Behandeling van: het wetsvoorstel Een afzonderlijke inkomensvoorziening voor kunstenaars (Wet inkomensvoorziening kunstenaars) (25053).
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1997-1998, pag. 693-700

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

05-02-1998

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

nr. 16, pagina 693-700

20-01-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 25053Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (XI) voor het jaar 1998 (de delen Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening) (25600 XI)Pagina 730-755
Voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Een afzonderlijke inkomensvoorziening voor kunstenaars (Wet inkomensvoorziening kunstenaars) (25053)Pagina 722-730
Presentie en opening (dinsdag 20 januari 1998)Pagina 693-693
Lijst van besluiten (disdag 20 januari 1998)Pagina 755-756
Behandeling van: het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (XI) voor het jaar 1998 (de delen Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening) (25600 XI).Pagina 700-722
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 20 januari 1998)Pagina 756-757
Behandeling van: het wetsvoorstel Een afzonderlijke inkomensvoorziening voor kunstenaars (Wet inkomensvoorziening kunstenaars) (25053).Pagina 693-700

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Een
afzonderlijke inkomensvoorziening voor kunstenaars (Wet inkomensvoorziening
kunstenaars) (25053).De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Luimstra-Albeda (CDA):Voorzitter! De CDA-fractie dankt de bewindslieden voor de uitgebreide
beantwoording in het kader van de schriftelijke voorbereiding. De reactie
op de nadere vragen inzake de wetssystematiek is voor mij weinig verhelderend
geweest. Dit onderwerp laat ik graag over aan de woordvoerder van de PvdA-fractie,
de heer Van de Zandschulp, die hier nader op in zal gaan. Dat neemt niet weg
dat ik de beantwoording met gespitste oren zal beluisteren in de hoop dat
alle twijfel kan worden weggenomen en de CDA-fractie een positief eindoordeel
over dit wetsvoorstel kan geven.Het is lang stil geweest aan het wet- en regelfront inzake de inkomenspositie
van kunstenaars, ondanks het feit dat velen van hen met veel moeite en dankzij
een gedoogbeleid het hoofd nog net boven water hebben kunnen houden. Niet
dat er nu plotseling een vorstelijk inkomen en een grootse toekomst in het
verschiet liggen, maar er komt nu wel een regeling waarbij mogelijkheden worden
gecreëerd die kunnen leiden tot een onafhankelijk kunstenaarschap.Vele kunstenaars in vrijwel alle kunstdisciplines hebben dit steuntje
in de rug hard nodig; niet als vangnet, maar als springplank naar een onafhankelijk
zelfstandig kunstenaarschap. Een gedegen flankerend beleid is daarbij een
voorwaarde en daar ligt toch echt een probleem.Zaterdagavond kwam bij mij nog een fax van elf pagina's binnen van de
Werkgroep kunstenaar en bijstand. Mijn spreektijd staat niet toe dat ik uitvoerig
inga op de problematiek die de werkgroep schetst. Eén van de zorgen
die de kunstenaars uiten, betreft het flankerend beleid. De middelen en daarmee
de mogelijkheden die nu nog over zijn, zijn inderdaad beperkt. Het zal van
alle betrokken instellingen veel creativiteit vergen om toch iets goeds van
de grond te krijgen.Voorzitter! Ik neem aan dat de bewindslieden de standpunten en de problemen
van de Werkgroep kunstenaar en bijstand kennen. Ik krijg graag de toezegging
dat bij de uitvoering van de WIK met hen nog eens grondig gekeken wordt naar
mogelijkheden om hun problemen op te lossen. Ook hoor ik graag nog eens hoe
het nu zit met de uitvoeringskosten, die naar de mening van
de CDA-fractie echt aan de hoge kant zijn. Wat gebeurt er als blijkt dat deze
kosten lager uitvallen? Verdwijnt dit geld dan als een soort stille bezuiniging
of wordt het alsnog ingezet voor flankerend beleid?Eenmaal in de WIK zal de kunstenaar zich op de markt moeten oriënteren
en waarschijnlijk via een gemengde beroepsuitoefening in zijn levensonderhoud
moeten voorzien. Maar niet voor elke kunstenaar die gebruik zal maken van
de WIK zal het einddoel geheel zelfstandig levend van de kunst, kunnen worden
bereikt. Het is niet denkbeeldig dat juist door deze WIK, met de beperking
in de tijd – waarschijnlijk onbedoeld – ook een zekere schifting
onder de kunstenaars zal optreden. Of is dit soms wel de bedoeling van de
bewindslieden geweest?Voorzitter! Tijdens de schriftelijke voorbereiding heeft de CDA-fractie
gevraagd of de termijn van tien jaar waarin de vier jaar moeten worden opgenomen,
een willekeurige periode is. Het antwoord was dat, als uit de evaluatie mocht
blijken dat een langere periode te overwegen is, de bewindslieden hier serieus
naar zullen kijken. Dit antwoord stemt ons hoopvol. Continuïteitsproblemen
zijn in zekere zin inherent aan het kunstenaarschap. De verwachting is dat
dit knelpunt niet binnen de eerste tien jaar zal zijn weggenomen. Daarna wacht
dan de bijstand en het moeten opgeven van het beroep kunstenaar. Duidelijk
is het grote belang van een gedegen evaluatie. Er dient niet alleen na drie
jaar geëvalueerd te worden. Enige jaren later dient dit opnieuw te gebeuren
om de problemen die op wat langere termijn spelen, op te kunnen lossen. Wij
signaleren toch een aantal onzekerheden zowel bij de invoering als bij de
uitvoering van de WIK. Ik geef een tweetal voorbeelden.De invoering moet per 1 juli plaatsvinden. Wij hebben gisteravond een
fax gekregen van de VNG, waarin zij aangeeft dat die datum niet haalbaar is,
omdat de vakantietijd per 1 juli begint en de automatisering nog niet is aangepast.
De VNG denkt dat 1 oktober op z'n vroegst haalbaar is en ook dat zal nog problematisch
zijn. Vooral in de grote steden komt er een gigantische hoeveelheid aanvragen.
Of alle aanvragen worden meteen na de invoering gedaan, of iedereen stelt
het uit tot het laatste moment. Dat is niet te voorspellen, maar voor een
stad als Amsterdam – de verwachting is dat daar zo'n 1200 kunstenaars
gebruik zullen maken van de WIK – is het wel heel moeilijk te behappen,
mede met het oog op het verhaal van de VNG. Er ontstaat dan een wachtlijst
en dat kan ertoe leiden dat de laatste wachtende met gemak minstens een half
jaar later aan de beurt is om tot de WIK toe te treden dan de eerste. Tot
dat tijdstip heeft deze laatste wel gebruikgemaakt van een verruimd ABW-regime
en feitelijk een half jaar extra WIK opgedaan. Eigenlijk is dat niet helemaal
eerlijk.Wat de uitvoering betreft geef ik een voorbeeld uit de beeldende kunst.
Definitieve verrekening van inkomsten moet bij het tussentijds verlaten van
de WIK zo snel mogelijk geschieden, zie artikel 10, lid 4. Dit kan betekenen
dat halverwege het boekjaar een herrekening moet worden gemaakt. Dat geschiedt
weer op basis van de vastgestelde jaarrekening. Het wordt wel een omslachtige
kwestie als deze om de eerdergenoemde reden halverwege het jaar voor het half
jaar daarvoor moet worden vastgesteld. Een voorlopige afrekening en een definitieve
afsluiting aan het eind van het boekjaar ligt meer voor de hand. Bovendien
voorkomt dat enigszins dat WIK'ers die een grote opdracht zien aankomen, deze
door tijdige opzegging buiten het bereik van hun WIK-periode brengen. Daarmee
worden zij afgerekend op het moment dat er door de Sociale Dienst nog niets
valt te korten, terwijl dat bij verrekening op jaarbasis wel zou moeten. Dan
heb je ook nog de minder handige maar wel gelukkige kunstenaar. Die schildert
er flink op los en verkoopt – grote verrassing – aan het eind
van het jaar zijn hele tentoonstelling. De inkomsten stijgen boven de 125%-norm
en worden keurig verrekend. Volkomen correct, maar wel in tegenstelling tot
wat de andere kunstenaar die een grote opdracht zag aankomen en uit de WIK
stapte is overkomen. Definitieve afrekening op basis van de volledige jaarrekening
kan dit soort rechtsongelijkheid voorkomen. Graag hoor ik hierover de mening
van de bewindslieden.De heer Van de Zandschulp (PvdA):Voorzitter! Tien jaar na de opheffing van de BKR spreken wij vandaag over
een nieuwe afzonderlijke inkomensvoorziening voor kunstenaars, zij het heel
anders opgezet dan wijlen de BKR. In de tijd tussen BKR en WIK wordt de kunstenaar
veelal gedoogd in de bijstandswet, met een per gemeente uiteenlopende graad
van permissiviteit. Dat is niet bevredigend en ook in strijd met de algemene
sollicitatieplicht van de ABW. Een kille sanering van het kunstenaarsbestand
in de bijstand is een optie, maar gelukkig geen optie die in de Nederlandse
politiek weerklank vindt. Er is een brede consensus dat kunst een eigen en
bijzondere waarde heeft voor de samenleving, een waarde die op de markt zeer
onvoldoende gemeten wordt. De overheid heeft een taak om kunst te stimuleren,
echter zonder te treden in een artistieke beoordeling van afzonderlijke kunstuitingen.Bij zo'n overheidstaak past wel een voor de kunstenaar tijdelijke voorziening,
die gericht is op het creëren van een levensvatbare, wellicht gemengde
beroepspraktijk en een zelfstandig voorzien in de bestaanskosten. Zo'n regeling
voor kunstenaars zou in de bijstandswet ondergebracht kunnen worden, maar
vergt dan zoveel afwijkende bepalingen dat een afzonderlijke regeling de voorkeur
verdient.De nu voorgestelde WIK is zeker geen reprise van de BKR, maar echt een
andere regeling en niet alleen omdat deze WIK mede bedoeld is voor andere
kunstenaars dan beeldende kunstenaars. Wijlen de BKR was, als ik afga op de
beeldvorming die er van overgebleven is, bijna een basisinkomen. De WIK is
nadrukkelijk bedoeld als ruggensteun op weg naar economische zelfstandigheid.
Het gaat om een bijstandsachtige regeling die toegespitst is op de positie
van vooral de beginnende kunstenaar en er rekening mee houdt dat de weg naar
een rendabele beroepspraktijk veelal lang en moeilijk is. Met behulp van de
WIK krijgt de kunstenaar de vrijheid om zich enige jaren grotendeels te oriënteren
op het opbouwen van zo'n beroepspraktijk. Grotendeels, want de WIK is een
uitkering beneden het sociaal minimum en voor velen zal de aanvulling tot
het sociaal minimum of iets erboven moeten komen van andere werkzaamheden
dan het eigen vak. De WIK past in een kabinetsbeleid dat uitkeringsverstrekking
koppelt aan een beleid gericht op zelfstandige inkomensvoorziening. We noemen
dat tegenwoordig activerende sociale zekerheid.In de Tweede Kamer heeft de minister het woord "privilege" gebruikt in
verband met de WIK. Ik vind dat een ongelukkige en ook onjuiste betiteling.
Het WIK-recht is geen sinecure, geen ereambt, maar vergt inspanningen. De
WIK is een regeling die een evenwicht van rechten en plichten beoogt, ook
al worden die concreet iets anders ingevuld dan bij andere socialezekerheidsuitkeringen.De WIK is te beschouwen als een correctie van en een aanvulling op de
uitkomsten van de markt. De markt meet de intrinsieke waarde van de kunst
wel zeer gebrekkig. De overheid speelt een belangrijke aanvullende en stimulerende
rol, maar is ook niet goed in staat om de artistieke waarde van kunstuitingen
te beoordelen. De overheid past hierbij een grote terughoudendheid, maar de
overheid moet tegelijkertijd selectief zijn. Niet iedereen die zich kunstenaar
noemt, wordt als WIK-gerechtigde geaccepteerd.In dit wetsvoorstel is sprake van een beroepsmatigheidstoets, maar die
wordt vooral ambachtelijk ingevuld. Opleiding en een zeker minimuminkomen
uit kunstbeoefening zijn de belangrijkste criteria. Die beroepsmatigheidstoets
wordt in de praktijk grotendeels gedelegeerd aan een particuliere instelling,
die een zwaarwegend advies uitbrengt. De overheid is en blijft natuurlijk
wel verantwoordelijk voor de uitvoering van de WIK. Dat is een kwetsbare verantwoordelijk-
heidsverdeling. Ik ben in beginsel bereid om ermee in zee te gaan, maar ik
heb er nog wel een vraag over. Ik vind het noodzakelijk dat de instantie die
de beroepsmatigheidstoets uitvoert, door belanghebbenden als deskundig en
onpartijdig wordt beschouwd. Volgens de wettekst moet dat de Stichting voorzieningsfonds
voor kunstenaars zijn. In de nota naar aanleiding van het verslag aan de Tweede
Kamer wordt hierover het volgende gezegd: "Gelet op het feit dat het kabinet
hoge eisen stelt aan de onafhankelijkheid van degenen die de beroepstoets
moeten vaststellen, zal deze toetsing plaatsvinden onder verantwoordelijkheid
van een speciaal daartoe op te richten stichting die bestuurlijk aan alle
eisen van onafhankelijkheid zal dienen te voldoen. Voor de feitelijke uitvoering
van de beroepstoets zal de Stichting VVK verantwoordelijk zijn. Vanwege haar
langdurige ervaring op het terrein van kunst beschikt de Stichting VVK over
de vereiste expertise om deze toetsing uit te voeren."Als ik het goed begrijp, voert de Stichting VVK de beroepstoets uit onder
verantwoordelijkheid van een nieuw op te richten stichting. Wie benoemt het
bestuur van die nieuw op te richten stichting, die bestuurlijk aan alle eisen
van onafhankelijkheid voldoet? Wat is de relatie tussen die nieuwe stichting
die uiteindelijk verantwoordelijk is voor de beroepstoets en de minister?
En waarom noemt de wettekst slechts de feitelijke uitvoerder en niet de stichting
die verantwoordelijk is?De WIK zoals die nu voorligt, is het resultaat van een breed maatschappelijk
en politiek compromis. Het initiatief voor deze wet is geboren binnen de kunstenaarswereld
zelf. De aanvankelijke invulling en vertaling van dit initiatief door het
kabinet viel te schraal uit en deed het draagvlak in de kunstenaarswereld
voor de WIK vrijwel wegsmelten. Tijdens het debat met de Tweede Kamer is het
oorspronkelijke wetsvoorstel zo bijgebogen dat het nu weer meer overeenkomt
met de opzet van degenen die het initiatief bedachten. Na de behandeling in
de Tweede Kamer wordt de WIK voor veel kunstenaars toch weer een serieuze
optie, die prikkelt en uitdaagt om die kans te benutten. Ik denk dat de WIK
een grotere slaagkans heeft na de door de Tweede Kamer aangebrachte amendementen.Voor de beginnend kunstenaar is de WIK vooral een kans, zoals de minister
in de Tweede Kamer stelde. Voor de oudere, langdurig bijstandsgerechtigde
kunstenaar met een zeer marginale economische positie is de WIK – behalve
een kans – echter ook een bedreiging. Ik meen dat die groep extra aandacht
verdient in het flankerend beleid.De kans van slagen van de WIK is zeer sterk afhankelijk van het flankerend
beleid. De doelstelling is immers, de kunstenaar een ruggensteun te geven
bij de ontwikkeling van een renderende beroepspraktijk. De partiële inkomensvoorziening
is de ene poot van het nieuwe beleid, het flankerend beleid de andere. Ik
heb uit de toelichtende stukken wel een indruk gekregen van vele nuttige,
verspreide projecten en initiatieven, maar mij is niet duidelijk geworden
dat er werkelijk sprake is van een systematisch opgezet flankerend beleid
als integraal onderdeel van de WIK.De slotfase van het debat in de Tweede Kamer ging over de vraag of en,
zo ja, in hoeverre een iets minder schrale inkomensvoorziening ten koste zou
gaan van flankerend beleid. Is alles wel of niet financierbaar uit de vrijvallende
middelen uit het Gemeentefonds en mag het flankerend beleid 10 of 20 mln.
kosten of iets daartussenin? Toen ik dat las, vroeg ik mij af of deze benadering
niet pennywise en poundfoolish is. Dé maatstaf waaraan wij het succes
van de WIK straks meten, is mijns inziens de vraag of zij voldoende kunstenaars
in staat stelt om een rendabele beroepspraktijk op te bouwen. Daarvoor is
het flankerend beleid essentieel. Als het flankerend beleid kunstenaars weghoudt
van de bijstandswet, mag dat best iets kosten; dan gaat de kost voor de baat
uit.Het flankerend beleid wordt opgedragen aan twee stichtingen, een nieuwe
stichting aangehaakt bij het Voorzieningsfonds voor kunstenaars en de stichting
Podiumkunstwerk. Gemeentelijk beleid wordt daarbij, als ik het goed begrijp,
complementair geacht. Ik maak hierbij twee opmerkingen. Het VVK en de stichting
Podiumkunstwerk zijn landelijke instellingen. Flankerend beleid moet echter
voor een groot deel lokaal of regionaal uitgevoerd worden. Een voluit medeverantwoordelijke
rol van de 39 centrumgemeenten die de WIK gaan uitvoeren, lijkt mij noodzakelijk.
De concentratie van de uitvoering bij 39 centrumgemeenten maakt het ook mogelijk
dat die gemeenten mede een taak toebedeeld krijgen in het flankerend beleid.
De kunstenaar klopt bij dat loket niet alleen aan voor een uitkering, maar
ook voor advies en begeleiding naar een rendabele beroepspraktijk. De uitvoerende
centrumgemeente kan de kunstenaar misschien verwijzen naar een bestaande instelling,
maar zal bij het ontbreken ervan zo'n flankerende instelling voor advies en
 begeleiding in het leven moeten roepen.Ik heb gevraagd of de kunstenaar een individueel recht op advies en begeleiding
op weg naar economische zelfstandigheid heeft. Het antwoord daarop was ontkennend.
Ik vermoed dat daarvoor nu nog onvoldoende infrastructuur voorhanden is. Ik
vind wel dat die vraag binnenkort met "ja" beantwoord moet kunnen worden.
Het hoort naar mijn mening integraal onderdeel te zijn van de uitvoering van
de WIK en het past bij de huidige leuzen over samenwerking van werk en inkomen
en een nieuw evenwicht van rechten en plichten. Voorzitter! Met deze kanttekeningen
ga ik akkoord met datgene wat met de WIK wordt beoogd.Ik zie mij nu genoodzaakt om mijn resterende spreektijd te wijden aan
de wetssystematiek en -techniek. In het verslag heb ik daarover al vragen
gesteld. De beantwoording riep slechts nieuwe vragen op. Beide betrokken commissies
hebben medio december in een brief die vragen over de door hen veronderstelde
discrepanties tussen wettekst en allerlei toelichtende stukken zo helder mogelijk
proberen te formuleren. Vorige week kwam de reactie van de bewindspersonen:
twee pagina's vol cryptische zinnen. Ik kon er geen touw aan vastknopen. Bij
lezing zongen de beroemde regels van Nijhoffs Awater door mijn hoofd: "De
schrijfmachine mijmert gekkenpraat. Lees maar, er staat niet wat er staat."
Wat de dichter is toegestaan, is de wetgever echter verboden. De beide schriftelijke
pogingen tot opheldering hebben in mijn ogen gefaald. Ik doe die exercitie
daarom nu plenair over; ik neem de wettekst als uitgangspunt.Artikel 1 bevat de algemene begripsbepalingen en maakt een onderscheid
tussen de begrippen "kunstenaar" in lid 1d en "beginnend kunstenaar" in lid
1e. Ik ga hier niet de volledige wetsartikels voorlezen, maar ik vat ze –
uiteraard iets te kort door de bocht – zo correct mogelijk samen. In
artikel 1d staat dat de kunstenaar iemand is die hier te lande werkzaam is
in de kunstbeoefening; in artikel 1e staat dat de beginnend kunstenaar iemand
is die binnen twaalf maanden na het behalen van een kunstvakdiploma een aanvraag
voor een WIK-uitkering indient. Mijn conclusie is dat een beginnend kunstenaar
ex artikel 1e niet per definitie tevens een kunstenaar is zoals bedoeld onder
lid 1d. De eis als kunstenaar werkzaam te zijn, ontbreekt immers in de begripsbepaling
van beginnend kunstenaar. De nota naar aanleiding van het verslag van deze
Kamer spreekt mijn conclusie tegen via een herformulering van het begrip "beginnend
kunstenaar". Die nota naar aanleiding van het verslag stelt dat een beginnend
kunstenaar een kunstenaar is "als bedoeld in artikel 1d, die ...". Die verwijzing
naar artikel 1d met de begripsbepaling van "kunstenaar" ontbreekt echter in
de wettekst. Als die verwijzing naar artikel 1d in de wettekst zou staan,
is een beginnend kunstenaar inderdaad een subcategorie of een nadere specificatie
van het "verzamelbegrip" of algemene begrip "kunstenaar", zoals het kabinet
beoogt te betogen. Nu die verwijzing naar artikel 1d in de wettekst ontbreekt,
formuleert de wettekst mijns inziens twee zelfstandige en afzonderlijke categorieën
"kunstenaar" en "beginnend kunstenaar" en kan op grond van de wettekst niet
gezegd worden dat ieder beginnend kunstenaar per definitie een kunstenaar
is in de zin van artikel 1d.Een vervolgvraag is hoelang iemand de hoedanigheid van "beginnend kunstenaar"
behoudt. De wettekst zegt daar niets over. De nota naar aanleiding van het
verslag van deze Kamer stelt: "De hoedanigheid van beginnend kunstenaar, die
bepalend is voor de toegang tot de WIK, blijft gedurende de looptijd van het
recht op uitkering – tien jaar na de dag met ingang waarvan voor de
eerste maal uitkering van de WIK werd toegekend – behouden." Ik vind
dat merkwaardig, maar het is in ieder geval een helder antwoord. In de brief
van de bewindspersonen van vorige week staat in een bijzin dat na de eenmaal
toegekende aanspraak de begripsspecificatie haar functie verliest. Dat is
een wat cryptische zinsnede. Als ik het goed begrijp, wordt hier gesteld dat
de begripsspecificatie "beginnend kunstenaar" na de toelating tot de WIK-uitkering
geen zin meer heeft. Met andere woorden: de hoedanigheid van "beginnend kunstenaar"
gaat over in die van "kunstenaar", maar dat werd juist ontkend in de nota
naar aanleiding van het verslag. Er schiet mij een andere dichtregel van Nijhoff
door het hoofd: "En telkens als ik evenknikte dat ik het
wist,liet hij het water bevenen het werd uitgewist."Wat is nu de relevantie van deze tekstexegese? De uitkeringsvoorwaarden
voor de kunstenaar en voor de beginnend kunstenaar verschillen aanzienlijk.
Artikel 4 formuleert de uitkeringsvoorwaarden. Artikel 4, lid 1, stelt dat
er voor de beginnend kunstenaar één uitkeringsvoorwaarde is,
namelijk het niet over voldoende middelen beschikken om te voorzien in de
noodzakelijke kosten van het bestaan. Gemakshalve noem ik dat het behoeftecriterium.
Artikel 4, lid 2, stelt dat er voor de kunstenaar, die in de toelichtende
teksten ook wel de "zij-instromer" wordt genoemd, naast het behoeftecriterium
twee aanvullende uitkeringsvoorwaarden gelden. Hij moet namelijk gedurende
een zekere periode als kunstenaar werkzaam geweest zijn en daarmee een minimum
aan bruto-inkomen of bruto-omzet verworven hebben. Gemakshalve noem ik deze
aanvullende voorwaarden de werkzaamheidseis en de minimuminkomenseis.Naast deze twee structurele categorieën WIK-gerechtigden is er in
het hoofdstuk Overgangs- en slotbepalingen nog een derde, maar incidentele
categorie WIK-gerechtigden: de nu nog bijstandsgerechtigde kunstenaar die
zo meteen zijn bijstandsuitkering inruilt tegen een WIK-uitkering. De uitkeringsvoorwaarden
voor deze categorie worden opgesomd in artikel 47. Naast het behoeftecriterium
en de werkzaamheidseis is er de eis van tijdige aanvraag, namelijk binnen
twaalf maanden na de inwerkingtreding van de WIK. Er zijn dus drie groepen
gerechtigden, met per groep verschillende uitkeringsvoorwaarden. De minimuminkomenseis
wordt in de wet slechts gesteld aan de kunstenaar van artikel 4, lid 2. De
nota naar aanleiding van het verslag van de Eerste Kamer stelt daarentegen
dat de minimuminkomenseis aan alle drie te onderscheiden WIK-gerechtigden
wordt gesteld als uitkeringsvoorwaarde, zij het dat het kabinet zo vriendelijk
zal zijn de minimuminkomenseis op nihil te stellen voor de beginnend kunstenaar,
maar dan slechts voor de periode voorafgaand aan de eerste WIK-aanvraag.Dit alles wordt geregeld in een algemene maatregel van bestuur die gebaseerd
wordt op artikel 4, lid 2, waarin die minimuminkomenseis als uitkeringsvoorwaarde
wordt gesteld aan één van de drie categorieën WIK-gerechtigden.
Mijns inziens wordt die algemene maatregel van bestuur gebruikt om, buitenwettelijk,
de minimuminkomenseis ook te stellen aan de beginnend kunstenaar van artikel
4, lid 1, en aan de overgangscategorie van artikel 47. Dat kan mijns inziens
niet.Deze kritische opmerkingen zijn ook twee keer schriftelijk gemaakt, maar
naarmate onze vraagstelling werd aangescherpt, werd de beantwoording cryptischer.
Ik vraag dus nu om een reactie in gewone mensentaal.Ik heb nog een laatste wetstechnische vraag, namelijk over de minimuminkomenseis
van artikel 4, lid 2c, en de spiegelbeeldige beëindigingsgrond van artikel
6, lid 1b (nadat daarin eerst de dubbele ontkenning wordt geëlimineerd),
in relatie tot artikel 10. Artikel 10 verstrekt de WIK-uitkering voorlopig
als een renteloze lening die na afloop van het kalenderjaar wordt omgezet
in een bedrag om niet. De wetteksten geven echter niet aan op welk kalenderjaar
of opeenvolgende kalenderjaren deze artikelen in hun onderlinge samenhang
precies slaan.Ik stel mijn vraag nu aan de hand van een concrete positie. De kunstenaar
van artikel 4, lid 2, voldoet in het jaar t-1 aan de minimuminkomenseis en
krijgt in het jaar t een WIK-uitkering, als renteloos voorschot. In het jaar
t voldoet deze kunstenaar echter niet aan de minimuminkomenseis van artikel
4, lid 2c. De uitkering wordt dan beëindigd volgens artikel 6, lid 1b.
Ik mag toch aannemen dat de uitkering dan beëindigd wordt met ingang
van het jaar t+1 en dat niet het renteloos voorschot over het jaar t teruggevorderd
wordt? Dat zou een levensgroot probleem creëren voor deze kunstenaar
en dat lijkt mij niet de bedoeling te zijn.Met andere woorden: de consequentie van de gekozen systematiek vergt naar
mijn mening dat de minimuminkomenstoets slaat op het voorafgaand kalenderjaar
en niet op het lopende kalenderjaar. Over deze essentiële vraag zwijgt
de wettekst en dat lijkt mij een omissie. Ook hierop zie ik een reactie met
belangstelling tegemoet.Mevrouw Zwerver (GroenLinks):Mijnheer de voorzitter! Het lijkt zo mooi, een wet inkomensvoorziening
voor kunstenaars. Je kunt je echter afvragen of kunstenaars hier wel zo blij
mee moeten zijn. De weerstand van deze beroepsgroep mag dan formidabel zijn,
het is geen excuus voor het magere karakter van het onderhavige voorstel.
De WIK is een zuinige, spaarzame regeling geworden.GroenLinks heeft een aantal problemen met de WIK. Allereerst het begrip
kunstenaar. De commissies voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid en voor Cultuur
hebben de minister nadere vragen gesteld over het onderscheid tussen de begrippen
kunstenaar en beginnend kunstenaar. Collega Van de Zandschulp heeft hierover
al uitgebreid gesproken. Ik wil mij graag bij zijn opmerkingen aansluiten.
Ik ben benieuwd naar het antwoord van de minister.Er is al veel gesproken over de hoogte van de uitkering. GroenLinks vindt
die nog steeds te laag. Wij blijven voorstander van het voorstel "De kunstenaar
uit de bijstand" van de Federatie van kunstenaars. Een verlaagde uitkering
van 75%, gekoppeld aan een bijverdienruimte tot 150%. In deze Kamer is hieraan
echter niets meer te veranderen. Het zij zo, maar rechtvaardig is anders.Het wetsvoorstel benadrukt een zware verantwoordelijkheid van kunstenaars
voor hun toekomst. Dat heeft natuurlijk iedereen, maar het gaat wat ver om
een WIK'er in vier jaar WIK-tijd, is slechts 48 maanden, een renderende beroepspraktijk
te laten opbouwen. Een langere duur dan vier jaar WIK en de tien jaar waarin
die gebruikt mag worden zijn nodig wanneer de wet meer wil zijn dan uitstel
van executie. Onze vraag aan de minister blijft, of hij daar nog eens goed
naar wil kijken in de evaluatie van de WIK over drie jaar.De uitvoering van de regeling loopt via de GSD. De kunstenaar kan nog
steeds door de GSD worden gekort of uitgesloten als de GSD vindt, dat de kunstenaar
"blijk heeft gegeven van een tekortschietend besef van verantwoordelijkheid
van de voorziening in de noodzakelijke kosten van bestaan" (artikel 16, lid
1). Is dat niet vreemd? De kunstenaar heeft door in de WIK te gaan er toch
al blijk van gegeven dat hij/zij verantwoordelijkheid neemt om in ieder geval
30% bij te gaan verdienen? Anders blijf je toch in de ABW. Waarom dan toch
dit artikel?Kunstenaars die nu in de bijstand zitten moeten binnen een jaar na inwerkingtreding
van de wet kiezen voor de WIK of zij kunnen er in de toekomst definitief nooit
gebruik van maken. Dit is vragen om moeilijkheden en het kan niet anders dan
dat deze regel uitvoeringsproblemen oplevert. Wat moet een kunstenaar doen
als zijn/haar partner niet expliciet akkoord gaat met toetreding tot de WIK
(een vereiste)? Moet zo iemand dan maar van beroep veranderen? Of wil deze
regeling bevorderen dat je een andere partner zoekt? Wat als je relatie na
het nu vastgestelde jaar uitgaat? Dan zou je volgens de regel van de wet geen
recht meer hebben op de WIK-uitkering. Dat is toch bizar. Hoe gaat de minister
met deze problematiek om?Ik kom over het flankerend beleid te spreken. Flankerend beleid moet gebruikt
worden om de kunstenaar op weg te helpen naar een renderende beroepspraktijk.
Het moet de kunstenaar een extra duwtje in de rug geven. Dat kan door een
investering in productiemogelijkheden, in zichzelf en/of een investering in
de opbouw van eigen klandizie, een marktonderzoek en dergelijke. Hier is geld
voor nodig. Voldoende geld, zou je zeggen, want het is het hart van de WIK:
het komen tot een renderende beroepspraktijk. GroenLinks kan zich niet aan
de indruk onttrekken dat de financiële middelen voor flankerend beleid
in de WIK minimaal geregeld zijn. Een gemiddelde ABW-uitkering kost ƒ
22.200. Per WIK'er zou zo'n ƒ 6700 (30%) beschikbaar kunnen zijn voor
flankerend beleid. Dit is niet het geval. Er is per WIK'er tussen de ƒ
1500 en ƒ 2000 beschikbaar. Wil je flankerend beleid goed tot zijn
recht laten komen, maatwerk kunnen leveren, dan zul je hier echt meer geld
voor moeten uittrekken. De werkgroep Kunstenaars in de bijstand schrijft in
haar brief van 16 januari dat door de stichting Podiumkunstwerk is berekend
dat er in het kader van de WIW per cliënt ƒ 30.000 voor scholing
en bemiddeling beschikbaar is. Klopt dat? Als het klopt, zou een kunstenaar
in de WIK aanmerkelijk slechter af zijn. Er wordt in dezelfde brief gesteld
dat het gemeentelijk flankerend beleid zonder aanvullende inzet van het WIW-instrumentarium waarschijnlijk weinig zal voorstellen. Is dit
dan wat de minister voor ogen staat als hij spreekt van een actief en stimulerend
flankerend beleid? Dat een beroep op de WIK niet kan samenvallen met een volledige
werkervaringsplaats in het kader van de WIW, is duidelijk. Maar geldt dit
ook voor een werkervaringsplaats voor bijvoorbeeld een dag per week? De minister
zegt zelf dat het aanbieden van betaalde werkervaringsplaatsen en/of stageplaatsen
onderdeel kan zijn van flankerend beleid, maar gelet op het beperkte budget
dat voor flankerend beleid beschikbaar komt, lijkt dit onhaalbaar en onbetaalbaar.
Een WIW-werkervaringsplaats zou uitkomst kunnen bieden. Graag een reactie
van de regering.Dan is er nog het WIK-probleem in relatie met de fiscale wetgeving. Grote
groepen kunstenaars ondervinden nadelige gevolgen van de gewijzigde regeling
voor de fiscale aftrekbaarheid van kosten van huisvesting. Het gaat hierbij
om de regeling dat een ondernemer 70% van het bruto-inkomen in of vanuit een
werkkamer/atelier moet verdienen om voor aftrekbaarheid van 20% van de huur
of van het huurwaardeforfait in aanmerking te komen. Voldoet men niet aan
dit criterium, dan vervallen alle aftrekmogelijkheden. Energiekosten zijn
überhaupt niet meer aftrekbaar. In Nederland is het moeilijk om aan goede
en betaalbare atelierruimte voor kunstenaars te komen. Veel kunstenaars wonen
en werken dan ook op dezelfde plek. Dit brengt hoge woon/werklasten met zich
mee, kosten die wel betaald moeten worden. Een deel van deze lasten werd in
het verleden gecompenseerd door de fiscale aftrekbaarheid van bedrijfskosten.
Dit is nu echter niet meer mogelijk. In de WIK wordt er voor de vaste beroepskosten
uitgegaan van een forfaitair bedrag van ƒ 10.000, met de mogelijkheid
om aantoonbaar hogere beroepskosten te verrekenen met de jaaromzet. Als dit
betekent dat in de WIK net als voor de fiscus de kosten van een werkruimte
aan huis niet meer als beroepskosten worden erkend en dat er anders sprake
zou zijn van overstijging van het forfaitaire bedrag, dan heeft dit een negatieve
invloed op het bedrag dat de kunstenaar uiteindelijk per jaar verdient. De
kans dat een kunstenaar via de WIK tot zelfstandig ondernemerschap komt, heeft
op die manier minder kans van slagen. Erkent de minister deze problematiek?
En zo ja, wat gaat hij er dan aan doen?Het Voorzieningenfonds voor kunstenaars krijgt bij aanvaarding van dit
wetsvoorstel een aantal WIK-taken. Het VVK moet een bestuurlijke en organisatorische
structuur ontwikkelen om invulling te geven aan de beroepsmatigheidstoets
en het flankerende beleid voor de sector "beeldend". De stichting Podiumkunstwerk
moet invulling geven aan het flankerend beleid voor de podiumsector. Zowel
voor het flankerend beleid als voor de uitvoering van de beroepsmatigheid
lijkt het niet meer dan logisch dat er door het VVK onafhankelijke rechtspersonen
worden ingesteld. De beroepsmatigheidstoets op basis van objectieve criteria
zal niet meer zijn dan een momentopname om te bepalen of de kunstenaar beroepsmatig
werkt en of hij toegelaten kan worden tot de WIK. Als de bestuurlijke verantwoordelijkheid
van de beroepsmatigheidstoets bij een onafhankelijke stichting wordt neergelegd,
ontstaat er een organisatorisch overzichtelijke structuur waarin ieder op
basis van eigen verantwoordelijkheid en taakstelling functioneert. Op deze
manier treedt er bij het VVK geen vermenging op met de reguliere taken, zoals
de verenigingstaken. Het bestuur van een in te stellen stichting voor flankerend
beleid zal breed samengesteld worden uit vertegenwoordigers van landelijke
fondsen, het kunstvakonderwijs, de kunstenaarsorganisaties en de VNG. Dit
is de wens van de Beroepsvereniging van beeldende kunstenaars, de Kunstenbond
FNV en de Nederlandse toonkunstenaarsbond. Onderschrijft de minister deze
opvatting en wil hij zich uitspreken over het instellen van onafhankelijke
rechtspersonen door het VVK?Voorzitter! Ik rond mijn betoog af. De WIK, gewikt en gewogen, blijft
op alle onderdelen mager. Het gaat hierbij om de hoogte, de duur en de bijverdienruimte
van de uitkering en om het flankerend beleid. Over drie jaar moet hier bij
de evaluatie nog eens goed naar gekeken worden.Continuïteitsproblemen zijn inherent aan het kunstenaarschap. Die
zijn in de eerste tien jaar niet op te lossen. Bij de eerste evaluatie, over
drie jaar, is hierover nog niets zinnigs te zeggen. Ik wil de minister dan
ook vragen om een nader vervolgonderzoek in te stellen naar de gemiddelde
opstartperiode van beginnend kunstenaars en te onderzoeken of de termijn van
tien jaar voldoende is om te komen tot die zo graag gewilde renderende beroepspraktijk.Voorzitter! Gisteren hebben wij nog een brief gekregen van de VNG. De
VNG verwacht grote problemen bij de invoering van de WIK per 1 juli. Collega
Luimstra sprak hier ook al over. Wil de minister een reactie op de brief van
de VNG geven?De heer Veling (GPV):Mijnheer de voorzitter! De fracties van SGP, RPF en GPV kunnen instemmen
met een regeling die kunstenaars, al dan niet beginnende, financieel een steuntje
in de rug geeft, zolang zij niet in staat zijn om van hun kunst te leven.
Kunst is van waarde. Kunst kan verrijkend zijn voor de samenleving en cultuur
is, zoals bekend, niet altijd gemakkelijk te gelde te maken. Met het oog daarop
bestaan veel regelingen. Terecht neemt de Nederlandse overheid een aandeel
in de bekostiging van kunst, in subsidieregelingen en wat dies meer zij. De
WIK vormt een zinvolle aanvulling op de bemoeienis van de overheid op het
terrein van de kunsten, namelijk gericht op de kunstenaars en hun inkomen.Die aanvulling moet functioneren als een startmotor. Die moet je soms
ook gebruiken als de motor hapert onderweg. Dat is onzes inziens een goede
zaak. Een structurele bijdrage aan het kunstleven behoort gericht te zijn
op de inhoud van de kunst, wat iets anders is dan dat de overheid haar beoordeelt,
en op het belang ervan voor de samenleving. Een ondersteuning van kunstenaars
die onvoldoende inkomen weten te verwerven moet in de tijd beperkt worden.De verenigde kunstenaars hebben ons laten weten dat het voorliggende wetsvoorstel
nog te mager is. Dat is niet zo vreemd. Percentages kunnen hoger en termijnen
kunnen langer, maar het komt ons voor dat er een redelijk evenwicht is gevonden
tussen de bescherming van kunstenaars en het uitgangspunt dat kunst als kunst
betaald moet worden, in de vrije markt of binnen het subsidiestelsel. De klacht
dat door de WIK "een deel van de mensen, kunstenaars, op een
lager bestaansminimum wordt gezet" lijkt ons niet billijk. Het is immers nadrukkelijk
de bedoeling dat kunstenaars zelfstandig inkomen verwerven. De bijverdienregeling
en ook de regeling van de beroepskosten maken de WIK tot een principieel andere
regeling dan de ABW.De Federatie van Kunstenaarsverenigingen heeft wel een punt waar zij vragen
stelt over wat zij noemt de "exorbitant hoge raming van de kosten van de adviserende
instelling". Graag zouden wij van de minister of de staatssecretaris een reactie
horen op de stelling dat een adviesaanvrage niet meer dan ƒ 200 behoeft
te kosten. Dat is toch aanmerkelijk lager dan waarvan sprake was.Wij zouden het bij deze opmerkingen en een enkele vraag kunnen laten,
als het wetsvoorstel niet rare vormfouten bevatte. Door de fractie van de
PvdA zijn kritische vragen gesteld over de systematiek van de wet. Dat is
zeer terecht, onzes inziens. In de nota naar aanleiding van het verslag en
vervolgens in een antwoord op nadere schriftelijke vragen vanuit deze Kamer
verdedigt de minister zijn voorstel met een energie, een betere zaak waardig.
Want de opzet is gewoon niet goed. Ik begrijp niet waarom het vernuft van
ambtenaren om de tekst van het wetsvoorstel toch tot iets bruikbaars te kneden,
niet is ingezet om een correctie door te voeren, temeer nu er toch een verbetering
noodzakelijk is vanwege een onbedoelde dubbele ontkenning, die de regeling
het omgekeerde laat zeggen van wat bedoeld wordt.Het gaat erom wat nu precies moet worden verstaan onder kunstenaars en
beginnende kunstenaars. De minister zegt nu dat de kring van kunstenaars de
kring van beginnende kunstenaars omvat. Dat lijkt niet zo onlogisch, maar
klaarblijkelijk hebben de opstellers van de wetstekst iets anders gedacht,
namelijk dat beide categorieën elkaar aanvullen; dus beginnende kunstenaars
en gevorderde kunstenaars. Anders was wel met het omvattende begrip begonnen
om vervolgens nog, wat de inkomstentoets betreft, een uitzondering te maken
voor een deel van de doelgroep, te weten de beginnende kunstenaars. Zo is
het echter niet opgezet. Bovendien zou, als dit bedoeld was, de omschrijving
van beginnend kunstenaar wel zijn begonnen met: een beginnend kunstenaar is
een kunstenaar die ... Dat staat er echter niet. Er wordt begonnen met een
nieuwe open aanduiding: een beginnend kunstenaar is degene die een aanvraag
indient, enz. Die opzet is niet logisch. Kun je het wetsvoorstel dan toch
redden? Dan moet je de inkomenseis, die volgens de wettekst aan alle kunstenaars
moet worden gesteld, via de daartoe strekkende AMvB voor beginnende kunstenaars
op nihil stellen. Dat is nogal gekunsteld. Zo geredeneerd zou artikel 4.1
over het recht op een uitkering voor beginnende kunstenaars helemaal overbodig
zijn. Beginnende kunstenaars moeten immers inkomen uit hun kunst verwerven,
namelijk nihil. Waarom zou je dan niet gewoon vaststellen dat beginnende kunstenaars
ook een zekere periode als kunstenaar werkzaam geweest moeten zijn, namelijk
nul weken? Zo kun je dat ook regelen. Met veel kunst- en vliegwerk zou de
tekst van het wetsvoorstel misschien nog gered kunnen worden. Tussen haakjes,
je blijft je afvragen waarom dat zo belangrijk is, maar goed.Echt mis gaat het wanneer een voormalig beginnend kunstenaar zich gaat
afvragen of zijn WIK-uitkering misschien nog eens afhankelijk wordt van eigen
inkomsten. Volgens de begripsomschrijving van "beginnend kunstenaar" ben je
eens en voor al een beginnend kunstenaar, wanneer je een WIK-uitkering hebt
aangevraagd binnen twaalf maanden na je diplomering op de kunstacademie. Welnu,
dan gelden er voor jou geen nadere voorwaarden; kijk maar naar artikel 4.1.
De eerste vier jaar zit je dus gebeiteld. Verdedigt de minister deze uitleg –
dat lijkt mij niet – of moet het toch anders? Behoort na verloop van
tijd de eis van eigen inkomsten wel te gelden? Kan een slimme AMvB hier een
correctie aanbrengen? Mijns inziens kan dat niet. Een herdefinitie van het
begrip "beginnend kunstenaar", bijvoorbeeld door een termijn in te voeren,
kan natuurlijk niet in een AMvB. Maar inbreuk maken op artikel 4.1, waarin
de uitkering voor beginnende kunstenaars ongeclausuleerd wordt toegekend,
kan natuurlijk ook niet. Naar ons oordeel loopt de interpretatie van het voorliggende
wetsvoorstel hier definitief vast. Ik vrees dat reparatie noodzakelijk is
en dat dit moeilijk anders kan dan door wetswijziging. Met heel veel belangstelling
wacht ik het antwoord van de bewindslieden af.Mevrouw Van den Broek-Laman Trip (VVD):Voorzitter! In het wetsvoorstel inkomensvoorziening kunstenaars wordt
wederom aangetoond dat Nederland ook op cultureel terrein een bijzonder land
is. Ik heb begrepen uit uitlatingen van de minister dat zo'n voorziening voor
kunstenaars uniek is. Kunnen de bewindslieden aangeven of in Europa of elders
in de wereld soortgelijke wetten voorkomen? Deze wet probeert een redelijke
bestaansvoorziening te creëren voor aankomende of al lang bezig zijnde
kunstenaars.In het nieuwsbulletin van de Federatie van kunstenaarsverenigingen van
december 1997 staat een uitgebreid interview met minister Melkert over deze
wet. Ik vond de toonzetting van dat interview erg negatief. Elke vraag die
door de interviewer werd gesteld was negatief van aard. Zo zegt de interviewer
bijvoorbeeld: "Het heeft mij verbaasd dat de Tweede Kamer en ook u spreekt
over een privilege dat kunstenaars in de WIK zouden hebben ten opzichte van
andere bijstandsgerechtigden. Noem dat maar een privilege!"Waarom zo'n negatieve toon, zo vraag ik mij in gemoede af. Jarenlang is
er gesproken en onderhandeld over een speciale regeling voor kunstenaars.
In het regeerakkoord zijn er in 1994 afspraken over gemaakt. Die worden voor
100% uitgevoerd en zelfs veel ruimer dan 100%. Misschien is het lot van kunstenaars
dat zij nooit tevreden kunnen zijn. Kunst moet geboren worden uit passie,
aanklacht, agressie. Tevredenheid levert slechts matige stillevens op.Nu is het oordeel aan de Kamer. Mogen wij wel tevreden zijn? In het voorlopig
verslag heeft mijn fractie aangegeven dat wij dat zijn. De uitgangspunten
van deze wet vinden wij goed. Het doel van de WIK is de kunstenaars te ondersteunen
in de opbouw van een eigen beroepspraktijk of hen in staat te stellen een
tijdelijke terugval op te vangen. De WIK is budgettair neutraal, zo is nadrukkelijk
door de minister een- en andermaal betoogd. De VVD-fractie heeft
aangegeven dat de wet in de Tweede Kamer wel fors is geamendeerd, zodat het
uitgangspunt van budgettaire neutraliteit wat ons betreft in het gedrang is
gekomen. In de nota naar aanleiding van het verslag geeft de minister niet
duidelijk aan of de WIK ook na 1999 budgettair neutraal zal verlopen. Het
is natuurlijk een elegant verhaal om de bijstandsuitkeringen van de kunstenaars
te verrekenen met de financiële gevolgen van deze wet. Met andere woorden:
door deze wet zullen minder bijstandsuitkeringen worden uitgekeerd en dus
is de wet budgettair neutraal. Bij de behandeling van de begroting van Sociale
Zaken zullen wij op dit punt nog nader terugkomen. Wij constateren nu slechts
dat het een bijzondere manier is om over budgettaire neutraliteit te spreken.
Nogmaals, is de minister van mening dat die budgettaire neutraliteit ook voor
de jaren na 1999 zal gelden?Een ander punt dat ons zorgen baart, is het openeindekarakter van deze
wet. Als blijkt dat deze wet aantrekkelijk is voor kunstenaars – ik
bedoel dan het hele veld van kunstenaars, dus ook bijvoorbeeld balletdansers –
dan komen daar misschien plotseling heel veel kunstenaars op af. Wij mogen
verwachten dat deze wet aantrekkelijk is voor de kunstenaars. Op een vraag
hierover antwoordt de minister heel laconiek dat dit theoretisch weliswaar
mogelijk is, maar dat het hem hypothetisch lijkt. Kunnen de bewindslieden
hier nog hun visie op geven?Met belangstelling volgen wij de discussie over de begrippen "kunstenaar"
en "beginnend kunstenaar". De heer Van de Zandschulp en de heer Veling zijn
hier zo uitvoerig op ingegaan dat ik mij kan beperken tot de vraag wanneer
een beginnend kunstenaar ophoudt met beginnend kunstenaar te zijn. Dit is
mijns inziens niet omschreven. Mijn fractie wacht dan ook met veel belangstelling
de beantwoording van de bewindslieden op dit punt af. Zonder helderheid zullen
er naar onze verwachting grote interpretatieverschillen ontstaan bij de uitwerking
van dit onderdeel.Tot slot moet ik helaas weer eens iets over de procedure zeggen. Op uitdrukkelijk
verzoek van de minister en de minister-president in zijn belangrijke notitie
met wetsvoorstellen heeft deze Kamer zich gehaast om snel met een voorlopig
verslag te komen, namelijk in november vorig jaar. De beantwoording door de
minister duurde lang. Uiteindelijk kon dit wetsvoorstel niet in 1997 worden
afgehandeld, omdat de minister buitenslands was. Nu kregen wij een noodfax
van de VNG – hier is vanmorgen al eerder over gesproken – dat
invoering per 1 juli niet goed uitvoerbaar is voor de gemeenten. Wij weten
dat bijvoorbeeld Amsterdam al buitengewoon in de knel zit met de uitvoering
van andere wetten op het sociale terrein. Het lijkt mij voor de grote gemeenten
ook heel moeilijk om deze wet er nog even bij te doen. Kunnen de bewindslieden
meedelen of zij mogelijkheden zien om de wet pas per 1 oktober te laten ingaan?
Met belangstelling zien wij de beantwoording van de bewindslieden tegemoet.De beraadslaging wordt geschorst.De voorzitter:Na de lunchpauze zal de verdere behandeling van dit wetsvoorstel plaatsvinden.De vergadering wordt enige minuten geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19971998-693-700.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl