Behandeling van het voorstel van wet van de leden Van Heemst, O.P.G. Vos en De Koning tot wijziging van de Wet op de naburige rechten in verband met de rechten van omroeporganisaties (24240)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 5168-5178

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

24-04-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 76, pagina 5168-5178

24-04-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 24240Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 24 april 1996)Pagina 5186-5187
de voortzetting van de behandeling van:het voorstel van wet van het lid Van Boxtel houdende regels tot versterking van de rechtspositie van hen die een medische keuring ondergaan (Wet op de medische keuringen) (23259)Pagina 5152-5168
Behandeling van de beleidsbrief Individuele Huursubsidie 24506), en van: de motie-Duivesteijn over handhaving regeling voor subsidiëring servicekosten (24506, nr. 4);de motie-Duivesteijn over handhaving regeling voor subsidiëring niet-zelfstandige woonruimte (24506, nr. 5);de motie-Duivesteijn over een normhuur voor alleenstaanden in het kader van de IHS (24506, nr. 6);de motie-Duivesteijn over het niet belasten met een kwaliteitskorting bij huren tot f 607 (24506, nr. 7) en zestien andere motiesPagina 5143-5152
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet N.V. RCC in verband met de vervreemding van aandelen (24495)Pagina 5178-5186
Vragen van het lid Duivesteijn aan staatssecretaris Tommel (VROM) over de schuld van de Woningbouwstichting De Opdracht te Lelystad en de financiële moeilijkheden van de Woningbouwvereniging De Samenwerking te Capelle aan den IJsselPagina 5136-5140
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg inzake verpakkingenPagina 5140-5143
Behandeling van het voorstel van wet van de leden Van Heemst, O.P.G. Vos en De Koning tot wijziging van de Wet op de naburige rechten in verband met de rechten van omroeporganisaties (24240)Pagina 5168-5178
76ste vergadering; 24 april 1996Pagina 5135-5135
Regeling van werkzaamheden (woensdag 24 april 1996)Pagina 5135-5136

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 64 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de behandeling van: 
 
 het voorstel van wet
van de leden Van Heemst, O.P.G. Vos en De Koning tot wijziging van de Wet
op de naburige rechten in verband met de rechten van omroeporganisaties (24240).
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik heet de initiatiefnemers en de bij dit onderwerp betrokken medewerkers
van harte welkom in vak K en ik heet uiteraard ook staatssecretaris Nuis van
harte welkom.
 
 
 
 
 
 De algemene beraadslaging wordt geopend.
 
 
 
 
 
 De heer Verhagen (CDA):
 
 Voorzitter! Om te beginnen wens ik de indieners van harte geluk met het
feit dat zij er, ondanks enige vertraging, in geslaagd zijn om dit debat op
een zodanig tijdstip te laten plaatsvinden dat het nog mogelijk is om vanavond
onder het genot van een of andere consumptie naar de voetbalwedstrijd te kijken.
Dat geldt althans voor degenen die geen andere verplichtingen hebben. Helaas
heb ik dat zelf wel, namelijk in Hontenisse. Ik hoop dat wij dit debat op
een zodanig tijdstip kunnen afsluiten dat de leden van de CDA-afdeling Hontenisse
mij vanavond nog kunnen verwelkomen.
 
 De CDA-fractie onderschrijft de sympathieke gedachte achter het initiatiefwetsvoorstel
om geen onnodige belemmeringen op te werpen voor het in een horecagelegenheid,
onder het genot van een al dan niet alcoholische consumptie, kijken naar een
voetbalwedstrijd die op dat moment wordt uitgezonden. De zorg die bij de leden
Van Heemst, Vos en De Koning doorklinkt om de Nederlandse burger dit genoegen
niet te ontnemen, is echt ontroerend. Het initiatief is dus eigenlijk van
harte te steunen en toe te juichen, maar voordat ik dat doe, zou ik van de
indieners op een paar punten nog een nadere toelichting willen verkrijgen.
 
 In het schriftelijk verslag heb ik namens de CDA-fractie reeds gevraagd
wat er nu precies veranderd is ten opzichte van de zeer recente behandeling
van de Wet op de naburige rechten. In de nota naar aanleiding van het verslag
stellen de indieners dat de omstandigheden niet zijn veranderd, maar dat de
afweging die de Kamer destijds heeft gemaakt, onbevredigend is. Dat doet mij
enigszins denken aan een opmerking die collega Remkes laatst in een debat
maakte. Hij zei dat met name collega Van Heemst door zijn argumentatie het
beeld opriep van de jongeling die na de daad verbaasd staat te kijken omdat
het meisje zwanger is geworden. Tot zover collega Remkes over collega Van
Heemst. Nu is er eigenlijk hetzelfde beeld: de indieners vinden
een uitspraak van de Kamer onbevredigend en dus komen zij met een initiatiefvoorstel.
Moet ik daaruit afleiden dat zij alle overige besluiten van de Kamer wel bevredigend
vinden? Als dat niet het geval is, moet ik daar dan uit afleiden dat wij nog
verschillende initiatiefwetsvoorstellen van dit illustere drietal kunnen verwachten?
Even serieus wordend: ik verkrijg van de indieners graag een nadere toelichting;
wat is voor hen het criterium om één à anderhalf jaar
nadat de Kamer expliciet een keuze heeft gemaakt en zonder dat de omstandigheden
in wezen zijn veranderd, tot een wijziging te komen?
 
 Met name van mevrouw De Koning zou ik willen vernemen wat er veranderd
is ten opzichte van de situatie die zeer treffend is verwoord door haar fractievoorzitter,
de heer Wolffensperger. Hij stelde in dat debat heel nadrukkelijk de vraag
aan staatssecretaris Kosto of dit ertoe zou strekken dat een geliefkoosd volksvermaak,
het in een café kijken naar een wedstrijd uit de Europacup, definitief
de nek werd omgedraaid. Daarop antwoordde staatssecretaris Kosto dat dat geenszins
het geval was en dat er afspraken gemaakt zouden worden tussen de NOS en de
overkoepelende branche-organisaties, waardoor de heer Wolffensperger in het
café zowel van een biertje als van een voetbaluitzending kon blijven
genieten. Toen zei de heer Wolffensperger: kijk, dat is nu het simpele antwoord
dat ik wilde hebben, want de vraag was zo simpel. Hij gaf zijn fiat aan dit
wetsvoorstel. Wat is er nu veranderd ten opzichte van de situatie, zoals die
door de heer Wolffensperger anderhalf jaar geleden werd geschetst?
 
 Wat kan de burger nog meer verwachten van de indieners? Ik zou wat dit
betreft nog een principiële vraag aan de orde willen stellen. Wat is
naar de mening van de indieners in het algemeen de instemming van de Kamer
met een wetsvoorstel waard, mede gelet op een betrouwbare overheid? Het valt
niet te ontkennen dat er bepaalde verwachtingen zijn gewekt en dat bepaalde
investeringen zijn gedaan om te komen tot uitvoering van de wetgeving, die
anderhalf jaar geleden is vastgesteld. Ik denk aan kosten die gemaakt zijn
door Siror.
 
 Voorzitter! Hebben de indieners enige indicatie dat er ook maar één
voetbalwedstrijd minder bekeken is of bekeken zal worden, in welke kroeg dan
ook tengevolge van de Wet op de naburige rechten? Met andere woorden: zal
de doorsnee burger iets merken van dit initiatiefwetsvoorstel? Hebben zij
uit het overleg met de branche-organisaties enige indicatie, dat de prijzen
van de consumpties tengevolge van dit initiatiefwetsvoorstel zullen dalen?
 
 Waar de indieners in de nota naar aanleiding van het verslag te lichtvaardig
overheen stappen betreft de mogelijkheid om via het auteursrecht een vergoeding
te verkrijgen. Indien dit initiatiefwetsvoorstel tot een groot aantal juridische
procedures zal leiden om via een andere weg bepaalde vergoedingen te verkrijgen,
dan kan daaraan niet lichtvaardig voorbij worden gegaan. Je moet met wetgeving
geen kettingreactie veroorzaken die de rechters met zeer veel extra werk zal
opzadelen. De reactie van de indieners dat het nog maar de vraag is of er
op voetbalwedstrijden auteursrechten rusten is, gelet op de recente discussie
over de sportzender, vrij relevant. Het stelt mij teleur dat de indieners
niet verder gaan dan het opwerpen van die vraag, zonder de mogelijke implicaties
van het antwoord op die vraag onder ogen te zien. Wordt de bedoeling van dit
initiatiefwetsvoorstel niet onderuitgehaald door de komst van de sportzender
als abonneetelevisie? Het is zeer wel mogelijk, dat de aanbieder bij het verstrekken
van een abonnement de ontvanger verbiedt om een en ander voor het publiek
te vertonen. Of zullen de indieners dan wederom met een initiatiefwetsvoorstel
komen om ook dat onmogelijk te maken? Zulk een bepaling zou per slot van rekening
de mogelijkheid om in een café te genieten van een voetbalwedstrijd
nog veel meer belemmeren dan de Wet op de naburige rechten.
 
 Over het standpunt van de omroepen zeggen de indieners dat het weinig
verbazing mag wekken dat de omroepen bij monde van Siror zich op het standpunt
stellen, dat hun secundaire openbaarmakingsrecht moet worden gehandhaafd,
aangezien zij directe financieel belanghebbenden zijn. In dit kader is het
toch nuttig om te weten hoeveel inkomsten de omroepen mislopen indien het
onderhavige wetsvoorstel wordt aangenomen. Ik verwijs naar een initiatief
van de PvdA bij monde van mevrouw Van Zuijlen die vrij recent extra gelden
vrij heeft willen maken voor de omroeporganisaties om concurrerende programma's
op de markt te kunnen zetten. Als je enerzijds via wetgeving probeert meer
geld vrij te maken voor de omroeporganisaties buiten de kijk- en luistergelden
en je anderzijds gelden gaat afromen door het niet kunnen innen van naburige
rechten, dan is het van belang om te weten om hoeveel geld het gaat.
 
 Over de komst van de nieuwe media hebben wij het al even gehad in het
kader van de abonnee-TV. Nu de staatssecretaris aanwezig is, vraag ik hem
hoe het staat met de handhaving van het auteursrecht in relatie tot de ontwikkeling
van nieuwe media. De discussie daarover hebben wij de behandeling van het
wetsvoorstel inzake naburige rechten aangezwengeld. Het kabinet heeft toegezegd
dat het een onderzoek zou laten instellen en dat het een notitie daarover
zou uitbrengen. Hoe staat het ermee? Als wij via Internet allerlei zaken waarop
auteursrechten rusten aan de orde kunnen stellen, vind ik dat het kabinet
een standpunt moet ontwikkelen. Als wij de Handelingen op Internet zetten,
rust dan bijvoorbeeld auteursrecht op de limerick van de heer Van Heemst,
"die wel juichen kon maar waar zijn vrouw niet zo aan hechtte"? De heer Van
Heemst weet welke limerick ik bedoel. Ik zal die niet helemaal citeren, want
anders maakt ik wellicht inbreuk op zijn auteursrecht.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Dit is wel iets bezijden het onderwerp dat aan de orde is.
 
 
 
 
 
 De heer Verhagen (CDA):
 
 Het heeft te maken met de handhaving van het auteursrecht.
 
 Voorzitter! Ik wil ook nog even ingaan op de opmerking van de indieners
van dit wetsvoorstel dat zij de rechten van andere rechthebbenden in dit initiatiefwetsvoorstel
buiten beschouwing hebben gelaten, omdat deze rechten algemeen geaccepteerd
zijn. Menen de indieners werkelijk dat dit het geval is? Ik wijs op de rechten
die betaald moeten worden door verzorgingstehuizen en op de rechten die betaald
moeten worden indien er in een wachtkamer van een tandarts,
fysiotherapeut of huisarts achtergrondmuziek te horen is. Vinden zij dat dit
algemeen geaccepteerd is? Hierbij is nog niet eens sprake van een omzetverhogend
effect, wat wel aan de orde is in een horecagelegenheid. Ik vraag mij af of
het betalen van deze rechten wel zo algemeen geaccepteerd is als de indieners
ons willen doen geloven. Als algemeen geaccepteerd zijn het criterium is voor
de indieners van initiatiefwetsvoorstellen kunnen wij stellen dat er voor
hen nog veel werk aan de winkel is.
 
 Voorzitter! De aantrekkelijkheid van het kijken naar een wedstrijd in
een café is niet gelegen in de uitzending, maar in de sfeer die door
de kijkers zelf wordt opgeroepen, eventueel bevorderd door de aanwezige speciale
entourage, aangebracht door de horeca-ondernemer, aldus de memorie van toelichting
op het voorstel van wet van de leden Van Heemst, Vos en De Koning. Laten wij
bezien of deze leden zonder speciale entourage, aangebracht door een horeca-ondernemer,
door hun beantwoording een sfeer weten op te roepen die de CDA-fractie overtuigt
van de aantrekkelijkheid van dit initiatiefwetsvoorstel.
 
 
 
 
 
 De heer Zijlstra (PvdA):
 
 Voorzitter! Vandaag bespreken wij het initiatiefwetsvoorstel van de collega's
Van Heemst, Vos en De Koning. Mijn complimenten voor dit voorstel, dat er
kort samengevat op neerkomt dat het secundaire openbaarmakingsrecht van omroeporganisaties,
genoemd in artikel 8, lid d, van de Wet op de naburige rechten wordt beperkt
tot die openbare gelegenheden waar entreegeld wordt geheven. Deze beperking
is ook te vinden in het Verdrag van Rome, het verhuur- en leenrecht, een richtlijn
en de wetgeving in de ons omringende landen.
 
 De PvdA-fractie heeft er geen behoefte aan om na de uitvoerige schriftelijke
beantwoording van de door ons en anderen gestelde vragen, waarvoor ik de collega's
overigens dankzeg, nog uitgebreid het onderhavige voorstel te bespreken. Meermalen
is in de Kamer en niet alleen door de PvdA-fractie aandacht gevraagd voor
het zich steeds maar uitbreidende auteursrecht en daaraan aanverwante rechten.
Daarbij is het signaal gegeven dat het maatschappelijk draagvlak voor het
auteursrecht aan het afbrokkelen is door het toenemende aantal rechten van
rechthebbenden. Voor zover ik kan overzien, is het echter nog niet eerder
voorgekomen dat een wetsvoorstel is ingediend waardoor een – indien
het wordt aangenomen – aan het auteursrecht verwant recht enigszins
zal worden beperkt. Wellicht schrijven mijn geachte collega's daarom in het
wetsvoorstel een klein beetje auteursrechtgeschiedenis!
 
 De PvdA-fractie kan instemmen met het voorliggende wetsvoorstel. Ik wil
een vraag stellen die is ingegeven door de ontwikkelingen met betrekking tot
het nieuw opgerichte sportkanaal van de KNVB. Zoals het er nu naar uitziet,
zal deze zender niet voor het algemene publiek toegankelijk zijn zonder enige
vorm van extra betaling. Hoogst waarschijnlijk tegen een extra betaling via
de kabel, mogelijk door middel van verkoop van decoders, wil het KNVB-kanaal
zijn programma's verspreiden. Het verschil van deze werkwijze met de klassieke
vorm van openbaarmaking van programma's zit in het feit dat de ontvangst niet
meer algemeen is, maar gericht op het individu dat zelf de keuze kan maken
om extra te gaan betalen voor de aangeboden programma's. Het nieuwe kanaal
is, overigens net als bijvoorbeeld Filmnet, voor zijn inkomsten mede afhankelijk
van de verkoop van abonnementen.
 
 Vertoningen in het openbaar van programma's die via abonnementen worden
verkocht, kunnen genoemde bedrijven schaden. Immers, indien deze programma's
op voldoende openbare plaatsen te zien zijn, zullen er wellicht minder abonnementen
worden verkocht. Kunnen de indieners nader uiteen zetten of en, zo ja, hoe
deze bedrijven zich afdoende kunnen beschermen tegen het vertonen van hun
programma's in openbare gelegenheden?
 
 
 
 
 
 De heer Rouvoet (RPF):
 
 Voorzitter! Het is wat curieus dat collega Verhagen nu al weet dat het
debat op tijd afgelopen zal zijn om naar het voetballen te gaan kijken, terwijl
hij de eerste woordvoerder was en nog niet weet of we twee of drie termijnen
nodig hebben met de initiatiefnemers. Deze bijdrage spreek ik uit mede namens
de fracties van SGP en GPV. Dat scheelt in ieder geval, collega Verhagen!
 
 Ik feliciteer de initiatiefnemers met hun initiatief, al was het alleen
al omdat zo'n initiatief veel tijd en energie kost. Verder merk ik op dat
collega Vos deze week meer in vak K is te vinden dan op zijn stoel in het
parlement. Eerst zat hij daar als lid van de parlementaire enquêtecommissie
opsporingsmethoden en nu als initiatiefnemer. Ik voeg hieraan toe: het misstaat
hem bepaald niet.
 
 We moeten ter zake van het initiatief een afweging maken tussen de wenselijkheid
van de aanpassing van de Wet op de naburige rechten en de rechten van omroeporganisaties.
Aan de ene kant wijkt de wetgeving in ons land af van die in de ons omringende
landen. Aan deze wetgeving liggen het Verdrag van Rome inzake bescherming
van onder andere omroeporganisaties en de eerder genoemde Europese richtlijn
ten grondslag. In afwijking van landen om ons heen heeft de Nederlandse wetgever
voor een stringent regime gekozen. Het gegeven dat wij op dit punt afwijken
van andere landen, was de reden om het initiatief in te dienen. In die zin
is het voorstel te beschouwen als een reparatie van de wet uit 1993. Aan de
andere kant bestaat het zwaarwegende feit dat onze wetgeving op dit punt van
zeer recente datum is. De Wet op de naburige rechten is op 1 juli 1993 in
werking getreden en sinds die tijd heeft zich geen enkel nieuw feit voorgedaan
dat een wetswijziging kan rechtvaardigen. In ieder geval voeren de initiatiefnemers
geen nieuwe feiten aan. Slechts de weging van de argumenten lijkt anders te
zijn.
 
 De indieners stellen in de memorie van toelichting dat de argumenten van
toen niet kunnen overtuigen, maar aangezien het desbetreffende wetsvoorstel
toen wel is aanvaard, konden dezelfde argumenten toen wèl overtuigen.
Het heeft iets vreemds als nu in een initiatiefvoorstel de argumentatie uit
de toenmalige memorie van toelichting punt voor punt wordt weersproken.
 
 Als de Kamer via aanvaarding van dit wetsvoorstel de situatie van voor
1993 wil herstellen, spreekt ze daarmee uit dat ze toen of niet goed heeft
opgelet, of nu spijt heeft van een toen weloverwogen gemaakte
keuze. Zo heeft dit voorstel een toch wel erg hoog "wij hebben er nog eens
een nachtje over geslapen"-gehalte.
 
 Daarbij komt dat het medialandschap naar het zich laat aanzien aan de
vooravond staat van grote veranderingen. De commissie-Ververs adviseert het
kabinet binnen afzienbare tijd over de toekomst van het publieke bestel. Het
advies zal ongetwijfeld leiden tot een stevige parlementaire discussie en
de nodige wetgeving. Met andere woorden, er staat nogal wat te gebeuren op
dit terrein, waarvan het onderhavige onderwerp een facet is. Ook in dat licht
zou het raadzaam zijn om op dit moment niet geïsoleerd veranderingen
aan te brengen in de rechten van omroeporganisaties. Ligt het wel zo voor
de hand om nu via een specifieke ingreep de naburige rechten van omroeporganisaties
in te beperken en niet het onderwerp van de naburige rechten integraal tegen
het licht te houden? Waarom zouden wij de rechten van de omroeporganisaties
wel inperken en bijvoorbeeld niet die van auteurs of zangers? De kern van
mijn zojuist gestelde vragen is of wij die niet in samenhang moeten behandelen
en beantwoorden.
 
 Mijn aarzeling neemt alleen maar toe, nu de collega's, zo blijkt uit de
stukken, niet geheel durven uit te sluiten dat de voorgestelde wijziging een
belemmering kan vormen voor de ontwikkeling van nieuwe media. Maar, zo schrijven
zij, voor zover dit het geval zou blijken te zijn, zou dit bij de eventueel
algemene herziening van dit rechtsgebied gecorrigeerd kunnen worden. Dat lijkt
mij echter geen logisch en correct wetgevingsproces. Waarom niet gewacht en
het hele terrein in één keer bezien?
 
 De initiatiefnemers laten geen onduidelijkheid bestaan over hun eigenlijke
bedoeling, hun diepste wens. Dat is op zichzelf te waarderen. In de nota naar
aanleiding van het verslag schrijven zij namelijk dat het eleganter zou zijn
om het secundaire openbaarmakingsrecht geheel te schrappen. Nu dat in het
licht van het Verdrag van Rome en de Europese richtlijn niet mogelijk is,
kiezen zij ervoor om via dit initiatiefvoorstel, artikel 8, onder d, van de
Wet op de naburige rechten de facto tot een dode letter te herformuleren.
Dit geven zij ook min of meer toe. Ook de keuze van deze sluiproute, wat het
toch een beetje is, roept de vraag op of het wel zo verstandig is om nu wijzigingen
op een deelterrein aan te brengen.
 
 Kortom, dit initiatief is zowel te laat als te vroeg. Het is te laat,
omdat in 1993 de rechten van omroeporganisaties zijn vastgesteld. Als de argumenten
voor het onderhavige voorstel overtuigend zijn, hadden die de Kamer indertijd
ook kunnen en moeten overtuigen. Dit voorstel is ook te vroeg, omdat wij voor
een meer integrale afweging staan van de gewenste veranderingen in omroepland.
 
 Ik wil nog een feitelijke vraag aan de indieners stellen. In de nota naar
aanleiding van het verslag staat dat de omroepen tegen dit voorstel zijn,
omdat hun financiële belangen geschaad worden. Ik lees echter ook dat
er nog door geen enkele instantie aan Siror betaald is. Dat lijkt mij een
tegenstrijdigheid. Of moet ik dit zo verstaan dat onder het huidige regime
de inning van de gelden door Siror nog op gang moet komen? Tevens vraag ik
mij af waarom er eigenlijk geen inzicht verschaft kan worden in de hoogte
van mogelijke betalingen en evenmin in de relatie tussen Siror en de instanties
die zouden moeten betalen. Dit maak ik namelijk uit de stukken op. Is dat
onwil van Siror of is daar een andere verklaring voor? Ik verneem graag het
antwoord.
 
 Er is best wat te zeggen voor de kwestie die de indieners te berde brengen.
Maar het is de vraag of de wijze waarop de kwestie nu behandeld wordt en het
tijdstip van behandeling gelukkig gekozen zijn. Wellicht, zo geef ik de initiatiefnemers
in overweging, is het verstandig om er nog maar eens een nachtje over te slapen.
De wetgever moet zichzelf natuurlijk wel serieus nemen.
 
 
 
 
 
 De heer Zijlstra (PvdA):
 
 Volgens mij is het van tweeën één: het deugt of het
deugt niet. Maar het helpt niet om er een nachtje over te slapen.
 
 
 
 
 
 De heer Rouvoet (RPF):
 
 Deze vraag heb ik ook aan de indieners gesteld. Het deugde in 1993 en
toen hebben wij er bewust voor gekozen, of wij geven nu toe dat wij toen hebben
zitten slapen dan wel de verkeerde keus hebben gemaakt.
 
 
 
 
 
 De heer Zijlstra (PvdA):
 
 Ik stel die vraag aan u.
 
 
 
 
 
 De heer Rouvoet (RPF):
 
 Mijn stelling is dat ik best wil nadenken over de vraag of het een zinnig
voorstel kan zijn, maar dan wel in het kader van een integrale afweging van
de ontwikkelingen die ons te wachten staan. Ik wil er nu niet één
punt uitpikken met als argument: dat hebben wij in 1993 misschien niet zo
handig gedaan. De indieners zeggen dat de afweging toen niet helemaal de juiste
was. Het gaat er niet om, dat stukje alvast te repareren. De overweging kan
ook niet zijn dat de mogelijkheid bestaat dat dit een effect heeft op nieuwe
ontwikkelingen, maar dat dit later wel weer gecorrigeerd wordt. Ik wil mijzelf
als wetgever graag serieus blijven nemen.
 
 
 
 
 
 De heer Zijlstra (PvdA):
 
 Maar dan helpt slapen toch niet? Dan moet je toch nadenken?
 
 
 
 
 
 De heer Rouvoet (RPF):
 
 Dat heb ik precies over 1993 willen opmerken: slapen helpt heel weinig,
als het gaat om goede wetgeving. Dit betekent echter niet dat wij nu dezelfde
fout moeten maken en geïsoleerd een stukje wetgeving in elkaar timmeren.
Ik ben er niet zo'n voorstander van, wat u wel duidelijk zal zijn geworden.
 
 
 
 
 
 De heer Zijlstra (PvdA):
 
 Dat heb ik begrepen.
 
 
 
 
 
 De heer Rouvoet (RPF):
 
 Gelukkig.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Roethof (D66):
 
 Voorzitter! Ook ik wil graag de initiatiefnemers feliciteren met een wet
die zo'n populaire bezigheid als het gezamenlijk in een café naar voetballen
kijken, gemakkelijker maakt.
 
 De heer Verhagen heeft een vraag gesteld aan mevrouw De Koning. Ik zou
die vraag gemakkelijk kunnen beantwoorden, maar denk dat het niet hoffelijk
zou zijn tegenover een van de initiatiefnemers die zich zo uitputtend in de
voorgeschiedenis heeft verdiept.
 
 
 
 
 
 De heer Verhagen (CDA):
 
 Nu u mij daartoe uitnodigt, mevrouw Roethof, zou ik ook graag de reactie
van de fractie van D66 willen vernemen. Indien u tot een andere conclusie
komt dan uw huidige fractievoorzitter anderhalf jaar geleden, zou ik daarop
graag een nadere toelichting krijgen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Roethof (D66):
 
 Dat schikt, voorzitter, want de kwestie die destijds speelde en waarop
de heer Verhagen zojuist doelde, was ook de kwestie die ik als eerste wilde
aansnijden. Laat ik daarmee direct beginnen.
 
 Dit initiatief is een bescheiden aanvulling op de wet die de rechten van
uitvoerende kunstenaars, platenproducenten en omroeporganisaties regelt. Het
is dan ook van belang ons af te vragen of het mogelijk is een onderscheid
te maken tussen die drie categorieën. Mijn fractie is het geheel eens
met de bedoeling van de opstellers, dat wij moeten voorkomen dat een caféhouder
geld verschuldigd is aan de omroep als in zijn kroeg een live uitzending van
een voetbalwedstrijd te zien is. Wij willen echter wel dat diezelfde caféhouder
zijn auteursrechtelijke verplichtingen aan de Buma afdraagt voor de muziek
die hij draait.
 
 Wat speelde in het debat over de naburige rechten, waaruit de heer Verhagen
zojuist citeerde, is de vraag, of artikel 8 van de Wet op de naburige rechten
mogelijk op gespannen voet zou kunnen staan met artikel 7 van diezelfde wet,
waarin de vergoeding aan producenten, uitvoerende kunstenaars en andere rechtsverkrijgenden
wordt geregeld.
 
 Het ging dus niet om de vraag, of wij het wenselijk vonden dat men in
een café met een versnapering naar het voetbal zit te kijken. In het
verslag bij deze wet zegt het CDA terecht, dat D66 zo graag met dat pilsje
in dat café wil zitten tijdens die voetbalwedstrijd. Nee, de discussie
ging over de vergoeding en over de instantie die de vergoeding zou moeten
innen. Het was in hoge mate een juridische discussie. Zoals ik net al zei,
zal mevrouw De Koning daarop uitgebreid kunnen antwoorden.
 
 Overigens is de argumentatie in de schriftelijke voorbereiding nogal toegespitst
op de locatie van dat café waarin de voetbalwedstrijden worden vertoond.
Wij hebben begrepen dat bejaardentehuizen en mogelijk ook verpleeginrichtingen
op basis van de oorspronkelijk wet door Siror zouden kunnen worden benaderd.
Vooral voor deze gevallen zijn wij verheugd over de tekst in het initiatiefvoorstel.
 
 
 
 
 
 De heer Verhagen (CDA):
 
 Dat is niet een helemaal juiste voorstelling van zaken. Ik deel uw zorgen
over de auteursrechten, mevrouw Roethof. Ik heb daarover ook vragen gesteld.
 
 Juist in de uitwerking die Siror gekozen heeft, worden deze tehuizen uitgezonderd
van een eventuele heffing of van het betalen van die naburige rechten. U kunt
niet de suggestie wekken, dat door dit initiatiefvoorstel verzekerd wordt
dat verzorgingstehuizen niet hoeven te betalen. Daarvoor was reeds zorg gedragen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Roethof (D66):
 
 Dat ben ik wetstechnisch niet helemaal met u eens, mijnheer Verhagen.
Zo stond het niet in de wet.
 
 
 
 
 
 De heer Verhagen (CDA):
 
 De heer Kosto stelde tijdens het debat, dat hij ervan uitging dat bij
de uitwerking van deze wet modaliteiten gevonden zouden worden die dat probleem
zouden oplossen. Dat heeft Siror ook gedaan en terecht.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Roethof (D66):
 
 Het is heel plezierig dat de heer Kosto er destijds van uitging dat het
zou gebeuren. Ik vind het plezierig dat het nu in de wet geregeld is.
 
 De PvdA heeft aandacht gevraagd voor het veelvoud aan auteursrechtelijke
organisaties waarmee verzorgingstehuizen en winkels worden geconfronteerd.
De wildgroei van het auteursrecht, waar de PvdA zich zorgen over maakt, achten
ook wij een diepgravende discussie waard. Er zijn zoveel organisaties: de
Buma, de Sena, de Lira, de stichting Beeldrecht, de Burafo, de Videma, enz.
Wat zal de toekomstige taak van de Siror zijn na deze wetswijziging?
 
 De meeste last van de Wet op de naburige rechten hebben op dit moment
de programmamakers, die voortdurend hun beeld schoon moeten houden van allerlei
affiches, namen en teksten die toevalligerwijs in beeld kunnen komen. Ik heb
dit althans gehoord van enige programmamakers die al diverse malen zijn aangesproken
op het feit dat ergens achter in beeld een affiche hing, waarvoor rechten
zouden moeten worden betaald.
 
 Van groter belang is onze twijfel of de aanvulling wel voldoende bestand
zal zijn tegen de tijd. De technologie geeft steeds nieuwe mogelijkheden en
de omroeporganisaties zijn ook geschakeerder dan voorheen. Ik neem althans
aan dat voor commerciële omroeporganisaties krachtens deze wet hetzelfde
geldt als voor publieke omroepen. Ook ben ik benieuwd naar de vraag die de
heer Verhagen heeft gesteld, of de aanbieder van abonneetelevisie het kijken
in cafés naar zijn produkt kan verbieden. Ik stel nog een vraag waarop
de indieners zich ongetwijfeld hebben geprepareerd: is Sport 7, het KNVB-kanaal
van Ruud Hendriks, een omroeporganisatie in de zin van deze wet? Indertijd
ging de discussie over legale en illegale omroeporganisaties, maar die situatie
is langzamerhand aan het veranderen.
 
 Ik wil proberen het simpel te zeggen. Door deze initiatiefwet wordt het
recht van de omroeporganisaties afgeschaft ten aanzien van het gelijktijdig
in het openbaar laten zien of horen van televisie- en radioprogramma's in
ruimten waar geen entree wordt betaald. Wat zal er gebeuren als de techniek
het mogelijk maakt om bepaalde beelden direct door te schakelen naar abonnees
van abonneetelevisie? Is abonneetelevisie dan openbaarmaking in de zin van
de wet? Of is het point-to-point-verzending? In het laatste geval zou een
slimme aanbieder van abonneetelevisie kunnen profiteren van de wetswijziging
op een manier die wij nadrukkelijk niet willen creëren. Ik neem aan dat
de indieners daar ook niet op uit zijn.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt van 18.13 uur tot 18.22 uur geschorst.
 
 
 
 
 
 De heer Van Heemst (PvdA):
 
 Voorzitter! Ik dank de collega's voor hun inbreng hier en voor hun inbreng
bij de schriftelijke voorbereiding van het wetsvoorstel. Dat bood ons de gelegenheid
om al in de nota naar aanleiding van het verslag in te gaan op een aantal,
vaak kritische vragen. Ook konden wij een aantal punten dat in de memorie
van toelichting wat kort door de bocht was geformuleerd, uitvoeriger toelichten.
Ik sta een beetje bloot aan de verleiding om zeer uitvoerig op allerlei vragen
en opmerkingen in te gaan, omdat ik weet dat dan de mensen in Hontenisse vanavond
de lastige keuze wordt onthouden om naar de heer Verhagen te luisteren, of
gewoon naar Nederland-Duitsland te kijken. Ik zal desondanks proberen om het
toch zo zakelijk mogelijk te houden, ook al omdat ik daarmee
het beste onderstreep wat de aard en reikwijdte van dit initiatiefwetsvoorstel
van ons drieën is. Eigenlijk is het "no big deal". Zo hebben wij er ook
onderling steeds over gesproken. Wij hebben ook geprobeerd om het in de stukken
op die manier te verwoorden. Het gaat om een bescheiden aanpassing van de
wetgeving. Wij denken dat het daarbij om een praktische oplossing gaat voor
iets waar wij met z'n allen tegenaan zijn gelopen.
 
 Wat dat betreft kan ik mij de herhaalde vragen naar de concrete aanleiding
van dit initiatief goed voorstellen. Ik zeg het nog een keer in mijn eigen
woorden. Ik kijk terug naar de wijze waarop bij de schriftelijke en mondelinge
behandeling van de Wet op de naburige rechten is gesproken over het meest
in het oog springende onderdeel ter zake, namelijk de vraag naar de uitzending
van, het laten zien van sport- en met name voetbalwedstrijden in horecagelegenheden.
Toen was er al aandacht voor hoe dat zich zou kunnen voltrekken. Op dat punt
is vervolgens een afweging gemaakt. Een en ander is in de wet terechtgekomen
op de manier, zoals het er nu nog in staat.
 
 Vervolgens hebben wij met zijn allen, zoals dat vaker gaat bij wetgeving –
deze wetgeving bevatte overigens een breed pakket van onderdelen – in
de praktijk kunnen zien en merken hoe het staat met de maatschappelijke acceptatie
van wat op dit onderdeel in de wet is opgenomen. Het meest sprekende voorbeeld
was de commotie die ontstond toen als het ware met de collectebus werd rondgegaan
bij het wereldkampioenschap voetbal in 1994 in de Verenigde Staten. Het is
voor ons als medewetgever geen ongebruikelijke ervaring dat we bij de behandeling
van het wetsvoorstel proberen om ons een beeld te vormen van hoe dat wetsvoorstel
uitpakt in de maatschappelijke werkelijkheid. Wij kunnen namelijk pas op een
aantal praktisch ervaringen bogen als een wet in werking is getreden.
 
 Vervolgens mag de vraag worden gesteld, terugkijkend, of destijds een
afweging is gemaakt die verdedigbaar en houdbaar is. Het doet mij wat dat
betreft deugd dat deze voorzitter, door een speling van het lot, de vergadering
leidt, want collega Van Erp heeft dit indertijd al in diplomatieke woorden
ingebracht, in de vorm van schriftelijke vragen aan onder andere de staatssecretaris
van Justitie. Toen die commotie ontstond over TV-uitzendingen van het wereldkampioenschap
voetbal in Amerika, sprong de heer Van Erp daar direct bovenop. Hij liet weten
dat een en ander in zijn ogen iets weg had van een onzalige gedachte. Dan
hebben wij het over één van onze medewetgevers, op 13 juni 1994.
Dat was veel sneller, nadat wij de Wet op de naburige rechten hier hadden
behandeld en daar onze instemming aan hadden gegeven. De eerste ervaring van
ons en anderen hebben ons aan het twijfelen gebracht over de vraag of de afweging
uiteindelijk heeft geleid tot een houdbare en verdedigbare uitkomst. Wij zijn
er toen met z'n drieën opnieuw ingedoken, ook wat gesterkt door de gezamenlijke
ervaringen bij de behandeling van een wat verwant wetsvoorstel waarbij wij
geprobeerd hebben om een handzame maatschappelijk verdedigbare en praktische
oplossing te vinden. Dat heeft toen ook bij het leenrecht geleid tot vrij
uitvoerige amendering vanuit de Kamer. Wij hebben in het kader van die discussie
en andere discussies gekeken naar de vraag of Nederland waar het gaat om Europese
richtlijnen kan proberen zoveel mogelijk het doel te dienen dat die richtlijnen
voor ogen hebben, namelijk te komen tot een hoge mate van uniformering. Terugblikkend
moet je dan vaststellen dat formeel de Kamer toen de Wet op de naburige rechten
hier behandeld werd, geen kennis droeg van hoe de desbetreffende Europese
richtlijn eruit zou gaan zien. Er waren weliswaar wat materiële indicaties
maar formeel was het niet bekend. Toen wij de balans op dat punt opmaakten,
zagen wij dat wij een vreemde eend in de Europese bijt bleven. Voor een wat
uitvoeriger toelichting op dat punt verwijs ik naar de stukken bij dit wetsvoorstel.
 
 Zo is eigenlijk de overtuiging gegroeid dat dit bescheiden en praktische
initiatief zeker het verdedigen waard was, ook al omdat wij een zekere terughoudendheid
zagen ontwikkelen ten aanzien van het doorgaan met het creëren van dit
type rechten en het stapelen van dit soort rechten. Ook is onderdeel van de
afweging geweest de vraag of in het kader van de opeenstapeling van de administratieve
en andersoortige lasten voor degenen die ermee te maken hebben, het niet goed
zou zijn om waar dat enigszins redelijk te verdedigen is, het uitdijende pakket
van rechten en vergoedingen in te snoeren en op te schonen. Genoemde praktische,
bescheiden en overzichtelijke ingreep is onzes inziens te rechtvaardigen door
de argumenten en overwegingen die ik zoëven noemde.
 
 Wij hadden natuurlijk ook nog een aantal jaren kunnen wachten om te bekijken
hoe de zaak zich verder ontwikkelt. Onze taxatie was dat je dan keer op keer
met hetzelfde type commotie en verbazing te maken zou krijgen, omdat het toch
niet een overtuigend uit te leggen punt is en blijft. Voordat je vanuit de
Kamer de regering aan zet krijgt om op dit punt tot een aanpassing te komen,
ben je misschien weer een stuk verder. Wij hebben gemeend om, waar de afweging
is gemaakt zoals die door de initiatiefnemers is gemaakt, gelijk de daad bij
het woord te voegen om genoemde onregelmatigheid uit de wet te halen. Ik zie
een glimlach van herkenning bij de heer Verhagen doorbreken. Wij kennen hem
natuurlijk als een voortvarende collega.
 
 Ten aanzien van de kettingreactie, waarover een aantal sprekers hebben
gesproken, heb ik geprobeerd aan te geven dat wij die niet zien. Wij hebben
geprobeerd ons globaal een beeld te vormen. Waar het gaat om auteursrechtelijke
vragen liggen een aantal zaken anders en liggen die ook anders vast, al zou
het alleen maar zijn in de formeel juridische zin. De nationale wetgever heeft
aanmerkelijk minder keuzevrijheid dan op grond van de Wet op de naburige rechten.
 
 In de nota naar aanleiding van het verslag hebben wij gekozen voor een
bescheiden reactie op de sportzender. Men zal zich moeten voegen naar het
regime dat op basis van het initiatiefvoorstel wordt gecreëerd. Er kunnen
natuurlijk nieuwe situaties van privaatrechtelijke aard ontstaan als gevolg
van het optreden van marktpartijen. Het is niet onaannemelijk dat er zich
ook ontwikkelingen in de civielrechtelijke sfeer zullen voordoen. Voor dit
initiatiefvoorstel zijn die echter niet van belang.
 
 De heer Verhagen heeft gesproken over de inkomstenderving voor de omroepen.
Voorzitter! Naar onze wetenschap is er nog niet tot daadwerkelijke
incasso overgegaan. Er is ook gevraagd of wellicht de prijzen van consumpties
zullen dalen. Daarvan kan alleen sprake zijn als er ook vergoedingen waren
betaald, maar dat is niet het geval. Men zal niet voor een kwartje minder
zijn koffie of Spa rood kunnen nuttigen tijdens de voetbalwedstrijd.
 
 Voorzitter! Bij de voorbereiding van het initiatiefvoorstel hebben wij
ons de vraag gesteld of er werkelijk zwaarwegende financiële belangen
voor de omroepen in het geding waren. Die hebben wij niet gezien.
 
 
 
 
 
 De heer Verhagen (CDA):
 
 Naar mijn mening moet je eerst weten hoe hoog het bedrag is. De vraag
naar de inkomstenderving is wel degelijk relevant, ook al zijn de inkomsten
niet geïnd. Heeft u enige indicatie van het bedrag dat de omroepen mislopen
als het initiatiefwetsvoorstel wordt aanvaard? Dat punt is van belang, gelet
op de andere financieringsbronnen van de omroep.
 
 
 
 
 
 De heer Van Heemst (PvdA):
 
 Daar gaat de vraag aan vooraf of deze grondslag van inkomstenverwerving
houdbaar en verdedigbaar is.
 
 
 
 
 
 De heer Verhagen (CDA):
 
 Die staat er los van.
 
 
 
 
 
 De heer Van Heemst (PvdA):
 
 Wat mij betreft, is dat de eerste vraag die beantwoord moet worden. Wij
hebben die vraag betrokken bij onze afweging inzake de stapeling van rechten.
 
 Wij kunnen alleen maar veronderstellen om welke bedragen het zou zijn
gegaan, aangezien hierover door partijen onderhandeld had moeten worden. Ik
heb wel eens opgevangen dat je dan eerder moet denken aan bedragen tussen
de zes en de acht ton, dan aan een veelvoud daarvan. Als de twee deskundigen
van mening zijn dat er andere ramingen moeten gelden, zal ik daar later op
terugkomen. Het gaat in ieder geval niet om formidabele bedragen die een financiële
reddingsboei kunnen vormen. Een druk bezochte uitzending van een voetbalwedstrijd
in een café is natuurlijk wel goed voor de kijkcijfers en die zijn
belangrijk met het oog op de reclame-inkomsten.
 
 
 
 
 
 De heer Verhagen (CDA):
 
 Voorzitter! De heer Van Heemst weet toch dat er bij de publieke omroep
ook heel andere elementen in het spel zijn dan alleen de blote kijkcijfers?
 
 
 
 
 
 De heer Van Heemst (PvdA):
 
 Daarom zei ik ook dat dit een aanvullend argument is voor dit stukje van
het debat. Het zal niet in alle situaties opgeld doen.
 
 Voorzitter! De vragen over de nieuwe media liggen mijlenver van dit bescheiden
en praktische initiatiefvoorstelletje. Deze vragen aan de staatssecretaris
zijn op zich misschien terecht, maar ik zal daar verder aan voorbijgaan. Ik
heb begrepen dat er een zeer gecompliceerde discussie loopt over de mogelijke
consequenties van dat type veranderingen op bestaande wetgeving. Tegen de
heer Rouvoet zeg ik dat ik niet denk dat je in die zin kunt zeggen dat het
"te vroeg" en "te laat" is. Te vroeg, omdat er nog zoveel gaat veranderen.
Mijn indruk is dat het nog ongelooflijk lang kan duren voor je echt toekomt
aan een juridische evaluatie en vervolgens aan een nieuwe regelgeving waarbij
alle rechten zijn doorgelicht op de betekenis van de vormen waarin de nieuwe
media zich gaan aandienen. Je had dan dus te maken gehad met het punt waarover
ik in het begin al sprak, namelijk wachten we drie à vier jaar tot
we dit via de regering laten oplossen? Of is het verstandig om te zeggen:
we komen tot een andere afweging. We zien een aantal ervaringen en we dienen
een initiatief in, zodat er ook geen misverstand is over de finale afweging
die de Kamer op dit punt maakt?
 
 
 
 
 
 De heer Rouvoet (RPF):
 
 Voorzitter! Mijn vraag was of de indieners van dit voorstel zien dat de
ontwikkelingen die gaande zijn en die wij nog tegemoet kunnen zien, waarschijnlijk
raken aan het vraagstuk van de naburige rechten en waar het hierom gaat. Is
het dan verstandig om, daarop vooruitlopend, een onderdeeltje eruit te halen,
namelijk de naburige rechten van omroeporganisaties en via een specifieke
ingreep van een initiatiefwetsvoorstel daar vast een reparatie van een besluit
van luttele jaren geleden te plegen?
 
 
 
 
 
 De heer Van Heemst (PvdA):
 
 Voor de context van de discussie is het goed om nog eens aan te geven
dat de meeste nieuwe media niet vallen onder het begrip "omroep". Op zich
wordt dat een debat dat zich op een ander speelveld zal voltrekken. Wij richten
ons nu op een recht dat aan omroepbedrijven toevalt. Overigens laat ook de
nadere vraag van de heer Rouvoet mijn constatering onverlet dat het inhoudelijk
op dit moment al een ingewikkeld debat aan het worden is, dat het nog vrij
lang zal duren voordat er een bruikbare evaluatie voor te maken is en nog
langer voordat er Nederlandse en internationale nadere wet- en regelgeving
zal zijn. Ik wil echter een beetje van dat debat wegblijven, gezien de zeer
specifieke aanleiding die wij hebben gevonden om tot een initiatief te komen
en de zeer bescheiden en praktische reikwijdte van het initiatief.
 
 
 
 
 
 De heer Rouvoet (RPF):
 
 Ik was dus al bang dat u daar weg wilde blijven. Dat is nu juist de kern
van mijn bezwaar tegen het wetsvoorstel. U benadrukt ettelijke keren dat u
een zeer bescheiden en praktisch initiatief met een praktische oplossing heeft
ingediend. Ik ken het ambitieniveau van deze drie collega's. Ik was daar dus
al door verrast, maar misschien bent u wel te bescheiden. Mijn vraag is of
we dit niet veel breder moeten aanpakken in plaats van nu geïsoleerd
één ding eruit te lichten.
 
 
 
 
 
 De heer Van Heemst (PvdA):
 
 Het is een praktische oplossing als je een splinter uit je vinger haalt,
als het daar zeer doet. Je gaat dan ook geen vier weken ter observatie in
een academisch ziekenhuis liggen. Dat is een beetje het verschil tussen wat
wij hier doen en wat u van ons vraagt.
 
 
 
 
 
 De heer Rouvoet (RPF):
 
 Voorzitter! Om in de beeldspraak te blijven: ik vraag aan de initiatiefnemers
of het verstandig is om de splinter uit je vinger te halen, als je zelf nog
helemaal vastzit in het kreupelhout.
 
 
 
 
 
 De heer Van Heemst (PvdA):
 
 Ik probeer u uit te leggen dat we niet in het kreupelhout zitten. Ik probeer
u verder uit te leggen dat het om een aantal redenen om een ander type debat
gaat. We hebben het over iets dat met de omroep te maken heeft. Als we praten
over mogelijke verschijningsvormen van nieuwe media en ontwikkelingen daarbinnen,
dan hebben we het dus ook over een ander speelveld. Ik probeer dat dus ook om die reden uit elkaar te trekken en te houden.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Roethof (D66):
 
 Ik ben blij dat de heer Van Heemst zegt dat het inderdaad gaat om een
omroep en niet om hout; ik was even in een heel ander debat verzeild geraakt.
Hij zei dat de meeste nieuwe diensten niet onder het begrip "omroep" vallen.
Nu heb ik hem gevraagd hoe het zit met Sport 7. Dat wordt een kanaal. Is dat
nou een omroeporganisatie zoals wordt bedoeld in de zin van deze wet? Dat
is namelijk wel een relevant gegeven.
 
 
 
 
 
 De heer Van Heemst (PvdA):
 
 Daarover had ik al gezegd dat ons initiatief zich daar ook toe uitstrekt:
het is een omroeporganisatie, dus valt het onder de werking van het initiatief.
Of dat overigens weer leidt tot andere voorzieningen op de markt tussen twee
partijen die over en weer rechten en verplichtingen vastleggen, valt niet
te overzien, maar waarschijnlijk zal dat wel gaan gebeuren. In die zin heeft
mevrouw Roethof terecht het onderscheid aangebracht tussen sportkanaal-achtige
oplossingen en andere ontwikkelingen op het terrein van de nieuwe media.
 
 De heer Verhagen sloot af met een oproep om hier een sfeer te creëren
waarin wij gezellig met zijn allen "ja" kunnen zeggen tegen het initiatiefwetsvoorstel.
Nou lijkt mij sfeer een veel slechter criterium om uiteindelijk met wetsvoorstellen
in te stemmen – of die nu van collega's zijn of van de regering –
dan argumenten.
 
 
 
 
 
 De heer Verhagen (CDA):
 
 De heer Van Heemst heeft de sfeer opgebracht in de memorie van toelichting
en daar refereerde ik aan.
 
 
 
 
 
 De heer Van Heemst (PvdA):
 
 Dat had de heer Verhagen ook eerlijk uitgelegd. Ik heb alleen aangegeven
dat ik graag het debat eensgezind zou willen afsluiten op basis van de argumentatie
die wij ook nu nog in deze plenaire behandeling aanleveren. Overigens is de
vergoeding waarover wij het hebben, ook wel eens gekarakteriseerd als een
"belasting op gezelligheid". In die zin kunnen wij in de omschrijving en terminologie
de cirkel sluiten.
 
 Ik ben blij met de steun die de heer Zijlstra namens de PvdA-fractie heeft
uitgesproken. Ik dacht dat een aantal argumenten die hij heeft genoemd om
zijn steun aan het initiatiefvoorstel te geven, terug te vinden is in de afweging
die wij hebben gemaakt om dit voorstel in te dienen. In die zin loopt dat
mooi gelijk op, wat misschien in de ogen van niet iedereen een kwestie is
van 100% toeval.
 
 Over het sportkanaal heb ik kort wat gezegd. Ik denk inderdaad dat via
de civielrechtelijke kant, door voorwaarden die bij de verkoop van de codes
kunnen worden gesteld, sportkanaal en afnemers van die codes op een aantal
punten zaken zouden kunnen doen.
 
 De heer Rouvoet heeft aangegeven hoe op één punt onze nadere
afweging heeft plaatsgevonden. Wij zijn namelijk ook gaan kijken naar de vraag
hoe inmiddels in omliggende Europese lidstaten gekomen is tot de uitwerking
van de richtlijn, en of het dan verdedigbaar is dat wij in Nederland die uitzonderingspositie
blijven innemen. Het was overigens niet de enige overweging die wij hebben
gehanteerd om te zeggen dat de afweging die wij toen maakten, nu niet houdbaar
is. Ik heb geprobeerd, ook in mijn eigen woorden, aan te geven hoe wij dat
op basis van een aantal zaken en aspecten hebben gedaan. Het is dus geen kwestie
van spijt of onoplettendheid. Ik heb juist gezegd dat wij het onder ogen hebben
gezien en dat er een beoordeling is gemaakt. Alleen zijn wij inmiddels wel
een aantal ervaringen rijker met de maatschappelijke toepasbaarheid van het
wetsvoorstel en met de behandeling van wat verwante wetsvoorstellen.
 
 In antwoord op vragen van de heer Verhagen heb ik wat gezegd over het
herijken van de rechten van de auteur. De kettingreactie waarover de heer
Verhagen sprak, voorzien wij niet. In de schriftelijke stukken hebben wij
ook geprobeerd dit uit te leggen en zojuist ben ik er ook wat meer op ingegaan.
Het speelt zich dus vooral af op het vlak van internationale regelingen die
in hoge mate dwingend zijn, in die zin dat wij in de Nederlandse wetgeving
niet meer tot een al te royale eigen afweging kunnen komen. Op die wijze is
het dus onvergelijkbaar met de afweging die op het punt van de Wet op de naburige
rechten wel nader viel te maken.
 
 Wat de nieuwe media betreft, blijf ik toch bij mijn beeldspraak van de
splinter en de opname voor vier weken. Misschien had ik dat allemaal niet
moeten zeggen, omdat het meer op het vlak van de staatssecretaris ligt. Hij
is er immers voor de grote vergezichten en de brede gebaren. Het past ons
als noeste werkers wat minder om een voorschot op dat debat te nemen.
 
 Op zichzelf is terecht opgemerkt dat de Siror nog op gang had moeten komen.
Wat dat betreft, wil ik nogmaals benadrukken dat het beter is om daar maar
zo snel mogelijk klaarheid over te verschaffen. Wij moeten niet de weg opgaan
van nog eens twee, drie of vier jaar aankijken hoe het allemaal gaat lopen,
terwijl wij vervolgens misschien een organisatie moeten opheffen die inmiddels
voor zichzelf vindt dat zij een goedlopende organisatie is. Nu hebben wij
gelijk gezegd dat, wat ons betreft, uit het wetsvoorstel voortvloeit dat er
voor de Siror geen aanvullende of andersoortige werkzaamheden meer zullen
bestaan. Dat hebben wij overigens ook in de schriftelijke voorbereiding naar
aanleiding van vragen van het CDA nog eens toegelicht.
 
 
 
 
 
 De heer Verhagen (CDA):
 
 Voorzitter! Dat klopt. Ik deel die conclusie van de heer Van Heemst. Ik
had in mijn inbreng echter ook gevraagd wat de mogelijke consequenties zouden
zijn als je kijkt naar de investeringen die gedaan zijn. Daarbij relateerde
ik uiteraard aan een betrouwbare overheid. Er zijn investeringen gepleegd
om te komen tot een opzet van een dusdanige incasso-organisatie, de Siror.
Is er bijvoorbeeld een schadeclaim te verwachten?
 
 
 
 
 
 De heer Van Heemst (PvdA):
 
 Dat zijn natuurlijk allemaal speculaties. Een schadeclaim lijkt mij absoluut
niet aan de orde. De Siror is een initiatief van de rechthebbenden om hun
financiële rechten veilig te stellen. Als wij hier met z'n allen de conclusie
trekken dat er een redelijke en in juridische zin verdedigbare afweging in
het initiatiefvoorstel is gemaakt, dan lijkt mij een schadeclaim vrijwel zeker
uitgesloten.
 
 Voorzitter! Ik ben al ingegaan op een aantal opmerkingen van mevrouw Roethof.
Ik wil nog wel haar stelling onderschrijven dat de strekking en de reikwijdte
van het initiatiefvoorstel breder zijn dan alleen maar die voetbalwedstrijden
 op televisie in cafés. Het gaat inderdaad ook om het
laten horen van radio-uitzendingen of het laten zien van televisie-uitzendingen
in een recreatiezaal of in een kantine. Het is een andere kwestie dat de Siror
materieel had aangegeven dat zij daar niet tot incasso zou overgaan. Dat betekent
overigens dat zij ook weer een andere afweging op enig ander moment zou hebben
kunnen maken, waarbij zij het formele recht dat de bestaande wetgeving bevat,
ook als het ware zou gaan effectueren.
 
 Wat het punt van de wildgroei betreft, zou op zichzelf het debat nog wat
nader moeten worden gevoerd met de staatssecretaris. Het is een bekend geluid.
Wij hebben dat ook bij eerdere gelegenheden over verwante onderwerpen al met
enige zorg gesignaleerd. Wat wij in ieder geval geprobeerd hebben, is te zeggen:
waar wij kunnen versoberen en wat kunnen insnoeren, doen wij dat graag. Daar
levert dit initiatief wellicht ook een bescheiden bijdrage aan.
 
 Het laatste punt dat mevrouw Roethof aan de orde stelde was het slim gebruiken
van technieken. Kun je dan dingen ontwijken of ontlopen? Zij gaf ook een voorbeeld.
Wij hebben daarbij te maken met vormen van heruitzending. Dat is een middel
van openbaarmaking dat niet onder de reikwijdte van onze wet valt. Dat wordt
dus niet geraakt door ons voorstel.
 
 Voorzitter! Naar mijn mening heb ik hiermee de vragen beantwoord. Er is
nog een specifieke vraag aan mevrouw De Koning gesteld. Wellicht willen de
mede-indieners ook nog overigens aanvullende opmerkingen maken.
 
 
 
 
 
 Mevrouw De Koning (D66):
 
 Voorzitter! Mijnheer Verhagen sprak zo aardig over onze huidige fractievoorzitter,
die zo bijzonder geïnteresseerd was en nog altijd is in de onderhavige
materie. De heer Verhagen had het over anderhalf jaar geleden, maar voor alle
duidelijkheid: het gaat om september 1992. Zijn vraag wat er in de tussentijd
is veranderd, is in zekere mate al beantwoord door collega Van Heemst: zoals
natuurlijk wel vaker het geval is, bleek dat de wet in de praktijk consequenties
had die absoluut niet konden rekenen op een maatschappelijk draagvlak. Overigens
moet ik, met mevrouw Roethof, zeggen dat de heer Verhagen een discussie aanhaalt
die een pure forumdiscussie was en die niet het karakter had van: "O, mijnheer
Kosto, zegt u dat? Dan omarm ik het wetsvoorstel". Nee, de heer Wolffensperger
probeerde de heer Kosto uit te leggen dat hij echt moest zeggen dat er gewoon
betaald moest worden en dat er dus zo'n regeling moest worden getroffen; zo
gebeurde dat. Inmiddels zijn wij echter bijna vier jaar verder en de heer
Verhagen heeft al uitvoerig gehoord dat wij van mening zijn dat dit een heel
correcte en juiste heroverweging of afweging is geweest. Daar kan ook mijn
fractievoorzitter zich uiteraard geheel in vinden.
 
 De heer Verhagen heeft ook de bejaardenhuizen aangeroerd. Ik heb zelf
in die tijd meerdere brieven gekregen van bejaardenoorden die hiermee werden
lastig gevallen. Naderhand heeft de Siror de gratuite toezegging gedaan om
de bejaardenoorden te sparen. Daar hebben wij echter natuurlijk niets mee
te maken; wij hebben met wetgeving te maken.
 
 Nog een aanvulling voor collega Roethof over de beelden waar programmamakers
last van hebben. Dat is uitsluitend een auteursrechtaangelegenheid en geen
WNR-aangelegenheid.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Nuis:
 
 Voorzitter! Nu de indieners van het initiatiefwetsvoorstel zich zo bescheiden
hebben opgesteld als noeste werkers in de wijngaard des heren – misschien
moet ik in dit geval spreken van de rozentuin des heren, gezien het grote
aantal splinters dat je blijkbaar in je vingers kunt krijgen – met hun
bescheiden verbetering, moet ik nog bescheidener zijn. Ik zal twee korte opmerkingen
maken over gestelde vragen. Daaraan voorafgaand zal ik iets zeggen over de
mening van de regering over het initiatiefwetsvoorstel.
 
 Als ik, in aansluiting op wat sommige geachte afgevaardigden hebben gezegd,
een beetje oneerbiedig mag beginnen, merk ik op dat het voorstel iets heeft
van een nagezonden amendement, ook al is die beeldspraak staatsrechtelijk
natuurlijk absoluut niet in orde. Wat is er indertijd eigenlijk gebeurd bij
de behandeling? Als wij toen geweten hadden wat wij nu wisten, zou het natuurlijk
verreweg de voorkeur hebben verdiend dat dit hier in het gemeen overleg met
de Kamer was besproken, dat de overwegingen van de regering waren weerlegd
en dat er een amendement was gekomen of misschien zelfs een nota van wijziging,
zodat wij de zaak op die manier zouden hebben opgelost. Het is immers van
die orde van grootte: het heeft typisch iets van een amendement; het is alleen
niet ingediend. Natuurlijk kun je zeggen – dat is altijd de wijsheid
van achteraf – dat wij dat toen hadden moeten zien. Ook de regering
is hierover verder blijven denken, want de gedachten blijven niet stil staan
en de heer Van Heemst heeft er al op gewezen dat er een aantal verwikkelingen
zijn geweest waardoor wij merkten dat de wet niet precies uitwerkte zoals
zij naar ons gevoel had moeten uitwerken. Verder was het ook voor de regering
een belangrijke overweging dat de afwijking van de letterlijke tekst van de
richtlijn die wij hier hadden toegepast en die met dit initiatiefwetsvoorstel
weer wordt teruggebracht, in de landen om ons heen niet tot echte problemen
heeft geleid. Dat ben ik nog eens nagegaan. Het komt erop neer dat, als er
een amendement was geweest en ik had er toen gestaan, ik de formulering zou
hebben gebruikt: de regering laat het oordeel graag aan de Kamer over of woorden
van dergelijke strekking. Dit kan ook over dit initiatiefwetsvoorstel worden
gezegd. Er bestaan geen wezenlijke bezwaren tegen het invoeren van datgene,
wat in de landen om ons heen gebeurt.
 
 De heer Rouvoet maakte er zich zorgen over of dit incidentele wetsvoorstel
niet een kluwen losmaakt die niet kan worden overzien. Ik vind dat op zichzelf
een zeer loffelijke overweging, maar ik meen dat hij daarover niet veel zorgen
hoeft te hebben. Het is duidelijk een onderdeel van een zaak die wij al geregeld
hebben. De zaken die wij nog moeten regelen – ik denk aan de commissie-Ververs
die ons zal adviseren over de toestand van de publieke omroep in 2000; het
is de vraag of dit onderwerp daarop moet wachten – zullen tot geen brokken
aanleiding geven als dit initiatiefwetsvoorstel kracht van wet krijgt. 
 
 De heer Verhagen en mevrouw Roethof stelden een vraag over de nieuwe media.
Ik wil daarover enkele opmerkingen van procedurele aard maken en aangeven
welke zaken op dit moment op het vuur staan. Straks zal ik iets zeggen over
de abonneetelevisie en pluspakketten. Die zaken liggen wel dichterbij. Wat
de nieuwe media en de auteursrechtelijke consequenties betreft, merk ik op
dat de Kamer daarover in het afgelopen jaar heeft gesproken met de minister
van Justitie en mij. Zeker op het gebied van het auteursrecht is het zaak
om rekening te houden met de technologische ontwikkeling. De minister van
Justitie en ik hebben verleden jaar aan de Kamer toegezegd dat wij daarover
met een notitie zullen komen op basis waarvan een goede discussie met de Kamer
kan worden gevoerd. De Europese Commissie is met de lidstaten ook bezig een
koers uit te stippelen. Er is thans een informele Raad gaande in Bologna waar
dit op de agenda staat. Ik kan niet op twee plaatsen tegelijk zijn en daarom
kan ik het allerlaatste nieuws niet melden. Het is een informele Raad en de
molens malen betrekkelijk langzaam. Het kabinet heeft in januari zijn reactie
gegeven op het groenboek van de Commissie over het auteursrecht in de informatiemaatschappij.
Daarin staat met nadruk, dat wij een evenwichtige benadering moeten zoeken
tegenover de bescherming van de positie van rechthebbenden en het belang van
de toegankelijkheid van informatie. In het kader van de World intellectual
property organization wordt gesproken over een aanvulling van de Berner-conventie
in relatie met de nieuwe media. De Kamer zullen wij daarover binnenkort informeren.
Wij gaan zeker verder met dat dossier. Ik deel de zorg van de Kamer dat wij
het allemaal veel te ingewikkeld gaan maken en daardoor niet regelen wat wezenlijk
geregeld moet worden.
 
 Voorzitter! Ik ga terug naar de vraag wat er met zo'n voetbalkanaal in
dit verband kan gebeuren. Voor een commerciële zender op het open net
geldt precies hetzelfde als voor de publieke omroep. Nu zijn er twee andere
mogelijkheden. De ene is abonneetelevisie en de andere is een pluspakket,
een soort van collectief abonnement op iets extra's dat niet door iedereen
wordt afgenomen. Over dat eerste weten wij wat, want dat gebeurt. Filmnet
zendt voetbalwedstrijden uit. Ajax-Feijenoord is veelal te zien via de abonneetelevisie
en nooit in het café. Filmnet verkoopt geen abonnementen aan bedrijven.
Filmnet heeft ook geen uitzendrechten die dat toelaten. Filmnet mag dus uitsluitend
abonnementen verkopen aan individuen. Dat geldt voor alle programma's, dus
zowel voor sport als voor films. En reken maar dat de rechthebbende strikt
toezicht houdt op de naleving van die contractvoorwaarde!
 
 Met de pluspakketten is het wat lastiger, omdat wij ze nog niet hebben
in de vorm waarin wij ze op ons af zien komen. Het gaat daarbij om programma's
in een collectief abonnement, in een pluspakket achter een filter of een decoder.
Mogelijk is dat, analoog aan Filmnet-contracten, pluspakketten alleen op individuele
basis verstrekt mogen worden of dat zij tegen een hogere prijs aan bedrijven
geleverd worden of dat levering geweigerd wordt. Dat valt binnen de contractvrijheid.
 
 De wet legt de plicht op aan kabelexploitanten om aansluitingen te verzorgen.
Of dit impliceert dat zij ook pluspakketten aan iedereen moeten leveren, is
de vraag. Casema zegt, als ik goed ben ingelicht, dat de contractvoorwaarde
wordt gehanteerd dat de programma's alleen voor individueel gebruik bestemd
zijn. Dus ook Casema levert dat abonneepakket niet aan horeca-ondernemingen,
omdat het contract met rechthebbenden dit verbiedt.
 
 Verder merk ik op dat ik bij Sport 7, zoals het tegenwoordig heet, heb
geïnformeerd wat men er zelf van denkt. Men is voornemens – ik
heb het niet zwart op wit; ik zeg het voor wat het waard is – geen nadere
voorwaarden te verbinden aan de uitzending van hun programma's in horeca-ondernemingen,
ongeacht de wijze van verspreiding.
 
 Ten slotte heb ik horen spreken over limericks. De discussie daarover
is mij niet helemaal bekend, maar betrof iets wat in deze Kamer is gezegd.
Ik wil erop wijzen dat ook de Handelingen op Internet vallen onder artikel
15b van de Auteurswet. Dit betekent dat, als de overheid de Handelingen openbaar
maakt, er geen auteursrecht op is. Ik waarschuw de kamerleden dan ook dat,
als zij hun limericks en andere dichtwerken hier wil uitspreken, zij natuurlijk
het beste podium hebben van de hele wereld, althans van Nederland en omstreken,
maar dat zij wel hun auteursrecht kwijt zijn.
 
 
 
 
 
 De heer Verhagen (CDA):
 
 Voorzitter! Ik dank de initiatiefnemers voor hun heldere beantwoording,
los van het antwoord op de vraag of een zodanige sfeer is opgeroepen als wellicht
over ruim een uur in verschillende lokaliteiten zal ontstaan. Ik denk dat
het goed is geweest, helder over het voetlicht te krijgen wat de redengeving
is geweest. Door de heer Van Heemst is heel nadrukkelijk gezegd dat wij geen
vreemde eend in de Europese bijt zouden moeten zijn.
 
 Ik ben blij dat collega Vos nu ook in vak K zit en dit initiatief ondersteunt,
want bij de discussie over het leenrecht hadden wij nog een klein verschil
van mening daarover en toen trok ik met de anderen gezamenlijk op. Door dat
argument voel ik mij zeer aangesproken.
 
 Ik ben ook blij met het gegeven dat er van nu af aan geen auteursrechten
op de limericks van de heer Van Heemst rusten als die hier worden uitgesproken.
Ook daaruit blijkt dat wij geen onnodige auteursrechten moeten opleggen als
het gaat om zaken die wellicht tot commotie kunnen leiden.
 
 De CDA-fractie wil, mede gelet op de vooravond van de EK, niet wachten
op een algehele discussie over de auteursrechten alvorens dit initiatief te
omarmen. De woorden "nagezonden amendement" doen te weinig recht aan het initiatief
van deze collega's. Ik kan u zeggen dat de leden van de CDA-fractie het initiatiefvoorstel
zullen steunen.
 
 
 
 
 
 De heer Rouvoet (RPF):
 
 Voorzitter! Ik heb goed geluisterd naar het betoog van de initiatiefnemers.
Volgens collega Van Heemst hield hij het dit keer in zijn eigen woorden. Dat
riep bij mij de vraag op wat er dan eigenlijk in de stukken staat, maar ik
heb goed begrepen dat hij dit voorstel voor de vuist weg wilde toelichten
en verdedigen. Ik heb dat gewaardeerd.
 
 In eerste termijn heb ik namens de drie fracties – RPF, SGP en GPV –
sterke twijfels geuit over de vraag of we nu deze route moeten volgen. Kortom,
maakt de wetgever met dit initiatief een verstandige keuze?
Ik noemde twee elementen. Ik houd deze staande, ook na de toelichting en beantwoording,
waar ik overigens mijn dank voor uitspreek. Ik doel allereerst op de integrale
benadering. Het gaat niet zozeer om de vraag wat je hiermee lostrekt uit een
kluwen, maar meer om de vraag of je bij voorbaat een stukje draad uit die
kluwen moet losknippen dat op zich via een apart wetgevingstraject behandeld
moet worden. Ik heb hier mijn aarzelingen over. Er is gesproken over een bescheiden
ambitieniveau, maar misschien is het te bescheiden. Beschouwt u dit vooral
als een compliment.
 
 Dan kom ik bij het "nagekomen amendement". Deze term die de staatssecretaris
gebruikte, bleef even bij me haken. Ik heb dit in eerste termijn niet zo genoemd.
Wel heb ik gevraagd of het geen spijtoptie is van de keuze die toen de wetgever
door werd gemaakt. Is het wellicht een pentiti-initiatief? Dit voor de goede
verstaander en liefhebber. Het heeft toch iets van: we hebben ons achteraf
bedacht. Je kunt dit een andere weging noemen, maar ik vraag me af of de wetgever
zichzelf een dienst bewijst om op die manier met het wetgevingsproces om te
gaan.
 
 Omdat ik namens de drie fracties inhoudelijke en procedurele aarzelingen
en bezwaren naar voren heb gebracht, kan ik u helaas niet dezelfde mededeling
doen als collega Verhagen. De drie fracties kunnen het initiatiefvoorstel
niet steunen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Roethof (D66):
 
 Voorzitter! Ook ik kan kort zijn. Ik dank de initiatiefnemers voor hun
antwoord en de staatssecretaris voor zijn toelichting en aanwezigheid. Mijn
fractie is zeer gerustgesteld door de antwoorden op onze vragen. Het is mooi
om te weten dat Sport 7 nog niet bestaat, maar zich wel alvast voegt naar
een wet die er ook nog niet is. Dat geeft veel vertrouwen.
 
 De initiatiefnemers merkten op dat vragen over de nieuwe media mijlenver
van het initiatief verwijderd liggen. De meeste nieuwe media zullen ook niet
onder het initiatiefvoorstel vallen. Het is een goede gedachte om aan de hand
van een notitie over het thema "auteursrechten in de informatiemaatschappij"
indringender met elkaar te spreken. Ik constateer dat er voor de Siror geen
bestaansrecht meer is. Ik werd gerustgesteld door het antwoord op mijn vraag
of het mogelijk is dat een aanbieder van abonnee-TV door de voortschrijdende
techniek in staat is om gelijktijdig een live uitzending aan zijn abonnees
door te geven. Volgens de initiatiefnemers zou er in zo'n geval sprake zijn
van heruitzending. Dit ligt niet in de lijn van deze wet.
 
 Ik kan hier nog uren over doorgaan, maar ik kan het beter hierbij laten.
Ik wens alle aanwezigen een plezierige voetbalavond toe, al dan niet aan de
toog van een afgeladen horecagelegenheid.
 
 
 
 
 
 De heer Van Heemst (PvdA):
 
 Voorzitter! Allereerst bedank ik de heer Verhagen ervoor dat hij dit debat,
waarin hij toch de meest uitvoerige kritische opmerkingen had, kan afsluiten
met het toezeggen van steun aan het voorstel.
 
 Het is spijtig dat de heer Rouvoet, die ook kritisch was, zich niet door
het antwoord heeft laten overtuigen. Ik had gehoopt dat een aantal argumenten
in de spreektaal van de schrijftaal van de stukken hem had kunnen overtuigen.
Dat is niet gelukt. Het is dus afwachten geblazen hoe de stemming, die naar
ik hoop nog deze week plaatsvindt, uitpakt.
 
 Ik dank in ieder geval iedereen voor de uitgesproken steun.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Nuis:
 
 Voorzitter! Mijn kwalificatie "nagezonden amendement" is in genen dele
bedoeld om afbreuk te doen aan mijn waardering en dank voor de initiatiefnemers.
Immers, je moet er maar op komen en bovendien is het een heel werk.
 
 
 
 
 
 De algemene beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik deel voor de geschiedenis mee, dat achter de tafel als medewerkers
zaten de heren Dirk Visser en Cor Glorie.
 
 Nu de regering geen bezwaar heeft tegen dit voorstel van wet en zij het
oordeel daarover aan de Kamer overlaat, terwijl er ook geen amendementen zijn
ingediend, stel ik conform artikel 69, lid 3, van het Reglement van orde voor
om dit voorstel van wet zonder stemming aan te nemen.
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 De aanwezige leden van de fracties van de RPF, de SGP en het GPV wordt
aantekening verleend, dat zij geacht wensen te worden tegen het voorstel van
wet te hebben gestemd.
 
 Ik feliciteer de initiatiefnemers met dit resultaat. Ik verzoek hun dit
voorstel van wet in de Eerste Kamer te verdedigen.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt van 19.13 uur tot 20.45 uur geschorst.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19951996-76-5168-5178.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl