het mondelinge vragenuur, overeenkomstig artikel 136 van het Reglement van orde.
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1994-1995, pag. 5260-5265

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

20-06-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

nr. 89, pagina 5260-5265

20-06-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

de behandeling van:het verslag van een algemeen overleg over house-party's en XTC-gebruik (23760, nr. 3).Pagina 5276-5286
de behandeling van:het verslag van een algemeen overleg over het ruimtelijk-economisch beleid tot 2000 (24060, nr. 2).Pagina 5269-5273
de behandeling van:het verslag van een algemeen overleg over het veteranenbeleid (21490, nr. 17).Pagina 5273-5276
Regeling van werkzaamhedenPagina 5257-5260
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen:Pagina 5289-5290
de stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van de brief inzake de Wet bevordering evenredige arbeidsdeelname allochtonen, te weten:de motie-Rosenmöller c.s. over het drastisch verbeteren van de uitvoering van de Wet bevordering evenredige arbeidsdeelname allochtonen (23901, nr. 19).Pagina 5268-5268
de stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van het verslag van een algemeen overleg over de Wet op de ondernemingsraden, te weten:de motie-Rosenmöller c.s. over de medezeggenschap in kleine bedrijven (24132, nr. 2).Pagina 5268-5268
de stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van enige wetten op het gebied van de mijnbouw in verband met de uitvoering van richtlijn nr. 94/22/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 30 mei 1994 betreffende de voorwaarden voor het verlenen en het gebruik maken van vergunningen voor de prospectie, de exploratie en de produktie van koolwaterstoffen (PbEG L 164) (24078).Pagina 5267-5267
de stemmingen over drie moties, ingediend tijdens het nota-overleg van de vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen over Recht doen aan verscheidenheid, te weten:de motie-Van der Vlies over de hulpstructuur (23900-VIII, nr. 107);de motie-Van Vliet over pilot-projecten m.b.t. de hulpstructuur en de individuele leerweg (23900-VIII, nr. 108);de motie-Van de Camp/Stellingwerf over de gemengde leerweg van VBO-scholen en AOC's (23900-VIII, nr. 109).Pagina 5268-5269
89ste vergadering; 20 juni 1995Pagina 5257-5257
de stemmingen over twee moties, ingediend bij de behandeling van het debat naar aanleiding van een algemeen overleg over het Reglement op de Orde van de Nederlandse Leeuw en de Orde van Oranje-Nassau, te weten:de motie-Apostolou/Scheltema-de Nie over het bij automatisme verlenen van onderscheidingen aan ministers, staatssecretarissen en volksvertegenwoordigers (20668, R1354, nr. 28);de motie-Poppe/Oedayraj Singh Varma over het verlenen van onderscheidingen aan ministers, staatssecretarissen enPagina 5267-5268
de stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de jeugdhulpverlening en het Wetboek van Strafrecht in verband met hulpverlening aan weggelopen minderjarigen (23179).Pagina 5265-5265
de stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het specifiek cultuurbeleid in verband met de instelling van een adviesorgaan voor het beleid op het terrein van de cultuur (Raad voor het cultuurbeleid) (24090), en over:de motie-Van Nieuwenhoven/Lambrechts over het instellen van een adviescommissie informatie, communicatie en technologie (24090, nr. 17);de motie-Beinema over het instellen van een raad voor het informatiebeleid (24090, nr. 18);de motie-Lambrechts c.s. over het evaluerenPagina 5266-5267
de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van de Wet milieubeheer (milieuplanbureau) (24031).Pagina 5286-5289
het mondelinge vragenuur, overeenkomstig artikel 136 van het Reglement van orde.Pagina 5260-5265
de stemmingen in verband met het wetsvoorstel Het opnieuw vaststellen van de Wet toezicht effectenverkeer in verband met de uitvoering van de richtlijn betreffende het verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in effecten en van de richtlijn betreffende de kapitaaltoereikendheid van beleggingsondernemingen en kredietinstellingen (Wet toezicht effectenverkeer 1995) (23874), en over:de motie-Witteveen-Hevinga c.s. over aandelen KPN voor het KPN-personeel (23874, nr. 15).Pagina 5265-5266

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 167 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is het mondelinge vragenuur, overeenkomstig
artikel 136 van het Reglement van orde.
 
 
 
 
 
 
 Vragen van het lid M.B. Vos aan de minister van Economische
Zaken, over de vorige week toegezegde activiteiten van de ministers van
Economische Zaken en van Verkeer en Waterstaat om dumping van de Brent Spar
te voorkomen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Vos (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Afgelopen donderdag sprak de minister van Verkeer en Waterstaat
tijdens de interpellatie over het dumpen van de Brent Spar krachtige en duidelijke
woorden. Zij zou de komende dagen nog met Shell en de Britse regering gaan
spreken en er alles aan doen om ervoor te zorgen dat de Brent Spar niet gedumpt
zou worden. De motie die het kabinet hiertoe aanmoedigde, de motie van mijn
collega Rosenmöller, werd dan ook terzijde geschoven. Er werd gezegd:
die motie van de heer Rosenmöller heb ik niet nodig, want dat gaan wij
al doen.
 
 Toen wij afgelopen vrijdag en zaterdag in de krant lazen, dat de ministers
na overleg met Shell vonden dat het wel mooi was en dat zij afzagen van verdere
druk op de Britse regering, waren wij behoorlijk verbaasd en ook enigszins
geschokt. Minister Wijers concludeerde zelfs NRC Handelsblad, dat hij in feite
Shell niets meer verwijt en dat de sleutel voor het oplossen van het probleem
niet bij de oliemaatschappij, maar bij de Britse overheid ligt. Even los van
het feit dat wij het sowieso met die conclusie oneens zijn, zou wat ons betreft
toch de conclusie moeten zijn dat de ministers nog eens extra aan de bel moeten
trekken bij de Britse regering. De brief die wij vandaag hebben ontvangen
heeft ook geen nieuw licht op deze zaak geworpen en ik wil dan ook de volgende
vragen aan minister Wijers stellen.
 
 1. Welke actie heeft men sinds het interpellatiedebat van afgelopen donderdag
ondernomen richting Shell en de Britse regering?
 
 2. Heb ik het bij het rechte eind als ik constateer dat de regering na
het debat geen contacten en geen gesprek meer heeft gehad met de Britse regering?
 
 3. Is het juist dat er geen enkele actie is ondernomen richting de Britse
regering? Zo ja, waarom is dit niet gebeurd? Is de regering bereid om alsnog
met een protest te komen?
 
 4. Kan de minister zijn wonderbaarlijke conclusie, dat de sleutel voor
het oplossen van het probleem niet bij de oliemaatschappij maar bij de Britse
overheid ligt, nader toelichten? Shell beslist uiteindelijk toch zelf welke
oplossing zij verkiest?
 
 5. Waarom is de Kamer niet eerder van de activiteiten van het kabinet
op de hoogte gebracht, terwijl donderdag op dit punt een toezegging is gedaan?
 
 
 
 
 
 Minister Wijers:
 
 Mijnheer de voorzitter! Na het debat van donderdag zijn er verschillende
acties geweest. Mevrouw Jorritsma heeft contact gehad met haar collega Gunner
en ik heb contact gehad met de heer Heseltine, mijn counterpart. Er zijn diverse
telefonische contacten en daarna ook persoonlijke contacten met Shell geweest.
Er is dus wel degelijk contact geweest met de Engelse overheid, maar op een
gegeven moment moet je vaststellen, ook in de contacten die je hebt, dat de
zaak muurvast zit. Als de Engelse collega's geen enkele ontvankelijkheid tonen
voor het zeer indringende beroep dat wij op hen hebben gedaan, moet je op
een gegeven moment je positie en je plaats weten. Het heeft namelijk geen
zin om om de tien minuten op te bellen en te vragen of men zijn standpunt
intussen heeft gewijzigd.
 
 De sleutel voor het oplossen van het probleem ligt in die zin bij de Engelse
overheid, dat wij hier met een installatie te maken hebben die, als zij eenmaal
in beweging is, buitengewoon lastig is van koers te doen veranderen. Je kunt
dat ding niet zomaar ergens parkeren. De installatie steekt 107 meter diep
en waar je die ook neerlegt, haar plaatsing brengt allerlei veiligheidsrisico's
met zich. Wat Shell ook doet, zij kan dat alleen doen met instemming van de
Engelse overheid, omdat zij anders een gevaarlijke situatie creëert.
Dat is het vervelende.
 
 Zoals wij ook in onze brieven hebben gezegd, vindt Shell nog steeds
dat de oplossing die met de Engelse overheid is uitgewerkt zowel milieutechnisch
als risicotechnisch de beste is. Uit het gesprek dat wij vrijdag met de heren
Herkströter en Slechte hebben gehad, blijkt dat Shell zich ontvankelijk
opstelt en dat zij de gelegenheid willen aangrijpen om iets te doen als blijkt
dat er in dit traject een way-out zou zijn. Dat hebben wij vrijdagavond ook
de pers laten weten. Nogmaals, daarmee moet men binnen de wettelijke kaders
blijven. Je kunt zo'n ding namelijk niet zomaar overal naar toe slepen. Ik
heb in het laatste gesprek met Shell gezegd dat ik terstond ter beschikking
ben als zich ook maar enigerlei situatie zou voordoen waarin welke actie dan
ook van de Nederlandse overheid of van mij in het bijzonder mogelijk zou zijn.
Wij hebben daarover nog contact en wij zoeken nog steeds alternatieven.
 
 Waarom de brief de Kamer niet eerder heeft bereikt, weet ik niet. Wij
hebben haar maandagochtend voltooid. Ik kan er geen enkele zinnige verklaring
voor geven waarom u de brief nu pas hebt ontvangen. Er past een excuus dat
het zo lang heeft geduurd.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Vos (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Ik dank de minister voor de antwoorden, maar ik ben niet tevreden.
De hele Kamer heeft tijdens het debat van vorige week heel duidelijk gemaakt
dat zij niet accepteert dat de Britse regering en Shell een olieplatform in
zee dumpen en dat er iets moet gebeuren. De ministers van Verkeer en Waterstaat
en van Economische Zaken hebben dat ondersteund en om die reden is de motie
van collega Rosenmöller door de regeringspartijen niet ondersteund. Zij
vonden de motie overbodig, omdat hun ministers er al alles aan deden. Ik vind
het teleurstellend dat de ministers het na enkele contacten en na één
gesprek met Shell voor gezien houden, omdat zij menen niets meer te kunnen
doen. Dan heb ik liever de premier van Duitsland, de heer Kohl, die wel de
druk op de ketel houdt. Waarom ondersteunt minister Wijers niet de aanhoudende
druk van de heer Kohl op de Britse regering?
 
 De minister van Economische Zaken en zijn collega Jorritsma vinden dat
de Engelse overheid de sleutel in handen heeft en instemming moet verlenen.
Zij handelt echter op advies van Shell. Shell heeft het onderzoek gedaan en
heeft de Britse regering geïnformeerd over de volgens het bedrijf beste
oplossing. Shell draagt dus wel degelijk de verantwoordelijkheid. Is minister
Wijers het eens met Shell? Zo klinkt het wel als hij zegt dat het bedrijf
om welke reden dan ook uiteindelijk een goed alternatief heeft gekozen. Ik
wil dus graag weten wat nu de positie van de minister en van het hele kabinet
in deze kwestie is.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 U moet nu afronden.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Vos (GroenLinks):
 
 Gaat de minister ervoor zorgen dat Nederland de kwestie deze week in de
Milieuraad aan de orde stelt?
 
 
 
 
 
 Minister Wijers:
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik ben niet duidelijk geweest tegen mevrouw Vos,
zo moet ik vaststellen. Wij houden wel degelijk de druk erop, maar dat betekent
niet dat je constant opbelt en de boodschap herhaalt als de gesprekspartner
volstrekt niet ontvankelijk is. Wij hebben ook onze geloofwaardigheid op te
houden. Het is de Engelse overheid volstrekt duidelijk hoe de Nederlandse
overheid erover denkt. Ook ik heb daarover geen misverstand laten bestaan.
 
 Natuurlijk is Shell ook verantwoordelijk voor dit proces. Gegeven echter
de positie in dat proces en de omstandigheden, ligt de sleutel voor een andere
koers bij de Engelse overheid. Die moet eraan meewerken om ruimte te scheppen
voor alternatieven.
 
 Mevrouw Vos vraagt wat ik ervan vind. Daarover heb ik eerder geen misverstand
laten bestaan. Ik vind het een uitermate betreurenswaardige ontwikkeling en
ik vind dat de Engelse overheid conform de internationale afspraken die in
lijn liggen met het Nederlandse kabinetsbeleid, moet handelen. Welke apparatuur
er ook maar op zee drijft, zij moet principieel aan land worden gebracht om
daar te worden ontmanteld en niet in de oceaan worden gedumpt.
 
 Ik zal mijn collega De Boer vragen om dit onderwerp in de Milieuraad aan
de orde te stellen, al denk ik niet dat het echt nodig is haar daartoe te
stimuleren.
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Voorzitter! Heeft de Engelse collega van minister Wijers, minister Heseltine,
gewezen op het laten verlopen van het formele moment om bezwaar aan te tekenen?
De Engelse staatssecretaris voor milieu heeft voor de televisie gezegd dat
Nederland na de formele melding niet heeft gereageerd, in tegenstelling overigens
tot Duitsland, zo heb ik begrepen.
 
 Mijn tweede vraag aan de minister is of hij de oproep die hij via zijn
chauffeur impliciet tot het Nederlandse volk heeft gericht om Shell-pompen
te mijden, na zijn gesprek met Shell terugneemt. Anders gezegd: heeft hij
via zijn chauffeur en liefst ook publiek te kennen gegeven dat men weer bij
Shell mag gaan tanken, omdat in zijn wijze van zien Shell nu klem zit?
 
 Ten slotte heb ik een vraag aan collega Crone. Engeland heeft achteraf
nog eens laten weten dat het briefje van half februari, zoals het Ospar-secretariaat
al had geconstateerd, toch de formele reactie is geweest in de geest van het
Ospar-verdrag. Wat is de reactie van de heer Crone hierop? Is daarmee niet
zo maar drieënhalve maand verstreken, terwijl wij die tijd nu missen,
omdat de Brent Spar gewoon ergens in de oceaan dobbert?
 
 
 
 
 
 Minister Wijers:
 
 Voorzitter! De eerste vraag van de heer Esselink hoe het gegaan is met
de formele melding, is volgens mij de vorige keer al beantwoord door collega
Jorritsma. Ik voel mij, eerlijk gezegd, niet voldoende op de hoogte om daar
rechtstreeks op te antwoorden. De heer Esselink zal zijn vraag dus echt aan
collega Jorritsma moeten stellen. Ik meen dat de Nederlandse overheid daar
wel op gereageerd heeft, maar ik durf dat niet met zekerheid te stellen.
 
 Ik kom op de oproep. Toen dit punt aan de orde kwam, heb ik gezegd, proberend
zoveel mogelijk naar de realiteit te spreken, dat ik mij in het algemeen niet
bemoei met beslissingen over het tanken. Ik heb ook gezegd: ik kan mij onder
de gegeven omstandigheden goed voorstellen dat mijn chauffeur vanuit zijn
verantwoordelijkheid besluit om die Shell-pomp voorbij te
rijden. Ik zal hem op dat punt niet tegenhouden. En ik vind het nog steeds
zijn verantwoordelijkheid.
 
 
 
 
 
 De heer Crone (PvdA):
 
 Voorzitter! De vraag van collega Esselink ligt in de categorie van het
zoeken van spijkers op laag water. Hij overdrijft nu weer; alsof het kabinet
drieënhalve maand niets zou hebben gedaan! Tussen half februari en de
eerste actie van het kabinet, daar overigens toe aangespoord door kamervragen
en een procedurevergadering, zat minder dan anderhalve maand. Bovendien heeft
de heer Esselink kunnen vaststellen dat het kabinet heeft gekozen voor internationaal
overleg in plaats van eenzijdige actie.
 
 Kernpunt van de vraag van de heer Esselink was dat de Engelse regering
haar briefje opvatte als een melding conform het Ospar-verdrag. Het Ospar-secretariaat
vatte dat niet zo op; dat heeft minister Jorritsma volkomen duidelijk gemaakt.
Dat geldt overigens ook voor Duitsland en alle andere leden van het Ospar-verdrag.
Ik herhaal: het blijft dus zoeken naar spijkers op laag water. Ik zal zo meteen
zelf concretere voorstellen tot actie doen.
 
 
 
 
 
 De heer Stellingwerf (RPF):
 
 Voorzitter! De minister meldt in zijn brief dat er derhalve geen gevaar
is voor precedentwerking. Is de minister het met die boodschap van de Engelse
regering of van Shell eens?
 
 Dan heb ik nog een vraag aan de woordvoerders van de grote partijen. Nu
wij van de minister gehoord hebben dat het overleg met de Engelse regering
muurvast zit, zou een opening via het Engelse parlement een unieke gelegenheid
zijn geweest. Vorige week hebben wij slagvaardig besloten om een brief te
verzenden. Wij moeten nu constateren dat die brief nog steeds niet weg is.
Ik vraag de woordvoerders van de vier grote partijen hoe het nu zo heeft kunnen
komen dat dit eigenlijk een aanfluiting is geworden voor de Nederlandse Tweede
Kamer.
 
 
 
 
 
 Minister Wijers:
 
 Ik heb de vraag niet zo goed verstaan; ik meen dat die ging over de precedentwerking
van deze hele gang van zaken. In het gesprek met de heer Herkströter
en de heer Slechte, respectievelijk de voorzitter van Shell International
en van Shell Nederland, hebben wij nog eens stilgestaan bij de vraag wat er
verder nog voor risico's in het bestand van installaties van Shell spelen
in dit verband. Ons is verzekerd dat dit de enige installatie met deze karakteristieken
is die in het bezit van Shell is. Verder is het beleid van Shell – dit
zal ook consistent worden uitgevoerd – dat alle boorplatforms aan land
worden ontmanteld. Er schijnen overigens nog een paar van dit soort tanks
rond te drijven op de oceaan. In het kader van het internationale overleg
zullen wij natuurlijk alle inzet tonen die nodig is om te voorkomen dat dit
proces zich de komende periode nog een keer herhaalt.
 
 
 
 
 
 De heer Crone (PvdA):
 
 Voorzitter! Omdat de minister zelf aan de orde stelde dat Shell zo weinig
kan doen, vraag ik hem of hij een optie wil overwegen die wel degelijk met
Shell zelf te maken heeft en die Shell in een andere positie kan brengen.
Ik heb vanmorgen een gesprek gehad met prof.dr. Jesserun d'Oliviera, die bekend
is van internationale acties van de stichting Reinwater om ervoor te zorgen,
dat ondernemingen in Nederland of het buitenland hun acties in het buitenland
die het milieu schaden, stopzetten. In dit geval zou het kunnen gaan om een
kort geding, waarin aan Shell, hetzij de moederonderneming, hetzij de dochters
in Nederland, wordt gevraagd om beëindiging van de dumping vanwege een
onrechtmatige daad. Dat is in beginsel een privaatrechtelijke actie, zodat
dat voor de overheid niet eenvoudig is om te doen, maar de overheid kan een
rol spelen, zoals bij de acties van de stichting Reinwater. Steeds meer wordt
erkend dat de rechter daarbij over grenzen heen Nederlandse ondernemingen
mag opleggen om acties van dochters of moederondernemingen te staken. Daarbij
is erkend dat door milieu-organisaties ook over grenzen heen om naleving van
het milieubelang kan worden gevraagd. Ik vraag de minister of deze suggesties
kunnen worden meegenomen in de verdere acties van het kabinet.
 
 
 
 
 
 Minister Wijers:
 
 Voorzitter! Zoals gezegd, probeer ik op het ogenblik nog steeds in allerlei
overlegsituaties met Shell op een constructieve manier naar oplossingen te
zoeken. Ik zal de suggesties van de heer Crone meenemen, zowel wat de wenselijkheid
als de technische haalbaarheid ervan betreft.
 
 
 
 
 
 De heer Mateman (CDA):
 
 Mijnheer de voorzitter! De minister heeft gezegd dat hij niet degene is
die het beleid van zijn chauffeur bepaalt. Het lijkt een bijzaak, maar dat
is het niet. De minister kijkt nu wat geërgerd – bij een vorige
vraag was dat ook al zo – maar hij is niet de eerste de beste. Hij is
minister en kan niet, als hem voor de TV in zo'n belangrijke zaak wordt gevraagd
wat hij doet of laat, zeggen dat hij dat wel aan zijn chauffeur overlaat.
Dat is de kern van de zaak. Anders kunnen we beter de chauffeur van de minister
vragen om hier verantwoording af te leggen.
 
 Is de minister zich bewust van het feit dat hij dienaar van de Kroon is,
en dat dat een bepaalde uitstraling heeft? Is hij het verder met mij eens
dat dit wel degelijk belangrijk is voor een gedeeltelijk Nederlands concern
als Shell? De reactie van de minister was duidelijk genoeg, maar ik wacht
zijn antwoord desondanks af.
 
 
 
 
 
 Minister Wijers:
 
 Voorzitter! Ik zal de heer Mateman graag eens in contact brengen met mijn
chauffeur. Verder ben ik mij geheel bewust van het feit dat ik dienaar van
de Kroon ben.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Augusteijn-Esser (D66):
 
 Voorzitter! Door de ontwikkelingen rond de Brent Spar leek het erop dat
Shell, onder druk van de publieke opinie, bereid zou zijn het platform aan
land te ontmantelen. De Engelse regering ligt dwars, evenals Shell UK. Beide
nemen dus mijns inziens sleutelposities in. 200 Engelse, 70 Noorse, 100 Nederlandse
en 30 Deense installaties drijven nog rond in de Noordzee. Volgens "The Independent"
van vandaag wachten 50 Brent Spar-achtige installaties op afzinken. Klopt
dit? Hoe rijmt zich dit met de mededeling in de brief van de
minister van Verkeer en Waterstaat dat van een precedentwerking geen sprake
is? Ook al zijn de installaties niet van Shell, ze liggen er wel degelijk.
Bovendien is vandaag uit berichten uit dezelfde "The Independent" gebleken
dat men al twee jaar geleden is gewaarschuwd voor de milieugevolgen van de
Brent Spar. Waarom willen beide ministers het Nederlandse standpunt niet nog
eens extra onder de aandacht van de Engelse collega's brengen, vooral nu de
Kamer vanmiddag een brief voorbereidt aan het Engelse parlement?
 
 In antwoord op de vraag van de heer Stellingwerf aan de vier grote partijen
hoe dit allemaal is gekomen, en waarom we niet nu al een brief bij het Engelse
parlement hebben liggen, zeg ik dat hij dat moet vragen aan onze collega van
het CDA, de heer Esselink, die afgelopen week voor hetzelfde onderwerp de
woordvoerder van zijn partij was. Hij heeft die brief op dat moment in feite
onmogelijk gemaakt.
 
 
 
 
 
 Minister Wijers:
 
 Voorzitter! De informatie die wij in het gesprek van vrijdag hebben gekregen
naar aanleiding van een expliciete vraag aan de heren waarover ik zojuist
sprak, was dat zich in het bezit van Shell International niet nog een installatie
bevond à la de Brent Spar, waar dit voor gold. De heren hebben er wel
op gewezen dat er nog meer vergelijkbare installaties zijn. Zoals ik zojuist
heb gezegd, is het onze inzet om in het kader van het internationale overleg,
voor zover dat na al deze gebeurtenissen nog nodig is, vast te stellen waar
die dingen liggen en te voorkomen dat deze situatie zich herhaalt.
 
 Op een gegeven moment is er een optimum in de rechtstreekse communicatie
met de collega's. Daarna gaat het zich tegen je keren. Zowel mevrouw Jorritsma
als ik hebben zeer lange, indringende gesprekken gevoerd met onze collega's.
Het is volstrekt helder geworden, zowel via faxen als via telefoongesprekken,
wat het standpunt is. Op een gegeven moment bereik je, als je blijft bellen
en praten met elkaar, alleen maar het tegenovergestelde. Het standpunt is
volstrekt helder.
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Voorzitter! Verleden week heb ik duidelijk gemaakt dat wij een brief van
parlement tot parlement geschreven wensen te zien. Maar alvorens die brief
uit kon, was naar onze vaste overtuiging nodig dat duidelijk zou zijn of de
Nederlandse regering tijdig en adequaat al het mogelijke had gedaan. Inmiddels
is zoveel wel helder dat dat niet is gebeurd. Dat vuiltje is nu weg en daarom
kunnen wij opnieuw tot de zaak overgaan en de brief alsnog schrijven. Laten
wij hopen dat die nog iets uithaalt.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Mijnheer de voorzitter! Mijn collega heeft een aantal woordvoerders inzake
de Brent Spar uitgedaagd om een antwoord te geven op de vraag waarom die brief
verleden week niet is weggegaan. Slechts mevrouw Augusteijn en de heer Esselink
hebben daarop geantwoord. Twee andere woordvoerders zijn het antwoord schuldig
gebleven. Ik zou hen opnieuw willen vragen tekst en uitleg te geven. De kwestie
krijgt nu namelijk het karakter van mosterd na de maaltijd.
 
 Ik wil de heer Esselink vragen waarom een oppositionele actie richting
het kabinet moest voorgaan aan deze zaak, die toch uit milieu-oogpunt belangwekkend
genoemd kan worden.
 
 
 
 
 
 De heer Crone (PvdA):
 
 Voorzitter! De PvdA-fractie steunt het initiatief om een brief te sturen
naar het Engelse parlement. Ik spreek daarbij mijn teleurstelling uit en ik
wil die omzetten in een vraag aan de CDA-fractie. Het is natuurlijk onzinnig
om het kabinet te verwijten dat de brief van het parlement niet afgelopen
donderdag weg kon. Wij hebben afgelopen donderdag een procedurevergadering
gehad, waarin de brief zou worden geschreven. Die vergadering is op verzoek
van de CDA-fractie uitgesteld. De CDA-fractie had in de procedurevergadering
van zes uur geen nieuwe brief op tafel. Een partij die voorstelt om een brief
te schrijven, mag toch zelf wel actie ondernemen.
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Voorzitter! Ik heb aan het kabinet maar één verwijt, namelijk
dat men niet direct heeft gereageerd op een formele mededeling, zoals ook
de Engelse staatssecretaris inmiddels publiek heeft aangegeven. Een beroep
op het Engelse parlement om zijn regering tot andere gedachten te brengen,
wordt een hol beroep als in Nederland niet het maximale is gedaan. Dat was
verleden week mijn stelling en die herhaal ik. Daarom was het nodig om eerst
helderheid te krijgen of de Nederlandse regering goed en direct gereageerd
had. Die helderheid is gekomen. Zoveel is wel duidelijk. Dat is niet gebeurd.
 
 Collega Crone vroeg waarom wij niet donderdagavond een concept-brief gereed
hadden. Daarvoor moest echter ook eerst duidelijk zijn hoe de Nederlandse
regering gehandeld heeft. Die duidelijkheid is gekomen. Er heeft een concept-brief
gecirculeerd. Wij hebben aangegeven dat wij die prima vonden. Dat heb ik tijdens
het korte procedure-overleg ook gedaan. Ik heb mij expliciet uitgelaten over
wat naar mijn oordeel de inhoud van de brief kon zijn en ik heb gezien dat
de ons voorgelegde inhoud daar redelijk mee spoort.
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Voorzitter! Vorige week donderdagmiddag zouden wij een besluit nemen over
het sturen van een brief. Zoals de heer Crone heeft opgemerkt, is dat overleg
vervallen als gevolg van een interpellatiedebat waarin meer op de man dan
op de bal werd gespeeld. Toevallig kon ik donderdagavond op de plotseling
bijeengeroepen procedurevergadering aanwezig zijn. Op die vergadering is voorgesteld,
alsnog een brief te sturen. Ik heb toen opgemerkt dat ik hierover eerst met
mijn fractie wilde overleggen, omdat er aan deze zaak ook een aantal principiële
kanten zitten. Het was en is duidelijk dat de VVD tegen het dumpen van de
Brent Spar is. Dat heb ik vorige week in het debat aangegeven en mijn fractievoorzitter
heeft dit afgelopen zondag in een uitzending van Het Capitool herhaald. Wij
hebben dit standpunt ook gisteren tijdens ons bezoek aan Shell uitvoerig herhaald. 
 
 De VVD-fractie heeft het ontwerp van de brief zorgvuldig overwogen. Vanmorgen
heeft mijn fractie besloten, toch maar niet mee te doen aan het schrijven
van dit soort brieven. De belangrijkste reden daarvoor is dat het waarschijnlijk
een ongewenste precedentwerking zal hebben. Als wij vandaag een brief over
de Brent Spar sturen, is het goed denkbaar dat er morgen een verzoek wordt
gedaan om een brief aan het Franse parlement te sturen vanwege de atoomproeven
op het atol Mururoa. Misschien ligt er dan overmorgen een verzoek van een
fractie om een brief te sturen over een politiek gevange in Iran en ga zo
maar door!
 
 Ik wil er geen misverstand over laten bestaan dat wij tegen de dumping
zijn. Wij hebben zelf initiatief genomen om als laatste middel via Shell Nederland
druk uit te oefenen op Shell Engeland en de Engelse regering om het afzinken
alsnog tegen te gaan. Wij hebben de indruk dat wij met het schrijven van dit
soort brieven niet op de goede weg zijn. Wij vinden dat om principiële
redenen niet het juiste middel en daarom doen wij er niet aan mee.
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 Voorzitter! Nu de bevolking van zowel Duitsland als Nederland haar afkeer
toont van de dumping van de Brent Spar in de oceaan, kunnen wij niet passief
blijven. Wij hebben van de minister een brief ontvangen over zijn gesprek
met Shell. Het lijkt er veel op dat alleen Shell op die bijeenkomst het woord
het gevoerd heeft. In de brief wordt naar de Engelse regering verwezen. Ik
denk echter dat de verantwoordelijkheid bij Shell en Esso blijft, omdat de
Engelse regering het afzinken niet verplicht heeft gesteld. De Brent Spar
kan ook terug naar het Brent-veld om in afwachting van een betere oplossing
te worden verankerd. Ik vraag de minister dit met nadruk onder de aandacht
van de heren van de Shell te brengen.
 
 Het lijkt mij beter dat de minister wat meer ijzers in het vuur heeft.
Daarom stel ik het volgende voor. Ons land voert een zeer soepel milieubeleid
ten opzichte van de grote onderneming Shell. Via convenanten wordt een beroep
gedaan op de eigen verantwoordelijkheid van dit bedrijf. Die eigen verantwoordelijkheid
voor het milieu kan dit bedrijf kennelijk niet aan. Ik verzoek de regering
te overwegen om Shell kenbaar te maken dat dit soepele convenantenbeleid wel
eens afgelopen kan zijn vanwege bewezen onbetrouwbaarheid van het bedrijf
inzake het milieu.
 
 
 
 
 
 Minister Wijers:
 
 Voorzitter! De heer Poppe heeft geen goede inschatting van de wijze waarop
het gesprek heeft plaatsgevonden en de wijze waarop nog steeds gesprekken
plaatsvinden. Ik wil er geen misverstand over laten bestaan dat wij nog steeds
op zoek zijn naar alternatieven. Ik zou het op prijs stellen als ik de ruimte
krijg om in dit proces te opereren op een toon die waarschijnlijk effectief
is.
 
 De tweede suggestie van de Poppe lijkt mij staatsrechtelijk niet gepast.
Daarnaast lijkt zij mij ook niet effectief. Ik voel daar dus niet veel voor.
 
 
 
 
 
 De heer Van Waning (D66):
 
 Voorzitter! Er lijkt een tegenstrijdigheid te zitten ten aanzien van de
brief ingevolge de "guidelines" van Ospar, die de Britse regering half februari
aan onze regering heeft gezonden. De heer Esselink heeft vorige week betoogd
dat deze brief een notificatie bevatte waarop binnen twee maanden moest worden
gereageerd. Volgens de minister van Verkeer en Waterstaat is van Britse zijde
echter gezegd dat dat niet het geval was: die notificatie zou slechts ter
informatie zijn en de guidelines bevatten niet de bepaling dat er gereageerd
moest worden. Nu blijkt een Britse staatssecretaris gezegd te hebben dat er
wel op gereageerd had mogen worden. Daarom vraag ik de minister of wij de
betreffende artikelen uit de Ospar-guidelines mogen hebben.
 
 
 
 
 
 Minister Wijers:
 
 Voorzitter! Het enige wat ik kan doen, is dit verzoek overbrengen aan
mijn collega en vragen dat in welwillende overweging te nemen, want dit behoort
niet tot mijn terrein.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Sipkes (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Ik heb met stijgende verbazing collega Te Veldhuis aangehoord,
toen hij stelde dat de VVD-fractie niet akkoord gaat met het schrijven van
een brief aan Engelse collega's, omdat er dan sprake zou zijn van een precedentwerking.
Laat ik allereerst zeggen dat het mij terecht lijkt dat wij collega's van
andere Europese lidstaten aanspreken of aanschrijven, omdat wij op Europees
niveau steeds meer gaan samenwerken. Ten tweede is er wel degelijk een precedent.
Twee jaar geleden heeft de Kamer kamerbreed, dus met steun van de VVD, aan
alle Europese parlementariërs een brief geschreven om hen op te roepen,
een actieve houding aan te nemen tegenover de problematiek in het voormalige
Joegoslavië. De heer Te Veldhuis kan zich dus onmogelijk verschuilen
achter het argument van de precedentwerking. Ik hoor daarom graag een andere,
meer inhoudelijke reden waarom de VVD vindt dat zo'n simpele brief te ver
gaat.
 
 
 
 
 
 De heer Te Veldhuis (VVD):
 
 Voorzitter! Ik kan mij de vraag van mevrouw Sipkes voorstellen en het
is knap dat zij op zo korte termijn al één precedent heeft kunnen
vinden. Laat ik er maar meteen op zeggen dat er, waar er al een precedent
is gevonden en misschien het tweede, voor ons des te meer reden is om niet
op deze weg door te gaan. Ik wil er geen enkel misverstand over laten bestaan
waar wij in de inhoudelijke discussie staan: wij zijn met een ieder in deze
Kamer tegenstander van het zomaar dumpen van de Brent Spar in de zee. Vorige
week heb ik uitvoerig aangegeven dat wij daartegen zijn, maar alles afwegende
en gelet op alles wat er al is gebeurd, is het in mijn ogen naast een principiële,
in dit geval ook een weinig praktische benadering. Ik denk hierbij ook, en
niet in de laatste plaats, aan het feit dat er in het Engelse parlement inmiddels
een debat heeft plaatsgevonden, waarin de regering voet bij stuk heeft gehouden
en uiteindelijk de conclusie werd getrokken dat de regering daar geen gevolgen
aan hoefde te verbinden.
 
 Onze overweging vanochtend was om in dit debat, hoe gevoelig het ook ligt, met behoud van onze inhoudelijke opstelling toch niet
te beginnen aan het schrijven van dit soort brieven. Als het al een keer is
gebeurd, dan moge dat zo zijn, maar dan moeten wij er vooral niet mee doorgaan.
Ik kan overigens wel meedelen dat wij ondershands aan onze collega-partij
in Engeland wel een brief zullen sturen. Wij zullen er onze treurnis in uitspreken
over de gang van zaken in het parlement daar, alsmede een oproep doen dit
soort gevallen hoe dan ook te vermijden. Daarnaast verzoeken wij haar zo snel
mogelijk het Ospar-verdrag te tekenen en er bij de regering aandrang op uit
te oefenen alsnog de slotverklaring van de conferentie in Esbjerg te tekenen.
Daar is aangegeven dat dit soort dingen niet moet gebeuren en daarom verzoeken
wij onze collega-partij, de Engelse regering alsnog aan te zetten tot het
tekenen van het verdrag. Het is voor ons echter een heilloze weg om een brief
van parlement tot parlement te schrijven, want dan is het einde zoek.
 
 
 
 
 
 De heer Leerkes (Unie 55+):
 
 Voorzitter! Nu ik dit alles gehoord en gezien heb, rijst bij mij de vraag
of de minister niet vindt dat zijn armen en de armen van de Engelse politici
te kort zijn om te boksen met Shell.
 
 
 
 
 
 Minister Wijers:
 
 Voorzitter! Ik zal deze beeldspraak niet helemaal uitwerken, maar de armen
van de Nederlandse overheid zijn, voor zover dat het Nederlandse territorium
betreft, zeker niet te kort. Die zijn gewoon net zo lang als ze moeten zijn.
Zij zullen ook net zo ver reiken als ze moeten reiken.
 
 Nu de Engelse overheid. Je kunt wel armen hebben, je kunt zelfs een goed
ontwikkelde biceps hebben, maar je moet ook willen boksen. Ik heb helaas moeten
vaststellen, dat op de lengte van de armen van de Engelse overheid niks aan
te merken is. Wellicht geldt dat ook voor de biceps, maar haar vechtdrang
is waarschijnlijk wat minder dan die van de Nederlandse overheid.
 
 
 
 
 
 De heer Rabbae (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Ik wil de minister van Economische Zaken twee vragen stellen.
In de brief van deze minister en van de minister van Verkeer en Waterstaat
zegt hij dat Shell bereid is om andere oplossingen te overwegen, ware het
niet dat de Engelse autoriteiten Shell de ruimte niet willen gunnen. Hoe kan
dit stroken met het feit dat het platform eigendom is van Shell? Kunnen de
Engelse autoriteiten zo'n platform onteigenen tegen de wil van Shell in?
 
 Wij vinden deze zaak zo belangrijk voor het milieu. Beide ministers zijn
in dezen overtuigend. Kan onze regering dan niet samen met de Duitse regering
een andere oplossing overwegen en die voorleggen aan Shell en de Engelse autoriteiten?
Desnoods kan worden gedacht aan andere territoriale wateren dan de Engelse.
 
 
 
 
 
 Minister Wijers:
 
 Voorzitter! Als je zo'n platform eenmaal gaat verplaatsen, gebeurt dat
in de context van een bepaalde vergunning. Zo gaat het ook in Nederland. Wil
je dat op een andere manier doen, dan heb je nieuwe vergunningen nodig. Het
platform is natuurlijk eigendom van Shell, en overigens ook van Esso. Wat
men ermee doet, kan men alleen maar doen – en dat is maar goed ook –
in overeenstemming met de autoriteiten die daarvoor verantwoordelijk zijn.
 
 Wij hebben tegenover Shell heel duidelijk gemaakt, dat wij bekijken of
er alternatieven zijn. Nogmaals, je kunt het platform niet zomaar van het
ene naar het andere gebied slepen. Daarvoor moeten allerlei oplossingen worden
bedacht. Hieraan werken wij nog steeds. Ik kan geen verwachtingen wekken,
maar ik zet mij er nog steeds voor in om op die manier een oplossing te vinden.
Ik kan niet zeggen dat het zeker zal lukken, maar wij zoeken wel naar een
oplossing.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19941995-89-5260-5265.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl