16de vergadering; 28 januari 2003
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2002-2003, nr. 16 item 498-504

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

11-02-2003

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

nr. 16

28-01-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 28627Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 516-517
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 511-516
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 528-532
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 532-552
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 559-559
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 504-511
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 559-559
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 497-497
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 522-528
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 517-522
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 498-504
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 497-498
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 516-516
16de vergadering; 28 januari 2003Pagina 552-559

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is het debat over de mogelijke controversialiteit
van het wetsvoorstel Wijziging van de Tijdelijke wet noodcapaciteit drugskoeriers
(28627).
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Het gaat hierbij om een debat tussen de kamerleden onderling. De minister
is toevallig in dit huis aanwezig. Ik heet hem uiteraard van harte welkom
om het debat bij te wonen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Tan (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter. De fractie van de Partij van de Arbeid is van
mening dat de wijziging van de Tijdelijke wet noodcapaciteit drugskoeriers
als controversieel dient te worden aangemerkt. In de notitie van deze Kamer
ter definiëring van het begrip controversieel van 23 april 1998 staat:
"Controversieel zijn die wetsvoorstellen waarvan redelijkerwijze verwacht
mag worden dat behandeling met een ander kabinet tot een andere uitkomst zal
leiden. Het gaat daarbij om een politieke afweging, waarbij – per geval –
ook een aanmerkelijke minderheid recht van spreken heeft." Ook is vier jaar
geleden in het College van senioren bepaald dat wanneer een aanmerkelijke
minderheid vindt dat een wetsvoorstel als controversieel moet worden aangemerkt,
daar een goede argumentatie aan ten grondslag ligt. Voor zo'n goede argumentatie
kan een globale inhoudelijke beschouwing niet achterwege blijven, niet in
de laatste plaats omdat minister-president Balkenende in het relevante interpellatiedebat
van 26 november 2002 steeds hamerde op het landsbelang als doorslaggevend
criterium. Wel nu, wat is dan in dezen het landsbelang?
 
 Om te beginnen stond de fractie van de Partij van de Arbeid uiterst kritisch
ten opzichte van de gekozen aanpak, waarbij heenzenden met een dagvaarding
van drugskoeriers volstrekt werd afgewezen. Met een aantal deskundigen, zoals
raadsheren van de Antillen en Aruba, lag voor ons de prioriteit meer bij het
opsporen van degenen die de drugskoeriers op pad sturen. Het leggen van de
verkeerde prioriteit door het in detentie nemen van alle drugskoeriers is
naar onze mening een heilloze weg die de aandacht afleidt van de grote misdaad
achter de schermen. Vervolgens raakt ook nog de justitiële keten volstrekt
verstopt en zijn gigantische budgetten nodig voor capaciteitsuitbreiding.
Collega Van de Beeten heeft vorige week schriftelijke vragen gesteld. Daarop
is onder andere geantwoord dat de kosten in 2002 inmiddels zijn opgelopen
tot 85 mln euro. Dat is toch waarlijk niet niks! En wat zijn de resultaten?
Het penitentiaire regime is onderhand, mede door het volume, tot een bijna
onaanvaardbaar minimum teruggebracht, niet alleen door het laten verblijven
van meerdere individuen tot maximaal vier op een cel, maar ook door gebrekkige
faciliteiten en het nagenoeg ontbreken van dagprogramma's. Last but not least
is dan de beheersbaarheid van de veiligheid in de penitentiaire inrichtingen
in het geding. Dat is voor de Partij van de Arbeid een zeer belangrijk aspect
in deze kwestie. Wij hebben de afgelopen tijd uit de media kunnen vernemen
tot welke excessen de uitvoering van deze noodwet heeft geleid en het is de
vraag hoe lang het penitentiaire personeel nog beschikbaar is onder dit soort
arbeidsomstandigheden.
 
 Op 22 januari jongstleden was de publieke aandacht in Nederland uiteraard
geheel in de ban van de landelijke verkiezingen. Misschien heeft daarom menigeen
de berichtgeving over de onderhavige kwestie over het hoofd gezien. Op pagina
3 van NRC Handelsblad stond bijvoorbeeld: "Deuren open, sleutels kwijt: bewakers
drugskoeriers niet toegerust." Uit het inmiddels verschenen evaluatierapport
van bureau ES&E, dat overigens reeds meerdere malen was aangekondigd,
ook tijdens de behandeling van de verlenging van de noodwet in de Tweede Kamer,
blijkt dat het opsluiten van meer gevangenen in één cel regelmatig
tot gevaarlijke of onveilige situaties leidt. Het rapport wijt dat aan gebrekkige
bouwkundige voorzieningen in combinatie met onervaren personeel en het ontbreken
van detentiedossiers. Dat laatste leidt er ondermeer toe dat het plaatsingsbeleid
door een ambtenaar van justitie "bar en boos" wordt genoemd. Gevangenen worden
met elkaar op een cel geplaatst zonder dat iets bekend is over hun criminele
achtergrond. De vakbonden hebben herhaaldelijk aangegeven grote problemen
met deze gang van zaken te hebben. Dit is de situatie in de inrichtingen.
En is de justitiële keten inmiddels ontstopt? Kortom, wat hebben de 85
mln euro tot dusverre opgeleverd? Is doorgaan op dit pad in het landsbelang?
 
 Ik kom toe aan de procedurele gang van zaken. In maart van het vorige
jaar heeft deze Kamer met grote aarzeling ingestemd met deze noodwet. Dat
geldt ook voor de meerderheid van de PvdA-fractie, die zich door praktische
bezwaren ervan heeft laten weerhouden met de collega's Witteveen en Jurgens
tegen het wetsvoorstel te stemmen. De omstandigheid dat het een tijdelijke
maatregel betrof om een noodsituatie het hoofd te bieden heeft een belangrijke,
zo niet doorslaggevende rol gespeeld in onze overweging uiteindelijk toch
in te stemmen.
 
 Dat wij uiteindelijk slechts met de grootst mogelijke moeite hebben ingestemd
met de noodwet kwam door de kamerbreed ondersteunde motie in
de Tweede Kamer van december 2001, waarin heenzendingen uit den boze werden
verklaard. Door die motie was de minister van Justitie gedwongen om alle drugskoeriers
in detentie te doen nemen en was deze noodwet onontkoombaar. Afwijzing van
het wetsvoorstel zou op dat moment tot een patstelling hebben geleid.
 
 Inmiddels heeft voortschrijdend inzicht geleid tot een aanzienlijke nuancering
in het standpunt van de Tweede Kamer, zoals blijkt uit de behandeling van
dit voorstel, verlenging van de noodwet, in december 2002. Uit de beraadslagingen
en de stemmingen over het wetsvoorstel en over een amendement van de heer
Wolfsen, dat het gebruik van noodcellen wilde beperken, blijkt de kamerbrede
steun te zijn afgenomen tot een meerderheid van nog geen twee derde. In de
notitie van de senioren over controversieel verklaren staat ook nog de volgende
passage: ten slotte is afgesproken dat de stemverhouding waarmee een wetsvoorstel
in de Tweede Kamer is aanvaard een rol kan spelen bij het bepalen of een wetsvoorstel
al dan niet controversieel is.
 
 Vandaag weten wij dat de algemene verkiezingen voor de Tweede Kamer tot
dusdanige verschuivingen hebben geleid dat die niet zonder gevolgen zullen
zijn voor de standpuntbepaling ten aanzien van dit wetsvoorstel. Weliswaar
behoudt de combinatie CDA, VVD en LPF een krappe meerderheid, maar de LPF-fractie
is in december 2002, met uitzondering van de woordvoerder, alleen onder druk
van de coalitie niet meegegaan met het amendement van de heer Wolfsen. Continuering
van deze coalitie lijkt op dit moment niet het meest waarschijnlijke scenario.
Het zou weinig fraai zijn als deze maatregel straks weer teruggedraaid zou
moeten worden. Daarom kiest de PvdA voor beter ten halve gekeerd dan ten hele
gedwaald. Voor de praktische problemen op de korte termijn zou alsnog kunnen
worden overwogen om de richting van de raadsheren van de Antillen en Aruba
te volgen, die ook tot uitdrukking komt in het amendement van de heer Wolfsen:
beperking tot detentie van koeriers gedurende inverzekeringstelling en strafrechtelijke
bewaring, in combinatie met heenzending met dagvaarding of vreemdelingenbewaring.
 
 Over de demissionaire status nog dit. Onlangs verscheen in het NJB van
3 januari 2003 een artikel over de demissionaire status van staatsraad J.J.
Vis. Daarin hield de auteur een pleidooi voor vereenvoudiging door de demissionaire
status te beperken tot de periode tussen de verkiezingen en de totstandkoming
van een nieuw kabinet. Die periode is nu aangebroken. Zelfs wanneer het standpunt
van de heer Vis zou worden aangenomen, wat nog maar zeer de vraag is, is in
ieder geval controversialiteit van dit wetsvoorstel in volle omvang aan de
orde.
 
 Voor het overige staat in de procedureregeling van de Eerste Kamer van
2 juli 2002: "_ in de praktijk staat het de meerderheid vrij een voorstel
van een substantiële minderheid om moverende reden te respecteren". In
dit geval is duidelijk sprake van een substantiële minderheid. De PvdA-fractie
doet een beroep op deze Kamer het goede gebruik te continueren dat een substantiële
minderheid wordt gerespecteerd en roept derhalve op tot het controversieel
verklaren van het wetsvoorstel tot verlenging van de tijdelijke wet noodcapaciteit
drugskoeriers.
 
 
 
 
 
 De heer Van de Beeten (CDA):
 
 Bij de behandeling van deze wet heeft de PvdA-fractie indertijd tot tweemaal
toe, eenmaal in het voorlopig verslag en eenmaal plenair, de minister van
Justitie de vraag voorgelegd of hij de garantie kon geven dat deze wet niet
verlengd zou worden en beperkt zou blijven tot één jaar. Het
antwoord van de minister was tot tweemaal toe dat hij die garantie niet kon
en wilde geven. Desalniettemin heeft de meerderheid van de PvdA-fractie toen
ingestemd met de wet. Met andere woorden, de PvdA-fractie heeft welbewust
het risico van verlenging genomen. De regering heeft immers gezegd dat het
denkbaar was dat de wet niet beperkt zou worden tot één jaar.
 
 Mevrouw Tan heeft erop gewezen dat er formatieonderhandelingen gaande
zijn en zij heeft gezegd dat er naar alle waarschijnlijkheid een coalitie
met een andere samenstelling zal komen. Moet ik daaruit afleiden dat het intrekken
van deze wet en het wijzigen van dit beleid voor de PvdA-fractie, zowel hier
als aan de overzijde, een hard punt zal zijn bij de formatieonderhandelingen?
Dat is toch wel interessant om te weten.
 
 Wat vindt u eigenlijk van de consequenties van het controversieel verklaren?
De consequentie is dat de wet per 8 maart expireert en dat er enkele honderden,
waaronder veroordeelden, heengezonden moeten worden. Is dat in een rechtsstaat
een acceptabele consequentie van controversieel verklaren?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Tan (PvdA):
 
 Wij hebben bij de behandeling van deze wet gevraagd of het mogelijk zou
zijn om de garantie te geven dat de wet niet zou worden verlengd. Toen heeft
de minister inderdaad gezegd dat het wel tot de mogelijkheden behoorde, maar
volgens mij heeft de minister toen ook gezegd dat de wet slechts één
keer verlengd zou worden en staat het ook zo in de wet. Wij hebben er dus
mee ingestemd in de wetenschap dat de wet zou kunnen worden verlengd, maar
niet meer dan één keer. Wij gingen steeds uit van de tijdelijkheid
van deze noodwet.
 
 Het tweede punt is de politieke hardheid. Wij behandelen nu de verlenging
van deze noodwet. In de circulaire staat dat de vraag of iets controversieel
is een politieke afweging is. Ik wil het daartoe beperken en hier in deze
Kamer geen uitspraken doen over of mij mengen in de onderhandelingen die binnenkort
zullen starten. Ik denk dat dit niet op z'n plaats is. Ik vind dat wij het
debat van vandaag moeten beperken tot de controversialiteit van deze wet en
de politieke afweging in dit kader, niet meer en niet minder.
 
 Ik heb net in mijn betoog al aangegeven wat de consequenties van het heenzenden
zijn. Met het oog op de praktische bezwaren zal meer gekeken moeten worden
naar de aanpak die al vanaf het begin van de discussie over deze noodwet is
gesuggereerd. Men moet niet zo halsstarrig vasthouden aan het niet heenzenden
van drugskoeriers, maar men moet daar met veel meer beleid mee omgaan en de
lijn volgen die is aangegeven door de raadsheren van de Antillen en Aruba
en die ook blijkt uit het amendement van de heer Wolfson.
 
 
 
 
 
 De heer Kohnstamm (D66):
 
 Voorzitter. Hoewel het zeer verleidelijk is om over de wijziging
van de Tijdelijke wet noodcapaciteit drugskoeriers het woord te voeren, is
slechts aan de orde de vraag of dat voorstel controversieel is. Ik zal trachten
mij aan die orde te houden, hoewel mij dat wel enige moeite kost. Aan een
deel van de inhoud kun je overigens niet voorbijgaan.
 
 Een wet – hoe ook geformuleerd – is, dunkt ons, in ieder geval
controversieel als vaststaat dat de verhoudingen in het parlement door of
na verkiezingen anders zijn komen te liggen dan daarvoor en dat er in de verhouding
tussen kabinet en Kamer een verandering is opgetreden die relevantie vertoont
voor het desbetreffende vraagstuk. Het simpele feit dat in de Tweede Kamer
uitvoerig is gesproken over het amendement van de PvdA maakt duidelijk dat,
nu de verkiezingen zijn geweest, je niet tot een andere conclusie kunt komen
dan dat op dit punt inmiddels sprake is van controversialiteit rondom het
wetsvoorstel. Daarbij komt dat de kranten van na het weekend in ieder geval
duidelijk maken dat er nu pogingen worden ondernomen om een CDA-PvdA-kabinet
te formeren. Het is dus aannemelijk dat de politieke verhoudingen zodanig
zijn gewijzigd dat het niet meer vanzelfsprekend is dat deze wet zo zou zijn
ingediend, laat staan dat deze zo door de Tweede Kamer zou zijn gekomen. Ik
denk dat je niet anders kunt dan in abstracto vaststellen dat hier sprake
is van een potentieel controversieel wetsontwerp.
 
 Collega Van de Beeten stelde vragen over de gevolgen van zo'n beslissing.
Hij wilde informatie over het aantal mensen dat hiermee op vrije voeten komt.
Met permissie, mijn fractie heeft daar even geen boodschap aan, en wel op
een aantal gronden. Volgens de Raad van State staat de huidige wijze van detentie
ten minste op gespannen voet met internationale verplichtingen – ik
zie de heer Rosenthal diep zuchten, maar het komt wel vaker voor dat de Raad
van State niet helemaal gouvernementeel reageert.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenthal (VVD):
 
 Ik zucht diep omdat de heer Kohnstamm aan een herhaling van zetten doet.
Wij hebben het hierover destijds uitvoerig gehad en er zijn toen conclusies
getrokken. Hij mag daarop terugkomen, maar daarmee heropent hij een oud debat.
 
 
 
 
 
 De heer Kohnstamm (D66):
 
 Ik heropen geen debat, want dit advies van de Raad van State is, naar
ik meen, van oktober 2002, terwijl wij dat debat in maart 2002 voerden. Ondanks
het debat waarin de heer Rosenthal een bepaald standpunt heeft genomen is
de Raad van State kennelijk opnieuw tot de conclusie gekomen dat de detentie
mogelijk op gespannen voet staat met internationale verplichtingen. Eerlijk
gezegd zou het weinig galant zijn om als quantité négligeable
aan de Raad van State voorbij te gaan en te zeggen dat wij dat debat al hebben
gehad.
 
 Een tweede reden waarom ik dat argument weinig overtuigend vind, is dat
als velen op vrije voeten zouden komen dat wel het gevolg is van niet minder
dan wanbeleid: foute keuzen, inadequate reacties van achtereenvolgende bewindslieden,
nog geen adequate pre-flightcontrole, gedoe over de scanapparatuur –
en dat anderhalf jaar na de eerste grote politieke rel over de bolletjesslikkers.
Ten slotte heeft het op vrije voeten komen tot gevolg dat de dubieuze "positieve
discriminatie" van de desbetreffende categorie verdachten en veroordeelden
tot een einde komt; dat zou op zichzelf een gunstig effect zijn van het geheel.
 
 Voor mijn fractie is het van grote betekenis dat het kabinet zijn hand
met dit wetsvoorstel gewoon heeft overspeeld, door een verlenging in tijd
te vragen van 200% van wat oorspronkelijk was gevraagd – en dat zou
al tijdelijk zijn. Eenmaal demissionair heeft het kabinet, daartoe mede opgeroepen
door sommige Tweede-Kamerleden, de kans laten lopen om zich hierin wat bescheidener
op te stellen en een formulering of tijdstip aan de horizon te kiezen dat
niet zo idioot lang was, zeker in vergelijking met hetgeen in beide Kamers
oorspronkelijk op meerderheden kon rekenen. Een moreel beroep op de Kamer
om nu loyaal mee te werken aan deze zaken is daarom vals en vindt bij ons
geen gewillig oor.
 
 
 
 
 
 De heer Holdijk (SGP):
 
 Voorzitter. Op 5 maart 2002 vond in deze Kamer de plenaire behandeling
van de tijdelijke wet Noodcapaciteit drugskoeriers (28201) plaats. Het ging
over noodcapaciteit en een penitentiair noodregime. Het wetsvoorstel werd
geen noodwet, maar een tijdelijke wet genoemd. De werkingsduur was aan de
strakke tijdslimiet van 1 jaar gebonden. Uiteraard kwam toen reeds de vraag
op hoe reëel deze beperking in werkingsduur was. Ik vroeg toen hoe waarschijnlijk
of onwaarschijnlijk de minister de kans acht dat wij over een jaar opnieuw
op een noodwet zullen zijn aangewezen. De toenmalige minister hield toen de
mogelijkheid van verlenging reeds open. Hij zei: "Als het succes dermate gering
is dat wij genoodzaakt zijn om de werking van de wet nog een keer te verlengen,
zullen wij dat doen. Het is ook mogelijk om één keer te verlengen.
Die verlenging zal echter dienen te geschieden bij wet waardoor de Kamer hier
nog bij betrokken zal worden." Ook zei hij: "Wij laten de noodwet in beginsel
in ieder geval een jaar doorlopen. Het streven is erop gericht om de werking
ervan dan daadwerkelijk te beëindigen, maar dat hangt ook een beetje
af van het succes dat met deze noodwet kan worden behaald."
 
 Het wetsvoorstel waar het thans over gaat, behelst onder andere een verlenging
van de werkingsduur van de tijdelijke wet. Wij moeten ons nu de vraag stellen
of het succes dat met de oorspronkelijke wet is geboekt zodanig teleurstellend
is, dat wij verlenging moeten overwegen. Dat is een inhoudelijke vraag die
bij de behandeling van het wetsvoorstel ook door ons zal worden beantwoord.
Nu gaat het om de procedurele vraag of wij met een demissionaire minister
over het wetsvoorstel willen spreken. Op 26 november jongstleden hebben onze
fracties de nodige kritiek uitgeoefend op nieuwe initiatieven die dit demissionaire
kabinet meende te moeten ontwikkelen. Die kritiek handhaven wij.
 
 Geheel los van ons inhoudelijk oordeel over het te behandelen wetsvoorstel,
zijn onze fracties in elk geval van oordeel dat een voorstel tot verlenging
van de uitdrukkelijk gelimiteerde werkingsduur van een wet binnen de bevoegdheden
en plichten van een demissionair kabinet kan vallen. Dit geldt te meer als
stilzitten in dezen ongewenste gevolgen kan hebben.
 
 Dit alles laat onverlet dat onze fracties het als een verlies aan respect
voor een betekenende minderheid in deze Kamer beschou wen als
dit soort beslissingen meer en meer bij meerderheid worden genomen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw De Wolff (GroenLinks):
 
 Ik kan de heer Holdijk goed volgen als hij zegt het terecht te vinden
dat het kabinet het wetsvoorstel nu heeft ingediend. Ik parafraseer misschien
wat sterk, maar dat maakt wel duidelijk wat ik wil zeggen. De heer Holdijk
betreurt het echter dat de Kamer geen respect zou betonen voor een substantiële
minderheid. Als wij aan het tellen slaan, zien wij volgens mij dat de minderheid
uit ongeveer 30 leden bestaat. Vindt de heer Holdijk dat een substantiële
minderheid? Wat is de conclusie die volgt uit de stelling dat het jammer is
dat de Kamer geen respect zou betonen voor de substantiële minderheid?
 
 
 
 
 
 De heer Holdijk (SGP):
 
 Het is onbetwistbaar dat een dertigtal leden een substantiële minderheid
vormt. Daarover kan nauwelijks discussie bestaan. Ik betreur het dan ook ten
zeerste dat heel de vraag van de controversialiteit plenair ter sprake moet
komen en dat er dus plenair een beslissing moet vallen. In mijn bijdrage heb
ik wel aangegeven welke kant de beslissing van de Kamer mogelijkerwijs uitvalt.
Dat deed ik echter meer op inhoudelijke dan op procedurele gronden. Het ware
ons liever geweest als de Kamer zich aan de zuivere, simpele, procedurele
regel had gehouden dat de meerderheid zich zonder plenair debat en zonder
verdere gedachtewisseling neerlegt bij het bezwaar van een betekenende minderheid
in een commissie.
 
 
 
 
 
 Mevrouw De Wolff (GroenLinks):
 
 Het is jammer dat de heer Holdijk niet bij de desbetreffende commissievergadering
aanwezig was om het woord te voeren namens de fracties die hij hier vertegenwoordigt.
 
 Mijnheer de voorzitter. Op 26 november jongstleden hadden wij hier een
interessante middag met de minister-president, toen wij spraken over de invulling
van de demissionaire status en het feit dat het kabinet-Balkenende niet alleen
demissionair bleek door te regeren, maar zelfs demissionair bleek te demarreren.
De koningin had het kabinet gevraagd om alles te doen wat in het belang van
het Koninkrijk noodzakelijk is. Het kabinet bleek die opdracht zo te beschouwen
dat feitelijk alles wat het deed in het belang van het Koninkrijk was. Daarbij
rijst een probleem. Dat wordt nog vergroot doordat de Tweede Kamer inzake
de controversialiteit van lopende of nieuwe wetsvoorstellen vooral de macht
van de getalsmatige meerderheid laat regeren. Dat betekent dat op ons een
zwaardere verplichting rust om te beoordelen of een wetsvoorstel in een bepaalde
context als controversieel moet worden beschouwd. Hier wordt van alles ingediend,
omdat de regering eigenlijk alles in het belang van het Koninkrijk vindt en
de Tweede Kamer gestopt is met toetsen op de wijze die zij altijd gewoon was.
De heer Kohnstamm heeft heel goed aangegeven wat het criterium zou moeten
zijn bij de beoordeling van controversialiteit. Hij heeft ook heel duidelijk
gemaakt dat het in de nieuwe, vorige week gerezen politieke constellatie niet
verstandig zou zijn dit wetsvoorstel verder te behandelen met een demissionair
kabinet.
 
 Ik laat mij er niet toe verleiden om in te gaan op het wetsvoorstel zelf.
Wel constateer ik dat het effect van de noodwet, die op 8 maart expireert,
niet bijster groot is geweest. De nood is absoluut niet gelenigd. De wet heeft
vooral veel geld gekost en veel onrust gezaaid. Uit de eerste evaluaties blijkt
dat er veel kritiek is te leveren op het regime van de noodwet. Het zal lastig
zijn om daarover vóór 8 maart te debatteren met een demissionaire
minister, al is het maar omdat het lastig is om met een demissionaire minister
bijvoorbeeld te bespreken in hoeverre knelpunten kunnen worden gelenigd. Ik
herinner mij dat wij vorige week debatteerden over een toezegging van een
demissionaire minister waar een volgende, inmiddels ook demissionaire minister
zich in eerste instantie niet zoveel aan gelegen leek te laten liggen. Wij
moeten ons afvragen of het erg is als deze wet expireert. Het landsbelang
kan in het geding zijn, maar dat lijkt mij niet het geval. Op het gevaar af
dat de minister dit interpreteert als een uitnodiging om het woord te voeren,
constateer ik dat hij nogal onduidelijke antwoorden heeft gegeven op vragen
van de heer Van de Beeten. Uit deze antwoorden trek ik de conclusie dat alleen
het capaciteitstekort in het gevangeniswezen mogelijk wordt vergroot. Dit
is echter een beleidsmatig gecreëerd probleem, dus zegt mij dit niet
zo veel.
 
 Tijdens het debat over de noodwet heeft mijn fractie een ander beleid
voorgesteld waarmee dit probleem had kunnen en nog steeds kan worden voorkomen.
Het lijkt mij vooral in het belang van het Koninkrijk als Nederland zorgt
voor deugdelijke scanapparatuur daarginds en deugdelijke afspraken over pre-flightcontrole.
Mijn fractie heeft geen behoefte aan verlenging van deze noodwet, ziet de
effectiviteit ervan niet in en ziet ook geen gevaar voor het landsbelang als
deze wet op 8 maart expireert.
 
 
 
 
 
 De heer Van de Beeten (CDA):
 
 Voorzitter. In tegenstelling tot collega Holdijk lijkt het mij juist goed
om plenair te debatteren over de argumenten voor en tegen het eventueel controversieel
verklaren van een niet onbelangrijk wetsvoorstel. Als ik het hier tot dusverre
gevoerde debat vergelijk met wat er in de Tweede Kamer is verhandeld, kan
ik constateren dat hier aanzienlijk meer aandacht is besteed aan de argumenten
van de verzoekers om controversieelverklaring dan in de Tweede Kamer.
 
 Een controversieelverklaring kan niet tot doel hebben tabula rasa te maken
en terug te keren naar de situatie voordat de wet, waarvan nu verlenging gevraagd
wordt, was aangenomen door deze Kamer. Om die reden zal ik mij ook niet begeven
op het vlak van inhoudelijke argumentatie. Ik ben met collega Holdijk van
mening dat ook van fracties die ertoe neigen niet controversieel te verklaren,
gevraagd kan worden het nodige respect te betonen voor fracties die daarom
wel vragen. Dat brengt met zich mee dat de toetsing zorgvuldig en tot op zekere
hoogte een marginale zal moeten zijn. Dat betekent dat de argumenten van degenen
die om controversieelverklaring vragen, gewogen moeten worden.
 
 Wat betreft de argumenten die de PvdA-fractie heeft genoemd, moet ik vaststellen
er meer aandacht is besteed aan de vraag "hoe kunnen wij het destijds verkeerd
genomen besluit redresseren?" dan aan de vraag "wat zijn de consequenties
als wij vandaag de voorgestelde beslissing nemen?". De laatste
vraag vind ik de belangrijkste. Anders dan de heer Kohnstamm deed voorkomen
toen hij citeerde uit het advies van de Raad van State bij het voorliggende
wetsvoorstel, constateer ik dat er geen nieuw feit ligt betreffende mogelijke
strijd met internationale verdragen. Zowel in de schriftelijke behandeling
van de wet als plenair in deze Kamer is dat onderwerp uitgebreid aan de orde
geweest. Ik herinner mij dat ik zeer uitvoerig heb gesproken over een aantal
internationaal-rechtelijke aspecten.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Tan (PvdA):
 
 Sinds vorige week liggen er wel degelijk nieuwe feiten. Vorige week is
het evaluatierapport uitgebracht waarnaar aan de overkant al eerder in de
debatten is verwezen. Het nieuwe feit is dat inmiddels nog duidelijker is
geworden hoe ineffectief dit beleid is. Controversialiteit is juist aan de
orde door de combinatie van de nu gebleken ineffectiviteit van het beleid
en de politieke situatie.
 
 
 
 
 
 De heer Van de Beeten (CDA):
 
 Ineffectiviteit is volgens mij een aspect dat bij de inhoudelijke behandeling
van het wetsvoorstel aan de orde moet komen. Wat betreft de politieke situatie
heb ik mevrouw Tan er al op gewezen dat ik de inbreng van de PvdA in de formatie
met belangstelling zal observeren om te zien of de PvdA hiervan echt zo'n
hard punt gaat maken.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Tan (PvdA):
 
 Voorzitter. Wij zitten hier op dit moment toch niet te formeren in deze
Kamer! Daarover gaat het nu toch niet? Het gaat nu over de vraag of dit wetsvoorstel
controversieel is, gegeven de politieke situatie na de uitslag van de verkiezingen
van vorige week.
 
 
 
 
 
 De heer Van de Beeten (CDA):
 
 Het raakt ook de geloofwaardigheid van de fracties die voorstellen om
het wetsvoorstel controversieel te verklaren. De vraag is of men er uiteindelijk
ook consequenties aan verbindt, bijvoorbeeld tijdens de kabinetsformatie.
Die vraag lijkt mij heel legitiem.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Tan (PvdA):
 
 Toen er in december 2002 werd gestemd over het amendement van de heer
Wolfsen op dit wetsvoorstel, heeft de LPF-fractie onder druk van de coalitiepartners
meegestemd met de fracties van CDA en VVD, terwijl zij eigenlijk voornemens
was voor het amendement van de heer Wolfsen te stemmen. Nu is deze stemverhouding
gewijzigd, gegeven de uitslag van de verkiezingen en de situatie van dit moment
bij de onderhandelingen. Dit politieke feit moet aanleiding zijn om nu tot
controversialiteit te concluderen.
 
 
 
 
 
 De heer Van de Beeten (CDA):
 
 Ik geloof niet dat het verloop van een debat in de Tweede Kamer bepalend
zou moeten zijn voor de vraag of de Eerste Kamer een onderwerp controversieel
verklaart. Wij moeten letten op de gewijzigde getalsverhoudingen, de te verwachten
meerderheid die een nieuw kabinet zal gaan steunen en het beleid dat het kabinet
dan zal gaan voeren, in verhouding tot de argumenten die worden uitgewisseld
door de fracties hier in de Eerste Kamer en niet in verhouding tot de argumenten
die door de fracties in de Tweede Kamer zijn uitgewisseld.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Tan (PvdA):
 
 In de circulaire van de Eerste Kamer staat nadrukkelijk dat de stemverhoudingen
een rol spelen bij de afweging of wij een onderwerp controversieel verklaren.
 
 
 
 
 
 De heer Van de Beeten (CDA):
 
 Ik neem daarvan nota, maar ik ga er inhoudelijk niet verder op in.
 
 Mijn fractie vindt het van groot belang te bezien wat de consequenties
zijn van het controversieel verklaren. Dat is de reden waarom ik mijn vragen
heb gesteld. De antwoorden daarop vind ik op zichzelf genomen wel duidelijk.
Per 8 maart 2003 expireert de wet. Dan zullen 150 à 160 personen die
door de rechter zijn veroordeeld, moeten worden heengezonden. Het is de vraag
of de straf dan ooit nog geëxecuteerd zal kunnen worden. Ten aanzien
van 450 personen, die momenteel in voorlopige hechtenis verblijven, heeft
de minister in zijn antwoord aangegeven dat een heenzendings- of uitzettingsbeleid
niet mogelijk is. Het heeft grote consequenties voor het aanzien van de rechtsstaat
en voor het gezag van de rechter als wij op die manier omgaan met rechtspraak
die heeft plaatsgevonden op basis van een wet die, hoe men het ook wendt of
keert, mede door deze Kamer is aangenomen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw De Wolff (GroenLinks):
 
 Waar staat nu precies dat er ook veroordeelden zullen worden heengezonden?
 
 
 
 
 
 De heer Van de Beeten (CDA):
 
 Dat kunt u afleiden uit het slot van het antwoord op vraag een, omdat
van het totale aantal personen van 800 dat gedetineerd is, 80% preventief
gehecht is. Dit betekent dat circa 20% als veroordeeld kan worden aangemerkt.
Verderop, in het antwoord op vraag twee, staat dat 70% van die 80% niet in
de termen valt voor heenzending of uitzetting. Dan gaat het om ongeveer 450
personen. Dit zijn nogal aanzienlijke aantallen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw De Wolff (GroenLinks):
 
 Daarbij gaat het nog steeds om preventief gehechten!
 
 
 
 
 
 De heer Van de Beeten (CDA):
 
 Die 450 personen zijn de preventief gehechten. Samen met de 160 veroordeelden
hebben wij het over 610 personen die op 8 maart 2003 zullen worden heengezonden
zonder dat er gratiëring of enige andere beleidsoverweging aan ten grondslag
ligt.
 
 
 
 
 
 Mevrouw De Wolff (GroenLinks):
 
 Waar staat nu dat zij heengezonden zullen worden?
 
 
 
 
 
 De heer Van de Beeten (CDA):
 
 Het alternatief is dat zij in het reguliere gevangeniswezen worden ondergebracht.
Dan komen wij terecht in de situatie waar de fracties die zich vorig jaar
tegen de aanneming van het wetsvoorstel hebben verzet, op hebben gewezen,
namelijk dat zaken in het gedrang komen die normaal gesproken zouden leiden
tot veroordelingen van verkrachters, van overvallers, van inbrekers enzovoort.
Dit is precies hetgeen de huidige minister, evenals zijn voorganger, tracht
te voorkomen, door te zeggen: geef mij nu de gelegenheid om het reguliere
gevangeniswezen verder uit te breiden door meer cellen te bouwen en ervoor
te zorgen dat straks ook de drugskoeriers in het reguliere gevangeniswezen
kunnen worden opgenomen. In september vorig jaar is deze minister bovendien
al tegemoet gekomen aan de wens om in te gaan op voorstellen voor een
heenzendingsbeleid. In dat opzicht is hij inhoudelijk al tegemoet gekomen
aan de bezwaren van de fracties in deze Kamer die zich voor controversieelverklaring
hebben verklaard, zowel bij de behandeling van de wet als later. Het is toch
een beetje merkwaardig om dan de minister desalniettemin de middelen uit handen
te slaan.
 
 
 
 
 
 Mevrouw De Wolff (GroenLinks):
 
 Volgens mij zijn wij het grotendeels eens. In het reguliere gevangeniswezen
zullen 160 mensen voor een prop gaan zorgen.
 
 
 
 
 
 De heer Van de Beeten (CDA):
 
 Daarbij komen 450 voorlopig gehechten die niet in aanmerking komen voor
uitzetting of heenzending.
 
 
 
 
 
 Mevrouw De Wolff (GroenLinks):
 
 De heer Van de Beeten zegt dat er veroordeelden zullen worden vrijgelaten,
maar eigenlijk gaat het om 160 mensen die in het reguliere gevangeniswezen
worden opgenomen.
 
 
 
 
 
 De heer Van de Beeten (CDA):
 
 En daardoor kunnen mensen aldoor niet veroordeeld of vastgezet worden.
 
 
 
 
 
 Mevrouw De Wolff (GroenLinks):
 
 Is de heer Van de Beeten het niet met mij eens dat wij een jaar de tijd
hebben gehad om op die situatie te anticiperen? Op een totale gevangeniscapaciteit
van 11.000 zijn 160 plaatsen toch niet zo bijster indrukwekkend? Dat kun je
toch in een jaar wel oplossen door uitbreiding? De noodwet was toch ook bedoeld
om andere alternatieven aan te boren?
 
 
 
 
 
 De heer Van de Beeten (CDA):
 
 Dit is op zichzelf genomen juist. Ik denk echter dat wij heden met een
ander fenomeen te maken hebben dan ten tijde van het aannemen van de wet.
Uit de tussenrapportage van de minister die in december in de Tweede Kamer
is besproken, blijkt dat steeds meer drugskoeriers het materiaal op het lichaam
dragen. Hierdoor kunnen veel grotere hoeveelheden worden meegenomen dan vroeger,
toen het overgrote deel van de drugskoeriers uit bolletjesslikkers bestond.
Zoals u weet, wordt de hoogte van de straffen door de hoeveelheid meegenomen
cocaïne bepaald. Dit betekent dat er veel langere straffen worden opgelegd
dan vorig jaar was te voorzien. Dientengevolge ontstaat er een verdere problematisering
van de gevangeniscapaciteit. Met andere woorden, als ik die gegevens tegen
elkaar afweeg, vind ik het standpunt van de regering inzake dit wetsvoorstel
redelijk. Ik vind ook dat de consequenties voor het aanzien van de rechtsstaat
en het gezag van de rechterlijke macht te zwaarwegend zijn om mee te gaan
in het controversieel verklaren van dit wetsvoorstel, juist nu de minister
een beleid heeft ingezet dat tegemoetkomt aan de bezwaren van de minderheid
van de Kamer.
 
 
 
 
 
 Mevrouw De Wolff (GroenLinks):
 
 Als ik mijnheer Van de Beeten goed begrijp, betekent dit dat de noodwet
juist wel effectief is geweest. Zij heeft namelijk geleid tot een verschuiving
van de criminaliteit van bolletjesslikkers naar grotere drugskoeriers die
meer drugs bij zich dragen. De heer Van de Beeten weet ook dat de rechtbank
Haarlem heeft bepaald dat bolletjesslikkers maximaal drie maanden in de noodopvang
mogen verblijven en daarna regulier moeten worden geplaatst. Wij blijven dus
met het probleem in de reguliere opvang kampen, of wij dit wetsvoorstel nu
controversieel verklaren of niet.
 
 
 
 
 
 De heer Van de Beeten (CDA):
 
 Ik onderken dat er een probleem blijft bestaan. Ik vind echter niet dat
wij dit op dit moment nog een keer kunnen verergeren door te beslissen, de
noodwet te laten expireren. Ik vind dat te ver gaan.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenthal (VVD):
 
 Mijnheer de voorzitter. Wij spreken over de verlenging van de werkingsduur
van de Tijdelijke wet noodcapaciteit drugskoeriers. Alleen al de uitdrukking
"noodcapaciteit drugskoeriers" geeft aan hoe dringend de problematiek die
voorligt is. De fractie van de VVD acht het beeld en de feiten die zich zouden
kunnen voordoen bij expiratie van de wet per 8 maart zeer negatief. Zij heeft
aan de brief van de minister ontleend dat dit een aantal buitengewoon ongunstige
effecten zou kunnen hebben. Zij acht het dringend nodig dat de Kamer het wetsvoorstel
Verlenging werkingsduur Tijdelijke wet noodcapaciteit drugskoeriers behandelt.
 
 Het valt de fractie van de VVD steeds weer op dat het gaat om categorieën
personen, drugskoeriers, bolletjesslikkers, die voor een deel met gevaar voor
eigen leven hun praktijken plegen uit te oefenen. Bij de behandeling van het
wetsvoorstel destijds heb ik er al op gewezen, dat elk beeld van heenzending
of terugzending van drugskoeriers, zeker ook van bolletjesslikkers, de fractie
van de VVD als niet betamelijk voorkwam. Het betekent immers dat zo nogal
laconiek omgegaan wordt met het risico van recidive.
 
 Wat betreft de problematiek van het controversieel zijn in relatie tot
dit wetsvoorstel geldt voor mijn fractie vrij dwingend dat ten aanzien van
de afweging tussen de numerieke verhoudingen, de substantiële minderheid,
en de materie die hier voorligt, heel duidelijk de materiële kant van
dit wetsvoorstel de doorslag geeft. Om die reden heeft de fractie van de VVD
er geen enkele behoefte aan om dit wetsvoorstel controversieel te verklaren
en dringt zij aan op een snelle behandeling ervan.
 
 
 
 
 
 De heer Bierman (OSF):
 
 Mijnheer de voorzitter. Ik wil graag van deze gelegenheid gebruikmaken
om aan te geven waarom de OSF vrij recent haar steun aan de verdere behandeling
van dit wetsvoorstel heeft opgezegd. De eerste reden is hier al vele malen
genoemd, te weten de potentie dat zich andere politieke verhoudingen gaan
voordoen waardoor een minderheid van nu straks een minderheid kan worden.
Ook wanneer dat laatste niet het geval zou zijn, zou ik mij overigens achter
het verzoek tot het controversieel verklaren van het wetsvoorstel hebben gesteld.
Ik ben namelijk van mening dat het ongeschreven staatsrecht de laatste tijd
een beetje aan slijtage onderhevig is en er derhalve een erg krappe interpretatie
plaatsheeft van wat nog een aanmerkelijke minderheid is. Vanuit die overwegingen
heeft de OSF zich gesteld achter die aanmerkelijke minderheid in de hoop dat
de grote fracties dit een nog aanmerkelijkere minderheid zijn gaan vinden.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Het betreft hier een ordedebat waarin de mogelijkheid van
een tweede termijn is voorzien, voor ten hoogste de helft van de spreektijd
van die in eerste termijn. Ik constateer dat geen van de leden daarvan gebruik
wenst te maken. Dan stel ik voor, na de lunchpauze te stemmen en daarmee te
beslissen of er sprake is van een controversieelverklaring door deze Kamer.
Ik constateer dat de Kamer zich met dit voorstel kan verenigen.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt enige ogenblikken geschorst.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20022003-16-498-504.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl