Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake de openbaarmaking van beloningen bij rechtspersonen of organisaties die deel uit maken van rechtspersonen die volledig of in aanzienlijke mate uit publieke middelen worden gefinancierd of die zijn aangewezen, voorzover deze beloningen het gemiddelde belastbare loon per jaar van ministers te boven gaan (Wet openbaarmaking uit publieke middelen gefinancierde topinkomens) (30189)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2005-2006, pag. 813-819

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

21-02-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

nr. 17, pagina 813-819

07-02-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30189Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Presentie en opening (dinsdag 7 februari 2006)Pagina 781-781
Lijst van besluiten (dinsdag 7 februari 2006)Pagina 846-846
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 7 februari 2006)Pagina 846-847
Behandeling van het wetsvoorstel Aanpassing van de Auteurswet 1912 ter implementatie van richtlijn nr. 2001/84/EG van het Europees Parlement en van de Raad van de Europese Unie van 27 september 2001 betreffende het volgrecht ten behoeve van de auteur van een oorspronkelijk kunstwerk (PbEG L 272) (29912)Pagina 786-792
Behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake de openbaarmaking van beloningen bij rechtspersonen of organisaties die deel uit maken van rechtspersonen die volledig of in aanzienlijke mate uit publieke middelen worden gefinancierd of die zijn aangewezen, voorzover deze beloningen het gemiddelde belastbare loon per jaar van ministers te boven gaan (Wet openbaarmaking uit publieke middelen gefinancierde topinkomens) (30189)Pagina 781-786
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake de openbaarmaking van beloningen bij rechtspersonen of organisaties die deel uit maken van rechtspersonen die volledig of in aanzienlijke mate uit publieke middelen worden gefinancierd of die zijn aangewezen, voorzover deze beloningen het gemiddelde belastbare loon per jaar van ministers te boven gaan (Wet openbaarmaking uit publieke middelen gefinancierde topinkomens) (30189)Pagina 813-819
Voortzetting van het debat over 'Arbeidsmarkt en onderwijs' in het kader van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid voor het jaar 2006 (30300 XV) en het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Spaarfonds AOW voor het jaar 2006 (30300 E)Pagina 819-846
Debat over 'Arbeidsmarkt en onderwijs' in het kader van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid voor het jaar 2006 (30300 XV) en het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Spaarfonds AOW voor het jaar 2006 (30300 E)Pagina 792-813

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 51 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is voortzetting van de behandeling van:het
wetsvoorstel Regels inzake de openbaarmaking van beloningen bij rechtspersonen
of organisaties die deel uit maken van rechtspersonen die volledig of in aanzienlijke
mate uit publieke middelen worden gefinancierd of die zijn aangewezen, voorzover
deze beloningen het gemiddelde belastbare loon per jaar van ministers te boven gaan (Wet openbaarmaking uit publieke middelen gefinancierde
topinkomens) (30189).De beraadslaging wordt hervat.Minister Remkes:Voorzitter. Mevrouw Tan, maar ook andere geachte afgevaardigden hebben
gevraagd naar de samenhang der dingen als het gaat om de verschillende maatregelen
die nu aan de orde zijn en op stapel staan. Overigens blijf ik op dit moment
ten principale weg van de brief die in december naar de Kamer is gegaan betreffende
de uitvoering van de motie van het Tweede-Kamerlid de heer Bakker. Ik hecht
eraan te stellen dat de openbaarmakingswet waar wij vandaag over spreken,
de eerste noodzakelijke stap is voor het verder vormgeven van het topinkomensbeleid.
Deze wet moet dus worden gepositioneerd binnen het bredere kader van het beleid
van dit kabinet. Ik zeg "noodzakelijk eerste stap" en dat doe ik
met name in de richting van de heer Van Raak. Deze stap heb je dus sowieso
nodig om andere maatregelen te kunnen treffen. Het lijkt mij dus ook buitengewoon
onverstandig om de suggestie boven de markt te laten hangen dat deze wet na
een paar jaar maar weer zou moeten worden ingetrokken als bepaalde effecten
zouden ontstaan.In de eerste plaats streeft het kabinet naar het bevorderen van de transparantie
als het gaat om de topinkomens die uit publieke middelen worden gefinancierd.
Het kabinet wil natuurlijk ook op een serieuze manier uitvoering geven aan
de motie-Bakker. Verder heeft het kabinet in reactie op het advies van de
adviescommissie beloning en rechtspositionele ambtelijke en politieke topstructuur,
de commissie-Dijkstal, eind 2005 vier wetsvoorstellen naar de Kamer gestuurd.
Deze wetsvoorstellen, die als een samenhangend pakket zijn aangeboden, betreffen
ten eerste wijziging van de rechtspositie van ministers en staatssecretarissen.
Dat gaat dus over de aanpassing van de bezoldiging. Ten tweede gaat het om
diverse wijzigingen in de Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers betreffende
het loopbaanprincipe, een sollicitatieplicht en de duur van de uitkering.
Ten derde betreffen de voorstellen de openbaarmaking van nevenfuncties en
de inkomsten uit nevenfuncties van politieke ambtsdragers. Ten slotte noem
ik de instelling van een permanent adviescollege voor de rechtspositie van
politieke ambtsdragers en topambtenaren.Vervolgens zal een nieuw salarisgebouw voor topambtenaren worden gerealiseerd.
Vooruitlopend op een nieuwe norm van het ministerssalaris wordt door het kabinet
geen hogere bezoldiging van 130% van het huidige ministerssalaris voor
nieuwe of van functie wisselende topambtenaren toegestaan. Daarnaast zijn
maatregelen genomen om het toezicht op de naleving van rijksbrede normenkaders
voor het toekennen van beloningen aan de ambtelijke top te verbeteren. Dat
kan onder meer door de minister van BZK een grotere verantwoordelijkheid te
geven als werkgever van de topmanagement groep (TMG). Het kabinet heeft besloten
dat ik, voor dezen de directeur-generaal voor de ABD, in de nieuwe beloningsstructuur
eindverantwoordelijk wordt voor beloningsbeslissingen ten aanzien van de leden
van de TMG. Deze nieuwe vorm van werkgeverschap voor de TMG wordt gerealiseerd
in de eerste helft van dit jaar.Aan de commissie-Dijkstal is verder advies gevraagd ten aanzien van de
bezoldigingsverhoudingen van alle politieke ambtsdragers. Het advies daarover
is op 23 november vorig jaar uitgebracht. Dit voorjaar zal deze commissie
ook advies uitbrengen over de beloningsverhoudingen bij privaatrechtelijke
zbo's. Daarenboven vormt de normering van inkomens in de publieke en semi-publieke
sectoren een onderdeel van de brede aanpak inzake good governance. In de brief
over de motie-Bakker heb ik uiteengezet dat die wordt uitgevoerd door middel
van een 2-sporenbeleid. Er worden heldere verwachtingen geschapen en overheidsorganisaties
worden versterkt dankzij innovatie, benchmarking en dergelijke. Good governance
houdt in dat overheidsorganisaties in staat zijn om hun eigen kwaliteit te
verbeteren. Dat houdt een samenstel van normen en waarden in. Een goed functionerende
overheidsorganisatie en professionele, integere ambtenaren maken daar deel
van uit. Niet alleen het product dat tot stand wordt gebracht, maar ook de
wijze waarop dat tot stand komt, is van belang. Ik wil nieuwe impulsen aan
het versterken van overheidsorganisaties geven. Een verdere uitwerking van
dit plan zal het komende voorjaar aan de Tweede Kamer worden aangeboden.Mevrouw Tan vraagt of er een limitatieve opsomming van de bestaande codes
is te geven. In de semi-publieke sector zijn verschillende codes, waaronder
beloningscodes. In de zorg- en onderwijssectoren, maar ook voor de woningbouwcorporaties
bestaan er ook codes. Natuurlijk zijn de belangrijkste codes bij mij bekend.
Codes worden alleen niet centraal geregistreerd, omdat er geen meldingsplicht
voor bestaat. In het kader van de uitwerking van de motie-Bakker zal dit aspect
zeker aan de orde moeten komen met het oog op de sectorale normering van inkomens.
Ik kan mij heel goed voorstellen dat het ministerie van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties het meldpunt voor de codes voor topinkomens wordt.
Dan wordt het een instrument dat het kabinet wil aangrijpen om daadwerkelijke
normering gestalte te geven.Verschillende woordvoerders hebben uitgebreid stilgestaan bij de doelstelling
van de wet. Het hoofddoel van de wet is openbaarheid, transparantie van de
besteding van overheidsmiddelen. Een nevendoelstelling ervan is het publieke
debat. Als iedereen in Nederland het eens is met de stelling dat de topinkomens
te hoog zijn, zal het publieke debat ertoe leiden dat onbeperkt doorstijgen
van topinkomens niet aanvaardbaar is. In die zin heeft de openbaarmaking een
matigende werking. Ik zie ook in dat openbaarmaking een opdrijvend effect
kan hebben, maar in een klimaat waarin bestuurders het niet kunnen maken om
aan die opdrijving mee te doen, zal dat effect, naar ik verwacht, kleiner
zijn dan in een klimaat waarin een dergelijk debat ontbreekt. Honderd procent
zekerheid is echter niet te geven.De heer Van Raak (SP):In de commerciële sector is de openbaarmaking al veel langer geregeld,
onder andere aan de aandeelhouders. Het effect daarvan is alleen niet matigend.
Er wordt grote schande van gesproken als iemand 140 mln. per jaar krijgt,
maar toch gaat daar geen matigende werking van uit. Waarom verwacht de minister
dat dit in de publieke en semi-publieke sector wel het geval zal zijn?Minister Remkes:Ik verwacht dat in de eerste plaats omdat men in de publieke en semi-publieke
sector toch wat meer te maken heeft met de publieke opinie. Laat ik het zo
maar formuleren. In de tweede plaats is het mij te vroeg om een oordeel te
vellen over bijvoorbeeld de effecten van de transparantie bij beursgenoteerde
ondernemingen. Die bestaat natuurlijk nog niet zo lang. Daarom vind ik dat
je er niet nu al conclusies aan moet verbinden. Daar moet je voorzichtig mee
zijn. Vanzelfsprekend wordt dit element wel heel nauw in de gaten gehouden.
Ik herhaal dat ik niet kan schatten wat de gedragseffecten zullen zijn. Ik
kan dus ook geen 100% zekerheid bieden. Dat hebben de verschillende
woordvoerders eigenlijk ook op die manier gezegd. Zoals gezegd, heb ik dit
wetsvoorstel nodig om eventuele vervolgstappen te kunnen zetten.Mevrouw Tan vroeg naar de reikwijdte van de wet. De reikwijdte is geregeld
in de artikelen 2, 3 en 4. Artikel 2 omvat de gehele publieke sector, dus
Rijk, provincies, gemeenten, waterschappen, de publiekrechtelijke bedrijfsorganisatie,
andere openbare lichamen en bij wet ingestelde zelfstandige bestuursorganen.
Artikel 3 omvat de privaatrechtelijke rechtspersonen die voor minstens 33%
uit heffingen of voor minstens 50% uit subsidies, leningen of garanties
worden gefinancierd. Artikel 4 bevat de woningbouwcorporaties. Zij worden
apart genoemd, omdat zij niet uit publieke middelen worden gefinancierd. Artikel
5 voorziet in de mogelijkheid, de reikwijdte uit te breiden.Op de site www.minbzk.nl/openbaar_bestuur/topinkomens kunnen de instellingen
die onder de wet vallen, de benodigde informatie krijgen. Ook kunnen zij daar
de gegevens melden die zij op grond van de wet moeten melden. Overigens worden
de betrokken instellingen individueel of sectoraal geïnformeerd.Dat brengt mij direct op het thema zorg, waar mevrouw Tan ook vragen over
heeft gesteld. Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft
nog geen definitief oordeel geveld over de te nemen maatregelen ter voorkoming
van overlap tussen deze wet en de openbaarmaking op grond van de VWS-regelgeving.
De regels van VWS gelden voor bestuurders en toezichthouders, terwijl de WOPT
geldt voor eenieder die in dienst is van een instelling die onder de wet valt
en meer verdient dan het normsalaris. Juist om die reden is het niet eenvoudig
om de VWS-regels zodanig aan te passen dat er geen gaten vallen. Daar heb
ik in de Tweede Kamer op gewezen. De site www.jaarverslagenzorg.nl bevat de
in het verleden op grond van de VWS-regels gemelde gegevens en niet de op
grond van deze wet in de toekomst te melden gegevens.De vraag is gesteld of het gerechtvaardigd is dat een medisch specialist
die in dienst is van een ziekenhuis, onder de wet valt, terwijl een specialist
die vrijgevestigd is, niet onder de wet valt. Die vraag is een verbijzondering
van de vraag of anderen dan personen in loondienst onder de wet moeten vallen.
De inkomsten van die personen zijn niet vergelijkbaar met het belastbaar loon
van ministers, omdat die bedragen verschillend tot stand komen. Daarom is
ervoor gekozen om anderen dan personen in loondienst niet onder de wet te
laten vallen.Mevrouw Tan (PvdA):Voorzitter. Is het de opzet van de minister om medisch specialisten in
loondienst straks krachtens de wet wel onder de openbaarheidsverplichting
te laten vallen, waardoor de instelling moet aangeven wat het topinkomen is
van medisch specialisten in loondienst? Vallen de vrijgevestigde specialisten
daar niet onder? Dat begrijp ik nu. Vindt de minister dat niet een onrechtvaardig
verschil, temeer daar juist de vrijgevestigden de meer exorbitante topinkomens
hebben?Minister Remkes:Ik kan mij deze vraag goed voorstellen. Ik begrijp het probleem ook wel.
In de systematiek van de wet en de vergelijkbaarheid van met name het loonbegrip
konden wij echter geen andere keuze maken. De opbouw van het salaris van vrijgevestigde
specialisten is anders dan die van specialisten in loondienst. Het is een
wat pragmatische overweging, dat geef ik toe. Ik begrijp het probleem dus
wel, maar dit is de achtergrond van de keuze.Mevrouw Van den Broek-Laman Trip (VVD):Hoe weet mevrouw Tan dat vrijgevestigde specialisten exorbitante salarissen
hebben, terwijl er nog geheimhouding bestaat? Zij weet het kennelijk, dus
is het helemaal niet nodig om het verder openbaar te maken.Mevrouw Tan (PvdA):Ik neem aan dat dit in het algemeen kan worden geschaard onder het begrip
publiek geheim. Wij weten het in zijn algemeenheid. Wij weten natuurlijk niet
exact wie welk bedrag ontvangt. In die zin is deze wetgeving wel degelijk
relevant voor een meer beleidsmatige aanpak hiervan en voor het voeren van
het publieke debat.Minister Remkes:Energiebedrijven en andere overheidsdeelnemingen vallen niet onder de
wet omdat zij niet uit publieke middelen worden gefinancierd. Sommige energiebedrijven
zijn ooit onderdeel van een overheidsdienst geweest, maar dat geldt niet voor
alle. Zoals de heer Engels al heeft gezegd, is toegezegd hiernaar bij de evaluatie
nog eens expliciet te kijken. Criteria bij de evaluatie, waarnaar ook is gevraagd,
zijn afhankelijk van de situatie ten tijde van de evaluatie. Het is lastig
daarover nu uitspraken te doen, maar de toezegging over de energiebedrijven
ligt er in ieder geval.De heer Platvoet (GroenLinks):Het is waar dat energiebedrijven nu niet door de overheid worden gefinancierd.
Dat geldt op dit moment ook voor woningbouwcorporaties. Goed, men kan daarover
met een blik op het nabije verleden een ander verhaal houden. De woningbouwcorporaties
zijn erbij gehaald – ik ben daarvoor – omdat in de media opeens
de salarissen van bestuurders op de proppen kwamen. Is nu het criterium dat
de minister ook de energiebedrijven erbij betrekt als het goed wordt opgespeeld
in de publiciteit? Is het zo'n opportuniteitsbeginsel?Minister Remkes:Nee, er spelen in vergelijking met de corporatiesector ook nog enkele
andere overwegingen een rol. Zoals de heer Platvoet zelf in de eerste termijn
heeft gezegd, speelt in de eerste plaats de bruteringsoperatie mee die heeft
plaatsgevonden. Van een dergelijke operatie is bij de energiesector nooit
sprake geweest. Ten tweede durf ik de stelling wel aan dat er op dit ogenblik,
zeker als de markt zich wat verder ontwikkelt, in corporatieland nog meer
sprake is van een monopoliesituatie dan in energieland. Dat vind ik ook een
relevante overweging. Ten derde hebben de energiebedrijven aandeelhouders.
Corporaties kennen dat niet; dat is misschien ook wel een van de problemen
van die sector. Die aandeelhoudersverantwoordelijkheid moet worden geactiveerd
als men vindt dat daar iets mis is. Dat proces hebben wij vorig jaar gezien.
Dat maakt dat de energiesector wat mij betreft niet in alle opzichten vergelijkbaar
is met de corporatiesector.Ik kom op de relatie met de Wet Harrewijn. Kernpunt van het wetsvoorstel-Harrewijn
betreft de betrokkenheid in de vorm van een informatierecht van ondernemingsraden
bij de beloningen van besturen en toezichthouders van ondernemingen. De Wet
Harrewijn geeft in beginsel aan alle ondernemingsraden van ondernemingen in
de private en semi-publieke sector waarin in de regel ten minste honderd personen
werkzaam zijn een recht op informatie over de beloningsverhoudingen van bestuur,
toezichthouders en overige groepen binnen de onderneming. Ook moet de ondernemer
aan de ondernemingsraad informatie verstrekken over de hoogte en de inhoud
van de arbeidsvoorwaarden en afspraken met het bestuur en het totaal van de
vergoedingen aan toezichthoudende organen.Daarnaast moet nog inzicht worden gegeven in de procentuele ontwikkeling
van de beloningen en vergoedingen. De medezeggenschap van de ondernemingsraden
betreft een intern informatierecht over de beloningsverhoudingen en -ontwikkeling
van bepaalde groepen binnen de onderneming. De gegevens die de ondernemingsraden
krijgen, zijn niet openbaar. Dat maakt dat verschillend. Op de normering in
het onderhavige wetsvoorstel ben ik zojuist al ingegaan.Mevrouw Van den Broek-Laman Trip heeft een interessante vraag gesteld: "Gaat
iedereen zich aan de wet houden?" Zij wierp ook de vraag op of wij niet
meer zouden moeten bevorderen dat instellingen uit zichzelf voor openbaarmaking
kiezen. Ik wil dat appèl wel doen en ook ik heb in sommige omstandigheden
een redelijk optimistisch mensbeeld, maar mijn mensbeeld is iets somberder
dan dat van mevrouw Van den Broek-Laman Trip. Ik ben daar weer eens tegenaan
gelopen bij de corporatiesector. Dat appèl is aan hen wel gedaan. Zij
heeft daarover in de krant kunnen lezen. Zij moet mij niet vragen wat ik daarvan
mentaal vind, maar het heeft mij wel tot de overtuiging gebracht dat men wettelijk
een stok achter de deur nodig heeft. Die ligt nu dus op tafel, want op zichzelf
is de gedachte mij sympathiek.Ik kom op de inwerkingtreding van de wet. Ook in dat verband is gerefereerd
aan de brief van Aedes waarin stond dat het merkwaardig was en dat geen openbaarmakingsplicht
gold. Formeel had Aedes gelijk op het tijdstip dat het de brief heeft geschreven,
want de Eerste Kamer moet er nog over stemmen en de wet moet nog worden gepubliceerd.
Als de wet door de Kamer wordt aanvaard, streef ik echter naar inwerkingtreding
per 1 maart aanstaande. Dat betekent dat voor 1 juli 2006 de gegevens
over 2005 en 2004 overeenkomstig de wet bij mij moeten worden gemeld. Ook
kunnen deze gegevens in de jaarverslagen over 2005 worden meegenomen. Dat
geldt dus ook voor corporaties. Dus vluchten kan niet meer.De heer Platvoet en mevrouw Van den Broek-Laman Trip hebben gevraagd of
de hantering van het ministerssalaris als norm niet arbitrair is. Ja, dat
is een zekere arbitraire grens. Wij hadden ook kunnen kiezen voor een ander
salaris, maar sinds in het eerste advies van de commissie-Dijkstal die norm
haar intrede heeft gedaan, is daarbij gemakshalve aangesloten, ook uit een
oogpunt van eenduidigheid. Die keuze is natuurlijk voor de publieke sector
niet helemaal voor niets gemaakt. Zij leek ons onder de gegeven omstandigheden
het meest logisch. Ik ben echter gaarne bereid ook dat element bij de evaluatie
mee te nemen.De heer Engels heeft nadrukkelijk gewezen op en gerefereerd aan de discussie
tussen de heer Van Raak en mevrouw Tan of er niet een zekere spanning is met
het functioneren van de arbeidsmarkt. Ik onderstreep dat de arbeidsmarkt aanleiding
kan geven tot hogere salarissen dan wij eigenlijk zouden willen, die echter
gegeven de omstandigheden noodzakelijkerwijs moeten worden toegekend aan werknemers
met bijzondere of zeer schaarse kwalificaties. Het is mij overigens opgevallen
dat ook de heer Van Raak in zijn redenering heeft gezegd dat hij zich vanuit
de doelstelling van het ziekenhuisbestuur kon voorstellen dat het die bereidheid
heeft als men een topspecialist wil werven en die wat meer moet betalen. Dat
impliceert ook dat het beeld dat soms heel gemakkelijk op het netvlies komt
dat wij deze discussie heel simpel zouden kunnen beslechten door te zeggen: "Dit
is dé norm en daarboven is verder alles onmogelijk" een grote
simplificatie is. Ik heb daarover aan de andere kant een keer gezegd dat ik
mij realiseer dat heel gemakkelijk het beeld ontstaat dat de minister van
Binnenlandse Zaken niets wil, maar wij leven niet in een stalinistische samenleving.
Dat moeten wij ons heel goed realiseren. Sommigen kunnen dat misschien willen,
zonder dat ik daarvan op dit ogenblik concrete voorbeelden op het netvlies
heb. Dat zou de kwaliteit van de politieke dienstverlening naar mijn stellige
overtuiging echter in een aantal situaties in het gedrang brengen.De heer Van Raak (SP):Wij spreken vandaag ook in hoge mate over een morele kwestie. Die openbaring
is ook een moreel appèl. Natuurlijk kunnen er situaties zijn waarin
men zegt: "Deze mijnheer of mevrouw hebben wij zo hard nodig en het is
gezien de huidige arbeidsmarkt niet anders mogelijk dan dat wij meer moeten
betalen." Het zou echter wel een heel mooi moreel appèl zijn als
juist de minister een bedrag zou noemen waarnaar wij volgens hem zouden moeten
streven. Dat zal volgens mij veel meer indruk maken dan een hele wet over
openbaarmaking.Minister Remkes:Voor de publieke sector doen wij dat natuurlijk. Voor de publieke sector
is dat ministerssalaris de norm, maar ook daar geldt dat men wel een uitzonderingsprocedure
moet hebben als de arbeidsmarktsituatie daartoe echt aanleiding geeft. Die
uitzondering moet dan wel heel goed worden gemotiveerd. Als in de publieke
sector mensen moeten worden aangesteld die men niet kan krijgen volgens de
daarvoor geldende normering, dan zal er ook een ministerraadsprocedure moeten
plaatsvinden. Dat impliceert dus dat er daarbij een heel goede motivering
moet zijn.De heer Platvoet heeft opmerkingen gemaakt over de verhoging van het ministerssalaris.
Ik ben begonnen met te zeggen dat deze Kamer daarover op grond van het wetsvoorstel
nog volwaardig kan gaan spreken. Mij frappeerde echter dat hij verwees naar
onderzoek van een aantal jaren geleden door het Sociaal en Cultureel Planbureau,
waaruit is gebleken dat de bevolking zo'n verhoging helemaal niet nodig vindt.
Daarvoor heb ik geen onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau nodig. Dat weet ik wel, maar ik wil hierbij een meer principiële
opmerking maken. Het topinkomensbeleid uitsluitend toetsen aan wat de publieke
opinie ervan vindt, zou voor de publieke sector wel eens totaal averechtse
effecten kunnen hebben. Ik zeg hier in deze Kamer dat dat wat mij betreft
ook geldt voor de politieke ambtsdragers. Om die reden heeft het kabinet ook
gezegd dat het een verstandige lijn is om een onafhankelijke commissie bij
wet in te stellen om in ieder geval een zo groot mogelijke onafhankelijke
uitstraling te krijgen.Ik durf volop te verdedigen – en dat zal ik bij die gelegenheid
ook in deze Kamer doen – dat die voorstellen op zichzelf heel redelijk
zijn en dat er heel goede argumenten aan ten grondslag liggen. Ik vind het
wat pijnlijk dat de heer Platvoet hier de term "opstuwen" heeft
gebruikt, want ook hij kan weten dat wij op advies van de commissie-Dijkstal
alleen die achterstand moeten goedmaken die de afgelopen jaren is ontstaan.
Dat is geen extra verhoging, geen opstuwen, dat is het inlopen van achterstanden.De heer Van Raak heeft een heel rijtje voorbeelden genoemd. Toen dacht
ik: "Ja, er is veel leed in de wereld."Mevrouw Tan (PvdA):Voorzitter. Ik dank de minister hartelijk voor de beantwoording, die op
de meeste onderdelen heel uitgebreid en zorgvuldig was, op een enkele uitzondering
na, waarover ik nog zal spreken.Ik begin met het betoog van de heer Van Raak. Voor de PvdA-fractie was
dit een welkome reminiscentie om de heer Den Uyl en zijn echtgenote nog even
te noemen in deze zaal.Inhoudelijk heeft de minister gezegd waarom het ministerssalaris als norm
is gekozen, maar dat bij de evaluatie zal worden meegenomen of dat wel de
juiste indicator zal moeten blijven. Wij zouden het minimuminkomen ook een
meer gerede indicator vinden.De heer Van Raak (SP):Aan hoeveel denkt u?Mevrouw Tan (PvdA):Ik ga geen normen of bedragen noemen. Bij de normering wordt nu uitgegaan
van zoveel keer een ministerssalaris, terwijl wij misschien beter kunnen uitgaan
van zoveel keer het minimumloon.De heer Van Raak (SP):Dan wil ik mevrouw Tan van de PvdA toch iets vragen. Mevrouw Den Uyl vond
vijf keer het minimumloon mooi. Joop zou vier keer wel genoeg vinden. Mijn
eigen partijgenoten destijds vonden drie keer genoeg. Ik ben benieuwd hoe
het denken bij de PvdA zich heeft ontwikkeld. Wat zijn de verhoudingen die
nu worden gehanteerd?Mevrouw Tan (PvdA):Daar geef ik nu geen antwoord op. Ik wacht rustig af hoe de normeringsdiscussie
zich verder ontrolt en welke voorstellen wij van de regering krijgen.Ik kom op het dilemma rond topprofessionals met een bepaalde marktwaarde.
De minister is niet expliciet ingegaan op de brief van de VSNU. De heer Van
Raak en ik voerden een interruptiedebatje over de vraag hoe je moet omgaan
met zelfregulering en met de regel "pas toe of leg uit". Ik vind
het tot nu toe een heel goed uitgangspunt. Als wij ervan af zouden stappen,
lopen wij een enorm risico van overbureaucratisering, om nog maar te zwijgen
van handhavingsproblematiek. Mij dunkt dat wij, gegeven het pad dat wij met
zijn allen in de governancediscussie aflopen, daar voorlopig aan moeten vasthouden.
Stel dat sprake is van topprofessionals met een heel hoge marktwaarde, uitgaand
boven het normbedrag. Is het denkbaar dat je dan afwijkt van de openbaarmakingsplicht?
Ik doel dan op het geval dat blijkt dat er opdrijvende werking is en wij volstaan
met de suggestie van de VSNU om een procedure voor te schrijven met toezicht
op het beleid van de raad van bestuur. kun je verwachten dat zo'n raad van
bestuur zich in het jaarverslag op een fatsoenlijke manier verantwoordt?Wat mogen wij verwachten? In de brief wordt gesproken van sectorale codes
per vakdepartement. Ook wordt gewag gemaakt van een brede code voor de hele
semi-publieke sector.Mevrouw Van den Broek-Laman Trip (VVD):Voorzitter. Ik dank de minister voor zijn beantwoording. Ik herhaal mijn
woorden aan het eind van mijn eerste termijn: wij spreken ons niet uit over
de brieven van de minister d.d. 22 december 2005 noch over codes en normeringen.Met verbazing las ik in de krant dat minister Van der Hoeven zo boos was
dat haar loonstrookje op een kopieerapparaat op het ministerie slingerde.
Minister Hoogervorst roept tegen eenieder die het maar horen wil dat hij er € 700
op achteruitgaat. Ik vraag de minister of er in dezen wel sprake is van eenheid
van kabinetsbeleid. Wat gaat de minister doen met het loonstrookje van minister
Van der Hoeven en anderen? Ik hoop dat ze allemaal op het kopieerapparaat
komen te slingeren. Nog meer hoop ik dat ook de ministerssalarissen duidelijk
in de begrotingsstukken te vinden zullen zijn.De heer Van Raak (SP):Voorzitter. Ik proef vandaag wat twijfels over de effectiviteit van de
wet. Mevrouw Tan sprak over het risico van een opdrijvende werking. De heer
Engels was daar ook bang voor. De heer Platvoet sprak zelfs van opjagende
overheidssalarissen. De minister gebruikt in de memorie van antwoord het prachtige
woord "inhaalvraag". Eigenlijk zijn wij allemaal bang voor een opdrijvende
werking. Behalve mevrouw Van den Broek hebben wij er allemaal een moreel oordeel
over. Hoe komt het eigenlijk dat wij zo gemakkelijk een minimumloon kunnen
vaststellen, terwijl het zo moeilijk is om een maximuminkomen vast stellen?
Voor de betrokkenen met een minimuminkomen is het toch van veel grotere invloed?
De minister zegt mij: mijnheer Van Raak, wees gerust, dit is het begin. U
moet deze wet aannemen. Het is het begin van een aantal stappen die wij willen
zetten om iets aan dit probleem te doen. Er zullen andere maatregelen komen,
die tezamen een samenhangend pakket vormen. In dat verband vind ik het jammer
dat de minister ten principale niet ingaat op de brief aan de Tweede Kamer
naar aanleiding van de motie van de heer Bakker.Wij hebben vandaag te maken met een fundamenteel probleem: een explosie
van inkomensverschillen. Dat is een morele kwestie, waar wij vandaag een morele
maatregel voor treffen: openbaarmaking van topinkomens. Wij hebben echter
ook te maken met een morele ongevoeligheid bij de topmanagers
die het betreft. De minister heeft zelf een voorbeeld genoemd. Hij heeft een
appèl gedaan op topmanagers bij woningbouwcorporaties. Het is niet
gelukt. De minister zegt zelf dat een wettelijke stok achter de deur nodig
is. Daarmee doelt hij op die openbaarmaking, maar is die wettelijke stok niet
veeleer een normering? De minister moet deze opmerking lezen als een stok
achter de deur om er vooral werk van te maken.Het gaat vandaag ook over concrete bedragen. Ik heb de minister gevraagd
of hij geen morele bovengrens wil stellen door een bedrag te noemen. Dat wil
hij niet doen. Een van de redenen is dat het niet goed te zeggen is. Immers,
voor sommige functies heb je mensen nodig die je veel meer moet betalen. Er
zijn uitzonderingen op de norm, maar op de norm die wij vandaag stellen, namelijk
het ministersinkomen, zijn er wel heel veel uitzonderingen. Directeuren van
ziekenhuizen, woningcorporaties, hogescholen, zijn dat allemaal mensen die
zo belangrijk en zo onvervangbaar zijn, dat zij boven de norm van het ministersinkomen
moeten uitkomen?Wij hebben het vandaag over maatregelen gericht op topinkomens in de publieke
en de semi-publieke sector. Ik kijk zeer uit naar de verdere normering waarmee
de minister komt. Ik zie ook uit naar maatregelen om de topinkomens in de
commerciële sector wat te matigen. Ik heb overigens niets tegen mensen
met heel hoge inkomens. Het is vaak hun eigen zaak, hun eigen probleem dat
zij zo'n hoog inkomen willen hebben. Het gaat mij er met name om dat de verschillen
in de samenleving niet al te groot mogen worden. Als de verschillen erg groot
worden, als er een tweedeling ontstaat, dan kan dat ook problemen opleveren
voor de sociale cohesie in de samenleving.De heer Engels (D66):Voorzitter. Ik dank de minister voor zijn schriftelijke en mondelinge
reactie. Er waren niet veel discussiepunten meer over. Wij hebben vastgesteld
dat de matigende werking van alleen transparantie niet kan worden aangetoond,
maar het omgekeerde ook niet. Wij zijn bereid om deze eerste stap te zetten.
De aangekondigde vervolgtrajecten zullen wij met belangstelling volgen.De heer Platvoet (GroenLinks):Voorzitter. Ik dank de minister voor zijn beantwoording. Hij zegt dat
dit een eerste stap is in een serie wetten die met het topinkomensbeleid te
maken hebben. Wij zullen deze eerste stap steunen, hoewel het lastig is om
hem te beoordelen nu wij niet weten wat de vervolgstappen zullen inhouden.
Het is in die zin hapsnapwetgeving.De minister heeft enkele toezeggingen gedaan, waarvoor dank. Bij de evaluatie
zal nog eens worden gekeken naar het nut van het ministersinkomen als norm.
Als je erover nadenkt, is dat toch een heel beperkte vorm van openbaarheid.
Als het effect van de wet het beoogde effect is, namelijk dat in de publieke
en semi-publieke sector het ministersinkomen de top is, dan is er geen openbaarheid
meer. Immers, alle andere salarissen zitten er dan onder en daarover hoeft
dan geen openbaarheid te worden betracht. Topinkomens net onder het maximum
voor functionarissen met een functie die beduidend minder voorstelt dan die
van de top, zijn relatief veel te hoog. Ik vind het dus vreemd om als norm
uit te gaan van het ministersinkomen. Op den duur regelen wij daarmee schijnopenbaarheid.De minister zegt: Platvoet, als je een onderzoek doet onder de bevolking,
dan zal zij een ministerssalaris te hoog vinden. Ik knoop echter aan bij wat
de minister zelf heeft gezegd: een nevendoelstelling van de hele operatie
is het publieke debat. En dat hangt samen met draagvlak. Ik vind dus dat wij
dit in ogenschouw moeten nemen. Ik behoor overigens bepaald niet tot het koor
van wolven dat onmiddellijk op de automatische piloot zegt dat alle politici
zakkenvullers zijn. Dat is natuurlijk niet het geval. De minister zegt dat
het gaat om een inhaalslag. Het gebruik van woorden als "opstuwen"
zou overdreven zijn. De minister baseert zijn uitlating waarschijnlijk op
de indexcijfers in het rapport van de commissie-Dijkstal. De salarissen zijn
per 1970 op 100 gezet. In 2005 is het contractloon in de marktsector dan ruim
450, terwijl dat van een minister 247 bedraagt. De ontwikkeling is dus achtergebleven.
Je moet echter niet alleen naar de indexcijfers kijken, maar ook naar het
absolute cijfer. Een ministerssalaris is dan beduidend hoger dan het gemiddelde
contractloon in de marktsector. Ik ben een beetje van de oude stempel: loonsverhoging
liever in centen dan in procenten. Ik vind het dus helemaal niet zo'n slechte
ontwikkeling als de hoogste inkomens in indexcijfer uitgedrukt minder zijn
gestegen dan het contractloon in de marktsector. Ik houd staande dat het effect
van deze wet opstuwend kan zijn. Als de regering wetten voorbereidt op basis
van het advies van de commissie-Dijkstal, dan is dat feitelijk het geval.Ik ben benieuwd naar het vervolgtraject. Het moet daarin ook gaan om de
vraag wat een wenselijk topinkomen is. Wij kunnen dat regelen voor de overheidssector
en de semi-overheidssector. De marktsector blijft over. Moeten wij voorstander
zijn van een wettelijk maximumloon? Om een aantal redenen is dat nogal lastig.
Niet iedereen verwerft zijn inkomen op dezelfde manier. Ik denk even aan producenten
in de tv-sector, bijvoorbeeld Harry de Winter, een succesvolle ondernemer
in de tv-business en adviseur van Jan Marijnissen. Mag hij in de loop van
een jaar geen tv-programma aan het buitenland meer verkopen omdat hij aan
zijn topinkomen zit? Dat werkt natuurlijk niet. Ik zoek het vooral in het
afromen van de topsalarissen met fiscale maatregelen. Dat betekent de invoering
van een hogere belastingschaal voor de topinkomens. Maar goed, ik begrijp
dat dat met een vertegenwoordiger van een kabinet van deze Schnitt een moeizame
discussie wordt. Toch ben ik benieuwd naar de opvatting van de minister hierover.De heer Van Raak (SP):Daar zal Harry de Winter het trouwens ook erg mee eens zijn.De heer Platvoet (GroenLinks):Oké, dan hebben wij alvast wat meer steun.Minister Remkes:Voorzitter. Wat ik niet zal doen, is mij mengen in de discussie tussen
Joop en Liesbeth den Uyl. Dat lijkt mij niet zo geweldig productief. In de
discussie van daarnet ben ik van de afdeling dat je moet proberen om langs
de lijn van de overtuiging, het publieke debat en het kritisch
volgen, de zaak zo beheerst mogelijk te maken. Ik ben niet van de afdeling
van een heel simpele norm in de publieke sector. Tegen al te hoge belastingtarieven
heb ik ook bezwaar. Daarmee weet de Kamer ongeveer waar ik in het debat sta.Ik noem het voorbeeld van de corporatiedirecteur. Waarop moeten wij de
beloning van zo iemand baseren? Je kunt kijken naar het aantal woningen dat
de corporatie in de verhuur heeft. Het simpel verhuren van woningen is echter
niet zo'n ingewikkelde opgave, zeker niet in een volle markt. Je kunt kijken
naar het innoverend vermogen van zo'n corporatiedirecteur. Je kunt kijken
naar de vraag of hij eventueel risicovol een aantal dingen in rechtstreekse
concurrentie met de markt doet. Je kunt kijken naar de mate van effectiviteit
en efficiency in de organisatie. Dat zijn allemaal ingrediënten die tot
beloningsverschillen kunnen leiden. Je kunt hier een simpele norm stellen.
Stel dat de corporaties zich daar alle naar richten. Dan nog ben ik ervan
overtuigd dat je over sommige beloningen in corporatieland tot de conclusie
moet komen dat ze te hoog zijn, gegeven de criteria die ik net heb genoemd.
Het is een te simpele voorstelling van zaken.Laat ik helder zijn over de brief van de VSNU. Ook daar zal gewoon gepubliceerd
moeten worden. Als wij bij de universiteiten de zaak langs die meetlat zouden
beoordelen, ken ik nog wel een paar organisaties die soortgelijke argumenten
hebben. Wij moeten uitkijken dat wij voor één bepaalde sector
zeggen dat daar wel eens een keer wat fout kan gaan. Nee, wij hebben de volgende
heldere redeneerlijn. In de inkomens boven een bepaald niveau die verdiend
worden uit publiek geld, heeft het publiek recht op inzicht.Mevrouw Tan (PvdA):Het gaat mij om de timing. Ik kan het mij best voorstellen dat wij, gegeven
de situatie waarin wij verkeren, nu kiezen voor een heldere lijn. De minister
heeft in zijn betoog een- en andermaal gewezen op de evaluatie. Hij heeft
aangegeven hoe hij hoopt dat het publieke debat zich zal voltrekken en daarbij
gezegd dat wij geen van allen weten hoe het precies zal gaan, of het bewaarheid
zal worden of niet. Hoe zal het uitpakken met de opdrijvende werking? Stel
dat bij de evaluatie blijkt dat er voor sommige sectoren zo'n opdrijvende
werking is. Is het dan denkbaar dat uitzonderingen worden gemaakt op de publicatieplicht?Minister Remkes:Ik heb al aangegeven dat wij natuurlijk de effecten van de wet nauwkeurig
zullen volgen. Dat geldt dus ook voor dit type effecten. Ik verstond het pleidooi
van mevrouw Tan echter in de zin van een pleidooi voor uitzondering van bepaalde
sectoren.Mevrouw Tan ging ook in op "comply or explain". In principe
spreekt die benadering mij aan. Het raakt aan de uitwerking van de motie-Bakker
en daar wil ik eigenlijk niet op preluderen. Dat geldt ook voor de vraag naar
sectorale codes versus een brede code. Dat valt onder dat hoofdstuk. De normering
van inkomens maakt gewoon deel uit van de brede code van de good governance.
Dat is de lijn waarlangs wij zullen werken.Mevrouw Van den Broek heeft gevraagd naar de loonstrookjes. Het ministerssalaris
heeft één voordeel: het is nu al maximaal transparant. Er wordt
over gepubliceerd in de Staatscourant. Iedereen weet dat. Daarom gaat de stelling
van de heer Platvoet ook niet op dat er van die verhoging een opstuwend effect
zou uitgaan. Nee, wij zijn al transparant. Voor ministers verandert er niets.
Er is natuurlijk wel sprake van verschillen, afhankelijk van persoonlijke
omstandigheden van bewindspersonen. Het effect van de nieuwe ziektekostenverzekering
is afhankelijk van de individuele omstandigheden.Mevrouw Van den Broek-Laman Trip (VVD):Ik weet dat het transparant is, maar ik moet zeggen dat ik met fractiegenoten
op de begroting van het ministerie van OCW het salaris van de minister niet
kon vinden. Er zijn verzamelposten, maar het is voor een simpel Eerste-Kamerlid
heel lastig om te vinden wat het salaris precies is.Minister Remkes:Het is € 122.000. Ik heb daarnet verwezen naar plekken waar
de informatie te vinden is.De heer Van Raak vindt het jammer dat het vervolgtraject nu niet aan de
orde is. Dat staat inderdaad niet geagendeerd. De brief over de uitwerking
van de motie-Bakker komt later aan de orde. Ik zal daar nu dan ook niet op
ingaan.De heer Van Raak zegt dat iedereen twijfelt over de effecten, maar ik
heb een verwachting uitgesproken. Omdat ik gedragseffecten niet met zekerheid
kan schatten, kan ik geen honderd procent zekerheid geven. Dat wil niet zeggen
dat ik heel grote twijfels heb over de effecten van de wet, niet vanuit de
primaire doelstelling van transparantie, maar ook niet qua matigende werking.De heer Platvoet heeft iets gezegd over het ministerssalaris als transparantienorm.
Ik heb dat erkend. Iedere grens draagt iets arbitrairs in zich. Het leek ons
in eerste instantie logisch om aan te sluiten bij de norm zoals deze is gedefinieerd
door de commissie-Dijkstal. Dan heb je in ieder geval eenduidigheid, maar
ik geef onmiddellijk toe dat ook andere keuzes mogelijk waren geweest.Voorzitter: Timmerman-BuckDe beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20052006-813-819.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl