Behandeling van het wetsvoorstel Regels tot bevordering van de activering van personen die aanspraak maken op een uitkering op grond van de Ziektewet (30909)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2007-2008, pag. 415-418

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

04-01-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

nr. 12, pagina 415-418

10-12-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30909Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het voorstel van wet van de leden Depla en Blok houdende wijziging van de Wet inkomstenbelasting 2001 en van enige andere wetten inzake fiscale facilitering banksparen ten behoeve van pensioenopbouw of aflossing eigenwoningschuld (30432)Pagina 418-428
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels tot bevordering van de activering van personen die aanspraak maken op een uitkering op grond van de Ziektewet (30909)Pagina 439-444
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (maandag 10 december 2007)Pagina 445-445
Aan de orde is de gezamenlijke behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet financiering sociale verzekeringen, de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering en de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen in verband met het afschaffen van de mogelijkheid om eigenrisicodrager te worden voor de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering en de Inkomensverzekering voor volledig en duurzaam arbeidsongeschikten in het kader van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen, het afschaffen van de premiedifferentiatie voor de Arbeidsongeschiktheidskas en enige andere wijzigingen (31050); het wetsvoorstel Wijziging van arbeidsongeschiktheidswetten en de Wet financiering sociale verzekeringen in verband met de verhoging van de uitkering voor volledig arbeidsongeschikten naar 75% en in verband met de uitsluiting van de wachttijd in verband met wijziging van het Schattingsbesluit arbeidsongeschiktheidswetten (Wet verhoging uitkeringshoogte arbeidsongeschiktheidswetten) (31106)Pagina 409-415
Lijst van besluiten (maandag 10 december 2007)Pagina 444-445
Presentie en opening (maandag 10 december 2007)Pagina 409-409
Aan de orde is de behandeling van het verslag van de commissie voor de Verzoekschriften over het adres van H.H. te H. betreffende middeling van inkomen (LX, A).Pagina 409-409
Voortzetting van de gezamenlijke behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet financiering sociale verzekeringen, de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering en de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen in verband met het afschaffen van de mogelijkheid om eigenrisicodrager te worden voor de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering en de Inkomensverzekering voor volledig en duurzaam arbeidsongeschikten in het kader van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen, het afschaffen van de premiedifferentiatie voor de Arbeidsongeschiktheidskas en enige andere wijzigingen (31050); - het wetsvoorstel Wijziging van arbeidsongeschiktheidswetten en de Wet financiering sociale verzekeringen in verband met de verhoging van de uitkering voor volledig arbeidsongeschikten naar 75% en in verband met de uitsluiting van de wachttijd in verband met wijziging van het Schattingsbesluit arbeidsongeschiktheidswetten (Wet verhoging uitkeringshoogte arbeidsongeschiktheidswetten) (31106)Pagina 428-439
Behandeling van het wetsvoorstel Regels tot bevordering van de activering van personen die aanspraak maken op een uitkering op grond van de Ziektewet (30909)Pagina 415-418

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Regels
tot bevordering van de activering van personen die aanspraak maken op een
uitkering op grond van de Ziektewet (30909).De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Swenker (VVD):Mevrouw de voorzitter. De VVD-fractie deelt het standpunt van het kabinet
over het TNO-rapport waarin wordt vastgesteld dat een extra inspanning om
de zogeheten vangnetters meer te activeren, op haar plaats zou zijn.Ik wil een enkel woord spreken over vrouwen die na hun bevalling ziek
zijn. Tot nu toe geldt voor hen een uitzondering omdat na de bevalling van
hen geen re-integratie-inspanningen worden verlangd. Hoewel het geen grote
groep betreft, is het ziekteverzuim wel langdurig. Van alle andere werknemers
en vangnetters wordt verwacht dat zij met hulp van de werkgever, van het UWV
of een re-integratiebureau alles in het werk stellen om zo spoedig mogelijk
weer aan het werk te komen. De VVD-fractie is van mening dat dit voor een
ieder moet gelden, dus ook voor vrouwen die na de bevalling ziek zijn geworden.
Zij is het eens met de minister dat een activerende aanpak gewenst is voor
deze groep, teneinde te bevorderen dat ook zij zo kort mogelijk gebruik maken
van de Ziektewet.Dan de vraag hoe de arbeidsongeschiktheid aan welke arbeid wordt gerelateerd.
Voor vangnetters wordt het begrip "laatstelijk verrichte arbeid"
nu aangepast en wordt gekeken naar de laatstelijk verrichtte arbeid met de
daarbij behorende omstandigheden, waarbij specifieke incidentele aspecten
buiten beschouwing worden gelaten. De VVD-fractie heeft hiervoor begrip omdat
vangnetters immers geen werkgever meer hebben. Het is zelfs logisch dat een
nieuwe baan die vergelijkbaar is, waarschijnlijk nooit op alle punten identiek
zal zijn.Wel heeft de VVD-fractie meer vragen over de reactivering door het UWV.
In het onderhavige voorstel is het UWV zowel uitvoerder als toetser als gever
van een second opinion als klachtenbehandelaar als bezwaar­schriftbeoordelaar,
terwijl er maar twee externe toetsers zijn: de rechtbank als beroepsrechter
op de bezwaar­schriftprocedure en de IWI als toezichthouder op het UWV.
De VVD-fractie vindt de inschakeling van het UWV als reactiveringsinstantie
die de taak van de werkgever overneemt om iemand te re-integreren, op zich
zelf geen prachtige constructie in het kader van checks and balances, ook
al wordt er een aparte afdeling voor gecreëerd. De ene afdeling van het
UWV kan de andere afdeling niet op het strafbankje zetten als er onvoldoende
re-integratie-inspanningen worden verricht, hetgeen het UWV wel met een werkgever
kan doen. Hetzelfde geldt voor de bezwarenprocedure, die ook een interne aangelegenheid
is, ook al worden er andere medewerkers ingezet. Van belang is dan ook te
weten of een mediator, die ook kan worden ingezet, "van buiten"
komt, zodat een meer objectieve beoordeling mogelijk wordt van een geschil
tussen het UWV en een vangnetter.De minister constateert dat het externe toezicht is belegd bij de IWI.
De vraag is of de IWI is uitgerust voor een goede controle op dit soort situaties.
De IWI zal ongetwijfeld beoordelen hoe het UWV functioneert, gelet op zijn
taakstelling. Kan een vangnetter een klacht indienen bij de IWI over de handelwijze
van het UWV in zijn specifieke geval? Is de IWI dan verplicht te reageren
op een eventuele klacht en moet die in behandeling worden genomen?Graag krijgt de VVD-fractie een antwoord van de minister op deze vragen.Mevrouw Westerveld (PvdA):Mevrouw de voorzitter. Mijn fractie heeft haar instemming met het wetsvoorstel
dat het stelsel activerender wil maken ook voor werknemers zonder werkgever
die door ziekte zijn uitgevallen, al uitgesproken. Zij dankt de minister voor
de uitgebreide beantwoording van de van diverse zijden gestelde vragen. Ik
wil evenwel niet verhelen dat er wat mijn fractie betreft toch nog wat haken
en ogen aan dit wetsvoorstel zitten of beter gezegd: er zit één
haakje aan waar wij in onze positieve grondhouding tegenover dit wetsvoorstel
steeds aan vast komen te zitten. Wij hopen dan ook van harte dat de minister
in staat is, de op dit punt levende bezwaren weg te nemen, zodat wij dit wetsvoorstel
met een gerust hart kunnen laten passeren.Maar laat ik met het positieve beginnen. Mijn fractie is blij met de expliciete
bevestiging dat de re-integratietaak van werknemers die na het bevallingsverlof
nog buiten staat zijn te hervatten, bij de werkgever rust. Het wetsvoorstel,
en met name de toelichting, liet op dit punt ruimte voor twijfel; wij zijn
content dat deze nu is weggenomen. Wij kunnen ons ook goed vinden in de grondgedachte
achter het wetsvoorstel, dat het geen goede zaak is als vrouwen die na of
als uitvloeisel van de bevalling ziek zijn geworden voor eigen werk, minder
voortvarend tegemoet worden getreden dan andere werklozen. Tegelijk zit hierin
toch een zeker zorgpunt. Een kind krijgen is doorgaans voor beide ouders een
blijde gebeurtenis, maar in sommige gevallen voor de vrouw die het kind ter
wereld brengt een traumatische in de letterlijke zin van het woord. Er zijn
vrouwen – toegegeven: hun aantal is gelukkig niet groot – die
na de zwangerschap en de bevalling lichamelijk gehavend zijn en voor wie revalidatie
geruime tijd duurt.Nu met dit wetsvoorstel uitdrukkelijk een gelijkschakeling wordt beoogd
met, zoals de memorie van antwoord stelt, "andere zieke werknemers",
acht mijn fractie het zaak om toch nog een keer de aandacht te vestigen op
het verschil, in termen van gezondheidsrisico en herstelperspectief, tussen
vrouwen die ongeschikt zijn geworden na de bevalling en die dit na het bevallings­verlof
nog steeds zijn en de al genoemde andere zieke werknemers. Met
name bij die categorie kan een re-integratiebeleid ook té activerend
zijn en daarmee zijn doel voorbijschieten. Het UWV zal bij de vervulling van
zijn taak ten opzichte van deze werknemers dan ook steeds een open oog moeten
hebben voor dit aspect van bevallingsgerelateerde ziekte, al was het maar
om erger te voorkomen. En dat "erger" kan dan twee kanten opgaan:
de vrouw forceert zich en raakt in termen van herstel verder achterop of ze
besluit dat het het allemaal niet waard is en ze doet wat de minister met
deze maatregel juist wil voorkomen: ze ziet "vrijwillig" af van
re-integratie. In dit opzicht bestaat er wel degelijk een verschil tussen
vrouwen die na de bevalling niet of maar heel moeizaam herstellen en andere
zieke werknemers. Wij gaan ervan uit dat de minister dit wel met ons eens
is, maar wij willen het toch wel graag in tweede termijn nog eens horen.Minder positief is mijn fractie over de beantwoording van onze vraag,
en overigens ook de fractie van de VVD, over de consequenties als de inzet
van het UWV of, naar ik moet begrijpen, van het UWV-arboteam tekortschiet.
De functionele scheiding die het UWV heeft aangebracht, komt ons positief
voor, maar wat is nu de consequentie indien het lid van het team dat verantwoordelijk
is voor de WIA-beoordeling, meent dat de ZW-arbofunctionaris het erbij heeft
laten zitten? Krijgt de werknemer daarvan bericht? Staan er sancties op een
tekortschietend re-integratiebeleid en zo ja, welke? Is bijvoorbeeld –
ik maak even een uitstapje naar de werknemers met een werkgever – de
verlenging van de uitkeringsduur met de periode die nodig is om de uitgebleven
re-integratiemaatregelen te treffen, een optie? Zo nee, waarom niet? Hoe globaal
of hoe specifiek is het externe toezicht van de IWI? Kan de werknemer daar
terecht met een individueel signaal, of is dat toezicht uitsluitend gericht
op het geven van algemene rapportcijfers?Ook het antwoord op onze vraag over de second opinion kan niet geheel
bevredigen. Mijn fractie is wel blij met het feit dat het UWV het klachtrecht
inmiddels heeft opgetuigd en dat dit kennelijk een zelfstandige plaats heeft
gekregen naast de bezwaar- en beroepprocedure. Wij begrijpen uit het antwoord
dat daarnaast het instituut van de mediation bestaat. Net als bij de VVD-fractie
roept deze verwijzing bij mijn fractie vragen op. Die vragen betreffen ook
de veelheid aan rechtsmiddelen. Welk instrument is nu voor welk geschil, verschil
van mening of andersoortige grief het meest geëigend? Het bezwaarschrift
past uiteraard bij alle mededelingen die een besluit in de zin van de AWB
zijn, maar hoe verhouden mediation en het klachtrecht zich tot elkaar? Waarom
beantwoordt de minister de vraag over de optie van een second opinion met
de stelling dat dit instituut geen meerwaarde heeft? Zou het antwoord niet
moeten luiden dat zo'n tweede oordeel feitelijk al bestaat? Immers, als er
een verschil van mening is met de behandelaar op het dossier, kan de verzekerde
kiezen tussen bezwaar maken – waarna het dossier wordt bekeken en zo
nodig herbeoordeeld door een externe UWV-medewerker, dus een ander dan degene
die het eerste oordeel heeft afgegeven – of een mediator inschakelen
die met hem en zijn behandelaar zal onderzoeken of het geschil kan worden
opgelost. Wat voor functionaris is een mediator? Is dit een externe hiervoor
opgeleide functionaris, of kan hij ook een functionaris van een andere afdeling
zijn? Hoe staat het met de naamsbekendheid van dit instituut? Hoe vaak wordt
een mediator ingeschakeld en op wiens initiatief gebeurt dat?Ik vervolg met het "haakje", waar mijn fractie bij dit wetsvoorstel
aan blijft hangen. Ik doel op de tweede volzin – dit wordt zeer juridisch,
ik waarschuw maar even – van het beoogde vijfde lid van artikel 19 Ziektewet.
Hierin wordt geregeld dat bij de vaststelling of sprake is van "ziekte"
in de zin van de Ziektewet, ofwel ongeschiktheid voor "zijn arbeid",
arbeid die de verzekerde met een zeker arbeidsverleden slechts zeer korte
tijd heeft verricht, buiten beschouwing blijft. Mijn fractie staat in beginsel
sympathiek tegenover de gedachte achter deze voorgestelde wijziging. Volgens
de toelichting is deze bedoeld om tegemoet te komen aan in de praktijk gesignaleerde
bezwaren. In de nota naar aanleiding van het verslag in de Tweede Kamer wordt
de wijziging zelfs gekarakteriseerd als een "codificatie van de jurisprudentie
van de Centrale Raad van Beroep ten aanzien van de zieke werkloze".In die twee achter elkaar gebruikte begrippen schuilt het probleem van
de voorgestelde regel. Ziekte is nu eenmaal een ander risico dan werkloosheid.
Deze voorgestelde regel doet iets wat tot nu toe ongekend is in ons systeem
van sociale bescherming: het introduceert een carenztijd of onverzekerde eerste
periode in een regeling die dat tot dit moment niet kende. Dat de werknemer
zijn dekking tegen werkloosheid met een zekere premieplichtige periode moet
verdienen, is voor de Werkloosheidswet niet spectaculair maar voor de Ziektewet
wel.Is dat inderdaad de bedoeling van de minister? Als dat zo is, wat is daarvan
dan de reden? Acht de minister het niet problematisch dat de verzekerde zonder
werkgever in zo'n systeem in termen van sociale bescherming slechter af is
dan de werknemer die zijn aanspraak ontleent aan het arbeidsrecht? Het arbeidsrecht,
de loonplicht bij ziekte, kent namelijk geen ontheffing van deze verplichting
vanwege het feit dat de werknemer op het moment van uitval nog maar kort in
dienst is. De werkgever mag evenmin de werknemer die kort na een mooie promotie
uitvalt, doorbetalen naar zijn vroegere lagere loon. Het beoogde lid 5, tweede
volzin lijkt dit voor werknemers zonder werkgever wel toe te staan.Ter illustratie waar dit toe kan leiden, voer ik nogmaals de rechtenstudente
op – met excuus aan collega Terpstra dat ik weer met een casus moet
komen, maar dat maakt de zaak soms helderder – die ik in de schriftelijke
voorbereiding ook al heb genoemd. De studente heeft tijdens haar studie diverse
bijbaantjes op minimumloonbasis, vindt na haar studie werk als juridisch medewerker
bij een groot bedrijf en gaat fors méér verdienen. Op de derde
dag van haar aanstelling wordt zij geschept door een auto en zij belandt met
hersenletsel in het ziekenhuis. Haar carrière als jurist kan zij voorgoed
vergeten. Proeftijdontslag volgt – daarvoor hebben wij geen flexibel
ontslagrecht nodig – en de werkneemster belandt in de Ziektewet. Naar
wij nu menen – als wij dit verkeerd zien, horen wij dat straks graag –
heeft het UWV op basis van het nu voorgestelde wetsartikel geen ander alternatief
dan de arbeid als juridisch medewerker buiten beschouwing te laten, ziekengeld
uit te keren naar het minimumloon en dit te beëindigen op het moment
dat betrokkene voldoende hersteld is om het eenvoudige werk te verrichten
dat zij voor haar studie deed. Wij menen eveneens – maar nogmaals, opnieuw
onze mening voor een betere – dat dit effect niet zou
intreden als deze onfortuinlijke studente geen bijbaantjes had gehad, maar
als een onbeschreven blad aan haar carrière was begonnen.Wij hopen uiteraard dat de minister ons op dit punt gerust kan stellen.
Maar voor het geval dat niet zo is, wil ik nu vast aangeven dat dat effect
voor mijn fractie bepaald problematisch is. Wij zien dan ook met meer dan
gewone belangstelling het antwoord van de minister op dit punt tegemoet.Mevrouw Lagerwerf-Vergunst (ChristenUnie):Voorzitter. Ik spreek zowel namens de fractie van de ChristenUnie als
van de SGP.Het wetsvoorstel waarover wij vandaag debatteren, bevat wijzigingen van
een drietal wetten, met het doel om de re-integratie van zieke werknemers
die een uitkering op grond van de Ziektewet ontvangen, de zogenaamde vangnetters,
te verbeteren. Onze fracties onderschrijven deze doelstelling. Wij nemen met
instemming kennis van de wijze waarop dit gestalte heeft gekregen in het thans
voorliggende wetsvoorstel. De minister heeft namelijk de oorspronkelijk bedoelde
aanscherping van de meldingstermijn bij nota van wijziging geschrapt. Na lezing
van hetgeen in zowel de mondelinge als schriftelijke wisseling van gedachten
en argumenten aan de orde is geweest, resteren bij onze fracties slechts enkele
vragen.De eerste vraag sluit aan bij de laatste vraag van mevrouw Westerveld,
die zij typeerde als het "haakje" aan het wetsvoorstel. In het voorlopig
verslag van 12 oktober 2007 heeft de PvdA-fractie gevraagd naar de betekenis
van de voorgestelde wijzigingen voor de werknemer die uitvalt kort nadat hij
met werken is begonnen in een veel beter betaalde baan dan hij voorheen had.
Zij heeft dit onder meer gevraagd met betrekking tot de vaststelling van het
arbeidsongeschiktheidspercentage voor de WGA. Ten onrechte is in het verslag
niet gemeld dat de fractie van de ChristenUnie zich bij deze vraag heeft aangesloten.
De beantwoording van de minister, zoals is weergegeven in de memorie van antwoord,
komt er samengevat op neer – als dit onjuist is, hoor ik dat graag –
dat het UWV een feitelijke situatie beoordeelt aan de hand van de wettelijke
criteria, waarbij de redelijkheid en de billijkheid een rol spelen. Betekent
deze laatste toevoeging, namelijk dat de redelijkheid en de billijkheid het
sluitstuk van de beoordeling vormen, dat het niet ondenkbeeldig is dat het
UWV tot een oordeel komt waarbij wordt afgeweken van de strikte wettelijke
criteria?Ten behoeve van de implementatie dienen de systemen bij het UWV eenmalig
aangepast te worden. Onze fracties refereren in dit verband aan het automatiseringsdebacle
van de Wet Walvis. Kan de minister inzage geven in de stand van zaken bij
de aanpassing van de systemen? Zijn de systemen klaar voor de invoering en
zo nee, op welke termijn is dat wel het geval?Wij zijn voorstander van een goede monitor van de effecten van deze wet.
De minister heeft reeds aangekondigd deze wet te zullen evalueren. Wij begrijpen
dat deze evaluatie pas zin heeft als de gevolgen van de wet merkbaar kunnen
zijn, met andere woorden, na een tijdsspanne van 104 weken. Wij vinden het
wenselijk om deze tijdsspanne niet te lang te laten zijn. Kan de minister
inzage geven in het moment en de wijze waarop deze evaluatie plaats zal vinden?
Onze fracties zien met belangstelling de reactie van de minister tegemoet.De heer Elzinga (SP):Zo sta je hier voor het eerst en zo alweer voor de tweede keer. Voordat
je er erg in hebt, raak je eraan gewend! En dat geldt natuurlijk ook voor
de minister. Wij zijn samen aan een inhaalslag bezig, zullen wij maar zeggen.Ik ben niet alleen tweemaal op een dag met dezelfde minister in debat,
ook het onderwerp van dit debat ligt in het verlengde van het vorige. Of beter
gezegd: het onderwerp van het vorige debat, de arbeidsongeschiktheidsregelingen,
ligt in het verlengde van het onderwerp van dit debat: het vangnet Ziektewet.
Want je wordt immers voor de wet eerst ziek, twee jaar welteverstaan, alvorens
je eventueel arbeidsongeschikt wordt. Al hopen wij natuurlijk allemaal, de
zieke voorop, dat het zover nooit zal komen!Omdat de minister van mening is dat te veel vangnetters te lang thuis
zitten en uiteindelijk wél arbeidsongeschikt worden, ligt er nu dit
wetsvoorstel. Dit wetsvoorstel moet vangnetters sneller re-integreren en activeren
en moet aldus de instroom van vangnetters in de WIA aldus verminderen.Vangnetters zijn zieke werknemers zonder werkgevers, zoals flexwerkers
en werklozen en enkele specifieke categorieën werknemers met een werkgever,
te weten: vrouwen die ziek zijn door zwangerschap of bevalling, werknemers
die onder de "no-riskpolis" vallen en orgaandonoren.Deze werknemers met werkgever vallen met opzet onder de Ziektewet, opdat
het mogelijk grotere ziekterisico van deze werknemers niet financieel op de
werkgever zal drukken en aldus geen beletsel zal zijn voor een werkgever om
deze werknemers aan te nemen.Met de gevolgen van dit wetsvoorstel voor deze werknemers mét werkgever
heb ik de meeste moeite. Vooralsnog hebben mijn resterende vragen in elk geval
betrekking op deze groep en dan met name op de vrouwen die moeten verzuimen
als gevolg van zwangerschap of bevalling. Bij het voorbereidend onderzoek
had ik op nog enkele thema's vragen, maar die zijn naar mijn mening adequaat
beantwoord. Ik dank de minister daarvoor. Ik dank hem meer in het bijzonder
voor de per brief van 26 november aangekondigde reparatiewetgeving, die
tot doel heeft vangnetters, met name uitzend- en oproepkrachten die in het
weekend werken, gelijk recht op ziekengeld te geven.Aan de overzijde van het Binnenhof is de minister over dit voorstel onder
andere het debat aangegaan met mijn partijgenoot, de heer Ulenbelt, die bij
die gelegenheid zíjn maidenspeech hield. De minister zal het zich wellicht
nog herinneren, vanwege de levendige voorbeelden die de heer Ulenbelt naar
voren schoof: Jolanda, een zwangere bouwvakster die na de bevalling met een
bekkeninstabiliteit kampte, en een uitzendkracht met een paprikalong.Op mij kwam vooral het eerste voorbeeld naar voren als een geval waarop
dit wetsvoorstel een grote – en volgens de SP onwenselijke – invloed
zal hebben. Een zwangerschap en bevalling zijn fysiek niet niks! Anderesprekers refereerden ook daaraan. Complicaties komen tijdens zwangerschap
of na de bevalling nogal eens voor. Dat kan tijdelijk gevolgen hebben voor
de mogelijkheden om weer aan het werk te gaan, maar het kan inderdaad ook
even duren; soms wel een jaar of langer. Dat geldt voor 4% van de gevallen,
zo rekende mijn collega Ulenbelt de minister voor. Maar binnen twee jaar is
het verzuim weer op het niveau van de gemiddelde werknemer. Na herstel van
de bevalling en eventuele complicaties kan de betreffende vrouw weer gewoon
aan het werk in haar eigen baan. Tot blijvende arbeidsongeschiktheid leidt
zwangerschap of bevalling gelukkig zelden. En dat is maar goed ook, want zwangerschap
en bevalling horen immers onlosmakelijk bij het leven!En als het wel tot blijvende arbeidsongeschiktheid leidt, is daarvoor
de arbeidsongeschiktheidsregeling juist bedoeld. Het is voor mijn fractie
niet passend om de betreffende vrouw onderwijl te dwingen élke passende
arbeid te aanvaarden, zolang zij nog gewoon een contract heeft en een uitstekend
uitzicht om dat oude werk weer gewoon te gaan vervullen.In de oude situatie, toen de ziektewetperiode nog maximaal een jaar was,
leidden dergelijke complicaties soms nog wel eens ten onrechte tot de WAO.
Ook nu zitten er nog te veel vrouwen met complicaties van zwangerschap of
bevalling in de Ziektewet, maar gelukkig meestal niet zo lang. Dat komt mijns
inziens onder andere omdat het zwangerschaps- en bevallingsverlof in Nederland
in vergelijking met andere landen achterlijk kort is!De minister heeft in zijn memorie van antwoord op de vragen van de commissie
in ons voorbereidend onderzoek aangegeven dat in 2006 de vangnetters 38%
van de totale instroom in de WIA voor hun rekening nemen en 28% van
de nieuwe IVA-uitkeringen. Ik kan goed begrijpen dat de minister dat veel
vindt. Maar kan de minister hier bevestigen dat de vangnetters mét
een werkgever van de totale instroom van 38% maar 3 procentpunt voor
hun rekening nemen? Dat van alle zwangerschaps- en bevallingsgerelateerde
verzuim niet meer dan 1,5% van de gevallen tot een WIA-uitkering leidt,
en dat van de nieuwe duurzame en volledig arbeidsongeschikten met een IVA-uitkering
niet meer dan 1% een vangnetter mét werkgever was?Deze cijfers zijn voor een deel het resultaat van een onderzoek van TNO
dat pas na de behandeling in de Tweede Kamer is gepresenteerd. Vindt de minister
dit verzuim qua omvang dan nog steeds een groot probleem?Uit het TNO-onderzoek blijkt ook dat van al het zwangerschaps- en bevallingsgerelateerde
verzuim maar 10% van het verzuim na de bevalling plaatsvindt. Ik heb
daarop al gewezen in het voorbereidend onderzoek. Uitgerekend vrouwen die
na de bevalling verzuimen – en dat zijn vooral vrouwen die in bijvoorbeeld
Scandinavische landen nog gewoon bevallingsverlof zouden hebben – moeten
volgens dit voorstel elke passende arbeid aanvaarden in plaats van dat zij
even de tijd krijgen om bij te komen en hun oude werk weer kunnen oppakken.Een amendement dat ertoe strekte om dit in het voorliggende wetsvoorstel
recht te zetten, werd door de minister in de Tweede Kamer ontraden. Zou hij
dat na kennisname van de genoemde TNO-onderzoeksresul­taten ook nog gedaan
hebben? Voor mijn fractie lijkt deze maatregel vooralsnog in elk geval niet erg
proportioneel. Ik ben benieuwd naar eventuele nieuwe inzichten van de minister.Wanneer mogen wij in Nederland een substantiële verlenging van het
bevallingsverlof tegemoet zien? Dat zou het zogenaamde ziekteverzuim onder
deze doelgroep namelijk drastisch terugbrengen! Is de minister dat met mij
eens?Ik kijk met belangstelling uit naar de antwoorden van de minister op mijn
resterende vragen.De heer Terpstra (CDA):Mevrouw de voorzitter. Dit wetsvoorstel regelt de re-integratie van die
groepen die nog onder de Ziektewet vallen. De heer Elzinga heeft die groepen
schitterend verwoord. Tevens wordt het UWV fictief werkgever voor diegenen
die geen werkgever hebben. Alle vragen die daarover te stellen zijn, heeft
mevrouw Swenker al gesteld. Ik kan die dus overslaan.Wij steunen het wetsvoorstel op grond van de volgende argumenten: gelijke
behandeling met andere werknemers; de bijdrage van deze groep aan de instroom
in de WIA, en de instemming van de werkgroep waarin UWV, ABU en FNV hebben
samengewerkt.Ondanks het feit dat alleen de FNV in die werkgroep zat en het CNV niet,
ken ik toch grote waarde toe aan het werk van deze werkgroep.Bij dit wetsvoorstel is zowel in de Eerste Kamer als in de Tweede Kamer
sterk ingegaan op individuele gevallen. Mevrouw Westerveld heeft daarop gewezen.
Zij gaf een voorbeeld van een zieke student die later een betere baan krijgt.
Zij vroeg hoe dat precies gaat. Ik ben benieuwd naar de antwoorden van de
minister die hij voor een deel al schriftelijk heeft gegeven.De vragen over metselaars met hoogtevrees, fruitkwekers met een allergie,
portiers met rugklachten en werknemers met vaste en flexibele contracten bij
dezelfde baas vond ik eigenlijk iets te ver gaan.Ik heb uit de stukken begrepen dat slechts 10% van het verzuim
gerelateerd is aan zwangerschap en bevalling. Op grond van die informatie
kon ik instemmen met het antwoord van de minister. De heer Elzinga heeft veel
vragen op dit punt gesteld. Ik wacht de antwoorden van de minister af.De beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20072008-415-418.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl