Behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 25 februari 2005 te Den Haag tot stand gekomen Benelux-verdrag inzake de intellectuele eigendom (merken en tekeningen of modellen), met Protocol (Trb. 2005, 96) (30403)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2005-2006, pag. 1171-1176

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

28-04-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

nr. 25, pagina 1171-1176

11-04-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30403Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Presentie en opening (dinsdag 11 april 2006)Pagina 1171-1171
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 11 april 2006)Pagina 1181-1182
Behandeling van: - het wetsvoorstel Regels inzake de verstrekking van subsidies door de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties (Wet overige BZK-subsidies) (30197); - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet personenvervoer 2000 in verband met de aanbestedingsverplichting in het openbaar vervoer, een daarbij behorend ontheffingenregime en enkele andere wijzigingen (30210); - het wetsvoorstel Intrekking en wijziging van diverse wetten en een besluit op het terrein van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (30444).Pagina 1171-1171
Voortzetting van de (gezamenlijke) behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet inkomstenbelasting 2001 (Uitbreiding van de niet-aftrekbaarheid van kosten en lasten die verband houden met omkoping) (28873); - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet inkomstenbelasting 2001 ingeval wetsvoorstel 28873 houdende uitbreiding van de niet-aftrekbaarheid van kosten en lasten die verband houden met omkoping kracht van wet verkrijgt (30405)Pagina 1176-1181
Behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 25 februari 2005 te Den Haag tot stand gekomen Benelux-verdrag inzake de intellectuele eigendom (merken en tekeningen of modellen), met Protocol (Trb. 2005, 96) (30403)Pagina 1171-1176
Lijst van besluiten (dinsdag 11 april 2006)Pagina 1181-1181

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Goedkeuring
van het op 25 februari 2005 te Den Haag tot stand gekomen Benelux-verdrag
inzake de intellectuele eigendom (merken en tekeningen of modellen), met Protocol
(Trb. 2005, 96) (30403).De beraadslaging wordt geopend.De heer Franken (CDA):Voorzitter. De verdragswijziging die voorligt, brengt ons overzichtelijkheid
van de Benelux-wetgeving, verlaging van uitvoeringskosten en, door het verlenen
van rechtspersoonlijkheid, meer slagvaardigheid van de uitvoeringsorganisaties.
Stuk voor stuk zijn het prima voorstellen, maar er is meer aan de hand. De
aanleiding tot dit debat is de voorgestelde vereenvoudigde omzettingsprocedure,
die door de minister van EZ vergelijkbaar wordt geacht met het voorstel dat
aan de orde is in het thans bij de Tweede Kamer aanhangige wetsvoorstel tot
wijziging van de Elektriciteitswet 1998, de Gaswet, de Postwet en de Telecommunicatiewet
(2003/04, 29474). De procedure, die in het voorstel is geformuleerd dat thans
voorligt, is volgens de memorie van toelichting ook ontleend aan het gedachtegoed
dat is uitgewerkt in de memorie van toelichting bij voorstel 29474.Nu is mede over dat analoge probleem een debat gevoerd in deze Kamer op
14 maart 2006. In het voorlopig verslag dat deze Kamer heeft uitgebracht
over het wetsvoorstel dat wij nu behandelen – het verslag is vastgesteld
op 7 maart 2006 – zijn de minister en de staatssecretaris van EZ
gewezen op het feit dat de gehele commissie voor EZ van deze Kamer bedenkingen
koesterde tegen het voorstel tot het laten vervallen van de goedkeuring door
de Staten-Generaal voor wijzigingen in het Benelux-merkenverdrag. De bewindslieden
van EZ zijn er met dat verslag tevens op gewezen, dat op 14 maart van
dit jaar een debat zou worden gehouden, waarin een vergelijkbare implementatie-
of omzettingsprocedure zou worden betrokken. De minister liet evenwel weten
in de nota naar aanleiding van het verslag van 13 maart 2006 dat hij
het niet nodig vond, zijn in dit wetsvoorstel geformuleerde voorstel bij het
debat te betrekken. Daardoor heeft de minister kennelijk gemist, dat het debat
van 14 maart is uitgemond in het indienen van een motie-Jurgens, die
op 21 maart 2006 is aangenomen met steun van de gehele Kamer. Deze motie
houdt in, dat een delegatie van wetgevende bevoegdheid bij wet aan een lagere
regelgever, welke die lagere regelgever machtigt om af te wijken van een wet
in formele zin, niet is toegelaten. De minister van Justitie heeft toegezegd
om deze stelregel op korte termijn in de Aanwijzingen voor de regelgeving
op te nemen.Vandaag zitten wij hier met een wetsvoorstel, afkomstig van een bewindspersoon
van EZ, waarin een vergelijkbare omzettingsprocedure, "ontleend aan het
gedachtegoed dat is uitgewerkt in" de memorie van toelichting van wetsvoorstel
29474, is opgenomen en waarmee expliciet wordt afgeweken van het grondwettelijke
voorschrift dat verdragsbepalingen de voorafgaande goedkeuring van de Staten-Generaal
vereisen. Ik weet niet of de minister van EZ het in opdracht van de minister
van Justitie opgestelde rapport-Voermans kent, dat op 14 november 2005
aan de Tweede Kamer is gezonden, waarin bij de conclusies staat: "Er
bestaat geen verband tussen de introductie van nieuwe omzettingsinstrumenten
waarmee richtlijnen kunnen worden omgezet op een niveau lager dan een formele
wet, en een blijvende verbetering van de omzettingsprestatie." En even
verder staat "...dat voor de implementatie van EG-richtlijnen de bestaande
wetgevingssystematiek alleszins bruikbaar is en dat hiervoor in beginsel geen
bijzondere delegatiebepalingen met of zonder mogelijkheid tot afwijking van
de wet behoeven te worden ontwikkeld of toegepast." Een dergelijke conclusie
geldt onzes inziens ook voor de thans aan de orde zijnde verdragswijziging.
Juridisch is een dergelijke wijziging mogelijk aan de hand van artikel 92
van de Grondwet, maar een dergelijke wijziging zal naar verwachting evenals
in het zojuist genoemde geval geen zoden aan de dijk zetten voor een versnelde
omzetting.Het is niet nodig om het debat dat leidde tot de unaniem aangenomen motie-Jurgens
over te doen. Ik mag hier dan ook namens de gehele vaste commissie voor EZ
alleen het woord voeren. Een implementatiemethode die sterk vergelijkbaar
is met hetgeen nu wordt voorgesteld, is door de Eerste Kamer afgewezen. Het
nu aan de orde zijnde voorstel betekent dat de Staten-Generaal door het prijsgeven
van hun goedkeuringsrecht hun controle op het Benelux-merkenverdrag en, als
vervolg daarop, ook op andere internationale regelgeving in belangrijke mate
zullen inperken. Dat geldt in ieder geval voor die verdragsontwerpen, waarin
de implementatie nog keuzeruimte laat die door iedere verdragsluitende partij
zelfstandig kan worden ingevuld, bijvoorbeeld in gevallen van minimumharmonisatie.
Als ik het goed zie, zal ook de omzetting van EG-richtlijnen langs de weg
van dit verdrag niet meer op de reguliere wijze via nationale wetgeving worden
vormgegeven. Bovendien is onduidelijk hoe ruim de bepaling van artikel 1.7,
lid 2, van het Verdrag moet worden opgevat. Maar beslissend is het standpunt
van de Kamer, zoals uitgedrukt in de op 21 maart aangenomen motie-Jurgens,
waaruit volgt dat de Kamer het ongewenst acht als zij niet meer zelf de omzetting
van een verdrag in handen heeft. Dat laat natuurlijk onverlet dat de Kamer
het op prijs stelt in de toekomst gedurende de onderhandelingsfase te worden
geïnformeerd over keuzemogelijkheden en beslispunten. Dat zal zeker de
implementatie soepeler laten verlopen en het zal waarschijnlijk in het gros
van de gevallen leiden tot afdoening in de plenaire behandeling als hamerstuk.
Maar het afzien van haar goedkeuringsrecht komt de Kamer niet voor als een
goed idee. Gaarne verneem ik de reactie van de bewindspersonen.Staatssecretaris Van Gennip:Voorzitter. Ik dank de heer Franken voor zijn inbreng mede namens een
aantal andere leden van uw Kamer. Ik wil graag de inhoudelijke kant van de
goedkeuringswet voor het Benelux-verdrag voor merken en modellen met u bespreken.
Hierna zal de minister zich richten op de versnelde implementatieprocedure
van dit verdrag, vergeleken met de EZ-implemen­tatiewet.In het algemeen wil ik u graag vertellen dat het intellectuele eigendomsrecht
op het terrein van merken, tekeningen en modellen op dit moment in de Benelux
geregeld wordt door middel van twee afzonderlijke verdragen die door twee
juridisch gescheiden instanties worden uitgevoerd. Dat stelsel kenmerkt zich
door een aantal tekortkomingen. De heer Franken wees er heel kort ook al op.
De wetgeving op dit gebied is onoverzichtelijk, de uitvoeringskosten zijn
relatief hoog, de uitvoeringsorganisaties bezitten geen rechtspersoonlijkheid
en kunnen hierdoor moeilijk opereren en ten slotte verloopt de implementatie
van Europese richtlijnen in de verdragen te traag door de benodigde
tijdrovende procedures.Eind jaren negentig, bijna tien jaar geleden, werd er begonnen met het
zoeken naar oplossingen voor de genoemde problemen. Na uitgebreide onderhandelingen
heeft dit geresulteerd in het verdrag dat vandaag aan u voorligt. Het doel
van dit verdrag is, het Benelux-recht op het gebied van merken en modellen –
het gaat dus alleen daarover – overzichtelijker te maken en de uitvoering
efficiënter. In dat doel is uiteraard meegenomen het zoeken naar een
methode die ervoor zorgt dat de implementatie van EG-regelgeving en van door
u goedgekeurde verdragen binnen de gestelde implementatietermijnen kan geschieden.
Wij hebben nu legio voorbeelden van de overschrijding van de implementatietermijnen.Uit uw reacties, verwoord door de heer Franken, kan ik opmaken dat u geen
bezwaar hebt tegen de aangedragen oplossingen voor de eerste drie genoemde
tekortkomingen – daar wil ik het op dit moment dan ook niet met u over
hebben – maar dat er bij u bedenkingen zijn gerezen tegen de versnelde
implementatieprocedure die officieel heet "vereenvoudigde omzettingsprocedure".
Dan gaat het met name om artikel 1.7 van het verdrag, waarmee de vierde tekortkoming,
het overschrijden van implementatietermijnen, wordt opgelost. Het gaat met
name om lid 1 en lid 2 van dat artikel.Ik begin met de redenen voor de vereenvoudigde omzettingsprocedure. Het
gaat hier om beleid waarover het parlement al heeft kunnen spreken in het
kader van de EU-regelgeving en om de technische verwerking daarvan in de Benelux-regelgeving.
De procedure is ook bedoeld voor het omzetten van door het nationale parlement
reeds goedgekeurde verdragen. Die huidige systematiek is tijdrovend en ingewikkeld.
De implementatie van Europese richtlijnen geschiedt door de verhouding binnen
de Benelux in twee rondes, terwijl de implementatie van een aantal andere
verdragen op andere gebieden gewoon in één ronde geschiedt.
Er is namelijk bij merken, modellen en tekeningen eerst sprake van een uitgebreide
Benelux-procedure en die houdt in dat wij een gang moeten maken langs diverse
Benelux-gremia, de voorbereidende werkgroep, het Comité van Juristen,
de Benelux Economische Raad en ten slotte het Comité van Ministers.
Daarna moeten de drie nationale parlementen de verdragswijziging goedkeuren.
In vergelijking tot implementatie direct door nationale wetgeving, is het
dus nodig een extra ronde te doorlopen.In de huidige systematiek kunnen de Staten-Generaal bij de goedkeuringsprocedure
aan het eind van het traject de verdragswijzigingen als geheel aannemen of
verwerpen. U bent dus pas helemaal aan het eind van het geheel aan zet en
u kunt alleen het geheel aannemen of verwerpen. De internationale regelgeving
kan immers niet meer gewijzigd worden en amendementen zijn niet meer mogelijk.
Verwerping van zo'n soort verdrag heeft tot gevolg dat de onderhandelingen
met België en Luxemburg heropend moeten worden.Daarbij is het niet alleen onzeker, of de specifieke wensen van de Staten-Generaal
ingewilligd kunnen worden. Het leidt ook onvermijdelijk tot een ruime overschrijding
van de implementatietermijn in alle drie de landen, België, Luxemburg
en Nederland. Daarbij moeten wij ook bedenken dat de nieuwe onderhandelingen
niet kunnen leiden tot wijziging van de internationale of Europese regelgeving.
Het gaat slechts om de wijze van implementatie van die internationale regels
in het verdrag. De onderhandelingsruimte daarbij is uitermate beperkt. Omgekeerd
geldt natuurlijk dat vertraging in België of Luxemburg ook in Nederland
gevolgen heeft en ook in Nederland zal zorgen voor een overschrijding van
de implementatietermijn, ook al is de procedure in Nederland wel tijdig afgerond.Welke oplossing is er voor deze problemen gekozen? Om aan de structurele
overschrijdingen van de implementatietermijn een einde te maken, is in het
verdrag een bepaling opgenomen die het Comité van Ministers de bevoegdheid
geeft om het verdrag te wijzigen om conformiteit met het EU-recht te verzekeren.
Voor de goede orde wijs ik u erop dat wat wij hier voordragen niet nieuw is,
want verdragen worden gewijzigd middels besluiten van volkenrechtelijke organisaties.
Zo kennen bijvoorbeeld het Verdrag voor de Europese Economische Ruimte en
de Schengen Uitvoeringsovereenkomst een soortgelijke procedure.Daarnaast is het belangrijk dat de procedure alleen zal worden toegepast
voor onderdelen van de Europese regelgeving en internationale verdragen die
geen nationale keuzeruimte overlaten. Dat ligt besloten in de verdragstekst
en ik citeer: het verzekeren van conformiteit met een internationaal verdrag
of met de regelgeving van de Europese Gemeenschap inzake merken en tekeningen
of modellen. Met andere woorden: alleen als er sprake is van een-op-eenimplementatie
geldt dat het Comité van Ministers de bevoegdheid krijgt om het verdrag
te wijzigen.Overige verdragswijzigingen, dus als er sprake is van een keuzevrijheid
voor de lidstaten – dat heet dan: gebaseerd op zuiver facultatieve bepalingen
uit die richtlijnen – zullen niet volgens de voorgestelde procedure
worden omgezet, maar op de gewone manier worden voorgelegd aan het parlement.
Dat is de strekking van het tweede lid van artikel 1.7. Volgens het eerste
lid van artikel 1.7 heeft het Comité van Ministers de bevoegdheid om
een verdrag te wijzigen als het gaat om een een-op-eenimplementatie van Europese
regelgeving. Het tweede lid van artikel 1.7 bepaalt dat de gewone procedures
worden gevolgd voor die verdragswijzigingen die niet een-op-een Europese regels
overnemen, maar facultatief zijn.Niettemin onderken ik, samen met de Raad van State, dat hiermee wel gesproken
kan worden over het formeel kleiner worden van de rol van de Staten-Generaal.
Daarom hebben wij in de memorie van toelichting een uitbreiding van de inhoudelijke
rol van de Staten-Generaal voorgesteld. Wij zijn dus aan die kritiek tegemoet
gekomen en daar komt ook de zin uit voort: gebaseerd op het gedachtegoed van
de EZ-implementatierichtlijn. Dit omdat wij voorstellen om eerder in het traject
de discussie met het parlement aan te gaan, of u in ieder geval te informeren.
Als u de discussie wilt aangaan, dan kan dat dus. Dan gaat het er dus niet
meer om, het geheel aan het einde van het traject af te wijzen of aan te nemen,
maar dan komt u al veel eerder aan het woord, tijdens het totstandkomen van
de EU-richtlijn, zodat u ook werkelijk invloed hebt op het proces. Mijns inziens
is dat dus een verbetering van uw positie en de minister zal nog nader ingaan
op het hele proces. Gehoord de overige bezwaren die u hebt en die de heer Franken zojuist
heeft verwoord, wil ik u ook het volgende aanbieden. Naast de uitbreiding
van de inhoudelijke rol van de Staten-Generaal in een eerder stadium, die
dus al verwoord is in het voorstel dat voor u ligt, wil ik u aanbieden om
een instemmingsrecht aan het einde van het implementatietraject op te zetten.
Dit doe ik om uw zorgen over de onderhavige procedure volledig weg te nemen.
Ik stel voor, dat instemmingsrecht in de goedkeuringswet op te nemen op de
manier waarop dat bij de goedkeuringswet van bijvoorbeeld de Schengen Uitvoeringsovereenkomst
is geregeld. Die geeft, net als het Benelux-verdrag, de verantwoordelijke
ministers de bevoegdheid om wijzigingen in het verdrag aan te brengen. Het
parlement is met de Schengen Uitvoeringsovereenkomst akkoord gegaan nadat
in de goedkeuringswet een parlementair instemmingsrecht was opgenomen. Ik
bied u dus een parlementair instemmingsrecht aan zodra de Nederlandse inbreng
in het Comité van Ministers plaatsvindt. U wordt dus eerder bij het
proces en de inhoud ervan betrokken. Ik verzoek u echter om dit wetsvoorstel
niet aan te houden totdat dat instemmingsrecht formeel wettelijk is geregeld.
Ik beloof u dat ik tot de tijd dat dit formeel wettelijk geregeld is, hetgeen
betekent dat ik het eerst bij de Tweede Kamer moet indienen, zal handelen
alsof het al op die manier in het wetsvoorstel is opgenomen. Ik zal het wetsvoorstel
waarmee dat instemmingsrecht wordt geregeld, zo spoedig mogelijk bij de Tweede
Kamer indienen. Ik hoop dat ik hiermee de zorgen van uw Kamer over uw rol
in het voorliggende verdrag heb weggenomen, zodat uw Kamer spoedig met de
goedkeuringswet kan instemmen. Concluderend: het eerste lid van artikel 1.7
geeft aan dat zodra er sprake is van een een-op-eenimplementatie, die door
het Comité van Ministers wordt opgenomen. Het tweede lid geeft aan
dat zodra een land de keus heeft, het parlement in zicht komt en er met de
regering over kan spreken. Het instemmingsrecht gaat in op het moment van
de Nederlandse inbreng in het Comité van Ministers, dus op het cruciale
moment, waardoor het parlement nog de meeste invloed kan uitoefenen.Het doel van het voorliggende Benelux-verdrag is overzichtelijke regelgeving,
een efficiënter uitvoeringsapparaat en een betere en snellere manier
van implementeren van Europese regelgeving en van goedgekeurde verdragen.
Uw rol wordt versterkt aan het begin van het implementatietraject, maar ook
aan het eind en wel door het instemmingsrecht, zoals het ook in de Schengen
Uitvoeringsovereenkomst is geregeld.Ik hoop hiermee recht te hebben gedaan aan de zorgen die u hebt geuit.
Ik geef mijn collega graag de gelegenheid om de EZ-implementatiewet toe te
lichten.De voorzitter:Dat is officieel de taak van de voorzitter, maar ik volg u graag, mevrouw
de staatssecretaris.Staatssecretaris Van Gennip:Excuses. Ik zocht naar een mooie slotzin.De voorzitter:Ik geef het woord aan de minister.Minister Brinkhorst:In aanvulling op wat de staatssecretaris inhoudelijk heeft gezegd over
het Benelux-merkenverdrag ga ik graag in op de problematiek, geschetst door
senator Franken. Het gaat inderdaad om de relatie tussen het Benelux-verdrag
en het EZ-implementatievoorstel. Zoals de heer Franken heeft gezegd, is in
de memorie van toelichting een verband gelegd met dat wetsvoorstel. De staatssecretaris
heeft gezegd dat dit verband in de eerste plaats betrekking had op het voorkomen
van achterstanden bij de implementatie van de Europese richtlijn.Het EZ-implementatievoorstel is nog niet behandeld door de Tweede Kamer.
In die zin hebt u dus een aanzienlijke voorsprong op uw collega's aan de overkant.
Destijds werd ik tot het doen van dat voorstel door een veel bredere problematiek
gemotiveerd. Uw Kamer houdt zich daar in een andere zin mee bezig: het feit
dat zowel de Tweede als de Eerste Kamer regelmatig pas aan het eind van het
wetgevingsproces betrokken is bij de implementatie van Europese wetgeving
en dat dit op een andere manier moet worden geregeld dan in het verleden.
Daarom heb ik dit initiatief genomen. Mede vanwege mijn eigen parlementaire
verleden hecht ik aan een optimale betrokkenheid van de Staten-Generaal in
de fase waarin Europese wetgeving werkelijk tot stand komt. Europese wetgeving
komt op een geheel andere wijze tot stand wegens de samenwerking tussen de
Europese Commissie, het Europees Parlement en de Raad van Ministers. Ik ben
nogal geïnspireerd geweest door een aantal ongelukkige voorvallen. Daarbij
wilde zowel de Tweede als de Eerste Kamer bij de implementatie terugkomen
op wat in feite al Europees geregeld was. De gang van zaken rondom de biotechnologierichtlijn
is u allemaal bekend. Die ligt ons nog zeer vers in het geheugen. Daarom vormt
de kwestie van het vergroten van de betrokkenheid van de Staten-Generaal in
de fase waarin die keuzes nog wel kunnen worden beïnvloed tijdens het
proces van totstandkoming van Europese Unierichtlijnen een heel essentieel
onderdeel van het EZ-implementatievoorstel. Daar gaat het Benelux-merkenverdrag
helemaal niet over.De heer Franken was zo vriendelijk, in zijn tekst aan te geven dat wellicht
in verband met het experimenteren andere procedures kunnen worden voorzien.
Je kunt in zekere zin stellen dat het EZ-implementatiewetsvoorstel een soort
van eerste experiment met een nieuwe cultuur is, een nieuwe rechtscultuur,
een nieuwe politieke cultuur ten aanzien van hoe wij in dit land met Europese
wetgeving moeten omgaan. Niet die bredere problematiek vormde echter de aanleiding
van de thans voorliggende verdragswijziging. Om die reden heb ik eigenlijk
een zeer indirect verband gezien. Mij zijn althans op het gebied van het merkenrecht
geen problemen als die met de biotechnologierichtlijn bekend.De relatie die deze dossiers enigszins met elkaar vergelijkbaar maakt,
is dat in beide gevallen het betrekken van de Staten-Generaal aan de orde
is. De achtergrond verschilt alleen. Om die reden lijkt het mij goed dat het
Benelux-merkenverdrag apart wordt behandeld en dat de oplossing, hoop ik,
gelegen is in de suggestie van de staatssecretaris aan de Kamer. Ik beperk
mij verder tot de EZ implementatiewet. Het Benelux-verdrag inzake merken had
te maken met de specifieke oplossing die is gekozen ter voorkoming van vertraging:
een verdragswijziging door het Comité van Ministers. Die problematiek
is absoluut niet aan de orde bij de EZ-implementatiewet. Er is dus een heel
verschil in juridische techniek, want het recht op het gebied van merken,
tekeningen en modellen hebben wij jaren geleden samen met de
Belgen en de Luxemburgers in het verdrag in het kader van de Benelux geregeld.
Zo'n verdrag werkt rechtstreeks door in de rechtsordes van de drie Benelux-staten.
De Europese Unie ging zich ook bezighouden met deze rechtsgebieden en dat
impliceerde dat vanwege de keuze die vanuit de Benelux-optiek was gemaakt,
deze richtlijnen moesten worden geïmplementeerd door middel van verdragen.
Bij het EZ-implementatiewetsvoorstel gaat het om gewone nationale wetgeving.
Er is geen verdrag bij aan de orde. Het gaat om pure nationale wetgeving.
Zoals ik zei, is naast de kwestie van het eerder betrekken van het parlement
gekozen voor het voorkomen van vertraging bij de implementatie van richtlijnen
door in ruimere mate gebruik te maken van delegatie en algemene maatregelen
van bestuur.De heer Franken heeft gesuggereerd dat er sprake kan zijn van strijdigheid
met de Grondwet. Over die vraag kom ik eerst nog te spreken met de Tweede
Kamer. Uw Kamer is er terecht altijd zeer op gebrand om een onderscheid te
maken tussen wat in de Tweede Kamer en wat in de Eerste Kamer gebeurt. Het
EZ-implemen­tatievoorstel ligt niet bij uw Kamer voor. Ik zal er daarom
in eerste instantie over spreken met de Tweede Kamer. Ik zal de Tweede Kamer
op haar verzoek wel een reactie sturen op de in uw huis aangenomen motie-Jurgens.
Dat spreekt vanzelf, want die problematiek komt toch weer terug in de Tweede
Kamer. Ik loop daarop nu niet vooruit.Het is wel van belang dat die grondwettigheidsdiscussie hier nu niet aan
de orde hoeft te zijn, omdat wij te maken hebben met een verdrag. Om die reden
ook ben ik van mening dat als uw Kamer het nu voorliggende wetsvoorstel tot
goedkeuring van het Benelux-verdrag aanvaardt er op geen enkele wijze sprake
kan zijn van een precedentwerking met betrekking tot het aanstaande implementatiewetsvoorstel
op het terrein van Economische Zaken. Hierover maak ik overigens nog de inhoudelijke
opmerking dat dit wetsvoorstel niet gaat over de vraag of de wet wordt gewijzigd
bij lagere wet- en regelgeving, maar wel over de vraag van ruime delegatie.
Er is sprake van een ruime delegatie, zij het niet onbegrensd. Om die reden
is het ook mijn stellige overtuiging dat wij blijven binnen de gebruikelijke
constitutionele verhoudingen.De heer Franken heeft nog de vraag gesteld of ik het rapport van de heer
Voermans ken en hoe dat rapport zich verhoudt tot de implementatiewet. Het
antwoord op de eerste vraag is uiteraard bevestigend. De conclusie in dit
rapport is onder andere dat er geen rechtstreeks verband bestaat tussen nieuwe
omzettingsinstrumenten en een blijvende verbetering van de omzetting van Europese
richtlijnen.Welnu, het implementatiewetsvoorstel introduceert geen nieuwe omzettingsinstrumenten
maar blijft binnen de reguliere, zij het ruime delegatiegrondslagen. Voorts
moeten volgens het rapport-Voermans verbeteringsmaatregelen in verband met
elkaar worden gezien. Alleen nieuwe instrumenten introduceren zou inderdaad
niet helpen. Dat doet wij met dit wetsvoorstel ook niet. Wij blijven daarmee
binnen de grondwettelijke orde. Het is mijn stellige overtuiging dat het EZ-implementatievoorstel
om die reden ook geen nadelige werking heeft voor het Benelux-merkenverdrag
dat thans voor goedkeuring in uw Kamer aan de orde is.De heer Franken (CDA):Voorzitter. Ik heb zojuist namens alle fracties het woord mogen voeren.
Ik verzoek u om een korte schorsing om nader overleg te plegen over het voorstel
dat de staatssecretaris heeft gedaan.De heer Franken (CDA):Voorzitter. Ik heb zojuist namens alle fracties het woord mogen voeren.
Ik verzoek u om een korte schorsing om nader overleg te plegen over het voorstel
dat de staatssecretaris heeft gedaan.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.De heer Franken (CDA):Voorzitter. Inhoudelijk gaat het hier om prima voorstellen; daarover zijn
wij het allen eens. Alleen blijft de vereenvoudigde omzettingsprocedure een
probleem. Daar zit een flinke angel. De argumenten van de Kamer zijn nog steeds
dat de Staten-Generaal hun controle op het Benelux-merkenverdrag ingeperkt
zullen zien door verlies van keuzeruimte bij gevallen van minimumharmonisatie –
de Raad van State noemt dat ook een nadeel – en dat de omzetting van
EG-richtlijnen niet meer op de reguliere wijze plaatsvindt, omdat een aanpassing
niet meer aan nationale parlementen hoeft te worden voorgelegd, terwijl Nederland
wel via het communautaire recht verantwoordelijk is voor correcte en tijdige
omzetting. Daaraan komt Nederland echter niet meer te pas omdat het Comité
van Ministers dit doet.Wij hebben gesproken over de mogelijkheid dat het parlement vroegtijdig
informatie zou krijgen. Ik heb dat ook gelezen in de brief van de minister
in de andere procedure, die aan de overkant ligt en waarover wij dus niet
verder spreken. Het gedachtegoed daaruit is hier echter wel voortdurend op
tafel. Dit blijft toch een probleem opleveren. De minister heeft verder artikel
81 van de Grondwet genoemd, maar daarover is het debat naar aanleiding van
de motie-Jurgens gevoerd, dus dat is hier niet aan de orde. Juridisch is het
ook mogelijk om het aan het Comité van Ministers op te dragen, maar
de Kamer vindt dat ongewenst. Nog steeds is niet aangetoond dat de overschrijding
van een implementatietermijn aan de parlementaire behandeling ligt. Dat is
steeds in de gevallen die zijn geanalyseerd te wijten geweest aan het hele
voortraject.Nu heeft de staatssecretaris toegezegd dat zij een brief aan de Kamer
zal schrijven dat toch altijd een instemmingsrecht voor het parlement zal
gelden wanneer er keuzemogelijkheden zijn. Eigenlijk is het niet helemaal
duidelijk wat zij daarmee bedoelt. Wil men dit juridisch doordenken, dan zal
de staatssecretaris of de minister in die brief moeten schrijven dat het kabinet
een novelle zal voorbereiden waarin staat dat artikel 1.7, lid 2, niet wordt
toegepast in de zin die de Kamer vreest. Men zou kunnen zeggen dat er dan
een volkenrechtelijk voorbehoud zou moeten worden gemaakt ten aanzien van
de goedkeuring van dit verdrag. In ieder geval kan de Kamer op dit moment,
waarbij deze onduidelijkheid nog bestaat, niet tot goedkeuring overgaan. Ik
ben daarom benieuwd om van de bewindspersonen te horen wat er in de brief
met betrekking tot het instemmingsrecht precies zal worden geschreven. Ik
meen dat wij pas daarna kunnen beslissen over de stemming en over het moment
waarop die zal plaatsvinden.Staatssecretaris Van Gennip:Voorzitter. Het voorstel dat ik heb gedaan over het instemmingsrecht zal
ik heel kort nogmaals verwoorden. Ik zal het ook graag in een brief aan uw
Kamer doen toekomen, zodat u de toezegging van het kabinet ook op papier hebt.
De bedoeling van het instemmingsrecht is dat de Kamer invloed uitoefent op
het moment dat de Nederlandse minister in het Comité van Ministers
ja of nee moet zeggen. Uw Kamer kan daartoe het debat met de verantwoordelijke
minister aangaan over het standpunt van Nederland in het Comité van
Ministers. Dat geldt zowel voor die wijzigingen die onder lid 1 van artikel
1.7 vallen – dan gaat het om de een-op-eenimplementatie – als
voor die wijzigingen die onder lid 2 vallen, waarbij een keuzevrijheid geldt
voor de landen. Daarnaast zal ik de Kamer in deze brief nogmaals laten weten
dat lid 2 ertoe strekt dat het parlement altijd in debat kan gaan met de bewindspersoon,
of ik dat ben of mijn ambtsvolger, wanneer sprake is van keuzevrijheid. Alleen
de een-op-een-implementatie gaat direct via het Comité van Ministers.
Het instemmingsrecht dat nog moet worden toegevoegd, betreft dus het feit
dat de Kamer altijd het instemmingsrecht heeft, op een eerder moment dan zij
nu aan zet is en inhoudelijker dan nu het geval is. Lid 2 behelst dat de wijzigingen
waarbij de lidstaten een keuzevrijheid hebben, altijd aan de Kamers kunnen
worden voorgelegd.Ik zeg graag toe dit in de komende dagen op papier te zetten, opdat de
Kamer het rustig kan nalezen en de juridische consequenties ervan kan bestuderen.
Ik vraag de Kamer echter wel om deze goedkeuringswet na ontvangst van mijn
brief in ieder geval nog voor het einde van april te behandelen. Dan loopt
de implementatietermijn af. Als wij de implementatietermijn overschrijden,
zullen wij maanden, zo niet langer vertraging oplopen. Dat geldt ook als wij
het pad van een novelle zouden moeten volgen. Dat kan tot grote schadeclaims
lijden, ook in België en Luxemburg. De schadeclaims die zij zullen krijgen,
zullen zij naar ons doorschuiven.De heer Franken (CDA):Het treft dat een civielrechtelijk geschoold jurist voor u staat. Ik zie
zulke schadeclaims niet zo erg aankomen. Het gaat over de samenwerking van
merkenbureaus die op dit moment al samenwerken. Zij krijgen rechtspersoonlijkheid.
Dat is alleen maar gemakkelijker. Zij kunnen best nu al naar de notaris gaan
om de statuten voor deze rechtspersoon te laten maken.Staatssecretaris Van Gennip:Zij kunnen inderdaad zonder meer de toekomstige situatie goed voorbereiden.
Het is altijd lastig vast te stellen of de oorzaak van de overschrijding van
de implementatietermijn bij de ambtelijke voorbereiding of het parlement ligt.
Ik meen dat sprake is van een combinatie hiervan, die voortkomt uit de manier
waarop het systeem in elkaar steekt. Wij moeten twee ronden maken, terwijl
wij bij andere Europese regelgeving altijd maar met een enkele ronde kunnen
volstaan. Daarop zijn de oplossingen gericht. Ik zeg nogmaals toe een en ander
graag in een brief te zullen vastleggen.De heer Franken (CDA):De staatssecretaris zegt dat het ligt aan het hele proces. In het proces
van implementatie spelen verschillende actoren een rol. Ik poneer de stelling
dat de actor die in dezen geen schuld draagt, het parlement is.Staatssecretaris Van Gennip:Ik hoor u. Voor mij komt het er op neer dat wij te maken hebben met lange
implementatietermijnen. Daarvoor wil ik een oplossing bieden. Dat was ook
de inzet van mijn ambtsvoorgangers. Wij zijn al bijna tien jaar bezig met
dit verdrag. In België en Luxemburg is het overigens als goedgekeurd.
Die zijn voor eind april klaar. De Kamer zal van mij een brief ontvangen waarin
ik de instemmingsprocedure nogmaals duidelijk zal maken. Ik hoop dat wij de
discussie daarna kunnen hervatten.De voorzitter:Ik stel vast dat de minister geen behoefte heeft aan het geven van een
nadere reactie.Ik constateer dat wij niet tot besluitvorming over het voorstel kunnen
overgaan in afwachting van de gevraagde brief. Ik stel voor, de beraadslaging
te schorsen tot een nader te bepalen datum.Daartoe wordt besloten.De beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20052006-1171-1176.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl