Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs en de Wet op het voortgezet onderwijs met betrekking tot de financiële gelijkstelling en enige technische aanpassingen (24645)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1996-1997, pag. 478-482

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

17-01-1997

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

nr. 12, pagina 478-482

17-12-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 24645Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de inkomensgrens ziekenfondsverzekering voor AOW-gerechtigden (25062)Pagina 483-491
Behandeling van de wetsvoorstellen: Wijziging van bepalingen van de Mediawet in verband met het omvormen van de met de inning van de omroepbijdragen belaste dienst van de Koninklijke PTT Nederland N.V. tot een publiekrechtelijk vormgegeven zelfstandig bestuursorgaan (24648); Wijziging van de Wet op de Geneesmiddelenvoorziening (adviesorganen) (24682); Instelling van de Waddenadviesraad (Wet op de Waddenadviesraad) (24704); Wijziging van de Wet op de inkomstenbelasting 1964; en vier andere wetsvoorstellenPagina 459-459
Presentie en opening (dinsdag 17 december 1996)Pagina 459-459
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Gemeentewet, de Waterschapswet, de Wet op de inkomstenbelasting 1964, de Wet op de vermogensbelasting 1964, de Algemene wet inzake rijksbelastingen, alsmede de Wet waardering onroerende zaken (Aanpassingswet Wet waardering onroerende zaken) (25037)Pagina 460-477
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van enkele belastingwetten c.a. (belastingplan 1997) (25052)Pagina 482-482
Lijst van besluiten (dinsdag 17 december 1996)Pagina 496-497
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs en de Wet op het voortgezet onderwijs met betrekking tot de financiële gelijkstelling en enige technische aanpassingen (24645)Pagina 478-482
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Grondwaterwet (verbreding heffingsdoeleinden) (24546)Pagina 491-496
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Gemeentewet, de Waterschapswet, de Wet op de inkomstenbelasting 1964, de Wet op de vermogensbelasting 1964, de Algemene wet inzake rijksbelastingen, alsmede de Wet waardering onroerende zaken (Aanpassingswet Wet waardering onroerende zaken) (25037)Pagina 482-482
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Organisatiewet sociale verzekeringen en enkele andere wetten (25148)Pagina 482-482
Lijst van ingekomen stukken (dinsdag 17 december 1996)Pagina 497-498
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene wet inzake rijksbelastingen en van enkele andere fiscale wetten in verband met de openstelling van bezwaar en beroep tegen een aantal fiscale beschikkingen (24868)Pagina 460-460
Behandeling van: het voorstel van rijkswet Goedkeuring van het op 17 januari 1995 te Antwerpen tot stand gekomen Verdrag inzake de samenwerking op het gebied van cultuur, onderwijs, wetenschappen en welzijn tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Vlaamse Gemeenschap in het Koninkrijk België (24434, R1550)Pagina 482-483

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Wet op het basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal onderwijs
en het voortgezet speciaal onderwijs en de Wet op het voortgezet onderwijs
met betrekking tot de financiële gelijkstelling en enige technische aanpassingen
(24645).De beraadslaging wordt geopend.De heer Werner (CDA):Mijnheer de voorzitter! Aan de orde is de wijziging van de Wet op het
basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet
onderwijs en de Wet op het voortgezet onderwijs met betrekking tot de financiële
gelijkstelling en enige technische aanpassingen. De kern van het wetsvoorstel
behelst een wijziging van de thans bestaande overschrijdingsregeling, waarbij
is bepaald dat gemeenten die aan de eigen scholen geld doen toekomen uit de
gemeentelijke middelen, deze automatisch ook moeten geven aan het bijzonder
onderwijs. De voorliggende wetswijziging voorziet in de mogelijkheid dat gemeenten
middels een gemeentelijke verordening de werking van de overschrijdingsregeling
kunnen uitschakelen, waarbij het grondwettelijk criterium van dezelfde maatstaf
wordt voorgeschreven in de verordening teneinde te voorkomen dat er onderscheid
wordt gemaakt tussen openbaar en bijzonder onderwijs.De onderhavige wetswijziging is in de Tweede Kamer al uitvoerig bediscussieerd.
Onze fractie wil de bespreking in deze Kamer dan ook beperken tot een paar
hoofdpunten. De belangrijkste redenen die de staatssecretaris aanvoert voor
de voorgestelde wijzigingen, zijn een doelmatige besteding van gemeentelijke
middelen en het mogelijk maken dat deze extra middelen, die door de gemeenten
worden ingezet voor het onderwijs, op een "beleidsrijkere" manier worden ingezet.
Op beide punten wil ik kort nader ingaan.Ik ga eerst in op de vermeende ondoelmatigheid in de huidige regeling.
Zowel in de Tweede Kamer als in het antwoord op door onze fractie gestelde
vragen blijkt dat er geen inzicht bestaat in de omvang van de bedragen die
thans met de overschrijdingsregeling zijn gemoeid. Gemeenten hebben ook niet
kunnen aangeven hoeveel geld in hun beleving ondoelmatig wordt besteed. Het
komt ons dan ook voor dat de onderbouwing van dit argument daarmee wel erg
zwak is. De enkele voorbeelden die worden genoemd, overtuigen niet erg en
lijken ook erg vergezocht. Wij delen dan ook de opvatting van de Raad van
State en de Onderwijsraad dat de onderbouwing van het doelmatigheidsargument
volstrekt onvoldoende is en dat, zo er al sprake zou zijn van ondoelmatigheid,
een bescheidener aanpassing van de huidige overschrijdingsregeling zou hebben
kunnen volstaan. Men had bijvoorbeeld bepaalde omstandigheden op basis waarvan
vergoedingen worden gegeven, bepaalde kostensoorten dus, van de overschrijdingsregeling
uit kunnen sluiten. Dat is ook in de bestaande regeling gedaan.In ieder geval is onze fractie voorshands de mening toegedaan dat een
zo vergaande wijziging van de overschrijdingsregeling niet kan worden beargumenteerd
uit de geconstateerde, feitelijk vastgestelde ondoelmatigheid bij de aanwending
van gemeentelijke gelden. Het is dan ook belangrijker, de wenselijkheid te
bezien van een beleidsrijkere aanwending van gemeentelijke middelen voor het
onderwijs.De huidige overschrijdingsregeling sluit in onze zienswijze het best aan
bij de gedachte dat de bekostiging van het onderwijs een zaak is van de rijksoverheid,
waarbij op basis van landelijk vastgestelde programma's van eisen een zo veel
mogelijk op de individuele school toegesneden rijksvergoeding wordt toegekend.
Wij zijn er ons van bewust dat de onderhavige wetswijziging in beginsel hier
geen afbreuk aan doet.De facto gaat de bestaande regeling uit van de gedachte dat de gemeenten
geen extra middelen geven boven de rijksvergoeding. Als zij dat op grond van
allerlei overwegingen toch doen voor de eigen scholen, moet dat geld ook aan
de andere scholen worden gegeven. De thans voorgestelde regeling legt het
accent echter anders en meer op de lokale autonomie van gemeenten en op de
vrijheid van gemeenten tot het voeren van lokaal onderwijsbeleid en geeft
met deze nieuwe regeling de gemeenten het handvat om dat lokale beleid meer
invulling te geven.Bezien vanuit de optiek van de staatssecretaris is dit een begrijpelijke
benadering. Immers, dit kabinet heeft het lokaal-gemeentelijke onderwijsbeleid
tot speerpunt voor de inrichting van het onderwijsbestel verheven. Zoals bekend
is onze fractie daar geen voorstander van. Hoewel hier geen sprake is van
decentralisatie van bevoegdheden, is er in onze optiek wel degelijk sprake
van een feitelijke verruiming van de mogelijkheden tot het voeren van lokaal
onderwijsbeleid.Bij de behandeling van het wetsvoorstel over decentralisatie huisvesting
heb ik namens de fractie al uitvoerig aangegeven welke bezwaren wij hebben
tegen een steeds verdergaande bestuurlijke tweedeling in de overheidsverantwoordelijkheid
voor het onderwijs. Dat is een tweedeling tussen het lokale, autonome onderwijsbeleid
van gemeenten en dat van de rijksoverheid. Ik vat die bezwaren hier nog eens
kort samen.Er wordt in deze tweedeling van verantwoordelijkheden afbreuk gedaan aan
het vermogen tot het voeren van een samenhangend onderwijsbeleid. Onderwijs
is zulk een persoonlijk en nationaal belang dat de regie vanwege de rijksoverheid
het meest aangewezen is. Het werkt rechtsongelijkheid in de hand: rijkere
gemeenten krijgen rijkere scholen, armere gemeenten krijgen armere scholen.
De bestuurskosten zullen niet minder worden door het lokale onderwijsbeleid,
eerder meer. De onduidelijkheid in de afstemming tussen wat gemeenten verondersteld
worden te doen en wat het Rijk moet doen, kan leiden tot gaten in de bekostiging
en afwenteling van bekostiging op elkaar.Onze fractie kan deze wetswijziging dan ook niet anders zien dan als een
verdere stap in de richting van het verruimen van de mogelijkheden tot het
voeren van een lokaal onderwijsbeleid en kan dit wetsvoorstel voorts ook niet
geheel los zien van de reeks van wetsvoorstellen die tezamen het lokale, gemeentelijke
onderwijsbeleid moeten bevorderen. Onze fractie is daar geen voorstander van
om de bovenstaande en eerder bij de behandeling van de decentralisatie van
de huisvesting uitvoerig besproken redenen.Voorzitter! Ik wil met deze korte positiebepaling onze inbreng afronden.
Ik wacht met belangstelling de reactie van de staatssecretaris af teneinde
tot een definitieve standpuntbepaling te kunnen komen.De heer Veling (GPV):Mijnheer de voorzitter! Ik spreek mede namens de fracties van de RPF en
de SGP. Onze fracties zullen het voorliggende wetsvoorstel steunen.De rest van mijn spreektijd wil ik gebruiken om deze keuze toe te lichten.
Dat is van belang omdat de behandeling van de nu voorgestelde verandering
van de regeling van de financiële gelijkstelling tussen openbaar en bijzonder
onderwijs zich afspeelt in een bijzondere context. Er is reden om met enige
zorg te kijken naar de ontwikkelingen in verband met ons onderwijsbestel.
De pluriformiteit staat onder druk door schaalvergroting. Als voorbeelden
noem ik de basisvorming, de ROC's, het basisonderwijs en het mogelijk in de
toekomst opheffen van een aantal bijzondere scholen die eerder zijn erkend
als uniek.Vertrouwde zekeringen voor de vrijheid van onderwijs en voor een evenwichtige
behandeling van openbaar en bijzonder onderwijs worden verwijderd. Zo is de
centrale overlegstructuur tussen de rijksoverheid en onderwijsorganisaties
vervangen door een veelheid aan overlegvormen, die niet primair zijn ingericht
op de bescherming van de vrijheid van onderwijs. Het kabinet wil de Onderwijsraad
zijn specifieke taak als bewaker van de onderwijsvrijheid ontnemen. De garanties
voor goed en vrij onderwijs, die de rijksoverheid vanwege de Grondwet verplicht
is te verschaffen, worden voor een deel overgedragen aan de gemeenten en die
garanties moeten in de nieuwe verhoudingen steeds opnieuw veilig worden gesteld.
En het kabinet streeft bewust naar een vervaging van het onderscheid tussen
openbaar en bijzonder onderwijs. Zo'n vervaging is voorbereid door de mogelijkheid
van een private bestuursvorm voor het openbaar onderwijs en zal, als het parlement
akkoord gaat, worden bevestigd door de zogenaamde samenwerkingsschool.Onze fracties zijn allerminst gerust op de richting van het overheidsbeleid
op het onderwijsterrein. En onze ongerustheid wordt soms ronduit argwaan,
als weer eens een geestverwant of zelfs een lid van dit kabinet roept dat
artikel 23 van de Grondwet uit de tijd is. Vice-premier en VVD'er Dijkstal
deed dat een jaar geleden. Een D66-wethouder trok vervolgens de aandacht met
de originele gedachte dat wij toch best met één soort school
konden volstaan. En staatssecretaris Netelenbos beklaagde zich er laatst over
dat zij bij wat zij "de modernisering van het onderwijs" noemde, soms last
heeft van de vrijheid van onderwijs, namelijk als zij, in haar eigen woorden:
"aanloopt tegen de pluriformiteit van het bestel" (geciteerd in het Nederlands
Dagblad van 12 december jongstleden).Nu terug naar het voorliggende wetsvoorstel. Daarin wordt onmiskenbaar
de beleidsvrijheid van gemeenten op het onderwijsterrein vergroot. En, zoals
gezegd, daarbij is het oppassen geblazen. Maar wij kiezen er niet voor, een
wetsvoorstel af te wijzen omdat het in de buurt ligt van ondeugdelijk beleid.
Ook dit wetsvoorstel moet op z'n merites worden beoordeeld.Wat zijn die merites? Gegeven de grote verschillen die er tussen scholen
bestaan, kunnen wij ons vinden in een mogelijkheid voor gemeenten om aan die
verschillen tegemoet te komen door extra vergoedingen, boven de normale bekostiging
van rijkswege. Automatismen, zoals de bestaande overschrijdingsregeling, in
de doorberekening van zulke extra vergoedingen aan andere scholen, zijn niet
goed wanneer deze vergoedingen worden gemotiveerd door bijzondere omstandigheden
waarin een school verkeert.De hamvraag is vervolgens of de voorgestelde nieuwe regeling voldoende
waarborgen biedt voor gelijke rechten van scholen. Die waarborgen zijn gelegen
in de verplichting om extra vergoedingen te regelen bij gemeentelijke verordening
en in de verplichting voor de gemeente om jaarlijks een overzicht te publiceren
van de in het kader van deze regeling uitgegeven middelen. Vervolgens bepaalt
het wetsvoorstel zelf: De regeling waarin een gemeente vaststelt hoe extra
middelen worden toegewezen, "maakt geen onderscheid tussen openbaar en bijzonder
onderwijs en voorziet in een behandeling van scholen naar dezelfde maatstaf".Onzes inziens is daarmee een goede basis gelegd voor een gelijke behandeling
van scholen. Het zou nog mooier hebben gekund, namelijk als, net als bij de
decentralisatie van de huisvesting, gemeenten verplicht zouden worden om "op
overeenstemming gericht overleg" te voeren met het plaatselijke onderwijs
en dat in het geval van een conflict een advies van de Onderwijsraad pacificerend
zou kunnen werken. Maar de wetstekst is ondubbelzinnig, zodat het ontbreken
van deze mogelijkheden ons onvoldoende reden geeft om het voorstel af te wijzen.Wij zullen het onderwijsbeleid van het paarse kabinet secuur volgen, hinderlijk
volgen ook als het moet. Een beroep op grondrechten die het overheden soms
wat lastiger maakt om hun, in eigen ogen toch zo heilzame, beleid door te
voeren, misstaat geen burger en zeker geen parlementariër. Dat volgen
doen wij vervolgens constructief, door voorstellen op hun eigen waarde te
beoordelen. Zoals ik al heb gezegd, zijn er ons inziens geen doorslaggevende
redenen om het voorliggende wetsvoorstel af te wijzen.Vervolgens kom ik terug op een vraag die wij in het voorlopig verslag
hebben gesteld. Ik doel op de vraag over de kosten met betrekking tot administratie,
beheer en bestuur die nog altijd buiten de regeling voor financiële gelijkstelling
blijven. De beantwoording van deze vraag is waarschijnlijk met de ogen dicht
getypt. Immers, de lumpsumbekostiging waarnaar wordt verwezen, heeft natúúrlijk
niet slechts betrekking op het personeel. Ik zou een nader antwoord alsnog
op prijs stellen. Met belangstelling wacht ik de reactie van de staatssecretaris
af.Staatssecretaris Netelenbos:Mijnheer de voorzitter! Ik ben de heren Werner en Veling dankbaar voor
hun inbreng. Blij ben ik met de steun die de heer Veling heeft verwoord namens
de fracties van SGP, RPF en GPV. Ik voel mij thuis bij zijn benadering die
ik beter acht dan de positie die de fractie van het CDA kiest. Die fractie
geeft voortdurend aan dat zij geen decentralisatie van onderwijsbeleid naar
gemeenten wenst. Daarom wijst zij alle voorstellen die uit het Schevenings
Akkoord voortkomen, af. Die voorstellen worden blijkbaar niet
meer op eigen merites beoordeeld.Voorzitter! Ik verwijs in reactie hierop naar aspecten die door de heer
Werner zelf naar voren zijn gebracht. Uiteraard moet de doelmatigheid van
de bestedingen worden vergroot en moeten gemeenten beleidsrijk kunnen opereren
met de door hen ingezette middelen. Dat geldt zowel voor het openbaar als
voor het bijzonder onderwijs. Voor het eerst is het nu mogelijk dat bijzondere
scholen, los van de vraag of uitgaven worden gedaan ten behoeve van het openbaar
onderwijs, een aanvrage indienen. Dat is winst en dat onderstreep ik omdat
dit in het verleden niet goed mogelijk was. Voorts is in het overleg met de
partners in het kader van het Schevenings Akkoord gesproken over mogelijkheden
om in ons pluriforme onderwijsbestel bepaalde ruimten te vergroten. Met de
onderwijskoepels is overleg gevoerd over de overschrijdingsregeling waarbij
is gebleken dat er weinig verschil van inzicht bestaat omtrent de gewenste
benadering.De heer Werner stelt dat hij de vermeende ondoelmatigheid niet goed kan
beoordelen omdat er geen inzicht bestaat in de uitgaven die gemeenten doen.
Daarom weet hij niet of hier een juist argument wordt aangevoerd. Voorzitter!
Inderdaad hebben wij geen inzicht in deze gemeentelijke uitgaven omdat een
en ander per gemeente wordt beslist via de gemeentelijke begrotingen. Noch
de VNG noch wij beschikken over een volledig overzicht hiervan. Echter, iedereen
die de onderwijspraktijk een beetje kent, weet dat, als in het verleden een
uitgave ten behoeve van het openbaar onderwijs werd overwogen, men zich wel
driemaal achter de oren krabde voordat men die uitgave ook werkelijk deed.
Immers, men kwam onmiddellijk in de overschrijdingsregeling terecht. Een uitgave
voor zoiets simpels als een computer of – toen ik daarmee nog zelf te
maken had – een schrijfmachine kwam neer op een uitgave voor bijvoorbeeld
vier stuks. Dat was toch een ondoelmatige manier van opereren. Niet steeds
kwam de vraag aan de orde of een dergelijke uitgave overal wel even nodig
was. Dat automatisme had tot gevolg dat er niet kon worden gestuurd aan de
hand van bepaalde thema's. Dat heeft ertoe geleid dat gemeenten soms besloten
om maar niet aan overschrijding te doen; de kosten waren zo hoog dat men zich
dat niet wilde of kon permitteren. Met andere woorden: ondanks het feit dat
wij niet kunnen beschikken over het bedoelde volledige overzicht, weet iedereen
aan de hand van het functioneren van de regeling in de praktijk, dat vaak
zeer lastige discussies voorafgingen aan het doen van uitgaven omdat er onmiddellijk
een bepaald multiplier-effect aan de orde was.Voorzitter! Wat de beleidsrijke aanwending betreft, waarvoor ook door
de heer Werner aandacht is gevraagd, spreken wij over Londo voor het basisonderwijs
en over de BSM-regeling voor het voortgezet onderwijs. Beide regelingen zijn
of worden genormeerd, hetgeen betekent dat uitgegaan wordt van een bepaalde
normsituatie. De heer Werner meent dat dit moet worden toegespitst op elke
individuele school maar dat is niet mogelijk bij een genormeerde benadering.
Het gaat natuurlijk wel om een onderbouwing van de budgetten en de normering.
Wat Londo betreft verloopt die via de programma's van eisen en wat BSM betreft
gaat het om een genormeerde onderbouwing.Dit brengt mij bij de opmerking van de heer Veling dat het antwoord op
zijn vraag over BSM kennelijk met de ogen dicht getypt is. Natuurlijk kunnen
mijn ambtenaren blind typen, maar het was natuurlijk niet de bedoeling om
er geen inhoudelijke argumentatie bij te geven. Nu is er op 10 december een
overleg met de Tweede Kamer geweest over de materiële bekostiging van
het voortgezette onderwijs. Daarbij was ook de evaluatie aan de orde die indertijd
bij de invoering van BSM was afgesproken. Wij zijn overeengekomen dat wij
in de loop van 1997 BSM wettelijk zullen verankeren. Daarbij zal dan ook de
manier aan de orde zijn waarop men met de normering omgaat. Wat het bekostigingsniveau
betreft, er wordt additioneel 52 mln. beschikbaar gesteld, 50 mln. incidenteel,
waarbij 25 mln. structureel extra beschikbaar is voor de kosten van administratie,
bestuur en beheer.In het overleg met de Kamer rees natuurlijk ook de vraag, hoe je zonder
programma's van eisen tot een normering kunt komen. Wij hebben afgesproken
dat wij een normschool zullen bepalen, een school die onder optimale condities,
dus zonder overtollige ruimtes aan te houden, kan uitkomen met de bekostiging
via de BSM. Het is nu aan mij om aan te geven dat dit reëel is. De leden
zullen ongetwijfeld in de krant hebben gelezen dat men er enige twijfels over
heeft. Ik deel die twijfels niet, ik vind de verhoging met 52 mln. in relatie
tot de eigen inkomsten van scholen afdoende, maar daar moeten wij in de loop
van 1997 verder over praten. De kosten voor administratie, bestuur en beheer
zijn er in ieder geval bij inbegrepen, dus in de lumpsum is zowel de personele
als de materiële vergoeding ondergebracht.Tot slot. Het spijt mij zeer dat ik de CDA-fractie er niet van heb kunnen
overtuigen dat decentralisatie van een aantal onderwijsactiviteiten naar de
lokale overheid juist in het belang van het onderwijs kan zijn. Ik geloof
zelf namelijk heel sterk in dat concept, omdat er daarmee vele ambassadeurs
voor het onderwijs komen, wat van groot belang is voor het onderwijs. Je ziet
het ook al gebeuren; vele gemeentebesturen en politici op lokaal niveau zijn
zeer actief voor het hele onderwijs, niet alleen voor het openbare onderwijs.
Ik vind dit een goede zaak.Ik heb kennis genomen van de zorg van de heer Veling, maar ik hoop dat
ik bij de behandeling van de onderscheiden wetsvoorstellen bij voortduring
kan aantonen dat die zorg niet terecht is, want ik ben een groot verdediger
van de vrijheid van onderwijs. Ook in een notitie over aanpassing van het
scholenbestand gaan wij toch steeds uit van de premisse dat het stichten van
scholen en de vrijheid van onderwijs een zeer groot goed vormen en dat wij
ook in een pluriforme samenleving wel steeds moeten bekijken of de ontwikkelingen
bij de tijd zijn. Het uitgangspunt is daarbij dat ouders scholen moeten kunnen
stichten en dat zij een school moeten kunnen vinden die past bij de levensovertuiging
van de leerling. Dat dit betekent dat heel kleine scholen niet kunnen blijven
bestaan, is de uitkomst van deze discussie, maar het betekent niet dat de
voorziening niet in stand zou blijven, want ik ben ook voor spreiding van
voorzieningen. Ik stel mij zo voor dat wij er nog over komen te spreken.Dan het citaat uit het Nederlands Dagblad. Dat is een beetje verkeerd
 weergegeven. Wat ik gezegd heb, was naar aanleiding van een
debat met oud-minister Rubinstein van Israël, die sprak over de grote
problemen in het onderwijs in Israël. Ik heb juist gewezen op pluriformiteit
in de samenleving en op de zeer diverse vraagstukken waarop je een antwoord
moet formuleren. Toen heb ik gezegd: "En ik vind het wel eens jammer dat zo'n
debat vaak al meteen belast wordt met een verwijzing naar artikel 23, ook
als het niet nodig is." Ik dacht daarbij aan de komende discussie over verkleining
van de groepsgrootte. 's Middags was er in een overleg over tussendoelen en
leerlijnen onmiddellijk geroepen: "Ja, maar zijn die niet in strijd met de
vrijheid van onderwijs?" Ik geloof daar niets van; ik werk het allemaal nog
uit en dan kan men zelf beoordelen of er voldoende vrijheden per richting
zullen blijven bestaan of straks, als er geen richtingen meer zullen zijn,
per school, om het onderwijs vorm te geven. Echter, een complexe samenleving
vraagt ook van de overheid om antwoorden te geven en dat was daar aan de orde.
En wat betreft artikel 23: ík heb er in ieder geval geen last van en
ik wens artikel 23 ook zeer te verdedigen.De heer Werner (CDA):Mijnheer de voorzitter! Ik zal kort zijn. Ik denk dat het grote verschil
tussen de opvatting van onze fractie en die van de staatssecretaris aan het
eind van het betoog van de staatssecretaris heel duidelijk naar voren is gekomen.
Wij, als CDA-fractie, hebben nu eenmaal een andere waardering van het lokaal
onderwijsbeleid, waar wij in een serie van wetsvoorstellen mee geconfronteerd
worden, dan de staatssecretaris. Als het gaat om decentralisatie, zien wij
liever een decentralisatie naar de scholen dan naar de gemeenten. In dat opzicht
ligt daar het verschil in optiek: de manier waarop wij er tegenaan kijken.Ik breng even in herinnering dat ik in mijn betoog niet gerefereerd heb
aan een strijdigheid met enigerlei Grondwetsbepaling – wij achten dat
voldoende afgedekt in dit voorstel – maar dat het ons gaat om een doelmatige
inrichting van de bestuursstructuur voor de gezondheidszorg, waar wij liever
een meer centrale aanpak zien en anders de schoolbesturen wat meer ruimte
willen geven om eigen onderwijsbeleid te voeren. Daar ligt nu eenmaal een
verschil in appreciatie.Wij zien ook niet in dat de bestuursdruk er minder door wordt. Het aantal
gemeentelijke vergunningen dat intussen al bestaat, is ook niet gering en
het wordt er allemaal alleen maar ingewikkelder door. Wij zien nauwelijks
een bestuurlijke vereenvoudiging naar voren komen. Natuurlijk zijn wij niet
ongevoelig voor het voordeeltje dat erin zit, in die zin dat gemeenten waar
thans geen openbare scholen zijn, nu ook makkelijker met het bijzonder onderwijs
zaken kunnen doen, als men extra middelen beschikbaar wil stellen. Maar daar
hebben wij ons toch niet al te veel door willen laten leiden.Als de heer Veling zegt dat je iedere wet op zijn eigen merites moet beoordelen,
is dat misschien een heel zuivere benadering. Ik wil zelfs niet ontveinzen
dat, als de context waarin dit voorstel geplaatst wordt, in het brede beleid,
een andere richting zou zijn, ons oordeel over dit wetje misschien ook iets
anders zou zijn uitgepakt. Maar aangezien het nu eenmaal ligt binnen een totaalaanpak,
hebben wij dat element toch zwaar laten meewegen.Alles bij elkaar zal het voor de staatssecretaris geen verrassing zijn,
dat wij onze steun aan deze wetswijziging zullen onthouden.Staatssecretaris Netelenbos:Voorzitter! Ik dank de heer Werner voor zijn opmerkingen. Ik vind het
jammer dat de CDA-fractie hier tot het besluit is moeten komen om tegen het
voorliggende wetsvoorstel te stemmen.De heer Werner verwees naar de context waarbinnen dit wetsvoorstel wordt
voorgesteld. De context is het Scheveningse akkoord – ik wil daar nogmaals
op wijzen – waarbij wij met de onderwijskoepels gezamenlijk tot een
akkoord zijn gekomen. Juist ten aanzien van dit onderdeel was het niet zo,
dat er bijvoorbeeld meerderheids- en minderheidsstandpunten waren of dat ik
in de uitwerking een ander standpunt heb ingenomen. De context is zoals deze
is. Het is wel zo dat de buitenwereld wel eens gezegd heeft, dat die zeven
wetten bij elkaar horen, maar ik vind de benadering van de heer Veling, dat
je elk wetsvoorstel op zijn merites moet beoordelen, toch beter.De heer Werner, voorzitter, maakte een grappige verspreking, want hij
doelde op de schoolbesturen, maar zei: gezondheidszorg. Toen dacht ik: dat
is nu precies het punt. Als het gaat om competenties van zowel rijksoverheid
als decentrale overheid, denk ik dat men in de gezondheidszorg nog wel eens
met enige jaloezie kijkt naar het onderwijs. Daar hebben overheden bij wet
een bepaalde positie bij het voeren van centraal beleid en het aanpakken van
decentrale vraagstukken die niet vanuit Zoetermeer of Den Haag op een eenduidige
manier kunnen worden uitgewerkt, maar die per gemeente een vertaling dienen
te krijgen naar grote vraagstukken waar scholen mee zitten, bijvoorbeeld het
achterstandenbeleid. Dan vind ik het in positie plaatsen van een overheid
veel verstandiger dan om, als het gaat om dit soort "secundaire" onderwijstaken,
zo maar te decentraliseren naar het schoolbestuur, zonder dat de overheid
in positie blijft. Dan kun je juist te maken hebben met ontwikkelingen die
hij niet wil. Ik heb in eerste termijn geen aandacht besteed aan de kwestie
van rijke en arme scholen. Het is niet alleen een kwestie van gemeenten, maar
vaak juist ook een kwestie van schoolbeleid. Ik maak mij grote zorgen over
de wijze waarop met vrijwillige ouderbijdragen wordt omgegaan. Dat vind ik
zelfs een grote bedreiging voor ons bestel. Wij komen er nog een keer over
te spreken.De overheid in positie, centraal en gemeentelijk; dat lijkt mij te getuigen
van wijs beleid. Ik kan de CDA-fractie helaas niet overtuigen. Dat vind ik
jammer, ook voor al die goede wethouders van het CDA die heel actief zijn
op dit punt.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De voorzitter:De aanwezige leden van de fractie van het CDA wordt conform artikel 121
van het Reglement van orde aantekening verleend, dat zij geacht willen worden
zich niet met het wetsvoorstel te hebben kunnen verenigen.De vergadering wordt van 13.16 uur tot 14.15 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19961997-478-482.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl