Behandeling van het voorstel van wet van het lid Van de Camp tot wijziging van de Gemeentewet en de Wet wapens en munitie in verband met de bestrijding van wapengeweld (26865)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2001-2002, pag. 1385-1396

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

04-06-2002

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

nr. 28, pagina 1385-1396

14-05-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26865Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Gezamenlijke behandeling van: - de ontwerpkabinetsreactie op het Groenboek inzake de strafrechtelijke bescherming van de financiële belangen van de Gemeenschap en de instelling van een Europese officier van justitie (griffienr. EK 128582); - de ontwerpraadsconclusies over de te hanteren methode van harmonisatie van straffen (Raadsdocument 7266/3/02)Pagina 1372-1385
Presentie en opening (dinsdag 14 mei 2002)Pagina 1371-1371
Behandeling van het volgende voorstel van de commissie voor de Verzoekschriften: adres van A.C.H. van Eggelen te Varsseveld betreffende het handelen van de belastingdienst (gedrukt stuk Eerste Kamer, 2001-2002, nr. XII)Pagina 1371-1371
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Wet stankemissie veehouderijen en landbouwontwikkelingsgebieden (27835); - Vervanging van paragraaf 17 van de Waterstaatswet 1900 door algemene regels inzake voorbereiding op en optreden bij gevaar voor waterstaatswerken (Modernisering waterstaatswetgeving betreffende gevaar voor waterstaatswerken) (27922); - en nog 24 andere wetsvoorstellenPagina 1371-1372
Behandeling van de Raming der voor de Eerste Kamer in 2003 benodigde uitgaven, alsmede aanwijzing en raming van de ontvangsten (EK 212)Pagina 1371-1371
Behandeling van het voorstel van wet van de leden Bussemaker en Van Dijke tot wijziging van de Arbeidstijdenwet en het Burgerlijk Wetboek ter verruiming van zeggenschap van werknemers over arbeidstijden (27224)Pagina 1396-1414
Behandeling van het voorstel van wet van het lid Van de Camp tot wijziging van de Gemeentewet en de Wet wapens en munitie in verband met de bestrijding van wapengeweld (26865)Pagina 1385-1396
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 14 mei 2002)Pagina 1415-1416
Lijst van besluiten (dinsdag 14 mei 2002)Pagina 1414-1415

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 64 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het voorstel van wet
van het lid Van de Camp tot wijziging van de Gemeentewet en de Wet wapens
en munitie in verband met de bestrijding van wapengeweld (26865).De voorzitter:Ik heet de initiatiefnemer en de minister van Justitie van harte welkom,
alsmede de heer Van Haersma Buma, die de heer Van de Camp zal bijstaan.De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Lodders-Elfferich (CDA):Voorzitter. Om te vermijden dat ik het vergeet, wil ik beginnen met de
heer Van de Camp als indiener van dit wetsvoorstel van harte geluk te wensen
met het feit dat hij met de behandeling van dit voorstel zo ver is gevorderd
dat hij het aan de Eerste Kamer heeft kunnen voorleggen. Al met al heeft dat
toch een aantal jaren geduurd. Alhoewel de indieners van initiatiefwetsvoorstellen
vaak door een vurige wens worden bezield en hun voorstel snel behandeld willen
hebben, neemt die behandeling meestal lange tijd in beslag. Dat komt doordat
de procedures lang zijn. Soms zijn zij ook taai en zijn er extra hobbels te
nemen. Het initiatiefwetsvoorstel ligt er nu en vandaag gaan wij erover spreken.Voorzitter. Om aan te tonen wat het belang van dit wetsvoorstel is, wil
ik herinneren aan een opmerking van de heer Van de Beeten bij de behandeling
van het vorige agendapunt. In zijn inleiding zei hij: Criminaliteit vormt
een bedreiging voor het vertrouwen van de bevolking in de rechtsstaat. Groeiende
criminaliteit of criminaliteit die onvoldoende wordt beteugeld, tast ook het
fundament van het vertrouwen in de rechtsstaat aan, namelijk de geloofwaardigheid
van het politieke systeem. In dit verband zou je "politieke"
tussen haakjes kunnen zetten.Wat de heer Van de Beeten hier opmerkt, is inderdaad aan de orde. Helaas
valt niet te ontkennen dat de criminaliteit toeneemt en dat de verharding
van de criminaliteit schrikbarend is. Met name de geweldsmisdrijven stijgen
in aantal en in ernst. Men hoeft maar te denken aan Amsterdam in relatie tot
Kloppenburg, aan Gorinchem en de twee vriendinnen die daar op een avondje
stappen zo tragisch omkwamen, aan Leeuwarden waar incidenten plaatsvonden
en aan de vetes tussen sommige voetbalfanclubs die bloedig worden uitgevochten
en men kan zich iets voorstellen bij het gevoel van onveiligheid dat de burger
bevangt en bij het gevoel van machteloosheid bij degenen die de criminaliteit
en de misdaad bestrijden. Weliswaar werden de vetes tussen voetbalfans buiten
de stad uitgevochten, maar toch! Ook hierbij komt het aan op vechten. Verder
herinner ik nog aan de rellen bij een aantal grote sportevenementen.Vernielingen, misdrijven en verstoringen van de openbare orde vertonen
de grootste stijging in de categorie geweldsmisdrijven. Het lijkt erop dat
het bezoeken van met name sportwedstrijden en het uitgaan in drukke centra
in toenemende mate betekent: het nemen van veiligheidsrisico's, terwijl dat
toch niet de bedoeling is van uitgaan. Al jaren neemt het aantal incidenten
waarbij gebruik wordt gemaakt van vuurwapens en slag- en steekwapens toe,
inmiddels met 50%. Uit een rapport van het Wetenschappelijk onderzoeks- en
documentatiecentrum uit 1999 over criminaliteit en rechtshandhaving blijkt
dat er gebieden en tijdstippen zijn met een verhoogd risico op uitbarstingen
van geweld. Ter bescherming van de burger en om het gevoel van veiligheid
te vergroten én om aantasting van de rechtsorde te voorkomen en daarmee
te bestrijden, is een passend instrumentarium nodig. Uit de praktijk blijkt
dat dat passend instrumentarium in ieder geval manco's vertoont, zeker als
het gaat om preventie. Over die problematiek gaat dit wetsvoorstel.Het initiatiefvoorstel van Van de Camp, in de wandeling het wetsvoorstel
preventief fouilleren genoemd, wijzigt de Gemeentewet en de Wet wapens en
munitie met als doel een betere bestrijding van het toenemende wapengeweld
in de samenleving. De aanwijzing van veiligheidsrisicogebieden op grond van
de Gemeentewet en de ruimere bevoegdheden van de politie om naar wapens toe
zoeken op grond van de Wet wapens en munitie zijn volgens de indiener in ieder
geval een gedeeltelijk antwoord op de toename van geweldscriminaliteit die
zich met name 's nachts in uitgaansgebieden manifesteert en ook bij grote
sportevenementen en dergelijke. Ik heb al gezegd dat het voorstel een lange
aanloop kent. Vier jaar geleden werd in een rapport van het regiokorps Rotterdam-Rijnmond
opgemerkt dat de gemeentelijke overheid en de politie maar beperkt geëquipeerd
zijn om tegen wapengebruik op te treden. Ook de Raad van hoofdcommissarissen
heeft een pleidooi gevoerd om de mogelijkheid tot het preventief fouilleren
wettelijk te regelen. Uiteindelijk is het initiatiefvoorstel van Van de Camp
gecombineerd met een regeringsvoorstel op hetzelfde vlak. Het preventief fouilleren
is met inschakeling van de officier van justitie onder strafvorderlijke controle
komen te staan: de burgemeester heeft de bevoegdheid op grond van een raadsverordening
een gebied als veiligheidsrisicogebied aan te wijzen, maar de officier van
justitie gelast dat de bevoegdheid tot preventief fouilleren daadwerkelijk
wordt toegepast. De duur daarvan is beperkt tot twaalf uur. Dat is in het
kort de kern van het voorstel.Mijn fractie is content met deze aanvulling van het instrumentarium. Wij
vinden het een goede aanvulling en stellen vast dat gedurende de behandeling
van dit wetsvoorstel in de Tweede Kamer diverse verbeteringen zijn aangebracht.
Daarbij doel ik op de betrokkenheid van de gemeenteraad, alhoewel er nog wel
een vraag te stellen is over het vaststellen van de verordening, die ik zo
meteen nader zal behandelen. Voorts doel ik op het voorgeschreven overleg
met de officier van justitie in de driehoek en de voorschriften omtrent bekendmaking,
motivering en geldigheidsduur van het aanwijzen van een gebied tot veiligheidsrisicogebied,
waarop vervolgens het controleren op wapengebruik en ander gebruik mogelijk
is.Deze bepalingen versterken inderdaad de noodzakelijke waarborgen die in
een rechtsstaat bij een dergelijke regeling passen. Artikel 10 van de Grondwet
in relatie tot artikel 8 van het Europees Verdrag van de rechten van de mens
en artikel 17 van het Verdrag op burgerlijke en politieke rechten vergen immers
proportionaliteit, onder andere bij een inbreuk door de overheid op de persoonlijke
levenssfeer. Daarbij passen openheid en democratische controle. Niettemin
dreigt er een potentieel probleem. Ik verneem graag nogmaals de visie van
de indiener op een aantal punten. Wat gebeurt er als de raad weigert een verordening
vast te stellen die de burgemeester de bevoegdheid geeft om die veiligheidsrisicogebieden
aan te wijzen? Is er dan een mogelijkheid om er op de een of andere wijze
invloed op uit te oefenen? Heeft de indiener het gevoel dat het nuttig zou
zijn om andere krachten te mobiliseren om in ieder geval de gemeenteraden
in gebieden waar een potentieel risico dreigt ertoe te brengen om zo'n verordening
vast te stellen? Zou bijvoorbeeld de VNG daarbij moeten worden ingeschakeld?
Heeft hij daarbij een plan van aanpak voor ogen?Ik wil een opmerking maken over de kwestie van de verschillende verantwoordelijkheden
bij deze vorm van criminaliteitsbestrijding en met name de preventie. In de
nota Criminaliteitsbeheersing van het ministerie van Justitie wordt in conclusie
5 heel nadrukkelijk gesteld dat een goede criminaliteitsbeheersing begint
met preventie. In de memorie van toelichting op dit wetsvoorstel wordt er
nog eens nadrukkelijk op gewezen dat wij in verband met preventie te maken
hebben met een gedeelde en vooral gezamenlijke verantwoordelijkheid van het
publiek, van de overheid – gemeente, politie en justitie – en
van horecaondernemers, verenigingen en instellingen die in hun bedrijfsuitoefening
op de een of andere wijze iets te maken hebben met de desbetreffende risicogebieden.
Het publiek kan daarbij een rol spelen in de zin van sociale controle. Natuurlijk
speelt ook opvoeding tot waardige gedragspatronen daarbij een rol. Wij kunnen
ons er van alles bij voorstellen. De horecaondernemers en andere betrokkenen
hebben daarbij natuurlijk ook een eigenbelang na te streven, namelijk bescherming
van hun eigendom, maar dat kan dan tevens een breder doel dienen.Het gaat in dit wetsvoorstel heel nadrukkelijk over de bevoegdheden, de
mogelijkheden en de verantwoordelijkheid van overheid en Justitie. Deelt de
minister van Justitie de conclusie in de memorie van toelichting dat publiek,
ondernemers en overheid en Justitie een gezamenlijke verantwoordelijkheid
hebben? Wat gebeurt er concreet om publiek en vooral ondernemers daarvan te
doordringen? Is dat misschien een onderwerp dat in een wetsvoorstel inzake
veiligheid en openbare orde ondergebracht kan worden? Met andere woorden,
heeft de minister daarover een visie en op welke wijze wordt daar invulling
aan gegeven?Voor het overige zijn wij content met deze aanvulling op de mogelijkheid
tot preventie door het terugdringen van wapengeweld, zeker in risicogebieden,
waar preventie zo'n belangrijk element is.De heer Rosenthal (VVD):Mijnheer de voorzitter. Ook de VVD-fractie in de Eerste Kamer complimenteert
de initiatiefnemer van dit voorstel, de heer Van de Camp, welgemeend. Het
is af en toe bijzonder prettig om een initiatiefwetsvoorstel in de Kamer te
ontvangen. Dit wetsvoorstel betreft ook nog een buitengewoon prangend vraagstuk.
Omwille van de terugdringing van de criminaliteit en de vergroting van de
veiligheid is preventief fouilleren op wapens en vuurwapens prangend. De eigenlijke
wetsgeschiedenis van het initiatiefwetsvoorstel beslaat inmiddels tweeëneenhalf
jaar. De problemen waarop het betrekking heeft, zijn in die periode alleen
maar toegenomen. Veiligheidsproblemen zijn er in uitgaansgebieden, bij grote
sportmanifestaties en in gebieden met drugsoverlast niet minder om geworden.Dat geldt ook voor een onderdeel van deze problematiek, te weten het steeds
grotere risico, en zelfs meer dan dat, van het toegenomen vervoer, bezit en
gebruik van wapens, waaronder steeds meer vuurwapens. Mevrouw Lodders bracht
al een aantal concrete voorbeelden naar voren en de gedachten van de VVD-fractie
gaan, ironisch of zelfs sarcastisch gesproken, uit naar zaken zoals de voetbalrellen
in Den Bosch, waar vuurwapens een belangrijk risico vormden voor de daar optredende
politie. De gedachten gaan ook uit naar allerlei straatdrugsscenes en naar
uitgaansgebieden waar in de loop van de afgelopen jaren ook vele malen het
merkwaardige fenomeen zinloos geweld – wat is zinloos in dit geval? –
heeft gespeeld.Het zal dus niet verbazen dat de VVD-fractie positief staat tegenover
de hoofdpunten van het voorstel van de initiatiefnemer, namelijk de mogelijkheid
om voor een bepaalde tijd een veiligheidsrisicogebied in te stellen en de
verruiming van de bevoegdheid om personen en vervoermiddelen te onderzoeken
op verboden wapens. De maatschappelijke veiligheid wordt met dit initiatiefwetsvoorstel
een dienst bewezen. Bij de behandeling van en de besluitvorming over het voorliggende
voorstel in de Tweede Kamer hebben verschillende fracties gewezen op het bezwaar
van de stigmatisering van gebieden en straten die tot veiligheidsrisicogebied
zouden worden verklaard. Gezien de tijdelijkheid van de aanwijzing van een
veiligheidsrisicogebied zal dat wel meevallen. Bovendien blijkt uit allerlei
onderzoek dat de inwoners en winkeliers in zulke gebieden heel graag willen
dat de veiligheid in hun straten vergroot wordt. Op dat punt herinnert de
VVD-fractie aan het verschillende keren in deze Kamer met de minister gewisselde
discussiepunt dat het bij rechtstatelijkheid zeker ook gaat om de veiligheid
van burgers en winkeliers in risicogebieden en niet alleen om de bescherming
van de rechten van verdachten.Mijnheer de voorzitter. Ik dank de initiatiefnemer voor de beantwoording
van de vragen van de VVD-fractie bij de schriftelijke inbreng. Wat dat betreft
nog drie punten van onze kant.Ten eerste zijn wij tevreden over de reactie van de initiatiefnemer op
onze vragen over de betrokkenheid van de raad. De wettekst was ons eerlijk
gezegd in eerste instantie niet geheel duidelijk, maar de reactie van de initiatiefnemer
verheldert het wel. Zonder raadsverordening geen bevoegdheid voor de burgemeester
tot instelling van het veiligheidsrisicogebied. Maar in bepaalde situaties
zal het gemeenteraden toch vrij staan om een zeer algemene verordening te
maken. Daar heeft de initiatiefnemer in de Tweede Kamer over gezegd dat hij
het verkieslijk vindt voor een raad die zichzelf sterk maakt om daaraan specifieke
vereisten te stellen. De VVD-fractie in deze Kamer kan zich echter voorstellen
dat de snelheid van handelen soms kan vergen dat het een algemene verordening
wordt. Dat is altijd een dilemma. Die snelheid van handelen zal soms in concrete
situaties hard nodig zijn. Dan kan het praktisch zijn om de verordening niet
zodanig gespecificeerd te hebben, dat weer uitvoerig gepraat moet worden over
bijzondere specifieke vereisten, etc.Ten tweede de positie van de officier van justitie bij het instellen van
een veiligheidsrisicogebied. Het blijft voor de fractie van de VVD wat merkwaardig
dat het vereiste overleg met de officier van justitie in het initiatiefvoorstel
is ingepast in het driehoeksoverleg, ex artikel 14 Politiewet 1993. Lid 2
van artikel 151b van de Gemeentewet zou zodanig gewijzigd moeten worden dat
er komt te staan dat de burgemeester niet overgaat tot aanwijzing als veiligheidsrisicogebied
dan na overleg met de officier van justitie in het overleg bedoeld in artikel
14 van de Politiewet 1993. Dat is het driehoeksoverleg. Die naoverlegconstructie
zou in het driehoeksverband iets schimmigs kunnen hebben, omdat het driehoeksoverleg
zich zo langzamerhand heeft ontwikkeld tot een "proto-bestuursorgaanachtig"
overleg, waarbij overigens ook de politie betrokken is. Fraaier zou het zijn
geweest om die wetsbepaling te beperken tot een naoverlegconstructie met de
officier van justitie. Waarom is dat driehoeksoverleg er tegenaan geplakt
in het wetsvoorstel? Die vraag hebben wij ook in de schriftelijke inbreng
aangereikt. Daar is een reactie op gekomen. Toch willen wij daar nog iets
naders over horen. Wij zeggen nadrukkelijk dat wij het fraaier zouden vinden
om die wetsbepaling te beperken tot een naoverlegconstructie met de officier
van justitie. Wij weten namelijk dat het driehoeksoverleg altijd de verantwoordelijkheden
van de verschillende partners onverlet laat. Wat is dan de zin van het bezwaren
van de naoverlegconstructie met de inpassing in het driehoeksoverleg?Ten derde heb ik een algemene vraag en die stel ik niet alleen aan de
initiatiefnemer van het initiatiefvoorstel, maar ook aan de minister. Is het zo langzamerhand geen tijd voor een discussie over een meer omvattende
wet op de ordehandhaving. Het is niet voor het eerst dat wij in deze Kamer
een partikel van de problematiek van de handhaving van de openbare orde, ook
in relatie tot de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde, zien passeren.
Er komt bovendien steeds meer wet- en regelgeving inzake de ordehandhaving
op het snijvlak van bestuurlijke en strafrechtelijke trajecten. Ook al willen
we dat snijvlak juist vermijden, dan nog krijgen wij geleidelijk aan het gevoel
dat we nogal eens ad hoc met dit soort zaken bezig zijn. Wij wachten de beantwoording
door de initiatiefnemer en het antwoord van de minister op dit derde punt
met belangstelling af.Wij staan positief tegenover dit initiatiefwetsvoorstel en zullen het
van harte steunen.Mevrouw De Wolff (GroenLinks):Voorzitter. Twee jaar geleden heb ik tijdens de behandeling van de begroting
van Justitie jegens de minister van Justitie een staf gebroken over de preventieve
fouillering die kort daarvoor plaatsvond in de Millinxbuurt in Rotterdam.
Dat deed ik niet zozeer omdat mijn fractie zich niet ook zorgen maakte over
het dreigende wapengebruik in die wijk, als wel omdat concrete vermoedens
van wapenbezit en een wettelijke grondslag ontbraken. Als mijn verwachtingen
mij niet beschamen, zal die wettelijke grondslag er binnenkort wel zijn dankzij
het initiatief van de heer Van de Camp en de zijnen. Dat zal naar verwachting
in deze Kamer worden aangenomen en binnenkort het Staatsblad bereiken.Het bestrijden van dreigend wapengebruik en wapengebruik zijn belangrijk
genoeg voor een initiatiefwet. Het middel waarvoor de initiatiefnemer kiest,
is niettemin vergaand. Het is de vraag of het middel in proportie staat tot
het doel en is omgeven met voldoende en met de juiste waarborgen. Uit de discussie
die in de Tweede Kamer is gevoerd, blijkt dat het op een gegeven moment de
vraag was of gekozen moest worden voor een juridische toets of een democratische
toets vooraf. Laten we een rechter-commissaris van tevoren zijn fiat geven
aan een actie tot preventief fouilleren of moeten wij het binnen de sfeer
houden van gemeenteraad, burgermeester en officier van justitie, de bestuurlijke
c.q. democratische waarborg vooraf? Het valt mij op dat de indiener er sterk
voor pleit, dit wetsvoorstel te zien in de sfeer van de openbare orde. Ik
heb zelf het idee dat het gaat om een maatregel ter bestrijding van criminaliteit
die veel meer in de strafvorderlijke hoek thuishoort.Ik heb mij afgevraagd of ik, als ik zo'n initiatief had genomen, enthousiast
zou zijn geweest over de nu gekozen vorm dan wel of ik meer had gevoeld voor
de vorm die de minister van Justitie in de Tweede Kamer en in de memorie van
antwoord aan deze Kamer heeft bepleit. Ik kwam tot de conclusie dat ik veel
meer zou hebben gevoeld voor een rol voor de rechter-commissaris voorafgaand
aan de actie tot preventief fouilleren. Achteraf kun je natuurlijk altijd
naar de rechter stappen, maar bij preventief fouilleren lijkt mij reparatie
achteraf niet zo zinvol. Juist de waarborgen vooraf zijn daarbij relevant.Een aantal argumenten pleit voor de inschakeling van de rechter-commissaris,
vooral het argument dat de rechter-commissaris van geval tot geval de belangenafweging
kan maken die noodzakelijk is bij de inzet van dit instrument. De gemeenteraad
is veel inflexibeler. Het puzzelt mij bovendien wat de rol van de gemeenteraad
nu werkelijk is. Uit de inbreng van de indiener tijdens de mondelinge behandeling
in de Tweede Kamer maak ik op dat het niet bedoeling is dat de gemeenteraad
gebieden aanwijst. Als ik dat tot mij laat doordringen, lijkt mij dat de taak
van de gemeenteraad wordt beperkt tot het wel of niet geven van een fiat aan
de burgemeester om invulling te geven aan een beleid inzake het preventief
fouilleren; in de praktijk zal de gemeenteraad niet veel meer doen dan wel
of niet een verordening vaststellen. Die democratische toets vooraf stelt
in feite niet bijster veel voor. Daarbij valt op dat de gemeenteraad nauwelijks
verordenende bevoegdheden heeft wat betreft openbare orde, zodat dit in zekere
zin een nieuw element is, los van het instrument bestuurlijke ophouding dat
in de praktijk niet zo'n hoge vlucht heeft genomen. Het doel van deze maatregel
is voornamelijk het bestrijden van strafbare feiten. Het heeft mijns inziens
minder te maken met de openbare orde. Een rol van de RC ligt dan ook meer
van de hand dan een schijnbaar democratische legitimatie vooraf door de gemeenteraad.Tegenwoordig wordt er iedere week wel een initiatiefwet behandeld. De
heer Van de Camp is een van de vele initiatiefnemers die hier de afgelopen
weken zijn verschenen. Met zo'n vlijtige Tweede Kamer heb je geen regering
meer nodig, zou je bijna zeggen. Ik was in dit geval toch wel blij met de
inbreng van de minister van Justitie en heb zijn visie tot de mijne gemaakt.
Bij deze stand van de discussie moet ik zeggen dat mijn fractie buitengewoon
grote aarzeling heeft om in te stemmen met dit voorstel, gezien de gebrekkige
waarborgen vooraf tegen misbruik van het instrument preventief fouilleren.De heer Witteveen (PvdA):Mijnheer de voorzitter. Het bevorderen van de veiligheid op straat en
het tegengaan van wapengeweld zijn zaken met een buitengewoon hoge prioriteit.
Zeker in deze dagen hoeven wij er nauwelijks over te discussiëren hoe
belangrijk dat allemaal is. Het is buitengewoon te prijzen dat de heer Van
de Camp een initiatief op dit vlak heeft genomen, omdat het maken van een
initiatiefvoorstel veel tijd en energie vergt, zeker bij zo'n complexe aangelegenheid
als wij hier hebben.Mijn fractie heeft een aantal bedenkingen bij het voorstel die ik nu onder
de aandacht breng. Zij betreffen allereerst het preventief fouilleren. Ik
neem aan dat hiermee wordt bedoeld dat er wordt gefouilleerd op een moment
dat er nog geen concrete aanwijzing is voor strafbare feiten. Wanneer het
vermoeden is dat een individu of een bepaalde groep mogelijk strafbare feiten
gaat plegen, mag er al worden opgetreden. Dat is uiteraard een goede zaak.
Het preventieve houdt in dat men het niet weet en als het ware at random bepaalde
mensen uitzoekt bij wie steekproefsgewijs wordt gekeken of er wellicht wapens
worden aangetroffen. Daaruit volgt al dat bij mensen die geen wapens bij zich
hebben, maar wel onder de steekproef vallen, een ernstige inbreuk
op de privacy plaatsvindt. Daarbij is een evenwichtige aanpak vereist.Hierover hebben wij in het nader voorlopig verslag enige twijfels van
ernstige aard geuit. Ik zal deze nogmaals langslopen. Wij hebben de mogelijkheid
geopperd dat het optreden door de politie als discriminerend wordt ervaren.
Het is onwenselijk dat dit gebeurt. Ik zeg niet dat de intentie is dat de
politie discriminerend optreedt, maar die indruk kan ontstaan, vooral omdat
bij het ontbreken van concrete aanwijzingen het afgaan op de huidskleur een
manier is om de steekproef een bepaalde richting te geven.Een waarborg kan dan zijn dat er een speciaal meldpunt voor klachten wordt
ingesteld. Wij hebben geconstateerd dat de heer Van de Camp dit niet nodig
vindt. Hij zegt dat het onnodig is, omdat reeds in de aanpak van meldingen
is voorzien, en onwenselijk, omdat er de onjuiste suggestie van uitgaat dat
juist deze bevoegdheid zich zou lenen voor discriminatoire toepassing. Ik
bestrijd die stelling, zegt de heer Van de Camp, afgaande op de professionaliteit
van de politie.In de politiewereld zelf ziet men de mogelijkheid van perceptie van discriminatie
wel degelijk onder ogen en wil men deze absoluut niet. Er is zelfs een actieplan
opgesteld om daartegen op te treden. Er is een landelijk expertisecentrum
discriminatie. De acht korpschefs van belangrijke gemeenten hebben het tegengaan
van discriminatie als een van hun grote aandachtspunten op de agenda gezet.
Er is dus op z'n minst sprake van een zeker risico en de politie is zo professioneel
om dat onder ogen te zien.Als je dit niet goed weet te regelen, als je de mogelijkheid in stand
houdt dat mensen het optreden van de politie als discriminerend of tegen hen
gericht beschouwen, kun je heel ongewenste sociale spanningen krijgen, zeker
als het telkens leden van een bepaalde groepering zijn die er door getroffen
worden. Zij zien dat bijvoorbeeld mensen met een zwarte huidskleur vaker worden
opgepakt dan blanken in nette krijtstreeppakken. Ik wil op geen manier twijfelen
aan de professionaliteit van de politie, maar het gaat erom dat de perceptie
van de betrokkenen weleens zou kunnen afwijken en dat emoties daar een zeer
krachtige en vervormende rol bij zouden kunnen spelen. Ook daarvoor hoef ik
geen bewijsmateriaal van de afgelopen tijd aan te dragen.De grote vraag is derhalve: hoe kunnen wij zo'n systeem van preventief
fouilleren zo uitvoeren dat het inderdaad zonder aanzien des persoons gebeurt?
Hoe kunnen wij ervoor zorgen dat iemand het gevoel heeft: dat het mij overkomt,
is niet omdat ze "de pik op mij hebben", maar omdat ik nu eenmaal in die steekproef
zit; het is niet persoonlijk tegen mij gericht, maar het is een onderdeel
van een neutraal, op faire wijze geadministreerd systeem? Dat is de vraag
waar wij nog een beetje mee worstelen. Ik hoor op dat punt graag nog het een
en ander van de indiener.Ik wil met name horen waarom hij de klachtenprocedure afwijst. Zou er
naast de klachtenprocedure ook geen aandacht moeten worden besteed aan gerichte
voorlichting in de gebieden en perioden die dan zijn aangewezen als een risico?
Zouden er eigenlijk geen waarborgen moeten ingebouwd dat door een goede communicatie
vooraf de burgers niet op het idee zouden kunnen komen dat er iets raars aan
de hand is? Dit is een zwaarwegend punt voor ons.Daarbij aansluitend merk ik op dat er natuurlijk ook een andere weg van
waarborgen had kunnen worden gekozen: die waarbij de rechter-commissaris als
waarborg optreedt. Mevrouw De Wolff heeft die mogelijkheid heel mooi onder
woorden gebracht. Ik ben erg benieuwd naar de mening van de minister daarover.
Het voordeel van de rechter-commissaris zou kunnen zijn dat een toetsing van
geval tot geval mogelijk is. Maar om de discussie even iets te verbreden:
een voordeel van de gemeenteraad als toetsende instantie zou weleens kunnen
zijn dat die gemeenteraad sneller en beter kan communiceren met de burgers
in het getroffen gebied. Dat zou althans de bedoeling zijn als die gemeenteraad
echt als een gedualiseerde gemeenteraad mocht gaan functioneren. Daar zie
ik dus ook wel iets van een afweging.Wij hebben voorts ernstige twijfels over het volgende. Is het verstandig
om hiermee te komen op een moment waarop veiligheid zo'n hoge prioriteit heeft
en wij allemaal niet zo heel precies weten hoe wij die veiligheid direct kunnen
bevorderen? Zou het niet beter zijn om eerst te werken aan een omvattende
wet openbare orde en veiligheid? De VVD heeft daar mijns inziens terecht voor
gepleit. Nu zitten wij met een soort mozaïek van telkens weer nieuwe
maatregelen, zoals de wet Victor, de bestuurlijke ophouding en de strafrechtelijke
opvang verslaafden. Het heeft allemaal wel iets met veiligheid te maken, maar
zou er niet moeten worden gestreefd naar een grote wet op het gebied van veiligheid,
waarin alles nog eens grondig wordt bekeken? Op die manier kunnen wij met
een samenhangend verhaal komen en tegen de burgers zeggen: dit zijn de maatregelen
die de overheid neemt om de veiligheid op straat te bevorderen en het wapengeweld
tegen te gaan. Dat zijn immers onze doelstellingen. Ik wil hier zeggen dat
het ons nog met grote twijfels bevangt.De heer Holdijk (SGP):Vooraf en voor alle duidelijkheid deel ik mee dat ik behalve namens de
SGP-fractie ook namens de ChristenUnie het woord mag voeren.Voorzitter. Het is een goed gebruik om indieners van een initiatiefvoorstel
die erin slagen hun voorstel in de Eerste Kamer behandeld te krijgen, met
dat feit te complimenteren. Dat is zeker ook in dit geval op zijn plaats.
Onze fracties prijzen de heer Van de Camp vanwege zijn uithoudingsvermogen.
Hij is al sinds het voorjaar van 1998 bezig met dit wetsvoorstel en wij prijzen
hem gelukkig dat zijn voorstel nog juist voor de Tweede-Kamerverkiezingen
die morgen plaatsvinden, in deze Kamer behandeld kan worden.Beter dan wie ook weet hij zelf welke hobbels een initiatiefnemer gaandeweg
op zijn pad kan ontmoeten. De ontwikkeling die zijn oorspronkelijke voorstel
heeft doorgemaakt, legt daarvan getuigenis af. Als lid van een oppositiefractie
heeft hij aanvankelijk weinig steun van de regering ondervonden, om het maar
eens eufemistisch uit te drukken. De minister dreigde op een gegeven moment
zelfs met het onthouden van zijn handtekening aan het voorstel, ook al zou
het zijn aanvaard door de Eerste en Tweede Kamer. Die dreiging lijkt nu geweken,
al blijft er een vrij principieel verschil van opvatting tussen de initiatiefne mer en de regering als het gaat om de rol van de rechter-commissaris.
De indiener geeft in de memorie van antwoord uitvoerig weer hoe de minister
de rol van de rechter-commissaris ziet, terwijl het commentaar van de initiatiefnemer
vrij ondubbelzinnig luidt dat hij van oordeel is en blijft dat het inhoudelijk
niet nodig en juridisch niet juist is om het preventief fouilleren afhankelijk
te maken van de machtiging door de rechter-commissaris. Wil de minister nog
eens ingaan op de mogelijke implicaties van dit verschil van opvatting?Het oorspronkelijke voorstel heeft diverse aanpassingen ondergaan, vooral
in de sfeer van de waarborgen uit hoofde van de eisen die een rechtsstaat
stelt aan het politieoptreden. Dat die eisen niet straffeloos gepasseerd kunnen
worden, is begin 2000 wel gebleken toen de rechter uitspraak moest doen over
het politieoptreden – overigens gedekt door de regering en de Tweede
Kamer – in de Rotterdamse Millinxbuurt en de Amsterdamse Bijlmer. De
slachtoffers van die gang van zaken waren uiteraard de bewoners van deze en
vergelijkbare buurten. Duidelijk was dat aanpassing van de wetgeving gewenst
is, wil de politie over verderstrekkende instrumenten kunnen beschikken om
ongeoorloofd wapenbezit en -gebruik tegen te gaan. De in het wetsvoorstel
vervatte combinatie van bestuurlijke en strafvorderlijke middelen kan naar
onze wijze van zien een bijdrage leveren aan het terugdringen van het wapenbezit
en -gebruik en het verminderen van de risico's die aan dat bezit verbonden
zijn. De bevoegdheid om personen aan hun kleding te onderzoeken, is een van
de gevoeligste middelen, aangezien daarbij het grondrecht van de bescherming
van de persoonlijke levenssfeer in het geding is.In de media maar ook in de parlementaire stukken wordt gesproken over
"preventief fouilleren". Ook de initiatiefnemer bedient zich van dit woordgebruik.
Ik vraag hem of deze aanduiding zonder meer te verklaren valt uit de wijze
waarop de voorwaarden in de voorgestelde wijzigingen van de wet Wapens en
munitie zijn geformuleerd. Wil het woord "preventief" in dit verband eigenlijk
alleen maar zeggen dat er geen sprake hoeft te zijn – zoals thans –
van een concrete geïndividualiseerde verdenking? Om in heel algemene
termen te spreken over preventief fouilleren vind ik een wat merkwaardige
manier van uitdrukken, gelet op de eisen die in artikel 52 van de Politiewet
worden gesteld. Ingevolge dit artikel moet er nogal wat zijn gepasseerd en
aan nogal wat eisen zijn voldaan voordat men mag overgaan tot fouilleren.
Met andere woorden: het preventieve karakter van het fouilleren is geen alternatief
voor willekeurig fouilleren.Voorzitter. Ik wil nog een enkele vraag aan de minister van Justitie stellen.
In zijn brief van 5 juli 2000 heeft hij behalve een wetswijziging ook een
aantal beleidsmaatregelen aangekondigd ter bestrijding van ongeoorloofd wapenbezit.
Ik denk daarbij niet zozeer aan de inleveracties die hebben plaatsgevonden
en misschien nog zullen plaatsvinden als wel aan de inrichting van de coördinerende
bureaus voor wapens en munitie bij de politiekorpsen. Verder hoor ik graag
iets over de database gegevens over onbetrouwbare wapenhandelaren. Er zijn
inmiddels bijna twee jaar verstreken en wellicht kan hij ons op deze punten
bijpraten.Over veiligheid en burgerlijke vrijheden wordt dikwijls gesproken in termen
van een balans. Die metafoor is niet een onverdeeld gelukkige. Je zou door
deze metafoor namelijk kunnen vergeten dat meer veiligheid soms wel minder
vrijheid betekent, maar dat dit nog niet impliceert dat een maatregel die
de vrijheid beperkt, ook meer veiligheid oplevert. Wij hopen in de eerste
plaats dat de instrumenten ter beperking van de vrijheid zoals in dit wetsvoorstel
vervat, even weinig zullen moeten worden aangewend als tot dusverre het geval
is geweest bij de bestuurlijke ophouding. Het voorstel hiervoor hebben wij
ongeveer twee jaar geleden behandeld. In de tweede plaats hopen wij dat de
veiligheid ermee gebaat zal zijn als die instrumenten moeten worden geactiveerd.Er kunnen velerlei oorzaken zijn voor de ineffectiviteit van het politieoptreden.
Er is van alles te noemen en aan te wijzen. Als die ineffectiviteit het gevolg
is van ontoereikende wetgeving, moet dat euvel met inachtneming van de eisen
die de rechtstaat stelt, worden verholpen. Die overwegingen brengen ons tot
een positieve houding tegenover dit wetsvoorstel.De voorzitter:Daarmee zijn wij gekomen aan het einde van de inbreng in eerste termijn
van de Kamer. Het afscheid van de heer Veling is voorzien voor 16.15 uur.
Ik schors de vergadering daarom voor enige tijd.De vergadering wordt van 16.20 uur tot 17.08 uur geschorst.De heer Van de Camp (CDA):Voorzitter. Het is voor mij een bijzondere dag omdat ik te gast ben in
de Eerste Kamer van de Staten-Generaal. Er wordt altijd gezegd dat de politiek
aan de overzijde wordt bedreven, maar als lid van de Tweede Kamer is het toch
altijd een eer en ook een beetje een reden tot nervositeit om bij dit onderdeel
van het parlement te gast te zijn. Een van de sprekers, ik dacht de heer Rosenthal,
zei dat het de leden van de Tweede Kamer siert wanneer zij initiatiefwetsvoorstellen
maken. Ik moet u zeggen dat het spreekwoord "bezint eer ge begint" in dit
geval van toepassing is. Het is niet alleen een ingewikkeld onderwerp, maar
het heeft ook nogal wat tijd gekost om het wetsvoorstel in deze vorm aan de
Eerste Kamer te kunnen voorleggen.Ik dank de leden van de diverse fractie voor hun bejegening. Ik mag toch
wel stellen dat de fracties van het CDA, de VVD, de SGP en de ChristenUnie
het wetsvoorstel positief hebben bejegend. De fractie van GroenLinks was kritischer
en de fractie van de PvdA schaar ik maar onder de noemer "positief-kritisch".
Ik zal proberen om hen ook – bij de heer Witteveen moet je met je woordkeus
oppassen – niet het kamp van de positivisten, maar in het kamp van de
positief denkende mensen te krijgen. Ik wil mijn beantwoording als volgt opbouwen.
Ik wil eerst vier meer algemene opmerkingen maken en daarna de diverse sprekers
kort nalopen. Ik hoop dat in een tijdsbestek van een minuut of twintig te
doen.Over de voorgeschiedenis van het wetsvoorstel wil ik kort zijn. Mevrouw
Lodders refereerde er al aan dat de CDA-fractie in de Tweede Kamer zich in
niet onbelangrijke mate heeft laten inspireren door het rapport
van de regiopolitie Rijnmond uit 1998, waarin met zoveel woorden stond dat
de huidige bevoegdheden tot fouilleren en preventief fouilleren te gering
zijn. Wij hebben vervolgens een uitgebreide discussie gevoerd, wij hebben
een voorontwerp van wet gemaakt en wij hebben uiteindelijk op 29 oktober 1999
het eigenlijke wetsvoorstel ingediend. Wat er daarna is gebeurd, is te lezen
in de schriftelijke behandeling. Uiteindelijk heeft de Tweede Kamer op 5 juli
2001 over dit wetsvoorstel gestemd en is het aangenomen.Het is misschien goed om te benadrukken dat het wetsvoorstel twee hoofdbestanddelen
bevat. Het eerste onderdeel van het wetsvoorstel is de mogelijkheid om zogenaamde
veiligheidsrisicogebieden aan te wijzen. Ik wil erop wijzen, ook naar aanleiding
van opmerkingen van de heren Holdijk en Witteveen over het begrip "preventief",
dat wij niet zomaar een veiligheidsrisicogebied aanwijzen. Een veiligheidsrisicogebied
is een gebied waar meerdere keren troep is geweest, om het populair te zeggen.
Het gaat om een gebied waar meerdere keren iets aan de hand is geweest, met
wapengeweld, met steekwapens, met vuurwapens, met uitgaansgeweld, eventueel
met voetbalgeweld. Het predikaat "veiligheidsrisicogebied" moet als het ware
worden verdiend. Het kan niet zo zijn dat een burgemeester iets wil en dat
er zo een veiligheidsrisicogebied wordt gecreëerd. Er moet concrete aanleiding
zijn; in het betreffende gebied moeten moeilijkheden zijn geweest. Het gebied
wordt dan aangewezen opdat verdere moeilijkheden kunnen worden voorkomen.Het tweede onderdeel van het wetsvoorstel, dat ook in de pers nogal eens
wordt verward, is dat de Wet wapens en munitie wordt verruimd. Nu staat er
in de betreffende artikelen dat er dreigend wapengebruik moet zijn ofwel een
misdrijf moet zijn gepleegd. Wij hebben nu aangegeven dat er een aanleiding
moet zijn tot wapengebruik. Dat is toch een aanmerkelijke verruiming van de
Wet wapens en munitie, op de onderdelen kleding, bagage en voertuigen. Het
is van belang om vanmiddag die twee elementen, die in elkaar grijpen, goed
te onderscheiden. Op dit moment ligt er bij de Tweede Kamer een initiatiewetsvoorstel
van collega Kuijper met betrekking tot het doorzoeken van voertuigen. Dat
wetsvoorstel gaat nog veel verder dan wat wij hebben voorgesteld. Wij zullen
moeten afwachten hoe zich dat de komende tijd ontwikkelt.Mijn volgende opmerking betreft de afstemming die wij hebben gezocht tussen
aan de ene kant het spoor inzake de openbare orde en aan de andere kant het
spoor inzake de strafvordering. Over de wijze waarop die twee sporen het best
op elkaar kunnen worden afgestemd, heeft in de Tweede Kamer voortdurend discussie
plaatsgevonden. Met name tegen mevrouw De Wolff zeg ik in dat verband dat
het niet alleen gaat om de bestrijding van strafbare feiten, criminaliteit,
maar ook om het preventief kunnen handhaven van de openbare orde. "Preventief
fouilleren" heeft alles te maken met het voorkomen van strafbare feiten en
dus met het handhaven van de openbare orde.Tot slot merk ik in dit verband op dat het wetsvoorstel met de nodige
hobbels, zoals een van de sprekers heeft gezegd, tot stand is gekomen. Ik
ben daarover helemaal niet rouwig, want het betreft ingrijpende materie waarbij
aspecten als privacybescherming, openbare orde, strafvordering en waarborgen
aan de orde zijn. Ik ben er content mee dat met de behulp van de minister
van Justitie, zijn ambtenaren en de minister van Binnenlandse Zaken en na
een uitgebreide discussie in de Tweede Kamer, wij vandaag beland zijn in uw
huis. Ik heb een aantal opmerkingen gemaakt over de sfeer en de achtergrond
van het wetsvoorstel. Ik zal nu proberen om kort de diverse vragen van de
sprekers na te lopen.Mevrouw Lodders heeft heel expliciet gevraagd wat er gebeurt als de gemeenteraad
weigert, een verordening vast te stellen. In dat geval zal er in de betreffende
gemeente niet preventief kunnen worden gefouilleerd op basis van aanwijzing
van een veiligheidsrisicogebied. In de Tweede Kamer hebben wij uitgebreid
gediscussieerd over de bevoegdheden van enerzijds de burgemeester en anderzijds
de raad. Uiteindelijk hebben wij gekozen voor de constructie die is neergelegd
in artikel 154a van de Gemeentewet, het bestuurlijk ophouden. Ik wijs erop
dat bijvoorbeeld de gemeente Amsterdam tot op heden geen verordening heeft
gemaakt op het bestuurlijk ophouden. Dat is hun goede democratische recht.
Ook bij dit wetvoorstel kan zoiets gebeuren. Wellicht stimuleert of enthousiasmeert
de VNG gemeenten om een verordening te maken – dat vinden wij prima –
maar in het licht van de door ons gemaakte afweging heb ik mij er als ontwerper
van dit initiatiefvoorstel bij neergelegd, dat het niet plaatsvindt zonder
toestemming van de raad. Dit past binnen de lokaal te maken afwegingen.Ik kom bij een volgende vraag van mevrouw Lodders. Preventief fouilleren
is niet alleen maar een botte, repressieve maatregel. De bedoeling is juist –
ik wijs daarbij op de aanpak in de Millinxbuurt – dat het omgeven wordt
met bijvoorbeeld een pakket aan sociale maatregelen. Het is niet de bedoeling
dat men in probleemwijken even preventief fouilleert, het blauw weer terugtrekt
en vervolgens overgaat tot de orde van de dag. Ook nu nog is er in dit land
een discussie over integrale veiligheidsplannen en de veiligheidsconvenanten
die binnen gemeenten gesloten worden. Het is wel de bedoeling dat zo'n gemeenteraad
de verordening van het preventief fouilleren koppelt aan het integraal veiligheidsplan
van de gemeente en desgewenst laat vergezellen van sociale maatregelen in
de desbetreffende wijken. In de Tweede Kamer heb ik hierover met mevrouw Halsema
een uitvoerige discussie gehad en ook mevrouw De Wolff houd ik voor: het kan
niet zo zijn dat het alleen maar even snel preventief fouilleren is, en dan
gaan wij weer over tot de orde van de dag.De heer Rosenthal kan ik zeggen dat het in onze ogen verstandig zou zijn
wanneer de gemeenteraad los van concrete bedreigingen een fatsoenlijke, democratische
discussie zou voeren op grond van de vraag: willen wij zo'n verordening achter
de hand hebben voor het geval er problemen rijzen? Dat zou onze voorkeur hebben.
Er zou niet moeten worden gehandeld op basis van incidenten, paniek, nachtelijke
vergaderingen enz. Neen, voer hierover een fatsoenlijke discussie en maak
vervolgens een nette verordening voor preventief fouilleren. Je zou bijna
zeggen: hopelijk behoeft die niet te worden toegepast. Echter, als de nood
aan de man komt, kan men op een democratisch gelegitimeerde wijze het preventief
fouilleren uitvoeren. Een andere vraag van de heer Rosenthal is: waarom nu een en ander gekoppeld
aan het driehoeksoverleg? Zou men dit niet moeten beperken tot overleg tussen
de burgemeester en de officier van justitie? Voorzitter. Wij hebben bewust
voor het driehoeksoverleg gekozen omdat daarin alle partners vertegenwoordigd
zijn die uiteindelijk het preventief fouilleren moeten legitimeren en uitvoeren.
Ik heb al gezegd dat er optima forma een relatie zal worden gelegd met het
integrale veiligheidsplan. Ik zie tegen die achtergrond de burgemeester in
dat driehoeksoverleg, als vertegenwoordiger van de raad. Waarschijnlijk komt
er ook een capaciteitsvraagstuk aan de orde en wat dat betreft is de aanwezigheid
van de korps- of districtschef van belang. Nogmaals, wij hebben bewust gekozen
voor het driehoeksoverleg omdat alle partners daarbij betrokken zijn.De heren Rosenthal en Witteveen hebben vragen gesteld over een mogelijke
wet op openbare orde en veiligheid. Voorzitter. De discussie daarover is ook
in de Tweede Kamer gevoerd, waarbij ik als initiatiefnemer heb gezegd: daar
wacht ik niet op. Immers, dat wordt een discussie van minstens één
kabinet, dat regulier zit. Zelf zijn wij in de lente van 1998 begonnen en
nu is het lente 2002. Natuurlijk heb ik intussen ook ander werk verzet –
daarover behoeft men zich geen zorgen te maken – maar om nu te zeggen
dat even de hele component strafvordering en de component openbare orde uit
de Gemeentewet worden gehaald om vervolgens één nieuwe wet te
maken, dat gaat mij te ver. Overigens zie ik de mensen uit Tilburg al glimmen.
Zij zouden die wet wel kunnen maken, zo concludeer ik als ik Alis Koekkoek
zo hoor. Voorzitter. Een dergelijke discussie is zeer ingrijpend en de bevoegdheden
inzake preventief fouilleren hebben wij eerder nodig. Ik denk dat het een
taak voor het nieuwe kabinet zal zijn om zich verder uit te spreken over de
noodzaak van een wet op openbare orde en veiligheid.Mevrouw De Wolff vraagt zich af of dit middel wel voldoende professioneel
is en of er voldoende waarborgen zijn. Voorzitter. Wellicht is het goed dat
ik even aangeef welke waarborgen in het wetsvoorstel zijn opgenomen. Dat zijn
er buitengewoon veel. In de eerste plaats zal de gemeenteraad moeten vergaderen
over de verordening. Die raad kan om hem moverende redenen de verordening
weigeren. Er zullen gemeentebesturen zijn die tot de conclusie komen dat dit
te ver gaat.In de tweede plaats dient de burgemeester, als hij over de verordening
kan beschikken, altijd nog in de driehoek te overleggen over een concrete
gebiedsaanwijzing. Dat bleek ook in de schriftelijke inbreng van de VVD-fractie.
Als op een gegeven moment een officier van justitie aangeeft dat hij het absoluut
niet wil, heeft de burgemeester een probleem. Het feit dat er in die driehoek
overlegd moet worden, is in onze ogen een waarborg dat er niet willekeurig
te werk gegaan wordt.Een derde waarborg is dat de burgemeester de gebiedsaanwijzing ter kennis
moet brengen aan de raad. Een gebiedsaanwijzing wordt altijd gepubliceerd.
De raad kan erover vergaderen en al dan niet ermee instemmen.De vierde waarborg is dat belanghebbenden – bijvoorbeeld buurtbewoners,
ondernemers of bezoekers van een dergelijke wijk – bezwaar en beroep
kunnen aantekenen bij de bestuursrechter. Een gebiedsaanwijzing is als zodanig
voor bezwaar en beroep vatbaar.De vijfde waarborg is dat de officier van justitie een afzonderlijke last
moet geven om daadwerkelijk tot preventief fouilleren te kunnen overgaan.
In mijn eerdere initiatief was dat niet gescheiden, maar nu moet gebiedsaanwijzing
gevolgd worden door een individuele last.De zesde waarborg is gelegen in het feit dat de rechter de toepassing
van de bevoegdheid altijd kan toetsen. Dat gebeurt weliswaar achteraf, dat
geef ik graag toe. Naar onze mening zijn deze zes waarborgen voldoende voor
een goede toepassing in voorkomende gevallen.Er is uitgebreid gepraat over de positie van de rechter-commissaris. De
minister zal daarop ook ingaan. U heeft kunnen lezen wat wij daarover geschreven
hebben. Hier "wreekt" zich een beetje de afstemming tussen het spoor van de
openbare orde enerzijds en het spoor van de strafvordering anderzijds. Mede
geïnspireerd door artikel 170 van het Wetboek van Strafvordering zijn
wij van mening dat de rechter-commissaris hier geen expliciete taak vooraf
heeft. Wij vinden het een onnodige waarborg én een extra bureaucratische
belasting.Ik ben reeds ingegaan op de vraag naar de exacte rol van de gemeenteraad.
Ik wil nogmaals benadrukken dat wij een voorstander zijn van zo mogelijk inbedden
in het integraal veiligheidsplan en een goede democratisch gelegitimeerde
discussie over de verordening.Ik heb de vraag van de heer Witteveen over wat preventief is, reeds meegenomen.
Ik ben geen voorstander van willekeurig fouilleren. Dat zeg ik ook tegen de
heer Holdijk. Ik ben wel een voorstander van stevige bevoegdheden, maar die
moeten goed ingebed zijn. Willekeur is hier niet aan de orde. Het gaat om
gebieden – zeker als het gaat om de veiligheidsrisicogebieden –
waar iets aan de hand is. Er kan slechts sprake zijn van verruimde bevoegdheden
van de Wet wapens en munitie als daarvoor een concrete aanleiding bestaat.Met betrekking tot het discriminatoire optreden is er waarschijnlijk sprake
van een misverstand. Ik ben niet tegen een meldpunt, ik ben tegen een afzonderlijk
meldpunt. De politieorganisatie en de vakorganisaties willen zelf een meldpunt
en mensen trainen in niet discriminatoir optreden. Dat getuigt van professionaliteit
en daarmee ben ik zeer eens. Uit de schriftelijke inbreng van de heer Witteveen
heb ik echter begrepen dat hij een apart meldpunt wil voor discriminatoir
optreden bij preventief fouilleren. Dat vind ik te ver gaan. De politieorganisatie
moet professioneel werken en wellicht moet achteraf getoetst worden of er
onverhoopt discriminatoir is opgetreden. Dat ben ik zeer met de heer Witteveen
eens. Ik wil ook dat de Wet preventief fouilleren aansluit bij de bestaande
instrumenten maar geen apart meldpunt inzake discriminatie preventief fouilleren.De heer Witteveen (PvdA):Voorzitter. Misschien moet deze gedachte eerst verder uitgewerkt worden
en moet daarbij worden aangeven hoe precies moet worden gehandeld. Het gaat
onze fractie erom dat een burger die denkt dat discriminerend wordt opgetreden,
ergens kan klagen en kan melden. Vervolgens moet met die melding iets gebeuren.
Ik weet niet of weer op een afzonderlijk punt moet worden gemeld. In het algemeen
ben ik voorstander van de eenloketgedachte. Ik vind niet dat
we honderden procedures tegelijk moeten volgen. Het gaat mij er om dat men
kan melden.De heer Van de Camp (CDA):Bij mijn weten is dit in het kader van de huidige politiewerkzaamheden
al mogelijk. Misschien kan ik hierover in tweede termijn iets meer zeggen.
Dat veel burgers niet weten dat deze mogelijkheid er is, is een ander fenomeen.
Ik ben het evenwel zeer met u eens dat het melden van onverhoopt discriminatoir
optreden bij de politie mogelijk moet zijn en dat er wellicht iets meer gedaan
kan worden aan de publiciteit hierover. Laten we wel alles in één
mandje houden.Voorzitter. Tot slot wil ik reageren op de opmerkingen van de heer Holdijk,
die sprak namens de fracties van de SGP en de ChristenUnie. Ik meen dat ik
zijn woorden over de willekeur voldoende heb weerlegd. Ik noem nog eens: preventief
fouilleren, duidelijk geïnspireerd en op twee momenten, de gebiedsaanwijzing
en de verruiming van de Wet wapens en munitie.Voorzitter. Hiermee heb ik naar vermogen de vragen van de geachte afgevaardigden
in eerste termijn beantwoord.De voorzitter:Dank u wel. U bent gebleven binnen het tijdsbestek dat wij hadden afgesproken.
Mijn complimenten hiervoor. Het woord is nu aan de minister van Justitie.Minister Korthals:Voorzitter. Laat ik allereerst beamen dat nadat in het begin niet alles
vlekkeloos verliep, de samenwerking tussen de heer Van de Camp en mij zeer
goed is geweest. Ik feliciteer hem dat hij het zo ver heeft gebracht dat dit
wetsvoorstel in de Eerste Kamer wordt behandeld.Mevrouw Lodders vroeg: is er op het gebied van de preventie niet een belangrijke
taak voor de publiekprivate samenwerking weggelegd? Ik ben het op dit punt
helemaal met haar eens. Wij kennen al het nationaal platform criminaliteitsbeheersing,
waaruit regionale platforms voortkomen. Zij hebben er in de afgelopen jaren
voor gezorgd dat veel aan preventie is gedaan. Bekend is het project voertuigcriminaliteit
en men weet dat zowel in Amsterdam als in Rotterdam en andere gemeenten afspraken
met de horeca zijn gemaakt. Ik zou nog meer onderwerpen kunnen noemen. Het
gaat erom dat ik wil aangeven dat dit alles van het allergrootste belang is.
De zorgplicht in dezen is niet iets wat behoort tot alleen de verantwoordelijkheid
van de overheid. Het gaat hierbij om een gezamenlijke verantwoordelijkheid
waarbij ook het bedrijfsleven is betrokken. Wat dat betreft kunnen wij ons
alleen maar verheugen over het feit dat er een zeer goede samenwerking is.Voorzitter. Vrijwel alle sprekers, maar het meest pregnant de heer Rosenthal,
hebben gesproken over de wet openbare orde en veiligheid. De heer Van de Camp
heeft er terecht op gewezen dat aan een dergelijke wet nogal wat haken en
ogen zitten. Daarmee worden namelijk samengebracht de zorg voor de openbare
orde en de strafvorderlijke bevoegdheden. Ik zie de burgemeester van Tilburg
nu al met een krullende neus zitten vanwege het idee dat hij strafvorderlijke
bevoegdheden zou kunnen krijgen. Nogmaals, aan die mogelijkheid zitten haken
en ogen. Uiteraard zouden die bevoegdheden bij de burgemeester van Tilburg
in goede handen zijn, maar je kunt je afvragen of dat bij anderen ook zo is.Ik herinner eraan dat mijn collega van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
op 19 februari heeft aangegeven dat thans onderzoek wordt gedaan naar de mogelijke –
ik zeg met nadruk "mogelijke" – opzet en inhoud van deze wet. De Kamer
zal hierover uitaard, in aansluiting op hetgeen de minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties heeft gezegd, nader worden geïnformeerd.De heer Holdijk stelde een vraag over de brief met betrekking tot de bureaus
die er zouden moeten komen. Er zijn inmiddels zestien regionale bureaus en
steunpunten op grond van de Wet wapens en munitie. In de andere regio's is
men daarmee bezig. Men is ook bezig de datagegevens van onbetrouwbare wapenhandelaren
te koppelen. Ik zal u zo mogelijk daarover nog schriftelijk informeren.De heer Holdijk heeft gevraagd wat het betekent dat er zo'n groot verschil
van inzicht is tussen de indiener van het wetsvoorstel en de minister van
Justitie over de rechter-commissaris. Het lijkt mij niet verstandig om alle
argumenten pro en contra te herhalen. U heeft die uitvoerig bestudeerd. Op
blz. 3 van de memorie van antwoord staat het standpunt van de minister. Op
het ogenblik is er geen rol voor de rechter-commissaris. Niettemin is het
wetsvoorstel aangenomen in de Tweede Kamer. Het is aan u ter beoordeling of
u het zult aannemen in de Eerste Kamer. Voor zover ik heb begrepen, zijn de
meeste fracties daarvoor. Het is niet voor niets dat de heer Van de Camp zo
rustig naast mij zit.De volgende vraag is wat de minister daarmee doet. Hij brengt het naar
het kabinet en daar wordt erover gesproken. Dan is de vraag of hij zijn handtekening
eronder zal zetten. Ik heb de neiging om de spanning erin te houden. Maar
omdat het de dag voor de verkiezingen is, zeg ik u nu al dat ik het niet scherp
zal spelen. Ik hoop dat ik daarmee wat geruststellende informatie heb gegeven
op deze bijzondere dag voor de verkiezingen.De voorzitter:Alvorens de Kamer het woord in tweede termijn te geven, wijs ik erop dat
in artikel I, artikel 151b, lid 1, in de laatste zin tussen de woorden "munitie"
en "toepassen" het woordje "van" ten onrechte is vermeld. U dient dat als
niet gedrukt te beschouwen. Ik zeg dat nu, opdat dadelijk de formele afhandeling
met die kennis kan plaatsvinden.Mevrouw Lodders-Elfferich (CDA):Voorzitter. Ik dank de indiener en de minister van Justitie voor het beantwoorden
van mijn vragen. Ik heb ook met genoegen geluisterd naar de beantwoording
van de vragen van anderen.Ik kom bij de kwestie van de raad die geen verordening vaststelt. Zoals
de heer Van de Camp heel pregnant heeft gezegd, kan de burgemeester dan niks
en gebeurt er ook niks, want er moet een kader zijn waarbinnen hij een gebied
kan aanwijzen als veiligheidsrisicogebied. Er werd even verwezen naar Amsterdam,
waar ook geen verordening inzake de bestuurlijke ophouding is vastgesteld.
Dan hebben wij het toch over een andere materie, maar niettemin is het tekenend
en is het de vraag wat de gemeente Amsterdam gaat doen. Ik kan
mij voorstellen dat er een andere afweging wordt gemaakt, maar dat wachten
wij af. Ik vind het belangrijker om vast te stellen dat hier zich opnieuw
manifesteert dat wij bevoegdheden hebben verdeeld. In dit geval gaat de bevoegdheid
om een verordening vast te stellen om vervolgens de burgemeester bevoegdheid
toe te delen naar de raad; daar moet het dan ook blijven. Als met name in
steden en gemeenten waar een risico aanwezig de raad in gebreke blijft om
de burgemeester die bevoegdheid te geven, als er problemen zijn en als er
geen middel is, dan mogen wij aannemen dat men bij de volgende verkiezingen
door het politiek corrigerende systeem daarop zal worden afgerekend.De heer Rosenthal (VVD):Mijnheer de voorzitter. Ik dank de indiener en de minister van Justitie
voor de beantwoording in eerste termijn. Ik hoorde de indiener veel spreken
over plannen inzake integrale veiligheid. De VVD-fractie vindt dat mooi en
heel belangrijk, maar zegt bij dit wetsvoorstel, zoals bij andere wetsvoorstellen
ook wel gebeurt, dat het in belangrijke mate gaat om handhaving van de openbare
orde. Dat geeft altijd net even een extra connotatie aan het geheel.Bij de behandeling in de Tweede Kamer op 14 juni 2001 heeft de heer Van
de Camp opgemerkt dat hij het persoonlijk erg mager zou vinden als de gemeenteraad
alleen maar zegt dat de burgemeester de bevoegdheid krijgt om veiligheidsrisicogebieden
aan te wijzen. Vervolgens specificeert hij wat er in zo'n verordening eigenlijk
zou moeten worden meegenomen. De VVD-fractie denkt dat er altijd een afweging
gemaakt moet worden: enerzijds kan een en ander zo dicht geregeld worden in
een verordening dat je op een gegeven moment voor verrassingen komt te staan
en de verordening in een concreet geval juist niet gebruikt kan worden, maar
anderzijds moet een verordening je in de gelegenheid stellen om snel te handelen.
Voor ons blijft dat punt nog een beetje hangen.Wij zijn zo'n beetje aan het einde van de gedachtewisseling en de argumentatie
van de indiener over het driehoeksoverleg overtuigt nog steeds niet. Wij vinden
dat echter niet zo pregnant dat wij er verder nog een punt van willen maken.
Toch suggereert het driehoeksoverleg meer dan waar de heer Van de Camp, ook
in de gedachtewisseling met de Tweede Kamer, duidelijk op was uitgekomen,
namelijk een heel eenvoudige, heldere constructie waarbij de burgemeester
na overleg met de officier van justitie een veiligheidsgebied aanwijst. Dat
de burgemeester er jan en alleman bij mag betrekken, is natuurlijk een kwestie
van goed doordenken van de zaak. Bij het integrale veiligheidsbeleid heeft
hij onmiddellijk te maken met veel meer partners dan bij het driehoeksoverleg.
De heer Van de Camp komt inzake het driehoeksoverleg niet uit waar hij echt
wil uitkomen. Het ordentelijke overleg dat men moet hebben voordat men een
veiligheidsrisicogebied aanwijst, is vanzelfsprekend. Wij hadden verwacht
dat de heer Van de Camp het voor de precieuze relatie tussen burgemeester
en officier van justitie had kunnen afdoen zonder artikel 14 van de Politiewet.Ik kaart de wet openbare orde en veiligheid nog eens aan in deze Kamer.
Volgens de minister is deze in de Tweede Kamer voortdurend onderwerp van bespreking.
Met het spreekkoor dat almaar wordt aangeheven in bepaalde veiligheidsrisicogebieden
kun je zeggen dat het vandaag een beetje stil is aan de overkant. Wij praten
daar dus over aan deze kant van het Binnenhof. Daarbij wil ik verdisconteren
dat er in de baaierd van wetgeving die er bestaat op het punt van openbare
orde in de meest brede zin van het woord, zoveel lijnen liggen naar allerlei
specifieke wetgeving, dat je op zijn minst kunt spreken over het consistent
maken van het geheel. Door mijn hoofd speelt de concrete vraag hoe de relatie
is met de Wet openbare manifestaties, nu er eventueel via verordeningen veiligheidsrisicogebieden
komen. Wij hebben dat niet eerder gewisseld, noch in de schriftelijke inbreng,
noch nu in de gedachtewisseling. Voor je het weet kun je daar weer een heel
leerstuk van maken. Wat ons betreft is het zeer zinvol om daar de komende
tijd de tanden in te zetten.Mevrouw De Wolff (GroenLinks):Voorzitter. Het feit dat het wetsvoorstel kennelijk een woord korter is,
heeft het voor ons niet aantrekkelijker gemaakt. Ook niet onaantrekkelijker
overigens. De beantwoording van de indiener heeft mij er evenmin van overtuigd
dat ik mijn fractie moet adviseren dit wetsvoorstel te steunen. Ik ben het
met de indiener eens dat hij een hele catalogus van waarborgen kan opsommen.
Dat had ik ook in de stukken ter voorbereiding gelezen. Mijn punt was ook
niet zozeer dat er te weinig waarborgen zijn die misbruik van preventief fouilleren
kunnen voorkomen; mijn punt was dat er een rechterlijke en juridische afweging
moet zijn tussen de belangen die in het geding zijn, namelijk aan de ene kant
het bestrijden van dreigend wapengebruik en aan de andere kant de persoonlijke
levenssfeer van de betrokkene in de buurt of in het stadsdeel waar preventief
wordt gefouilleerd. Dat is het enige bezwaar dat ik tegen het wetsvoorstel
heb. Ondanks het respect voor de inzet van de indiener en de zijnen en ondanks
het feit dat wij het belang van het wetsvoorstel inzien, moet ik mijn fractie
adviseren om haar steun aan dit wetsvoorstel te onthouden.De heer Witteveen (PvdA):Voorzitter. Ik dank de heer Van de Camp voor zijn verhelderende beantwoording
waardoor wij nader tot elkaar zijn gekomen. Ik heb met veel waardering gehoord
dat het moet gaan om concrete aanwijzingen voor veiligheidsrisico's. Bovendien
zijn er zeer veel waarborgen in de wet opgenomen die zorgvuldig en verantwoord
optreden mogelijk maken. Er zijn bijvoorbeeld niet alleen maar corrigerende
waarborgen, zoals de gebiedsaanwijzing, maar ook waarborgen waar een preventieve
werking van kan uitgaan. Als de gemeenteraad een verordening moet maken die
niet uit de vage uitspraak bestaat dat de burgemeester doet wat hem goeddunkt,
maar die ingaat op de concrete aanwijzingen voor veiligheidsrisico's in bepaalde
gebieden, dan heb je al een begin van een discussie. Dan weten mensen in die
gebieden van tevoren waar zij aan toe zijn. Dat is uit een oogpunt van legaliteit
belangrijk. Ook het driehoeksoverleg is zinvol. Een andere belangrijke zaak
is dat bewoners de mogelijkheid hebben om naar de bestuursrechter te gaan. Om te voorkomen dat er spanningen ontstaan in een gebied moeten
de bewoners de gelegenheid hebben gehad om zich te uiten en weten dat hun
visie op de zaak is meegewogen. Hopelijk gebeurt dat niet alleen voor de bestuursrechter,
maar al veel eerder bij de besluitvorming in de gemeenteraad en in de overwegingen
die de burgemeester tot zijn voorstel brengen.Een andere zelfstandige waarborg die niet al te licht zal worden uitgevoerd
is het feit dat de officier van justitie een individuele last moet geven.
Ook is van belang de toetsing achteraf door de rechter en dat duidelijkheid
is gekregen over eventueel discriminerend of in andere zin verkeerd optreden
door de politie. Disproportioneel optreden zou daar ook onder kunnen vallen.
De meeste politiekorpsen hebben klachtencommissies en er zijn via de ombudsman
mogelijkheden om klachten in te dienen. Als dat nu maar op een consequente
manier gebeurt, kan dat een belangrijke waarborg zijn.Ik maak daar wel de kanttekening bij dat zo'n heel systeem van waarborgen
niet alleen op papier moet bestaan. Het zal pas effect hebben als degenen
die het preventief fouilleren in werking stellen en daarop toezien, ervoor
zorgen dat er goede voorlichting is, goede communicatie met de burgers en
dat er, liefst op een interactieve manier, met de bevolking wordt vormgegeven
aan deze maatregelen om de veiligheid te vergroten. Dat zou mooi zijn, maar
wij weten dat het daar in de praktijk om allerlei redenen niet van komt en
dat er toch een grote kloof blijkt te bestaan tussen opvattingen en visies.
Daaraan valt in de praktijk nog veel te verbeteren. Toch wil ik de wens uitspreken
dat het gebeurt. De structuur van het wetsvoorstel laat dat ook toe.Wat het punt van een algemene wet openbare orde en veiligheid betreft
sluit ik mij aan bij de opmerkingen van de heer Rosenthal. Ik denk dat de
situatie erg onoverzichtelijk is en dat er te veel wetten en regelingen zijn
die hierop betrekking hebben en dat het hoog tijd wordt dat eraan gewerkt
wordt. Ik deel met de heer Van de Camp de mening dat het waarschijnlijk een
moeilijke klus is die veel tijd zal vergen en dat het daarom geen kwaad kan
om alvast iets te doen. Zo kom ik tot een weliswaar niet positivistisch, maar toch positief oordeel
over deze wet en meen ik dat de fractie van de PvdA ermee zal kunnen instemmen.De heer Holdijk (SGP):Voorzitter. Onze fracties zeggen de indiener en de minister van Justitie
graag dank voor hun reactie op onze inbreng in eerste termijn. In deze termijn
wil ik nog twee punten naar voren brengen.Ik ga eerst in op het al dan niet inschakelen van de rechter-commissaris.
Ik ben het met de minister eens dat de argumenten daaromtrent niet nog eens
ter tafel hoeven te worden gebracht. De argumentatie van de indiener in dat
opzicht heeft onze fracties overtuigd. Daarmee wil ik overigens niet ontkennen
dat de inschakeling van de rechter-commissaris hoe dan ook een extra waarborg
is. Ik vermoed echter dat het ook een extra belasting is voor het proces.
De inschakeling van deze nieuwe instrumenten vraagt om een actie van de gemeenteraad,
de burgemeester, de officier van justitie en van de politie. Komt de rechter-commissaris
daar dan nog bij, dan rijst naar mijn mening toch de vraag naar de effectiviteit
van het middel. Het gaat er tenslotte niet alleen om door middel van een wettelijke
constructie een optreden mogelijk te maken, het gaat er ook om een effectief
optreden mogelijk te maken. De mededeling van de minister over het verschil
van opvatting tussen hem en de indiener dat hij "het niet scherp zal spelen",
geeft uiteraard geen absolute zekerheid, maar het is voor ons wel voldoende.Dan kom ik op het gebruik van de woorden "preventief fouilleren". Ik denk
dat wij allen begrijpen waar wij het over hebben, maar voor de buitenwacht
is het toch een ongelukkig spraakgebruik, al was het alleen maar vanwege het
feit dat fouilleren altijd preventief gebeurt. Als je weet dat iemand een
wapen bij zich draagt, pak je het af; daarvoor hoef je hem niet te fouilleren.
Hoe het ook zij, als maar vaststaat wat ik in eerste termijn over preventief
fouilleren heb gezegd. Ik zei het in de vorm van een retorische vraag: het
woord "preventief" wil in dit verband alleen maar zeggen dat geen sprake behoeft
te zijn, zoals thans, van een concrete geïndividualiseerde verdenking,
maar wel van een aangewezen veiligheidsrisicogebied. Ik geef toe dat dit een
mondvol is voor dat ene woord "preventief". Het gebruik van dit woord zal
er daarom wel ingeslopen zijn, maar het moet duidelijk zijn dat wij het alleen
dáárover hebben.De heer Van de Camp (CDA):Mijnheer de voorzitter. Op een aantal opmerkingen wil ik nog kort ingaan.Ik denk dat de analyse van mevrouw Lodders juist is: bij het achterwege
blijven van de verordening zullen er, ook na uitgebreide discussie, in een
volgende gemeenteraadsperiode nieuwe kansen liggen voor de lokale democratie.
Gelet op de brede inbedding van dit onderwerp, die ik wenselijk acht, lijkt
het mij goed dat de raden daarover een discussie kunnen voeren.Ik voelde mij zeer aangesproken door de opmerking van de heer Rosenthal:
aan de ene kant het simpele en duidelijke handhaven – dat spreekt me
zeer aan – en aan de andere kant een wellicht dichtgetimmerde verordening.
De discussie daarover is eerder gevoerd. De heer Rosenthal weet waar die plaatsvond.
Dat evenwicht heb ik moeten "bevechten". Het ging daarbij om meer dan alleen
handhaven. Ik zeg dit ook tegen de fractie van GroenLinks. Het gaat uiteindelijk
ook om het bewerkstelligen van veiligheid. Ik zie de spanningspunten, vandaar
dat het er ligt zoals het er ligt. Ik hoop dat het ook gaat werken. Daarmee
ben ik meteen ingegaan op de relatie met het driehoeksoverleg. Ik denk dat
wij de argumenten op een volwassen manier hebben gewisseld. Het is het driehoeksoverleg
geworden. Dat is in de wet vastgelegd. Dat is niet onoverkomelijk. Ik hoop
dat dit niet onnodig wordt gebureaucratiseerd of kapot wordt gepraat, om het
even populair te zeggen.Tot mevrouw De Wolff moet ik zeggen dat ik vandaag buitengewoon veel vorderingen
heb gemaakt. Bij de andere fractie van GroenLinks was er een stapel bezwaren
tegen dit wetsvoorstel. Ik heb mevrouw De Wolff niet kunnen overtuigen, en
dat doet zeer, maar haar enige bezwaar is de rechter-commissaris. Ik kan mevrouw Halsema met opgeheven hoofd tegemoet treden en zeggen dat
ik in de Eerste Kamer een heel eind ben gekomen. Het spijt mij dat dit verschil
van inzicht blijft bestaan, maar ik behoor tot de stroming die haar zegeningen
telt, al zit mevrouw De Wolff daar even niet bij.Ik onderschrijf de analyse van de heer Witteveen over de waarborgen, maar
ik wijs erop dat in artikel 61 van de Politiewet verplicht is gesteld dat
er per regiokorps een klachtenregeling is. Ik ben het ermee eens dat er ook
interactief meer kan worden gedaan aan de bekendheid van de klachtenregeling,
maar er zijn veel politiekorpsen in het huidige tijdsgewricht die de communicatie
met hun burgers willen versterken. Er is een verplichte klachtenregeling,
met de nodige waarborgen. Wanneer deze wet onverhoopt verkeerd wordt toegepast,
hoop ik dat men er gebruik van maakt.Wij maken er vanmiddag geen semantiek van, zeg ik tegen de heer Holdijk.
Hij heeft wel gelijk dat het wetsvoorstel is bedoeld om te voorkomen dat wapens
die men eventueel bij zich heeft, worden gebruikt. In dat opzicht is fouilleren
helaas niet altijd preventief, hoewel het wetsvoorstel als zodanig wel preventief
is bedoeld.Ik rond af. Ik vond het een eer om hier vanmiddag te zijn. De Tweede Kamer
wordt binnenkort ontbonden. Ik weet niet precies wanneer dat gebeurt. Ik was
even bang dat het niet meer zou lukken in deze periode. Ook in de volgende
periode was ik graag gekomen. In het bijzonder wil ik Sybrand van Haersma
Buma bedanken die materieel meer dan de helft van het werk heeft gedaan, kan
ik nu wel onthullen. Het mooie is dat hij, als mijn politieke partij het een
beetje redelijk doet, naar alle waarschijnlijkheid op 16 mei mijn volwaardige
collega in de Tweede Kamer zal zijn. Dat ligt natuurlijk mede aan dit wetsvoorstel.
Hartelijk bedankt voor al het werk.Met de heer Korthals heb ik bij dit wetsvoorstel een verhouding van meer
liefde dan haat opgebouwd. Ook zijn mensen wil ik hartelijk dankzeggen voor
al het werk en de correcties op de denkwijze van de heer Van de Camp die zij
af en toe hebben aangebracht.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De voorzitter:De aanwezige leden van de fractie van GroenLinks wordt conform artikel
121 van het Reglement van orde aantekening verleend, dat zij geacht willen
worden zich niet met het wetsvoorstel te hebben kunnen verenigen.Dan mag ik als eerste de heer Van de Camp en zijn medewerkers van harte
gelukwensen met het tot een goed einde brengen van dit initiatief in beide
Kamers van de Staten-Generaal. Van harte gelukgewenst, het is gelukt.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20012002-1385-1396.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl