Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Vreemdelingenwet 2000, houdende verlenging van de tijdelijkheid van de verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd (29224)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2003-2004, pag. 2477-2487

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

19-12-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

nr. 35, pagina 2477-2487

10-12-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29224Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging en aanvulling van de Wet op de identificatieplicht, het Wetboek van Strafrecht, de Algemene wet bestuursrecht, de Politiewet 1993 en enige andere wetten in verband met de invoering van een identificatieplicht van burgers ten opzichte van ambtenaren van politie aangesteld voor de uitvoering van de politietaak en van toezichthouders (Wet op de uitgebreide identificatieplicht) (29218)Pagina 2497-2518
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 2004 (29200 XV); - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Spaarfonds AOW voor het jaar 2004 (29200 E)Pagina 2450-2465
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 in verband met de wijziging van het stelsel van de rechterlijke toetsing van vrijheidsontnemende maatregelen (28749)Pagina 2465-2477
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 2004 (29200 XV); - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Spaarfonds AOW voor het jaar 2004 (29200 E)Pagina 2433-2449
Regeling van werkzaamheden (woensdag 10 december 2003)Pagina 2449-2450
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Vreemdelingenwet 2000, houdende verlenging van de tijdelijkheid van de verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd (29224)Pagina 2477-2487
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 10 december 2003)Pagina 2518-2519
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet privatisering ABP in verband met de nadere normering van de indexatie van op 31 december 1995 ingegane pensioenen en reeds bestaande uitzichten op pensioen (29257)Pagina 2487-2492
Presentie en opening (woensdag 10 november)Pagina 2433-2433
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Provinciewet en de Gemeentewet in verband met aanpassing van de procedure tot benoeming van de commissaris van de Koning en de burgemeester (29012)Pagina 2492-2497

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 76 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Vreemdelingenwet 2000, houdende verlenging van de tijdelijkheid van
de verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd (29224).De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Vos (GroenLinks):Voorzitter. Ons land biedt al eeuwenlang een toevluchtsoord voor personen
die veel van hun eigen overheid te vrezen hebben. Al in de tijd van de Republiek
wisten bedreigde bevolkingsgroepen, zoals de Franse Hugenoten na de herroeping
van het Edict van Nantes, dat ons grondgebied een voor die periode ongebruikelijke
religieuze en politieke tolerantie kende. Ik denk dat dit iets is om trots
op te zijn en dat ook het asielrecht iets is om zuinig op te zijn. Met het
verlenen van asiel maken wij in feite duidelijk hoe wij vinden dat een goede
overheid met haar burgers dient om te springen. Het is dus eigenlijk een moreel
definiëringsproces.Ik ondersteun de opvatting van de minister van harte dat Nederland open
moet blijven voor mensen die hier naartoe vluchten. Ook ondersteun ik haar
gedachte dat een zorgvuldige asielprocedure moet uitwijzen of iemand terecht
een beroep doet op het Verdrag van Genève. Wie geen vluchteling is
of op een andere humanitaire grond geen verblijf moet worden toegestaan, dient
op een waardige en humane wijze geholpen te worden om terug te keren naar
zijn of haar land van herkomst. Wij spreken binnenkort nader over terugkeer.
Nu spreken wij over een wetsvoorstel dat regelt dat vluchtelingen langer moeten
wachten op een definitieve status. Het wetsvoorstel breekt met het standpunt
van een ambtsvoorganger van de minister, de heer Cohen, dat verdragsvluchtelingen
na drie jaar een dermate sterk verblijfsrecht verwerven dat het vergelijkbaar
is met de geborgenheid welke het verdrag door naturalisatie aan vluchtelingen
beoogt te bieden. Na drie jaar moest die geborgenheid dus worden geboden.Mijn fractie heeft moeite met dit wetsvoorstel, want de rechtspositie
van vluchtelingen staat ook ter discussie. Kort gezegd komt het wetsvoorstel
erop neer dat niet na drie jaar, maar pas na vijf jaar een asielgerechtigde
definitief uitsluitsel krijgt over het verblijfsrecht in Nederland. In de
tussentijd kan de verblijfsvergunning asiel worden ingetrokken als de rechtsgrond
voor de verlening ervan komt te vervallen. De minister hanteert allereerst
als argument ter ondersteuning van het wetsvoorstel dat de Nederlandse norm
beter aansluit bij die van andere Europese landen als zij de termijn op vijf
jaar stelt. Ten tweede zegt zij dat de termijn aansluit bij wat in het reguliere
vreemdelingenrecht gebruikelijk is. Ten slotte zegt zij dat er een ontwerprichtlijn
is waarin de termijn van vijf jaar wordt gehanteerd. Mijn fractie vindt geen
van de genoemde argumenten overtuigend. Hoe belangrijk en waardevol het ook
is om de rest van Europa in de gaten te houden voor wat betreft belangrijke
ontwikkelingen, voorop moet natuurlijk staan dat bij unificatie van het vreemdelingenbeleid
vreemdelingen die in Nederland verblijfsrecht hebben, niet aanwijsbaar in
hun rechtspositie mogen worden geschaad. Ik heb altijd begrepen dat het in
Europees verband om minimumnormen ging, waarbij ten voordele van de betrokkene
kan worden afgeweken. Kortom, Nederland hoeft niet helemaal terug te gaan
naar de minimumnormen, maar kan het beter doen dan het minimum dat in Europa
wordt afgesproken.Terecht wijst de Adviescommissie vreemdelingenzaken erop dat de aan Europa
gerelateerde argumenten van de minister gerelativeerd moeten worden. De minister
laat in haar memorie van toelichting onbelicht of er sprake is van minimumnormen.
Ik proef in de voorstellen van de minister dat zij in een neerwaartse spiraal
terechtkomt. Op het moment dat de Raad van ministers van Europa overeenstemming
bereikt over de minimumnormen voor de opvang van asielzoekers en de verlening
van de asielstatussen, zal Nederland naar mijn angstige vermoeden niet ver
boven die minimumnormen uit steken. Dat kan toch niet de bedoeling zijn. Wij
hebben al eerder gevraagd of het niet verstandig zou zijn om met elkaar af
te spreken dat wij nu onze normen niet verder naar beneden bijstellen en rechten
van asielzoekers nog verder gaan verminderen. Als een land in Europa de normen
verlaagt, wil een ander land dat ook. Nederland is eigenlijk meegegaan in
die stroom. Het is bezig om een aantal bestaande, belangrijke rechten verder
uit te hollen.De minister laat in haar memorie van toelichting achterwege dat een groot
aantal Europese landen helemaal geen periode van onzekerheid laat bestaan
voor vluchtelingen. In de nota naar aanleiding van het verslag komt zij er
wel mee. Groot-Brittannië, België, Oostenrijk, Spanje, Zweden, Zwitserland
en Duitsland verlenen direct een definitieve verblijfsvergunning aan vluchtelingen.
Dat is dus een heel ander verhaal. Ook zegt de minister in de memorie van
toelichting dat het juist een uitzondering is dat in Europa een verblijf pas
na vijf jaar definitief wordt gemaakt. De parallel met de reguliere verblijfsvergunningen
is eerlijk gezegd ook wat moeizaam, want het gaat echt om andere groepen,
namelijk groepen die via de reguliere procedure naar Nederland komen, in het
kader van gezinshereniging en gezinsvorming. Voor die groep is het mogelijk
om wat sneller in Nederland te integreren, omdat zij al in een bepaalde structuur
terechtkomt, bij een partner of kennissen en met directe huisvesting. Voor
vluchtelingen is juist het probleem dat dit ontbreekt. Naar ons idee is het
juist voor vluchtelingen dramatisch wanneer zij nog langer in onzekerheid
moeten blijven over hun definitieve verblijfsrecht, afhankelijk van ontwikkelingen
die zij volstrekt niet in de hand hebben, namelijk die in hun land van herkomst.
Wanneer Nederland op een bepaald moment beslist dat het land van herkomst
veilig is, moeten zij terug. Zij hebben dus totaal geen idee of zij straks
kunnen blijven of niet.De heer Visser (VVD):U zegt daarmee toch niet impliciet dat het slecht nieuws
is als in het land van herkomst de situatie verbetert?Mevrouw Vos (GroenLinks):Absoluut niet, maar ik vind het wel slecht nieuws voor de vluchteling
dat hij nu drie jaar moet wachten voor zijn definitieve status, dus drie jaar
in onzekerheid verkeert en gewoon niet weet hoe de toekomst eruitziet. Wij
willen allemaal dat er integratie plaatsvindt. Wij willen dat mensen zich
hier vestigen. Als je echter voortdurend in onzekerheid blijft en ook nog
afhankelijk bent van de situatie in het land van herkomst, dan is drie jaar
al lang. Hoe moet iemand die zelfs vijf jaar moet wachten zijn leven hier
opbouwen? Natuurlijk is het prachtig als de hele wereld vredig wordt. Daar
ben ik heel erg voor. Om de mensen echter zo lang en afhankelijk daarvan in
onzekerheid te laten, daar heb ik een groot probleem mee.In de praktijk wordt nu een verblijfsvergunning van hoogstens drie jaren
verleend aan de verdragsvluchtelingen, mensen die een reëel risico op
vervolging of onmenselijke behandeling lopen, mensen van wie om klemmende
redenen van humanitaire aard niet verlangd kan worden dat zij terugkeren of
voor wie de terugkeer van bijzondere hardheid zou getuigen. Indien hun tijdelijke
verblijfsvergunning na drie jaar wordt ingetrokken, komen de statushouders
in een bijzonder lastige positie. Pas op dat moment kunnen zij procederen
tegen de rechtstitel die hun drie jaar geleden is verleend.Een voorbeeld is degene die asiel heeft aangevraagd maar niet heeft gekregen
omdat een beleid van categoriale bescherming voor het land van herkomst is
afgekondigd. Stel nu dat binnen drie jaar die categoriale bescherming wegvalt.
De statushouder moet op dat moment nog gaan procederen tegen het onthouden
van de vluchtelingenstatus drie jaar eerder. Dat is bijzonder lastig voor
de vluchteling. Nu wordt het na vijf jaar nog veel lastiger. De Adviescommissie
vreemdelingenzaken stelt terecht dat de verlenging naar vijf jaar betekent
dat de betrokkene in een nog ongunstiger bewijspositie kan worden gebracht.
Ligt het niet meer voor de hand om, afgezien van het verlenen van de status
op andere gronden, standaard asielmotieven direct te toetsen om dergelijke
discussies achteraf te voorkomen?In de nota naar aanleiding van het verslag zegt de minister overigens
iets opmerkelijks. Zij schrijft op pagina 13: ook na verlening van de verblijfsvergunning,
waarbij hem kenbaar is gemaakt op welke grond hij is toegelaten, kan hij het
dossier nog aanvullen met gegevens en bescheiden. In de nieuwe asielprocedure
mag je na het nader verhoor niet met nieuwe bewijzen en stukken komen. Dat
is nu uitgesloten en de minister vindt dat ook volstrekt terecht. Begrijp
ik nu goed dat in deze gevallen, zelfs als de asielprocedure al is afgesloten,
iemand nog wel met allerlei nieuwe bewijzen en materialen kan komen? Ik kan
de minister niet volgen op dit punt en vraag haar dit toe te lichten. Als
zij het terecht vindt dat het dossier met aanvullende gegevens en bescheiden
kan worden aangevuld, zou dat natuurlijk ook moeten gelden voor de reguliere
asielprocedure.Integratie is een zeer belangrijk onderwerp voor mijn fractie. Er moet
een goed integratiebeleid komen, waardoor nieuwkomers, vluchtelingen en reguliere
migranten in Nederland een plaats vinden waar zij met behoud van wat hen dierbaar
is volledig kunnen participeren in de Nederlandse samenleving. Het gaat niet
alleen om rechten voor deze mensen, maar ook om verplichtingen. De vraag is
wel of je van mensen die hier vijf jaar moeten wachten totdat zij weten of
zij hier echt mogen blijven, kunt verwachten dat zij die verplichting op zich
nemen om te integreren. Welk toekomstperspectief bieden wij deze mensen in
feite? Lopen wij niet een aanmerkelijk risico dat mensen uit angst om te investeren
in een heilloze zaak niet willen integreren? Ik hoop dat wij niet in zo'n
situatie terechtkomen. Op dat punt heb ik een groot probleem met het wetsvoorstel.
Wij vinden dat mensen, zodra zij een verblijfsvergunning hebben gekregen,
zo snel mogelijk deel moeten uitmaken van de Nederlandse samenleving. Artikel
34 van het Verdrag van Genève zegt dat assimilatie en naturalisatie
van vluchtelingen voorzover mogelijk vergemakkelijkt moet worden. In de meeste
landen waarnaar mensen terug kunnen gaan, is de situatie niet rooskleurig.
Ambtsberichten over Afghanistan bewijzen dat. De minister zegt dat je terug
kunt gaan naar Afghanistan, maar de situatie daar is natuurlijk volstrekt
hopeloos.Ik ben overigens blij dat de minister nu een overgangsrecht introduceert.
Er wordt een eerbiedigende werking geïntroduceerd. Dat is belangrijk.Vindt de minister niet dat, wanneer er uiteindelijk een definitieve verblijfsvergunning
wordt verstrekt, de procedure tot naturalisatie automatisch moet worden ingesteld,
uiteraard met de mogelijkheid dat de betrokkene er geen behoefte aan heeft?
Nu blijkt dat mensen vaak pas na enige tijd of veel later een dergelijke procedure
starten. Het lijkt mij van belang voor de integratie dat de naturalisatie
zo snel mogelijk tot stand komt.Te pas en te onpas wordt in discussies over het vreemdelingenbeleid geschermd
met de aanzuigende werking. Ik dank de minister voor de overweging die zij
daaraan heeft willen wijden in de nota naar aanleiding van het verslag. Haar
verhaal overtuigt echter allerminst, vooral omdat ik niet aan de hand van
statistieken word overtuigd. Voelt de minister ervoor om het recentelijk verschenen
Nijmeegse proefschrift van de heer Grutters over allerlei effecten van het
aangescherpte vreemdelingenbeleid te bestuderen en van een kabinetsstandpunt
te voorzien betreffende de aanzuigende werking? Graag krijg ik een toezegging
op dit punt.De heer Van Fessem (CDA):Voorzitter. De bijdrage van de CDA-fractie aan deze plenaire behandeling
kan kort zijn. In het verslag heeft de fractie al haar instemming betuigd
met het wetsvoorstel. Ook bij eerdere gelegenheden heeft zij gepleit voor
verlenging van de tijdelijkheid van de verblijfsvergunning inzake asiel van
drie naar vijf jaar.Het hoofdje "bijzondere integratie" geeft ons aanleiding tot enkele opmerkingen.
De minister stelt dat in een voorkomend geval sprake kan zijn van een zodanig
exceptionele mate van integratie en deelname aan onze samenleving dat terugkeer
kennelijk onredelijk zou zijn. Zij verwijst daarbij naar Excom-conclusie 69
van het Uitvoerend Comité van de UNHCR, waarin wordt gesproken van
sterke sociale, economische en familiebanden door lang verblijf.
Overigens vragen wij ons af of het en-en is dan wel of-of.Een en ander kan worden beoordeeld op individuele basis, zo stelt de minister.
Daarover heb ik een paar vragen. Kan de minister aangeven hoe dit in de praktijk
uitwerkt? Is hiermee al ervaring opgedaan? Wat leren ervaringen in andere
landen op dit punt? Heeft een en ander uitsluitend betrekking op legaal verblijf?
Daaronder versta ik dan ook rechtmatig verblijf tijdens de asielprocedure
gedurende welke men nog geen verblijfstatus heeft. Wat betekent dit voor uitgeprocedeerden
die vijf jaar of langer in Nederland zijn en nog in een tweede of volgende
asielprocedure verkeren, mensen die veelal ook langer dan vijf jaar hier verblijven?
Ook op uitgeprocedeerde asielzoekers en asielzoekers die in een tweede of
volgende asielprocedure verkeren, kan immers dat argument van bijzondere integratie
worden toegepast.Over de financiële aspecten van de verplichte inburgering voor degenen
die een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd, voor vijf jaar, krijgen, komen
wij nog te spreken in het kader van de wetgevingsnotitie over het nieuwe inburgeringsstelsel,
die de Kamer in het voorjaar van volgend jaar zal ontvangen.Wij zijn content met de nota van wijziging, waarnaar mevrouw Vos al verwees.
Daarmee wordt recht gedaan aan het beginsel van de eerbiedigende werking.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Voorzitter. De onderbouwing van het wetsvoorstel dat voorligt, is summier.
Het zou niet onredelijk zijn, zo schrijft de minister, om ook bij vluchtelingen
die hier nog niet langer dan vijf jaar zijn, terugkeer naar hun land te verlangen
bij wijziging van de gronden die tot een tijdelijke verblijfsvergunning hebben
geleid. Een ander argument is dat wij ons met een termijn van vijf jaar zouden
aansluiten bij de ons omringende landen om zo, en dan komt het schrikbeeld,
een aanzuigende werking te voorkomen. Wij zijn van deze argumenten niet onder
de indruk.Ik begin met onze bezwaren tegen het wetsvoorstel. Een groot bezwaar is
dat ik bang ben dat de motivatie voor inburgering en integreren bij vreemdelingen
met een vergunning voor bepaalde tijd belangrijk zal afnemen als zij zo'n
enorme tijd van onzekerheid voor de boeg hebben. Vijf jaar onzekerheid is
immers niet niks. Het verlengen van de termijn naar vijf jaar zal ook meer
schrijnende gevallen opleveren, waarbij terugkeer in redelijkheid niet meer
kan worden gevergd. Denk maar aan de moeizame afweging die zal moeten worden
gemaakt als vreemdelingen hier inmiddels een gezinsleven, een werkkring en
sociale contacten hebben opgebouwd. Daarnaast is het van belang te bedenken
dat de termijn van drie jaar in feite ook al lang is voor een vreemdeling.
Zijn verblijf in Nederland is veel langer, want de tijd van de procedure moet
daarbij opgeteld worden. Het is ook mogelijk dat de permanente vergunning
nog een jaar wordt uitgesteld op grond van een besluitmoratorium. Bij verlenging
van de termijn voor bepaalde tijd tot vijf jaar kunnen zich weer gevallen
voordoen van mensen die al zeven jaar of langer in Nederland zijn en dan toch
nog terug moeten. Ik dacht dat dat een situatie was die de minister graag
wil voorkomen.Het argument van de minister inzake het aansluiten bij de landen om ons
heen lijkt mij discutabel. In de nota naar aanleiding van het verslag heb
ik een opsomming gelezen van de termijnen die de ons omringende landen hanteren.
Het is een keur van termijnen waarin ook de periode van drie jaar verrassend
vaak voorkomt. De minister is bang voor een aanzuigende werking en wil daarom
aansluiten bij de minimumnormen in een richtlijn die nog niet van kracht is
maar wel van kracht zal worden. Die aanzuigende werking kan toch niet zo groot
zijn, want er is op dit moment geen enkele verandering in de situatie te verwachten
en de stroom asielzoekers naar Nederland neemt alleen maar af. Die toestroom
is helemaal niet alarmerend en die situatie verandert niet. Waarom zou het
nu dan nodig zijn om de termijn te verlengen? Los daarvan: het steeds maar
wijzen op de aanzuigende werking en dat gebruiken als reden voor allerhande
maatregelen zet de eigen beleidsvrijheid van Nederland onder druk. Wij maken
onszelf op die manier afhankelijk van de regels die andere landen stellen.
Wanneer een ander land strengere regels stelt, moeten wij daar snel achteraan
hollen, want wij moeten ze ook strenger maken. Want stel je voor: straks komt
die aanzuigende werking! Wij zijn voor Europese harmonisatie, maar wel op
een rechtvaardig niveau, niet als een wedstrijd welk land het hardst en het
meest gesloten wil zijn. Daarom zou ik de minister willen oproepen, zich in
Europa in te zetten voor een termijn van maximaal drie jaar. Laat zij proberen,
die termijn geharmoniseerd te krijgen. Laten we die aanzuigende werking iets
meer als schrikbeeld achter ons laten, en de beslissingen durven nemen die
wij in Nederland rechtvaardig en barmhartig vinden.Dank voor de wijziging die is aangebracht. In de nota naar aanleiding
van het verslag wordt mijn fractie herhaaldelijk aangeduid met de naam "SGP".
Dat lijkt mij wel een aardige illustratie dat twijfel over identiteit niet
altijd te wijten is aan een vreemdeling, aan een politieke partij, maar soms
ook aan de autoriteiten.De heer Visser (VVD):Voorzitter. Het zal geen verbazing wekken dat het voorliggende wetsvoorstel
kan rekenen op de steun van de VVD. Mijn fractie pleitte er immers al eerder
voor, de termijn van vijf jaar in te voeren voor verblijfsvergunningen asiel.
Met dit wetsvoorstel verandert verder weinig, al doet de discussie in de schriftelijke
voorbereiding, maar ook nu anders vermoeden. Om die reden wil ik van de gelegenheid
gebruik maken, een aantal opmerkingen te maken.Wanneer het wetsvoorstel wordt ingevoerd, veranderen niet de uitgangspunten
waarop wordt beslist of vluchtelingen een definitieve verblijfsvergunning
krijgen. Wel verandert de termijn waarbinnen dat kan gebeuren. In de toekomst
zal een vluchteling gedurende vijf jaar een voorlopige verblijfsvergunning
kunnen krijgen, en pas daarna eventueel een definitieve. Gedurende die vijf
jaar wordt beoordeeld of de situatie in het land van herkomst dusdanig is
veranderd dat terugkeer mogelijk is.Uit de nota naar aanleiding van het verslag blijkt dat vluchtelingen met
een tijdelijke verblijfsvergunning ook nog na het verlenen van die vergunning
informatie aan hun dossier kunnen laten toevoegen. Deze wordt
eventueel later meegenomen bij de afweging of terugkeer naar het land van
herkomst in de rede ligt. De bewijspositie wordt dus niet verzwakt. Je zou
zelfs kunnen zeggen dat er meer tijd beschikbaar is om over relevante informatie
te beschikken. Het is evenmin logisch dat met dit wetsvoorstel de uitgangspositie
voor inburgering zal worden verzwakt. Met inburgering moet zo snel mogelijk
na verlening van de verblijfsvergunning worden begonnen, eventueel zelfs tijdens
het verblijf in het COA. Onlangs hebben we een brief ontvangen over pilots
op dat gebied. Die verplichting ligt bij de vluchtelingen. Daar wordt niet
mee begonnen nadat men een definitieve verblijfsvergunning heeft, dus niet
na het derde, of anders na het vijfde jaar. In beide gevallen zou het alleen
al vanwege de vrijblijvendheid onwenselijk zijn.De VVD-fractie vindt het opvallend dat dergelijke zaken zoveel discussie
in de voorbereiding, en ook nu, heeft opgeleverd. Nogmaals, de uitgangspunten
ten opzichte van de terugkeer zelf veranderen niet, alleen de termijnen waarop
die van toepassing zijn. Wat is dan het probleem? Dat in het vierde of in
het vijfde jaar de situatie in het land van herkomst structureel en duurzaam
verbeterd lijkt. Het lijkt mij dat iedereen de situatie moet toejuichen dat
de dictatuur verleden tijd is, of dat aan vervolging een eind is gekomen.
Nederland heeft bevordering van de internationale rechtsorde in de Grondwet
staan. Dat zorgt ervoor dat we ons op diverse manieren inzetten om de situatie
waar mogelijk te verbeteren. Wij hopen op en werken aan verbetering van de
democratie, de rechtsorde en het economisch klimaat in landen waar die verbetering
behoeven. Wij steunen mensen die zich zo hard inzetten voor hun eigen vrijheid
en die van anderen, dat zij tijdelijk bescherming moeten kunnen krijgen. Dat
is de kern van de asielwetgeving: het geven van noodzakelijke tijdelijke bescherming
aan mensen die werken aan de verbetering van vrijheid en democratie in hun
land, en daarvoor worden vervolgd.Mevrouw Vos (GroenLinks):Als ik u zo hoor, hoeft helemaal niemand meer een definitieve verblijfsvergunning
te krijgen. U zegt eigenlijk: als het veilig wordt in het land van herkomst,
kun je terug. Waarom stelt u hier niet voor dat er alleen nog maar tijdelijke
verblijfsvergunningen worden verleend?De heer Visser (VVD):Ik begrijp niet goed waarop u dat baseert, naar aanleiding van wat ik
net heb gezegd.Mevrouw Vos (GroenLinks):U zegt dat het geen enkel probleem is, die drie of vijf jaar maken niets
uit voor de persoon om wie het gaat. Dan zou het ook niet moeten uitmaken
dat het na tien of twintig jaar veilig wordt. Als ik u zo hoor, zou ik denken
dat het wat u betreft alleen nog gaat om tijdelijke verblijfsvergunningen.De heer Visser (VVD):Natuurlijk is er een verschil tussen tien jaar, vijftien jaar en twintig
jaar. Natuurlijk is het een glijdende schaal. De vraag is waar je het zwaartepunt
van die schaal legt, na drie jaar of na vijf jaar. Veel meer en veel minder
is het niet. Als in die drie, vier of vijf jaar de situatie in het land van
herkomst is veranderd ten goede, moet je dat toejuichen. Ik ken veel mensen
die hier al tien jaar verblijven en zelfs Nederlander geworden zijn en die
zeggen: als de situatie in mijn land van herkomst is veranderd, dan ga ik
terug want het blijft mijn land. Dat hebben we ook gezien met Chilenen. Die
waren allang genaturaliseerd en die zijn ook teruggegaan.Mevrouw Vos (GroenLinks):Iedereen kan natuurlijk vrijwillig terug en dat juicht ook mijn fractie
toe. De vraag is echter waarom je mensen vijf jaar lang in onzekerheid moet
laten zitten. Ik vind het ernstig dat u zegt dat het voor die mensen helemaal
niets uitmaakt. Natuurlijk maakt het wat uit of je drie jaar of vijf jaar
moet wachten voordat je weet dat je kunt blijven. Wat is in uw ogen nu zo
belangrijk aan dit wetsvoorstel? Wat is de winst ervan ten opzichte van de
huidige situatie?De heer Visser (VVD):Omdat je dan een langere periode hebt om te bezien of de situatie in het
land van herkomst is verbeterd. Na het afgeven van de verblijfsvergunning
biedt het ook de mogelijkheid om informatie aan het eigen dossier toe te voegen.
In die zin begrijp ik de redenering niet dat de rechtspositie van de betrokkenen
wordt verzwakt. Men heeft twee jaar meer om informatie aan het eigen dossier
toe te voegen om, zo men van oordeel is dat de toen genomen beslissing onrechtvaardig
of ten onrechte was, het tegendeel te bewijzen. Nogmaals, ik vind een termijn
van vijf jaar helemaal niet onredelijk. U hoort mij ook niet pleiten voor
een termijn van vijftien jaar.Mevrouw Vos (GroenLinks):U vindt dat de Nederlandse overheid meer mensen met een tijdelijke verblijfsvergunning
uiteindelijk het land zou moeten uitzetten. Dat is gewoon wat u wilt. U vindt
nog steeds dat wij hier te veel asielzoekers hebben en dat wij er meer moeten
kunnen terugsturen.De heer Visser (VVD):In ieder geval veel minder asielzoekers dan een paar jaar geleden. Wij
spreken over 15.000 asielzoekers dit jaar. Het grootste deel ervan krijgt
geen verblijfsvergunning. Slechts 8% van de mensen krijgt een verblijfsvergunning
omdat ze op individuele basis aantoonbaar kunnen maken dat ze vervolgd zijn.
Bij de beoordeling na vijf jaar wordt de oorspronkelijke overweging in ogenschouw
genomen.Mevrouw Vos (GroenLinks):Ik begrijp er nu helemaal niets meer van. In feite zegt u: er zijn hier
al veel minder asielzoekers, er mogen er hier maar heel weinig blijven. Waarom
is het dan nog nodig om de mensen die al drie jaar in onzekerheid verkeren
nog twee jaar langer in die onzekerheid te laten?De heer Visser (VVD):Ik heb u daarop al verschillende keren mijn antwoord gegeven.Voorzitter. In de huidige praktijk is in de helft van de gevallen een
tijdelijke verblijfsvergunning afgegeven op basis van het categoriale beschermingsbeleid.
Slechts in iets meer dan 8% van de gevallen is sprake van verdragsvluchtelingen.
Bij de beoordeling of een verblijfsvergunning dient te worden gecontinueerd,
wordt de reden van de verstrekking meegewogen. Dus er wordt ook bezien of
het categoriale beleid moet worden voortgezet. Dit wetsvoorstel bevat geen
wijziging van de procedure tot verblijfsbeëindiging. Ook in die discussie
moet niet de indruk worden gewekt dat zulks wel gebeurt dan
wel de bedoeling is, noch naar de ene kant noch naar de andere kant. De redenen
om het categoriale beschermingsbeleid aan te passen, zijn in het eerste, tweede
of derde jaar hetzelfde als in het vierde of vijfde jaar. Binnenkort bespreken
wij de Terugkeernota van de minister. Die bevat de praktijk. Het is van belang
dat dit principe van terugkeer niet daags tevoren ter discussie komt te staan.Ten slotte merk ik op dat mijn fractie de nota van wijziging waardeert
waarmee het principe van de eerbiedigende werking in praktijk wordt gebracht.De heer Dijsselbloem (PvdA):Al in het verslag gaven wij aan dat dit wetsvoorstel wat ons betreft nadere
overweging behoeft. De regering is op ons een punt tegemoetgekomen, te weten
op het punt van het overgangsrecht. De onmiddellijke werking is vervangen
door de eerbiedigende werking, maar dat is het enige lichtpuntje in dit wetsvoorstel.
Voor het overige is de PvdA nog steeds niet overtuigd van de argumenten van
de regering om het huidige wetsvoorstel in te voeren.Eerst een opmerking over de aanzuigende werking. Zodra dit argument valt,
moet ik altijd terugdenken aan de toenmalige woordvoerder van het CDA, de
heer Joop Wijn, die namens zijn fractie aangaf dat zij tegen de nieuwe Vreemdelingenwet
zou stemmen, vanwege de aanzuigende werking. Hij voorzag grote stromen vluchtelingen
die op basis van de nieuwe wet naar Nederland zouden komen. Ik zeg dit even,
omdat we inmiddels weten welk effect de wet heeft gehad in termen van aanzuigende
werking, namelijk geen.De heer Van Fessem (CDA):Dat zullen wij nooit weten. De heer Lubbers stelde deze week dat zijn
beleid in het kader van de plaatsing in de regio mogelijk een reden kan zijn
dat de stromen in de gehele wereld minder worden. Uw triomfantelijke toon
acht ik niet zo gepast.De heer Dijsselbloem (PvdA):De heer Lubbers zei eigenlijk dat het vooral zijn werk was waardoor de
vluchtelingenstroom naar Nederland was verminderd. Ik vat zijn betoog even
samen. Ik vond het een opmerkelijke redenering, maar ik gun hem die, omdat
hij er met recht en reden, vooral richting de coalitiefracties, voor pleitte
om de bezuinigingen op de UNHCR ongedaan te maken. Dat was een zeer terecht
pleidooi. Wij steunen dat. Ik nodig de coalitiefracties uit het belangrijke
werk van de heer Lubbers ook op dat punt te steunen.De heer Visser (VVD):Is het u opgevallen dat de heer Lubbers opeens sprak over euro's en niet
over dollars? Zijn begroting wordt opgesteld in dollars, maar de koersdaling
van de dollar zorgt ervoor dat het aantal euro's lager wordt.De heer Dijsselbloem (PvdA):Dat heb ik ook gevolgd. Desalniettemin wordt de UNHCR getroffen door een
verlaagde bijdrage van de Nederlandse overheid. Het is aan de coalitiepartijen
om dat bij de begrotingsbehandeling te herstellen de komende weken.De regering gebruikt het argument van de aanzuigende werking toch. Zij
stelt dat met dit wetsvoorstel beter wordt aangesloten bij de praktijk van
andere Europese landen. In de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel
refereert de minister aan Duitsland, Denemarken en Spanje. Het lijkt erop
dat zij bij de vaststelling van haar beleid selectief winkelt in het vergelijkingsmateriaal.
Wij hebben recent een discussie gehad over hoe om te gaan met Tsjetsjeense
vluchtelingen en het terugsturen van deze vluchtelingen naar de Russische
Republiek. Ook toen noemde de minister selectief het beleid in een aantal
Europese landen waarmee zij haar beleid had vergeleken. Ze stelde vervolgens
dat die landen dat beleid ook voeren. Op basis van informatie van Amnesty
International en VluchtelingenWerk bleek ook toen dat er zeer selectief was
gewinkeld en dat andere landen een heel ander beleid voeren.Dit doet zich nu voor de tweede keer voor. De minister noemt een aantal
voorbeelden en sluit daar vervolgens bij aan. Als de Kamer vraagt of dat het
gehele plaatje is en of dat representatief is, komen er heel andere cijfers
boven. Die cijfers werden gegeven, nadat de Kamer ernaar had gevraagd in de
nota naar aanleiding van het verslag. Vervolgens worden andere landen en termijnen
genoemd. Dan gaat het om landen als België, Oostenrijk, Spanje, Verenigd
Koninkrijk, Zweden, Zwitserland en Duitsland. Met andere woorden, pas nadat
de Kamer erom vraagt, krijgt zij meer objectieve cijfers over het geheel.
Ik vind dat een verkeerde ontwikkeling. Ik zeg niet dat de minister de Kamer
verkeerd informeert, maar er is op zijn minst sprake van onvolledige informatie.
Ik vraag de minister om in het vervolg, wanneer zij haar beleid afstemt op
andere landen in Europa, vanaf het begin een objectieve vergelijking te maken.
Een dergelijke vergelijking is op zichzelf legitiem. Je kunt die altijd maken
als je argumenten zoekt, maar je moet dan niet alleen landen noemen die toevallig
aansluiten bij je eigen beleid. Ik heb daar grote problemen mee.De reactie van de regering op onze zorg over de verzwakking van de bewijspositie
van de vreemdeling overtuigt niet. Na vijf jaar is bij intrekking van een
verblijfstitel het eventuele weerleggen van het individuele vluchtrelaas dan
wel het aannemelijk maken daarvan wel degelijk moeilijker geworden. Een vreemdeling
kan wel op elk moment toevoegingen aan zijn dossier doen, maar pas vijf jaar
na dato wordt het duidelijk of de betrokkene een verblijfstitel voor onbepaalde
tijd wordt verleend. Als dat niet het geval is, wordt ook dan pas duidelijk
waarom hij of zij daar niet langer meer voor in aanmerking komt. Bovendien
is de regering niet ingegaan op het door de Adviescommissie vreemdelingenzaken
aangedragen argument dat er niet of nauwelijks ervaring is opgedaan met de
verblijfsbeëindiging na verlening van een vergunning voor bepaalde tijd.
De nieuwe Vreemdelingenwet is op 1 april 2001 ingevoerd en dus kan het geval
waarbij na drie jaar voor de rechter een debat is gevoerd over de oorspronkelijke
toekenningsgrond zich nog niet hebben voorgedaan. Die ervaring hebben wij
simpelweg nog niet. Graag een reactie hierop van de minister.De PvdA-fractie is evenmin overtuigd van het oordeel van de regering dat
geen negatieve gevolgen zijn te voorzien voor de inburgering bij de overgang
van de termijn van drie naar vijf jaar. Voorzover wij het nieuwe stelsel van
inburgering op dit moment kunnen overzien, is weliswaar sprake van een
verplichte inburgering, maar deze is slechts in die zin verplicht dat eenmaal
in Nederland uiteindelijk een inburgeringsexamen met goed gevolg moet zijn
afgerond. Gebeurt dit niet, dan wordt geen vergunning tot verblijf voor onbepaalde
tijd verleend. Het lijkt erop dat de plicht tot inburgering afkoopbaar is,
als je maar iedere keer de vergunning voor onbepaalde tijd verlengt. Als de
termijn vijf jaar wordt, is er nog minder prikkel om snel een inburgeringscursus
met goed gevolg af te ronden. Men kan beter wachten tot men zekerheid heeft
over het definitieve verblijf in Nederland.Daarnaast blijft het van belang dat de onzekerheid die gepaard gaat me
een vergunning van vijf jaar een belemmering kan opwerpen bij het vinden van
werk. Werkgevers zijn huiverig om in iemand te investeren die gedurende vijf
jaar het risico loopt alsnog zijn verblijfstitel te verliezen. Ook dit kan
negatieve gevolgen hebben voor de spoedige integratie. In het licht van het
integratiedebat dat wij hier regelmatig voeren, is dit werkelijk een achteruitgang.
Het maakt de positie van deze nieuwe landgenoten voor een langere tijd onzeker
en tegelijkertijd vragen wij een snellere integratie van hen.De PvdA-fractie is niet overtuigd door het argument van de regering met
betrekking tot de feitelijke verlenging van de termijn voor naturalisatie
voor verdragsvluchtelingen. Ik herhaal wat wij in het verslag naar voren hebben
gebracht. Bij de wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap bij de
invoering van de Vreemdelingenwet 2000, waarbij vluchtelingen pas na vijf
jaar in plaats van na drie jaar kunnen naturaliseren, was de vraag aan de
orde hoe deze verlenging zich verhield tot artikel 34 van het Vluchtelingenverdrag,
waarin immers een zo spoedig mogelijk naturalisatie wordt voorgestaan. Volgens
de toenmalige staatssecretaris stond die verlenging van de termijn waarop
naturalisatie mogelijk is niet op gespannen voet met het Vluchtelingenverdrag
omdat immers asielgerechtigden al na drie jaar een zo sterk verblijfsrecht
zouden krijgen dat zij daarmee een verblijfsrechtelijke positie in Nederland
verwerven die vergelijkbaar is met de geborgenheid welke het verdrag vluchtelingen
door naturalisatie beoogde te bieden. De minister zegt nu dat noch uit het
Vluchtelingenverdrag, noch uit het EVRM volgt dat na drie jaar een permanente
verblijfsvergunning moet worden verleend. Dit moge zo zijn, maar artikel 34
van het Vluchtelingenverdrag bepaalt: "They, the contracting states, shall
in particular make every effort to expedite naturalization proceedings". De
staten moeten zich dus maximaal inspannen om het proces van naturalisatie
te bespoedigen.Mede in het licht van feit dat in veel EU-lidstaten meteen een permanente
verblijfsvergunning wordt verleend aan verdragsvluchtelingen, lijkt een termijn
voor naturalisatie van drie jaar meer in lijn met artikel 34 van het Vluchtelingenverdrag
dan een termijn van vijf jaar. De verlenging van de termijn tot vijf jaar
neemt zo de rechtvaardiging weg voor de verlenging van de termijn van naturalisatie
van vluchtelingen van drie naar vijf jaar, waartoe wij besloten in de wijziging
van de Rijkswet op het Nederlanderschap in 2001.De heer Nawijn (LPF):Voorzitter. Het zal niet verbazen dat mijn fractie het geheel eens kan
zijn met dit wetsvoorstel waarin de verlenging van de termijn van drie naar
vijf jaar wordt geregeld voordat een toegelaten vluchteling de vergunning
tot verblijf voor onbepaalde duur krijgt. Op zichzelf past dit meer in het
systeem van het Vluchtelingenverdrag van Genève. In dat verdrag staat
dat iedereen die recht heeft op vluchtelingenschap op zichzelf het recht heeft
op bescherming tegen refoulement en geen recht op een verblijfstitel. Dat
heeft een toegelaten asielzoeker zowel in het huidige systeem, waarbij de
vergunning tot verblijf voor bepaalde duur wordt gegeven, als bij de vergunning
tot verblijf voor onbepaalde duur. Op zichzelf is de verlenging van drie naar
vijf jaar logisch. Het systeem van het Vluchtelingenverdrag is er om bescherming
te bieden en niet om een verblijfsstatus te geven. Als de situatie in het
land van herkomst van de toegelaten vluchteling verandert, dient de betrokkene
terug te keren naar het land van herkomst, zoals opgenomen in artikel 1 van
het Vluchtelingenverdrag. Wij moeten ons daaraan houden. De minister heeft
zelf aangegeven dat de termijn van vijf jaar beter aansluit bij die in andere
westerse landen, met name Duitsland en Denemarken. In het kader van de harmonisatie
van het asielbeleid in Europa is het goed dat wij daar ook aan meedoen.Hoe zit het met het verkrijgen van de vergunning tot verblijf voor onbepaalde
tijd en het verkrijgen van het Nederlanderschap? Ik heb hier al eerder een
punt van gemaakt. Het ligt erg voor de hand om, als de termijn wordt verlengd
van drie naar vijf jaar voor een vergunning voor onbepaalde tijd, ook het
Nederlanderschap naar een latere datum op te schuiven, bijvoorbeeld na tien
jaar. In internationaal verband past dit ook beter. Bovendien is dit een logische
follow-up van het huidige systeem van de Vreemdelingenwet. Aruba en de Nederlandse
Antillen dringen al langer aan op een verlenging van de termijn van vijf naar
tien jaar, omdat dit veel logischer is. Dit slaat overigens op alle vreemdelingen
in Nederland en niet specifiek op vluchtelingen. Het zal duidelijk zijn dat
de mensen die zijn toegelaten na vijf jaar zo snel mogelijk het Nederlanderschap
zullen aanvragen. Dan heeft de vergunning tot verblijf voor onbepaalde tijd
nauwelijks effect. Wil de minister hierop ingaan?Minister Verdonk:Voorzitter. Het wetsvoorstel regelt de verlenging van de tijdelijkheid
van de verblijfsvergunning van drie naar vijf jaar. Hiermee kan in de toekomst
beter worden beoordeeld of de situatie in het land van herkomst nog steeds
zo slecht is dat vreemdelingen uit dat land voortaan op permanent verblijf
in Nederland zijn aangewezen. Ook de vreemdeling die enkel vanwege de algemene
onveiligheid in het eigen land tijdelijk in Nederland mag blijven, terwijl
hij geen verdragsvluchteling is en ook niet door artikel 3 van het EVRM wordt
beschermd, is nu al na drie jaar gevrijwaard tegen terugkeer, ook als de onveiligheid
in het eigen land kort daarna voorbij is. Een periode van drie jaar voor aanvaarding
van permanent verblijf vind ik te kort.Een periode van vijf jaar voor de permanente verblijfsvergunning in Nederland
sluit beter aan bij de situatie in de ons omringende landen. Daarbij moet
worden beseft dat Nederland, anders dan de meeste andere landen, één
uniforme asielstatus voor alle asielmigranten kent. Dat betekent
dat wij niet alleen moeten kijken naar de positie van verdragsvluchtelingen
in andere landen, maar ook naar andere asielmigranten die daar allerlei andere
verblijfsvergunningen krijgen.Daarnaast moet worden beseft dat "permanent in Nederland" betekent dat
intrekking van de vergunning wegens gewijzigde omstandigheden in het land
van herkomst niet meer mogelijk is. In veel andere landen heeft het die betekenis
niet. Daar kunnen vergunningen die direct permanent zijn of pas na een aantal
jaren permanent zijn geworden, toch nog op grond van gewijzigde omstandigheden
in het herkomstland worden ingetrokken. Dat geldt niet alleen voor verdragsvluchtelingen,
maar ook voor andere asielmigranten.Het beeld van de andere Europese landen is als volgt. In Italië krijgen
verdragsvluchtelingen na vijf jaar een permanente status, in Denemarken na
zeven jaar en in Duitsland, als het een vluchteling is in de zin van de Duitse
vreemdelingenwet, na acht jaar. In Spanje krijgen verdragsvluchtelingen direct
een permanente status en een verblijfsvergunning voor vijf jaar, die ook daarna
bij wijziging van de situatie in het herkomstland nog kan worden ingetrokken.
Finland, Zwitserland en Duitsland verlenen voorzover het gaat om asiel op
grond van de grondwet direct een permanente status, die evenwel intrekbaar
is als de situatie in het eigen land verbetert. Subsidiair beschermden krijgen
in Spanje een vergunning voor één jaar, die jaarlijks wordt
verlengd zolang de situatie ongewijzigd blijft. Ook in België en Oostenrijk
wordt die vergunning, voorzover mij bekend, niet permanent. In Zwitserland
gebeurt dat na vier jaar, in het Verenigd Koninkrijk, afhankelijk van het
geval, na drie jaar, zes jaar of tien jaar, in Denemarken na zeven jaar en
in Duitsland na acht jaar. Voorzover mij bekend, hanteren alleen Zweden en
Finland kortere termijnen voor subsidiair beschermden.De heer Visser (VVD):Het onderscheid dat u maakt tussen de verschillende interpretaties van
"permanent", is interessant. Dat betekent dat vijf of zes jaar nadat er in
het land een conflict is ontstaan waardoor mensen naar Europa vluchten, degenen
die in Nederland een verblijfsvergunning hebben gekregen, in Nederland kunnen
blijven, terwijl de ons omringende landen na vijf of zes jaar nog altijd kunnen
beslissen dat de mensen teruggaan omdat het conflict voorbij is.Minister Verdonk:Zeker, dat geldt in ieder geval voor België, Oostenrijk en Spanje,
die verdragsvluchtelingen direct een permanente status geven en die andere
asielmigranten nooit een permanente status geven.De heer Dijsselbloem (PvdA):In de nota naar aanleiding van het verslag op basis van de vragen van
de Kamer stelt de minister ook dat Finland, Noorwegen, Ierland, Italië
en Denemarken respectievelijk twee, drie, drie, vijf en zeven jaar wachten
voordat de permanente status wordt verleend. Mijn punt was dat de minister
in haar aanvankelijke memorie van toelichting zeer selectieve informatie biedt
omdat die informatie haar uitkwam. Nu zij een wat breder beeld schetst, zien
wij ook hoe uiteenlopend en hoe moeilijk vergelijkbaar het is. Ik heb er bezwaar
tegen dat de minister de Kamer probeert te overtuigen door selectief vanuit
de rest van de EU een aantal feiten aan te dragen en pas later naar aanleiding
van vragen van de Kamer een breder beeld schetst waaruit blijkt dat het buitengewoon
willekeurig is om de Europese context als argument aan te voeren, want er
zijn ook landen die een veel kortere termijn hanteren dan de nu voorgestelde
vijf jaar.Minister Verdonk:Laat duidelijk zijn dat ik dit allemaal natuurlijk niet voor niets heb
laten uitzoeken. Ik ben het helemaal met u eens dat willekeurige berichtgeving
niet past. Vandaar dat ik alles heb uitgezocht en nu het totaalplaatje heb
gepresenteerd, waarbij ik ook heel duidelijk heb aangegeven dat Zweden en
Finland kortere termijnen voor subsidiair beschermden hanteren.De heer Dijsselbloem (PvdA):Ja, maar het is voor de tweede keer dat dit pas gebeurt nadat de Kamer
daarnaar heeft gevraagd. Wij krijgen dit soort discussies nog vaker, waarbij
steeds de vergelijking met andere landen zal worden gemaakt. Daarom vraag
ik de minister nadrukkelijk om in het vervolg meteen een zo objectief mogelijke
vergelijking te maken en niet alleen met de landen aan te komen die het meest
minimale beleid van Europa hebben als argument om ook ons beleid verder af
te breken.Minister Verdonk:Met deze – ik zou bijna zeggen: suggestieve – opmerking wil
ik niet akkoord gaan. Ik heb heel duidelijk onderzoek laten verrichten en
ik heb hier nu duidelijk de cijfers gepresenteerd over hoe zaken in Europa
gebeuren. Dat heb ik niet gedaan na vragen van de Kamer. Dat staat ook reeds
in mijn inleidende tekst. Ik heb het dus laten uitzoeken. Ik hoef niet tegen
u te zeggen: mijnheer Dijsselbloem, u hebt gelijk; ik ga het alsnog uitzoeken.
Ik heb het uitgezocht en ik heb het hier zo objectief mogelijk gepresenteerd.De heer Nawijn (LPF):Probeert de minister te zeggen dat het in een aantal Europese landen zowel
bij een tijdelijke status als bij een definitieve status zo kan zijn dat de
betrokkene zou moeten terugkeren naar het land van herkomst als de situatie
daar verbetert? De enige manier om dat te harmoniseren, is om dat gelijk te
trekken en om eventueel naturalisatie aan te vragen. Bij naturalisatie is
immers natuurlijk alles ten einde, want dan kan de betrokkene niet terug.Minister Verdonk:Mijn boodschap moet duidelijk zijn: wat wij in Nederland onder "permanent"
verstaan, is in andere landen niet zo permanent als het lijkt.Mevrouw Vos (GroenLinks):In de nota naar aanleiding van het verslag stelt u dat België, Oostenrijk,
Spanje, het Verenigd Koninkrijk, Zweden, Zwitserland en Duitsland verdragsvluchtelingen
direct in het bezit van een permanente status stellen. Met de wetswijziging
wilt u het toch wel degelijk ook voor verdragsvluchtelingen zo regelen dat
zij niet na drie jaar, maar pas na vijf jaar een permanente status krijgen?
Dan krijgen de verdragsvluchtelingen toch een aanzienlijk slechtere positie
in Nederland dan in de landen die ik zojuist noemde?Minister Verdonk:Zo ligt het niet. In ieder geval krijgen de subsidiair beschermden in
Spanje een vergunning voor één jaar, die jaarlijks wordt verlengd
zolang de situatie ongewijzigd blijft; anders stopt deze en
kunnen mensen terug naar het land van herkomst. In België en Oostenrijk
is die vergunning ook niet permanent. Maar ik probeerde dus duidelijk te maken
dat een aantal landen direct een verblijfsvergunning geven. Dat geldt voor
verdragsvluchtelingen. Ze zeggen dat de vergunning permanent is, terwijl deze
ingetrokken kan worden als voldaan wordt aan de voorwaarden en het land van
herkomst veilig is.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Ik zie nog wel een verschil met de landen die een permanente status geven,
terwijl dat niet betekent dat de vreemdelingen niet kunnen worden teruggestuurd.
In Nederland gaan wij namelijk van sommige vreemdelingen zelf acties verwachten:
zij moeten hun dossier bijhouden, zelf bezig blijven met de situatie in hun
land van herkomst en zelf informatie aandragen. Ik dacht dat dit in de landen
die direct een permanente status geven niet het geval is.Minister Verdonk:Mij is gebleken dat dit wel degelijk het geval is: zo'n permanente status
blijkt in de praktijk niet permanent.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Dat ben ik met u eens, maar dat vroeg ik niet. Dit is vergelijkbaar met
de A-status die vluchtelingen vroeger in Nederland kregen. In het voorstel
moeten sommige vluchtelingen in Nederland attent blijven op ontwikkelingen
in zijn eigen land en de IND daarvan op de hoogte stellen. Volgens mij hoeft
dat bij de landen die direct een permanente vergunning geven niet. Dat lijkt
mij een groot verschil.Minister Verdonk:Ik kom hierop in het vervolg terug.Laat het duidelijk zijn dat in Europa niet vaak de verblijfsvergunning
van verdragsvluchtelingen wordt ingetrokken. Dat komt natuurlijk wel voor,
maar er zijn grotere groepen asielmigranten die bij ons dezelfde asielstatus
krijgen en van wie het verblijf wel wordt beëindigd.In andere landen staan ontwikkelingen op het gebied van asiel en migratie
ook niet stil. De voorgestelde periode van vijf jaar draagt ertoe bij dat
Nederland niet onnodig aantrekkelijker wordt als bestemmingsland dan andere
landen van de Unie. Voor de totstandkoming van de Vreemdelingenwet 2000 heeft
de Raad van State al verontrust gewaarschuwd voor een mogelijke aanzuigende
werking doordat vreemdelingen in Nederland na drie jaar blijvend worden gevrijwaard
van de verplichting om terug te keren naar het veilige herkomstland, terwijl
geen enkel verdrag daartoe verplicht. Hoewel de instroom op dit moment om
andere redenen nog steeds betrekkelijk laag is, is dit voor de toekomst geen
vaststaand gegeven.Met het oog op de toekomst wil ik uitsluiten dat van de mogelijkheid om
na drie jaar permanent verblijf te krijgen, aanzuigende werking uitgaat. Het
wetsvoorstel heeft tot gevolg dat in de toekomst alle asielmigranten net als
andere vreemdelingen na vijf jaar in aanmerking kunnen komen voor een permanente
verblijfsvergunning. Een termijn van vijf jaar is in het algemeen zonder meer
redelijk. Of in het individuele geval sprake is van omstandigheden die terugkeer
onredelijk maken, wordt per geval beoordeeld. Een periode van vijf jaar is
één jaar langer dan nu als de verblijfsvergunning na een besluitmoratorium
was verleend, en in de overige gevallen twee jaar langer dan nu. Dat komt
doordat ik heb voorgesteld om de bestaande uitzondering te laten vervallen,
en wel de volgende: als de asielvergunning nu na toepassing van het besluitmoratorium
wordt verleend, heeft deze een latere ingangsdatum dan in gewone gevallen.
Die vergunning wordt niet verleend met terugwerkende kracht tot de datum van
asielaanvraag, maar met ingang van de datum van de inwilligende beschikking.
De vergunning gaat nu maximaal een jaar later in. Daarmee begint ook de opbouw
van de rechten op een later tijdstip. Ik heb voorgesteld om die uitzonderingsregel,
die alleen voor asielvergunningen geldt, af te schaffen. Ik ben overigens
verheugd, te horen dat de Kamer zich kan vinden in het overgangsrecht.Mevrouw Vos heeft gevraagd of het mogelijk kan worden gemaakt dat een
vreemdeling die een verblijfsvergunning heeft gekregen, maar niet als verdragsvluchteling,
naar de rechter kan om de beslissing direct te laten toetsen om discussie
in de toekomst te voorkomen. Ik kan daar heel duidelijk over zijn: nee. Voor
de inwerkingtreding van de Vreemdelingenwet 2000 is ervaring opgedaan met
doorprocederen. Dat leidde toen tot veel procedures en lange doorlooptijden,
niet alleen voor vreemdelingen die al een verblijfsvergunning hadden, maar
ook voor vreemdelingen die helemaal niet voor een verblijfsvergunning in aanmerking
kwamen. Naar die situatie moeten wij niet terug. De houder van een uniforme
asielvergunning heeft geen belang bij doorprocederen. Als hij meent dat zijn
vergunning op een verkeerde grond is verleend en hij wel degelijk verdragsvluchteling
is, kan hij dat alsnog aanvoeren en onderbouwen. Dat wordt pas relevant als
de overheid intrekking van de vergunning overweegt. Het is goed mogelijk dat
er helemaal niet hoeft te worden geprocedeerd; in veel gevallen zal dat zeker
zo zijn.Mevrouw Vos (GroenLinks):Welke oplossing heeft de minister dan voor het probleem van iemand die
op basis van categoriaal beschermingsbeleid mocht blijven, maar op dat moment
geen verblijfsvergunning heeft gekregen? Hoe kan hij, als hij later terug
zou moeten, alsnog de procedure ingaan voor het verkrijgen van een verblijfsstatus?
Dan moet hij drie jaar na dato, en straks wellicht vijf jaar na dato, alle
bewijsstukken opduiken.Minister Verdonk:Bedoelt mevrouw Vos te vragen of er voorafgaand aan de intrekking ruimte
is om feiten en omstandigheden uit de voorgaande periode aan te voeren? Ik
heb het dan over bewijsstukken waaruit blijkt dat de asielgerechtigde nog
steeds gevaar loopt. Als hij geen gevaar meer loopt, kan hij namelijk teruggaan.Mevrouw Vos (GroenLinks):Stel dat iemand op grond van het Vluchtelingenverdrag een verblijfsvergunning
heeft aangevraagd. Die status wordt niet toegekend, maar hij mag op grond
van het categoriale beschermingsbeleid hier blijven. Als zijn land binnen
drie jaar weer veilig wordt verklaard en hij daarom moet vertrekken, moet
hij natuurlijk in beroep kunnen gaan om alsnog een permanente verblijfsstatus
te kunnen krijgen op basis van het Vluchtelingenverdrag. Het is dan een probleem
om alsnog alle bewijsstukken en documenten te overleggen. De minister heeft
overigens laten weten dat dit mogelijk is. Het is natuurlijk
heel moeilijk om na zoveel jaren alsnog dat materiaal te overleggen en je
zaak te bepleiten. Welke oplossing heeft de minister voor ogen voor dit praktische
probleem?Minister Verdonk:Bij de indiening van een asielaanvraag is het altijd aan de asielzoeker
om aannemelijk te maken dat er een rechtsgrond is voor het verkrijgen van
een verblijfsvergunning. Op dat moment moet hij alles aanvoeren op grond waarvan
hij meent dat er een verblijfsvergunning moet worden verleend. Dat betekent
dat hij moet aangeven waarom hij meent verdragsvluchteling te zijn en waarom
hij meent dat hem een onmenselijke behandeling in het herkomstland ten deel
zal vallen. De IND maakt dan een volledige beoordeling en legt een volledig
dossier aan. Die volledigheid is van belang met het oog op de eventuele procedure,
op het niet verlenen of op het intrekken van een vergunning.Als een vergunning niet wordt verleend, kan de vreemdeling in beroep en
in hoger beroep gaan. Onder omstandigheden kunnen in de beroepsfase nova worden
aangevoerd, mits de goede procesorde zich daartegen niet verzet en de afdoening
van de zaak daardoor niet ontoelaatbaar wordt vertraagd. Als de vergunning
wel wordt verleend, kan de vreemdeling niet in beroep of in hoger beroep.
Wel wordt hem de grond meegedeeld waarop de vergunning is verleend. Als de
vreemdeling van mening is dat deze grond onjuist is, zal hij daarvoor beschikken
over argumenten en gegevens. Hij kan die argumenten en gegevens aanvoeren
bij het bestuursorgaan dat de vergunning heeft verleend en dat later ook mogelijk
intrekking van die vergunning zal overwegen.De heer Dijsselbloem (PvdA):De minister maakte een opmerking over de ingangsdatum van de tijdelijke
vergunning die wordt verleend aan vluchtelingen in het kader van categoriale
bescherming. Deze vergunning gaat in op het moment dat deze wordt verleend.
Voor andere categorieën asielzoekers die een status krijgen, gaat de
vergunning in met terugwerkende kracht tot op het moment van de aanvraag.
Heb ik dit goed begrepen? In dat geval is dit een beleidswijziging, die voor
deze categorie neerkomt op een kleine versoepeling. Vergt dit nog een wetswijziging,
of regelt de minister dit op een andere wijze? Voor mij is dit een nieuw punt.Minister Verdonk:De redenering is juist; het besluitenmoratorium tellen wij mee in die
vijf jaar. Ik moet nog antwoord krijgen op de vraag of daarvoor een wetswijziging
nodig is. In ieder geval is dit in het voordeel van de vreemdeling.Het wetsvoorstel zou nadelig zijn voor de inburgering. Die inschatting
deel ik niet. Statushouders moeten inburgeren, en dat wil ik ook bevorderen.
Het is niet in hun belang, in dat van hun gezin of van de samenleving als
geheel als zij niet inburgeren. Indien zij niet inburgeren, ontbreekt hen
op den duur alle perspectief voor een permanent verblijf in Nederland. Op
dit moment beraad ik mij op de invoering van een positieve prikkel in het
vreemdelingenrecht, door bij wijze van beloning voor het behalen van het inburgeringsexamen
de mogelijkheid te openen om eerder een permanente vergunning te geven. Daarbij
valt te denken aan vreemdelingen die het inburgeringsexamen hebben behaald,
een stabiele werkplek hebben in Nederland, over een vaste arbeidsplaats beschikken
en geen beroep doen op bijstandsuitkeringen. Werkende vreemdelingen –
dat weten wij allemaal – burgeren heel goed in. Op dit punt kom ik nog
terug bij het totale inburgeringsstelsel.Mevrouw Vos heeft mij nog een vraag gesteld, maar misschien kan ik beter
even wachten tot zij terug is.De heer Dijsselbloem (PvdA):Ik vertel het haar straks wel.Minister Verdonk:Goed. Mevrouw Vos heeft gevraagd om een kabinetsstandpunt over het onderzoek
van de heer Grutters. Dit onderzoek is net verschenen; ik ben nog niet in
de gelegenheid geweest om dit grondig te bestuderen maar dat ga ik natuurlijk
zeker nog doen. Ik aarzel dus nog over een standpuntbepaling omdat ik nog
niet de merites en de reikwijdte van het onderzoek ken. Als ik nu een kabinetsreactie
zou toezeggen, ben ik misschien gehouden om in de toekomst op elk onderzoek
te reageren. Daarmee zou ik toch wel problemen hebben.De heer Visser (VVD):Ik kan mij die aarzeling van de minister goed voorstellen; die deelt mijn
fractie. Er komen vele honderden, wellicht zelfs duizenden, promoties en onderzoeken
van de universiteiten. Als het kabinet daarop steeds een antwoord moet geven,
komen wij in een situatie die wij niet zouden moeten willen. Ik acht mevrouw
Vos en GroenLinks capabel genoeg om zelf met een reactie te komen.De voorzitter:Ik zal dit compliment aan mevrouw Vos overbrengen.De heer Dijsselbloem (PvdA):Dit was niet echt een vraag, dus dan stel ik er maar een. Mede namens
collega Vos: zij heeft specifiek gevraagd naar een aantal beleidsrelevante
aspecten in dat onderzoek. Het lijkt mij toch het goed recht van de Kamer
om op dit soort beleidsrelevante aanbevelingen uit wetenschappelijke hoek
een reactie van het kabinet te mogen ontvangen.Mevrouw Vos (GroenLinks):Dank u wel.De voorzitter:Na deze woorden van dank van mevrouw Vos aan de heer Dijsselbloem, is
het woord weer aan de minister.Minister Verdonk:Ik kom nog even terug op de vraag van de heer Dijsselbloem naar het besluitenmoratorium.
De regel waarover ik net sprak, wordt juist met dit wetsvoorstel afgeschaft.
Er is dus geen nader wetsvoorstel nodig.Mevrouw Huizinga-Heringa heeft gevraagd of ik mij in Europees verband
wil inzetten voor een termijn van drie jaar. Gezien mijn betoog van zonet
kan mijn antwoord kort en duidelijk zijn: nee, daartoe ben ik niet bereid.
Ik wil mevrouw Huizinga wel mijn excuses aanbieden voor het aanduiden van
de ChristenUnie als SGP.Een aantal woordvoerders heeft vragen gesteld over de naturalisatie. Hun
stelling is dat door het wetsvoorstel de rechtvaardiging van de vijfjarentermijn
voor naturalisatie wordt weggenomen. Laat duidelijk zijn dat noch in het Vluchtelingenverdrag,
noch in het EVRM of enig ander verdrag wordt verplicht gesteld dat asielmigranten
na uiterlijk drie jaar een permanente vergunning wordt gegeven.
De Raad van State heeft dat destijds al aangegeven, evenals de toenmalige
bewindspersoon. Ik benadruk dat, want het geldt in het bijzonder voor artikel
34 van het Vluchtelingenverdrag. Voorzover de toenmalige staatssecretaris
heeft willen zeggen dat de vijfjarentermijn voor naturalisatie alleen is gerechtvaardigd
met een driejarentermijn voor de permanente verblijfsvergunning voor asielzoekers,
deel ik de mening dus niet. De Vreemdelingenwet blijft voorzien in een duurzame
oplossing, niet alleen voor verdragsvluchtelingen, maar ook voor andere asielmigranten,
die overigens pas na één of twee jaar wordt bereikt.Verder is gevraagd of de naturalisatie direct kan worden gestart als de
permanente status wordt verleend. De verlening van een verblijfsvergunning
voor onbepaalde tijd is iets anders dan de verlening van het Nederlanderschap.
Daarvoor moet aan verschillende aanvullende voorwaarden worden voldaan. Ook
de mate van inburgering zal anders zijn. Volgend jaar kom ik met het nieuwe
inburgeringsstelsel. Wij hebben daarover al een eerste debat gevoerd. Ik zal
te zijner tijd ingaan op de verschillende inburgeringsexamens en op de niveaus
van examens. Bovendien zal ik ingaan op de koppeling van de inburgering aan
de naturalisatie. Daarbij zal ik antwoorden op de vraag van de heer Nawijn.Mevrouw Vos (GroenLinks):Als ik het goed begrijp, zegt de minister het volgende. Als iemand een
permanente verblijfsstatus voor Nederland heeft, is naturalisatie niet vanzelfsprekend.
Men moet daarvoor aan een aantal extra eisen voldoen wat betreft inburgering
en beheersing van de Nederlandse taal. Wat zal er gebeuren als iemand na allerlei
inspanningen de Nederlandse taal toch niet machtig wordt? In wat voor vacuüm
kan iemand dan wellicht belanden?Minister Verdonk:Op dit moment, na de invoering van de nieuwe rijkswet, worden eisen gesteld
aan mensen die willen naturaliseren. Naturalisatie moet worden gezien als
de hoofdprijs. Na naturalisatie heb je het Nederlanderschap en krijg je alle
rechten en plichten die daarbij horen. Zoals ik net al zei, zal ik hierop
bij de behandeling van het nieuwe systeem terugkomen. Ik zal dan tevens meer
informatie geven over de eisen die aan de verschillende examens worden gesteld.
Wij hebben de eis van naturalisatie namelijk nu al. Er zullen bovendien heel
duidelijk eisen worden gesteld aan de inburgeringsexamens. Er moet één
sluitend systeem komen. Kortom, ik kom er op een later moment op terug.De heer Nawijn (LPF):Ik dank de minister voor de toezegging. Zij kijkt graag naar andere landen.
De heer Dijsselbloem fluisterde mij in dat je bij Albert Heijn een "euroshopper"
hebt; misschien is de minister ook een euroshopper door te bekijken hoe een
en ander in andere landen is geregeld. Ik zou ook graag willen weten hoe de
naturalisatie in de andere Europese landen is geregeld. Er is nogal een verschil.
De minister noemde zojuist de Bondsrepubliek Duitsland, waar pas na acht jaar
de definitieve status komt. Daardoor ontstaat de rare situatie dat asielzoekers
in landen waar zij toegelaten worden, sneller kunnen worden genaturaliseerd
dan in andere landen. Voor de harmonisatie van het Europese asiel- en naturalisatiebeleid
is dat niet goed. Daarom vraag ik de minister om goed te bekijken hoe de regels
daar in elkaar zitten en vervolgens de termijn van naturalisatie nogmaals
te bekijken.Minister Verdonk:Ik neem de suggestie mee en kom met zo objectief mogelijke gegevens over
de vergelijking in Europa.Mevrouw Vos (GroenLinks):Voorzitter. Voor mij blijft de vergelijking met de andere landen eerlijk
gezegd nog steeds een raadsel. De minister sprak over bijvoorbeeld de verdragsvluchtelingen
en de subsidiaire vluchtelingen. Het zijn natuurlijk allemaal verschillende
groepen. In de memorie van toelichting heeft zij letterlijk geschreven dat
aan verdragsvluchtelingen uit een groot aantal landen direct een permanente
status wordt verleend. In Nederland is dat straks pas na vijf jaar het geval.
Ik wil graag dat de minister mondeling of schriftelijk heel expliciet aangeeft
wat de stand van zaken is bij het verlenen van de tijdelijke en permanente
status voor de afzonderlijke groepen vluchtelingen, zoals verdragsvluchtelingen
en subsidiaire vluchtelingen. Bovendien dient zij aan te geven wat de betekenis
van een permanente status in een aantal landen is. Een nieuw gegeven is voor
mij dat "permanent" in Duitsland niet echt permanent is, zoals de minister
zei. Het lijkt mij goed dat zij dat ofwel nu of in een brief precies opheldert
voor de Kamer, zodat wij die vergelijking goed kunnen maken.Mijn tweede vraag heeft betrekking op de processuele problemen waarop
ik duidde, bij een tijdelijke vergunning voor drie jaar. Bij een termijn van
vijf jaar worden die naar mijn idee nog erger. Als de IND een asielzoeker
die binnenkomt en de verdragsstatus wil, onder het categoriaal beschermingsbeleid
doet vallen, met de daarbij behorende status, wordt er al niet eens meer verder
gekeken of de betrokkene nog in aanmerking komt voor de status van verdragsvluchteling.
Die heeft dan ook niet het recht om een procedure te starten om die status
te ontvangen. Die vluchteling heeft een probleem wanneer binnen drie jaar
en straks binnen vijf jaar het recht op de categoriale beschermingsstatus
vervalt en de procedure opnieuw moet worden gestart.Mijn derde vraag betreft de naturalisatie. Wat let de minister om de procedure
te starten op het moment dat de definitieve verblijfsvergunning wordt verleend?
Ik kan mij voorstellen dat tijdens de procedure aan een aantal eisen dient
te worden voldaan, maar dat de naturalisatie wordt versneld.De heer Van Fessem (CDA):Ik dank de minister voor haar antwoorden, vooral aan anderen. Volgens
mij heb ik nog geen antwoord gehad op mijn vragen over bijzondere integratie.Minister Verdonk:Voorzitter. Ik heb gekeken naar de periode waarvoor in de diverse Europese
landen "permanente" statussen worden verleend aan asielmigranten. Daaronder
versta ik niet alleen verdragsvluchtelingen, maar ook de andere asielmigranten.
Wij hebben in Nederland één uniforme asielstatus, die doorprocederen
voorkomt. Die periode varieert voor verdragsvluchtelingen van
nul tot acht jaar. Voor andere asielmigranten, die geen verdragsvluchteling
zijn, kan dat oplopen tot tien jaar. In sommige landen krijgen zij helemaal
geen permanente verblijfsvergunning.Ik heb ook gekeken naar de intrekbaarheid van de diverse vergunningen,
op grond van gewijzigde omstandigheden in het land van herkomst. "Permanent"
betekent in Nederland dat intrekking van een permanente vergunning om die
reden niet meer mogelijk is. In veel landen, ook landen die meteen een permanente
vergunning verlenen, blijft intrekking op die grond steeds mogelijk. Alles
tezamen is Nederland op het ogenblik bijzonder soepel, in vergelijking met
andere lidstaten. Dat is temeer het geval als wordt gekeken naar andere Noordwest-Europese
landen als Denemarken en Duitsland.Op de vraag over naturalisatie kom ik graag terug als ik spreek over het
totale inburgeringsstelsel. De naturalisatie hoort daar bij.De heer Van Fessem vroeg wat exceptioneel inburgeren zou zijn. De tijd
gaat door. Men krijgt andere ideeën. Wij praten nu over het inburgeringsexamen
en niet meer over exceptioneel inburgeren. De eisen voor het inburgeringsexamen
worden op dit moment ontworpen. Die zal ik voorleggen aan de Kamer. Zij zullen
van een behoorlijk niveau zijn. Ik kom er graag op een later moment op terug.Mevrouw Vos (GroenLinks):Ik heb ook nog een vraag gesteld over processuele problemen, bijvoorbeeld
voor de mensen die onder de categoriale bescherming vallen. Misschien kan
de minister daarop antwoorden. Kan zij de verschillende betekenissen van het
begrip "permanente status" in de diverse landen even aangeven? Wil zij de
groep verdragsvluchtelingen daarbij specifiek bespreken?Minister Verdonk:Volgens mij heb ik nu alles gezegd wat er te zeggen is over statussen
enz. De noodzaak van een brief voel ik op dit moment niet zo.Als een vreemdeling inreist en asiel vraagt, moet hij gewoon alles overleggen.
Alle bewijsstukken die hij op dat moment bij zich draagt, moet hij op dat
moment overleggen. Bij vergunningverlening wordt hem dan de grond kenbaar
gemaakt. Hij kan dan ook alle argumenten aanvoeren. Dat kan jaren later dus
ook nog. De IND heeft dan al een dossier gemaakt waar alle stukken in zitten.
Hij kan die stukken natuurlijk ook zelf bewaren. Dat kon vroeger, als werd
doorgeprocedeerd voor een betere status, en het kan nu ook. Het vluchtelingschap
moet aannemelijk worden gemaakt. Daar krijgt de betrokkene nu langer de tijd
voor, namelijk vijf jaar. Hij doet er natuurlijk goed aan om dat zo spoedig
mogelijk te doen, dat wil zeggen bij het asielverzoek of direct daarna. In
de praktijk blijkt dat dit niet onmogelijk is.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Wij zullen aanstaande dinsdag over beide wetsvoorstellen stemmen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20032004-2477-2487.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl