Behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake het vervaardigen, verhandelen, vervoeren, voorhanden hebben, dragen enz. van wapens en munitie (Wet wapens en munitie) (25413)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1996-1997, pag. 1993-1999

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

15-07-1997

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

nr. 36, pagina 1993-1999

01-07-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 25413Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Stemming over de wetsvoorstellen: - Samenvoeging van de gemeenten Weert en Stramproy (25115); - Samenvoeging van de gemeenten Boxmeer en Vierlingsbeek (25184); - Wijziging van de Wet op het voortgezet onderwijs in verband met een nieuwe regeling van informatievoorziening en van de Wet van 7 juli 1993, Stb. 405, in verband met de besteding van nascholingsgelden (regeling informatievoorziening) (25198)Pagina 1956-1956
Presentie en opening (dinsdag 1 juli 1997)Pagina 1939-1939
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek en van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering in verband met opneming daarin van bepalingen voor het geregistreerd partnerschap (23761)Pagina 1956-1963
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek en van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering in verband met opneming daarin van bepalingen voor het geregistreerd partnerschap (23761)Pagina 1939-1946
Behandeling van het wetsvoorstel Instelling van vaste colleges van advies van het Rijk op het terrein van het Ministerie van Justitie (Wet adviesstelsel Justitie) (24881)Pagina 1999-2002
Behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake het vervaardigen, verhandelen, vervoeren, voorhanden hebben, dragen enz. van wapens en munitie (Wet wapens en munitie) (25413)Pagina 1993-1999
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Goedkeuring van de op 17 juli 1995 te Brussel tot stand gekomen Euro-Mediterrane Overeenkomst, waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschap en haar lid-staten, enerzijds, en de Republiek Tunesië, anderzijds (24821); - Goedkeuring van de op 20 november 1995 te Brussel tot stand gekomen Euro-Mediterrane Overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen de Europese Gemeenschappen en hun Lid-Staten, enerzijds, en de Staat Israël, anderzijds (25036)Pagina 1963-1967
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van de Kieswet, houdende verlaging van de voorkeurdrempel (25221); - Wijziging van de Kieswet, houdende verlenging van de duur van de stemming tot acht uur 's avonds alsmede regeling van diverse andere onderwerpen (25227)Pagina 1946-1956
Behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake instelling van een college voor post- en telecommunicatiemarkt (Wet onafhankelijke post- en telecommunicatie-autoriteit) (25128)Pagina 1967-1973
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van bepalingen van de Mediawet, de Wet op de telecommunicatievoorzieningen en de Radio-Omroep-Zender-Wet 1935 in verband met de liberalisering van de mediawetgeving (24808)Pagina 1974-1993

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Regels
inzake het vervaardigen, verhandelen, vervoeren, voorhanden hebben, dragen
enz. van wapens en munitie (Wet wapens en munitie) (25413).De beraadslaging wordt geopend.De heer Hirsch Ballin (CDA):Mijnheer de voorzitter! Wij behandelen vanavond een wetsvoorstel dat vrijdagochtend
vroeg in de Tweede Kamer is aanvaard. Onze fractie heeft ingestemd met de
door de minister van Justitie gevraagde zeer snelle afhandeling, nog voor
het reces, hetgeen overigens niet noodzakelijkerwijs ook betekent
dat wij het zullen steunen.Die zeer versnelde behandeling van een nog maar net ontvangen voorstel
noodzaakt ook deze Kamer tot beperking. Over de interpretatie van en de gang
van zaken na het Securitel-arrest van 30 april 1996 zullen we pas later spreken.
Ook de Raad van State heeft zich in zijn advisering over het wetsvoorstel
deze zelfbeperking opgelegd, om wille van de tijd. Nu kan men opmerken dat
er niets moeilijks is in het wetsvoorstel als zodanig. De tekst is op een
overgangsbepaling en de slotbepalingen na identiek aan de oude Wet wapens
en munitie en de memorie van toelichting is nog geen bladzijde lang. Maar
deze eenvoud roept ook de vraag op waarom het wetsvoorstel niet eerder aan
de Raad van State kon worden voorgelegd dan op 10 juni, namelijk onverwijld
nadat duidelijk was geworden dat de Wet wapens en munitie reparatie behoefde,
omdat de notificatie achterwege was gebleven. Men kan niet tegelijkertijd
zeggen dat een wetsvoorstel zeer urgent is en dat er vele maanden voor de
voorbereiding moesten worden uitgetrokken. Evenmin kan men tegelijkertijd
zeggen dat het zo simpel is dat het met minimale voorbereiding door Raad van
State en Staten-Generaal kan worden afgehandeld, en dat de regering er lang
op moest studeren voordat het werd ingediend.Tijdens de behandeling van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer heeft de
minister vooruitgeblikt op de aandacht die deze Kamer zal willen geven aan
de constitutionele aspecten van het wetsvoorstel en het daarop door onze collega
in de Tweede Kamer, de heer Koekkoek ingediende, maar verworpen amendement.
Wij willen haar daarin niet teleurstellen. Onlangs heeft de minister vragen
vanuit onze fractie beantwoord over haar uitspraak dat de advocatuur geen
nobile officium meer is. Tegen de achtergrond daarvan moeten wij vrezen dat
de vergelijking die de minister maakte tussen de woordvoerder van de CDA-fractie
in de Tweede Kamer en sommige advocaten, niet als compliment bedoeld was.
Voor de discussie is er weinig mee gewonnen als ze zich op de persoon van
de indiener van het amendement in plaats van op het amendement zelf richt.
Over dat verworpen amendement is gezegd, dat het met terugwerkende kracht
gebreken in de grondslag van een strafvervolging zou herstellen. Dat kan uiteraard
niet, maar dat stond ook niet zo in het amendement.Voorzover de in het Securitel-arrest neergelegde rechtsopvatting de strafbaarstellingen
op grond van de oude Wet wapens en munitie raakt – ik zeg uitdrukkelijk:
voorzover – is dat niet met terugwerkende kracht te repareren. Een andere
vraag is of de intrekking van de oude wet, niet meebrengt dat besluiten op
grond van de oude wet genomen, hun gelding verliezen. Dat is een kwestie voor
ons, de Nederlandse wetgever. De wetgever kan de werking van de intrekking
van de oude wet mitigeren door te bepalen dat dit geschiedt met eerbiedigende
werking ten aanzien van besluiten op grond van de oude wet. Zo'n eerbiedigende
werking sluit in de verhouding tussen de oude en de nieuwe Nederlandse wet
de effecten van het Securitel-arrest niet uit, maar voorkomt anderzijds wel
dat de reparatiewetgeving over die effecten heen schiet. In dat opzicht had
het amendement een positievere bejegening verdiend: het kan immers niemands
bedoeling zijn, de zaak door intrekking van de oude wet erger te maken dan
zij is. Naar ons oordeel zou de vraag moeten zijn in hoeverre het verworpen
amendement – ik heb het nu over de tekst van het amendement en niet
over de discussie die zich daaromheen heeft ontrold, dus het voorgestelde
artikel 58a – nodig is naast artikel 57 van het wetsvoorstel. Dat is
een zinvolle discussie. Het antwoord op die vraag is voor ons van belang bij
het bepalen van onze opstelling ten opzichte van het wetsvoorstel, zoals het
er ligt.Voorzitter! Ik licht dat met een paar woorden toe. Het wetsvoorstel zegt
in artikel 57: regels en ándere besluiten krachtens de oude wet berusten
na de inwerkingtreding van de nieuwe wet op déze wet. Ze blijven dus
van kracht, maar krijgen een andere grondslag. In het amendement stond: rechtshandelingen
op grond van de oude wet blijven in stand. Uitgaande van de definitie van
een besluit in de Algemene wet bestuursrecht – "een schriftelijke beslissing
van een bestuursorgaan, inhoudende een publiekrechtelijke rechtshandeling" –
zie ik amper verschil tussen artikel 57 en het verworpen amendement. Zijn
er eigenlijk "rechtshandelingen" op grond van de wet die geen regels of andere
besluiten zijn?Als deze veronderstelling juist is, is voor ons de vraag of de regering
niet had moeten betogen dat artikel 57 er al in voorziet in plaats van de
discussie aan te gaan over de vraag of de veronderstelde Securitel-manco's
met terugwerkende kracht kunnen worden gerepareerd. Ik zie niet over het hoofd
dat in de toelichting op het amendement ook sprake was van processen-verbaal
en vervolgingshandelingen. Maar die berusten rechtens niet op de WWM, maar
op het Wetboek van Strafvordering.Kan de minister bevestigen dat deze strafvorderlijke handelingen door
de wetswijziging niet hun gelding verliezen? En kan zij ook bevestigen dat
de mate waarin het ontbreken van notificatie hun effectiviteit aantast, voor
het verleden niet wordt bepaald door de vervanging van de oude WWM door de
nieuwe? Als dat laatste wél het geval zou zijn, had immers een andere
aanpak moeten worden overwogen, wellicht een specifiekere ten aanzien van
de bepalingen in de WWM of toch een nadere overgangsbepaling!Mijnheer de voorzitter! Ten slotte een vraag over de uitleg die door leden
van de Tweede Kamer aan het arrest is gegeven met als trefwoord "Schutznorm".
Wordt die opvatting onderschreven door de minister? In hoeverre is daaraan
behoefte ter begrenzing van de gevolgen naast een zinvolle uitleg van het
niet kunnen toepassen, waarvan in het arrest van het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschap wordt gesproken? In welke gevallen ziet de minister
in verband met de WWM een causaal verband tussen fout en schade?Wij zien met bijzondere belangstelling uit naar het antwoord van de minister.De heer Heijne Makkreel (VVD):Voorzitter! Algemene beschouwingen naar aanleiding van het Securitel-arrest
wil ook ik liever bewaren tot wij daarvoor in september wat meer ruimte hebben.
Ik zou ook geheel niet het woord hebben gevoerd, als er in het aan de orde
zijnde voorstel niet een element zat dat op mij overkwam als
niet geheel consequent. Ik vond toch dat ik dat vandaag aan de orde moest
stellen en niet pas bij een volgende gelegenheid.Ter inleiding daarop het volgende. De heer Koekkoek heeft in de Tweede
Kamer opgemerkt dat een groot aantal processen-verbaal in rook opgaan of woorden
van een gelijke strekking. Dat geloof ik niet, want een proces-verbaal is,
zoals de letterlijke betekenis van het woord ook zegt, het in woorden omzetten
van waarnemingen. Dat een opsporingsambtenaar in een proces-verbaal melding
pleegt te maken van wetsartikelen, is volstrekt ten overvloede en bindt de
rechter niet en ook de officier van justitie niet. Als er dus een proces-verbaal
is dat relateert dat iemand betrapt is met een vuurwapen waarvoor hij geen
vergunning had om dat bij zich te hebben, dan is dat een strafbaar feit. De
vraag is dan op welke wettelijke bepaling een eventuele vervolging kan worden
gebaseerd.In artikel 62 van de Wet wapens en munitie van 5 februari 1986, Staatsblad
41, waarvan de gelding op het ogenblik in twijfel wordt getrokken, staat:
de wet van 9 mei 1890, Staatsblad 81, de Vuurwapenwet 1919 en de Wet tot wering
van ongewenste handwapenen worden ingetrokken. Als het inderdaad waar is,
voorzitter, dat de Wet wapens en munitie, die in 1986 tot stand is gebracht,
op basis van het niet notificeren werking ontbeert, zou ik denken dat dit
ook moet gelden voor deze intrekkingsbepaling. Dat betekent mijns inziens
dat een officier van justitie die een proces-verbaal in handen krijgt, zijn
vervolging, voorzover de oude Wet wapens en munitie geen kracht meer heeft,
zou kunnen baseren op de daaraan voorafgaande Vuurwapenwet, waarvan dan ook
de intrekking effect ontbeert.Dit brengt mij tot de vraag of er in het wetsvoorstel zoals het nu voor
ons ligt, geen inconsequentie zit, want in dit voorstel lees ik in artikel
58 dat de Wet wapens en munitie, Staatsblad 95-580, wordt ingetrokken. Ik
vraag mij af of wij daar niet zouden moeten zeggen dat juist de daaraan voorafgaande
wetgeving wordt ingetrokken, voorzover althans het uitgangspunt van deze gehele
operatie, namelijk dat de oude wet geen gelding heeft op basis van een onvoldoende
notificatieprocedure, inderdaad houdbaar is. Eventueel zou ook denkbaar zijn
dat er een subsidiaire mogelijkheid werd opgenomen: de Wet wapens en munitie
wordt ingetrokken voorzover die mocht gelden; en voorzover die niet mocht
gelden, wordt de oude wetgeving ingetrokken. Ik zou graag weten wat de opvattingen
van de minister hierover zijn, daarbij inbegrepen mijn gedachten over alternatieve
mogelijkheden voor de officier van justitie om te vervolgen, ook als de oude
Wet wapens en munitie niet mocht gelden.Minister Sorgdrager:Voorzitter! Als eerste geef ik aan dat de regering de Kamer erkentelijk
is voor de bereidheid om vandaag, de laatste dag voor het reces, toch nog
ruimte te maken voor de behandeling van dit wetsvoorstel.In de memorie van toelichting is aangegeven dat de Wet wapens en munitie
indertijd niet bij de Europese Commissie is aangemeld in het kader van de
notificatieprocedure. Had dat gemoeten? Naar huidig inzicht is dat inderdaad
het geval, althans voor die onderdelen van de wet die onder de notificatierichtlijn
vallen. Wat dit betreft, heeft het Securitel-arrest zijn werking wel gehad.
Op de vraag waarom dit bij deze wet en ook bij andere regelingen niet is gebeurd,
hoef ik nu niet in te gaan: geen van de woordvoerders heeft dat gedaan en
bovendien zal dit in een nader debat nog wel gebeuren. Ik neem aan dat de
Kamer ook wel kennis zal hebben genomen van hetgeen collega Wijers en ik daarover
in de Tweede Kamer bij twee gelegenheden hebben gezegd.De heer Hirsch Ballin vroeg waarom het zo lang heeft geduurd voordat dit
wetsvoorstel aan de Raad van State ter advisering werd voorgelegd. Ook daarbij
verwijs ik in de eerste plaats naar datgene wat collega Wijers in de Tweede
Kamer uitvoerig heeft aangegeven over de wijze waarop het in de afgelopen
maanden is gegaan. Vanaf januari heeft intensief overleg plaatsgehad met andere
lidstaten en de Europese Commissie. In de tussentijd moest zorgvuldig worden
geïnventariseerd welke regelingen ten onrechte niet waren genotificeerd.
Dit resulteerde in een voorlopige inventarisatie. De Kamer moet zich voorstellen
dat per wet ook nog moest worden gekeken welke onderdelen van die wet wel
of niet moesten worden genotificeerd.Op 30 mei heeft de ministerraad daarover gesproken. Er is nog gekeken
naar de mogelijkheid om Europees gezien een oplossing te vinden voor dit probleem.
Toen dat niet mogelijk bleek te zijn, is besloten tot een nationale hersteloperatie.
Korte tijd na die vergadering van de ministerraad lag dit wetsvoorstel als
eerste bij de Raad van State.Ook in dit huis wil ik nog wel even het misverstand wegnemen dat de hele
wet ongeldig zou zijn. Dat wij de hele wet opnieuw gaan vaststellen, heeft
louter praktische redenen. De Europese Commissie wil graag een volledig ontwerp
zien. Het bespaart de tijd en moeite om precies na te gaan welke onderdelen
van de wet wel en welke niet onder de richtlijn vallen. Deze methode is voor
alle herstelwetgeving afgesproken in het plan van aanpak dat wij in de ministerraad
hebben vastgesteld.Ik neem aan dat men kennis heeft genomen van de nota naar aanleiding van
het verslag aan de Tweede Kamer. Dat blijkt wel uit datgene wat de heer Hirsch
Ballin naar voren heeft gebracht. Door de snelheid waarmee wij alles hebben
gedaan, zijn de stukken niet gedrukt, maar in de oorspronkelijke vorm gestuurd.
In dat Kamerstuk is uitgebreid gemotiveerd dat er geen sprake is van een rechtsvacuüm
of het op losse schroeven staan van de wapenwetgeving, zoals wel eens is gesuggereerd.De vraag rijst vervolgens of er een probleem is of niet. Ja, er is wel
een probleem, anders zouden wij deze wet niet zo hebben ingediend en zouden
wij haar niet op zo heel korte termijn op de laatste dag voor het reces hoeven
te behandelen. Ook in deze wet blijven gevallen denkbaar waarbij de wet ingevolge
het Securitel-arrest niet kan worden toegepast. Dat zijn er alleen niet zoveel
als sommigen ons willen doen geloven. Voor die gevallen en om een einde te
maken aan die onzekerheid over de toepasbaarheid van de wet is het van belang
om de wet snel opnieuw vast te stellen, met inachtneming van de notificatieplicht.
Zo ontstaat snel maximale duidelijkheid over de toepasbaarheid.Daarom is de wet ook aangemeld in Brussel via de zogenaamde urgentieprocedure.
Nu de Commissie dat heeft geaccepteerd, hoeft de zogenaamde standstilltermijn
van drie maanden niet te worden toegepast. Als het wetsvoorstel
door deze Kamer is aanvaard, kan het na ondertekening door de Koningin meteen
in het Staatsblad worden geplaatst en in werking treden. Tegelijkertijd is
het de bedoeling dat er nog negen andere spoedregelingen tot stand komen onder
de urgentieprocedure: een AMvB en nog acht ministeriële regelingen.De heer Hirsch Ballin gaat in op de overgangsbepaling in het amendement
dat door de heer Koekkoek in de Tweede Kamer is ingediend. Hierbij moet ik
zeggen dat in artikel 57 van dit wetsvoorstel een normale overgangsbepaling
is opgenomen. Die overgangsbepaling dient er alleen voor om te voorkomen dat
door de intrekking van de Wet wapens en munitie bestaande ministeriële
regelingen en vergunningen hun geldigheid zouden verliezen. Deze blijft in
elk geval bestaan.Wanneer de heer Koekkoek hetzelfde beoogd zou hebben, was zijn amendement
inderdaad overbodig geweest, maar dat was blijkens zijn schriftelijke en mondelinge
toelichting niet de bedoeling. Hij heeft er meer mee beoogd.De heer Hirsch Ballin vraagt wat het verschil is tussen een rechtshandeling
en een besluit. Ik denk dat daar niet zoveel verschil tussen is. In die zin
was het ook niet echt noodzakelijk dat dit amendement werd ingediend. De heer
Koekkoek heeft in de Kamerbehandeling duidelijk gezegd dat het er vooral om
gaat, rechtshandelingen op het gebied van strafvordering in stand te laten
blijven.Ik begrijp niet zo goed waarom hij dat heeft gedaan. Wanneer er in strafvorderlijke
zin iets is misgegaan, kun je dat niet meer herstellen. De heer Hirsch Ballin
vraagt wanneer die strafvorderlijke handelingen hun geldigheid verliezen.
Niet wanneer zij op het Wetboek van Strafvordering zijn gebaseerd, dat klopt,
maar je kunt een zaak uiteindelijk niet meer vervolgen, wanneer blijkt dat
op een bepaald moment de Wet wapens en munitie niet toepasbaar moet worden
verklaard op dat specifieke geval. Nogmaals, dat zullen er maar weinig zijn.
Dat zal zijn wanneer bepaalde delictsomschrijvingen genotificeerd hadden moeten
worden en zij bovendien een bestanddeel van de tenlastelegging zijn. In die
zin hebben wij een probleem, maar dat kan niet worden hersteld door het invoeren
van een overgangsbepaling. Dat is de reden waarom ik heb gezegd dat het niet
juist zou zijn om door middel van dit amendement te trachten, bepaalde handelingen
te herstellen. Waar handelingen zijn gebaseerd op strafvordering – en
uiteindelijk ook volgens de Wet wapens en munitie in oude zin tot vervolging
hadden kunnen leiden – denk ik dat zich geen problemen voordoen.Daarmee kom ik bij de opmerkingen van de heer Heijne Makkreel. Wanneer
rechtshandelingen in het kader van strafvordering of opsporing en vervolging
gebaseerd zijn geweest op de Wet wapens en munitie van 1986 die tot nu toe
heeft gegolden, denk ik dat, wanneer wij die wet nu intrekken en een nieuwe
wet aannemen, ze in stand kunnen blijven. Verder meen ik dat er sprake is
van een onjuiste interpretatie wanneer men denkt dat, wanneer men de wet van
1986 intrekt en de nieuwe wet nu in werking laat treden, door die intrekking
vervolgens de oude wetten, die bij de aanvaarding van de wet van 1986 werden
ingetrokken, weer zouden herleven. Bij de aanvaarding van de wet van 1986
werden de wetten die daarvoor golden, voor ingetrokken verklaard. Wanneer
nu een wet wordt aangenomen die de wet van 1986 voor ingetrokken verklaart,
denk ik dat de situatie van voor 1986 niet kan herleven.De heer Heijne Makkreel (VVD):Zo bedoel ik het ook niet. Ik bedoel niet dat de oude wetgeving herleeft
doordat wij nu de vorige Wet wapens en munitie intrekken. Ik bedoel dat de
oude wetgeving blijkt in kracht te zijn gebleven doordat op basis van het
Securitel-arrest aan die wet werking wordt ontzegd. Dat is niet hetzelfde.Minister Sorgdrager:Het is onjuist, te veronderstellen dat de wet niet geldig is. Het genoemde
arrest bepaalt dat in bepaalde gevallen de wet niet toepasbaar is. Dat betekent
niet dat bepaalde artikelen van de wet überhaupt niet geldig zijn, maar
dat in bepaalde gevallen die artikelen niet toepasbaar moeten worden verklaard.
Daarmee wordt geen afbreuk gedaan aan de geldigheid van de wet en ook niet
aan die van de artikelen. Nogmaals, het gaat om de toepasbaarheid van bepaalde
artikelen in bepaalde situaties. Het is tegen die achtergrond dat ik meen
dat dit argument niet opgaat.De heer Hirsch Ballin (CDA):Mijnheer de voorzitter! Wij hebben onze opmerkingen over dit wetsvoorstel
in eerste termijn gemaakt omdat er bij ons, evenals bij onze collega's in
de Tweede Kamer, zorgen leven over een groeiende, misschien veranderde maar
in elk geval onnodig blijvende onduidelijkheid na de totstandkoming van deze
wet. Er zou toch alles aan gedaan moeten worden om die onduidelijkheid weg
te nemen. Helaas kan ik niet zeggen dat het antwoord, door de minister in
eerste termijn gegeven, ons het gevoel heeft gegeven dat hier een zó
klare wijn wordt geschonken dat wij daaraan onze steun kunnen geven.Het gaat om een wat bijzondere wetsprocedure, met een zeer verkorte behandeling.
Ook in het kader van die behandeling willen wij ons ervoor inspannen om tot
maximale duidelijkheid te komen. Daarom hebben wij in eerste termijn getracht,
zo precies mogelijk aan te geven waar de intrekking van de oude Wet wapens
en munitie en de vervanging daarvan door een nieuwe wet tot duidelijkheid
zouden moeten leiden. Ik vind het jammer dat de minister daar niet zodanig
op is ingegaan dat wij zouden kunnen zeggen dat de zorgen zijn weggenomen
die voor ons net als voor onze collega's in de Tweede Kamer bepalend waren
bij de behandeling van het wetsvoorstel. Waar gaat het om? Het Securitel-arrest
geeft aan, dat de artikelen 8 en 9 van de richtlijn zo moeten worden uitgelegd,
"dat particulieren zich daarop kunnen beroepen voor de nationale rechter,
die een nationaal voorschrift dat niet overeenkomstig de richtlijn is meegedeeld,
buiten toepassing dient te laten". Nu zei de minister in eerste termijn dat
het arrest er niet toe leidt dat de hele Wet wapens en munitie niet geldig
zou zijn, maar dat de wet niet geldig zou zijn is hierbij niet aan de orde.
Die woorden worden niet gebruikt in het arrest, het gaat om buiten toepassing
laten van de wet.De minister heeft ook gezegd dat het bij de standaardbepaling van artikel
57, die regels en andere besluiten, tot stand gekomen onder de oude wet, eerbiedigt,
alleen zou gaan om ministeriële regelingen. Ik weet niet
of dat een verspreking was, maar er mag in ieder geval geen onduidelijkheid
over bestaan. Zoals de tekst van de bepaling luidt en zoals die in het wetsvoorstel
is neergelegd, gaat het om besluiten. En de minister heeft wel gezegd dat
het gelet op de definitie in de Algemene wet bestuursrecht in deze context
moeilijk aan te nemen is, dat er relevante verschillen zouden bestaan tussen
besluiten en rechtshandelingen. Wij moeten er toch van uitgaan dat de wetsgeschiedenis
op deze punten voldoende precisie biedt en dat de verhouding tussen de oude
wetgeving en de nieuwe duidelijk is. Het moet duidelijk zijn dat met een nieuwe
wet het gebrek van het niet notificeren wordt verholpen, maar er mag niet
allerlei extra twijfel door ontstaan over wat er onder de oude wet is geschied.Vandaar dat ik in eerste termijn heb aangegeven, waarom het ging bij de
tekst van het amendement dat in de Tweede Kamer is verworpen. Nogmaals, ik
praat niet over de discussies die daar omheen zijn gevoerd, maar ik wijs er
wel op dat in de toelichting op het amendement ook geen terugwerkende kracht
is gepretendeerd, maar eerbiedigende werking ten aanzien van besluiten op
grond van de oude wet. En uiteraard tast het vervangen van de oude wet door
de nieuwe niet aan dat wij te maken kunnen hebben met strafvorderlijke handelingen,
maar het Wetboek van Strafvordering wordt niet vervangen. Vandaar dat ik de
minister nogmaals uitnodig, hierin klaarheid te brengen. Ik denk dat het niet
goed zou zijn om na de behandeling van dit wetsvoorstel in hoog tempo door
de Raad van State, de Tweede Kamer en de Eerste Kamer vragen over de verhouding
tussen de oude en de nieuwe wetgeving onbeantwoord te laten.De heer Heijne Makkreel (VVD):Voorzitter! Ik heb het antwoord van de minister zo begrepen dat zij bedoelt
dat aan de oude wet niet in zijn geheel de werking komt te ontvallen als gevolg
van het ontbreken van de juiste notificatieprocedure, maar dat het alleen
geldt voor enkele bepalingen uit de wet en dat de overgangsbepaling waarmee
de vorige wet ingetrokken wordt, daar niet bij behoort. Dat is misschien wel
waar en ik kan daar ook wel mee leven, maar ik vraag me toch af of dit toch
niet een hoogst ongewenste constructie is en of wij er niet naar zouden moeten
streven, een dergelijke gang van zaken voortaan te vermijden. Het effect daarvan
is dat een perfect geldige wetgeving van voor de richtlijn is ingewisseld
voor een wetgeving die achteraf blijkt gatenkaas te zijn, terwijl we niet
kunnen zeggen dat de gatenkaas helemaal opzij wordt geschoven en teruggewisseld
voor de oorspronkelijk perfect geldige. Ik prefereer dat voor de toekomst
dergelijke selectieve buitenwerkingstellingen als we bij Securitel, uitgaande
van de juistheid van de uitleg van de minister, hebben gezien, worden vermeden.
We zouden ervoor moeten zorgen dat aan een wettelijke regeling óf in
haar geheel de werking wordt ontzegd óf niet.De heer Jurgens (PvdA):Voorzitter! Het blijft soms juridisch spitsroeden lopen van de kant van
de Kamer en van de minister. Maar nu gaat het om een wezenlijk rechtselement,
namelijk de rechtszekerheid. Het is daarom belangrijk dat deze discussie plaatsvindt.
Ik heb de gedachtewisseling beluisterd en trof toen juist datgene wat mij
onzekerder maakte dan toen ik het debat inging. Het gaat om het antwoord van
de minister op een vraag van de heer Hirsch Ballin toen het ging om toepassing
van de Wet wapens en munitie in het geval van een vervolging. De minister
zei dat de omschrijving van het technische voorschrift, gebruikt in de Wet
wapens en munitie, niet altijd noodzakelijk is als onderdeel van de wettelijke
delictsomschrijving. In dat geval zal zich niet zo gauw een probleem voordoen.
Ik kan me dit wel voorstellen, maar daarna hanteerde ze de Schutznormtheorie.
Ik kan me voorstellen dat, als je de Schutznormtheorie hanteert, je überhaupt
niet aan een discussie over het strafproces toekomt, omdat deze richtlijn
van 1983 geschreven is om handelaren – in dit geval van wapens –
te beschermen. Het gaat daarbij om handelaren die legaal wapens willen verkopen,
maar zich gehouden hebben aan de Nederlands wetgeving en daardoor niet konden
verkopen. Als nu achteraf blijkt dat de technische voorschriften in de Nederlandse
wapenwet niet klopten – handelaren hadden misschien toch wapens kunnen
verkopen – hadden ze wellicht een claim tot schadevergoeding kunnen
indienen. Dat is het belang dat de bindende richtlijn wil beschermen.Uit het betoog van de minister begreep ik dus niet waarom ze sprak over
de vraag of het technisch voorschrift in de Wet wapens en munitie al of niet
voorkomt in de wettelijke delictsomschrijving. Daarna kwam ze immers tot de
conclusie dat de toepassing van het Securitel-arrest alleen aan de orde is
om het belang te beschermen dat de richtlijn heeft willen beschermen. Dit
is een heel andere kwestie dan die waarover mijn twee voorgangers gesproken
hebben, zij het dat de tweede vraag van de heer Hirsch Ballin in eerste termijn
luidde: minister, wat vindt u van de Schutznormtheorie? Toen de minister eerst
deed of de Schutznormtheorie niet nodig was, maar hij deze vervolgens wel
hanteerde, nam mijn onzekerheid toe. Ik nodig de minister graag uit, die weer
te doen afnemen.Minister Sorgdrager:Voorzitter! Ik heb misschien wat kort de argumenten weergegeven waarom
ik meen dat het probleem minder groot is dan het lijkt. Ik zal dit straks
nog wat uitgebreider doen. De heer Hirsch Ballin is bezorgd over de onduidelijkheid
die blijft bestaan, ook eventueel na de totstandkoming van deze wet. Ik ben
ook bezorgd over de onduidelijkheid en daarom vind ik dat deze wet zo snel
mogelijk moet worden aangenomen. Voor de oude situatie moeten wij uiteindelijk
kijken naar de interpretatie van de richtlijn en het arrest.De rechtsgevolgen van de richtlijn en het arrest zijn in kaart gebracht.
Geconstateerd kan worden dat slechts op een heel klein onderdeel de Wet wapens
en munitie niet toepasbaar verklaard moet worden. Veel technische voorschriften
uit die wet stonden namelijk ook al in de Vuurwapenwet 1919. De richtlijn
eist nu alleen dat nieuwe voorschriften genotificeerd worden. Voorschriften
van vóór de richtlijn kunnen dus gewoon hun kracht houden, ook
wanneer die slechts vernummerd zijn in een nieuwe wet. Het gaat volgens de
richtlijn om significante wijzigin gen en een vernummering
van een wetsartikel in een nieuwe wet is geen significante wijziging. Een
voorbeeld is artikel 26 van de Wet wapens en munitie dat handelt over het
verbod om een vuurwapen voorhanden te hebben. Dat is precies hetzelfde als
vroeger.Voorts strekt een flink aantal voorschriften uit de Wet wapens en munitie
tot uitvoering van een Europese richtlijn. Ook die regelingen behoeven niet
genotificeerd te worden krachtens artikel 10 van de Notificatierichtlijn.Vervolgens komen wij te spreken over wat meer elementen die misschien
voor discussie vatbaar zijn. De Wet wapens en munitie is in beginsel een strafrechtelijke
wet, hoewel het verlenen van een vergunning administratiefrechtelijk is. De
delicten waar het over gaat, zijn evenwel in het algemeen vergunningsdelicten.
Bij het verstrekken van een vergunning gaat het in het algemeen niet over
de technische specificatie van datgene wat onder die vergunning bezeten of
verhandeld wordt, maar de vergunning heeft in ruime mate betrekking op de
hoedanigheid van de persoon die de vergunning aanvraagt. In die zin is het
logisch te constateren dat een verdachte die geen vergunning heeft aangevraagd,
gewoon strafbaar blijft. Daar valt dus weer een hoop weg.Nu kom ik te spreken over de Schutznorm en de opmerkingen van de heer
Jurgens in dat verband. Het is inderdaad zeer aannemelijk dat de werking van
de richtlijn is beperkt tot gevallen waarin iemand wordt getroffen in het
belang dat de richtlijn beoogt te beschermen. Dat belang is dus het vrije
verkeer van goederen. Dit wordt ook wel gesteund door internationale en inmiddels
nationale jurisprudentie. Ik haal even een recente uitspraak aan van het Hof
van Amsterdam naar aanleiding van een alcoholdelict. Met andere woorden: een
Securitel-verweer heeft mogelijk alleen maar kans van slagen, wanneer iemand
in dat belang is getroffen. Het gaat dus bijvoorbeeld om wapenhandelaren die
een vergunning hebben aangevraagd, maar niet hebben gekregen op grond van
het feit dat men handelde in spullen die niet aan de technische specificaties
voldeden. Een ander voorbeeld is iemand die een aanvraag voor een vergunning
heeft ingediend voor het mogen bezitten van een bepaald wapen dat aan bepaalde
technische vereisten voldoet, waarvan geen sprake was en dus die persoon die
vergunning niet heeft gekregen. Dit is het aloude voorbeeld van iemand die
een wapen geërfd heeft en een vergunning heeft gevraagd om dat wapen
aan de muur te mogen hangen of wat dan ook, waarna de vergunning geweigerd
is. Welnu, die personen zouden een beroep kunnen doen op het Securitel-arrest.
Dat zijn globaal tien tot dertien zaken per jaar; dat is dus niet veel. Er
wordt nu onrust gecreëerd, maar die zal in werkelijkheid niet zo verschrikkelijk
groot zijn.In dat verband kom ik te spreken over artikel 57. Ik heb al gezegd dat
naar mijn idee er tussen besluiten en rechtshandelingen geen relevante verschillen
zijn. Artikel 57 gaat over het in stand houden van ministeriële regelingen,
alsook van vergunningen. Wanneer een vergunning is geweigerd, is er inderdaad
een probleem. Het is mogelijk dat de vergunning op grond van de oude regeling
is geweigerd en dat dit in stand blijft. Dan kom ik weer met de twee vereisten
voor een vergunning: het product en de persoon. Eerlijk gezegd, denk ik dat
dit allemaal betrekkelijk theoretische gevallen zijn. De nieuwe wet en daarmee
de ministeriële regelingen en de vergunningen die daarop gebaseerd zijn,
verliezen dus niet hun geldigheid.Wat de strafvordering betreft, kom je voor de vraag te staan of het geldig
is of niet. Ik heb al uitgelegd dat in de meeste gevallen alle handelingen
op basis van strafvordering gewoon geldig zijn. Soms moet een zaak geseponeerd
worden omdat een bepaald onderdeel niet toepasbaar is, maar dat kun je ook
nooit meer repareren. Dat betekent dus dat het amendement van de heer Koekkoek
óf overbodig was óf onjuist. Dat is de reden dat ik heb gezegd
dat naar mijn idee dat amendement niet moest worden aangenomen.De heer Heijne Makkreel heeft gezegd dat hij met de interpretatie die
ik geef, op zich kan leven. Ik heb zijn signaal goed opgevangen. Ik zal kijken
of het nodig en nuttig is om in andere wetten te kijken of die overgangsbepaling
wat beter geredigeerd kan worden. Wat dit betreft zal het wel geen problemen
opleveren, maar voor de securiteit en voor de juistheid van wetgeving neem
ik zijn opmerking ter harte.Ik meen hiermee ook de vragen van de heer Jurgens te hebben beantwoord.De heer Hirsch Ballin (CDA):Juist nu de behandeling van dit wetsvoorstel ertoe dient, zoals de minister
een- en andermaal heeft gezegd, om zo snel mogelijk onduidelijkheid weg te
nemen, zou het – laat ik het vriendelijk formuleren – te betreuren
zijn als er onnodige onduidelijkheid of misverstanden blijven hangen op punten
waar die uit de weg kunnen worden geruimd. Op het punt van het voorgestelde
artikel 58a heb ik die klaarheid niet kunnen horen; eerder het tegendeel in
de laatste toevoeging door de minister aan haar betoog. Op zichzelf is het
verhaal nu zoals het naar ons gevoel ook zou kunnen worden gehouden, namelijk
dat als het gaat om vergunningen of weigering van vergunningen, dit ook besluiten
zijn die vallen onder de werking van artikel 57. Als dat besluiten zijn die
vallen onder de werking van artikel 57, hoeft de vervanging van de oude wet
door de nieuwe er niet toe te leiden dat van eerbiedigende werking wordt afgezien.
Integendeel, het is wenselijk dat die eerbiedigende werking wordt vastgelegd
in de wet om te voorkomen dat er meer wordt aangetast dan voortvloeit uit
het Securitel-arrest als zodanig. Dat had de betekenis kunnen zijn van een
expliciete bepaling daarover. Ik zou mij kunnen voorstellen dat de minister
redeneert dat dit niet nodig is, omdat die situaties vallen onder de werking
van artikel 57. In dat geval zouden wij kunnen constateren dat de zorgen hier
en aan de overzijde geuit, voldoende zijn weggenomen. Op dat punt krijg ik
graag van de minister een nadrukkelijke uitspraak.Verder had ik graag bevestigd dat het Securitel-arrest het niet heeft
over de ongeldigheid van wetten, maar over een verplichting om ze buiten toepassing
te laten in de situaties zoals daar omschreven. Op dat punt was er aanleiding
tot misverstand in het antwoord in eerste termijn. Ik denk ook dat deze snelle
wetsgeschiedenis, wil zij verantwoord zijn, minstens duidelijk moet zijn.Minister Sorgdrager:Ik wil nogmaals bevestigen dat artikel 57 een eerbiedigende
werking beoogt wat betreft de ministeriële regelingen op grond van de
oude wet en dus ook op grond van de nieuwe wet en ook wat betreft de besluiten
die op basis daarvan zijn genomen, dus ook de vergunningen.Misschien heb ik iets verkeerd gezegd, maar ik dacht dat ik zowel in eerste
termijn als in tweede termijn met nadruk had gezegd dat niet de wet ongeldig
is en ook niet artikelen uit de wet, maar dat in bepaalde gevallen bepaalde
artikelen niet toepasbaar moeten worden verklaard. Ik herhaal dat hier nog
een keer. Wat ik er verder over moet zeggen, weet ik eerlijk gezegd niet.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19961997-1993-1999.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl