Spoeddebat over de voorgenomen sluiting van een aantal vestigingen van Unilever
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2007-2008, pag. 1624-1638

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

03-12-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

nr. 22, pagina 1624-1638

13-11-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29544Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 6 november 2007 over duurzame energieproductie (31239)Pagina 1620-1621
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 2008 (31200 V), en van de motie-Van Bommel over een adviesaanvraag aan de AVI (31200 V, nr. 21), de motie-Irrgang over een betere vertegenwoordiging van ontwikkelingslanden in internationale instituties (31200 V, nr. 22), de motie-Van Gennip c.s. over een strategisch communicatieplan (31200 V, nr. 23) en een aantal andere motiesPagina 1600-1619
Stemming over een motie, ingediend bij het spoeddebat over toegang tot publicaties van de GPD, te weten de motie-Gerkens over een parlementair onderzoek (31200 XV, nr. 7)Pagina 1600-1600
Stemmingen over moties, ingediend tijdens het debat over de partiële herziening van het Tweede Structuurschema Elektriciteitsvoorziening (Randstad 380 kV verbinding) (30892, nr. 2) en de partiële herziening van het Tweede Structuurschema Elektriciteitsvoorziening (BritNedverbinding) (30662, nr. 2), te weten de motie-Van Leeuwen over ondergrondse aanleg van het 380 kV-hoogspanningsnet (30892, nr. 5), de motie-Van Leeuwen over natuurontwikkeling bij de uitwerking van het Randstad 380 kV-tracé (30892, nr. 6) en de motie-Neppérus over het onderscheid tussen bestaande bouw en nieuwbouw ten aanzien van gezondheidsgevaren (30892, nr. 7)Pagina 1590-1590
Presentie en opening (dinsdag 13 november 2007)Pagina 1585-1587
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Mijnbouwwet in verband met nieuwe regels omtrent deelneming in de opsporing en winning van koolwaterstoffen door een daartoe aangewezen vennootschap en omtrent andere taken en activiteiten van die vennootschap (31090)Pagina 1621-1624
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 13 november 2007)Pagina 1638-1639
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 13 november 2007)Pagina 1587-1590
Stemmingen over de aangehouden moties, ingediend bij de behandeling van de wetsvoorstellen Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Economische Zaken (XIII) voor het jaar 2008 (31200 XIII) en Vaststelling van de begrotingsstaat van het Fonds economische structuurversterking voor het jaar 2008 (31200 D), te weten de motie-Van der Ham over herschikking van een deel van de Borssele-enveloppe (31200 XIII, nr. 33) en de motie-Van der Ham/Aptroot over een integrale nota Hollandpromotie (31200 XIII, nr. 34)Pagina 1590-1591
Stemmingen over moties, ingediend bij de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (XI) en van de begrotingsstaat van het Waddenfonds voor het jaar 2008 (31200 XI), te weten de motie-Poppe over eenduidige criteria voor maatschappelijk verantwoord ondernemen (31200 XI, nr. 8), de motie-Poppe over de bijdrage van Nederlandse consumptie, productie en handel aan de wereldwijde milieubalans (31200 XI, nr. 9), de motie-Poppe over herintroductie van structurele subsidie voor natuur en milieu-educatieve programma's (31200 XI, nr. 10), de motie-Van Leeuwen/Vermeij over structurele verankering van de rol van het College van Rijksadviseurs (31200 XI, nr. 23) en een aantal andere motiesPagina 1595-1599
Stemming over een motie, ingediend bij het spoeddebat over het ontslagrecht, te weten de motie-Koser Kaya/Nicolaï over het vasthouden aan de afspraken in het coalitieakkoord (29544, nr. 116)Pagina 1599-1599
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over zedelijkheidswetgeving en kinderporno op internet, te weten de motie-Gerkens over invoering van de code of conduct door de reisbranche en luchtvaartmaatschappijen (31200 VI, nr. 16), de motie-Gerkens over het blokkeren van sites met seksueel geweld tegen kinderen (31200 VI, nr. 17), de motie-Gerkens over aansluiting bij de Financial Coalition Against Childpornography (31200 VI, nr. 18), de motie-Gerkens c.s. over een politiemonitor (31200 VI, nr. 19) en een aantal andere motiesPagina 1591-1594
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 ter implementatie van richtlijn 2004/83/EG van de Raad van 29 april 2004 betreffende minimumnormen voor de erkenning en de status van onderdanen van derde landen en staatlozen als vluchteling of als persoon die anderszins internationale bescherming behoeft, en de inhoud van de verleende bescherming (PbEU L 304) (30925), en over de motie-Fritsma over tijdelijkheid van asielvergunningen (30925, nr. 10) en de motie-Fritsma over toetsing van asielvergunningen op intrekkingsgronden (30925, nr. 11)Pagina 1595-1595
Spoeddebat over de voorgenomen sluiting van een aantal vestigingen van UnileverPagina 1624-1638
Stemmingen over moties, ingediend bij het spoeddebat over het uitvoeren van een motie over drukjacht, te weten de motie-Van Gent over onderzoek naar het bijvoeren van in het wild levende dieren (31200 XIV, nr. 143), de motie-Van Gent over het moeilijker betreedbaar maken van autosnelwegen voor in het wild levende dieren (31200 XIV, nr. 144), de motie-Thieme over onafhankelijk onderzoek naar de effectiviteit van drukjacht (31200 XIV, nr. 145) en een aantal andere motiesPagina 1599-1600
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over het Deltaplan inburgering, te weten de motie-Fritsma over het intrekken van de verblijfsvergunning van een inburgeringsplichtige die geen inburgeringscursus volgt (31143, nr. 4), de motie-Fritsma over betaling door de vreemdeling van de kosten van inburgering (31143, nr. 5), de motie-Cramer c.s. over de toetsing van de kwaliteit van het inburgeringstraject (31143, nr. 6), de motie-Cramer/Ortega-Martijn over een volgsysteem voor inburgeraars (31143, nr. 7) en de motie-Jansen over een financiële compensatie voor roc's (31143, nr. 8)Pagina 1595-1595
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over recreatiewoningen, te weten de motie-Madlener/Agema over het ongedaan maken van het onderscheid tussen een reguliere woning en een recreatiewoning (31200 XI, nr. 14), de motie-Van Leeuwen over het niet langer verkopen van recreatiewoningen met de optie van permanente bewoning (31200 XI, nr. 15), de motie-Van Leeuwen over een structuurvisie voor recreatieparken (31200 XI, nr. 16) en de motie-Van Leeuwen over recreatieparken en kampeerterreinen (31200 XI, nr. 17)Pagina 1594-1594
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over de voorwaarden ervaringsfase LZV's, te weten de motie-Roemer over het zo snel mogelijk afronden van de ervaringsfase (29398, nr. 62), de motie-Roemer over LZV's en kwetsbare verkeersdeelnemers (29398, nr. 63), de motie-Roemer over het scheiden van zware voertuigen van het overige verkeer (29398, nr. 64), de motie-Van Heugten/Roefs over de dwarskrachten van 60 tons ecocombi's op kunstwerken (29398, nr. 65), de motie-Roefs/Van Heugten over het raadplegen door de wegbeheerder van de CROW-advieslijst (29398, nr. 66), de motie-De Krom over het onderzoek naar de effecten van 60 tons ecocombi's (29398, nr. 67)en de motie-Brinkman/Madlener over het maximumtonnage voor LZV's (29398, nr. 68)Pagina 1594-1594
Presentatie en opening (dinsdag 13 november 2007)Pagina 1585-1585

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 79 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is het spoeddebat over de voorgenomen
sluiting van een aantal vestigingen van Unilever.De heer Ulenbelt (SP):Voorzitter. Unilever wil drie prachtige fabrieken sluiten en verplaatsen
naar het buitenland. Die bedrijven zitten niet in financiële problemen;
integendeel, ze maken winst. Niemand begrijpt dat bedrijven die behoorlijk
winst maken, zomaar kunnen verkassen naar het buitenland, alleen omdat daar
wat meer winst voor de aandeelhouders is te verdienen. Het rauwe kapitalisme
slaat weer toe, het kabinet van samenwerken en samenleven doet niets. Dat
is beschamend, dat moet anders. Het personeel van Unilever vecht voor behoud
van werk, vecht eigenlijk voor arbeidsparticipatie. Deze mensen verdienen
steun en hulp, zoals het personeel van NedCar vorig jaar ook van de regering
kreeg.De ministers schrijven dat dergelijke bedrijfsverplaatsingen niet zijn
te voorkomen. Daarmee kiest het kabinet openlijk voor de aandeelhouders en
de top van Unilever en negeert het de belangen van personeel, toeleveranciers
en de lokale bevolking. Hoezo niet te voorkomen? In het cao-akkoord staat
dat de ondernemingsraden van de drie bedrijven alternatieven kunnen ontwikkelen
en dat daarover serieus overleg tussen de partijen moet plaatsvinden. Bovendien
moeten de ondernemingsraden hun wettelijke adviesrecht nog uitoefenen en hebben
ze nog beroepsmogelijkheden. De uitlating van de ministers, dat de overplaatsing
niet is te voorkomen, is dus op zijn minst voorbarig en daarom onjuist. Ik
vraag de ministers daarom om op deze uitspraak terug te komen, al was het
maar om te voorkomen dat die in de rechtbank kan worden misbruikt.Het wordt tijd dat de ministers zelf eens achter de voordeur van Unilever
gaan kijken, want daar wordt willens en wetens een anorexiabeleid gevoerd.
En een anorexiabeleid zorgt voor slachtoffers; daarom is in dit geval bemoeizorg
op zijn plaats. Ik vraag de ministers om contact op te nemen met de vakbonden
en de ondernemingsraden van Unilever, zichzelf op de hoogte te stellen van
de feiten en niet af te gaan op de informatie die zij van de directie krijgen.
Ik vraag de ministers om zich in te spannen om de sluiting van deze winstgevende
bedrijven te voorkomen. Er zijn meer winstgevende bedrijven die gesloten dreigen te worden. Gisteren
was ik bij Cordis in Roden, producent van ballonnetjes om te dotteren en een
innovatief bedrijf. 600 mensen dreigen daar hun werk te verliezen. Hetzelfde
geldt voor nog eens 600 mensen in de toelevering, alleen omdat de Amerikaanse
eigenaar vindt dat het bedrijf moet worden verplaatst. Ik vraag beide ministers
om in overleg te gaan met de ondernemingsraad en de vakbonden bij Cordis.Tot slot. De Nederlandse bevolking is ongerust en vol onbegrip over de
sluiting van winstgevende bedrijven. Daarom vraag ik de ministers om een plan
van aanpak op te stellen om het vertrek van winstgevende bedrijven tegen te
gaan: een voorstel om het vertrekklimaat in Nederland enigszins te verslechteren.De heer Aptroot (VVD):Voorzitter. De heer Ulenbelt begint met heel forse uitspraken. Dat mag
allemaal, daar houd ik ook wel van, maar vervolgens vraagt hij alleen maar
aan het kabinet om in te grijpen, dus wat te doen. Maar de SP zal toch ook
wel ideeën hebben? Hoe kan worden voorkomen dat bedrijven sluiten en
hoe kan ervoor worden gezorgd dat bedrijven in ons land groeien en zich daar
vestigen? Heeft de SP zelf ideeën?De heer Ulenbelt (SP):In de afgelopen periode zijn er diverse ideeën gelanceerd om het
vertrek van bedrijven moeilijker te maken, bijvoorbeeld door achteraf te laten
betalen voor opleidingen en investeringen. De maakindustrie heeft voorgesteld
om een onafhankelijke instelling een afweging te laten maken tussen financiële,
economische en sociale argumenten. Ik wil horen of het kabinet bereid is,
een dergelijk plan van aanpak te maken – waarin nog veel meer kan zitten –
en dat aan de Kamer voor te leggen.De heer Aptroot (VVD):De voorstellen die de heer Ulenbelt nu noemt, komen niet van de grote
bedrijven en ook niet van de "echte ondernemers" die hun eigen geld
in bedrijven hebben gestopt; dat betreft het grootste deel van het bedrijfsleven.
Wat is het gevolg van de SP-tegenbegroting, de massawerkloosheidsbegroting,
waarin de lasten van het bedrijfsleven met 4,2 mld. en die van de werkende
Nederlanders met 4,6 mld. worden verhoogd? Ik hoor van iedereen: als de SP
zou regeren in dit land, kwam er geen nieuw bedrijf bij en zouden de grote
en kleine bedrijven massaal de deur dicht doen. Gaat het niet om het vestigingsklimaat?De heer Ulenbelt (SP):Natuurlijk gaat het ook om het vestigingsklimaat. Volgens mij hebben wij
hier een spoeddebat over Unilever en niet over de begroting, laat staan over
de SP-tegenbegroting; overigens wil ik daarover graag met de heer Aptroot
debatteren. Het verslechteren van het vertrekklimaat raakt niet de ondernemers
die met hun eigen handen werken. Het gaat om multinationals als Unilever en
Johnson & Johnson die hun bedrijven de hele wereld over schuiven, enkel
en alleen omdat er elders wat meer geld valt te verdienen. Daarbij hebben
ze geen enkel oog voor Delft, Loosdrecht of Vlaardingen. De gemeenteraad daar,
inclusief de VVD-fractie, zegt: eigenlijk behoren die bedrijven hier te blijven.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Voorzitter. Als wij de halfjaarcijfers van Unilever mogen geloven –
en dat doen wij – gaan de zaken prima. In een halfjaar tijd is 2 mld.
winst gemaakt en zijn de omzet, de marges en het rendement van de aandeelhouders
fors gestegen. Dit florerende bedrijf sluit drie fabrieken in Nederland, wat
bijna 500 werknemers hun baan gaat kosten in Delft, Loosdrecht en Vlaardingen.
Dat is natuurlijk niet uit te leggen aan de werknemers en de klanten van Unilever.
Toen ik er voor het eerst van hoorde, zei ik meteen: de pindakaas wordt duur
betaald bij Unilever. Er zijn grote sociale gevolgen, zeker voor degenen die
moeilijk een andere baan kunnen krijgen. Daarbij gaat het om mensen die twintig,
dertig jaar bij Unilever hebben gewerkt. Het zijn trieste beelden als die
mensen de poort uit lopen en maar moeten zien wat er met hen gebeurt.Het spoeddebat van vanavond zal, vrees ik, de sluiting van de drie fabrieken
niet kunnen terugdraaien. Ik heb er begrip voor dat het kabinet dit niet kan
en wil regelen. Enige verontwaardiging lijkt mij hierbij echter wel gepast.
Inmiddels is er een akkoord gesloten over een nette afronding van de sluiting,
een akkoord waarmee de bonden blij lijken te zijn, niet in de laatste plaats
omdat zij nog de kans krijgen om een reddingsplan op te stellen om een, twee
of drie fabrieken te behouden. En omdat goede afspraken zijn gemaakt en geld
is uitgetrokken om werknemers naar een nieuwe baan te begeleiden.De rol van de politiek in een concrete zaak als deze is wellicht beperkt.
Ik ben er echter van overtuigd dat wij dit debat niet voor niets voeren. In
de voorbereiding heb ik namelijk gesproken met Kees van der Waaij, de directievoorzitter
van Unilever Nederland. Hij maakt zich grote zorgen over het imago van zijn
bedrijf en hij vindt het uitermate vervelend dat er een publiek debat wordt
gevoerd over de situatie bij Unilever. Ik kan mij dat voorstellen, want het
valt als Unilever niet uit te leggen dat je naar het buitenland vertrekt terwijl
de winst tegen de dijken op klotst, om de winst nog hoger op te stuwen. Dat
valt niet uit te leggen aan de werknemer die weg moet, maar ook niet aan de
klant die pindakaas, rookworst en andere artikelen koopt. Ik moest wel een
klein beetje lachen – maar tegelijkertijd is het heel triest –
toen ik het volgende in de brief van het kabinet las: de productie van Calvé
pindakaas en de bijbehorende banen blijven voor Nederland behouden. De productie
gaat van Delft naar Rotterdam. Het is helemaal niet zo dat die banen behouden
blijven, want het is gewoon verplaatsing van de productie en daardoor hoeven
er in Rotterdam in eerste instantie geen mensen weg.Ik heb een afspraak proberen te maken met de heer Kees van der Waaij en
heb hem zelfs gevraagd "hebben wij een deal?". Hij heeft mij verzekerd
dat hij zich er hard voor gaat maken dat alle bijna 500 werknemers aan een
nieuwe baan worden geholpen. Als dat lukt, ga ik als het om hem en dit geval
gaat niet meer zeuren over het winstbeluste grootkapitaal dat er alles aan
doet om over de ruggen van de werknemers nog meer winst te maken.Ik vraag het kabinet verder het volgende. Op pagina 24 van het regeerakkoord,
waar ook een aantal dingen over het ontslag staat, staat ook iets over de
WW. Ik zou het goed vinden als er een premiedifferentiatie in de WW kwam en
als het kabinet ging onderzoeken hoe dat mogelijk kan worden gemaakt. Als
mensen van werk naar werk worden begeleid, worden bedrijven beloond. Maar
als mensen van werk naar WW worden begeleid, dan moeten die bedrijven gaan
betalen. Ik zou graag willen weten op welke termijn wij dit soort plannen
van het kabinet kunnen verwachten, want anders zal ik in tweede termijn een
motie indienen.De heer Aptroot (VVD):Voorzitter. Sluiting van een bedrijf waardoor mensen elders moeten gaan
werken of hun baan kwijt raken, is natuurlijk een ramp. Dat geeft veel emotie
en die zie je bij veel mensen die erbij betrokken zijn. Soms is dat zelfs
een oud-manager van de Calvé-fabriek in Delft, die nog eens teruggaat
en hoort dat zijn oude bedrijf wordt gesloten. Hij wordt daar niet bepaald
vrolijk van en doet stevige uitlatingen. Wij begrijpen dat. Er ligt echter
wel een akkoord tussen het bedrijf en de bonden. Wij gaan als politiek in
principe niet over individuele bedrijfsvestigingen en zeker niet als dat in
het bedrijf is geregeld en er kennelijk een goed akkoord ligt. De bonden zijn
tevreden en dan ga ik er maar vanuit dat zij dat goed uitonderhandeld hebben.
Wij gaan er dus niet over.Wij gaan wél over het vestigingsklimaat in ons land. Wij moeten
zorgen dat bedrijven zo min mogelijk naar elders gaan en in Nederland kunnen
groeien. Wij moeten zorgen dat bedrijven die elders zitten, graag hier gevestigd
willen zijn. Laten wij die positieve dingen oppakken. Unilever heeft een research
centrum met duizend mensen dat in Nederland is gevestigd. Unilever produceert
in Nederland producten voor zeventien andere Europese landen. Zoals de ministers
Donner en Van der Hoeven in de brief schrijven, schuiven die bedrijven echter
gemakkelijk. Laten wij eerlijk zijn: ook met het huidige starre en dure ontslagrecht
hebben zij daar geen moeite mee.Toch vinden wij dat daar wat aan moet gebeuren, want als wij het vestigingsklimaat
goed willen hebben, dan zullen wij er vooral voor moeten zorgen dat de bedrijven
die echt voor Nederland hebben gekozen en die niet gemakkelijk verplaatsen,
door kunnen gaan. Dat zijn bedrijven die ofwel groeien en bloeien ofwel langzamerhand
wegkwijnen. Daarvoor moeten wij een aantal maatregelen nemen. Wij vinden overigens
alle lastenverzwaringen van dit kabinet ernstig. Ik heb nog eens naar de SP-tegenbegroting
gekeken. De SP heeft nu een grote mond, maar de SP pakt niet alleen de grote
bedrijven, maar met name het midden- en kleinbedrijf door daarvoor de winstbelasting
te verhogen. Als de directeur-ondernemer bovendien nog eens een euro uit het
bedrijf haalt, moet hij niet 25% maar 36,9% belasting betalen.
Als de SP zou regeren, dan zou het midden- en kleinbedrijf ook gaan sluiten.Ik zeg het volgende tegen de regering. Let op het vestigingsklimaat en
beraadt u nog een keer op al die verschrikkelijke lastenverhogingen die er
voor komend jaar toch in zitten. Ik noem de premieverhoging WW, de ziektekostenverzekering
die aanmerkelijk duurder wordt voor de ondernemers en alle transport die aanmerkelijk
duurder wordt. De regering moet bovendien echt iets doen aan het ontslagstelsel,
want met name het mkb kan op dit moment niet uit de voeten in ons land.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Wij zien dat deze mensen ook ontslagen worden als je maar met geld wappert.
Het feit dat er 2 mld. winst in een halfjaar is geboekt, zegt
toch ook wel dat het heel goed gaat met dit bedrijf? Vindt u dan dat wij de
hardwerkende Nederlander, zoals u het noemt, uiteindelijk voor de uitkeringen
moeten laten opdraaien? Is het dan niet redelijk om een premiedifferentiatie
binnen de WW in te stellen, zodat het bedrijf gewoon gaat betalen als het
er niet voor zorgt dat deze mensen van werk naar werk gaan en niet in de uitkering
blijven zitten? Wat vindt de VVD daarvan?De heer Aptroot (VVD):Wij vinden dat er maar één goede oplossing is, namelijk
die waarbij men van werk naar werk gaat. Het bedrijf heeft daarover met de
bonden duidelijke afspraken gemaakt. Voor iemand die toch in een uitkering
terechtkomt, bestaat sinds vrijdag het banenplan van de kleine en middelgrote
ondernemers in de VVD, die zeggen: wij gaan massaal banen beschikbaar stellen;
CWI kan de mensen zo bij ons plaatsen. De mensen met een uitkering kunnen
dan snel aan het werk. Er is nu eindelijk een goed banenplan, zonder bijzondere
voorwaarden. U hebt daarvan kennis kunnen nemen. Het gaat erom dat mensen
niet in een uitkering terechtkomen, maar het liefst aan het werk blijven:
indien mogelijk binnen dezelfde organisatie, maar als dan niet kan, dan elders.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik heb ook een vraag gesteld over de winst van 2 mld. U zult toch met
mij eens zijn dat dit niet weinig is? Dit gaat over de ruggen van de werknemers.
Wanneer geldt voor u nu ook eens: genoeg is genoeg? Dat zou ik wel eens van
de liberalen willen horen. Mark Rutte was hier ook helemaal niet blij mee,
zoals u weet.De heer Aptroot (VVD):Ik heb niet voor niets de naam van een oud-manager van de fabriek in Delft
genoemd. Hij heeft daar gewerkt tussen de mensen. De indruk is gewekt dat
de fabriek open zou blijven; er zijn zelfs een soort toezeggingen gedaan.
Als het dan een paar jaar later anders wordt, kan ik zijn reactie begrijpen
en ben ik het menselijk gezien volstrekt met hem eens. Ik vind 2 mld. heel
veel geld, maar daar gaan wij niet over. De rijkskas krijgt er gelukkig 25,5%
van, dus het levert wel wat op. Ik heb overigens liever dat bedrijven in Nederland
winst maken dan alleen in het buitenland.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Dat is heel gemakkelijk gezegd, maar het gaat mij om het principiële
punt. Dit bedrijf draait hartstikke goed en maakt heel veel winst. Men gooit
er honderden mensen uit, omdat men nog meer winst wil maken. Als het echt
tegenzit, is het triest voor deze mensen, want zij moeten maar zien dat zij
weer aan de slag komen. Het bedrijf kan gratis van de mensen af. Men betaalt
wel ontslagvergoedingen, maar als het gaat om de WW-premies behoeft men geen
verantwoordelijkheid te nemen. Dat is toch niet redelijk?De heer Aptroot (VVD):U zegt dat het niet redelijk is, maar u hebt ook geen alternatief. Dit
is nu eenmaal de economische realiteit. Als u het anders wilt, met een garantie
voor alle banen, moet u teruggaan naar de periode van het Oostblok voordat
het IJzeren Gordijn viel. Gelukkig hebben wij fatsoenlijke regelingen. Laten
wij ervoor zorgen dat mensen hun baan behouden of van werk naar werk gaan.
Als u de WW-differentiatie volledig wilt doorvoeren, dan kan het wel eens
zo zijn dat een kleine ondernemer met drie medewerkers, die door omstandigheden
wordt gedwongen iemand te ontslaan, de WW-premie niet kan betalen. Wat u voorstelt
is niet per se in het voordeel van de meeste ondernemers en medewerkers en
in het nadeel van de grote bedrijven. Het zou wel eens omgekeerd kunnen zijn,
dus u moet nog maar eens goed nadenken over uw voorstel.De heer Ulenbelt (SP):De fractievoorzitter van de VVD stond zowat nog eerder bij de bedrijfspoort
in Delft dan de mensen van de lokale SP. Hij zei: dit bedrijf hoort open te
blijven. Het klopt dat er een cao-akkoord is. Daarin staat dat partijen nog
met elkaar zullen onderhandelen over alternatieven. Ik neem aan dat u, en
zeker uw fractievoorzitter, het prettig zouden vinden als dat overleg leidde
tot behoud van werkgelegenheid.De heer Aptroot (VVD):Er is overeenstemming bereikt over de cao en over een sociaal plan. Als
men tot een oplossing kan komen waarbij er meer werkgelegenheid wordt behouden
en de fabriek in Delft openblijft, vinden wij dat geweldig. Zowel de heer
Rutte als ik voelen zich zeer betrokken bij dit bedrijf. Uit het verleden
hadden wij de indruk dat er langetermijnzekerheid bestond dat het bedrijf
open zou blijven. De realiteit is echter dat wij daar niet over gaan. Gelukkig
gaat het researchcentrum in Rotterdam of de fabriek in Vlaardingen niet dicht.
De beslissing is niet aan ons, maar aan het bedrijf, de medewerkers en de
bonden. Laten wij nu heel reëel zijn: wij hebben daarover geen zeggenschap.
U hebt ook geen oplossing.De heer Ulenbelt (SP):Wij gaan vooruit. Eerst was de heer Rutte al voorstander van het behoud
en nu geldt dat ook voor de heer Aptroot. U kunt dus gewoon mijn oproep aan
het kabinet steunen om oplossingen te zoeken voor het behoud van de werkgelegenheid
daar.De heer Aptroot (VVD):Ik heb gezegd dat ik elke sluiting een ramp vind. Als die fabriek in Delft
open zou blijven, dan zou ik dat natuurlijk leuker vinden. Ik denk dat daar
een heleboel medewerkers zitten en voor elke betrokkene is het een ramp. Voor
de ene betrokkene is het misschien en nog grotere ramp dan voor een ander,
want sommige medewerkers kunnen mee naar een andere vestiging; andere kunnen
niet mee naar een andere vestiging of het heeft een grote impact op hun privéleven.
Als u het aan deze ministers persoonlijk vraagt, vinden zij hetzelfde. Dat
zegt echter nog niets over de vraag of wij daarover gaan. Wij hebben geen
gereguleerde economie. Wij zeggen tegen een bedrijf niet: je mag niet krimpen.
Wij zeggen tegen een bedrijf ook niet: je mag niet groeien. Dat moet in dat
bedrijf zelf worden uitgemaakt. Zo is het en niet anders.De heer Heerts (PvdA):Voorzitter. Dat het een belangrijke kwestie is die mensen raakt, blijkt
wel uit de belangstelling op de publieke tribune. De betrokken mensen verdienen
onze steun: het gaat om honderden werknemers en de gezinnen die daarachter
zitten. Toen dit debat werd aangevraagd, was er nog sprake van dagelijkse
stakingen en van een hoop ongenoegen dat er leefde. Inmiddels – dat
maakt het overigens niet minder zuur – weten wij dat
er een onderhandelingsresultaat ligt tussen Unilever en de vakbonden in deze
zaak. Dat betreft niet alleen het sociaal plan, waar gelukkig de kantonrechtersformule
nog onder ligt, maar ook een nieuw cao.Natuurlijk maakt ook de PvdA-fractie zich grote zorgen over de werkgelegenheid
in Nederland. Je kunt dat echter niet alleen op Nederland betrekken, je moet
daarvoor ook naar Europa kijken. Ook wij, zeg ik tegen mevrouw Van Gent, hebben
met de achterban gesproken en zeker ook met de top van Unilever. Het doet
ons wel degelijk wat dat er een toegenomen neiging is in het internationale
bedrijfsleven om verhoging van de aandeelhouderswaarde centraal te stellen;
het kortetermijndenken dat daarmee samenhangt; de economische en sociale gevolgen;
winsten die niet in Nederland of voor de mensen worden geïnvesteerd,
maar worden geconsumeerd door aandeelhouders.Ondernemingen zijn geen geldautomaten voor moderne investeerders. De realiteit
is echter ook dat de Tweede Kamer niet gaat over investeringsbeslissingen
aan de private kant van de bedrijven. Dat is ook een realiteit waar wij mee
te maken hebben. Desalniettemin maakt ook de PvdA-fractie zich grote zorgen
over de werkgelegenheid.Unilever staat bekend als een bedrijf met een sociaal hart. Wij willen
dat Unilever dat ook waarmaakt. Wat ons betreft, wordt Unilever na afloop
beloond als niemand in de WW heeft moeten instromen. Als mensen dat wel moeten
doen, is naar onze mening een deel van het sociale plan mislukt. Is de minister
bereid om de premiedifferentiatie, zoals afgesproken in het regeerakkoord
voor wat de WW-premie betreft, ook op Unilever van toepassing te laten verklaren?Mijn tweede vraag aan de bewindslieden is geïnspireerd door NedCar.
Het gaat overigens niet alleen over Unilever. Collega Ulenbelt heeft terecht
al gerefereerd aan de problemen bij Johnson & Johnson in het Noorden van
het land. Is het kabinet bereid om – net zoals bij NedCar is gebeurd
en indachtig het inspectierapport van de IWI dat de Kamer recentelijk aangeboden
heeft gekregen – UWV, CWI en de lokale gemeenten, in modern jargon de
LWI's geheten, zo vroeg mogelijk te laten anticiperen op dat traject "van
werk naar werk", wat op zichzelf belangrijker is dan de baan in het bedrijf?Tot slot. De ondernemingsraden hebben allemaal nog een adviestraject uitgezet
gekregen dat zij in december 2007 moeten afronden. Daar staat, heb ik mij
laten uitleggen, overigens ook nog een beloning tegenover, waar je ook nogal
wat vraagtekens bij kunt zetten. Als die ondernemingsraden met betere plannen
komen, dan roep ik de directie van Unilever op om daar heel serieus naar te
kijken.Dat waren mijn vragen en ik hoop dat wij daar antwoord op krijgen in de
reactie van het kabinet.De heer Ulenbelt (SP):Terecht noemt de heer Heerts NedCar. Het vorige kabinet – een kabinet
van CDA en VVD, zoals u weet – heeft premier Balkenende zo ongeveer
twee dagen op pad gestuurd naar Limburg, om bij NedCar te proberen de zaak
open te houden. Wij kennen het resultaat: het is gelukt. Is de heer Heerts
het met mij eens dat beide bewindslieden, eventueel gesecondeerd door de minister-president,
naar Rotterdam zouden moeten trekken om daar een maximale inspanning te doen
om deze winstgevende bedrijven open te houden?De heer Heerts (PvdA):Ik vind dat de bewindslieden actief moeten zijn voor álle bedrijven
die in nood zitten of waarvan de werkgelegenheid bedreigd is en niet alleen
voor bedrijven waarop publiekelijk de aandacht wordt gevestigd. Ik ondersteun
alle initiatieven die kunnen bijdragen aan behoud van de werkgelegenheid,
dus ook een werkbezoek van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
of de minister van Economische Zaken.De heer Ulenbelt (SP):Premier Balkenende heeft voor NedCar twee dagen van zijn kostbare tijd
ter beschikking gesteld om de werkgelegenheid overeind te houden. Mijnheer
Heerts, bent u het niet met mij eens dat de mensen bij Unilever dit ook verdienen?
Wij kunnen het kabinet toch uitnodigen om een maximale inspanning te leveren
om de werkgelegenheid te behouden?De heer Heerts (PvdA):Wij mogen het kabinet hiertoe zeker oproepen. Ik heb echter al gezegd
dat private ondernemingen over hun eigen investeringen gaan. Ik ga niet over
de werkbezoeken van premier Balkenende. Overigens wil zijn komst nog niet
zeggen dat succes in alle gevallen gegarandeerd is.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Dat is pikante informatie. Ik heb twee vragen aan de heer Heerts. Hij
had het over premiedifferentiatie en beloning van Unilever. Op dit moment
is er nog geen systematiek. Wij zitten te wachten op een voorstel van het
kabinet over premiedifferentiatie. Mijnheer Heerts, bent u het met mij eens
dat het kabinet snel met een plan moet komen?De heer Heerts (PvdA):Ik ben dat zeer zeker met u eens. Ik verwacht een serieus antwoord van
het kabinet. In het coalitieakkoord hebben wij dit afgesproken. Afgelopen
zomer heeft collega Van Hijum hier ook al aandacht voor gevraagd. Ik verwacht
dat wij hierover helderheid krijgen. Ik zeg niet voor niets dat een werkgever
die geen enkele werknemer laat instromen in de WW, een beloning verdient.
Een werkgever die dat wel doet, moet bestraft worden. Het "de vervuiler
betaalt"-principe moet in dit geval ook opgeld doen. Ik wil heel serieus
kijken naar de motie die u hebt aangekondigd.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Dat lijkt mij goed nieuws. Mijn laatste vraag betreft de brief van het
kabinet. Bij mij wekte deze brief de indruk dat men zich neerlegt bij de situatie
en zich niet druk maakt. Dat stelde mij teleur, zeker als ik de vergelijking
trek met NedCar. Hoe beoordeelt u de brief en de stellingname van het kabinet?De heer Heerts (PvdA):Als werkgelegenheidsknelpunten dreigen te ontstaan, kan de minister –
dat is aangetoond in een aantal projecten in Friesland – het UWV, het
CWI en de gemeenten oproepen om zo vroeg mogelijk te anticiperen op "van
werk naar werk"-trajecten en zelfs van tevoren re-integratiemiddelen
ter beschikking stellen. Ik heb niet voor niets vlak na verschijning van het
rapport over vroegmelders gevraagd om dat ook te ondersteunen en mogelijk
te maken. Het feit dat wij dit debat voeren, ondanks het bestaan van een sociaal
plan, is prima. Ik heb zelf het verzoek ondersteund om dit
debat te houden. Het betekent dat wij ons zorgen maken over de honderden banen
die op de tocht staan.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):De PvdA-fractie heeft het debat over Unilever niet gesteund. Ik wil van
u weten wat u van de brief van het kabinet vindt. Denkt u dat minister Donner
en minister Van der Hoeven wel succes zullen hebben, in tegenstelling tot
de premier?De heer Heerts (PvdA):Hierover heb ik al het nodige gezegd. Het debat zoals aangevraagd door
de heer Ulenbelt, heb ik direct van harte ondersteund.De heer Van Hijum (CDA):Voorzitter. Wij spreken over de voorgenomen sluiting van een aantal vestigingen
van het bedrijf Unilever, wat een paar honderd mensen hun baan zal kosten.
Ik kan mij op zich iets voorstellen bij de gevoelens van onmacht en onbehagen
die de heer Ulenbelt uitspreekt. Het is natuurlijk een buitengewoon ingrijpende
gebeurtenis voor de werknemers zelf, voor hun gezinnen en, niet te vergeten,
voor de werkgelegenheid in een regio.Unilever is echter niet het enige voorbeeld waar wij op dit moment mee
worden geconfronteerd. Een aantal woordvoerders heeft al gewezen op de problemen
bij Cordis in Roden. In mijn eigen regio, bij de Berghuizer Papierfabriek
in Wapenveld, komen 300 mensen op staat te staan als gevolg van sluiting in
verband met internationale concurrentieoverwegingen. Dat zijn heel ingrijpende
ontwikkelingen, ook voor een regio en voor de mensen zelf. Voor een deel is
dit ook een gegeven in een dynamische en open economie die wij nu eenmaal
hebben en waarin bedrijven ook op het scherpst van de snede met elkaar concurreren.Gelukkig is het ook niet alleen maar kommer en kwel als het om de economie
gaat, gezien de groei die wij gelukkig kennen, met de laagste werkloosheid
sinds de jaren tachtig en een sterke stijging van het aantal nieuwe bedrijven.
Gelukkig zijn er ook kansen. Ik vind dat wij daarop in toenemende mate moeten
inzetten. Wij moeten zorgen dat wij economisch sterk zijn en dat wij een goed
opgeleide beroepsbevolking hebben, dat wij innovatie en toegevoegde waarde
creëren in ons land, en dat wij het ook voor kenniswerkers aantrekkelijk
maken om hier te zijn. Dit zijn ook de punten die uit de rapportage van het
World Economic Forum naar voren komen die recentelijk naar de Kamer is gestuurd.
Nederland heeft nog altijd best een goed vestigingsklimaat, maar wij zijn
wel een plaatsje gezakt: van de negende naar de tiende plaats.Ik vraag het kabinet om een reactie op die ontwikkeling. Ik meen dat het
buitengewoon belangrijk is dat wij scherp blijven ten aanzien van de concurrentiepositie
en ons vestigingsklimaat en dat wij proberen om, als dat ook maar enigszins
kan, productiewerk in Nederland te houden. Wat zijn nu de lessen die ook het
kabinet trekt uit de voorgenomen sluitingen her en der voor de aantrekkelijkheid
van ons land voor dat type werk? Dit werk verdwijnt niet alleen maar naar
Azië, naar lagelonenlanden, maar ook naar andere plaatsen in Europa.
Dat betekent dat wij wellicht ook nog een aantal zaken zouden kunnen doen
om dit soort werkgelegenheid aan ons te binden. Voor het overige is het echt belangrijk om werknemers zo veel mogelijk
zekerheid te bieden. Hoe vervelend dat ook is in deze situatie, die zekerheid
ligt in afnemende mate in een baan voor het leven en in toenemende mate in
de zekerheid die wij mensen kunnen bieden van werk en van inkomen; de werkzekerheid,
zoals wij dit noemen. Dan gaat het om scholing en om de vraag of je je kennis
en vaardigheden op peil kunt houden gedurende je hele arbeidzame leven. Dan
gaat het erom als zich onverhoopt ontslag voordoet of je dan ook goede ondersteuning
vindt bij het zoeken naar nieuw werk. Het is mijn indruk dat dit in het sociaal
plan dat hier is afgesproken, op een behoorlijk royale manier invulling krijgt,
gezien de aandacht voor en de begeleiding van werknemers bij coaching, outplacement,
assessment en banenpools. In heel veel andere situaties, ook bij massaontslagen
en bij individuele ontslagen, is die ondersteuning van werk naar werk er lang
niet altijd. Ook in dat kader heb ik afgelopen zomer aandacht gevraagd voor
de mogelijkheid van premiedifferentiatie in de WW en van – misschien
nog iets breder – het overdragen van de verantwoordelijkheid van de
eerste fase van de WW naar sociale partners. Premiedifferentiatie is één
zaak, maar men moet natuurlijk ook de instroom kunnen beïnvloeden. Anders
heeft een werkgever er uiteindelijk niet veel aan. Graag krijg ik hierop een
reactie van het kabinet, inclusief de termijn waarop wij dit wellicht tegemoet
zouden kunnen zien.De heer Ulenbelt (SP):Terecht zegt de heer Van Hijum dat ook maakindustrie, productiewerk in
Nederland moet worden behouden. Nu wil het toeval dat het in de bedrijven
die hij noemt om productiewerk gaat. Dan kan men wel zeggen dat de mensen
daar naar ander werk moeten, maar er is hier nog productiewerk, die nota bene
winstgevend is en in een aantal gevallen niet zo'n klein beetje ook. Dan wil
de heer Van Hijum mij, net als de heer Heerts, toch wel steunen in een beroep
op het kabinet om op missie te gaan naar Rotterdam en te bevorderen dat er
een akkoord wordt bereikt tussen de ondernemingsraden en de directie om de
werkgelegenheid daar te behouden? Pindakaas en mayonaise hebben wij nodig.
Die hoeven niet uit Tsjechië of Slowakije te komen.De heer Van Hijum (CDA):Als er werkgelegenheid kan worden behouden, is dat natuurlijk mooi, maar
het is toch in de eerste plaats aan de onderneming om te bepalen hoe men de
productie wil inrichten? Die afwegingen worden, hoe vervelend dat ook voor
ons is, vaak op Europese en soms zelfs op mondiale schaal gemaakt. Wat wij
eraan kunnen doen om dat te beïnvloeden is te zorgen voor een goed vestigingsklimaat
en goed te kijken naar de factoren en de redenen voor bedrijven om ertoe te
besluiten dat de productievestigingen in Nederland gesloten worden. Als wij
op dat punt iets kunnen doen, hoop ik uiteraard dat het kabinet daarin vooroploopt.
Laten wij wel de verantwoordelijkheden helder houden en geen overdreven verwachtingen
wekken. Bedrijven gaan over hun investeringsbeslissingen, de overheid kan
iets doen aan het investerings- en het vestigingsklimaat.De heer Ulenbelt (SP):Ik zou u dan toch graag uitnodigen om ook in dit geval het NedCar-scenario
toe te passen. Toen heeft de fractievoorzitter van het CDA er in
de Kamer voor gepleit dat de minister-president en de minister van Economische
Zaken naar die regio zouden gaan. Iedereen weet dat dit resultaat heeft gehad.
Ze zijn daar in de regio nog steeds tevreden over. Dat kunstje kan toch nog
wel eens worden uitgehaald? Met de steun van het CDA moet dat zeker lukken.De heer Van Hijum (CDA):Ik ben ook bij NedCar geweest, maar wij hebben daar nog steeds te maken
met het ontslag van meer dan 1400 werknemers. Het CWI en het UWV hebben zich
samen met het bedrijf keihard gemaakt voor de herplaatsing van de medewerkers
en dat lukt gelukkig op grote schaal. Iets meer dan 80% van de ontslagen
medewerkers krijgt nieuw werk, is de verwachting. Wij kunnen van die aanpak
leren dat het UWV en het CWI voortaan wellicht vroeger moeten worden ingeschakeld
in het proces, zodat hetzelfde percentage ook in andere gevallen kan worden
gehaald. Die leerervaring met NedCar moeten wij erbij betrekken. De ontslagen
zelf hebben wij daar echter niet kunnen voorkomen.De heer Fritsma (PVV):Voorzitter. Wat betreft de sluiting van een aantal Unilevervestigingen
is de PVV blij dat er een akkoord is bereikt met de vakbonden. Daarmee is
de kou in ieder geval wat uit de lucht. De PVV blijft zich wel zorgen maken
over de trend dat vestigingen van Nederlandse bedrijven naar het buitenland
worden verplaatst. Wij vinden het niet goed dat Poolse werknemers naar Nederland
komen. Wij vinden het ook niet goed dat Nederlandse bedrijven naar Polen gaan.
Beide verplaatsingen zijn ronduit slecht voor de werkgelegenheid van Nederlanders.
Het kabinet had daarom feller stelling moeten nemen tegen de plannen van Unilever
om fabrieken naar het buitenland te verplaatsen. Zolang die fabrieken nog
steeds winstgevend zijn, is zo'n verplaatsing gewoonweg niet noodzakelijk
en niet goed uit te leggen. Waarom heeft het kabinet die boodschap niet afgegeven
en kracht bij gezet?Het kabinet moet er ook veel meer aan doen om Nederland een aantrekkelijke
vestigingsplaats voor bedrijven te laten blijven. De strategische ligging
van ons land, de twee mainports en de belangrijke distributierol die daaruit
voortvloeit, moeten daar volledig voor worden ingezet. Helaas staan milieubewegingen
en files dat vaak in de weg. Ik verzoek de ministers er bij hun collega's
van VROM en VWS op aan te dringen, daar iets aan te doen. Het is namelijk
een erg belangrijke verantwoordelijkheid van deze ministers om de werkgelegenheid
hier te behouden.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.Minister Donner:Mevrouw de voorzitter. Sluiting van een bedrijf is, net zoals iedere sluiting,
altijd pijnlijk, zeker als het gaat om lang gevestigde bedrijven en producten,
zoals pindakaas, die sterk verbonden zijn met Nederland. Het is hier al gezegd:
het wordt ook door de direct betrokkenen gevoeld als een ramp. Er is ook verontwaardiging:
waarom dit bedrijf, waarom geen andere bedrijven? Uiteindelijk moet je stellen
dat vermoedelijk niemand blij is met dit soort beslissingen. Daarom is ook
het gevoel of daaraan iets gedaan kan worden, begrijpelijk. Gelukkig constateer
ik wel dat in dit geval inmiddels bekend is dat er afspraken zijn gemaakt
over de wijze waarop alle betrokken werknemers ondersteund kunnen worden bij
het vinden van ander werk dan wel door andere vestigingen van Unilever overgenomen
kunnen worden. Inmiddels is ook bekend dat ongeveer 50 bedrijven al bij Unilever
hebben geïnformeerd over potentiële overname van personeel. In die
zin is er op dit moment nog perspectief op de volgende stap, hoezeer ik mij
er ook van bewust ben dat dit soort sluitingen hard aan komen bij de direct
betrokkenen.Van verschillende zijden is gevraagd: waarom sluiting als een bedrijf
winstgevend is? De tegenvraag is of wij prefereren dat bedrijven pas sluiten
als zij verliesgevend zijn. Eén ding is zeker: de afspraken die nu
gemaakt zijn, kunnen en zullen niet worden gemaakt door verliesgevende bedrijven,
maar juist door winstgevende bedrijven die wel vooruitkijken en bezien op
welke wijze zij de gevolgen tijdig kunnen ondervangen, als zij het besluit
moeten nemen. Dat is beter dan overvallen worden door besluitvorming over
ontslag omdat het bedrijf verliesgevend is en geen enkele mogelijkheid meer
heeft om iets te doen aan de gevolgen.De vraag waarom een winstgevend bedrijf sluit, betreft een beslissing
die het bedrijf zelf neemt. Het bedrijf heeft geconstateerd dat de beslissing
niet onmiddellijk is genomen en dat in de afgelopen jaren verschillende pogingen
zijn gedaan om de factoren die daarbij een rol spelen, de hoge productiekosten,
onder controle te krijgen. De beslissingen worden ook niet meer genomen door
bedrijven in Nederland over bedrijven voor Nederland. Het gaat om bedrijven
die in heel Europa en eventueel over de hele wereld een keten, een aaneenschakeling,
van producties hebben.In dit geval wordt geconstateerd dat er te veel capaciteit is. Vervolgens
wordt de vraag gesteld op welk punt voor de verschillende onderdelen de kosten
het hoogste zijn. Voor dit bedrijf was de beslissing dat het Nederland was.
Tegelijkertijd constateer ik dat Unilever in Rotterdam de grootste margarinefabriek
van de hele wereld heeft gevestigd, dat bijvoorbeeld de rijstproductie van
Unilever vooral in Nederland plaatsvindt en dat een van de hoofdkantoren van
Unilever in Nederland is gevestigd. Dat is de andere kant van dezelfde beslissing.
Andere landen zouden misschien even graag die producties hebben en moeten
die missen.Dit zijn inderdaad gegevens in de huidige economische situatie. De minister
van Economische Zaken zal hier beslist op in gaan. De dynamiek erachter en
de keerzijde is dat wij eigenlijk het liefst van jaar tot jaar een hoger inkomen
willen hebben en dat van jaar tot jaar de goederen goedkoper moeten zijn.
Dat betekent dat inderdaad de productiviteitsstijging een van de belangrijkste
factoren voor locatie van vestigingen binnen Europa wordt. In dit geval betekent
dit dat er voor delen van de productie gekozen is voor verplaatsing buiten
Nederland en voor andere delen voor verplaatsing binnen Nederland. Tegelijkertijd
leidt het ook tot een herverdeling van werk binnen Nederland. Als dit de keuze
is van een bedrijf waar misschien momenteel nog geen sprake is van een zwakke
positie maar waar men op termijn verwacht, verder te moeten rationaliseren,
dan zie ik liever dat het nu gebeurt. Op dit moment kan het personeel namelijk
nog naar elders. Zij komen nu terecht op plaatsen die, als
de tijden slechter worden, mogelijk steviger en vitaler zullen zijn dan de
plaatsen die zij aanvankelijk hadden. Het is ook een bewijs van de vitaliteit
van de Nederlandse economie dat er afspraken gemaakt konden worden en dat
die afspraken naar verwachting ook zullen werken.Ik constateer dat inmiddels tussen Unilever en de vakbonden een sociaal
plan is overeengekomen alsmede een cao met een looptijd van 1 mei 2007
tot 1 maart 2009. In die cao is toch ook weer een verdere salarisverhoging
afgesproken. Er zijn afspraken gemaakt over de wijze waarop het personeel
gesteund zal worden bij het zoeken naar ander werk. Voor die ondersteuning
zijn veel extra middelen uitgetrokken. Verder is er sprake van een ontslagvergoeding
en is er bijzondere aandacht voor medewerkers die moeilijk plaatsbaar zijn.De heer Heerts vroeg welke rol het UWV en het CWI kunnen spelen bij de
bemiddeling van werknemers van Unilever van werk naar werk. UWV en CWI zijn
op zichzelf steeds beschikbaar indien daar behoefte aan bestaat. Gegeven de
afspraken in de nieuwe cao, zal er vermoedelijk wel minder een beroep op worden
gedaan, omdat de ondersteuning al vanuit het bedrijf gegeven wordt en de middelen
ook binnen het bedrijf al aanwezig zijn. In die zin wordt er ook bij het UWV
gekeken op welke wijze eerder ondersteund kan worden. Feit blijft wel dat
het UWV ook met een statistische werkelijkheid te maken heeft. De instroom
in de WW is daarvan één aspect, maar de uitstroom is een belangrijker
aspect. Het UWV en het CWI zullen zich beide richten op het bevorderen van
die uitstroom. Dat laat onverlet de vraag naar de wijze waarop wij systematischer
het begeleiden van werk naar werk in Nederland kunnen bevorderen. Ik gaf al
aan dat er inmiddels signalen zijn dat een aantal werknemers direct aanbiedingen
heeft ontvangen.De heer Ulenbelt vroeg mij naar de ondernemingsraden en de afspraken in
de cao. Ik stel vast dat die afspraken gemaakt zijn. Ik stel vast dat het
dus minder zinvol is dat er nu nog een minister of iemand anders naartoe gaat
met de vraag hoe hij kan helpen. Immers, de partijen zijn er zelf uitgekomen.
Er wordt volop ingezet op naleving van de gemaakte afspraken. Wij zullen vervolgens
zien wat er uitkomt.Er is mij gevraagd op welke wijze dit soort zaken kan worden voorkomen.
De problematiek van ontslag laat zich minder goed oplossen op het moment dat
het ontslag gegeven wordt dan in de voorbereiding. In dit geval is besloten
op het moment dat het ontslag niet volledig, althans vrijwel onvermijdelijk
is, en zonder verdere hulp kan plaatsvinden. In die zin is dat juist een gunstig
teken. Het gaat om de vraag hoe wij omgaan met het gegeven dat het beëindigen
van banen helaas een kenmerkend gegeven zal van onze economie. Niemand van
ons kan nog zeggen dat het werk dat hij of zij doet, over zeven jaar nog zo
gedaan zal worden, of dat het er überhaupt nog is. Wij moeten ons erop
voorbereiden, op welke wijze wij elders aan de slag kunnen. Dat is de reden
voor de nadere opschoning.Dit is ook de reden, waarom wij kijken op welke wijze het proces van outplacement,
het in deze situatie ondersteunen van het van werk naar werk gaan, kan worden
ondersteund. Verschillende sprekers hebben gevraagd, op welke wijze de premiedifferentiatie
kan worden ingezet. Daarbij werd dit aspect betrokken. Het kan alleen niet
zo zijn dat de huidige situatie bij Unilever alsnog kan worden gebracht onder
de eventuele toekomstige invoering van een systeem van premiedifferentiatie.
Uiteraard blijf ik gaarne bereid, te bekijken op welke wijze de afspraken
werken die zijn gemaakt bij Unilever, net zoals wij bij Nedcar doen. Zijn
dat de best practices die je zou moeten ondersteunen? Het kabinet moet nog
een beslissing nemen over het stelsel van premiedifferentiatie. Op dit moment
wordt onderzocht, aan de hand van welke criteria en hoe dat moet worden ingericht
en welk effect dat zou kunnen hebben. Ik verwacht dat volgend voorjaar besluitvorming
daarover plaats kan vinden.De heer Van Hijum vroeg wat de lessen zijn die kunnen worden getrokken
uit de ervaringen die wij in dit geval opdoen. In de overwegingen van het
bedrijf zelf zie je dat deze samenhangen met de hoge personeelskosten in Nederland,
de hoge transportkosten, vanwege de algemene verkeerssituatie, en de problematiek
van de verdeling binnen het totale productiepatroon. Dat zijn factoren waarop
je niet specifiek met betrekking tot één bedrijf kunt ingrijpen,
maar vragen van algemeen economische aard. Derhalve is het de vraag, wat bepalend
is voor het vestigingsklimaat. In die zin ben ik het ermee eens als gezegd
wordt: wij hebben liever niet dat buitenlanders hier komen werken. Ik heb
echter vele malen liever dat ik de productie en de economie hier draaiend
kan houden met mensen die van buiten aangetrokken worden, als daar behoefte
aan is, dan dat de productie naar het buitenland gaat, samen met de werkgelegenheid
die ermee gepaard gaat. In die zin zie ik de tegenstelling niet. Eerder zie
ik de mogelijkheid dat wij op plaatsen die anders niet vervuld worden, nu
mensen van buiten kunnen aantrekken, als winst. De Polen werden genoemd, maar
er zijn vele anderen. Dit is beter dan dat wij vestigingen en bedrijven zouden
verliezen die niet meer kunnen functioneren, omdat een aantal vacatures niet
kan worden vervuld.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik heb een vraag over de premiedifferentiatie. De minister zegt dat de
besluitvorming daarover volgend voorjaar plaatsvindt. Ik zou dit graag duidelijker
hebben. Het is nu dik een jaar na de verkiezingen. Tijdens de verbouwing blijft
de winkel open, denk ik dan. Wanneer komt de minister concreet met deze plannen?
Zou Unilever daarvoor in aanmerking kunnen komen, wat de minister betreft?
Ik had het zo-even over die 2 mld. winst. Het gaat niet om een paar rottige
euro's, maar om 2 mld. winst in een halfjaar, terwijl 500 mensen het bedrijf
uit moeten. Het bedrijf garandeert niet dat er geen gedwongen ontslagen plaatsvinden.
Hoe kijkt de minister hier tegenaan? Ik wil het concreter hebben.Minister Donner:De ene vraag betreft de specifieke onderhandelingen. Daarbij gaat het
om een overeenkomst tussen de bonden en het bedrijf. Over de invulling daarvan
en over de specifieke omstandigheden kan ik als minister geen oordeel hebben.
De andere kwestie is niet opgekomen bij de verkiezingen, maar een voortvloeisel
uit het coalitieakkoord. In het beleidsprogramma zijn wat dat betreft prioriteiten
gesteld. Sommige zaken komen eerder aan de orde dan andere. In het coalitieakkoord
is premiedifferentiatie in eerste instantie in verband gebracht met bedrijven
die op grote schaal mensen moeten ontslaan. In dit debat wordt het punt in
verband gebracht met het van werk naar werk brengen van mensen die worden
ontslagen. Tegelijkertijd voeren wij de discussie op welke
wijze wij dit kunnen voorkomen. Het moment van het ontslag is doorgaans te
laat. Je kunt ontslag beter voorkomen. Deze vragen zijn wij nu aan het bezien.
De besluitvorming daarover vindt volgend voorjaar plaats. Ik kan niet preciezer
zeggen wanneer, want bij een aantal van deze vragen moet bezien worden welk
probleem wij denken op te lossen met welke middelen.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Een bedrijf maakt 2 mld. winst in een halfjaar en zegt vervolgens dat
het vestigingen gaat sluiten, wat 500 arbeidsplaatsen kost. Vindt de minister
dit nu "maatschappelijke verantwoordelijkheid nemen", als zo'n bedrijf
vervolgens niet garandeert dat er geen gedwongen ontslagen vallen? Daarover
heeft de minister politiek-maatschappelijk toch wel een oordeel?Minister Donner:Ik constateer alleen dat ik, ook met de motieven die er zijn, liever heb
dat een bedrijf dit doet op een moment zoals nu, zodat mensen, als zij ontslagen
worden, werk kunnen vinden dan dat het bedrijf daarmee wacht totdat het water
aan de lippen staat en er dus geen werkgelegenheid is. In die zin gaat het
dus ook om vooruitzien. De winst van het bedrijf doet er minder toe. Het gaat
om een constatering. Wij hebben in de totale productieketen binnen Europa
overcapaciteit. Vervolgens wordt er gekozen waar men, als men capaciteit moet
sluiten, dat het beste kan doen. Het is hetzelfde wanneer u twee auto's hebt
en er één te veel hebt; als de ene auto een heleboel benzine
gebruikt en de andere auto minder, kiest u ook niet de auto die veel benzine
gebruikt.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Wat hebben de 500 mensen om wie het hierbij gaat, nou aan zo'n minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid? Die mensen hebben 10, 20 of 30 jaar
in die bedrijven gewerkt. Zij hebben de afgelopen jaren hun nek uitgestoken
en keihard gewerkt omdat het slecht ging met onderdelen van het bedrijf. Zij
hebben er alles aan gedaan om ervoor te zorgen dat het weer beter ging. Dan
wordt in een halfjaar 2 mld. winst gemaakt en welke boodschap krijgen zij
dan? "U kunt vertrekken; wij hebben wel een sociaal plan, maar wij garanderen
u niet dat er geen gedwongen ontslagen vallen." Minister Donner verdraait
de zaken zo dat het bijna goed nieuws is. Ik begrijp niet dat de minister
geen harder politiek en maatschappelijk oordeel velt. Op deze manier neem
je als bedrijf toch niet je maatschappelijke verantwoordelijkheid?(applaus van de tribune)Minister Donner:De verantwoordelijkheid van dit bedrijf is dat het de consequenties draagt
van de beslissingen die het moet nemen en deze niet neerlegt bij de samenleving.
Ik heb mijn volledige begrip getoond voor hoe deze beslissing aankomt bij
de mensen die in deze bedrijven hebben gewerkt. Tegelijkertijd constateer
ik dat deze beslissingen inherent zijn aan de keuze die wij hebben gemaakt
voor de inrichting van het maatschappelijk bestel. Ik heb van mevrouw Van
Gent niet gehoord hoe dit soort beslissingen volgens haar voorkomen zou kunnen
worden, behalve door de algemene vragen van het vestigingsklimaat. Ik acht
het maatschappelijk beter verantwoord dat een bedrijf elders een plaats zoekt
voor het getroffen personeel dan dat het bedrijf een beslissing neemt op het
moment dat het geen geld meer heeft. Omdat het geen winst meer maakt, zou
het bedrijf moeten zeggen: alstublieft, u staat op straat, laat de samenleving
het maar oplossen?De heer Van Hijum (CDA):De minister zegt dat hij komend voorjaar een voorstel doet voor premiedifferentiatie
in de WW. Ik dank de minister voor deze duidelijke toezegging. Ik ga ervan
uit dat het voorjaar in april eindigt. Mijn vraag is of daarbij ook de verantwoordelijkheidsverdeling
tussen overheid en sociale partners betrokken wordt. Het gaat dus niet alleen
over de premiedifferentiatie, maar ook over de verdeling van de verantwoordelijkheid
tussen overheid en sociale partners voor de uitvoering van de WW.Minister Donner:Het gaat om de vraag waarvoor wij de premiedifferentiatie willen inzetten
en waarvoor wij die nodig hebben. Er wordt ook nu al een aantal maatregelen
overwogen die de outplacement en de ondersteuning bij "van werk naar
werk" moeten bevorderen. Is het beter om de premiedifferentiatie daaraan
toe te voegen of heb ik meer aan een instrument om het ontslag van een grote
groep mensen af te remmen? Wij zijn bezig met deze besluitvorming. Daaruit
zal ook blijken wat voor plaats onder anderen partners hebben bij bijvoorbeeld
cao-afspraken over scholing en ondersteuning van "van werk naar werk".De heer Ulenbelt (SP):Wij hebben het hier over bedrijven waarvan er een al 125 jaar bestaat.
Het heeft crisis na crisis en twee oorlogen overleefd. Nu zit er in dat bedrijf
eentje in de directie die voor een paar centen of meer die mannen weg wil
hebben. Door zijn betoog over transportkosten en alle andere kosten lijkt
het wel of de minister rechtstreeks is weggelopen uit de directiekamer van
Unilever en het gewauwel dat hij daar hoort hier herhaalt. Ik vraag de minister
nogmaals om eens te praten met de ondernemingsraden en de vakbonden. Deze
mannen hebben geweldige argumenten en alternatieven om de bedrijven overeind
te houden. Laat de minister daar nou eens naar luisteren.(applaus van de tribune)De voorzitter:Het publiek op de tribune applaudisseert nu voor de tweede keer, terwijl
het best mijn signaal heeft begrepen, ook al sprak ik er niet bij. Dit moet
niet weer gebeuren, anders moet ik het publiek helaas verzoeken, voortijdig
de vergadering te verlaten.Minister Donner:Ik constateer dat de bonden en bedrijven afspraken hebben gemaakt over
het overleg met de ondernemingsraden. De heer Ulenbelt begint elke keer over
het voorbeeld van NedCar. De discussie daarbij ging over het ontslaan van
mensen zonder enige faciliteit. Toen is door de minister-president gesproken
over behoud van een element van de productie. De minister van Economische
Zaken gaat daarop nader in. Die zaken zijn in dit geval al geregeld. Ik kan
dus wel naar Unilever gaan, maar de vraag is wat ik kan veranderen. De bonden
kunnen dat beter dan een minister. De woorden van de heer Ulenbelt veranderen
niets aan die situatie.De heer Ulenbelt (SP):Het is duidelijk dat u de Nederlandse werknemers niet kunt overtuigen
van de noodzaak van de wijziging van het ontslagrecht. Maar doet u eens een
poging bij de directies in Nederland; die schrijven u ook brieven. Gaat u
eens praten met de vakbonden en ondernemingsraden van de bedrijven van 80
en 125 jaar, over de ideeën die zij hebben om hun productie hier te houden.
Maar u wilt als minister van Sociale Zaken hierover niet eens met deze mensen
praten! Dat is toch wel het minste wat u kunt doen: u laten informeren over
de argumenten van vakbonden en ondernemingsraden.Minister Donner:Ik heb kennisgenomen van de verschillende standpunten hierover. Ik constateer
uit de motiveringen dat er ergens ontslagen moeten vallen, in de bedrijven
in Nederland of elders. Is het naar uw mening bevredigend als elders in Europa
wel ontslagen vallen, maar in Nederland niet? Wat hebt u in deze situatie
te bieden? Kan de Nederlandse overheid iets doen aan de personeelskosten in
het bedrijf, de factor die deze keuze bepaalde? Het is minder een zaak van
het vóórkomen van allocatie van dit soort werk over Nederland,
en meer van de wijze waarop wij daarmee omgaan. Dat moet bepalend zijn. Je
moet niet iedere keer roepen om het tegen te houden. Misschien houd je het
dan een jaar tegen, maar in economisch slechtere tijden zullen de bedrijven
alsnog dichtgaan. En dan is er geen werkgelegenheid en geen enkel perspectief
voor de betrokkenen.De heer Ulenbelt (SP):U weet niet eens hoeveel procent van de totale kosten daar bestaat uit
arbeidskosten: dat is namelijk maar een fractie. Bezuinigen op personeel is
in dat geval een irrationele beslissing. Nogmaals minister, ga ernaartoe,
laat u voorlichten door de vakbonden en ondernemingsraden. Als u dat weigert,
dan zij dat zo, maar voor mij bent u dan niet meer de minister van Sociale
Zaken, maar van asociale zaken.Minister Donner:Als dat een oplossing biedt, zal ik daar zeker gaan praten, maar ik heb
niets aan het maken van een gebaar dat verder niet helpt. Daar denken wij
verschillend over: u denkt dat het gebaar al voldoende is.De heer Fritsma (PVV):Voorzitter. Het belang van de Nederlandse werknemer moet heel zwaar wegen.
Dat belang wordt niet gediend als deze werknemer op de arbeidsmarkt concurrentie
krijgt van Polen. Dat belang wordt ook niet gediend als Nederlandse bedrijven
naar het buitenland gaan.De minister schetste zonet een heel simplistisch beeld. Hij zei dat hij
liever had dat er Polen kwamen om ervoor te zorgen dat die bedrijven bleven
draaien dan dat die bedrijven vertrokken. Ik wil daar een uitleg van. Is het
noodzakelijk voor bedrijven als Unilever om Polen in dienst te nemen om draaiend
te blijven? En zo ja, hoeveel Polen werken er dan nu bij Unilever? En vindt
de minister het niet veel logischer als er eerst wordt ingezet op Nederlandse
werklozen en pas daarna op buitenlanders, als dit soort bedrijven meer arbeidskrachten
nodig hebben?Minister Donner:Ik weet dat bedrijven in dat soort gevallen kijken naar de beschikbare
werklozen. Dat is hier echter niet aan de orde: het gaat niet om de sluiting
van een bedrijf omdat er geen arbeid beschikbaar is, maar om een allocatie
binnen Europa. Maar in de situatie die u schetste, wordt inderdaad gekeken
naar de beschikbare mensen ter plekke. En als er geen mensen beschikbaar zijn,
kan men beter mensen van buiten aantrekken, dan het hele bedrijf sluiten om
elders de productie te beginnen. Helaas zijn dat soort beslissingen het gevolg
van het feit dat onze bedrijven in het buitenland hun producten verkopen,
teneinde de werkgelegenheid zeker te stellen. Het buitenland doet dat hier
ook. Die dynamiek bepaalt de keuze van de landen waar de bedrijven het best
kunnen functioneren. Ik zie niet wat uw oplossing is, behalve de grenzen weer
sluiten voor buitenlandse werknemers, voor buitenlandse producten en voor
buitenlandse bedrijven. Gegeven onze afhankelijkheid van de wereldeconomie,
ben ik bang dat de economische activiteit in Nederland in dat geval aanzienlijk
kleiner zal zijn.De heer Fritsma (PVV):De minister erkent dus dat het inzetten van Polen niet aan de orde is
om bedrijven als Unilever draaiende te houden. Net schetste hij een ander
beeld, namelijk dat Polen nodig zijn om te voorkomen dat bedrijven uit Nederland
vertrekken. Er is dus geen tegenstelling in de uitspraak dat het niet goed
is voor de werkgelegenheid van Nederlanders dat Nederlandse bedrijven naar
Polen vertrekken en Poolse werknemers naar Nederland komen.Minister Donner:Daar ben ik blij mee, want achter het rostrum sprak de heer Fritsma dat
net tegen. Hij stelde dat wij moeten voorkomen dat Polen hier komen, zodat
de werkgelegenheid van Nederlanders behouden blijft. De werkgelegenheid van
deze mensen kan vermoedelijk worden verzekerd bij andere bedrijven. Derhalve
houden wij de werkgelegenheid in Nederland. Een deel van de productie wordt
binnen Nederland verplaatst. Kennelijk zijn Polen voor de heer Fritsma een
geliefde groep om buiten de deur houden. Voor de Nederlandse economie is het
belangrijk om vacatures te vervullen. Als er geen arbeid is, verdwijnen de
bedrijven nog sneller naar het buitenland.De heer Heerts (PvdA):Dit onderwerp leent zich niet voor goedkope vluggertjes in de zaal, dus
het is niet zo interessant of ik wel of geen applaus krijg.Wij moeten voorkomen dat deze mensen worden ontslagen. In die zin is het
antwoord van de minister op de vraag van de heer Van Hijum over premiedifferentiatie
in de WW te mager. Ik begrijp dat hij zegt dat er nog geen nieuw systeem is.
Stel dat dit Unilever – het gaat goed met dit bedrijf – al het
mogelijke in het werk stelt om een goed sociaal plan te maken, is de minister
dan bereid om het bedrijf als best practice te gebruiken? In de toekomst zal
het principe "de vervuiler betaalt" zwaarder moeten meewegen in
de uitkeringslasten van de WW. Het afgeven van dit signaal aan Unilever zal
ervoor zorgen dat bedrijven meer middelen beschikbaar stellen voor een sociaal
plan, omdat een bedrijf dan later een lagere WW-premie betaalt. De minister
is te voorzichtig op dit terrein door te spreken over april 2008. Bij het
ontslagrecht treedt de minister voortvarend op. Waarom kan het kabinet dan
niet ook voortvarend de WW-premiedifferentiatie van toepassing verklaren op
bedrijven in een situatie zoals bij Unilever? Van zijn ambtenaren heeft de
minister ongetwijfeld gehoord dat het ingewikkeld is en dat
de systemen van het UWV het niet aankunnen. Waarom kan hij er echter geen
stevigere toezeggingen over doen? Hij is toch voor het principe "de vervuiler
betaalt"? Om te voorkomen dat die mensen worden ontslagen, moeten wij "van
werk naar werk" belonen.Minister Donner:De heer Heerts haalt nu twee dingen door elkaar. "Van werk naar werk"
is alleen aan de orde als werknemers worden ontslagen. Premiedifferentiatie
kan aan de orde komen in een situatie waarin wordt besloten tot ontslag, om "van
werk naar werk" te bevorderen en uitstroom naar de WW te voorkomen. Het
voorkomen van ontslag is echter een heel andere zaak. In dat licht gaat het
om het vitaal houden van bedrijven, zodat zij niet hoeven te besluiten tot
ontslag. In een economie van voortdurende verandering zullen banen en activiteiten
onvermijdelijk tot een einde komen en zullen nieuwe activiteiten beginnen.
Dit zal met zich meebrengen dat werknemers van het ene naar het andere bedrijf
gaan. Dit systeem functioneert nu al bijna 200 jaar. Ik heb nog niemand horen
zeggen dat wij daaraan een einde moeten maken. Dat systeem garandeert een
groeiende welvaart en een grote vrijheid voor iedereen, maar betekent ook
dat werknemers en werk zich zullen verplaatsen. Op welke wijze kunnen wij
ons systeem zo inrichten dat mensen in dat geval perspectief hebben op werk?
Het is beter om die vraag te beantwoorden dan om de grootst mogelijke belemmeringen
op te werpen om te voorkomen dat die verplaatsing überhaupt plaatsvindt.
Dat betekent alleen maar dat wij vitaliteit van de Nederlandse economie aantasten
en de innovatie van onze bedrijven afremmen. Derhalve ben ik het eens met
de vraag op welke wijze wij de instroom in de WW kunnen voorkomen en zo mogelijk
de begeleiding van werk naar werk door bedrijven kunnen bevorderen. Maar dat
is iets anders dan het voorkomen van ontslag, want dat veronderstelt juist
die situatie.Minister Van der Hoeven:Voorzitter. Het is al door mijn collega gezegd: het heeft een enorme impact
op werknemers en hun gezinnen als een bedrijf gesloten wordt en hun baan op
de tocht staat. Dat doet een enorm beroep op flexibiliteit, aanpassingsvermogen
en verwerkingsvermogen. Daarover mag geen misverstand bestaan.Het gaat nu ook over de manier waarop wij in brede zin naar bedrijven
kijken. Het gaat dan over globalisering, een proces dat al langer gaande is.
Vijftien jaar geleden maakten wij ons zorgen over het wegvallen van Europese
binnengrenzen. Nu zie je dat bedrijven te maken hebben met concurrentie op
wereldschaal. In het verleden en ook vanavond is weer gevraagd hoe je Nederland
daarvan kunt vrijwaren. Dat gaat niet. Je kunt geen hek om Nederland zetten.
Een vlucht in protectionisme is gewoon contraproductief. Laten wij ook kijken
naar de voordelen die de globalisering ons brengt. Als je in het internationale
proces van arbeidsdeling meespeelt, dan creëert dat ook nieuwe afzetmarkten
en nieuwe banen. Het brengt ook voordelen voor consumenten.De heer Ulenbelt zei, en mevrouw Van Gent sloot zich daarbij aan, dat
hij een plan wil hebben om het vertrekklimaat te verslechteren. Dat riekt
naar je afsluiten van de ontwikkelingen op de wereldmarkt en een defensief
tegen globalisering. Dat kun je niet. De globalisering brengt ook voordelen
met zich en trekt bedrijvigheid aan. Ik zie niets in dat soort negatief geformuleerde
plannen. Ik zie wel iets in plannen om het vestigingsklimaat te verbeteren.Unilever verplaatst het meer arbeidsintensieve gedeelte van het productieproces
uit kostenoverwegingen en ook uit overwegingen van overcapaciteit. Mevrouw
Van Gent zei dat er 2,2 mld. winst was gemaakt in het eerste halfjaar van
2007. Wij hebben het dan wel over héél Unilever en niet alleen
over de vestigingen in Nederland of over deze drie vestigingen. De indruk
wordt gewekt dat die cijfers daarop betrekking hebben, maar mevrouw Van Gent
weet heel goed dat het over heel Unilever gaat. Ik merk ook aan haar non-verbale
reactie dat zij dat erkent.Unilever blijft groot in Nederland en dat is belangrijk. Unilever blijft
groot dankzij rationaliseringsprocessen. De drie fabrieken in Nederland blijven
deel uitmaken van de Europese productieketen. Een van de twee hoofdkantoren
blijft in Rotterdam en Vlaardingen heeft het grootste R&D-centrum van
Unilever. Die combinatie houdt Unilever in Nederland.Het is zonder meer positief dat er inmiddels een akkoord is bereikt tussen
de vakbonden en Unilever over een sociaal plan. Ik ga daar verder niet op
in, omdat mijn collega daar uitgebreid over heeft gesproken.Ik kom terug op het vestigingsklimaat en wat daaraan zou moeten gebeuren.
De heer Aptroot en anderen hebben over het vestigingsklimaat gesproken in
relatie tot de vraag wat je voor een bedrijf als Unilever doet in het kader
van het vestigingsklimaat. Ik noem een paar kleine dingen. Unilever doet mee
in het innovatieprogramma Food & Nutrition Delta. De voedingsmiddelenindustrie
is van enorm belang voor Nederland, want er werken zo'n 140.000 mensen in
deze sector. Ik praat over een toegevoegde waarde van 12 mld. Unilever heeft
gezegd, de eigen investering in het technologisch topinstituut te verdubbelen
van 1 mln. naar 2 mln. Daarmee wordt ook het belang van een dergelijk programma
voor Unilever helder. Het gaat om kennis die onder andere gebruikt kan worden
voor het ontwikkelen van nieuwe producten. Dat zijn zaken die concreet kunnen
worden gedaan voor bedrijven of bedrijfstakken. Inderdaad geeft het World
Economic Forum aan dat Nederland één plek daalt op de totale
concurrentie-index. In vergelijking met andere landen scoren wij met name
heel goed op de statische indicatoren. Ik heb het dan over zaken als infrastructuur.
Dit is een relatief voordeel, dat wij moeten behouden. Op het punt van de
dynamische criteria, onder andere de werking van de arbeidsmarkt en de manier
waarop met innovatie wordt omgegaan, moet Nederland verbeteren, omdat wij
anders verder naar beneden gaan. Daarop moeten wij inzetten. Het gaat dan
om het stimuleren van innovatie en het toezien op eerlijke concurrentie en
een gelijk speelveld. Wat ook in het rapport stond, was de ruimte voor kenniswerkers.
Ook dat heeft te maken met de werking van de arbeidsmarkt. Een ander punt
dat werd genoemd, is het fiscale klimaat. Over de vergunningsplicht zeg ik
tegen de heer Fritsma dat die met name te maken heeft met de duur van een
en ander. Ook dat is een van de zaken die het vestigingsklimaat beïnvloeden,
evenals luchtkwaliteit en een goed opgeleide beroepsbevolking. Op die punten
van het vestigingsklimaat moeten wij inzetten. Ik heb de Kamer toegezegd dat
wij dit gaan doen. Er komt een nieuwe industriebrief, waarin
met name wordt ingegaan op het vestigingsklimaat, ook voor de maakindustrie.
Ook deze hoort in Nederland thuis. Alle maakindustrie? Neen, dat weet u zelf
ook. Maar maakindustrie hoort wel thuis in Nederland, ook de industrie die
kennisintensief is.Er is ook een aantal vragen gesteld over NedCar. De uitgangspositie was
bij NedCar geheel anders. Er viel bijna geen afspraak te maken voor een gezamenlijke
aanpak van begeleiding van werk naar werk. Er zijn inderdaad 1500 mensen ontslagen.
Met heel veel moeite is er een productielijn behouden. Dankzij stille diplomatie
en de wijze van optreden van vakbonden en de ondernemingsraad gaat Mitsubishi
de Outlander bij NedCar produceren. Dat is natuurlijk positief. Dit regel
je niet voor de kranten of voor de Bühne, maar op een andere manier.
Op dezelfde manier proberen wij met Cordis een oplossing te vinden. Er vindt
uitvoerig overleg plaats, en daar zijn wij ook bij. Er is al overleg gevoerd,
met de commissarissen, de provincie, de gemeente en met regionale ontwikkelingsmaatschappijen.
Ik ga daarover niets vertellen, want als ik dat doe, breng ik de resultaten
van de gesprekken die gaande zijn, in gevaar. Dat wil de Kamer toch ook niet?
Waar het toe leidt, weet ik niet. Het is echter niet zo, dat niet wordt geprobeerd
om een oplossing te vinden. In het ene geval zal de oplossing echter anders
zijn dan in het andere geval. Meer dan eens hebben wij hierover vertrouwelijk
overleg gevoerd, bijvoorbeeld over de energie-intensieve industrie. Dat heeft
altijd goed gewerkt. Sommige zaken moeten met de Kamer worden gewisseld, daarover
laat ik geen misverstand bestaan. Het hoeft echter niet altijd in de openbaarheid,
omdat niet alle zaken zich daar op alle momenten voor lenen.De heer Ulenbelt (SP):Het is goed dat ik Cordis heb genoemd, want dat is een van de bedrijven
waarop u heel trots moet zijn. De helft van de mensen werkt in de productie
en de andere helft is bezig met innovatie. Uitgerekend zo'n bedrijf zou nu
moeten verdwijnen. Ik merk dat u ermee bezig bent om er iets aan te doen.
Dat is in elk geval winst van dit debat.Minister Van der Hoeven:O, neen, dat is helemaal geen winst van dit debat; ik heb u helemaal niet
nodig om dit soort dingen te doen, mijnheer Ulenbelt.De heer Ulenbelt (SP):U hebt mij daar wel voor nodig, want u noemde een hele rij organisaties.
Ik ben er gisteren geweest, en de ondernemingsraad en de vakbonden zijn ook
alternatieven aan het ontwikkelen. Mijn verzoek aan u is om ook met hen praten.
Zij hebben daar heel veel verstand van allerlei ingewikkelde cardiologische
apparaten. U kunt daar nog een hoop leren, denk ik.Minister Van der Hoeven:Ik kan overal een hoop leren en ik ben daartoe ook altijd bereid. U mag
mij er gerust nog eens extra toe oproepen om overleg te plegen, maar ik hoef
er niet toe aangezet te worden, want dat zou betekenen dat ik het nog niet
had gedaan en dat is niet het geval. Wij moeten één ding in
het oog houden. Ik kan u niet beloven dat zo'n bedrijf hier blijft, want uiteindelijk
bent u noch ik degene die beslist over de vraag waar het bedrijf naartoe gaat.
Dat moeten wij wel erkennen. Die bevoegdheid, die macht hebben wij niet in
de open economie die wij hier hebben georganiseerd.De heer Heerts (PvdA):Natuurlijk is het terecht dat de minister van Economische Zaken zorgen
uit, maar er ligt een resultaat met de vakbonden. Ik moet er niet aan denken –
dat zeg ik ook in reactie op de collega's van de SP – dat het kabinet
zich gaat bemoeien met de private afspraken die er nu liggen. Er ligt een
sociaal plan, er is een cao en uit mijn vroegere periode weet ik dat het echt
afschuwelijk is als het kabinet zich dan met dat resultaat bemoeit. Dat wil
ik dan ook absoluut niet. Natuurlijk steunt de PvdA alles wat goed is voor
de werkgelegenheid in Nederland. Ik vind overigens Nederland een wat eng begrip;
het gaat ook over Europa. Daar moeten wij ook goed naar kijken. Er werken
ook veel Nederlanders in Europees verband. Ik zou de minister met klem willen
ontraden om zich te mengen in dat debat tussen de sociale partners, want volgens
mijn informatie – en die van de FNV is doorgaans betrouwbaar –
is er een akkoord. Dat moet dan ook niet ter discussie komen te staan.Minister Van der Hoeven:De heer Heerts heeft gelijk. Zodra er een akkoord is, moet je je daar
niet meer mee bemoeien. Dat is je taak niet. Zolang dat akkoord er niet is
en zolang er problemen zijn, daartoe te komen, kun je via stille diplomatie
een bepaalde rol vervullen. En dat is alles. Meer niet. Ik denk dat wij het
eens zijn met elkaar, mijnheer Heerts.De heer Aptroot (VVD):De minister heeft het over een industriebrief die de Kamer binnenkort
krijgt. Het gaat erom de maakindustrie hier te houden, het gaat om het vestigingsklimaat
zegt de minister. Daar zijn wij het zeer over eens. Zou het niet eens goed
zijn als zij bij het samenstellen van die nota een splitsing zou maken in
het grote internationale bedrijfsleven en het typisch Nederlandse bedrijfsleven?
Wij hebben hier weer te maken met het grote bedrijfsleven en die bedrijven
schuiven met vestigingen niet alleen binnen Nederland, maar binnen Europa
of zelfs wereldwijd. Dat gaat soms wel makkelijk, maar dat is nu eenmaal de
realiteit. Daarnaast hebben wij het echte Nederlandse bedrijfsleven met de
directeur, de grootaandeelhouder, de echte ondernemers. Zouden wij niet eens
kijken of wij het beleid verschillend moeten laten zijn voor die twee heel
verschillende categorieën ondernemers? Met name de echte Nederlandse
ondernemers geven ons toch de grootste kans om werk in Nederland te houden
en te laten groeien.Minister Van der Hoeven:Ik begrijp uw vraag. U wilt dat ik in de industriebrief rekening houd
met de verschillende vormen van bedrijfsactiviteiten en bedrijvigheid zoals
wij die in Nederland kennen. Ik wil geen verschil maken tussen middenbedrijf
en grootbedrijf, omdat ook veel middenbedrijven op de internationale markt
opereren en vestigingen hebben in andere delen van de wereld. Het gaat dus
om bedrijven die alleen in Nederland opereren, om bedrijven die als zelfstandig
bedrijf elders opereren en om bedrijven die onderdeel zijn van een groter
conglomeraat, van een multinational. Ik ben het met u eens en ik zal die bedrijven
zeer zeker afzonderlijk belichten. Of er specifiek beleid voor nodig is, wil
ik even in het midden laten, maar dat er specifieke aandacht
voor moet komen in de industriebrief, zeg ik u graag toe.De heer Ulenbelt (SP):Vorige week kreeg een bedrijfsrestaurant van Unilever een belangrijke
prijs. Het betrof het bedrijfsrestaurant van het hoofdkantoor van Unilever
aan het Weena, vergelijkbaar met een vijfsterrenrestaurant. Het is die tegenstelling
tussen het vijfsterrenrestaurant op het Weena en de ontslagen die mensen zo
boos maakt of nog bozer.Tot slot wil ik twee moties indienen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat over de voorgenomen sluiting van winstgevende Unilever-fabrieken
nog overleg plaatsvindt tussen directie, ondernemingsraden en de vakbonden;verzoekt de regering, in overleg te treden met de vakbonden, ondernemingsraden
en de directie van Unilever en zich in te zetten om sluiting van de betreffende
fabrieken te voorkomen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Ulenbelt. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 117(29544).De heer Heerts (PvdA):Mijnheer Ulenbelt, ik ken u als iemand die waarde hecht aan sociaal overleg.
Meent u echt dat u interventie van het kabinet beoogt in het overleg tussen
sociale partners? Dat kunt u toch niet menen?De heer Ulenbelt (SP):Ik wil geen interventie. Er is ook geen sprake van een looningreep of
iets dergelijks. De woorden van de minister zijn mijns inziens afkomstig uit
de directiekamer. Er zijn bij dit bedrijf andere geluiden te beluisteren,
alternatieven om de productie in Delft, Loosdrecht en Vlaardingen te houden.
Hiervoor moet een oplossing komen. Tot zover de eerste motie. Ik dien nog
een tweede motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat het verplaatsen van winstgevende fabrieken naar het buitenland
veel onrust en onbegrip oproept in de samenleving;verzoekt de regering, een plan van aanpak op te stellen om zo veel mogelijk
te voorkomen dat winstgevende bedrijven naar het buitenland vertrekken en
de Kamer zo spoedig mogelijk daarover te informeren,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Ulenbelt. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 118(29544).De heer Aptroot (VVD):Het is wel gemakkelijk om dit vraagstuk bij de regering neer te leggen.
Heeft het voorkomen van sluiting van fabrieken en van verplaatsing van productie
naar het buitenland niet gewoon te maken met het vestigingsklimaat? Ik wil
graag een "ja" of een "nee" horen.De heer Ulenbelt (SP):Er wordt gezegd dat wij een voortreffelijk vestigingsklimaat hebben in
Nederland. Kennelijk is dit toch zo slecht dat winstgevende bedrijven verdwijnen
en nog gaan verdwijnen. U weet, net als ik, dat nogal wat landen tobben met
het probleem dat bedrijven verkassen. Het is nodig dat een land de moed heeft
om een voorbeeld te stellen door dit soort winstgevende bedrijven te behouden.
Een hoop landen kunnen hiervan leren. Omgekeerd zijn wij op zoek naar maatregelen
van andere landen om vertrek van bedrijven naar het buitenland te ontmoedigen.
Het is met het vertrek van bedrijven net als met het ontslagrecht. De ondernemers
willen de achterdeur open, zodat de voordeur open kan. Ik wil precies hetzelfde
met die bedrijven, maar dan omgekeerd.De voorzitter:Ik vind dit eigenlijk een herhaling van het eerdere debat.De heer Aptroot (VVD):Ik constateer dat de heer Ulenbelt een wens uit, maar nul oplossingen
heeft.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Voorzitter. Er is hier en daar wat empathie vanuit het kabinet, medeleven
is dat in normaal Nederlands. Als je het debat samenvat, is het echter toch
een kwestie van "helaas, pindakaas": wij kunnen niets doen, want
het bedrijf kan dat allemaal zelf beslissen.Ik heb toch nog een paar indringende vragen. De winsten klotsen tegen
de dijken op. Die 2 mld. betreft heel Unilever, maar het blijft 2 mld. Deze
onderneming sluit drie bedrijven. Drie andere bedrijven blijven tot 2011 uit
de wind, maar dan kan de discussie weer opnieuw beginnen. Ik wil gewoon dat
hier geen gedwongen ontslagen vallen. Ik zou eigenlijk deze bedrijven het
liefst openhouden. Er worden hier en daar wat krokodillentranen geplengd als
wordt gezegd dat het zo erg is en er vervolgens heel weinig gebeurt.Wanneer krijgt de Kamer het voorstel over premiedifferentiatie komend
voorjaar? Dat is immers nog wat vaag. Ik wil toch dat deze maatregel uiterlijk
op 1 mei 2008 – dat is de dag van de arbeid, dat lijkt mij een
heel geschikte datum in dit geval – in werking kan treden, zodat deze
uiteindelijk voor Unilever en andere ondernemingen consequenties kan hebben.
Wij kunnen ons er immers op deze manier niet vanaf maken.Ik hoop dat Unilever – ik zeg dit over de hoofden van de Kamer heen –
bereid is om uit te spreken, vandaag of anders morgen, dat
zij ook van mening is dat er geen gedwongen ontslagen mogen vallen bij deze
reorganisatie en dat zij er zorg voor zal dragen dat mensen van werk naar
werk gaan.De heer Aptroot (VVD):Voorzitter. Ik citeer de heer Ulenbelt op de website van de SP: "Unilever
is tot een knieval gedwongen met als resultaat het beste sociaal plan ooit.
Hier past een felicitatie voor het actievoerend personeel." Dat resultaat
ligt er, na overeenstemming tussen het bedrijf en de bonden. Daarmee moeten
wij ons niet bemoeien. Ik ben het ermee eens dat het gaat om het vestigingsklimaat
in Nederland. Daar gaan wij wel over en daaraan moet het een en ander gebeuren,
waarover wij gaan praten. Ik ben het ook eens met het uitgangspunt "van
werk naar werk", maar mocht dat niet lukken en mocht een aantal mensen
toch worden gedwongen om op enig moment een uitkering aan te vragen, dan is
het zaak om te zorgen dat zij heel snel weer een baan hebben en een volledig
inkomen.Daartoe heeft de VVD afgelopen vrijdag met ondernemers een banenplan ingediend
om mensen binnen drie maanden aan een baan te helpen. Wij gaan dit nu uitrollen
in Twente, waar honderden bedrijven meedoen. Wij hebben ruim achtduizend bedrijven
gevraagd om ervoor te zorgen dat mensen die nog geen baan hebben, in Twente
aan het werk komen. Wij zouden dat ook vervroegd in deze regio kunnen doen.
Ik geef de twee bewindslieden via de voorzitter dit plan. Ik zou graag nu
of de komende week van hen horen wat zij van ons banenplan vinden en of wij
dat niet her en der in het land al zouden kunnen inzetten om werkloosheid
te voorkomen.De voorzitter:Ik zal zorgen dat ook de leden een exemplaar van dit banenplan krijgen.De heer Ulenbelt (SP):Ik heb deze ondernemers ook horen zeggen dat er wat hen betreft geen enkele
reden is om het ontslagrecht aan te passen. Neemt u ook dat standpunt van
die werkgevers over?De heer Aptroot (VVD):U winkelt weer selectief. Het plan is hartstikke goed. Ook mevrouw Jongerius
van het FNV zei dat dit het beste is wat zij in jaren had gezien. Daarnaast
hebben de ondernemers gezegd, een aantal wensen te hebben voor Nederland.
Deze middelgrote, echte ondernemers vinden dat er aan de mobiliteit op de
weg iets moet gebeuren, dat hun lasten moeten verminderen en dat het ontslagrecht
niet soepel genoeg is. Ik ken al die ondernemers. Ik heb erbij gezeten en
plannen met hen gemaakt. Aanpassing van het ontslagrecht is geen voorwaarde
voor dit VVD-ondernemersbanenplan.De heer Heerts (PvdA):Voorzitter. Die honderdduizend plus tweehonderdduizend betekent dat wij
al driehonderdduizend mensen aan het werk hebben. Dat schiet aardig op, dan
hoeven wij in de toekomst bijna helemaal geen mensen meer te ontslaan.Ik dank de bewindslieden voor de beantwoording. Ik zeg de minister van
Sociale Zaken dat het mensenwerk blijft, hoe moeilijk het ook is, en dat het
gaat om mensen en om emotie. Wij moeten uitstralen dat de situatie ons zorgen
baart. Op één punt heb ik nog een aanvullende vraag. Ik ga ervan
uit dat wij het komend voorjaar een voorstel krijgen voor premiedifferentiatie
in de WW. Ik dank de minister voor die toezegging. Het motto moet dan worden "de
vervuiler betaalt". Betrekt de minister daarbij dan ook de verantwoordelijkheidsverdeling
in de eerste zes maanden van de werkloosheid? In die periode kunnen werkgevers
en werknemers afspraken maken zodat werknemers in principe niet in handen
komen van het UWV. Dat zou de situatie moeten worden. De beginperiode van
de WW zou eigenlijk een privaatbaantransitiefonds moeten worden.Ik roep de directie van Unilever Nederland op om ervoor te zorgen dat
zij woord houdt en niemand in een uitkeringssituatie laat komen. Dan blijft
Unilever top één als sociaal bedrijf in Nederland.De heer Van Hijum (CDA):Voorzitter. Ook de CDA-fractie dankt beide bewindslieden voor de beantwoording.
Zij hebben duidelijk gemaakt dat hun er veel aan gelegen is om de werkgelegenheid
waar mogelijk te behouden voor Nederland, het vestigingsklimaat te versterken
en zo nodig achter de schermen een rol te spelen, hoewel de ruimte daartoe
beperkt is. Wij hebben daar begrip voor. Wij kunnen uiteindelijk niet treden
in de individuele afwegingen van bedrijven.Veel betekenis hebben zij ook toegekend aan het van werk naar werk bemiddelen.
Dat is buitengewoon belangrijk, zeker in dit soort situaties. Dank voor de
toezegging dat dit voorjaar op dat punt een voorstel te verwachten is. Het
gaat om een uitwerking op het gebied van de WW-premiedifferentiatie. Ik sluit
mij aan bij de vraag van de heer Heerts daarover. Wordt de kwestie van de
verantwoordelijkheidsverdeling er dan ook bij betrokken? Ik roep de bewindslieden
daartoe op. Dan zijn alle moties verder overbodig.Minister Donner:Voorzitter. De heer Aptroot vroeg mij om een reactie op het VVD-banenplan.
Het VVD-logo staat er inderdaad op, maar het is ontwikkeld door een aantal
ondernemers in Twente. Ik heb daar kennis van genomen. Er is met het UWV en
het CWI in de Regioraad gesproken over de wijze waarop een en ander op elkaar
kan worden aangesloten. Ik zal vanuit het departement contact laten opnemen
met degenen die het plan hebben ontwikkeld. Voor zover het bijdraagt aan het
weer op de arbeidsmarkt brengen van mensen die langdurig een uitkering hebben,
moet dit zo goed mogelijk worden gestimuleerd en heeft het mijn volle aandacht
en steun. De inzet van het kabinet is ook dat die mensen weer terug op de
arbeidsmarkt komen.Dat is echter iets anders dan de vragen die in dit kader aan de orde zijn,
want het gaat in dit geval om mensen die hun baan kwijtraken en vervolgens
begeleiding naar een andere baan behoeven. In het VVD-plan gaat het om mensen
die al een uitkering hebben en die eventueel met behoud van die uitkering
kunnen worden ingezet. Er wordt contact opgenomen met de initiatiefnemers,
maar ik steun elk idee om mensen met een uitkering weer aan de gang te krijgen.
Zeker als het werkt, ben ik gaarne bereid om te bekijken hoe
dat elders in Nederland kan uitwerken. Essentieel in dit geval is dat het
plan afkomstig is van de werkgevers in de regio. Dat is een belangrijke voorwaarde
voor het succes van dit soort plannen.Mevrouw Van Gent vroeg of er al op 1 mei volgend jaar een wet op
de premiedifferentiatie moet zijn. Een en ander vereist wetgeving die in werking
kan treden. Die datum is echter niet mogelijk, gegeven de normale duur van
ons wetgevingsproces. Ik heb aangegeven dat dit voorjaar besluitvorming plaatsvindt
in het kabinet. Ik hoop de Kamer dan te kunnen inlichten over de richting
die wij uitgaan. Ik zal de vraag van de heren Heerts en Van Hijum op welke
wijze dit doorwerkt, meenemen. Het gaat erom hoe je kunt voorkomen dat mensen
in de WW komen en of je daarbij de opzet van de WW moet betrekken. Ik kan
daar dan pas een antwoord op geven.De heer Ulenbelt heeft een motie ingediend, waarin hij de regering verzoekt
in overleg te treden met de vakbonden, de ondernemingsraden en de directie
van Unilever en zich ervoor in te zetten sluiting van de desbetreffende fabrieken
te voorkomen. In eerlijkheid hebt u van een van de personen die de afgelopen
jaren direct betrokken is geweest bij dit soort afspraken, gehoord wat het
algemene gevoelen is over regeringen die zich ongevraagd aandienen om mee
te praten over zaken waar betrokkenen mee bezig zijn. Ik heb in eerste termijn
al aangegeven dat ik steeds bereid ben om te kijken wat ik eraan kan doen.
In dezen zou het puur om een gebaar gaan, want niemand heeft op dit punt ook
maar een vraag aan de regering gesteld, behalve in deze Kamer. Het gaat mij
primair om de direct betrokkenen. Als die het gevoel hebben dat het een bijdrage
zou kunnen leveren, ga ik ervan uit dat die vraag tot de bewindslieden komt.
Wil het zin hebben, dan zul je moeten kijken wat het perspectief ervan is.
Gewoon een motie aannemen om een motie, om iets wat vermoedelijk niet positief
maar eerder negatief uitwerkt op de situatie, moet ik ontraden. Derhalve wil
ik aanvaarding van deze motie ontraden.Minister Van der Hoeven:Mevrouw de voorzitter. De heer Ulenbelt heeft nog een motie ingediend
op stuk nr. 118. Daarin verzoekt hij de regering "een plan van aanpak
op te stellen om zoveel mogelijk te voorkomen dat winstgevende bedrijven naar
het buitenland vertrekken en de Tweede Kamer zo spoedig mogelijk daarover
te informeren". Ik heb al in eerste termijn gezegd dat ik niet van plan
ben om een dergelijk plan op te stellen. Wij leven niet in een planeconomie,
er is geen verbod op vertrekken en er is geen gebod op investeren en hiernaartoe
komen. Wat het laatste betreft: dit jaar kwamen er zo'n 124 projecten hiernaartoe,
het ging om 550 mln. en het bracht 2300 banen mee. Als Nederland zou doen
wat de heer Ulenbelt zegt, plaatst Nederland zich in een heel rare positie
ten opzichte van andere landen in Europa waarmee het samenwerkt.Een groot bedrijf als Unilever opereert wereldwijd en dat betekent dat
altijd wordt gekeken naar de positie van de ene vestiging ten opzichte van
de andere vestiging in het bedrijf. Dat wordt met elkaar vergeleken. Dat betekent
dat wij ervoor moeten zorgen dat Nederland vergeleken bij andere landen een
zodanig vestigingsklimaat heeft dat het voordelen oplevert. Dat moet leiden
tot vestigingen, uitbreidingen en nieuwe ondernemers. Daar draait het om.
Daarvan heb ik toegezegd dat ik het in de nieuwe industriebrief aan de orde
zal stellen. Over het banenplan van de VVD heeft mijn collega het al gehad.De heer Aptroot (VVD):Ik ben bang dat er een misverstand is. Het banenplan is niet bedoeld voor
alleen langdurig werklozen. Het kan, maar het is bedoeld om iemand die in
een uitkeringssituatie terechtkomt, het liefst binnen drie maanden aan een
normale betaalde baan in het bedrijfsleven te helpen. Ik wil van het kabinet
weten of het dat plan hier ook wil inzetten. Dan ga ik er met de mede-initiatiefnemers
achteraan of ondernemers willen meedoen. Dat hoeft nu echter niet verder te
worden afgehandeld; dat kan eventueel ook schriftelijk.De voorzitter:Nee, want het is volstrekt buiten de orde van het debat.De heer Aptroot (VVD):Nee, het is een mogelijke oplossing.De voorzitter:Het staat in ieder geval niet geagendeerd.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):De minister sprak in eerste termijn over de stille diplomatie van het
kabinet. Zij noemde NedCar en Cordis. Zij wilde toch even gezegd hebben dat
zij daarmee druk bezig is of is geweest, maar zij noemde niet Unilever. Bij
Unilever gaat het om 500 banen. Dat weet de minister ook. Vindt daarover nu
overleg plaats? Praat zij er wel eens over met Unilever?Minister Van der Hoeven:Ik weet niet, mevrouw Van Gent, of u zojuist in een andere zaal was dan
de heer Donner, maar volgens mij heeft hij er precies antwoord op gegeven.
De heer Heerts, een collega van u, heeft nadrukkelijk aangegeven dat het kabinet
zich er niet mee moet gaan bemoeien als er een afspraak ligt. Zo simpel is
het.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Zo simpel is het niet, want u begon zelf in uw eerste termijn over de
gesprekken die u rond Cordis en NedCar voert. U deed nogal geheimzinnig. Ik
zei al dat het stille diplomatie is, maar u wilde het toch even gezegd hebben.
Over Unilever heb ik u niet gehoord. Meet u nu met twee maten of hebt u gewoon
geen gesprek met Unilever?Minister Van der Hoeven:Er is bij Unilever een andere situatie dan er was bij NedCar en is bij
Cordis. Bij Unilever ligt er een akkoord tussen vakbonden, ondernemingsraad
en bedrijfsleiding. Zoiets behoren wij te respecteren; de politiek moet daar
buiten blijven. Collega Donner heeft al aangegeven dat er geen vraag aan de
politiek ligt. De politiek moet zich hier dan ook verre van houden. Wij moeten
onze rol precies kennen. Als er andere zaken aan de orde zijn, kunnen wij
wel iets doen. Als er een akkoord ligt, moet je ervan afblijven.De heer Ulenbelt (SP):"Afgesproken wordt dat er over alternatieve plannen serieus overleg
met Unilever zal plaatsvinden", aldus een passage in het akkoord. Wat
innovatieve kracht van de minister kan helpen om die alternatieven levensvatbaar
te maken. Er is in dat opzicht geen enkel verschil met NedCar of Cordis. De
minister moet niet in de retoriek van de heer Heerts vervallen.
Ik zeg het nooit, maar ik kom ook uit de vakbeweging. Dit type hulp, zeker
als het om werkgelegenheid gaat, wordt heel vaak heel erg op prijs gesteld.Minister Van der Hoeven:Ik weet dat de heer Ulenbelt uit de vakbeweging afkomstig is en anders
had ik dat vanavond wel gehoord. Het draait echter om iets anders. Het gaat
erom dat er een akkoord ligt, waar in ieder geval noch dit kabinet noch dit
parlement een partner in is geweest of nu is. Wij moeten ons daar dan ook
niet in gaan mengen, hoe goedbedoeld ook. Op het moment dat wij een vraag
krijgen, is het een andere kwestie. Die vraag zou dan moeten komen van degenen
die bij dit akkoord betrokken zijn. Dat is de heer Ulenbelt niet, dat zijn
wij niet, dat is niemand hier in deze zaal, behalve misschien degenen die
daar boven op de tribune zitten.Minister Donner:Voorzitter. De heer Aptroot had nog een vraag over het banenplan. Ik constateer
dat dit banenplan betrekking heeft op mensen die een uitkering hebben. Daarom
gaat het er ook van uit dat gedurende een proefperiode met behoud van uitkering
wordt gewerkt. Dat is nu net de situatie die vanwege de akkoorden die gesloten
zijn bij Unilever zo veel mogelijk voorkomen wordt. Daarom zeg ik dat het
om twee verschillende zaken gaat. Ik heb de Kamer al toegezegd dat ik contact
zal opnemen met betrokkenen en zal bezien op welke wijze dit werkt. Daarna
kan ik erop terugkomen.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik dank de bewindspersonen, ik dank de leden en ik dank ook zeer de aanwezige
werknemers van Unilever.Sluiting 22.08 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20072008-1624-1638.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl