Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafvordering (elektronische aangiften en processen-verbaal) (29438)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2004-2005, pag. 822-826

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

10-11-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

nr. 14, pagina 822-826

27-10-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29438Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Presentie en opening (woensdag 27 oktober 2004)Pagina 769-769
Beëdiging mevrouw Roefs tot lid van de Tweede KamerPagina 791-791
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafvordering en enkele andere wetten in verband met de regeling van bevoegdheden tot het vorderen van gegevens (bevoegdheden vorderen gegevens) (29441)Pagina 806-822
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 27 oktober 2004)Pagina 848-848
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 11 oktober 2004 over het asielbeleidPagina 769-777
Regeling van werkzaamheden (woensdag 27 oktober 2004)Pagina 791-792
Noot 1 (zie blz. 791): Rapport van de commissie voor het Onderzoek van de geloofsbrieven van mevrouw C.W.J.M. Roefs (in verband met haar benoeming tot lid van de Tweede Kamer)Pagina 849-849
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet waardering onroerende zaken en van enige andere wetten (meer doelmatige uitvoering van de Wet waardering onroerende zaken) (29612)Pagina 781-791
Behandeling van het wetsvoorstel Aanpassing van diverse wetten aan de Wet uniforme openbare voorbereidingsprocedure Awb (Aanpassingswet uniforme openbare voorbereidingsprocedure Awb) (29421)Pagina 792-806
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafvordering (elektronische aangiften en processen-verbaal) (29438)Pagina 822-826
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 13 oktober 2004 over de verkeersveiligheidPagina 777-781
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van Koninkrijksrelaties (IV) voor het jaar 2005 (29800 IV)Pagina 826-848

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging
van het Wetboek van Strafvordering (elektronische aangiften en processen-verbaal)
(29438).De algemene beraadslaging wordt geopend.De heer Van Heemst (PvdA):Voorzitter. Ik heb een paar korte opmerkingen bij dit wetsvoorstel. Het
is een belangrijk wetsvoorstel, hoe klein het ook is. Het kan er namelijk
voor gaan zorgen dat slachtoffers van misdrijven sneller en gemakkelijker
aangifte kunnen doen. Daarmee zou de service van de politie een stuk beter
kunnen worden, omdat je dat thuis kunt doen op het moment dat het jou uitkomt.
Volgens mij is dit hard nodig, omdat die service in de ogen van het publiek
in een aantal opzichten tekortschiet. Overigens sluit dit voorstel aan bij
een motie van 11 december 2001 van VVD, PvdA en D66, waarin gevraagd
werd om een groot pakket maatregelen om de aangiftebereidheid van burgers
te vergroten. Dit is een van de punten die in die motie werden genoemd. Ik
zou het interessant vinden – ik heb dat in het verslag ook al opgeworpen –
om het uiteindelijk ook mogelijk te maken dat mensen die via internet aangifte
doen, kunnen volgen wat de voortgang van die aangifte is. Dat zou ook een
belangrijke verbetering van de service van politie en justitie aan de slachtoffers
zijn. Dan kunnen zij zien wat er met hun aangifte is gebeurd, hoe ver de afhandeling
is gevorderd en wat er eventueel nog verder mee gedaan zal worden. In de stukken
zegt de minister dat in de loop van dit jaar in alle korpsen de mogelijkheid
van elektronische aangifte ingevoerd zal worden. Ik wil weten of dit zal lukken.Het tweede punt waarbij ik kort wil stilstaan, betreft de risico's die
aan een elektronische aangifte kunnen kleven. De minister zegt dat die nog
in kaart zullen worden gebracht. Het is natuurlijk de vraag hoe ver een en
ander inmiddels gevorderd is. Het gaat er natuurlijk vooral om dat je moet
kunnen verifiëren of degene die de aangifte doet, ook degene is die hij
zegt dat hij is, zodat je valse aangiftes kunt tegenhouden. De minister heeft
gezegd dat hij ervoor zou zorgen dat in ieder geval steeds wordt gewezen op
de strafbaarheid van het doen van een valse aangifte. Dat lijkt mij het minste
wat je kunt doen. Kunnen er niet nog andere maatregelen genomen of waarborgen
ingebouwd worden om die risico's verminderen? Wij menen dat je bijvoorbeeld
kunt voorzien in het vermelden van het sofi-nummer in de aangifte, omdat dit
een vrij uniek persoonsgebonden kenmerk is. Ik wil in ieder geval dat heel
duidelijk geregeld wordt dat in geval van een valse aangifte, waar mogelijk
en waar nodig, wordt overgegaan tot schadeverhaal. Volgens mij is dat een
betere sanctie dan het strafrechtelijk optreden tegen valse aangiftes.Mijn derde punt is wat algemener van aard. Dit debat is eigenlijk een
voorloper op een wat groter debat over de digitalisering en automatisering
van het strafproces. Het is goed dat wij de zaken niet op elkaar laten wachten,
maar ik wil wel van de minister weten wanneer de volgende stap gezet zal worden.
In de nota naar aanleiding van het verslag wordt gesteld dat dit grotere debat
nog jaren op zich zal laten wachten. Ik vind dat een wat al te laconieke houding.
Ik heb zelf – ik durf dat wel te zeggen na het vorige debat en alle
onthullingen die daarin zijn gedaan over onze godsdienstige achtergrond –
op de zondagsschool Laat de kindekes tot mij komen aan de Gerdesiaweg in Rotterdam
gezeten. Daar leerden wij dat je dingen nooit jaren op je moest laten wachten.
Ik vraag de minister dan ook om iets meer tempo te brengen in dat volgens
mij noodzakelijke proces in een wereld die, als het gaat om automatisering
en digitalisering, volgens mij behoort tot de laatste archaïsche bolwerken
van het land.De minister zegt dat wij hier nu voorzichtig mee gaan beginnen door een
en ander juridisch te regelen en dat uiteindelijk bekeken zal worden welke
strafbare feiten onder deze regeling kunnen worden gebracht. Wij gaan het
dus heel langzaam opbouwen. Ik zou toch nog een betere indicatie van de minister
willen hebben van de werkbelasting die dat kan opleveren. Wij weten dat er
in dit land bijna 5 miljoen misdrijven per jaar worden gepleegd en er 1,3
à 1,4 miljoen aangiftes worden gedaan. Als het vergemakkelijken van
het doen van aangifte ertoe leidt dat van de 3,5 miljoen misdrijven waarvan
nu geen aangifte wordt gedaan, ongeveer 5% tot 6% langs de elektronische weg
wel wordt aangegeven, dan heb je een groei van 150.000 tot 350.000 aangiftes
per jaar. Dat moet ook allemaal verwerkt worden. Dan heb ik het nog maar over
de heel kleine, bescheiden bijdrage van 10% meer aangiftes van die zaken die
nu zonder aangifte blijven liggen. Volgens de minister is dit in het begin
misschien een veel grotere werkbelasting, maar zullen politie en justitie
er uiteindelijk baat bij hebben, omdat zij efficiencywinst gaan boeken. Als
je denkt in dit soort aantallen is dit antwoord misschien iets te laconiek.
Op dit punt wil ik graag een duidelijker toezegging over hoe politie en justitie
bij gebleken succes ook die werkdruk, die per saldo zal toenemen, echt zullen
kunnen opvangen.De heer Van Haersma Buma (CDA):Voorzitter. Hoewel dit wetsvoorstel in omvang niet groot is, kan het toch
een digitale revolutie teweegbrengen. Het is waardevol, het is vernieuwend
en het is eindelijk eens, ook wat mij betreft, echt de "andere overheid" in
praktijk. Iets waarvan de burger werkelijk wat van zal merken.Een aantal vragen die ik had willen stellen, zijn al gesteld door de heer
Van Heemst, dus die probeer ik zoveel mogelijk te vermijden. Ik wil de minister
nu al uit de zenuwen helpen door te zeggen dat de kans dat het CDA vóór
dit wetsvoorstel zal stemmen buitengewoon groot is.Veel van de werking van dit wetsvoorstel hangt af van de manier waarop
in de AMvB vervolgens wordt geregeld wat wel en niet onder de elektronische
aangifte gaat vallen. Het is goed dat het bij AMvB wordt geregeld, omdat je
het naar mijn mening niet allemaal te zeer vast moet leggen. Bij de huidige
experimenten waaraan winkeleigenaren meewerken, is het mogelijk om elektronisch
aangifte te doen wanneer de dader niet bekend is, maar is dat niet mogelijk
wanneer de dader wél bekend is. Als het voorliggende wetsvoorstel straks
in werking is getreden, is het juist met het oog op de veelplegers van belang
dat ook elektronisch aangifte kan worden gedaan van de wel bekende dader.
Dat zou er naar mijn idee dus onder moeten vallen. Voor het overige wil ik
de minister de ruimte te geven om in te vullen wat wel en niet moet en om
waar nodig aanpassingen in de praktijk te plegen.De tevredenheid over de elektronische aangifte hangt niet alleen af van
het kunnen doen van aangifte maar zeker ook van de reactie die daarop volgt.
Dat betekent nogal wat. Wanneer er meer aangiftes binnenkomen, zal de noodzaak
om het zo te organiseren dat er goed gereageerd wordt, groter worden. In hoeverre
zal het regel zijn dat iemand die elektronisch aangifte heeft gedaan, ook
daadwerkelijk een reactie en op z'n minst een voortgangsbericht krijgt en
wat mij betreft elektronisch?In de toelichting op het wetsvoorstel staat dat er landelijk één
voorziening komt voor de manier waarop aangifte gedaan wordt. Wie is nu uiteindelijk
degene die verantwoordelijk is voor een uniforme aanpak en er zorg voor draagt
dat de reactie zoveel mogelijk dezelfde zal zijn?De heer Van Heemst heeft al een aantal vragen gesteld over misbruik en
oneigenlijk gebruik waarbij ik mij nu kortheidshalve aansluit.Minstens zo belangrijk als de elektronische aangifte is het elektronisch
proces-verbaal. Wordt het straks zo dat zo'n proces-verbaal bij wijze van
spreken op straat kan worden opgesteld door de politieagent en ook vanuit
de straat door hem of haar kan worden doorgeseind? Of moet die agent dan nog
steeds naar het bureau gaan om vervolghandelingen te verrichten?Mevrouw Griffith (VVD):Voorzitter. De VVD-fractie kan zich vinden het in wetsvoorstel. Ik maak
er echter toch enkele opmerkingen over. Wij zien het als een kleine, maar
grote stap. Met dit wetsvoorstel wordt het mogelijk dat burgers elektronisch
aangifte doen. De dienstverlening aan burgers neemt daardoor toe. Een van
de doelstellingen van het wetsvoorstel is het vergroten van de bereidheid
tot aangifte. Wij vinden het wetsvoorstel een kleine stap in de goede richting
omdat het alleen om aangiften zonder daderindicatie gaat. Wij willen graag
dat er een sprong voorwaarts wordt gemaakt. Je hoort altijd dat ambtelijke
en politieke molens heel traag malen. Het is dan ook een gemis dat niet gelijk
wordt geregeld dat ook voor zaken met een daderindicatie elektronisch aangifte
kan worden gedaan.De minister verwacht dat dit wetsvoorstel vooral betrekking zal hebben
op winkeldiefstal, diefstal van fietsen en brommers en eenvoudige vernieling.
Hij meent dat het vertrouwen van de burgers in de overheid wordt vergroot
nu zij de mogelijkheid hebben om elektronisch aangifte te doen. Naar mijn
mening wringt dit. Als burgers alleen maar aangifte mogen doen van strafbare
feiten zonder daderindicatie, zullen die zaken niet opgehelderd worden. Hoe
kan het vertrouwen in de overheid dan toenemen? Om de doelstellingen van de
wet te realiseren, zal er ook elektronische aangifte moeten kunnen worden
gedaan van zaken met een daderindicatie.De elektronische aangiftes zullen volgens de minister de politie meer
informatie geven, zodat zij een beter beeld heeft van aard en omvang van bepaalde
vormen van criminaliteit. Zal daarmee het ophelderingspercentage toenemen?
Wat is op dat punt de doelstelling van de minister?Ik sluit mij aan bij de eerder gestelde vragen over het tussenbericht
en fraude.ICT blijft een belangrijk punt. Het blijkt heel moeilijk om regionale
en nationale informatiesystemen goed op elkaar te laten aansluiten. In de
nota naar aanleiding van het verslag staat dat nog met Rotterdam wordt overlegd
over het implementatietraject. Bij welke politieregio's zijn er knelpunten
en wanneer zullen die zijn weggenomen?De vergadering wordt enkele minuten geschorst.Minister Donner:Voorzitter. Ik dank de leden die al vooraf zo rijkelijk aangegeven hebben
wat hun steun voor het wetsvoorstel zal zijn. Ook bij de heer Van Heemst beluisterde
ik geen grote afkeer van het wetsvoorstel. Ik hoorde eerder de wens om deze
stap snel te vervolgen met een aantal andere stappen.Ik ben vandaag in de Kamer tot twee keer toe beticht van het aanstichten
van een revolutie. Als antirevolutionair doet mij dat natuurlijk pijn. De
eerste revolutie is gelukkig muisstil. De tweede revolutie is een kleine grote
stap.De heer Van Heemst vraagt naar de stand van zaken bij de politie. Op dit
moment is de politie ver met de introductie van de elektronische aangifte.
In 18 regio's is de internetaangifte inmiddels geïntroduceerd. De verwachting
is dat dit begin volgend jaar voor alle regio's het geval zal zijn. Momenteel
vallen twee grote politieregio's er niet onder. De bedoeling is dat het wetsvoorstel,
indien het wordt aanvaard, per 1 juli volgend jaar in werking zal treden.
Op dat moment zal ook de AMvB klaar zijn die hopelijk per maart volgend jaar
in ontwerp gepubliceerd kan worden. Zo is ruimschoots van tevoren duidelijk
hoe dit in zijn werk moet gaan.Zolang artikel 163 van het Wetboek van Strafvordering nog niet is aangepast,
zal alsnog een fysieke handtekening van de aangever geregeld moeten worden
zodra een zaak voor de rechter wordt gebracht. Dat is de oplossing die nu
nog gekozen wordt. Er wordt dus elektronische aangifte gedaan. Als vervolgens
een zaak naar de rechter gaat, moet er een fysieke handtekening worden gezet.
Dat betekent wel dat er aangifte moet zijn gedaan.Misschien is het goed om kort te beschrijven wat er straks gebeurt bij
een internetaangifte. Dit kan antwoord geven op een groot aantal vragen. De
bedoeling is dat op iedere plaats, thuis, op het werk of in een openbare ruimte
waar toegang tot internet geboden wordt, iemand langs elektronische weg aangifte
kan doen. Dan roept men de internet pagina van de Nederlandse
politie op en kiest vervolgens de optie voor aangifte. Daarna wordt eerst
gevraagd in welke plaats het delict heeft plaatsgevonden. Op basis van die
eerste keuze wordt vervolgens onmiddellijk bepaald uit naam van welk politiekorps
de aangifte wordt opgenomen. Er is dus sprake van een centraal aangiftepunt.
Het opnemen van de aangifte vindt virtueel plaats bij een bepaald politiekorps,
maar feitelijk landelijk. Men kiest dus ook niet meer zelf de verschillende
systemen. De aangever krijgt vervolgens via het computerscherm bevestigd bij
welk politiekorps de aangifte behandeld zal worden. Op het scherm wordt tevens
een overzicht gegeven van de delicten waarvoor de aangifte langs elektronische
weg gedaan kan worden. Men hoeft de AMvB dus niet te kennen. Voor andere delicten
zal geen aangifte langs elektronische weg kunnen worden gedaan.Als er sprake is van geweldstoepassing, van een daderidentificatie, van
specifieke sporen, van vermissing of diefstal van identiteitsbewijzen, zal
er verzocht worden om de aangifte in persoon te doen bij het bureau van de
regiopolitie. In die zin is er ook sprake van een verheldering. Vervolgens
zal de internetaangifte een aantal vragen stellen. Bij vrijwel alle onderwerpen
zal een uitgebreide helptekst beschikbaar zijn. Nadat automatisch gecontroleerd
is of aan alle voorwaarden is voldaan om langs die weg aangifte te doen, wordt
de mogelijkheid geboden om alle gegevens in te vullen op een elektronisch
aangifteformulier. Het invullen van het formulier verloopt in onderdelen,
waarbij de aangever kan volgen welke onderdelen van de aangifte zijn ingevuld.
Het laatste onderdeel van het aangifteformulier bestaat uit vragen over de
nazorg, zoals over slachtofferhulp, of dat de aangever op de hoogte wil worden
gehouden van het verloop van de opsporing. Bij elk onderdeel is uitgebreide
ondersteuning aanwezig door helpteksten met achtergrondinformatie. Ten slotte
wordt de aangever gevraagd langs welke weg een afschrift van de aangifte moet
worden toegezonden. Gekozen kan worden voor afschrift per elektronische post
of per normale post. In beide gevallen wordt het afschrift automatisch gegenereerd
en vindt geen ondertekening plaats. Dit systeem is dus een vermindering van
de administratieve lasten omdat voor deze aangifte geen personeel achter de
balie meer nodig is en de aangifte centraal wordt ingevoerd.De laatste stap van het doen van de aangifte is het kiezen van de optie
akkoord. Dat omvat in feite de impliciete ondertekening van de langs elektronische
weg gedane aangifte. Dat kan echter pas nadat de aangever is gewezen op artikel
188 van het Wetboek van Strafvordering, op een eventuele valse aangifte en
de straf die daarop staat. Nadat de aangever heeft bevestigd dat hij de betekenis
van het artikel heeft begrepen, kan hij die optie akkoord gebruiken.Onmiddellijk na de accordering wordt een bevestiging op het scherm getoond,
waarmee de aangever duidelijk wordt gemaakt dat zijn gegevens op correcte
wijze door de internetvoorziening zijn ontvangen. Op het scherm wordt de aangever
tevens gewezen op andere voor het betreffende delict specifieke informatie
op internet. De aangifte wordt binnen twee uur per elektronische post bevestigd,
feitelijk met een e-mail van de landelijke internetaangiftevoorziening, maar
uit naam van het behandelende korps.De behandeling door het desbetreffende politiekorps bestaat uit een eerste
beoordeling van de ingevulde aangiftegegevens door de aldaar werkzame buitengewone
opsporingsambtenaren dan wel een politieambtenaar. De ambtenaar controleert
naast de juistheid en volledigheid ook de aannemelijkheid van de aangifte,
zo nodig neemt hij met de aangever contact op. Nadat door de ambtenaar de
al dan niet door hem aangevulde aangifte akkoord is bevonden, worden de gegevens
automatisch in het basispolitiezorgsysteem overgezet en wordt de aangever
formeel afschrift van de aangifte toegezonden. Toezending vindt plaats zoals
aangegeven. Vervolgens worden de gegevens langs elektronische weg verzorgd.
Er vindt dus sowieso melding plaats van wat er gebeurt.De heer Van Heemst vroeg in hoeverre bij de aangifte van het sofi-nummer
gebruik kan worden gemaakt. Het gebruik van het sofi-nummer in de aangifte
is niet wenselijk. De politie kan niet automatisch over het sofi-nummer van
personen beschikken. Omdat het nummer ook op identiteitsbewijzen staat, althans
het paspoort, biedt het op zichzelf geen garantie dat niet met een gestolen
identiteit wordt gewerkt. Uit dien hoofde biedt het minder waarborgen dan
zou kunnen worden gedacht. Ook is er het risico van schadeverhaal: indien
valse aangifte is gedaan, kan de staat de schade bij de betrokken persoon
verhalen. Dat is het risico van deze methode van aangifte en daarom wil ik
hier dan ook niet al te overhaast verder mee gaan. Eerst moet worden bezien
wat de effecten zijn.Ik ga verder met de vragen over digitalisering. Het is wat strijdig om
zowel te spreken van een "revolutie" als "het laatste bolwerk". Maar inderdaad
is het rechtsbedrijf, vanwege alle belangen, nog steeds afhankelijk van papier.
Het grote gevaar van het systeem is de valse aangifte met betrekking tot personen;
daarom wordt ook begonnen met een aantal delicten waarvan de dader niet bekend
is. Er moet eerst ervaring mee worden opgedaan.Wat schiet je ermee op? Het onmiddellijke effect van elektronische aangifte
is dat de drempel voor aangifte lager wordt, wat betekent dat het opsporingspercentage
hoogstwaarschijnlijk zal dalen. Tegelijk mag je verwachten dat het totale
aantal opgespoorde misdrijven zal toenemen, omdat wij van een groter aantal
op de hoogte zijn. Of dat onmiddellijk zichtbaar zal worden of zal worden
geregistreerd, is vers twee. Het belangrijke voordeel is dat er een completer
beeld ontstaat. Dit is bijvoorbeeld van belang bij veelplegers: als iemand
wordt vastgenomen en in de periode erna bepaalde aangiftes in een bepaald
regio sterk afnemen, dan is het vrijwel zeker dat de dader is gepakt; uit
dit systeem kan echter geen bewijs worden afgeleid. De misdrijven die in feite
zijn opgelost, zullen op die wijze dus als onopgelost geregistreerd blijven.Mevrouw Griffith (VVD):Er zijn enkele pilots gehouden. Hebben die geen informatie of oplossingen
aangeleverd voor de fraudebestrijding bij valse aangiften?Minister Donner:De voorwaarde bij de pilots was dat, als een en ander leidde tot een rechtszaak,
er altijd een fysieke handtekening nodig was. Daarom beschik ik nog niet over
die ervaring. De pilots wijzen vooralsnog niet op veel valse aangiften. De informatie over de pilots berust overigens primair bij de politie.De heer Van Haersma Buma (CDA):Is het niet zinvol om straks per AMvB toch de mogelijkheid van aangifte
bij een bekende dader te openen? Ik begrijp dat uw bezwaar niet principieel
is, maar praktisch: u wilt eerst kijken hoe dit werkt.Minister Donner:Het is in principe mogelijk. De AMvB regelt voor welke misdrijven het
kan. In de memorie van toelichting is ook aangegeven dat het zeker niet de
bedoeling is dat deze wijze van aangifte alleen maar wordt gebruikt voor zaken
die waarschijnlijk niet zullen kunnen worden opgelost. De waarschijnlijkheid
is echter groot dat de politie bij delicten met bekende daders vrij snel de
aangever zal vragen om op het politiebureau te verschijnen voor een nadere
invulling. U begrijpt dat dit systeem berust op vrij gestandaardiseerde informatieverstrekking.
Dan rijst onmiddellijk de vraag: hoe weet men dat een bepaalde persoon de
dader is, waaruit wordt dat afgeleid?Het systeem kent dus zijn beperkingen. Zodra deze categorieën worden
geopend, zal het gehele aangifteformulier moeten worden aangepast omdat aanvullende
gegevens moeten worden gevraagd. Welnu, óf we wachten met het hele
systeem totdat ook dat mogelijk is, óf we beginnen nu met hetgeen al
mogelijk is, om vervolgens te zoeken naar uitbreidingen. Ik heb mijn keuze
gemaakt.De heer Van Heemst vroeg waarom nog geen sprake is van verregaande digitalisering.
Ik geef de voorkeur aan modernisering van het totale proces van strafvordering,
conform het project Strafvordering 2001. Een van de overwegingen zal zijn:
welke onderdelen kunnen eventueel verder worden gedigitaliseerd? Voor zover
het interne proces kan worden gedigitaliseerd, is dat vaak al gebeurd. Helaas
blijkt dan wel dat computers worden gestolen of aan de straat worden gezet.
Belangrijke onderdelen van de verwerking van strafzaken zijn gedigitaliseerd.
Zolang echtheid en originaliteit bij het digitaal opslaan van bepaalde bewijsstukken
minder kunnen worden gegarandeerd, is het moeilijk om je los te maken van
papier. De mogelijkheden voor vervalsing zijn op papier immers minder dan
bij de gedigitaliseerde verwerking van gegevens. Dit vormt een zekere beperking.
Er is ook gevraagd of processen-verbaal voortaan elektronisch op straat kunnen
worden gemaakt. Een proces-verbaal kan op het bureau worden ingetypt in een
computer. Sommige parkeerwachten noteren op straat al zaken digitaal, bijvoorbeeld
in een Blackberry. Dit is bij bepaalde politiekorpsen ingevoerd. De politiekorpsen
maken daarin echter zelf een kostenafweging. In dat licht kan ik de Kamer
zeker aanbevelen om het wetsvoorstel met betrekking tot enkele aspecten van
het beheer van de politie zo snel mogelijk te behandelen. Des te sneller kunnen
wij op dat punt verder. Natuurlijk zal het helemaal ideaal zijn wanneer wij
het beheer hebben gecentraliseerd. Maar goed, dat moeten wij eerst evalueren.De heer Van Heemst vroeg naar de werkdruk. Aan de ene kant gaat het informatiemanagement
van de politie ervan uit dat het aantal aangiftes zal toenemen; aan de andere
kant zal de efficiency verbeteren bij de verwerking van aangiftes. Het hele
proces zal verlopen zonder dat er personen tussen zitten, terwijl dat nu wel
het geval is. Op termijn valt te verwachten dat er verdere verbeteringen zijn
in de efficiency en dat er een verdere verschuiving plaatsvindt in de aangiftes
en de aangiftebereidheid. De financiële lasten hangen daarmee samen.
Dat is de reden dat het wetsvoorstel voorziet in een stapsgewijze uitbreiding,
zodat de zaak niet in één klap zonder voorbereiding wordt ingevoerd.De heer Van Heemst (PvdA):Ik ben het ermee eens dat er administratieve winst wordt geboekt met de
verschuiving van papieren aangiftes naar digitale. Indien echter door deze
nieuwe mogelijkheid in 5% of 10% van de zaken waarin geen aangifte werd gedaan,
dit voortaan wel gebeurt, zorgt dat voor een enorme toename van het aantal
aangiftes. Daarbij gaat het om 100.000 tot 300.000 of 400.000 extra digitale
aangiftes. Overigens moeten wij dat willen, want het is goed dat mensen aangifte
doen. Deze grote stijging van de inhoudelijke werklast kan echter niet worden
opgevangen met een kleine efficiencywinst.Minister Donner:Nogmaals, dat is de reden dat wordt begonnen met een beperkt aantal misdrijven
waarbij de dader niet bekend is. Dat houdt in dat er minder kan worden gedaan
met iedere individuele aangifte. Met het patroon dat zichtbaar wordt door
een toegenomen aangiftebereidheid, komen er aanwijzigen beschikbaar die het
mogelijk maken om bepaalde personen meer gericht vast te nemen. Men moet echter
niet de illusie hebben – zeker als er geen dader bekend is – dat
het oplossingspercentage een andere richting zal uitgaan dan naar beneden.
Ook indien door het gevonden patroon iemand wordt opgepakt en uit het vervolg
blijkt dat een veelpleger is gepakt, zijn daarmee de oude zaken nog niet opgelost.Iedereen krijgt een bevestiging van de aangifte die is gedaan. Daarbij
kan ook informatie worden verstrekt wat er verder wordt gedaan. Ik ben er
vooralsnog zeer huiverig voor om op dezelfde wijze de stand van de behandeling
te verstrekken. Dat is potentieel een gevoelig gegeven over bepaalde personen,
zeker als wij zoiets introduceren voor misdrijven waar de dader bekend is.
Daar ben ik terughoudender. Laten wij niet in een keer te veel hooi op onze
vork nemen.De heer Van Haersma Buma zeg ik dat het duidelijk is dat met deze methode
er één landelijke voorziening komt. Bij AMvB zal geregeld worden
wie verantwoordelijk is voor de eenvormige aangifte. Dat is primair de minister
van Justitie, die het format vaststelt. De politieregio's zijn verantwoordelijk
voor de wijze waarop verder wordt gehandeld met de aangiftes. Dat blijft vooralsnog
gescheiden.Mevrouw Griffith vroeg bij welke politieregio's zich knelpunten voordoen
rond de ICT. Die doen zich voor bij de grootste politieregio's, Amsterdam
en Rotterdam. Begin volgend jaar volgen die regio's ook, zodat op het moment
van invoering het systeem dekkend is.Wij nemen een grote stap binnen het systeem van aangifte, dat tot nu toe
berustte op fysiek contact tussen de politieambtenaar en degene die aangifte
doet. Het is een kwestie van ervaring opdoen. Wij moeten ons ervan bewust
zijn dat, zoals in de procesbeschrijving is aangegeven, de invoering van deze
mogelijkheid potentieel een centraliserende factor in het politiebestel is.
Dat is een consequentie van de keuze van de instrumenten. Het
is een landelijk systeem, dat zonder meer uitstraling zal hebben op het vervolg,
waarbij de vraag zal rijzen wat de gevolgen zullen zijn van verschillen in
verwerking. Ik ben het ermee eens dat op termijn een steeds verdergaande afstemming
tussen politiesystemen zal plaatsvinden, zeker als wij het vervolg van de
verwerking duidelijk willen maken. Laten wij echter wel wezen, wij hebben
het over een geleidelijke ontwikkeling, die zal samenhangen met de discussie
over het beheer van het politiebestel.Ik hoop dat wij de kleine stap van het wetsvoorstel nu kunnen nemen.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Wij zullen aanstaande dinsdag stemmen over het wetsvoorstel.De vergadering wordt van 19.30 uur tot 20.30 uur geschorst.Voorzitter: Van der Ham 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20042005-822-826.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl