Behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van de begroting van Jeugd en Gezin (XVII) voor het jaar 2009 (31700 XVII)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2008-2009, pag. 1741-1766

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

15-12-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

nr. 22, pagina 1741-1766

11-11-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 31700-XVIIToon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Vragen van het lid Van der Ham aan de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap over problemen met private fondsen voor kunst (mondelinge vragenuur)Pagina 1717-1719
Vragen van het lid Cramer aan de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit over de situatie rond de wilde zwijnen bij de A28 (mondelinge vragenuur)Pagina 1719-1722
Presentie en opening (dinsdag 11 november 2008)Pagina 1711-1711
Stemmingen over moties, ingediend bij de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2009 (31700 XVI), te weten de motie-Van Gerven over handhaving van het verbod op winstuitkering in de zorg (31700 XVI, nr. 36), de motie-Van Gerven over financiële problemen die ontstaan door de zorgpremie wanneer kinderen 18 jaar worden (31700 XVI, nr. 37), de motie-Van Gerven over verkleining van de gezondheidsverschillen (31700 XVI, nr. 38) en een aantal andere motiesPagina 1732-1735
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Een horizonbepaling met betrekking tot participatieplaatsen (Wet horizonbepaling participatieplaatsen) (31548)Pagina 1738-1738
Vragen van het lid Teeven aan de minister van Justitie over het ten onrechte vrijkomen van een voortvluchtige jeugd-tbs'er (mondelinge vragenuur)Pagina 1714-1717
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Gemeentewet in verband met het afschaffen van het raadplegend burgemeestersreferendum (31393)Pagina 1766-1781
Behandeling van de brief van het Presidium over adviesaanvraag aan de Sociaal Economische Raad over de uitwerking van motie 24036, nr. 358, inzake marktwerking (24036, nr. 361)Pagina 1738-1739
Stemming over een motie, ingediend bij het debat over AOW tijdens detentie, te weten de motie-De Roon over een wettelijke verplichting om vermogensbestanddelen en inkomsten van verdachten vroegtijdig in beslag te nemen (31700 VI, nr. 34)Pagina 1727-1727
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Regels met betrekking tot participatieplaatsen en loonkostensubsidies (Wet stimulering arbeidsparticipatie) (31577), en over de motie-Van Hijum/Spekman over het gericht en selectief inzetten van loonkostensubsidie (31577, nr. 16)Pagina 1737-1738
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Wet financiering sociale verzekeringen en enige andere wetten in verband met de invoering van een premiekorting voor het in dienst nemen van uitkeringsgerechtigden van 50 jaar en ouder en het in dienst houden van werknemers van 62 jaar en ouder (31707), en over de motie-Van Hijum/Tichelaar over het effect van de premiekorting op het arbeidsmarktperspectief voor ouderen (31707, nr. 14) en de motie-Ulenbelt over aanhouding van het wetsvoorstel over de invoering van een premiekorting (31707, nr. 15)Pagina 1738-1738
Vragen van het lid Gerkens aan de minister van Justitie over internethandel van gestolen creditcardgegevens (mondelinge vragenuur)Pagina 1711-1714
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 30 oktober 2008 over de beveiliging van militaire objectenPagina 1739-1741
Behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van de begroting van Jeugd en Gezin (XVII) voor het jaar 2009 (31700 XVII)Pagina 1741-1766
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Bundeling van het WWB-werkdeel, budgetten voor inburgeringsvoorzieningen en de middelen voor volwasseneneducatie (Wet participatiebudget) (31567), en over de motie-Spies/Spekman over 50 mln. uit het educatiebudget voor taal en rekenen in het mbo (31567, nr. 20)Pagina 1736-1737
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 11 november 2008)Pagina 1722-1727
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over de Staat van de Europese Unie (31702), te weten de motie-Ormel c.s. over het uitdragen van de Europese Unie als samenwerkingsverband van soevereine staten (31702, nr. 3), de motie-Ormel c.s. over beperking van de export van kinderbijslag (31702, nr. 4), de motie-Van Bommel over een verplicht register voor lobbyisten (31702, nr. 5) en een aantal andere motiesPagina 1735-1736
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over orgaandonatie, te weten de motie-Ormel/Gill'ard over subsidie voor donorwervingscampagnes via derde partijen (28140, nr. 52), de motie-Gill'ard over een wettelijke plicht tot het maken van een keuze inzake orgaandonatie (28140, nr. 53), de motie-Van Gerven c.s. over invoering van een systeem van actieve donorregistratie (28140, nr. 54) en een aantal andere motiesPagina 1729-1731
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 11 november 2008)Pagina 1781-1785
Stemmingen over moties, ingediend bij de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2009 (31700 VI), te weten de motie-De Wit over een fonds waaruit de overheid schadevergoedingen aan ondernemers kan voorschieten (31700 VI, nr. 37), de motie-Van Velzen c.s. over ondersteuning van het project huisbewaring gedetineerden (31700 VI, nr. 39), de motie-Van Velzen/Azough over oormerking van het budget voor nazorg voor ex-gedetineerden (31700 VI, nr. 40), de motie-Van Haersma Buma/Arib over een extra inspanning ten behoeve van terugkeer naar Irak (31700 VI, nr. 42) en een aantal andere motiesPagina 1727-1729
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over het onderdeel Sport van de begroting van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2009, te weten de motie-Leijten/Langkamp over een actieplan buurtsport (31700 XVI, nr. 15), de motie-Leijten/Langkamp over het lottodeel van de basisinfrastructuur van de sport (31700 XVI, nr. 16), de motie-Leijten/Van Raak over een eenduidig overheidsbudget voor de Olympische Spelen (31700 XVI, nr. 17) en 3 andere motiesPagina 1731-1731

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 166 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Vaststelling
van de begrotingsstaat van de begroting van Jeugd en Gezin (XVII) voor het
jaar 2009 (31700 XVII).De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Langkamp (SP):Voorzitter. De minister voor Jeugd en Gezin zit nu bijna twee jaar in
het zadel. Zijn programmaministerie zou zo onderhand niet meer in de kinderschoenen
moeten staan. De vraag is of deze minister inmiddels volwassen is geworden.
Toegegeven, in de politiek wordt sinds zijn komst meer gesproken over kinderen,
jongeren en gezinnen, maar de enige concrete verdienste van deze minister
tot nu toe is dat er fors extra geld wordt uitgetrokken voor het wegwerken
van de wachtlijsten in de jeugdzorg. Die moeten eind 2009 zijn weggewerkt,
maar of dat lukt, is overigens nog maar de vraag. Het is nog onduidelijk hoe
dit extra geld wordt ingezet en met de gevolgen van de bezuinigingen op de
AWBZ voor de jeugdzorg is helemaal geen rekening gehouden. Minister Rouvoet
is tot nu toe vooral de minister van de goede bedoelingen. Hij heeft een aantal
zaken in gang gezet, maar resultaten blijven tot nu toe uit en ondertussen
zitten al die kinderen, ouders en werkers in de jeugdzorg maar te wachten
op verbeteringen. Belangrijkste probleem zit hem erin dat deze minister de
jeugdzorg niet anders wil organiseren. Hij maakt wel mooie sier met de Centra
voor Jeugd en Gezin, hulp in de buurt, dichterbij kind en gezin, zo onderhand
de oplossing voor alle problemen, maar hij laat de Bureaus Jeugdzorg wel in
stand, waardoor er een extra bureaucratische laag ontstaat.Omdat deze minister niet het lef heeft om na te denken over hoe het anders
moet, kunnen de problemen nooit echt opgelost worden. Pascal Keijzer werd
op 30 april 2007 vermoord om geld en drugs. Hij was net 16 jaar. Een
dag later lag er bij zijn ouders een brief op de mat waarin stond dat de behandeling
van Pascal gestart kon worden. Op die brief hadden Pascal en zijn ouders acht
maanden zitten wachten. Zijn ouders hadden verschillende malen aan de bel
getrokken omdat Pascal zienderogen achteruitging, maar er gebeurde niets!
De Nationale ombudsman oordeelt dat het systeem van jeugdzorg er schuldig
aan is dat zo traag en nalatig is gehandeld. Pascal staat voor mij symbool
voor al die kinderen en jongeren die de dupe zijn van de lange wachtlijsten
en de stroperigheid in de jeugdzorg. Het moet echt anders met de jeugdzorg!
Zolang de jeugdzorg niet anders wordt georganiseerd, blijven wij te maken
houden met allerlei verschillende instanties die langs elkaar heen werken,
met de verstikkende en doorgeslagen bureaucratie die daarmee gepaard gaat,
vormen de Centra voor Jeugd en Gezin een extra bureaucratische laag omdat
Bureaus Jeugdzorg niet worden afgeschaft en verdwijnt het extra geld dat naar
de jeugdzorg gaat in een bodemloze put omdat de problemen niet structureel
worden opgelost.Wat de SP betreft gaan al die verschillende instanties die zich met hetzelfde
kind en hetzelfde gezin bemoeien zo veel mogelijk op in een organisatie die
zich gevraagd en ongevraagd bemoeit met het welzijn van het kind, schaffen
wij de Bureaus Jeugdzorg af en stoppen wij morgen met de compleet doorgeslagen
en controlegekte, het georganiseerde wantrouwen waar de werkers in de jeugdzorg
gillend gek van worden.De voorzitter:De heer Voordewind heeft een vraag voor u. Gelet op wat ik bij de regeling
heb gezegd, sta ik alleen echte korte interrupties toe.De heer Voordewind (ChristenUnie):Voorzitter. Het is toch jammer dat mevrouw Langkamp weer met zo'n negatief
verhaal begint. Zij pleit weer voor het laten opgaan van de Bureaus Jeugdzorg
in de Centra voor Jeugd en Gezin. Wij hebben dat al eerder besproken, maar
nog steeds heb ik geen antwoord van de SP gehad als het gaat om de AMK's waarvan
het veld en ook de Raad voor de Kinderbescherming zeggen dat je dat absoluut
niet moet doen; logistiek is het al niet haalbaar en voor de laagdrempeligheid
werkt het averechts.Mevrouw Langkamp (SP):Ik ben dat niet met u eens. Er is wel vaker gezegd dat als wij zaken als
het AMK gaan overhevelen naar de Centra voor Jeugd en Gezin ouders er niet
meer komen. Ik ben daar absoluut niet van overtuigd. Wij moeten eens af van
het idee dat het een schande is als je thuis problemen hebt. Wat ons betreft
moet er gewoon een voorziening komen in een wijk waar iedereen ook met problemen
terecht kan en waar ze als zaken echt uit de hand lopen ook thuishoren.De heer Voordewind (ChristenUnie):Voorzitter. Als je de laagdrempeligheid dan al in stand zou kunnen houden,
is het logistiek nog steeds een ramp. Je kunt de Raad voor de Kinderbescherming
gewoon niet in 450 gemeenten organiseren, tenzij de SP-fractie heel veel geld
ter beschikking heeft voor de Raad voor de Kinderbescherming. Dan moet zij
dat nu zeggen.Mevrouw Langkamp (SP):Dat is een beetje flauw, mijnheer Voordewind. U zegt dat het niet kan.
Ik durf te beweren dat het wel kan. Feit blijft in ieder geval dat de manier
waarop wij het op dit moment georganiseerd hebben, via de provincies, niet
werkt.Voorzitter. Ik vervolg mijn betoog.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Als u voor die stelselwijziging bent, moet dat dan binnen nu en twee jaar
gebeuren? Of denkt u dat het wel even kan wachten, want wij zijn nu bezig
met verbetertrajecten, wij hebben alle vertrouwen in de professionals...De voorzitter:Punt gemaakt.Mevrouw Langkamp (SP):Wij kampen al jaren met wachtlijsten in de jeugdzorg. Wij blijken telkens
maar niet in staat om eindelijk eens een oplossing te verzinnen voor de verschillende
instanties die langs elkaar heen werken. Wij hebben het over regie in de keten
en noem maar op: het zijn allemaal doekjes voor het bloeden.
Als wij nu niet beginnen met fundamenteel nadenken over hoe het anders moet,
en als wij wachten tot in 2009 de evaluatie van de Wet op de jeugdzorg er
ligt, blijven ondertussen de problemen voortbestaan en lopen kinderen ook
gewoon risico.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Voorzitter. Dat is geen antwoord op mijn vraag. Mijn vraag was of dat
binnen nu en twee jaar moet, of dat zij inderdaad wil nadenken over...Mevrouw Langkamp (SP):Wij moeten nu beginnen met nadenken, zodat wij zo snel mogelijk zaken
kunnen gaan veranderen.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Voorzitter. Dan begrijp ik...De voorzitter:Ik had u het woord niet meer gegeven.Mevrouw Langkamp vervolgt haar betoog.Mevrouw Langkamp (SP):Dat de jeugdzorg compleet anders georganiseerd moet worden, betekent niet
dat wij nu niets kunnen doen. De doorgeslagen regel- en controlegekte, het
georganiseerde wantrouwen – ook wel bureaucratie genoemd – moet
en kan direct aangepakt worden. De werkers in de jeugdzorg zitten meer dan
50% van hun tijd achter de computer, waardoor zij veel te weinig tijd
in het gezin doorbrengen. Dat is een van de grootste frustraties en een belangrijke
reden om af te haken. Werkers in de jeugdzorg hebben een belangrijke, zware
taak en een grote verantwoordelijkheid. Zij moeten soms ingrijpende beslissingen
nemen. Natuurlijk moeten zij daarover verantwoording afleggen en natuurlijk
moeten deze beslissingen gecontroleerd worden, maar de verantwoordingsbehoefte
en de controledrang in de jeugdzorg is doorgeslagen.Volgens de minister is bureaucratie nodig. Volgens Van Dale betekent bureaucratie
een overmaat aan regelende instanties en regelingen. Ik kan mij niet voorstellen
dat de minister met zijn opmerking echt bedoelt dat bureaucratie nodig is.
De minister vindt dat wederzijds vertrouwen centraal moet staan. Dat vindt
de SP-fractie ook, maar waarom pakt deze minister het georganiseerde wantrouwen
dan niet aan? Zijn voorstellen om de ervaren regeldruk terug te dringen, zetten
voor de werkers in de jeugdzorg geen zoden aan de dijk. Zij moeten verlost
worden uit het verstikkende keurslijf dat bureaucratie heet. Minder formulieren,
kortere formulieren, geen dubbel werk, geen overbodige controle.Graag bied ik de minister hierbij het rapport "Stop de bureaucratie
in de jeugdzorg" aan, met daarin concrete en eenvoudige maatregelen,
die het werk in de jeugdzorg een stuk prettiger en aangenamer maken. Het rapport
is ook al aangeboden aan de woordvoerders van de fracties. Voor de maatregelen
die in het rapport worden voorgesteld, zijn geen wetswijzigingen nodig. Zij
kunnen bij wijze van spreken morgen ingevoerd worden. Zij zijn niet door de
SP zelf bedacht, maar door de werkers in de jeugdzorg. Dat moet de minister
en ook de rest van de Kamer toch aanspreken. Graag hoor ik hierop een reactie
van de minister.De voorzitter:Ik neem aan dat er geen bezwaar tegen bestaat dat het rapport "Stop
de bureaucratie in de jeugdzorg" ter inzage wordt gelegd bij het Centraal
Informatiepunt van de Kamer.(Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt van de Tweede Kamer
der Staten-Generaal.)Mevrouw Langkamp (SP):De rampzalige bezuiniging van 800 mln. op de AWBZ moet gestopt worden.
Het gaat hier om mensen die langdurige zorg nodig hebben. Deze bezuiniging
heeft dramatische gevolgen voor onder andere gezinnen met psychosociale problemen,
jongeren met psychische problemen, zwerfjongeren, slachtoffers van huiselijk
geweld, licht verstandelijk gehandicapten en kinderen met blinde of dove ouders.
Op 1 januari stopt voor een deel van de hierboven genoemde kinderen,
jongeren en hun ouders de hulp en steun vanuit de AWBZ. Wie deze hulp nog
wel krijgt, raakt hem in de loop van 2009 alsnog kwijt en kan dan aankloppen
bij de gemeente, voor hulp vanuit de Wmo. Alleen weten wij allemaal wat dat
betekent. Kijk maar naar de ontwikkelingen in de thuiszorg. De SP noemt deze
wet niet voor niets Wet maatschappelijke ontwrichting. Dat wordt dus niets.
De mensen kunnen ook nog aankloppen bij de geestelijke gezondheidszorg, de
ggz. Voor de jeugd-ggz staan echter momenteel bijna 23.000 kinderen op de
wachtlijst, waarvan 41% langer dan 13 weken. Nou, dan weet je het dus
wel. Dat gaat dus ook niet lukken. Welke ambities heeft deze minister trouwens
als het gaat om het wegwerken van die wachtlijsten voor de jeugd-ggz? Waarom
wordt daarvoor in 2009 veel te weinig geld uitgetrokken?De derde mogelijkheid is dat zij kunnen aankloppen bij Bureau Jeugdzorg,
maar daar staan momenteel 6300 kinderen op de wachtlijst, waarvan 4000 langer
dan negen weken. Bij het extra geld voor de jeugdzorg is bovendien geen rekening
gehouden met deze extra groep. Dat gaat dus ook niet lukken.Al deze kinderen, jongeren en hun ouders vallen dus tussen wal en schip.
Verslaafde jongeren, jongeren met psychische problemen en slachtoffers van
huiselijk geweld zullen vervuilen en op straat terechtkomen, zo waarschuwt
onder andere de Federatie Opvang. Volgens staatssecretaris Bussemaker verdwijnen
alleen de lichte vormen van hulp uit de AWBZ, maar dat is helaas niet juist.
Ook zwaardere vormen van hulp verdwijnen, bijvoorbeeld het programma "Stabiel"
van het Leger des Heils. Dat wordt momenteel bedreigd in zijn voortbestaan.
Dit programma is gedwongen opvoedondersteuning aan multiprobleemgezinnen.
Voor gezinnen met ernstige opvoedproblemen is dit vaak de laatste kans, want
als dat niet lukt, worden hun kinderen waarschijnlijk uit huis geplaatst.
Het is onbegrijpelijk dat de minister accepteert dat dit soort vormen van
hulp dreigt te verdwijnen. Kan hij dan ook garanderen dat het programma "Stabiel"
blijft voortbestaan?Welke gevolgen de bezuinigingen op de AWBZ precies zullen hebben, wordt
op dit moment nog onderzocht. Begin volgend jaar weten wij meer. Maar al op
1 januari worden deze bezuinigingen doorgevoerd. In juni 2009, bij de
Voorjaarsnota, zal worden bekeken of er eventueel extra geld naar de gemeenten
en naar de provincies moet. Deze groep mensen wordt dus eerst moedwillig tussen
wal en schip gegooid, om vervolgens te kijken wie er weer uit het water gered
kan worden, als het dan nog niet te laat is. Alle gemeenten, provincies en ook organisaties zoals maatschappelijke
opvang hebben de noodklok geluid. Ik vind dit totaal onverantwoord en ook
asociaal beleid van dit kabinet. En van deze minister, van wie ik de indruk
heb dat hij het beste met onze kinderen en gezinnen voorheeft, valt mij dit
bijzonder tegen. Aan de ene kant komt hij op voor het gezin door met een gezinsnota
te komen, maar aan de andere kant laat hij de gezinnen die hulp en steun nodig
hebben in de kou staan. Minister, ik doe een dringend beroep op u om deze
rampzalige bezuiniging in ieder geval met een jaar uit te stellen, in de hoop
dat van dit uitstel afstel komt.De roep om repressie klinkt luider dan ooit als het gaat om overlast veroorzakende,
agressieve, onhandelbare jongeren die het verkeerde pad op dreigen te gaan,
terwijl wetenschappelijk is aangetoond dat opsluiten niet werkt en 70%
van de jongeren na opsluiting in een jeugdgevangenis in herhaling valt. Toch
blijft de politiek maar roepen dat al die rotjongens moeten worden opgesloten
in heropvoedingskampen. Spierballentaal! Met intensieve gezinstherapie, eventueel
na een korte opsluiting, blijkt dat de recidive kan worden teruggebracht tot
25%. Waarom stopt deze minister niet per direct met het experimenteren
met jongeren in campussen en kiest hij ervoor om in plaats daarvan overal
in het land te gaan werken met gezinstherapieën als Multi System Therapy
of Functional Family Therapy, die bewezen effectief zijn? In Noorwegen heeft
deze keuze er zelfs al toe geleid dat een aantal jeugdgevangenissen zijn deuren
heeft kunnen sluiten. Het is dus uiteindelijk nog goedkoper ook.Op zichzelf zijn de Centra voor Jeugd en Gezin een goede ontwikkeling,
met hulp op kindafstand, maar naast de gigantische voordeur die er al was –
Bureau Jeugdzorg – creëert deze minister nu een extra voortuin.
Hij kan wel mooie sier maken met deze voortuin, maar hij zal dan toch alsnog
die voordeur en het huis daarachter moeten verbouwen.Ook die voortuin zelf is nog lang niet aangelegd en ingericht. Eind dit
jaar zou er in 50 gemeenten een Centrum voor Jeugd en Gezin gerealiseerd zijn,
maar dit blijkt maar bij 30 gemeenten het geval te zijn. Zijn dit echte centra,
of alleen maar websites met een telefoonnummer? In 25 andere gemeenten is
slechts sprake van een bundeling en een fysiek inlooppunt, dus nog geen echt
centrum. Dat valt dus tegen. Als wij in dit tempo doorgaan, wordt het niets
met die voortuin!Meer en betere samenwerking is mooi, maar wat de SP betreft, wordt het
in plaats van "één gezin, één plan" "één
gezin, één hulpverlener". Wij moeten echt af van die verschillende
hulpverleners die bij hetzelfde gezin over de vloer komen. De gezinsleden
worden daar helemaal tureluurs van en zo lang iedereen verantwoordelijk is
voor een klein deel, voelt niemand zich verantwoordelijk voor het geheel.Zou het Centrum voor Jeugd en Gezin overigens niet veel meer een sociale
buurtfunctie moeten krijgen en zou er vanuit dat centrum niet veel meer richting
jongeren moeten worden gedaan?Over ondersteuning aan gezinnen gesproken, het project Gezin In Balans
van Humanitas biedt hulp aan moeders tijdens en na detentie. Bij de Justitiebegroting
heeft mijn fractie daar ook al aandacht voor gevraagd. Vandaag wil ik specifiek
aandacht vragen voor de nazorg, de hulp aan moeders na detentie, die door
de gemeenten gefinancierd moet worden. Die moeders verhuizen immers vaak na
detentie. Omdat het voor kleinere gemeenten moeilijk is om deze gespecialiseerde
vorm van ondersteuning aan een relatief kleine groep aan te bieden, lukt het
maar niet om de financiering van deze nazorg rond te krijgen. Is de minister
bereid, nazorg aan ex-gedetineerde moeders landelijk te financieren?Gespecialiseerde dagverblijven zoals Kiddion moeten hun deuren sluiten.
Ouders van chronisch zieke kinderen krijgen sinds dit jaar veel minder budget
om zorg in te kopen. Er is geprobeerd om deze vorm van gespecialiseerde dagopvang
voor kinderen die intensief verpleegd moeten worden, onder te brengen bij
de Zorgverzekeringswet. Dat is echter mislukt en een alternatief is er niet.
Is de minister bereid zich ook ervoor in te spannen dat daar een oplossing
voor komt?De nieuwe financieringssystematiek lijkt op zichzelf een hele verbetering.
Er wordt meer rekening gehouden met de vraag naar jeugdzorg. Er zit echter
een dikke adder onder het gras. Met deze manier van financiering wordt het
paard van Troje van de marktwerking de jeugdzorg binnengehaald. Provincies
moeten immers straks met jeugdzorgaanbieders gaan onderhandelen over de prijs.
Dit zorgt ervoor dat de jeugdzorgaanbieders met elkaar moeten gaan concurreren
om tegen de laagste prijs jeugdzorg te bieden. Dat gaat uiteindelijk ten koste
van de kwaliteit van de zorg. Wij hebben allemaal bij de thuiszorg kunnen
zien, waartoe dat uiteindelijk leidt. Ook in de ggz wordt men op dit moment
helemaal gek van het tijdschrijven sinds de invoering van de marktwerking.
De SP vindt dit dan ook een slechte ontwikkeling. Het leidt tot uitholling
van de jeugdzorg. Jeugdzorgaanbieders moeten met elkaar gaan concurreren,
terwijl zij op dit moment gezamenlijk niet eens voldoende zorg kunnen bieden.
Minister, haal dit onderdeel alstublieft uit de nieuwe financieringssystematiek,
voordat het te laat is.Mevrouw Sterk (CDA):Wat vindt mevrouw Langkamp ervan dat bepaalde zorgaanbieders in bepaalde
provincies bijna monopolieposities hebben? Daardoor komen innovatieve, kleine
instellingen, die soms nog veel goedkoper zijn, niet aan de bak. Wellicht
komen zij meer aan de bak als je juist op prijs zou gaan concurreren.Mevrouw Langkamp (SP):De opvatting van de SP-fractie is dat niet de prijs bepalend moet zijn,
maar de kwaliteit van zorg en dus ook de vraag naar die zorg. Wij moeten ervoor
zorgen dat de kinderen die zorg nodig hebben, zorg krijgen. De prikkel van
de laagste prijs moet dan niet ingebracht worden, want die leidt uiteindelijk
gewoon tot daling van de kwaliteit. Wij hebben dit op andere gebieden ook
kunnen zien, bijvoorbeeld in de thuiszorg. Wij vinden dit onwenselijk.Mevrouw Sterk (CDA):Voorzitter. Het paarse kabinet omschreef het gezin als een primaire eenheid,
alsof het een wiskundige formule is. Tegenwoordig wordt er weer met warmte
over het gezin gesproken. In een gezin leer je wat liefde, verantwoordelijkheid,
geborgenheid en duurzame trouw is. Het gezin is een plek waar kinderen opgroeien
tot mensen die hun talenten kunnen ontplooien. Het is gezin is waardevol in
zichzelf, maar ook nog meer dan dat. In het gezin leren kinderen hoe zij om moeten gaan met conflicten en hoe
zij hun steentje kunnen bijdragen. Het is een voorbereiding op hun rol als
burger in de samenleving. Goede gezinnen zijn daarom ook goed voor de samenleving.
Het CDA vindt dat het in het gezinsbeleid draait om kansen bieden, steun geven
en grenzen stellen. Kansen bieden zodat gezinnen in staat worden gesteld om
tot ontplooiing te komen. Ondersteuning bieden als ouders bepaalde vaardigheden
missen of vragen hebben. Grenzen stellen waar ouders onmachtig of onwillig
zijn. Waar de veiligheid en ontwikkelingskansen van kinderen in gevaar komen,
zal de overheid niet moeten aarzelen, in te grijpen. De CDA-fractie vindt
dat op het moment dat er hulp wordt geboden, dit ook in deze volgorde zou
moeten geschieden.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Alleenstaande ouders, zijn dat ook gezinnen? Kunnen zij ook liefde geven
aan hun kinderen?Mevrouw Sterk (CDA):Zeker.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Waarom is de ouderbijdrage dan gehalveerd?Mevrouw Sterk (CDA):Welke ouderbijdrage bedoelt u?Mevrouw Koşer Kaya (D66):Voor de gezinnen geldt de ouderbijdrage, maar de ouderbijdrage voor de
alleenstaanden is gekort en zelfs gehalveerd.Mevrouw Sterk (CDA):Misschien kan mevrouw Koşer Kaya expliciteren over welke ouderbijdrage
zij het precies heeft. Dat is mij nog wat onduidelijk.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Toen wij het Belastingplan bespraken, hebben wij het hierover gehad. Alle
ouders krijgen een korting. De ouderbijdrage van alleenstaande ouders is echter
gehalveerd.Mevrouw Sterk (CDA):Ik loop straks even naar u toe, want het is mij nog steeds niet helder
waarop u precies doelt. Ik kom hierop graag in mijn tweede termijn terug.
U kunt mij op dit moment echter niet duidelijk maken waarop u precies doelt.
Ik zie bovendien aan mijn collega's dat het hun ook niet duidelijk is.De voorzitter:Dit doen wij op een later moment. Mevrouw Sterk vervolgt haar betoog.Mevrouw Sterk (CDA):Gelukkig gaat het in veel gezinnen in Nederland goed. De kinderen in Nederland
zijn de meest gelukkige van de wereld en in 85% van de gezinnen gaat
het gewoon goed. Bij alle discussies over Gouda en andere wijken zouden wij
dit bijna vergeten. De minister stelt in de Gezinsnota voor om op 15 mei
de dag van het gezin te vieren. Maar elke dag zou toch de dag van het gezin
moeten zijn? Als de minister dan toch naar een datum zoekt, waarom dan niet
gekozen voor 5 december, de dag van de grote kindervriend? Sinterklaas
is het grote kinderfeest. Dit blijkt ook uit onderzoek.Tegenwoordig wordt meer dan 50% van de kinderen geboren buiten
een juridisch vastgelegde relatie. Dit kan problemen opleveren als de relatie
tussen ouders niet goed meer gaat en er niets is geregeld omtrent de zeggenschap
over het kind. Daarom bereidt de CDA-fractie een wetsvoorstel voor waardoor
het ouderschap kan worden vastgelegd. Hierbij zou een moment kunnen passen
om ouders op een ongedwongen manier te laten kennismaken met de ondersteuning
en de mogelijkheden op het gebied van opvoeding die de gemeente kan bieden.
Dit zou kunnen gebeuren door middel van het uitreiken van een geboortekoffer
in het Centrum voor Jeugd en Gezin. Ik hoor graag een reactie van de minister
hierop.Onlangs heeft Motivaction een onderzoek gepubliceerd waarin wordt geconstateerd
dat een groep in Nederland, ongeveer een derde van de bevolking, moeite heeft
met richting geven en het maken van keuzen. Daardoor zijn deze mensen onzeker
over zichzelf. Zij scoren laag op matiging en zelfbeheersing. Motivaction
betitelt deze mensen als buitenstaanders, omdat zij zich nauwelijks verbonden
voelen met de samenleving als een groter geheel. Zij zijn alleen gericht op
hun directe naasten, dus het eigen gezin. Ik besteed aandacht aan dit onderzoek
bij de behandeling van de begroting voor Jeugd en Gezin, omdat de eerste conclusie
in dit onderzoek is dat vier op de tien ouders deel uitmaakt van deze groep.
Zij dragen deze waarden over op hun kinderen. De lage score op matiging en
zelfbeheersing kan leiden tot maatschappelijke problemen bij kinderen en jongeren,
die zichtbaar kunnen worden in de toename van bijvoorbeeld schulden, overgewicht,
pesten, schooluitval, alcoholmisbruik en probleemgedrag zoals het hebben van
een kort lontje. Dit zijn thema's waarover het vandaag ook gaat bij de behandeling
van deze begrotingMevrouw Langkamp (SP):Mevrouw Sterk begon haar betoog met het benadrukken van het belang van
het gezin. Ik onderschrijf dit belang. Daarmee nodigt zij mij echter uit om
haar de volgende vraag te stellen. Zij komt op voor het gezin, evenals minister
Rouvoet. Waarom laat zij de bezuinigingen op de AWBZ doorgaan, waarvan gezinnen
met problemen de dupe worden?Mevrouw Sterk (CDA):Mijn fractie is nog niet tot de conclusie gekomen dat gezinnen hiervan
de dupe worden. Wij hebben gepleit voor een zorgvuldige overgang, opdat gezinnen
hiervan juist niet de dupe worden. Mevrouw Langkamp weet dat op dit moment
onder leiding van Robin Linschoten wordt onderzocht hoe wij dit kunnen opvangen
binnen de jeugdzorg. De conclusie die mevrouw Langkamp nu trekt, willen wij
vooralsnog helemaal niet trekken.Mevrouw Langkamp (SP):De resultaten van het onderzoek waarop mevrouw Sterk doelt, worden pas
bekend als de bezuinigingen al zijn doorgevoerd. Er vallen dus eerst gezinnen,
en ook jongeren met problemen, tussen wal en schip. Vervolgens wordt pas bijna
een halfjaar later bezien of er misschien in financiële zin nog wat moet
worden bijgesteld in de jeugdzorg, zodat deze grote groep kan worden opgevangen.
Er bestaan al gigantische wachtlijsten in de jeugdzorg. Ik begrijp niet dat
mevrouw Sterk het risico wil lopen dat deze gezinnen eerst in de kou moeten
blijven staan, waarna vervolgens wordt bezien wat er eventueel nodig is om
ze op te vangen.Mevrouw Sterk (CDA):Ik ben het niet eens met deze analyse van mevrouw Langkamp. Wij laten
deze gezinnen niet in de kou staan. Er is een afspraak gemaakt over
een overgangsperiode van een halfjaar. Daarna wordt inderdaad bezien wat uiteindelijk
de consequenties zijn. Wij laten gezinnen dus niet in de kou staan, want juist
om dat te voorkomen is er gekozen voor deze overgangsperiode.De voorzitter:Mevrouw Sterk vervolgt haar betoog.Mevrouw Sterk (CDA):Om de maatschappelijke problemen die ik zojuist noemde te voorkomen, pleit
de CDA-fractie voor een burgerschapsoffensief. Opvoeden gaat niet alleen over
individuele ontplooiing, maar ook over voorbereiden op het zijn van een burger
in de samenleving. In de opvoedcursussen, maar ook bij het consultatiebureau
en bij bezoeken aan de schoolarts, moet aandacht worden besteed aan de vraag
hoe kinderen deze burgerschapswaarden meekrijgen. Een bijeffect zal zijn dat
ook de ouders worden "opgevoed". De CDA-fractie wil dat de minister
dit onderzoek samen met de jeugdgezondheidszorg. Kan hij de Kamer hiervoor
voorstellen doen? Uit het onderzoek van Motivaction blijkt ook dat deze kinderen
een steeds groter beroep doen op de morele infrastructuur. Familieleden, buurtbewoners,
de juf of meester of bijvoorbeeld de sport- of scoutingvrijwilligers zijn
soms van beslissende invloed. Juist kinderen zijn beïnvloedbaar door
mensen in wie zij vertrouwen hebben. Deze mensen kunnen net dat ene zetje
in de rug geven.Betekent dit dat wij de rol van de ouders dan maar uitvlakken? Zeker niet.
Ook voor ouders die kennis en vaardigheden ontberen, kunnen deze mensen echter
een belangrijk rolmodel zijn. In het beleid van de minister zien wij daarvoor
te weinig oog. Het gaat te veel over instituties en over de wijze waarop hulpverleners
meer en beter kunnen samenwerken. Wij moeten echter oppassen dat wij de mens
erachter en het kind erachter niet uit het oog verliezen.De minister wil graag de Eigen Krachtconferenties bevorderen. Daarbij
wordt de familie verantwoordelijk gemaakt voor het plan. Onze fractie is daarover
enthousiast, maar wat doet de minister er nu concreet aan? Het blijkt namelijk
dat de mogelijkheid voor het gebruik van deze conferenties nog niet echt tussen
de oren zit bij de hulpverleners. Hoe kijkt de minister aan tegen het voorstel
om een wetswijziging door te voeren in de Wet op de jeugdzorg, waarbij wettelijk
wordt vastgelegd dat eerst wordt bekeken wat in de sociale omgeving kan worden
bereikt, met betrekking van hulpverleners – zo gaat dat immers bij de
Eigen Krachtconferentie – alvorens over te gaan op de zwaardere hulpverlening?
In Nieuw-Zeeland is dit een groot succes. Om een impuls te geven aan de Eigen
Krachtconferenties wil de CDA-fractie ook dat er een aantal pilots komt bij
gemeenten. Graag krijg ik hierop een reactie.De heer Voordewind (ChristenUnie):Het is mooi dat het CDA de Eigen Krachtconferenties ook omhelst. In de
provincie Overijssel speelt dat breed. Wij hebben eerder een motie ingediend
om deze bij de CJG's goed onder de aandacht te brengen. Is het CDA ook bereid
om hetzelfde vanuit de minister in de richting van de andere provincies te
doen, zodat dit breder inzetbaar wordt dan alleen bij de CJG's?Mevrouw Sterk (CDA):Mijn pleidooi was juist bedoeld om aan te geven dat wij het van belang
vinden dat in de brede jeugdhulpverlening de Eigen Krachtconferenties veel
meer worden ingezet, zodat in eerste instantie de sociale omgeving gemobiliseerd
wordt om het gezin te helpen. Nogmaals, er blijken goede resultaten te zijn.
Ik weet dat dit in Overijssel een succes is. Uit Overijssel komt ook de vraag
om een pilot te kunnen uitvoeren bij gemeenten; vandaar ook mijn vraag. Natuurlijk
willen wij graag de landelijke uitrol.Als het gaat om met respect met elkaar omgaan, gaat het ook om de seksuele
moraal. De minister wil daarover een maatschappelijke discussie. Prima, minister,
wij steunen u, maar die discussie is al wel een tijdje gaande. Vorig jaar
riepen wij daartoe op bij de behandeling van deze begroting. Daarbij pleitten
wij ook om juist in de opvoeddebatten dit thema te agenderen. Wat ons betreft,
hadden deze gesprekken, de opvoeddebatten, als opmaat moeten dienen voor de
Gezinsnota. Nu gaat de minister echter na het uitkomen van de Gezinsnota deze
opvoeddebatten nog eens vormgeven; een gemiste kans, wat ons betreft. Dit
onderstreept onze kritiek van vorig jaar dat de minister onvoldoende de ouders
en andere betrokkenen erbij betrekt en zich te veel richt op wetenschappelijke
commissies en zijn eigen ambtenaren. De opvoeddebatten zullen op lokaal niveau
plaatsvinden. Welke rol ziet de minister daarin voor zichzelf weggelegd? Wat
de CDA-fractie betreft moet het eindigen in een opvoedcanon, zoals wij ook
vorig jaar in het begrotingsdebat hebben aangegeven.Deze discussie over seksuele moraal mag ook niet vrijblijvend zijn. Er
moet meer gebeuren. Zoals ik vorig jaar al zei, blijkt in de hulpverlening
soms een handelingsverlegenheid. Wat zeg je tegen een meisje dat na een weekend
thuis het met zes jongens heeft gedaan, nadat je haar condooms had meegegeven?
Minister, wordt het ook niet tijd voor een richtlijn of een gedragscode in
de jeugdzorg? Dat geldt eigenlijk ook voor het onderwijs. Seksualiteit mag
niet losgekoppeld zijn van gevoelens van intimiteit. Daarom is aandacht in
de lessen daarvoor van groot belang, ook al op de basisschool.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ik stel allereerst een vraag over de seksuele moraliteit. Ik kan mij voorstellen
dat de seksuele moraal zoals bijvoorbeeld mevrouw Sterk ernaar kijkt, een
andere kan zijn dan die van de heer De Vries en misschien ook weer een andere
dan die van mevrouw Bouchibti. Hoe wil zij dat soort lessen dan op school
vormgeven?Mevrouw Sterk (CDA):Nu gaat mevrouw Koşer Kaya wel heel erg expliciet op seksuele voorkeuren
en zo in. Dat wilde ik hier verder maar niet doen. Mij gaat het om iets wat
mij is opgevallen in verband met de seksuele beleving van jongeren. Uit onderzoek,
uit een documentaire als Sex Sells, en uit zaken die Sunny Bergman en Myrthe
Hilkens hebben aangegeven, blijkt dat voor bepaalde groepen jongeren seksualiteit
losgekoppeld lijkt te zijn van gevoelens van intimiteit, van relaties en van
liefde, en eigenlijk puur wordt opgevat als iets wat je hoort te doen omdat
je er anders niet bij hoort. Soms worden jongeren er zelfs voor betaald, zodat
zij mobieletelefoonkaarten kunnen aanschaffen. Daar kom ik dadelijk op terug.
Dit lijkt mij niet de gewenste seksuele moraal. Ik vind dat aan dat aspect,
dus ook aan de relationele vorming, veel meer aandacht moet
worden besteed, onder andere in het onderwijs.De voorzitter:Mevrouw Sterk, wilt u proberen korter te antwoorden?Mevrouw Sterk (CDA):Ik zal mijn best doen, mevrouw de voorzitter.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Seksuele moraliteit is subjectief. Het lijkt mij bijna ondoenlijk om daarin
op scholen één lijn te trekken. Lessen in seksualiteit hoor
je inderdaad op school te geven. Wij hebben daarvoor in het verleden voortdurend
aandacht gevraagd. Ik kan mij herinneren dat er partijen waren die dit allemaal
niet zo goed vonden. Op basis van welke harde cijfers zegt mevrouw Sterk dat
de seksuele moraliteit van Nederland dusdanig ontspoord is dat enorme gedragscodes
gerechtvaardigd zijn?Mevrouw Sterk (CDA):Ik heb niets gezegd over "ontsporing". Die woorden heb ik niet
in de mond genomen. Ik constateer een handelingsverlegenheid bij sommige docenten
en hulpverleners die met dit thema te maken hebben. Dit begrijp ik ook, omdat
dit onderwerp raakt aan je eigen seksualiteit. Je wilt natuurlijk niet uitgemaakt
worden voor een persoon uit de jaren vijftig om wie een spruitjesgeur hangt.
Daarover gaat het wat mij betreft ook helemaal niet. Ik vind dat dit taboe
er eens af zou moeten. Wij willen gezonde kinderen, die op een gezonde manier
kunnen omgaan met hun seksualiteit. Een onderzoek uit Amerika toonde onlangs
aan dat één op de zes meisjes tegen haar zin te maken heeft
gehad met seksualiteit. Deze cijfers vind ik heel schokkend. Ik vind dat wij
er goed naar moeten kijken. Er loopt een onderzoek, dat wij afwachten. Ik
vind dat seksuele voorlichting niet alleen aan de technische, maar ook aan
de andere aspecten aandacht moet besteden.Mevrouw Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD):Ik hoor met verbazing hoe de christelijke partijen een potje aan het vérplassen
zijn op het gebied van de moraal. Ik vraag mij af hoe mevrouw Sterk haar moraal
wil opleggen aan de Nederlandse jeugd. Maar hierover wil ik het niet hebben.
De VVD-fractie heeft tot twee keer toe moties ingediend om seksuele voorlichting
en voorlichting over veilig vrijen in te voeren in het primair en voortgezet
onderwijs, zodat daarmee de weerbaarheid van de jeugd wordt verbeterd. Iedere
keer stemt de CDA-fractie tegen. Wat is daarvoor toch de reden? Mevrouw Sterk
maakt een hele ommezwaai, zij wil het opeens anders.Mevrouw Sterk (CDA):Wij zijn er helemaal niet tegen. Er zijn ook scholen die er aandacht aan
besteden. Wij vinden dat er explicieter aandacht moet worden besteed, niet
alleen aan voorlichting over het voorkomen van een soa en over veilig vrijen –
dit wil de VVD-fractie blijkbaar – maar ook over hoe je nee kunt zeggen
en hoe je ervoor zorgt dat een seksuele ervaring fijn is.Mevrouw Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD):Ik begrijp dat de rol van de ouders hiermee is afgedaan. Kennelijk ziet
de CDA-fractie een staatsrol. De staat moet de moraal van het CDA aan onze
jeugd opleggen. Mevrouw Sterk wil de ouders een ondergeschikte rol laten spelen.Mevrouw Sterk (CDA):Ik vind dat mevrouw Dezentjé er een karikatuur van maakt. Blijkbaar
vindt de VVD-fractie dit niet zo'n probleem. Ik vind het wel een probleem
als een bepaalde groep kinderen in Nederland het normaal vindt om voor een
mobieletelefoonkaart achter een webcam seks te hebben met een onbekende en
als deze groep het normaal vindt dat een zevenjarige een box induikt en het
daar met een ander doet. Ga maar eens kijken naar die documentaire. Daarover
maken wij ons druk. Wij willen dat daar wat aan gedaan wordt. Natuurlijk is
dit in eerste instantie een taak voor de ouders. Helaas zijn er echter ouders
die het op dit punt laten afweten. Wij vinden dat onderwijs en hulpverlening
er een belangrijke rol in hebben om ervoor te zorgen dat deze kinderen de
kans hebben om op een gezonde manier met hun seksualiteit om te gaan.De heer Van der Vlies (SGP):Ik ben blij met de stellingname van mevrouw Sterk namens de CDA-fractie.
Vorig jaar heeft zij er al over gesproken. De SGP-fractie spreekt er al tientallen
jaren over. Ik ben dus heel blij met de inzet van mevrouw Sterk. Ik vraag
mij alleen af of je het niet nog breder zou moeten trekken. Het heeft namelijk
ook iets te maken met de vervuiling van de publieke ruimte. Dweilen is nuttig,
maar je moet de kraan wel dicht zien te krijgen. Ik denk aan bepaalde programmatuur
op internet en meer algemeen aan de media. Ik erken dat dit lastig is, maar
moet dit ook niet worden geagendeerd?Mevrouw Sterk (CDA):Ik ben het helemaal eens met de heer Van der Vlies. Ik heb een tijdje
geleden de tikfoutdomeinen aan de orde gesteld. Kinderen die per ongeluk "sesamstaat"
intikken, kunnen doorgelinkt worden naar een pornografische site. Ik vind
dat dit soort dingen eigenlijk niet zou moeten kunnen. Ik heb daarover ook
vragen gesteld. De heer Van der Vlies vindt mij wat dit betreft dus aan zijn
zijde.De heer Dibi (GroenLinks):Voorzitter. Als mevrouw Sterk het echt allemaal zo belangrijk vindt –
en ik geloof dat direct – zal zij wel met wat meer moeten komen dan
alleen maar een gedragscode of een opvoeddebat, waaraan mensen deelnemen met
wie het sowieso al goed gaat. In het primair onderwijs hebben wij sowieso
al een kerndoel. Kerndoel 34 is dat leerlingen leren zorg te dragen voor de
lichamelijke en psychische gezondheid van henzelf en anderen. Daarin zou ook
de seksuele vorming ingepast moeten worden. Er zijn echter bijzondere of zwarte
scholen die dat niet doen, uit angst voor de reactie van de ouders die dat
uit ideologische opvattingen niet wenselijk vinden. Wat vindt mevrouw Sterk
daarvan en zou niet daarop veel meer moeten worden ingezet?Mevrouw Sterk (CDA):Ik heb nog meer voorstellen maar ik werd onderbroken in mijn pleidooi.
De heer Dibi hoort dadelijk nog twee andere punten. Ik vind dat scholen daar
in principe vrij in zijn, mits er wel aandacht wordt besteed aan die kerndoelen.
Maar de overheid mag niet, zoals mevrouw Dezentjé Hamming terecht opmerkte,
precies voorstellen op welke manier dat moet gebeuren en wat de kinderen moeten
meekrijgen. Dat is de vrijheid van scholen zelf. Dat er aandacht aan moet
worden besteed, daar zijn wij het mee eens.De heer Dibi (GroenLinks):Mevrouw Sterk zegt wel net heel duidelijk dat het niet zonder liefde moet
gebeuren. Zij heeft zelf dus al heel duidelijke opvattingen over hoe en met
wie kinderen seks mogen hebben en of ze überhaupt seks mogen hebben.
Ik vind het raar dat zij ineens wegduikt als wij vragen op welke manier scholen
er dan aandacht aan moeten besteden.Mevrouw Sterk (CDA):Ik probeer uw vraag te begrijpen maar ik heb niet per se een opvatting
over met wie...De heer Dibi (GroenLinks):Ik zal het nog een keer formuleren. U hebt heel duidelijke opvattingen
over wat wel en wat niet goed is als het gaat om seks en jongeren, maar als
het gaat om concrete maatregelen blijft het verdacht stil.Mevrouw Sterk (CDA):Volgens mij is een heel concrete maatregel dat scholen hier aandacht aan
besteden. Ik ga alleen niet voorschrijven op welke manier dat zou moeten gebeuren.
Dat past ook helemaal niet bij onze partij. Ik kan echter wel aangeven dat
het zou moeten gaan om niet alleen de technische maar ook de andere aspecten.
Volgens mij hoorde ik dat de heer Dibi zelf ook bepleiten en ik begrijp dan
ook niet waar hij een verschil ziet tussen zijn en mijn pleidooi.De voorzitter:U vervolgt uw betoog!Mevrouw Sterk (CDA):De website www.hoehetmoet.nl is puur gebaseerd op de technische voorlichting.
De Rutgers Nisso Groep heeft hieraan meegewerkt, maar is dit nu wat de minister
bedoelt? Ik denk het niet, maar is hij bereid om te bezien of deze site, die
immers is gemaakt door een organisatie die het kabinet ook subsidieert, eventueel
kan worden aangepast – "aangevuld" is misschien een beter
woord – op dat punt?Uit onderzoek in België blijkt dat jongeren tegen betaling voor de
webcam seksuele handelingen verrichten en zo bijvoorbeeld een mobiel abonnement
kunnen krijgen. Dat zal in Nederland, vrees ik, niet anders zijn en dit moet
ook de minister een gruwel zijn. Wat kan hij daartegen ondernemen?Ik stap van mijn seksuele-moraalverhaal af. In het onderwijs heeft men
ook steeds meer aandacht voor het thema burgerschap, al verloopt de ontwikkeling
in onze ogen nog wel moeizaam. Een positief voorbeeld is echter de maatschappelijke
stage die alle jongeren een mogelijkheid biedt om die betrokkenheid bij de
samenleving vorm te geven. Dat meedenken en meedoen erg belangrijk zijn, wordt
ook door de minister onderkend. In de begroting is niet voor niets zo'n 3
mln. gereserveerd voor participatie en burgerschap door jongeren. In dit verband
ziet mijn fractie overigens niet in waarom de minister van plan is te korten
op de regeling ter ondersteuning van vrijwilligerswerk voor en door jongeren.
Ik krijg hierop graag een reactie van de minister.Gemeenten zitten met de handen in het haar met name als het om 12-minners
gaat, jongeren die maling lijken te hebben aan welke gezagsdrager of hulpverlenende
instantie dan ook. Al eerder heeft de CDA-fractie ervoor gepleit om het college
de mogelijkheid te geven om snel een ots of uithuisplaatsing te vragen. Wat
ons betreft zou het college onmiddellijk naar de rechter moeten kunnen stappen.
Ik krijg hierop graag een reactie.De Verwijsindex Risicojongeren zal zeker gaan bijdragen aan het vroegtijdig
opsporen van probleemjeugd maar dan moet de politie wel bereid zijn te gaan
melden binnen dit systeem. Helaas bereiken ons geluiden dat dit niet in elke
regio het geval is. Dit moet ook een volwaardig alternatief gaan vormen voor
de VIA en daarom moet ons wat betreft ook de etniciteit geregistreerd worden.
Over dat laatste kunnen we later een debat voeren, maar ik krijg graag een
reactie van de minister op het eerste punt.Op het terrein van de jeugdzorg moet er in 2009 veel gebeuren. De wachtlijsten
moeten eind 2009 zijn opgelost. De Deltamethode moet zijn ingevoerd en kindermishandeling
moet zijn teruggedrongen. De minister moet zijn ambities waarmaken. Wij verwachten
van hem meer leiderschap en meer daadkracht, ook waar het gaat om de grootstedelijke
regio's.Na 2009 komt er een nieuwe financiering die zal moeten leiden tot minder
wachtlijsten en betere zorg. Dat is hard nodig. De CDA-fractie heeft echter
afgesproken alleen met deze zogenaamde Kaisersystematiek akkoord te gaan als
er sprake is van eenduidige definitiehantering bij de provincies. Ik noem
ze nog maar een keer: dezelfde manier van indiceren, dezelfde normprijzen
en hetzelfde startpunt. Anders moeten wij appels met peren vergelijken en
kunnen provincies zich blijven verschuilen achter discussies over definities
in plaats van afgerekend te worden op hoeveel kinderen er nu echt zijn geholpen.
Graag krijgen wij een harde toezegging op dat punt. Daarbij moeten wat ons
betreft ook de risicofactoren en de cumulatie van risicofactoren een groter
onderdeel uitmaken van het verdeelmodel. Dit gebeurt immers wel bij de Centra
voor Jeugd en Gezin en zou dus ook hier ook op zijn plek zijn. Graag een toezegging
op dit punt van de minister.2009 wordt ook het jaar van de evaluatie van de Wet op de jeugdzorg. Voor
ons gaat het bij deze evaluatie niet zozeer om de vraag of wij door moeten
gaan met de provinciale jeugdzorg, als wel om de vraag hoe wij het geheel
moeten reorganiseren. De Bureaus Jeugdzorg zijn ooit begonnen als een soort
huisarts voor kinderen met opvoedproblemen, maar zijn inmiddels uitgegroeid
tot een specialistische indicatiefabriek. Je gaat nu niet meer naar de huisarts,
maar naar de cardioloog, om de vergelijking maar even door te trekken. Op
dit moment zijn de gemeenten druk bezig met een nieuwe vorm van een eerstelijnsvoorziening,
namelijk het Centrum voor Jeugd en Gezin. Wij moeten voorkomen dat dit een
nieuwe bureaucratische laag wordt. De geluiden die ons daarover bereiken zijn
niet positief. Alle wethouders hebben inmiddels het naambordje "Centrum
voor Jeugd en Gezin" op het stadhuis ontvangen, maar het gaat om wat
erachter zit. Wij maken ons daar zorgen over. Wij willen geen nieuw bureau
jeugdzorg op lokaal niveau. Dan zijn wij even ver van huis. Graag zien wij
dat de minister dit aspect met nadruk meeneemt in de evaluatie van de Wet
op de jeugdzorg.Mevrouw Langkamp (SP):Voor ons is het positief dat mevrouw Sterk van de fractie van het CDA
grote vraagtekens plaatst bij de manier waarop het nu allemaal wordt vormgegeven.
Mijn vraag gaat eigenlijk over iets wat mevrouw Sterk daarvoor zei. Zij riep
de minister op om meer leiderschap en daadkracht te tonen bij het wegwerken
van de wachtlijsten in de jeugdzorg. Wat verstaat zij daar precies onder?Mevrouw Sterk (CDA):Ik heb daar in breder verband over gesproken. Ik heb ook de Deltamethode
en kindermishandeling genoemd. De minister zou veel meer het voortouw moeten
nemen als provincies het laten zitten. Er zijn concrete afspraken gemaakt
over het wegwerken van de wachtlijsten. Eind 2009 mogen er geen kinderen meer
op de wachtlijst staan die er nu op staan. Ook mogen er geen kinderen op de
wachtlijsten terechtkomen als gevolg van de verwachte groei.Mevrouw Langkamp (SP):Wat doet het CDA als dit wel het geval is?Mevrouw Sterk (CDA):Dan moet de minister eerst met een verklaring daarvoor komen. Wij maken
er ons zorgen over dat geld alleen niet voldoende is. Ik heb dit ook in het
algemeen overleg gezegd. U was daar trouwens ook bij aanwezig. Er moet meer
gebeuren. De bureaucratie moet worden teruggedrongen en de professionaliteit
van medewerkers moet meer centraal komen te staan. Ik ben bang dat deze enige
injectie van geld en de afspraken die daarover zijn gemaakt er uiteindelijk
niet toe leiden dat de wachtlijsten helemaal zijn weggewerkt. Laten wij hopen
voor de kinderen die op de lijst staan, hopen dat dit wel lukt.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Om het scherp te krijgen stel ik één vraag aan mevrouw Sterk.
Zegt het CDA nu dat het Centrum voor Jeugd en Gezin op de schop gaat en dat
dit er niet komt in de vorm zoals nu gepland?Mevrouw Sterk (CDA):Dat heb ik niet bedoeld, maar misschien heb ik mij wat ongelukkig uitgedrukt.
Wij moeten voorkomen dat er een soort bureau jeugdzorg op lokaal niveau ontstaat.
Ik zie dat de gemeenten ontzettend worstelen met het neerzetten van de Centra
voor Jeugd en Gezin. Dit moeten laagdrempelige centra zijn. Mensen moeten
er gemakkelijk naar binnen kunnen. Het dreigt nu te verworden tot een instelling
waar je naartoe gaat als je problemen hebt. Dat is mijn zorg.Een ander punt dat het CDA zorgen baart – dit houdt eigenlijk ook
verband met het voorgaande – is het recht op jeugdzorg tot 23 jaar.
Ons bereiken regelmatig berichten dat jongeren na hun achttiende tussen wal
en schip vallen. Vanuit een gestructureerde omgeving moeten zij het ineens
helemaal alleen rooien: hun financiën, hun dagritme, hun school of baan,
en dit alles met de bagage die zij hebben meegekregen van thuis. De nazorg
is vaak onvoldoende. Wij willen een stevige brug tussen het einde van de jeugdzorg
en de start van een zelfstandig leven. Het project "Kamers met Kansen"
dat in verschillende steden wordt uitgevoerd, biedt de unieke mogelijkheid
om jongeren op weg te helpen als zij 18 zijn: een huis, een baan of school
en begeleiding. Alle betrokken bewindspersonen zijn overtuigd van het nut
van deze projecten, maar niemand durft zijn nek uit te steken. Minister Rouvoet,
wij willen graag dat u daartoe het initiatief neemt.De wachtlijsten in de jeugd-ggz zijn minstens zo lang als die in de jeugdzorg.
Mijn fractie heeft vorig jaar al het probleem aangekaart dat de minister wel
de verantwoordelijkheid heeft voor de jeugd-ggz, maar niet het geld. Wij roepen
de minister op om samen met minister Hirsch Ballin en minister Klink tot scherpe
afspraken te komen om de wachtlijsten voor de jeugd-ggz terug te dringen en
ons daarover op zo kort mogelijk termijn te berichten.Dagelijks werken er duizenden mensen met veel inzet en passie in de jeugdzorg
en de jeugdgezondheidszorg. Helaas staan de missers vaak in chocoladeletters
op de voorpagina van de krant, maar als het goed gaat, zwijgen de media. Deze
mensen verdienen een pluim omdat zij vaak onder moeilijke omstandigheden hun
werk met alle liefde en inzet blijven doen. Laten wij hen afrekenen op hun
inhoudelijke verantwoordelijkheid en niet al te veel belasten met administratieve
rompslomp, fusieperikelen en financiële afvinklijstjes. Tegelijkertijd
wordt ook op hen het terechte appel gedaan om over de grenzen van hun eigen
professionele muurtjes heen te kijken bij zaken als de "één
gezin, één plan"-aanpak. Voor professionals die zelfvertrouwen
hebben, moet dit een uitdaging zijn.Uit onderzoek van CentiQ blijkt dat jongeren nauwelijks sparen. Veel jongeren
hebben schulden omdat zij via internet veel te gemakkelijk abonnementen voor
mobiele telefoons en soms zelfs creditcards kunnen krijgen. De CDA-fractie
heeft ervoor gepleit om jongeren goed te leren omgaan met geld. Vroeger was
er een landelijke spaarweek. Ik weet niet of mensen in de zaal zich dat nog
herinneren. Kinderen mochten dan een spaarpotje inleveren bij de bank en kregen
daarvoor een leuk presentje. Op school was dat soms aanleiding om te praten
over het belang van het goed omgaan met je geld. Dat die noodzaak er is, blijkt
ook weer uit dit onderzoek van CentiQ. Daarom roept de CDA-fractie de minister
op om met het bankwezen in gesprek te gaan over de mogelijkheid om zo'n landelijke
spaarweek weer op poten te krijgen, samen met het onderwijs zodat eenmaal
per jaar de lessen over het geld in die week plaatsvinden en het belang van
sparen, ook voor jongeren, weer wordt benadrukt.De CDA-fractie is zwaar teleurgesteld dat het computerspelletje Manhunt
2 toch op de markt komt. Een meerderheid van de Tweede Kamer was hiertegen.
Dit computerspel past ons inziens niet in een fatsoenlijke samenleving. Onderzoek
in Amerika heeft aangetoond dat dit soort games leidde tot meer agressiviteit.
Waarom kan dit wel in Duitsland worden verboden en niet in Nederland? Wij
willen dat een mogelijk verbod nogmaals wordt bekeken.Er is veel te doen en de ambities van de minister zijn hoog. In deze periode
moet dan ook zichtbaar worden dat het ministerie voor Jeugd en Gezin een duidelijke
toegevoegde waarde heeft. Wij zullen de minister daaraan houden.Mevrouw Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD):Ik was eigenlijk vol verwachting, want mevrouw Sterks collega, de heer
Van Hijum, heeft enige tijd geleden een voorstel gedaan om de export van kinderbijslag
te beëindigen. Daar op de begroting voor Jeugd en Gezin ruim 4 mld. voor
de kinderbijslag is opgenomen, had ik nu een motie of amendement van mevrouw
Sterk verwacht om dit te regelen. Kan ik dit nog van haar verwachten?Mevrouw Sterk (CDA):Ik herinner mevrouw Dezentjé Hamming eraan dat wij ongeveer twee
uur geleden hebben gestemd over een motie. Daarin staat dat wij de regering
verzoeken om te onderzoeken hoe wij de export van kinderbijslag en -toeslag
naar andere EU-lidstaten kunnen beperken en dat wij in kaart
willen brengen hoe de export van soortgelijke voorzieningen in andere EU-lidstaten
is geregeld. Ook staat erin dat wij willen bekijken of nadere afspraken zijn
te maken over de aanpak van misbruik en fraude met de landen waaruit grote
groepen van onze arbeidsmigranten komen. Dus ook Marokkaanse en Turkse arbeidsmigranten,
zeg ik tot de VVD-fractie. Ik meen dat mevrouw Dezentjé Hamming ook
voor deze motie heeft gestemd.Mevrouw Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD):Dat is helemaal waar, maar mevrouw Sterk had dit hier kunnen regelen,
want dit is een begrotingsbehandeling. Het is toch een beetje slap dat zij
alleen nog maar voor een onderzoekje is.Mevrouw Sterk (CDA):Volgens mij heeft mevrouw Dezentjé Hamming ook met dat onderzoek
ingestemd. Laten wij het onderzoek eerst maar eens afwachten. Ik ben benieuwd
naar haar voorstel over dit punt.Mevrouw Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD):Voorzitter. Wij moeten steeds meer van dit kabinet en vooral van deze
minister: borstvoeding geven, eerder kinderen krijgen; wat hem betreft liefst
2,1. Bij relatieproblemen krijg je van de staat een cursus conflicthantering
in een Centrum voor Jeugd en Gezin. Als het aan zijn partij, de ChristenUnie,
ligt, mag je in je eigen auto ook niet meer roken. De betutteling grijpt je
werkelijk naar de keel en heel Nederland wordt de maat genomen. Blijkbaar
ben je een slechte moeder als je geen borstvoeding geeft en als je pas na
je dertigste aan kinderen toe bent. Uit negatief commentaar en ook uit zijn
lichaamstaal hier blijkt dat de minister dit niet interessant vindt. Volgens
hem zijn dit onderwerpen die aan de moderne keukentafel aan de orde zijn.
Inderdaad, dat is precies de plek waar dit soort gesprekken moet worden gevoerd,
alleen hoort minister Rouvoet daar niet aan te schuiven.Zijn aandacht behoort, wat de VVD-fractie betreft, daar te liggen waar
deze het hardst nodig is en dat is in de jeugdzorg. Zoals het er nu naar uitziet,
zal deze minister de geschiedenis ingaan als de minister van wachtlijsten.
In deze regeerperiode, met voor het eerst een minister voor Jeugd en Gezin,
is het aantal kinderen op de wachtlijst voor jeugdzorg gestegen van 200 bij
zijn aantreden naar 6300 nu en still counting. Nog zorgelijker: al bijna twee
jaar komen wij met deze minister niet verder dan een debat over cijferfetisjisme;
wie wel en wie niet wordt meegeteld. Waar het om gaat, is dat ieder kind tijdig
de juiste zorg krijgt. Dat vraagt echt om een strakke regie. Er moet inzicht
komen in het aantal kinderen dat voor zorg in aanmerking komt en het aantal
medewerkers dat nodig is om de zorg binnen een normale termijn ter beschikking
te stellen. Dan kunnen partijen vooraf weten welke "werkvoorraad"
er op hen afkomt. Bij inzicht in de capaciteit van de keten kan een Bureau
Jeugdzorg de juiste zorg klaarzetten; zo zijn er geen wachtlijsten meer. Maar
de gegevensverwerking is droevig. Dossiers worden niet tijdig en niet juist
verwerkt, waardoor dubbel werk wordt gedaan en, erger nog, waardoor gaten
vallen. Ook voor de medewerkers is dat buitengewoon frustrerend. Maar in plaats van een minister die alle partijen in de jeugdzorg, en
dat zijn er nogal wat: ministeries, provincies, Meldpunt Kindermishandeling,
Bureaus Jeugdzorg, Raad voor de Kinderbescherming en de kinderrechter, bij
de lurven grijpt en zorgt dat deze beter gaan samenwerken, wil de minister
de evaluatie van de Wet op de jeugdzorg in 2009 afwachten. Wel gaat er alvast
185 mln. naar het oplossen van de wachtlijsten. Lui beleid vind ik dit; extra
geld voor een niet werkend systeem waardoor slecht beleid wordt beloond en
de problemen blijven bestaan. Zoals ik ook gisteren in EénVandaag heb
gezegd: geld waarvan nu nog niet eens duidelijk is waaraan het wordt besteed
en wat kennelijk niet terechtkomt bij de kinderen, namelijk snellere hulp.
Het werkveld zelf zegt nota bene dat het verminderen van bureaucratie en het
verbeteren van de samenwerking veel belangrijker nog zijn dan de financiering.Mevrouw de voorzitter. Op dit moment lijkt er geen wetswijziging nodig
en ook geen geld. Wat nodig is, is een minister die regie pakt, die slagkracht
toont. Want je kunt het als minister niet maken om, als je speciaal bent aangesteld
om deze problemen op te lossen, geen resultaat te boeken. Dat is immoreel.De Algemene Rekenkamer heeft gezegd dat het bestaansrecht van dit ministerie
nog niet is bewezen. De VVD-fractie is het daarmee eens. Maar wat vindt de
minister er eigenlijk van? Hij is mede betrokken op terreinen waar andere
bewindspersonen verantwoordelijk zijn. Kan de minister een midterm review
geven van de wijze waarop deze medebetrokkenheid financieel en inhoudelijk
tot nu toe in de praktijk wel of niet heeft gewerkt?De heer Voordewind (ChristenUnie):Ik hoor de term "immoreel". Mevrouw Dezentjé Hamming
is bij de verschillende debatten geweest. Zij heeft de door deze minister
ingezette maatregelen gezien. Er komt een commissie-Kaiser aan. Wij gaan prestatieafspraken
maken met de provincie. Daar wordt dan verantwoording afgelegd over de bestedingen
van de financiën. Wat wil mevrouw Dezentjé Hamming nog meer?Mevrouw Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD):Mijnheer Voordewind stelt mij inderdaad niet teleur, want ik had inderdaad
verwacht dat hij op de kreet "immoreel" aan de microfoon zou verschijnen.
Ik noem dit met nadruk immoreel. Ik zal zeggen hoe dit in de Dikke Van Dale
staat, en dat zal hem aanspreken: "immoreel" staat voor de begrippen
van eer en plicht. Ik vind het de plicht van deze minister voor Jeugd en Gezin
en ik vind dat het ook zijn eergevoel moet aanspreken om de wachtlijsten niet
te laten voortbestaan. Er gaat nu 185 mln. naar toe, vanuit provincie en Rijk.
Er zijn tot op de dag van vandaag nog geen prestatieafspraken gemaakt. Wij
geven eerst geld en vervolgens gaan wij na waar dat geld precies naartoe gaat.
Mijnheer Voordewind, ik heb vorige week om een debat gevraagd waarin ik heb
gevraagd waar het geld precies naartoe gaat en wat wij ervoor terugkrijgen.
Ik heb op die vraag geen duidelijk antwoord gehad.De heer Voordewind (ChristenUnie):Dat moet ik corrigeren. In het debat met de minister heeft hij duidelijk
aangegeven dat er prestatieafspraken met de provincie zijn gemaakt. Wij hebben
nog geen concrete afspraken gemaakt met de stadsregio's. Daarmee is de minister nog in onderhandeling. Wij voorzien dat voor het eind van
het jaar daarmee prestatieafspraken worden gemaakt.Mevrouw Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD):Ik ben ook bij dat debat geweest. Ik had meer informatie willen krijgen.
Ik heb die niet gekregen. U hebt er kennelijk genoeg aan, maar ik niet.De heer Voordewind (ChristenUnie):U moet toch erkennen dat er prestatieafspraken zijn gemaakt.De voorzitter:U herhaalt de vraag, maar mevrouw Dezentjé antwoordt niet. Het
woord is aan de heer Van der Vlies.De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter. Toen het woord "immoreel" viel, dacht ik even: wat
is dat ook al weer? Bij mij kwam op: iets vragen aan iemand wat voor de persoon
in kwestie onmogelijk is, te doen. Dat vind ik immoreel. Deze minister heeft
een systeemverantwoordelijkheid, maar de uitvoeringsverantwoordelijkheid ligt
op provinciaal niveau. Wij kennen het mechanisme. Ik ga deze minister niet
verdedigen, dat doet hij morgen zelf. Wilt u hem iets vragen wat eigenlijk
in het systeem, waar wij allemaal bij zijn geweest en waarvoor wij verantwoordelijk
zijn, onmogelijk is?Mevrouw Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD):Ik heb het zojuist goed uitgelegd. De wachtlijsten zijn alleen maar gestegen.
Binnenkort vliegt er een gezinsnota door de Kamer. Nogmaals, wij moeten van
alles. De bemoeizucht van deze minister gaat tot ver aan de keukentafel, stel
ik vast. Ik vind dat deze minister zijn prioriteiten verkeerd stelt. Ik vind
dat hij op dit moment al zijn aandacht daar moet hebben, waar dat het hardst
nodig is. Voor de VVD-fractie zijn dat de problemen in de jeugdzorg. Als de
prioriteiten niet op die manier worden gelegd, vind ik dat immoreel en vind
ik dat een enorm probleem. Eer en plicht zullen u ook moeten aanspreken. Daarop
spreek ik de minister aan.Er zijn meer grote problemen die aandacht van de minister behoeven, zoals
kindermishandeling. Meer dan 100.000 kinderen zijn jaarlijks slachtoffer,
althans, zij zijn gemeld. Vorig jaar was slechts 4% van de meldingen
afkomstig van ziekenhuizen en slechts 4,3% van huisartsen. Dat is dus
dramatisch laag, want zij krijgen alle gevallen te zien. Zo'n melding is voor
het kind van levensbelang, maar deze minister gaat niet verder dan een meldcode,
niet meer dan "handvatten voor het opstellen van richtlijnen". Wat
hebben de kinderen daaraan? Gelukkig heeft minister Hirsch Ballin het voortouw
genomen om tot een meldplicht te komen. Ook de VVD wil een meldplicht voor
alle mensen die een professionele rol rondom het kind vervullen.Werkelijk alles moet uit de kast worden gehaald om kindermishandeling
te bestrijden. In dat kader wil de VVD dat niet alleen kinderen worden gemeld,
maar dat ook ouders kunnen worden gemeld. Een pilot in het Westeinde ziekenhuis
in Den Haag heeft tot opmerkelijke resultaten geleid. Op de eerste hulp belanden
regelmatig ouders die het slachtoffer zijn geworden van huiselijk geweld,
of zij belanden er als gevolg van alcohol- en drugsmisbruik. Gedurende een
bepaalde periode werden deze ouders gemeld bij het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling.
De resultaten waren overweldigend. In 92% van de gevallen bleek namelijk
in het gezin sprake te zijn van kindermishandeling en -verwaarlozing. Het
overgrote deel van die ouders bleek zeer gemotiveerd te zijn voor hulp. Dit
is een absolute win-winsituatie en deze werkwijze moet onmiddellijk in alle
ziekenhuizen in het protocol worden opgenomen. Ik heb begrepen dat de minister
dit idee steunt. Wanneer wordt het ingevoerd? Ik geef de initiatiefnemers
overigens een buitengewoon groot compliment voor hun doortastendheid en creativiteit,
want dit zijn echt initiatieven met groot resultaat en ze kosten geen geld.Vriend en vijand zijn het erover eens dat in de nabije toekomst een nog
groter beroep op de Jeugdzorg zal worden gedaan. Bovenop de wachtlijsten die
wij al hebben, zullen de aanpak van 12-jarigen, de bezuinigingen op de AWBZ –
dit is al even aan de orde geweest – de meldcode en wat mij betreft
ook de meldplicht kindermishandeling leiden tot meer instroom in de Jeugdzorg,
terwijl er een pijnlijk tekort is aan goed opgeleide medewerkers in de Jeugdzorg.
Laten wij eerlijk zijn, zorg is mensenwerk. Ik vraag de minister om voor Verantwoordingsdag
2009 een actieplan voor te leggen met een analyse van de arbeidsmarkt, concrete
beleidsmaatregelen en financiële middelen om dit probleem het hoofd te
bieden.De minister voor Gezin is al de minister van onzin geworden. Wil de minister
op zijn minst het eerste deel van zijn functie, minister voor Jeugd, serieus
gaan oppakken?Mevrouw Bouchibti (PvdA):De opsomming bij het een na laatste punt ging goed, over het concrete
plan van aanpak, de arbeid, de toekomst en hoeveel mensen er nodig zouden
zijn. Toen maakte u een opmerking over de financiële middelen. Waarom
moet er meer geld komen als er al 185 mln. naar de Jeugdzorg gaat?Mevrouw Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD):Als er uitbreiding moet komen in die keten van jeugdzorg, dan zal dat
misschien op verschillende plekken zijn. Wij moeten eerst die arbeidsmarktanalyse
hebben om te weten waar de gaten zitten. Ik vraag de minister dan om financiële
middelen beschikbaar te stellen op plekken waar dat nodig is. Het probleem
is te belangrijk. Ik heb al begrepen dat mevrouw Bouchibti die zorg met mij
deelt.Mevrouw Sterk (CDA):Ik was in afwachting van de voorstellen van de VVD-fractie op het gebied
van de kinderbijslag.Mevrouw Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD):De kinderbijslag kan wat ons betreft met name voor kinderen uit polygame
huwelijken worden uitgesloten. Ik overweeg daarover een voorstel in te dienen.
Mevrouw Sterk heeft gelijk. Er wordt op dit moment 40 mln. besteed aan kinderbijslag
die wordt geëxporteerd. Van dit bedrag gaat een groot deel naar kinderbijslag
voor kinderen uit polygame huwelijken in landen buiten Europa. Dit zijn huwelijken
die in Nederland niet zijn erkend. Wij vinden dat onterecht. Mevrouw Sterk
kan daarover inderdaad een motie van mij verwachten.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Voorzitter. De PvdA-fractie staat voor vasthouden en vooruitgang.
Het is een open deur, maar ik wil het toch altijd nog even gezegd hebben:
met de meeste gezinnen gaat het goed. 85% van onze kinderen groeit
op in een veilige omgeving onder gelukkige omstandigheden. De PvdA-fractie
is er natuurlijk voor alle gezinnen en juist voor die gezinnen die zich maar
moeilijk staande kunnen houden. Juist deze mensen willen wij houvast bieden.
Bij de presentatie van de Gezinsnota vorige week leek het alsof de nota uit
twee hoofdstukken bestond: een hoofdstuk conflicthantering bevorderen en een
hoofdstuk huwelijkstherapie om scheiden tegen te gaan. Gelukkig komen er meer
onderwerpen aan de orde. In de nota gaat het bijvoorbeeld ook over het kindgebonden
budget en het bevorderen van arbeidsparticipatie door vrouwen. Dit is een
goede zaak. Het zijn allemaal heel belangrijke onderwerpen, maar toch ontbreekt
er nog een aantal punten.Vorig jaar heb ik gevraagd om ook een "deeltijd min" in te voeren
voor mannen. De minister heeft toen een toezegging gedaan. Ik wil graag een "deeltijd
min" voor mannen. De minister gaat met het bedrijfsleven praten. Hij
kan dan aangeven dat het belangrijk is om mannen in de gelegenheid te stellen
om minder bij te dragen, daar hij van vrouwen vraagt om meer bij te dragen.De minister heeft aandacht voor het belang van het kind vóór
een scheiding. Wij vinden het ook belangrijk dat er aandacht is voor het belang
van het kind na de scheiding. De praktijk wijst uit dat mensen niet eeuwig
bij elkaar kunnen blijven en niet eeuwig met elkaar verbonden zijn. Nog steeds
is onze indruk – het is meer dan een indruk – dat er niet in elke
provincie begeleidende omgang is. De minister geeft dit aan in de Gezinsnota.
Kinderen worden hiervan het slachtoffer. Zij hebben recht op omgang met beide
ouders. Mijn collega Anja Timmer heeft in de zomer van 2005 een motie ingediend
over omgangshuizen en over de mogelijkheid om begeleiding te bevorderen. Ik
vraag aan de minister hoeveel provincies hiermee concreet bezig zijn. Waar
zijn er tekorten? Zijn er voldoende voorzieningen op dit moment? Als die voorzieningen
er niet zijn, waarom zijn die er dan niet?Uiteraard staat de PvdA voor gezinnen met kinderen, maar zij wil er ook
zijn voor mensen zonder kinderen, de zogenaamde kinderlozen. Nederland telt
steeds meer alleengaanden. Ik vraag de minister hoe hij ook aandacht aan deze
mensen gaat besteden. Zij voelen zich namelijk ook een deel van deze samenleving.
Ik hoop dat de minister gehoor zal geven aan deze oproep.Tijdens de algemene politieke beschouwingen heeft mijn fractievoorzitter,
Mariëtte Hamer, het kabinet verzocht om met een pilot te komen om de
vier grote steden meer armslag te geven op het gebied van jeugdbeleid. In
een brief geeft de minister aan dat hij aan de slag gaat. Daarin staan heel
veel goede dingen en ook dat de wethouders veel ruimte krijgen om orde op
zaken te stellen. Dit is een doorbraak. Wij danken de minister dat hij zo
goed naar onze fractievoorzitter heeft geluisterd. Maar ik wil dit wel graag
zwart op wit zien. Ik begrijp dat de minister en de G4 werken aan een convenant.
Daar moet zowel de handtekening van de vier wethouders van de G4 onder staan
als van de minister. Dat willen wij graag zien voor 1 januari 2009. Dan
kunnen wij goed het nieuwe jaar in.De minister heeft goed onderhandeld met de provincies. 100 mln. komt van
de minister en 80 mln. van de provincies. Waarom gaat het onderhandelen nu
wat minder goed en waarom worden halverwege 2009 de gesprekken met de grootstedelijke
regio's weer voortgezet?De heer Dibi (GroenLinks):Ik herinner mij het optreden van mevrouw Hamer nog heel goed. Haar woorden
waren GroenLinks namelijk uit het hart gegrepen. Zij zei: wij hebben er eigenlijk
geen vertrouwen in dat het op deze manier nog goed gaat, dus willen wij in
de G4 alvast experimenteren met een stelselwijziging. In de brief lees ik
eigenlijk niets nieuws. Het gaat om ontschotten en samenbundelen van financieringsstromen.
Dat is een ondersteuning van bestaand beleid. Stelde mevrouw Bouchibti nu
voor om een stelselwijziging te lanceren in de G4 of was dit voorstel enkel
en alleen een ondersteuning van bestaand beleid?Mevrouw Bouchibti (PvdA):Ik stond erbij en ik keek ernaar en ik kan dus garanderen dat mijn fractievoorzitter
het woord "stelselwijziging" niet in haar mond heeft genomen. Dat
zouden wij niet willen. Ik heb net al gezegd dat de mensen in het veld ontzettend
hard bezig zijn met alle komende wijzigingen. De heer Dibi moet het vertrouwen
ook aan die mensen geven. Volgens mij heeft hij niet dezelfde brief gelezen,
want ik zie daarin een opeenstapeling van regelingen staan. Er kan wel een
tandje bij en daar zitten wij bovenop, maar ik heb de wethouders gesproken.
Zij zijn nog niet helemaal tevreden maar vinden dat het de goede kant opgaat.
Dus als de heer Dibi de wethouders niet gelooft, dan verzoek ik hem om hen
even te bellen na dit debat.De heer Dibi (GroenLinks):Ik lees in de brief dat de Bouchibtivier grote steden de wens hadden geuit
dat zij middelen die zij van het Rijk ontvangen, zouden kunnen bundelen. Zij
willen die middelen in één groot fonds krijgen en naar eigen
wens kunnen verdelen. Eigenlijk zegt de minister: dat kan al. De fractievoorzitter
van de PvdA zei helemaal niet: bundel de geldstroom. Zij zei: wij hebben er
geen vertrouwen in dat het op deze manier nog goed gaat komen. De minister
gaat toch door op de ingeslagen weg en doet niets anders. Dus ik meen dat
het bij de algemene politieke beschouwingen gewoon om een wassen
neus ging.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Het is geen wassen neus. Mijn fractievoorzitter heeft gevraagd om interdepartementaal
wijzigingen aan te dragen. De minister is aan de slag gegaan en heeft gesproken
met zijn collega's op het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,
het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en het ministerie van
Justitie. Er is wel degelijk een verandering gaande door die bundeling. Ik
vind het jammer dat de heer Dibi niet de vreugde deelt over de doorbraak die
wij hebben voorgesteld en nu voor elkaar hebben gekregen. Hij moet niet altijd
zo negatief zijn.Mevrouw Langkamp (SP):Mevrouw Bouchibti is niet voor een stelselwijziging, maar er worden nu
wel Centra voor Jeugd en Gezin ingericht. Dus er is wel degelijk sprake van
een stelselwijziging. Hoe beschouwt mevrouw Bouchibti dat?Mevrouw Bouchibti (PvdA):De Centra voor Jeugd en Gezin zijn een bundeling van organisaties. Volgens
mij zijn wij daar allemaal voor. De Centra voor Jeugd en Gezin zijn in het
hart jeugdgezondheidscentra die eindelijk met verschillende andere organisaties
gaan samenwerken. Zij slaan nu de handen ineen. Dat doen zij om dat plan voor
dat ene kind en dat ene gezin waar wij het altijd over hebben, tot uitwerking
te laten komen in de praktijk. Daar kan mevrouw Langkamp het niet mee eens
zijn. Ik vind het jammer als mensen altijd zeggen: weer een laag en weer een
laag. Het is een bundeling van krachten; verschillende organisaties werken
samen. Zij hebben eindelijk het licht gezien en erkennen dat zij hetzelfde
willen en iets gemeen hebben.Mevrouw Langkamp (SP):Ik ben het met mevrouw Bouchibti eens dat dit een heel goede ontwikkeling
is. Mevrouw Sterk, coalitiegenoot van mevrouw Bouchibti, maakte net wel degelijk
kritische kanttekeningen bij deze ontwikkeling. Niet alleen wij, maar ook
andere mensen met verstand van zaken waarschuwen voor een extra bureaucratische
laag. Mevrouw Bouchibti ontkent dat nu.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Nee. Ik heb volgens mij iets anders gezegd en dat heb ik al uitgelegd.
Ik wil mijn tijd gebruiken om te zeggen dat mijn coalitiegenoot van het CDA
iets anders heeft gezegd. Ik ben het ermee eens dat wij de ontwikkelingen
bij de Centra voor Jeugd en Gezin in de gaten moeten houden. Inderdaad zijn
er niet vijftig, zoals afgesproken, maar dertig landelijk uitgerold. Inderdaad
blijkt dat sommige instellingen niet met elkaar willen samenwerken. Dat houden
wij goed in de gaten. Wij beginnen de discussie over de Centra voor Jeugd
en Gezin niet helemaal opnieuw. Nog een keer, het gaat om jeugdgezondheidszorg,
met daaromheen verschillende andere instellingen die de handen ineenslaan
en zeggen: wij gaan voor dat kind.Ik zal meteen inhaken op de Centra voor Jeugd en Gezin. De fractie van
de Partij van de Arbeid is blij dat het taboe dat op de opvoedingsproblematiek
rust, deels doorbroken is. Wij gaan de goede kant op. Wij zijn verheugd dat
steeds meer goedwillende ouders de weg naar de hulpverlening weten te vinden,
maar toch maken wij ons zorgen over twee zaken. Is er voldoende hulpaanbod?
Het is belangrijk dat mensen de weg weten te vinden naar de Centra voor Jeugd
en Gezin, maar zijn er voldoende cursussen? Verder is maatwerk in cursussen
van belang. De ene ouder is de andere niet. Je hebt ouders die licht verstandelijk
gehandicapt zijn, je hebt hoogopgeleide ouders, je hebt ouders van Marokkaanse
of Turkse komaf. Ik vind het belangrijk dat de minister ook naar maatwerk
kijkt. Verder maken wij ons ernstige zorgen over de mensen die de weg naar
die centra niet weten te vinden. Wij hebben er alle vertrouwen in dat ouders
die weg weten te vinden, maar ik wil echt een concreet plan. Ik hoor ook in
het veld en ik zie dat er ouders zijn die helemaal niet van plan zijn om de
weg naar de Centra voor Jeugd en Gezin te vinden, de zorgmijders. Heeft de
minister deze groep in de smiezen? Zo niet, krijgt hij ze dan in de smiezen?
Wij willen deze mensen ook vasthouden en niet loslaten.Mevrouw Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD):Het valt mij op dat beide coalitiepartners buitengewoon kritisch zijn
over die Centra voor Jeugd en Gezin. De fracties van het CDA en de PvdA geven
aan er bovenop te zitten en het nog helemaal niet eens te zijn met hoe het
nu allemaal loopt. Er is een voortgangsbrief gekomen, waarin staat dat tot
nu toe niet bekend is wat de mensen die daar gaan werken, moeten kennen en
kunnen en dat dit allemaal nog wordt onderzocht. Onderschrijft u mijn mening
dat het vreemd is dat dit in dit stadium nog bekeken moet worden?Mevrouw Bouchibti (PvdA):Ik onderschrijf de mening dat wij de ontwikkelingen bij de Centra voor
Jeugd en Gezin in de gaten moeten houden en volgen. Wij moeten ervoor zorgen
dat de minister zijn afspraken nakomt en dat het veld doet wat is beloofd.
Bij deze begrotingsbehandeling hebben wij niet zoveel tijd, maar wij delen
deze zorgen. Over twee weken kunnen wij hierover in een algemeen overleg een
uitgebreide discussie voeren. Zoals ik zei, moet het hart goed kloppen bij
de Centra voor Jeugd en Gezin. Ik denk dat de Kamer het daarover eens is.Ik vraag in het bijzonder aandacht voor meisjes. Er is heel veel beleid
gericht op de problematiek van jongens, want zij vallen meer op en hun problemen
dus ook. Doordat zij overlast veroorzaken en de buurt en buurtbewoners terroriseren,
krijgen zij alle aandacht. Daarover zijn wij het niet oneens, maar meisjes
internaliseren hun problemen. Het duurt vaak heel lang voordat dit opvalt.
Zij doen aan automutilatie of hongeren zichzelf uit. Verder blijkt uit onderzoek
dat 10% van de pubermeisjes last heeft van een depressie. Zij voelen
zich onzeker, hebben geen zelfvertrouwen, hebben last van een minderwaardigheidscomplex.
Dit maakt ze erg kwetsbaar en weinig weerbaar. Wij vragen daarom aan de minister
een plan van aanpak voor deze doelgroep. Eigenlijk willen wij concrete oplossingen.
Zoals er een mooie gezinsnota is geschreven, willen wij een meisjesnota, met
alle problemen van dien. Volgens mij kan de minister daarin ook de seksuele
moraal en het maatschappelijke debat daarover meenemen. Daarin steunen wij
de minister.Ik zie dat ik moet afronden, voorzitter. Ik heb nog een punt, namelijk
het moeder-en-kindhuis. In Eefde staat een moeder-en-kindhuis, waarin 20 meisjes
met hun kind worden opgevangen. Het jongste meisje is veertien jaar, het oudste
meisje is 23 jaar. Zowel moeder als kind worden onder toezicht gesteld. De
meisjes hebben te maken met zware gedragsproblematiek, schulden,
psychosociale problemen. Zij hebben geen sociaal netwerk. Er is nu één
moeder-en-kindhuis in het land. Ik heb begrepen dat er een ontwikkeling is
naar een tweede huis. Als dat niet zo is, moet de minister dat kenbaar maken.
Volgens mij zijn wij het erover eens dat een tweede moeder-en-kindhuis, ergens
in dit land, de deuren moet openen.Hoeveel minuten heb ik gesproken?De voorzitter:Acht minuten.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Mag ik dan nog 30 seconden?De voorzitter:Krijgt u dan geen ruzie met mevrouw Bouwmeester?Mevrouw Bouchibti (PvdA):Nee. Wij hebben beiden tien minuten.Ik heb een laatste opdracht voor de minister. Sinds drie jaar brengt Kinderen
in Tel de leefsituatie van kinderen en jongeren per gemeente in beeld aan
de hand van twaalf indicatoren, gebaseerd op het Verdrag inzake de Rechten
van het Kind. Dit jaar was het thema: kinderen tellen mee in de wijk. Elk
jaar zijn het dezelfde wijken die onderaan de lijst bungelen. De PvdA roept
de minister dan ook op, actie te ondernemen en de vijf meest kindonvriendelijke
wijken te adopteren en deze om te buigen naar kindvriendelijke wijken. Hij
mag die wat mij betreft Rouvoetwijken noemen.Ook wil ik graag dat de minister om de tafel gaat zitten met de onderzoekers
om te bekijken of de onderzoeksopzet breder kan en er een completer en betrouwbaarder
beeld van een wijk gegeven kan worden.De minister kan bovendien de meest kindvriendelijke wijk in het zonnetje
zetten en belonen met een prijs.Mevrouw Langkamp (SP):Als de andere ministers ook nog wat wijken adopteren, komt het wel goed
met de wijken in Nederland.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Het gaat om de samenwerking. De minister mag dit met onze minister, Ella
Vogelaar, oppakken en ervoor gaan.Mevrouw Langkamp (SP):Het was een grapje.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Pardon.Mevrouw Langkamp (SP):Aan het begin van het betoog zei mevrouw Bouchibti dat de PvdA vooral
staat voor de 15% van de gezinnen waarmee het wat minder goed gaat.
Ik wijs op de AWBZ-bezuinigingen. Mevrouw Bouchibti is trots op de daarvoor
afgesproken overgangsregeling, waarmee volgens haar alles goed komt. De gezinnen
die een nieuwe aanvraag doen, zijn vanaf 1 januari echter de dupe.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Mijn collega, Lea Bouwmeester, gaat daarop straks in. Ik wil haar het
gras niet voor de voeten wegmaaien.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Voorzitter. Preventie, vroegherkenning en vroegsignalering zijn van groot
belang. Er zijn veel hulpverleners die hard werken en die ouders graag willen
ondersteunen, zodat zij hun opvoedtaak weer ter hand kunnen nemen. Weerbare
kinderen zijn van belang voor de gehele samenleving. Er is echter een steeds
groter wordende groep kinderen die zulke ingewikkelde problemen hebben dat
die niet via preventie en vroeghulp opgelost kunnen worden. Het zijn juist
deze kinderen en gezinnen die dreigen tussen wal en schip te vallen, met het
risico jarenlang in de hulpverlening rond te dolen zonder echt geholpen te
worden.Over welke kinderen gaat het? Kinderen met een combinatie van gedragsproblemen,
psychische problemen, een licht verstandelijke handicap, een verslaving. Sommige
van deze kinderen hebben als gevolg daarvan zelfs al een tijdje in detentie
gezeten. Niet zelden is het ook nog eens zo dat de ouders van deze kinderen
eveneens problemen hebben. Hun kans op een snelle oplossing is door deze combinatie
helaas heel erg gering. Voor individuele problemen zijn er behandelingen,
maar een behandeling voor kinderen met een combinatie van deze problemen is
er nauwelijks. Hier kan het probleem niet bij de kern worden aangepakt en
dus ook niet worden opgelost. Het wordt nog erger als een kind 18 is. Dan
trekt jeugdzorg haar handen van het kind af, en wie zorgt er dan nog voor
deze kinderen? Welk antwoord heeft de minister hierop? Ik vraag de minister
ook om in overleg met de hulpverlening, met de mensen uit het veld, de knelpunten
te analyseren en ervoor te zorgen dat er een behandelprogramma komt voor kinderen
met een combinatie van problemen. Je moet het probleem in zijn geheel aanpakken,
anders heeft het geen zin.Dan kom ik te spreken over de jeugd-ggz. Over het terugdringen van de
wachtlijsten bij Bureau Jeugdzorg zijn afspraken gemaakt, maar deze gelden
niet voor de jeugd-ggz. Toch is dat bij uitstek de sector waar kinderen met
meervoudige ernstige problematiek geholpen moeten worden om snel beter te
worden en om afglijden te voorkomen. Afglijden kan wangedrag en criminaliteit
tot gevolg hebben. Ik vraag aan de minister vijf concrete zaken.Ten eerste is de PvdA van mening dat de wachtlijstenproblematiek bij de
jeugd-ggz in samenhang met de wachtlijstproblematiek van Bureau Jeugdzorg
moet worden aangepakt. Waar Bureau Jeugdzorg minder toegankelijk is, zal de
toestroom tot de jeugd-ggz snel toenemen. Naar de toegang tot Bureau Jeugdzorg
is onderzoek gaande. Dat heeft te maken met de verantwoordelijkheidsverdeling
voor de noodzakelijke zorg en begeleiding. Wij willen ook graag dat er gekeken
wordt naar hetzelfde vraagstuk bij de jeugd-ggz. Wij willen komen tot een
structurele, concrete oplossing, in plaats van een verschuiving van het probleem
van ouders die niet meer bij Bureau Jeugdzorg terechtkunnen en vervolgens
naar de jeugd-ggz gaan. Het moet in samenhang worden aangepakt.Ten tweede willen wij graag inzicht hebben in aard, omvang en oorzaak
van de wachtlijsten en de toename van de vraag. Gisteren werd uit een onderzoek
weer pijnlijk duidelijk dat er bakken met geld omgaan in de jeugdzorg, maar
dat blijkbaar die hulp niet goed genoeg geboden wordt, waardoor er steeds
meer geld heengaat, maar niet meer kinderen geholpen worden. Dat is het tweede punt dat wij meegenomen willen zien in het onderzoek.Ten derde willen wij dat nu eens echt dwingende afspraken gemaakt worden
met Bureau Jeugdzorg en de jeugd-ggz over de inhoudelijke samenwerking en
de organisatorische afstemming. Wij willen dat het kind centraal komt te staan,
en niet de organisatie. Het veld vraagt hier al jaren om, en wij vragen aan
de minister om hierin de regie te nemen.Ten vierde willen wij het tegengaan van de onnodige medicalisering meegenomen
zien in het onderzoek.Ten vijfde – en dat is eveneens een knelpunt dat al jaren bekend
is – is de jeugd-ggz niet goed toegankelijk voor ouders met een lage
opleiding of ouders met een allochtone achtergrond. Wij willen graag dat de
minister hier iets aan doet, dit alles met als doel dat de beste hulp wordt
geboden, in samenhang, dat kinderen gezamenlijk met het gezin worden geholpen
en dat wij niet kinderen gaan verschuiven van de ene instelling naar de andere.Mijn volgende punt gaat over jeugd en genotmiddelen. Het gebruik van genotmiddelen
door jongeren rijst de pan uit en het verpest hun toekomst. Wij weten dat
het een oorzaak is van heel veel problemen, en ook bij de problemen die zich
voordoen rond seksueel grensoverschrijdend gedrag – laat ik het zo maar
noemen – spelen genotmiddelen een grote rol. De PvdA-fractie heeft in
februari aan het kabinet gevraagd om te komen met een actieplan jeugd en genotmiddelen,
waarin wij in samenhang kijken naar wat het probleem is, wat de oorzaak is
en hoe wij concrete actie moeten voeren, gericht op doelgroepen. Dat plan
zou in september komen. Wij hebben er meerdere keren om gevraagd, maar het
komt in geen enkele begroting terug en het kabinet heeft hier geen antwoord
op. Graag wil ik van de minister weten wanneer dit plan naar de Kamer komt.Dan kom ik op mijn laatste punt. Kinderen van ouders met problemen staan
op voorhand op achterstand als zij geen passende hulp krijgen. Dat geldt voor
ouders die een ggz-probleem hebben, een verslavingsprobleem, maar ook ouders
die in detentie verblijven. Ik richt mij nu specifiek op kinderen van gedetineerde
moeders, waarbij de moeder de enige verzorger is. Op voorhand wil de PvdA-fractie
stellen dat iedereen die een strafbaar feit begaat, de kans loopt gestraft
te worden met een gevangenisstraf. Bij alleenstaande moeders is er echter
niet alleen sprake van het uitzitten van de straf, maar heeft het ook gevolgen
voor de kinderen. Deze kinderen staan met het huidige beleid op achterstand.
Uit onderzoek blijkt dat met name kinderen van gedetineerde ouders een groter
risico lopen om af te glijden, probleemgedrag te vertonen en ook in de criminaliteit
te belanden. Dit rechtvaardigt een specifieke aanpak voor moeders in detentie.
Er moet voor worden gezorgd dat deze moeders weer weerbaar worden en hun kinderen
op een verantwoorde manier kunnen opvoeden. Dat willen die moeders, dat willen
die kinderen en het is uiteindelijk goed voor de hele samenleving. De kinderen
moeten worden ondersteund zodat het goed met hen gaat en zij zo min mogelijk
nadelige gevolgen ondervinden op het moment dat hun moeders in detentie verblijven.De risico's zijn bekend. Wij weten dat het met deze kinderen en moeders
niet goed gaat als er geen structurele hulp is. Toch ontbreekt het aan deze
structurele ondersteuning van de moeders en kinderen tijdens detentie, maar
ook na detentie. Als deze moeders en kinderen geen hulp krijgen, kunnen wij
voorspellen dat zij dat op een later moment alsnog zullen krijgen als de problematiek
fors is toegenomen. Ik vraag de minister enkele concrete dingen, namelijk
onderzoek naar de behoefte aan ondersteuning van moeders en kinderen tijdens
detentie en ervoor zorgen dat die ondersteuning tijdens en na detentie er
komt. Wij overwegen hierover een motie in te dienen.Mevrouw Langkamp (SP):Ik heb nog een antwoord van mevrouw Bouwmeester te goed op mijn vraag
over mensen die na 1 januari een zorgaanvraag indienen en die zorg dus
niet meer vanuit de AWBZ vergoed zullen krijgen.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Wij zijn voor een geleidelijke overgang. Wij kijken naar wat echt noodzakelijke
zorg en begeleiding is. Die moet gegarandeerd zijn en blijven voor gezinnen
die deze nodig hebben. De PvdA staat voor alle mensen in de samenleving, maar
vooral voor de heel kwetsbare mensen. Die willen wij ondersteunen zodat zij
het uiteindelijk zelf weer kunnen, zodat zij zelf kunnen werken aan een krachtig
en weerbaar gezin. Dat willen die gezinnen en uiteindelijk wil de hele samenleving
dat. Wij hebben wel gekeken naar wat wel in de AWBZ moet worden ondergebracht
en wat niet. Als er minder hulp beschikbaar is via Bureau Jeugdzorg, bestaat
de kans dat mensen naar de jeugd-ggz gaan. Dan is er dus geen oplossing, maar
wordt het probleem afgeschoven. Er wordt nu onderzocht hoe ervoor kan worden
gezorgd dat de noodzakelijke zorg en begeleiding overeind kunnen blijven staan.
Daarbij moet wel kritisch worden gekeken naar wat voor de overheid is en wat
mensen zelf moeten doen.De voorzitter:Ik dank u wel.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Ik rond af, hoor. De overheid is er niet om alles op te pakken. Ouders
hebben een taak en de overheid heeft een taak. Daar waar mensen noodzakelijke
zorg en ondersteuning nodig hebben, staat de PvdA daar garant voor. Daarom
hebben wij ook een plan ingediend waarin in elk geval wordt geregeld dat er
sprake is van een geleidelijke overgang en een groot bedrag beschikbaar is
als noodopvang daar waar blijkt dat zich problemen voordoen.De voorzitter:Ik wil heel graag vriendelijk blijven. Ik doe echt mijn best. U hebt dit
in het begrotingsoverleg ook al met elkaar besproken.Mevrouw Langkamp (SP):Mevrouw Bouwmeester zegt dat zij garandeert dat zij die aanspraak houden,
uit welke pot of voorziening dat uiteindelijk ook komt. Wij gaan echter pas
halverwege 2009 kijken of reparatie nodig is. U kunt toch niet ontkennen dat
er zo meteen mensen tussen wal schip gaan vallen, mevrouw Bouwmeester? Ik
begrijp gewoon uw logica niet.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Wij zeggen dat de noodzakelijke zorg en begeleiding gegarandeerd blijft.
Dat is wat anders dat alles waar iedereen nu aanspraak op maakt te garanderen.
Noodzakelijke zorg en begeleiding blijven gegarandeerd. Er moet sprake zijn
van een geleidelijke overgang en een flinke pot met geld voor als zich opeens
problemen voordoen in die zes maanden. Er valt dus niemand
tussen wal en schip. Daar kijken wij uiteraard heel zorgvuldig naar. U weet
dat de PvdA staat voor de meest kwetsbare mensen...De voorzitter:Dit was nu zo'n mooi moment om af te ronden.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):U kunt ons vertrouwen daarin, mevrouw Langkamp.De heer Dibi (GroenLinks):Een ander populair onderwerp is verboden en geboden. Ik heb begrepen dat
de fractie van de ChristenUnie zo meteen gaat voorstellen om blowen tot 21
jaar te verbieden. Uw positie daarin is heel belangrijk, dus ik wil heel graag
weten wat u daarvan vindt. Klopt het nu echt dat u Hyves voor jongeren jonger
dan 16 wilt verbieden?Mevrouw Bouwmeester (PvdA):De PvdA-fractie gaat helemaal niets verbieden. Wij gaan geen Hyves verbieden,
uiteraard niet. Wij hebben het kabinet gevraagd om een actieplan jeugd en
genotmiddelen. Wij willen af van dat het onverantwoorde blowgedrag, het gedrag
van heel jonge jongeren. Dat zit niet onder de 21 jaar. Het grootste probleem
zit fors onder de 18 jaar. Het probleem van "blow maar raak" moeten
wij fors aanpakken. Daar gaan wij voor, voor de echte oplossingen.De heer Dibi (GroenLinks):U steunt dus dat belachelijk verbod niet, als ik het goed begrijp?Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Wij willen concrete maatregelen om alle jongeren en alle kwetsbare mensen
te beschermen. Om dan maar gewoon de leeftijd te verhogen, lost niet het primaire
probleem op. Het grootste probleem zit bij jongeren onder de 18 jaar. Daar
moeten wij ons in eerste instantie op focussen.Mevrouw Agema (PVV):Voorzitter. Vorig jaar typeerde ik minister Rouvoet voor Jeugd en Gezin
als de minister van lief en naïef, maar ik wist niet dat het zo erg was.
Nu wij bijna twee jaar op weg zijn, is het overduidelijk dat dit kabinet,
ondanks de aanwezigheid van een speciale minister voor Jeugd en Gezin, als
puntje bij paaltje komt net zo inefficiënt en zelfs inefficiënter
is in het oplossen van de problemen als voorgaande kabinetten, die geen speciale
minister hadden. Het had er het afgelopen jaar meer van weg dat de problemen
rond jongeren een dieptepunt bereikten dan dat er voortvarende stappen werden
gezet. De jeugdzorg kwam weer uitgebreid op negatieve wijze in het nieuws,
met oplopende wachtlijsten, bestuurlijke chaos, schandalige salarissen voor
bestuurders en hoge vertrekpremies voor falende managers. Met de overlast,
waarbij Marokkaanse probleemjongeren zich weer eens negatief wisten te onderscheiden,
wordt het gekker en gekker.Zelfs een lampionoptocht voor kinderen van drie en vier jaar blijft de
straatterreur niet bespaard. Ik houd mijn hart vast voor vanavond. Ik wens
alle kinderen die nu op straat zijn voor het traditionele lampionnenfeest
van Sint Maarten het grootste plezier, en ik hoop dat alles goed gaat. Jeugdbendes schieten als paddenstoelen uit de grond en onder bepaalde
groepen jongeren zijn volstrekt bizarre patronen van seksualiteit ontstaan,
met de nog steeds voortwoekerende loverboyproblematiek als meest weerzinwekkende
uiting. Ondertussen stromen in alle vormen van jeugdhulpverlening de cliënten
massaal toe. Toen minister Rouvoet aantrad, stonden er 414 kinderen op een
wachtlijst voor jeugdzorg. Een jaar later explodeerde dat naar 4100 en dit
jaar zijn wij dwars door de 6000 doorheen geschoten. Eigenlijk – de
heer Dibi heeft het wel eens uitgezocht – zijn er zo'n 30.000 kinderen
die wachten op enige vorm van zorg.Het ergste van de aanhoudende chaos in de jeugdzorg is nog wel dat door
de enorme toestroom van cliënten en door de overbelasting die dat met
zich meebrengt broodnodige verbeteringen in de bestrijding van kindermishandeling
in de knel komen. Zo bleek onlangs uit een rapport van de Inspectie Jeugdzorg
dat er zes jaar na de dood van Savanna nog altijd kinderen worden teruggeplaatst
in thuissituaties waarvan niet duidelijk is of zij veilig genoeg zijn of niet.
Een effectieve bestrijding van mishandeling en verwaarlozing van kinderen
is de kerntaak van de jeugdzorg. Niet de caseload maar de paperload moet teruggebracht
worden, en zware gevallen moeten eerst.Welk nut heeft het om een speciale minister voor Jeugd en Gezin te verzinnen
als wij gewoon doorgaan op het pad van pappen en nathouden? Waar de aanhoudende
problemen rond de jeugd om schreeuwen, is daadkrachtige regie. Waarom komt
er geen einde aan de subsidiëring van onzinprojecten, zoals cursussen
stuntrijden voor crimineel scootertuig? Wie verzint er zoiets? Of vechtsport
voor allochtonen, alsof er in dit land niet genoeg allochtone vechtmachines
zijn. Het liefst zou de PVV-fractie zien dat deze minister werk maakt van
het aanpakken van de bronnen van onaangepast gedrag door jongeren. Waar blijft
een concreet beschavings­offensief om de agressieve straatcultuur die
in dit land wortel heeft geschoten te doorbreken?Maar tot het moment dat de destructieve cultuur waarin veel jongeren opgesloten
zitten wordt doorbroken, is toezicht de enige effectieve methode van preventie.
Stop het geld dat bespaard wordt door het staken van onzinprojecten en hulpeloos
hulpverlenen nu eens in concreet toezicht op straat.Maak daarnaast van de campussen een goedkope en efficiënte manier
om bij herhaling overlast veroorzakende jongeren te verwijderen uit de buurten
die zij met hun wangedrag terroriseren. Leer hen in een gecontroleerde omgeving
een vak en discipline. Stop de pilots en start het echte werk. Maak van de
campussen geen luxueuze instellingen waar de welzijnsmaffia zich mag uitleven
in het soort vage maar peperdure methodieken waar zij decennialang geen enkel
aantoonbaar resultaat mee hebben bereikt. De bedoeling van die campussen was
nu juist om de jeugdcriminaliteit met 25% terug te brengen. Dan wordt
het wel tijd om de poorten te openen en snel al die jongeren die de straten
nu onveilig maken daar onder te brengen. Voorzichtigheid is niet geboden maar
daadkracht.De heer Voordewind (ChristenUnie):Dit zijn allemaal heel stoere termen die mevrouw Agema gebruikt. Zij zegt:
stop de pilots, ga maar gewoon aan de slag. Tegelijkertijd zegt zij dat wij
effectieve behandelmethodes moeten creëren. Daar zijn die pilots nu juist
voor bedoeld. Mevrouw Agema moet de uitslagen van de pilots
dan toch rustig afwachten? Dan kunnen wij toch kijken of dingen effectief
zijn? Op die manier moeten wij het toch doen?Mevrouw Agema (PVV):De heer Voordewind wacht rustig af en tegelijkertijd kunnen kinderen van
drie en vier jaar niet eens meer met een lampion over straat. Dat is het gevolg
van het afwachten, dat al jaren gebeurt. Wij kunnen toch wel de poort openen
van een paar campussen en een paar barakken? Dat kunnen wij toch wel regelen
zonder te hoeven wachten op allerlei onderzoekjes en pilots? Die zijn alleen
maar onzin. Wij hebben op dit moment al het NJi en 76 beproefde en werkende
modellen.De heer Voordewind (ChristenUnie):Wij wachten niet af. Wij wachten wel de pilots af om te kijken of het
beter kan. Wij hebben op dit moment allerlei trajecten lopen en daarnaast
hebben wij de pilots gestart om te kijken of wij bij deze trajecten nog een
aanscherping kunnen maken om de opvang van deze risicojongeren te effectueren.
Die volgorde moet mevrouw Agema dan toch ook aanstaan?Mevrouw Agema (PVV):Helemaal niet! Wij hebben die pilots immers helemaal niet nodig. Wij weten
toch wat de effectieve methoden zijn? Wij weten toch dat de straten alleen
maar veiliger worden als wij de bendes van de straten afhalen? Dat weet de
heer Voordewind toch net zo goed als ik? Wij gaan toch niet nog langer afwachten?Voorzitter. Deze minister maakt zich, volkomen terecht, druk over de bizarre
patronen van seksualiteit die in bepaalde lagen van de bevolking onder jongeren
zijn ontstaan en het verknipte vrouwbeeld dat daarmee gepaard gaat. Maar waar
blijven zijn daden? De Partij voor de Vrijheid roept deze minister dan ook
op, zich te richten op de weerzinwekkendste uiting van het gestoorde patroon
van seksualiteit: de onverminderd voortwoekerende loverboyproblematiek. Dat
is een onderwerp dat schreeuwt om strakke, centrale coördinatie in een
heel wat hogere prioriteit dan quasi-verheven onzindoelstellingen als het
bevorderen van politieke participatie van jongeren. Alleen al in Friesland
vielen vorige maand 76 meisjes in handen van deze schurken. Dat zou slechts
het topje van de ijsberg zijn. Het exploiteren van meisjes en vrouwen is big
business voor de gewetenloze "Joran van der Sloots" van deze wereld.
Oppakken, financieel kaalplukken, opsluiten en bij een dubbel paspoort denaturaliseren
en uitzetten. Dat is wat er moet gebeuren, minister!Laat deze minister in samenspraak met zijn collega-bewindslieden een aanvalsplan
opstellen met aandacht voor alle zaken die voor een effectieve bestrijding
van dit verschijnsel nodig zijn, zoals gerichte voorlichting aan alle meisjes,
een veel hogere strafmaat, minimumstraffen, opvang van de slachtoffers, het
bestrijden van het verknipte vrouwbeeld dat in bepaalde kringen bestaat en
het verhogen van de prostitutieleeftijd. Het is bespottelijk dat minister
Hirsch Ballin nu alweer een halfjaar gaat studeren op het idee van het verhogen
van de prostitutieleeftijd. Maar het is toch niet zo moeilijk? Ik stelde het
al op 5 juli 2007 voor en nu gaat het weer in de koker van minister Hirsch
Ballin. Wanneer gaan wij over tot het verhogen van de prostitutieleeftijd?
Wanneer zorgen wij ervoor dat zestien- en zeventienjarige meisjes niet meer
de voornaamste doelgroep zijn van deze brutussen en barbaren? Is de minister
bereid het voortouw te nemen bij het met wortel en tak uitroeien van deze
abjecte uitwas van prostitutie?Onze kinderen luisteren niet meer naar The Carpenters. Onze kinderen kopiëren
een nepwereld uit videoclips waarin vrouwen de rol van hoer en mannen die
van pooier spelen in een luilekkerland van luxe. De minister kan verrast zijn
door woorden als "wanga" en "tanga", maar hij is gewoon
een ongelooflijk lieve en vreselijk naïeve schat. Heeft de minister wel
eens 300 jongeren collectief zien "schuren" in een discotheek? Dat
is de normaalste zaak van de wereld. Seks sells, maar liefde kost niets.Het is niet dat deze minister nog niet tot daadkracht in staat is. Neen,
dat bewees hij met de behandeling van het kindgebonden budget. Dat was een
cadeautje voor de eigen achterban waarvan de kosten oplopen tot meer dan 1
mld. Opbrengst voor de samenleving? Er zou voor de argeloze belastingbetalers
die voor deze grap mogen opdraaien best nog eens een negatief staartje aan
het kindgebonden budget kunnen blijken te zitten, want het kabinet kiest er
juist voor gezinnen financieel te faciliteren die arm maar groot zijn. Die
lijken in de grote steden echter een garantie te zijn voor probleemjongeren.
De PVV wil geen geld bij gezinnen weghalen. Neen, de minister vindt ons ook
aan zijn zijde als hij de gezinnen in ons land wat meer lucht en ruimte gunt,
maar de vormgeving van het kindgebonden budget is de verkeerde weg. Het zijn
immers niet de biblebelters, maar vooral de grote gezinnen in de grote steden
die kinderen voortbrengen die grote problemen veroorzaken. Hoe dan ook, misschien
kan de minister de voortvarendheid waarmee hij dit royale presentje voor de
eigen achterban regelde, ook tonen bij de rest van zijn portefeuille, want
dit land schreeuwt om een doeltreffende aanpak van probleemjongeren.De heer Voordewind (ChristenUnie):Voorzitter. Afgelopen vrijdagavond keek ik naar Pauw & Witteman en
zag daar Sara Kroos, de cabaretière. Zij praatte met veel waardering,
gelukkig, over haar eigen tijd in de jeugdzorg. Dat was positief. Zij was
met hulp van de jeugdzorg goed door een lastige tijd heen gekomen, op een
lastige leeftijd. Dat mag ook wel eens gezegd worden, al ontken ik absoluut
niet de problemen die er zijn in de jeugdzorg.Met vier op de vijf kinderen in Nederland gaat het goed. Om dat zo te
houden, moeten wij blijven investeren in preventie, zoals de vrijwillige jeugdzorg.
Daarom is het goed dat er veel geïnvesteerd wordt in het creëren
van een positief zelfbeeld en het ontdekken en ontwikkelen van talenten van
jongeren, zodra de eerste signalen worden opgevangen dat het fout dreigt te
gaan. Ik was laatst op een landelijke bijeenkomst van het vrijwillige jeugdwerk.
Ik was zeer onder de indruk van de betrokkenheid en de inzet, niet alleen
tijdens de werkuren maar vooral erbuiten, van de jeugdwerkers. Zij signaleren
problemen en rusten jongeren toe aan het begin van het traject. Daarmee ondervangen
en voorkomen zij heel veel toeloop naar de jeugdzorg.Ik spreek ook mijn waardering uit voor het kerkelijke werk hierin. De
Radboud Universiteit Nijmegen heeft daarnaar onlangs onderzoek
gedaan. Het blijkt dat dit in Rotterdam een besparing oplevert met een maatschappelijke
waarde van 110 mln. Dit sluit goed aan bij de notitie, en bij de motie-Slob
c.s. over het stimuleren van vrijwillig jeugdwerk die de fractie van de ChristenUnie
tijdens de algemene beschouwingen heeft ingediend. Daarvoor is toen door onze
fractie ook geld vrijgemaakt. Ik zie graag dat dit geld ook ten goede komt
aan landelijk werkende organisaties zoals SoW, Scouting Nederland, YMCA, de
plattelandsjongeren en Youth for Christ. Kan de minister bezien hoe hij deze
landelijke organisaties kan ondersteunen? Graag hoor ik daarop een reactie
van de minister.Onlangs hebben wij de Gezinsnota ontvangen. In het voorjaar zullen wij
daarover uitgebreid komen te spreken. Toch maak ik alvast mijn complimenten
daarvoor. Dit geeft maar eens aan wat de meerwaarde is van deze minister en
zijn programmaministerie. Die meerwaarde schuilt in het integraal en interdepartementaal
kijken naar de versterking van de ontwikkeling van kinderen, jongeren en gezinnen,
waarbij er niet alleen aandacht is voor het einde van het traject, als het
kwaad al is geschied is, maar ook voor preventie. Gelukkig staat er al veel
op de rit, zoals de oprichting van de Centra voor Jeugd en Gezin, het in balans
brengen van zorg en arbeid, onder meer door een uitbreiding van de verlofmaatregelen,
de integrale aanpak ter voorkoming van alcoholmisbruik en een ruim aanbod
voor opvoedingsondersteuning met daarbij aandacht voor de versterking van
de ouderrelaties. Zodoende investeert dit kabinet in het versterken van gezinnen,
en dat is winst. Graag zouden wij nog een inventarisatie zien, het liefst
door het NJi, van het aanbod aan relatieondersteunende cursussen. Welke mogelijkheden
ziet het NJi om dit actief, maar uiteraard vrijwillig, aan te bieden? Kan
het minister het NJi vragen om deze inventarisatie uit te voeren vóór
de behandeling van de Gezinsnota?Ik kom op de Eigen Krachtconferenties, of eigenlijk de Eigen Krachtbenadering,
want het is breder. Collega Sterk van het CDA refereerde hier al aan. Wij
hebben eerder een motie ingediend om dit instrumentarium vooral in te zetten
bij de Centra voor Jeugd en Gezin. Wij zullen hierover komen te spreken als
het gaat over de evaluatie van de Wet op de jeugdzorg in het voorjaar, maar
graag horen wij van de minister in hoeverre hij dit instrumentarium ook breed
zou willen inzetten bij de Bureaus Jeugdzorg, dus breder dan alleen in Groningen
en Overijssel, zoals nu het geval is. Welke middelen ziet hij om dit te stimuleren?Ik ben, geloof ik, de eerste die het onderwerp "jongeren en alcohol"
aansnijdt. Wij hebben hierover regelmatig debat, maar ik vond dit een te belangrijk
onderwerp om het vandaag te laten liggen. Laatst hebben wij cijfers gekregen
over de mogelijkheden voor jongeren, in het bijzonder 16-minners, om alcohol
te krijgen bij de supermarkt. Dat zijn schokkende cijfers. Gelukkig hebben
wij hierover onlangs een brief gehad. Daarin wordt verwezen naar de decentralisatie
van de Voedsel en Waren Autoriteit naar de gemeentelijke toezichthouders.
Dat lijkt mij toch te gemakkelijk, en het zal ongetwijfeld weer anderhalf
jaar duren voordat wij de controle kunnen aanscherpen. Is het niet een idee
om te bekijken of wij supermarkten beter in staat kunnen stellen om bijvoorbeeld
met webcams, een centraal monitoringsinstrument, het toezicht scherper te
maken? Ik heb dit idee eerder, in schriftelijke vragen, ook al geopperd.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):De PvdA-fractie heeft vorig jaar tijdens een overleg opgeroepen om supermarkten
keihard aan te pakken. Het is namelijk al jaren bekend dat vele kinderen gewoon
alcohol kunnen kopen in de supermarkt. Wij hebben de minister toen opgeroepen
om de druk op de supermarkten flink te verhogen en om te zeggen dat wij het
nu zat zijn. Wij hebben hierop nog geen antwoord gehad. Vindt de heer Voordewind
ook dat de minister zich hierover veel meer moet uitspreken en hiervoor veel
meer zijn best moet doen?De heer Voordewind (ChristenUnie):Wij hebben dit pleidooi toen met mevrouw Bouwmeester gevoerd. Wij zien
in de brief dat de minister doorverwijst naar de gemeentelijke toezichthouders.
Dat is een stap in de goede richting, maar van mij mag er een tandje bij.
Daarom wil ik bekijken of wij met name de kleine supermarkten in staat kunnen
stellen via technische mogelijkheden het toezicht te verscherpen. Ik hoop
dat de Partij van de Arbeid dat instrument, op welke manier dan ook, zal ondersteunen.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Gemeentelijke toezichthouders zijn aan de orde wanneer het al fout is
gegaan. Ik wil dat aan de voorkant veel meer wordt gedaan. Supermarkten moeten
de verkoop tegengaan, niet alleen de kleine, maar allemaal, branchebreed.
Daartoe hebben wij de minister opgeroepen. Is de heer Voordewind met ons van
mening dat de branche dit moet oppakken en dat de minister de druk op de branche
enorm moet verhogen, omdat de Kamer en de samenleving het zat zijn?De heer Voordewind (ChristenUnie):Ik ben het daar helemaal mee eens. Ik ben het er niet mee eens dat de
gemeentelijke toezichthouders alleen maar een handhavingstaak tegemoet zien.
Volgens mij zijn zij er ook om te controleren. Anders kunnen zij niet handhaven.
Er zal dus wel degelijk een preventieve werking van uitgaan. Maar ook ik wil
druk op de branche uitoefenen om het toezicht te verscherpen.Tijdens het laatste debat over alcohol hebben wij een brief gevraagd over
met name de commerciële drankketen van de minister van Binnenlandse Zaken.
Deze brief zou voor deze begrotingsbespreking naar de Kamer gestuurd worden.
Ik heb de brief nog niet gezien. Het gaat hierbij om het sluiten van de illegale
commerciële drankketen.Hoe breed wordt de cursus "Barcode - omgaan met alcohol en drugs
in de horeca" van het Trimbos-Instituut ingezet? Hoe groot is de bekendheid
met deze Barcode? Wat kan er gedaan worden om het doortappen bij dronkenschap
te voorkomen?De minister gaat voortvarend te werk in zijn aanpak van kindermishandeling.
Tijdens een werkbezoek viel het ons op dat verschillende, afzonderlijke protocollen
ontwikkeld worden door de verschillende AMK's. Daarvoor kan toch een landelijk
protocol ontwikkeld worden? Kan bijvoorbeeld het NJi geen rol spelen om tot
uniforme protocollen te komen, ook met betrekking tot meisjesbesnijdenis?
Het AMK Noord-Holland heeft daarvoor een protocol ontwikkeld. Het kan toch
niet zo zijn dat elke provincie zijn eigen protocol moet ontwikkelen?
Kan het NJi hierin geen regierol krijgen?Wij hebben net nog een brief gehad over de jeugdzorg. Bij de Algemene
Beschouwingen hebben wij onze grote zorgen geuit over de voorgenomen bezuinigingen
op de gezinsvoogdij. Deze bezuinigingen zijn inmiddels ongedaan gemaakt. Kan
de minister aangeven of dit leidt tot een verruiming of een verlichting bij
de jeugdzorg? Zo kunnen wij inderdaad komen tot de caseload van vijftien.Wanneer komen de afspraken over de grootstedelijke regio's daadwerkelijk
tot stand? Ik begrijp dat de onderhandelingen gaande zijn. Ik begrijp ook
dat in ieder geval het eerste half jaar geen prestatieafspraken gemaakt zouden
kunnen worden.Mijn fractie vindt dat in deze sector geen hoge beloningen voor bestuurders
thuishoren. Deze sector wil juist efficiënter en effectiever werken,
ook bij de bonussen voor vertrekkende bestuurders. Daartoe reken ik ook het
interim management. Zegt de minister toe dat hij zal bevorderen dat managers
in de toekomst niet worden ingehuurd indien hun netto-inkomen, dus exclusief
eventuele organisatiekosten, boven de Balkenendenorm uitkomt?Ik heb nog een opmerking over de rechtsbescherming. Voor ouders wier kind
uit huis wordt geplaatst, duurt de behandeling van hun klacht nog wel eens
te lang. Het is niet in het belang van het kind en het gezin dat een klacht
pas na drie maanden na de uithuisplaatsing in behandeling wordt genomen. Welke
lessen hebben wij kunnen trekken uit het rapport "Rechtzetten" van
de commissie-Vliegenthart? Daarin worden aanbevelingen gedaan voor verbetering
van de rechtsbescherming van belanghebbenden. Ik denk dat dit punt bij de
evaluatie van de Wet op de jeugdzorg aan de orde zal komen, maar ik hoor graag
alvast de reactie van de minister.Onze fractievoorzitter Arie Slob heeft tijdens de algemene beschouwingen
aandacht gevraagd voor de gezinnen met een kostwinner die zorgdragen voor
een chronisch ziek of gehandicapt kind. Deze gezinnen zouden extra compensatie
krijgen voor de kosten voor de verzorging van hun kind. Wat is daar de stand
van zaken?Ik dank de minister voor het gratis beschikbaar stellen van het mobiel
bellen naar de Kindertelefoon. Ik heb dat vorig jaar in een motie gevraagd
en gelukkig heeft de minister daarvoor de middelen gevonden. Ik dank hem ook
voor de goede uitkomsten van het debat over de preventie van zelfdoding. Ik
ben blij dat nu ook een streefcijfer is vastgelegd. De financiering van de
hulplijn 113 Online was nog niet zeker tijdens het laatste debat. Graag krijg
ik de laatste stand van zaken.Voorzitter. Ik wil graag nog even ingaan op de opmerkingen van de fractievoorzitter
van het CDA afgelopen zaterdag, toen hij pleitte voor het sluiten van de coffeeshops.
Op maandag begreep ik dat dit vooral een langetermijnvisie was van het CDA.
Dat vonden wij een beetje jammer, want het is bekend dat de ChristenUnie allang
pleit voor de sluiting van die coffeeshops. Misschien is een tussenvorm mogelijk.
Mijn fractie stelt voor om de leeftijdsgrens voor coffeeshops te verhogen,
zolang zij nog niet gesloten zijn. Wij weten dat een op de vier jongeren softdrugs
gebruikt en wij weten ook heel goed dat hun prestaties op school duidelijk
verslechteren. Ik ben benieuwd naar de reactie van de minister op dit voorstel. Voorzitter. Ten slotte wens ik de minister veel wijsheid toe bij dit mooie
maar ook zeer moeilijke werk.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Voorzitter. Dat de PvdA sluiting van coffeeshops geen oplossing vindt
maar het reguleren wel, mag duidelijk zijn. Ik vind het ook een beetje flauw
van de ChristenUnie dat zij zegt het jammer te vinden dat het CDA het plan
intrekt en spreekt van een langetermijnvisie. De ChristenUnie weet ook heel
goed dat wij daarover een afspraak in het regeerakkoord hebben gemaakt. Maar
goed, de heer Voordewind pleit hier voor verhoging van de leeftijdsgrens.
Het is eigenlijk een beetje hetzelfde als met alcohol: wij weten dat het grootste
probleem het alcoholgebruik onder de achttien jaar is.De voorzitter:Uw vraag!Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Is hij niet met de PvdA van mening dat je alles op alles moet zetten om
dat te voorkomen. Wij roepen dat allang. Zullen wij eerst het echte probleem
aanpakken voordat wij de symbolische maatregel nemen en de leeftijd gaan verhogen
naar 21 jaar?De heer Voordewind (ChristenUnie):Voorzitter. Het zijn dezelfde teksten die mevrouw Bouwmeester ook heeft
uitgesproken in het alcoholdebat. Het CDA en de ChristenUnie hebben geprobeerd
om de leeftijdsgrens omhoog te krijgen, waarop door de PvdA werd gevraagd
of niet eerst beter kon worden gehandhaafd. Uiteindelijk hebben wij –
gelukkig – steun gekregen voor een experiment waarin twintig gemeenten
de leeftijdsgrens kunnen verhogen. Wij kunnen beide doen. Wij weten ook, dat
in bepaalde casino's de leeftijdsgrens is opgetrokken, juist omdat jongeren
tot 21 jaar – met name de risicojongeren – heel vatbaar zijn voor
verslavend gedrag. Het zou hier ook een goede werking kunnen hebben om die
leeftijd gewoon naar 21 op te trekken.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Dat is geen antwoord op mijn vraag. Het gaat erom dat je concrete maatregelen
inzet om dat onverantwoorde blowgedrag tegen te gaan. Het alleen maar verhogen
van de leeftijdsgrens is een symboolmaatregel, omdat je geen echte maatregelen
neemt. Welke echte maatregelen wil de heer Voordewind nu nemen?De heer Voordewind (ChristenUnie):U weet net zo goed als ik dat een aantal maatregelen in het regeerakkoord
is opgenomen. Ik heb het dan onder andere over het sluiten van coffeeshops
in de grensgemeenten, een sterk ontmoedigingsbeleid en het hanteren van een
afstandscriterium van 500 meter. Ik hoop dat de PvdA daar ook nog steeds aan
vasthoudt. Het is een pakket maatregelen van ontmoedigen en voorlichten op
scholen. Daar zou dit een onderdeel van kunnen zijn. Ik hoop dat de PvdA dit
serieus wil overwegen.De voorzitter:Mijnheer Dibi, ook meteen to the point!De heer Dibi (GroenLinks):Dat zal ik meteen doen, want onlangs is gebleken dat je zelfs als blowende
jongere president van de Verenigde Staten kan worden. Hoezo prestatieverlagend? Maar even praktisch: wij kunnen niet eens de wet handhaven bij de aankoop
van alcohol door minderjarigen. Daar is te weinig mankracht voor. De heer
Voordewind wil de toegang tot coffeeshops verbieden voor jongeren tot 21 jaar.
Maar hoe wil hij dat handhaven? Moet er meer politie komen? Hoe gaat hij dat
financieren?De heer Voordewind (ChristenUnie):Dat is dezelfde discussie als die over alcohol. Toen kreeg ik ook deze
kritiek op mijn opmerking dat dit naar aanleiding van alle opmerkingen van
het Trimbos-Instituut en de wetenschappers dat alcoholgebruik onder de 18
en zelfs onder de 21 jaar zeer schadelijk is voor de hersenontwikkeling. Toen
werd ook gezegd dat eerst maar eens gehandhaafd moest worden bij jongeren
onder de 16 jaar. Het kan en-en zijn. Alleen al van een verhoging van de leeftijdsgrens
van 16 naar 18 jaar ten aanzien van alcohol gaat een preventieve werking uit.
Daar zal dit ongetwijfeld ook een positief effect op hebben.De voorzitter:Tot slot, mijnheer Dibi?De heer Dibi (GroenLinks):Ik heb geen concrete vraag meer!Mevrouw Sterk (CDA):Ik heb een vraag over de bijval en vervolgens de kritiek op het CDA. Voor
het CDA geldt: afspraak is afspraak. Geldt dat ook voor de ChristenUnie als
het over het coalitieakkoord gaat?De heer Voordewind (ChristenUnie):Ik dacht afgelopen zaterdag even dat ik heel mooie teksten uit de mond
van de fractievoorzitter van het CDA hoorde. Afgelopen maandag las ik echter
dat dit vooral toekomstmuziek was. Daar was ik weer een beetje teleurgesteld
over. Ik wilde graag gelijk met het CDA optrekken. Nu blijkt dat dit niet
lukt, hoop ik dat mevrouw Sterk iets in dit voorstel ziet.Mevrouw Sterk (CDA):Ik begrijp dat u zich niet gebonden voelt aan de afspraken die wij in
coalitieverband op dit punt hebben gemaakt. Ons denken houdt niet op bij vier
jaar.De heer Voordewind (ChristenUnie):Het zou mooi zijn als ons nog vier jaar gegeven wordt als coalitiepartij.
Ik denk graag met u mee over de toekomst. Omdat het niet in het regeerakkoord
staat, zie ik sluiting van de coffeeshops niet zo snel gebeuren. Daarom kom
ik met deze tussenoplossing. Wij zijn bezig met het afstandscriterium. De
coffeeshops in de grensregio's moeten nog gesloten worden. Dit zou een aanvullende
maatregel kunnen zijn. Het denken staat niet stil.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Komt er een motie van de hand van de ChristenUnie op dit punt? Dan weten
waar deze coalitiepartner staat ten opzichte van het coalitieakkoord?De heer Voordewind (ChristenUnie):Ik ben blij dat mevrouw Koşer Kaya staat te trappelen om een motie
van mij mede te ondertekenen of wellicht alleen maar te steunen. Dat doet
mij deugd. Ik wacht echter eerst de reactie van de minister af. Daarna zullen
wij bezien of wij in tweede termijn een motie indienen.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Leuk geprobeerd, maar mijn collega van de ChristenUnie weet heus wel dat
wij een dergelijke motie niet zullen ondertekenen. Het zal vooral een symboolmaatregel
zijn. Mijn punt blijft overeind: gaat de heer Voordewind straks een motie
hierover indienen? Als hij dat doet, geeft hij gevolg aan wat hij zojuist
gezegd heeft.De voorzitter:Daar heeft de heer Voordewind zojuist antwoord op gegeven. Het woord is
mevrouw Langkamp.Mevrouw Langkamp (SP):Ontkent de heer Voordewind dat kinderen, jongeren en hun ouders als gevolg
van de bezuinigingen op de AWBZ gedupeerd zullen raken?De heer Voordewind (ChristenUnie):Daar heb ik antwoord op gegeven. Er komt een overgangsregime. De minister
heeft een onderzoek aangekondigd. De resultaten daarvan krijgen wij in december.
Laten wij niet op de zaken vooruitlopen. U weet dat het de ChristenUnie veel
waard is dat kinderen niet tussen wal en schip terechtkomen. Wij zullen het
scherp in de gaten houden. Als kinderen die hulp nodig hebben niet geholpen
worden zullen wij samen met u een van de eersten zijn om dat aan de kaak te
stellen.Mevrouw Langkamp (SP):U garandeert dat er niemand tussen wal en schip terechtkomt?De heer Voordewind (ChristenUnie):Wij zullen ons er hard voor maken dat kinderen en jongeren die zorg nodig
hebben, niet tussen wal en schip terechtkomen.De heer Dibi (GroenLinks):Voorzitter. Stel je eens voor: je huis staat in brand. Je belt de meldkamer
en hoort een mechanische telefoonstem van een vrouw die je een uitgebreid
keuzemenu voorschotelt. Nadat je vervolgens vriendelijk bent aangehoord, word
je na het overleggen van allerlei gegeven op de afsprakenlijst gezet. De brandweerlieden
komen achter de schermen in vergadering bijeen. Zij buigen zich over de vraag
op grond van welke indicaties en criteria er kan worden uitgerukt, welke contra-indicaties
gelden, of er überhaupt uitgerukt moet worden, of er een rapport is waarin
staat wat de brandweer bij brand te doen staat, wie de opdrachtgever is, wat
voor brand het eigenlijk is, of de eigenaar van het brandende pand of object
wel verzekerd is, of er wellicht sprake is van onvoldoende besef van de eigen
verantwoordelijkheid, of er wellicht sprake is van eigen nalatigheid of er
misschien wel sprake is van brandstichting. Is er eigenlijk wel echt brand
of is er alleen maar rook? Is de brandweer dan de juiste instantie om erop
af te gaan, misschien moet dit wel de politie zijn? Uiteindelijk slaan de
betrokkenen de agenda's open en vinden zij een gaatje om de brand over drie
maanden te blussen. Ik hoef niemand uit te leggen hoe groot de schade zou
zijn als onze brandweer opereerde op de zojuist geschetste wijze. Dit is echter
de kern van de Wet op de jeugdzorg die sinds 2005 regeert maar al vele jaren
stapsgewijs in praktijk werd gebracht.Wie durft er, behalve een interim-manager, op een verjaardagsfeestje nog
hardop te zeggen dat hij of zij in de jeugdzorg werkt? Na twee jaar ministerschap
is één ding duidelijk: minister Rouvoet is, ondanks
grote betrokkenheid, helaas afhankelijk van zijn collega's van Justitie, Onderwijs.
Sociale Zaken, Volksgezondheid of van gemeenten en provincies. De minister
wordt beheerst door het ene na het andere probleem in de jeugdzorg. Er is
echter geen samenhangende visie. Ieder probleem krijgt een eigen verbetertraject.
Voor de GroenLinks-fractie zijn dit druppels op een steeds heter wordende
plaat.Terwijl de zorgvraag blijft toenemen, worden mensen in het veld beziggehouden
met telkens nieuwe verbetertrajecten zoals de Verwijsindex Risicojongeren,
het EKD en een nieuwe financieringssystematiek. Geen gezinsnota of maatschappelijk
debat over de losgeslagen seksuele moraal kan de onmacht verbloemen. De centrale
vraag voor de GroenLinks-fractie is en blijft: kunnen de problemen in de jeugdzorg
worden opgelost binnen het huidige stelsel of is een stelselwijziging onontkoombaar?GroenLinks is een ideeënpartij en voert kwaliteitsoppositie. Enkel
kritiek leveren, is onvoldoende en daarom willen wij in aanloop naar de evaluatie
van de Wet op de jeugdzorg in 2009, waarbij de discussie over het stelsel
zal losbarsten, een alternatief bieden. Een belangrijk probleem is dat in
de jeugdzorg een onnatuurlijke scheiding is gemaakt tussen het stellen van
de diagnose en het geven van hulp. Dit tot groot ongenoegen van de professionals
in de jeugdzorg. Die onnodige blokkade levert vertraging op en zorgt ervoor
dat meer hulpverleners zich buigen over de cliënt dan noodzakelijk is.De fractie van GroenLinks wil dat de jeugdzorg in de toekomst op dezelfde
manier te werk gaat als de gezondheidszorg. Zoals iedereen een vaste huisarts
heeft die de directe basiszorg zelf geeft, kan ieder gezin een beroep doen
op een eigen jeugdkracht. Dit is een goed opgeleide hulpverlener met een pedagogische
basis, die thuis is op het brede terrein van de jeugdzorg. De jeugdkracht
bevindt zich bij iedereen in de wijk in het Centrum voor Jeugd en Gezin. Je
kunt bij hem of haar terecht voor alle vragen en problemen, groot of klein.
Doordat de jeugdkracht zich letterlijk om de hoek bevindt, durven ouders en
jongeren daar sneller naartoe te gaan zonder schaamte of vrees dat je een
mislukking bent of dat je kind er wordt afgepakt. Nadat de jeugdkracht het
probleem in kaart heeft gebracht, geeft hij zelf zo veel mogelijk de juiste
hulp. Hij wordt niet afgeleid door bureaucratische rompslomp. Evenals artsen
verantwoordt de jeugdkracht zich via intervisie, visitatiecommissies en cliëntenpanels.
In tegenstelling tot de huidige situatie, met tal van hulpverleners en instanties,
is er nu één probleem, met daarvoor hét aanspreekpunt.
Dat schept duidelijkheid, betere coördinatie en misschien nog wel het
belangrijkst: er zal vertrouwen ontstaan.Als de jongeren of de ouders bij het opgroeien of opvoeden meer advies
of hulp nodig hebben dan de jeugdkracht kan geven, ontvangen zij thuis praktische
steun vanuit bestaande gemeentelijke voorzieningen, zoals de Centra voor Jeugd
en Gezin, de Eigen Kracht Conferenties, het consultatiebureau, het onderwijs
of bijvoorbeeld het maatschappelijk werk.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Ik sluit mij aan bij de laatste hulpverleners of anderen die zich bij
het kind betrokken voelen. Begrijp ik goed dat de heer Dibi almaar spreekt
over een stelselwijziging en een extra laag in de bureaucratie? Nu verzint
hij weer een nieuwe kracht. Hij zet het woord "jeugd" ervoor en
denkt dat hij een briljante oplossing heeft. Ik vraag mij af of hij weet waarover
hij spreekt.De heer Dibi (GroenLinks):In mijn voorstel verdwijnen de Bureaus Jeugdzorg. Dit betekent dat er
nog maar één plek is, een eerstelijnsloket, waar ouders met
opvoedproblemen terecht kunnen. Dat is het Centrum voor Jeugd en Gezin, dat
niet aanbodgericht is, maar vraaggericht: wat is er specifiek in deze wijk
nodig, wat hebben de mensen hier nodig? Dat plaatsen wij in dat Centrum voor
Jeugd en Gezin. De jeugdkracht geeft zo veel mogelijk zelf de hulp. Pas als
het specialistisch wordt, verwijst hij door. De Bureaus Jeugdzorg indiceren
alleen en verwijzen vervolgens door. In mijn model is dat niet zo.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Wij hebben zorg- en adviesteams, ook op scholen, die jeugd kunnen doorverwijzen.
Dat is een. Ten tweede deelt de heer Dibi met de PvdA-fractie dat hij gelooft
in de professionals. Wil hij binnen twee jaar een stelselwijziging doorvoeren
en al die professionals op wie hij ook trots is, weer opzadelen met al die
veranderingen, waar zij nu al mee te maken hebben, ook onder druk van deze
Kamer? Dat heb ik ook aan de SP-fractie gevraagd.De heer Dibi (GroenLinks):Als mevrouw Bouchibti, zoals ik van harte hoop, het rapport van de commissie-Dijsselbloem
heeft gelezen, zou zij tot de conclusie zijn gekomen dat een stelselwijziging
niet binnen twee jaar is door te voeren. Daarvoor heb je soms perioden van
tien jaar nodig. Ik wil dat in aanloop naar de evaluatie van de Wet op de
jeugdzorg de minister alvast een aantal alternatieven gaat bekijken. De Bureaus
Jeugdzorg hebben niet datgene geleverd wat wij hadden verwacht, namelijk beheersing
van de groei.De voorzitter:Dank u wel.De heer Dibi (GroenLinks):De groei is nog nooit zo groot geweest. Die laag moet verdwijnen en moet
worden overgeheveld naar een eerstelijnsloket. Dat zijn wat mij betreft de
Centra voor Jeugd en Gezin.De voorzitter:Als ik dank u wel zeg, is het de bedoeling dat u afrondt en vrij rap.De heer Van der Vlies (SGP):Dat de heer Dibi op zoek is naar verbetering, is begrijpelijk en verdient
op zichzelf steun. Maar om welke reden zijn die Bureaus Jeugdzorg en die onafhankelijke
indicatie er gekomen? Dat was vanwege de risico's die de verleiding opleverde
dat degene die de diagnose stelde ook de therapie verschafte. Dat was een
grote verleiding en daarom is een scheiding ontstaan tussen indicatie en uitvoering.
Hoe kunt u in uw systeem voor dat nieuwe risico een dam opwerpen?De heer Dibi (GroenLinks):Ik vind de blokkade die wij nu hebben laten ontstaan in de Bureaus Jeugdzorg
onwenselijk. Binnen een instelling zoals Bureau Jeugdzorg – wij geven
dat nu een ander naampje – zou je die hulp zo veel mogelijk zelf moeten
geven. Pas als het zeer specifieke problemen betreft, verwijs je door. Ik kom nog terug op de vraag hoe de rest van het veld er dan uit zou
moeten zien, maar wat ons betreft, wordt in het Centrum voor Jeugd en Gezin
met de jeugdkracht, zowel de diagnose gesteld, de indicatie verleend als de
hulp gegeven.De heer Van der Vlies (SGP):Het is lastig, ver in het verleden te duiken in samenspraak met iemand
die dit niet kan overzien, maar ik herinner mij nog heel goed dat uw voorganger
in uw fractie juist aan mijn zijde heeft gepleit voor een onafhankelijke indicatie.
Dat is een historisch feit. Natuurlijk moeten wij op zoek naar verbetering,
maar wij moeten dan wel de voor- en nadelen in balans brengen. Wij moeten
in ieder geval de voordelen bevorderen en de nadelen amputeren. Dat is toch
ook uw lijn?De heer Dibi (GroenLinks):Dat ben ik helemaal met de heer Van der Vlies eens. Ik zeg ook eerlijk
dat dit nog geen uitgewerkt voorstel is. Wanneer iemand wil meedenken, hartstikke
graag. De huidige situatie is echter dat de professionals in de Bureaus Jeugdzorg
tot hun eigen ongenoegen geen hulp mogen geven, terwijl zij daar wel voor
zijn opgeleid. Zij geven die hulp niet en verwijzen door naar een andere instantie
met een wachtlijst. Dat levert zeer rare dilemma's op bij de professionals
in de jeugdzorg. Ik wil dat teniet doen. Binnen de Centra voor Jeugd en Gezin
moet gezocht worden naar een manier om dat te scheiden en te zorgen voor onafhankelijkheid,
maar er moet ook zelf behandeld worden.De heer Voordewind (ChristenUnie):Toch ook van mijn kant grote verbazing dat de heer Dibi zegt dat wij nu
al af moeten van de Bureaus Jeugdzorg. Wij hebben ze nog maar sinds 1 januari
2005. Ik dacht dat wij er twintig jaar – de heer Van der Vlies weet
dat beter dan ik – over hebben gedaan om die wet te krijgen. Dan moet
ook de GroenLinks-fractie toch bereid zijn om hierop een degelijke evaluatie
los te laten. Trouwens, als de heer Dibi pleit voor indicatiestelling bij
de Centra voor Jeugd en Gezin, dan wijs ik hem erop dat bijvoorbeeld in Amersfoort
deze indicatiestelling al via de Centra voor Jeugd en Gezin kan lopen en dat
zij kan worden afgetikt bij de Bureaus Jeugdzorg. Heeft hij deze optie voor
ogen?De heer Dibi (GroenLinks):Dat is inderdaad de optie die ik voor ogen heb, maar dan moet het Bureau
Jeugdzorg wel verdwijnen. De Wet op de jeugdzorg werd pas van kracht in 2005.
Er werd echter al veel eerder een ingang gecreëerd, die wij nu Bureau
Jeugdzorg noemen, om precies te zijn van 1994 tot 1998. Om te zeggen dat er
nog maar net een aantal jaren is verstreken en dat wij nu al iets willen veranderen...
Nee, wij zijn al heel lang bezig met het probleem van meer vraaggericht in
plaats van aanbodgericht. Wij zijn daar nog niet in geslaagd. Ik heb van u
niets gehoord.De heer Voordewind (ChristenUnie):Dan moet u iets specifieker zijn, want ik ben bij elk debat over jeugdzorg
geweest, inclusief het laatste.De heer Dibi (GroenLinks):Ik heb niets van u gehoord over de oorspronkelijke opdracht van de Bureaus
Jeugdzorg, die zij nu niet waarmaken, om de groei te beheersen. U hebt daar
geen alternatief voor. U hebt zelfs niets gezegd over de Centra voor Jeugd
en Gezin.De heer Voordewind (ChristenUnie):Voorzitter. Ik heb in elk debat gewezen op de wachtlijsten, op het feit
dat de efficiëntie en de financiering beter moeten, dat wij toe moeten
naar prestatieafspraken. Ik zie de minister daar een zeer strakke planning
op maken. Hij heeft zelfs gezegd dat hij wil dat de wachtlijsten voor eind
2009 worden weggewerkt. Daar ben ik tevreden mee. Ik heb elke keer heel kritisch
naar mijn eigen minister gekeken!Mevrouw Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD):Ik ken de heer Dibi als een creatief persoon, dus ik luisterde met belangstelling
naar hem. Begrijp ik het goed dat hij een geheel nieuwe organisatie introduceert?
Ik neem toch aan dat GroenLinks het in ieder geval met de VVD eens is dat
de regie op de gehele keten van kindbehandeling al veel beter kan. Daar kunnen
wij vandaag nog mee beginnen. Er is geen geld mee gemoeid en ook geen extra
organisatie.De heer Dibi (GroenLinks):De Centra voor Jeugd en Gezin zijn geen nieuwe voorziening. De bestaande
voorzieningen worden gebundeld. Daarin komt een pedagoog die als eerstelijnsloket
probeert, zo veel mogelijk de problemen zelf op te lossen. Dan verdwijnen
de Bureaus Jeugdzorg. Hoe de rest van het domein er uit gaat zien, daar kom
ik zo op. Maar het is dus geen nieuwe laag, een nieuwe instantie of wat dan
ook. Sterker nog, wij kappen dor hout en wij maken de bestaande voorzieningen
efficiënter en effectiever. Omdat de gemeenten verantwoordelijk worden
voor de ondersteuning, gaat een groot deel van het huidige zorgbudget vanuit
de provincies naar het gemeentefonds, naar DMO.Dan is er nog een groep die meer nodig heeft dan hulp aan huis, namelijk
de jongeren die specialistische zorg nodig hebben. Dat zijn de jongeren in
de geestelijke gezondheidszorg en jongeren die nu in een gesloten instelling
terecht komen. Deze zorg en de financiering moeten worden overgeheveld naar
de curatieve zorg: de Zorgverzekeringswet en de AWBZ. Deze voorstellen passen
binnen het advies dat de jeugdcommissaris Steven van Eijck twee jaar geleden
heeft aangeboden aan dit kabinet. Naast ondersteuning en hulp die op vrijwillige
basis wordt gegeven, komt het ook voor dat ouders en jongeren gedwongen hulp
krijgen. Instellingen die deze hulp geven, de Raad voor de Kinderbescherming,
Jeugdreclassering en gezinsvoogden, zouden samen kunnen gaan in één
bureau jeugdzorg nieuwe stijl, dat onder toezicht van Justitie komt te vallen.
In aanloop naar de evaluatie op de Wet op de Jeugdzorg wil ik graag dat de
minister dit voorstel serieus onderzoekt. Graag een inhoudelijke reactie.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):U spreekt steeds over systeemwijzigingen, systemen en nog meer systemen.
De PvdA is van mening dat je vooral moet kijken naar zorginhoudelijke afstemming,
zodat kinderen met meervoudige problematiek – u sprak zojuist over de
ggz – samenhangende hulp krijgen. Dat is waar het om gaat. Vindt u niet
dat wij daarin op zeer korte termijn verbeteringen moeten brengen?De heer Dibi (GroenLinks):Ik zoek constant binnen het bestaande systeem naar oplossingen.
De verbetertrajecten die wij de afgelopen tientallen jaren hebben doorgevoerd,
hebben niet datgene gegeven wat zij hadden moeten geven. Kunnen ze überhaupt
wel volledig tot wasdom komen binnen het huidige stelsel? Die vraag staat
volgens mij open en moeten wij op een gegeven moment allemaal beantwoorden.
Ik wil niet wachten tot 2009 voordat ik daarin een standpunt zal innemen.
Ik wil dat wij nu al kijken naar alternatieven.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Mijn vraag is niet wat u met het systeem wilt wijzigen, mijn vraag is
of u ook de ambitie hebt om die zorginhoudelijke samenhang te verbeteren.De heer Dibi (GroenLinks):Die heb ik inderdaad. U hebt zelf in uw inbreng al iets gezegd over de
jeugd-ggz. Ik heb het al eerder gezegd. Ik heb tegen deze minister gezegd
dat wij niet steeds kunnen praten over kinderen in de geestelijke gezondheidszorg,
als minister Klink het geld op zijn begroting heeft staan. Wij moeten veel
meer samenwerken.In de moderne digitale samenleving zullen veel ouders met opvoedvragen
voor een antwoord eerst op internet zoeken. www.opvoednet.nl is echter nog
niet ingevuld. Is de minister bereid om een opvoednet, vergelijkbaar met het
succesvolle kennisnet.nl met betrouwbare informatie van deskundigen en van
de Centra voor Jeugd en Gezin over opvoeden beschikbaar te stellen? Dit is
dus een virtueel centrum voor jeugd en gezin.De minister is ook verantwoordelijk voor onze licht verstandelijk gehandicapte
jongeren en onze jongeren in de geestelijke gezondheidszorg. Ik heb voor de
zomer hierover een motie aangehouden, omdat de minister nog in gesprek zou
gaan met GGZ Nederland en de zorgverzekeraars. Hij zou mij voor de begrotingsbehandeling
daarover informeren. Volgens mij is dit nog niet gebeurd. Kan de minister
hierop reageren?Een groot probleem is het gigantische personeelsverloop in de gezinsvoogdij.
Dat is doodzonde, want iedere kracht is keihard nodig om de huidige en toenemende
vraag naar jeugdzorg op te vangen. Wij moeten gezinsvoogden zien te werven,
te binden en te boeien. Dat kan met een scholingsfonds zoals dat nu is voorgesteld
in het onderwijs en de zorg. Is de minister bereid om daarvoor de mogelijkheden
te onderzoeken?Mevrouw Sterk (CDA):Ik kom nog een beetje bij van de stoere taal over de hervormingen en het
afschaffen van de Bureaus Jeugdzorg. Ik wijs erop dat op website van GroenLinks
staat: als problemen te zwaar zijn voor het CJG, komen jongeren terecht bij
de Jeugdzorg en moeten daar dus ook meteen geholpen kunnen worden.De voorzitter:U gaat een heel stuk terug in het debat.Mevrouw Sterk (CDA):Ik heb zojuist aangeven waarom dat is. U kunt mij niet kwalijk nemen dat
ik hier voortdurend interrumpeer. Ik wil graag een reactie op deze vraag.GroenLinks zegt op haar website juist wel dat de Bureaus Jeugdzorg een
belangrijke functie hebben, namelijk als de Centra voor Jeugd en Gezin de
zorg niet aankunnen. Het is een beetje onduidelijk wat GroenLinks precies
wil. Alleen roepen dat de Bureaus Jeugdzorg moeten worden afgeschaft, lijkt
mij wat makkelijk.De heer Dibi (GroenLinks):Dat is niet wat wij zeggen en volgens mij zou u het moeten kunnen begrijpen.
Wij willen niet dat er twee instanties zijn waar ouders met kinderen voor
opvoedvragen in de toekomst terecht kunnen: zowel de Centra voor Jeugd en
Gezin als de Bureaus Jeugdzorg. Dat moet er maar één zijn. Pas
als die de zorg niet kan leveren, wijst die door naar een ander domein. Dat
domein valt binnen de AWBZ en de Zorgverzekeringswet, zoals dat nu bij de
jeugd-ggz is geregeld. Dit is ons standpunt en volgens mij zit daar geen woord
Spaans tussen.De voorzitter:U vervolgt uw betoog, u hebt nog anderhalve minuut.De heer Dibi (GroenLinks):Het heeft even geduurd, maar nu is die er dan, de Gezinsnota, het kroonjuweel
van minister Rouvoet. Het is een gemiste kans voor progressief gezinsbeleid
en een bewijs van de beperkte bevoegdheden van de minister. De nota levert
twee nieuwe voorstellen op: relatietherapie en de dag van het gezin op 15 mei
of misschien op 5 december als het aan het CDA ligt.Wij vinden de nota een ideologische lap tekst die eigenlijk zegt: zijn
jullie een in de echt verbonden papa en mama die nooit meer uit elkaar gaan
met minimaal drie kinderen waarmee jullie vanaf jullie 21ste al bezig zijn,
dan krijgen jullie op 15 mei een dikke tien! De minister rept met geen
woord over de toegankelijkheid van de kinderopvang, het vaderschapsverlof,
de erkenning van de lesbische meemoeder en de arrangementen voor het aanrecht
voor alleenstaande moeders. Dat is jammer want Nederland bestaat uit meer
dan alleen het ideale gezin van de ChristenUnie.Ik heb mij boos gemaakt om de relatietherapie. Bijna al mijn vrienden
en ook ik hebben een scheiding meegemaakt. Dat is voor niemand leuk en laat
sporen achter. Maar weet de minister wat nog veel erger is? Ouders die koste
wat het kost bij elkaar blijven en dag en nacht ruziën. Dat laat veel
diepere sporen achter. Ik wil graag een instemmende reactie van de minister.Ik sluit af met een hot item: de losgeslagen seksmoraal van de jeugd.
Na het zien van de documentaire Seks sells kwam de minister met een verrassend
slap voorstel: een maatschappelijk debat. Dat staat in schril contrast met
de gebruikelijke harde voorstellen van veel coalitiegenoten. Als het om de
jeugd gaat, vliegen de verboden ons om de oren. De PvdA wil een verbod op
Hyves voor jongeren onder de 16 jaar; het CDA wil een verbod op expliciete
videoclips en games; de ChristenUnie wil een verbod op sommige televisieprogramma's
en de SP zegt nee tegen mobieltjes op scholen omdat daar porno op kan staan.
Ik laat de PVV bewust weg, voorzitter, omdat die alles wil verbieden.Mevrouw Bouwmeester (PvdA):Ik vind het een beetje flauw dat GroenLinks elke keer zegt dat de Partij
van de Arbeid een verbod op hyves wil. Dat willen wij niet, dat willen wij
nooit. Ik vind het vervelend dat u dat elke keer naar voren brengt, mijnheer
Dibi.De voorzitter:Dat neemt mijnheer Dibi dan terug.De heer Dibi (GroenLinks):Dat is dan duidelijk. Daar ben ik blij om, want ik schrok al.Mevrouw Agema (PVV):Het enige wat de Partij voor de Vrijheid wil verbieden, is het exploiteren
van jonge vrouwen van 18, 19, 20 jaar. Daarmee kan de heer Dibi het toch niet
oneens zijn?De heer Dibi (GroenLinks):Natuurlijk ben ik het daarmee niet oneens, maar uw partij wil heel veel
dingen verbieden en daarmee ben ik het wel oneens.De voorzitter:Maar die staan vandaag niet op de agenda.De heer Dibi (GroenLinks):Gelukkig niet, voorzitter.De voorzitter:Volgens mij was u klaar met uw betoog.De heer Dibi (GroenLinks):Ik wil graag nog één minuutje doorgaan, voorzitter.Het is geen tijd voor een debat of een verbod maar voor een tweede seksuele
revolutie. Seks moet losgekoppeld worden van de commercie en jongeren moeten
weerbaarder worden om zelfstandig verstandig en prettig met seks om te gaan.
Nieuwe preutsheid en afkeer van vrije seks zijn niet het antwoord. Seks moet
juist vrijer worden, zonder dwang of ruil. Ik bied de minister een manifest
aan met drie concrete voorstellen waaraan jongeren iets hebben. Het is geen
prijs, geen spaarweek of geen keurmerk, maar gewoon concreet beleid.De voorzitter:Ik neem aan dat er geen bezwaar tegen bestaat dat het manifest Naar een
tweede seksuele revolutie! ter inzage wordt gelegd bij het Centraal Informatiepunt
van de Kamer.(Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt van de Tweede Kamer
der Staten-Generaal.)De heer Dibi (GroenLinks):Het manifest bevat drie voorstellen. Het eerste betreft media-educatie.
Leerlingen in het primair en in het voortgezet onderwijs moeten weerbaar gemaakt
worden en moeten kritisch leren kijken naar de media.Het volgende voorstel betreft seksuele voorlichting. Dat is eigenlijk
een verdere invulling van een reeds bestaand kerndoel in het primair onderwijs.En ten slotte het terughalen van de Rutgershuizen waar kinderen terechtkunnen
met vragen over seks. Ik wil graag een reactie van de minister op mijn manifest.
GroenLinks wil de jeugd niet grootbrengen door klein te houden.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Spruitjeslucht Rutgershuizen. De heer Dibi loopt achter de feiten aan.
Zijn eerste voorstel gaat over media-educatie. Volgens mij zat hij zelf in
de commissie-Dijsselbloem die zegt dat wij scholen een beetje met rust moeten
laten. Er is al seksuele voorlichting. Ik ben op verschillende bijeenkomsten
geweest en heb gezien dat scholen inderdaad seksuele voorlichting geven aan
hun leerlingen.De voorzitter:Dank u wel.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Volgens mij zijn de voorstellen van de heer Dibi of heel oud, of zij passen
niet meer in deze tijd,De voorzitter:Uw interruptie is echt te lang.Mevrouw Bouchibti (PvdA):of zij gaan in tegen de voorstellen van de commissie waarvan de heer Dibi
zelf deel heeft uitgemaakt.De heer Dibi (GroenLinks):Het is duidelijk dat mevrouw Bouchibti het rapport van de commissie niet
heeft gelezen. Wij zeggen daarin dat de politiek het curriculum van scholen
om de zoveel tijd tegen het licht moet houden en moet aanpassen aan de behoeften
in de samenleving. Om de zoveel tijd moet het curriculum bekeken worden en
moet men zich afvragen wat jongeren vandaag de dag nodig hebben om succesvol
te participeren in de Nederlandse samenleving. Dat is wat mij betreft mede-educatie.
Hopelijk kunnen wij iets anders daarvoor schrappen.Het andere punt dat zij aankaartte, was seksuele voorlichting. Er is al
een kerndoel, maar dat wordt door een aantal bijzondere scholen en door een
aantal zwarte scholen niet op de juiste wijze ingevuld. Ik wil dat wat explicieter
invullen. Ik heb mijn motie aan mevrouw Sterk gegeven en reken op haar steun
omdat zij zich heel kwaad maakt over de seksuele moraal. Dat kunnen wij op
deze manier oplossen.Mevrouw Sterk (CDA):Ik stel vast dat de heer Dibi het vooral in instrumenten zoekt en dat
hij verder geen oordeel geeft over wat hij ervan vindt dat het op dit moment
plaatsvindt. Voorts geeft hij niet aan wat er inhoudelijk zou moeten gebeuren.
Waarom wil hij opnieuw de Rutgers Stichting en de Rutgershuizen oprichten?
Zou dit niet gewoon in de Centra voor Jeugd en Gezin kunnen, wat de Rutgers
Nisso Groep zelf bepleit?De heer Dibi (GroenLinks):Het zou best een plek mogen krijgen in de Centra voor Jeugd en Gezin.
Ik moet alleen wel zeggen dat wij bij elk probleem waarover wij debatteren,
over suïcidebeleid, over alcohol, enz., dat probleem maar in de Centra
voor Jeugd en Gezin dumpen. Op een gegeven moment creëer je zo'n hoge
drempel, dat niemand meer bij een Centrum voor Jeugd en Gezin wil komen, omdat
er alleen mensen met heel rare problemen komen. De Rutgershuizen waren bijzonder
effectief. Jongeren kwamen daar met vragen die zij niet aan hun ouders of
hun leraren hoefden te stellen. Zij konden die stellen aan iemand voor wie
zij zich niet hoefden te schamen, en zij kregen er heel zinnige informatie.
Als mevrouw Sterk wil dat ik een oordeel uitspreek over de seksuele moraal
van vandaag de dag, dan zeg ik haar dat ik dat niet zal doen. Ik vind dat
iedereen daarin vrij moet zijn. Er is pas een probleem als er druk is en als
jongeren niet vrijwillig seks hebben. Voor de rest is seks leuk, lekker, goed
voor de huid, goed voor de botten, goed voor de spieren, goed voor het humeur
en ga zo maar door.Mevrouw Sterk (CDA):Met dat laatste ben ik het helemaal eens, maar volgens mij hebben wij
het daar vandaag helemaal niet over. Ik stel in ieder geval vast de heer Dibi
niet veel verder komt dan iets opnemen in een kerndoel en dat hij het niet
wil hebben over de invulling daarvan. Voorts stel ik stel vast dat hij het
niet eens is met de Rutgers Nisso Groep die zelf bepleit om die taak bij de Centra voor Jeugd en Gezin neer te leggen. Ik vind dat jammer.De heer Dibi (GroenLinks):Over het laatste heb ik net gezegd dat dit best een plek mag krijgen in
de Centra voor Jeugd en Gezin. Ik zal mij daar niet principieel tegen verzetten.
Maar ik wil ons ervoor behoeden om elk probleem in de Centra voor Jeugd en
Gezin te dumpen. Ik kom wel verder dan alleen maar een uitbreiding van een
kerndoel. Ik wil dit doel explicieter invullen en ik wil ervoor zorgen dat
scholen er aandacht aan besteden. Voorts kom ik met media-educatie. Ik heb
van geen enkele politieke partij een concreet voorstel gehoord, ook niet van
de partij van mevrouw Sterk, behalve dan een voorstel voor een gedragscode.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Voorzitter. Als sociaalliberaal stel ik de eigen verantwoordelijkheid
van mensen boven overheidsbemoeienis. Dat betekent niet dat ik ingrijpen door
de overheid per definitie afwijs. Wanneer de opvoeding faalt, gaat het recht
van het kind boven dat van de ouders. Inbreken in het leven van mensen, ook
in dat van kleine mensen, is zeer ingrijpend. Dat mag de overheid alleen doen
als de situatie van het kind verbetert. Daarop zal ik het beleid van de minister
toetsen. Zijn de rechten van het kind beter gewaarborgd bij een versnipperd
beleid? Ik stel deze vraag omdat het dringen is in de jeugdhulpverlening.
De ene nieuwe organisatie wordt op de andere gestapeld met als doel de hulp
sneller en transparanter te maken.Hoe verhoudt deze opeenstapeling van beleid en verantwoordelijkheden zich
tot het regeerakkoord? Daarin staat dat maximaal twee bestuurslagen verantwoordelijkheid
behoren te dragen. Twee bestuurslagen? Tel maar even met mij mee. In het kader
van passend onderwijs komt er straks in elke regio een loket, een voordeur
waar ouders, leerkrachten en scholen terechtkunnen wanneer zij denken dat
een leerling extra zorg nodig heeft. Dat is de verantwoordelijkheid van het
onderwijs. Op lokaal niveau komen er Centra voor Jeugd en Gezin waar ouders
en kinderen met problemen terechtkunnen. Dat is de verantwoordelijkheid van
de wethouder. Op provinciaal niveau is er het Bureau Jeugdzorg, ook een voordeel.
Op lokaal niveau komt er zoiets als de VeiligHuizen voor jongeren met gedragsproblemen.
Wie daarover gaat, is nog niet duidelijk. Kennelijk zijn er al convenanten
met de gemeenten gesloten. Goedbedoeld wordt het ene loket op het andere gestapeld.
Verantwoordelijkheden zijn verschillende belegd, taken lijken elkaar te overlappen.
Het is mij een raadsel hoe dit moet bijdragen aan een eenvoudiger stelsel
voor jeugdhulpverlening. Hoewel goedbedoeld leidt deze opeenstapeling van
loketten en bevoegdheden bovendien tot nog meer bureaucratie.Uit recente drama's blijkt dat daardoor grote risico's ontstaan. In alle
gevallen waren de betrokken kinderen en het gezin bekend bij hulpverleners.
In alle gevallen waren dat er eerder te veel dan te weinig. Deze minister
heeft voor dit ministerie gekozen en zelfs gevraagd om het op te zetten. Daarom
wil ik de minister vragen om zijn meerwaarde te laten zien. Het kan mij eigenlijk
vrij weinig schelen waar hij het mes in zet. Al die bestuurslagen kunnen echter
niet zomaar op elkaar worden gestapeld in de hoop dat daarmee hulp wordt verleend. Voorzitter. Waaruit bestonden de redactionele wijzigingen in de Gezinsnota?
Dat was mij niet helemaal duidelijk. Ik kan mij niet voorstellen dat het alleen
maar ging over toevoegingen en dergelijke. Misschien ging het wel over meer.
Maar alle gekheid op een stokje, wat is het doel van de Gezinsnota? Waar voert
de minister nu beleid op? In de nota schrijft hij dat hij alle gezinsvormen
erkent, maar rept hij met geen woord over de gezinnen die juist extra hulp
kunnen gebruiken. Ouders die in hun eentje kinderen opvoeden, hebben pech.
De alleenstaande-ouderkorting wordt meer dan gehalveerd. Deze was € 1459
en wordt € 644. Dat is overigens een korting op de inkomstenbelasting,
zeg ik tegen mevrouw Sterk. Misschien kan zij dit uitzoeken.Dat volwassen mensen zelf kunnen bepalen of het goed is uit elkaar te
gaan, daar gelooft de minister niet in. In tijden van lange wachtlijsten in
de jeugdzorg trekt hij 30 mln. subsidie uit om scheidingen tegen te gaan.
Krijgen wij naast de nationale Gezinsdag ook een dag voor de bewust kinderlozen
of een dag voor alleenstaanden? Die kunnen wij dan allemaal gaan vieren op
de vijftiende van welke maand dan ook.Laat de minister zich liever druk maken over de jeugdzorg. De jeugdzorg
heeft te maken met een dubbel probleem: kwantitatief en kwalitatief. Er is
sprake van wachtlijsten en een nieuwe betalingssystematiek. Provincies beleggen
miljoenen bij Icesave terwijl er wachtlijsten zijn. Hoe is dit mogelijk? Eerder
heb ik gevraagd om de Algemene Rekenkamer de effectiviteit van de inzet van
gelden te laten toetsen. Ik wil dat weten. Als bij jeugdzorg basale taken
blijven liggen, zoals nagaan of een kind na terugplaatsing ook goed gedijt,
dan zegt dat heel veel over de jeugdzorg en het toezicht.Ik hoop niet dat het EKD net zo'n probleem wordt als het EPD, een dossier
waar iedereen in mag zitten en waarover iedereen wordt aangeschreven zonder
dat de desbetreffende wet door de Kamer is aangenomen.De minister kan zich dus beter concentreren op de wachtlijsten. Het is
natuurlijk zorgelijk dat kinderen zich inlaten met activiteiten waar zij de
emotionele gevolgen niet van kunnen overzien, zonder dat ouders daar kennelijk
zicht op hebben, maar een discussie starten over de seksualisering van de
maatschappij...? Ik geloof dat minister Plasterk daar vorig jaar ook mee kwam.De voorzitter:U heeft straks geen tijd meer voor een tweede termijn, mevrouw Koşer
Kaya.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Dat begrijp ik maar dan doen wij daar weer extra tijd bij.Voorzitter. Minister Plasterk is in deze discussie voorgegaan. Harde cijfers
zijn er echter niet. Ik wil dat de minister zijn standpunt baseert op harde
cijfers. Dat hij zijn stelling onderbouwt met cijfers. Hij moet zeggen: op
basis van die cijfers zeg ik dat de seksualisering van de maatschappij een
feit is. Dat zegt de minister niet en dat wil ik wel horen. Ik wil seksuele
voorlichting op alle scholen en niet alleen op de vrijzinnige.De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter. Wat vindt de minister van de volgende tekening?"De verwilderde jeugd leeft in een wereld die verregaand gestalteloos
genoemd mag worden, een holle leegte: men loeit, men brult, men kletst als
een eindeloos geleuter, men gilt, men tiert, men jengelt en
zeurt. In hun gezinnen heerst geen liefde, hooguit apenliefde." Dit is
geen fragment uit een SGP-notitie of zo, maar uit een overheidsrapport uit
1952, getiteld "De maatschappelijke verwildering der jeugd". Toen
ik dit boude citaat las, had ik eerlijk gezegd het idee dat het in onze maatschappij
nog wel meevalt, gelukkig.Voorzitter. Er is natuurlijk wel reden tot ongerustheid. Juist deze week
luidde de minister voor Jeugd en Gezin de alarmbel over de verwording van
seksualiteit tot een snack. Seksualiteit heeft daarbij niets meer van doen
met liefde en lijkt meer op een dierlijk instinct of wel apenliefde, zoals
het net genoemd werd. Mijn fractie waardeert de hartenkreet van de minister.
Naar onze mening komt de verplatting van seksualiteit voor een belangrijk
deel voort uit de beeldvorming in onze maatschappij. Vrouwen worden als lustobject
en gebruiksartikel geportretteerd. Over emancipatie gesproken. Wat ons betreft,
is het stimuleren van weerbaarheid van belang, maar ook het bewaken van de
inrichting van de publieke ruimte. Wanneer wij de publieke ruimte blijven
verzieken met schadelijk materiaal, kunnen wij van weerbaarheid alleen niet
veel heil verwachten. Beide zijn nodig. Graag een reactie.Het voorgestelde maatschappelijke debat is een goede zaak, maar nog weinig
concreet. Kan de minister ook met een plan komen waarin negatieve beeldvorming
wordt bestreden? De vrijheid van meningsuiting mag daarin, gezien de ernst
van de zaak, niet op voorhand een massief bezwaar vormen, want – zoals
een burger naar aanleiding van een pornografische zender opmerkte in de richting
van de Kamer – "als deze handelingen bij een dier zouden gebeuren,
dan zou er geprotesteerd worden vanwege dierenmishandeling". Als zelfs
dieren tegen dit misbruik worden beschermd – en terecht, liberale vrienden –
dan toch zeker ook vrouwen?Voorzitter. Op deze plaats benadruk ik graag de rol van ouders in het
gezin. In veel reacties op de minister kwamen de verantwoordelijkheid en het
falen van ouders aan bod. Ook hier geldt in veel gevallen: zeg mij wie uw
kinderen zijn, dan zeg ik u, wie u bent. Het grootste probleem kon momenteel
nog wel eens bij de ouders liggen, en niet zozeer bij de kinderen. Wij komen
hier tijdens het overleg over de Gezinsnota graag nog verder over te spreken.Als het gaat om mediaopvoeding blijkt dat veel ouders hun kleine kinderen
voor de tv zetten, voornamelijk – zo komt het mij voor – uit gemakzucht.
Verschillende onderzoeken tonen echter het schadelijke effect van televisie
voor peuters aan. Nog los van wetenschappelijk onderzoek: ieder normaal mens
vindt het toch abnormaal om zelfs een peuter al te voeden met mediabeelden?
Waarom grijpen wij wel in wanneer het lichamelijke voeding betreft, maar niet
wanneer het over de geestelijke ontwikkeling van kinderen gaat? In Frankrijk
is een verbod op baby-tv inmiddels een feit. Dat voorbeeld verdient navolging.
Ouders mogen op hun tenen getrapt zijn door zo'n verbod, de peuters missen
er echt niets door. Ik ben het in dezen roerend eens met René Diekstra:
kinderen zijn een te kostbaar goed om mee te gokken. Ook hierop graag een
reactie.Voor veel tienerjongeren blijkt alcohol een moeilijk te weerstane verleiding
te zijn. Zij verdienen daarom onze hulp. Het kabinet neemt een aantal goede
maatregelen en in onze alcoholnotitie "Een nuchtere visie", die
ik vorige week presenteerde bij de begrotingsbehandeling van VWS, vindt u
er nog meer. Bovenal verdienen jongeren steun van hun ouders. Dat is een Bijbelse
opdracht. Zij zijn ertoe geroepen. Die kinderen verdienen ouders, die het
niet normaal vinden dat zij hun gezondheid laten verwateren door overmatig
alcoholgebruik. Bewustwording van ouders is daarom van groot belang. Mijn
fractie stelt dan ook voor om ouders, wanneer hun kind de leeftijd van twaalf
jaar bereikt, te voorzien van een folder of van voorlichtingsmateriaal, waarin
helder en duidelijk de feiten over alcohol op een rijtje staan. Wellicht kunnen
wij op deze wijze werken aan een collectief besef van urgentie. Hoe staat
de minister hier tegenover?Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ik kom voor mijn eigen begrip even terug op de seksualisering van de maatschappij.
U vraagt om allerlei ingrepen van de minister. Hoe verhoudt zich dat dan met
de visie van de SGP-fractie dat de ouders primair verantwoordelijk zijn voor
de opvoeding van hun kinderen?De heer Van der Vlies (SGP):Ik dacht dat ik daar nu juist een heel heldere stelling over had betrokken.
Bij de ouders ligt de primaire verantwoordelijkheid, absoluut. Ik heb nooit
anders betoogd. Wij moeten echter helaas constateren dat er nogal wat ouders
in een zekere onmacht verkeren over de wijze waarop dat verder gaat en moet.
Dan is er, in mijn visie, een overheid die, nadat alle andere geledingen aan
de beurt zijn geweest, die steun gaat verschaffen. Ik heb niet opgeroepen
tot geboden en verboden. Ik heb alleen gezegd: laten wij nu eens consequent
zijn en niet dubbelhartig zijn in ons beleid door wel aan de ene kant iets
te willen doen, maar aan de andere kant die vervuiling in die publieke ruimte
maar laten voortbestaan. Dan gaat het natuurlijk om de media, de billboards,
allerlei programmatuur, internet en noem maar op.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Precies om die dubbelhartigheid goed te toetsen, stel ik de vraag. U vraagt
om een verbod op bijvoorbeeld tekenfilms, allerlei reclames en Teletubbies.
Vervolgens zegt u dat de verantwoordelijkheid primair bij de ouders ligt.
Of u zegt dat de ouders wat richting moet worden gegeven in de zin van onderwijs
om ervoor te zorgen dat zij hun kinderen zelf kunnen opvoeden of u zegt dat
er allemaal verboden moeten worden ingesteld. Daar pleit u toch voor?De heer Van der Vlies (SGP):Ik vind dat het en-en moet zijn, niet of-of. Korter kan ik niet antwoorden.De voorzitter:Nee, het is geweldig. Vervolgt u uw betoog.De heer Van der Vlies (SGP):Een andere lijn is de bescherming van jongeren tegen drugs. Ik steun de
lijn van de heer Voordewind voor een verkoopverbod tot 21 jaar. De tegenwerpingen
ken ik, maar laten wij nu eens daadkracht tonen. Een totaalverbod op coffeeshops
zou natuurlijk nog veel beter zijn. Volgens een criminoloog komt dat er met
een jaar of wat wel.Hoe gaan wij bij al deze onderwerpen om met leeftijdsgrenzen? Er zijn
nogal wat verschillen bij onderwerpen als drugs, alcohol en gokken. Waar legt
het kabinet de grens tussen jongeren en volwassenen in de sfeer die wij nu
bespreken? Na een tijd van verlaging van deze leeftijden, lijkt
er nu juist weer sprake te zijn van een voorzichtige verhoging. Graag een
reactie van het kabinet, waarbij afstemming met de betrokken ministers voor
de hand ligt.Omdat voorlichting en ondersteuning van ouders bij de opvoeding van groot
belang zijn, vindt mijn fractie de ontwikkeling van Centra voor Jeugd en Gezin
een goed punt. Wij hebben dat van meet af aan gesteund. Mijn fractie vraagt
zich wel af hoe de ontwikkeling van deze centra het meest effectief kan worden
vormgegeven. Wordt voldoende gestuurd op de vraag? Voorzien in ondersteuning
bij alle opvoedingsproblemen klinkt romantisch, maar is niet automatisch effectief.
Ook valt niet te ontkennen dat de zorgketen steeds langer wordt. Uit de kring
van deskundigen is de waarneming te horen dat de ontwikkeling van de Centra
voor Jeugd en Gezin vrijwel identiek is aan die van de Bureaus Jeugdzorg.
Ook toen werden negatieve effecten ontkend. Deze zijn er helaas wel. Hoe gaat
de minister optimaal zijn voordeel doen met de resultaten die de evaluatie
van de Bureaus Jeugdzorg, overigens pas in 2009, oplevert?Ik sluit mij kortheidshalve aan bij het pleidooi voor subsidiëring
en ondersteuning van de landelijke organisaties in de sfeer van vrijwillig
jongerenwerk van de heer Voordewind.Mijn laatste punt betreft de interventie in gezinnen. Interventie blijft
natuurlijk een moeilijke en gevoelige gebeurtenis. In veel gevallen komt een
uithuisplaatsing voor het gevoel van betrokkenen nogal plotseling uit de lucht
vallen. Meer geleidelijk en gefaseerd toewerken naar dit besluit, gekoppeld
aan voorwaarden en doelstellingen, en een hoge vorm van communicatie zouden
wenselijk zijn. Hoe reageert de minister op het gegeven dat plaatsing in een
inrichting voor jeugdigen, de PIJ-maatregel, door rechters soms vanwege capaciteitsgebrek
wordt opgelegd terwijl deze maatregel slechts is bedoeld voor zware gevallen?De algemene beraadslaging wordt geschorst.De voorzitter:Wij zijn gekomen aan het einde van de eerste termijn van de Kamer. Morgenmiddag
wordt dit debat hervat met het antwoord van de minister in eerste termijn
en maken wij het debat ook af.De vergadering wordt van 19.25 uur tot 20.30 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20082009-1741-1766.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl