Behandeling van het wetsvoorstel Regels over de informatie-uitwisseling betreffende ondergrondse netten (Wet informatie-uitwisseling ondergrondse netten) (30475)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2007-2008, pag. 817-823

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

18-02-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

nr. 19, pagina 817-823

05-02-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30475Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het voorstel van wet van de leden Van de Camp, Depla, Griffith en Van der Staaij houdende regels over de parlementaire enquête (Wet op de parlementaire enquête 200.) (30415), en van de motie-Dölle over doelen, onderwerpen en bevoegdheden in het enquêterecht (30415, letter H) en de gewijzigde motie-Rehwinkel over een nadere regeling van het verschoningsrecht op non-incriminatie alsmede van de binnentredingsbevoegdheid (30415, letter J)Pagina 812-817
Presentie en opening (dinsdag 5 februari 2008)Pagina 811-811
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de begrotingsstaat van het gemeentefonds voor het jaar 2007 (wijziging samenhangende met de Najaarsnota) (31290 B)Pagina 811-812
Lijst van besluiten (dinsdag 5 februari 2008)Pagina 836-836
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 5 februari 2008)Pagina 836-837
Noot bij pag. 823: JBZ-instemmingsbesluit, 5 februari 2008Pagina 838-838
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels over de informatie-uitwisseling betreffende ondergrondse netten (Wet informatie-uitwisseling ondergrondse netten) (30475)Pagina 823-836
Behandeling van het wetsvoorstel Regels over de informatie-uitwisseling betreffende ondergrondse netten (Wet informatie-uitwisseling ondergrondse netten) (30475)Pagina 817-823

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Regels
over de informatie-uitwisseling betreffende ondergrondse netten (Wet informatie-uitwisseling
ondergrondse netten) (30475).De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Kneppers-Heijnert (VVD):Voorzitter. De aanleiding voor het thans voorliggende wetsvoorstel is
dat er te veel graafincidenten met kabels en leidingen zijn. Deze veroorzaken
veel schade en brengen veiligheidrisico's met zich mee. Volgens het NEN-rapport
uit 2004 getiteld Graven naar informatie gaat het om 40.000 schades op 200.000
opgravingen per jaar. Dat is 20%. Mijn fractie is daarvan nogal geschrokken.
Dat is een op de vijf. Ik kan geen andere beroepsgroep noemen die bij de uitoefening
van zijn werkzaamheden zo veel schade veroorzaakt, waarbij het dan ook nog
om levensgevaarlijke handelingen kan gaan. Het doel van het wetsontwerp is
het verminderen van het aantal graafincidenten en het ontstaan van schade
ten gevolge van graafwerkzaamheden. De wet roept daartoe een aantal verplichtingen
in het leven.Ten eerste moeten grondroerders als zij willen gaan graven vooraf liggingsgegevens
van kabels en leidingen opvragen. Ofwel zij moeten hun voornemen om te gaan
graven melden én zij moeten de verkregen informatie gebruiken. De netbeheerders
moeten tijdig volledige en nauwkeurige informatie aanleveren. Ten tweede zijn
de grondroerders en hun opdrachtgevers verplicht om zorgvuldig te graven.
Ten derde moeten beheerders hun netten zodanig aanleggen, in stand houden
en opruimen dat het beheer van andere netten niet in gevaar wordt gebracht
of zonder noodzaak wordt bemoeilijkt. De kern van de voorgestelde regeling
was aanvankelijk de onderlinge informatie-uitwisseling tussen de netbeheerder
en de toekomstige graver. Later is daar de plicht tot zorgvuldig graven en
de burenrechtelijke regeling bij gekomen. Overigens zijn beide regelingen
ten onrechte in deze wet opgenomen, maar ik kom daar straks nog op terug.Deze wet is dus met een bepaald doel ontworpen. De titel van de wet herinnert
daar nog aan. In de loop van het traject is het doel verschoven. Dit wetsontwerp
draagt daar duidelijk de sporen van. Het eerste manco is namelijk dat dit
wetsvoorstel een hybride karakter heeft. Enerzijds is het bestuursrechtelijk.
Er worden gedragingen voorgeschreven, namelijk de uitwisseling van gegevens,
er is sprake van ambtelijk toezicht en er is sprake van forse bestuurlijke
boetes en strafrechtelijke sancties. Anderzijds bevat het wetsvoorstel diverse
regelingen van privaatrechtelijke aard, zoals de plicht tot zorgvuldig graven
en de ondergrondse burenrechtelijke regeling.Met het oorspronkelijke doel van verbetering van gegevensuitwisseling
heeft mijn fractie geen moeite, zij het dat het oorspronkelijk geheel op zelfregulering
gebaseerde systeem in de praktijk niet werkte, zo wordt door de minister gesteld.
Toch wordt in het wetsontwerp op dit gebrekkige systeem voortgebouwd, hetgeen
de vraag oproept waarom dit gebeurt. Vloeien de schades nu voort
uit gebrekkige informatie-uitwisseling of uit onzorgvuldig graven?Voor wat betreft het onzorgvuldig graven, is er al een enorme verbetering
ingetreden doordat de assuradeuren de zogenaamde KLIC-clausule in hun polissen
hebben opgenomen. Wat was namelijk de situatie? Het veelvuldig voorkomen van
schade heeft niet te maken met de moeilijkheidsgraad van het werk. Het is
een kwestie van tekeningen opvragen en ze bestuderen. Maar het kost wel tijd
en dus geld. Het is gemakkelijker voor de graver om geen voorzorgsmaatregelen
te nemen. Als het goed gaat, heeft hij geld uitgespaard. Als het verkeerd
gaat en er wel schade optreedt, is hij hiervoor verzekerd. Hier hebben de
assuradeuren een stokje voor gestoken. En met succes. Ontstaat graafschade
aan kabels en leidingen van derden, dan wordt deze niet door de assuradeuren
vergoed als de graver niet kan aantonen dat hij tevoren informatie over de
juiste ligging heeft opgevraagd. Het aantal graafschades is sindsdien scherp
gedaald, met dank aan de verzekeraars. Daar is geen wetgeving voor nodig.Het wetsvoorstel is in nauw overleg met de netbeheerders en de opdrachtgevers
tot stand gekomen, zodat het aansluit bij de wensen die in dit deel van de
marktsector leven. Het wetsvoorstel is daar dan ook goed ontvangen. Wat vinden
de grondroerders van de nieuwe regeling? Mijn fractie vernam klachten over
het feit dat zij zorgvuldig moeten graven, terwijl de netbeheerders hun netwerken
eerder zorgvuldig zouden moeten aanleggen. In artikel 3 lid 1 wordt geregeld
dat beheerders hun netten zodanig moeten aanleggen en in stand houden dat
het beheer van andere netten niet in gevaar wordt gebracht of zonder noodzaak
wordt bemoeilijkt. Indien dit toch het geval is, moet een beheerder de kosten
van verplaatsing van zijn net of van het andere net dragen. Ik stel mij de
volgende situatie voor. Een net, bijvoorbeeld telecomkabels, is aangelegd
boven andere kabels. Een grondroerder die moet gaan graven naar deze kabels
die onder de telecomkabels liggen, is zich dit bewust doordat hij zijn voornemen
tot graven heeft gemeld en kennis heeft genomen van de liggingsgegevens die
via het Kadaster aan hem zijn verstrekt. Hij constateert dat de kans op schade
aan de telecomkabels groot is als hij gaat graven naar de eronder liggende
kabels.Wat betekent nu "zonder noodzaak bemoeilijken" in artikel 3
lid 1 in het algemeen en in dit voorbeeld in het bijzonder? Geldt dit ook
voor de telecomaanbieders wier netwerken dikwijls boven de overige netwerken
zijn aangelegd? Wat kan of moet de graver uit mijn voorbeeld doen? Is de beheerder
van het telecomnetwerk op basis van artikel 3 lid 2 verplicht om zijn kabels
te verplaatsen zodat de grondroerder bij de eronder liggende kabels kan? En
zo ja, wat voor mogelijkheden heeft de grondroerder als de telecomaanbieder
daartoe niet bereid is? Ontbreekt hier niet een handhavingsbepaling? Wie is
er civielrechtelijk aansprakelijk als er toch schade ontstaat aan kabels en
leidingen? Even voor de duidelijkheid. De kwestie wie aansprakelijk is voor
schade veroorzaakt door gebrekkige leidingen of in die leidingen getransporteerde
stoffen, wordt in het nieuwe BW geregeld. Artikel 174 van Boek 6 vestigt een
kwalitatieve aansprakelijkheid voor leidingbeheerders. Artikel 174 spreekt
alleen over leidingen en niet over kabels. In dit wetsontwerp gaat het om
schade aan kabels en leidingen. Mijn vraag is wie er civielrechtelijk aansprakelijk
is als er toch schade ontstaat aan die kabels en leidingen.Een tweede manco van deze wet is dat de memorie van toelichting op diverse
plaatsen iets regelt wat niet in de wettekst zelf staat. Ik citeer uit de
memorie van toelichting: dat schade aan kabels en leidingen wordt afgewikkeld
op grond van het civielrechtelijk aansprakelijkheidsregime waarvan artikel
162 Boek 6 BW de basis vormt. In de afgelopen decennia heeft de jurisprudentie
zich op basis van een beperkt aantal cases ontwikkeld. Het zwaartepunt van
de aansprakelijkheid is door de jurisprudentie aan de kant van de grondroerder
komen te liggen. Dit wetsvoorstel beoogt meer evenwicht te brengen in de verantwoordelijkheidsverdeling
tussen grondroerders en kabel- en leidingbeheerders. Het betreft geen wijziging
van de aansprakelijkheidsbepalingen uit het BW. Deze verduidelijking van de
verantwoordelijkheidsverdeling maakt duidelijker wie op grond van het BW aansprakelijk
kan worden gesteld voor schade aan kabels en leidingen. Einde citaat.Ik moest deze zinnen goed tot mij door laten dringen. Er is geen sprake
van wijzigingen van de bepalingen uit het BW, dat lijkt mij duidelijk. Het
zou wel erg merkwaardig zijn als de minister van EZ met behulp van de memorie
van toelichting van een publiekrechtelijk regeling wijzigingen aanbrengt in
civielrechtelijke bepalingen in een wet – het BW – van haar ambtgenoot
van Justitie. Er verandert dus niets aan het BW, maar kennelijk is het wel
de bedoeling van EZ dat er iets verandert aan de wijze van invulling. Denkt
de minister dat het op deze manier lukt om – ik citeer – de verantwoordelijkheidsverdeling
duidelijker te maken? En aan wie duidelijker te maken? Aan die man in zijn
overall op de graafmachine? Hij is – om in de beeldspraak te blijven –
al lang de draad kwijtgeraakt. Blijft de grondroerder niet altijd de pineut
omdat hij immers de gevaarzettende handelingen verricht? Is het deze minister
bekend wat haar collega van Justitie vindt van deze civielrechtelijke avonturen?Hoe meer ik mij verdiepte in het onderwerp, hoe groter de chaos werd,
en niet alleen in de ondergrond. Er zijn nogal wat sectorspecifieke regelingen
die betrekking hebben op leidingen en netten. Ik noem de Elektriciteits- en
Gaswet, de Telecommunicatiewet, het BW en nu dit wetsontwerp. Artikel 5:20
lid 2 BW, dat regelt dat een in de grond van een ander aanwezig net onroerend
is, maar eigendom blijft van de daartoe bevoegde aanlegger, bevat een definitie
van het begrip "net" die niet spoort met die in artikel 1 van dit
wetsontwerp. Wordt hier wel hetzelfde beoogd? Zo ja, waarom is er geen terminologische
eenheid?Wederom blijkt uit de memorie van toelichting (pagina 27) en niet uit
de wettekst dat het de bedoeling is dat onder de definitie van een net ook
de zogenaamde huisaansluitingen vallen. Volgens het EIM-rapport Nulmeting
Grondroerdersregeling van oktober 2007 komen graafschades aan rioleringen
zelden voor. De kosten wegen hier niet op tegen de baten. Mijn fractie is
het op dit punt eens met de VNG, het platform Kabels & Leidingen (GPKL)
en de G4 dat de verplichte informatie-uitwisseling van de huisaansluitingen
van rioleringen onterecht is opgenomen en alsnog moet worden geschrapt, omdat
de kosten van de registratie (circa 1 mld.) niet in verhouding staan tot wat
het wetsvoorstel beoogt. Waar praten wij over? Iedereen weet waar de huisaansluitingen lopen, namelijk van het midden van het trottoir,
waar de hoofdleiding ligt, naar de voordeur, waarnaast de meterkast zit. Als
er dan eens iets misgaat – er is gemiddeld minder dan één
incident per jaar per gemeente – dan is dit uiterst vervelend voor de
burger die het treft, maar de schade bedraagt niet meer dan een paar honderd
euro. Is de minister bereid om dit onderdeel te laten vervallen?De ligging van de leidingen moet, op basis van de memorie van toelichting
(paragraaf 2.4) en weer niet op basis van de wettekst, met een nauwkeurigheid
van plus of min een meter (dus een bandbreedte van twee meter) worden weergegeven
op de kaart. Deze marge wordt te zijner tijd opgenomen in lagere regelgeving,
aldus de memorie van toelichting, maar ook dan ontbreekt nog steeds de basis
in de wet. Er zijn gemeenten en gebieden die met nauwkeurigere liggingsinformatie
werken. Is de minister bereid om de garantie te geven dat de hogere informatiekwaliteit
behouden kan blijven door in de wet te regelen dat, indien voorhanden, de
kwalitatief betere informatie moet worden gebruikt en dat via het Kadaster
de hoogste kwaliteit van informatie moet kunnen worden verkregen? Met andere
woorden: kan de bandbreedte van twee meter als een maximumnorm worden beschouwd?Mijn fractie heeft nog een vraag over de kosten van de dienstverlening.
Nu nemen de beheerders alle kosten voor hun rekening en kunnen de grondroerders
de informatie gratis opvragen. In de nieuwe situatie worden de kosten van
de dienstverlening van het Kadaster betaald door de gebruikers, onder wie
de grondroerders. De beheerders betalen ook een deel van de kosten volgens
de memorie van toelichting (pagina 11), omdat zij de nodige investeringen
doen om hun registratie van de liggingsgegevens zo in te richten dat zij aangesloten
kunnen worden op het elektronische systeem. De tarieven die het Kadaster rekent,
worden vastgesteld op basis van artikel 108 van de Kadasterwet. Kan de minister
informatie geven over de hoogte van de tarieven? Wat is een grondroerder gemiddeld
kwijt per melding?In de Tweede Kamer is een amendement (stuk nr. 19) aangenomen dat verwerkt
is in artikel 23 van het gewijzigde voorstel van wet. Hierin is geregeld dat
bij AMvB de gebieden worden aangewezen ten aanzien waarvan om veiligheidsredenen
kan worden afgeweken van de voorschriften gesteld bij of krachtens hoofdstuk
4 van de wet en van de regels over de informatie-uitwisseling in de bedoelde
gebieden. Het betreft hier onder andere Schiphol, maar het kan ook van toepassing
zijn op andere terreinen zoals de haven van Rotterdam. In de memorie van antwoord
aan de Eerste Kamer op pagina 3 staat dat voorgenomen wordt bij AMvB de veiligheidsrisicogebieden
aan te wijzen. Mijn vraag aan de minister is of wij ervan uit mogen gaan dat
dit niet alleen een voornemen is, maar dat deze AMvB ook daadwerkelijk wordt
ontworpen en uitgevoerd.Hoe denkt de minister deze wet toekomstbestendig te maken? Er zijn immers
nogal wat ontwikkelingen en innovaties op dit gebied, om niet te zeggen eronder,
in de nabije toekomst te verwachten. Zo denkt mijn fractie bijvoorbeeld aan
het toekomstige scenario van ondergronds bouwen. Is het niet tijd om een alomvattende
publiekrechtelijke regeling te maken met betrekking tot de gegevensuitwisseling
van ondergrondse netten en bouwwerken, wegen en spoornetten? De civielrechtelijke
onderdelen, het codificeren van de jurisprudentie met betrekking tot zorgvuldig
graven en het juridisch sluitend regelen van het ondergrondse burenrecht kunnen
dan door anderen geregeld worden daar waar het hoort, in het BW. Wat is de
mening van de minister?Mijn fractie ziet de beantwoording met meer dan gemiddelde belangstelling
tegemoet.De heer Franken (CDA):Voorzitter. Deskundigen hebben al vaak gesproken over "de grote klap"
als gevolg van een graafincident met verstrekkende gevolgen. Helaas is het
zo dat wij dat denkbeeld serieus moeten nemen. Om een dergelijke ramp te voorkomen,
hebben kabel- en leidingbeheerders in de jaren negentig, toen het aantal graafincidenten
sterk toenam, een informatiesysteem opgezet voor enerzijds de netbeheerders
en anderzijds de partijen die willen graven. Desondanks ontstaat bij 20%
van alle graafwerkzaamheden schade aan kabels en leidingen. Jaarlijks zou
dat leiden tot een directe schade van tussen de 40 mln. en 75 mln. en tot
een indirecte schade van ongeveer 100 mln.De CDA-fractie onderschrijft dan ook de doelstelling van het wetsvoorstel,
dat in het bijzonder is gericht op het voorkomen van leveringsonderbrekingen
van essentiële nutsvoorzieningen en op het bevorderen van veiligheid
bij graafwerkzaamheden voor de uitvoerende partijen en de omgeving. Mijn fractie
verwacht dan ook dat de wettelijke verplichting tot zorgvuldig graven –
dat zien wij als de hoofdverplichting in deze wet – en de daaraan gekoppelde
verplichte informatie-uitwisseling over ondergrondse kabels en leidingen,
het aantal graafincidenten aanzienlijk zal doen afnemen. Maar de regeling
blijft beperkt tot de informatievoorziening van en door de betrokken partijen.
Het Kadaster is slechts tussenpersoon tussen grondroerders en beheerders van
kabels en leidingen. De normadressaten van de wet zijn dan ook alleen de grondroerder
(met achter zich de opdrachtgever) op wie een informatieplicht rust (artikelen
2 en 8) en een onderzoeksplicht ("is er een bericht voor mij?")
voor de beheerder, die vervolgens, indien nodig, moet reageren op een graafbericht
(artikel 10).Het gaat dus niet over een actuele centrale opslag van alle leidinggegevens.
In de Tweede Kamer is een bespiegeling gehouden over de vraag of dat in de
toekomst nodig zal zijn. Ik denk dat hiermee in ieder geval voor bepaalde
gebieden van ons land een relevant onderwerp aan de orde is gesteld. Ik verwacht
dan ook dat de minister binnen de evaluatieperiode van vijf jaar deze vraag
onder ogen zal zien. Rotterdam gaat hierin met de LeidingVerZamelKaart (LVZK)
op detailniveau Nederland voor. Ik zou haast zeggen: Rotterdam gaat ook hierin
Nederland voor. Maar vooralsnog beperken wij ons tot informatievoorziening
ter voorkoming van graafschade. De norm: "Gij zult zorgvuldig graven"
wordt nader ingevuld met het opleggen van informatie- en onderzoeksplichten.Bij de uitwerking rijst toch nog een drietal vragen. De eerste betreft
de problematiek van de huisaansluitingen. Ik denk dat de minister daarover
wel meer zal horen vanmiddag. De minister erkent ook dat hier een probleem
ligt, want zij heeft bij de overgangsbepalingen (artikel 45 lid 2) een uitstel
van acht jaar voorgesteld met betrekking tot de melding van de liggingsgegevens
van netten, die een verbinding vormen tussen een net en een –
ik zeg het maar even kort – woning of bedrijfsgebouw. Het gaat dan voornamelijk
om huisaansluitingen van rioleringen. Wat is het belang van die tijdelijke
uitzondering? Huisaansluitingen – ook elektriciteits- en telefoonkabels,
maar vooral rioleringen – zijn de kleinste aftakkingen die het net verbinden
met het pand dat berichten wil ontvangen of rioolwater wil lozen. De kosten
van het registreren van deze haarvaten van het net zijn door de mate van detaillering
bijzonder hoog en de opbrengst – de voorkoming van graafschades –
blijkt volgens recent onderzoek van het ministerie van Economische Zaken heel
beperkt. Het gaat ook niet om situaties waar de veiligheid in het geding is;
er is alleen voor de bewoners van een speciaal pand een doorgaans kort durend
ongemak. Ik moet de opmerking van de minister dat er bij huisaansluitingen "wel
degelijk regelmatig graafschade ontstaat" dan ook nuanceren.Recent onderzoek van het ministerie van Economische Zaken – het
rapport Nulmeting Grondroerdersregeling van oktober 2007 – geeft aan
dat er landelijk ongeveer duizend keer per jaar sprake is van graafschade
aan een riolering. Een kwart hiervan betreft een huisaansluiting. Het NEN
heeft in 2004 berekend dat er jaarlijks 40.000 graafschades zijn. Ik verwijs
naar het rapport "Graven naar informatie" uit 2004. Dat betekent
dat slechts 0,6% van het totaal aantal graafschades betrekking heeft
op huisaansluitingen van de riolering. Een kosten-batenafweging geeft aan
dat wij nu al de conclusie kunnen trekken dat de verplichting met betrekking
tot huisaansluitingen te veel van het goede zal zijn.In dit verband vraag ik mij ook af welke betekenis ik moet hechten aan
een overgangsperiode – kennelijk een onderhandelingsresultaat –
van acht jaar naast een evaluatietermijn voor de hele wet van vijf jaar. Op
het moment van de evaluatie zal hierover dus nog niets te melden zijn. Een
ontheffing bij deze wet, waartoe de minister de mogelijkheid heeft, ligt dan
ook meer voor de hand.Deze wet houdt nogal wat delegatiebepalingen in. Daar houden wij in deze
Kamer niet van, maar bij deze wet zijn er technisch lastige overgangsproblemen,
met name door de opzet van het elektronisch uitwisselingssysteem en door de
organisatorische maatregelen die beheerders moeten nemen om de vereiste informatie
te kunnen aanleveren. Daarom moet nog een zoektocht worden gedaan naar oplossingen
die niet alleen technisch verantwoord zijn, maar ook een redelijke kosten-batenverhouding
te zien geven.Ik vraag de minister daarom of zij het Rotterdamse systeem, dat aan hogere
eisen voldoet dan het Kadaster, gaat hanteren. Het Kadaster gaat werken met
een bandbreedte van één meter naar beide kanten, dus in totaal
twee meter, terwijl men in Rotterdam werkt met een bandbreedte van vijf centimeter
naar beide kanten, dus in totaal tien centimeter. Wil de minister dit door
middel van een AMvB – waartoe artikel 21 van het wetsvoorstel haar de
mogelijkheid geeft – in de nieuwe opzet incorporeren, of wil zij dit
in ieder geval uitzonderen van de plicht om met meer grove informatie te werken
dan thans gebeurt?Verder vraag ik de minister of zij bereid is om aan industriële terreinbeheerders,
voor uitsluitend op eigen terrein gelegen leidingen die zij in een centraal
register hebben opgenomen en die daarmee verdergaande procedures hanteren
om calamiteiten te voorkomen dan het Kadaster zal gaan doen, een vrijstelling
te verlenen voor in ieder geval de periode van vijf jaar, waartoe artikel
49, lid 2 de mogelijkheid biedt. Dit zijn bij uitstek mogelijkheden om administratieve
lasten te voorkomen voor bedrijven als Shell en Schiphol, maar ook voor andere
ondernemingen die grote bedrijventerreinen exploiteren.Ik wacht het antwoord op deze en de al eerder gestelde vraag met belangstelling
af.De heer Van Driel (PvdA):Voorzitter. Mijn fractie maakt graag een paar opmerkingen over de Wet
informatie-uitwisseling ondergrondse netten, maar niet dan nadat van onze
kant nog eens benadrukt wordt dat wij het ermee eens zijn dat deze problematiek
wettelijk wordt geregeld.De huidige, vrijwillige regeling werkt onvoldoende als je kijkt naar het
aantal graafschades. Wij stemmen dan ook in met het feit dat het wetsontwerp
een delegatiegrondslag bevat om nadere regels te stellen met betrekking tot
de vereiste zorgvuldigheid bij het graven. Vanuit Rotterdam is ons gevraagd
om er nog eens op aan te dringen, bij AMvB de positie van Rotterdam te waarborgen
waar het gaat om de nauwkeurigheid van kabels en leidingen. Zoals de minister
weet uit contacten tussen haar ambtenaren en die van de gemeente Rotterdam,
registreert Rotterdam veel nauwkeuriger en wil men dat graag zo houden ter
wille van de veiligheid. Wij steunen deze claim van Rotterdam graag.Dat het kabinetsbeleid zo veel mogelijk aansluit bij het zelfregulerend
vermogen van de doelgroep is uitstekend, maar een vangnetbepaling als stok
achter de deur juichen wij toe. Wij houden de minister ook aan haar woord
dat, indien de zelfregulering op basis van de CROW-richtlijnen in de toekomst
tekortschiet, aanvullende voorschriften zullen worden uitgevaardigd. Zelfregulering
kan mooi zijn, maar heeft tot dusver onvoldoende gewerkt.Deze wettelijke regeling is dus hard nodig bij zaken die van zo vitaal
belang zijn voor onze samenleving. Het gaat hier om een letterlijk onzichtbare
infrastructuur met een zeer grote invloed op het functioneren van de hele
samenleving. Hoe kwetsbaar onze samenleving is en hoe afhankelijk van die
infrastructuur, zagen wij weer eens toen een helikopter een fout maakte, waardoor
een groot deel van de Betuwe enkele dagen zonder stroom kwam te zitten. Voor
de burger van vitaal belang, maar ook voor het bedrijfsleven, of het nu gaat
om de ondergrondse bierleiding van Heineken van Zoeterwoude naar Rotterdam,
of om de ondergrondse pijpleiding van Sabic van Rotterdam naar Geleen ten
behoeve van de productie van allerlei kunststoffen. Dat roept dan ook de vraag
op naar de veiligheid. Is de beveiliging van deze netwerken goed geregeld?
Ondanks de geruststellende woorden van de minister zijn wij er toch niet geheel
gerust op.Natuurlijk heeft het Kadaster grote ervaring met het beveiligd uitwisselen
van informatie, maar het gaat dan toch om veel minder vitale informatie dan
de informatie waar wij hier over spreken. Ik dring erop aan om de beveiliging
te onderzoeken, zodat de opvatting van de minister dat door de genomen maatregelen
de beveiliging afdoende is, nog eens onafhankelijk wordt vastgesteld. Wil
de minister dit aan de onafhankelijke Onderzoeksraad voor veiligheid vragen?
Heeft die raad eerder rapporten en aanbevelingen op dit terrein
geformuleerd en zo ja, wat is daarmee gebeurd?Hiermee mag niets misgaan. Wat ons betreft komen er liever te veel zekerheden
dan enig risico. Een onbevoegde onverlaat die toegang krijgt tot deze vitale
informatie kan een hoop schade aanrichten. Autorisatie- en toegangscodes zijn
gemakkelijker te kraken dan men hoopt, zo blijkt telkens weer.Mijn partij juicht het toe dat er geen landelijke regeling in de maak
is tot afschaffing van de heffing van precariobelasting op ondergrondse kabels
en leidingen. Of hiermee gemeenten in voldoende mate schadeloos gesteld zijn,
waagt mijn fractie echter te betwijfelen. Deze wet brengt voor gemeenten nog
aanzienlijke kosten met zich mee.Het gaat daarbij allereerst om de hoge kosten die gepaard gaan met de
informatieplicht van huisaansluitingen van de riolering. Onder andere Bouwend
Nederland heeft de stelling betrokken dat informatie hierover belangrijk is
en heeft erop aangedrongen om deze aansluiting onder deze wet te laten vallen.
Bouwend Nederland heeft die stelling echter niet onderbouwd. Dat is ook logisch,
want veel onderbouwing valt er onzes inziens ook niet voor te leveren. In
de praktijk komt graafschade aan huisaansluitingen van de riolering nauwelijks
voor. Dit blijkt uit een onderzoek, dat nota bene is verricht door het ministerie
van Economische Zaken van oktober 2007. Het gaat daarbij om 250 graafschades
aan de riolering betreffende een huisaansluiting per jaar, minder dan één
incident per jaar per gemeente. Als zo'n graafincident zich voordoet, zijn
de gevolgen zeer klein. Geen gevaarlijke stoffen, alleen vervelend voor de
bewoners van het pand. De ligging van huisaansluitingen van de riolering is
veelal niet bekend op het niveau van nauwkeurigheid waar deze wet om vraagt.
Dat wordt erkend, want de gemeenten krijgen acht jaar de tijd om deze kennis
te verwerven en te vervolmaken. De kosten die dat met zich meebrengt, zijn
aanzienlijk. De schattingen lopen op tot 1 mld. Wij willen dan ook graag de
argumentatie zien en horen dat deze kosten opwegen tegen de baten.Als die kosten opwegen tegen de baten – wat wij ons niet kunnen
voorstellen – en als de argumentatie klopt van Bouwend Nederland en
CUMELA, is er alle reden tot financiële compensatie. Als deze compensatie
er niet komt en de wettelijke regeling tot huisaansluiting van riolering wel,
zou er wel eens voor een aantal gemeentes aanleiding kunnen zijn om hun tarieven,
bijvoorbeeld het rioolrecht, sterk te verhogen. Dan zullen er weer overal
krokodillentranen geplengd worden over de onverantwoordelijke stijging van
de gemeentelijke tarieven. Het lijkt ons beter dat het kabinet dit voorkomt
en nu ofwel financieel compenseert, ofwel de verplichte registratie huisaansluiting
riolering uit dit wetsvoorstel schrapt. Het zal duidelijk zijn dat het laatste
onze sterke voorkeur heeft.Een andere kostenpost voor de gemeenten is die van de weesleidingen. In
de praktijk blijkt dat bij alle projecten van enige omvang één
of meer weesleidingen wordt aangetroffen. De naam weesleidingen zegt het al:
de dader ligt op het kerkhof, dus de gemeente is aansprakelijk voor het verwijderen
of verleggen van deze leidingen, met alle financiële consequenties van
dien. Als de minister in haar memorie van antwoord stelt dat haar niet duidelijk
is voor welke kosten de gemeenten gecompenseerd moeten worden, gaat het ook
over deze kosten. Als zij verder stelt dat de omvang van de kosten vooralsnog
onduidelijk is en dat ervan mag en moet worden uitgegaan dat weesleidingen
een uitzondering zijn, kan ik haar als oud-directeur openbare werken zeggen
dat dit niet het geval is, want een weesleiding is bij een project eerder
regel en het is uitzonderlijk als er geen weesleiding wordt aangetroffen.Volgens mijn fractie moet er met de VNG overleg gevoerd worden, om overeenstemming
te bereiken over de vraag hoeveel kosten er met deze weesleidingen zijn gemoeid.
Het zou onzes inziens fair zijn als het Rijk de helft van deze kosten voor
zijn rekening nam.De heer Reuten (SP):Voorzitter. Ik dank de minister van Economische Zaken voor de beantwoording
van de vragen van de SP-fractie. Mijn fractie steunt de hoofdlijnen van dit
wetsvoorstel, met name het oogmerk ervan. Niettemin, en mede naar aanleiding
van de memorie van antwoord, is mijn fractie niet overtuigd van de proportionaliteit
van het voorstel waar het de huisaansluitingen van ondergrondse netten betreft,
in het bijzonder de vermoedelijke kosten ervan in het licht van de vermoedelijke
baten. Deze kwestie kwam zojuist al een aantal malen ter sprake.Mijn fractie ziet enige discrepantie tussen informatie die wij nu bezitten
over de kosten die het wetsvoorstel met zich mee zal brengen. Deze discrepantie
is er tussen enerzijds hetgeen de minister heeft aangegeven, of juist niet
heeft aangegeven, in de memorie van toelichting, het overleg met de Tweede
Kamer en de memorie van antwoord, en anderzijds andere bronnen, waarover ik
zo dadelijk meer zal zeggen. Uit informatie afkomstig van de Vereniging van
Nederlandse Gemeenten, de wethouders van de vier grootste gemeenten en het
Gemeentelijk Platform Kabels & Leidingen hebben wij het volgende begrepen.
In de eerste plaats bestond er, voorafgaand aan de versie van het wetsvoorstel
die in maart 2006 naar de Tweede Kamer werd gestuurd, een versie waarin de
huisaansluitingen niet voorkwamen. In de tweede plaats is deze eerdere versie
rond april 2005 ter consultatie aan vertegenwoordigers van de grondroerders
en netbeheerders gestuurd, inclusief de gemeenten. In de derde plaats is over
de huidige versie van het voorstel, inclusief huisaansluitingen, niet opnieuw
geconsulteerd. In de vierde plaats hebben alle analyses van kosten en baten
die de minister het parlement tot nu toe verstrekte, inclusief die voor gemeenten,
betrekking op ondergrondse netten exclusief huisaansluitingen. Kan de minister
dit beknopte historisch relaas bevestigen? Was verder de versie van het wetsvoorstel
die de Raad van State werd voorgelegd, de versie van vóór of
na de majeure wijziging betreffende huisaansluitingen?Begrijpt de minister dat bij degenen die kennis nemen van het wetsvoorstel
en de behandeling ervan, de indruk kan ontstaan dat zij het parlement over
de kosten van het wetsvoorstel verkeerd, onduidelijk of misleidend heeft geïnformeerd,
zowel in de memorie van toelichting als in het overleg met de Tweede Kamer
en in de memorie van antwoord? Dit is een vraag. Het gaat hierbij met name
om de consultatie over het wetsvoorstel en om de kosten. Ik licht dit toe.
Het ging in de stukken bij dit wetsvoorstel steeds om bedragen van enige tientallen
miljoenen euro's aan kosten. Nu blijkt dat het gaat om honderden miljoenen
tot wellicht één miljard voor gemeenten. Mogelijk
gaat het bovendien voor de overige grondroerders, casu quo netbeheerders nu
eveneens om honderden in plaats van tientallen miljoenen euro's. Overigens
is het bij de bedragen die wél in de stukken bij het wetsvoorstel circuleren,
veelal onduidelijk op welk jaar ze betrekking hebben. Wij hebben de indruk
dat het veelal om het jaar 2002 gaat. Kan de minister dit bevestigen en kan
zij toezeggen de Kamer hierover voortaan nauwkeurig te informeren?Ik geef drie voorbeelden van de bedoelde informatie. Het is vrij eenvoudig
om het aantal voorbeelden uit te breiden. Ten eerste. Op 13 juni 2007
stelt de minister in de Tweede Kamer over de kosten van het wetsvoorstel voor
gemeenten, dat deze betrekking hebben op 50.000 km gemeentelijke netten, waaronder
riool en openbare verlichting. Dit kan niet juist zijn. Alleen al het Nederlandse
wegennet beslaat ongeveer 135.000 km, waarvan 10% rijks- en provinciewegen.
Zonder huisaansluitingen hebben wij het dan al over ruim 120.000 km netten
voor verlichting en mogelijk nog eens 120.000 km riool. Verder zijn er in
Nederland ruim 7 miljoen woningen, waarvan bijna 70% eengezinswoningen.
Ik schat dat het om 5,5 tot 6 miljoen gehele panden gaat, laten wij zeggen
5,5 miljoen. Als wij rekenen dat die gemiddeld slechts 6 meter van het hoofdnet
afliggen, hebben wij het nog eens over 33.000 km rioolnet. Als ik dit optel,
kom ik op een aantal kilometers leidingen dat ruim vijf maal zo hoog is dan
het aantal dat de minister het parlement verstrekte. Graag hoor ik van haar
de correcte cijfers.Een tweede voorbeeld is het volgende. In de memorie van toelichting van
maart 2006 stelt de minister over het digitaal registreren van de liggingsgegevens
als vectorinformatie door gemeenten het volgende: "De totale kosten (...)
worden voor alle Nederlandse gemeenten geraamd op circa 36,5 mln." Ik
benadruk dat de minister spreekt over de totale kosten. Zoals ik al aangaf,
komt de VNG echter alleen al voor rioolaansluitingen op een bedrag dat oploopt
tot 1 mld. In het overleg met de Tweede Kamer van 13 juni 2007 herhaalt
de minister het bedrag van 36,5 mln. Ik merk op dat zij dit bedrag herhaalt
in een debat waarin mijn partijgenote, mevrouw Gesthuizen, juist uitgebreid
de kwestie van huisaansluitingen had ingebracht.Ik noem een derde voorbeeld. In de memorie van antwoord uit december 2007
aan de Eerste Kamer schrijft de minister het volgende: "De bij de voorbereiding
van het wetsvoorstel gemaakte kosten-batenanalyse lijkt overigens voor alle
partijen positief uit te pakken." De minister verzuimt erbij te schrijven
dat deze analyse van kosten en baten de voorbereiding betreft van een wetsvoorstel
dat het parlement nooit bereikte. Graag hoor ik het commentaar van de minister
op deze drie voorbeelden.Ik kom tot het laatste onderdeel van de nadere informatie die ik in dit
kader van de minister wil krijgen. De SP-fractie heeft met instemming kennis
genomen van haar toezegging om binnen twee jaar een onderzoek uit te voeren
houdende een analyse van kosten en baten van de mogelijke invoering van het
wetsvoorstel. Wij gaan ervan uit dat dit een ex post analyse betreft, dat
wil zeggen dat die tot stand komt aan de hand van empirische gegevens die
dan beschikbaar zijn, na de eerste fase van het invoeringsproces. Er zijn
sinds de oorspronkelijke indiening van het wetsontwerp bij de Tweede Kamer,
het voorstel inclusief de informatie-uitwisseling voor huisaansluitingen,
bijna twee jaar verlopen. Ik neem daarom aan dat het ministerie van Economische
Zaken inmiddels over een globale ex ante analyse van kosten en baten beschikt,
inclusief de huisaansluitingen. Voor de beoordeling van het wetsvoorstel is
deze analyse uiteraard relevant. Daarom verzoek ik de minister om de Eerste
Kamer straks een beknopte versie van deze analyse te overleggen.Mevrouw de voorzitter. Ik ben toe aan mijn laatste punt. Zo lang het informatiesysteem
niet volledig en effectief is, kan artikel 2, lid 3 betreffende de graafmelding
en de procedure die daaraan vastzit maatschappelijk onverantwoord zijn, namelijk
bij calamiteiten, zoals een omvangrijk gaslek. Artikel 21, lid 2, stelt dat
voor dergelijke gevallen een AMvB kan worden getroffen. Wij vragen de minister
toe te zeggen dat zij deze maatregel treft tegelijkertijd met de eventuele
invoering van de wet, en dat zij de AMvB opstelt in overeenstemming met het
Gemeentelijk Platform Kabels & Leidingen. Voorts vragen wij in verband
met het subsidiariteitsbeginsel de toezegging dat alle overige delegatiebepalingen
uit het wetsvoorstel worden opgesteld in samenspraak met dit platform en de
VNG.Ik zie uit naar de beantwoording van de minister.De heer Van den Berg (SGP):Voorzitter. Ik voer het woord mede namens de fractie van de ChristenUnie.Mede naar aanleiding van signalen uit de samenleving is dit wetsvoorstel
tot stand gekomen. Er werd geconstateerd dat het met de registratie van de
Nederlandse kabel- en leidingnetten niet zo best gesteld zou zijn. Ik druk
mij dan heel netjes uit. Dit zou ons bij ongewijzigd beleid opbreken. Dat
bleek ook uit publicaties. Weliswaar bleek na onderzoek dat de kennis van
de beheerders over hun netten over het algemeen wel goed te noemen was. De
problematiek spitste zich toe op tekortkomingen in de uitwisseling van gegevens.
Daarnaast bleek dat er ook sprake is van veel graafschades.Onze fracties onderschrijven de doelstelling van het wetsvoorstel. Door
de grote hoeveelheid ondergrondse kabels en leidingen is de ondergrondse ruimte
zeer schaars geworden. Ook is sprake van een grote uitbreiding in de telecomsector.
Wat staat ons nog meer te wachten? Dit brengt ons tot de vraag aan de minister
of dit in de toekomst problemen zal geven nu de ruimte onder de grond zo schaars
is geworden. Wat is de visie van de minister met betrekking tot de toekomst?
Wat betekent dit voor onze economie? Als hier niets aan wordt gedaan, heeft
dat voor onze economie geen nadelige gevolgen? Duidelijk is in ieder geval
dat wetgeving noodzakelijk is om te voorkomen dat het ene net het beheer van
andere netten in gevaar zal brengen en zonder noodzaak kan bemoeilijken.De problematiek die nu wettelijk zal worden geregeld, is naar onze mening
ontstaan doordat zelfregulering te kort schoot. Daarnaast was de kennis en
ervaring, als gevolg van zelfregulering, bij de overheid onvoldoende aanwezig.
Dat is een les die wij naar onze mening ter harte moeten nemen. Bepaalde publiekrechtelijke
zaken kun je niet door zelfregulering laten regelen. Dan loopt je tegen problemen
aan die grote gevolgen kunnen hebben.Bij de totstandkoming van dit wetsontwerp hebben betrokkenen hun belangen
kunnen inbrengen. Dit is een loffelijk streven, om een zo breed mogelijk draagvlak
te verkrijgen. Het gevaar is dan wel altijd aanwezig dat de lappendeken
van wensen van betrokkenen de wetgeving vertroebelt. Daarvan vinden wij ook
iets in dit wetsvoorstel terug. Daarom vragen wij de minister of het wetsvoorstel
voldoende waarborgen biedt voor verbetering van de veiligheid en het voorkomen
van leveringsonderbrekingen van essentiële nutsvoorzieningen. Dit is
te meer van belang omdat, zo hebben wij begrepen, een groot gedeelte van de
graafwerkzaamheden wordt uitbesteed. Hierbij zijn lang niet altijd toezichthouders
aanwezig.Bij de schriftelijke voorbereiding is door onze fracties gevraagd of de
wet niet leidt tot hoge kosten en veel onnodige rompslomp. Hierbij hebben
wij nadrukkelijk gewezen op de verplichte registratie van huisaansluitingen
met alle gevolgen van dien. Het rioleringsnet is ingewikkeld en niet eenduidig.
Zo kan er sprake zijn van een gemengd stelsel of een gescheiden stelsel. Ook
de ligging van huisaansluitingen van rioleringen zijn veelal niet bekend op
het niveau van nauwkeurigheid waar de wet om vraagt. Nu hebben de gemeenten
weliswaar acht jaar de tijd om aan de voorgestelde wettelijke verplichting
te voldoen, maar dit zal veel extra inspanning vragen. In een recent schrijven
van de VNG wordt onderbouwd dat een grove schatting laat zien dat de kosten
voor de gemeenten op kunnen lopen tot 1 mld., terwijl uit het rapport nulmeting
grondroerdersregeling duidelijk is geworden dat de schade aan de huisaansluitingen
van rioleringen zeer beperkt is. Hoe verhoudt dit zich tot de te maken kosten?
Is het nu echt nodig om hiertoe over te gaan? Onze voorkeur heeft dat in ieder
geval niet. Als de minister daar toch goede redenen voor heeft, verzoeken
wij haar aan te geven hoe de financiële gevolgen voor de gemeenten zullen
worden gecompenseerd.Wij wachten de antwoorden van de minister met belangstelling af.De heer Laurier (GroenLinks):Voorzitter. Het zal rond 2000 zijn geweest dat het College van B en W
in Leiden ergens op werkbezoek ging. Naar goed gebruik bleef één
wethouder achter om op de winkel te passen. Dat was wethouder Pechtold. Ergens
in de middag kwam het paniekerige telefoontje dat bij graafwerkzaamheden op
het Levendaal een ongeluk was gebeurd. Er was een gasleiding geraakt en de
graafmachine stond in brand. Er was nogal wat paniek over de gevolgen. Het
was niet duidelijk waar de leidingen precies lagen en hoe ingegrepen moest
worden. Er is die middag heel wat heen en weer getelefoneerd tussen dat deel
van het college dat op werkbezoek was en de wethouder die was achtergebleven.
Vorig jaar waren er niet ver bij mij vandaan wederom graafwerkzaamheden. Daarbij
werd opnieuw een leiding geraakt. Het treinverkeer naar Utrecht moest stil
worden gelegd. Het zal duidelijk zijn dat dit soort ervaringen, naast de droge
cijfers, ons ervan overtuigen dat deze wet van belang is. Het is een belangrijke
stap vooruit. Het kan betekenen dat dit soort incidenten in aantal vermindert.Toch heeft mijn fractie nog een drietal vragen over de wet. Worden de
gemeenten die al verder zijn gegaan, niet geremd door datgene wat nu wordt
vastgelegd, de standaarden? Het voorbeeld van Rotterdam is al eerder genoemd.
Er wordt bij gegevensuitwisseling een groot vertrouwen in geautomatiseerde
systemen gesteld, maar een deel moet nog worden ontwikkeld. Wil de minister
iets meer aangeven over wat dat vertrouwen rechtvaardigt? Wij kennen de verhalen
over andere automatiseringssystemen waarvan men hoge verwachtingen had. Ik
denk dat het van belang is dat de minister ons in het licht van die andere
ervaringen geruststelt.De derde vraag heeft betrekking op de proportionaliteit, waarbij het in
het bijzonder om de huisaansluitingen op de riolering gaat. De VNG heeft in
een recente brief een schatting van de kosten van het in beeld brengen hiervan
aangegeven: ongeveer 1mld. Bovendien geeft zij aan dat het bij deze aansluitingen
om relatief weinig graafincidenten gaat. Klopt dit? En is het essentieel voor
deze wet om deze aansluitingen erbij te betrekken? Er is per slot van rekening
een overgangstermijn van acht jaar. In de memorie van toelichting verwijst
de minister ook naar het eventueel bekostigen hiervan via het rioolrecht.
De heer Van Driel wees er al op dat dit tot een aanzienlijke verhoging van
gemeentelijke lasten zou kunnen leiden. Mogen wij uit deze suggestie in de
memorie van toelichting afleiden dat de minister niet bereid is om gemeenten
te compenseren, als er al hoge kosten zijn en als het al noodzakelijk is om
deze rioolaansluitingen in de wet op te nemen? Laat ik duidelijk zijn, voor
ons is dit een detailkwestie en hoeven deze aansluitingen niet per se een
onderdeel van deze wet te zijn. Ze zouden wat ons betreft dan ook geschrapt
kunnen worden.De beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt van 15.20 uur tot 16.25 uur geschorst.De voorzitter:Ik deel aan de Kamer mede dat een voorgenomen beslissing omtrent een ter
instemming aangeboden JBZ-besluit tijdens deze vergadering in de zaal ter
inzage is gelegd, conform het voorstel van de commissie voor de JBZ-Raad.
Als aan het einde van de vergadering geen bezwaren zijn ingekomen, neem ik
aan dat de Kamer heeft besloten conform dit advies.(De voorgenomen beslissing is als noot opgenomen aan het einde van deze
editie)1 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20072008-817-823.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl