Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Waterstaatswet 1900 in verband met de instelling van de Commissie van advies inzake de waterstaatswetgeving (27492)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2000-2001, pag. 3863-3868

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

02-03-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

nr. 52, pagina 3863-3868

20-02-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 27492Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Stemmingen over zes moties, ingediend in het notaoverleg over het Meerjarenplan emancipatiebeleid, te weten: - de moties-Visser-van Doorn c.s. over uitkering aan agrarische vrouwen bij zwangerschap (27061, nr. 4) en over over zorgtaken voor mannen en vrouwen (27061, nr. 5); - de motie-Bussemaker/Schimmel over de arbeidssituatie van vrouwen van hoog tot laag (27061, nr. 6); - de motie-Van der Staaij over het breken met prostitutie (27061, nr. 8); en nog twee andere moties (nrs. 10 en 11)Pagina 3846-3846
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 20 februari 2001)Pagina 3890-3892
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Woningwet naar aanleiding van enerzijds de evaluatie van die wet en anderzijds het project Marktwerking, Deregulering en Wetgevingskwaliteit (bouwvergunningprocedure en welstandstoezicht) (26734)Pagina 3868-3890
Vragen van het lid M.B. Vos aan de minister van buitenlandse Zaken, over de bombardementen van de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk in Irak (mondelinge vragenuur)Pagina 3831-3835
Stemming over een motie, ingediend bij het debat over het IAO-verdrag, te weten: - de motie-Harrewijn/Verburg over herziening van het verdrag (27480, nr. 2)Pagina 3844-3844
Vragen van het lid De Haan aan de minister van Financiën, over gerezen complicaties inzake de introductie van de euro (mondelinge vragenuur)Pagina 3837-3838
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 14 februari 2001 over de clustering van de vakken in de basisvormingPagina 3855-3863
Stemmingen over vier moties, ingediend in het debat over gesloten visgebieden, te weten: - de motie-Herrebrugh/O.P.G. Vos over de economische gevolgen (21501-17, nr. 98); - de motie-O.P.G. Vos/Herrebrugh over strijdigheid met het EU-verdrag (21501-17, nr. 99); - de motie-Buijs c.s. over een compensatieregeling (21501-17, nr. 100); - de motie-Van der Vlies c.s. over het openblijvende visserijgebied (21501-17, nr. 101)Pagina 3846-3846
Vragen van het lid Verburg aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, over het conflict tussen het RBA Rotterdam en het CBA (mondelinge vragenuur)Pagina 3838-3840
Stemmingen over drie moties, ingediend bij het debat over het rapport Asielzoekers crimineler?, te weten: - de motie-Wijn/Van der Staaij over onderzoek naar criminaliteit onder asielzoekers (19637, nr. 560); - de motie-Kamp over strafrechtelijke vervolging en afhandeling asielaanvragen (19637, nr. 561); - de motie-Middel over maatwerk bij vestiging van asielzoekerscentra (19637, nr. 562)Pagina 3843-3844
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 1 februari 2001 over economie en ontwikkelingPagina 3853-3855
Stemming over een motie, ingediend bij het debat over UNMEE, te weten: - de motie-Van Middelkoop c.s. over uitzending van Apache-helikopters (22831, nr. 22, herdruk)Pagina 3846-3846
Stemmingen over tien moties, ingediend in het notaoverleg over modernisering AWBZ, te weten: - de motie-Arib c.s. over een wettelijke verankering van zeggenschapsinstrumenten (24036/26631, nr. 189); - de motie-Arib/Van Vliet over minimumkwaliteitseisen (24036/26631, nr. 190); - de motie-Arib over een inspectieronde (24036/26631, nr. 191); en over 7 ander moties (24036/26631, nrs. 192 t/m 197, 199)Pagina 3844-3846
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Meststoffenwet over: - de motie-Waalkens over mestconcentraten (27276, nr. 15); - de motie-Van der Vlies c.s. over de excretienormen (27276, nr. 17); - de motie-Oplaat over een onnodige stapeling van regelgeving (27276, nr. 18)Pagina 3842-3843
Vragen van het lid Vendrik aan de minister van Financiën, over het begrotingsbeleid (mondelinge vragenuur)Pagina 3835-3837
Presentie en opening (20 februari 2001)Pagina 3831-3831
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 20 februari 2001)Pagina 3841-3842
Vragen van het lid Weekers aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, over bovenregionaal vervoer voor gehandicapten (mondelinge vragenuur)Pagina 3840-3841
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Waterstaatswet 1900 in verband met de instelling van de Commissie van advies inzake de waterstaatswetgeving (27492)Pagina 3863-3868
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers (pensioenopbouw, waarde-overdracht en waarde-overname alsmede enige andere onderwerpen) (26043), en van: - de motie-Van der Hoeven c.s. over volledige kapitaaldekking en fondsvorming (26043, nr. 16)Pagina 3847-3852
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van artikel 45 van de Politiewet 1993 in verband met het stellen van regels ten aanzien van het vermogen van de regio's (27039)Pagina 3844-3844
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Samenvoeging van de gemeenten 's-Graveland, Nederhorst den Berg en Loosdrecht, tevens wijziging van de grens tussen de provincies Noord-Holland en Utrecht (27255)Pagina 3844-3844

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Waterstaatswet 1900 in verband met de instelling van de Commissie van
advies inzake de waterstaatswetgeving (27492).De algemene beraadslaging wordt geopend.De heer Van den Berg (SGP):Mijnheer de voorzitter! Ik moet u bekennen dat ik hier met gemengde gevoelens
sta, als ik het wetsvoorstel tot wijziging van de Waterstaatswet 1900 bespreek.
Laat ik echter met het positieve beginnen. Hoewel de Staatscommissie voor
de waterstaatswetgeving formeel is opgeheven per 1 januari jl. – weinigen
waren zich daar, zo vrees ik, van bewust; het was niettemin een ingrijpend
moment, want formeel is zij opgeheven en bestaat zij op dit moment dus niet –
wordt zij toch gecontinueerd c.q. opnieuw in het leven geroepen, zij het onder
een andere benaming. Daar hoop ik overigens ook nog iets over te zeggen. Welnu,
dat is het positieve.Wat de andere kant betreft, heb ik eigenlijk twee punten. In de eerste
plaats vind ik de gang van zaken zoals die geweest is, op z'n minst onelegant
ten opzichte van een zeer oud adviesorgaan als de staatscommissie. Deze is
immers vrijwel geruisloos van het toneel verdwenen, omdat de overgangswetgeving
die nodig was om een voortgezet bestaan mogelijk te maken, te laat is ingediend.
Dat vind ik geen goede zaak. We hadden met dit orgaan op een andere wijze
moeten omgaan.Een tweede punt dat ik niet positief beoordeel en waarop ik zo meteen
uitvoeriger hoop in te gaan, is dat deze commissie, zoals die nu opnieuw in
het leven wordt geroepen, wederom slechts een tijdelijk bestaan is beschoren.
Ik zeg "wederom", omdat in de situatie van de laatste vier jaar, sedert de
wetgeving die we als voortvloeisel van de zogenaamde "woestijnwet" hebben
gehad, ook al sprake was van een tijdelijk bestaan. Het is nu dus voor de
tweede keer dat een termijn wordt gesteld aan het bestaan van deze commissie.Voorzitter! Waarom noem ik deze dingen? De staatscommissie is een adviesorgaan
met een zeer lange en, zo mag ik wel zeggen, indrukwekkende staat van dienst.
Het is het oudste adviesorgaan na de Raad van State – dat zullen weinigen
zich realiseren – en dateert van 1892. Gedurende de jaren dat de staatscommissie
heeft bestaan, heeft zij een buitengewoon groot aantal belangwekkende adviezen
uitgebracht. Zeker ook in de beginjaren van haar bestaan heeft zij een bijzonder grote rol gespeeld in de ontwikkeling van hetgeen waar
we nu nog ten dele mee werken, namelijk de zogenaamde klassieke waterstaatswetgeving.
Deze is inmiddels wat aangepast – dat mag na meer dan 100 jaar –
maar de wortels ervan dateren toch uit die tijd. Het is, naar ieders overtuiging,
een zeer goede en hechte wetgeving die een formele ondergrond heeft gegeven
aan de in onze situatie uitermate essentiële taak van de waterstaatszorg.
Deze commissie heeft vele decennia lang haar taak mogen verrichten, weliswaar
buiten de politieke schijnwerpers – misschien is dat wel het nadeel
van dit soort commissies en worden ze juist daardoor soms met opheffing bedreigd –
maar daarom niet minder fundamenteel en ook niet minder van kwalitatief buitengewoon
hoog niveau.Voorzitter! Ik denk dat ik in deze Kamer het belang van die taak nauwelijks
behoef te adstrueren. In ons laag gelegen Nederland behoort de waterstaatszorg
tot de meest primaire overheidstaken; deze heeft dan ook te maken met de bewoonbaarheid
van ons land. De specifieke waterstaatswetgeving die aan de waterstaatszorg
haar formele bestaan verleent, vormt derhalve een zeer essentieel onderdeel
van de totale wetgeving. Het is belangrijke wetgeving, maar het is ook bijzonder
specialistische wetgeving en vandaar dat al in 1892 de regering, toen aan
die wetgeving een belangrijke stimulans moest worden gegeven, deze commissie
heeft ingesteld, die als adviesorgaan ook alle jaren heeft bestaan.Mevrouw Maij-Weggen, de toenmalige minister van Verkeer en Waterstaat,
ten tijde van het honderdjarig bestaan van de staatscommissie, verwoordde
dit fraai in de herdenkingsbundel die ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan
is verschenen. Ik citeer haar woorden: "het werk van de staatscommissie symboliseert
als het ware de wil om dat wat de geografische ligging van ons land nodig
maakt voor ons welvaren, ook duurzaam op peil te houden". Daar is immers ook
goede wetgeving een onmisbare voorwaarde voor.Voorzitter! De taak van de staatscommissie of van de commissie die daarvoor
in de plaats komt, zal in de komende tijd alleen maar aan belang winnen in
verband met de vele te nemen maatregelen. Ik wijs op de Commissie waterbeheer
21ste eeuw, de waterschapsfinanciering, Ruimte voor de rivier en het waterschapsbestel.
Al deze ontwikkelingen zullen ingrijpende gevolgen hebben, ook voor de waterstaatswetgeving.
Daarbij valt ook nog te denken aan mogelijke verdere integratie van wetgeving
op het terrein van de waterstaatszorg, het project Integrale Waterwet. Advisering
op dit specialistische terrein door een bijzonder terzake deskundig adviesorgaan
is en blijft dan ook zeer van belang. Daarom juich ik het toe, dat de regering
in ieder geval tot de conclusie is gekomen, dat er een adviescommissie op
dit terrein moet blijven bestaan maar daarom betreur ik het en begrijp ik
het ook absoluut niet waarom na de evaluatieperiode van de afgelopen vier
jaar nu wederom deze commissie slechts voor de periode van vier jaar wordt
ingesteld. Het wetgevingscomplex dat met deze materie verband houdt, zal ons
naar mijn vaste overtuiging vele jaren bezighouden. Dat is echt niet binnen
twee of drie jaar klaar. Als ik alleen al denk aan alle ontwikkelingen rond
het kustbeleid met alles wat daarvoor in de toekomst nodig zal zijn en de
zeespiegelrijzing, meen ik dat de waterstaatszorg voor ons land in feite alleen
maar essentiëler wordt. Een goede, degelijke wetgeving is daar navenant
voor nodig.Voorzitter! Nogmaals, daarom begrijp ik absoluut niet waarom deze commissie
tijdelijk wordt ingesteld. Daarbij moeten we bedenken, dat 1 januari 2001
al achter ons ligt. De commissie moet – en dat betreur ik – in
feite weer opgestart worden want er is op dit moment niets. Illustratief is,
dat ik onlangs tijdens een telefoontje voor feitelijke informatie over een
advies van de staatscommissie op het adres dat er altijd was vriendelijke,
doch niet begrijpende mensen aan het woord kreeg, die mij vertelden dat de
staatscommissie niet meer bestond en dat ik het maar op het departement moest
navragen. Dat schiet natuurlijk niet op, maar ik vind het ook niet elegant
dat men zo'n leemte heeft laten vallen. De commissie moet dus opnieuw worden
opgestart. Dat betekent ook, dat de termijn van vier jaar dus amper drie jaar
bedraagt. Eer de commissie functioneert is het medio 2001. Het wetsvoorstel
moet nog naar de Eerste Kamer, de leden moeten opnieuw worden benoemd en de
commissie krijgt een nieuwe samenstelling. Dat zal ook in personeel opzicht
wel consequenties hebben, zo is de verwachting. Als je deugdelijk wil evalueren
om een beslissing voor 1 januari 2005 tijdig te nemen, moet je dus al begin
2004 opstarten en evalueren, anders komen we in dezelfde situatie terecht
als we nu zitten, namelijk dat we over de jaargrens zijn gegaan en nu niets
hebben. In feite kan de commissie dus maar weer amper drie jaar werken en
moet zij weer haar bestaan gaan bewijzen. Terwijl zij dat nu net de afgelopen
periode heeft gedaan. Ik ben er nog niet toe overgegaan om een amendement
in te dienen, omdat ik graag de dialoog met de staatssecretaris en met de
collega's op dit punt op prijs stel, maar ik overweeg dat in sterke mate.
Ik zou graag van de staatssecretaris willen vernemen welke klemmende argumenten
zij heeft om deze commissie op dit belangrijke beleidsterrein met voor jaren
werk niet meteen structureel in te stellen. Er zijn bovendien voorbeelden
van andere commissies van deze aard, die permanent zijn ingesteld. Ik herinner
aan de Staatscommissie voor het internationaal privaatrecht. Het wetsvoorstel
hebben wij een aantal jaren geleden behandeld. Deze commissie is meteen structureel
gehandhaafd. Deze commissie bestond bijna een eeuw en men vond, dat haar taken
blijvend waren en daarom werd zij gecontinueerd. Dat geldt voor deze commissie
ook.Voorzitter! Ik probeer altijd gevoel te hebben voor de ontwikkelingen
in de tijd maar ik heb ook gevoel voor historische argumenten. We hebben een
Staatscommissie voor de waterstaatswetgeving die al meer dan een eeuw bestaat.
Waarom was het nu zo nodig om die naam te veranderen? Waarom kon die naam
wel gehandhaafd worden voor de Staatscommissie voor het internationaal privaatrecht
en mag dat niet voor de Staatscommissie voor de waterstaatswetgeving met haar
respectabele bestaan? Ik heb zelf in het verslag gezegd dat de naam natuurlijk
niet het allerbelangrijkste is en dat herhaal ik hier onmiddellijk. Als wij
echter een beetje gevoel voor historie hebben, hechten wij wel aan dat soort
dingen en dat moet ook kunnen. Bovendien is er een voorbeeld:
de Staatscommissie voor het internationaal privaatrecht.Ik vraag dus een helder antwoord van de staatssecretaris. Als die beantwoording
niet volstrekt bevredigend is, overweeg ik een amendement in te dienen.Voorzitter! De oorspronkelijke brede taakomschrijving voor de Commissie
van advies inzake de waterstaatswetgeving wordt gehandhaafd. Ik kan dat positief
waarderen. Er is natuurlijk onderscheid tussen de zogenaamde droge en natte
waterstaat, maar de waterstaatswetgeving moet als één complex
worden gezien. Ik vind het goed dat de commissie een brede taakomschrijving
houdt en ook dat zij zowel gevraagd als ongevraagd kan adviseren. Ik hoop
wel dat het departement en de politieke leiding zich ontvankelijk betonen
voor ongevraagde adviezen, dat zij die als een welkome aanvulling beschouwen
en niet als een soort ongewenste inmenging. Ik vrees namelijk dat het zo wel
eens is gezien. Ik vind dat de commissie die ruimte moet hebben.Ik heb ook met instemming kennisgenomen van het gegeven dat de commissie
in de toekomst ook betrokken kan worden bij relevante nieuwe voorstellen voor
Europese regelgeving. Bij de Kaderrichtlijn water hebben wij gezien hoe belangrijk
dat kan zijn en hoe fundamenteel dat is voor de eigen inrichting van onze
waterstaatszorg. Het is heel goed dat hier sprake is van een blijvende brede
taak.Ik vraag mij juist in verband met deze brede taakstelling wel af, of de
versmalling van de samenstelling adequaat is. Ik heb die vraag ook gesteld
in het verslag. Juist als men deskundigen van omliggende terreinen erbij wil
betrekken – in het verslag wordt gesproken over ruimtelijke ordening,
enz. – is het aantal van zeven wel erg beperkt. Het zijn toch mensen
die zich naast hun hoofdbetrekking willen geven voor dit beleidsterrein en
dat heeft natuurlijk zijn grenzen. Ik zou haast zeggen: hoe meer hoe beter!
Waarom moeten wij dat aantal zo nodig tot zeven beperken?Voorzitter! Uit het verslag van de commissie-De Ruiter blijkt dat de relatie
tussen staatscommissie en departement niet altijd echt optimaal is geweest.
Dat wordt duidelijk gesteld en dat is een van de factoren geweest waardoor
de adviezen van de staatscommissie niet altijd tot hun recht zijn gekomen.
Ik hoop dat de regering in ieder geval duidelijk kan maken dat de adviezen
niet alleen welkom zullen zijn maar ook werkelijk hun neerslag in beleid en
wetgeving zullen hebben.De heer Biesheuvel (CDA):Voorzitter! Met meer dan gewone belangstelling heb ik namens de CDA-fractie
dit wetsvoorstel gelezen. In 1996 zijn alle adviescommissies over de stofkam
gehaald en ook over de Staatscommissie voor de waterstaatswetgeving is een
oordeel geveld. Toen is afgesproken deze staatscommissie in stand te houden
en na vier jaar te bezien hoe het verder moest. Overigens was ik toen in de
veronderstelling dat er een besluit zou vallen om óf de commissie te
handhaven óf ermee te stoppen. Op het feit dat er toch nog een tussenweg
wordt gevonden, wil ik straks nog even ingaan.Eén ding is duidelijk, ik denk dat zowel iedereen in dit huis als
de staatssecretaris het belang van de waterschapswetgeving onderschrijft.
Het gaat om complexe wetgeving die duidelijk betrekking heeft op de primaire
voorwaarden van het wonen en werken in ons land: de bewoonbaarheid van het
land, de veiligheidsaspecten en de economische ontwikkelingsmogelijkheden.
Als er immers iets zou gebeuren op waterstaatsgebied, zal ook onze economie
daarvan de gevolgen ondervinden. Aangezien de waterstaatswetgeving nogal complex
is, zijn wij altijd dankbaar voor de instelling van een staatscommissie geweest.
Deze commissie was een eerbiedwaardige commissie en heeft inmiddels een lange
staat van dienst. Dat is echter op zichzelf nog niet een reden om ze te laten
voortbestaan. De heer Van den Berg heeft in dit verband een aantal argumenten
opgesomd en gewezen op het belang van het onderwerp. Zeker omdat het onderwerp
zo complex is, is het van groot belang dat wij deskundigen kunnen vragen hun
licht over wetsvoorstellen te laten schijnen.Ik zei al, dat ik had verwacht dat de evaluatie had opgeleverd: stoppen
of doorgaan. Nu is het vlees noch vis. Daar lijkt het althans op, en waarom?
Enerzijds omdat de evaluatiecommissie zelf met een oordeel is gekomen dat
de staatssecretaris wil overnemen en anderzijds omdat de Kamer zich nog niet
expliciet heeft uitgesproken. Aan de schriftelijke behandeling hebben twee
fracties deelgenomen, de fractie van de SGP en die van het CDA, en die hebben
duidelijk laten blijken: ga door met deze commissie. Ik hoop dat de woorden
van de heer Van den Berg en die van mij de andere fracties overtuigen van
de noodzaak om een signaal aan het adres van de staatssecretaris af te geven.
Het belang van een staatscommissie is onderschreven. Het belang van het onderwerp
rechtvaardigt ook een staatscommissie. Daarom is mijn stelling: ga ermee door.
Dit geldt temeer daar de commissie-De Ruiter een aantal adviezen voor verbetering
van de werkzaamheden heeft gegeven. Dit geeft mij aanleiding om te zeggen:
waarom zouden wij voortzetting dan niet aandurven?Het viel mij op, dat de staatssecretaris bij de schriftelijke behandeling
van het voorstel in het verslag niet is ingegaan op de volgende passage: "deze
leden merken op dat de overige commissies van advies geen tijdelijke status
hebben". "Deze leden" zijn dan de leden van de CDA-fractie. Je zou uit het
voorliggende voorstel kunnen opmaken, dat de waterstaatswetgeving niet belangrijk
genoeg gevonden wordt en dat om die reden weer gedacht wordt aan een tijdelijke
status. De heer Van den Berg noemde in het verband van commissies zonder tijdelijke
status de Staatscommissie voor het internationaal privaatrecht. Ik vind dat
aan een tijdelijke commissie erg veel nadelen verbonden zijn. Een eventueel
amendement van de heer Van den Berg terzake zal ik steunen, maar ik meen dat
we eerst het debat moeten voeren. Ik hoop dat daarbij het belang van het onderwerp
de doorslag zal geven. De verbeteringsvoorstellen kunnen naar mijn mening
leiden tot een adviescommissie die wat mij betreft ook de Staatscommissie
voor de waterstaatswetgeving had mogen blijven heten en die tot in lengte
van dagen haar gewaardeerde werk zou kunnen voortzetten.De heer Herrebrugh (PvdA):Voorzitter! De waterstaat roept altijd tegenstrijdige gevoelens op. Aan
de ene kant is er het immense complex van de technische verworvenheden,
de grote machines en de kennis die het een en ander met zich heeft gebracht.
Daarvan getuigen grote monumenten in dit land. Anderzijds is er de nostalgische
blik, omdat de waterstaat voortkomt uit het werk in het verleden. De Rijkswaterstaat
is een heel oud begrip en stamt nog uit de Napoleontische tijd met Jan Blanken
als eerste directeur. Daar hoort, zoals de heer Van den Berg in zijn doorwrochte
betoog aangaf, een oude benaming bij: de Staatscommissie voor de waterstaatswetgeving.
Natuurlijk is, zoals in het verslag staat, de naam niet het belangrijkste
en natuurlijk zijn er zeer moderne benamingen en begrippen waaronder het werk
kan worden voortgezet. Dit is echter een oud, zeer eerbiedwaardig en bijna
nostalgisch complex en ik vraag mij af: waarom zouden wij dan niet een klein
pareltje van het historisch besef handhaven? Wat zou er eigenlijk op tegen
zijn, vraag ik de staatssecretaris, als wij de oude naam bleven gebruiken?De heer Van den Berg (SGP):Voorzitter! Ik waardeer de warme woorden van de heer Herrebrugh over ons
historisch besef. Die spreken mij erg aan. Ik heb al gezegd, dat het thans
van wezenlijker belang is om vooruit te kijken. De heer Herrebrugh zal, gelet
ook op de plaats waar hij woont, als geen ander weten dat de waterstaatszorg
een zeer belangrijke tak van overheidszorg zal blijven, ook als het om wetgeving
gaat. Wat is zijn mening dan over het voorstel om deze commissie, waarvan
hij het bestaan in ieder geval erkent en waardeert, weer een tijdelijk karakter
te geven? Dat staat toch haaks op wat er aan de hand is en houdt toch geen
rekening met wat in de toekomst op ons af komt. Is hij dat niet met mij eens?De heer Herrebrugh (PvdA):Ik was zo blij dat ik de heer Van den Berg breed kon ondersteunen, maar
nu moet ik hem helaas teleurstellen. Commissies, opererende onder welke naam
dan ook, zullen iedere keer hun bestaansrecht moeten bewijzen. Ik zie op basis
van het indringende belang van de waterstaatswetgeving niet in waarom wij
dat niet over vier jaar opnieuw kunnen beoordelen. Ik denk dat er dan gerede
argumenten zijn om de commissie voort te zetten, maar ik wil niet uitsluiten
dat wij op basis van andere beoordelingen, andere inzichten, nieuwe omstandigheden
of voortschrijdend inzicht – breder kan ik het haast niet trekken –
de commissie bijvoorbeeld moeten beëindigen of in andere commissies moeten
integreren. Ik kan dat niet vooruitzien. Op zichzelf vind ik dat iedere commissie
te gelegener tijd haar bestaansrecht moet bewijzen. Ook een commissie onder
de eerbiedwaardige naam Staatscommissie voor de waterstaatswetgeving ontkomt
daar niet aan.De heer Van den Berg (SGP):Voorzitter! Dat begrijp ik heel goed, maar dat is nu precies wat wij de
afgelopen jaren hebben gedaan. Dat is de reden waarom wij er nu over spreken.
Wij hebben er vier jaar geleden ook over gesproken. Het verhaal was toen precies
hetzelfde: wij bekijken het nog eens, misschien zijn er veranderende omstandigheden.
Wij hebben het geëvalueerd. Het lijkt mij dat wij niet voor weer kunnen
zeggen dat wij het tijdelijk doen en dat wij niet weer een zwaard van Damocles
boven zo'n commissie kunnen laten hangen. Wezenlijker is dat er geen reden
voor is, gelet op de aard van het werk en datgene wat er in de toekomst aan
de orde is. Ik voorspel de heer Herrebrugh – dat zal hij trouwens met
mij eens zijn; hij weet langzamerhand ook hoe het met wetgeving gaat –
dat wij binnen vier jaar nog lang niet het gehele complex van waterstaatswetgeving
hebben behandeld dat alleen nu al op ons afkomt door datgene wat nu aan de
orde is, laat staan dat in de komende tijd nog op ons afkomt.De heer Herrebrugh (PvdA):Ik woon zes meter onder NAP. Als direct belanghebbende besef ik dat het
gehele complex uiterst belangrijk is. Toch blijft voor mij staan dat in beginsel
iedere commissie haar bestaansrecht moet bewijzen. Ik heb begrip voor de zware
gedachten van de heer Van den Berg over de waterstaat, maar ik zie niet in
waarom deze commissie een uitzondering zou moeten vormen.Staatssecretaris J.M. de Vries:Voorzitter! Ik dank de leden voor hun inbreng. De waterstaatswetgeving
is vanouds een van de meest specifieke takken van de wet- en regelgeving,
zoals de leden ook hebben gestipuleerd. Het is een duidelijk afgebakend en
aanwijsbaar complex van wetgeving dat in hoge mate is verweven met de bewoonbaarheid
van ons land. De heer Van den Berg heeft dat mooi verwoord. Onze aanwezigheid,
onze welvaart is te danken aan datgene wat wij vermogen op waterstaatkundig
gebied. Mede daarom konden de regering en de Staten-Generaal al meer dan honderd
jaar beschikken over een adviescollege dat bij uitstek deskundig was op het
terrein van waterstaatsrecht in brede zin.Ingevolge de Grondwet en de Kaderwet adviescolleges dient er een wettelijke
grondslag te bestaan voor commissies van advies zoals die waarover wij vandaag
spreken. Vanaf 1 januari jongstleden bestaat een dergelijke grondslag niet
meer voor de commissie van advies inzake de waterstaatswetgeving en is de
vroegere Staatscommissie voor de waterstaatswetgeving ex lege opgehouden te
bestaan. De woorden van treurnis die de heer Van den Berg daaraan heeft gewijd,
geven duidelijk aan hoezeer door hem en ook door anderen wordt gedacht over
het niet kunnen continueren van de Staatscommissie voor de waterstaatswetgeving.
Het spijt mij ook dat de wetgeving in dezen om het vervolg te regelen later
bij uw Kamer is gekomen dan oorspronkelijk de bedoeling was en dat hierdoor
een wel erg grote cesuur tussen de oude en de nieuwe commissie is ontstaan.
Overigens vindt u dat het allemaal in het ongeziene is gebeurd en dat er helemaal
geen aandacht aan is besteed. Het is nog niet zo lang geleden dat de commissie
honderd jaar bestond, waaraan zeer veel aandacht is besteed. Door mijn departement
en door mij persoonlijk is wel degelijk op een plechtige manier afscheid genomen
van de commissie. Wij hebben er de nodige woorden aan gewijd. Wij hebben dit
zelf bepaald niet ongezien voorbij laten gaan.Niettemin leeft bij mij en naar ik begrijp ook bij de Kamer sterk de behoefte
om in de toekomst te kunnen beschikken over een dergelijke commissie van advies
met betrekking tot de waterstaatswetgeving. Immers, Nederland is nooit af.
Wij moeten voortdurend inspelen op de ontwikkelingen die op watergebied
op ons afkomen. Dat geldt niet in de laatste plaats voor de ontwikkelingen
op het terrein van het waterbeheer in de breedste zin van het woord. Er zal
zich op het terrein van de waterstaatszorg een aantal majeure uitdagingen
aandienen. De laatste is onlangs nog eens indringend aan de orde geweest in
het advies van de commissie Waterbeheer 21ste eeuw, waarover wij naar aanleiding
van het kabinetsstandpunt op een ander moment zullen spreken. Wij moeten nadrukkelijk
rekening houden met stijgende rivierafvoer, veranderende klimatologische omstandigheden
en hogere zeespiegels. Het kabinet heeft recent een standpunt ingenomen op
een aantal van deze terreinen.Verder vinden er ontwikkelingen plaats in de sfeer van de waterschapsorganisatie.
Ik ga ervan uit dat ik binnenkort het definitieve standpunt van de Unie van
waterschappen krijg over het rapport van de commissie-Togtema inzake het financieringsstelsel.
Er wordt verder gestudeerd op mogelijke wijziging in de bestuurssamenstelling
van de waterschappen, waarvoor nu de commissie-Van der Vliet is samengesteld.
Al met al zijn het belangrijke ontwikkelingen, die belangrijke consequenties
kunnen hebben voor de inhoud en de structuur van het gehele complex van wetgeving.
Ik noem nog maar niet de kaderrichtlijn water van de EU, die wij thans implementeren.
Zo zijn er internationaal en nationaal vele onderwerpen. Juist een op de materie
ingestelde commissie van advies met wortels in praktijk en wetenschap kan
hierin een belangrijke rol spelen.Hoewel de commissie-De Ruiter tot evaluatie van de staatscommissie niet
op alle punten tot een positief oordeel over het functioneren van de staatscommissie
kwam, overheerst een sterk gevoel van meerwaarde. Volgens de commissie had
het niet op alle punten positieve oordeel ook te maken met mijn departement;
ik wil dat niet ongezegd laten. Juist op een terrein als dat van de waterstaatsnoodwetgeving,
hetgeen voor de continuïteit van de waterstaatzorg uiterst relevant is,
heeft de staatscommissie de afgelopen jaren een tweetal belangrijke adviezen
uitgebracht. Ik noem het advies inzake de bevoegdheden bij buitengewone omstandigheden
in het waterstaatsrecht en het advies inzake modernisering waterstaatswetgeving
betreffende het gevaar van waterstaatswerken. Een wetsvoorstel is thans geschikt
voor de wetgevingstoets van Justitie en kan binnen enkele maanden bij de ministerraad
aanhangig worden gemaakt.Ik sprak eerder al over waterstaatsrecht in brede zin. De heer Van den
Berg heeft nog eens onderstreept dat hij blij is dat het waterstaatsrecht
in brede zin als onderwerp voor de nieuwe commissie wordt gehandhaafd. De
commissie-De Ruiter adviseerde om de taak te beperken tot de natte waterstaat.
Ik meen echter expliciet dat het verstandig is om de taakopdracht breder op
te vatten. De wetgevingscomplexen terzake zijn zo nauw met elkaar verbonden,
dat het niet wenselijk en overigens ook niet goed doenlijk is om een en ander
enigszins geforceerd uit elkaar te halen. De oude staatscommissie heeft zich
in gelijke zin over dit onderdeel uitgelaten. Dat betekent dat niet volstaan
kan worden met vijf commissieleden, maar dat het mogelijk is om zeven leden
te benoemen. Afhankelijk van het door de commissie te behandelen onderwerp
moet het mogelijk zijn om subcommissies in te stellen of bijzondere leden
te benoemen om nader onderzoek te doen. Er zal een vaste kern zijn met de
flexibiliteit om mensen van buiten voor specifieke onderwerpen aan te trekken.De teleurstelling van de heer Van den Berg over de late indiening van
het wetsvoorstel heb ik goed begrepen. Ik heb ook begrepen dat hij teleurgesteld
is over het feit dat de commissie wederom tijdelijk wordt ingesteld. Naar
aanleiding van de "woestijnwet" is de commissie op tijdelijke basis voortgezet.
Uit de evaluatie zijn positieve en iets minder positieve oordelen naar voren
gekomen. Deze commissie is een wat andere dan de algemene adviescommissies.
Het is van belang dat zij goed functioneert. Om die reden vindt er, met het
oog op een vlekkeloze overgang, in 2004 opnieuw een evaluatie plaats. De commissie
gaat op een iets andere wijze verder dan de oude staatscommissie. De inspanningen
zijn gericht op een goede aansluiting van de werkzaamheden. De puntjes moeten
op de i worden gezet en in 2004 valt er een finaal besluit.De heer Van den Berg (SGP):U ziet de tijdelijke instelling als een soort stimulans om de zaken goed
te laten verlopen, met de intentie dat er daarna een structureel karakter
aan gegeven wordt. Ik kan mij daar iets bij voorstellen, ook al vind ik het
niet zo elegant, aan de voorgaande evaluatieperiode een nieuwe te koppelen.
Men moet zich dan twee keer achtereen waarmaken. Ik weet niet of dat verstandig
is.De staatssecretaris heeft over een afronding in 2004 gesproken. Wij zitten
midden in een operatie op het gebied van waterbeheer en water- staatzorg,
waaraan wetgevende consequenties verbonden zijn. Ik voorzie niet dat een en
ander in 2004 al afgerond is. De staatssecretaris mag niet onderschatten wat
er moet gebeuren en daar hebben wij de staatscommissie hard bij nodig.Staatssecretaris J.M. de Vries:Nog vele jaren na 2004 zal er het kader van de waterstaatzorg wetgeving
nodig zijn. Dat laat onverlet dat de commissie meerwaarde moet hebben. Ik
stel mij positief op. Het gaat niet om een toelatingsexamen. Maar ook als
de komende twee jaar blijkt dat de staatscommissie niet voldoende meerwaarde
heeft, zal de wetgeving ongetwijfeld doorgaan. Er moet dan een finaal besluit
worden genomen. Met de vele wetgevingstaken op het gebied van de waterstaatzorg
is in de toekomst een lang traject gemoeid. De commissie moet meerwaarde hebben.
Uitgaande van een wetenschappelijke en een praktische invalshoek, buiten de
politiek, zal gekeken worden naar een goede samenhang in de wetgeving. Men
wordt niet opgejaagd zoals in de Kamer het geval is. Als voor 2004 echter
blijkt dat de commissie geen meerwaarde heeft, heeft zij zich niet bewezen.
Ik zal erop toezien dat de contacten tussen het departement en de staatscommissie
goed zijn en soepel verlopen, zodat er geprofiteerd kan worden van de meerwaarde.
Ik kan mij vinden in de tijdelijke instelling. De commissie mag niet geheel
gekoppeld worden aan het totale wetgevingstraject, want misschien zijn wij
nog wel vijftien jaar bezig.De heer Biesheuvel (CDA):De staatssecretaris stelt de commissie in feite opnieuw op termijn. Is
zij niet bang dat daar een verkeerd signaal van uitgaat? Haar collega van
Justitie heeft geen tijdelijke adviescommissie ingesteld voor internationaal privaatrecht. Heeft zij rekening gehouden met het belang van waterstaatwetgeving?
Heeft dat meegewogen?Staatssecretaris J.M. de Vries:De commissie van de minister van Justitie ken ik niet goed genoeg. Ik
weet niet wat zijn reden was om het zo te doen. Wij hebben de commissie in
de afgelopen vier jaar geëvalueerd. Op een aantal punten kwam daar een
positief oordeel uit, maar op een aantal punten zijn er ook kanttekeningen
gemaakt. Wij hebben ook nog even gekeken naar de taken van de commissie en
daar brengen wij ook enige verandering in aan. De opdracht is niet meer precies
hetzelfde als in de afgelopen honderd jaar. Ik vind dat er verschillende redenen
zijn om te zeggen dat de commissie weer voor lange termijn – voor eeuwig
is wat veel gezegd – moet worden ingesteld.Tot slot is er nog een vraag gesteld over de naamswijziging van de commissie.
De nieuwe benaming is commissie van advies. Dat sluit beter aan bij de vele
andere adviescolleges. Zo zijn er de commissie van advies inzake volkenrechtelijke
vraagstukken en de adviescommissie voor het burgerlijk procesrecht. De heer
Biesheuvel heeft daarentegen weer de Staatscommissie voor het internationaal
privaatrecht genoemd. Wat dat betreft hebben wij beiden misschien het gelijk
aan onze kant. Er zijn vele commissies van advies, maar er is ook nog een
staatscommissie. De term "staatscommissie" dateert nog uit de periode dat
de commissie zelfstandig wetsvoorstellen ontwierp. Dat doet de commissie niet
meer. Ik weet niet of de commissie voor internationaal privaatrecht dat nog
wel doet. Hiermee brengen wij een cesuur aan tussen de staatscommissie oude
stijl en de commissie van advies nieuwe stijl. Daarmee staat het belang van
de waterstaatswetgeving niet ter discussie. Wij zullen het advies op een andere
manier hanteren, maar dat hoeft niet minder te zijn.De heer Van den Berg (SGP):Ik dank de staatssecretaris voor het antwoord, maar zij zal begrijpen
dat ik op één punt enigszins teleurgesteld ben. Ik vind de argumenten
voor een tijdelijke instelling niet overtuigend, gelet op het verleden en
gelet op wat ons te wachten staat. Ik zal dit debat nog even op mij laten
inwerken. Ik neem aan dat wij op een later tijdstip stemmen. Mijn fractie
zal zich beraden op de vraag of wij op dit punt nog wijzigingen zullen voorstellen.De heer Biesheuvel (CDA):Het is teleurstellend om te vernemen dat de staatssecretaris de knoop
niet doorhakt. Waarom zou je deze commissie geen langer leven beschoren laten?
Gegeven het advies van de evaluatiecommissie en hetgeen de heer Herrebrugh
heeft gezegd, verwacht ik dat een amendement om deze commissie voor langere
tijd in te stellen geen meerderheid zal halen. Ik vind het jammer, maar ik
denk dat ik mij erbij moet neerleggen.De voorzitter:Ik neem aan dat de staatssecretaris niet meer de behoefte voelt om daarop
te reageren.Staatssecretaris J.M. de Vries:Nee.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, op een later tijdstip te stemmen. Ik neem aan dat het aanstaande
donderdag zal zijn.Daartoe wordt besloten.De vergadering wordt van 18.20 uur tot 20.00 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20002001-3863-3868.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl