Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet bevordering evenredige arbeidsdeelname allochtonen in verband met het vergroten van de effectiviteit van de wet (Wet stimulering arbeidsdeelname minderheden) (25369).
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1997-1998, pag. 1375-1380

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

20-04-1998

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

nr. 27, pagina 1375-1380

07-04-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 25369Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voorzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Regels inzake een stelsel van varkensrechten en een heffing ter zake van het houden van varkens (Wet herstructurering varkenshouderij) (25746).Pagina 1380-1399
de stemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Wet Incompatibiliteiten Staten-Generaal en Europees Parlement om te bepalen dat het lidmaatschap van een adviescollege als bedoeld in de Kaderwet adviescolleges niet verenigbaar is met het lidmaatschap van de Staten-Generaal en van het Europees Parlement (24777).Pagina 1355-1355
Voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet bevordering evenredige arbeidsdeelname allochtonen in verband met het vergroten van de effectiviteit van de wet (Wet stimulering arbeidsdeelname minderheden) (25369).Pagina 1399-1404
Presentie en opening (dinsdag 7 april 1998)Pagina 1329-1329
Behandeling van: het wetsvoorstel Regels inzake een stelsel van varkensrechten en een heffing ter zake van het houden van varkens (Wet herstructurering varkenshouderij) (25746).Pagina 1329-1355
Voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Regels inzake een stelsel van varkensrechten en een heffing ter zake van het houden van varkens (Wet herstructurering varkenshouderij) (25746).Pagina 1365-1375
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 7 april 1998)Pagina 1406-1407
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet bevordering evenredige arbeidsdeelname allochtonen in verband met het vergroten van de effectiviteit van de wet (Wet stimulering arbeidsdeelname minderheden) (25369).Pagina 1375-1380
Lijst van besluiten (dinsdag 7 april 1998)Pagina 1405-1406
Behandeling van: het wetsvoorstel Regels met betrekking tot de inburgering van nieuwkomers in de Nederlandse samenleving (Wet inburgering nieuwkomers) (25114).Pagina 1355-1365
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene bijstandswet, de IOAW, de IOAZ, de WW, de Ziektewet, de WAO, de AAW, de Toeslagenwet, de AOW, de AKW, de ANW, de Waz en de Wajong (terugvordering en verhaal in verband met herziening van het debiteurenbeleid) (25661)Pagina 1329-1329
Voorzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Regels inzake een stelsel van varkensrechten en een heffing ter zake van het houden van varkens (Wet herstructurering varkenshouderij) (25746).Pagina 1404-1405

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Wet bevordering evenredige arbeidsdeelname allochtonen in verband met
het vergroten van de effectiviteit van de wet (Wet stimulering arbeidsdeelname
minderheden) (25369).De beraadslaging wordt geopend.De heer Hofstede (CDA):Voorzitter! Op 1 februari 1994 werd in de Kamer de Wet bevordering evenredige
arbeidsdeelname allochtonen, de Wet BEAA, met een nipte meerderheid aangenomen.
Voor stemden 36 leden en tegen 33 leden, onder wie behalve alle leden van
de toenmalige CDA-fractie ook enkele leden van de VVD-fractie onder aanvoering
van de woordvoerder mevrouw Van den Broek-Laman Trip. De Wet BEAA was een
initiatiefvoorstel van de leden Rosenmöller, Groenman en Dijkstal, allen
deel uitmakend van de oppositie in die periode van een CDA/PvdA-kabinet. Daaraan
voorafgaande was een wetsvoorstel van de toenmalige minister Bert de Vries
door de Tweede Kamer verworpen. Dat wetsvoorstel leek zeer veel op het wetsvoorstel
SAMEN, omdat het ook koos voor ondersteuning van de initiatieven van de Stichting
van de arbeid, in die tijd mede onderschreven door de Sociaal-economische
raad.Vandaag behandelen wij de opvolger van de Wet BEAA, namelijk de Wet SAMEN,
ingediend door een kabinet waarvan ook een van de initiatiefnemers deel uitmaakt,
te weten de heer Dijkstal, nog wel als coördinerend bewindsman inzake
minderheden. Het initiatiefvoorstel stamt uit een tijd waarin de genoemde
bewindsman nog onomwonden, ook voor de radio, betoogde dat de Stichting van
de arbeid, de Sociaal-economische raad alsmede de getripartiseerde Arbeidsvoorziening
het loodje zouden leggen als paars goed en wel op dreef zou zijn. Inmiddels
zal ook de heer Dijkstal wel bezig zijn om de zegeningen van het poldermodel
te verbinden met het succes van paars; nooit te oud om te leren, zullen wij
maar zeggen.Het wetsvoorstel SAMEN sluit nauw aan bij wat de centrale organisaties
van werkgevers en werknemers in de Stichting van de arbeid hebben afgesproken.
Daarbij is nadrukkelijk gekozen voor ondersteunende wetgeving, waarin een
duidelijk appèl wordt gedaan op de werkgevers zonder hen onmiddellijk
tot beklaagde te maken. Het streven naar evenredige vertegenwoordiging wordt
verplicht gesteld en daarmee wordt het nieuwe akkoord van de Stichting van
de arbeid gevolgd. Daarmee is tegelijkertijd ook de basis gelegd voor het
welslagen van deze wet.Werkgevers- en werknemersorganisaties en de landelijke overheid hebben
daarmee hetzelfde doel voor ogen en kunnen elkaar daarop ook aanspreken. Daarmee
is tegelijkertijd een breed draagvlak ontstaan. Het doel is duidelijk: meer
allochtonen aan passend werk helpen. Het economisch tij is momenteel zeer
gunstig. Derhalve moet het mogelijk zijn om nu tot substantiële verbetering
te komen van de kans op een arbeidsplaats voor grotere groepen etnische minderheden.
Een gelukkige bijkomstigheid is ook dat de Arbeidsvoorziening nog wat nadrukkelijker
en directer wordt ingeschakeld, omdat daar nu ook de verslaggeving van bedrijven
en instellingen moet worden gedeponeerd.Het akkoord van de Stichting van de arbeid moet doorwerken in landelijke
collectieve arbeidsovereenkomsten, maar terzelfder tijd kan de Arbeidsvoorziening
regionaal met nog wat meer gezag werken aan sectorconvenanten met de regionale
werkgeversorganisaties en met de wat grotere bedrijven. Daarbij kan het niet
alleen gaan om de aantallen aan te trekken en zo nodig bij te scholen mensen,
maar ook om een zekere baangarantie. In 1997 heeft de Arbeidsvoorziening volgens
het jaarverslag 25.000 allochtonen aan werk geholpen. In 1998 en volgende
jaren moet dat aantal nog beduidend kunnen groeien, zeker als het economisch
tij ons gunstig gezind blijft. De werkloosheid is onder grote groepen allochtonen
nog steeds schrikbarend hoog. Met vereende krachten moet daarin verandering
worden gebracht. De leden van de CDA-fractie vinden dat dit wetsvoorstel daarvoor
een goede basis biedt.Na deze wat algemene beoordeling kom ik tot enkele inhoudelijke opmerkingen
en vragen. Van ondernemingen wordt in dit wetsvoorstel nog slechts één
jaarlijks document gevraagd, namelijk het jaarverslag, zulks inclusief het
taakstellend werkplan voor het komende jaar. Het is dus een terugblik en een
vooruitblik, om met de memorie van toelichting te spreken. Daarmee ontstaat
een openbaar document dat gemakkelijk bespreekbaar wordt, in het voorstadium
in ondernemingsraad of personeelsvertegenwoordiging en in zijn eindvorm in
de Arbeidsvoorziening, mede als hulpmiddel voor beleidsintensivering. Vervolgens
kunnen maatschappelijke organisa ties hiervan gebruikmaken
voor eventuele acties van hun kant. Wil de minister daarop nog eens nader
ingaan en aangeven waaruit die acties of activiteiten alsdan zouden kunnen
bestaan?Waarom is er, gelezen de nadere memorie van antwoord, zo'n groot verschil
in evenredigheidscijfer tussen de verschillende ministeries? Waarom is bij
LNV 2,6% evenredig en bij Algemene Zaken 9,2%? Een evenredigheidscijfer als
afgeleide van een landelijk of regionaal gemiddelde van de beroepsbevolking,
zelfs naar functieniveau, is wellicht een soms nog net begaanbare weg. Een
evenredigheidscijfer als afgeleide van de werkloosheidscijfers, zoals ook
in de memorie van antwoord betoogd, lijkt mij veel moeilijker begaanbaar.
Immers, dat percentage fluctueert sterk met de groei of daling van de algemene
werkloosheid. Het percentage is hoog bij een lage werkloosheid en lager bij
hoge werkloosheid. Over werkelijke aantallen mensen zegt het echter niets.Inzake de toerusting van de personeelsvertegenwoordiging heeft de minister
in de nadere memorie van antwoord toegezegd dat er in maart een brief naar
de Stichting van de arbeid zou worden gezonden. Is dat inmiddels gebeurd?Op 25 januari 1994 heeft de toenmalige woordvoerder van de CDA-fractie
mevrouw Van Gijzen exact aangegeven waarom de CDA-fractie tegen het wetsvoorstel
BEAA zou stemmen. Nu in het wetsvoorstel SAMEN de angels van het wetsvoorstel
BEAA zijn verwijderd, zal de CDA-fractie zich voor het wetsvoorstel uitspreken,
vanwege zijn positieve en op samenwerking gerichte insteek.Mevrouw Jaarsma (PvdA):Voorzitter! Voordat ik aan mijn tekst begin, zal ik het geheugen van de
heer Hofstede ophelderen. Als hij de Handelingen goed had gelezen, had hij
gezien dat ook de PvdA-fractie verdeeld stemde over het wetsvoorstel BEAA.
Ik behoorde tot de minderheid die tegen heeft gestemd. Dit even voor de volledigheid
van de geschiedschrijving.Voorzitter! Om de spreektijd te bekorten ontsla ik mij zelf van de plicht
weer een uitvoerige uiteenzetting te geven van de allerbelabberdste arbeidsmarktpositie
van allochtonen, die na het aannemen van dit wetsvoorstel zullen worden aangeduid
als minderheden. Ik vind het een subtiel verschil, maar het schijnt te helpen.
Bij die arbeidsmarktpositie is bij de behandeling in de Tweede Kamer uitvoerig
stilgestaan. Ook wij zijn doordrongen van het feit dat hier een groot maatschappelijk
probleem ligt.Ik sta stil bij de principiële kant van de zaak. Het maatschappelijk
probleem van achterstelling van groepen op de arbeidsmarkt is geen natuurverschijnsel.
Het is een onontkoombaar nevenproduct van de werking van de markt. Ongeclausuleerde
marktwerking leidt tot selectie ofwel tot discriminatie. Daar is geen artikel
1 van de Grondwet tegen opgewassen. De markt werkt nu eenmaal ten faveure
van de sterksten of althans in het voordeel van hen die als zodanig beschouwd
worden. Dus kiezen werkgevers voor degenen die zij als de beste beschouwen,
mensen die het best passen in hun bedrijfscultuur en van wie zij het meeste
rendement verwachten en het minste verzuim vanwege ziekte of zorgverplichtingen.
Kortom, zij kiezen voor de norm-werknemer, voor hún norm-werknemer.
Uit een oogpunt van marktwerking is dat niet goed of slecht, maar volstrekt
logisch. De markt is nu eenmaal normloos. Let wel, ik zeg niet dat individuele
werkgevers normloos zijn. Ik wijs op de logica van het proces. Het is niet
voor niets dat mijn fractie bij verschillende gelegenheden heeft gewezen op
het gevaar van een te ver doorschietende marktwerking. De maatschappelijke
gevolgen daarvan worden steeds zichtbaarder. Niet alleen voor minderheden,
maar ook voor arbeidsgehandicapten en ouderen geldt dat zij voor de markt
tweede- of derderangs zijn. En dus worden er maatschappelijke piketpaaltjes
geslagen in de vorm van wetten die corrigerend beogen te werken ten opzichte
van het marktproces. Het is de vraag of dat voldoende is. Het is ook de vraag
of het "Leitmotiv" van dit kabinet niet juist de ongewenste effecten oproept,
hetgeen vervolgens weer leidt tot de noodzaak van pleisters plakken in de
vorm van wat ik maar "doelgroepwetgeving" noem.Dan kom ik op het voorliggende wetsvoorstel. Het minste wat je ervan kunt
zeggen, is dat het een verbetering is ten opzichte van de vorige wet met die
onuitsprekelijke naam: de WBEAA. Die heeft niet gewerkt en het is de vraag
of de wet SAMEN dat wel zal doen. Positief is in ieder geval dat de sociale
partners, in tegenstelling tot bij de WBEAA, er deze keer wel achterstaan.
Maar daar past meteen een relativerende opmerking bij: het betreft de centrale
werkgevers- en werknemersorganisaties. Mijn ervaring is dat wat centraal aan
goede doelen wordt afgesproken, vaak wel heel erg lang onderweg is naar het
bedrijfsniveau in de regio en daar soms in het geheel niet aankomt. In de
memorie van antwoord is uiteengezet welk een prachtige structuur daarvoor
is opgezet. Ook dat vind ik winst. Maar het al dan niet aannemen van personeel
uit minderheidsgroepen blijft een individuele beslissing van een individuele
werkgever.Om die werkgever ertoe aan te zetten zich bij die beslissing niet uitsluitend
te baseren op marktconforme principes en zich te houden aan de normstelling
van overheidswege, ligt er nu de wet SAMEN die als het ware maatschappelijk
verantwoord ondernemerschap beoogt af te dwingen. Hoewel, het afdwingen is
in deze wet nogal betrekkelijk. Werkgevers moeten registreren, een jaarverslag
maken en streven naar evenredigheid. Een ondernemer zal dat al snel als "nog
een papierwinkel" interpreteren. Mijn fractie vindt het spijtig dat nu juist
het enige voorschrift uit de WBEAA is verdwenen dat refereerde aan wat er
echt moet gebeuren, namelijk de verplichting om het personeelsbeleid door
te lichten op belemmeringen voor minderheden. Immers, daar ligt het enige
echte aangrijpingspunt. Een multicultureel wervings- en selectieproces kan
alleen maar slagen in de bredere context van een multiculturele bedrijfscultuur,
waarvan een multicultureel personeelsbeleid onderdeel uitmaakt. Kan de minister
nog eens uitleggen waarom dat onderdeel van de WBEAA in de nieuwe wet overbodig
wordt geacht? Als sociale partners daarop hebben aangedrongen, wat waren dan
hun argumenten daarvoor? Het is toch moeilijk vol te houden dat het in het
merendeel van de bedrijven in dit opzicht al in orde is, of dat het te verwachten
is dat het vanzelf wel in orde zal komen?Registreren, jaarverslagen maken en streven naar evenredigheid waren ook
de hoofdbestanddelen van de WBEAA. In die wet stond een strafrechtelijke sanctie
op overtreding. De cijfers uit de evaluatie laten zien dat die wet op grote
schaal werd overtreden. Desalniettemin is tijdens de looptijd van de WBEAA
gebleken dat door maatschappelijke organisaties slechts één
klacht bij de politie is ingediend tegen een werkgever die de wet niet naleefde,
die bovendien vervolgens is ingetrokken. Ieder normaal mens zou dan toch zeggen
dat dit zo niet werkt. In het nieuwe wetsvoorstel wordt de strafrechtelijke
handhaving vervangen door een civielrechtelijk systeem; ook dat is gebeurd
op aandringen van de sociale partners. Maar is het ook een verbetering?De Arbeidsinspectie ziet erop toe dat werkgevers hun jaarverslagen deponeren
bij het RBA en behandelt klachten over het al dan niet volledig naleven van
de wet. En wat doet de Arbeidsinspectie met die klachten? Zij speelt ze door
naar werkgever, medezeggenschapsorgaan en organisaties van werkgevers en werknemers.
Dat lijkt mij wel een heel erg groot beroep doen op het zelfreinigend vermogen
van arbeidsorganisaties. De overheid creëert hiermee een soort soevereiniteit
in eigen kring, terwijl het toch de overheid is die normstellend optreedt.
Waarom wenst diezelfde overheid eigenlijk haar vingers niet te branden aan
de handhaving? Het gegeven antwoord in de memorie van antwoord overtuigt ons
bepaald niet, zeker niet als het gaat om de rol van maatschappelijke en minderhedenorganisaties
die feitelijk worden aangewezen als handhavers van de wet. In de memorie van
antwoord zegt de minister dat deze organisaties in het verleden hebben aangedrongen
op wetgeving. Ja, dat kan ik mij voorstellen. Maar hebben zij ook gevraagd
om deze wet en om de opgedrongen handhavingsrol, zo vraag ik de minister.Ten slotte kom ik op de overheid als voorbeeldwerkgever. Wij hebben in
de schriftelijke voorbereiding vernomen dat het op de departementen wel in
orde is. Geldt dat ook als naar functieniveau wordt gekeken? Als ik op het
ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid kom, valt het mij altijd op
dat het schoonmaakpersoneel vrijwel uitsluitend uit gekleurde medelanders
bestaat. Hoe zit het eigenlijk met de hogere schalen op Sociale Zaken en Werkgelegenheid?
Van de provincies, gemeenten en waterschappen zijn niet alle gegevens bekend.
Wat wel bekend is, stemt ons niet vrolijk. Slechts 21% van de gemeenten heeft
voldaan aan de werkplanverplichting in de WBEAA, dat wil zeggen: nog geen
kwart heeft concreet aangegeven hoe men naar evenredigheid wil toewerken.
Wat is er voor garantie dat dit straks wel gebeurt? Je kunt toch geen verplichtingen
aan het bedrijfsleven opleggen, en daar als gemeente leuren met je bijstandscliënten
uit minderheidsgroepen om ze aan een baan te helpen, als je niet zelf het
goede voorbeeld geeft? Wat ik in ieder geval wil voorkomen, is dat gemeenten
vanzelf, dat wil zeggen zonder dat ze er één stap voor verzetten,
een veel florissanter beeld in de schoot geworpen krijgen. Dat gebeurt als
waar wordt wat in de memorie van antwoord staat, namelijk dat de WIW-werknemers
in dienstbetrekking worden meegeteld bij de prestaties van de gemeenten in
dit opzicht. Dit soort window-dressing lijkt mij niet de bedoeling. Ik vraag
de minister om de gemeenten te verzoeken hun jaarverslag zo in te richten,
dat duidelijk is wat zij in hun eigen personeelsbeleid presteren op weg naar
evenredigheid. Over de WIW-werknemers moet apart worden gerapporteerd. Overigens
blijf ik erbij dat de evenredigheid van de groep WIW-werknemers moet worden
afgemeten aan het veel hogere aandeel van minderheden in het NWW-bestand,
in plaats van aan het evenredigheidscijfer voor de regionale beroepsbevolking.
Ik krijg hier graag, als het even kan, een positieve reactie op van de minister.Voorzitter! Ik rond af. Wij vinden de wet SAMEN in sommige opzichten een
verbetering ten opzichte van de WBEAA, maar er kleeft nog een aantal bezwaren
aan. In feite hebben die te maken met het principiële dilemma dat ik
aan het begin schetste. Wie de marktwerking ruim baan geeft, oogst discriminatie.
Wie dat maatschappelijk niet wil, moet grenzen stellen aan die marktwerking,
duidelijke grenzen en afdwingbare grenzen. Daaraan voldoet dit wetsvoorstel
slechts in zeer beperkte mate. Desalniettemin zullen wij onze stem eraan geven,
onder het motto dat wij in deze kabinetsperiode wel meer hebben moeten gebruiken,
namelijk: iets is beter dan niets.Mevrouw Van den Broek-Laman Trip (VVD):Voorzitter! Ter voorbereiding van de behandeling van dit wetsvoorstel
heb ik de Handelingen van vier jaar geleden nog eens doorgelezen. Ik mocht
toen mijn maidenspeech over de WBEAA houden. Ik was toen tegen, mijnheer Hofstede.
Dat was een mooi begin.Wij vroegen ons toen af of het doel de middelen heiligt. Die vraag is
nog steeds nadrukkelijk aan de orde. Over de doelstelling zijn wij het van
harte met elkaar eens: meer allochtonen betrekken in het arbeidsproces. De
vraag is echter of deze wet doelmatig en uitvoerbaar is. De VVD-fractie zet
daar nog steeds grote vraagtekens bij. De evaluaties geven ook geen opgewekt
beeld te zien. Slechts een klein percentage van de bedrijven voldoet aan de
eisen die de wet stelt. Wat ons betreft had deze wet mogen verdwijnen. De
sociale partners onderkennen al jaren hun verantwoordelijkheid in dezen. In
het Stichtingsakkoord "Met minderheden meer mogelijkheden", gepresenteerd
in november 1996, stellen de sociale partners gezamenlijk een substantiële
verbetering van de arbeidsmarktpositie van allochtone groepen voor. Zij werken
dit ook uit met allerlei concrete voorstellen. Waarom dan toch nog een wet?
De wijzigingen die worden voorgesteld ten opzichte van de thans geldende wet
zijn naar de mening van mijn fractie wel een verbetering. Ik noem er drie.Het in elkaar schuiven van werkplan en jaarverslag zal de werkgevers ontlasten
van de grote administratieve belasting die deze wet sowieso met zich brengt.
Dat is goed. Over de invoering van de beperkte zelfidentificatie en de wijze
waarop de betrokken werknemers daarmee om zullen gaan, lopen de verwachtingen
van de minister en die van de fractie van de VVD echter uiteen. Wij zijn bezorgd,
ook na de beantwoording van de minister, dat er door de weigering van mensen
om mee te werken aan de registratie een vertekend beeld zal ontstaan van het
aantal allochtonen, dat werkzaam is in een bedrijf. Juist de allochtonen zullen
aarzelingen hebben om zich te laten registreren, omdat zij gewaar deerd
willen worden vanwege hun kwaliteit en niet vanwege hun afkomst. De minister
is daar niet zo bezorgd over. Wij wachten de evaluatie op dit punt met belangstelling
af. Wij constateren wel dat de beperkte zelfidentificatie een verbetering
is ten opzichte van de meer verplichtende registratie in de huidige wet.De wijziging in artikel 2 is ook een verbetering ten opzichte van de thans
geldende wet. Het streven naar evenredige vertegenwoordiging wordt in de nieuwe
tekst evenwichtiger verwoord. In de oorspronkelijke tekst stond dat de werkgever
werd verplicht, te streven naar evenredige vertegenwoordiging. Dat was eigenlijk
zeer merkwaardig: hoe moet je nu verplicht streven? Maar goed, die tekst is
nu vervangen.Opvallend is dat de doelgroep expliciet in de wet wordt genoemd. Ik heb
nergens in de stukken kunnen vinden waarom het kabinet ervoor heeft gekozen,
deze groep in de wet te benoemen in plaats van benoeming via AMvB zoals in
de huidige wet. Door deze Kamer is in het voorlopig verslag gevraagd waarom
niet een aantal andere volken of landen in de wet genoemd is. Kan de minister
aangeven waarom is gekozen voor het opnemen in de wetstekst in plaats van
voor de meer soepele vorm van het regelen bij AMvB?Ik vraag aandacht voor de zeer arbitraire wijze waarop de cijfers worden
bepaald die een evenredige vertegenwoordiging in een bepaalde regio moeten
aangeven. Ik noem een mij zeer bekend geval. Dit betreft de gemeente Heemstede.
Deze gemeente behoort sinds 1996 tot de RBA, regio zuidelijk Noord-Holland.
Het evenredigheidspercentage is voor 1996 op 12,5 vastgesteld. In 1995 was
dit percentage nog 3. Toen viel Heemstede onder RBA Kennemerland, Amstel en
Meerlanden. Na een fusie met twee RBA's – Amsterdam en Zaanstreek –
is het percentage dus fors verhoogd. Van de Heemsteedse bevolking is 3% buitenlander.
Dat is dus een veel grotere groep dan degenen die onder de wet SAMEN vallen.
Heemstede is geen groeigemeente. Hoe kunnen alle bedrijven in Heemstede –
inclusief gemeente en ziekenhuis – ooit voldoen aan de norm van 12,5%?
Ik geef toe dat dit voorbeeld dicht bij huis is, maar het geeft wel aan dat
deze wet zeker niet in alle gevallen uitvoerbaar is. En ook aan de doelmatigheid
twijfelen wij.Mijnheer de voorzitter! Er is weinig keus. Verwerping van dit wetsvoorstel
betekent dat de oude wet blijft bestaan. Ik heb al aangegeven dat wij in dit
voorstel verbeteringen zien ten opzichte van de vorige wet. Dus evenals vier
jaar geleden geven wij het wetsvoorstel weer een kans. Het is goed dat de
tijdelijkheid van deze wet vaststaat. Wij hopen innig dat de doelstelling
van de wet, namelijk meer allochtonen aan het werk, bereikt zal worden. Dat
is met name voor de allochtonen, maar ook voor Nederland van groot belang.Mevrouw Zwerver (GroenLinks):Mijnheer de voorzitter! Vandaag een korte bijdrage namens mijn fractie
over het wetsvoorstel SAMEN. De vraag naar arbeid is de laatste jaren volop
toegenomen en dat is goed. Het is een gegeven dat de positie op de arbeidsmarkt
van minderheden op alle niveaus slechter is dan die van de autochtone bevolking.
Het percentage werklozen onder allochtone jongeren is 2,5 tot 3,5 keer hoger
dan dat onder autochtone jongeren. De groep allochtone jongeren vertoont onderling
grote verschillen. Zo zijn de arbeidskansen voor jongeren met een Turkse of
Surinaamse achtergrond beduidend positiever dan die van Marokkaanse jongeren
en Antilliaanse en Arubaanse jonge mannen. Minder dan 60% van de arbeidsmarktdeelnemers
onder hen heeft een baan.Veel belemmerende factoren voor de arbeidskansen van allochtone jongeren
zijn te vinden in het voortraject; het onderwijs. Maar ook aan de vraagkant
van de arbeidsmarkt zijn voor deze groep de nodige belemmeringen te vinden.
De overheid voert dan ook sinds het eind van de jaren tachtig een beleid om
bedrijven en overheidsorganisaties ertoe te bewegen, de samenstelling van
het personeel naar etnische herkomst in overeenstemming te brengen met de
samenstelling van de lokale of regionale beroepsbevolking. De Wet BEAA was
hier een voorbeeld van. Deze wet heeft op het nodige verzet van de werkgevers
kunnen rekenen. Volgens de memorie van toelichting leidde deze wet echter
tot onvoldoende actie.In het wetsvoorstel SAMEN wordt aan een groot aantal bezwaren van de werkgevers
tegemoetgekomen. Of de nu voorliggende wet door de wijzigingen meer effect
zal sorteren valt te betwijfelen. Het SCP stelt in de rapportage Minderheden
1997 dat daarvoor de weerstanden van arbeidsorganisaties tegen het principe
van positieve actie veel te groot zijn. Het enige dat zou kunnen helpen is
een stringentere handhaving van de wet.GroenLinks kan zich niet aan de indruk onttrekken dat actie in het licht
van de doelstelling, het stimuleren van arbeidsdeelname van minderheden, in
het voorliggende wetsvoorstel vrijblijvend geregeld is. Twee essentiële
zaken zijn uit de Wet BEAA verdwenen: het werkplan en de sanctie. Deze zaken
zijn door mijn partij aan de overkant uitgebreid naar voren gebracht. Ik zal
niet herhalen wat daar gewisseld is, maar ik heb wel wat vragen. Hoe wordt
gegarandeerd dat de wet het beoogde effect heeft? Welke middelen heeft de
minister tot zijn beschikking wanneer het effect uitblijft? De handhaving
van de wet wordt overgelaten aan maatschappelijke instanties die "zich verantwoordelijk
voelen". Is dit dan niet erg gemakkelijk? De overheid is ervan overtuigd dat
wetgeving nodig is om de arbeidsdeelname van minderheden te stimuleren, anders
was dit wetsvoorstel er niet geweest. Maar waarom een wet als de handhaving
in handen van anderen gelegd wordt? En waarom geen stringentere handhaving,
zoals ook het SCP voorstaat?De toezichthoudende rol van de arbeidsinspectie houdt niet veel meer in
dan het toezicht houden op het deponeren van de jaarverslagen en het behandelen
van klachten over wel of niet volledig naleven van de wet. Niet naleving van
de wet kan, volgens de minister, leiden tot acties van maatschappelijke organisaties
richting werkgever, met als risico het schaden van een goede naam. Het komt
mijn fractie voor dat, wil je echt een einde maken aan de slechte arbeidspositie
van minderheden, er zwaardere sancties in het verschiet moeten liggen. Het
blijft dan ook te betreuren dat de in artikel ?, eerste lid, opgenomen onderzoeksverplichting
voor werkgevers is vervallen: onderzoek dat inzicht zou moeten
geven in hoeverre de uitvoering van het aanstellings-, bevorderings- en ontslagbeleid,
alsmede de arbeidsvoorwaarden en arbeidsomstandigheden in de onderneming,
de deelname van minderheden aan het arbeidsproces binnen de betreffende arbeidsorganisatie
belemmeren. De minister vindt deze bepaling op dit moment overbodig. Hier
spreekt erg veel vertrouwen uit in de werkgevers. De cijfers ondersteunen
dat vertrouwen nog niet. Mijn fractie vindt deze bepaling op dit moment dan
ook zeker niet overbodig. Waar komt het vertrouwen van de minister in dezen
vandaan. Graag een reactie van de minister.Voorzitter! Het mag duidelijk zijn dat GroenLinks achter de doelstelling
staat van de wet SAMEN. Een aantal elementen van de Wet BEAA zijn in afgezwakte
vorm in de wet SAMEN terechtgekomen, maar het belangrijkste is de doelstelling
van de wetten en dan gaat het om een verbetering van de kansen op werk voor
minderheden. Het gegeven dat deze wet op meer steun van de zijde van werkgevers
kan rekenen, is positief. Hopelijk zijn de uitkomsten voor de groepen waar
het hier vandaag over gaat op termijn ook positief. Daar gaat het namelijk
om.De heer Veling (GPV):Mijnheer de voorzitter! De fracties van SGP, RPF en GPV zullen het wetsvoorstel
steunen. Als verdienste van het voorliggende wetsvoorstel wordt een zekere
versobering – een stroomlijning – genoemd, waardoor de bereidheid
van sociale partners, met name werkgevers, om mee te werken aan de uitvoering
groter zou zijn. Dat is natuurlijk meegenomen. Het blijft naar onze opvatting
een merkwaardige geschiedenis. Een wet wordt niet of niet voldoende uitgevoerd,
omdat er bezwaren zijn in de kringen van de actoren. Die bezwaren heeft de
minister zelf in het algemeen overleg met de Tweede Kamer hinderlijke belemmeringen
bij de sociale partners genoemd die vooral van mentale aard waren. Ook sprak
hij over enkele meer praktisch getinte belemmeringen, maar het ging vooral
om mentale belemmeringen. Het blijft voor ons raadselachtig waarom die mentale
bezwaren bij dit herziene wetsvoorstel nu ineens verdwenen zouden zijn. De
principiële vraag komt op of hier sprake is van een competentiekwestie.
Wellicht dacht men: iets wat sociale partners niet zelf bedacht hebben, kan
niet goed zijn en dat zal dan ook wel blijken. Ik ben benieuwd hoe de minister
hierover denkt.Ik hoop dat SAMEN meer effect sorteert dan de Wet BEAA. Het valt mij overigens
op dat er in de behandeling van de Tweede Kamer en bij de evaluatie een zekere
perspectiefverkorting heeft plaatsgevonden. Je zou verwachten dat bij het
beoordelen van de effectiviteit van de wet wordt gekeken naar de uiteindelijke
doelstelling, namelijk het vergroten van de arbeidskansen van allochtonen
of minderheden. De discussie is bij de evaluatie in feite steeds gegaan over
de meer triviale vraag of de wet überhaupt wordt uitgevoerd. Het lijkt
erop dat wij al blij zijn als er maar iets van de uitvoering van de wet terechtkomt.
Ik wijs er ten overvloede op dat er dan nog maar weinig is gewonnen. Het begint
eigenlijk nog maar net. Ik vraag de minister of hij wil ingaan op het vervolg.
Ik denk bijvoorbeeld aan de voorwaarden die bedrijven in het evaluatieonderzoek
zelf noemen voor het bevorderen van de arbeidskansen van allochtonen in de
sfeer van de intermediairs, het vergroten van het draagvlak en het helder
maken van projecten. De minister schrijft dat hij in het kader van de voorlichting
ook tips wil geven over good practices en er is een taskforce ingesteld. Als
wij wat willen ondernemen, moeten wij daaraan zeker zoveel aandacht besteden
als aan de uitvoering van de wet.Mijnheer de voorzitter! Wij zullen dit wetsvoorstel zeker steunen.Mevrouw Gelderblom-Lankhout (D66):Voorzitter De WBEAA was al duidelijk een compromis met de mensen die meenden
dat de arbeidskansen vergroot moesten worden door een verplicht quotum op
te leggen aan de bedrijven. Die gedachte heeft gelukkig geen meerderheid gevonden,
maar de WBEAA was wel een compromis. Wij kunnen nu vaststellen dat drie jaar
later via de wet SAMEN een aantal van de dingen die in de WBEAA duidelijk
niet werkten of als belemmeringen werden ervaren, eruit zijn gehaald. Het
jaarverslag blijft en ook het werkplan. Of de verbeterende arbeidsmarkt niet
een veel grotere trekker is dan deze op zichzelf goed bedoelde poging, is
eigenlijk geen vraag voor mijn fractie. Het staat voor haar vast dat toen
de WBEAA op stapel werd gezet, er nog sprake was van een almaar verslechterende
situatie op de arbeidsmarkt, terwijl wij nu gelukkig kunnen spreken van een
zich verbeterende situatie. Het staat voor mijn fractie vast dat de arbeidskansen
van nieuwe Nederlanders groot moeten zijn en verder vergroot moeten worden.Ik stel een vraag die ook door anderen gesteld is: is een wet als deze
nog wel nodig? Op die vraag zouden wij graag een antwoord van de minister
krijgen. Als hij ons kan overtuigen, zullen wij ons niet tegen deze wet verzetten.Wij begrijpen niet, waarom op het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
een andere manier van indelen gekozen is dan gebruikelijk is om mensen die
uit andere windstreken komen, op te nemen. Ik denk dat een Koerd uit Irak
die naar Nederland gevlucht is uit angst voor de volgende gifgasaanval niet
zo blij is als hij zich nu als Irakees moet opgeven. Ik denk dat hij zich
Koerd wil noemen. Ik vraag de minister nogmaals, waarom hij niet de gebruikelijke
aanduiding hanteert voor dit soort minderheden voorzover zij zich als zodanig
willen kenbaar maken. Waarom is voor deze andere manier van definiëren
gekozen?Voorzitter! Ik begon met te zeggen dat wij het idee van de verplichte
quota nooit zo omarmd hebben. Uiteindelijk zal een vertekend beeld ontstaan.
Ik ben het daarover eens met de woordvoerder van de VVD, omdat gelukkig steeds
meer mensen zich niet op hun specificiteit, of die nu etnisch is of vrouwzijn,
gedefinieerd willen weten. Zij willen gewoon een baan, omdat zij zich daarvoor
gekwalificeerd weten.De beraadslaging wordt geschorst.De voorzitter:Alvorens ik de vergadering schors, deel ik de Kamer mede dat de senioren
hierna bijeenkomen om te beraadslagen over de verdere orde van de avondvergadering.
Ik verwacht dat ik daarover omstreeks half zeven een uitspraak
kan doen.Ik begrijp dat de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid bijzonder
graag meteen had geantwoord. Maar ik moet hem teleurstellen. Daarin voorziet
de orde van de vergadering niet, aangezien eerst het debat over de varkenshouderij
afgerond zal worden. Pas daarna wordt het debat over de allochtonen voortgezet.
Wij zijn per slot van rekening in oorsprong een landbouwnatie.De vergadering wordt van 18.12 uur tot 18.23 uur geschorst.De voorzitter:Er is geen wijziging aan te brengen in de orde. Die blijft zoals op de
agenda vermeld. Dat betekent dus dat er vanavond nog zal worden gestemd.De vergadering wordt van 18.23 uur tot 20.00 uur geschorst.De voorzitter:Ik deel aan de Kamer mede, dat de betrokken vaste commissies hedenmiddag
hun beraad hebben voortgezet over relevante ontwerpbesluiten, vermeld op de
geannoteerde agenda voor de JBZ-raad op 19 maart jl. (23490, nr. 90). De commissies
adviseren thans in te stemmen met de ontwerpbesluiten 2c en 5. Ik stel voor,
overeenkomstig deze adviezen te besluiten.Daartoe wordt besloten.De voorzitter:Ik deel verder aan de Kamer mee, dat de betrokken commissies hedenmiddag
hebben beraadslaagd over de dertien het Koninkrijk bindende ontwerpbesluiten,
vermeld op de geannoteerde agenda voor het Uitvoerend Comité Schengen
voor 21 april a.s. De commissies adviseren thans in te stemmen met deze het
Koninkrijk bindende ontwerpbesluiten. Ik stel voor overeenkomstig deze adviezen
te besluiten.Daartoe wordt besloten. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19971998-1375-1380.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl