16de vergadering; 28 januari 2003
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2002-2003, nr. 16 item 517-522

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

11-02-2003

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

nr. 16

28-01-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 28243Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 516-517
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 511-516
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 528-532
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 532-552
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 559-559
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 504-511
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 559-559
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 497-497
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 522-528
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 517-522
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 498-504
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 497-498
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 516-516
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 552-559

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: 
 
 het wetsvoorstel Aanpassing van enkele wetten in verband met de inwerkingtreding
van de Wet dualisering gemeentebestuur (28243).
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt hervat.
 
 
 
 
 
 Minister Remkes:
 
 Voorzitter. Dit wetsvoorstel had oorspronkelijk uitsluitend tot doel om
andere wetgeving aan te passen aan de Wet dualisering gemeentebestuur. Daarbij
ging het met name om verwijzingen in andere wetgeving naar de Gemeentewet,
maar bijvoorbeeld ook om aanpassingen die nodig waren omdat de wethouder niet
langer raadslid is en gemeenten verplicht zijn om een raadsgriffier te hebben.
Inmiddels zijn ook verschillende andere onderwerpen die verband houden met
de Wet dualisering gemeentebestuur, in dit wetsvoorstel opgenomen. In de eerste
plaats betreft het een aantal technische en redactionele wijzigingen van de
Gemeentewet zelf, die noodzakelijk zijn als gevolg van de inwerkingtreding
van de Wet dualisering gemeentebestuur. In de tweede plaats bevat het wetsvoorstel
een aantal meer inhoudelijke wijzigingen van de Gemeentewet. Een deel van
deze wijzigingen is het gevolg van de behandeling van de Wet dualisering gemeentebestuur
in de Eerste Kamer. Daarbij doel ik op de verplichting voor het college om
de besluitenlijst openbaar te maken en op aanpassingen in het onderzoeksrecht.
 
 Een aantal andere, ook meer inhoudelijke, wijzigingen betreft het openen
van de mogelijkheid voor raads- en collegeleden om over en weer in elkaars
bezwaarschriften- en klachtencommissies zitting te hebben, de onverenigbaarheid
van de functies van secretaris en griffier, die bij amendement in dit wetsvoorstel
is opgenomen, de verplichting voor wethouders om ontslag te nemen als zij
niet voldoen aan de vereisten voor het wethouderschap, waaronder de eis van
ingezetenschap en een overgangsregeling voor intergemeentelijke samenwerkingsverbanden
op grond van de Wet gemeenschappelijke regelingen en de Kaderwet bestuur in
verandering.
 
 Ik vraag ook in het kort aandacht voor de evaluatie van de eerste fase
van de Wet dualisering gemeentebestuur. Uit die evaluatie wordt de conclusie
getrokken dat gemeenten de noodzakelijke wijziging van de posities van de
raad en het college serieus vorm geven. Zaken als de griffiersbenoeming en
de herziening van het commissiebestel hebben over het algemeen de meeste prioriteit
gekregen. Ten tijde van het afsluiten van het onderzoek ten behoeve van deze
eerste evaluatie, in de zomer van 2002, had de helft van de gemeenten al een
griffier benoemd. Gezien het grote aantal vacatures voor de functie van griffier
dat ik op verschillende plaatsen aantref, is mijn indruk dat gemeenten die
nog geen griffier hebben benoemd, op dit punt voortvarend te werk gaan. Ik
kan mij dan ook niet vinden in het beeld dat de heer Platvoet schetst, namelijk
dat het allemaal veel te snel is gegaan. Het is volgens mij onjuist om elf
maanden na de inwerkingtreding negatieve conclusies te trekken, die bovendien
het beeld van de gemeentelijke werkelijkheid geen recht doen. Van de fractie
van GroenLinks ben ik het adagium "trap maar op het gaspedaal" gewend, terwijl
de fractie van de heer Platvoet bij dit onderwerp het beeld oproept van: trap
maar op de rem.
 
 
 
 
 
 De heer Platvoet (GroenLinks):
 
 U haalt twee zaken door elkaar. De snelheid waarover ik aan het begin
van mijn betoog sprak, had betrekking op het feit dat er nu al een veegwet
is, terwijl de Wet dualisering gemeentebestuur elf maanden van kracht is.
Die wet is toen misschien wel onder te hoge druk tot stand gekomen. Het wetsvoorstel
is een week voor de raadsverkiezingen uiteindelijk in stemming gebracht. Met
mijn opmerking over snelheid doelde ik niet op de evaluatie van wat de gemeenten
tot nu toe hebben gedaan, want daarover heb ik een aantal andere kwalificerende
opmerkingen gemaakt.
 
 
 
 
 
 Minister Remkes:
 
 Het is nu onontkoombaar. De komende tijd zal door de ontwikkeling
in de praktijk ongetwijfeld de conclusie worden getrokken dat de wet ook in
de toekomst moet worden aangepast. Daarin heeft de heer Dölle volstrekt
gelijk. Om die reden heb ik ook nog eens aangegeven welke nieuwe onderwerpen
aan dit voorstel zijn toegevoegd. De privé-enquête in kwalitatieve
zin zal overigens serieus onder de raadsleden van GroenLinks worden uitgevoerd
ten behoeve van de evaluatie in 2004. De woorden "steunen" en"worstelen" heb
ik niet gebruikt. Ze zijn afkomstig van de heer Platvoet en doen wellicht
recht aan de wat sombere sfeer die wel vaker in de kringen van GroenLinks
heerst. Het is echter niet mijn beeld van de werkelijkheid op dit ogenblik.
 
 Ik wil erop wijzen dat de collegevorming en de benoeming van de nieuwe
wethouders in de meeste gemeenten niet veel langer heeft geduurd dan in de
voorgaande periodes. De angst dat het proces aanzienlijk langer zou duren
door het ontbreken van een wettelijke deadline is derhalve onterecht gebleken.
 
 
 
 
 Voorzitter: Schuyer
 
 
 
 
 
 Minister Remkes:
 
 De Eerste Kamer heeft een aantal onderwerpen aangeroerd die in de schriftelijke
voorbereiding grotendeels aan de orde zijn gekomen. Bij enkele daarvan wil
ik stilstaan. De heer Witteveen vraagt zich af waarom er in dit geval nog
wel met de Tijdelijke referendumwet rekening wordt gehouden en waarom er tegelijkertijd
nog een wetsvoorstel tot intrekking van die Tijdelijke referendumwet ligt.
Het is de heer Witteveen kennelijk ontgaan dat juist het fenomeen Tijdelijke
referendumwet uit dit wetsvoorstel is gehaald vanwege een meer consistente
benadering. De consistentie waar hij op aandringt, is terdege aanwezig. Hiermee
is niet gezegd dat wij het inhoudelijk eens zijn. Ik ben blij dat wij hem
met een vooruitziende blik tegemoet hebben kunnen treden.
 
 De heer Witteveen heeft gevraagd wat precies wordt bedoeld met de term
openbaar belang. Ik geef onmiddellijk toe dat de term openbaar belang ongrijpbaar
is. Mij zijn echter geen gevallen bekend waarin in de praktijk op deze grond
een beroep is gedaan. Het is meer een soort vangnet waarop in zeer uitzonderlijke
gevallen een beroep gedaan zou kunnen worden. Als ik voorbeelden noem, worden
die mogelijk door de praktijk aangegrepen om deze verschoningsgrond in te
roepen. Bij de evaluatie zal bezien worden of op de verschoningsgrond een
beroep is gedaan.
 
 De heren Dölle, Witteveen en Platvoet hebben vragen gesteld over
de verschoningsgrond openbaar belang in relatie tot de besluitenlijst. Ik
onderschrijf dat het voor de raad duidelijk moet zijn als deze verschoningsgrond
door het college wordt ingeroepen. Ik heb al aangegeven dat mij geen praktijkvoorbeelden
bekend zijn waarin dat is gebeurd. Ik kan mij dan ook niet goed een voorbeeld
voorstellen waarin dat aan de orde is en het college besluit geen opening
van zaken te geven, zonder dat dit voor de raad kenbaar is. Van die veronderstelling
wordt namelijk uitgegaan met de vraag.
 
 Voorschrijven dat de besluitenlijst daarover mededelingen moet bevatten
kan mijns inziens te ver gaan. Het is theoretisch denkbaar dat een dergelijke
mededeling tot speculaties leidt die het openbaar belang, dat terecht beschermd
wordt, schaadt. Als zoiets op de besluitenlijst van B en W prijkt, is het
niet helemaal ondenkbaar dat er speur- en onderzoekswerk door deze en gene
zal worden gedaan. In die situatie zou je ook kunnen spreken van uitlokking.
Dat is naar mijn mening een extra reden om het niet zo te doen. Gelet op het
in hoge mate theoretische karakter van de omstandigheid waarover dat kan gaan,
lijkt het mij niet nodig en niet erg zinvol om daarvoor wetgeving te maken.
Dat wordt wat mij betreft pas anders als de praktijk daartoe aanleiding geeft.
 
 De heer Platvoet heeft gevraagd waarom er niet voor is gekozen om te regelen
dat in het geval bepaalde informatie niet kan worden verstrekt vanwege strijd
met het openbaar belang, het college alsdan gehouden is om deze informatie
in een besloten vergadering te overleggen. Er is welbewust voor gekozen om
onder andere collegeleden de mogelijkheid te geven informatie niet te verstrekken,
indien dit in strijd zou komen met het openbaar belang. Het is aan het desbetreffende
collegelid om te beslissen of hiervan al dan niet sprake is. Voor deze constructie
is aansluiting gezocht bij de al bestaande gang van zaken tussen college en
raad. In deze gang van zaken is het ook niet de raad maar het college dat
bepaalt of het verstrekken van bepaalde inlichtingen in strijd is met het
openbaar belang. In de memorie van antwoord gaf ik reeds aan dat er wel een
mogelijkheid bestaat om vertrouwelijke informatie aan de onderzoekscommissie
te verstrekken. Het is echter aan het college om te besluiten of van deze
mogelijkheid al dan niet gebruik moet worden gemaakt. De onderzoekscommissie
kan verlangen dat een beroep op de verschoningsgrond wordt bevestigd door
het college. Op deze manier wordt voorkomen dat al te lichtvaardig gebruik
wordt gemaakt van de verschoningsgrond. Dat betekent dus ook dat als een dergelijke
bevestiging uitblijft de persoon die een beroep deed op deze verschoningsgrond,
de desbetreffende informatie toch zal moeten verstrekken.
 
 De heer Witteveen stelde de relatie tussen de verschoningsgrond strijd
met het openbaar belang enerzijds en de WOB anderzijds aan de orde. De WOB
ziet op de verhouding tussen het bestuur en de burger. De term openbaar belang
wordt in de Gemeentewet gehanteerd in de relatie tussen twee bestuursorganen.
In deze verhouding bestaat de mogelijkheid dat stukken vertrouwelijk ter kennisneming
worden verstrekt. De verschoningsgrond strijd met het openbaar belang dient
dan ook beperkter te worden uitgelegd dan de uitzonderingsgronden in de WOB.
 
 De heer Dölle constateert dat er in de praktijk nogal wat onduidelijkheid
bestaat over de status van stukken die in het college worden besproken. Vallen
die allemaal onder de actieve openbaarmakingsplicht? Het lijkt mij niet wenselijk
dat de raad alle stukken krijgt die in het college aan de orde komen. Dat
kan soms meebesturen uitlokken en bevordert dan niet de doelstelling die met
dit wetsvoorstel wordt beoogd. Het zou bovendien het risico inhouden dat de
raad wordt bedolven onder informatie en dat deze ook alle ambtelijke notities
krijgt. Met de actieve informatieplicht dient verstandig te worden omgegaan,
waarbij natuurlijk wel dient te gelden dat er niet te zuinig met het verstrekken
van informatie wordt omgesprongen.
 
 
 
 
 
 De heer Dölle (CDA):
 
 Ik ben het uiteraard met u eens dat de raad niet bedolven
moet worden onder informatie, maar de vraag wordt ook gesteld in combinatie
met het gegeven dat hetgeen op de besluitenlijst moet staan veel meer is dan
besluiten alleen. Het kan bijvoorbeeld ook gaan om beslissingen om een rapport
af te wijzen of om in te gaan op een bepaalde optie. In dat verband zou je
je kunnen voorstellen dat men die zaken niet allemaal op de lijst zet omdat
men dat niet in het openbaar belang acht.
 
 
 
 
 
 Minister Remkes:
 
 Het zal de komende tijd ongetwijfeld zo zijn dat de ene gemeente er anders
mee omspringt dan de andere. Dat moet je wettelijk ook niet allemaal vastleggen.
Wel moet het zo zijn dat er te zijner tijd bij de evaluatie goed gemonitord
wordt hoe gemeenten hiermee in de praktijk omgaan. Als sprake blijkt te zijn
van een te zuinige opstelling, is vervolgens de vraag aan de orde hoe een
wat meer actieve openbaarmaking kan worden bevorderd. Ik kan mij voorstellen
dat ook het afwijzen van een voorstel in een aantal gevallen – zeker
als het belangen van burgers raakt – in de besluitenlijst van het college
wordt opgenomen, zodat ook de raad daarover op een goede wijze is geïnformeerd.
Dit hangt echter helemaal van het geval op zich af, want alle gevallen zijn
niet gelijk.
 
 Voorzitter. Ik kom bij de openbaarmaking van de besluitenlijst van de
burgemeester of in de woorden van de heer Platvoet: bij Bussum begint de victorie.
Ook de heren Witteveen en Holdijk hebben hier een opmerking over gemaakt.
Ik kan mij daar, gegeven de redenering die in de stukken is terug te vinden,
iets bij voorstellen. Vooropgesteld dient te worden dat formele besluiten
van de burgemeester op grond van de Algemene wet bestuursrecht en de Gemeentewet
bekendgemaakt dienen te worden. In die zin geldt dus op dit moment al een
openbaarmakingsplicht. Deze plicht geldt niet voor informele besluiten. Een
praktisch probleem is dat de burgemeester op verschillende tijdstippen besluiten
neemt, in tegenstelling tot het college van B en W, dat een vaste vergaderdag
heeft. Dat brengt het feit dat de burgemeester een eenhoofdig bestuursorgaan
is, nu eenmaal mee. Van een besluitenlijst, zoals daarover ten aanzien van
vergaderingen van de raad en het college wordt gesproken, zal dan ook niet
snel sprake zijn. Voor de praktijk kan het echter wel aan te bevelen zijn
als de burgemeester zijn besluiten in samenhang aan de burgers presenteert.
Dat kan een eigen besluitenlijst van de burgemeester zijn, maar deze kan mogelijk
ook praktisch gecombineerd worden met die van B en W. Met de stellingname
zoals die in het verslag is terug te vinden, is bepaald niet bedoeld te zeggen
dat dat niet zou moeten gebeuren.
 
 Voorzitter. De heer Platvoet signaleert spanning in de duale verhouding
tussen het voorzitterschap van de burgemeester van de raad en het college.
Daarmee neemt de heer Platvoet een voorschot op de discussie naar aanleiding
van de verkennende notitie over de rechtstreeks gekozen burgemeester. Ik wil
deze discussie niet nu maar graag op een later tijdstip voeren. Ik maak mij
geen enkele illusie. Dat onderwerp zal de komende tijd in het politieke debat
ruim aan de orde komen.
 
 De heer Holdijk maakt een tweetal redactionele opmerkingen. De eerste
betreft een verwijzing naar artikel 25 in artikel IV, onderdeel G. Hij kan
het genoemde artikel 25 niet vinden in de Wet dualisering gemeentebestuur.
Dat klopt, want dit artikel wordt pas genoemd in deze aanpassingswet. In artikel
IV, onderdeel C, wordt een nieuw vijfde lid aan artikel 23 toegevoegd. In
dit onderdeel wordt artikel 25 genoemd.
 
 De tweede redactionele opmerking betreft het uitstel lijden. De heer Holdijk
heeft gelijk. Het woord moet met een lange ij geschreven worden. Zodra de
gelegenheid zich voordoet, zullen we dit aanpassen.
 
 De heer Dölle bracht ter sprake dat de onderzoekscommissie niet in
alle gevallen een beroep op de WOB zal kunnen doen, als media informatie wensen.
Het is mij bekend dat er in de gemeenten waar nu al enquêtes plaatsvinden,
veel vragen bestaan over de verhouding tussen de onderzoekscommissie en de
WOB. Dat onderwerp zal expliciet in de evaluatie meegenomen worden.
 
 Verder is de betrokkenheid van wethouders bij de beoordeling van burgemeesterskandidaten
ter sprake gebracht. Op grond van de tekst van de wet kan dat formeel niet.
Wethouders kunnen wel een beperkte, adviserende rol spelen, maar het is op
grond van de wet niet mogelijk dat zij inzage krijgen in de kandidaten. Om
die reden wordt wetswijziging overwogen.
 
 
 
 
 
 De heer Witteveen (PvdA):
 
 Voorzitter. Ik dank de minister voor zijn opmerkingen, zeker die over
de Tijdelijke referendumwet, waar ik ernaast zat, denk ik.
 
 Interessanter is de discussie over de beperkingsgrond van het openbaar
belang. De minister zegt dat dit een ongrijpbare formulering is, maar dat
dit niet zo erg is, omdat er in de praktijk zelden of nooit een beroep op
wordt gedaan. Wij kunnen dus voorlopig in het vage laten wat het precies inhoudt.
 
 De vraag is hoe het ervoor staat, als de dualisering van het gemeentebestuur
werkelijk van de grond komt en een succes wordt. Dan krijg je een situatie
waarin polarisatie ontstaat tussen wethouders en fractieleiders. In de oude
situatie gaven de wethouders door hun aanwezigheid in de fracties allerlei
informatie door en zorgden er op een betrekkelijk informele manier voor dat
er geen informatieachterstand ontstond voor de gemeenteraad. Dat verandert
allemaal in de gedualiseerde verhouding. Je kunt je voorstellen dat er juist
bij enigszins gevoelige kwesties informatie is, die men nog niet in de openbaarheid
en in de gemeenteraad wil hebben, en dat men dan zegt dat er een openbaar
belang is dat zich tegen openbaarmaking verzet.
 
 Op dat moment komt de vraag op wat dat voor openbaar belang is. Ik kaart
deze discussie aan, omdat ik denk dat het de nodige tijd zal nemen, voordat
de cultuuromslag bij het voortgaande proces van dualisering heeft plaatsgevonden.
Het is verstandig om ons af te vragen wat mogelijkerwijs onder dat openbaar
belang valt en wat een gemeenteraadslid niet mag weten. De heer Platvoet wees
er terecht op dat het vaak gaat om vertrouwelijke informatie, waarvan je niet
hoeft aan te nemen dat het allemaal meteen op straat ligt en waarbij allerlei
nuances in de berichtgeving in acht kunnen worden genomen. Zelfs daartegen
zou het openbaar belang zich verzetten. Een openbaar belang dat zich verzet
tegen vertrouwelijke openbaarmaking, dat vind ik moeilijk te vatten. 
 
 Ik heb met tevredenheid geluisterd naar de beschouwing over de Wet openbaarheid
van bestuur. Er is natuurlijk een belangrijk verschil tussen een wet die voor
de burgers bestemd is, en een wet die de relaties tussen bestuursorganen betreft,
maar de burgers hebben een heel groot belang bij de kwaliteit van de relatie
tussen het college van B en W en de volksvertegenwoordigers in de gemeenteraad.
Ik ben het ermee eens dat de uitzonderingsgrond van het openbaar belang beperkter
moet zijn dan het scala van gronden dat wij in de Wet openbaarheid van bestuur
kunnen vinden. Als deze dan toch beperkter is, is er misschien wel iets concreets
over te zeggen.
 
 Wat betreft de status van de stukken denk ik dat het juist is dat je verstandig
moet omgaan met een actieve informatieplicht. Als de verhoudingen echt meer
gedualiseerd worden, wordt het ook moeilijker om daar verstandig mee om te
gaan, want het wordt een meer politieke zaak dan het in het verleden is geweest.
 
 
 
 
 
 De heer Dölle (CDA):
 
 Het is in beginsel een wat technische wet. Ik zal mij daarom beperken
en de verleiding weerstaan om de algemenere thema's die hier en daar opduiken,
in tweede instantie van christen-democratisch commentaar te voorzien.
 
 Ik heb nog vier kleine punten. Wij hebben begrepen dat de regering de
moeilijkheden met het materiaal dat zich onder een enquêtecommissie
bevindt, waarvoor een geweldige belangstelling bestaat bij regionale en andere
redacties, die dat willen publiceren, waardoor het onderzoek een eigen dynamiek
gaat vertonen, om het maar voorzichtig te zeggen, meeneemt in de evaluatie.
Er zullen vermoedelijk steeds meer enquêtes komen. Mocht uit de evaluatie
blijken dat dit echt een hinderpaal is, dan neem ik aan dat gezocht zal worden
naar een regeling analoog aan die met betrekking tot de landelijke enquête.
 
 De regering zegt dat er een praktisch bezwaar kleeft aan het publiceren
van burgemeestersbesluiten, omdat die in een wat spontaan ritme totstandkomen.
Ook de regering meent echter dat het verstandig zou zijn om de besluiten die
dat niet in zich hebben en die zich lenen voor publicatie, mee te nemen in
het kader van de verslaglegging van de collegebesluiten. Dat lijkt mij een
goede oplossing.
 
 De regering heeft niet geantwoord op onze vraag waarom het raadslid enerzijds
wel onder ede wordt gesteld wanneer het beleid van de burgemeester of het
college wordt onderzocht. Dan kunnen raadsleden naar voren worden geroepen.
Zij worden onder ede gesteld en moeten vragen beantwoorden. Wij hebben daarover
opmerkingen gemaakt in het kader van de behandeling van de Wet dualisering
gemeentebestuur en zullen die hier nu niet herhalen. Wij vinden het niet in
alle omstandigheden gelukkig, maar het is een feit. Het raadslid heeft anderzijds
geen verschoningsgrond als hij zelf heeft deelgenomen aan bestuursbesluiten.
Ik erken dat hij dat misschien niet zo vaak nodig heeft, maar het komt toch
nog wel een enkele keer voor.
 
 Ik kom ten slotte te spreken over het begrip "openbaar belang", het belangrijkste
punt waarover wij nog iets willen vragen. De regering meent dat het hierbij
om een enigszins theoretisch debat gaat. Er wordt immers nauwelijks een beroep
gedaan op het openbaar belang om iets te verzwijgen. Ik denk dat dit juist
is. Maar dan gaat het dus om besluiten, om echte besluiten. Die zullen inderdaad
niet zo vaak de agenda niet halen omdat het openbaar belang dat verhindert.
Maar het probleem is nu juist gelegen in het volgende. Wij hebben uit de schriftelijke
antwoorden van de regering begrepen dat op die besluitenlijsten veel meer
moet komen te staan. Het gaat ook om allerlei andere beslissingen, bijvoorbeeld
een beslissing om een werkbezoek af te zeggen of te houden. Ons is gebleken
dat bij gemeenten onzekerheid bestaat over wat in dat verband op de besluitenlijst
moet worden vermeld, nog los van de actieve openbaarmakingplicht Wat moet
er worden gedaan wanneer men bijvoorbeeld besluit om het advies van architect
A te verwerpen of optie 2 en 3 niet uit te voeren? Zoals deze minister als
geen ander zal weten, gaat het om die typische dossiers die ten grondslag
liggen aan de beraadslaging en de besluitvorming in het college en waaromtrent
beslissingen worden genomen die bijvoorbeeld tot gevolg hebben dat er geen
besluit in de zin van de AWB wordt getroffen. Er bestaat bij ambtenaren onzekerheid
over de vraag of een dergelijke beslissing nu wel of niet op de besluitenlijst
moet worden gemeld. De minister heeft nog een ander punt genoemd: de actieve
openbaarmakingsplicht. Moet alles over de heg worden gegooid naar de raad?
Die heeft immers recht op alle noodzakelijke informatie.
 
 Wij hebben in het kader van de schriftelijke voorbereiding en tijdens
de mondelinge behandeling van de herziening van de Gemeentewet overigens nogal
wat kritische opmerkingen over de actieve openbaarmakingplicht gemaakt, omdat
die naar onze mening veel te drastisch is. Maar dat is ter zijde; die plicht
is er.
 
 
 
 
 
 De heer Platvoet (GroenLinks):
 
 Voorzitter. De minister heeft gesproken over mijn somberheid. Ik ben van
nature niet zo somber, maar ik heb mijn somberheid geuit naar aanleiding van
privéonderzoeken. Ik weet dat de minister het te druk heeft om alle
literatuur tot zich te nemen, maar als hij de vakbladen een beetje volgt zoals
Binnenlands Bestuur en het VNG-Magazine, dan komt hij de gevallen zelf ook
tegen. Daarin staan regelmatig berichten over de implementatie waar je niet
echt vrolijk van wordt. Maar goed, ik heb ook gezegd dat het voor een deel
om aanloopproblemen gaat. Men zou ook wat meer gebruik kunnen maken van de
goede dingen die gedaan zijn, zoals de website inzake de vernieuwingsimpuls.
Wat dat betreft, is mijn perspectief niet alleen maar negatief.
 
 De vorige sprekers hebben al het nodige gezegd over het openbaar belang.
Ik kan mij vinden in hun opmerkingen. Je weet natuurlijk niet hoe vaak er
een beroep op wordt gedaan. Dat weet je per definitie niet als daar nooit
melding van wordt gemaakt. Alleen dat zou al een reden zijn om op de besluitenlijst
te melden dat er een besluit is genomen dat vanwege het openbaar belang niet
gepubliceerd kan worden. Als dat niet gebeurt, is onduidelijk hoe vaak het
voorkomt. Ik steun dan ook de opvatting van de heer Witteveen dat dit in de
nieuwe duale verhoudingen opnieuw bekeken moet worden. De informa tiestroom
zal immers anders dan vroeger lopen. De heer Witteveen maakte overigens een
pijnlijke vergissing toen hij stelde dat vroeger een wethouder informatie
doorgaf aan zijn fractie, zodat daarmee de gemeenteraad op de hoogte was.
Dat is natuurlijk niet waar. Een fractie is niet hetzelfde als de raad. Het
is waar dat coalitiefracties altijd beter geïnformeerd waren, via hun
wethouders, dan oppositiefracties. Dat is nog steeds een punt dat alleen ondervangen
kan worden als de actieve informatieplicht uitputtender dan nu wordt gehanteerd.
 
 Ook de passieve informatieplicht is van belang. De minister vindt dat
men niet bedolven moet worden onder papier. Men moet daar goed en selectief
in zijn. Ik ben het daarmee eens. Als een raadslid iets vraagt uit de keuken
van B en W moet daarmee niet te krampachtig omgegaan worden. Als er geen zakelijk
of persoonlijk belang in het geding is, moet die informatie gewoon versterkt
worden. Is de minister het met mij eens dat bij dit type informatieplicht
een zekere ruimhartigheid gewenst is?
 
 De minister heeft ruiterlijk toegegeven dat als de verhoudingen goed zijn
in een college het normaal is dat een burgemeester mededeling doet van besluiten
die hij heeft genomen. Daarmee kunnen die besluiten een logisch onderdeel
vormen van de besluitenlijst van het college.
 
 Bij de positie van de burgemeester verwijst de minister naar de komende
discussie. Dat is te begrijpen. Het is echter iets te gemakkelijk als het
gaat om de plaatsvervangend voorzitter van de gemeenteraad. Als het aan de
minister ligt, moet er een wijziging van de Grondwet plaatsvinden. Het gaat
dan om een termijn van in ieder geval acht jaar oftewel twee zittingsperioden.
In de tussentijd blijft het plaatsvervangend voorzitterschap wringen in de
duale verhoudingen. De minister spreekt in begrijpende woorden over dit probleem.
Wat is er op tegen om dit punt bij normale wetgeving snel te verhelpen? Dan
is dit punt voor een reeks van jaren uit de wereld. Als de nieuwe positie
van de burgemeester ooit tot wijziging van de Grondwet leidt, kan het punt
alsnog meegenomen worden in de dan te kiezen structuur. Ik doe een klemmend
beroep op de minister om zich hier niet gemakkelijk van af te maken.
 
 
 
 
 
 De heer Holdijk (SGP):
 
 Voorzitter. Ik dank de minister namens onze fracties voor zijn reactie
op mijn bijdrage in eerste termijn.
 
 Over het inhoudelijke punt van de besluitenlijst van de burgemeester is
inmiddels helderheid gekomen. Daarbij tekent zich een communis opinio af bij
de diverse woordvoerders in de Kamer en de minister. Ik heb uit zijn mond
genoteerd dat voor de praktijk de aanbeveling geldt dat er bekendheid wordt
gegeven aan besluiten van de burgemeester, hetzij zelfstandig hetzij als aanhangsel
bij de besluitenlijst van B en W. Die vrijheid moeten wij niet verder willen
inperken. Het lijkt mij buiten kijf dat een lijst, enigszins vergelijkbaar
aan die van het college, als gewenst wordt gezien.
 
 Dan kom ik nog op de opmerkingen van meer redactionele aard van onze kant.
Ik heb gehoord wat de minister heeft gezegd over de verwijzing naar artikel
25 Gemeentewet in lid 5 van artikel 82 Gemeentewet. Ik zou mijzelf voorbij
lopen als ik zou zeggen dat ik het met hem eens was. Dan zou ik het eerst
nog wat beter moeten bekijken. Ik ga er op voorhand maar van uit dat de minister
het bij het juiste eind heeft. In ieder geval is er voldoende op dit punt
geattendeerd. Aan de laatste opmerking van onze fractie hoef ik geen woorden
meer te spenderen. Het zal duidelijk zijn dat het voorstel op onze steun kan
rekenen.
 
 
 
 
 
 Minister Remkes:
 
 Voorzitter. Er is nog een beperkt aantal onderwerpen aan de orde gesteld.
Laat ik maar beginnen met het laatste punt van de heer Platvoet. Ik weet dat
deze Kamer een boeiende discussie met de minister-president heeft gevoerd
over de vraag wat een demissionair kabinet vermag. De heer Platvoet vroeg
mij of ik kan toezeggen dat het snel bij wet geregeld wordt. Als ik hier de
toezegging zou doen die de heer Platvoet van mij vraagt, dan zou ik mijn ambtsopvolger –
wie dat dan ook wordt – voor de voeten lopen. Ik ben er stellig van
overtuigd dat er bij de kabinetsformatie nadere afspraken gemaakt zullen worden
over de aanstellingswijze van de burgemeester. Een nieuw kabinet zal op dit
punt dus zijn eigen route moeten bepalen. Bovendien kan hoofdstuk 7 van de
Grondwet ook voor deze Kamer een uitstekend aangrijpingspunt zijn om verder
over dit vraagstuk te debatteren met de dan zittende minister van BZK.
 
 Ik zal het openbaar belang vanuit verschillende invalshoeken bespreken.
De heer Witteveen zei dat er sprake zal zijn van polarisatie tussen de wethouders
en de fractievoorzitters als de dualisering echt een succes wordt. Ik weet
niet of dualisering per se polarisatie zal opleveren. Dualisering heeft hopelijk
wel het effect van profilering en politisering.
 
 
 
 
 
 De heer Witteveen (PvdA):
 
 Ik denk dat het gaat om een toename van de verschillen van mening en een
spanning in de verhoudingen. Dan ontstaat er ook een reden om niet het achterste
van je tong te laten zien.
 
 
 
 
 
 Minister Remkes:
 
 Ja, dat is zo. Ik ben het ook met u eens dat er op dit punt goed gevolgd
zal moeten worden hoe de praktijk zich ontwikkelt. Als op een gegeven moment
blijkt dat de praktijk zich zodanig ontwikkelt dat er behoefte bestaat aan
nadere regelgeving, dan moet daar vooral toe worden overgegaan. Het lijkt
mij alleen te vroeg om daar al bij voorbaat van uit te gaan.
 
 
 
 
 
 De heer Witteveen (PvdA):
 
 Ik denk dat wij het er wel over eens zijn dat het nu te vroeg zou zijn,
maar ik vind een evaluatie wel wenselijk.
 
 
 
 
 
 Minister Remkes:
 
 Dat heb ik al toegezegd.
 
 Voorzitter. De heer Platvoet heeft gezegd dat de wethouders tot dusverre
altijd bij de vergaderingen van hun fractie zaten, met als gevolg een ongelijkheid
in informatie aan de fracties. Mijn ervaring is dat het zeer sporadisch voorkomt
dat wethouders/gedeputeerden in de fractie wel een mededeling doen over iets
wat niet in het openbaar belang is. Het is immers altijd mogelijk dat hetgeen
is besproken in de beslotenheid van de fractievergadering gewoon op straat
komt te liggen. In het algemeen zullen wethouders en gedeputeerden daar ook
in het bestaande regime behoorlijk terughoudend in zijn. Wij zullen
goed moeten volgen hoe de praktijk zich ontwikkelt en op basis daarvan de
vraag moeten beantwoorden of er nadere regelgeving moet komen.
 
 Ik deel het gevoel van de heer Holdijk dat wij inmiddels een redelijke
consensus hebben bereikt over de burgemeestersbesluiten.
 
 De heer Dölle heeft nog de verschoningsmogelijkheid voor raadsleden
ter sprake gebracht. In de stukken staat al dat het merkwaardig is in de verhouding
tussen raadsleden onderling een verschoningsrecht te introduceren waar kamerleden
dat in feite niet hebben. Ik weet niet of de heer Dölle het daarmee eens
is, maar fraaier kan ik het niet zeggen.
 
 
 
 
 
 De heer Dölle (CDA):
 
 Ik kan mij niet vinden in een verschoningsrecht voor kamerleden, maar
dat is nu niet aan de orde. Er zijn raadsleden die bestuurstaken uitvoeren.
Als burgemeesters, wethouders en hun ondergeschikten met een beroep op het
algemeen belang het recht hebben tegenover de enquêtecommissie te zwijgen
over de uitoefening van hun bestuursbevoegdheid, is het niet onlogisch dat
recht ook te introduceren voor bedoelde raadsleden.
 
 
 
 
 
 Minister Remkes:
 
 Het enquêterecht op gemeentelijk en provinciaal niveau is een van
de belangrijke evaluatiepunten. Als blijkt dat het in de praktijk een geweldige
belemmering is bij de uitoefening van het enquêterecht op gemeentelijk
niveau, dient er reparatie plaats te vinden. Ook op dit punt wil ik graag
eerst afwachten hoe de praktijk zich zal ontwikkelen.
 
 Ik ben overigens graag bereid om, als daaraan behoefte bestaat, met de
VNG van gedachten te wisselen over de vraag hoe meer eenduidigheid kan worden
verkregen als het gaat om de samenstelling van de besluitenlijst. Daaruit
kunnen dan eventueel indicaties richting gemeentebesturen voortvloeien. Wij
zijn het erover eens dat dit geen wiskunde is, maar dat er sprake is van een
zekere bandbreedte. Ik kan mij voorstellen dat er wat dit betreft op gemeentelijk
niveau nog enkele vragen leven, maar ik heb dus de politiek-bestuurlijke bereidheid
om daarover na te denken.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 
 Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20022003-16-517-522.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl