkoordenfilosofie geformuleerd. Het is een
zaak die begonnen is door de Europese Unie in de jaren zestig, waarbij geleidelijk
aan werd uitgebrancht naar de direct omringende landen in Europa, naar het
Middellandse-Zeegebied en naar de Lomé-landen, die we in het vierde
hoofdstuk van het verdrag in dat geheel hebben geïncorporeerd. Geleidelijk
aan is dat praktisch een wereldomvattend netwerk van akkoorden in diverse
samenstellingen geworden.Over uw vrijhandelsvraag en de vraag van de heer Van Eekelen kom ik straks
nog te spreken.De heer Stoffelen (PvdA):In mijn rijtje had ik ook de Euro-Mediterrane overeenkomsten genoemd,
in een opsomming waarin ook bijvoorbeeld Syrië voorkomt. Kan ik uit het
feit dat u daar geen kanttekening bij plaatst, begrijpen dat ook met Syrië
gesproken wordt?De voorzitter:Mag ik zowel de heer Stoffelen, als de staatssecretaris verzoeken het
woord te richten tot de voorzitter? Dat is in deze Kamer gebruikelijk.Staatssecretaris Patijn:Ik zal daar zeer goed nota van nemen, voorzitter.Op dit moment word ik even overvraagd door de heer Stoffelen. Het is wel
uitdrukkelijk de bedoeling, maar ik weet niet of er op dit moment concrete
onderhandelingen worden gevoerd. Ik kijk even naar boven: met Syrië worden
geen concrete onderhandelingen gevoerd op dit moment. Dat is waarschijnlijk
een politieke beperking die hetzij aan de Syrische kant, hetzij aan de Europese
kant ligt. Ik denk dat zolang er geen behoorlijke regulering is van de verhouding
tussen Syrië en Israël, er zowel van Syrische kant, als van Europese
kant beperkingen zijn. Maar het is absoluut de bedoeling dat in het kader
van de omvattende mediterrane filosofie ook met een land als Syrië een
partnerschapsakkoord wordt gesloten.Voorzitter! De heer Stoffelen heeft gevraagd of hij inzage kon krijgen
in het gepubliceerde stuk van de Europese Unie over de vraag hoe wij omgaan
met vrijhandelszones. Dat zal ik graag toesturen. Ik dacht dat het al naar
de collega's aan de overzijde is gegaan. Als dat een achterstalligheid is,
zal ik die op korte termijn herstellen. Het is een korte notitie die geen
allesomvattend uitsluitsel geeft in de zin van: met die landen sluiten wij
wel een vrijhandelszone en met die landen niet. Het geeft een aantal toetsingscriteria
aan, in de zin van vragen die beantwoord moeten worden, indien om politieke
of economische redenen, om offensieve of defensieve redenen, vrijhandelsakkoorden
aan de orde zijn.Essentieel is ook de notitie over het eventuele spanningsveld dat een
voortdurend uitdijend netwerk van vrijhandelszones oplevert met het multilaterale
handelssysteem. Daar gaat ook de notitie over die de heer Van Eekelen noemde.
Ik acht persoonlijk die discussie lastig, maar dan vooral theoretisch lastig.
In de praktijk ontstaan die dingen: hetzij Nafta, hetzij pan-Amerikaans, hetzij
Euro-Mediterraan, hetzij tussen de Europese Unie en de landen van de Europese
Economische Ruimte. Dat behoort tot de politieke realiteiten des levens. Het
gaat meer om een ordentelijk management, in zoverre dat die vrijhandelszones
niet op gespannen voet komen te staan met onze verdragsverplichtingen in het
kader van de WTO dan wel deze niet ondermijnen.Voorzitter! De heer Stoffelen heeft als tweede punt zijn zorg geuit over
een uitspraak van het Israëlische hof van justitie en gevraagd, of versterkte
lichamelijke druk toegestaan is en of er jurisprudentie is van de VN-foltercommissie,
of uit hoofde van de Europese Conventie tegen het martelen. Er is jurisprudentie
en naar onze voorzichtige opvatting – er ligt echter geen gedetailleerde
studie van deze uitspraak van het Israëlische hooggerechtshof aan ten
grondslag – staat de genoemde versterkte lichamelijke druk ten minste
op gespannen voet met de internationale verdragsverplichtingen, die door partijen
van het VN-verdrag zijn aangegaan. Ik moet mij voorzichtig uitdrukken, omdat
dit geval mij niet in details en feiten bekend is, maar wij moeten uiterst
voorzichtig zijn om via jurisprudentie strakke criteria op te rekken op dit
punt. Wij hebben die strakke criteria niet voor niets geformuleerd en wij
wensen over de zuiverheid en ook de bedoeling van dergelijke conventies als
internationale gemeenschap daarover in gesprek te blijven.Voorzitter! De heer Stoffelen heeft gevraagd of er voor de EU nog een
zinvolle rol in het vredesproces in het Midden-Oosten is weggelegd. De heer
Van Eekelen plaatste daar de kanttekening bij, dat hij daarin geen primaire
rol voor de EU ziet. Ik ben dat onmiddellijk met hem eens. Een primaire rol
is namelijk weggelegd voor twee partijen of twee of meer partijen, die aan
de onderhandelingstafel zitten. Dat zijn in de eerste plaats Israël en
de PLO en in de tweede plaats Israël en haar buurlanden voorzover ze
nog geen vredesverdragen hebben gesloten respectievelijk die niet gezamenlijk
aan het implementeren zijn. Dat zijn de partijen die hun veiligheidsbelangen
moeten definiëren en vanuit hun eigen gemeenschappelijkheid ook de oplossingen
voor veiligheidsproblemen moeten definiëren. Dat zijn ook de partijen
die de onderliggende economische, menselijke, sociale en geografische problemen
moeten definiëren: grenzen, water, oude rechten op land en dergelijke.
Daar kunnen wij zelden een zinvolle bijdrage aan leveren.De zinvolle bijdrage die wij wel kunnen leveren, is in de eerste plaats
het verschaffen van internationale politieke en juridische legitimiteit door
een behoorlijke implementatie van de Oslo-akkoorden. Een dergelijk algemeen
uitgangspunt is, dat waar Israël en de PLO zich hebben verplicht om een
proces van vredesbesprekingen en partiële en volledige vredesakkoorden
op te gaan, wij er alleszins een belang bij hebben om hen eraan te houden
en hen actief aan te moedigen om zich daaraan te houden. Dat geldt zowel in
de richting van Israël als in de richting van de PLO. Dat is in belangrijke
mate ook de reden waarom de Europese Unie ongeveer een halfjaar geleden het
besluit heeft genomen om in dat proces, waar door interne politieke problemen
zowel aan Palestijnse zijde als aan Israëlische zijde twijfel is gerezen
over de politieke implementeerbaarheid van de Oslo-akkoorden, via een eigen
persoonlijk vertegenwoordiger die aan de dagelijkse praktijk van de implementatie
van dat proces deelneemt, die aanmoedigende rol samen met de Amerikaanse vertegenwoordiger
Ross te spelen. Onze indruk is, dat behalve de in die regio min of meer vanzelfsprekende
aanwezigheid van een Amerikaanse vertegenwoordiger ook de positie van EU-vertegenwoordiger
Moratinos hoe langer hoe meer als vanzelfsprekend wordt ervaren. Nogmaals,
ik geef toe, en ben het dus met de heer Van Eekelen eens, dat er in dezen
nimmer sprake is van een rechtstreekse rol bij het primaire proces. Het gaat
altijd om een afgeleide, stimulerende rol.In dit verband wil ik nog een kanttekening maken, voorzitter, en daarbij
cijfers noemen. Meer dan de helft van de begroting van de Palestijnse autoriteit
wordt met EU-fondsen betaald. Meer dan 90% van alle ontwikkelingsprojecten
in Gaza en de Westbank heeft een Europese oorsprong. Het ligt min of meer
voor de hand dat de politieke vredeskansen afnemen naarmate er minder perspectief
is op behoorlijke economische en sociale ontwikkeling, met name voor het Palestijnse
deel van de bevolking. Daarom dragen wij indirect grote verantwoordelijkheid.
Helaas zijn weinig vertegenwoordigers van landen buiten Europa aan de tafel
der donors aangeschoven. Wij voelen de verantwoordelijkheid die wij in dit
verband hebben, maar wij zullen geen ongewenste politieke of irreële
randvoorwaarden stellen. Indirect zijn wij echter tot over onze oren bij het
vredesproces betrokken en wij weten onze plaats daarbij. Ook de Nederlandse
regering heeft met regelmatige bijdragen aan diverse processen,
zowel bij het opzetten van Palestijns bestuur als bij het tot ontwikkeling
brengen van Gaza en de Westbank, haar verantwoordelijkheid genomen.Voorzitter! Ten slotte wil ik nog iets zeggen naar aanleiding van de vraag
van de heer Van Eekelen. Hij vroeg wat er aan de hand was met artikel 12.
Op dit moment kan ik hierover niets zeggen. Ik wil deze vraag schriftelijk
beantwoorden en tegelijk de lijst van verdragen toezenden. Dat laatste had
ik de heer Stoffelen al toegezegd.Voorzitter! Ik meen hiermee alle vragen van de heren Stoffelen en Van
Eekelen te hebben beantwoord.De voorzitter:Ik constateer, dat er geen behoefte is aan het houden van een tweede termijn.De beraadslaging wordt gesloten.De wetsvoorstellen worden zonder stemming aangenomen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19961997-1963-1967.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl