Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 10 februari 1999 over het Plan van aanpak kostenbeheersing medische hulpmiddelen (24124, nr. 69)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1998-1999, pag. 3371-3381

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

17-02-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

nr. 51, pagina 3371-3381

11-02-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 24124Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Stemmingen in verband met het voorstel van rijkswet Goedkeuring van het op 18 september 1997 te Oslo totstandgekomen Verdrag inzake het verbod van het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht van anti-personeelsmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens (26137, R1620).Pagina 3369-3370
Regeling van werkzaamheden (donderdag 11 februari 1999)Pagina 3367-3369
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Verandering in de Grondwet, strekkende tot opneming van bepalingen inzake het correctief referendum (26156), en over: - de gewijzigde motie-Rehwinkel/Brood over het uitschrijven van een raadplegend referendum door een bestuursorgaan niet met betrekking tot eigen besluitvorming (26156, nr. 7)Pagina 3370-3370
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (donderdag 11 februari 1999)Pagina 3388-3388
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van de Hoge Colleges van Staat en Kabinet der Koningin (II) voor het jaar 1998 (derde wijziging) (26349)Pagina 3370-3370
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 24 juni 1986 te Genève tot stand gekomen Verdrag betreffende veiligheid bij het gebruik van asbest (Verdrag nr. 162 aangenomen door de Internationale Arbeidsconferentie in haar tweeënzeventigste zitting) (23984)Pagina 3370-3371
Stemming over een motie, ingediend tijdens het debat over Agenda 2000, te weten: de motie-Atsma c.s. over het inkomen van agrariërs (25731, nr. 11)Pagina 3388-3388
Stemmingen over drie moties, ingediend tijdens het debat over het Plan van aanpak kostenbeheersing medische hulpmiddelen, te weten: - de motie-Buijs c.s. over een bijgesteld plan van aanpak (24124, nr. 77); - de motie-Arib c.s. over een aanvullend plan van aanpak (24124, nr. 78); - de motie-Van Blerck-Woerdman c.s. over zorg op maat in de hulpmiddelensector (24124, nr. 79)Pagina 3387-3387
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van enkele wetten in verband met invoering van het regresrecht in de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten en versterking van het regresrecht in de Ziekenfondswet, alsmede enkele technische wijzigingen (Wet invoering en versterking regresrecht in AWBZ en ZFW) (26238)Pagina 3369-3369
Het debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 11 februari 1999 over Agenda 2000Pagina 3382-3387
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 10 februari 1999 over het Plan van aanpak kostenbeheersing medische hulpmiddelen (24124, nr. 69)Pagina 3371-3381
Presentie en opening (donderdag 11 februari 1999)Pagina 3367-3367

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 60 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen overleg
op 10 februari 1999 over het Plan van aanpak kostenbeheersing medische
hulpmiddelen (24124, nr. 69).Mevrouw Kant (SP):Mevrouw de voorzitter! De voorgestelde besparingen op hulpmiddelen leiden
tot een beperking van het menswaardig deelnemen aan de samenleving door mensen
met een handicap. De SP-fractie vindt dit ronduit onfatsoenlijk! Net zo onfatsoenlijk
vind ik het gedrag van de coalitiepartijen. Terwijl zij in koor gisteren meeriepen
dat de maatregel niet deugt, lijken zij niettemin akkoord te gaan. Anders
zou de minister haar bezuinigingen immers niet halen. Ik stel vast dat bij
deze partijen de centen kennelijk voor de mensen gaan. Om binnen het budget
te blijven, moeten gehandicapte mensen maar een stukje menswaardigheid inleveren.
Ik vind dit onvoorstelbaar! Het zal ook een zware taak voor deze partijen
worden om deze houding aan de getroffen mensen uit te leggen.Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Wij geven de partijen vandaag
nog één keer de kans om tot inkeer te komen. De heer Buijs zal
straks namens de gehele oppositie een motie indienen die ertoe strekt de maatregel
uit te stellen. Ten eerste omdat de maatregel niet deugt. Daarvoor hoeven
wij geen evaluatie af te wachten. De boodschappen van ervaringsdeskundigen –
de patiënten – zijn duidelijk genoeg. Rantsoenering van hulpmiddelen
betekent hoge eigen betalingen. Het zal er ook toe leiden dat mensen afzien
van noodzakelijke zorg, met als gevolg gevoelens van onveiligheid, angst om
de deur uit te gaan en sociaal isolement. Ten tweede omdat wordt uitgegaan
van de verkeerde veronderstelling, namelijk dat mensen misbruik zouden maken
van deze middelen. Ten derde omdat het risico reëel is dat de maatregel
niet tot minder, maar juist tot meer kosten zal gaan leiden. Ten vierde omdat
de verkeerden worden getroffen. Het zou van meer moed getuigen als de minister
de fabrikanten en leveranciers aanpakte; niet de patiënten, maar zij
die aan de patiënten verdienen, dienen aangepakt te worden. Ten vijfde
omdat tegen alle afspraken in nauwelijks overleg is gevoerd met patiëntenorganisaties.
Waarom geeft de minister dit achteraf niet gewoon toe? De maatregel wil zij
niet intrekken. Daarover verschillen wij heel erg van mening. Het minste is
toch – en dat is voor iedereen nu wel duidelijk – dat de minister
toe durft te geven dat het overleg met de patiëntenverenigingen onvoldoende
is geweest. Hoe kan zij blijven beweren dat de Reumapatiëntenbond is
gehoord?! Ik heb gisteren nog een telefoontje van ze gehad. De minister beweerde
dat deze bond was gehoord, maar dat blijkt niet waar te zijn!Ik doe vandaag een dringend beroep op de coalitiepartijen om de motie
van de oppositie te steunen, om niet hún fatsoensnormen in te leveren
voor 50 mln.! Zoals de stomapatiëntenverenigingen vandaag schrijven:
ieder weldenkend mens kan toch niet anders dan tot de conclusie komen dat
de huidige voorliggende maatregelen van een onjuiste veronderstelling uitgaan
en feitelijk beschamend van karakter zijn. Ik vraag de coalitiepartijen: behoort
u ook tot de categorie weldenkende mensen?De heer Buijs (CDA):Mevrouw de voorzitter! Dit plan van aanpak hulpmiddelen is een slecht
plan. Gisteren hebben wij hier uitvoerig over van gedachten gewisseld met
de minister. Het is een slecht plan, omdat het inhoudt dat rantsoenering zal
plaatsvinden. Dat betekent een ernstige belemmering voor patiënten die
hulpmiddelen nodig hebben. Een slecht plan ook, omdat wijziging van regelgeving
1996 tot in detail wordt aangepast. Dit zal onnodige extra kosten met zich
meebrengen. Het belangrijkste is eigenlijk nog dat wij spreken over een plan
waarvoor, naar wij weten, geen enkel draagvlak is in de samenleving. Patiënten-consumenten
staan er überhaupt niet achter. Vele brieven hebben wij daarover ontvangen.
Vandaag nog ontvingen wij een noodkreet van de stomapatiëntenvereniging
Harry Bacon. Belangrijk is ook dat er geen draagvlak is onder verzekeraars.
Daar was het de minister toch om te doen? Zij moeten dit plan uitvoeren. Blijkens
een schrijven van 11 januari jl. is van hen echter geen enkele medewerking
te verwachten. In de media was het van de zijde van de coalitiepartijen veel "boeh"
en "bah", het was een slecht plan, de PvdA zou het niet willen steunen, D66
toonde zich ook geschokt, enz. Maar wat merken wij nu? Het coalitiebelang
gaat blijkbaar boven andere belangen.Wij willen de minister nog eens oproepen om vooral te zoeken naar een
draagvlak voor dit plan van aanpak. Daarvoor hebben wij als oppositiepartijen
een voorstel geformuleerd, dat wij graag voorleggen aan de coalitiepartijen,
in de hoop dat ook zij daarmee akkoord willen gaan.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende, dat het voorliggende Plan van aanpak kostenbeheersing medische
hulpmiddelen zeer gedetailleerd van inhoud is en in zijn uitvoering extra
kosten met zich zal brengen;voorts constaterende, dat het plan van aanpak de vergoeding van hulpmiddelen voor verzekerden inperkt;overwegende, dat bedoeld plan niet kan rekenen op steun van patiënten-
en consumentenorganisaties en verzekeraars;van oordeel, dat: - patiënten op een volwaardige en menswaardige
wijze actief aan de samenleving moeten kunnen blijven deelnemen;- het plan op voldoende maatschappelijk draagvlak moet kunnen steunen;verzoekt de regering: - de werking van de wijziging hulpmiddelen
1996 op te schorten;- constructief overleg te voeren met verzekeraars
en betrokken patiënten- en consumentenorganisaties;- de Kamer
vóór het zomerreces een bijgesteld plan van aanpak te overleggen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Buijs, Hermann, Kant, Rouvoet,
Schutte en Van der Vlies.Zij krijgt nr. 77 (24124).De heer Buijs (CDA):Voorzitter! Ik hoop dat de minister deze handreiking van de oppositie
wil aanvaarden, teneinde te komen tot een goed draagvlak, dat nodig is om
dit plan van aanpak uit te voeren.Mevrouw Arib (PvdA):Voorzitter! De fractie van de PvdA heeft gisteren aangegeven dat zij twee
bezwaren heeft tegen het plan van aanpak hulpmiddelen. Het eerste bezwaar
was dat er onvoldoende garantie is dat patiënten niet benadeeld worden.
De minister heeft toegezegd dat in oktober zal worden bekeken welke gevolgen
de nieuwe regeling hulpmiddelen heeft voor individuele patiënten. Bovendien
heeft zij beloofd dat extra hulpmiddelen mogelijk blijven voor wie die nodig
heeft. Ons tweede bezwaar was dat wij er onvoldoende vertrouwen in hebben
dat de voorgestelde aanpak ervoor zal zorgen dat de taakstelling wordt gehaald
en dat wij er onvoldoende vertrouwen in hebben dat wij niet voor tekorten
komen te staan die met geld aangevuld zullen moeten worden dat elders aan
de zorg zal worden onttrokken.Het plan van aanpak dat er nu ligt, vinden wij onvoldoende daadkrachtig.
Het geeft ons geen vertrouwen dat de problemen in de hulpmiddelensector worden
aangepakt. Daarom heb ik gevraagd om een aanvullend plan van aanpak per 1
juni. De minister heeft gisteren in tweede termijn toegezegd dat zij per oktober
met aanvullende plannen voor nieuwe deelsectoren zal komen. Het gaat mij echter
meer om aanvullende plannen ten aanzien van distributie, een plan-Koopmans.Ik wil vandaag graag de toezegging van de minister dat wij uiterlijk 1
juni een aanvullend plan van aanpak met tijdpad krijgen. Ik denk daarbij aan
maatregelen die ingrijpen in de distributie en de prijsopbouw transparant
maken, aan maatregelen à la Koopmans. Ik hoor graag hoe de minister
deze maatregelen vorm gaat geven, via wijziging van de regelgeving of via
experimenten, en per wanneer dat kan gebeuren. Daarom dien ik een motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende, dat moet worden voorkomen dat tekorten op het dossier hulpmiddelen
ten gevolge van onvoorziene kostenstijging of het niet behalen van de taakstelling
ten koste zullen gaan van budget elders in de zorg;verzoekt de regering uiterlijk 1 juni een aanvullend plan van aanpak aan
de Kamer te zenden waarin maatregelen worden voorgesteld die ingrijpen op
het transparant maken van de distributie en prijsopbouw en waarbij maatregelen
à la het plan Koopmans geneesmiddelen worden uitgewerkt, en daarbij
een tijdpad voor implementatie aan te geven,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Arib, Van Blerck-Woerdman en Van
Vliet. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 78 (24124).De heer Buijs (CDA):Voorzitter! Ik wil nog een aanvullende vraag aan mevrouw Arib stellen.
Zij praat over een aanvullend plan. Mag ik daaruit concluderen dat het plan
dat nu voorligt, namelijk de wijziging hulpmiddelen 1996, door haar wordt
aanvaard, of is het aanvullend plan een totaal ander plan dat ook invloed
heeft op de wijziging hulpmiddelen?Mevrouw Arib (PvdA):U herhaalt de vraag die u gisteren tijdens het algemeen overleg hebt gesteld.
Wij gaan met dit plan akkoord, op voorwaarde dat de patiënt niet de dupe
wordt. De minister antwoordde dat dit niet het geval zal zijn en dat zij patiëntenorganisaties
bij de plannen zal betrekken. Ik ga er dus van uit dat dit het geval is, dus
dat de patiënten door deze maatregel niet benadeeld zullen worden. Op
die voorwaarde gaan wij akkoord met het huidige plan, mits er per 1 juni een
aanvullend plan à la Koopmans ligt, waarin transparant wordt gemaakt
wat in de distributie gebeurt, en dat plan aan ons wordt toegezonden.De heer Buijs (CDA):Samenvattend: u gaat gewoon akkoord met dit plan. Laten wij dat duidelijk
vaststellen.Mevrouw Arib (PvdA):Onder die voorwaarden, en de minister heeft dat toegezegd. Als blijkt
dat de patiënten daarvan de dupe worden, richt ik graag een oproep tot
de patiëntenorganisaties om dat aan de Kamer te laten weten. Ik ga er
echter van uit dat wat de minister heeft toegezegd, straks in de praktijk
zal blijken.De heer Buijs (CDA):Dit betekent dat u uw mening binnen twee dagen volledig gewijzigd hebt.
In de krant zegt u dat dit plan niet aanvaardbaar is.Mevrouw Arib (PvdA):Die vraag hebt u gisteren ook gesteld en ik zal mijn antwoord herhalen.
Ik heb over een aanvullend plan gesproken en daarvoor heb ik nu een motie
ingediend.Mevrouw Kant (SP):Er kan veel veranderen in twee dagen. Gisteren hebt u heel duidelijk in
eerste termijn gezegd dat u het een voorwaarde vindt dat patiënten niet
de dupe worden. AribWij hebben allemaal de voorstellen kunnen lezen en wij
hebben de brieven van de patiënten verenigingen gelezen.
Hoe kunt u nu, zonder dat het plan gewijzigd is ten opzichte van gisteren,
die garantie wel zien? Ik begrijp het niet.Mevrouw Arib (PvdA):Dan hebt u kennelijk niet goed naar de antwoorden geluisterd. Gezegd is
dat de mogelijkheid blijft bestaan voor de mensen die meer hulpmiddelen nodig
hebben. Ik vind dat dit een toezegging is onder de voorwaarden die de PvdA
heeft gesteld. De minister heeft daarop een antwoord gegeven.Mevrouw Kant (SP):Het spijt me, maar dit stond al in het voorstel. Het stond er dus ook
al op het moment waarop u zei dat er geen garantie is dat iedereen die zorg
krijgt. Nu denk ik dat die garantie er inderdaad niet is, maar wat u nu zegt,
stond al in het voorliggende voorstel. U hebt dus gisteren onzin zitten verkopen
namens uw fractie.Mevrouw Arib (PvdA):De gebruiksnormen staan in het voorstel. De toezegging dat dit geëvalueerd
zal worden op nadelen en de toezegging dat de patiënt geen nadelen mag
ondervinden, zijn gisteren door de minister tijdens het algemeen overleg gedaan.
Daar zat u zelf bij.Mevrouw Kant (SP):Je evalueert als een maatregel is ingevoerd. Bedenken wat de gevolgen
van een maatregel zijn, doe je voordat je zo'n maatregel invoert. Nu wordt
voorgesteld een maatregel in te voeren. U hebt die maatregel kunnen beoordelen.
Toen u dat deed, zei u dat dit ten koste gaat van de patiënt. En na een
dag, zonder dat de maatregel is veranderd, is dat in uw ogen veranderd. U
kunt dat toch niet uitleggen?Mevrouw Arib (PvdA):Voor mij is veranderd dat patiënten die meer nodig hebben, dat gelukkig
ook blijven krijgen. Ik vind dit een belangrijke toezegging die gisteren is
gedaan. Het gaat niet, zoals u gisteren verkondigde, alleen maar om twee of
meer zakjes. Ik wil het daar niet verder over hebben. Het gaat erom dat mensen
die meer nodig hebben, dat ook krijgen. En die toezegging is gisteren gedaan.
Ik ga ervan uit dat het ook zo gebeurt. Als blijkt dat het in de praktijk
per 1 april niet zo werkt, dan hoor ik dit graag van de patiëntenorganisaties
en dan zal ik dit punt hier opnieuw aan de orde stellen.Mevrouw Kant (SP):Mevrouw Arib moet ons het volgende eens uitleggen. Als iedereen gewoon
blijft krijgen wat hij nodig heeft, waarom is die rantsoenering dan nodig?
Wat voor bezuinigingen moet dit dan opleveren? Ik begrijp dit niet.Mevrouw Arib (PvdA):Ik zal nogmaals een poging doen. U hebt het plan gelezen. Daarin staat
dat er gebruiksnormen zijn op basis van gesprekken en onderzoek. Wat niet
in het plan getoond wordt, maar wat gisteren wel door de minister is toegevoegd,
is dat als blijkt dat mensen – naast de gebruiksnormen – meer
nodig hebben, de garantie er is dat zij dan ook meer krijgen dan wordt genormeerd.
Dit vind ik een belangrijke toezegging. Nogmaals: als per 1 april blijkt dat
dit niet het geval is, hoor ik dit graag van de patiëntenorganisaties
en dan kan ik in de Kamer aan de orde stellen dat de minister haar toezegging
niet is nagekomen. Maar ik geef haar het voordeel van de twijfel.De voorzitter:Mevrouw Hermann mag nu interrumperen, maar ik hoop niet dat zij dezelfde
vragen stelt zodat een herhaling van zetten ontstaat.Mevrouw Hermann (GroenLinks):Dank u wel. Ik heb nog geen woord gezegd, dus vind ik het fijn dat ik
nu een kans krijg.De voorzitter:U krijgt straks uw eigen spreektijd van twee minuten.Mevrouw Hermann (GroenLinks):Dat weet ik, maar ik wil mevrouw Arib twee vragen stellen. Zij gaat in
op de twee voorwaarden. Zij is tevredengesteld omdat voor patiënten,
wanneer zij aangeven dat wat zij volgens de nieuwe regeling krijgen onvoldoende
is, een mogelijkheid tot verruiming bestaat. Dat brengt mij tot de vraag aan
mevrouw Arib of zij er niet van overtuigd is dat heel veel mensen liever het
puntje van hun tong afbijten dan te zeggen dat zij niet toekomen en om extra
moeten vragen. Met haar opstelling maakt zij dus mensen afhankelijker dan
zij al zijn.De voorzitter:Mevrouw Hermann, dit is een interruptie in een tweeminutendebat, waarin
wij soms al helemaal geen interrupties plegen. Ik laat nu mevrouw Arib antwoorden.
Als u dan nog een korte vraag heeft, krijgt u weer de gelegenheid.Mevrouw Arib (PvdA):Die vraag is gisteren ook al gesteld; misschien in andere bewoordingen,
maar het kwam op hetzelfde neer. Het gaat erom dat mensen die afhankelijk
zijn van zorg, van hulpmiddelen in dit geval, vaak en regelmatig contact hebben
met de huisarts of verpleegkundige. Er is een overleg met de betrokken zorgaanbieders.
Als op een gegeven moment blijkt dat er meer nodig is, is er geen enkel probleem.
Daar zaten wij gisteren allen bij en dat is tijdens het overleg toegezegd.Mevrouw Hermann (GroenLinks):Mijn conclusie is: mensen nog afhankelijker maken dan zij al zijn.Mevrouw Arib (PvdA):Die conclusie is voor uw rekening.Mevrouw Hermann (GroenLinks):Uiteraard.Uit uw aanvullende plan van aanpak krijg ik de indruk dat het behalen
van die beoogde bezuiniging voor u eigenlijk het allerbelangrijkste is. Kunt
u daar met "ja" of "nee" op antwoorden?Mevrouw Arib (PvdA):Een taakstelling van 2 mln. staat ook in het regeerakkoord. Wat wij vinden,
als PvdA, is dat je dat geld moet halen waar het ook te halen valt. In dit
geval is dat in de distributie. In die branche, in al die schakels die bij
die hulpmiddelen wel een belangrijke rol hebben en daar heel veel aan verdienen,
moet het geld gehaald worden. Wij vragen de minister om te komen met een krachtig
plan van aanpak en om het geld te halen waar het geld ook zit.De heer Rouvoet (RPF):Mevrouw de voorzitter! De fracties van de RPF, SGP en GPV hebben zich
gisteren zeer kritisch uitgelaten over het plan van aanpak met als samenvatting
"wat is nu eigenlijk het plan?". Wij hebben daar een aantal kanttekeningen
bij geplaatst. Het leidt tot beperkingen bij de gebruikers, de financiële
onderbouwing is ondeug delijk, het kan contraproductief zijn,
met verwijzing naar de brief van 11 januari van de Nederlandse Zorgverzekeraars,
die vervolgens spontaan aanbieden om tot een wel adequate vorm van kostenbeheersing
te komen, de budgettaire doelstellingen prevaleren boven zorginhoudelijke
argumenten en – in de laatste plaats – er is niet gewerkt aan
een draagvlak, gelet op de zwakke voorbereiding en het niet gehouden overleg
met de consumenten- en patiëntenorganisaties. Kortom, redenen genoeg
om het plan van aanpak als zodanig af te wijzen.Ik moet ook zeggen dat dit door de gehele Kamer is gebeurd. Dit lijkt
nu een beetje anders te zijn. Ik kon begrijpen dat in de media koppen verschenen
als "Kamer kraakt plan", want dat is wat gisteren gebeurd is. Mevrouw Arib
gebruikte zo-even nog in de argumentatie bij de motie die zij namens de drie
coalitiefracties indiende, het woord "onvoldoende". Ik vroeg mij af of die
argumentatie ook voor de andere coalitiefracties geldt. Dat zou boeiend zijn.
Ik was het met haar eens. Het is onvoldoende. Dus moet er volgens de coalitie
een aanvullend plan komen.De koninklijke weg, gehoord de Kamer gisteren, zou zijn dat de minister
zou zeggen dat dit niet kan rekenen op draagvlak in de Kamer en in het veld,
dat het voorstel dus wordt ingetrokken en dat zij met een nieuw voorstel komt.
Maar nee – en dat verbaasde mij gisteren hogelijk in de gang van zaken –
moeiteloos wordt de steven van het schip gewend, nu de wind vanuit de coalitiefracties
uit een andere hoek gaat waaien. In normaal Nederlands noemen wij dat zwalken.
Als je een koers hebt uitgezet in een plan van aanpak, is het de bedoeling
dat je die koers ook volhoudt en niet bij de eerste de beste zijwind zegt
dat je het anders doet. Als al, zoals de minister gisteren zei, een meer consumentgerichte
benadering in de gedachten van het kabinet zat, had dat gewoon in het plan
van aanpak moeten staan. En daar stond het niet in. Kortom, ik handhaaf het
oordeel van onze drie fracties. Het is een onrijp plan van aanpak.De kritiek uit de Kamer is ondubbelzinnig. Er is nu toegegeven door de
minister om vanaf 1 april te gaan evalueren. Met mevrouw Kant zeg ik dat het
geen evalueren is, maar monitoren of hoe je het wilt noemen. Evalueren doe
je na een tijdje, als een regeling van kracht is. Maar nu evalueren wat je
vanaf 1 april gaat invoeren, is merkwaardig. Er is nog niets te evalueren.
Bedoeld zal zijn het bewaken van de effecten. En, zeg ik dan, dat doen wij
toch altijd. Dat mag ik tenminste wel hopen, anders is het slecht gesteld
met de bewaking van onze eigen maatregelen. De coalitie wil ook evalueren,
maar uit budgettaire overwegingen de maatregelen wel intussen per 1 april
invoeren. Nu wordt gevraagd om een plan als aanvulling op wat er dan al ligt.
Ik blijf het een zwaktebod vinden, want het blijft een uitdrukking van het
feit dat de maatregelen sowieso genomen moeten worden om die doelstellingen
te halen. Het gaat ten koste van de zorginhoudelijke argumenten.Mevrouw Arib sprak min of meer namens de coalitie omdat zij ook de motie
namens de drie coalitiepartijen indiende. Als zij interrupties van oppositiepartijen
op deze wijze afdoet, heeft zij gisteren niet goed geluisterd. Zij spreekt
daarmee namelijk ook tegen de patiënten- en consumentenorganisaties die
ons vanmorgen nog weer benaderden met brieven waarin zij stelden dat dit niet
zo kan. Zegt mevrouw Arib dan ook tegen de 7000 stomapatiënten, die het
ministerie met brieven hebben overladen, dat zij het gewoon niet goed hebben
begrepen of staat zij ook open voor hun argumenten? Dat zijn namelijk de mensen
om wie het zou moeten gaan!Mevrouw Hermann (GroenLinks):Voorzitter! Ik wil graag volwaardig deelnemen aan de samenleving, net
als al die mensen die, omdat zij werken, hulpmiddelen kunnen krijgen op grond
van de Wet REA, reïntegratie in het arbeidsproces. Als mensen in het
ziekenhuis hulpmiddelen nodig hebben, krijgen zij die uit het budget van het
ziekenhuis. Bij langdurig verblijf in de instellingen komt het uit de AWBZ.
Gaat het om zelfstandig kunnen deelnemen aan wonen en verkeer, dan zorgt de
gemeente voor hulpmiddelen op grond van de Wet voorzieningen gezondheidszorg.
De sociale ziektekostenverzekering, voor alle Nederlanders aanwezig, heeft
daar de Ziekenfondswet voor en aan de hulpmiddelen op grond van de Ziekenfondswet
wordt nu geknaagd. Geknaagd op een manier die de mensen meer afhankelijk maakt
op grond van hun ziekte dan ze al zijn. Geknaagd, omdat er geld op tafel moet
komen. Als de bezuinigen niet gehaald worden, moet het immers elders uit de
zorg komen. Zo zit het JOZ in elkaar. GroenLinks wil zich hier van ganser
harte van distantiëren. Wij vinden dit zeer verdrietig en hebben dan
ook volgaarne onze handtekening onder de motie-Buijs c.s. gezet.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Voorzitter! We hebben gisteren uitgebreid gesproken over het plan van
aanpak hulpmiddelen. De discussie was in die mate niet bevredigend, dat we
het daarmee konden afronden en ik wil graag het standpunt van de VVD-fractie
herhalen. We zitten wel in een coalitie, maar gelukkig hebben we ieder nog
ons eigen standpunt.Ik heb gisteren de korte en de lange termijn uitdrukkelijk gescheiden.
Dat wil ik ook vandaag doen om aan te geven dat ik geen ander standpunt inneem.
Voor de korte termijn heb ik aangegeven dat dit soort gedetailleerde plannen
er aanleiding toe geven dat wij nu in deze Kamer over zaken spreken die hier
niet besproken zouden moeten worden. Ik heb de minister ook gevraagd of zij
ervan uitgaat dat er geen onoverkomelijke bezwaren optreden bij de gebruikers.
De minister heeft geantwoord dat dit niet de bedoeling is en dat, mocht dat
toch gebeuren, maatregelen genomen zullen worden. Dat neemt in ieder geval
voor de korte termijn de ernstige bedenkingen een beetje weg.Wat betreft de langetermijnplannen moet ik herhalen dat de VVD-fractie
daar in het geheel niet tevreden mee was en dat ook vandaag niet is. Ik houd
de tekst aan van het stuk dat wij hebben gekregen: het gaat niet de goede
richting uit. De minister heeft in haar antwoord aangegeven dat zij wel bereid
is om plannen in de richting van consumentenvrijheid te ontwikkelen en dat
daarvoor wat haar betreft ook wel de ruimte voor is, maar ik wil dat onderstrepen
met een motie van dien aard. Wat mij gestoord heeft, is het feit dat het overleg met patiëntenorganisaties
onvoldoende heeft plaatsgevonden. Als voorbeeld heb ik het overleg genoemd,
dat had kunnen plaatsvinden met de patiëntenorganisatie van de gehoorgestoorden.
Zij had een heel goed plan voor de korte termijn. Daarmee wilde men bereiken
dat de bedoelingen gerealiseerd werden zonder dat er de uitwerking kwam die
zij vreesden. Ook op andere onderdelen zijn er mogelijkheden. Ik ga ervan
uit dat, indien die mogelijkheid aanwezig is, de wijzigingen kunnen worden
aangebracht en dat die met de patiëntenorganisaties, uiteraard met inachtneming
van een aantal kaders, zullen worden besproken.Voorzitter! Op dit punt wil ik de volgende motie indienen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende, dat de huidige regeling hulpmiddelen door de gehanteerde
gebruiksnormen de keuzevrijheid van de patiënt belemmert en niet in kan
spelen op de wensen van de patiënt;voorts constaterende, dat zorg op maat in veel deelsectoren binnen de
zorg inmiddels als essentieel wordt ervaren voor de kwaliteit van zorg;van mening, dat ook in de hulpmiddelensector zorg op maat de kwaliteit
van zorg en de doelmatigheid kan verhogen en dat het productgebonden en/of
persoonsgebonden budget hierbij van dienst kan zijn;verzoekt de minister voor de hoormiddelen het plan zoals ontwikkeld door
het NOAH ten uitvoer te brengen;verzoekt de minister voorts per 1 juni de resultaten van een onderzoek
naar de haalbaarheid van het productgebonden en/of persoonsgebonden budget
voor producten binnen de hulpmiddelensector aan de Kamer voor te leggen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Van Blerck-Woerdman, Van Vliet
en Arib. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 79 (24124).Mevrouw Kant (SP):Voorzitter! Het is natuurlijk heel erg mooi dat de VVD-fractie vandaag
hetzelfde standpunt heeft als gisteren. Daarvoor alle hulde! Wel heb ik nog
een vraag. Gisteren heeft mevrouw Van Blerck heel duidelijk gezegd dat zij
het plan voor de korte termijn te gedetailleerd vindt. Het is heel mooi dat
zij dat vandaag nog steeds vindt, maar de vraag is of zij aan haar standpunt
consequenties verbindt.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Ik heb zowel gisteren als vandaag duidelijk aangegeven dat er een tussentermijn
is. Ik heb de datum van 1 juni genoemd om aan te geven dat we te zijner tijd
weer een keer met elkaar over een en ander kunnen spreken. Dan kunnen wij
bezien of er, zoals de minister denkt, voor een groot aantal patiënten
geen problemen zijn. Zouden er toch onoverkomelijke bezwaren zijn, dan zal
de minister ervoor zorgen dat die worden weggenomen. Er is voor mij weinig
reden om aan de woorden van de minister te twijfelen. Bovendien geldt het
plan nog niet. Of alle bezwaren blijven bestaan, is pas na 1 april na te gaan.
Mochten die er inderdaad blijken te zijn, dan zal men iets moeten doen. De
minister zegt evenwel dat het plan niet zulke problemen zal opleveren dat
sprake zou zijn van chaos. Daarom wacht ik de ontwikkelingen graag af. Ik
spreek de minister omstreeks de zomer nog een keer.Mevrouw Kant (SP):Voorzitter! Wij interpreteren de bezwaren van de patiëntenverenigingen
op dit moment duidelijk heel anders. Bovendien heeft mevrouw Van Blerck gisteren
gezegd dat zij niet wil dat de wijziging van de hulpmiddelenregeling zo gedetailleerd
is. Waarom vindt zij dan toch dat die regeling op 1 april moet ingaan? Zij
is het namelijk niet met die regeling eens.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Gisteren heb ik gezegd dat ik dit soort regelingen sowieso zeer gedetailleerd
vind. Dat staat los van deze wijziging. Ik vraag mij dan ook af of wij op
de goede weg zijn. Gisteren heb ik duidelijk aangegeven dat wij bij het verschaffen
van hulpmiddelen zowel de consument als de marktpartijen meer vrijheid willen
bieden bij het vragen en betalen van een reële prijs. Zou men nu deze
hulpmiddelenregeling niet toepassen, dan resteert niet een andere, zodat aan
het niet toepassen ook een bezwaar kleeft.Mevrouw Kant (SP):Wij zijn niet op de goede weg en een andere weg zou er niet zijn. Sorry,
voorzitter, maar ik herinner eraan dat mevrouw Van Blerck lid is van een coalitiepartij.
Zij kan samen met de andere coalitiepartijen een andere weg bedenken en daarover
met de Kamer discussiëren.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Daarom heb ik ook een motie ingediend.Mevrouw Kant (SP):Maar u vindt dat we niet op de goede weg zijn en toch stemt u ermee in
dat we op deze weg voortgaan.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Ik heb gezegd dat wij, zeker op de lange termijn, absoluut niet op de
goede weg zijn. Ik heb een motie ingediend waarin ik aangeef hoe wij wel zouden
moeten handelen. Van u heb ik overigens nog niet gehoord wat wij moeten doen,
alleen dat er geld bij moet, maar dit terzijde. Bovendien meen ik dat wij
binnen afzienbare tijd hierover weer met de minister zouden moeten praten.
Dit dossier is te vergelijken met dat van de geneesmiddelen: vaak en lang
praten.De heer Buijs (CDA):Voorzitter! Ik wil toch een correctie aanbrengen. Mevrouw Van Blerck zei
dat er naast de bestaande regeling niets is. Ik wijs erop dat er wel degelijk
een plan hulpmiddelen is, namelijk een van 1996. Het ging nu om een wijziging.
Ik bestrijd dus dat er niets zou zijn.Dan heb ik nog een ander punt. Mevrouw Van Blerck spreekt over rantsoenering
en heeft het over te veel bureaucratie. Verder zegt zij: ik zal vandaag met
een nieuw voorstel komen. Dat "vandaag" was dus gisteren. Van Blerck-WoerdmanZij
is inderdaad met een nieuw voorstel gekomen, maar hoe is het dan mogelijk
dat zij de motie van mevrouw Arib ondersteunt, althans die medeondertekend
heeft? In die motie staat namelijk dat er een aanvullend plan
moet komen en er staat ook in dat er een plan moet komen à la Koopmans.
Mevrouw Van Blerck gaat er dus bij voorbaat van uit dat dat hét plan
is. De VVD komt dus helemaal niet met een nieuw plan.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):In het regeerakkoord is zowel voor de geneesmiddelen als de hulpmiddelen
een aantal voorstellen opgenomen. Voor de hulpmiddelen wordt bezien of het
plan-Koopmans een aanvaardbare weg is. Die formulering staat overigens niet
in het stuk van de minister, want daar staat dat veel krachtiger in. Ik vind
dat dan ook moet worden bekeken of dat een haalbare weg is. Dat laat onverlet
dat wij altijd hebben gedacht en ook zullen blijven denken dat wat meer ruimte
voor de sector en de consument waarschijnlijk een betere oplossing is dan
allerlei nadere regelgeving. Maar laat dat maar eens bij elkaar komen. Dan
kunnen wij per 1 juni bekijken hoe wij het best verder kunnen gaan. Dat zou
heel verhelderend kunnen zijn.De heer Buijs (CDA):Dat laatste, het laat de markt zijn werk doen, herken ik van u. Maar hoe
kun je nu een product of een persoonsgebonden budget in relatie brengen met
een plan in de geneesmiddelensector à la het plan-Koopmans? Dat snap
ik niet. Misschien dat u dat op een ander moment eens kunt uitleggen. Dat
hoeft nu niet per se te gebeuren, want dat zou te lang duren. In ieder geval
bewijst dit wel dat u het plan van de minister slecht vindt. Eigenlijk staat
u er niet achter, want u heeft andere ideeën. Maar toch stemt u voor.
Dat verbaast mij.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Ik stem vandaag nergens voor.De heer Buijs (CDA):U gaat akkoord met de regeling zoals voorgesteld door de minister.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Ik heb gezegd dat de aanpassing van de regeling een aantal maanden zijn
weg moet vinden. Per 1 juni spreken wij verder met de minister over wat op
dat moment kan worden geconstateerd. Ik begrijp de verhalen van de patiëntenverenigingen;
ik neem die ook heel serieus. Maar de minister zegt dat het zo'n vaart niet
zal lopen. Ik wacht dat graag af. Dat vertrouwen moet de minister krijgen.De heer Buijs (CDA):Ik constateer dat er bij u twee belangen zijn: een algemeen belang en
een coalitiebelang. Het is voor mij duidelijk welk belang ondergeschikt is.De heer Rouvoet (RPF):Ik respecteer het onderscheid tussen korte termijn en lange termijn. Ik
begrijp dat ook, maar toch heb ik nog een vraag over die lange termijn. Voor
1 juni moet een onderzoek worden gehouden. Maar gisteren was mevrouw Van Blerck
vrij uitgesproken over een stelling die in het voorliggende plan van aanpak
wordt betrokken, namelijk dat het werken met positieve lijsten inzake de aanspraken
op termijn de basis kan zijn voor een hulpmiddelenvergoedingssysteem. Gisteren
zei zij: alsjeblieft niet. Ik ben er benieuwd naar of zij dat, met alle onderzoeken
die nog volgen, tegen de minister wil volhouden.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Ik dacht niet dat het de bedoeling was dat wij nu alles herhalen. Ik wil
wel herhalen dat een hulpmiddelenvergoedingssysteem volgens mij de dood in
de pot is voor de hulpmiddelendistributie. Dat geldt evenzeer voor de geneesmiddelen,
maar daar komen wij 10 maart nog op terug.Mevrouw Van Vliet (D66):Voorzitter! Ik had mij voorgenomen om vanmiddag niet het woord te voeren,
omdat ik vond dat ik gisteren het standpunt van mijn fractie goed duidelijk
heb gemaakt. Het is echter door diverse oppositiepartijen zodanig geïnterpreteerd,
dat het niet meer mijn standpunt is. Het lijkt mij dan ook zinnig om het nog
even kort uiteen te zetten.Wij hebben vanaf het begin gezegd dat wij problemen hebben met de manier
waarop de regeling voor stomahulpmiddelen en hoortoestellen is ingericht.
Bij de stomahulpmiddelen kan op deze wijze misschien sprake zijn van aantasting
van een menswaardig leven. Bij de hoortoestellen ligt een alternatief plan
voor van de audiologische stichting. Wij denken dat dat een beter plan is.
Wij hebben ook vanaf het begin gezegd dat wij desalniettemin vinden dat de
regeling wel moet ingaan. Wel moet op deze twee onderdelen opnieuw met de
patiëntenverenigingen worden gesproken. De regeling moet ingaan om toe
te werken naar een soort persoonsgebonden budget, waarbij je mensen meer keuzevrijheid
geeft. Daarover hebben wij de minister gisteren uitgebreid vragen gesteld.
De minister zegde toe dat zij om de tafel zou gaan zitten met de stomapatiëntenvereniging,
de audiologische stichting en de patiëntenverenigingen die met hoortoestellen
te maken hebben. Zij zegde toe dat per oktober 1999 zal worden geëvalueerd
en dat de regeling wordt aangepast tot een adequate norm, indien er onverhoopt
nog zaken in de regeling zouden zitten die ondanks de adviezen van diverse
deskundigen niet goed blijken te werken. Op die basis hebben wij toezeggingen
gekregen op onze kritiek. Onze punten van kritiek zijn ook in de media te
vinden. Wij zijn van mening dat een en ander op twee punten nog wat steviger
onderbouwd moet worden. Hier wordt ook op aangedrongen in de motie van mevrouw
Van Blerck waar het gaat om het persoonsgebonden budget en de taak van de
audiologische stichting. Wat het aanvullende beleid betreft, hebben wij gisteren
ook al gezegd dat wij de maatregelen nog wat vaag vinden en dat bovendien
het tijdpad ontbreekt. Deze punten zijn opgenomen in de motie van mevrouw
Arib. Ik heb deze twee moties dan ook namens de fractie van D66 ondersteund.Mevrouw Hermann (GroenLinks):Voorzitter! Heb ik het goed gehoord dat mevrouw Van Vliet alleen bezwaar
heeft tegen de stomaregeling en de regeling voor de hoortoestellen? Kwalificeert
zij daarmee de regelingen voor incontinentiepatiënten, gezichtsbeperkten
en mensen die gebruik maken van orthesen, prothesen, steunkousen en allerlei
andere zaken, als aanvaardbaar?Mevrouw Van Vliet (D66):Voorzitter! Dat was eigenlijk de reden waarom ik het woord niet wilde
voeren. Ik heb dit gisteren inderdaad al duidelijk aangegeven. Ik heb gezegd
dat ik brieven heb ontvangen waarin mensen hebben aangegeven
waar problemen zouden kunnen ontstaan. Ik heb bijvoorbeeld de steunkousen
genoemd. Ik heb echter ook gezegd dat ik die argumenten in tegenstelling tot
de argumenten die genoemd werden door de stomapatiëntenvereniging en
de vereniging van hoortoestelgebruikers, niet zo overtuigend vond. Dat is
mijn persoonlijke mening. Ik ben het dan ook met mevrouw Van Blerck eens dat
de maatregel op dat punt ingevoerd moet worden. Als het ondanks de adviezen
van deskundigen – ik verlaat mij daarop – toch een vergissing
blijkt te zijn, zal ik evenwel de eerste zijn om dat bij de minister aan te
dragen en te zeggen dat daar kennelijk wat aangepast moet worden. Ik behoef
dat echter niet eens te doen, want de minister heeft toegezegd dat zij dat
zelf zal doen.Mevrouw Hermann (GroenLinks):Daaruit maak ik op dat u de adviezen van de ambtelijke deskundigen hoger
inschat dan die van de betreffende patiëntenverenigingen.Mevrouw Van Vliet (D66):Voorzitter! Nu worden mijn woorden verkeerd geïnterpreteerd. Ik vind
het opvallend dat mevrouw Hermann dit gisteren kennelijk allemaal niet gehoord
heeft. Ik schat de waarde van de adviezen van de patiëntenverenigingen
eigenlijk het allerhoogst in, niet alleen vanwege hun belangen, maar ook,
zoals mevrouw Arib gisteren terecht zei, vanwege hun kennis. Wij hebben gisteren
zelf geconstateerd dat de patiëntenverenigingen op een aantal onderdelen
kennelijk een onbevredigend contact hebben gehad. Daarom heeft mijn fractie
gezegd dat er in de periode van 1 april, als de maatregel ingaat, tot 1 oktober,
als er geëvalueerd gaat worden, contact moet zijn met alle verenigingen.
De minister heeft zowel in eerste als in tweede termijn gezegd dat de maatregelen
op alle onderdelen nader aan de orde gesteld kunnen worden, als er problemen
mee zijn. Ik wil hier nog wel bij zeggen dat je op een gegeven moment een
regeling moet durven invoeren om de normen adequaat te kunnen stellen. Ik
heb aangegeven dat ik vond dat dit op twee punten niet is gebeurd. Op de andere
punten is dat volgens mij wel gebeurd, maar ik sluit niet uit dat ik mij vergis.
Als dat zo is, kan dat aangedragen worden.Mevrouw Hermann (GroenLinks):Kortom, u herhaalt uw inbreng van gisteren breeduit. U zegt dus: wij moeten
het eerst bekijken, want wij moeten nog maar zien of het zo erg is. Goed,
dat hebben wij gehoord.Mevrouw Van Vliet (D66):Voorzitter! De D66-fractie heeft een standvastig standpunt. Het was eergisteren,
gisteren en vandaag hetzelfde.Mevrouw Kant (SP):Voorzitter! Mevrouw Van Vliet erkent dat zij in ieder geval op twee punten –
ik denk net als mevrouw Hermann dat dit op veel meer punten geldt –
onredelijkheid ziet, namelijk bij de stomahulpmiddelen en de gehoorhulpmiddelen.
Zij geeft aan dat de minister die vanaf 1 april nauwlettend in de gaten zal
houden. Ik begrijp echter niet waarom de maatregel, zoals die er nu ligt,
per 1 april ingevoerd moet worden, terwijl zij nu al constateert en erkent
dat daar de problemen zitten. Is het niet verstandiger om voor die tijd nogmaals
met de patiëntenverenigingen om de tafel te gaan zitten en te bekijken
of de maatregel niet voor 1 april aangepast kan worden?Mevrouw Van Vliet (D66):Voorzitter! Mevrouw Kant interpreteert mijn woorden nu verkeerd. Ik zal
een en ander nog eens duidelijk herhalen. Ik heb gisteren gezegd – dat
is ook toegezegd – dat ik vind dat, wat deze twee onderdelen betreft,
voor 1 april om de tafel gezeten moet worden en wel per direct. Wat de andere
onderdelen van de maatregel betreft kan dat, als dat nodig mocht zijn, in
de loop der tijd gebeuren. De minister heeft dit toegezegd. Zij heeft zelfs
de stomapatiëntenvereniging Harry Bacon genoemd. Daarom kan ik het ook
zo letterlijk oplepelen. Voor mij is dit een voldoende garantie dat er inderdaad
voor 1 april met deze organisaties om de tafel wordt gezeten.Mevrouw Kant (SP):De D66-fractie sluit niet uit dat er misschien een andere wijziging komt.
Kunnen die gesprekken er ook toe leiden dat deze maatregel niet zo doorgevoerd
wordt op 1 april?Mevrouw Van Vliet (D66):Daar kan ik niet over oordelen. Laat de minister nu toch eerst eens die
gesprekken voeren. Ik vind dat zeer noodzakelijk. Wij wachten rustig af wat
er uit die gesprekken komt. Laat ik nu niet de invulling geven, voordat die
gesprekken zijn gevoerd. Dan doe ik precies datgene wat u mij steeds verwijt,
namelijk dat er niet eerst naar de patiëntenverenigingen wordt geluisterd.Mevrouw Kant (SP):Het is dus voor de D66-fractie niet uitgesloten dat deze maatregel zoals
die er nu ligt op 1 april niet wordt ingevoerd?Mevrouw Van Vliet (D66):Heeft u het over de gehele maatregel of over de onderdelen stomahulpmiddelen
en gehoorhulpmiddelen?Mevrouw Kant (SP):Deze twee onderdelen.Mevrouw Van Vliet (D66):Ik wil het dan nog wel eens zeggen. Ik heb gisteren al aangegeven dat
de regeling in totaliteit kan worden ingevoerd. Wellicht moet de regeling
evenwel op de onderdelen stomahulpmiddelen en hoortoestellen worden aangepast.
Ik wil dat de minister op zeer korte termijn, uiteraard voor 1 april, met
de betrokken organisaties om de tafel gaat zitten. Dat heb ik gisteren aangegeven
en dat geef ik ook vandaag aan.De heer Rouvoet (RPF):Voorzitter! Ik versta de benadering van mevrouw Van Vliet heel goed, ook
de voorwaarden die zij gisteren heeft genoemd. Mevrouw Arib heeft mede namens
mevrouw Van Vliet een motie ingediend over een aanvullend plan van aanpak.
Daar heeft zij nu ook over gesproken. Mevrouw Arib heeft in haar toelichting
op die motie ten aanzien van het voorliggende plan van aanpak het woord "onvoldoende"
gebruikt. Deelt mevrouw Van Vliet het oordeel "onvoldoende"? Is dat de reden
dat er een aanvulling moet komen?Mevrouw Van Vliet (D66):Voorzitter! Gisteren heb ik dat ook uit elkaar getrokken. Ik heb gesproken
over de maatregel zoals die op 1 april ingaat. Tevens heb ik mijn kritiekpunten
daarop aangegeven. Voorts heb ik gesproken over hoofdstuk 3 van de notitie
van de minister dat betrekking heeft op het aanvullende beleid. Ik zeg
dit nog eens voor de duidelijkheid. Ik heb gisteren over hoofdstuk 3 opgemerkt
dat er toch wel een heleboel voorstellen in zitten waarover ik nog wel eens
nader wil discussiëren. Dat zijn voorstellen voor de langere termijn.
Ik zie graag dat de minister een tijdpad maakt en daarbij een uitgewerkt schema
voegt waarin zij aangeeft hoe zij met die voorstellen aan de slag zal gaan.
Naar mijn mening staat dat precies in de motie van mevrouw Arib. Dat heeft
zij ook gezegd. Het woord "onvoldoende" laat ik voor haar rekening, want voor
mij ging het om een heel ander verhaal dan de maatregel waarmee ik gisteren
en vandaag akkoord ga. Voor mij is op dat punt de langere termijn alsmede
de wijze waarop je daaraan een visie verbindt van belang. Die visie vond ik
nog wat onduidelijk naar buiten komen. Met deze motie vragen wij de minister
om deze visie nader in te vullen en er een tijdschema aan te verbinden. Te
denken valt daarbij aan het persoonsgebonden of het productgebonden budget
en de plannen van Koopmans.De heer Rouvoet (RPF):Dat is dus precies het risico als je je van tevoren voorneemt om niet
aan het VAO-debat deel te nemen maar je uiteindelijk toch aan dat debat meedoet,
want er wordt intussen wel een motie ingediend waarin in de toelichting erop
wordt gezegd dat het voorliggende plan van aanpak onvoldoende is. Uw naam
staat onder die motie. Waar in de toelichting wordt gesproken van onvoldoende,
laat u dat vervolgens voor rekening van mevrouw Arib. Dat roept de vraag op
waarom u dan tezamen moties indient.Mevrouw Van Vliet (D66):De interpretatie is aan de indiener, dat is mij zeer duidelijk.De heer Rouvoet (RPF):Neen, aan de ondertekenaars. U kunt zich niet onttrekken aan de interpretatie
van de motie die u heeft medeondertekend.Mevrouw Van Vliet (D66):Als u de motie leest, dan is het exact zoals ik net zei. Dat is de invulling
die ik eraan geef. Plannen zoals die nu in het kader van het aanvullend beleid
zijn verwoord in hoofdstuk 3, zijn mij nog te vaag. Daarover wil ik dus discussiëren.
Ik gebruik hier dus mijn eigen woorden. Ik vind het voldoende om dat op die
manier toe te lichten.De heer Rouvoet (RPF):U vindt het dus wel voldoende.Mevrouw Van Vliet (D66):Ik vind het voldoende om het op deze wijze toe te lichten en mijn naam
onder de motie te zetten. Dat leidt namelijk tot datgene waarom ik gisteren
gevraagd heb.Minister Borst-Eilers:Mevrouw de voorzitter! Mevrouw Kant heeft een aantal kwalificaties gebruikt
over het plan van aanpak, kwalificaties waarvan ik gisteren ook al afstand
heb genomen. Dat zijn woorden zoals "onfatsoenlijk" en "menswaardigheid opofferen".
Zij heeft verder gezegd dat ik patiënten verwijten zou maken dat ze de
hulpmiddelen ondoelmatig gebruiken. Er is van alledrie geen sprake. Ik zou
nooit een plan van aanpak willen indienen waarvan ik denk dat dit het menswaardig
bestaan van patiënten in gevaar brengt. De maatregelen hebben een bepaalde
opbrengst. De lijst in het plan van aanpak aangaande de opbrengst geeft onder
meer aan dat wat betreft de patiënten die lijden aan incontinentie, de
opbrengst vooral komt uit het niet vergoeden van accessoires vanwege besparingsoverwegingen.
Verder komt die opbrengst voor het allergrootste deel uit prijsbeheersing.
Hetzelfde geldt voor de bezuiniging op de materialen die door patiënten
met een stoma worden gebruikt. Ook daarbij komt de opbrengst voor bijna 100%
uit de prijsmaatregelen. Je kunt bijna zeggen dat het invoeren van deze gebruiksnormen
en gebruikstermijnen iets heeft van een codificatie. Zo wordt het in andere
dossiers wel eens genoemd. Misschien zal men zich afvragen waarom die normen
en termijnen er dan moeten komen. Daarover is gisteren uitgebreid van gedachten
gewisseld, dat zal ik niet allemaal herhalen, maar de verzekeraars hebben
voor een eenduidig verstrekkingenbeleid en het toepassen van doelmatigheid
zonder de kwaliteit in gevaar te brengen, behoefte aan normen en termijnen
en goed omschreven indicaties. Daarom vond ik het noodzakelijk om ook op die
punten de hulpmiddelregeling aan te passen.Ik ben het met mevrouw Kant en alle anderen die dat hebben gezegd eens
dat het plan twee sporen kent. Het ene spoor is de doelmatige verstrekking.
Let wel: niet doelmatig gebruik, maar doelmatige verstrekking. Het tweede
spoor is het aanpakken van de distributieketen en proberen op andere wijze
iets aan de prijzen te doen. De verzekeraarsbudgettering is daarbij het eerste
instrument. Dit heeft al vanaf begin 1997 tot resultaten geleid. Maar dit
is niet voldoende. Er moet inderdaad meer gebeuren. In mijn eigen plan van
aanpak is een voorbeeld gegeven van marges die door apotheken worden genoten
op het hulpmiddelendossier. Nu is het aantal hulpmiddelen dat via de apotheek
gaat helemaal niet zo groot, maar bij andere leveranciers of partijen in de
distributieketen zijn aanzienlijke marges te zien. De Nederlandse stomapatiëntenvereniging
Harry Bacon wijst daar terecht nog eens op in een brief die ik vandaag van
haar heb gekregen. Volgens mij hebben de Kamerleden deze brief ook gekregen.
Ook verder in de keten, dus bij de leveranciers, worden toch wel winsten gemaakt
en marges gehanteerd waarvan wij allemaal denken dat wij daar eens iets aan
moeten doen. Dat is duidelijk het tweede spoor, het spoor dat hoop ik veel
geld oplevert.Wij willen immers graag niet alleen binnen de taakstelling blijven, maar
als het enigszins kan, ook op de hulpmiddelen nog geld besparen. De heer Rouvoet
zei wel dat het allemaal om het budget lijkt te gaan, maar het budget is niet
onbelangrijk. Besparingen zijn ook nodig om nieuwe hulpmiddelen aan mensen
te kunnen verstrekken. Het is waarschijnlijk bekend dat de vrij dure apparatuur
die patiënten met slaapapneu nodig hebben om die te bestrijden, wordt
vergoed. Ook de botgroeistimulator wordt vergoed. Die is ook duur. De robotarm –
daarop is in eerdere debatten door Kamerleden vaak gewezen – is voor
sommige mensen een belangrijk hulpmiddel en daar heb ik nu ook geld voor vrijgemaakt.
Ook die mensen hebben recht op een menswaardig bestaan. Daarom vind ik het
verantwoord om op die andere terreinen maatregelen te nemen die leiden
tot een doelmatige verstrekking.De heer Buijs begon met een opmerking over het overleg met de reumapatiënten.
De Reumapatiëntenbond is vorig jaar gevraagd om, als hij daar behoefte
aan had, commentaar te leveren op stukken die wij toen in concept gereed hadden.
De Reumapatiëntenbond heeft daar geen gebruik van gemaakt. Er is dus
inderdaad geen overleg geweest, maar de kans daartoe is wel geboden.De heer Buijs (CDA):De minister heeft mij verkeerd begrepen. Ik doelde op talloze patiënten-
en consumentenorganisaties. Ik heb het meervoud gebruikt. De Reumapatiëntenbond
is er daar één van. Ik spreek echter ook over de Gehandicaptenraad,
de stichting ISES, enz.Minister Borst-Eilers:Naar mijn beste weten is met de stichting ISES wel overleg gevoerd. Ik
heb ook brieven gezien van de voorzitter van de stichting ISES. Ik ben de
naam helaas even vergeten, maar het is een uroloog. Hij refereert ook aan
overleg. Misschien is dit niet het moment om dat nu per patiëntenvereniging
te gaan afboeken. Ik herhaal mijn toezegging, die te maken heeft met de evaluatie
of de monitoring, zoals de heer Rouvoet deze terecht noemde. Deze gaat op
1 april beginnen. Ik ga deze samen met alle betrokken patiëntenorganisaties
organiseren.Dan kom ik op de motie die de heer Buijs heeft ingediend, met vele ondertekenaars
van de zijde van de oppositie, waarin de regering wordt verzocht om de wijziging
hulpmiddelen op te schorten en een bijgesteld plan van aanpak voor het zomerreces
te overleggen. Het zal niet verbazen dat ik de Kamer deze motie wil ontraden,
omdat ik het wel verantwoord vind. Ik ben blij dat de coalitiepartijen, zij
het met diverse kanttekeningen, die weg op willen, namelijk dat de regeling
wel ingaat op die datum, maar dat van meet af aan die monitoring plaatsvindt,
samen met de gebruikers en ook via de verzekeraars over dat eventueel meer
verstrekken.Mevrouw Arib dank ik voor haar inbreng. Zij heeft gisteren gezegd dat
zij, net als beide andere coalitiefracties, van mening is dat je deze maatregelen
op een gegeven moment moet invoeren om erachter te komen of je werkt met juiste
termijnen en normen. Deze informatie hebben wij ook nodig als wij de consumentenbenadering
uitwerken in verschillende vormen van PGB of restitutiesystemen, omdat je
toch enige basis moet hebben voor de bedragen die van de verzekeraar naar
de patiënt kunnen gaan.Mevrouw Arib heeft herhaald wat zij gisteren naar voren bracht, dat er
een aanvullend plan van aanpak moet komen over hoe wij de distributiekanalen
aanpakken en de prijsvorming in die kanalen transparant maken. Welke elementen
van de benadering Koopmans kunnen ook op het hulpmiddelendossier worden toegepast?
In die motie verzoekt zij mij om een aanvullend plan van aanpak aan de Kamer
te zenden, waarin al die elementen worden uitgewerkt en een tijdpad voor implementatie
wordt aangegeven.Die motie beschouw ik als een krachtige ondersteuning van mijn beleid,
maar ik heb er één probleem mee. Er staat: uiterlijk 1 juni.
Ik heb gistermiddag en vanochtend nog eens goed met de medewerkers doorgenomen
op welke termijn wij onszelf in staat achten om een aanvullend plan voor te
leggen dat goed doordacht en uitgewerkt is op alle punten van dat complexe
dossier, met de diverse hulpmiddelendeelmarkten die ieder hun eigen speciale
problematiek en prijsverstoringen hebben. Ik ben tot de conclusie gekomen
dat het niet eerder reëel kan dan in het najaar. Ik heb het woord "najaar"
gisteren ook gebruikt, maar ik heb het opnieuw doorgeëxerceerd met de
medewerkers. Ik geef mevrouw Arib in overweging om de datum "1 juni" te vervangen,
want in dat geval kan ik de motie zonder meer omarmen.De heer Rouvoet (RPF):Ik was niet van plan om nog te interrumperen, omdat het wel duidelijk
is waar het heengaat. De argumentatie van de motie is dat het voorliggende
plan van aanpak onvoldoende is en dus vraagt om aanvullingen. Ik snap dat
de minister na het debat van gisteren wel aanpassingen wil doen, maar ik begrijp
er niets van dat zij deze motie beschouwt als een krachtige ondersteuning
van haar beleid, terwijl de coalitiepartijen zeggen dat het onvoldoende is
wat er ligt. Dat zal zij toch moeten uitleggen.Minister Borst-Eilers:Ik weet niet welke motie u hebt van mevrouw Arib. Ik heb die op stuk nr.
78: "overwegende, dat moet worden voorkomen dat tekorten op het dossier hulpmiddelen
ten gevolge van onvoorziene kostenstijging of het niet behalen van de taakstelling
ten koste zullen gaan van budget elders in de zorg; verzoekt de regeling uiterlijk
1 juni een aanvullend plan van aanpak aan de Kamer te zenden waarin maatregelen
worden voorgesteld die ingrijpen op het transparant maken van de distributie
en prijsopbouw en waarbij maatregelen à la plan Koopmans geneesmiddelen
worden uitgewerkt, en daarbij een tijdpad voor implementatie aan te geven,".
Ik zie nergens dat het plan van aanpak niet deugt.De heer Rouvoet (RPF):Ik heb het over dezelfde motie. Die motie is ingediend met een bepaalde
argumentatie. Misschien is het goed om het stenogram nog eens na te lezen.
Ik ben gewend om niet alleen de motie te lezen, maar ook te luisteren naar
de argumentatie. Dat is niet onbelangrijk. De coalitiepartijen zeggen tegen
de minister dat ze het huidige plan onvoldoende vinden. Gisteren was die trend
al duidelijk en nu wordt gezegd: "Dat brengt ons tot de volgende motie." Daarin
wordt gevraagd om een aanvullend plan van aanpak. Dan hoort de kwalificatie
"onvoldoende" voor dit plan van aanpak natuurlijk wel bij de afweging. Dan
kan de minister moeilijk zeggen dat ze het als een krachtige ondersteuning
van haar beleid ziet. Dat is wat merkwaardig.Minister Borst-Eilers:Nu hebben we elkaar weer helemaal gevonden. Natuurlijk is deze wijziging
van de regeling hulpmiddelen 1996 onvoldoende. Mijn beleid op het punt van
de hulpmiddelen gaat veel meer omvatten. Dat staat ook in dat derde hoofdstuk
onder aanvullend beleid. Het gaat namelijk om het aanpakken van de distributieketen
en het inbrengen van elementen uit het plan-Koopmans in het hulpmiddelendossier.
Onvoldoende kan ook zijn: het is goed, maar niet goed genoeg.De heer Rouvoet (RPF):Ik ga niet beginnen met een exegese over het woord "onvoldoende".
Ik zeg de minister graag na dat we elkaar gevonden hebben; dat zou ik ook
op prijs stellen, maar ik geloof niet dat het helemaal het geval is. De minister
komt na lange tijd met een plan van aanpak. De coalitiepartijen zeggen echter
dat het onvoldoende is. De minister komt met een herhaling van de belofte
dat het niet ten koste gaat van de patiënten. Dat stond namelijk ook
al in het plan van aanpak. Niettemin dient de coalitie een motie in omdat
ze dit plan onvoldoende vindt. Dan zegt de minister dat het een krachtige
ondersteuning is van haar beleid en dat er nog veel meer komt. De minister
heeft dus willens en wetens een onvoldoende daadkrachtig plan van aanpak ingediend.
Dat zou ik nog veel ernstiger vinden.Minister Borst-Eilers:Je kunt in de hulpmiddelensector veel meer besparen dan alleen door de
wijziging van die regeling. De wijziging van die regeling is meer gericht
op doelmatigheid dan op het drukken van kosten. Zo gigantisch is die opbrengst
ook niet, maar desalniettemin is die heel essentieel. Ik ben erg voor rechtsgelijkheid
door gelijk gedrag van verzekeraars in het hele land. Tientallen miljoenen
guldens is niet niets. Ik zeg ook niet dat het een geringe opbrengst is, maar
er is veel meer uit te persen. Kijk alleen maar naar wat er omgaat in die
distributieketen en welke marges er gehanteerd worden.Mevrouw Kant (SP):Voorzitter! Nu zegt de minister iets waar ik het helemaal mee eens ben.
Er is inderdaad veel meer te halen bij de fabrikanten en in de distributieketen.
Waarom is de minister dan niet met een voorstel op dat punt gekomen?Minister Borst-Eilers:Omdat ik sinds 1997, dus ook al in de vorige kabinetsperiode, de verzekeraars
heb gebudgetteerd. De verzekeraars die dat risico dragen, gebruiken de schadelast,
zoals ze dat noemen, of de uitgaven om zich te gaan bemoeien met de inkoop.
Dat is een prikkel voor ze. De verzekeraars doen dat op verschillende manieren.
Er zijn verzekeraars die een speciaal team van mensen hebben aangesteld om
de inkoop van hulpmiddelen te regelen. Er zijn ook zorgverzekeraars die daarbij
de leverancier overslaan en direct deals maken met de fabrikant. Juist tussen
fabrikant en leverancier zit er nogal wat geld. Zo zijn ze ieder op hun eigen
wijze bezig om te proberen hun uitgaven te drukken. Dan pak je de keten eigenlijk
al via de verzekeraars aan.Dat neemt niet weg dat je meer kunt doen op het gebied van distributie.
We hebben gisteren met elkaar geconstateerd dat incontinentiematerialen voor
een deel al in de supermarkten en bij de drogist verkrijgbaar zijn. Ik heb
gezegd dat ik dat ook graag zou zien voor een aantal andere hulpmiddelen.
Ik kan me ook voorstellen dat patiënten zich gaan organiseren en als
patiëntenorganisaties collectief gaan inkopen of collectief over prijzen
gaan onderhandelen. Kortom, dat soort dingen moet goed doordacht worden, want
ik wil de patiënten geen taak opleggen waar ze als partij nog niet toe
geëquipeerd zijn.Ik kom terug bij het punt waar het eigenlijk om te doen was. De datum
van 1 juni kan ik helaas niet toezeggen, want ik wil niet iets halfbakkens
voorleggen. De gedachten staan al in het plan van aanpak. De Kamer schiet
er niet veel mee op als ik die nog een keer op een mooiere manier omschrijf.
Het gaat nu echt om een veel concreter doordacht en uitgewerkt hebben van
die verschillende aspecten.Mevrouw Hermann zei in een interruptiedebatje dat mensen liever het puntje
van hun tong afbijten dan zeggen dat ze niet toekomen met de hoeveelheid stomamateriaal.
Dat vind ik toch een vreemd beeld van de manier waarop patiënten en hulpverleners
tegenwoordig met elkaar omgaan. Ik kan mij niet voorstellen dat een patiënt
in het voorkomende geval niet naar zijn huisarts gaat om te zeggen dat er
te weinig incontinentiemateriaal is voorgeschreven. Ik heb in ieder geval
een andere relatie met mijn huisarts.Mevrouw Van Blerck onderscheidt de korte en de lange termijn. Door mijn
toezeggingen met betrekking tot monitoring, eindigend in een evaluatie op
1 oktober 1999, zijn haar zorgen over de korte termijn zodanig verminderd
dat zij kan instemmen met de per 1 april voorziene wijziging. Zij realiseert
zich dat die informatie nodig is voor enigerlei vorm van restitutie. Ik vind
echter dat zowel mevrouw Van Blerck in haar motie als het NOAH (Nationaal
overleg audiologische hulpmiddelen) een snelheid ontwikkelt die hoger is dan
die van het geluid. Het NOAH bestaat nog maar sinds heel kort en heeft per
brief van 5 februari jl. de directeur van de directie genees- en hulpmiddelenvoorziening
het plan voorgelegd. Dat is dus slechts enkele dagen geleden. De directeur
heeft de ondertekenaar van de brief, prof. Dreschler, opgebeld en gezegd dat
het plan zal worden bestudeerd. Hij heeft eraan toegevoegd dat een gesprek
voor 10 februari niet haalbaar is en dat dat zo snel mogelijk daarna zou moeten.
Daar zit dus wel vaart in, maar mevrouw Van Blerck vraagt in haar motie het
door het NOAH ontwikkelde plan ten uitvoer te brengen. Ik heb daarover al
enigszins kunnen nadenken, omdat ik tijdens het algemeen overleg al beluisterde
dat het die kant opging. Ik kan echter de verstrekking in natura in het kader
van de Ziekenfondswet niet in een oogwenk omtoveren in een restitutiesysteem.
Het plan houdt immers in dat de patiënt een bepaald bedrag opbouwt en
vrij is zelf een hoortoestel aan te schaffen. Het zou alleen kunnen via een
subsidieregeling in het kader van een experiment. Die mogelijkheid wil ik
graag verkennen, maar ik kan niet toezeggen dat ik het voorgelegde plan zonder
meer zal uitvoeren. Gisteren heb ik al aangegeven dat er nog enige onduidelijkheid
is over de mate van besparingen. Daarbij wordt immers uitgegaan van veronderstelde
uitgaven in enig jaar en de kans bestaat dat men relatief hoge uitgangswaarden
hanteert. Dit alles neemt niet weg dat het door mevrouw Van Blerck geschetste
beeld aantrekkelijk is. Daarom kan ik wel toezeggen opnieuw in overleg te
treden met het NOAH waarbij ik ook graag de branche en de zorgverzekeraars
uitnodig. Dan zullen wij bezien of hetgeen mevrouw Van Blerck beoogt, ook
mogelijk is. Dat zal dan echter wel de vorm van een experiment moeten krijgen,
want ik kan niet op korte termijn de Ziekenfondswet ombouwen. Als de motie
luidt: "verzoekt de minister na te gaan of dit plan op een of andere manier
gestalte kan krijgen, bijvoorbeeld in de vorm van een experiment", dan zou
ik daar geen moeite mee hebben.In het tweede deel van het dictum van de motie-Van Blerck-Woerdman c.s.
wordt gevraagd om per 1 juni de resultaten van onderzoek naar de haalbaarheid
van productgebonden of persoonsgebonden budgetten aan de Kamer voor te leggen.
Dat gaat dan over de consumentenbenadering. Ik wil dat graag meenemen in het
aanvullend plan van aanpak, maar ook daarvoor geldt dat ik helaas geen kans
zie om toe te zeggen dat dit per 1 juni al gereed zal zijn. Ook in dit verband
wil ik het woord "najaar" gebruiken. Wel moet dit ruim voordat wij komen te
spreken over de situatie in het volgend jaar – het JOZ – bij de
Kamer aanwezig zijn en besproken zijn.Mevrouw Van Vliet heeft haar spreektijd vooral gebruikt om haar eigen
standpunt nog eens te verduidelijken. Zij heeft ervoor gepleit om snel om
de tafel te gaan zitten, niet alleen met het NOAH maar ook met de Nederlandse
stomapatiëntenvereniging Harry Bacon. Ik zeg dat graag opnieuw toe. De
brief die zij hebben gestuurd, geeft er ook alle aanleiding toe om het overleg
met deze mensen nog eens speciaal en apart voort te zetten.Mevrouw Kant (SP):Bij monde van de woordvoerster van D66 heb ik duidelijk vernomen dat die
fractie vindt dat u nog vóór 1 april moet gaan overleggen, niet
alleen met de stomapatiëntenvereniging maar ook met de vertegenwoordigers
van patiënten die gehoormiddelen gebruiken. Met de maatregelen op dat
vlak had de fractie van D66 ook problemen. Kunt u toezeggen dat u die gesprekken
met de patiëntenverenigingen nog vóór 1 april gaat voeren?Minister Borst-Eilers:Dat zeg ik zonder meer toe.Mevrouw Kant (SP):Is de minister ook bereid om de maatregelen nog voor 1 april te wijzigen
indien patiënten in dat overleg duidelijk aangeven dat er onoverkomelijke
zaken in voorkomen?Minister Borst-Eilers:U berijdt wel een stevig paard!De voorzitter:Neen, ze zit er stevig op!Minister Borst-Eilers:Inderdaad, ze zit er stevig op. Over het paard zelf hebben we immers geen
informatie. Hoe dan ook, ik ga hier absoluut niet toezeggen dat ik voor 1
april dingen ga wijzigen. The proof of the pudding is ook hier echt in the
eating. Van mijn kant wil ik het gesprek met de stomapatiëntenvereniging
Harry Bacon graag zo voeren dat ik ze nog eens duidelijk laat zien –
ook in onze financiële plaatjes – dat er echt niet op hun middelen
wordt bespaard. Daar wordt de opbrengst helemaal niet gezocht. Ik zal dat
hele systeem van normen en termijnen nog eens uitleggen. We zullen eens kijken
hoever wij samen komen. Voorlopig blijf ik bij mijn huidige standpunt, tenzij
men natuurlijk met feiten komt waardoor ik absoluut overtuigd raak. Als dat
niet zo is, dan houd ik eraan vast om het per 1 april zo te gaan doen en het
geheel zorgvuldig te monitoren. Het verslag van de gesprekken en van wat wij
overeen zijn gekomen, zal ik overigens graag aan de Kamer doen toekomen.Mevrouw Kant (SP):Dat laatste zien wij graag tegemoet. Als Kamer – en zeker voor de
D66-fractie lijkt mij dit het geval te zijn – zullen wij er een oordeel
over willen vellen of er reden is om de regeling nog wel voor 1 april te wijzigen.
Overigens heb ik het idee dat wat de minister hier nu zegt, iets anders is
dan de vertegenwoordigster van de D66-fractie voor ogen stond.Mevrouw Van Vliet (D66):Ik heb aangegeven dat ik het een goede zaak zou vinden als men nog voor
1 april met elkaar om tafel ging zitten. Ik heb mij niet gemengd in de vraag
of dit al dan niet tot een verandering zou moeten leiden. Wel heb ik aangegeven
dat ikzelf vind dat er veranderingen zouden moeten worden aangebracht. Die
uitspraak wil ik echter niet doen, omdat ik dan precies zou doen wat mevrouw
Kant de minister steeds verwijt: dan zou ik niet goed communiceren en zou
ik tevoren al een standpunt innemen zonder de patiëntenvereniging daarover
te horen. Ik betwijfel of dat waar is, maar als dat zo is, vind ik dat ik
die fout niet opnieuw zou moeten maken. Ik zeg tegen de minister: ga voor
1 april met elkaar om de tafel zitten en voer een gesprek. Niet meer en niet
minder.Mevrouw Kant (SP):Dat kan...De voorzitter:Mevrouw Kant, ik verzoek u hierover niet weer vragen aan mevrouw Van Vliet
te stellen, want ik weet heel zeker dat er nog een gelegenheid komt om verder
over dit onderwerp te discussiëren.De heer Buijs (CDA):Begrijp ik nu goed dat de minister zegt dat zij in een constructief overleg
met de stomapatiëntenvereniging – van welke patiënten zij
overigens zo'n 7000 brieven heeft gehad – bereid is om per 1 april nog
een wijziging aan te brengen indien dit goed wordt onderbouwd?Minister Borst-Eilers:Ik vind dat je als je een gesprek aangaat met een partij, nooit tevoren
moet zeggen: ik wil wel met u praten, maar alleen onder voorwaarde dat er
geen tittel of jota aan mijn regeling verandert. Dat vind ik gewoon geen goede
instelling. Gezien de zeer zorgvuldige manier waarop wij dit proces hebben
voorbereid, ben ik er in mijn hart van overtuigd dat die wijzigingen niet
nodig zijn. Je kunt zo'n gesprek echter niet aangaan met zo'n mes op tafel.
Tegenover de patiënten zou dat heel onbeleefd zijn.De heer Buijs (CDA):Het antwoord is dus ja.Minister Borst-Eilers:Het antwoord is dat ik het niet uitsluit.De heer Rouvoet (RPF):Voorzitter! Ik wil de minister na het algemeen overleg van gisteren en
aan het eind van dit debat nog vragen hoe krachtig zij zich door de coalitie
gesteund voelt in haar aanpak van de problematiek van de hulpmiddelen, nu
mevrouw Arib in dit debat heeft gezegd dat zij haar het voordeel van de twijfel
geeft. Ik vond dat nogal wat.Minister Borst-Eilers:Ik voel mij gesteund door de coalitie, mevrouw de voorzitter.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Wij zullen op een later tijdstip hedenmiddag over de moties stemmen.De vergadering wordt enkele minuten geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19981999-3371-3381.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl