Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene wet op het binnentreden en het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (opheffing voor deurwaarders van het machtigingsvereiste voor het zonder toestemming binnentreden in een woning) (25929)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1998-1999, pag. 1180-1183

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

23-04-1999

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

nr. 26, pagina 1180-1183

13-04-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 25929Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de rechterlijke organisatie, het Wetboek van Strafvordering, de Politiewet 1993 en andere wetten (reorganisatie openbaar ministerie en instelling landelijk parket) (25392)Pagina 1183-1196
Lijst van besluiten (dinsdag 13 april 1999)Pagina 1235-1235
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de rechterlijke organisatie, het Wetboek van Strafvordering, de Politiewet 1993 en andere wetten (reorganisatie openbaar ministerie en instelling landelijk parket) (25392)Pagina 1169-1179
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 13 april 1999)Pagina 1235-1237
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene wet op het binnentreden en het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (opheffing voor deurwaarders van het machtigingsvereiste voor het zonder toestemming binnentreden in een woning) (25929)Pagina 1180-1183
Behandeling van: het wetsvoorstel Voorschriften van tijdelijke aard, waaronder wijziging van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek, in verband met de vernieuwing van opleidingen in het wetenschappelijk onderwijs op het gebied van de natuur (Tijdelijke wet aanwijzing bèta-opleidingen) (26339)Pagina 1169-1169
Presentie en opening (dinsdag 13 april 1999)Pagina 1169-1169
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 1999 (26200 XV); - Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Spaarfonds AOW voor het jaar 1999 (26200 F)Pagina 1196-1235

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Algemene wet op het binnentreden en het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering
(opheffing voor deurwaarders van het machtigingsvereiste voor het zonder toestemming
binnentreden in een woning) (25929).De beraadslaging wordt geopend.De heer Hirsch Ballin (CDA):Voorzitter! Dit voorstel is in hoge mate te danken aan de vasthoudendheid
van collega Talsma. Hij heeft, door telkens opnieuw aan dit onderwerp te herinneren,
voorkomen dat een toezegging in de vergetelheid raakte. Deze toezegging om
de positie van de gerechtsdeurwaarder op het punt van het binnentreden na
evaluatie nader te bezien dateert uit 1994. Wij hebben hem in deze vasthoudendheid
graag ondersteund. Het voorstel mag wel met reden een lex-Talsma heten!Nu het wetsvoorstel er ten slotte ligt, is het uiteraard wel onze taak
als Eerste Kamer om te beoordelen of de evaluatie van de positie van gerechtsdeurwaarders
tot de juiste conclusie heeft geleid. De minister van Justitie schrijft: "uit
de evaluatie is gebleken, dat het machtigingsvereiste voor gerechtsdeurwaarders
door de wijze waarop de regeling wordt toegepast, niet veel extra bescherming
oplevert". Blijkt dat net zo voor de belastingdeurwaarders die, als wij het
goed begrijpen, met name op aandringen van de minister van Financiën
aan deze regeling zijn toegevoegd?Naar het oordeel van onze fractie mag, als het gaat om het binnentreden,
het perspectief van de rechtsbescherming niet vervagen. Daarom willen wij
bij de behandeling van dit wetsvoorstel ook graag van de minister vernemen
hoe hij zich voorstelt, dat bij het gebruik van deze verruimde bevoegdheid
de vinger aan de pols wordt gehouden. De gerechtsdeurwaarders en belastingdeurwaarders
komen, indien dit wetsvoorstel wet wordt, in dezelfde reeks te staan als rechters,
rechterlijke colleges, leden van het openbaar ministerie en burgemeesters.
Maar hun positie is een andere. De gerechtsdeurwaarder legt weliswaar executoriale
titels ten uitvoer, maar daarmee is niet gezegd dat hij een soort rechterlijk
ambtenaar is. Hij heeft zijn opdrachtgevers. De belastingdeurwaarder opereert
zonder rechterlijke tussenkomst en is ondergeschikt aan zijn superieuren binnen
de belastingdienst. Dat roept vragen op over de manier waarop zal worden toegezien
op de uitoefening van de bevoegdheid tot binnentreden wanneer dit wetsvoorstel
wet wordt. Van de minister van Justitie zouden wij graag vernemen op welke
wijze deze mogelijkheden geregeld zijn ingeval van klachten over de uitoefening
van de bevoegdheid tot binnentreden zonder machtiging. Hoe zal de minister
de vinger aan de pols houden om te beoordelen of zonder machtigingsvereiste
de waarborgen wel voldoen aan de eisen die in het grondwettelijk kader behoren
te worden gesteld?De heer Talsma (VVD):Voorzitter! Ik ben de heer Hirsch Ballin dankbaar voor de goede bedoelingen
die hij met zijn opmerkingen heeft gehad, maar ik wijs er wel op dat de toenmalige
principiële bezwaren kamerbreed waren. Dat heeft de minister toen ook
uitdrukkelijk gezegd. Het is niet zo dat ik er indertijd speciaal over begonnen
ben. De eerste woordvoerder was mevrouw Vrisekoop, naar ik begrijp thans afwezig,
in het buitenland. Zij heeft dezelfde bezwaren geuit, nog voordat ik aan het
woord kwam.Ik ga in op de principiële kant van de zaak. Toen dit wetsvoorstel,
dat wel eens een reparatiewetje wordt genoemd, bij de Raad van State werd
ingediend, is helemaal niet op die principiële kant gewezen. Er is slechts
ingegaan op de praktische, formele kant. De toestemming van de burgemeester
zou een schijnvertoning worden. Dat is ook gebleken. Van de deurwaarderskantoren
komt een medewerker met een stapeltje papieren die van een stempel worden
voorzien. Kortom, er is geen enkele serieuze controle. Dat kan ook niet. Dáár
is over gesproken, maar niet over de principiële bezwaren, terwijl die
al in de Tweede Kamer werden genoemd, onder meer door de heren Wiebenga en
Van der Burg.Merkwaardigerwijs heeft ook de Raad van State, die zijn werk zonder enige
twijfel altijd grondig doet, de principiële kant niet aan de orde gesteld.
Als ik erg ondeugend wil zijn, spreek ik de vrees uit dat de raad de Handelingen
van de Eerste Kamer van vijf jaar geleden niet heeft opgeslagen. Dat doen
bijzonder weinig mensen, maar ik meende dat de raad dat altijd wel deed. Juist
omdat dat niet gebeurd is, ga ik er nog even op in.Ik citeer de oud-staatsraad en hoogleraar mr. J.M. Polak. Sinds het overlijden
van Van der Grinten is hij naar mijn mening de nestor van onze Nederlandse
juristen. In het Juristenblad heeft hij geschreven over de Eerste Kamer en
de interpretatie van wetten. Ik citeer uit de mooie brochure "De Eerste Kamer
van de Staten-Generaal", die wordt meegegeven aan bezoekers die zich voor
achtergronden interesseren:"Wat in de Eerste Kamer over en weer tussen regering en Kamer wordt gezegd,
maakt deel uit van de wet. Het draagt bij tot de authentieke interpretatie,
die grotere kracht bezit dan iedere andere interpretatie, ook die van de Raad
van State. Wie zoals de rechterlijke macht met de interpretatie van wetten
is belast of als buitenstaander en wetenschapsbeoefenaar van rechterlijke
uitspraken kennisneemt, weet dat bij raadpleging van de wordingsgeschiedenis
veelal de schriftelijke en mondelinge beraadslaging in de Eerste Kamer meer
houvast biedt dan die van de Tweede Kamer. Het is niet moeilijk, rechterlijke
uitspraken bijeen te brengen, die een uitdrukkelijk beroep op de parlementaire
stukken van de Eerste Kamer doen. Het lijkt mij goed, dat ook in Den Haag
deze aanvullende werking van de behandeling van wetten in de Eerste Kamer
wat meer belangstelling krijgt."Voorzitter! In dit licht wil ik nog eventjes op een rijtje zetten, wat
dat principiële dan is. De deurwaarder is in het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering belast met de tenuitvoerlegging van alle civiele vonnissen.
Dáár is zijn bevoegdheid geregeld. De machtiging om die tenuitvoerlegging
te plegen, inclusief het binnengaan van de woning en inclusief het ontruimen,
ontleent hij aan die rechterlijke beslissing. Die rechterlijke beslissing
is, zeker als het om ontruimingen gaat, maar ook om geldvorderingen, altijd
weloverwogen. De voors en tegens van ingrijpen door de rechter zijn daarbij
uitvoerig door die rechter afgewo gen. Daar heeft een burgemeester,
een lid van de uitvoerende macht, in principe niets mee te maken. Om het heel
zwaar te zeggen: dat is het beginsel van de trias politica van Montesquieu,
dat de uitvoerende macht geen bevoegdheid heeft om zich bezig te houden met
rechterlijke beslissingen.Welke waarborgen zijn er dan wel dat de deurwaarder zijn werk goed doet?
Dat is helemaal niet zo vreselijk moeilijk: die zitten in die rechterlijke
beslissing zelve. Bij ontruimingen wordt dat uitdrukkelijk precies beschreven,
inclusief het optreden van "de sterke arm der wet". De deurwaarders hebben
in hun zeer lange praktijk ook altijd doen blijken, dat buitengewoon voorzichtig
toe te passen. Bij de vorige behandeling van deze wet, nu vijf jaar geleden,
had de minister een voorbeeld dat buitengewoon ongelukkig en ook onterecht
was, wat hijzelf ook wel een beetje toegaf. Hij zei: als een deurwaarder binnen
gaat treden en eventueel gaat ontruimen in een woning waar iemand op sterven
ligt, of waar een vrouw aan het bevallen is, moet daar toch een mogelijkheid
zijn dat hij dat niet doet. Dat voorbeeld is absurd – dat heb ik toen
ook gezegd – omdat geen deurwaarder in Nederland in zo'n situatie doorgaat.
Daarvoor heeft hij helemaal geen machtiging van de burgemeester nodig. Nogmaals,
praktisch zal dat ook niets helpen, want als de secretaresse van de burgemeester
's morgens dat stapeltje stempelt, weet zij ook niet, welke bijzondere gebeurtenissen
er in die huizen mogelijkerwijs aan de gang gaan. Wij hoeven daarvoor dus
niet zo bang voor te zijn. Principieel, maar ook praktisch heeft die machtiging
door de burgemeester geen enkele inhoud.Voorzitter! Merkwaardig is, dat de Raad van State vraagt – daaruit
blijkt dat hij dat principiële bezwaar niet heeft meegewogen –:
als dan deze machtiging niet deugdelijk is, welke andere waarborg is er dan
voor het huisrecht? Ik heb al gezegd dat die ligt in het rechterlijk vonnis
zelf. Een deurwaarder heeft krachtens artikel 13 van het deurwaardersreglement
de bevoegdheid, een exploot niet ten uitvoer te leggen als hij meent dat dat
het beste is, mits hij daarvan kennis geeft aan de president van de rechtbank
of de kantonrechter. De praktijk is dat een deurwaarder, ook als hij aarzelt,
vaak uit zichzelf naar de president of de kantonrechter toestapt voor advies.
Dan komt er een heel informeel advies, dat in de praktijk uitstekend werkt.
Waar dat niet tot resultaat zou leiden, is er de doodgewone mogelijkheid,
die ook wel eens wordt toegepast, om zich in kort geding te voorzien tegen
een binnentreden, en dan speciaal tegen een voorgenomen ontruiming. Minimaal
twee dagen van tevoren wordt die aangezegd; dan kan iedere betrokkene nog
tijdig reageren. Kortom, principieel mag een burgemeester zich niet bemoeien
met de tenuitvoerlegging van rechterlijke vonnissen.Voorzitter! Over de belastingdeurwaarder zegt de heer Hirsch Ballin –
daar zit wat in – dat die geen rechter als bron heeft, maar zijn eigen
chef. Wij moeten dan even verder gaan, wat ik met name doe omdat ook de minister
op soortgelijke vragen als die van de heer Hirsch Ballin in de Tweede Kamer
heeft gezegd: je kunt dan klagen bij het hoofd van de belastingeenheid, en
er is beroep op de directeur. Je hebt ook nog de Nationale ombudsman; verder
kun je de commissie voor de verzoekschriften uit beide Kamers benaderen, en
ten slotte is er nog een actie uit onrechtmatige daad. Dat laatste is het
meest concrete, want deurwaarders die hun bevoegdheden overtreden, zijn schadeplichtig.Primair is het echter een andere zaak. Waar gaat het hier om? Het gaat
om honderdduizenden aanslagen; hoeveel daarvan niet tijdig worden betaald,
weet ik niet, maar dat zijn er toch duizenden. De belastingontvanger zou voor
ieder geval de belastingschuldige moeten dagvaarden en de rechter een veroordeling
laten uitspreken om die belasting te betalen. Dat is in de Invorderingswet –
die mag ik de heer Hirsch Ballin in zijn aandacht aanbevelen – anders
toegepast. De ontvanger kan een dwangbevel uitvaardigen, zo zegt artikel 12.
Dat heet dan het recht van parate executie, het recht om zichzelf een rechtstitel
te verschaffen. Zo vreemd is dat niet. De lex-Mulder voor kleine kantongerechtsovertredingen
draait dat ook min of meer om. Niet alles moet naar de kantonrechter; alleen
als je protesteert tegen het boetebedrag dat de officier van justitie je voorlegt,
heb je daar het volste recht toe.Zo is het ook hier. Dat dwangbevel levert de deurwaarder een executoriale
titel op, zo zegt artikel 14, maar, zegt dan meteen artikel 17, er is verzet
tegen de tenuitvoerlegging mogelijk bij de rechtbank. Dat verzet schorst de
tenuitvoerlegging. Ik zeg dit ook nog eens tegen de minister, omdat dat naar
mijn mening een veel directer argument is dan die ombudsman en die commissie
voor de verzoekschriften. Dan hebben wij dus in feite een praktische oplossing,
want de civiele rechter zal dan naar bevind van zaken handelen. Hij zal of
dat dwangbevel blijvend buiten werking stellen of hij zal het misschien met
bepaalde condities toch laten doorgaan. Er is echter wel degelijk sprake van
een rechterlijke controle, zij het om praktische redenen pas als reactie.
Die reactie is heel eenvoudig, want dat verzet is zo in te stellen.Om het overzicht compleet te hebben, noem ik ook nog de grosse van een
notariële akte. De notaris heeft de bevoegdheid om grossen van een akte
af te geven. Dat is geregeld in artikel 40 van de huidige wet. De nieuwe wet
bevat ook zo'n artikel, maar ik kan dat zo niet noemen. Artikel 43 stelt die
grossen van de notaris gelijk met de grossen van arresten en vonnissen. Dat
was ook de bedoeling. Het is ook de bedoeling van de Notariswet dat daar waar
een debiteur, een cliënt bereid is om heel duidelijk vast te leggen dat
als hij in gebreke is er geen rechterlijke tussenkomst nodig is, de notaris
dat opschrijft en dat het dan executabel is. Dat past naar mijn menig binnen
ons huidige rechtsstelsel. Dat een grosse van de notariële akte dat vonnis
vervangt, is de bedoeling van allen geweest, ook van de debiteur zelf. In
de praktijk speelt het vrij veel. Alle hypotheken worden bij de notaris vastgelegd –
dat is ook wettelijk vereist – en daar worden grossen afgegeven aan
de schuldeiser. Als het tot wanbetalingen komt, kan op grond daarvan de deurwaarder
optreden en eventueel zelf een ontruiming vragen. Ook daar zie ik dus in geen
enkel opzicht strijd met onze rechtsbeginselen en onze rechtsstaat. Ook daar
bestaat uiteraard altijd de mogelijkheid om je in kort geding weer bij de
civiele rechter te verzetten tegen wat die deurwaarder ook doet.Ik kom nu op de hardnekkigheid die de heer Hirsch Ballin mij toeschreef.
Het is er dan ook wel naar. In het wetsvoorstel werd gesproken
over een evaluatietermijn van 5 jaar. De minister merkte echter dat hier een
kamerbreed bezwaar tegen bestond en zegde toe na één jaar te
zullen evalueren. Dit was in juni 1994. Hij zei toen: dan kom ik met een reparatiewetje
en dat kan voor kerstmis volgend jaar geregeld zijn. Dat was dus kerstmis
1995. Wij zijn nu echter 3,5 jaar verder. Ik heb inderdaad een paar keer gevraagd
hoe dat nu zit. Eerst werd gezegd dat het rapport van het WODC nog even op
zich liet wachten. Dat bevestigde dat de praktijk eigenlijk geen enkele praktische
betekenis had. Toen heeft de kwestie van de belastingdeurwaarder een rol gespeeld –
hij ressorteert onder Financiën – en Justitie en Financiën
zijn met elkaar in contact getreden. Wij weten allen dat dit lang duurt. Inderdaad
heb ik daar een paar keer aan herinnerd, met name bij de behandeling van de
begroting. Ik vind het een doodgewone zaak, en daar blijf ik bij, dat een
ministeriële toezegging wordt nagekomen, zelfs als daarop niet voortdurend
door de Eerste Kamer wordt aangedrongen.Voorzitter! Wetsvoorstellen die in de Tweede en Eerste Kamer worden aangeboden,
moeten geen fouten of zwakke plekken bevatten. Als die er toch zijn, moeten
deze het liefst al in de Tweede Kamer door middel van een amendement eruit
worden gehaald. Toch maken wij ook hier nog vaak mee dat een gebrek wordt
gesignaleerd. Gezegd wordt dan: neem die wet nu toch maar aan, dan zal ik
het later repareren. Ik kan voorbeelden bij de vleet geven. Het deed zich
pas geleden nog voor bij de Notariswet. Ik heb daar toen ook om deze reden
tegengestemd.Het komt erop neer dat, als dat niet in de Tweede Kamer gebeurt, de Eerste
Kamer haar kwaliteitsbewakende taak moet uitoefenen. Dan bestaan enkele mogelijkheden:
de minister vraagt om een aanhouding en dient een novelle in of hij doet allerlei
toezeggingen in de zin van "als het niet goed werkt, volgt een reparatiewetje".
Dat staat ook weer in de memorie van antwoord over het nieuwe erfrecht. Het
is niet niks dat de minister zelf fouten constateert en daarbij nu al toezegt
te zullen gaan repareren. Ik blijf van mening dat de Eerste Kamer een niet
behoorlijk wetsvoorstel dat al in de Tweede Kamer is afgewerkt en daarna nog
in nadere discussies en briefwisselingen moet worden bekeken, niet mag aannemen.Minister Korthals:Voorzitter! De heer Hirsch Ballin heeft terecht gezegd dat deze wet eigenlijk
de lex-Talsma zou moeten heten. De heer Talsma heeft het wetsvoorstel dan
ook op principiële wijze verdedigd. Het is goed dat hij dat heeft gedaan
en dat zie ik dan ook als aanvulling op hetgeen in de stukken naar voren is
gebracht. Overigens sprak uit de toon van de heer Talsma bijna dat hij bijzonder
ontevreden was. Op sommige momenten dacht ik zelfs dat de heer Hirsch Ballin
er bijna van langs kreeg, maar dat zal ik verkeerd begrepen hebben. Ik zal
toch nog maar een enkele opmerking maken.Het wetsvoorstel strekt tot opheffing van het voor de deurwaarders geldende
vereiste van een schriftelijke machtiging voor het zonder toestemming binnentreden
in een woning. Zowel gerechts- als belastingdeurwaarders zullen dus in de
Algemene wet op het binnentreden worden toegevoegd aan de reeks van functionarissen
die van dit vereiste zijn vrijgesteld. Voor de gerechtsdeurwaarders betekent
dit een uitbreiding van de vrijstelling. Momenteel hebben zij al geen machtiging
nodig als zij een woning willen binnentreden om conservatoir beslag te leggen.
De belastingdeurwaarders dienen nu nog wel in alle gevallen over een machtiging
te beschikken.Ik zeg toch nog een enkel woord over de aanleiding tot dit wetsvoorstel.
In 1994 bestonden in de Eerste Kamer bij de behandeling van het voorstel voor
een Algemene wet op het binnentreden – daar wees de heer Talsma op –
vrij kamerbreed bezwaren tegen het ook voor deurwaarders gelden van het machtigingsvereiste.
Zo werd onder meer gevreesd dat het om niet meer dan een formaliteit zou blijken
te gaan. Vanwege deze bezwaren heeft de toenmalige minister Kosto toegezegd
dat de Algemene wet op het binnentreden, wat gerechtsdeurwaarders betreft,
vervroegd zou worden geëvalueerd en dat de wet zou worden gewijzigd als
uit die evaluatie zou blijken dat de bezwaren van de Eerste Kamer gegrond
waren.Uit die evaluatie van het binnentreden door gerechtsdeurwaarders is vervolgens
gebleken dat het machtigingsvereiste in verschillende gevallen inderdaad een
formaliteit is en dat de regeling, door de wijze waarop deze wordt toegepast,
niet veel extra bescherming van het huisrecht oplevert. Dit alles tezamen
heeft tot dit wetsvoorstel geleid.Het heeft wellicht wat langer geduurd dan de heer Talsma voor ogen had,
maar beter laat dan nooit. In ieder geval is het wetsvoorstel nu in de Eerste
Kamer.Er is overigens bij nota van wijziging – de heer Hirsch Ballin ging
daar uitgebreid op in – toegevoegd dat dit ook zou gelden voor de belastingdeurwaarders.
Het voorstel tot opheffing van het machtigingsvereiste betrof aanvankelijk
alleen de gerechtsdeurwaarders. Inmiddels is voorgesteld, ook voor belastingdeurwaarders
dit vereiste te laten vallen. Dat komt omdat een interdepartementale werkgroep
met vertegenwoordigers van de ministeries van Justitie, Binnenlandse Zaken
en Financiën de regeling van het binnentreden door belastingdeurwaarders
en door gerechtsdeurwaarders met elkaar heeft vergeleken. De conclusie van
die werkgroep was dat ook het machtigingsvereiste voor de belastingdeurwaarders
niet nodig zou zijn.Voor belastingdeurwaarders gelden dezelfde, wettelijk bepaalde verplichtingen
en formaliteiten, indien zij voornemens zijn binnen te treden in een woning
om daar bijvoorbeeld beslag te leggen. Dat betekent onder meer dat ook zij
enkel mogen binnentreden als het redelijkerwijze nodig is en dat ook dan een
burgemeester of hulpofficier van justitie, voordat er wordt binnengetreden,
een afweging maakt tussen het met binnentreden gediende belang en het belang
van bescherming van het huisrecht. Ook ten aanzien van de bevoegdheden tot
binnentreden van de belastingdeurwaarders verwacht ik derhalve niet dat daarvan
nu ineens een lichtvaardig gebruik zal worden gemaakt.De heer Hirsch Ballin vroeg naar het toezicht op de belastingdeurwaarders.
Dat toezicht wordt primair uitgeoefend door de ontvanger. Hij heeft niet alleen
het toezicht, maar ook de regie. Hij zal daar niet lichtvaardig toe overgaan.
Dan worden eerst alle andere mogelijkheden nog eens bekeken en wordt
nagegaan of het inderdaad nodig is, tot binnentreden over te gaan. Verder
handelt de belastingdeurwaarder volgens de algemene beginselen van behoorlijk
bestuur die voor alle rijksambtenaren gelden. Meestal is het zo dat de rijksadvocaat
van de belastingen vooraf beoordeelt of binnentreden gerechtvaardigd is. Ook
de belastingdeurwaarder is eraan gebonden, tezamen met de burgemeester of
de hulpofficier van justitie binnen te treden. Zij moeten op hun manier afwegen
of dit binnentreden terecht geschiedt.Tegen beide geachte afgevaardigden wil ik nog het volgende zeggen. Er
is overleg met de Koninklijke vereniging van deurwaarders om te komen tot
een gedragscode. Eenzelfde lijn wordt ingezet in een circulaire voor belastingdeurwaarders,
zodat op gelijke wijze geopereerd zal worden door gerechtsdeurwaarders en
belastingdeurwaarders.De heer Hirsch Ballin (CDA):Mijnheer de voorzitter! Ik wil nog een enkele nadere opmerking maken en
vraag stellen. De normen en criteria staan niet ter discussie. Dat geldt trouwens
voor de uitoefening van meer overheidsbevoegdheden. Waar het om gaat, is de
vraag of er een voldoende functionerende regeling is voor het toezicht op
de uitoefening van die bevoegdheid. Het feit dat, zoals collega Talsma op
zichzelf terecht aangeeft, de bevoegdheden goed verankerd zijn en in een goed
kader zitten, betekent nog niet dat toezicht overbodig is. Vandaar dat de
toezegging indertijd van minister Kosto onzes inziens terecht inhield dat
dit nadere wetsvoorstel zou komen aan de hand van een evaluatie van het functioneren
van het machtigingsvereiste.Onze vraag in tweede termijn aan de minister van Justitie is of hij erop
zal toezien dat de uitoefening van deze ruimere bevoegdheid adequaat zal geschieden
in overeenstemming met de normen en beginselen die in de wetsgeschiedenis
door hem naar voren zijn gebracht en die hij zo-even onder de aandacht heeft
gebracht. Wil hij de Kamer op de hoogte stellen van de uitkomsten van het
overleg over de gedragscode waarvan hij melding maakte?Het machtigingsvereiste is te veel een formaliteit geworden, zei de minister
van Justitie, om die in deze zaken te handhaven. Is de minister erop bedacht
dat het machtigingsvereiste in die zaken waar het blijft gelden, geen formaliteit
mag zijn? Zal hij de Kamer ook op dat punt op de hoogte stellen van de feitelijke
toepassing van de Algemene wet op het binnentreden?De heer Talsma (VVD):Voorzitter! Ik dank de minister voor zijn antwoord dat duidelijk was.
Ik zal de discussie niet verder voortzetten. Wel merk ik op dat ik uit de
woorden van de minister de indruk heb gekregen alsof de deurwaarders plotseling
een nieuw, vrij regime krijgen. Ik wijs erop dat wij bezig zijn om de toestand
die tot 1994 gold, ook voor belastingdeurwaarders, te herstellen. Er is dus
sprake van het terugdraaien van een onjuist gebleken wetgeving. Ik heb het
net niet gezegd, maar ik zeg nu dat mijn fractie er destijds tegen heeft gestemd.
De andere fracties hebben ervoor gestemd. Zij maakten de aantekening dat het
hun zeer speet, maar dat ze ervoor waren gezien de toezegging van minister
Kosto.Minister Korthals:Voorzitter! De heer Hirsch Ballin vroeg of ik erop zou toezien –
dit geldt dan primair de staatssecretaris – dat een en ander op de juiste
wijze wordt uitgevoerd. Er kunnen altijd klachten worden ingediend. Dat neemt
niet weg dat er voortdurend overleg zal zijn met de Koninklijke Vereniging
van Gerechtsdeurwaarders om te bezien of de zaken naar behoren geschieden.
In dat verband is het natuurlijk belangrijk dat men tot een gedragscode komt.
Ik zeg toe dat ik de uitkomsten van de gesprekken over die gedragscode ook
aan de Eerste Kamer zal toezenden, zodat de leden van deze Kamer daarvan kennis
kunnen nemen.Wij zullen ervoor zorgen dat, waar het machtigingsvereiste wordt gehandhaafd,
het inhoudelijk enige betekenis heeft. In hoeverre ik de Kamer daarover kan
inlichten, kan ik nu niet overzien. Misschien moet dit bij een evaluatie van
de Algemene wet op het binnentreden gebeuren. Als een evaluatie is voorzien,
zal zeker worden bezien of daar, waar het machtigingsvereiste nog nodig is,
het goed wordt gebruikt.De heer Talsma heeft erop gewezen dat hetgeen nu voorligt overeenkomt
met wat hij zich in het verleden altijd heeft voorgesteld en dat ik niet de
indruk zou moeten wekken dat ineens een geheel ander, vrij regime voor de
deurwaarders zal gelden. Ik heb dat geenszins bedoeld. De deurwaarders zullen
op dezelfde wijze te werk moeten gaan. Alleen is het machtigingsvereiste in
deze gevallen niet meer nodig, omdat uit onderzoeken is gebleken dat het niet
meer functioneel is.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De vergadering wordt van 12.08 uur tot 13.10 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19981999-1180-1183.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl