Behandeling van het wetvoorstel Wijziging van de Destructiewet in verband met de kosten van onschadelijkmaking van gespecificeerd hoog-risico-materiaal (26357)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1999-2000, pag. 459-464

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

11-01-2000

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

nr. 12, pagina 459-464

21-12-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26357Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Mediawet in verband met nieuwe regels omtrent de financiering van de publieke omroep (afschaffing omroepbijdrage) (26707)Pagina 439-458
Presentie en opening (dinsdag 21 december 1999)Pagina 439-439
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Pensioen- en spaarfondsenwet en enkele andere wetten onder meer met het oog op verbetering van het toezicht op de uitvoering van aanvullende pensioenregelingen, invoering van een verbod op uitstelfinanciering van pensioenaanspraken en verduidelijking van de regels inzake waardeoverdracht van pensioen en aanspraken op pensioen (wijziging PSW in verband met toezicht, verbod op uitstelfinanciering en waardeoverdracht) (26415)Pagina 477-479
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Ziektewet en enkele andere wetten in verband met het uitsluiten van het recht op een socialeverzekeringsuitkering bij vrijheidsontneming en het openstellen van socialezekerheidsregelingen in die gevallen waarin de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel buiten een justitiële inrichting plaatsvindt (Wet socialezekerheidsrechten gedetineerden) (26063)Pagina 479-492
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Politiewet 1993 en de Wet politieregisters in verband met de overdracht van het beheer van het Korps landelijke politiediensten aan de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (26461)Pagina 465-477
Stemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Mediawet in verband met nieuwe regels omtrent de financiering van de publieke omroep (afschaffing omroepbijdrage) (26707)Pagina 464-464
Behandeling van het wetvoorstel Wijziging van de Destructiewet in verband met de kosten van onschadelijkmaking van gespecificeerd hoog-risico-materiaal (26357)Pagina 459-464
Stemming over het wetsvoorstel Wijziging van belastingwetten c.a. (belastingplan 2000) (26820)Pagina 464-465

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetvoorstel Wijziging
van de Destructiewet in verband met de kosten van onschadelijkmaking van gespecificeerd
hoog-risico-materiaal (26357).De beraadslaging wordt geopend.De heer Werner (CDA):Voorzitter! De CDA-fractie kan in beginsel instemmen met het wettelijk
verankeren van de maatregelen met betrekking tot het onschadelijk maken van
gespecificeerd hoogrisicomateriaal ter voorkoming van de verspreiding van
de ziekteverwekkers van de gevreesde BSE-ziekte, in de volksmond de "gekkekoeienziekte".
Deze maatregelen zijn zowel in het belang van de vleesindustrie zelf als in
dat van de volksgezondheid. Ook kan de CDA-fractie in het algemeen het beginsel
onderschrijven dat de kosten die voortvloeien uit deze voorzorgsmaatregelen
gedragen worden door de sector zelf. De CDA-fractie meent evenwel dat er goede
redenen zijn om in het geval van de BSE-maatregelen wellicht van dit algemene
beginsel af te wijken.Allereerst is er het argument van de concurrentiepositie van de Nederlandse
veehouders en slachterijen ten opzichte van het buitenland. Nederland is het
enige land in Europa dat de kosten van de BSE-maatregelen geheel bij de veehouders
en de slachterijen legt. In alle andere landen draagt de overheid geheel of
gedeeltelijk de kosten van het verbranden van de risicovolle afvalproducten.
Het gevolg van deze benadering is dat de concurrentiepositie van de Nederlandse
vleesindustrie in de verdrukking komt. En die positie gaat toch al dagelijks
achteruit. Ook de kosten van het Diergezondheidsfonds worden via een heffing
op de sector verhaald en bovendien staat de veehouderij in Nederland in het
algemeen al zwaar onder druk. De concurrentie die in deze bedrijfstak toch
al zeer hoog is, zorgt er voorts voor dat de marges zeer klein zijn.Tijdens de schriftelijke voorbereiding heeft mijn fractie de stellige
indruk gekregen dat de minister erg weinig oog en oor heeft voor de verslechterde
concurrentiepositie van deze sector, mede als gevolg van vele andere maatregelen
die voor deze sector worden genomen of in voorbereiding zijn. Wellicht kan
de minister deze indruk wegnemen.Voorzitter! Er worden argumenten gehanteerd die in onze ogen wel erg gemakkelijk
zijn. Thans worden de voorzorgsmaatregelen betaald door de overheid en is
er dus geld op de begroting, maar de minister wil deze middelen per 1 januari
volledig ten koste brengen van de producenten. Het argument dat er geen geld
is, is wel erg gemakkelijk. De consument betaalt immers altijd, beargumenteert
de minister. Dat is natuurlijk ook zo, want ook als iets via de belasting
wordt bekostigd, betaalt de burger uiteindelijk. Dat is dus een dooddoener.
Het argument dat dit type kosten altijd ten laste is gelegd van de producenten
en dat het daarom nu ook gebeurt, doet te weinig recht aan de bijzondere situatie
die zich in dit geval voordoet.Het is de sector zelf niet te verwijten dat men in Europees verband niet
tot een uniforme gedragslijn kon komen. Juist nu een andere benadering gevolgd
lijkt te gaan worden in een meer gedifferentieerde landenaanpak in Europa,
dreigt er een structurele – de zoveelste – aantasting van de concurrentiepositie.
Bij een gedifferentieerde landenaanpak wordt die zeer afhankelijk van de BSE-status
die Nederland in dat verband zal krijgen. Het is dan extra opletten geblazen
dat de Nederlandse vleesindustrie niet in een dubbel nadelige positie komt
te verkeren ten opzichte van andere landen, als gevolg van de BSE-heffing
enerzijds en de aanmerking als BSE-land anderzijds.Tijdens de schriftelijke voorbereiding is de minister gevraagd wat hij
gaat doen als de concurrentiepositie inderdaad zodanig wordt aangetast dat
er een desastreuze situatie ontstaat. De minister antwoordde dat de regering
de situatie dan nader zal moeten bestuderen, opdat kan worden bezien wat eventueel
gedaan zou kunnen worden. Mijn fractie vindt dit een erg mager antwoord. Regeren
is vooruitzien en die desastreuze situatie moet natuurlijk voorkomen worden.
Wij vragen de minister dan ook dringend om in de loop van het jaar met de
sector in overleg te treden en open te staan voor eventuele aanpassingen van
het beleid zodra uit de argumentatie en de cijfers zou blijken dat de concurrentiepositie
inderdaad zeer slecht is. Wij verzoeken de minister, de voorgestelde bekostigingswijze
te heroverwegen en zich daarvoor in de ministerraad sterk te maken. Juist
nu Europa faalt, ligt het in de rede dat Nederland kiest voor een bekostigingssystematiek
die zoveel mogelijk concurrentieneutraal is en die aansluit bij de bekostigingsstructuren
die door de bank genomen in Europa zijn gekozen.Heeft de minister overwogen vrijwillig meer aansluiting te zoeken bij
de algemene gedragslijn die de Europese landen hanteren? Over het algemeen
wordt gekozen voor een gedragslijn waarbij de bekostiging gedeeltelijk door
de sector en gedeeltelijk door de overheid wordt gedragen. In dat verband
lijkt de methodiek van Frankrijk om een heffing te leggen op het eindproduct
een heel goede.De effectiviteit van deze maatregelen kan wel eens onder druk komen te
staan als het rendement te veel wordt aangetast. Een kat in het nauw maakt
rare sprongen. Het kan zijn dat men dan andere wegen zoekt om van het besmette
afval af te komen. Een onredelijke belasting van de marge als gevolg van de
bekostiging van deze voorzorgsmaatregelen zal de handhaafbaarheid ervan bepaald
geen goed doen. Wij vragen ook voor dit element aandacht van de minister.Mijnheer de voorzitter! In algemene zin kunnen wij het voorstel van wet
onderschrijven. Wij dringen er bij de minister op aan zich indringend te verstaan
met de sector en niet te schromen het beleid aan te passen als de concurrentiepositie
te zeer in het nauw komt. Is de minister daartoe bereid?Ten slotte vragen wij de minister zich te blijven inspannen in Europa
om nog niet BSE-landen, zoals Duitsland, te bewegen deze voorzorgsmaatregelen
in te voeren, zodat echt gesproken kan worden van een uniform Europees beleid.
De volksgezondheid is daar uiteindelijk het meest mee gediend.De heer Van Heukelum (VVD):Mijnheer de voorzitter! Gespecificeerd hoogrisicomateriaal dient te worden
vernietigd. Dat uitgangspunt voor de wijziging van de Destructiewet van 14
mei 1998 stond en staat voor de VVD-fractie niet ter discussie. De vraag is thans aan de orde wie dat zal betalen. Als er een vraag is
waarover men in dit land uren- of zelfs dagenlang kan praten, is het deze.
In de memorie van antwoord stellen de bewindslieden dat voor de financiering
van de onschadelijkmaking in Nederland is gekozen voor het algemeen gehanteerde
principe dat de bedrijven moeten betalen voor de afvoer en bewerking van bedrijfsafval.In het algemeen onderschrijft mijn fractie deze stelling, maar naar onze
mening ligt de zaak bij dit wetsvoorstel wel wat gecompliceerder. Het gaat
niet alleen om de afvoer en bewerking van bedrijfsafval, maar het gaat ook
en vooral om volksgezondheid.De bewindslieden stellen in de memorie van antwoord dat de onschadelijkmaking
van hoogrisicomateriaal terdege geschiedt op basis van volksgezondheid. Ook
deze stelling onderschrijft mijn fractie, maar deze roept onmiddellijk de
vraag op of de kosten die worden gemaakt in het belang van de volksgezondheid
in het algemeen, niet door de hele samenleving moeten worden gedragen.Ter vergelijking: uit het oogpunt van volksgezondheid vinden wij het wenselijk
dat kinderen worden gevaccineerd tegen ziektes zoals difterie, kinkhoest en
polio. De hiermee samenhangende kosten worden door de Nederlandse samenleving
als geheel gedragen. Waarom daar wel en hier niet, is onze vraag. De minister
zal ongetwijfeld zeggen dat deze vergelijking mank gaat, zoals alle vergelijkingen,
maar toch.Voorzitter! Het lijkt erop dat de bewindslieden met betrekking tot de
destructie kiezen voor het uitgangspunt van de volksgezondheid, en met betrekking
tot de financiering het uitgangspunt "de vervuiler betaalt" hanteren. Mijn
fractie zou het op prijs stellen als de bewindslieden hun keuze terzake wat
meer zouden onderbouwen. Wij zijn het niet ten principale oneens met deze
keuze. Ook wij onderkennen het dilemma, maar bij de keuze die in dezen wordt
gemaakt, moet wel alles worden afgewogen en moet het wetsvoorstel ook in zijn
consequenties worden doordacht.In dat kader is er een zaak die bij mijn fractie zwaar weegt en die te
maken heeft met de gevolgen van het wetsvoorstel voor de concurrentiepositie
van het Nederlandse bedrijfsleven ten opzichte van het bedrijfsleven in het
buitenland. Bij de schriftelijke behandeling heeft mijn fractie vragen gesteld
over de concrete gevolgen van het wetsvoorstel voor die concurrentiepositie.
Het enige dat ons uit de memorie van antwoord duidelijk is geworden is, dat
de geschatte kosten voor de vernietiging van SRM ruim 12 mln. zullen bedragen.
Wij hebben hele lijsten van cijfers gekregen: het aantal bedrijven waar het
om gaat, het aantal slachterijen, het aantal tonnen afval, de prijs per ton
e.d. Ik heb echter geen antwoord gekregen op de vraag wat dit concreet voor
de concurrentiepositie betekent. Hebben de bewindslieden hierover overleg
gevoerd met het bedrijfsleven en weten zij wat dit concreet betekent? Het
bedrijfsleven zelf stelt, dat doorberekening van de kosten in de consumentenprijzen,
zeker als het om export gaat, absoluut onhaalbaar is uit een oogpunt van concurrentie.
Wie betaalt dan uiteindelijk de rekening? Het is best mogelijk dat slachterijen,
als zij de kosten uit concurrentieoverwegingen niet kunnen doorberekenen in
de prijs van het eindproduct, besluiten om de aanbieders van de slachtdieren
een lagere prijs te bieden. Dan zouden de lasten in wezen terechtkomen bij
de veehouderijsector. Dan praat ik wel over een sector die het, om het voorzichtig
te zeggen, op dit moment toch al niet zo gemakkelijk heeft. Op dit punt ontvang
ik graag een reactie van de staatssecretaris van LNV.Er wordt her en der gewaarschuwd voor het ontstaan van illegale praktijken.
Zo zouden veehouders de betreffende kadavers wel eens niet ter destructie
kunnen aanbieden en ergens op illegale wijze kunnen dumpen. Het mag duidelijk
zijn dat de VVD-fractie een dergelijke overigens onverhoopte handelwijze volstrekt
afwijst. In dit verband vernemen wij graag van de bewindslieden of en, zo
ja, in hoeverre er mogelijkheden zijn om dit soort praktijken op te sporen
en te voorkomen.Ik wacht met belangstelling het antwoord van de bewindslieden af.De heer Rabbinge (PvdA):Mijnheer de voorzitter! Het lijkt enigszins overdreven om aan dit wetsvoorstel,
dat beoogt de kosten te regelen van het onschadelijk maken van gespecificeerd
hoogrisicomateriaal, zoveel aandacht te besteden. Immers, het lijkt een vrij
technische kwestie die met verwijzing naar het algemene beginsel van "de vervuiler
betaalt" gemakkelijk kan worden geregeld. Toch is dat te simpel en onjuist.
In de schriftelijke behandeling van het wetsvoorstel is dat ook al wel gebleken.
Drie punten die in de overigens te waarderen uitgebreide schriftelijke beantwoording
aan de orde zijn geweest, moeten nog nader worden toegelicht en wellicht van
een aantal toezeggingen worden voorzien.In de eerste plaats betreft dat de Europese regelgeving en de implementatie
daarvan. Het voorzorgsprincipe waarbij alle lidstaten dezelfde preventieve
maatregelen nemen inzake de bestrijding van bepaalde (dus niet alle) overdraagbare
spongiforme encefalopathieën, wordt mijns inziens te gemakkelijk verlaten,
omdat er nu nog landen zijn zoals Duitsland, die nog geen scrapie of met BSE
besmet vlees kennen en dus ook nog niet zijn geconfronteerd met de fataal
verlopende ziekte van Creutzfeld-Jacob bij de mens. De gelijkschakeling wordt
steeds meer gewenst en de uitbreiding van de EU en daarmee ook de risico's
(zaken als varkenspest en vele epidemieën en pandemieën bewijzen
dat) maken het alleen maar des te dringender nodig om tot een gelijkschakeling
te komen. Dat geldt ook voor de epizoötiologische status ten aanzien
van BSE. Eén geval van scrapie in Duitsland kan ertoe leiden dat de
starre houding aldaar verandert. De rigide houding van Engeland en Portugal –
landen met veel BSE – en Nederland – een land met een zeer klein
aantal BSE-gevallen, maar wel met een genoteerd BSE-probleem – is de
enig juiste. Het is ook om die reden dat er meer aan diplomatie op dit gebied
zou moeten worden gedaan. Men moet niet de handdoek in de ring gooien en akkoord
gaan met een indeling in drie categorieën op basis van de huidige epizoötiologische
status. Die kan en zal morgen anders zijn en daarom is één rigide
risicomijdend beleid noodzakelijk. De regering moet veel nadrukkelijker op
dat beleid inzetten en niet deze driedeling in Europa accepteren.Een ander punt van discussie betreft de rol van de overheid bij de financiering
van het onschadelijk maken van hoogrisicomateriaal. De regering
heeft in antwoord op vragen van de Tweede Kamer gezegd dat zij dit niet ziet
als haar kerntaak. Het principe dat de vervuiler betaalt, wordt toegepast.
Dat is op zichzelf een juist principe. De regering betoogt echter tegelijkertijd
dat het belang van de volksgezondheid als uitgangspunt moet worden genomen
bij het onschadelijk maken van dit materiaal. Het Diergezondheidsfonds wordt
genoemd als de mogelijke financier van deze activiteit. Dat fonds zal echter
moeten worden gevoed door een heffing op verschillende bedrijfssectoren, zoals
de varkenshouderij. Hiermee wordt voor een andere regeling gekozen dan in
België en Frankrijk. In België stelt de overheid zich garant voor
de financiering en in Frankrijk betaalt, via de overheid, de consument. Dat
zijn terechte manieren van handelen. Duitsland heeft nog voor geen enkele
regeling gekozen en ontkent vooralsnog dat er überhaupt sprake is van
een probleem.De afwezigheid van een gelijkschakeling kan gemakkelijk tot fraude leiden.
Een aantal van mijn fractiegenoten kregen al visioenen van wat er niet allemaal
zou kunnen gebeuren. Zo zagen zij illegale vervoerders in vrachtwagens zonder
tachograaf al die tonsillen en al het andere materiaal verzamelen en over
de grens brengen, natuurlijk met het doel daar flink aan te verdienen. Voorkomen
moet worden dat deze visioenen werkelijkheid worden. Met het oog op het volksgezondheidsaspect
en de grote hoeveelheid materiaal moet zeker worden overwogen om de overheid
een grotere rol hierbij te geven. Een extra reden om hiervoor te kiezen is
de grote waarde die moet worden gehecht aan het rigide en risicomijdende gedrag
van de Nederlandse overheid. Die rol van de overheid zou op dezelfde manier
vorm kunnen worden gegeven als in Frankrijk is gebeurd.Gezien al deze argumenten rijst de vraag waarom niet wordt gekozen voor
een overgangsregeling of een hardheidsclausule. De overheid kan dan, net als
in een aantal andere landen, laten onderzoeken op welke wijze de kosten kunnen
worden verhaald op de consument. Ook kan dan worden onderzocht of er niet
een taak voor de overheid ligt om bij te springen. Dergelijke regelingen kunnen
in overleg met de bedrijfstak worden georganiseerd.Mijn fractie vraagt de regering nadrukkelijk om in te gaan op deze vragen.
Voorkomen moet immers worden dat er ontwikkelingen plaatsvinden die wij allen
ongewenst achten en die in strijd zijn met hetgeen wij beogen te bereiken
door het instellen van een regeling die gericht is op het mijden van risico's.Minister Borst-Eilers:Mijnheer de voorzitter! Het is inderdaad een betrekkelijk eenvoudig wetsvoorstel,
dat regelt dat de kosten voor een verantwoorde verwerking van het specifieke
risicomateriaal voortaan voor rekening van het bedrijfsleven zullen komen.
De vraag kan worden gesteld waarom het niet van meet af aan zo is gebeurd.
Wij vinden het principieel de juiste weg. Het heeft alles te maken met de
spoed, waarmee de BSE-ramp ons destijds overviel. Er werd toen gezegd: er
moeten zo snel mogelijk adequate maatregelen worden genomen. Geen tijd voor
overleg met de sector. De overheid zou het zo lang voor haar rekening nemen.Het tweede aspect van het wetsvoorstel, het mogelijk maken van een paardencrematorium
heeft de instemming. Het is mij opgevallen dat hierover niet is gesproken.Ik kom te spreken over de kwestie: de vervuiler betaalt. De heer Van Heukelum
wil een betere onderbouwing horen. Waarom geen financiering door alle ingezeten
samen in plaats van alleen het bedrijfsleven? Dat is misschien een voor de
hand liggende gedachte. Toch zijn er vele voorbeelden waarbij bedrijven hun
eigen afvalverwerking moeten betalen. Die moet dan geschieden volgens regels
die hun oorsprong en argumentatie in de volksgezondheid vinden. Ik denk aan
de regels die gelden voor het afval van de horeca. Dat moet aan bepaalde eisen
voldoen. Hetzelfde geldt voor het afval van ziekenhuizen. Het is waar dat
wij het bedrijfsleven steeds op nieuwe kosten jagen door nieuwe regelgeving.
Het is vaak regelgeving op het gebied van het schoonhouden van het milieu.
Vaak is de daar achterliggende gedachte dat als wij dat niet doen, de volksgezondheid
wordt bedreigd. Als je hier blijft doorgaan met financiering van de afvalverwerking
door de overheid, zouden met recht en rede een aantal andere sectoren uit
het bedrijfsleven bij de overheid aankloppen, met de mededeling: wij moeten
ons afval op een bepaalde manier verwerken in het belang van de volksgezondheid.
Voor de kosten moeten wij zelf opdraaien. Nu u dit doet bij de veehouders
en de slachterijen, willen wij graag dat u dat voortaan voor ons doet. Het
principe: de vervuiler betaalt vinden wij juist, ook als het gaat om een achtergrond
die ligt in de volksgezondheid. Wanneer wij hier dat principe niet zouden
toepassen, dan krijgen wij een precedentwerking waarbij steeds vaker een beroep
op de overheid wordt gedaan. Ik hoop dat deze argumenten voor de Kamer doorslaggevend
zijn.Ik zei al dat het bedrijfsleven met kosten wordt geconfronteerd. De heren
Werner en Van Heukelum hebben over de concurrentie gesproken. Ik wil graag
deze gelegenheid aangrijpen om het misverstand weg te nemen dat ik geen oog
zou hebben voor de moeilijke positie van de Nederlandse veehouders. Dat is
niet het geval. Ik heb mij, voordat ik dit wetsvoorstel naar het parlement
stuurde, terdege verdiept in de tarieven en in de vraag of die wel te dragen
zijn voor de individuele bedrijven. Ik heb door DHV een onderzoek laten doen,
waarbij gekeken werd of de tarieven die de destructor berekent redelijk kostendekkend
zijn en niet meer dan dat. De conclusie van DHV was, dat het redelijke tarieven
zijn. Men heeft niets aan een macrobedrag, het gaat erom wat een individueel
bedrijf betaalt. Een gemiddeld rundveebedrijf heeft een- à tweemaal
per jaar een dood rund dat ouder is dan 12 maanden en dus ter destructie op
deze speciale manier moet worden aangeboden. Dat is een bedrag van ƒ
165, exclusief BTW. Bij een schapenhouder blijkt het gemiddeld zes keer per
jaar voor te komen dat een kadaver op deze manier moet worden opgehaald en
verwerkt. Per kadaver is dat ƒ 23, in totaal ƒ 138, exclusief
BTW. Je kunt concluderen dat de gemiddelde bedragen per bedrijf ƒ 200
per jaar zullen zijn.Men kan zeggen dat dit te overzien is en dat hiermee de positie van de
bedrijven niet direct in gevaar komt. De tarieven gaan misschien omhoog. In
het wetsvoorstel staat dan ook dat tariefverhogingen door de minister moeten worden beoordeeld en goedgekeurd. Ik zal daar ook streng de
hand aan houden.Je kunt wel uitgaan van een gemiddeld bedrag van ƒ 200 per jaar
per bedrijf, maar een bedrijf kan pech hebben en op hogere kosten uitkomen.
Tegen deze achtergrond voer ik overleg met de sector over de vraag of het
niet goed is dat de sector een solidariteitsfonds in het leven roept. Dan
betaalt elke veehouder een heffing, ongeacht de feitelijke situatie. Op die
manier worden de kosten gespreid en dat zou een mooi gebaar zijn. De sector
heeft daar nog geen definitief "nee" tegen gezegd, maar ook nog geen "ja".
Nog een voordeel daarvan is dat de kans op fraude wordt teruggebracht. Immers,
het is al betaald. Ik herhaal de twee voordelen: solidariteit in de sector
en het gereduceerde risico op fraude.Een belangrijk element bij de concurrentie is mijns inziens de kwaliteit.
De heer Rabbinge heeft terecht opgemerkt dat er eigenlijk alle reden is om
Duitsland te bewegen om mee te doen aan een uniforme regeling volgens het
voorzorgsprincipe. In Duitsland wordt wel gezegd dat nog nooit een prion de
Duitse bodem heeft betreden, maar de kans dat dit werkelijk waar is, is natuurlijk
vrij gering. Gezien het feit dat veevoer over de grenzen gaat en dat er vaak,
vooral in het verleden, van alles met het veevoer aan de hand was, lijkt het
mij uitgesloten dat Duitsland gegarandeerd BSE-vrij is.Er is werkelijk alles aan gedaan dat het Nederlandse vlees dat wij voor
consumptie geschikt achten en dat wij exporteren, veilig is. Dat kwaliteitsargument
zou je in de concurrentiestrijd een plaats moeten geven. Ik was al van plan
om de concurrentiepositie van de export van Nederlands vlees heel goed in
de gaten te houden. Ik kan de heer Werner dit dan ook toezeggen. Ons beleid
is er primair op gericht om wat dit betreft binnen de Europese Unie tot uniformiteit
te komen. Aan het adres van de heer Rabbinge merk ik ook op dat wij er bij
het voorzorgsprincipe van uitgaan dat in ieder land, ook daar waar het nog
niet bewezen is, het risico niet uitgesloten is. Een uniforme regeling bij
het voorzorgsprincipe heeft nog steeds onze uitdrukkelijke voorkeur: alle
landen worden dus gelijk behandeld. Als mijn collega's in de Landbouwraad
een gaatje zien om dat terug te halen, zullen zij dat zeker niet laten.Het is bekend dat wij nu in arren moede op de andere toer zitten, waarbij
de landen in sectoren worden ingedeeld, al naar gelang daar BSE voorkomt.
Daar is men echter vreselijk mee aan het worstelen en het schiet niet echt
op. Naarmate een uniforme regeling langer op zich laat wachten en als intussen
hier tariefverhogingen onvermijdelijk zijn door hogere kosten van destructiebedrijven
of verbrandingsinstallaties, kan de concurrentiepositie wel eens echt vervelend
worden. Ik zeg graag toe dat ik mij op het moment dat dit dreigt te gebeuren,
er in het kabinet sterk voor wil maken om er iets aan te doen. Nogmaals, het
is absoluut niet onze bedoeling. Daarom hebben wij in Europa stevig gepleit
voor een uniforme regeling op grond van het voorzorgsprincipe. Helaas, tot
dusver is het niet gelukt.Onder anderen door de heer Werner is gesuggereerd om voor het Franse systeem
te kiezen, dus de overheid of eigenlijk de hele gemeenschap via de belastingen
te laten bijdragen in plaats van het probleem direct bij het bedrijfsleven
te leggen. Frankrijk heeft de regeling van opcenten op vlees, waaruit de kosten
van vernietiging deels betaald kunnen worden. Dit zou in Nederland een wijziging
van de belastingwetgeving meebrengen, wat een nogal tijdrovende operatie is.
De kosten zouden dan nog vele jaren ten laste van mijn ministerie komen. Ik
sprak net al over precedentwerking: het zou andere sectoren ertoe kunnen brengen,
ook maar eens langs te komen. Wij hebben deze methode in het kabinet wel afgewogen,
maar er toch niet voor gekozen.De heer Werner (CDA):Mijnheer de voorzitter! Mag ik om een kleine verduidelijking vragen? Dan
hoeven wij geen tweede termijn te houden.Ik dank de minister voor de ruimhartige toezegging om met de sector in
contact te blijven. Zij benadrukte enkele keren het gevaar van precedentwerking
en noemde als voorbeelden de ziekenhuizen en de horeca. Het grote verschil
is echter dat deze sectoren niet concurreren in Europa. Het is dan wat makkelijker
om de kosten te dragen en zo'n maatregel door te voeren. Het gaat nu echter
expliciet om iets wat in Europa verhandeld wordt, en om een bedrijfstak die
in hoge mate van de export moet leven. Deze situatie is dus anders dan die
van de andere twee sectoren, wat een rechtvaardiging voor een andere benadering
kan zijn. Wil de minister uiteenzetten hoe zij hierover denkt?Minister Borst-Eilers:Er liggen uitstekende restaurants in onze grensstreken die wellicht toch
met enige concurrentie te maken hebben. U hebt er zeker gelijk in dat het
voor ziekenhuizen anders ligt. Bovendien is het bekend dat Nederland een grote
exporteur van vlees is. Al die dieren die ons land bevolken, eten wij niet
zelf op. Daarmee hebt u een punt. Ik kan u er niet zo gauw een voorbeeld van
verschaffen dat je een product maakt dat geëxporteerd wordt, en dan zelf
opdraait voor de kosten van de afvalverwerking volgens milieu- of gezondheidsregels.
Dit neemt allemaal niet weg dat ik van mening ben dat los van de export het
principe dat de vervuiler betaalt, in Nederland gehandhaafd moet worden. Wij
zullen op grond van nieuwe kennis over milieuvervuiling steeds met nieuwe
regels voor het bedrijfsleven komen, ook voor producten die worden geëxporteerd.
Hierbij handhaven wij in het algemeen het principe dat men de kosten in de
prijs van zijn product moet opnemen. Uw argument is een extra pleidooi voor
het streven naar uniforme regels binnen de Europese Unie. Dan zijn wij in
ieder geval binnen dit handelsblok een probleem kwijt.De heer Werner (CDA):Ik heb in eerste termijn al gezegd dat wij het algemene beginsel onderschrijven.
Zeker een paars kabinet zal echter ook wel eens wat pragmatisch te werk willen
gaan.Minister Borst-Eilers:Zo is het.De heer Werner (CDA):Er zijn argumenten om nog eens goed te bekijken of het algemene beginsel
geen eigen rechtvaardiging kent om er iets van af te wijken. U hebt min of
meer gezegd dat dit enigszins het geval is. Als u met het overleg doorgaat,
zijn wij dan ook redelijk tevreden.Minister Borst-Eilers:Met uw argumentatie doet u recht aan de export- en dus de
concurrentieaspecten. Ik heb al gezegd dat wij goed zullen opletten. Het bedrag
van gemiddeld ƒ 200 per bedrijf moet te dragen zijn, zeker met een
omslagsystematiek. Natuurlijk wordt de sector liever niet met dergelijke kosten
geconfronteerd, maar naar mijn waarneming zij heeft zich uiteindelijk bij
het betalen van het bedrag neergelegd. Zodra werkelijk sprake is van concurrentievervalsing,
zullen mijn collega's in het kabinet mij er wel op attenderen, dat aan een
andere mogelijkheid moet worden gedacht.De heer Rabbinge (PvdA):Voorzitter! Het is duidelijk dat de minister volop werk maakt van de Europese
regelgeving. Dat heeft onze volledige instemming. Zij wees erop, dat introductie
van het Franse systeem zou betekenen dat er een algemene belastingverhoging
komt. Ik wijs erop, dat wij in Nederland ook andere figuren kennen. Ik noem
de heffingen die wij via de Productschappen kennen, waarbij met opcenten wordt
gewerkt. Dat is een heel ander systeem. De instrumenten en de instituties
zijn voor zoiets voorhanden en een dergelijk systeem zou heel gemakkelijk
kunnen worden gehanteerd. In het overleg met de Productschappen zou deze mogelijkheid
aan de orde moeten zijn.Minister Borst-Eilers:Als door het nu voorgestelde systeem op den duur concurrentieproblemen
ontstaan, zou dit een voor de hand liggend alternatief kunnen zijn. Voorlopig
wil ik echter aan de voorgestelde lijn vasthouden.Voorzitter! Ik wil voorts nog iets zeggen over het gevaar van fraude.
Die doet zich bij regelgeving altijd voor. Regelmatig is met de onderhavige
sector van het bedrijfsleven overleg gepleegd. Als er iets is waarmee de sector
niet wil dat er geknoeid wordt, dan is het wel met dit specifieke risicomateriaal.
Men realiseert zich namelijk heel goed, dat men daarmee het leven van mensen
in gevaar zou brengen. Men heeft mij dan ook herhaaldelijk verzekerd, dat
men die boodschap binnen de sector graag wil uitdragen. Dat neemt niet weg
dat wij veel werk willen maken van de handhaving. Mijn ambtgenoot van LNV
en ik plegen dan ook overleg over de handhavingsafspraken. De handhaving zal
adequaat moeten zijn en zich toe moeten spitsen op deze materie. Onze beide
ministeries beschikken over een handhavingsinstantie en beide zullen zich
op dit punt moeten inspannen, maar ook het bedrijfsleven heeft te kennen gegeven
terzake een verantwoordelijkheid te hebben. De Inspectie gezondheidsbescherming
waren en veterinaire zaken heeft op mijn verzoek een werkgroep gevormd voor
de controle op SRM-verwerking. Die werkgroep werkt samen met het bedrijfsleven.
Een plan van aanpak is bijna klaar en daarmee wordt aangegeven hoe fraude
kan worden tegengegaan: onder andere met behulp van een identificatie- en
registratiesysteem. Deelnemers aan de werkgroep zijn vertegenwoordigers van
de AID, de RVV, de inspectie en het destructiebedrijf. Eind deze week zal
de werkgroep bijeenkomen, ook naar aanleiding van deze behandeling van het
voorstel. Er is al het nodige voorwerk gedaan om snel tot een regeling te
komen. Ook op de geplande bijeenkomst kan het solidariteitsfonds nog een keer
aan de orde worden gesteld.Mijnheer de voorzitter! De overige vragen zou de staatssecretaris van
LNV willen beantwoorden.Staatssecretaris Faber:Mijnheer de voorzitter! Ik maak graag van de gelegenheid gebruik om wat
over het Diergezondheidsfonds te zeggen. Zowel de heer Werner als de heer
Van Heukelum heeft daarover gesproken. Ik wijs er nadrukkelijk op, dat het
Diergezondheidsfonds op zichzelf geheel losstaat van het onderhavige wetsvoorstel.
Dat moge duidelijk zijn. Tegelijkertijd geldt dat voor dit fonds heffingen
worden geïnd in de varkenssector. Met vertegenwoordigers van de rundersector
en het Productschap plegen wij overleg. Samen met de melkveehouderijsector
is het Productschap tot een eigen voorstel gekomen. Dat komt erop neer, dat
een bankgarantie zou kunnen worden verstrekt. Hierover plegen zij overleg
met een bank. Bij uitbraak van besmettelijke dierziekten zou de overheid de
bestrijdingskosten dan langs die weg kunnen financieren. Als het op deze manier
lukt, is de koppeling met de heffingen minder aan de orde. Of het lukt, weet
ik nog niet. Het is een ruw concept, waarover nog wordt gesproken. Alle voorwaarden
moeten worden bekeken alvorens de plannen daadwerkelijk beoordeeld kunnen
worden. Ik hoop er begin volgend jaar meer helderheid over te kunnen geven.
Wij praten pas over heffingen achteraf als er daadwerkelijk dierziekten zijn
uitgebroken. Dat zal een verlichting in het totale heffingenbeleid voor de
sector betekenen.De heer Van Heukelum heeft gevraagd naar het doorberekenen van de tarieven
van de slachterijen. De prijzen die zij de sector aanbieden, zouden lager
liggen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik deze vraag maar voor een gedeelte begrijp.
Bij dit wetsvoorstel hebben wij het namelijk over wijzigingen in de betaling
met betrekking tot de Destructiewet. Ik begrijp de link die achter de vraag
zit, maar daarvoor moeten wij toch even kijken naar de bedragen die minister
Borst heeft genoemd. Het zal niet zo'n vaart lopen. Overigens zei de heer
Van Heukelum dat het niet zo goed gaat met de rundersector. Ik waag dat te
betwijfelen. Als het ergens in de sector goed gaat, is het in de rundveehouderij.Minister Borst heeft al iets gezegd over de illegale praktijken. Ik benadruk
dat wij hierover goed overleg met de sector hebben. De sector zit er zelf
bovenop om illegale praktijken tegen te gaan. Wij moeten alert blijven en
maatregelen nemen, maar wij zijn er gelukkig met z'n allen van overtuigd dat
illegale praktijken ons achterop zetten met betrekking tot de kwaliteit van
ons vlees en daarmee onze exportpositie.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:De dag na uitzending van het Groot dictee moet het mij van het hart dat
in het wetsvoorstel diverse malen het woord "hoog-risico-materiaal" voorkomt.
De streepjes horen in dat woord niet thuis. Ik verwijs voor de juiste spelling
naar blz. 32 van de Woordenlijst van de Nederlandse taal en verder naar alom
bekende woorden als hogesnelheidslijn, hoogspanningskabel en hoogrendementsketel.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De vergadering wordt van 13.32 uur tot 14.30 uur geschorst.De voorzitter:De leden hebben op hun plaatsen een kalender aangetroffen. Het is in verband
met de bijzondere jaarwisseling die voor de deur staat, een initiatief geweest
van de griffier en het hoofd van de griffie om door de Kamer aan de Kamerleden
deze kalender cadeau te laten doen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19992000-459-464.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl