Behandeling van het wetsvoorstel Regels omtrent instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming (Wet handhaving consumentenbescherming) (30411)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2005-2006, pag. 5179-5197

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

12-06-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

nr. 85, pagina 5179-5197

01-06-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30411Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Hoofdlijnendebat over de Structuurvisie Zuiderzeelijn (27658, nr. 23)Pagina 5203-5248
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Paspoortwet in verband met de dualisering van medebewindsbevoegdheden en de verstrekking van een verklaring van toestemming van de rechter bij de aanvraag van een reisdocument ten behoeve van onder toezicht gestelde minderjarigen jonger dan zestien jaar (30381, R1804)Pagina 5179-5179
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (donderdag 1 juni 2006)Pagina 5248-5249
Noot 1: verslag van de commissie voor de geloofsbrieven inzake mevrouw L.J. Griffith te AmsterdamPagina 5250-5250
Behandeling van het wetsvoorstel Regels omtrent instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving inzake consumentenbescherming (Wet handhaving consumentenbescherming) (30411)Pagina 5179-5197
Regeling van werkzaamheden (donderdag 1 juni 2006)Pagina 5197-5197
Behandeling van het wetsvoorstel Verklaring dat er grond bestaat een voorstel in overweging te nemen tot verandering in de Grondwet, strekkende tot het vervallen van de bepaling inzake het voorzitterschap van de gemeenteraad en van provinciale staten (29978)Pagina 5197-5203
Presentie en opening (donderdag 1 juni 2006)Pagina 5179-5179

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 114 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Regels
omtrent instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving
inzake consumentenbescherming (Wet handhaving consumentenbescherming) (30411).De algemene beraadslaging wordt geopend.De heer Crone (PvdA):Voorzitter. Ik wil beginnen met de staatssecretaris te complimenteren
met dit wetsvoorstel. Het heeft wel even geduurd, maar ik sta hier als lid
van de oppositie wel vaker om oppositie te voeren voor de bewindslieden, met
name die van Economische Zaken en vaak op energieterrein. Ik moet vaak de
minister uit de brand helpen, maar doe dat voor deze staatssecretaris ook
graag. Toen zij nog maar kort in functie was, najaar 2003, hadden wij een
overleg waarin wij spraken over invoering van de Europese richtlijn en ik
voorstelde om een consumentenautoriteit in te stellen, maar daar wilde zij
toen niets van weten. Maar, een jaar daarna kwam het Consumentenactieprogramma
en bleek dat zij mijn voorstel daarin helemaal had overgenomen. Dat was heel
verstandig, want in dat overleg had ik al aangekondigd er zo nodig met een
initiatiefvoorstel over te komen. Dit is dus een heel goede stap voorwaarts
van dit kabinet. Zo ziet u maar weer dat het kabinet soms ook dingen doet
die de oppositie graag wil. Wij zijn daar dus heel tevreden over, maar niettemin
zijn er nog wel enkele puntjes op de i te zetten en is er zelfs
nog een heel groot punt.Wij zijn blij met dit initiatief, omdat er via die Consumentenautoriteit
nu een aanspreekpunt komt voor consumenten, maar ook een autoriteit die kan
optreden. Dat is van belang, want voortdurend blijken er nog veel problemen
te zijn in het consumentenrecht, in de consumentenbelangenbehartiging. 43%
van de consumenten is ontevreden over klachtafhandeling, slechts 22%
van de consumenten gaat überhaupt met een klacht naar de leverancier
terug en slechts 4,5% van de consumenten ging naar de rechter. Dat
betekent dat toch een overgrote meerderheid van de consumenten op zijn zachtst
gezegd met een ontevreden gevoel met allerlei klachten blijft zitten. Dat
heeft te maken met de kennis die consumenten niet altijd hebben, want zowel
de consument als de aanbieder moeten op de hoogte zijn van hun rechten en
plichten en van hun mogelijkheden om hun recht te halen. Uit allerlei onderzoek
blijkt de eigenlijk niet zo verrassende conclusie dat die basiskennis niet
groot is en dat een centraal informatieloket, onderdeel van dit wetsvoorstel,
goed zou kunnen helpen om die kennisachterstand weg te werken en mensen perspectief
te bieden. De website www.staiksterk.nl – weer zo'n titel die geen burger
snapt – wordt geactualiseerd en uitgebreid met informatie.De individuele klachten- en geschillenafhandeling. Nederland heeft een
traditie van heel veel private geschillenbeslechting, zoals geschillencommissies,
maar dat heeft een beperkte betekenis. Een leverancier moet immers bij een
geschillencommissie zijn aangesloten, want anders kan die commissie geen uitspraak
doen. Bovendien is de uitspraak niet bindend en kan het ook niet algemeen
verbindend worden verklaard. Ik zou de staatssecretaris willen vragen of de
Consumentenautoriteit op dit punt dit gat een beetje kan gaan vullen. Als
er collectieve consumentenbelangen in het geding zijn, hoef je niet de geschillenregeling
algemeen verbindend te verklaren. De autoriteit kan dan zelf zorgen voor een
regeling die voor de hele sector, de hele groep consumenten of de hele productgroep
van toepassing is.De heer Algra (CDA):Geeft de heer Crone hiermee impliciet aan dat de PvdA-fractie geen voorstander
is van zelfregulering? Uit zijn woorden leid ik af dat hij van mening is dat
zelfregulering niet werkt.De heer Crone (PvdA):Ik ben een voorstander van zelfregulering, maar zelfregulering mag geen
excuus zijn om niets te doen. Als het een systeem is met veel gaten, is er
geen sprake van zelfregulering, maar meer van zelfbescherming van een klein
groepje. Ik zit wat dit betreft meer op de katholieke dan op de protestante
lijn.De protestanten kiezen voor soevereiniteit in eigen kring. De premier
noemt dit eigen verantwoordelijkheid. De overheid doet niets, want de sociale
partners doen het wel, de geschillencommissies, of wat dan ook. Daarna zet
hij een punt en hij doet vervolgens niets meer.De katholieken zijn ook voor subsidiariteit, dat wil zeggen zo veel mogelijk
in kleine kring, maar zij zijn van mening dat er ook een verantwoordelijkheid
kan zijn voor de overheid, want de sociale partners of geschillencommissies
mogen niet alleen de belangen van hun eigen achterban beschermen. Er kunnen
buiten die kring immers ook mensen buiten de boot vallen en de overheid zou –
in de katholieke opvatting over subsidiariteit – voor hen als vangnet
moeten dienen.Dit laatste komt dicht bij mijn standpunt. Ik vind niet dat de overheid
alles moet regelen, maar als partners het niet zelf regelen – en zij
mag hen onder druk zetten om dit wel doen – of er zijn te veel witte
vlekken, dan moet de overheid ervoor zorgen dat er toch een sluitende aanpak
komt.De heer Algra (CDA):Als ik het goed begrijp, volgt de PvdA-fractie de CDA-lijn dat zelfregulering
belangrijk is, maar dan op de katholieke manier.De heer Crone (PvdA):Ik volg mijn eigen lijn dat er tussen partijen een belangenevenwicht moet
zijn en een evenwichtige rechtsbescherming; in dit geval tussen leveranciers
en consumenten. Zij moeten dit zelf regelen, maar er moet een bodem van wetgeving
onder liggen en een handhavingstructuur. Dit kunnen wij niet alleen aan de
partijen zelf overlaten.Het belangrijkste aspect van dit wetsvoorstel en van de instelling van
een consumentenautoriteit is dat er in beginsel een sluitende aanpak ontstaat.
De hoofdregel is natuurlijk dat er individuele afspraken worden gemaakt tussen
leverancier en afnemer. Dan volgt wat daar als collectiviteit aan kan worden
toegevoegd, bijvoorbeeld door geschillenregelingen, maar ook door consumentenorganisaties.
Als vangnet is er dan ten slotte het consumentenloket. Dit ligt heel dicht
bij het gedachtegoed van de CDA-fractie. Ik meen dat de staatssecretaris afkomstig
is uit het katholieke deel van het CDA en daarom kan ik mij heel goed voorstellen
dat zij met dit voorstel is gekomen.Tegelijkertijd is dit een heel goed sociaal-democratisch beginsel. Daarom
ben ik blij dat dit voorstel er nu ligt. Consumenten kunnen na invoering van
de wet hun recht halen als hun activiteiten als consument in het geding zijn.
Ik noem onder meer op afstand gesloten overeenkomsten, garanties voor consumptiegoederen,
elektronische handel, colportage, prijsaanduiding, consumentenkrediet, televisieomroepactiviteiten,
compensatie van luchtvaartreizigers, tabakswetgeving en weet ik wat voor andere
consumentenzaken. Wij komen dan in beginsel tot een sluitende aanpak.Als je van mening bent dat hier niet alleen een taak is weggelegd voor
de overheid, maar ook voor de collectiviteiten, moet je de rol van de consumentenorganisaties
niet minimaliseren, zoals de VVD-fractie voorstelt. Zij moeten voluit hun
recht kunnen uitspelen. Dit is toch een heel liberaal beginsel. De VVD zou
het geweldig moeten vinden dat mensen zelf de bescherming van hun belangen
organiseren. Als die zelforganisatie zich dan verzet tegen het grootkapitaal,
zou de VVD dit niet moeten belemmeren, maar ik heb het gisteren al gezegd:
wie er ook wordt gekozen als lijsttrekker van de VVD, het is en blijft een
partij voor het grootkapitaal, voor de hoge inkomens en het bedrijfsleven.
Mevrouw Örgü laat dit in haar inbreng ook weer zien. Het komt niet
onverwacht dat de VVD probeert een van de kernpunten van dit wetsvoorstel
weg te schieten. Ik roep de staatssecretaris op om dit niet te aanvaarden.
Wij moeten toch helder zijn in de politieke arena.Ik wil nu ingaan op een paar punten die naar mijn mening verbetering behoeven.
In de eerste plaats het loket. Consumenten kunnen natuurlijk al bij diverse
loketten terecht, bijvoorbeeld bij specifieke toezichthou ders
als AFM en DTe. Er zijn inmiddels ook loketten met een meer juridische invalshoek,
meer rechtsbijstand. Deze loketten komen juist op gang. Ik geloof dat er in
juni zelfs een reclamecampagne komt met de boodschap dat consumenten en mensen
met rechtsgeschillen terechtkunnen bij een landelijk dekkend en regionaal
opgebouwd netwerk van loketten. Daar zullen zich veel mensen met consumentenzaken
melden. Daarnaast komt het loket van de Consumentenautoriteit. Dat hoeft niet
met elkaar in strijd zijn, maar daarop zou ik graag de visie van de staatssecretaris
horen.Voormalig staatssecretaris Kalsbeek heeft het initiatief genomen –
en dat is natuurlijk door ons ondersteund – om loketten in te stellen
onder de benaming Wegwijzer in het recht. Mensen die denken dat zij een rechtsconflict
hebben, snappen dat zij naar Wegwijzer in het recht moeten. Dit loket ligt
in de sfeer van de bekende rechtsbijstand. Mensen die zich daar melden, moeten
geholpen worden als het om een individueel consumentengeval gaat. Als bij
het rechtsloket wordt geconstateerd dat er achter het individuele geval mogelijk
een collectief consumentenbelang ligt in de geest van deze wet, wordt het
geval dan doorgemeld of wordt de consument doorverwezen naar het collectieve
loket van de Consumentenautoriteit? In dat geval ontstaat een mooi dekkend
systeem. Individuele klachten op regionaal niveau komen terecht bij Wegwijzer
in het recht. Daarbovenop komt de meer collectieve belangenbehartiging van
consumenten bij de Consumentenautoriteit. Als een consument bij de collectieve
Consumentenautoriteit komt met een individuele klacht, moet de Consumentenautoriteit
de consument omgekeerd ook verwijzen naar de Wegwijzer in het recht. Over
en weer moeten de goede verwijzingen plaatsvinden. Uiteraard kan ook worden
verwezen naar consumentenorganisaties, zoals de Consumentenbond. Het lijkt
mij dat die twee loketten elkaar moeten aanvullen. Wij moeten geen kafkaiaans
bureaucratisch gedoe krijgen waarbij iedere lokethouder roept "u moet
niet bij mij zijn" waarna de consument teleurgesteld en in verwarring
achterblijft. Ik hoop dat de staatssecretaris daar een bevredigend antwoord
op kan geven.Mijn volgende punt is een zwaar punt waarover ik een amendement heb ingediend.
Wat zijn eigenlijk de bevoegdheden van de Consumentenautoriteit? De Consumentenautoriteit
moet toezien op collectieve klachten. Wat zijn eigenlijk collectieve klachten?
Wij hebben die vraag eerder gesteld. Wat zegt de staatssecretaris? Er komt
een visie op criteria op basis waarvan zal kunnen worden ingegrepen. Er staat
bij dat die criteria op de website komen. De visie op die criteria zou ik
graag in de Kamer willen zien voordat deze wordt vastgesteld. Dat is niet
om de boel op te houden, want de zaak kan van start gaan. Ik vind echter dat
wij moeten kunnen meekijken hoe de criteria worden ingevuld, want zij zijn
de basis voor ingrijpen.Kan de Consumentenautoriteit, gegeven dat een case onder de criteria valt,
eigenstandig optreden? De staatssecretaris zegt dat er sowieso kan worden
opgetreden op basis van melding van een individu, een groep, de Consumentenbond
of een andere consumentenorganisatie. Ook kan er worden opgetreden op basis
van maatschappelijk overleg met die clubs. De Consumentenautoriteit kan zelfs
optreden als zij zelf denkt dat er iets mis gaat, dus zelfs zonder een klacht.
Dat vind ik heel positief. De Consumentenautoriteit heeft dus echt veel eigenstandige
bevoegdheden. Vervolgens moet echter de rechter worden ingeschakeld. Op een
aantal uitzonderingen na heeft de Consumentenautoriteit geen eigenstandige
bevoegdheden om via het bestuursrecht te zeggen dat bijvoorbeeld een contract
nietig is, dat er schadevergoeding moet worden betaald of dat de partijen
er samen uit moeten komen. De Consumentenautoriteit moet daarentegen naar
de rechter stappen. Dat vinden wij een verkeerde route. Er is niets op tegen
als dat ook kan, want die route snijden wij niet af. Net als is gebeurd ten
aanzien van de toezichthouders OPTA, DTe en AFM zouden wij willen dat er naast
de privaatrechtelijke handhaving een aantal bevoegdheden van bestuursrechtelijke
aard in de wet worden opgenomen. Daarop is ons amendement ook gericht. Dat
kan veel sneller en effectiever zijn en kan juridisering en eindeloze processen
vermijden. Als de Consumentenautoriteit naar de rechter moet stappen, dan
leidt dit tot enorme extra kosten, want dat zijn dure procedures. Bovendien
leidt het tot tijdverlies. Waarom kunnen aan de Consumentenautoriteit niet
gewoon rechtstreekse bestuurlijke bevoegdheden worden toegekend, zoals ook
bij andere toezichthouders in de consumentensfeer is gebeurd? Dan kan zij
bestuurlijke boetes opleggen en die handhaven door middel van dwangsommen.
Wellicht moet de Consumentenautoriteit ook de bevoegdheid krijgen om contracten
nietig te verklaren omdat zij niet voldoen aan de criteria van het Algemeen
Burgerlijk Wetboek of nader vast te stellen criteria, zodat zij niet naar
de rechter hoeft om daarom te vragen.Door aanname van ons amendement en door deze wijzigingen, wordt volgens
ons een effectievere en snellere consumentenbescherming mogelijk. De rechtszekerheid
van de ondernemer is niet in het geding, want die kan in beroep gaan tegen
besluiten van de Consumentenautoriteit. Dat is bij andere toezichthouders,
zoals de DTe en de OPTA, ook het geval. Er blijven gewoon mogelijkheden voor
beroep en bezwaar bestaan. Dit is voor mij een hoofdpunt omdat op deze wijze
sneller kan worden opgetreden. Gelukkig staat in het voorstel dat de Consumentenautoriteit
collectief kan optreden om genoegdoening te eisen bij massaschade en dat zij
daarin kan stimuleren en bemiddelen.Wij twijfelen eraan of er voldoende middelen beschikbaar zijn om de Consumentenautoriteit
van start te doen gaan. Er wordt een budget van 4,9 mln. genoemd en een organisatieomvang
van 9 fte. Kan de staatssecretaris kort na het zomerreces een begroting aan
de Kamer zenden, zodat kan worden beoordeeld of het bedrag voldoende is? Is
zij bereid om dat bedrag te verhogen als dat niet het geval blijkt te zijn?
Ik kan niet zeggen dat 5 mln. te weinig is en 7 mln. genoeg, maar ik wil meer
inzicht hebben in de cijfers.Er is wat onduidelijkheid gerezen over de positie van de consumentenorganisaties.
Dat is niet het geval bij de VVD-fractie, want die wil dat zij minder bevoegdheden
krijgen. Voor ons is het echter nog niet helemaal duidelijk. Mogen deze organisaties
versnelde verzoekschriftprocedures aanvragen bij het gerechtshof? Wij zijn
van mening dat zij moeten kunnen aangemerkt als belanghebbende. Zij moeten
niet alleen de mogelijkheid hebben om namens een groep of een aanwijsbare
consument op te treden, maar ook om zelf belanghebbende zijn. Dat garandeert
een serieuzere behandeling van een klacht en geeft de verzekering dat er een
gemotiveerde reactie op wordt gegeven. Als een besluit wordt
genomen, staat uiteraard de weg naar de bestuursrechter open.Wij hoeven niet bang te zijn dat er een grote stroom van klachten van
de consumentenorganisaties komt als zij ook als belanghebbende kunnen worden
aangemerkt. De consumentenorganisaties in ons land, zoals de Consumentenbond
en de ANWB, gaan zeer zorgvuldig om met het maatschappelijke vertrouwen dat
zij hebben. Zij zullen er echt geen potje van maken. Wij willen graag dat
zij kunnen worden aangemerkt als belanghebbende in de zin van de Algemene
wet bestuursrecht met alle bevoegdheden die deze wet op grond daarvan geeft.Ik heb er het volste vertrouwen in dat mijn inbreng in de geest van het
wetsontwerp is en dat die dit voorstel nog net iets mooier maakt. Ik zet graag
mijn oppositie met betrekking tot dit deel van het kabinetsbeleid voort.De heer Algra (CDA):Voorzitter. De CDA-fractie vindt dat de staatssecretaris met haar ambtenaren
met het voorliggende wetsvoorstel inzake de Wet handhaving consumentenbescherming
een knap stukje werk heeft afgeleverd. Er lijkt een goede balans te zijn gevonden
in het wetsvoorstel, met name tussen de spelers in het veld. Wij vinden dat
een belangrijke graadmeter. De spelers in het veld, vooral de belangenbehartigers
van consumenten en vertegenwoordigers van ondernemersorganisaties, moeten
de door de CDA-fractie zo belangrijke geachte zelfregulering vormgeven. Dat
moet zowel op de katholieke als op de protestante manier gebeuren, zo voeg
ik toe voor de heer Crone. Wij beschouwen dat als een eenduidige vorm van
zelfregulering.Als een wetsvoorstel in balans is, moeten er niet zomaar onderdelen uit
worden getrokken of worden toegevoegd. Alles wat je dan doet, kan de balans
verstoren, zodat in plaats van een tevreden veld misschien een ontevreden
veld ontstaat. Daar staat tegenover dat het de CDA-fractie te ver gaat volledig
blind te varen op de vertegenwoordigers uit het veld. Daarom hebben wij dit
knappe stukje werk kritisch bekeken. Wij hebben vooral gekeken naar de nationale
koppen op Europese regelgeving. Wij kijken daar ook naar bij andere politieke
onderwerpen. Ook het kabinet streeft daarnaar. Wij onderschrijven dat volledig.
Het is bekend dat wij een hekel hebben aan nationale koppen op Europese regels.
In de praktijk betekent dat altijd dat er in Nederland iets extra's moet worden
gedaan, wat extra kosten en extra administratieve lasten voor het bedrijfsleven
of voor burgers opleveren. Je moet dus heel voorzichtig zijn met het toevoegen
van eigen elementen aan richtlijnen of regelgeving uit Europa. In het verslag
heeft de fractie van het CDA in dat kader gevraagd naar de beweegredenen voor
bepaalde koppen in dit wetsvoorstel.De heer Irrgang (SP):De CDA-fractie heeft een hekel aan nationale koppen. Het gaat vandaag
over consumentenbescherming. Begrijp ik goed dat de CDA-fractie een hekel
heeft aan meer consumentenbescherming, meer dan in de rest van Europa?De heer Algra (CDA):Wij hebben inderdaad een hekel aan nationale koppen als die extra kosten
of extra regels met zich brengen. De heer Irrgang vindt waarschijnlijk dat
je alles voor de consument moet doen, maar het is ook van groot belang daarbij
te zoeken naar evenwicht. Alles wat je voor de consument doet, wordt betaald
door dezelfde consument, terwijl deze in de meeste gevallen ook nog belastingbetaler
is. Wij vinden dat je daar heel zorgvuldig mee moet omgaan. Wij kijken heel
nauwkeurig of een bepaalde kop in balans is met wat die oplevert voor in dit
geval de consument.De heer Irrgang (SP):De CDA-fractie heeft dus een hekel aan extra consumentenbescherming, bovenop
de Europese wetgeving.De heer Algra (CDA):Dat is een onjuiste conclusie. Wij hebben een hekel aan koppen op Europese
regelgeving. Daarom hebben wij goed gekeken naar wat de koppen in dit wetsvoorstel
opleveren voor de consument en wat die de consument kosten. Daar trekken wij
onze eigen conclusies uit.De belangrijkste kop betreft de grensoverschrijdende handel en de bescherming
die de Consumentenautoriteit daarvoor gaat bieden ten opzichte van de bescherming
bij binnenlandse handel. Ik kan de staatssecretaris heel goed volgen als zij
stelt dat het vreemd zou zijn buitenlandse concurrenten die last hebben van
een Nederlands bedrijf beter te beschermen dan Nederlandse consumenten die
last hebben van een buitenlands bedrijf. Wij begrijpen heel goed dat je ruimte
laat voor zo'n kop.Uit de nota naar aanleiding van het verslag blijkt dat de tweede echte
kop betrekking heeft op de bepaling over de bevoegdheid van de Consumentenautoriteit
tot het sluiten van een overeenkomst ter afwikkeling van massaschade. Die
bevoegdheid vloeit voort uit de verordening 2004-2006. Weet de staatssecretaris
zeker dat een overheidsorganisatie als de Consumentenautoriteit deze mogelijkheid
moet krijgen? Kijk eens naar de Duisenbergregeling voor Dexia, die op basis
de Wet collectieve afwikkeling massaschade tot stand is gekomen. Uit die gang
van zaken blijkt heel duidelijk dat partijen, wat je ook doet en wat de uitkomst
ook is, nooit tevreden zijn. De CDA-fractie vraagt zich dus af waarom de staatssecretaris
de Consumentenautoriteit ook in zo'n positie wil brengen, in een positie dat
betrokken partijen in de praktijk waarschijnlijk nooit tevreden zullen zijn.
Wat vindt de staatssecretaris van de brief van VNG/NCW over het wetsvoorstel?
Hoe verhoudt deze eventuele ontwikkeling zich tot Europese ontwikkelingen?
Welke andere landen hebben een consumentenautoriteit die zich privaatrechtelijk
inzet voor een collectieve afwikkeling van massaschade?Bij de behandeling van de Wet collectieve afwikkeling massaschade afgelopen
oktober in deze Kamer, heeft minister Donner gezegd dat de huidige collectieve
actie in het Burgerlijk Wetboek zich niet leent voor een schadevergoedingsactie,
omdat een collectieve actie alleen geschikt is om gemeenschappelijke rechtsvragen
te beantwoorden en niet om meer individuele vragen te beantwoorden, zoals
in dit geval de omvang van schade in een individueel geval. In zoverre begrijp
ik wel de behoefte van de staatssecretaris om er iets aan toe te voegen en
individuele consumenten op de een of andere manier tegemoet te komen. Het
is immers voor de individuele consument een behoorlijke drempel om zijn recht
te halen in gevallen dat forse schade is geleden. Mijn collega Jan de Vries heeft dit in het overleg ook benoemd. Hij heeft
gezegd, het ontbreken van een schadevergoedingsactie bij de collectieve actie
een tekortkoming te vinden. Uiteraard vindt de CDA-fractie dat. Ook de Consumentenbond
heeft dit aangegeven. Minister Donner heeft vervolgens op verzoek van Jan
de Vries aangegeven, zich te herbezinnen op dit punt van het burgerlijk procesrecht
oftewel het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Hoe staat het hiermee?
Het was voor de CDA-fractie een belangrijke toezegging van de minister van
Justitie. Als het collectieve actierecht wordt uitgebreid met een schadevergoedingsactie,
kan ik mij voorstellen dat de staatssecretaris minder behoefte heeft aan de
bevoegdheid van de Consumentenautoriteit tot het sluiten van een overeenkomst
ter afwikkeling van massaschade. Ik denk dat dit ook een beetje de lijn is
die de heer Crone voorstaat.De heer Crone (PvdA):Ik heb dit punt ook in mijn eerste termijn aangestipt. Ik was juist blij
dat de Consumentenautoriteit ook kan bevorderen en zelf kan optreden om een
massaschaderegeling tot stand te brengen. Er moet dus eerst een collectief
consumentenbelang zijn geschaad. Dan mag de autoriteit optreden. Als zij dan
vaststelt dat er voor een x bedrag schade is, mag de Consumentenautoriteit
het opleggen via de bestuursrechtelijke kant, wat ik zou willen, of in elk
geval via de privaatrechtelijke kant door het namens alle consumenten bij
de rechter te vragen. Die hoofdroute zit er volgens mij impliciet in, maar
ik heb het expres gevraagd omdat ik er blij mee was. Wij moeten toch de lijn
volgen dat het er juist wel in zit.De heer Algra (CDA):In dit stadium laten wij het afhangen van de beantwoording door de staatssecretaris.
Laten wij afwachten in hoeverre het ministerie van Justitie...De heer Crone (PvdA):Dat is toch een beetje slap. Het dualisme vergt dat u toch een eigen standpunt
inneemt.De heer Algra (CDA):Dat is helemaal niet slap. Wij staan hier vandaag nog langer. Als wij
er de tijd voor krijgen, komt er nog een tweede termijn. Ik wacht af welke
mening de staatssecretaris heeft over dit specifieke onderwerp, dat inderdaad
een belangrijk onderwerp is in de regeling. Dat ben ik met u eens. Na de antwoorden
gehoord en gewikt en gewogen te hebben, zal ik in tweede termijn volstrekt
helder aangeven hoe de CDA-fractie erin staat.De heer Crone (PvdA):Ik ben heel benieuwd, maar ik reken erop dat u dan niet slap bent, maar
streng katholiek.De heer Algra (CDA):Slap is een verwijt dat je zeker de CDA-fractie niet kunt maken. Het is
een stevige fractie in deze Kamer.Ik heb al gezegd dat zelfregulering voor de CDA-fractie ontzettend belangrijk
is. Ik ben dan ook blij dat de staatssecretaris onomwonden heeft aangegeven
dat ook voor haar zelfregulering uitgangspunt is en dat pas daarna eventueel
overheidsingrijpen aan de orde is. Voor de CDA-fractie is het dan ook van
groot belang dat de Consumentenautoriteit heel nadrukkelijk niet op de stoel
van de private initiatieven als de Stichting Reclame Code et cetera gaat zitten.
Om de Consumentenautoriteit in die zin bij de les te houden, schrijft het
wetsvoorstel de Consumentenautoriteit voor een maatschappelijk overleg te
organiseren met consumentenorganisaties en centrale ondernemersverenigingen.
Een dergelijke aanpak heeft de steun van de CDA-fractie. Ook begrijp ik dat
er afspraken met zelfregulerende instanties worden gemaakt over de wijze van
samenwerking. Kan de staatssecretaris aangeven hoe ver deze gesprekken met
de private initiatieven zijn gevorderd? In het kader van de zelfregulering
kan de CDA-fractie zich ook goedvinden in artikel 7.2, waarin consumentenorganisaties
worden aangemerkt als belanghebbenden bij besluiten krachtens deze wet. Het
voorkomt ongetwijfeld in veel gevallen een kostbare gang naar de bestuursrechter
om per geval een apart oordeel te krijgen over het zijn van belanghebbende.
Het sluit bovendien perfect aan bij het in maart jongstleden, slechts tweeënhalve
maand geleden, aangenomen amendement, ingediend door de huidige vice-fractievoorzitter
van de VVD, mevrouw Schippers en de heer Heemskerk van de PvdA bij de Wet
marktordening gezondheidszorg. Het bevreemdt de CDA-fractie dan ook dat de
VVD-fractie nu kennelijk de intentie heeft te komen met een amendement dat
daar 180 graden op staat. Wij hebben de afgelopen maanden binnen de VVD-geleding
wel wat wisselingen van standpunten meegemaakt, maar niet in de Kamer. Dat
speelde zich buiten de Kamer af en had alles te maken met de interne verkiezingen
binnen de VVD. De CDA-fractie begrijpt niet dat er nu een amendement wordt
ingediend dat loodrecht staat op een amendement dat drie maanden geleden door
een collega van de VVD-fractie is ingediend. Wij horen graag van de vertegenwoordigster
van de VVD-fractie hoe zij daarin staat. Wij zouden ons kunnen voorstellen
dat er sprake is van een vergissing en dat dit voorstel door de VVD-fractie
wordt ingetrokken.In het verslag bij dit wetsvoorstel heeft de fractie van het CDA gevraagd
naar de rol van andere toezichthouders, bijvoorbeeld de Directie Toezicht
Energie en de NMa. Ik begrijp dat, als zowel de Consumentenautoriteit als
een andere toezichthouder zoals de DTe bevoegd is om op te treden, het voortouw
volgens dit wetsvoorstel komt te liggen bij die andere toezichthouder. De
Consumentenautoriteit treedt dus in dergelijke gevallen niet op. In de ogen
van de CDA-fractie zijn met deze voorrangsregel de bevoegdheden tussen de
Consumentenautoriteit en de andere toezichthouders goed en netjes afgebakend.
Bijvoorbeeld bij de toezichthouder op het terrein van financiële diensten,
de AFM, zie je echter dat die keuze niet is gemaakt. Waarom is die keuze daar
niet gemaakt en op de andere terreinen wel? Het zou toch veel logischer zijn
om in die voorrangsregels een lijn te trekken? Ook inhoudelijk zou dat beter
aansluiten bij de praktijk, omdat de AFM onder de nieuwe Wet financieel toezicht
in de meeste gevallen sowieso al bevoegd is. Waarom worden die voorrangsregels
niet helder doorgetrokken, ook naar de AFM? Wij hebben het over een borging
van de voorrangsregels. Willen die regels werken, dan zullen ze zo veel mogelijk
eenduidig moeten zijn. Anders leveren ze in de praktijk alleen maar misverstanden
op.Een ander belangrijk onderwerp is de samenwerking met buitenlandse autoriteiten.
Recentelijk konden wij in de krant lezen over de Spaanse beleggingsmaatschappij
Afinsa. Het zou gaan om een piramidespel waarbij dit fonds
via een Nederlandse dochter voor veel geld Nederlandse postzegels opkocht.
Is het voorstelbaar dat de Consumentenautoriteit wordt ingeschakeld bij de
aanpak van een dergelijke Spaanse zwendel? Kortom, hoe zal het in de praktijk
werken?Belangrijke onderwerpen zijn de kostenverhoudingen en de Consumentenautoriteit
in de praktijk. De staatssecretaris geeft in antwoord op vragen aan dat het
een slanke organisatie zal worden. Dat spreekt de CDA-fractie aan. Ook onze
fractie staat een organisatie voor ogen met maximaal zeven à tien mensen.
Omdat wij dat graag willen borgen, kondig ik al in eerste termijn een motie
aan, zodat de collega's in tweede termijn daarop kunnen reageren. Niet alleen
qua personeel moet het een slank apparaat zijn. Een slank apparaat betekent
ook dat het te bekostigen is. Wij plaatsen dan ook vraagtekens bij de 5 mln.
die ervoor is begroot. Volgens ons moet een slank apparaat ook met de helft
toe kunnen, maar wij kunnen ons uiteraard vergissen. Daarom horen wij graag
van de staatssecretaris wat er met die 5 mln. moet worden gedaan en waarom
het niet voor 2,5 mln. kan. Waarom kan een fors lager bedrag niet tot prima
resultaten leiden?De heer Crone (PvdA):Het is vrij ongebruikelijk om in eerste termijn al een motie aan te kondigen.
Via een motie doet u een oproep aan het kabinet om iets te doen, dus ik mag
toch aannemen dat u er alle vertrouwen in hebt dat de regering in eerste termijn
alles toezegt wat u hebt gevraagd. Dat loopt overigens parallel aan hetgeen
ik heb gevraagd, dus de staatssecretaris weet toch wel dat er mogelijk een
uitspraak van de Kamer komt als zij dat niet toezegt. Maar u vertrouwt het
zaakje niet helemaal, dus u kondigt alvast een motie aan.De heer Algra (CDA):U moet niet gaan draaien. Ik heb zojuist gezegd dat wij er nadrukkelijk
voor hebben gekozen om in tweede termijn na het antwoord van de staatssecretaris
duidelijkheid te geven. Ik wil u de kans geven om in tweede termijn ook op
mijn inbreng te kunnen reageren. Daarom geef ik er in eerste termijn volstrekte
duidelijkheid over dat de CDA-fractie een slank apparaat voorstaat en dat
zij, als dat nodig is, op dat punt een motie wil indienen. Het mag politiek
misschien ongebruikelijk zijn dat ik die motie al in eerste termijn wil laten
zien, maar het schept wel optimaal duidelijkheid. U kunt dan in tweede termijn
aangeven of u die motie wilt steunen of dat u een toezegging van de staatssecretaris
voldoende vindt. Overigens, als de staatssecretaris een keiharde toezegging
doet, zal ik natuurlijk bekijken of die motie nog wel nodig is.De heer Crone (PvdA):U gaat aan de inhoud voorbij. Ik heb in mijn eerste termijn gevraagd of
die 4,9 mln. wel voldoende is. Aangezien u eerder taken en bevoegdheden toevoegt
dan wegneemt – daar ben ik trouwens wel blij mee – vraag ik mij
af waarom u tegelijkertijd vraagt om minder geld en een slankere organisatie.
Ik heb gezegd dat er misschien wel meer geld bij moet, maar u zegt nu al dat
het met minder kan.De heer Algra (CDA):Nee, het is gelinkt aan het antwoord van de staatssecretaris. In antwoord
op onze schriftelijke vragen heeft zij aangegeven dat zij het prima denkt
te redden met een formatie van zeven tot tien mensen. Ik ga ervan uit dat
daar goed over nagedacht is en dat de organisatie dus met dat aantal mensen
kan functioneren. De CDA-fractie hecht daaraan en wil dat meteen borgen. Bij
de start van de organisatie zijn er door al het extra werk dat dan gedaan
moet worden, misschien wel tien mensen nodig. Voorkomen moet echter worden
dat de Consumentenautoriteit uitdijt tot een organisatie met 100 tot 200 mensen.
Ik geef toe dat het ongebruikelijk is om hier meteen paal en perk aan te stellen,
maar het is ook een ongebruikelijk motie.De heer Irrgang (SP):Ik deel de verbazing van de heer Crone, niet alleen procedureel, maar
ook inhoudelijk. U wilt maar zeven tot tien man bij de Consumentenautoriteit,
maar zij krijgen wel honderden brieven en e-mails en zij moeten goed beslagen
ten ijs komen bij gerechtelijke procedures. In België hebben ze 130 man
en in Frankrijk 1200. Zeven tot tien man is echt veel te weinig. En nu wilt
u in eerste termijn ook nog al een motie indienen dat dit aantal nog lager
moet worden of in ieder geval niet mag toenemen. Volgens mij zijn er echt
meer mensen nodig.De heer Algra (CDA):Daarover verschillen wij dan van mening. Op onze schriftelijke vraag hoeveel
mensen er nodig zijn, hebben wij een overdacht antwoord gekregen van de staatssecretaris,
namelijk zeven tot tien mensen. Wij willen dat aantal graag borgen voor de
toekomst om te voorkomen dat wij belastingcenten uitgeven aan almaar uitdijende
overheidsapparaten. Dat is namelijk een heel slechte zaak. Wij willen niet
dat er straks weer 100 tot 200 mensen bij de Consumentenautoriteit werkzaam
zijn, zonder dat wij weten waar zij precies mee bezig zijn. Wij hebben gevraagd
hoeveel mensen er nodig zijn. Nu wij dat aantal kennen, moeten wij dat borgen
en geen belastingcenten over de balk gooien.De heer Irrgang (SP):Wij weten precies waar zij mee bezig zijn, want dat staat in het wetsvoorstel.De heer Algra (CDA):En die bezigheid wordt afgedekt door zeven tot tien mensen!De heer Irrgang (SP):De taken van de Consumentenautoriteit staan in het wetsvoorstel. De taken
waarvoor ze in België 130 man en in Frankrijk zelfs 1200 man nodig hebben,
denkt u in Nederland met zeven tot tien man te kunnen doen. Denkt u dat Nederlanders
veel slimmer zijn?De heer Algra (CDA):Dat is een gewetensvraag. Het is lastig om daar een antwoord op te geven;
ik laat dat aan de woordvoerders op het terrein van Buitenlandse Zaken.Tot slot wil ik nog iets zeggen over de Consumentenautoriteit in de praktijk.
In deze tijd waarin de vakantie alweer bijna voor de deur staat, worden wij
geconfronteerd met reisaanbiedingen voor bedragen die absoluut niet kunnen,
en met vliegreizen voor bedragen die een vertekend beeld geven omdat bepaalde
belastingen daarin niet zijn doorberekend. Wij hebben ook te maken met de
garantieregeling in het geval mensen hun vlucht missen of anderszins overlast
of nadeel ondervinden, veroorzaakt door een vliegmaatschappij. Ik hoor graag
van de staatssecretaris een aantal casusvoorbeelden waaruit duidelijk wordt
op welke wijze de Consumentenautoriteit dan kan optreden. Dit is belangrijk
voor de afweging of de Consumentenautoriteit voldoet aan de doelstelling
die wij voor ogen hebben en dat kan je eigenlijk alleen maar toetsen in de
praktijk. Waar die praktijk er op dit moment echter nog niet is, verzoek ik
de staatssecretaris dus om aan de hand van een aantal actuele casusvoorbeelden
de rol van de Consumentenautoriteit te schetsen.Voorzitter. Zoals aangekondigd, zal ik reeds in eerste termijn twee moties
indienen, zodat niet alleen de staatssecretaris er in haar termijn op kan
ingaan maar ook de collega's er in hun tweede termijn op kunnen reageren.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat voorkomen moet worden dat overheidsinstellingen onnodig
uitdijen;constaterende dat de ingeschatte noodzakelijke omvang van een goed functionerende
Consumentenautoriteit zeven tot tien mensen is;verzoekt de regering, te komen tot een Consumentenautoriteit met een slanke
organisatie en een formatie van maximaal tien fte's,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Algra. Naar mij blijkt, wordt zij
voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 11(30411).De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat: - als het gaat om consumentenvoorlichting
en -advisering de overheid niet de bestaande taken en activiteiten terzake
van private organisaties moet overnemen;- aanvullend daaraan activiteiten
kunnen worden overwogen die passen binnen de voorlichtende taak van de overheid
ten aanzien van rechten en plichten die uit wetgeving voortvloeien;- daarbij sprake moet zijn van optimale afstemming tussen departementen zodat
dergelijke voorlichtende activiteiten gebundeld kunnen worden uitgevoerd;constaterende dat het ministerie van Economische Zaken via de Consumentenautoriteit
de consument wil gaan voorlichten over zijn rechten en plichten, terwijl het
ministerie van Justitie via het juridische loket de consument ook wil voorlichten
en van advies dienen;verzoekt de regering, voor 1 januari 2007 te komen met een voorstel
waarbij de voorlichting aan consumenten van de verschillende departementen
wordt gebundeld, en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Algra. Naar mij blijkt, wordt zij
voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 12(30411).Mevrouw Örgü (VVD):Mevrouw de voorzitter. De leden van de VVD-fractie beschouwen de consument
als een volwassen individu, dat heel goed zelf kan opletten en geïnformeerde
keuzen kan maken. Als je iets koopt, ben je er zelf bij. Het bedrijfsleven
moet daarom niet onnodig worden belast met regelgeving in het kader van consumentenbescherming.
Het overgrote merendeel van de transacties tussen consumenten en aanbieders
verloopt gelukkig naar tevredenheid. Als een consument echter toch ontevreden
is over zijn aankoop, moet hij contact opnemen met het bedrijf waarmee hij
zijn zaken heeft gedaan. Stemt de reactie van het bedrijf niet tot tevredenheid,
dan moet de consument zijn recht kunnen halen. Een goed systeem van consumentenbescherming
heeft daarom absoluut bestaansrecht. Zo'n systeem vergroot bovendien het consumentenvertrouwen.
Consumenten en bedrijven moeten er in voorkomende gevallen idealiter samen
uit kunnen komen. De oplossing inzake buitengerechtelijke geschillen, een
zelfreguleringsysteem, is daarvoor het belangrijkste instrument. De VVD-fractie
hecht zeer aan dit systeem dat de werklast van de rechter verkleint. Uiteindelijk
is uiteraard de weg naar de rechter het sluitstuk.Dit wetsvoorstel voorziet in een publieke toezichthouder die conform de
aan het wetsvoorstel ten grondslag liggende verordening 2006/2004, zal optreden
tegen grensoverschrijdende inbreuken. De verordening maakt het helaas noodzakelijk
dat er een vorm van publiek toezicht komt. Dat is in ons land eigenlijk onnodig
vanwege ons prima civielrechtelijke systeem. De VVD-fractie heeft in een eerder
stadium op grond van pragmatische overwegingen aangegeven dat moet worden
voorkomen dat Nederland een toevluchtsoord voor malafide praktijken wordt.
Dit kan gebeuren als in ons land een gat ontstaat in het Europese netwerk
van publieke toezichthouders. Wij zullen dus wel moeten. De VVD-fractie ziet
liever geen nieuwe toezichthouder. Wij pleiten voor een toezichthouder van
zeer beperkte omvang met een zeer beperkte taak. Wij kunnen alleen met het
wetsvoorstel instemmen als er voldoende garanties zijn dat die beperkte taak
en omvang niet worden overschreden.De Consumentenautoriteit mag pas ingrijpen bij inbreuken op het consumentenrecht
met een collectief karakter indien de markt niet voldoende in staat blijkt
om door middel van zelfregulering of civielrechtelijke procedures schadelijke
praktijken te stoppen. Dat is een goed uitgangspunt. Wij hechten eraan dat
de wet niet verder reikt dan de verordening, met uitzondering van de keuze
om de toezichthouder ook op te laten treden tegen een aantal niet grensoverschrijdende
inbreuken op het consumentenrecht. Anders zouden buitenlandse consumenten
een betere bescherming van overheidswege genieten dan Nederlandse.Wij constateren echter dat de staatssecretaris een aantal zaken bij wet
wil regelen die bovenop de rechtstreekse werking van de verordening komen.
Daarmee is het wetsvoorstel niet in lijn met het recente kabinetsbesluit
om nationale aanvullingen bovenop Europese regels zo veel mogelijk te schrappen.
Voorwaarde voor ons is dat het niet-malafide bedrijfsleven niet onnodig wordt
belast met regelgeving in het kader van de consumentenbescherming. Daar wringt
in dit wetsvoorstel de schoen.De Consumentenautoriteit krijgt in het kader van de wet Collectieve afwikkeling
massaschade de bevoegdheid om de rechter te verzoeken om een overeenkomst
ter afwikkeling van massaschade verbindend te verklaren. De toezichthouder
kan dan namens meerdere gedupeerde consumenten een overeenkomst sluiten met
veroorzakers van schade. De VVD-fractie acht een dergelijke privaatrechtelijke
positie voor een publiek orgaan zoals de Consumentenautoriteit onwenselijk.
Privaatrechtelijke consumentenorganisaties hebben deze bevoegdheid ook. Het
is hun verantwoordelijkheid. Bovendien bestaat de kans dat de toezichthouder
met deze bevoegdheid flink in omvang toeneemt. De Consumentenautoriteit zal
volgens de regering terughoudend om moeten gaan met deze bevoegdheid. De markt
moet het voortouw hebben. Dat lijkt ons verstandig, omdat de autoriteit anders
consumentenbondje kan gaan spelen. Wij hebben echter geen vertrouwen in de
terughoudende opstelling van de nieuwe toezichthouder. Deze bevoegdheid achten
wij te risicovol. Ik heb dan ook een amendement ingediend waarin wordt voorgesteld
om deze bevoegdheid te schrappen. De subsidie voor de Consumentenbond is elf
jaar geleden afgeschaft. De VVD-fractie wil niet het risico lopen dat die
subsidie via de achterdeur opnieuw wordt ingevoerd.De heer Algra (CDA):Ik heb hierover vragen gesteld aan de staatssecretaris. Ik heb dit tevens
gekoppeld aan hetgeen in een eerder debat over de rol van Justitie aan de
orde is gekomen. Er wordt nagedacht over de mogelijkheid van een schadevergoedingsactie.
In onze ogen kan dit een oplossing bieden voor het probleem dat u schetst.
Hoe staat u daar tegenover?Mevrouw Örgü (CDA):Ik wacht het antwoord van de staatssecretaris af. Voorlopig houden wij
vast aan ons amendement.De heer Algra (CDA):Uiteraard hoor ik hier ook graag de staatssecretaris over, maar ik heb
niet voorgesteld om een bevoegdheid te schrappen. Daarmee loop je het risico
om een broos evenwicht te verstoren. Ik hoor dan ook graag welk alternatief
de VVD-fractie heeft.Mevrouw Örgü (VVD):Het alternatief van de VVD-fractie is gewoon: geen extra toezichthouder.
Wij zitten nu in een situatie waarin wij met elkaar in Europa hebben afgesproken
dat wij dit gaan regelen in een verordening. De punten die ik nu behandel,
wil de staatssecretaris ook in de wet regelen. Daarom wil ik dit schrappen,
omdat ik dit een overbodige zaak vind. Op de door u zojuist gestelde vragen
wacht ook ik echter de antwoorden van de staatssecretaris af.Het tweede onderwerp gaat over de belanghebbenden. Een tweede regeling
die bovenop de verordening komt, betreft het automatisch aanwijzen van de
consumentenorganisaties als belanghebbenden. De staatssecretaris heeft hiervoor
gekozen omdat zij het belang van de consumentenorganisaties in dit wetsvoorstel
vooral wil benadrukken. Dat belang lijkt ons evident. Wij vinden echter dat
de consumentenorganisaties niet per definitie als belanghebbenden kunnen worden
aangemerkt, omdat zij niet per definitie door een besluit van de consumentenautoriteit
worden getroffen in hun eigen belang. De aard van de specifieke wetgeving
die bij de besluiten van de Consumentenautoriteit aan de orde is, loopt daartoe
te zeer uiteen. Bovendien is deze regeling overbodig. De Algemene wet bestuursrecht
geeft de rechter reeds de ruimte om afhankelijk van de specifieke omstandigheden
te beoordelen of consumentenorganisaties belanghebbenden zijn bij een besluit
krachtens de Wet handhaving consumentenbescherming. Mijn collega van de CDA-fractie
gaf zojuist aan dat de VVD-fractie daar in een eerder debat over gezondheidszorg
een andere mening over had. Daar zal ik direct op reageren, omdat mijn collega
anders straks sowieso opstaat. De VVD-fractie vindt dat wij deze twee wetten
niet met elkaar kunnen vergelijken. Bij de gezondheidszorg ging het om het
introduceren van marktwerking, terwijl wij met dit voorstel juist bezig zijn
met het introduceren van publiekelijk toezicht. Dit zijn voor ons dus twee
verschillende zaken. Om die reden heb ik een amendement ingediend dat ertoe
strekt dat consumentenorganisaties niet per definitie worden aangewezen als
belanghebbenden bij besluiten krachtens de Wet handhaving consumentenbescherming.
Nogmaals, deze kwestie inzake de belanghebbenden is overbodig, want dit is
al in de wet geregeld.De heer Algra (CDA):Het spijt mij, maar met dezelfde argumenten heeft uw collega bij dat vorige
debat wel degelijk aangegeven dat het ook daarbij ging om consumenten, in
dit geval om patiënten. Met dezelfde redenering kwam zij tot een conclusie
die 180 graden verschilt van de conclusie die u nu trekt. Dat bevreemdt mij
zeer. Dat is niet consistent en uw uitleg is niet correct.Mevrouw Örgü (VVD):Ik heb geprobeerd om uit te leggen om welke situatie het toen ging en
in welke situatie wij nu zitten. Nu hebben wij het over het introduceren van
een publiek toezicht, terwijl het op dat moment over een heel andere situatie
ging, namelijk over het introduceren van marktwerking in de gezondheidszorg.Ik wil nog drie punten bespreken, allereerst de definitie van "collectieve
consumentenbelangen". Het is de VVD-fractie onhelder wat zij daar precies
onder moet verstaan. Het mag niet zo zijn dat een belang collectief is als
slechts twee mensen dezelfde klacht hebben. De invulling van het begrip "collectieve
consumentenbelangen" is voor de reikwijdte van deze wet van groot belang
en dient derhalve eenduidig door de wetgever te worden vastgelegd. Daarom
is het jammer en zeer onverstandig dat de verordening geen ruimte biedt om
in deze wet een meer uitgewerkte en betere definitie van het begrip "collectieve
consumentenbelangen" op te nemen. In de handhavingspraktijk van de Consumentenautoriteit
zal leidend moeten zijn dat het moet gaan om structurele nieuwe handelswijzen
van ondernemingen, die in flagrante strijd met de consumentenwetgeving een
omvangrijke groep consumenten een groot financieel nadeel berokkenen en dat
van het optreden door de toezichthouder een potentieel afschrikwekkend en
educatief effect uitgaat. De definitie zou wat ons betreft zo omschreven moeten
worden. Dat zou ook aansluiten bij de definities die worden
gehanteerd door OESO-landen die al langer ervaring hebben met het collectieve
consumentenbelang. Hoe wil de staatssecretaris ervoor zorgen dat de toezichthouder
in de praktijk een engere definitie hanteert dan de huidige veel te ruime
definitie in de verordening? Ik overweeg hierover een motie in te dienen.De VVD-fractie ziet graag dat de toezichthouder een beperkte omvang krijgt,
een aantal fte's dat in ieder geval niet hoger is dan het gemiddelde van consumen­tenautoriteiten
in EU-landen. Hoe wil de staatssecretaris op dit punt de vinger aan de pols
houden?Voorzitter. Mijn collega van het CDA heeft net een motie ingediend over
het informatieloket van de Consumentenautoriteit en het Juridische Loket.
Kan de staatssecretaris dat uiteenzetten? De VVD-fractie vreest dat het onderbrengen
van een informatieloket bij een toezichthouder die slechts een zeer beperkt
aantal zaken zal kunnen behandelen niet zal bijdragen aan het vertrouwen van
consumenten in het systeem van consumentenbescherming. Het loket van de Consumen­tenautoriteit
zal noodgedwongen veruit de meeste consumentenaanvragen moeten doorverwijzen,
zodat de consument het gevoel kan krijgen om van het kastje naar de muur te
worden gestuurd. Waarom is een apart loket nodig en dient het Juridische Loket
niet als het loket voor vragen en problemen in het kader van het consumentenrecht?
Ik sluit mij aan bij het verzoek van de heer Algra van het CDA om met een
notitie te komen met een nadere uitwerking, waarna wij kunnen bezien hoe wij
dat beter interdepartementaal op elkaar kunnen afstemmen.De heer Irrgang (SP):Mevrouw de voorzitter. De afgelopen decennia is de Nederlandse burger
tegen wil en dank op een steeds groter aantal terreinen consument geworden.
Te denken valt aan de energiemarkt, waar wij nu kunnen kiezen uit verschillende
soorten stroom zonder dat wij daar echt behoefte aan hebben, of de kabelmarkt,
waar wij consument zijn geworden zonder een keuze te hebben. In deze meer
en meer geprivatiseerde samenleving is een goede bescherming van de rechten
van de consument daarom van steeds groter belang. Met die bescherming van
de consument is het tot nu toe slecht gesteld. "De consument zoekt het
zelf maar uit" was tot nu toe de boodschap van dit kabinet. Recht hebben
is nog iets anders dan je recht krijgen! En de rechtsbijstand voor mensen
met een laag inkomen is door de bezuinigingen van dit kabinet uitgehold! Daardoor
is de toegang tot de rechter voor veel consumenten bemoeilijkt. Ook weigert
het kabinet tot de dag van vandaag bedrijven te verplichten om zich aan te
sluiten bij een geschillencommissie. Dat is niet onbelangrijk, want veel bedrijven –
vaker de kwade dan de goede – zijn niet aangesloten bij zo'n geschillencommissie.
Als de consument doorzet en de gang naar de rechter maakt, dan kunnen daar
al snel jaren mee gemoeid zijn. Met de oprichting van een publieke Consumentenautoriteit
gaat dan ook een oude wens van de SP in vervulling.Een toezichthouder voor consumenten zal veel voorkomende vergelijkbare
klachten snel kunnen aanpakken, zodat consumenten dat niet allemaal individueel
hoeven te doen, maar ook omdat in de praktijk veel mensen dergelijk klein
leed maar laten lopen, omdat ze opzien tegen de kosten en al het gedoe. De
vraag is echter wel of de Consumentenautoriteit op basis van dit wetsvoorstel
kan uitgroeien tot een leeuw die brult of zal verworden tot een papieren tijger.
Daarbij gaat het in de eerste plaats om de vraag wanneer de Consumentenautoriteit
kan en zal optreden. In het wetsvoorstel blijft onduidelijk wat nu precies
de grens is tussen collectief en individueel consumentenleed. Een paar jaar
geleden werden consumenten bijvoorbeeld massaal geplaagd door spooknota's
van kabelbedrijf UPC. Zal de Consumentenautoriteit in zo'n geval nu kunnen
ingrijpen en zal die ook echt ingrijpen? Hetzelfde bedrijf bezorgt nu ongevraagd
huis aan huis decoders voor digitale televisie. Valt dit onder colportage
en kan de toezichthouder daar in de toekomst tegen optreden? Als internetproviders
een jaarabonnement automatisch opnieuw met een jaar verlengen, kan de Consumentenautoriteit
daar straks dan tegen optreden, omdat het overstappen van consumenten wordt
belemmerd?Als de toezichthouder optreedt, hoe hoog zijn dan de boetes die kunnen
worden opgelegd? Is een maximale boete van € 45.000 niet te laag?
Is het wel verstandig om te kiezen voor privaatrechtelijke handhaving, waar
bij andere toezichthouders is gekozen voor publiekrechtelijke handhaving,
omdat die veel effectiever is? De heer Crone heeft hierover een amendement
ingediend.Het is mijn fractie niet duidelijk of buitenlandse bedrijven in Nederland
onder toezicht staan van buitenlandse consumententoezichthouders. Is dit zo?
Zo ja, hoe reëel is het dan dat dit toezicht enige prioriteit zal krijgen
bij die buitenlandse toezichthouders? Stel dat een Poolse dochteronderneming
van een Hongaars bedrijf op de Nederlandse markt actief is. Wie regelt dan
de Nederlandse consumentenbelangen? En wat als het om een Amerikaans bedrijf
gaat? Dit zijn allemaal vragen waarop mijn fractie graag een duidelijk antwoord
krijgt.Bij kopen op afstand, vaak via internet, wordt het helemaal ingewikkeld.
Het kan immers voorkomen dat de consumentenbescherming in de landen van aankoop
niet op orde is. Moeten consumenten niet beter worden voorgelicht, omdat de
mate waarin zij beschermd zijn nogal kan verschillen?Meer in het algemeen is het de vraag hoe de nieuwe consumentenautoriteit
zich bekend zal maken bij het publiek. Het lijkt een goede gedachte om een
voorlichtingscampagne te voeren over wat de toezichthouder wel en wat hij
niet kan doen voor de consumenten.Het gaat natuurlijk niet alleen om de bevoegdheden. Een leeuw heeft scherpe
klauwen nodig, maar het dominante mannetje moet ook een beetje vlees op het
bot hebben. Een blik op het voorgestelde budget van de toezichthouder –
5 mln. – doet het ergste vrezen. De autoriteit krijgt naar verwachting
zeven tot tien medewerkers. In België en Frankrijk werken respectievelijk
130 en 1200 mensen bij de toezichthouder. Ook in andere landen werken er veel
meer mensen bij de publieke toezichthouders die daar ook al veel langer bestaan,
terwijl ik uit de memorie van toelichting afleid dat zij eerder minder dan
meer taken hebben. Zo hebben zij geen informatieloket. Ik kan mij dan ook
niet voorstellen dat de nieuwe toezichthouder met zeven tot tien medewerkers
goed beslagen ten ijs kan komen bij de versnelde juridische procedures die
hij voor consumentenorganisaties in de toekomst bij het hof moet voeren. Daarnaast
moet de autoriteit effectief boetes uitdelen en de honderden e-mailtjes
en brieven bekijken, beoordelen en beantwoorden om haar signaleringsfunctie
echt waar te maken. Een budget van 5 mln. is volstrekt onvoldoende. Ik vraag
de staatssecretaris daarom om niet haar oren te laten hangen naar de geluiden
van de CDA- en VVD-fractie die zelfs dit te veel vinden, maar om in plaats
daarvan te bezien of het budget fors verhoogd kan worden, opdat de consumentenautoriteit
echt een "alpha male" wordt in plaats van een papieren tijger.Om al deze redenen lijkt het mij verstandig dat de Kamer het functioneren
van deze nieuwe toezichthouder goed in de gaten blijft houden. Ik kan instemmen
met een evaluatie over een aantal jaren, maar dan moet dit een echt grondige
evaluatie van het functioneren van de autoriteit zijn. Ik begrijp dat er enige
jaren verstreken moeten zijn voordat je dit doet, maar het lijkt mij wel verstandig
om in de tussentijds jaarlijks te rapporteren over de gang van zaken. Aan
de ene kant wordt hier flink op het budget ingehakt, maar aan de andere kant
wordt gevraagd of een bezetting van zeven tot tien mensen niet veel te weinig
is. Is de staatssecretaris bereid de Kamer jaarlijks te rapporteren over de
gang van zaken bij de toezichthouder? Ik wacht haar antwoord af, maar ik overweeg
wel op dit punt een motie in te dienen.De vergadering wordt van 11.25 uur tot 11.39 uur geschorst.Staatssecretaris Van Gennip:Voorzitter. Ik ben verheugd dat ik vandaag met de Kamer kan debatteren
over de Consumentenautoriteit en de Wet handhaving consumentenbescherming.
Daarmee wordt namelijk een discussie van ongeveer twee en een halfjaar over
consumentenbescherming in Nederland afgerond.Mijn ministerie heeft in het dossier over consumentenbescherming een duidelijke
draai gemaakt. In het najaar van 2003, in een van de eerste algemeen overleggen
na mijn aantreden, bleek dat er in Nederland verschillend werd gedacht over
consumentenbescherming. Dat was voor mij aanleiding om het goed uit te laten
zoeken, het zogenaamde wittevlekkenonderzoek. Ik heb dus niet, zoals de heer
Crone suggereerde, gezegd: ik ben tegen; ik wil er niets van weten. Ik wilde
alleen maar weten wat er waar was van wat de Consumentenbond, de Europese
Commissie en de Tweede Kamer beweerden.Uit het wittevlekkenonderzoek bleek dat de bescherming van Nederlandse
consumenten lacunes vertoont. In reactie daarop zijn wij van start gegaan
met het Strategische actieplan voor de consument, dat in juni 2004 naar de
Kamer is gestuurd en in het najaar van dat jaar met de Kamer is besproken.
Vervolgens is besloten tot het oprichten van een Consumentenautoriteit en
een actiever consumentenbeleid voor sectorale markten als energie en telecom.Hoe zijn deze lacunes ontstaan? Ik denk dat dat kon gebeuren, doordat
wij ons in de laatste jaren vooral hebben geconcentreerd op de aanbodkant
van de markt. Als je werkt aan uitbreiding van de marktwerking en liberalisering,
moet je er immers voor zorgen dat de aanbodzijde goed is geregeld. Omdat wij
ons daarop zo hard hebben geconcentreerd, is de aandacht voor de vraagzijde
te klein geworden. Wij hebben niet voldoende aandacht gehad voor de vraag
of de consument wel zijn rol op de markt kan spelen. Ik ben van mening dat
de consument een eigen verantwoordelijk heeft, maar hij moet dan wel in de
gelegenheid worden gesteld om die verantwoordelijkheid waar te maken. Dat
betekent dat hij over de juiste informatie moet kunnen beschikken en zijn
recht moet kunnen halen. Als de Kamer mijn voorstellen wil steunen, maken
wij het volgens mij mogelijk dat de consument in de toekomst zijn rol op de
markt kan spelen.Wij spreken vandaag over de oprichting van een publiekrechtelijke toezichthouder
voor grote delen van het consumentenrecht, namelijk voor die delen die onder
de verordening vallen. Deze toezichthouder kan opkomen voor de collectieve
belangen van de consument. De rechtsbescherming van de consument is voor een
groot deel al vastgelegd, bijvoorbeeld in het Burgerlijk Wetboek. Civielrechtelijke
handhaving via het Burgerlijk Wetboek volstaat echter niet, zoals bleek uit
het wittevlekkenonderzoek.Uit dat onderzoek bleek namelijk – de heer Crone wees hier terecht
op – dat de Consumentenbond in drie jaar tienduizend klachten ontving
over misleidende reclame, vijfhonderd over agressieve verkoop en dertienhonderd
over oplichting en bedrog. Dat is niet niks. Daarbij komt dat maar liefst
43% van de consumenten ontevreden was over de afhandeling van zijn
klacht. Een nog duidelijker signaal dat de consumentenbescherming tekortschiet,
is dat maar 4,5% van de consumenten met een klacht zijn zaak aan de
rechter of een geschillencommissie heeft voorgelegd. Kennelijk is deze procedure
te duur, te ingewikkeld of te tijdrovend.De cijfers zijn ernstig en volgens mij niet meer dan het topje van de
ijsberg. Het is dan ook goed dat wij vandaag deze voorstellen bespreken. De
consument moet namelijk vertrouwen kunnen hebben in de werking van de markt
en dat kan alleen als klachten die wel worden voorgelegd aan een rechter of
geschillencommissie, op een goede manier worden afgehandeld. Dat is de reden
dat ik een voorstander ben van de oprichting van een Consumentenautoriteit
voor collectieve inbreuken. Daarbij gaat het om nationale en grensoverschrijdende
inbreuken, omdat wij allemaal willen voorkomen dat de nationale consument
wordt gediscrimineerd ten opzichte van de grensoverschrijdende consument.
In de overweging bij de verordening staat dan ook dat de implementatie van
de verordening niet mag leiden tot achterstelling van de nationale consument.
In het algemeen is het zo dat wij met het consumentenrecht achterliepen bij
Europa. Wij trekken nu het been bij. Dat is iets heel anders dan een nationale
kop erop zetten. Een paar jaar geleden zagen wij dat andere landen een veel
uitgebreidere consumentenbescherming hadden dan wij. Wij trekken nu het been
bij. Wel kunnen wij discussiëren over de vraag of het been iets verder
of iets minder ver is bijgetrokken, maar het is zeker niet zo dat wij op het
gemiddelde zaten en er een kop bovenop zetten. Ik ga dadelijk op de specifieke
vragen van de heer Algra in, want die zijn ook voor dit kabinetsbeleid belangrijk.De Consumentenautoriteit als toezichthouder beschikt dadelijk over toezichtsbevoegdheden
en handhavingsbevoegdheden die de gewone consument niet heeft, ook niet als
hij of zij naar de civiele rechter stapt. De heer Irrgang heeft gelijk dat
de consument even vaak een vrouw is als een man. Dankzij de bij de civiele
rechter geldende gelijkheid van partijen kan de Consumentenautoriteit, op
het moment dat zij een malafide bedrijf tegen het licht houdt,
meer dan de individuele consument.Ik noemde de Europese context al. In de verordening is de expliciete overweging
opgenomen dat er geen discriminatie tussen nationale en grensoverschrijdende
inbreuken mag voorkomen. Daarom hebben wij bepaald dat de Consumentenautoriteit
ook kan optreden tegen de nationale inbreuken. Daarmee zijn wij in overeenstemming
met de Europese verordening.Ik kom nu te spreken over de Consumentenautoriteit zoals deze er in de
praktijk gaat uitzien. Ik heb in september 2004 tijdens een algemeen overleg
gezegd dat de Consumentenautoriteit slank moet zijn: lean and mean. Dat heb
ik als volgt vormgegeven. De Consumen­tenautoriteit houdt toezicht op
bestaande normen. In het wetsvoorstel hebben wij geen nieuwe regels opgenomen
en dus ook geen nieuwe informatieverplichtingen of extra nalevingskosten.
Dat betekent dat er voor bedrijven niet of nauwelijks administratieve lasten
bijkomen. Ik geloof dat het om € 100.000 gaat, dus dat is een zeer
klein bedrag.Een tweede overweging is dat de Consumentenautoriteit voortbouwt op het
private fundament en dus niet optreedt als partijen er zelf uitkomen. Ik ben
blij om te horen dat de heer Crone zichzelf ook een katholiek voelt of het
wellicht is. Ik hecht zeer aan de werking van de markt en zelfregulering.
Als die partijen er niet uitkomen, hebben wij de Consumentenautoriteit. Als
eerste is natuurlijk de markt aan zet om ervoor te zorgen dat zij er wel uitkomen.
Vandaar dat ik ook zo hecht aan de instelling van meer geschillencommissies.
Hier zijn wij nu hard mee bezig. Ook de rol van de Reclame Code Commissie
is van belang. Eerst is de markt aan zet, want wij gaan niet op de stoel van
de Reclame Code Commissie zitten.De heer Crone (PvdA):Het is juist dat er meer geschillencommissies moeten komen. Zij houden
echter altijd een vrijblijvend karakter in de zin dat zij niet algemeen verbindend
zijn. Als je je als ondernemer niet aansluit bij de geschillencommissie, ben
je niet te pakken door de consument. Er is te veel sprake van vrijwilligheid.
Dit is toch het vangnet eronder?Staatssecretaris Van Gennip:Dat klopt. Als consument kun je sowieso allereerst checken of de winkel
waar je iets koopt, het reisbureau waarmee je in zee gaat of de aannemer met
wie je zaken gaat doen, is aangesloten bij de geschillencommissie en de geschillenregeling.De heer Crone (PvdA):Als je dat van te voren niet hebt gecontroleerd en je wordt als consument
niet goed behandeld, kan de Consumentenautoriteit toch ingrijpen als er een
collectief belang is geschaad. De Consumen­tenautoriteit gaat dan over
de geschillencommissie heen. De Consumentenautoriteit moet dan toch niet eerst
met de geschillencommissie gaan praten, zodat er jarenlange processen volgen?Staatssecretaris Van Gennip:Ik kom dadelijk te spreken over de criteria voor collectiviteit. Dat ligt
helemaal aan de soort klacht, de ernst en de mate van collectiviteit. Het
zal zich in de praktijk moeten bewijzen. De Consumentenautoriteit kan dat
doen, maar zal dat niet in alle gevallen doen. Ik vind dat de Consumentenautoriteit
zich terughoudend moet opstellen. Het is eerst aan de geschillencommissie
om het probleem op te lossen. Als iemand een product koopt bij een bedrijf
dat niet bij een geschillencommissie is aangesloten, loopt hij een bepaald
risico. Dan nog dient hij echter netjes behandeld te worden als consument.De heer Crone (PvdA):Mag een geschillencommissie uitspraken doen met een collectief karakter?
Dat is maar de vraag. Een individuele klant kan naar de geschillencommissie
stappen als de ondernemer waarover hij een klacht heeft daarbij is aangesloten.
Hij heeft recht op individuele genoegdoening. Mag de geschillencommissie een
collectieve uitspraak doen als zij ontdekt dat er meer klachten zijn over
een specifiek onderwerp? Daar is toch de Consumentenautoriteit voor? Ik wil
de zekerheid hebben dat de Consumentenautoriteit een sterkere positie heeft
dan de geschillencommissies.Staatssecretaris Van Gennip:De belangrijkste vraag is of er sprake is van collectiviteit. Als een
individuele consument een probleem heeft met bijvoorbeeld zijn stofzuiger,
moet hij zich eerst tot de winkelier wenden. Als die niets doet, kan hij naar
de geschillencommissie. Als de klacht bijvoorbeeld blijkt voort te komen uit
misleidende reclame en de Consumentenautoriteit komt daar achter of wordt
daarvan op de hoogte gesteld, zal zij ingrijpen. De vraag is of de klacht
een collectief karakter heeft of niet.De heer Crone (PvdA):De klacht moet een collectief karakter hebben, dat is zeker. Het kan nooit
om één stofzuiger gaan, het effect moet verschillende consumenten
treffen. De Reclame Code Commissie kan niets bindend opleggen aan alle ondernemers
die iets vergelijkbaars doen. Daarnaast zijn ondernemers vrij of zij de aanwijzingen
van een geschillencommissie volgen of niet. De Consumentenautoriteit moet
de stok achter de deur zijn. Er moet ook niet worden gewacht op jarenlange
procedures bij geschillencommissies. De Consu­mentenautoriteit moet de
waarborg zijn.Staatssecretaris Van Gennip:De Consumentenautoriteit is ook de stok achter de deur. Als een consument
er niet uitkomt met de geschillencommissie, kan hij naar de Consumentenautoriteit
stappen als de klacht een collectief karakter heeft. Dat hangt dus boven de
markt. Daardoor zullen partijen waarschijnlijk meer geneigd zijn om er onderling
uit te komen.De derde manier waarop ik de wet lean and mean wil vormgeven, is door
te voorkomen dat er sprake is van overlappende bevoegdheden bij de handhaving
van het consumentenrecht. De Consumentenautoriteit is bevoegd op basis van
de wet of een andere toezichthouder is bevoegd, zoals de AFM. De Consumentenautoriteit
treedt niet op als zij niet bevoegd is. Dat hebben wij bij dit wetsvoorstel
voor de AFM geregeld. De AFM valt niet onder de voorrangsregel omdat de Consumentenautoriteit
niet bevoegd is op het terrein van de AFM. De vraag wie er voorrang heeft,
is niet aan de orde in dit geval. Er is een aantal andere toezichthouders
op terreinen waarop zowel de Consumentenautoriteit als de sectorale toezichthouder
bevoegd is. In die gevallen geldt de voorrangsregel, namelijk dat de sectorale
toezichthouder voorrang heeft.De heer Algra (CDA):Waarom wordt voor twee verschillende systemen gekozen?
Het is belangrijk dat er duidelijkheid bestaat over de toepassing van de voorrangsregel.
Waarom is er een verschil tussen bijvoorbeeld de DTe en de AFM?Staatssecretaris Van Gennip:Dat heeft te maken met verschillen tussen de wetgeving met betrekking
tot de AFM en de wetgeving met betrekking tot andere toezichthouders. Wellicht
zijn die verschillen het gevolg van de tijd waarin deze wetten zijn aangenomen.
Op basis van deze verschillen hebben wij bepaald dat de Consumentenautoriteit
niet bevoegd is op het terrein van de AFM en dat op verschillende andere terreinen
de voorrangsregel van toepassing is. Dat leidt ertoe dat er geen sprake is
van overlap van activiteiten en dat er dus geen conflicten kunnen ontstaan
over de bevoegdheid. De afspraak is duidelijk. Als bijvoorbeeld de OPTA gaat,
gaat de Consumentenautoriteit niet.De heer Algra (CDA):Wij zijn er blij mee dat er geen sprake is van overlap. Dat is heel belangrijk.
Het andere deel van het antwoord stelt mij niet helemaal tevreden. U zegt
dat de verschillen misschien zijn ontstaan doordat de wetten op verschillende
momenten tot stand zijn gekomen. Ik hoor graag uw visie op het geheel. De
CDA-fractie vindt dat er voor duidelijkheid moet worden gezorgd en dat dezelfde
voorrangsregel voor alle sectoren moet gelden. Het is niet wenselijk dat er
verschillende voorrangsregels worden gehanteerd om overlap te voorkomen.Staatssecretaris Van Gennip:Wij hebben deze wetgeving zo lean and mean mogelijk vormgegeven. Waar
de AFM bevoegd is, is de Consumentenautoriteit niet bevoegd. Daarnaast geldt
een voorrangsregel voor de sectorale toezichthouder. Op die manier wordt een
overlap van bevoegdheden en activiteiten voorkomen.We zorgen er dus op drie manieren voor dat de Consumentenautoriteit lean
en mean wordt opgezet. We introduceren geen nieuwe regels. Er komt een duidelijke
rol voor de private partijen, bijvoorbeeld als het gaat om zelfregulering.
De geschillencommissie is er voor de individuele consumenten, de Consumentenautoriteit
voor de collectieve overschrijdingen. Ten slotte gaan wij duidelijk afspreken,
in de wet en via samenwerkingsprotocollen, hoe de afbakening tussen de verschillende
toezichthouders wordt geregeld. De Consumentenautoriteit is er dus voor het
generieke consumentenrecht, maar de sectorale toezichthouders hebben voorrang.Dan kom ik te spreken over de inbedding van de Consumentenautoriteit.
Er moet sprake zijn van nauwe samenwerking met de andere toezichthouders en
de consumentenorganisaties, ook wat betreft zelfreguleringinitiatieven. Dat
betekent ook dat er samenwerkingsprotocollen moet worden gesloten met de verschillende
organisaties. Een goede samenwerking met en afstemming met de Consumentenbond
is ook van groot belang. Hetzelfde geldt voor de ANWB, want de ANWB-statuten
staat dat deze organisatie een belanghebbende kan zijn. De consumentenorganisaties
hebben het recht bij het Hof te Den Haag een vordering in te stellen om een
eind te maken aan de inbreuk op het consumentenrecht. Ook mogen ze een verzoekschrift
indienen. Ik wijs voorts op het informatieloket. Ook daar komen signalen binnen.
In die zin is dat ook een binding met wat er in de maatschappij gebeurt. Ook
op die manier houdt de toezichtouder voeling met de markt. Krijg je in twee
weken tien telefoontjes over een stofzuiger of 100 telefoontjes over een pakketprijs
of een telecomaanbieder, dan weet je als consumentenorganisatie dat er iets
aan de hand is. Daar moet je dan induiken. Die concrete klachten zijn echte
signalen voor de Consumentenautoriteit.De heer Crone (PvdA):De staatssecretaris noemt het voorbeeld van de vliegtickets. Wij ergeren
ons daar ook voortdurend aan. Je kunt een vliegticket voor € 25
krijgen, maar door de bijkomende kosten kom je veel hoger uit. De hotelbon
is net zo iets. Die heb je voor € 25, maar je moet ook twee diners
in het desbetreffende hotel nemen, waardoor je ook veel duurder uitkomt. Dat
is valse reclame. Ik ga ervan uit dat dit onder deze definitie valt. Dat mag
dus niet meer. Er moet voortaan een integrale prijs worden gevraagd.Staatssecretaris Van Gennip:Misleidende reclame valt straks onder de Consumentenautoriteit. Het totale
pakket valt daaronder, ook de Richtlijn oneerlijke handelspraktijken.Een ander punt bij de inbedding betreft het periodieke overleg met de
consumentenorganisaties en ondernemingen. De laatste kunnen ook knelpunten
inbrengen. Zij komen ook malafide aanbieders in de branche tegen. Ook kunnen
zij kijken naar de balans tussen zelfregulering en ingrijpen door de Consumentenautoriteit.Ik heb er wat betreft de inbedding nadrukkelijk voor gekozen van de Consumentenautoriteit
geen ZBO te maken en dus niet op afstand te plaatsen, omdat ik de vinger aan
de pols wil houden, zowel wat betreft de omvang, de werkzaamheden en de criteria
over wat een collectieve inbreuk is. Als je een toezichthouder instelt, ben
je de eerste jaren nog bezig met het maken van beleid, op basis van de theorie.
Dus moet je die toezichthouder dicht bij je houden. Vandaar dat het een ambtelijke
dienst is. Dan kunnen wij ook goed in de gaten houden wat er gebeurt. Is een
en ander eenmaal uitgefaseerd, dan kan de dienst op afstand worden geplaatst,
ook met het oog op de onafhankelijkheid.De heer Algra heeft gevraagd naar de Stichting Reclame Code. Het samenwerkingsprotocol
met de SRC is op hoofdlijnen gereed. De strekking is dat de stichting zal
fungeren als voorportaal dat optreedt tegen misleidende reclame van individuele
aanbieders. De Consumentenautoriteit treedt in beginsel pas op als de Stichting
Reclame Code niet afdoende in staat is om er een eind aan te maken. De Consumentenautoriteit
is de stok achter de deur. De Stichting Reclame Code moet als eerste in die
markt aan de slag.Met de Stichting Geschillencommissie voor Consumentenzaken maken wij naar
verwachting de komende maand de afspraken, vooral over het doorverwijzen van
consumenten naar geschillencommissies door het gemeenschappelijke informatieloket.
Ook met de Consumentenbond en de Stichting de Ombudsman maken wij afspraken,
zowel over het gemeenschappelijke informatieloket, Consumentenautoriteit en
NMa als over het doorgeven van signalen naar verschillende kanten en sowieso
de verdere samenwerking.De positie van de consumentenorganisaties heeft met de inbedding te maken.
Ik ontraad met kracht aanvaarding van het amendement van mevrouw Örgü.
Het wetsvoorstel gaat juist over de handhaving van de bescherming van de collectieve
belangen van consumen ten. Het zijn toch bij uitstek de consumentenorganisaties
die daarbij belanghebbend zijn. Om daarover geen discussie meer te hebben,
willen wij het vastleggen in deze wet.Over het informatieloket zijn een aantal vragen gesteld, met name door
de heer Crone. Hoe werkt het nu? De gedachte achter het informatieloket is
dat de consumenten, maar ook de aanbieders op het gebied van rechten en plichten
laagdrempelige informatie beschikbaar moeten krijgen. In 2004 hebben wij dat
ook in het kader van SAPC afgesproken. Daarbij hebben wij ook afgesproken
dat het informatieloket onderdeel moet zijn van een publiekrechtelijke toezichthouder.
Wij willen wel voorkomen dat er een versnippering van informatieloketten is
of verwarring bij consumenten. Dat betekent een aantal zaken. Allereerst betekent
het samenwerking waar mogelijk met andere informatieloketten. Vandaar dat
wij met NMa, DTe en de OPTA hebben gezegd dat zij het informatieloket gezamenlijk
gaan draaien. Dus drie martktoezichthouders, NMa, DTe en de OPTA, en de consumententoezichthouder
gaan samenwerken in één informatieloket. Dat betekent straks één
website en één telefoonnummer voor consumenten.Voor deze drie toezichthouders gezamenlijk en voor de Consumentenautoriteit
is het heel belangrijk dat het informatieloket wordt gebruikt om informatie
uit de markt te krijgen. Zoals ik al zei, tien telefoontjes over pakketreizen
geven informatie om een analyse te maken wat het volgende thema is waar men
zich in moet verdiepen. Daarom wil je de informatiefunctie dicht bij de toezichthoudende
functie en wil je die zo veel mogelijk op één plek.Ook bij het Juridisch Loket hebben wij gekeken op welke manier integratie
en samenwerking mogelijk is. Het Juridisch Loket is verspreid over twintig
locaties in het land en behandelt vooral individuele geschillen van arbeidsrecht
tot huurrecht en consumentenrecht. Ongeveer 10% is consumentenrecht.
Het Juridisch Loket is dus een organisatie die gaat over de afhandeling van
individuele klachten en is dus niet toegerust op de collectieve toezichthouderstaak.
Daarom kan van een echte samenvoeging van het Juridisch Loket en het informatieloket
geen sprake zijn. Dan krijgen wij een onwenselijke situatie waarbij wij echt
een vermenging van functies krijgen. Het Juridisch Loket wil laagdrempelig
toegankelijk zijn over het gehele land en het informatieloket moet ook een
analyseafdeling hebben. Zij moeten echter wel zo goed mogelijk samenwerken.
Daarom is afgesproken om een samenwerkingsprotocol te sluiten, waarin wordt
gezorgd dat een individuele consument die het informatieloket belt en een
duidelijke individuele rechtsvraag heeft, wordt doorverwezen naar het Juridisch
Loket. Er wordt echter wel nota van genomen dat hij die specifieke vraag heeft,
want misschien bellen in dezelfde week nog tien mensen met dezelfde vraag.
Andersom zullen de juridische loketten natuurlijk opletten als zij tien dezelfde
vragen in een week krijgen: dat geven wij even door in onze signaalfunctie.
De Consumentenbond zou dat ook doorgeven. Misschien doet u dat als Kamerlid
ook, als u het hoort op uw werkbezoeken. Er wordt een samenwerkingsprotocol
afgesloten, opdat wij zo nauw mogelijk samenwerken.Het is ongebruikelijk om in eerste termijn een motie in te dienen en het
is ook ongebruikelijk om daarop te antwoorden. Ik kan er wel iets over zeggen.
Als uw motie behelst dat er zo goed mogelijk wordt afgestemd en samengewerkt,
dan vind ik haar overbodig. Dan is sprake van ondersteuning van dit beleid,
zoals ik zojuist heb uitgelegd.De heer Crone vroeg of de loketten aanvullend op elkaar zijn. Ja, ze zijn
aanvullend op elkaar.Mevrouw Örgü (VVD):Ik heb in eerste termijn de lijn gesteund van de motie van de heer Algra.
De staatssecretaris zegt dat die motie overbodig is, als ze is gericht op
afstemming en samenwerking. Maar als ermee wordt bedoeld om de departementen
te bundelen, zoals letterlijk in de motie staat, wat vindt zij er dan van?Staatssecretaris Van Gennip:Dat lijkt mij duidelijk. Wij hebben het Juridisch Loket, regionaal ingebed
met een individuele hulpfunctie. Wij hebben de Consumentenautoriteit en de
andere markttoezichthouders, waarmee wij al samenwerken. Wij hebben ook op
basis van de discussie met uw Kamer in 2004 besloten deze weg te vervolgen.
Wij hebben dat voorbereid en op 1 juli gaat het consumentenloket de lucht
in. Dat is de markttoezichtfunctie die je uit die telefoontjes moet kunnen
trekken. In die zin ben ik het niet met de motie eens. Gaat het om samenwerking,
dan zeg ik "ja". Wordt bedoeld dat wij moeten fuseren en bij elkaar
moeten worden ondergebracht, dan zeg ik "nee".De heer Crone (PvdA):U bent iets te vriendelijk over deze motie, want er staat dat de voorlichting
aan consumenten van de verschillende departementen wordt gebundeld. Dat is
echt niet de bedoeling, want het huurrecht en al die andere zaken die niet
vallen onder de Consumentenautoriteit hoef je niet per se te bundelen. Ik
ben het helemaal eens met uw formulering over de samenwerking tussen de Consumentenautoriteit
en de lokale juridische loketten, maar verder moet het niet gaan. Ik vraag
het CDA om geen moties in te dienen die het wetsvoorstel onderuit halen en
een destructief karakter hebben. Als een motie of amendement met een destructief
karakter wordt aangenomen, dan moet de staatssecretaris het wetsvoorstel intrekken.De heer Algra (CDA):Het is zeker niet de bedoeling van het CDA om moties met een destructief
karakter in te dienen. De motie gaat wel verder dan de samenwerking zoals
de staatssecretaris die omschrijft. Het is een poging om het apparaat zo efficiënt
mogelijk richting consumenten te laten lopen. Ik vraag mij af of in de door
de staatssecretaris geschetste samenwerking sprake is van optimale efficiëntie.
U noemde een aantal samenwerkingsverbanden waarin daarvan wel sprake is, zoals
de OPTA. Opnieuw noemde u bijvoorbeeld de AFM niet. Waarom staat die niet
in het rijtje? Zijn er ook andere departementen waar aan consumentenvoorlichting
wordt gedaan en die op dit moment ook niet in de bundeling zitten?De heer Crone (PvdA):Het was een antwoord op mijn vraag. Ik ben zeer verbaasd dat u niet ziet
dat de staatssecretaris zegt wat u bedoelt: efficiënt zijn, samenwerken
en de consumenten niet van het kastje naar de muur sturen. U blijft maar zoeken
om de staatssecretaris onderuit te halen. Ik begrijp daar niks van.De voorzitter:Deze termijn is eigenlijk bedoeld om met de staatssecretaris in gesprek
te zijn en niet met elkaar.De heer Crone (PvdA):Wij zitten in de bijzondere situatie dat de staatssecretaris reageert
op een motie die in eerste termijn is ingediend. Ik heb er recht op, te weten
wat de interpretatie van de eerste indiener is. Die is anders dan die van
de staatssecretaris.De voorzitter:De motie is ingediend, dus u had op dat moment vragen kunnen stellen aan
de indiener.De heer Crone (PvdA):Ja, maar nu geeft de staatssecretaris aan dat de motie het beleid ondersteunt.
Volgens mij is die echter destructief voor het wetsvoorstel. Wij kunnen hier
niet met meel in de mond praten. Of de motie ondersteunt het beleid en dan
moet de heer Algra dat ook zeggen, of zij haalt het wetsvoorstel juist onderuit.De heer Algra (CDA):De motie is niet destructief. Het gaat om een aanscherping van het beleid
op het terrein van efficiëntie. De staatssecretaris komt mij deels tegemoet,
maar de motie gaat iets verder.Staatssecretaris Van Gennip:Moet de samenwerking tussen het Juridisch Loket en het informatieloket
zo efficiënt mogelijk plaatsvinden? Ja. Moet er een bundeling komen?
Nee. Duidelijker kan ik niet zijn. Als ik "bundeling" kan interpreteren
als "samenwerking", lijkt de motie mij overbodig. Als dat niet zo
is, praten wij er in tweede termijn over door.Ik geef enkele elementen van het samenwerkingsprotocol tussen het Juridisch
Loket en het informatieloket. Ten eerste de doorverwijzing. Consumenten die
baat hebben bij een toegespitst, uitgebreid advies, worden door het informatieloket
doorverwezen naar het Juridisch Loket. Ten tweede de signalering. Op het moment
dat het het Juridisch Loket opvalt dat er wat gebeurt, zal het worden gemeld
aan de Consumentenautoriteit. Wij moeten in gedachten houden dat 90%
van de zaken die nu door het Juridisch Loket wordt behandeld, niet over consumentenrecht,
maar over arbeidsrecht en huurrecht gaat. Het Juridisch Loket heeft bovendien
geen toezichthoudende, analytische functie die de consumententoezichthouder
zo hard nodig heeft.Ik kom op de massaschadeafwikkeling. Waarom moet de publieke organisatie
van de Consumentenautoriteit een privaatrechtelijke bevoegdheid krijgen? Treedt
zij daarmee niet in het private terrein? Ja, dat doet zij wel, maar met publieke
handhaving van consumentenregels zit je per definitie in het private domein.
Immers, wij hebben het over privaatrechtelijke rechtsbetrekkingen tussen consumenten
en bedrijven. Het idee achter massaschade is dat de uitbetaling van schade
wordt vergemakkelijkt. Gedupeerde consumenten hoeven zelf geen rechtszaak
aan te spannen en bedrijven kunnen een zaak in één keer afdoen.
De Consumentenautoriteit kan optreden tegen bedrijven die de consumentenregels
overtreden, maar daarmee krijgt de individuele consument niet onmiddellijk
zijn schade vergoed. Boetes en dwangsommen vloeien in de schatkist. Als de
consument zijn schade vergoed wil krijgen, moet hij nog steeds naar de reeds
overbelaste rechter. Als bedrijf en gegroepeerde consumenten er zelf uitkomen,
is er geen rol voor de Consumentenautoriteit op het vlak van massaschade.
Als een bedrijf netjes met zijn gedupeerden omgaat, hoeft de Consumentenautoriteit überhaupt
niet op te treden. Soms komen bedrijven en consumenten er samen niet uit,
terwijl beide een nette regeling willen. In dat geval kan de Consumentenautoriteit
een faciliterende, procesmatige rol spelen. Het is een professionele organisatie
zonder eigenbelang.Voor alle duidelijkheid, massaschade kan alleen met een bedrijf afgesproken
worden op basis van vrijwilligheid. Er is geen sprake van extra administratieve
lasten of nalevingskosten. De Consumentenautoriteit kan een bedrijf nooit
tot een schaderegeling dwingen. De regeling wordt altijd getoetst door de
onafhankelijke rechter. Zowel bedrijven als consumenten kunnen van deze regeling
profiteren. De bedrijven regelen hun zaakjes netjes, zonder in talloze gerechtelijke
procedures te verzanden, en consumenten krijgen hun schade vergoed en hoeven
niet apart naar de rechter.Hoe is het in andere landen geregeld? De wettelijke regeling "massaschade"
is vrij uniek. De toezichthouders in de verschillende Europese landen zitten
ook allemaal een beetje anders in elkaar. Er zijn toezichthouders in Europa
die schadevergoeding kunnen afdwingen of zelfs een uitspraak kunnen doen in
schadezaken. Dit gaat veel verder dan massaschade. Een van de elementen van
massaschade is nu juist dat het vrijwillig is. Met mijn uitleg van de manier
waarop de Consumentenautoriteit met massaschade omgaat, ben ik in hoofdlijnen
ingegaan op de brief die VNO-NCW hierover heeft geschreven. Het is in ieder
geval belangrijk dat de Consumentenautoriteit hier terughoudend mee omgaat.
Bedrijven, consumentenorganisaties en consumenten zelf moeten eerst zelf proberen
om eruit te komen; de Consumentenautoriteit is de stok achter de deur. Alleen
als de partijen er niet uitkomen, komt de Consumentenautoriteit in actie.
Uiteindelijk zal dat trouwens altijd een overeenkomst op vrijwillige basis
moeten zijn.Mevrouw Örgü (VVD):Het doet mij deugd dat de staatssecretaris heel terughoudend reageert
op de massaschade en er allerlei mitsen en maren bij bedenkt. Aangezien zij
het allemaal heel zacht heeft geformuleerd, vraag ik mij af waarom zij mijn
amendement niet accepteert.Staatssecretaris Van Gennip:Omdat ik wel wil dat de Consumentenautoriteit die bevoegdheid heeft. Dat
is die stok achter de deur. Op het moment dat het nodig is, kan de Consumentenautoriteit
van die bevoegdheid gebruikmaken. Dit is, als ik de heer Algra goed verstaan
heb, ook het punt waar zijn collega De Vries minister Donner over heeft bevraagd.
Een collectief actierecht met schadevergoedingsregeling gaat een stap verder
dan massaschade. Dat betekent dat wij, mocht de Kamer overgaan tot een uitgebreider
collectief actierecht, het artikel inzake massaschade eigenlijk niet meer
nodig hebben voor de Consumentenautoriteit. Zover is het echter nog niet en
ik kan ook niet voorspellen wat de uitkomst zal zijn van het debat dat daarover
wordt gevoerd, en wanneer die uitkomst er zal zijn. Ik wil de massaschade
op dit moment dan ook goed regelen. Op het moment dat de Kamer besluit om
het anders te regelen, bijvoorbeeld middels een nieuw collectief actierecht,
dan kunnen wij bekijken of wij het artikel inzake massaschade nog nodig hebben.
Op dit moment is dat echter nog niet geregeld. Ik kan de uitkomst van die discussie niet voorspellen en daarom wil ik het graag met de
Consumentenautoriteit regelen.Mevrouw Örgü (VVD):De staatssecretaris heeft er dus vertrouwen in dat de Consumentenautoriteit
zich terughoudend zal opstellen. Waarop baseert zij dat vertrouwen? Heeft
zij een garantie dat dit gebeurt? Is het niet risicovol? Kan zij beschrijven
hoe dit in de praktijk zal gaan?Staatssecretaris Van Gennip:Dat is vrij simpel, omdat het een ambtelijke dienst is. Ik kan daar dus
bovenop gaan zitten. Verder kan de Kamer altijd met mij van gedachten wisselen,
of het nou gaat over de criteria voor collectiviteit, de omvang of over dit
punt.De heer Algra (CDA):U omschreef het zojuist als stok achter de deur en zei dat het artikel
niet meer nodig zal zijn als er een echte stok achter de deur komt. Op dit
moment weten wij echter nog niet hoe de discussie hierover afloopt. Ik vraag
mij trouwens af of het artikel überhaupt wel een stok achter de deur
is. Als de consument het wil en wij leggen het vast, dan mag de Consumentenautoriteit
die positie gaan innemen. Wat is evenwel de toegevoegde waarde daarvan ten
opzichte van de Consumentenbond, een mediator of ieder ander in de private
sector die dat nu al kan doen?Staatssecretaris Van Gennip:Die andere organisaties kunnen dat ook allemaal doen. Ik wil graag dat
de Consumentenautoriteit het kan doen, omdat dat een neutrale organisatie
is. Ook ga ik ervan uit dat, als de Consumentenautoriteit het proces wil faciliteren,
het bedrijf dat er niet uitkomt met de consumenten, beter uit de voeten kan.
Wanneer je voor collectief actierecht kiest, ga je sowieso een stap verder.
Dat is in dit geval echter niet mogelijk. Vandaar dat ervoor is gekozen om
de massaschade aldus te regelen, waarbij een rol voor de Consumentenautoriteit
is weggelegd. Je moet niet alleen een stok achter de deur hebben, je moet
die zo nu en dan ook kunnen gebruiken. Als je die stok gebruikt, moet je die
wel wijs gebruiken, zodat wanneer je die de volgende keer weer gebruikt, zowel
consument als bedrijf er over te spreken is. Ik meen dat een goedwillend bedrijf
er gebaat bij is om zo'n afwikkeling van massaschade voor elkaar te krijgen.
Anders moet het namelijk tienduizenden individuele rechtszaken gaan voeren.
De overheid is er ook bij gebaat, aangezien die natuurlijk ook geen behoefte
heeft aan die tienduizenden rechtszaken die het rechterlijk systeem belasten.
De consument is er bij gebaat omdat die niet de individuele rechtsgang behoeft
te volgen.De heer Algra (CDA):Als ik het goed begrijp, zal de Consumentenautoriteit als uitgangspunt
hanteren: wij gaan hard handhaven, tenzij jullie kiezen voor de procedure
van afwikkeling van massaschade. In die procedure wil de Consumentenautoriteit
dan zelf de positie van de privaatrechtelijke bemiddelaar spelen. Maar waarom
wordt niet gekozen voor een externe bemiddelaar in die procedure? Dat houdt
de stok van de Consumentenautoriteit toch overeind? Is het dan niet zuiverder
als in die procedure echt een andere partij wordt gekozen in plaats van dat één
partij in hetzelfde spel twee verschillende posities inneemt?Staatssecretaris Van Gennip:Nee, dat denk ik niet. Als je wilt dat een andere partij gaat bemiddelen,
moet die partij vervolgens wel gevonden worden. Als de Consumentenautoriteit
die aanwijst, komt het in feite neer op de situatie waarin de Consumentenautoriteit
de bemiddeling zelf doet. U wilt het overlaten aan een derde, onafhankelijke
partij. Maar wie is dat dan? Komt die zomaar uit de lucht vallen? Als een
bedrijf en een consumentengroep er samen niet uitkomen, kun je alsnog bij
de Consumentenautoriteit terecht die vervolgens de bemiddeling kan faciliteren.
De Consumentenautoriteit kan nu alleen maar een boete of een dwangsom opleggen,
maar daarmee komt de individuele consument niet aan zijn schadevergoeding.
De boete of de dwangsom gaat naar de schatkist. Overigens is de maximale boete
van € 45.000 behoorlijk hoog voor met name kleinere bedrijven. Daarnaast
speelt een rol de reputatie van een bedrijf op het moment dat het een boete
krijgt. Ik denk dat dit ook meegewogen moet worden. Uiteindelijk gaat het
er evenwel om dat de individuele consument gemakkelijker zijn schade kan verhalen.
Dat slaat terug op het wittevlekkenonderzoek van ruim twee jaar geleden, waaruit
bleek dat de individuele consument wat dat betreft heel erg moeilijk zijn
recht kan halen in Nederland.De heer Algra (CDA):De Consumentenautoriteit heeft hierin een stimulerende rol. Daar komt
nu bij dat zij zelf de bemiddeling ter hand gaat nemen. De staatssecretaris
zegt niet te weten wie dat anders zou moeten doen. Echter, de Consumentenautoriteit
kan toch ook zelf aangeven aan beide partijen dat zij het bemiddelingstraject
moeten volgen? Dan is het de verantwoordelijkheid van de partijen om daarvoor
een bemiddelaar te vinden. Die bemiddelaars zijn er in de privaatrechtelijke
sector mijns inziens voldoende. Ik zie dus nog steeds niet de toegevoegde
waarde om de Consumentenautoriteit zelf de rol van bemiddelaar op zich te
laten nemen.Staatssecretaris Van Gennip:U zegt dat de Consumentenautoriteit dan iemand moet aanwijzen of dat zij
tegen het bedrijf moet zeggen dat het over dient te gaan tot afwikkeling van
de massaschade. Op het moment dat zij die functie uitoefent, doet zij het
in feite ook zelf. De Consumentenautoriteit kan zelf zorgdragen voor afwikkeling
van de massaschade dan wel kan zij er een mediator bij roepen die namens haar
bemiddelt. Dus in feite zegt u hetzelfde als wat de Consumentenautoriteit
in dezen kan doen. Het aanwijzen van een mediator of het oproepen van de partijen
voor een afwikkeling van massaschade betreft dezelfde functie, namelijk dat
de consument niet alleen ziet dat het bedrijf wordt beboet maar ook individuele
schade kan verhalen. Het gaat erom dat de consument beter dan voorheen zijn
individuele schade kan verhalen.De voorzitter:Hoe ver bent u gevorderd met uw verhaal?Staatssecretaris Van Gennip:Nog niet zover.De voorzitter:Ik vraag u om te versnellen omdat wij anders in tijdsproblemen komen.Staatssecretaris Van Gennip:Mevrouw Örgü, de heer Irrgang en de heer Crone vragen wanneer
de collectieve consumentenbelangen in het geding zijn en hoe
dat precies werkt. De Europese verordening kent een definitie. De verordening
werkt rechtstreeks door in de Nederlandse rechtsorde. Daarom nemen wij het
niet opnieuw op in onze wetgeving. De verordening is nu eenmaal op die manier
geschreven. Dat betekent dat de Consumentenautoriteit zich ook aan die definitie
in de verordening moet houden. Overigens is die definitie gebaseerd op een
amendement van het Europees Parlement. Volgens die definitie zijn de collectieve
belangen in het geding wanneer een overtreding de belangen van een aantal
consumenten schaadt of kan schaden. Het is een praktische definitie en juridisch
niet geheel waterdicht. Dat betekent dat wij al doende moeten leren. Er is
een aantal duidelijk gevallen, bijvoorbeeld wanneer een onderneming stelselmatig
de regels overtreedt. Dan is duidelijk sprake van een collectieve inbreuk
en kan de Consumentenautoriteit optreden. Voor situaties met structurele fouten
in het ondernemingsbeleid is de Consumentenautoriteit nodig. De definitie
van de verordening is niet ideaal, maar geeft duidelijk aan wat in praktische
zin wordt bedoeld met collectieve belangen van consumenten.In antwoord op een vraag van de heer Crone stel ik voor om regelmatig
van gedachten te wisselen over de criteria en de visie daarachter.Mevrouw Örgü (VVD):De staatssecretaris zegt niets aan de definitie te kunnen doen omdat die
in de verordening staat waarover het Europees Parlement heeft besloten. Waarom
kan zij dat echter niet? De staatssecretaris heeft toch reeds meerdere punten
die niet in de verordening staan aangevuld en toegevoegd? Waarom kan zij de
definitie niet nog eenduidiger maken en daarbij rekening houden met de verschillende
OESO-landen?Staatssecretaris Van Gennip:Ik moet de verordening een-op-een overnemen. Mevrouw Örgü stelt
een vermagering van de collectieve belangen voor. Dat kan niet. In de praktijk
moet de jurisprudentie tonen wat de normen inhouden. Als de Consumentenautoriteit
aan de slag gaat, blijkt hoe de collectiviteit juridisch en praktisch wordt
gedefinieerd.De heer Crone heeft naar de criteria gevraagd. Ik geef daar een voorschot
op. Ik noem de omvang van de consumentenschade. De schade per consument moet
meespelen. Ik noem ook de impact op het consumentenvertrouwen. De heer Irrgang
heeft daar een aantal voorbeelden van gegeven. Ook maatschappelijke overwegingen
kunnen daarin meespelen. Schaadt een zaak het algemene consumentenvertrouwen?
Impact op de marktwerking zal ook meespelen. Die zaken spelen bij de criteria
mee. Wij komen daar uitgebreid op terug op verschillende tijdstippen.Wat betreft de middelen hebben wij gekeken naar de omvang van de Consumentenautoriteit.
De vraag is wat wij nodig hebben. Ik denk dat de middelen en de fte's op dit
moment toereikend zijn. De vragen uit de Kamer gaan twee verschillende kanten
op. Aan de ene kant vraagt men of het voldoende is en aan de andere kant vraagt
men of het te veel is. De heer Crone vroeg naar een verdere onderbouwing van
de begroting en van het aantal fte's. Ik denk dat het goed is om toe te zeggen
dat wij dat verder zullen onderbouwen. Vervolgens zullen wij wellicht jaarlijks
moeten kijken of het te veel of te weinig is. De Kamer wordt er via het budgetrecht
elk jaar bij betrokken. Dan kan de Kamer uitspreken of het te weinig of te
veel is.De heer Algra (CDA):Het is goed te horen dat het voldoende is. Ik had ook niet anders verwacht.
De strekking van mijn motie was, het te maximeren om een bepaalde garantie
te krijgen. Kan de staatssecretaris de motie in die zin omarmen? Dan had ik
nog een vraag over de middelen. Kan het niet voor de helft? Het antwoord op
die vraag behoeft iets meer motivering.De heer Irrgang (SP):Het is goed te horen dat de heer Algra naar links is opgeschoven en dat
hij nu ook vindt dat 5 mln. voldoende is. De vraag is alleen of dat echt zo
is. Mevrouw Örgü zei in haar termijn dat wij in ieder geval niet
boven het Europees gemiddelde uit moeten komen. Ik denk niet dat zij precies
heeft begrepen wat zij daarmee zei. Het Europees gemiddelde van landen die
al zo'n instelling hebben, is 236 mensen. Het voorstel gaat uit van zeven
tot tien mensen. Hoe kunt u volhouden dat dit voldoende is? U weet toch nu
al dat dit veel te weinig is.Staatssecretaris Van Gennip:Het is toch wat ongebruikelijk om alle moties uitgebreid in eerste termijn
te bespreken.De voorzitter:Als de Kamer toestemming heeft gegeven om de moties in eerste termijn
in te dienen, dan is het ook de bedoeling dat u reageert. Reageert u daar
vooral vrijelijk op.Staatssecretaris Van Gennip:Het lijkt mij dat mijn antwoord duidelijk was. Dit is de startpositie
van de Consumentenautoriteit, met dit aantal mensen en dit bedrag aan euro's.
Je kunt dit jaarlijks, wellicht op een gegeven moment tweejaarlijks, herzien.
Wij kunnen erover spreken als wij het niet genoeg vinden of als wij het te
veel vinden. Ik ben er niet voor om bij motie vast te leggen dat wij het de
komende eeuw moeten houden bij 10 fte's. Ik moet aanneming van de motie dan
ook ontraden. Ik zeg wel toe dat wij jaarlijks zullen overleggen over de vraag
waar wij staan. Stel dat wij op een gegeven moment uitkomen op elf of twaalf
fte's. Dan zitten wij met een motie van tien fte's. Dat lijkt mij niet erg
praktisch. Ik zal daar liever ieder jaar het overleg over aangaan. Dan kan
de Kamer elk jaar bij de begrotingsbehandeling zeggen dat het meer of minder
moet worden.Ik denk dus dat het bij de start door goede samenwerking met andere organisaties
voldoende is. Het Europese gemiddelde geeft een vertekend beeld, want de toezichthouders
in die landen hebben verschillende functies. Je weet bijvoorbeeld niet of
daar ook een sectorale toezichthouder onder zit. Ik zal niet zover gaan om
te zeggen dat Nederland veel slimmer is, maar ik denk wel dat wij het slimmer
hebben ingericht. Als wij het informatieloket centraal houden met een goede
analytische functie van de mensen achter het loket, dan kunnen wij op een
slimme manier, met goede websites, behoorlijk wat aan. Het is in ieder geval
niet mijn ambitie om de consumentenautoriteit zo groot als de AFM te laten
worden.De heer Irrgang vroeg hoe de consumentenautoriteit bekend wordt gemaakt
bij het grote publiek. Dat gebeurt natuurlijk breed.De heer Algra (CDA):Ik had een nadere toelichting gevraagd. U bent uitgebreid ingegaan op
het personeel, maar het ging mij ook om de financiën. Er is inderdaad
een verschil. De één zegt dat 5 mln. te weinig is en de ander
zegt dat 5 mln. te veel is. Ik heb gevraagd of het voor de helft kan, vooral
ook gezien de omvang van de organisatie. Kunt u iets meer vertellen over wat
u met die 5 mln. wilt gaan doen?Staatssecretaris Van Gennip:Die 5 mln. worden onder andere besteed aan personeelskosten, maar worden
natuurlijk ook gebruikt om de Consumentenautoriteit en het consumentenrecht
bekend te laten worden en voor de inrichting van het informatieloket. Het
lijkt mij het beste om, zoals ik zojuist ook in de richting van de heer Crone
heb toegezegd, u in september een nadere onderbouwing van middelen en mensen
te geven. Wij zijn dan weer wat verder, kunnen wij het wat beter onderbouwen
en kunnen wij verder over die euro's en fte's praten.De boodschap waarmee de Consumentenautoriteit zich bekend zal maken is
dat zij zal ingaan tegen overtredingen met een collectief karakter, maar de
meeste bekendheid zal zij natuurlijk krijgen als zij haar eerste actie in
gang zet, haar eerste boete oplegt of haar eerste gang naar de rechter zal
maken. Daar zal zij zich toch vooral moeten bewijzen, want dat zal ook het
vertrouwen van de consument in de werking van de markt, in de opstelling van
de Consumentenautoriteit moeten vergroten.Ik weet niet of het echt een jaarverslag moet worden genoemd, maar er
zullen in ieder geval jaarlijkse rapportages komen over fte's, criteria, enzovoorts.Buitenlandse bedrijven die zich in Nederland misdragen kunnen door de
Consumentenautoriteit worden aangepakt. Als het buitenlandse aanbieders zijn
die zich alleen virtueel, dus via internet, in Nederland misdragen, zal de
Consumentenautoriteit een verzoek tot handhaving indienen bij haar collega-autoriteit
in het land waarin die aanbieder is gevestigd. Dat geldt met name natuurlijk
voor Europa, want het is immers een Europese verordening.Juist het netwerk van die verschillende consumentenautoriteiten en de
samenwerking daartussen, zal ervoor zorgen dat zowel de nationale als de grensoverschrijdende
consument bediend zullen worden. Ook hier geldt dat wij al doende zullen leren.
Het wordt nu opgezet en nu zijn er binnen de Europese Commissie de eerste
discussies gaande over de manieren waarop deze autoriteit in verschillende
landen wordt opgezet en de wijze waarop die samenwerking dan zo goed mogelijk
van de grond kan komen.De Spaande zwendel betreft een soort piramidespel van een Spaans beleggingsfonds
dat via een Nederlandse dochter voor veel geld Nederlandse postzegels opkoopt.
De Consumentenautoriteit kan alleen optreden als collectieve consumentenbelangen
in het geding zijn. Als tal van consumenten of in Nederland of in Spanje gedupeerd
zijn, kan dat het geval zijn en kan het ofwel de Nederlandse Consumentenautoriteit
of de Spaanse zijn die moet optreden. Dat kan via een verzoek van Spanje aan
Nederland of van Nederland aan Spanje. De Consumentenautoriteit moet dan eerst
vaststellen welke handelingen het bedrijf precies verricht, moet beoordelen
of die in strijd zijn met een wettelijk voorschrift en of het collectief is.
Als het daaronder valt, is de laatste vraag of dan de Nederlandse Consumentenautoriteit
bevoegd is of de Spaanse. Dat hangt dus met name af van waar die aanbieder
vandaan komt. Bij internet ligt dat een beetje anders dan bij fysieke aanbieding,
maar in alle gevallen wordt de aanbieder binnen Europa aangepakt.Er is gesproken over oneerlijke handelspraktijken en de desbetreffende
richtlijn waarover wij nog komen te spreken. Waarschijnlijk, maar dat moeten
wij nog even precies bekijken, zal een dergelijk piramidespel als oneerlijke
handelspraktijk worden gezien en daar dan ook onder vallen, maar wij zijn
nog met de uitwerking daarvan bezig.De heer Crone vroeg of de Consumentenautoriteit een geschillenregeling
algemeen bindend verklaart. Neen, wij verhogen wel de dekkingsgraad van het
aantal geschillencommissies.Ik kom nu op de prijsstellingen van aanbiedingen in de reissector. Ik
heb mijn bezorgdheid over het niet standaard hanteren van inclusiefprijzen
niet onder stoelen of banken gestoken. Ik heb de betrokken brancheorganisaties
opgeroepen tot zelfregulering en daarbij gezegd dat ik mij genoodzaakt zal
zien om iets te doen als zij het niet doen. De Consumentenbond, de ministeries
van Verkeer en Waterstaat en van Economische Zaken en de brancheorganisaties
hebben nu een conceptcode reisaanbiedingen voorbereid. Het doel van die gedragcode
is het voorkomen van misleidende reisaanbiedingen door een transparante prijsstelling
en beschikbaarheid van diensten. Het is de bedoeling dat de code nog deze
zomer definitief zal worden.De consumentenautoriteit kan straks ook bij misleidende reclame optreden
tegen aanbieders die niet zijn aangesloten bij de code en indien nodig ook
tegen aangesloten aanbieders als die zich niet aan de code houden.Er is gesproken over de spooknota's van een telecomaanbieder. De consumentenautoriteit
kan alleen optreden als er een wetsregel wordt overtreden. Dit is afhankelijk
van de specifieke omstandigheden van het geval. Iedere keer zal worden vastgesteld
of de handelingen van een bedrijf in strijd zijn met het voorschrift. Ik kan
daarom hier niet in algemene zin zeggen of de consumentenautoriteit kan optreden
tegen spooknota's. Wij hebben wel een actieprogramma voor de consumentenbescherming
in de telecomsector opgesteld. Dit leidt ertoe dat aanbieders van belangrijke
telecomdiensten zich verplicht moeten aansluiten bij een geschillencommissie
voorzover de zelfregulering daar niet in voorziet.Het verkopen van decoders via huis aan huis bezoek is colportage. Als
de consument niet zelf het initiatief heeft genomen voor een bezoek van de
verkoper aan huis, valt dit onder de Colportagewet met alle sancties van dien.
De Colportagewet wordt door de consumentenautoriteit gehandhaafd.De heer Crone heeft een amendement opgesteld over de bestuursrechtelijke
handhaving van private normen. Het voorliggende voorstel voorziet in een toezichthouder
die toezicht houdt op private normen. In samenwerking met de minister van
Justitie is bezien wat in dit geval de beste werkwijze zou zijn: private of
bestuursrechtelijke handhaving. Wij hebben ervoor gekozen om de private normen
privaat te handhaven. Wij hebben daar drie redenen voor.De burgerlijke rechter blijft expliciet bevoegd om de private normen uit
te leggen. Dit zijn vaak open normen die zich niet zo goed lenen voor bestuursrechtelijke handhaving. Door een eenduidige keuze wordt voorkomen dat er verschillen
in rechtspraak tussen de burgerlijke rechter en de bestuursrechter ontstaan.De tweede reden heb ik al aan het begin van mijn betoog genoemd, namelijk
dat er minder mensen nodig zijn bij de consumentenautoriteit. Het gerechtshof
en niet de consumentenautoriteit legt dan immers die last onder dwangsom op.
Dus "lean and mean" voor de consumentenautoriteit betekent dat op
deze manier beter kan worden gehandhaafd dan wanneer de consumentenautoriteit
het allemaal moet doen.De derde reden is dat private handhaving voldoende effectief is en sneller
tot een definitieve uitspraak van de hoogste rechter zal leiden, met name
ook doordat wij hier een versnelde procedure aan hebben toegevoegd.Wij hebben in het wetsvoorstel ook een evaluatiebepaling opgenomen. Wij
zullen dan expliciet stilstaan bij de vraag of wij door moeten gaan met de
private handhaving of dat wij die moeten vervangen door een bestuursrechtelijke
handhaving. Daarnaast verwijs ik naar de richtlijn Oneerlijke handelspraktijken
die ertoe zal leiden dat meer zaken via boetes zullen worden geregeld.Het amendement van de heer Crone komt dus te vroeg. Wij hebben expliciet
gekozen voor deze manier van handhaving. Geef dat een kans, omdat het zo'n
aardige balans is tussen enerzijds de wens om het een niet te omvangrijke
toezichthouder te laten zijn en anderzijds te beschikken over een procedure
met tanden. Die versnelde procedure geeft namelijk tanden aan de toezichthouder.
Het amendement van de heer Crone komt dus te vroeg. Ik vind dit een discussie
voor het moment van de evaluatie over drie of vier jaar.De heer Crone (PvdA):Met alle respect, maar twee argumenten die u noemt, zijn niet zo sterk.
Dat het minder mensen betekent bij de Consumentenautoriteit, is een verplaatsing
van het probleem. Die mensen zitten namelijk bij de burgerlijk rechter, want
zij moeten de processen voeren. Het is juist een enorme juridisering om het
niet in één klap te beslissen bij de Consumentenautoriteit.
Nu wordt iedereen gedwongen, zowel de Consumentenautoriteit als de betrokken
consument en de leveranciers, om naar de rechter te stappen. Het is bekend
dat er al sprake is van een grote mate van juridisering in dit land. Het levert
in ieder geval niet minder mensen op, want de rechter moet ook zijn staf hebben
om uitspraak te kunnen doen. Voorts zei u dat het privaatrechtelijk is vanwege
de open normen. Dat geldt nu al bij bestuursrechtelijk taken van bijvoorbeeld
de DTe en de NMa. Daar is ook sprake van open normen. Zij baseren zich op
jurisprudentie van zichzelf en anderen. Ik vind dit een goede vernieuwing
en wat goed is, komt nooit te laat. U zei dat het misschien later kan, maar
wat goed is, kan snel.Staatssecretaris Van Gennip:En ik zeg: laten wij evalueren hoe dit systeem werkt. Wij hebben hier
uitgebreid over gesproken en wij hebben voor deze balans gekozen. Laten wij
de evaluatie over drie of vier jaar afwachten en dan kunnen wij deze discussie
opnieuw voeren. Mocht de heer Crone zijn amendement willen indienen, dan moet
ik hem op een wetstechnische fout wijzen. Als hij daarvoor openstaat, moeten
wij dat bilateraal even oplossen. Mocht het amendement worden aangenomen,
dan is het ook in het belang van mijn wetsvoorstel dat het allemaal in orde
is. Ik ben ervan overtuigd dat ik de Kamer een wetsvoorstel heb voorgelegd
dat goed is voor het vertrouwen van de consument in de werking van de markt.
Het geeft de consument veel meer kracht dan voorheen om zijn of haar rol op
de markt te kunnen spelen. Dat zorgt voor goed geïnformeerde en efficiënte
keuzes van de consument. Het stimuleert eerlijke concurrentie onder bonafide
ondernemers, omdat je de malafide ondernemers beter kunt aanpakken. Het wetsvoorstel
is ook goed voor de interne Europese markt. Het lijkt mij duidelijk dat deze
beter zal werken op het moment dat wij met het netwerk van toezichthouders
in staat zijn om de grensoverschrijdende inbreuken aan te pakken.Ik heb er ook vertrouwen in dat wij met dit wetsvoorstel enerzijds een
lean and mean en goed gebalanceerde toezichthouder hebben die anderzijds duidelijke
tanden heeft. Bij die tanden hoort ook een goed informatieloket. Dat laat
onverlet dat samenwerking met het Juridisch Loket, de consumentenorganisaties
en de andere toezichthouders absoluut noodzakelijk is om de Consumentenautoriteit
goed in de markt te zetten, maar vooral om te zorgen dat zij niet uitdijt
op terreinen waar andere bevoegd zijn of over informatie beschikken. In een
aantal gevallen zal dat gebeuren via samenwerkingsprotocollen en in andere
via periodiek overleg.Ik ben blij dat wij na tweeënhalf jaar deze discussie voeren over
de rol van Nederland in de consumentenbescherming. De discussie begon met
het wittevlekkenonderzoek, dat een uitvloeisel is van een Europese discussie.
Als de Kamer het wetsvoorstel aanneemt, ben ik ervan overtuigd dat wij vandaag
het been bijtrekken in Europees opzicht. Daarmee doen wij iets goeds voor
de consument, zonder dat wij daar een grote kerstboom voor hoeven op te tuigen.
Ik geloof dat het lean and mean kan en dat deze toezichthouder daartoe in
staat zal zijn.De voorzitter:Enkele fracties hebben verzocht om tijd in te ruimen voor nader fractieoverleg.
Dat betekent dat wij niet nu, maar hoogstwaarschijnlijk volgende week donderdagavond
de tweede termijn van de behandeling van dit wetsvoorstel zullen houden.De algemene beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt van 12.50 uur tot 13.45 uur geschorst.De voorzitter:Ik geef het woord aan mevrouw Van Oerle-van der Horst tot het uitbrengen
van verslag namens de commissie voor het onderzoek van de Geloofsbrieven.Mevrouw Van Oerle-van der Horst, voorzitter der
commissie:De commissie voor het onderzoek van de Geloofsbrieven heeft de stukken
onderzocht die betrekking hebben op mevrouw L.J. Griffith te Amsterdam. De
commissie is eenparig tot de conclusie gekomen dat zij terecht benoemd is
verklaard tot lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. De commissie stelt
u daarom voor om haar toe te laten als lid van de Kamer. Daartoe dient Voorzitterzij
wel eerst de verklaringen en de beloften af te leggen zoals die zijn voorgeschreven
bij de wet van 27 februari 1992, Staatsblad nr. 120. De commissie verzoekt u tot slot, de Kamer voor te stellen, het volledige
rapport in de Handelingen op te nemen.De voorzitter:Ik dank namens de Kamer de commissie voor haar verslag en stel voor, dienovereenkomstig
te besluiten.Daartoe wordt besloten.(Het rapport is opgenomen aan het eind van deze editie.)1De voorzitter:Mevrouw Griffith is in het gebouw der Kamer aanwezig voor het afleggen
van de voorgeschreven verklaringen en beloften.Ik verzoek de griffier, haar binnen te leiden.Nadat mevrouw Griffith door de griffier is binnengeleid, legt zij in handen
van de voorzitter de bij de wet voorgeschreven verklaringen en beloften af.De voorzitter:Het is mij een genoegen u als eerste te mogen feliciteren met uw benoeming
en heet u wederom welkom in de Kamer. Ik verzoek u, de presentielijst te tekenen
en na de schorsing in ons midden plaats te nemen.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.De voorzitter:De ingekomen stukken staan op een lijst die op de tafel van de griffier
ter inzage ligt. Op die lijst heb ik voorstellen gedaan over de wijze van
behandeling. Als aan het einde van de vergadering daartegen geen bezwaren
zijn ingekomen, neem ik aan dat de Kamer zich met de voorstellen heeft verenigd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20052006-5179-5197.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl