Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van het Burgerlijk Wetboek (opneming verhuiskostenvergoeding bij renovatie) (31528)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


13de vergadering
 
 
 2009-2010
 13
 
 
 
 Verhuiskostenvergoeding
 Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van het Burgerlijk Wetboek (opneming verhuiskostenvergoeding
bij renovatie) (31528).
 
 (Zie vergadering van 2 september 2009.)
 
 
 De algemene beraadslaging wordt hervat.
 
 
 Dit debat betreft een heropening op verzoek van mevrouw Van Gent. Ik heet
de minister voor WWI van harte welkom en geef het woord aan mevrouw Van Gent.
Ik begreep dat zich geen andere sprekers hebben aangemeld. Dat wordt geen
eenzaam avontuur, want ik ben bij u.
 
 
 
 Mevrouw
 Van Gent
 GroenLinks
 
 Ik zei inderdaad dat het een eenzaam avontuur dreigde te worden, toen
ik naar het spreekgestoelte liep, maar ik ga het avontuur graag aan.
 Voorzitter. Ik zit al enige jaren in de Kamer en het is mij ooit gelukt
om een vast bedrag voor een verhuiskostenvergoeding te organiseren voor mensen
die wegens renovatie uit hun huis moeten. Aanvankelijk was dat geregeld voor
mensen in een huurhuis. Het is nu ook voor personen geregeld die van een particulier
huren. Dat is op zich heel goed nieuws, maar zoals ik in het vorige debat
al aangaf, zag ik toch nog een knelpunt. Dat betreft personen die een onzelfstandige
woonruimte – zeg maar: een kamer – huren en die ook noodgedwongen
eruit moeten wegens renovatie. Zij zouden ook moeten kunnen rekenen op een
minimumbedrag. Daarvoor is in de wet niets vastgelegd.
 Daarover had ik een amendement ingediend. Dat werd helaas ontraden. De
minister heeft destijds toegezegd dat hij dit nader in een brief zou toelichten.
Die brief hebben wij begin september ook ontvangen. Het heeft enige tijd geduurd
voordat wij hier stonden, maar dat had met de Kameragenda te maken. Dat kwam
niet doordat ik zo langzaam zou hebben gewerkt, zo wil ik toch even kwijt.
In die brief staat: "Een vast minimumbedrag voor (tijdelijke) verhuizing wegens
renovatie bij onzelfstandige woningen biedt huurders van deze woningen houvast
en duidelijkheid." Vervolgens staat er: "Aan de andere kant kan dat bedrag
ook beperkend werken in gevallen waarin de huurders aanmerkelijk meer kosten
moeten maken." Dat begrijp ik, maar bij de verhuiskostenvergoeding gaat het
in alle gevallen om het vaststellen van een minimumbedrag. Dat betekent helemaal
niet dat je daar ook niet overheen kunt gaan.
 Het is voor huurders, corporaties en eigenaren jarenlang een groot probleem
geweest om uit de kwestie te komen van het vaststellen van het minimum. Die
zekerheid hebben wij nu gelukkig geregeld. Ik zou het echter beter vinden
om die zekerheid ook voor mensen wonend in onzelfstandige woonruimten te organiseren.
De minister heeft vervolgens in zijn brief aangeven dat mijn amendement zo
moest worden verstaan dat er twee minimumbedragen als tegemoetkoming in de
verhuis- en herinrichtingskosten worden vastgesteld. Dat klopt, want ik heb
zelf het bedrag van € 1000 genoemd. Je hoeft immers niet een heel
huishouden te verplaatsen en opnieuw in te richten. Hierbij gaat het om een
bepaald minimumbedrag voor zelfstandige woningen, woonwagens en standplaatsen
en een ander, lager minimumbedrag voor die onzelfstandige woningen.
 De minister heeft mij ook een advies gegeven om mijn amendement wat beter
te formuleren. Daar heb ik graag aan voldaan. Dat betrof ook een aantal technische wijzigingen. Vervolgens meldt de minister – dat zou ik graag
willen overnemen en dat heb ik ook in de toelichting van mijn gewijzigde amendement
aangegeven – dat als mijn amendement wordt aangenomen, het bedrag voor
onzelfstandige woningen ook mag worden vastgesteld na onderzoek naar verhuiskosten
voor onzelfstandige woningen, hetgeen ook bij onzelfstandige woningen is gebeurd.
Daar ben ik het helemaal mee eens. Het lijkt mij best goed als daar nog advies
over kan worden ingewonnen.
 Ik heb een heropening van dit debat aangevraagd omdat ik het betreurenswaardig
vind dat, nu wij het bijna helemaal goed hebben geregeld, mensen die wonen
in onzelfstandige woonruimten en die hetzelfde probleem hebben als zij buiten
hun zin noodgedwongen die onzelfstandige woonruimte moeten verlaten, afhankelijk
zijn van de goedheid of de slechtheid – dat komt immers ook voor –
van de eigenaar van de betreffende woonruimte voor het krijgen van een bepaald
bedrag voor verhuiskosten.
 Tot slot wijs ik er nogmaals op dat in de top tien van klachten van huurders
jarenlang heeft gestaan dat mensen er helemaal hopeloos van werden om te onderhandelen
over een minimumverhuiskostenvergoeding in dit soort gevallen. Dat is nu gelukkig
opgelost. Die grote klacht kon dus eindelijk uit de top tien. Het zal toch
niet zo zijn dat nu weer in die top tien sluipt de groep mensen met onzelfstandige
woonruimte, omdat voor hen te weinig is geregeld en geen minimumbedrag is
vastgesteld. Ik houd niet per se vast aan die € 1000, want ik ga
helemaal mee in de redenering van de minister dat wij na een onderzoek de
hoogte van het bedrag voor de minimumvergoeding gaan vaststellen. Dus nogmaals
een hartstochtelijk pleidooi voor mijn amendement, want het lijkt mij zeer
zinvol. Ik krijg ook diverse berichten dat mensen heel graag willen dat ook
dit laatste puntje op de i in de wet wordt geregeld.
 
 
 
 De heer
 Van Bochove
 CDA
 
 Heb ik de opmerking van mevrouw Van Gent goed begrepen dat zij de brief
van de minister ziet als een ondersteuning van haar amendement?
 
 
 
 Mevrouw
 Van Gent
 GroenLinks
 
 Niet als een ondersteuning. Die conclusie zou een tikkeltje te wild zijn,
dat wil ik de heer Van Bochove wel nageven. Ik heb wel de welgemeende adviezen
van de minister overgenomen door mijn amendement technisch aan te passen.
Laat ik het zo formuleren: waar ik de minister in steun, is daarin dat ik
mij heel goed kan voorstellen dat er een onderzoek komt naar het vaststellen
van het minimumbedrag.
 
 
 
 Mevrouw
 Van der Burg
 VVD
 
 Mevrouw Van Gent praat hier heel vaak over de woningnood onder studenten
en andere groepen. Hoe ziet zij het feit dat hiermee alles nog weer beter
wordt geregeld ten opzichte van de mensen die nog een plek moeten vinden?
Kan zij zich ook voorstellen dat bepaalde mensen zich van de huurmarkt terugtrekken,
omdat het niet meer interessant is? Wat is haar antwoord daarop?
 
 
 
 Mevrouw
 Van Gent
 GroenLinks
 
 Mevrouw Van der Burg, het is misschien voor u een verrassing, maar studenten
zijn gewoon mensen die moeten wonen en op wie de regels die wij in Nederland
kennen rond huur en huurbescherming, ook van toepassing zijn. Het lijkt mij
dus volstrekt logisch. Als mensen kamers verhuren, weten zij ook dat zij daarmee
rekening moeten houden. Ik zie daar dus geen enkel probleem. Als de eigenaar –
en dat is op zich goed nieuws – noodgedwongen een huis gaat renoveren
of aanpassen, is het niet een pot verf die wordt verplaatst. Het gaat om levende
mensen, om studenten, die er wonen, een huurcontract hebben en huurbescherming
genieten. Zij hebben niet de dikste portemonnee. Het lijkt mij logisch dat
ook zij aanspraak kunnen maken op het minimumbedrag in de verhuiskostenvergoeding.
Dus van het probleem dat u aankaart, kan ik niet enorm overstuur raken.
 
 
 
 Mevrouw
 Van der Burg
 VVD
 
 Volgens mij antwoordt mevrouw Van Gent niet op mijn vraag. Dat mensen
huurbescherming hebben, weten wij allemaal. Zij plust echter de regels elke
keer op, met nog meer kosten. Hoe interessant is het op een gegeven moment
nog voor mensen om dit soort kamers aan te bieden? Het gevolg is misschien
dat de woningnood straks groter wordt, iets waar zij altijd over staat te
praten hier. Hoe maakt zij nu de afweging tussen mensen? Hoeveel kwaliteit
moet er worden geboden ten opzichte van de plekken die gecreëerd worden?
 
 
 
 Mevrouw
 Van Gent
 GroenLinks
 
 Ik vind het goede nieuws van vanmiddag dat mevrouw Van der Burg zich ook
zorgen maakt over de woningnood onder veel groepen in Nederland. Dat is ook
een ernstig probleem. Dat zou ik ook graag oplossen, met haar steun. Dat is
alleen maar meegenomen. Als een eigenaar zijn pand voor tienduizenden euro's
gaat opknappen, kan zij mij niet wijsmaken dat er niet een paar duizend euro
van af kan om degenen aan wie hij het pand verhuurt, van wie hij ook huurinkomsten
heeft, een fatsoenlijke bedrag te betalen op het moment dat zij tegen hun
zin, noodgedwongen, tijdelijk of permanent die kamer moeten verlaten. Het
is dus een afweging van kosten en baten. Ik zou dan zeggen: als je tienduizenden
euro's kunt besteden aan verbouw van een pand, hoef je niet je huurders voor
een appel en een ei op straat te zetten.
 
 
 
 Minister
 Van der Laan
 
 Mevrouw de voorzitter. Mevrouw Van Gent heeft het amendement al eerder
ingediend en het nu in een iets gewijzigde vorm gehandhaafd. Laat er geen
enkel misverstand over bestaan: het is technisch helemaal in orde. Volgens
mij zijn wij nu beland in de afweging wie vindt dat wat het zwaarste weegt,
ook het zwaarste moet wegen. Daarbij zijn visies, zoals net al bleek in een
korte interruptie, uiteindelijk doorslaggevend. Ik ga het amendement met spijt
aan het adres van mevrouw Van Gent ontraden. Ik gebruik het woord "spijt",
omdat mevrouw Van Gent heel ver is gekomen met dit wetsvoorstel. Immers, het
wetsvoorstel maakt de verhuiskostenvergoeding van alleen corporaties nu verplicht
bij alle zelfstandige woningen van alle verhuurders. Dan moet je je winst
nemen. Dat bedoel ik alleen maar constructief. Mevrouw Van Gent doet zichzelf
tekort door bij dit resterende knelpunt – misschien mag ik zelfs zeggen
"knelpuntje" – te spreken van "betreurenswaardig", want er is een heel
grote stap voorwaarts gezet, juist vanuit haar perspectief en inzet bij dit
onderwerp.
 Wat zijn de argumenten om nu toch dit amendement te ontraden? Kijken wij
eerst naar de geschiedenis. De verhuiskostenregeling was ooit bedoeld om de
grootschalige renovatie- en herstructureringstrajecten te vergemakkelijken.
Er is natuurlijk geen verband met de kwestie van de onzelfstandige woningen.
Bij onzelfstandige woningen gaat ook een verhuiskostenvergoeding gelden. Alleen –
dat is het enige verschil tussen ons – geldt daarvoor geen minimumbedrag.
 Wij zeggen eigenlijk twee dingen. Bij onzelfstandige woningen liggen de
kosten van een verhuizing over het algemeen substantieel lager dan bij zelfstandige
woningen – dat zegt mevrouw Van Gent ook – en de kosten kunnen
onderling veel meer verschillen door heel bijzondere situaties. Dat samen
maakt dat wij zeggen dat het niet verstandig is om hier een minimum voor vast
te leggen. Wel is het alweer goed dat mevrouw Van Gent niet zegt dat wij dat
minimum nu moeten fixeren op € 1000, maar dat wij dat nader zouden
moeten onderzoeken. In dit geval zien wij geen voordeel van het fenomeen van
een minimum, maar meer nadelen dan voordelen.
 Zij zegt wel iets wat voor mij relevant en nieuw is, maar wat wij op een
andere manier kunnen oplossen, namelijk dat het zo lastig is voor individuele
huurders om met individuele verhuurders te onderhandelen over die vergoeding.
Naar het schijnt – dat neem ik zonder meer aan – staat dit in
de top tien van klachten die bij haar binnenkomen. Daarom wil ik op dat punt
graag een toezegging doen. Het lijkt mij verstandig om daar dan ook gericht
op te informeren, wat wij sowieso bij dit wetsvoorstel moeten doen: hoe zit
het bij onzelfstandige woonruimte, wat wil "onderhandelen" zeggen, wat zijn
je rechten, wat zijn standaarden die uit de jurisprudentie naar voren komen
enzovoorts. Ik wil die toezegging graag doen aan mevrouw Van Gent, want dat
vind ik alleen maar redelijk. Ik wil niet een minimumbedrag in wetgeving vastleggen,
maar dat steeds laten relateren aan de werkelijk gemaakte kosten.
 Ik hoop hiermee in ieder geval naar genoegen te hebben geantwoord, maar
ik ontraad het amendement.
 
 
 Ik dank de minister voor zijn antwoorden.
 
 
 De algemene beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 De vergadering wordt van 16.29 uur tot 17.00 uur geschorst.