Behandeling van:  - het wetsvoorstel Wet luchtvaart inzake de inrichting en het gebruik van de luchthaven Schiphol (27603), en van:  - de motie-Van Gijzel over verbetering van kwaliteit van de leefomgeving (27603, nr. 33);  - de motie-Rosenmöller over de Oostbaan (27603, nr. 34);  - de motie-Rosenmöller over een TAEG-norm (27603, nr. 35);  - de motie-Rosenmöller over vermindering van het aantal ernstig gehinderden (27603, nr. 36)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2001-2002, pag. 743-760

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

25-10-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

nr. 14, pagina 743-760

17-10-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 27603Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Regeling van werkzaamheden (woensdag 17 oktober 2001)Pagina 743-743
Debat over: - de Staat van de Europese Unie (28005); - de toekomst van de Europese Unie (27407, nr. 9); - de uitbreiding van de Europese Unie (23987, nr. 6)Pagina 760-797
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 17 oktober 2001)Pagina 813-814
Presentie en opening (woensdag 17 oktober 2001)Pagina 709-709
Behandeling van: - het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Economische Zaken (XIII) voor het jaar 2002 (28000 XIII); - het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Fonds economische structuurversterking voor het jaar 2002 (28000 D)Pagina 709-743
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wet luchtvaart inzake de inrichting en het gebruik van de luchthaven Schiphol (27603), en van: - de motie-Van Gijzel over verbetering van kwaliteit van de leefomgeving (27603, nr. 33); - de motie-Rosenmöller over de Oostbaan (27603, nr. 34); - de motie-Rosenmöller over een TAEG-norm (27603, nr. 35); - de motie-Rosenmöller over vermindering van het aantal ernstig gehinderden (27603, nr. 36)Pagina 743-760
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Wet luchtvaart inzake de inrichting en het gebruik van de luchthaven Schiphol (27603),en van: - de motie-Van Gijzel over verbetering van kwaliteit van de leefomgeving (27603, nr. 33); - de motie-Rosenmöller over de Oostbaan (27603, nr. 34); - de motie-Rosenmöller over een TAEG-norm (27603, nr. 35); - de motie-Rosenmöller over vermindering van het aantal ernstig gehinderden (27603, nr. 36)Pagina 797-813

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 104 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wet
luchtvaart inzake de inrichting en het gebruik van de luchthaven Schiphol
(27603),en van:- de motie-Van Gijzel
over verbetering van kwaliteit van de leefomgeving (27603,
nr. 33);- de motie-Rosenmöller over de Oostbaan (27603, nr. 34);- de motie-Rosenmöller over een
TAEG-norm (27603, nr. 35);- de motie-Rosenmöller
over vermindering van het aantal ernstig gehinderden (27603,
nr. 36).(Zie wetgevingsoverleg van 8 oktober 2001.)De voorzitter:Wij hebben voor deze plenaire afronding spreektijden afgesproken. Het
is niet de gewoonte om bij een plenaire afronding een tweede termijn te houden.
In dit geval kan ik mij evenwel voorstellen dat er een termijn wordt gehouden,
dat de minister daarop antwoordt en dat er daarna gelegenheid wordt geboden
voor het indienen van moties of voor het afleggen van een stemverklaring die
niet langer dan een of twee minuten duurt.De algemene beraadslaging wordt geopend.De heer Van Walsem (D66):Voorzitter. Wij hebben vorige week maandag in het wetgevingsoverleg gesproken
over de Luchtvaartwet. Daarbij ging het met name om de gelijkwaardige vertaling
van de PKB in het wetsvoorstel. Ik heb daarover gezegd dat die vertaling niet
alleen gelijkwaardig, maar ook geloofwaardig moet zijn. Als betrokkenen, zowel
bewoners als milieuorganisaties, van mening zijn dat de vertaling naar het
voorstel op een aantal onderdelen niet gelijkwaardig is, dan speelt het punt
van de perceptie. Het is buitengewoon belangrijk dat de politiek geloofwaardig
overkomt en daarbij is de perceptie zeker aan de orde.Mijn fractie is van mening dat het wetsvoorstel op een aantal punten niet
gelijkwaardig is aan de PKB. Het kabinet heeft op die punten
weinig beweging getoond. In de tien minuten die mij vandaag gegeven zijn,
wil ik mij concentreren op het meest belangrijke aspect van de vertaling van
de PKB naar dit wetsvoorstel. Dat is vooral de geluidsnorm, waarvan wij hebben
gezegd dat die beter moest worden dan het resultaat van het referentiejaar
1990. Voor emissies moest de norm gelijkwaardig worden; voor de veiligheid
gelijkwaardig of beter.Er is nog veel onduidelijkheid over de geluidsnorm. Mijn fractie meent
dat de vertaling in de PKB voor de geluidsnormen niet deugt. In een groot
gebied rondom Schiphol gaan de bewoners er wat de geluidsoverlast betreft
op achteruit. Dat kan en mag niet de bedoeling zijn. Wij hebben in het vorige
overleg voorgesteld, er een andere berekeningswijze naast te leggen. De minister
zegt dat de berekeningswijze die D66 en andere voorstellen slechter is dan
haar voorstel, hetgeen ik absoluut afwijs. Dan ben ik wel zo, dat ik bereid
ben die twee berekeningswijzen naast elkaar te leggen. Laat de MER-commissie
beide berekeningswijzen uitwerken.De minister antwoordde vandaag nog in een brief, dat de door ons en anderen
voorgestelde uitwerking in Lden-normen tot 2010, met als referentiejaar
1990, uiteraard ook in Lden-normen, een verslechtering zou zijn.
Dat is niet zo. In de Ke-berekeningswijze die het kabinet voor de periode
tot 2010 heeft toegepast, zit de afkap. Die biedt buitengewoon veel ruimte
als later pas een vertaling naar Lden plaatsvindt. Die afkap baart
de mensen in de verre omgeving van Schiphol terecht grote zorgen. Ik denk
dat dan buiten de 35 Ke-zone de vliegbewegingen vergeleken met nu verveelvoudigd
kunnen worden. Laat de MER-commissie beide berekeningen maar maken. Daarna
kunnen wij besluiten welk systeem het dichtst bij een gelijkwaardige, voor
mij dus geloofwaardige, vertaling van de PKB komt. Dat lijkt mij een fair
offer.Nu heb ik tot nog toe niet kunnen merken dat ik hiervoor een meerderheid
heb in de Kamer. Het lot van de andere berekeningswijze, voorgesteld in mijn
amendement op stuk nr. 49, zal voor mij de doorslag geven voor of tegen de
ontwerp-Luchtvaartwet. Ik hoop op een zo breed mogelijke steun in de Kamer
voor mijn amendement. Mijn hoop is vooral gevestigd op de fractie van de Partij
van de Arbeid. Van haar verwacht ik het meest dat zij bereid is, een vergelijking
van beide normen aan te gaan, terwille van de geloofwaardigheid op milieugebied
bij de burgers. Zij zou mijn amendement dan moeten steunen.De heer Van Gijzel (PvdA):Ik vind het fantastisch dat er zoveel vertrouwen in onze handen wordt
gelegd. Ik ben ook wel benieuwd naar het antwoord van de minister. Wij hebben
een brief gehad waarin staat dat hetgeen de heer Van Walsem voorstaat, verkeerd
uitwerkt. Als de minister haar standpunt aannemelijk kan maken, lijkt het
mij niet voor de hand te liggen om haar amendement aan te nemen. Als zij dat
niet kan, heeft de heer Van Walsem een punt.Is de heer Van Walsem bereid zijn amendement in te trekken als de minister
aannemelijk kan maken wat zij zegt?De heer Van Walsem (D66):Ik ben uiteraard altijd bereid aan goede argumenten de waarde toe te kennen
die zij verdienen. De brief van vanochtend heeft mij in genen dele van de
argumenten van de minister overtuigd. Dan vraag ik iedereen in deze zaal wat
erop tegen is om beide berekeningswijzen door de MER-commissie te laten uitvoeren
en dan te beslissen met welk systeem wij verder gaan. Dat lijkt mij een heel
open propositie, waarin iedereen vertrouwen kan hebben.Toegezegd is dat bij punt K in Aalsmeer geen normoverschrijding zal plaatsvinden.
De minister van VROM en ik hebben nog uitvoerig gediscussieerd over de emissieplafonds.
De minister heeft omstandig uitgelegd dat die plafonds eerst wel omhoog gaan,
maar dat daarna wettelijk wordt afgedwongen dat zij naar beneden gaan.Nu heb ik de afdwinging van de verlaging van de emissieplafonds niet in
de wet kunnen terugvinden. Ik heb echter alle vertrouwen in de bewering van
de minister in dezen. Ik haal daar zeker een toezegging uit. Om die reden
heb ik zijn verdediging van de verlaging van de emissieplafonds maar omgezet
in het amendement op stuk nr. 45. Daarover kan in ieder geval geen enkel misverstand
bestaan. Het amendement op stuk nr. 15 trek ik bij dezen in.De voorzitter:Aangezien het amendement-Van Walsem (stuk nr. 15) is ingetrokken, maakt
het geen onderwerp van beraadslaging meer uit.De heer Van Walsem (D66):Voorzitter. In de vijfde nota van wijziging zijn de ministers ingegaan
op de groepsrisiconorm. Ik ben blij met hun toezegging om die norm te ontwikkelen
voor 2005. Het enige wat mij daarbij verontrust, is dat er gesproken is over
een causaal model. Ik heb mij door deskundigen laten vertellen dat het buitengewoon
moeilijk is om zo'n model uit te rekenen en dat dit wel jaren kan duren. Het
moet gaat om een statistisch causaal model. Als dit punt in deze zin geïnterpreteerd
en uitgevoerd kan worden, ben ik daar tevreden mee.Het amendement op stuk nr. 46 gaat over de vlieghoogtes. Buiten de 40
kilometer moet er een minimale hoogte zijn van 2 kilometer. Het is erg belangrijk
dat de bewoners die verderaf wonen niet hoorndol worden van de vliegtuigen.
Het kan anders en beter, zonder dat dit tot onuitvoerbare regelgeving leidt.Wanneer de geluidsnormen vertaald worden zoals wij dat willen, wanneer
vastgelegd wordt dat de emissieplafonds naar beneden gaan en er van de groepsrisiconorm
een statistisch causaal model wordt gemaakt, kan het kabinet op de steun van
D66 rekenen. Zover is het echter nog niet.De heer Te Veldhuis (VVD):Wil de heer Van Walsem met een aantal nieuwe amendementen niet verder
gaan dan de gelijkwaardige omzetting die wij eerder hebben afgesproken? Hij
zet nu namelijk bovenop de gelijkwaardige omzetting een aantal nieuwe beschermingswensen.
Vindt hij dat wel fair? Als de amendementen niet worden aangenomen, stemt
D66 dan tegen het wetsvoorstel?De heer Van Walsem (D66):Wat dit laatste betreft, laat ik geen enkele twijfel bestaan: dan stemt
D66 tegen dit wetsvoorstel. Dat is duidelijk.Wat de gelijkwaardige vertaling betreft, zou er bij het geluid een verbetering
optreden vergeleken met 1990. Dit is ook in de PKB overeengekomen. Ik zie
dus niet in waarmee ik verder gegaan ben. Je moet het niet nalaten om beloftes
gestand te doen. Velen hebben ernstige twijfels over de huidige
vertaling in de ontwerpwet. Ik heb daarvan een aantal voorbeelden genoemd.
Tegen deze achtergrond moet ook de VVD denken dat het niet alleen economie
is wat de klok slaat in Nederland. Wij hebben namelijk ook nog te maken met
milieu, overlast voor mensen en leefomgeving. Ik heb mij nu specifiek gericht
tot de PvdA, omdat ik dacht dat ik wat dat betreft bij de VVD op een gesloten
deur zou kloppen.De heer Te Veldhuis (VVD):Wij hebben met D66 en andere partijen de afspraak gemaakt dat er een gelijkwaardige
overgang van de PKB naar deze wet gemaakt zou worden. Als u verder wilt gaan,
is dat in ieder geval niet volgens de afspraak. Eerlijk gezegd, is het dan
een beetje flauw om te zeggen dat je met de VVD niet verder komt. Wij hebben
voor de dubbeldoelstelling gekozen: zowel werkgelegenheid en economie als
bescherming tegen geluid en veiligheid, alsmede niet te veel luchtverontreiniging
binnen de afgesproken kaders. Als je niet verder gaat, houd je je dus wel
degelijk aan de afspraken. Ik kan het omgekeerde tegen u zeggen: u wilt verder
gaan dan de afspraken en dat is niet fair.De heer Van Walsem (D66):Over de vertaling van de geluidsnormen zeggen velen dat die neerkomt op
een belangrijke uitbreiding van de geluidsoverlast. Dat is geen gelijkwaardige
vertaling. Dan kan de heer Te Veldhuis dat niet geloven, maar velen geloven
dat wel. Laten wij dan vanwege die geloofwaardigheid beide berekeningswijzen
door de MER-commissie uitwerken, en kiezen voor het beste systeem, zodat die
gelijkwaardigheid ook naar buiten toe wordt gewaarborgd. Ik begrijp dat ik
dan ook op de steun van de heer Te Veldhuis kan rekenen.De heer Te Veldhuis (VVD):Ik vind dat de D66-fractie toch niet eerlijk bezig is. In de PKB mogen
15.000 woningen worden belast met geluidhinder. In deze nieuwe wet wordt dat
maximaal 10.000. Dat is dus een aanmerkelijke verbetering voor het milieu.
Er worden 5000 woningen minder belast. Bij een gemiddelde woningbezetting
van 3 gaat het om 15.000 mensen. Dan kan de heer van Walsem toch niet met
droge ogen beweren dat het geen verbetering is?De heer Van Walsem (D66):De heer Te Veldhuis moet verder kijken dan de 35 Ke-zone. Ook het gebied
daarbuiten valt onder de toezegging dat het gelijkwaardig zou zijn. Die laat
hij nu buiten beschouwing en ik niet.De heer Stellingwerf (ChristenUnie):Mevrouw de voorzitter. De plenaire afronding van de Schipholwet kenmerkt
zich niet door zorgvuldigheid. Vijf nota's van wijziging in korte tijd zijn
daar getuige van. Het zou ook niet vreemd zijn geweest als die vijfde nota
van wijziging voor advisering aan de Raad van State zou zijn voorgelegd. Daarnaast
hebben wij op dit moment nog weinig zicht op het aantal amendementen dat is
ingediend en dat nog steeds wordt ingediend, laat staan dat wij de exacte
inhoud daarvan precies kunnen wegen. Wij hebben nog een dag om daarover na
te denken, maar ik wil wel gezegd hebben dat dit een complexe zaak is.Ik heb er eerder op gewezen dat de aanleiding voor dit wetsvoorstel een
bijzondere was. De inkt van de PKB was net droog, toen de prognoses al totaal
achterhaald bleken te zijn. De prognoses bleken de op papier gewenste ontwikkelingen
te beschrijven en niet de feitelijke ontwikkeling. De feitelijke ontwikkeling
bleek bij nader inzien de door de meerderheid beleidsmatig gewenste ontwikkeling.
Men wilde gewoon meer vluchten toestaan. Voor een snelle aanpassing bleek
de PKB Schiphol een te grote sta-in-de-weg en dus zitten wij nu op het wetgevingsspoor.De vervanging van de PKB door deze wet is in een aantal opzichten geen
vooruitgang. De belangrijkste teksten uit de PKB hebben de status van wet
en kunnen dus door de Kamer worden geamendeerd. Onder het PKB-regime zijn
de bezwaar-, beroeps- en inspraakmogelijkheden beter geregeld. De PKB garandeert
een meer integrale afweging. Dit had ook te maken met het feit dat er bij
de behandeling van de PKB een afgeronde MER op tafel lag en ook moest liggen.
Bij deze wet moeten wij het doen met een concept-MER over een ontwerpbesluit
waarover de MER-commissie slechts een voorlopig oordeel kan geven. En dat
voorlopige oordeel is niet mals: de concept-MER is onoverzichtelijk, ontoegankelijk
en geeft niet de benodigde onderbouwing waarom aan de gelijkwaardige overgang
kan worden voldaan.Als dat zicht er straks bij de besluiten wel is, kunnen wij de wet niet
meer amenderen, wat bij de PKB nog wel kon. Daar komt bij dat het meest milieuvriendelijke
alternatief en het nulalternatief nu niet in de beoordeling zijn betrokken.
Daarom ondersteunen wij in elk geval amendementen die de MER onverkort willen
toepassen, ook in toekomstige situaties.Ook na de vijfde nota van wijziging is nog onduidelijk hoeveel mogelijkheden
de Kamer in de toekomst zal hebben om invloed uit te oefenen op de uiteindelijke
inhoud van het luchthavenindelingsbesluit en het luchthavenverkeersbesluit.De heer Eurlings (CDA):Vindt de heer Stellingwerf dat het meest milieuvriendelijke alternatief
wel hadden moeten worden opgenomen? Ik dacht dat op basis van de gelijkwaardigheidsbenadering
het meest milieuvriendelijke alternatief nu niet aan de orde behoeft te zijn.De heer Stellingwerf (ChristenUnie):Het is maar net welke feiten je wilt weten. Wij hebben gezegd dat je in
een normale situatie, wat voor elke MER geldt, een meest milieuvriendelijk
alternatief en een nulalternatief op tafel moet leggen. Voor het inzicht van
de Kamer had ik graag geweten wat de uitkomst zou zijn van een MER waarin
die twee alternatieven waren meegenomen. Dat wil niet zeggen dat wij daarmee
verder zouden willen gaan dan een gelijkwaardige omzetting. Het gaat ons erom
dat wij voldoende inzicht hebben om tot een verantwoorde en evenwichtige afweging
te komen.De heer Eurlings (CDA):Maar op het moment dat wij de gelijkwaardigheid in de wet vastleggen en
ervan uitgaan dat het gelijkwaardig is, is het meest milieuvriendelijke alternatief
niet nodig. Dat moet de heer Stellingwerf toch toegeven.De heer Stellingwerf (ChristenUnie):Ik heb aangegeven dat ik blijkbaar een andere reden heb als de heer Eurlings
om het meest milieuvriendelijke alternatief wel te bepleiten,
om inzicht te hebben hoe wij de verschillende argumenten voor de omzetting
in de wet moeten wegen. Wij zullen dan niet het meest milieuvriendelijke alternatief
als basis moeten nemen, omdat dat voorbijgaat aan de zinsnede die u zojuist
naar voren haalde, namelijk dat het een gelijkwaardige omzetting moet zijn.
Wij moeten wel de afweging kunnen maken wat de effecten van de huidige situatie
zijn ten opzichte van een model dat uit zou gaan van het meest milieuvriendelijke
alternatief. Die informatie willen wij gewoon hebben.De heer Eurlings (CDA):De insteek van de CDA-fractie is dat er sprake moet zijn van gelijkwaardigheid.
Wij hebben dat in een amendement aangegeven. U zegt dat u graag extra informatie
had gehad. Betekent dat dat uw beslissing of u al dan niet voor het wetsvoorstel
bent, daarvan afhangt? Vindt u die extra informatie zo belangrijk?De heer Stellingwerf (ChristenUnie):U wilt mij dingen in de mond leggen die ik helemaal niet heb aangegeven.
Ik wil als Kamerlid gewoon over voldoende informatie beschikken. In de wet
waarin de MER is geregeld, staat beschreven dat er een MMA en een nulalternatief
moeten zijn om bij fundamentele beslissingen verantwoorde afwegingen te kunnen
maken.De heer Eurlings (CDA):Waar zit dan uw grote kennisleemte? Wat is dan u argument dat de cijfers
waar wij van uitgingen, niet kloppen? Wat is uw grootste kritiekpunt als het
gaat om een gebrek aan informatie? Wat had het meeste milieuvriendelijke alternatief
daaraan toegevoegd?De heer Stellingwerf (ChristenUnie):U zou op dit punt niet zoveel vragen moeten stellen. Ik heb zojuist de
MER-commissie geciteerd. Die geeft aan dat zij op grond van de ontwerp-MER
tot nu toe niet tot de conclusie kan komen dat er nu wel sprake is van een
gelijkwaardige omzetting. Er zijn dus veel vragen te stellen over die gelijkwaardige
omzetting. U moet zich op dat punt dan ook wat gelegen laten liggen aan datgene
wat in de voorlopige beoordeling van de MER-commissie is neergelegd.Ook na de vijfde nota van wijziging is het nog onduidelijk hoeveel mogelijkheden
de Kamer in de toekomst zal bezitten om invloed uit te oefenen op de uiteindelijke
inhoud van het luchthavenindelingbesluit en het andere besluit. Beide besluiten
krijgen de status van een AMvB. In artikel 8.11 wordt een voorhangprocedure
voorgesteld. Dat is geen zware voorhangprocedure, zoals in de toelichting
wordt gesteld en zoals door de Kamer was gevraagd. Bij een zware procedure
kan de Kamer de wens te kennen geven er alsnog een wet van te maken. Die mogelijkheid
staat nu niet in de wet. Ik heb begrepen dat met het nu voorgestelde model
wel beroep mogelijk is. Ik zou graag van de minister willen horen of een combinatie
van die twee alsnog mogelijk is.Wij hechten aan een gelijkwaardige vertaling van alle vastgelegde PKB-normen.
Het wetsvoorstel beantwoordt daaraan bij lange na niet. Het grote aantal amendementen,
waarmee wordt geprobeerd een en ander toch te repareren, komt niet uit de
lucht vallen. Natuurlijk wegen de meeste amendementen die reparatie tot doel
hebben zwaar, maar enkele springen er toch wel uit. Als die niet worden aanvaard,
zal het voor ons moeilijk worden om voor de wet te stemmen. Ik wil daarom
aan de minister van Verkeer en Waterstaat vragen of het haar ook wat waard
is dat deze wet door de hele Kamer of door een overgrote meerderheid wordt
gesteund. Wijst zij alle amendementen die een gelijkwaardige vertaling beogen
af of wil zij serieus overwegen de indieners van de amendementen een handreiking
te doen? Ik denk dat haar dat wat waard moet zijn.De voorstellen voor aanpassingen op een aantal punten zijn niet onredelijk
te noemen. Geen van de amendementen zou volgens ons voor Schiphol een verslechtering
betekenen – dat kan ook niet, want anders was het niet meer gelijkwaardig –
ten opzichte van het PKB-regime. Dat was dan ook een randvoorwaarde. Met de
amendementen wordt vooral beoogd om zaken die nu nog niet duidelijk zijn,
duidelijk in de wet vast te leggen. Ik verzoek de minister zich niet alleen
positief uit te laten over de VVD-amendementen.Voor de duidelijkheid wil ik kort aangeven welke wijzigingsvoorstellen
voor mijn fractie van cruciaal belang zijn. Dat zijn er vier. Ten eerste het
amendement op stuk nr. 38 van mijzelf en anderen. Hiermee wordt beoogd het
vaststellen van handhavingspunten met grenswaarden in het hele gebied binnen
de 20 Ke-zone mogelijk te maken en het mogelijk te maken om voor alle handhavingspunten
een Lden- en Lnight-grens vast te stellen. StellingwerfDit
voorstel moet worden gezien in samenhang met het amendement dat ertoe strekt
de geluidbelasting, uitgedrukt in Lden en Lnight, te
berekenen voor het referentiejaar 1990. Dat heeft tot doel een sterke vermindering
van het aantal ernstig gehinderden en het aantal slaapgestoorden te bewerkstelligen.
Ik zie niet in hoe op grond van het kabinetsvoorstel kan worden bepaald dat
die vermindering ook daadwerkelijk op zal treden. Het argument van de minister
was in het wetgevingsoverleg dat zij de juridische risico's te groot acht
als zij daartoe over zou gaan, omdat er geen onderscheid is te maken tussen
vliegtuiglawaai en "normaal" omgevingslawaai. Dat wekt de indruk dat zij bang
is dat de omrekening wel eens negatief zou kunnen uitvallen, in die zin dat
dit belemmerend zou kunnen werken voor de luchtvaart. Ik denk dat angst hier
toch een slechte raadgever is. Met de berekeningen kan men toch gewoon doorgaan,
zodat het overige achtergrondlawaai – in ieder geval in rekenkundige
zin – geen problemen meer veroorzaakt. Vanaf plaatsing van de meetpunten
kan daadwerkelijk worden gemeten en met die meetresultaten kan de rekenmethode
dan steeds verder worden gevalideerd. Dit lijkt mij een begaanbare weg.Over de berekeningwijze van de geluidsgrenzen voor de handhavingspunten
is door collega Van Walsem nog een amendement ingediend op stuk nr. 20. Ook
daarmee is mijn fractie het eens.Een derde wijzigingsvoorstel dat voor mijn fractie zwaar weegt, is het
amendement van collega Rosenmöller over het groepsrisico. De vijfde nota
van wijziging is op dit punt niet erg bevredigend omdat zij uitgaat van een
causaal model. Er wordt wel toegezegd dat er in 2005 een norm zal zijn, maar
wij zijn nog niet ervan overtuigd dat dit haalbaar is. Er kunnen zoveel variabelen
een rol spelen. Wie weegt die onderlinge verhoudingen tussen die variabelen?
Kortom, het duurt waarschijnlijk toch nog heel lang voordat daaruit een werkbaar
geheel ontstaat. Ik sluit mij op dit punt verder aan bij de vragen van collega
Van Walsem.Het vierde amendement betreft het handhavingspunt K bij Aalsmeer. Het
gaat hier natuurlijk niet om een ad-hocredenering in de zin dat wij weer een
punt hebben gevonden waaraan nog iets moet worden gedaan. Nee, het gaat erom
dat daarmee de voorwaarde wordt gesteld dat wanneer op een geluidsmeetpunt
een maximum wordt bereikt, er dan ook echt sprake kan zijn van een plafond.Er zijn uiteraard nog enkele andere wensen. Ik heb zojuist al gewezen
op de sympathie die mijn fractie heeft voor de amendementen die betrekking
hebben op de MER. Daarin wordt gevraagd om een volwaardiger rol voor de MER,
zowel bij de eerste keer dat de AMvB's worden geslagen, als bij de volgende
wijziging. In dit verband wijs ik de minister op mijn amendementen bij het
artikel XI, die tot doel hebben meer handhavingspunten toe te voegen aan zwaargehinderde
lokaties. Daarnaast heb ik een amendement ingediend met als doel om de voortschrijdende
handhaving in artikel 8.20 van de wet vast te leggen. In de huidige wet kan
de minister op grond van artikel 35 de luchthaven sommeren, maatregelen te
treffen bij een dreigende overschrijding van de geluidsgrenzen. Deze bevoegdheid
is enkele jaren geleden echter in de wet ingebracht om te voorkomen dat de
minister machteloos moet toezien dat de geluidbelasting, als gemiddelde over
twaalf maanden, aan het einde van het gebruiksjaar wordt overschreden. Anders
zou dit niet, of slechts met draconische maatregelen, kunnen worden bijgestuurd.
Mijn fractie stelt voor om maandelijks – dus gefaseerd in het jaar –
metingen te verrichten zodat ook tussentijds kan worden ingegrepen, wanneer
de minister dat nodig acht.Ten slotte vraag ik in het bijzonder de aandacht voor het door mij ingediende
amendement dat ertoe strekt de verdeling van de verantwoordelijkheden tussen
de ministers van V en W en VROM duidelijker in de wet vast te leggen. Wij
willen expliciet vastleggen dat de minister van Verkeer en Waterstaat de primaire
verantwoordelijkheid heeft voor de verkeerstechnische kant van het verhaal
en dat de minister van VROM verantwoordelijk is voor de milieuhygiënische
en veiligheidsaspecten. Mijn fractie is op dit punt overigens wat teleurgesteld
in de opstelling van de minister van VROM tijdens het wetgevingsoverleg. Hij
noemde de verantwoordelijkheidsverdeling "lood om oud ijzer". Ik ben dat toch
niet met hem eens. Het gaat hier om twee belangen, twee doelstellingen, die
op gespannen voet met elkaar staan. Ik vraag de minister van VROM om daar
niet te lichtvaardig mee om te gaan. Onderkent hij dit probleem wel in voldoende
mate? Ik hoef maar te wijzen op de discussies over de afkapproblematiek, waarover
de ministeries verschillende visies ontwikkeld hadden. Ook wijs ik op de verschillende
insteken rondom de kleine luchtvaartterreinen. Wij zouden het volstrekt vanzelfsprekend
vinden dat de minister van VROM het primaat heeft op zijn eigen beleidsterrein.De heer Van Gijzel (PvdA):Voorzitter. Deze wet is bij de Kamer aanhangig gemaakt, omdat na 1995
gebleken is dat de in de PKB gekozen kwantitatieve norm van 44 miljoen passagiers
eigenlijk geen recht doet aan de wens om betere milieuprestaties mogelijk
te maken en daartoe incentives aan de sector uit te laten gaan. Om die reden
is ervoor gekozen om van de in 1995 ingeslagen weg af te wijken en de normen
waarvoor toen gekozen is om te zetten in handhaafbare kwalitatieve normen
voor het aantal passagiers, voor geluid, externe veiligheid, luchtkwaliteit
en stank. Vandaag spreken wij over de wet en op een later moment volgen de
besluiten. Vandaag wordt ons gevraagd of hetgeen voorligt, voldoet aan de
eis dat er in voldoende mate sprake is van waarborging wanneer de besluiten
uiteindelijk voldoen aan de criteria die in de wet zijn genoemd op het gebied
van normen en andere waarborgen die vereist zijn. De waarborgen en normen
zelf komen op een later moment in de besluiten aan de orde. Zo hebben wij
dat vorig jaar met elkaar afgesproken en ik meen niet dat er veel reden is
om daarvan af te zien.Wat nu voorligt aan wetgeving is daarom tamelijk eenvoudig en overzichtelijk.
Het moet echter wel voldoen aan de kwaliteitseis dat een goede omzetting naar
een gelijkwaardig stelsel van milieunormen is gewaarborgd. Dat geldt zeker
voor de overgangsparagraaf.De heer Stellingwerf zegt dat het werk niet echt goed is omdat vijf nota's
van wijziging zijn ingediend. Ik wijs er echter op dat één nota
van wijziging is ingediend om de privatisering in de wet te
zetten en dat één nota van wijziging is ingediend om de privatisering
er weer uit te halen. De belangrijkste nota van wijziging is na het debat
uitgebracht. Daar ben ik de minister buitengewoon erkentelijk voor. Vorige
week hebben wij daar allemaal lof voor uitgesproken. De minister was namelijk
bereid om naar de Kamer te luisteren. Zij is de Kamer op een groot aantal
punten tegemoetgekomen. Op de vraag of de vorm waarin dat is gebeurd, adequaat
is, zal ik zo meteen ingaan, maar voor het feit dat de minister een nota van
wijziging indient na zo'n debat, verdient zij eerder lof.In feite ligt een kale kaderwet voor. Toch leeft bij sommige mensen het
gevoel dat iets ontbreekt of dat ze voor het lapje worden gehouden. Het is
dan ook de vraag hoe dat komt en of dat terecht is.Wij hebben voor vier milieunormen parameters vastgesteld. Over stank hebben
wij vorig jaar al een afspraak gemaakt. De MER-commissie zegt dat er geen
instrument bestaat waarmee de norm voor stank zonder enorme afwijkingen kan
worden gehandhaafd. Dat vind ik overtuigend. Daarin zitten foutenmarges van
50 tot 100%. Met zulke foutenmargens kun je geen norm handhaven. Dat laat
onverlet dat er instrumenten moeten komen die een standstill of een fase zo
dicht mogelijk daarbij kunnen afdwingen. Ik heb daarover in de nota van wijziging
niks meer gezien, maar ik ga er wel van uit dat in het besluit wordt opgenomen
dat die instrumenten er daadwerkelijk komen, zodat de stanknorm zo goed mogelijk
kan worden nageleefd. Daarover wil ik de minister graag expliciet horen.De heer Van Bommel (SP):Ik deel de wens van de heer Van Gijzel. Wij vinden dat allemaal belangrijk.
Is het dan niet zinvoller om dit direct in de wet op te nemen, zodat wij daar
straks bij de uitvoering van uit kunnen gaan?De heer Van Gijzel (PvdA):Het gaat om instrumenten. Ik heb net al gezegd dat je in de wet de normen
en de waarborgen moet vastleggen. Daarin spreek je bijvoorbeeld uit dat je
externe veiligheidsnormen, geluidsnormen en een streefnorm voor stank wilt.
Vervolgens omschrijf je in het besluit hoe je dat doet. De minister is bereid
daarvoor instrumenten te ontwikkelen, maar ik heb nog nergens de toezegging
gezien dat dit in het besluit zal worden verwerkt. Ik ben tevreden als de
minister hier toezegt dat in het besluit instrumenten worden opgenomen waarmee
het volgen van het beleid kan worden afgedwongen.De heer Van Bommel (SP):De norm mag van de heer Van Gijzel dus later vastgesteld worden omdat
dit nu niet goed mogelijk is, als de minister vandaag maar toezegt dat naar
instrumenten zal worden gezocht zodat over de stank afspraken kunnen worden
gemaakt.De heer Van Gijzel (PvdA):Zeker. Dat kan bij het besluit gebeuren. Dat hoeft vandaag dus niet in
de wet geregeld te worden.In de wet wordt als zodanig genoemd dat normen moeten worden gesteld voor
de luchtkwaliteit, de veiligheid en het geluid. Over de werking van de norm
voor de luchtkwaliteit ontstond bij mijn fractie enige verwarring. Zeker het
laatste stuk van de dialoog tussen de heer Van Walsem en de minister van VROM
heeft mij tot het nader inzicht gebracht dat dit wel goed is geregeld. Ook
ik leefde in de veronderstelling dat de ruimte kon toenemen naarmate de toestellen
zwaarder waren. Voor de jaren 2005 tot 2010 is echter een afnemend plafond
afgesproken en dan werkt het wel. Dat doorkijkje lijkt mij goed. In de wet
staat in ieder geval dat daarvoor normen moeten worden gesteld.De heer Van Walsem (D66):Hoewel ik het nergens heb kunnen vinden, heb ik van de minister begrepen
dat het verlagen van de plafonds wettelijk wordt afgedwongen.De heer Van Gijzel (PvdA):In de concept-MER kunt u dat terugvinden. De minister kan vandaag dan
beter expliciet zeggen dat dit in de definitieve MER verwerkt zal worden.
In dit geval moet het ook in het besluit komen te staan. Het hoeft dus niet
in de wet te worden geregeld, maar wel in het besluit.In het wetsvoorstel staat de term externe veiligheid. Externe veiligheid
is echter geïnterpreteerd als individueel risico. In groepsrisico is
niet voorzien. Namens de fractie van de Partij van de Arbeid heb ik daar een
lang debat over gevoerd. Wij hechten zeer aan het opnemen van dat groepsrisico.
Met de nieuwe nota van wijziging ben ik om verschillende redenen niet helemaal
tevreden. Er wordt bijvoorbeeld een maat voor groepsrisico gegeven. Voorts
wordt er gesproken over causaal model en dat moet zijn statistisch causaal
model. Om recht te doen aan de gedachtewisseling die de minister en ik vorige
week hierover gehad hebben, heb ik een amendement ingediend op de nota van
wijziging.In verband met het geluid is gesproken over gelijkwaardig. Ik heb verwezen
naar bijlage 7. Ik ga ervan uit dat wij in het kader van de MER een definitief
oordeel van de minister daarover krijgen.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Ik heb natuurlijk geen kennis kunnen nemen van het amendement. De heer
Van Gijzel verwijst naar het amendement om duidelijk te maken wat hij wil.
Kan hij misschien aangeven wat hij inhoudelijk meer wil dan alleen de maat
voor groepsrisico? In de nota van wijziging staat namelijk ook dat de minister
een inspanningsverplichting en geen resultaatsverplichting wil voor het ontwikkelen
van die norm.De heer Van Gijzel (PvdA):Ik heb het amendement net aan de voorzitter overhandigd, maar ik kan ongeveer
de strekking weergeven. Die verschilt namelijk niet van hetgeen wij vorige
week met de minister hebben besproken. Vanaf 2005 zal het groepsrisico als
statistisch causaal model worden berekend. Vanaf 2005 mag het groepsrisico
op basis van het statistisch causaal model niet groter zijn dan het was in
1990. De exacte wettelijke tekst zal iets aangepast zijn, omdat het amendement
in de wetgevingsstructuur moet passen. Er wordt verwezen naar artikelen.De heer Eurlings (CDA):U geeft daarmee impliciet antwoord op de vraag van collega Rosenmöller
dat u een inspanningsverplichting niet voldoende vindt. U legt min of meer
vast dat die norm er in 2005 moet zijn.De heer Van Gijzel (PvdA):Dat hebben wij vorige week maandag ook afgesproken. Ik hecht eraan die afspraak na te komen en op te nemen in het wetsvoorstel.Het definitieve oordeel van de minister over geluid krijgen wij bij de
MER. Voor het wetsvoorstel is van belang om te weten of de rekenmethodiek
in de overgangsbepalingen correct is. Collega Van Walsem heeft daarop een
amendement ingediend op oud stuk nr. 20 en nieuw stuk nr. 49. Ik dank de minister
voor de brief die zij ons daarover heeft gestuurd. Zij schrijft daarin dat
rekening is gehouden met stillere toestellen. De vorige keer was echter een
van de argumenten dat die 65 dB(A) afkap erin is verwerkt. De minister heeft
gezegd dat het model-Van Walsem tot meer geluidsoverlast voor de omgeving
leidt dan het hare. Ik wil haar graag steunen in die lijn, als zij mij de
argumenten daarvoor geeft, want anders heeft de heer Van Walsem wel een punt.
Ik ga ervan uit dat de minister dit kan weerleggen.Vorige week hebben wij uitvoerig gesproken over het kale wetsvoorstel.
Wij hebben daarop een nota van wijziging gekregen. In de nota van wijziging
is een AMvB opgenomen, zoals was toegezegd aan de Kamer. De minister heeft
daarvan gezegd dat dit de zwaarst mogelijke voorhangprocedure is. Kan zij
ons uitleggen wat het verschil is tussen de toepassing van artikel 37a, 37b,
40 en 41, omdat het mij voorkomt dat artikel 37a de lichtst mogelijke voorhangprocedure
is.Voor de dubbeldoelstelling hebben wij eveneens een amendement ingediend.
De minister heeft gevraagd of daarin verwezen kan worden naar de PKB en naar
de artikelen 9 t/m 12. Ik heb dat amendement dienovereenkomstig met de collega's
Te Veldhuis en Eurlings aangepast.Er bestaan nog steeds zorgen over de Oostbaan. Misschien kan de minister
die wegnemen. Is bij de berekening van het muurtje van 58 Lden
het gebruik van de Oostbaan meegenomen? Ik vraag dit omdat wij altijd over
een vierbanenstelsel spreken. Als de Oostbaan niet is meegenomen, is het raar
om die baan vervolgens niet meer te beleggen met echte handhavingspunten.
Is de Oostbaan wel meegenomen bij de berekening van het muurtje, dan is het
probleem van de monitoringspunten minder groot. Het lijkt mij van belang dat
te weten. In Amsterdam heeft men er in ieder geval grote zorgen over.Graag hoor ik nog iets over het transitiemodel. Ik heb in het wetgevingsoverleg
ook naar noise-mapping gevraagd. Europa zal dat ook weer gaan voorschrijven.
Ik heb toen gezegd dat goed gedrag in de luchtvaart beloond moet kunnen worden,
maar dat er dan wel een transitiemodel moet zijn. Misschien kan de minister
van V en W daarop nog een toelichting geven.Ik heb in het overleg een aantal moties aangekondigd, maar niet ingediend,
omdat de minister toezeggingen heeft gedaan over de slotdifferentiatie. Zij
heeft onder andere toegezegd te zullen nagaan of het tarievensysteem van Frankfurt
voor dag- en nachtlandingen en -starts in Nederland kan worden toegepast.
Ik heb een motie ingediend over de MMA's. Ik ga ervan uit dat daarin ook de
dag- en nachttoerekening van Frankfurt tot uitdrukking komt.De minister van VROM heeft naar aanleiding van de gedachtewisseling met
de heer Rosenmöller over punt K gezegd, dat zou moeten worden bezien
of er geen maximum te stellen is aan geluidbelasting binnen de 58 Lden binnen bewoond gebied om net als bij punt K mensen niet bloot te stellen
aan een buitensporige geluidbelasting. Ik heb daarover niets meer gezien en
krijg er nog graag een reactie op. In de nota van wijziging staat wel de evaluatiebepaling
die mijn fractie heeft gevraagd met betrekking tot de inspectie voor 2008.
Ik heb buitengewoon grote lof voor wat de minister van V en W heeft gesteld
over de Commissie geluidhinder Schiphol en de verankering daarvan in de wet.
Dat lijkt mij prima. Dat geldt ook voor het niet bij de inspecteur, maar bij
de minister onderbrengen van het ontheffingenbeleid. Ik wacht nog op de uitwerking
van het luchthavenkwaliteitsbesluit, maar die kan niet in een week tot stand
worden gebracht.In de vierde nota van wijziging heeft zij zomaar aangekondigd dat het
niet meer noodzakelijk is, met de gelijkegegevensset aan de gang te gaan voor
het bepalen van geluidsoverlast. Wij kunnen ons niet aan de indruk onttrekken
dat dit ertoe leidt dat er ineens een enorme verruiming mogelijk wordt. De
minister kan die gegevensset niet noodzakelijk vinden om de geluidsoverlast
te berekenen, maar die set is misschien wel nodig om te waarborgen dat mensen
niet in één keer worden blootgesteld aan veel meer geluidsoverlast.
Kan de minister daarover iets zeggen?Al met al ligt er een wetsvoorstel voor dat in belangrijke mate de steun
kan krijgen van de Partij van de Arbeid-fractie. Wij hebben er wel een aantal
verbeteringen op aangebracht, in de vorm van de dubbeldoelstelling, samen
met de collega's Te Veldhuis en Eurlings, en in de vorm van een amendement
over groepsrisico. Kan de minister nadere uitleg geven over het amendement
van de heer Van Walsem en punt K? Wat de AMvB betreft, heeft zij in het overleg
gezegd dat zij niet alleen de zwaarst mogelijke procedure wil volgen, maar
de Kamer ook in positie wil brengen als medewetgever. Dat zie ik niet. Ik
hoor daarover nog graag iets.Al met al is het voorgaande een goede grondslag voor de verdere procedure
met betrekking tot de besluiten, maar ik zeg er één ding bij.
Iedereen die denkt dat het straks veel slechter of veel beter wordt, is een
koffiedikkijker, want het hele werk moet nog gebeuren. Wij leggen hier vast
langs welke lijnen er berekend wordt en hoe er vorm zal worden gegeven aan
de MER. Pas op basis van de MER kan definitief worden beoordeeld of er in
de praktijk gelijkwaardigheid kan worden gerealiseerd met de besluiten die
ons nog allemaal in ontwerp zullen worden voorgelegd. Eenieder die bij het
een of het ander veel kritische kanttekeningen heeft, roep ik op vooral nog
even geduld te oefenen.De voorzitter:Aangezien het amendement-Van Gijzel c.s. (stuk nr. 27) is ingetrokken,
maakt het geen onderwerp van beraadslaging meer uit.De heer Van den Berg (SGP):Mevrouw de voorzitter. Mijn fractie heeft er geen behoefte aan om het
uitvoerige wetgevingsoverleg over te doen, dus zal ik niet meer mijn algemene
visie op Schiphol, de luchtvaart en het wetsvoorstel weergeven. Wel wil ik
herhalen dat mijn fractie de nodige kritische kanttekeningen heeft geplaatst
bij het thans voorliggende voorstel, maar ook heeft gezegd dat zij er niet
zonder meer negatief tegenover staat. Er zijn immers positieve
aspecten in het wetsvoorstel dat ons is voorgelegd, zoals het werken aan één
integrale wet ten behoeve van de luchtvaart, het streven naar een heldere
verdeling van bevoegdheden en verantwoordelijkheden tussen overheid en sector,
het ontwikkelen van transparante, meetbare en handhaafbare normen, alle zaken
die mijn fractie als zodanig aanspreken, al viel en valt er over de uitwerking
nog wel het een en ander te zeggen.Met waardering moet ik zeggen dat een deel van de kritische kanttekeningen
van mijn fractie is ondervangen door de uitgebreide vijfde nota van wijziging.
Ik noem enkele voor ons zeer positieve punten daaruit. Mijn fractie had er
grote moeite mee dat het luchthavenindelingsbesluit en het luchthavenverkeersbesluit
niet werden neergelegd in wetgeving dan wel gedelegeerde wetgeving maar in
besluiten. Dat bezwaar is inmiddels in zoverre weggenomen dat deze besluiten
voortaan bij AMvB worden vastgesteld. Over de wijze waarop dat gebeurt, heb
ik nog wel een tweetal vragen, maar daar kom ik zo op terug. In ieder geval
is dit een verbetering.Daarnaast heeft mijn fractie aangedrongen op het wettelijk verankeren
van de Commissie geluidhinder Schiphol, mede als tegenwicht tegen de centraliserende
tendens die het wetsvoorstel in mijn ogen behelst. Ook dit is volgens mij
op een goede manier gehonoreerd via de nota van wijziging.Hetzelfde geldt voor het overhevelen van de bevoegdheid van de inspecteur-generaal
om vrijstellingen te verlenen van bepaalde onderdelen van het luchthavenverkeersbesluit.
Die is nu terecht neergelegd bij de minister van Verkeer en Waterstaat. Wij
vinden dat veel juister, in het bijzonder met het oog op de gewenste onafhankelijke
positie van de Dienst luchtvaart die zich in het bijzonder met de handhaving
moet bezighouden en niet met uitvoeringsbesluiten. Dat alles waarderen wij
dus positief.Bijzonder positief vindt mijn fractie op dit moment ook dat bepalingen
die verband houden met de beursgang van Schiphol, zijn verwijderd. Dat wil
niet zeggen dat de discussie daarover niet terugkomt, maar niet in dit verband.
De opstelling van mijn fractie op dat punt zal duidelijk zijn: wij zijn tegen
privatisering van Schiphol. De luchthaveninfrastructuur zien wij als hoofdinfrastructuur
die in publieke handen dient te blijven. De discussie daarover komt terug,
dus ga ik er nu niet verder op in.Met de nota van wijziging zijn naar de mening van mijn fractie dus belangrijke
stappen in de goede richting gedaan. Ik heb echter ook naar aanleiding van
dezelfde nota van wijziging een aantal kritische vragen. Die richten zich
in de eerste plaats op de wijze waarop thans de besluiten die nu bij AMvB
zijn genomen, zijn vormgegeven. Ik heb daar twee opmerkingen bij. Er was gesproken
over de zwaarst mogelijke voorhangprocedure. Welnu, ik hoef niet toe te lichten
dat hiervan geen sprake is. Verder heb ik de indruk dat men te veel op twee
gedachten hinkt. Men zegt dat dit een AMvB is, maar uit de stukken blijkt
dat men wel een beroepsrecht bij de Afdeling rechtspraak van de Raad van State
wil. Staatsrechtelijk is dit vrij merkwaardig. Dit zouden namelijk AMvB's
als gedelegeerde wetgeving zijn, dus besluiten van algemene strekking. De
grondregel in ons staatsrecht is, zoals bekend, dat tegen besluiten van algemene
strekking geen beroep bestaat, omdat die een andere status hebben en een andere
procedure volgen.Daarbij komt nog het volgende. Ik neem aan dat de bewindslieden ook wel
eens hebben gehoord van het Procola-arrest. Het is natuurlijk een zeer merkwaardige
figuur om de Raad van State ten aanzien van hetzelfde besluit te laten adviseren
in de voorprocedure en ook, zij het in een andere afdeling, in beroep. Dat
is nu net de essentie van de huidige discussie rond de Raad van State, zoals
ook het Europese Hof aangaf. Nu gaan we nota bene in de wet vastleggen dat
dezelfde Raad van State zowel advies- als beroepsinstantie is! Ik zeg niet
dat het allemaal absoluut niet kan, maar ik heb er heel grote twijfels bij.
Ik wil de minister vragen om nog eens uitgebreid te kijken naar deze juridische
aspecten en een gedegen beschouwing te geven, met name over de vraag of wij
een echte keuze hebben gemaakt voor een AMvB als instrument van wetgeving,
of toch met de gedachte leven om het AMvB als een besluit te beschouwen. Met
dat laatste zou ik moeite hebben.Een tweede punt van kritiek op de nota van wijziging is de wijze waarop
het groepsrisico nu wel in de wet is gebracht. Ik sluit mij aan bij hetgeen
de heer Van Gijzel zei: in die bepaling legt de minister de intentie vast
om iets te bevorderen. Mijn fractie vindt dat hier garanties moeten komen.
Een eerder amendement van de heren Rosenmöller en Stellingwerf gaf mij
op dat punt meer zekerheid en sprak mij dus meer aan. Met deze keuze ben ik
dus niet geheel gelukkig.De vraag blijft natuurlijk of het nu volstrekt zeker is dat er een gelijkwaardige
vertaling van milieu-, geluids- en veiligheidsnormen uit de PKB is in deze
wet. Dat is de hoofdmoot van de kritiek. Ook hierbij speelt dat de wet zelf
maar op enkele punten een inhoudelijke normering bevat. De inhoudelijke normering
wordt grotendeels geregeld in het besluit. Het is wel een AMvB, zodat de Kamer
hierop invloed kan uitoefenen, maar mijn fractie had het beter gevonden om
algemene normen in de wet zelf vast te leggen. Ik betwijfel dus nog steeds
of die gelijkwaardige vertaling heeft plaatsgevonden en is adequaat vastgelegd,
ook met het oog op de rechtszekerheid.Die onzekerheid geldt ook voor het zogenaamde buitengebied. Ik heb de
indruk dat de komende jaren hierin gaandeweg een systeem van juridisch handhaafbare
normen, meting, monitoring en handhaving zal worden opgezet. Op zijn vroegst
zal voor dit gebied in 2005 sprake zijn van adequaat juridisch houdbare handhavingspunten.
Ik mag toch hopen dat dit niet zo werkt. Immers, anders worden de normen aangepast
aan de groeiende praktijk, althans dat zou gemakkelijk kunnen gebeuren. Vreest
de minister niet dat een relatief ongecontroleerde uitwaaiering van geluid
kan ontstaan in het buitengebied? Kortom, we hebben het steeds gehad over
toegespitste normen, heldere monitoring, adequate handhaving. Dat waren de
sleutelwoorden voor de toekomst van Schiphol. In deze wet, ook na de nota
van wijziging, is daaraan nog steeds niet voldaan.Over de geluidsisolatie hebben wij vorige week ook gesproken. De minister
deelde ons mee dat er een tekort van 0,5 mld gulden was en dat dit door de
sector zou moeten worden opgebracht. Zij vreesde dat dit op dit moment moeilijk
zou zijn en zou het punt onder de aandacht van minister Zalm brengen. Mijn fractie heeft dit punt ook onder de aandacht van minister Zalm gebracht
bij de algemene financiële beschouwingen. Minister Zalm zei hierop dat
wij daarvoor niet bij hem moesten zijn, maar bij de sector. Vandaag lezen
wij in de krant dat voorfinanciering, een soort voorschot, wel mogelijk is.
Dat zou dan onze steun zijn aan deze sector die enigszins in zwaar weer verkeert.
Wat is er nu aan de hand? Mij ging het erom dat het isolatieprogramma klaar
is als die vijfde baan klaar is. Als het financieel allemaal zo onzeker is,
met een tekort van 0,5 mld gulden, dan vraag ik mij af hoe dit kan worden
gegarandeerd.Voorzitter. Mijn kritiek is duidelijk geworden uit de vragen die ik heb
gesteld. Ik zal de discussie die wij gisteren bij de regeling van werkzaamheden
hebben gevoerd, niet overdoen, maar ik wil nog wel aandacht vragen voor de
zorgvuldigheid van onze besluitvorming. Tot op dit moment wapperen de amendementen
mij om de oren. Er liggen inmiddels tientallen amendementen voor en ik vraag
mij daarom af of het mogelijk, verantwoord en een blijk van zorgvuldigheid
is om morgen over dit wetsvoorstel te stemmen. Ik neem aan dat de minister
ons uitgebreid zal informeren over haar visie op alle amendementen, ook die
vandaag nog zijn ingediend. Ik hoop dat het mogelijk is om dat in het tijdsbestek
van een dag te doen. Wellicht moeten er ook zaken schriftelijk worden gemeld
of toegelicht. Ik wijs er met klem op dat niemand er iets aan heeft als straks
bij de Eerste Kamer wordt geconstateerd dat bepaalde elementen uit de wet
niet helemaal goed zijn opgeschreven. Daar ben ik toch een beetje bang voor.Ik heb mijn twijfels naar voren gebracht, ook die over de gelijkwaardige
vertaling. Er zijn inmiddels verschillende amendementen ingediend die betrekking
hebben op de vraag of die gegarandeerd is. Het zal daarom niet verbazen dat
het eindoordeel van mijn fractie afhankelijk is van de gang van zaken rond
een aantal amendementen.De heer Te Veldhuis (VVD):Voorzitter. Ik beschouw deze termijn als een soort derde termijn en zal
die gebruiken om het saldo op te maken van een discussie die inmiddels zo'n
twaalf uur heeft geduurd.De kern van het voorliggende voorstel is dat Schiphol als een bedrijf
wordt gezien. Mijn fractie vindt dat een logische benadering, omdat die ook
wordt toegepast op andere grote bedrijven als Corus, DSM en Shell Pernis.
De overheid bepaalt in deze benadering de publieke randvoorwaarden voor de
infrastructuur, het milieu, waaronder geluid, veiligheid en luchtverontreiniging,
en het handhaven van de mainportgedachte. Het bedrijf Schiphol vult vervolgens
zelf in hoe het wil, kan of moet functioneren binnen die publieke randvoorwaarden.
Het grootste voordeel van dit systeem is dat het zuiverder, eenvoudiger en
transparanter is dan het huidige systeem. Bovendien is het beter te handhaven.
Zoals het er nu naar uitziet is het resultaat zodanig dat wij daar waarschijnlijk
mee kunnen leven.De Luchtvaartwet vormt het raamwerk. Deze wet wordt uitgewerkt in het
luchthavenindelingsbesluit en het luchthavenverkeersbesluit. In deze besluiten
worden de normen en grenswaarden voor infrastructuur en milieu concreet ingevuld.
Die normen gelden overigens nu al en het leidt dus niet tot een heel grote
verandering. In die twee algemene maatregelen van bestuur worden de concrete
publieke eisen en randvoorwaarden door de regering vastgesteld, met medeweten
van en in overeenstemming met de Tweede Kamer. Gebeurt het niet op die manier,
dan heeft de regering een probleem. Vervolgens is het aan Schiphol om daarbinnen
naar eigen inzicht te opereren. Een en ander komt erop neer dat hoe schoner,
hoe veiliger en hoe geluidsarmer op Schiphol gevlogen wordt, hoe meer mogelijkheden
Schiphol heeft voor de ontwikkeling van de economie en de werkgelegenheid
aldaar. Dat is een aanzienlijke en goede prikkel voor het bedrijf Schiphol
om uitermate zijn best te doen om zo schoon, stil en veilig mogelijk te vliegen.Het voordeel van een algemene maatregel van bestuur ten opzichte van een
klein koninklijk besluit, een ministeriële regeling, is dat de Raad van
State, de regering, de ministerraad en de Tweede Kamer bij de voorhangprocedure
betrokken zijn. In de nota van wijziging is echter niet goed verwoord dat
het gaat om een zware voorhangprocedure. Bij een zware voorhangprocedure kan
de Kamer uitspreken dat een bepaalde AMvB bij wet moet worden geregeld. Dat
is niet de bedoeling van de nota van wijziging, want die is gebaseerd op aanwijzing
37 van de regelgeving. Die houdt in dat een ontwerp wordt voorgehangen bij
de Kamer, die vervolgens de mogelijkheid heeft om met de regering te discussiëren
over wensen op het gebied van normen, uitgangspunten en plafonds. Deze kunnen
naar aanleiding van die discussie worden meegenomen in de definitieve vaststelling
van de AMvB. Als de regering die wensen niet overneemt, dan heeft zij doorgaans
een probleem. Deze lijn wordt in het algemeen bij alle milieuwetgeving toegepast,
met uitzondering van de Wet geluidhinder waarvoor de normen in de wet zelf
staan.De procedure volgens aanwijzing 37 is niet de zwaarste, maar wel de beste
oplossing. Als de Kamer besluit om normen of regels bij wet vast te stellen,
dan kan zij in de problemen komen. Als bij wet een aantal meetpunten zijn
vastgelegd en in de loop van de tijd blijkt dat een meetpunt wat ongelukkig
bepaald is, dan moet de gehele wet gewijzigd worden ten behoeve van dat ene
meetpunt. Dat is natuurlijk vreemd en om die reden kan beter met een andere
vorm van algemene maatregel van bestuur gewerkt worden. Op die manier kan
beter rekening gehouden worden met spoedprocedures en veranderingen, die op
het gebied van milieu regelmatig plaatsvinden. Het is daarnaast moeilijk om
alle aspecten gedetailleerd in een wet vast te leggen. Een vastgelegd geheel
wordt star en weinig flexibel. Dat is niet verstandig, temeer omdat de plafonds
al zijn vastgesteld uit het oogpunt van gelijkwaardigheid aan de uitgangspunten
in de PKB.De heer Van Gijzel (PvdA):De heer Te Veldhuis heeft tijdens het wetgevingsoverleg gezegd dat hij
waarborgen wilde. Wat gebeurt er naar zijn mening als een minister uiteindelijk
de wens van een meerderheid van de Kamer niet honoreert? De Kamer heeft dan
immers geen recht van amendement en de minister kan een verzoek in dat geval
gewoon terzijde leggen. Verder verdwijnt op deze wijze, via artikel 37a, de
brede inspraak. Bij artikel 37b is een brede inspraak wel mogelijk.De heer Te Veldhuis (VVD):Het laatste punt is slechts een kwestie van organisatie. Ik kan mij eerlijk
gezegd niet voorstellen dat op het punt van normen, eisen en plafonds voor
Schiphol de regering plompverloren voorstellen doet zonder daaraan voorafgaand
betrokkenen te horen. In de praktijk zal daarvan geen sprake zijn.De heer Van Gijzel (PvdA):In de voetnoot staat echter artikel 37a genoemd. Dat artikel ziet toe
op een voorhang in de Kamer, maar niet op inspraak in den brede. In dat geval
moet artikel 37b gevolg worden.De heer Te Veldhuis (VVD):Nogmaals, ik kan mij niet voorstellen dat dit soort besluiten tot stand
komt zonder de omwonenden en betrokkenen te consulteren. Dat is momenteel
al ondenkbaar en dat zal ook in de toekomst zo gelden. Als de minister een
verzoek van de Kamer terzijde legt, dan gelden de normale parlementaire instrumenten.
Het ultieme instrument daarbij is de minister haar congé geven. Dat
is het laatste instrument, want daartoe wordt niet zomaar overgegaan.Mijn fractie gaat ervan uit dat bij de behandeling van de AMvB's opnieuw
discussie zal plaatsvinden, ongetwijfeld op gedetailleerd niveau. De inspraak
zal daarbij zeker weer om de hoek komen kijken.Over de vraag of je tegen gedelegeerde wetgeving wel administratief beroep
op de rechter moet openstellen, maak ik een opmerking die vergelijkbaar is
met die van de heer Van den Berg. Dat zou een staatsrechtelijk novum zijn.
Normaal gesproken wordt hier wetgeving vastgesteld, maar bij AMvB kan wetgeving
worden gedelegeerd aan de regering. Dat is echter ook materiële wetgeving.
Het zou een novum zijn als materiële wetgeving ter beoordeling aan een
administratieve rechter zou worden voorgelegd. Doorredenerend zou je dan ook
wetgeving die tot stand komt in overleg tussen regering en Tweede Kamer, voor
administratief beroep kunnen voorleggen bij de Raad van State. Dat is ongehoord.
Ik ken dat nergens. Misschien kan de regering ons één voorbeeld
geven dat het voorkomt. Ik heb nooit meegemaakt dat wetgeving, dus algemeen
geldende regels, ter beoordeling aan een administratieve rechter worden voorgelegd.
Ik hoop eerlijk gezegd ook dat dit niet gebeurt. Volgens mij is het in strijd
met de trias politica. De rechter past de wetgeving toe, maar wij maken de
wetgeving. De rechter kan niet gaan beoordelen of de wetgever zijn werk goed
heeft gedaan. Dan gooien wij onze staatsrechtelijke beginselen op de schroothoop.
Ik stel de minister voor, daar nog even goed naar te kijken en eventueel met
een nota van wijziging te komen.De regering beroept zich op een meerderheid in de Kamer. Ik kan mij herinneren
dat alleen de heer Stellingwerf er een vraag over heeft gesteld. De minister
heeft hem toen gezegd dat hij toch ook de bevolking vertegenwoordigt. Toen
was het stil. Volgens mij moet het die kant niet op. Ik sluit mij aan bij
de opmerking van de heer Van den Berg, dat de Raad van State adviseert over
de AMvB en vervolgens moet oordelen over een beroep daarover. Dat is een vreemde
constructie, die wij niet moeten maken.De heer Stellingwerf (ChristenUnie):Ik zou mij wel willen aansluiten bij de vragen van de heer Te Veldhuis.
Hij zal het echter met mij eens zijn dat de situatie voor burgers en maatschappelijke
groeperingen ten opzichte van de PKB-procedure aanzienlijk slechter is geworden.
De mogelijkheden om in de discussie te participeren zijn in de huidige regelgeving
duidelijk in een heel ander licht gekomen.De heer Te Veldhuis (VVD):Ik vind dat wij moeten doen waarvoor wij zijn ingehuurd. In Nederland
bepaalt de wetgever wat er moet gebeuren. Nu wordt via de nota van wijziging
een constructie gemaakt waarin niet meer de minister alleen bepaalt welke
normen zullen gelden. In het huidige systeem gaat de minister in discussie
met mensen die daar problemen mee hebben. De rechter zegt vervolgens wat er
moet gebeuren. Wij, u en ik, moeten echter doen waarvoor wij zijn ingehuurd.
Wij gaan bepalen welke normen wij acceptabel vinden voor geluid, veiligheid
enz. In een interruptiedebat met de heer Van Gijzel heb ik al gezegd dat ik
mij niet kan voorstellen dat niet alle belangengroeperingen in het voortraject
daarbij betrokken worden. U, ik en de regering zullen moeten bepalen wat er
uiteindelijk uitkomt. Als dat is bepaald, gaan wij, net als bij sociale wetgeving,
bij belastingwetgeving en bij alle andere wetgeving, daarmee werken. Wij geven
niet daarna nog eens de mogelijkheid aan individuele burgers om tegen de wetgeving
beroep aan te tekenen.De heer Stellingwerf (ChristenUnie):Daarover zijn wij het eens, maar ik constateer dat over all, in de hele
procedure tot en met de wetgeving, de rol van de maatschappelijke groeperingen
ten opzichte van de PKB duidelijk is verslechterd. Daar heb ik u niet over
gehoord.De heer Te Veldhuis (VVD):Ik zie dat ook niet. Ik heb al drie of vier keer gezegd dat ik mij niet
kan voorstellen dat de heer Stellingwerf hier gaat discussiëren over
normen en waarden rond Schiphol, zonder te weten wat anderen daarvan vinden.
In onze manier van werken is dat ondenkbaar. In de eerste plaats gaat de regering
dat zelf na. Er komt een Commissie geluidhinder Schiphol, waarbij iedereen
betrokken gaat worden. Dat gaan wij codificeren. Iedereen die problemen heeft
zal worden gehoord. Hier gaan wij uiteindelijk alles wegen. Ik snap niet wat
de heer Stellingwerf nog meer wil.De heer Stellingwerf (ChristenUnie):Wij hebben het over een gelijkwaardige omzetting van de ene systematiek
naar de andere. In de PKB-procedure is de positie van maatschappelijke groeperingen
aanzienlijk beter gefundeerd. Ik zeg niet dat de slagvaardigheid niet mag
worden vergroot, maar in de nieuwe situatie lijkt die goede positie helemaal
weg. Men kan natuurlijk in overleg treden met ons en met de regering, maar
de formele posities zijn duidelijk gewijzigd.De heer Te Veldhuis (VVD):Doordat de heer Stellingwerf er nu voor de derde keer op terugkomt, begin
ik langzamerhand te twijfelen aan zijn insteek. Hij lijkt het belangrijker
te vinden dat individuen of bepaalde belangengroepen meer rechten hebben dan
de volksvertegenwoordiging. Dat vind ik raar. Wij bepalen toch uiteindelijk
wat er moet gebeuren? Daar zijn wij toch voor ingehuurd? Dat is toch normaal?
Dat gebeurt bij alle wetgeving. Ik vind het nu zelfs een groot voordeel dat
wij meer dan voorheen betrokken worden bij het bepalen van de
veiligheidsnormen en de grenswaarden. Deze opmerkingen slaan op de AMvB en
de mogelijke betrokkenheid van de rechter. Ik vraag de regering nogmaals om
daar heel kritisch naar te kijken, want volgens mij was hun benadering niet
goed.Voorzitter. Ik ga de amendementen langs die voor de VVD van groot belang
zijn. Met het amendement op stuk nr. 31 wordt de mainportfunctie expliciet
in de wet vastgelegd. Dat betreft de "en-en-benadering": zowel milieubescherming
en veiligheid als economie en werkgelegenheid.De normen van de PKB Schiphol 95 moeten gelijkwaardig, dus niet strenger
en niet soepeler, in de Wet luchtvaart terugkomen. Dit betreft het amendement
op stuk nr. 32. Per saldo wordt het niet slechter, maar beter: 10.000 geluidbelaste
woningen in plaats van 15.000. Dat is echt milieuwinst. Ik heb al gezegd dat
het positieve aan dit amendement is dat naarmate Schiphol milieuvriendelijker
opereert, er vanzelf meer mogelijkheden komen voor extra werkgelegenheid en
economische ontwikkelingen.Het gewijzigde amendement op stuk nr. 39 voorziet erin dat een gezagvoerder
van een vliegtuig als uiteindelijk verantwoordelijke voor de veiligheid van
het vliegtuig, een iets ruimere bevoegdheid krijgt om van de aan- en uitvliegroutes
af te wijken, als dat voor de veiligheid van het vliegtuig nodig is. In het
wetsvoorstel staan in dit verband de woorden "dringend noodzakelijk"; dit
is veranderd in "nodig". In het overleg is gesproken over grote zwermen vogels
of onweer. In die situaties moet de gezagvoerder terwille van de veiligheid
de mogelijkheid hebben om verstandig met die regel om te gaan.Het amendement op stuk nr. 30 is ook van belang. Daarbij gaan wij ervan
uit dat de meetpunten voor geluid met name worden geplaatst op die plekken
waar mensen wonen en hun oren last van het geluid kunnen hebben.Het inmiddels gewijzigde amendement op stuk nr. 27 van de heren Van Gijzel
en Eurlings en mij gaat over het vastleggen van de dubbeldoelstelling en het
standstillbeginsel. Met deze amendementen zijn heel veel belangrijke dingen
verankerd. Het doel van mijn amendement op stuk nr. 29 is om milieusaldering niet
alleen binnen, maar ook tussen verschillende milieucompartimenten mogelijk
te maken. Ik meende dat ik daar goede argumenten voor had, zoals de gelijkwaardigheid
ten opzichte van de PKB, maar ik heb moeten constateren dat ik daar bij de
collega's en de regering de handen niet voor op elkaar heb gekregen. Het zal
iedereen duidelijk zijn dat ik daarvoor gevochten heb als een leeuw, maar
het is mij niet gelukt. Het heeft verder ook niet veel zin om aan een dood
paard te trekken. Ik heb dan ook met tegenzin besloten om dit amendement in
te trekken.De voorzitter:Aangezien het amendement-Te Veldhuis (stuk nr. 29) is ingetrokken, maakt
het geen onderwerp van beraadslaging meer uit.De heer Te Veldhuis (VVD):Voorzitter. Verleden week maandag hebben wij heel uitvoerig gediscussieerd
over de amendering. Als dat verloopt zoals ik denk, zullen wij de wet steunen.
Per saldo zijn de afspraken tussen de regering en de Kamer behoorlijk eerlijk
vertaald. De Kamer moet de afspraken ook nakomen. Er is in gemeen overleg
behoorlijk wat aangepast en gewijzigd c.q. genuanceerd. Dat saldo is een stuk
beter geworden. De VVD-fractie vindt dat wij van het bord spaghetti met eindeloze
procedurele rimram en onwerkbare procedures, waar wij nu mee geconfronteerd
worden, af moeten. De actie schoon schip is hiermee op de goede weg.De heer Eurlings (CDA):Mevrouw de voorzitter. Alle collega's die voor mij hebben gesproken, hebben
gerefereerd aan het wetgevingsoverleg dat wij verleden week maandag over de
wijziging van de Luchtvaartwet hebben gehouden. Er werd gesproken over twaalf
uur. Van begin tot einde was het ongeveer dertien uur. Het was een lange discussie
en dit is de plenaire afronding. Ik zeg dit, omdat ik van plan ben namens
de CDA-fractie alleen op een paar hoofdpunten terug te komen. Dit geldt temeer,
omdat deze wet alleen het kader geeft voor de onderliggende besluiten. Bij
de besluiten, het verkeers- en het indelingsbesluit, zullen de daadwerkelijke
beslissingen moeten worden genomen.In het algemeen is de CDA-fractie positief over het wetsvoorstel en de
verandering van systematiek, vooral omdat wij gaan meten in plaats van berekenen.
De voordelen daarvan kunnen niet worden onderschat. Het is objectiever, het
is transparanter, als het systeem heeft bewezen goed te werken en wellicht
is aanpast. Het stimuleert bovendien de sector om maatregelen te nemen die
in het belang zijn van milieu en veiligheid. Dat is een positieve incentive
die op dit moment in het kwantitatieve systeem node werd gemist.In de discussie van anderhalve week geleden en ook nu weer zijn tal van
aspecten naar voren gekomen. Elke keer wordt toch gewikt en gewogen of wij
niet strenger moeten zijn op het gebied van milieu en of wij niet meer moeten
doen, terwijl anderen misschien minder willen. Het is belangrijk dat wij nog
eens uitspreken dat de doelstelling van deze wet is, om gelijkwaardigheid
ten opzichte van de PKB Schiphol en omgeving te bereiken. De discussie bij
de PKB over de grenzen en waar wij die trekken moeten wij niet overdoen, hoe
verleidelijk dat voor sommige mensen ook kan zijn.Vanuit dit grondbeginsel van de discussie waren wij verleden week maandag
redelijk tevreden met het debat, temeer omdat een aantal belangrijke punten
zijn toegezegd en ook in een nota van wijziging zijn vastgelegd en omdat een
aantal punten die voor ons zeer aangelegen waren in amendementen die mede
namens mijn fractie zijn ingediend, nu voorliggen en ook op een meerderheid
kunnen rekenen. Ik noem er een paar.Het is belangrijk om de mainportdoelstelling en de dubbele doelstelling
van veiligheid en milieu enerzijds en economie en werkgelegenheid anderzijds
als uitgangspunt voor onze nationale luchthaven nog eens duidelijk te markeren.
Bij wet komt er nu de gelijkwaardigheid. Hoeveel onzekerheid, hoeveel discussie
en hoeveel verschil van inzicht is er wel niet over de vraag hoe de verschillende
systemen in de praktijk zullen uitwerken? De pakken papier die wij de laatste
weken alleen al hebben gekregen, zijn gigantisch. De besluiten hangen straks
onder deze wet en de onzekerheden zullen zich soms pas in de
praktijk tonen en oplossen de komende jaren. Wij behoren in deze wet klip
en klaar vast te leggen dat de gelijkwaardigheid het uitgangspunt is. Met
twee amendementen, mede van mijn kant, is dat goed vastgelegd en hebben wij
straks een goed beoordelingskader voor de onderliggende besluiten en van de
werking van die besluiten in de praktijk.Op een aantal punten was aanscherping nodig. Het groepsrisico is een paar
keer genoemd. De CDA-fractie was niet tevreden over het feit dat het groepsrisico
tot op dit moment alleen in een soort van groepsrisicobeleid wordt uitgevoerd.
Daarmee is het een verlengstuk van het individuele risico. Het aardige van
het groepsrisico zou juist moeten zijn dat je veel in kwalitatieve elementen
kunt meenemen en dus tot een soort van statistische causaliteit kunt komen.
De CDA-fractie heeft verleden week uitgesproken dat zij wel de redelijkheid
inziet van de inspanning die ook in internationale kaders moet worden verricht
om tot een werkende norm te komen. Niemand is gebaat bij absurditeiten op
dit vlak. Het gaat om een duidelijk werkbare norm die de groepsveiligheid
daadwerkelijk kan verbeteren. De heer Van Gijzel wil met zijn amendement de
facto vastleggen dat in 2005 die statistisch causale groepsrisiconorm moet
worden ingevoerd. Hoe oordeelt de minister over dat amendement op grond van
het argument dat er dan wel daadwerkelijk een norm moet zijn die ook internationaal
als zodanig wordt geaccepteerd?Voor de CDA-fractie zal in de brede afweging van veiligheid en overlast,
bijvoorbeeld geluidsoverlast of milieuverontreiniging, veiligheid altijd vooropstaan.
Het betekent niet dat wij willen salderen tussen de algemene niveaus. Dat
willen wij niet, want ik denk dat de afweging die is gemaakt binnen de nieuwe
systematiek, een goede is. Maar als het er echt op aankomt dat je de veiligheid
in een concrete situatie kunt verbeteren en dit zou ten koste gaan van geluid,
dan gaat de veiligheid voor. Om die reden hebben wij samen met de VVD-fractie
duidelijk gezegd – ook de heer Van Walsem heeft de herziene versie medeondertekend –
dat het de gezagvoerder is die beslist of hij het nodig vindt om uit veiligheidsoverwegingen
een andere beslissing te nemen. Het woord "nodig" is wel degelijk van belang;
de woorden "dringend noodzakelijk" die er eerst stonden, leggen een heel grote
klem. Dan zul je namelijk zien dat in het geval van twijfel de gezagvoerder
geneigd zal zijn om toch maar niet te kiezen voor de oplossing die hij de
meest veilige acht. De term "nodig" biedt wat dat betreft meer ruimte en het
spreekt voor zich dat iedere gezagvoerder – dat is de gangbare praktijk –
zich achteraf zal verantwoorden voor de afwijkende beslissing die hij heeft
genomen.Als het gaat om de grote kracht van dit voorstel, het feit dat de sector
zelf meer zal worden gestimuleerd om milieuvriendelijke maatregelen te nemen
en door te voeren, merk ik het volgende op. Wij zijn er heel tevreden over
dat in het debat van anderhalve week geleden duidelijke steun is gekomen,
ook van de minister, voor de insteek van collega Van Gijzel en mijzelf dat
er een soort luchthavenkwaliteitsbenadering zou moeten komen. Daarin zouden
allerlei dingen als slotcorrectie – de maatschappij die veiliger of
stiller vliegt, zou misschien extra slots kunnen krijgen – en tariefdifferentiatie
à la Frankfurt kunnen worden meegenomen. Ik zou dat een aanmerkelijke
verbetering en verfijning van het kwalitatieve karakter van deze wet vinden;
dat is puur een winstpunt.Het verlenen van de ontheffing door de minister in plaats van door de
inspecteur stemt mij tot tevredenheid. Het is ook goed dat er nu een duidelijke
wettelijke afzekering is van de Commissie geluidhinder Schiphol.De heer Van Walsem (D66):Ik begrijp dat de heer Eurlings vrij opgetogen is over het wetsvoorstel,
maar ik zou hem toch het volgende willen vragen wat betreft de geluidsnormen.
Stel dat deskundigen, bijvoorbeeld de MER-commissie, omwonenden en milieuorganisaties
zeggen dat de berekeningswijze geen enkele garantie geeft voor waarborging
van een gelijkwaardige vertaling van de PKB. Immers, dan zou je de voorgestelde
berekeningswijze moeten volgen zoals dat door mij is verwoord in het amendement
op stuk 49. Stel voorts dat deze deskundigen, omwonenden en milieuorganisaties
zeggen: laat de MER-commissie het bij de berekeningswijze uitrekenen en dan
kiezen wij voor de aanpak die de meest gelijkwaardige vertaling oplevert.
Dat zou dan voor alle betrokkenen een hele geruststelling zijn. Wat is daarop
tegen? Zou u dat niet kunnen steunen?De heer Eurlings (CDA):Nu wilde ik juist aan die vraag toekomen en dan gaat de heer Van Walsem
interrumperen, voorzitter.Ik heb zojuist gezegd dat de gelijkwaardigheid voor ons vooropstaat. Wij
hebben het daarom ook duidelijk in de wetstekst afgezekerd. Nu heeft de minister
aangegeven, bij het overleg van anderhalve week geleden en ook weer in de
brief van hedenochtend, dat zij ervan overtuigd is dat het doorrekenen met
Lden, vanaf 1990, de facto meer ruimte zal opleveren en dus averechts
werkt. Ik zou er graag meer duidelijkheid van de minister over willen hebben
hoe zij daarbij komt. Ik vind de onderbouwing niet "super"; het blijft toch
in vrij vage bewoordingen. Ik zou vooral willen weten wat concreet het grootste
bezwaar van haar kant is om in te gaan op de vraag van de heer Van Walsem.
Ik wil daar meer duidelijkheid over hebben. Ik blijf zeggen dat de afzekering
in de wet op basis van gelijkwaardigheid voor ons een duidelijke afzekering
is waaraan ieder systeem dadelijk zal worden getoetst. Ik zit niet te wachten
op onzinnige extra vertraging, onduidelijkheid, gesteggel of wat dies meer
zij. Ik vraag mij trouwens ook af of het hanteren van de afkap, zoals in de
benadering van de heer Van Walsem, wel een objectieve en een goede is, want
wat je ook doet, het veroorzaakt altijd de neiging om te shoppen naar de ene
of de andere kant. Ik zou graag een reactie van de minister hierop willen
horen en meer duidelijkheid willen krijgen, want als het niet tot grote bezwaren
zou leiden, dan lijkt het verzoek van de heer Van Walsem niet onredelijk.
Het is daarom dat ik deze open benadering kies en deze vragen bij de minister
zou willen neerleggen.De heer Van Walsem (D66):Daar ben ik blij mee. De Lden en Lnight-methodiek
is echter Europees voorgeschreven. Wij moeten dus naar die methodiek toe.
Als je de voorgestelde berekeningssystematiek met afkap tot 2010 hanteert,
neem je het bezwaar dat je tegen dat systeem hebt, mee in je
berekeningen. Dat is volgens mij fundamenteel fout.De heer Eurlings (CDA):Dat is een zienswijze waarop ik graag de reactie van de minister hoor.
Er zijn tal van andere vragen, zoals hoe je in de Lden-systematiek
als je terug gaat rekenen, op een objectieve en verantwoorde manier de verandering
van de toestellen gedurende dat tijdstip goed mee kunt nemen en hoe je kunt
voorkomen dat in dat soort berekeningen er nog zulke grote arbitrairiteiten
sluipen dat het meer is van hoe vul je het in, dan welke van de twee systematieken
kies je. Ik hoor de minister daar graag over. Ik krijg daar namelijk graag
meer duidelijkheid over dan in de brief wordt gegeven.Wij hebben verleden week maandag duidelijk uitgesproken dat het ons een
lief ding waard was als de Kamer stevig aan zet zou zijn bij de besluiten
en er dus een AMvB zou komen. Er is toen zelfs gesproken over een grootst
mogelijke voorhang. Nu constateer ik dat die grootst mogelijke voorhang niet
bewaarheid is. Welke afweging heeft daar precies aan ten grondslag gelegen?
Is dat de inflexibiliteit op het moment dat je alles in een wet gaat vastspijkeren,
waardoor je daarna nauwelijks meer iets kunt veranderen? In het nu voorliggende
voorstel is de voorhang minder, maar lijkt het grote bezwaar dat er een beroepsmogelijkheid
is richting de Raad van State. Ook ik vraag mij af hoe dat zich verhoudt met
de wettelijke gang van zaken, zoals wij die hier gewoon zijn. Het lijkt allemaal
erg dubbel als de Raad van State eerst adviseert over een algemene maatregel
van bestuur en vervolgens in de beroepsprocedure daar weer bij betrokken kan
worden. Het grootst mogelijke bezwaar is natuurlijk dat je je kunt afvragen
of, als wij de wet hier vaststellen en wij daar als volksvertegenwoordigers
de verantwoordelijkheid voor nemen en dat uit gaan dragen in het land, het
een goede zaak is dat van buitenaf beroepstechnisch op het punt van de inrichting
van die wet kan worden opgetreden. Ik vraag mij dat af en wil daar graag meer
duidelijkheid over hebben, temeer daar het mij niet duidelijk is hoe de voors
en tegens hebben geleid tot de afweging zoals die ik heb gemaakt.De CDA-fractie ziet grote mogelijkheden in de verandering van de systematiek,
zoals die hier naar voren is gebracht. Ik denk dat iedereen in het veld het
over die voordelen eens is. Het meten in plaats van berekenen is veel objectiever,
veel duidelijker en leidt tot een stimulering van die maatschappijen en diegenen
die echt wat voor het milieu en de veiligheid doen. Het grote discussiepunt
is natuurlijk de gelijkwaardigheid, deels vanwege de grote onduidelijkheid,
waar wij allemaal mee zitten, en deels omdat verschillende partijen verschillende
belangen hebben en die gelijkwaardigheid weer een beetje uit balans proberen
te trekken. Ik denk dat met de verbeteringen die zijn aangebracht, zoals het
vastleggen van de gelijkwaardigheid, wij een duidelijk uitgangpunt hebben.
Ik zeg tegen die mensen die zeggen dat wij een risico lopen, dat wij bij de
besluiten onze afweging moeten maken en dat het dan uiteindelijk zal worden
geconcretiseerd.De heer Van Bommel (SP):Mevrouw de voorzitter. De SP-fractie is van mening dat het wetgevingsoverleg
over de Luchtvaartwet op 8 oktober enkele positieve punten heeft opgeleverd.
Ik doel dan met name op de norm voor het groepsrisico. De norm is er nog niet,
maar artikel XVb, dat in de vijfde nota van wijziging wordt toegevoegd, geeft
zeker hoop op de implementatie van een causaal model met betrekking tot de
veiligheid van het luchtverkeer rond Schiphol. Dat is winst. De implementatie
moet bovendien voor 1 januari 2005 geschieden. Dat is op tijd en ook dat is
winst. Het is nu afwachten wat de norm in de praktijk gaat betekenen. Het
is al vaker gezegd: dit is een kaderwet en wij zullen op een aantal punten
op de uitwerking en de precisering nog moeten wachten. Die discussie zullen
wij dan ook in het verlengde van het debat over deze kaderwet voeren.De in artikel XVa van de vijfde nota van wijziging aangekondigde evaluatie
van de handhaving van het luchthavenverkeersbesluit door de inspectie voor
verkeer en waterstaat, beoordeel ik eveneens positief. De datum 1 januari
2008 roept bij mij echter de vraag op waarom die evaluatie zo ver weg is.
Kan dat niet eerder? Daarnaast vraag ik mij af waarom er een eenmalige evaluatie
in de wet wordt vastgelegd en niet een periodieke evaluatie. Het is toch goed
denkbaar dat ontwikkelingen leiden tot voortschrijdend inzicht?De SP-fractie is dus blij met de verbeteringen die in de vijfde nota van
wijziging zijn aangebracht. Tegelijkertijd zal het niemand verbazen dat ik
verre van tevreden ben over deze Luchtvaartwet als geheel. Tussen het kabinet
en de SP-fractie bestaat een fundamenteel verschil van inzicht over de richting
waarin het luchtverkeer in Nederland – en op Schiphol in het bijzonder –
zich moet ontwikkelen. Het kabinet kiest daarbij onverkort voor de mainportgedachte.
Het kabinet heeft als adagium dat Schiphol, weliswaar binnen de milieugrenzen,
hard moet kunnen groeien. De SP stelt zich al jarenlang op een ander standpunt.
Niet de groei van Schiphol moet centraal staan, maar de afname van de overlast
voor inwoners van de regio Schiphol en voor het milieu. Die overlast was in
1990 al veel te hoog en de nieuwe normen die wij in de Luchtvaartwet vastleggen,
zijn alle gerelateerd aan de overlast van 1990. Die overlast neemt, behalve
voor geluid, in bepaalde gebieden niet af. Het enige wat deze wet doet, is
voorkomen dat het nog erger wordt dan het al is. Dit staat nog los van de
vraag of wij werkelijk erin zijn geslaagd, de normen voldoende duidelijk,
controleerbaar, handhaafbaar en vergelijkbaar te formuleren. Daarover gaat
dit debat op hoofdlijnen, maar naar de mening van de SP-fractie komen wij
er onvoldoende uit.De SP-fractie vindt het bijzonder jammer dat deze wet niet wordt aangegrepen
om een milieuverbeterslag te maken. Technische ontwikkelingen in de luchtvaartsector
in de komende jaren maken het ongetwijfeld mogelijk dat de milieuvervuiling
of geluidsoverlast per vliegtuig, of zelfs per vervoerde passagier, afneemt.
Uiteraard moet de branche een stimulans hebben om die technische ontwikkelingen
in gang te zetten. De branche moet dus zelf kunnen profiteren van de verbeteringen.
Aan de andere kant lijkt het mij niet te veel gevraagd om een deel van de
milieuwinst ten goede te laten komen aan een beter milieu.De heer Van Gijzel (PvdA):Wij hebben vorige week dertien uur lang met elkaar van gedachten gewisseld
in het wetgevingsoverleg. Nu zegt de heer Van Bommel dat deze wet veel verbetering moet brengen op het gebied van de bescherming van het
milieu. Waarom hebben wij van de heer Van Bommel dan nietéén
amendement gezien?De heer Van Bommel (SP):Er ligt een hele stapel amendementen. Een deel daarvan had ik van tevoren
al gezien en een deel daarvan zal ook zeker door mij worden gesteund. Ik kan
er een aantal noemen, maar ik geloof niet dat de belangstelling van de heer
Van Gijzel daarnaar uitgaat. Het probleem dat mijn fractie heeft met deze
Luchtvaartwet, is dat hij is gebaseerd op de mainportgedachte. Ik had een
amendement kunnen indienen over de discussie die een aantal jaren geleden
is gevoerd, waarnaar ik nu verwijs en waardoor mijn fractie een fundamenteel
verschil van mening met de regering heeft. Dat zou destructief van aard zijn
geweest, omdat het die dubbeldoelstelling omver zou hebben gehaald. Wij zijn
namelijk van mening dat de winst die te behalen is door schoner te vliegen
en door technische verbeteringen, moet worden ingezet om te bewerkstelligen
dat de inwoners van de regio Schiphol minder overlast hebben.De heer Van Gijzel (PvdA):Ik begrijp dat de heer Van Bommel geen destructieve amendementen wil indienen.
Ik begrijp echter niet dat hij het werk vervolgens maar laat zitten en het
aan zijn collega's overlaat, in plaats van met voorstellen te komen met betrekking
tot zijn doelstelling, namelijk het bieden van bescherming voor de omgeving.De heer Van Bommel (SP):Voorzitter. Ook mijn fractie heeft daarover nagedacht. Dat laat onverlet
dat er al tijdens het wetgevingsoverleg een aantal amendementen is aangekondigd
en bekendgemaakt, waar ik het zeer mee eens ben en die ook zeker mijn steun
zullen krijgen. Ik hoop ook het amendement van de heer Van Gijzel. Ik meen
dat die amendementen een verbetering inhouden van deze Luchtvaartwet op die
belangrijke onderdelen. Dan heb ik het over handhavingspunten, ook in het
buitengebied. Het amendement van D66 hierover zal zeker onze steun krijgen.
Dan heb ik het ook over het groepsrisico, over het berekenen van het geluid
ten opzichte van 1990. Op al die punten liggen er amendementen. Zo kan ik
nog wel even doorgaan, want er liggen nogal wat amendementen.De heer Van Gijzel (PvdA):Zeker, maar ik constateer dat er vorige week tijdens het wetgevingsoverleg
amendementen ingediend zijn door de heren Rosenmöller, Van Walsem en
door mijzelf. U kende die amendementen niet. Ondanks onze voorbereiding, moet
ik constateren dat u daar niets mee gedaan heeft en dat u met mooie woorden
komt, maar dat u, als het echt op wetgeving aankomt, met lege handen staat.De heer Van Bommel (SP):Ik protesteer hiertegen. Er zijn tijdens dat wetgevingsoverleg amendementen
ingediend en de teksten daarvan zijn toen al bekendgemaakt. Onder anderen
de heer Van Walsem heeft nogal wat amendementen aangekondigd en ingediend
tijdens dat wetgevingsoverleg. Ik vind het tamelijk zinloos om amendementen
in te dienen van dezelfde strekking als de amendementen die al door een vorige
spreker zijn ingediend.Als branche en bewoners beide profiteren van de technische ontwikkeling
in de luchtvaart, is er sprake van een win-winsituatie. Wat wil je nog meer?
Het kabinet kiest echter voor een regeling waarbij alle door technische verbeteringen
gerealiseerde milieuwinst kan worden omgezet in extra vluchten van en naar
Schiphol. In mijn ogen is deze Luchtvaartwet voor het milieu en de inwoners
van de regio dan ook een gemiste kans. Het groeiende protest onder omwonenden
van Europese luchthavens tegen de overlast die zij van het luchtverkeer ondervinden,
kan nog wel eens tot nieuwe internationale regelgeving leiden die een aanpassing
van de onderhavige wetstekst nodig maakt. Wat doet het kabinet bijvoorbeeld
als omwonenden van Schiphol naar het Europese Hof voor de rechten van de mens
stappen en een klacht indienen over het lawaai van nachtvluchten, zoals de
omwonenden van Heathrow vorige maand hebben gedaan? Wat gebeurt er als die
omwonenden door het Europese gerechtshof in het gelijk worden gesteld? Is
deze wet daartegen bestand? Ik waag dat te betwijfelen. Ik voorspel dan ook
dat deze wet tot interessante juridische haarkloverij zal leiden. De discussie over geluidhinder spitst zich voornamelijk toe op het aantal
handhavings- en monitoringspunten. Het is mij duidelijk geworden dat het moeilijk
is om het geluid te meten buiten de 35 Ke-zone, omdat onduidelijk is hoe met
het geluid van andere bronnen zoals een hogesnelheidstrein moet worden omgegaan.
Geluid berekenen buiten de 35 Ke-zone kan echter heel goed. Ik ben er niet
gerust op dat de geluidsoverlast op verder van Schiphol gelegen plaatsen,
zoals Woerden, niet zal toenemen. Een toename daar kan de afname van het aantal
gehinderde woningen in de directe omgeving van Schiphol helaas meer dan tenietdoen.
Ik wil zonder meer van de minister aannemen dat het aantal gehinderden en
slaapgestoorden in de 20 Ke-zone rondom Schiphol meer afneemt dan in de PKB
was toegezegd, maar de overlast buiten die zone neemt toe. Daarom schieten
wij er per saldo mogelijk helemaal niets mee op. De overlast van het vliegverkeer
zal zich als gevolg van deze wet als een olievlek over een groter deel van
het land uitbreiden. Dat zal het draagvlak voor het luchtvaartbeleid verder
ondermijnen.Ook de discussie over de CO2-uitstoot stemt mij niet tot tevredenheid.
Het gaat niet goed met de vermindering van de CO2-uitstoot in Nederland.
Het plan om de CO2-uitstoot via Kyoto te regelen, onderschrijf
ik van harte. Dat neemt niet weg dat in deze wet de CO2-uitstoot
van vliegtuigen aan banden had kunnen worden gelegd. Het feit dat dit niet
gebeurt, is een gemiste kans.Hetzelfde geldt voor geur. Van geur is al langer bekend dat er geen gelijkwaardige
vertaling komt. Toch had deze wet een aanzet tot het ontwikkelen van een geurnorm
kunnen bevatten. Eveneens een gemiste kans. Wellicht kan de minister vandaag
de Kamer het vertrouwen geven dat die norm er wel komt als straks uitvoeringsbesluiten
worden genomen.Deze wet vat ik samen als een wet van gemiste kansen. Onze conclusie is
dan ook dat met deze wet te veel vrij baan wordt gegeven aan de groei van
de luchtvaart. Het kabinet heeft zijn belofte van een gelijkwaardige vertaling
van normen gebroken. Inwoners van de regio Schiphol moeten hun bescherming
niet van deze wet hebben. Ik kan hun daarom niets anders aanraden
dan zich evenals de omwonenden van Heathrow bij het Europese Hof voor de rechten
van de mens te vervoegen en daar te laten toetsen of deze wet hun voldoende
bescherming biedt.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Voorzitter. Het wetgevingsoverleg van vorige week maandag stond inderdaad
in het teken van de gelijkwaardige omzetting van de normen in de planologische
kernbeslissing naar deze nieuwe Luchtvaartwet. Dat woord is veel gevallen.
De bewindslieden hebben het verdedigd. Tegelijkertijd beschikten wij over
een keur van informatie van onafhankelijke deskundigen die op deelterreinen
of in het geheel afdongen op het begrip "gelijkwaardigheid". Voor parlementariërs
is er kortom werk aan de winkel. Zij moesten bezien in hoeverre er sprake
was van gelijkwaardigheid of proberen de gelijkwaardigheid te realiseren die
naar de eigen wijze van zien nodig is.In het debat hebben wij ons voortdurend geconcentreerd op de vier parameters.
Daar wil ik iets over zeggen, maar niet dan nadat ik de bewindslieden heb
bedankt voor de nota van wijziging. Ik sluit mij aan bij de vragen van collega's
hierover. Ik kan mij herinneren dat ik mij afgelopen maandag net als de maandag
daarvoor aansloot bij collega Van Gijzel toen hij zei dat het goed is om in
de discussie over de besluiten en de AMvB de plussen en minnen op een rij
te zetten. De keuze van de meerderheid die aan het wetgevingsoverleg deelnam,
is hier meer gemotiveerd. Dat besluit respecteer ik, maar het is mij nog niet
helemaal helder. Ik sluit mij aan bij de vraag hoe zwaar de zwaarste voorhangprocedure
is. Zelf vond ik de beroepsmogelijkheid bij de Raad van State wel degelijk
van belang voor maatschappelijke organisaties. Ik sluit mij daarin aan bij
collega Stellingwerf.In de toelichting op de nota van wijziging wordt gesproken over de combinatie
van de lichte vorm van beroep en rechtstreeks beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State en dus niet de bezwaarschriftprocedure. Ik zou daar
graag meer duidelijkheid over krijgen.Als laatste spreker haak ik terwille van de tijd aan bij hetgeen andere
sprekers hebben gezegd over het groepsrisico. Ik had zelf een amendement voorbereid
als wijziging op mijn amendement, medeondertekend door collega Stellingwerf,
over het groepsrisico dat materieel overeenkomt met het amendement dat de
heer Van Gijzel heeft ingediend. Ik zou de bewindslieden willen vragen, af
te stappen van hun gedachten over een inspanningsverplichting en over te gaan
op een resultaatsverplichting. Ik verzoek hen een norm te ontwikkelen in plaats
van een maat voor groepsrisico en zich aan te sluiten bij wat eerder het verwachtingspatroon
was in de PKB over standstill 1990. Ook dat komt in zijn amendement terug.
Ik had een nagenoeg identiek amendement voorbereid. Wij zullen ons dus aansluiten
bij dat van de heer Van Gijzel.In het overleg van vorige week maandag heeft mijn fractie een opmerking
gemaakt over geur. Er leek daarvoor een norm op handen. Wij vinden die norm
niet terug in de stukken. Is het zo dat als je in het luchthavenverkeersbesluit
een norm voor geur zou willen ontwikkelen, het feit dat je die norm moet ontwikkelen,
dit in artikel 8.15 van de wet moet worden opgenomen? De wet moet dus wel
degelijk aangeven dat je over geur iets wilt vaststellen. Wat je dan wilt,
kun je in het besluit kwantificeren of uitwerken. Als dat inderdaad zo is,
biedt mij dat ruimte voor een amendement.Mij resten nog drie punten. Het eerste is het bekende handhavingspunt
K waarover reeds is gesproken. Ik heb hierover reeds van gedachten gewisseld
met de minister van VROM. Wil hij reageren op het amendement op stuk nr. 37?
Het gaat immers niet meer om punt K, maar om de gedachte in de wet zelf een
maximale norm voor geluid aan te brengen in die 35 Ke-contour. Die norm zou
de vertaling moeten zijn van de in de PKB opgenomen norm van 49 Ke.Hetzelfde geldt voor het aspect van de Oostbaan. Ook daarvoor ontbreekt
een meetpunt. Wij hebben van gedachten gewisseld over het veel intensievere
gebruik van de Oostbaan dan tot nu. Het betreft een niet afdwingbare afspraak.
Amsterdam heeft daar stelselmatig ongelooflijk veel klachten over. De minister
heeft gezegd dat het allemaal minder zal worden, maar dat moet in de komende
periode nog blijken. Amsterdam pleit ervoor een meetpunt voor die Oostbaan
te ontwikkelen. Dat zou kunnen gaan zoals ik heb bepleit in mijn conceptamendement.
Ik zal dat zo snel mogelijk laten rondgaan nadat ik het aan de voorzitter
heb overhandigd tegelijk met een ander amendement. Ik zal het amendement meteen
even toelichten.Zoals gezegd, gaat het amendement over geluid. Over geluid blijven de
klachten binnenstromen. Dit wetsvoorstel zal daarop een adequaat antwoord
moeten geven. In het begin van de kabinetsreactie op de MER-commissie staat
een staatje over de winst- en verliesrekening, of in de optiek van het kabinet
de winst- en winstrekening. Ik zeg dat niet cynisch. Wij willen met het amendement
in de wet de reductie opgenomen krijgen van het aantal slaapgestoorden ten
opzichte van 1990, zowel voor de 20 Ke-contour als voor de 20 dB(A) LAeq-contour. Het gaat om 50% respectievelijk 70%. Het opnemen hiervan
is belangrijk om de vermindering van slaapverstoring als gevolg van de situatie
die per 2003 intreedt, daadwerkelijk te kunnen controleren en de afspraken
te handhaven, zodat wordt voldaan aan het verwachtingspatroon van de mensen.Er liggen ongelooflijk veel amendementen. Wij zijn van meet af aan buitengewoon
kritisch geweest over dit wetsvoorstel, maar in de politiek geldt dat je nooit
nooit moet zeggen. Op het moment dat een substantieel deel van de belangrijke
amendementen is aangenomen, is er sprake van een zodanige verbetering van
het wetsvoorstel dat ik in mijn fractie wil bekijken of dat de toets der kritiek
kan doorstaan, hoewel er natuurlijk altijd elementen in zitten die slecht
zijn en blijven. Het gaat altijd om een afweging. Aan de ene kant wil ik recht
doen aan de wetgevende arbeid die ik heb geprobeerd te doen in het kader van
dit wetsvoorstel. Aan de andere kant zie ik niet uit naar een situatie die
een replica is van datgene wat wij de afgelopen jaren hebben gehad. Het moet
toch mogelijk zijn het wetsvoorstel zo te verbeteren, dat wij hier zeggen:
met alle plussen en minnen hebben wij recht gedaan aan de situatie en zijn
er tamelijk heldere, controleerbare, afdwingbare en redelijk
scherpe milieunormen opgenomen. Natuurlijk is er altijd meer te wensen, maar
bij een wetsvoorstel is altijd vroeg of laat sprake van een afweging. Dat
geldt natuurlijk ook voor de maatschappelijke organisaties die er een oordeel
over moeten vellen.Ik was niet gelukkig met de afgelopen periode en ik verwacht dat dit zo
blijft na de stemming over het wetsvoorstel, maar ik sluit niet op voorhand
uit dat wij uiteindelijk voor het wetsvoorstel zullen stemmen, dus afhankelijk
van de steun voor de belangrijkste amendementen, waaraan wij zelf een belangrijke
bijdrage hebben geleverd.De heer Te Veldhuis (VVD):Als het met verdiscontering van alle amendementen die aan de orde zijn
geweest, erop zou neerkomen dat er een bijna letterlijke vertaling van de
PKB in het wetsvoorstel staat, dus zonder extra's, overweegt u dan nog steeds
om eventueel voor te stemmen?De heer Rosenmöller (GroenLinks):Wij hebben al ontzettend veel gediscussieerd over het woord "vertaling".
Wij zijn het daarover niet eens, zoals vorige week in het wetgevingsoverleg
is gebleken. Ik geloof dat u al vond dat er sprake was van een gelijkwaardige
vertaling met een of twee amendementen van uw hand, waarvan u er overigens
alweer één heeft ingetrokken, dat amendement van het dode paard.Mijn eerste woorden vorige week maandag bij het wetgevingsoverleg waren:
Wij zijn van ver gekomen. Ik wil wel eens concreet duidelijk resultaat boeken
voor het milieu. Er zijn resultaatjes geboekt, maar dat is voor mij tot op
dit moment niet voldoende. Ik heb de ontwerp-PKB niet gesteund. Ik heb met
een aantal collega's de afgelopen dagen de mogelijkheid besproken dat wij
de Luchtvaartwet van een zodanige kwalitatieve impuls voorzien, dat wij resultaat
boeken, zodat maatschappelijke organisaties eens wat anders tegen het proces
van wetgeving kunnen aankijken en kunnen zeggen: die dames en heren hebben
dat goed geregeld, over dat proces kunnen wij nu eindelijk positief zijn na
tien jaar negatieve geluiden over Schiphol. Ik zou dat een belangrijke ontwikkeling
vinden.De heer Te Veldhuis (VVD):Voorzitter. Ik heb samen met enkele collega's geprobeerd om in het amendement
de gelijkwaardigheid van de PKB vast te leggen. Wij spreken nu nog niet over
concrete normen en plafonds, maar wel over het doel om het gelijkwaardig te
laten zijn. De invulling komt nog bij de AMvB's en daar zijn wij allen weer
bij. Ook daarover praten wij vandaag niet, behalve dan dat wij op het gebied
van geluidhinder van 15.000 naar 10.000 geluidbelaste woningen gaan, dus een
duidelijke milieuwinst. Als die gelijkwaardigheid als uitgangspunt in de wet
wordt geaccepteerd, zou de heer Rosenmöller dan wel akkoord kunnen gaan
met dat uitgangspunt en wellicht later niet met de AMvB's, omdat die qua concrete
invulling wellicht nog niet helemaal aan zijn wensen voldoen?De heer Rosenmöller (GroenLinks):Het ondubbelzinnige antwoord daarop is "neen", want gelijkwaardig is niet
gelijkwaardig als je er alleen maar gelijkwaardig op schrijft! Dat beoogt
uw amendement zo'n beetje, maar dat vind ik niet voldoende.Overigens sprak u in een interruptiedebatje met collega Van Walsem net
over fair play. De afgelopen jaren is er met betrekking tot de luchtvaart
geen sprake geweest van fair play. De milieuafspraken zijn overschreden en
dat is gedoogd gedurende een reeks van jaren. Er was dus geen fair play. U
hebt daarvoor de verantwoordelijkheid genomen, wij niet. Akkoord, dat is het
verschil in positie, maar nu dit alles tot ongelooflijk veel politieke en
maatschappelijke onrust heeft geleid, tot het beeld dat mensen ook de politiek
rondom Schiphol bijna niet meer vertrouwen, economie in de beeldvorming van
velen, maar ook in mijn eigen belevingswereld – ik kan dat ook feitelijk
onderbouwen – voor ecologie gaat en het elastieken milieugrenzen waren,
zou ik wel eens van die situatie af willen. Dat vergt dan ook heldere normen
in de wet. Bij een besluit ben ik inderdaad wel betrokken, maar wij kennen
allemaal toch de relativeringen van een besluit. Daarom moet er zoveel mogelijk
in de wet worden opgenomen en dat heb ik ook met enkele amendementen geprobeerd.De voorzitter:U krijgt nog één gelegenheid, mijnheer Te Veldhuis, maar
ik heb toch wel het gevoel dat deze discussie waarschijnlijk ook verleden
week maandag zal zijn gevoerd.De heer Te Veldhuis (VVD):Jawel, voorzitter, maar dit is politiek gezien natuurlijk wel interessant.
De heer Rosenmöller wekte namelijk de indruk dat hij toch wel een beetje
wilde opschuiven. Als ik echter zeg dat het gelijkwaardig is en dat het op
een onderdeel bewust een stuk beter wordt, zoals het aantal geluidgehinderde
woningen, dan geeft hij nog niet thuis. Ik moet dan helaas constateren dat
het een wat gratuit gebaar was.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Dat is uw constatering, maar het gaat niet om schuiven, het gaat om het
boeken van resultaten. Verleden week maandag ben ik inderdaad begonnen met
te zeggen dat wij van ver moesten komen, maar dat ik ook wel eens concreet
resultaat wilde boeken, samen met anderen. Er zijn nogal wat amendementen
ingediend, dus claim ik op dat punt helemaal het monopolie niet. Ik denk dat
het dus wel mogelijk moet zijn, maar dan waarschijnlijk niet met uw steun!De heer Van Gijzel (PvdA):Ik kan wel volgen dat u zegt dat iets nog niet gelijkwaardig is als er
gelijkwaardig op staat. Iets is inderdaad gelijkwaardig als het daadwerkelijk
gelijkwaardig blijkt te zijn. Maar, als dat nu inderdaad het geval is –
dat was ook de opdracht aan deze minister – is dat voor u dan voldoende
reden om dat proces te ondersteunen? Het hoeft wat u betreft niet beter te
zijn dan het was, maar als het gelijkwaardig is, geeft u dan uw politieke
steun?De heer Rosenmöller (GroenLinks):Ik heb niet over gelijkwaardig gesproken. In de eerste termijn van deze
plenaire afronding ben ik begonnen met het multi-interpretabele van het begrip
gelijkwaardig te onderkennen. Maar tegelijk zei ik dat er tal van moties en
amendementen zijn en dat het, afhankelijk van de stemming hierover, niet op
voorhand is uitgesloten dat wij tegen die wet zullen stemmen. Dat alleen al
leidde een aantal mensen tot de interruptiemicrofoon. Blijkbaar hadden zij
dit niet gedacht, maar daar kan ik verder niets aan doen.De heer Van Gijzel (PvdA):Op basis van deze formulering van uw opdracht aan de minister lijkt het
mij op voorhand uitgesloten dat u voor de wet zult stemmen. U houdt nu een
verhaal, zegt dat u niets uitsluit. Maar tegelijk luidt uw opdracht dat er
een gelijkwaardige omzetting moet plaatsvinden, dus niet slechter en niet
beter. Eigenlijk wilt u dat het anders wordt, meer in uw richting gaat. En
als dat niet gebeurt, dan onthoudt u uw instemming aan deze wet. Ik vind dat
jammer, temeer omdat deze wet de eerste stap is naar de mogelijkheid om later,
bij de besluiten, een verdere inhoudelijke beoordeling te maken. Alles op
een rijtje zettend, vind ik uw oproep toch een beetje gratuit. Je kijkt er
snel doorheen.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Dat moet u zelf weten. Ik hoef me natuurlijk niet op het speelveld van
het kabinet, van het regeerakkoord of op uw speelveld te begeven. Wij hebben
tegen de PKB gestemd, maar wij doen ook serieus mee aan dit debat, dienen
wijzigingsvoorstellen in en maken een opening om steun te verlenen aan het
wetsvoorstel, omdat het politieke en maatschappelijke debat rondom Schiphol
ons de afgelopen jaren niet is bevallen. Nee, dat is mij niet bevallen. Het
liep slecht. Het was geen fair play. Dat betekent dat ik mij alle rechten
voorbehoud om het speelveld een beetje op te rekken, maar niet op een zodanige
wijze dat u op voorhand tegen mij zou kunnen zeggen dat het nergens meer over
gaat. Iets wat economische ontwikkeling en ecologische grenzen meer in evenwicht
brengt, zou de steun van uw fractie, maar misschien ook van die van het CDA,
waard moeten zijn. Daarmee zou er ook wat meer draagvlak worden gecreëerd.
Ook dat is een aspect van de politieke afweging. Anders moet u het straks
steunen met CDA en VVD. Nou, tel uit je winst!De heer Van Gijzel (PvdA):U kent de opstelling van de PvdA-fractie. De vorige keren hebben wij amendementen,
ook die van u, gesteund waar dit inhoudelijk gewenst was. Maar als u het proces
van de afgelopen jaren zat bent, het u een lief ding waard zou zijn om daarvan
af te komen en als het kabinet voldoet aan de opdracht om een handhaafbaar
stelsel te maken met een gelijkwaardige uitwerking, dan zou het u ook een
lief ding waard moeten zijn om het kabinet hierin te steunen. Dan stel ik
u opnieuw mijn vraag: als het in uw ogen gelijkwaardig is, is het voor u dan
voldoende om het kabinet steun te verlenen?De heer Rosenmöller (GroenLinks):Als het in mijn ogen de toets der kritiek kan doorstaan. Dat is het hele
verhaal. De discussie over gelijkwaardigheid hebben wij vanaf vorige week
maandag gevoerd.De heer Van Gijzel (PvdA):U wilt altijd duidelijkheid van anderen. Nu vraag ik u om duidelijkheid,
maar u draait eromheen. Ik vind het prima als u zo'n oproep doet en wil er
goed naar luisteren, maar zet zoiets dan ook scherp neer, zodat wij weten
waarmee we rekening moeten houden. Hier hebben we geen boodschap aan.De heer Rosenmöller (GroenLinks):U denkt dat u duidelijkheid hebt als ik zeg dat het naar mijn oordeel
gelijkwaardig is. Maar dan vraagt u weer waar het over gaat, en daarmee zijn
we terug bij af.De heer Eurlings (CDA):Voorzitter. Volgens mij was de laatste vraag van de heer Van Gijzel al
beantwoord voordat hij werd gesteld. De heer Rosenmöller wilde namelijk
zien waar hij het speelveld kan oprekken. Volgens mij heb je het dan de facto
niet meer over gelijkwaardigheid.De heer Rosenmöller zegt dat hij van ver is gekomen: hij heeft tegen
de PKB gestemd en hij wil geen gelijkwaardigheid meer, maar heeft andere doelen.
Kan hij in meer kwantitatieve zin aangeven hoe GroenLinks is veranderd? Waar
wil hij extra ruimte geven?De heer Rosenmöller (GroenLinks):Daarmee ben ik vorige week maandag begonnen. Maar laat ik één
ding noemen. Misschien weet u dit allemaal niet omdat u het niet als parlementariër
hebt gevolgd, maar uw fractie moet het wel weten.De heer Eurlings (CDA):Het antwoord kan vrij simpel zijn: er is het een en ander gebeurd dat
buiten mijn parlementaire geschiedenis ligt.Geeft u nu gewoon antwoord op de vraag waar het kwalitatieve verschil
ligt met het PKB. U zegt dat u van ver bent gekomen, maar wilt tegelijkertijd
toch weer gaan oprekken. Over welke punten denkt u anders dan een paar jaar
geleden?De heer Rosenmöller (GroenLinks):Als u vorige week geluisterd had, had u dat kunnen weten. Ik herhaal het
nog maar een keer: een maximum van 44 miljoen passagiers en maximaal 3 miljoen
ton vracht.De voorzitter:Dit komt zelfs mij bekend voor.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Die maxima willen wij schrappen. Laten wij nu over één ding
duidelijk zijn: ook uw fractie heeft verantwoordelijkheid genomen voor een
situatie die strijdig was met de PKB. Als het strijdig is met economische
belangen, mag het wel, maar als het gaat om milieugrenzen mag het niet. Ik
vind het al met al een heel merkwaardige discussie.De heer Eurlings (CDA):Dat is een wel heel merkwaardig antwoord. Mijn fractie heeft gesteld dat
wij naar een reëler systeem toe moeten waarbij echt gemeten wordt. Daarom
zijn wij van die norm afgestapt. Ik begrijp nu dat u het er niet mee eens
bent dat er voortaan wordt gemeten in plaats van berekend. U zegt immers dat
u wilt vasthouden aan een maximumaantal vliegbewegingen. Als u dat van mening
bent, bent u het zelfs oneens met de kern van dit wetsvoorstel dat er gemeten
moet worden op basis van de reële overlast en dat het aantal vliegbewegingen
daarvan moet worden afgeleid. Ik begrijp niet op welke punten u bent opgeschoven.
Dat heeft u mij en ik geloof ook enkele collega's vorige week ook al niet
duidelijk kunnen maken.De heer Rosenmöller (GroenLinks):U begrijpt het nog niet? Ik heb het niet over een maximumaantal vliegbewegingen,
een maximumaantal passagiers en een maximum voor de hoeveelheid vracht, maar
over de milieugrenzen. Over gelijkwaardigheid is nog een hele discussie te
voeren.Mag ik u vragen of u het amendement-Van Gijzel over het groepsrisico steunt?
Hij vindt dat gelijkwaardig en u niet.De voorzitter:Zo gaan wij dit debat niet voeren.De heer Rosenmöller (GroenLinks):Ik zie dat u nee schudt. Dat is een bevestiging van het feit dat gelijkwaardigheid
geen eenduidig maar een multi-interpretabel begrip is. Ik zie dat de PvdA'er
Van Gijzel naast de VVD'er Te Veldhuis zit, maar ik moet nog zien dat de VVD'er
het amendement van de PvdA'er steunt over het groepsrisico. Over gelijkwaardigheid
gesproken!De algemene beraadslaging wordt geschorst.De voorzitter:U zult een poosje geduld moeten hebben voordat wij het antwoord van de
regering krijgen. Dat zal in de loop van deze avond gebeuren.De vergadering wordt van 16.50 uur tot 17.00 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20012002-743-760.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl