Behandeling van het wetsvoorstel Wet tot het voorzien in bepalingen ter introductie van een niet sectorspecifieke toezichtsdimensie in de Wet toezicht beleggingsinstellingen, de Wet toezicht effectenverkeer 1995, de Wet toezicht kredietwezen 1992, de Wet toezicht natura-uitvaartverzekeringsbedrijf en de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993 (27290)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2000-2001, pag. 6293-6303

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

19-09-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

nr. 102, pagina 6293-6303

13-09-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 27290Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van de Verslagen van de commissie voor de Verzoekschriften over een aantal in haar handen gelegde adressen (27464, nrs. 70 t/m 86)Pagina 6293-6293
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet milieubeheer, de Wet milieugevaarlijke stoffen en de Wet bodembescherming (verbetering handhavingsbevoegdheden) (26929)Pagina 6326-6329
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het primair onderwijs, de Wet op de expertisecentra en de Wet op het voortgezet onderwijs in verband met het uitwerken van taalondersteuning en het vastleggen van de eisen om taalondersteuning van allochtone leerlingen te geven (27682)Pagina 6303-6322
Behandeling van de Brief van het Presidium inzake Wijziging in het Reglement voor de openbaarmaking van het verslag van het verhandelde in vergaderingen der Staten-Generaal (27904)Pagina 6293-6293
Regeling van werkzaamheden (donderdag 13 september 2001)Pagina 6303-6303
Presentie en opening (donderdag 13 september 2001)Pagina 6293-6293
Behandeling van het wetsvoorstel Regeling van de taken voor de meteorologie en andere geofysische terreinen (Wet op het Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut) (27623)Pagina 6322-6326
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (donderdag 13 september 2001)Pagina 6329-6330
Behandeling van het wetsvoorstel Wet tot het voorzien in bepalingen ter introductie van een niet sectorspecifieke toezichtsdimensie in de Wet toezicht beleggingsinstellingen, de Wet toezicht effectenverkeer 1995, de Wet toezicht kredietwezen 1992, de Wet toezicht natura-uitvaartverzekeringsbedrijf en de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993 (27290)Pagina 6293-6303
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van enkele belastingwetten (herstel van enige onjuistheden) (27746); - Wijziging van de Visserijwet 1963 (uitvoering Overeenkomst inzake grensoverschrijdende visbestanden) (27893); - Wijziging van de Wet privatisering ABP in verband met de wijziging van de aanwijzingsvoorwaarden voor deelneming in het ABP (27832); - en nog een ander wetsvoorstel (27892)Pagina 6293-6293

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 73 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wet
tot het voorzien in bepalingen ter introductie van een niet sectorspecifieke
toezichtsdimensie in de Wet toezicht beleggingsinstellingen, de Wet toezicht
effectenverkeer 1995, de Wet toezicht kredietwezen 1992, de Wet toezicht natura-uitvaartverzekeringsbedrijf
en de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993 (27290).De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Voorzitter. De fractie van de PvdA waardeert het dat de minister van Financiën
de laatste jaren bepaald niet stil heeft gezeten als het gaat om het toezicht
op de financiële markten. Het gaat daarbij niet alleen om de belangen
van de consumenten, die door gebrek aan informatie en transparantie nauwelijks
meer in staat zijn om te beoordelen hoe het zit met de prijs-kwaliteitsverhoudingen
wat betreft al die ingewikkelde financiële producten. Ik noem de hypotheken
met verzekerings- en beleggingselementen en de agressieve reclamecampagnes
op dat punt. Het gaat ook om een hoogwaardig functionerende financiële
markt, ter ondersteuning van de internationale economie.Er is de laatste jaren op diverse fronten veel gebeurd. Zo'n zeven jaar
geleden trof ik minder dan tien mensen aan bij de stichting Toezicht effectenverkeer.
Nu loopt hun aantal al tegen de 200. Hoewel het op zichzelf onaangenaam is
vrijwel iedere dag in de media met misstanden te worden geconfronteerd, kunnen
wij rustig concluderen dat er resultaten worden geboekt die zonder wetgeving
achterwege zouden zijn gebleven. Ik noem wat dat betreft de Wet gebruik voorkennis,
de Wet meldingsplicht en sterkere toezichthouders. In dat rijtje hoort natuurlijk
ook thuis de samenwerking met opsporingsdiensten en het openbaar ministerie
en het op poten zetten van expertise op het gebied van het financieel rechercheren.
Het kan en moet allemaal echter nog wel beter. Wij kunnen niet achterover
leunen, maar er ligt nu wel een goed fundament waar wij op kunnen voortbouwen,
nationaal en internationaal. Er zijn belangrijke impulsen uitgegaan van de
kwesties Vie d'Or en Nusse Brink destijds op de beurs.Dat geldt zeker voor het onderhavige wetsvoorstel. Dat biedt een wettelijke
verankering voor de zo noodzakelijke samenwerking tussen de financiële
toezichthouders. Op die manier kan de consument betere bescherming worden
geboden. Tijdens het onderzoek met betrekking tot Vie d'Or kwam de PvdA-fractie
tot de conclusie dat geïntegreerd toezicht echt noodzakelijk was en dat
het geen kwestie meer zou kunnen zijn van afzonderlijke toezichthouders. De
fractie van de PvdA stond voor ogen een model van meer geïntegreerde
samenwerking tussen De Nederlandsche Bank, de Verzekeringskamer en de stichting
Toezicht effectenverkeer. Het onderhavige wetsvoorstel geeft vorm aan deze
visie en daarom stemt mijn fractie er ook van harte mee in.Wel zouden wij graag willen weten hoe het centrale aanspreekpunt dat is
ingericht voor consumenten met behulp van telefonische toezichtlijnen functioneert.
Heeft er eigenlijk wel een gerichte publieksinformatie over plaatsgehad? Heeft
de minister al reacties van banken en verzekeringsmaatschappijen ontvangen
over bijvoorbeeld de vermindering van de administratieve lastendruk?Wij zien het wetsvoorstel duidelijk als onderdeel van een proces dat nog
lang niet af is. Wij stellen vast dat dit eigenlijk ook geldt voor de minister
zelf. Immers, de conferentie die hij organiseerde in juni over financieel
toezicht houden in Europa is daarvan duidelijk het bewijs. Kan de minister
iets melden over de resultaten van die conferentie?Verder ontvingen wij gisteren – ik neem aan bij toeval, maar daardoor
absoluut niet minder interessant – een brief van de minister van Financiën
waarin iets van contouren zichtbaar zouden zijn voor een volgende stap. Vanzelfsprekend
komen wij er later nog uitgebreid over te spreken, maar het lijkt mij toch
van belang dat de minister nu reeds enige informatie kan geven over wat hem
voor ogen staat, zowel in nationaal als in Europees verband.Met betrekking tot het toezicht op de holdings zou ik graag willen vernemen
of er concrete criteria zijn voor besmettingsrisico of systeemrisico ten aanzien
van de financiële conglomeraten. Waar een efficiënter toezicht verlaging
van administratieve lasten en stroomlijning van regelgeving en van beleid
en uitvoering van het toezicht wordt opgevoerd als hoofdargument voor het
totstandkomen van de Raad van financiële toezichthouders, ben ik toch
benieuwd of er geen schatting kan worden gemaakt van de bespaarde toezichtskosten.Al jaren houdt het kabinet de Kamer aan het lijntje als het gaat over
een studie en voorstellen over aanpassingen in het toezicht met betrekking
tot raakvlakken en versmelting van de collectieve sector op het gebied van
zorg, pensioenen en de sociale zekerheid enerzijds en de financiële marktsector
anderzijds. Zeker nu de minister van Volksgezondheid een eerste visie heeft
gepresenteerd over een nieuw zorgverzekeringsstelsel mag ook dat aspect absoluut
niet ontbreken. Zorgverzekeraars die als afhankelijk onderdeel van grote,
nu nog nationale maar straks waarschijnlijk internationale financiële
conglomeraten publieke taken uitoefenen. Het is dus een fenomeen dat vanuit
het toezichtstelsel aanpassingen vereist. Een vergelijkbare situatie zien
wij op het gebied van de sociale zekerheid. Op basis van de aanpak inzake
de Vie d'Or-aanbevelingen die de Kamer destijds heeft gedaan, heeft het kabinet
de Kamer een studie beloofd. Later zouden er ook voorstellen aan verbonden
zijn. De minister van Financiën deelde in maart desgevraagd mede, dat
de nota in de loop van dit jaar verwacht zou kunnen worden. Erkent de minister
de urgentie van deze problematiek en wanneer komt de nota?Wij zijn bijster ongelukkig met de Europese regelgeving op het gebied
van de geheimhoudingsplicht van de toezichthouders. Wij menen dat die de Tweede
Kamer beknot in haar controletaken. Ik stel wel vast dat inmiddels toezichthouders
zelf blijkbaar behoefte hebben aan deze discussie. Ik wijs op uitspraken van
de voorzitter van de Pensioen- en Verzekeringskamer in het Financieele Dagblad
van 8 september, waarin hij stelt dat hij graag zou willen kunnen berichten
over het afwikkelen van klachten die hij ontvangt en dat hij zou willen waarschuwen
voor partijen op de markt. Valt er nog enige voortgang te melden op Europees
niveau als het gaat om aanpassingen in de desbetreffende richtlijnen? Zijn
er in andere lidstaten vergelijkbare signalen? Is de minister bereid om de
signalen van de voorzitter van de Pensioen- en Verzekeringskamer op te pakken
en op basis van een ruime interpretatie van de richtlijn maatregelen te nemen?
Dit is overigens bij uitstek een onderwerp dat in de Raad van financiële
toezichthouders aan de orde moet komen.Ik kom vervolgens te spreken over integriteit. Uit de beantwoording van
mijn vragen over een tussenpersoon die bemiddelde voor de CVB-bank concludeer
ik dat de banken voor de Nederlandse vestigingen wel een integriteitscode
hanteren, maar niet voor de buitenlandse filialen. Dat stoort de fractie van
de PvdA. Ook al hebben de financiële markten een sterk internationaal
karakter gekregen en wordt straks de euro ingevoerd, toch achten de banken
het niet opportuun om in hun buitenlandse vestigingen de zo noodzakelijke
integriteitscode in te voeren. Het blijkt dat er grenzen zijn aan de zelfregulering.
Hoe ziet de minister eventuele Europese regelgeving op dit terrein?Is er samenwerking tussen de Nederlandse mededingingsautoriteit en de
Raad van financiële toezichthouders?Het NIVRA heeft voorgesteld, een onafhankelijk toezicht in te stellen.
Mochten de ontwikkelingen ook inderdaad die kant op gaan, dan ziet de PvdA-fractie
graag dat dit toezicht bij de Raad van financiële toezichthouders wordt
ondergebracht. Wil de minister zijn gedachten daar eens over laten gaan?Wat is de stand van zaken bij het toezicht op tussenpersonen? De Raad
van financiële toezichthouders heeft geadviseerd om tussenpersonen onder
toezicht te stellen om frauduleuze activiteiten te kunnen tegengaan en de
kwaliteit van hun werk te bevorderen. Dat lijkt mij een goede stap, want keer
op keer blijkt dat de consument veel vertrouwen in de tussenpersoon heeft.
De tussenpersoon is een zwakke schakel in de markt voor financiële producten.
Ik verwijs in dit verband naar de tussenpersoon die zaken deed met de CVB-bank.Mevrouw Voûte-Droste (VVD):Voorzitter. Door de globalisering van de afgelopen jaren zijn op de internationale
financiële markten grote financiële instellingen ontstaan. Deze
zogenaamde conglomeraten of all finance-instellingen zijn actief op de terreinen
verzekeringen, pensioenen, bankzaken en beleggingen. Er kan niet alleen een
cross-borderontwikkeling worden geconstateerd maar ook een cross-sectorbeweging.Deze ontwikkelingen hebben tot gevolg dat het specifieke sectorale toezicht
niet meer voldoet. In het rapport van het ministerie "De institutionele vormgeving
van het toezicht op de financiële marktsector" worden deze punten onderstreept.
Uiteindelijk heeft dit rapport geresulteerd in het verruimen van het sectorale
toezicht en de instelling van de Raad van financiële toezichthouders.
Beide maatregelen acht de VVD-fractie adequaat.Het toezicht op de financiële markten moet verder reiken dan het
sectorale belang. De vervlechting van deze markten maakt een betere informatievoorziening
aan de consument dringend noodzakelijk. Er is behoefte aan een grotere transparantie.
Tegelijkertijd – en dat is de andere opgave voor de toezichthouder –
dient de integriteit van de financiële sector bewaakt te worden. Je zou
kunnen stellen dat de informatieverstrekking aan de consument topprioriteit
is geworden. De consument is mondiger geworden. Hij wil weten waar hij zijn
geld belegt. Vaak zijn daarbij de pensioenfondsen in het geding, maar het
gaat ook om het geld dat men spaart en dat men op een bewuste wijze wil inzetten.
Dat betekent dat de informatieverstrekking aan de consument – het verheugt
ons dat de regering hier topaandacht aan besteedt – uiteindelijk een
basis vormt voor de transparantie van de gehele financiële sector. Dat
is dringend noodzakelijk. Het gaat er namelijk om dat de consument beschermd
wordt door die informatieverstrekking. Het is geen betutteling van de consument.
De consument wordt juist in de gelegenheid gesteld op basis van die informatie
zelf besluiten te nemen. Daarmee kunnen wij er ook voor zorgen dat het vertrouwen
in de onder toezicht staande instellingen gewaarborgd wordt. Uiteindelijk
betekent dit dat wij moeten waken over het effectief functioneren van het
toezicht op die financiële markten.Dat brengt mij tot de kern van het probleem, namelijk de vraag hoe verder
om te gaan met de Raad van financiële toezichthouders. Het ministerie
van Financiën besteedt daar veel aandacht aan. Het afgelopen voorjaar
heeft het ministerie bijvoorbeeld een groot internationaal congres georganiseerd,
waar buitenlandse sprekers en deskundigen het onderwerp aan de orde stelden.
Gisteravond ontving ik een brief van het ministerie aan de Kamer, waarin met
name op dat onderdeel is ingegaan. Ik weet niet of mijn fractie al zo ver
is om te kiezen voor een differentiatie tussen het prudentieel toezicht en
het gedragstoezicht. Daar zijn voor- en nadelen aan verbonden. Een nadeel
is dat er nog steeds twee toezichthouders zijn, terwijl het nu juist de intentie
is dat de onder toezicht gestelden zo min mogelijk last hebben van de toezichthouders.
Dat wil zeggen zo min mogelijk administratieve lasten en zo min mogelijk administratieve
kosten. Misschien kan de Raad van financiële toezichthouders,
wanneer deze echt goed functioneert, een oplossing bieden. Graag krijgen wij
een korte uiteenzetting van de minister op dit punt. Op welke wijze wordt
de financiering voor deze toezichthouders geregeld? Wij hebben in een eerder
stadium aangedrongen op het creëren van een level playing field. Waar
denkt de minister aan in dit verband?Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Ik ben wat verbaasd, maar tegelijkertijd ook verheugd. De PvdA-fractie
heeft jarenlang gepleit voor één geïntegreerde toezichthouder.
De VVD-fractie voelde daar weinig voor. Ik ben blij dat de minister op dat
spoor is verdergegaan en nu hoor ik dat mevrouw Voûte er zelfs bezwaar
tegen heeft wanneer er twee toezichthouders blijven. Misschien kan zij een
toelichting geven op die verandering in haar gedachteproces.Mevrouw Voûte-Droste (VVD):Ik zie dat toch anders. Er zijn nadelen verbonden aan het Engelse model
van één geïntegreerde toezichthouder. Ik heb altijd gezegd
dat wij eerst moeten proberen om het toezicht op sectorniveau optimaal en
adequaat te laten functioneren, zodat er sprake is van een naadloze samenwerking
tussen de drie toezichthouders: De Nederlandsche Bank, de STE en de Pensioen-
en Verzekeringskamer. De gedachtegang die nu ontwikkeld wordt, na alle discussies,
is dat er twee toezichthouders overblijven. Ik vraag mij af of dat op dit
moment de juiste oplossing is. Het lijkt mij beter om de sectorspecifieke
toezichthouders optimaal en adequaat te laten functioneren. Ik heb vernomen
dat er af en toe problemen bij de Raad van financiële toezichthouders
ontstaan, met name door de manier waarop consensus bedreven wordt, waardoor
het besluitvormingsproces moeilijk verloopt. Aan de andere kant vraag ik mij
af of het wijzigen van het beleid op zodanige wijze dat er twee toezichthouders
blijven een oplossing biedt. Die drie geïntegreerde toezichthouders tot één
toezichthouder is echter ook niet de oplossing, zoals Engeland duidelijk aangeeft.
Het is een buitengewoon moeilijk punt waar wij nog goed over na moeten denken.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Ik ben blij dat de minister verder is gegaan. Een geïntegreerde toezichthouder
is nog steeds mogelijk. Daarbij moet ruimte blijven voor sectoraal toezicht,
omdat het op onderdelen van de financiële markt gaat om bepaalde deskundigheden.
Dat kan sectoraal toezicht worden genoemd. Tegelijkertijd zijn er op de markt
ontwikkelingen gaande waarbij het specifieke sectorale toezicht volstrekt
achterhaald is. Er kan heel goed worden overgegaan op één toezichthouder,
juist ook vanwege uw favoriete punt om de lastendruk voor de banken en de
verzekeringsmaatschappijen te verlichten. Dan hebben zij echt met één
loket te maken. Wij komen hierover ongetwijfeld verder te spreken naar aanleiding
van de brief van de minister aan de Kamer.Mevrouw Voûte-Droste (VVD):Het nu zetten van stappen in de toezichtdimensie dient grondig beargumenteerd
te worden. Aan het Engelse model, zoals voorgestaan door de PvdA, blijken
veel haken en ogen te zitten. Het blijkt ook niet zo succesvol te zijn. Het
Australische model van prudentieel toezicht enerzijds en gedragstoezicht anderzijds
blijkt ook niet zo'n succes te zijn. Ik nodig de minister dan ook uit om op
basis van goede argumenten volgende stappen te zetten. Kan hij, zeker omdat
ontwikkelingen snel gaan, enig inzicht verschaffen in de richting waarin nu
wordt gedacht?Voorzitter. Er dient transparantie op de financiële markten te ontstaan.
Het is dringend noodzakelijk dat men vertrouwen heeft in de financiële
instellingen. Dat heeft men gelukkig ook in het overgrote deel van de Nederlandse
en internationale financiële instellingen die op de Nederlandse markt
functioneren. Ik heb daarover toch twee vragen. In de eerste plaats wordt
er nu een kernpuntendocument ontwikkeld op basis van de coderendementen en
het risico in de verzekeringswereld. Op welk moment wordt dit document functioneel
voor de drie sectoren? Dat is van belang voor de consument. In de tweede plaats
is er een meldpunt ingesteld. Functioneert dat adequaat? Heeft de consument
daar werkelijk baat bij?Er vindt niet alleen een cross-sectorontwikkeling in Nederland plaats,
want gegeven de fusie van de drie beurzen in de Euronext zal verder nagedacht
moeten worden over de inhoud van het toezicht cross border. Kan de minister
inzicht geven in de wijze waarop dit op Europees niveau gebeurt? Ik geef enkele
criteria voor de gewenste richting. Een en ander moet effectief en doelmatig
zijn voor de onder toezicht gestelde. Daarnaast mogen er geen extra administratieve
lasten door ontstaan. Uiteindelijk zal het toezicht zodanig moeten zijn dat
de marktdynamiek alle kans krijgt.De heer De Haan (CDA):Voorzitter. Het CDA is verheugd, steun te kunnen verlenen aan dit wetsvoorstel.
Het is van grote betekenis dat er een juridische basis komt voor de raad van
toezichthouders. Het is essentieel dat met dit wetsvoorstel de minister een
stok achter de deur heeft. Hij kan namelijk via richtlijnen het niet-sectorgebonden
toezicht goed organiseren. De minister en wij rekenen erop dat de raad van
toezicht dit uit zichzelf goed zal doen. Als dit echter door belangentegenstellingen
niet lukt, heeft de minister in beginsel een wapen in de hand om dwingend
op te treden. Volgens mij is dit een goede constructie. Ik vind het dus een
goede zaak.Het is belangrijk dat specifieke problemen aan de hand van richtlijnen
worden geregeld, maar minstens zo belangrijk zijn de drie voorbeelden die
de minister gaf. Als eerste noemde hij de betrouwbaarheidstoetsen waaraan
leidinggevenden in organisaties moeten voldoen. Het is goed dat dit ook direct
wordt geregeld. Ten tweede is de informatievoorziening aan de consumenten
belangrijk. De vorige sprekers hebben daar al behartigenswaardige woorden
over gesproken: voor het goed functioneren van de financiële markten
is transparantie een noodzakelijke voorwaarde. Ten derde dient rekening gehouden
te worden met de financiële conglomeraten. Dit zijn drie duidelijke voorbeelden
van de problematiek van niet-sectorgebonden toezicht.Naar mijn mening is het belangrijk dat ook toezicht wordt gehouden op
de systeemrisico's. Daarnaast zijn er nog het bedrijfseconomische of prudentiële
onderzoek en de controle op de gedragingen van participanten. Het systeemrisico
is volgens mij niet per definitie sectorgebonden. Ook binnen
de Bank of International Settlements in Bazel hebben zich allerlei ontwikkelingen
voorgedaan en zijn onder meer risicomodellen geformuleerd. Het is een buitengewoon
lastig onderwerp, maar er wordt vooruitgang mee geboekt. Toch is het wat vreemd
dat bepaalde vereisten wel worden opgelegd aan banken en niet aan verzekeringsmaatschappijen
en beleggingsinstellingen. Binnen deze organisaties moet iets soortgelijks
ontwikkeld worden, waarbij vooropstaat dat de modellen niet overal gelijk
hoeven te zijn. Hierbij is een belangrijke taak voor de toezichthouders weggelegd,
maar ook voor de minister als de toezichthouders er niet in slagen deze taak
te volbrengen. Hierin zal veel tijd moeten worden geïnvesteerd.Mevrouw Witteveen heeft reeds gesproken over de geheimhouding. Hoe je
het ook wendt of keert, de minister is en blijft verantwoordelijk. Toezichtstaken
kunnen best gedelegeerd worden, maar verantwoordelijkheden niet. Stel, dat
er bij een grote financiële instelling sprake is van wanbeleid. Dat kan
een systeemrisico opleveren. In dat geval moeten de minister en het parlement
echt in het geweer gekomen, want dan hebben wij een probleem. Hoe verhoudt
dit zich met de geheimhoudingsplicht van de raad van toezicht? De minister
is en blijft verantwoordelijk, dus als er geduvel komt op de financiële
markten, zal deze Kamer de weg naar de minister heus wel weten te vinden.
Gezien de concentratie op de financiële markten, zijn er maar een paar
echt grote "spelers" en daardoor staat de kwestie van de geheimhouding op
gespannen voet met de verantwoordingsplicht die de minister heeft ten opzichte
van de Kamer. Eén acteur op de financiële markt kan een systeemrisico
teweegbrengen. De geheimhoudingsplicht heeft naar mijn mening te veel betrekking
op toezicht in bedrijfseconomisch opzicht en misschien op gedrag en niet op
het systeemrisico. Kan de minister hierover zijn licht laten schijnen?Kan de minister bij zijn bespiegelingen over de toekomst ingaan op de
vraag hoe hij deze ontwikkelingen in Europees perspectief ziet? Het is een
onevenwichtige constructie. Bij de banken kan de Europese centrale bank als
supranationale bank een functie vervullen bij de coördinatie van het
toezicht van de aangesloten centrale banken. Hoe zal dit zich ontwikkelen
bij de verzekeringen en de beleggingsinstellingen?Mevrouw Giskes (D66):Voorzitter. Vandaag bespreken wij de wettelijke verankering van de gedachte
om een raad te creëren van financiële toezichthouders, gegeven het
feit dat er bij financiële producten steeds meer sectoroverschrijdende
activiteiten zijn. De Kamer spreekt hier al een aantal jaren over. Er is behoefte
aan een overkoepeling van de drie toezichthouders die wij al sinds jaar en
dag hebben. De STE is wel de jongste speler op het veld, maar het vervolg
op reeds lang bestaand intern toezicht.D66 heeft deze gedachte steeds nadrukkelijk gesteund, omdat wij ervan
overtuigd zijn dat de consument bij de ontwikkelingen op de financiële
markten voldoende beschermd moet zijn. Er moet worden gezorgd dat er dusdanig
toezicht is dat er maatregelen kunnen worden getroffen, als er iets mis dreigt
te gaan of misgaat. Wij hebben geen enkele moeite met dit wetsvoorstel, sterker
nog, wij juichen het toe.Tegelijkertijd is het te makkelijk om te zeggen dat wij het hebben geregeld,
als het in de wet zit. Wij kunnen dezer dagen toch al niet zo rustig slapen.
Het is wrang om te merken hoe de wereld van de financiële markten samenhangt,
naar ik vrees.De vraag is wat er gebeurt als deze wet wordt aangenomen. Wij hebben dan
een raad van financieel toezicht. Bij ministeriële regeling wordt vastgesteld
waar deze zich mee bezighoudt. Wij hebben een concept toegestuurd gekregen
van een aantal zaken die in het voorjaar zijn genoemd als niet-sectorspecifieke
toezichtactiviteiten die bij die raad terecht moeten komen. Dekt dit concept
de inhoud van de voorgenomen regeling? Er worden drie zaken in genoemd: toetsing
van de voornemens, handelingen en antecedenten van de beleidsbepalende personen,
aanvullend groepstoezicht en informatieverstrekking aan de afnemers van financiële
diensten.Als ik dit lees, bekruipt mij het gevoel dat de functie van de raad van
financiële toezichthouders heel mager is omschreven. Wij kijken of er
nette personen worden benoemd. Het aanvullend groepstoezicht is cruciaal,
maar het is niet helemaal helder wat dit inhoudt. Ik vraag de minister om
nog eens toe te lichten wat wij hieronder moeten verstaan. De informatieverstrekking
aan de consument is heel belangrijk. Ik heb de indruk dat dat het minst moeilijke
terrein is. Is het echter niet noodzakelijk al veel meer zaken onder de Raad
van financiële toezichthouders te brengen?Recentelijk is een discussie tussen de toezichthouders ontstaan, waaraan
reeds is gerefereerd, ook in de kranten. Vanuit de drie invalshoeken wordt
verschillend gedacht over het gewenste soort toezicht. De discussie spitst
zich nogal toe op de kwestie transparantie versus geheimhouding. Is het beeld
juist dat de discussie zodanig is dat men terugkomt van de samenwerking, waarvan
wij allen juist voorstander zijn? Ontstaan er discussies die het toezicht
weer in twee velden uiteen willen laten vallen? Bij de discussie over de splitsing
tussen prudentieel en gedragstoezicht klinkt dat niet eens altijd even onredelijk.
De vraag die dan opkomt is, of wij dat niet altijd al zo deden. Wat voegt
een dergelijke splitsing toe aan hetgeen tot op heden bestond? Als ik probeer
te begrijpen wat dat gedragstoezicht inhoudt, vraag ik mij af wat het verschil
is met hetgeen in de concept ministeriële regeling staat en hetgeen de
beoogde raad moet gaan doen. Wat verstaat de minister nu precies onder gedragstoezicht?
Is het beeld dat in de Kamer langzamerhand bestaat juist dat er in die groep
dusdanige discussies gaande zijn die inhouden dat de weg terug bewandeld dreigt
te worden? Als dat zo is, zijn wij dan bezig met de regeling van een lege
huls in dit wetsvoorstel? Is het zo dramatisch, ja of nee?Gegeven de discussies die op dit moment gevoerd worden, kwam opnieuw bij
ons de vraag op die wij reeds bij de schriftelijke voorbereiding hebben gesteld
of het nodig en nuttig is, de ministeriële regelingen via een voorhangprocedure
te laten lopen, zodat de Kamer er op de juiste momenten goed over kan spreken.
Ik vraag dit met het oog op de verschillen van inzicht die zich misschien
op dat terrein voordoen. De minister heeft schriftelijk geantwoord dit niet
opportuun te vinden. Hij heeft het concept keurig meegestuurd.
Daarvan kunnen wij natuurlijk ook uitgaan, maar ministers van Financiën
hebben op die post niet het eeuwige leven. Ik ga ervan uit dat deze minister
de regeling best wil toesturen, maar het lijkt mij als wetgever beter ervoor
te zorgen dat de Kamer haar in ieder geval krijgt. Wil de minister ons dat
via een kleine nota van wijziging doen toekomen?Minister Zalm:Voorzitter. Ik ben de Kamer erkentelijk voor de kamerbrede steun die voor
het wetsvoorstel is uitgesproken. Tegelijkertijd wordt van de gelegenheid
gebruik gemaakt enkele andere kwesties aan de orde te stellen. Vandaag is
eigenlijk meer over die andere kwesties gesproken dan over het wetsvoorstel.
Dat is ook wel gebruikelijk op dit terrein, want er speelt zoveel dat het
goed is zo'n wetsvoorstel in een wat bredere context te plaatsen.Ik zal in mijn antwoord de volgorde aanhouden van het besprokene. Mevrouw
Witteveen en mevrouw Voûte hebben gevraagd naar de stand van zaken rond
de financiële bijsluiter. Daarover is een apart overleg voorzien met
de vaste commissie voor Financiën op 25 september. Er wordt behoorlijk
voortgang geboekt en het voornemen bestaat, de feitelijke invoering per 1
januari 2002 te laten ingaan en de wettelijk verplichte invoering per 1 juli
2002. Dat lijkt een haalbaar scenario. De RFT legt de laatste hand aan de
nadere regelgeving die hiervoor nodig is.De samenwerking met opsporingsdiensten is ook een belangrijk punt waar
mevrouw Witteveen op heeft gewezen. Wij bekijken of wij daarvoor nog enkele
verdergaande mogelijkheden kunnen creëren. Dat zal waarschijnlijk nog
enige wetswijzigingen vereisen. Het gaat in het bijzonder om uitwisseling
van informatie tussen toezichthouders en opsporingsdiensten, respectievelijk
een aangifteplicht van toezichthouders bij justitiële autoriteiten. Dat
heeft mede te maken met de geheimhoudingsbepalingen op dit terrein. De Europese
regelgeving is minder knellend in de strafrechtelijke sfeer dan in andere
sferen, dus op dat gebied zou nog wel een stap verder gezet kunnen worden. De telefoonlijn van het centrale aanspreekpunt is in werking getreden.
Er zijn inmiddels enkele honderden telefoontjes geweest. Het is op dit moment
overigens meer een distributiecentrum, dat de vragen onder de drie toezichthouders
verdeelt. Maar voor de consument is dat wel gemakkelijk. Als wij een publiciteitscampagne
zullen wijden aan de financiële bijsluiter, biedt dat ook een goede gelegenheid
om deze telefoonlijn onder de aandacht te brengen. Wij moeten er dan wel voor
zorgen dat er voldoende capaciteit achter die telefoonlijn zit en dat vergt
nog enige voorbereiding.Er is een aantal conferenties geweest, waarbij enkelen uwer ook aanwezig
waren. Recent is er een interessante conferentie gehouden over een onderzoek
naar financiële conglomeraten en over de vraag of meerdere risico's in
een concern het totale risico nu juist kleiner of groter maken. Ik wil u graag
verslag doen van beide conferenties. Het lijkt mij, gelet op uw grote interesse
in het onderwerp, toch wel aardig om u een verslag te doen toekomen over de
conferentie, waar mevrouw Witteveen aan refereerde. Op die conferentie kwam
ook de internationale dimensie aan de orde. Daaruit kan gedistilleerd worden
dat het cross-sectoraspect ook in Europa steeds meer aandacht krijgt. Het
cross-borderaspect speelt nog lang niet in ieder land; lang niet iedereen
vindt dat acuut. Maar het cross-sectorfenomeen doet zich nu in verscheidene
landen voor. Nederland is natuurlijk een voorloper op dit terrein. Inmiddels
wordt 80% van alle bankdiensten en 70% van alle verzekeringsactiviteiten vanuit
een conglomeraat verzorgd. Wij zijn wel een heel typisch land en iedereen
kijkt ook met argusogen naar onze bezigheden. Het is heel gemakkelijk om veel
buitenlanders op onze conferenties te krijgen.Mevrouw Witteveen ging in op het toezicht op enerzijds de zorgpensioenen
en de sociale zekerheid en anderzijds de financiële sector. Ik heb die
belofte inderdaad gedaan. Wij wachten nog op advies van de SER, want die heeft
weliswaar een eerste advies over de nieuwe Pensioenwet uitgebracht, maar over
het onderwerp pensioenfondsen aan de top van de holding zou nog een nader
advies worden gegeven. Zodra dat advies er is, zullen wij samen met andere
departementen de nota schrijven. Dan hebben wij al het benodigde materiaal.
Het is natuurlijk een belangrijk onderwerp, maar ik heb niet het gevoel dat
er een tijdbom ligt te tikken. Het is urgent, maar wij kunnen wel op de SER
wachten.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Wij kunnen vaststellen dat het ook gaat om verzekeringsmaatschappijen,
die collectieve, publieke taken uitvoeren. Ik vond het interessant dat de
minister verwees naar een conferentie over de situatie rondom de grote financiële
conglomeraten. Het ging daarbij om de vraag of er daardoor juist meer of minder
risico's ontstaan. Verzekeringsmaatschappijen die publieke taken uitvoeren,
zijn onderdelen van die grote financiële conglomeraten. Ik zou er dan
ook voor willen pleiten om in die discussie over beide poten te praten, in
plaats van twee volstrekt gescheiden discussies te voeren. Ik denk dat dat
heel verstandig zou zijn, mede gelet op ervaringen die de Kamer op andere
terreinen heeft opgedaan. Dergelijke verbindingen worden nauwelijks gelegd
in de discussie over het opleggen van publieke taken aan private sectoren.Minister Zalm:Ik heb de toezegging gedaan en het is niet de bedoeling dat ik deze van
tafel veeg. Mevrouw Witteveen krijgt dus volledig haar zin. Maar de SER moet
op een niet onbelangrijk onderdeel van dit aspect, namelijk de pensioenen,
waarbij expliciet een verbinding gelegd is tussen beide sectoren, nog met
een advies komen. Het meest actuele voorbeeld is dat er twee pensioenfondsen
een bank hebben gekocht, onze voormalige staatsdochter. Dit levert een heel
interessante casus op van hoe je dit soort dingen zou moeten doen. Ook een
toezichtaspect levert dan natuurlijk de nodige bijzonderheden op. Ik zou dus
graag toch even wachten op wat de SER op dit punt te melden heeft; daarna
zal ik zo snel mogelijk een nota uitbrengen. Het is een ingewikkelde en ook
wel belangrijke materie, maar ik verwacht toch niet dat er binnen een jaar
op dit gebied een grote brand zal uitbreken. Iedereen staat onder toezicht,
de toezichthouders spreken zo nodig ook met elkaar. Mevrouw Witteveen wees
nog op de NMa, waarmee ook regulier contact wordt onderhouden, ook
door de Raad van financiële toezichthouders. Wij komen er dus op terug
en de Kamer zal het resultaat van de toegezegde studie ontvangen, maar dat
kan ik haar nu nog niet verschaffen.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):U zegt dat er op dit moment geen huizenhoge problemen met het toezicht
op puur de financiële sector te verwachten zijn, maar ik denk dat de
situatie volstrekt anders is. Ik zeg u dit niet na als het gaat om het toezicht
op bijvoorbeeld de zorgsector, op de zorgverzekeraars. Ik denk dat uw uitspraak
maar voor de helft van beide invalshoeken geldt.Minister Zalm:Het gaat er natuurlijk niet om of er in bepaalde sectoren problemen zijn,
maar of problemen te maken hebben met de wijze waarop wij het toezicht hebben
georganiseerd. Dat er in sommige sectoren problemen zijn, wil nog niet zeggen
dat een andere coördinatiestructuur in de sfeer van het toezicht de problemen
zou oplossen. Ik wil niet ontkennen dat er in de zorgsector en bij de zorgverzekeraars
problemen zijn, maar die hebben er niet al te veel mee te maken dat niet de
Pensioen- en Verzekeringskamer, De Nederlandsche Bank of de STE, maar een
andere toezichthouder er bovenop zit. Er is overal toezicht op het vlak van
de sociale verzekeringen, er is ook overal toezicht in de financiële
sector en er ontstaat een heel ingewikkeld afstemmingsvraagstuk als bepaalde
zaken in een conglomeraat bij elkaar komen. Dat erken ik allemaal en wij moeten
dat dus ook goed bezien, maar het anders organiseren van toezicht is niet
de oplossing voor ieder probleem.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Wij hoeven er nu inderdaad niet uitvoeriger over te spreken, maar de problemen
in de zorg hebben zeker ook een relatie met het gebrek aan toezicht in die
sector. En juist omdat er nu raakvlakken, versmeltingen zichtbaar worden,
lijkt het mij verstandig om de toezichtaspecten voor beide sectoren zoveel
mogelijk met elkaar te laten sporen. Er komt nog een studie van de SER en
daar zal de Kamer ongetwijfeld mee ingestemd hebben, dus daar zullen wij even
op moeten wachten, maar het is wel belangrijk om in het oog te houden dat
dit soort dingen beslist zeer relevant zullen worden.Minister Zalm:Ik ben het daarmee eens. Het is in ieder geval analytisch heel interessant.
Als je houdt van het in elkaar passen van puzzels, is dit een wel heel aardige
uitdaging.Voorzitter. Mevrouw Witteveen heeft in verband met de geheimhouding nog
gesproken over de heer Witteveen, uiteraard in warme bewoordingen. Zij doelde
er met name op dat hij geen informatie kon verschaffen over de afwikkeling
van klachten etc. Hetzelfde probleem doet zich overigens ook vaak bij politie
en justitie voor: je kunt op grond van privacy-overwegingen – in dit
geval gaat het dan om bedrijfsgeheimen – niet altijd vertellen wat je
doet. Hieraan ligt ook de Europese regelgeving ten grondslag; daarover hebben
wij ruimschoots met elkaar van gedachten gewisseld. Ik heb al gemeld dat wij
denken dat wij in de sfeer van de opsporingsdiensten nog wel wat verder zouden
kunnen gaan. Dit lijkt mij belangrijk voor het gevoel van veiligheid van de
consumenten.Over de Europese kant van de zaak kan ik wel melding maken van mijn activiteiten,
maar ik kan helaas geen voortgang melden. Nadat wij hierover hadden gesproken,
heb ik een brief geschreven aan de Europese Commissie, in het bijzonder over
de informatievoorziening aan het Parlement. Ik heb al mijn collega's ook een
afschrift daarvan gestuurd. Vervolgens heeft Nederland dit aan de orde gesteld
in het Raadgevend comité voor het bankwezen en het Verzekeringscomité,
twee adviesorganen van de Commissie. De kwestie is en marge van EU-vergaderingen
ook bij andere lidstaten aan de orde gesteld, maar er is op Europees niveau
heel weinig animo – en dan druk ik me nog heel voorzichtig uit –
om dit onderwerp verder te bespreken. De Europese Commissie heeft zelfs aangegeven,
geen initiatief te zullen nemen op dit gebied. Misschien moeten wij een moment
afwachten dat het kansrijker is, maar voorlopig moet ik vaststellen dat dit
vastgelopen is. Soms kan ik wel eens met enige powerplay iets bewerkstelligen
op Europees niveau, maar dit ging mijn krachten te boven, kan ik u zeggen.
Het was deze keer geen onwil, kan ik u ook zeggen.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Speelt dit nu niet in andere lidstaten. Krijgt de minister in de Ecofin
of dergelijke geen signalen?Minister Zalm:Ik heb daar geen signalen over.Ik heb de relatie tussen RFT en NMa genoemd. Er is ook een soort van afspraak
over noodsituaties, zodat in situaties waarin plotseling gefuseerd moet worden,
de NMa niet maandenlang gaat bekijken of dit tot een economische machtspositie
leidt. Daarover zijn aparte afspraken gemaakt en dat is een goede ontwikkeling.Wat het accountancytoezicht onder de RFT betreft moet je in de politiek
natuurlijk nooit "nooit" zeggen, maar de RFT is een orgaan waarin de coördinatie
plaatsvindt. Het bestaat uit de drie toezichtsdirecteuren en één
secretaris. Iedere club heeft natuurlijk één vaste secretaris,
maar er is er één voor de dagelijkse gang van zaken. Het is
dus een heel lichte structuur, waarbij de raad niet echt eigen bevoegdheden
heeft. De wetgeving is zo ingericht dat men verplicht wordt om samen te werken
en op uniforme wijze gemeenschappelijke zaken uit te voeren, zonder dat het
een zwaar instituut is geworden. Daarom kunnen wij nog steeds spreken over
drie centrale toezichthouders, die weliswaar gedwongen, maar inmiddels ook
met veel enthousiasme, met elkaar samenwerken. Ik vind het nog niet voor de
hand liggen om het accountancytoezicht daar onder te hangen. Het is misschien
in te passen in andere ontwikkelingen, maar de RFT lijkt mij niet het goede
orgaan daarvoor. Deze wetgeving valt overigens primair onder het ministerie
van Economische Zaken, wat ook nog een kleine complicatie is. Wij hebben wel
vaker iets overgenomen van Economische Zaken, bijvoorbeeld de ECD. Wat dat
betreft is dus alles denkbaar. Ik zal dit in elk geval in de gaten houden.De kwestie van de tussenpersonen is heel lastig, want het zijn er heel
veel, maar ook erg belangrijk. Tot nu toe is dit vaak opgehangen aan de verzekeraar,
die soms een aansprakelijkheid voor een tussenpersoon neemt. Het wordt echter
erg lastig als tussenpersonen zich als zodanig voordoen, maar niet daadwerkelijk
de activiteiten verrichten die zij zouden moeten verrichten. Mevrouw Giskes
noemde dit onderwerp niet, maar de tussenpersonen zijn ook
een onderwerp waarmee de RFT bezig is. Inmiddels is er een consultatie gestart,
overigens vanuit het ministerie van Financiën. Er is een consultatienota
gemaakt, die naar allerlei mensen is verzonden en die ook op het internet
staat. Ik heb daarvan ook een afschrift naar de Kamer gestuurd. Iedereen kan
tot 1 oktober reageren en dan zullen wij zien welk wettelijk kader en welke
stappen nodig zijn. Het is nogal ingrijpend, omdat wij dan echt op een terrein
komen waarop tot nu toe slechts indirect is geopereerd. Die marktconsultatie
is dus belangrijk om goed doordachte stappen te kunnen doen. De RFT zal op
ons verzoek ook reageren op die consultatienota. Inmiddels is aan een bureau
de opdracht verstrekt om dit gehele terrein van bemiddeling in kaart te brengen,
zodat men voor 1 oktober een eerste advies aan mij kan uitbrengen, gebaseerd
ook op een risicoanalyse en allerlei incidenten die zich hebben voorgedaan.
Die vormen namelijk ook de aanleiding om die kwestie van de tussenpersonen
nog eens te bezien. Ik kom hierop dus terug.Mevrouw Giskes (D66):Zeer terecht wordt er op een of andere manier naar die tussenpersonen
gekeken, maar de koppeling met de RFT had ik niet zo snel gelegd. Als ik zie
wat er in de ministeriële regeling zoal is opgesomd als activiteiten
van de RFT, vraag ik mij af of het valt onder het toetsen van de personen.
Of zijn er inmiddels meer onderwerpen die in de ministeriële regeling
zullen worden opgenomen? Eigenlijk gaat het meer om de beoordeling van een
beroepsgroep. Ik kan nog niet helemaal goed plaatsen hoe u het toezicht op
deze groep eronder brengt.Minister Zalm:Toch ligt het voor de hand. Tussenpersonen kunnen allerlei producten aanbieden,
zowel bancaire producten als verzekeringsproducten en effectenproducten. Een
gemeenschappelijke benadering van de tussenpersonen door de drie toezichthouders
is dus nodig. Het ligt dan ook voor de hand dat de RFT zich daarmee bemoeid.
Het past ook in het idee van de wet dat alles wat gemeenschappelijk is en
alles wat op elkaar lijkt, op dezelfde wijze wordt aangepakt, zonder doublures,
maar juist met synergievoordelen. In dit opzicht is het een ideaal voorbeeld.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):De tussenpersonen kun je haast zien als het ene loket voor de consument.
Daarachter bevindt zich een wereld van sectoren. Begrijp ik het nu goed dat
u wilt toewerken naar toezicht op de assurantiebemiddelaars, tussenpersonen
enz.?Minister Zalm:Ja, anders hadden wij dat document niet uitgezet.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):U had het nog niet zo expliciet gezegd. Daar ging het mij om.Minister Zalm:De wijze waarop wij het vormgeven en in hoeverre de gedragscodes van aangesloten
organisaties een rol kunnen spelen, moeten wij nog wel bezien. Het is een
zwaar model om iedere individuele tussenpersoon louter van staatswege onder
toezicht te stellen. Wij moeten maar even afwachten waarmee men komt. Het
is duidelijk dat er adequaat toezicht moet zijn, ook op tussenpersonen, zodat
bij de consument een veiliger gevoel kan ontstaan over de financiële
producten. Overigens kunnen wij niet alles garanderen, ook niet met het toezicht.
Wel kunnen wij proberen, beunhazerij in de echte betekenis van het woord uit
te bannen. Naar ik aanneem, kan ik nog deze kabinetsperiode spannende voornemens
over dit onderwerp toezenden aan de Kamer.Mevrouw Giskes (D66):Ik kan haast niet wachten.Minister Zalm:Ik ook niet.Mevrouw Giskes (D66):Ik vraag mij nog wel af hoe dit zich verhoudt tot de discussie over prudentieel
toezicht en gedragstoezicht, die in alle andere sferen uit elkaar gehaald
lijken te worden.Minister Zalm:Dit zou typisch iets van gedragstoezicht zijn. Gedragstoezicht houdt zich
vooral bezig met consumentenbescherming, met frauduleuze activiteiten van
individuen in de sector, voorkennis, al dat soort zaken. Prudentieel toezicht
betreft, als ik het zo mag samenvatten, de balanslezers. Die bekijken of een
instelling aan haar verplichtingen kan voldoen en niet omvalt. Ik heb de Kamer
gisteren de brief toegezonden, niet om hem vandaag te bespreken, maar om de
Kamer te laten proeven van de gedachtevorming die gaande is. Ik wil voorkomen
dat de Kamer achteraf zegt dat zij misschien wel tegen het wetsvoorstel had
gestemd als zij geweten had dat ik hiermee bezig was. Ik denk niet dat de
behoefte bestaat om tegen dit wetsvoorstel te stemmen. Ik denk ook niet dat
de ontwikkelingen waarover wij aan het nadenken zijn met de sectoren en met
de toezichthouders, een hinderpaal vormen voor de benadering die wij nu hebben
gekozen. Wij zetten nu een belangrijke stap vooruit met de RFT, waarin gezamenlijke
zaken door de toezichthouders gezamenlijk worden aangepakt. Wij zijn nog aan
het nadenken over verdergaande vormen van samenwerking of integratie. Ik heb
geïndiceerd wat de gedachten zijn, maar ik heb mij nog op geen enkele
wijze eraan gebonden, laat staan dat ik de Kamer eraan zou kunnen binden.
In de financiële sector en het toezicht erop is het zeer belangrijk om
niet langs revolutionaire weg veranderingen te forceren, maar ervoor te zorgen
dat het ordelijk en goed verloopt en dat je draagvlak hebt. Er moet draagvlak
zijn zowel bij de toezichthouders als bij de financiële sector zelf.
Men moet de zin ervan inzien en beseffen dat het daardoor efficiënter,
doelmatiger en wellicht goedkoper wordt.Mevrouw Giskes (D66):Ik heb die brief met belangstelling gelezen. Nadat wordt beschreven wat
de een en wat de ander zou kunnen gaan doen, wordt de vraag gesteld welke
rol de RFT daarin kan blijven vervullen. Dat riep bij mij de vraag op of wij
nu iets overbodigs aan het creëren zijn.Minister Zalm:Dat geloof ik niet. Zowel mevrouw Voûte als de heer De Haan heeft
gezegd dat gelijke risico's op een gelijke manier behandeld dienen te worden.
Er zijn nu aparte Bazelrichtlijnen voor banken, voor verzekeringen is er weer
iets anders. De samenwerking op dat terrein zou wellicht in één
kolom kunnen plaatsvinden: de kolom prudentieel toezicht. De RFT is dan niet
meer nodig omdat het dan in een aparte coördinatiestructuur zit. Er kan echter ook afstemming nodig zijn tussen gedragstoezichthouder en
de prudentieel toezichthouder. Stel dat de gedragstoezichthouder iemand op
het spoor is gekomen en dat de instelling omvalt als die publiek gepakt zou
worden. Dan moet de prudentieel toezichthouder erbij komen en dat vereist
afstemming in de toezichtpraktijk. Dat gebeurt nu binnen een instelling. Als
het om een bank gaat, zit dat bij De Nederlandsche Bank en bij verzekeraars
bij de Verzekeringskamer. Mijn voorlopige bevinding is dat de RFT altijd nodig
is. Mocht dat niet zo zijn, dan kunnen wij dat alsnog bezien.Ik wijs er ook op dat met deze wet de RFT niet wordt ingesteld. Er wordt
alleen gezegd dat wie er toezicht houdt in Nederland, verplicht is om op alle
punten die van gemeenschappelijke aard zijn af te stemmen met zijn medetoezichthouders.
Institutioneel gesproken hebben wij gekozen voor een heel flexibele formulering.
Wij denken aan een intensievere samenwerkingsactiviteit. Ik ben het overigens
met mevrouw Voûte eens dat wij op dit punt niets moeten forceren. De
brief staat ook vol met termen zoals "zou kunnen", "wellicht" etc. Het is
een gedachtelijn die wij uitwerken en die zou kunnen leiden tot nieuwe voornemens,
hetzij in deze hetzij in de volgende kabinetsperiode. Het gaat allemaal zeer
voorzichtig zoals dat in de financiële sector behoort.Mevrouw Voûte-Droste (VVD):Als het inderdaad op die manier gebeurt, kan ik mij erin vinden. De argumenten
en de analyses moeten wel overduidelijk aangeven dat er een meerwaarde gecreëerd
wordt. Als dat niet het geval is, is het misschien beter de bestaande situatie
te optimaliseren en vervolgens de stap te maken die ik aangaf. Het gaat immers
niet alleen om cross sector maar ook om cross boarder. Er verandert zoveel
dat uiterste zorgvuldigheid geboden is.Minister Zalm:Ik ben het met mevrouw Voûte eens dat kordate zorgvuldigheid hier
nodig is, voorzover dat met elkaar verenigbaar is.Het leek mij goed om u via deze brief wat achtergrondinformatie te geven.
Ik acht mij nergens aan gebonden en u bent, zoals ik reeds zei, helemaal nergens
aan gebonden behalve aan dit wetsvoorstel als u daarmee instemt. Ik kom wellicht
nog in deze kabinetsperiode met iets bij u terug. Het kan echter ook zijn
dat ik u rapporteer dat wij het bij nader inzien laten zoals het is, of dat
ik het aan een volgend kabinet overlaat. Er zijn tal van varianten mogelijk.
Ik vind het zeer belangrijk dat degenen die hierbij betrokken zijn niet het
gevoel hebben dat zij onder druk worden gezet en dat rustig van gedachten
kan worden gewisseld over de vraag welke verbeteringen en meerwaarde uit eventuele
verdergaande stappen te halen zijn.Dan de cross-bordercoördinatie. De contacten tussen toezichthouders
gaat wat dit betreft meestal op ad-hocbasis, behalve bij een beurs die uit
drie beurzen bestaat. Daar wordt onderling een institutionele afspraak gemaakt.
Er zijn overigens wel verenigingen van toezichthouders. Er is zelfs een vereniging
van toezichthoudersverenigingen. Internationaal wordt er al veel gesproken
en afgestemd. Ik las gisteren, maar dat had ik al gehoord, dat onze eigen
Docters van Leeuwen voorzitter is geworden van de club van beurstoezichthouders.
Hij heeft dus snel carrière gemaakt in het internationale, wellicht
doordat wij in Nederland nogal nadenken over het toezicht en bezig zijn met
een vernieuwing op dat punt. Misschien vindt men het interessant een voorzitter
uit dat land te hebben. Ik hoop dat er wat dat betreft sprake is van enige
connectie, maar het persoonlijk gewicht van de heer Docters van Leeuwen kan
natuurlijk ook een rol hebben gespeeld.Ik waardeer de steun van de heer De Haan als oppositioneel lid van dit
parlement zeer. Hij wees op de scheiding tussen banken en verzekeringen als
het gaat om de kapitaalvereisten. Bij de opening van de tweede conferentie
die ik zojuist noemde, heb ik een vrij uitvoerige beschouwing gehouden over
reguleringsarbitrage en het risico daarvan. Als je in zo'n conglomeraat zit
en je moet je activa of je passiva ergens parkeren, dan kijk je naar wat het
prettigst is, vanuit de regelgeving die de toezichthouders hebben neergelegd.
Een hypotheek is een hypotheek, maar bij verzekeraars wordt die soms anders
behandeld dan bij een bank. Dat moet je zoveel mogelijk voorkomen. Je moet
proberen zoveel mogelijk te uniformeren. Je moet kijken naar de objecten.
De behandeling van risico's die daarmee samenhangen, zouden in beide sectoren
dezelfde moeten zijn. Er mogen geen grote verschillen zijn in waardering en
regulering, afhankelijk van de vraag bij welk onderdeel van het concern iets
is geparkeerd, tenzij die verschillen uit de aard van het bedrijf voortvloeien.Ik kom apart terug op de kwestie van de geheimhouding en het systeemrisico.
Daar durf ik niet op te improviseren, gelet op het verleden.De heer De Haan (CDA):Voorzitter. Wat de minister belooft, dat doet hij meestal. Daar komen
wij dus op terug.Nog even iets over het systeemrisico. Wij doen net alsof banken, verzekeraars
en beleggingsinstellingen een beetje hetzelfde zijn, maar dat is niet zo.
Er is maar één instelling die werkelijk geld kan creëren.
Dat is de bank. De anderen kunnen dat per definitie niet. Daardoor ligt het
systeemrisico, de beheersing van het risico, bij banken wel degelijk anders
dan bij een beleggingsinstelling. Bij beleggingsinstellingen gaat het veel
meer om de controle of zij zich netjes gedragen. Verzekeringsinstellingen
kunnen geen geld creëren, maar de risico's die ze verzekeren, moeten
ze wel voor hun rekening kunnen nemen. Bij banken is sprake van een specifiek
probleem. Zij kunnen namelijk een hoop geld creëren. De Europese centrale
bank kan dat beheersen, maar toch zijn de systeemrisico's daar wat groter.Minister Zalm:Voorzitter. Ik ben dat met de heer De Haan eens. Als je in een beleggingsfonds
zit, dan kan je geld waardeloos worden, maar dat is verkeerd belegd. Dan ben
je je geld kwijt. Dan weet je echter als belegger. Je weet dat dit risico
bestaat. Kijk je naar welke toezichthouder het meest op een toekomstige gedragstoezichthouder
lijkt, dan moet je concluderen dat de STE daar het dichtst bij komt. Daar
kijkt men vooral naar vragen als: Deugt het wel? Wordt er met voorkennis gehandeld?
Wordt de consument geen oor aangenaaid, doordat er rendementen worden voorspeld
die er helemaal niet zijn? Daarom heeft in vrijwel alle landen de centrale
bank het systeemrisico in de portefeuille. Ik ben het dus eens met de nuance
die de heer De Haan aanbrengt. De vraag is wel of het efficiënt
is de kwestie van het prudentiële bij één instituut onder
te brengen, net als het gedragstoezicht, of dat de sectorale dimensie die
nu de overhand heeft, de hoofdlijn moet blijven. Dat is eigenlijk de vraag
waarmee wij nu worstelen. Je zou bijvoorbeeld nog verder kunnen gaan door
gedrag en prudentieel bij één toezichthouder onder te brengen.
Dat zijn zaken die allemaal nog aan de orde kunnen komen en waarover wij niet
eerder zullen besluiten dan nadat wij er heel goed over hebben nagedacht en
er met Jan en Alleman over hebben gesproken. Uiteraard zal het parlement dan
ook aan zijn trekken komen.Ik ben het met de heer De Haan eens dat de minister van Financiën
ook verantwoordelijk is voor de wijze waarop het toezicht is ingericht. Als
er iets misgaat, dan kan ik niet zeggen: ik mocht er ook niets mee. Dan had
ik maar tot een andere wetgeving moeten komen; dan had ik mijzelf maar andere
bevoegdheden moeten verschaffen in plaats van die te delegeren. De eindverantwoordelijkheid
voor het gehele bouwsel ligt bij de regering. In de operationele sfeer hebben
wij natuurlijk wel professionals die het toezicht uitoefenen. Ik heb een en
ander nog nooit bekeken vanuit de vraag of ik meer informatie zou moeten krijgen
als het gaat om een systeemrisico ten opzichte van een regulier prudentieel
zaakje. Ik zeg de heer De Haan evenwel toe dat ik mij graag zal verdiepen
in die vraag, waarbij ik ook aandacht zal schenken aan de Europese wettelijke
mogelijkheden op dat vlak.Mevrouw Giskes heeft nog een vraag gesteld over het aanvullend groepstoezicht.
Het toezicht is aanvullend omdat ten minste twee toezichthouders met een conglomeraat
te maken kunnen hebben. Verder hebben wij gekeken naar de vraag of er bovenop
de nu voorgestelde constructie voor het toezichtregime nog wat gebeuren moet.
Dat is een vraag die ingewikkeld is. Er zijn ook al samenwerkingsprotocollen
over afgesproken. Daar ging de laatstgehouden conferentie ook over. Die was
in zeker opzicht toch wel enigszins geruststellend. De conclusie van de onderzoekers
was dat een enorme multiplicatie van risico's niet verwacht behoeft te worden
maar ook dat een reductie van risico's beperkt is. De partiële benadering
zou dus niet echt leiden tot een verkeerde integrale benadering.Ik meldde al dat de Raad van financiële toezichthouders inmiddels
de tussenpersonenkwestie heeft opgepakt. Hoe het effectentypisch toezicht
moet worden georganiseerd, is ook een onderwerp van gesprek. Het moge duidelijk
zijn dat hierbij het voortouw bij de STE ligt, maar er is toch ook een duidelijke
relatie met banken, verzekeraars en pensioenfondsen. De Raad van financiële
toezichthouders is een goed vehikel om dat met elkaar af te stemmen.Wat betreft de vanuit de Kamer gedane suggestie van een ministeriële
regeling via een voorhangprocedure zou ik het volgende willen opmerken. Bij
een voorhangprocedure zal er in bijna ieder geval sprake moeten zijn van een
AMvB. Of de minister regelt het zelf vanwege de snelheid, hetgeen eigenlijk
ook iets is wat wij graag willen. Ik wil de Kamer alle informatie graag verschaffen
en zij kan mij te allen tijde ter verantwoording roepen. Het is wel belangrijk
dat je het tempo er in kan houden en dat je niet eerst allerlei procedures
moet volgen.Er is hier gezegd dat ministers van Financiën niet het eeuwige leven
hebben op die plek. Ik kan melden dat ze dat buiten die plek ook niet hebben.
Ook mijn opvolger kan altijd met artikel 68 van de Grondwet in de hand verplicht
worden om alle benodigde informatie te verschaffen, voorzover deze niet geheim
is uiteraard. De Kamer kan hem of haar onmiddellijk aan de broek of rok trekken
als er naar haar idee verkeerde regelgeving is uitgevaardigd. Deze praktische
werkwijze wijkt de facto niet veel af van een voorhangprocedure. Niet voor
niets is er een onderscheid tussen een wet, een AMvB en een ministeriële
regeling. Een ministeriële regeling kent in de regel geen voorhangprocedure.
De Kamer kan mij natuurlijk verbieden om een ministeriële regeling te
treffen, maar dat acht ik niet gewenst gezien het tempo dat vaak vereist is
bij zaken in de financiële sector. Ik vraag enig vertrouwen op dit punt.Mevrouw Giskes (D66):Er is geen sprake van wantrouwen. Het gaat mij er meer om dat hierover
goed nagedacht moet worden. Ik ben overigens niet erg onder de indruk van
het argument dat er tempo gemaakt moet worden. Ik kan mij niet voorstellen
dat er snel een ministeriële regeling wordt uitgevaardigd omdat er iets
in de financiële wereld gebeurt. Ik ben echter bereid om voorlopig met
dit antwoord akkoord te gaan.Minister Zalm:Ik heb nog nooit een motie van vertrouwen gehad, maar dit komt er dicht
in de buurt. Ik ben u daar zeer erkentelijk voor.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Ik heb nog geen antwoord gekregen op mijn vraag over de integriteitscode
bij buitenlandse vestigingen van Nederlandse banken. Blijkbaar is men niet
in staat op dit punt grensoverschrijdend te werken. Ik heb gesuggereerd, hiervoor
Europese regelgeving te ontwikkelen.Minister Zalm:Mijn excuus, ik was die vraag vergeten. De integriteitscode betreft een
regeling van de Nederlandse vereniging van banken. Een soortgelijke regeling
krijgt een wettelijke grondslag op basis waarvan zij van toepassing wordt
op alle Nederlandse banken, inclusief de buitenlandse bijkantoren.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):Dat is een belangrijk winstpunt.Minister Zalm:Wij kunnen echter geen regeling treffen voor de dochterondernemingen.
Als een onderneming een bank in het buitenland koopt, dan valt die bank onder
de toezichtregeling van het desbetreffende land. In dat geval is er Europese
regelgeving nodig. Ik ben bereid bij commissaris Bolkestein de mogelijkheid
van een Europese integriteitscode aan te kaarten. Ik wijs er overigens op
dat er een zeker handhavingsprobleem is bij buitenlandse dochters en bijkantoren.Voor Nederland wordt de integriteitscode verplicht gesteld. De toezichthouder
stelt hier eisen en moet de implementatie van deze code ook goedkeuren. Zoals
gezegd, geldt de integriteitscode ook voor buitenlandse bijkantoren van Nederlandse
banken. Op betrekkelijk korte termijn kan dus al een behoorlijke stap voorwaarts
worden gezet.Mevrouw Witteveen-Hevinga (PvdA):U geeft daarmee in feite aan dat banken eigenlijk niet willen. Als er
banken in het buitenland worden gekocht, zou men zelf de integriteitscode
bij de dochterondernemingen kunnen invoeren. Ik betreur het ten zeerste dat
de financiële wereld niet zelf inziet dat het van belang is om die integriteitscodes
overal in te voeren.Minister Zalm:Ik kan het mij bijna niet voorstellen, maar stel dat ik in het bestuur
van een bank zit. Deze bank heeft als strategie een bepaalde integriteitsbenadering.
Ik denk dat ik als bestuurder ervoor zal pleiten om een dergelijke code spontaan
bij buitenlandse vestigingen toe te passen en om een vergelijkbare regeling
voor dochters te treffen. Dat is dan een onderdeel van de concernfilosofie.
Misschien zal dit, als wij dit doordrukken en er een wettelijke basis aan
geven, min of meer spontaan ook bij buitenlandse dochters worden toegepast.
Ik zal het voorschrijven van een integriteitscode in ieder geval aankaarten
bij commissaris Bolkestein. Wellicht zal dat leiden tot het allermooiste wat
er is, namelijk de situatie dat dit op Europees niveau de standaard wordt.
Dus het is een goed exportartikel.De voorzitter:Ik constateer dat er geen behoefte bestaat aan het houden van een tweede
termijn.Mevrouw Giskes (D66):Voorzitter. Ik heb nog een vraag aan de minister. Aan het eind van de
nota naar aanleiding van het verslag wordt gesproken over het voornemen om
een vergelijkende analyse uit te voeren naar de gedragsregels bij de verschillende
instellingen ten opzichte van de consumenten. Hoe staat het daarmee? Krijgen
wij daar binnenkort informatie over?Minister Zalm:Daar heb ik nog geen nieuwe informatie over. Dat antwoord moet ik u even
schuldig blijven. Er is echter zo'n permanente stroom aan brieven, wetsontwerpen,
etc. dat dit onderwerp ongetwijfeld aan de orde zal komen. De woordvoerders
op dit terrein hebben heel wat voor de kiezen gekregen de afgelopen jaren
aan wetsontwerpen en nota's. Ik vind het zelf al een hele kunst om het goed
bij te houden. Gelukkig heb ik een enorme ondersteuning. Het is veel, maar
wij komen ongetwijfeld ook op dit punt terug.De algemene beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt, na goedkeuring van de onderdelen, zonder stemming
aangenomen.De vergadering wordt van 11.36 uur tot 13.00 uur geschorst.Voorzitter: Van NieuwenhovenDe voorzitter:Ik heb bericht ontvangen van het overlijden op de leeftijd van 84 jaar
van de heer Herman Schoemaker, lid van deze Kamer voor de KVP-fractie van
5 juni 1963 tot 30 september 1966. Aan de nabestaanden heb ik namens de Kamer
een bericht van rouwbeklag gezonden.De ingekomen stukken staan op een lijst die op de tafel van de griffier
ter inzage ligt. Op die lijst heb ik voorstellen gedaan over de wijze van
behandeling. Als aan het einde van de vergadering daartegen geen bezwaren
zijn ingekomen, neem ik aan, dat de Kamer zich met de voorstellen heeft verenigd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20002001-6293-6303.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl