Voortzetting van de behandeling van:  - het wetsvoorstel Wijziging van de Pensioen- en Spaarfondsenwet en enige andere wetten (recht van keuze voor ouderdomspensioen in plaats van nabestaandenpensioen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen) (26711)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2000-2001, pag. 706-713

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

22-01-2001

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

nr. 15, pagina 706-713

19-12-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26711Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek in verband met de openstelling van het huwelijk voor personen van hetzelfde geslacht (Wet openstelling huwelijk) (26672); - Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek (adoptie door personen van hetzelfde geslacht) (26673)Pagina 652-673
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap met betrekking tot de verkrijging, de verlening en het verlies van het Nederlanderschap (25891, R1609); - Goedkeuring van het op 6 november 1997 te Straatsburg totstandgekomen Europees Verdrag inzake nationaliteit, en voornemen tot opzegging van de op 13 september 1973 te Bern totstandgekomen Overeenkomst inzake beperking van het aantal gevallen van staatloosheid (26990, R1647)Pagina 640-652
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Gemeentewet met betrekking tot de onroerende-zaakbelastingen (27246)Pagina 703-703
Behandeling van: - het wetsvoorstel Nieuwe regeling voor verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds (Wet verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds 200.) (27073)Pagina 678-685
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Regels met betrekking tot het beëindigen van de overeenkomst van samenwerking van de elektriciteitsproductiesector en tot het aandeelhouderschap van de netbeheerder van het landelijk hoogspanningsnet (Overgangswet elektriciteitsproductiesector) (27250)Pagina 629-640
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafrecht, het Wetboek van Strafvordering, de Wet op de rechterlijke organisatie en het voorstel voor een Penitentiaire beginselenwet (strafrechtelijke opvang verslaafden) (26023)Pagina 685-686
Stemming over het wetsvoorstel Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek in verband met de openstelling van het huwelijk voor personen van hetzelfde geslacht (Wet openstelling huwelijk) (26672)Pagina 687-687
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van een aantal socialeverzekeringswetten ter verkorting van beslistermijnen bij beschikkingen op aanvraag (Wet beslistermijnen sociale verzekeringen) (27248)Pagina 673-678
Stemming over: - het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafrecht, het Wetboek van Strafvordering, de Wet op de rechterlijke organisatie en de Penitentiaire beginselenwet (strafrechtelijke opvang verslaafden) (26023)Pagina 687-687
Stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van het Belastingplan, te weten: - de gewijzigde motie-Rensema c.s. (27466, EK nr. 132d) betreffende de waardestijging van onroerende zakenPagina 686-687
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van een aantal socialeverzekeringswetten ter verkorting van beslistermijnen bij beschikkingen op aanvraag (Wet beslistermijnen sociale verzekeringen) (27248)Pagina 688-694
Presentie en opening (dinsdag 19 december 2000)Pagina 629-629
Stemming over het wetsvoorstel: - Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek (adoptie door personen van hetzelfde geslacht) (26673)Pagina 687-688
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Pensioen- en Spaarfondsenwet en enige andere wetten (recht van keuze voor ouderdomspensioen in plaats van nabestaandenpensioen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen) (26711)Pagina 706-713
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Nieuwe regeling voor verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds (Wet verplichte deelneming in een bedrijfstakpensioenfonds 200.) (27073)Pagina 703-706
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Pensioen- en Spaarfondsenwet en enige andere wetten (recht van keuze voor ouderdomspensioen in plaats van nabestaandenpensioen en gelijke behandeling van mannen en vrouwen) (26711)Pagina 694-703

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van de Pensioen- en Spaarfondsenwet en enige andere
wetten (recht van keuze voor ouderdomspensioen in plaats van nabestaandenpensioen
en gelijke behandeling van mannen en vrouwen) (26711).De beraadslaging wordt hervat.Staatssecretaris Hoogervorst:Voorzitter! Ik dank de Kamer voor haar inzet in eerste termijn. Het doel
van dit wetsvoorstel is ten eerste de regeling van een gelijke behandeling
naar burgerlijke staat, met name door middel van het recht op uitruil, te
weten artikel 2b. Ten tweede beoogt het te regelen dat mannelijke en vrouwelijke
werknemers die van hun werkgever een pensioentoezegging krijgen, op de pensioendatum
met dezelfde periodieke uitkering naar huis gaan. De keuzen ten aanzien van
deze beide aspecten waren niet eenvoudig en hebben zowel in de Tweede Kamer
als in uw huis aanleiding gegeven tot interessante beschouwingen en veel moeilijke
vragen. Ik constateer dat deze zich met name richten op de uitvoerbaarheid
van het wetsvoorstel, niet zozeer op de doelstellingen. Daaruit begrijp ik
dat deze Kamer zich in beginsel in het wetsvoorstel kan vinden. Uitvoerbaarheid
is voor mij natuurlijk ook een heel belangrijk aspect en ik meen dat wij door
de vragen in de schriftelijke ronde kunnen komen tot een evenwichtige invoering
van het wetsvoorstel, al zal ik in mijn betoog een aantal toezeggingen
aan de Kamer doen aangaande het overleg met de betrokken partijen.De heer Woldring vroeg of ik van mening ben dat de werking van artikel
2b PSW op korte termijn is afgelopen omdat de beoogde situatie dan is gerealiseerd:
het nabestaandenpensioen zou dan kunnen verdwijnen als gevolg van dit wetsvoorstel.
Als wij niets hadden gedaan en het oorspronkelijke amendement volledig hadden
uitgevoerd, dan twijfel ik er niet aan dat het hele nabestaandenpensioen was
verdwenen. Wij vonden dat riskant en daarom hebben wij op beperkte schaal,
namelijk voor het nabestaandenpensioen op risicobasis, wel de mogelijkheid
tot handhaving opengelaten. Dat geeft een zekere spanning in de solidariteit
tussen alleenstaanden en de mensen met partners, de oorspronkelijke overspannen
solidariteit, en de wens tot individualisering en redressering van die overspannen
solidariteit. De heer Hessing is daarop uitgebreid ingegaan. Het kabinet heeft
echt voor een middenweg gekozen: niet omdat die het gemakkelijkst was, maar
ook omdat wij echt menen dat het algeheel verdwijnen van het nabestaandenpensioen
ongewenste maatschappelijke situaties zou kunnen doen ontstaan. In de Tweede
Kamer heb ik dat met de D66-fractie, die zeer aan het oorspronkelijke amendement
hecht, besproken. Zij maakt zich terecht zeer druk om nabestaanden die in
de kou dreigen te komen te staan. Ik geef u op een briefje dat er, als de
uitruilmogelijkheid van nabestaandenpensioen op risicobasis was opengesteld,
heel wat witte vlekken waren ontstaan. Dat vonden wij niet wenselijk. Er is
een spanning tussen individualisering en solidariteit, maar anders dan de
heer Hessing ben ik van oordeel dat solidariteit wel degelijk een integraal
onderdeel van de aanvullende pensioenen uitmaakt. En niet alleen in de belastingsfeer:
aanvullende pensioenen zijn te beschouwen als een verzekering, want bij het
ouderdomspensioen is sprake van een onzeker risico, in casu de leeftijd waarop
iemand komt te overlijden. Om dit te verzekeren worden de risico's gespreid.
Het feit dat iemand zonder partner meebetaalt aan een voorziening voor de
nabestaanden van mensen met een partner, staat dus naar mijn stellige overtuiging
niet haaks op het uitgangspunt dat pensioenen als uitgesteld loon moet worden
gezien. Het is echt een kwestie van maatvoering en ik denk dat het kabinet
de juiste maat heeft weten te vinden.De heer Hessing heeft gevraagd of ik over harde cijfers beschik over de
pensioenregelingen waarin het nabestaandenpensioen geheel wordt afgeschaft.
Ik beschik niet over die cijfers, maar duidelijk is wel dat er een hele brede
trend is die leidt tot wijzigingen in het nabestaandenpensioen en dan in het
bijzonder in de omzetting van opbouw- naar risiconabestaandenpensioenen.Voorzitter! Meerdere sprekers hebben aandacht gevraagd voor de kleine
collectiviteiten. Bij verzekeraars komen kleine collectiviteiten en individuele
contracten veel voor. Erkend moet worden dat een grote inspanning nodig is
om alle contracten aan te passen. Aanleiding tot verder uitstel is dat voor
mij echter niet. Dat is overigens ook niet het grootste knelpunt. Het grootste
knelpunt is volgens de Kamer namelijk het feit dat dit wetsvoorstel tot lastenverhoging
zou leiden.Zoals ook al is aangegeven in de stukken kunnen de lastenverhogingen naar
mijn stellige overtuiging worden beperkt. Het is namelijk zo dat individuele
verzekeringen nu al vaak in mantelcontracten worden afgesloten bij een en
dezelfde verzekeraar. Dat biedt mogelijkheden voor kostenbeheersing, aangezien
de risico's zo kunnen worden gespreid. Aangezien verzekeraars hun marktaandeel
zullen willen handhaven en zo mogelijk zelfs uitbreiden, zullen zij naar mijn
stellige verwachting pensioenproducten met een zo gunstig mogelijk resultaat
ontwikkelen die zekerheid bieden aan de deelnemers.Het Verbond van verzekeraars heeft in een brief aan de Kamer geschreven
dat mijn suggestie om de ruilvoet bij kleine collectiviteiten en individuele
polissen vast te stellen op portefeuilleniveau niet uitvoerbaar is, omdat
verzekeraars hun cliënten niet kunnen verplichten, solidair met elkaar
te zijn. Op zichzelf is dat juist, zoals mevrouw Ter Veld terecht opmerkte.
Er hoeft hier echter helemaal geen sprake van te zijn. Ik neem daarbij wel
aan dat de contractspartijen van de verzekeraars goed in staat zullen om een
afweging van de voor- en nadelen te maken die verbonden zijn aan de verschillende
opties. De contractpartijen kunnen niet worden gedwongen om te kiezen voor
een ruilvoet op portefeuilleniveau, maar ik denk wel dat het de meest voordelige
aanbieding zal zijn die verzekeraars kunnen doen en dat daarom hiervoor in
de praktijk toch zal worden gekozen. De verzekeraars kunnen hier immers niet
achterblijven.Mevrouw Ter Veld en de heer Hessing hebben gevraagd of ik bereid ben om
onderzoek te laten verrichten naar de uitvoerbaarheid van de individuele contracten
en de kleine collectiviteiten. Ik ben natuurlijk niet blind voor de problemen
die kunnen ontstaan. Dat is de reden dat ik in de Tweede Kamer heb aangegeven
dat ik in het najaar van 2001 de sociale partners zal consulteren over de
uitvoerbaarheid van de wet op het punt van kleine collectiviteiten en individuele
contracten. Ik heb aangegeven dat als hieruit blijkt dat er moeilijkheden
zijn met het onderbrengen van de pensioentoezegging bij pensioenuitvoerders,
dit aanleiding kan zijn voor een herbezinning op het inwerkingtredingstraject.Mij is voorgesteld om dat overleg te vervroegen. Dat acht ik echter niet
zinvol, omdat men in de praktijk zal moeten ontdekken waar de eventuele problemen
liggen. Daar moet genoeg tijd voor worden genomen. Ik ben er verder van overtuigd
dat als ik aanbied om al in januari met de diverse partijen om de tafel te
gaan zitten, men vanaf nu op zijn handen zou gaan zitten. Dat lijkt mij niet
zinvol. Ik wil echter wel aanbieden dat ik in september 2001 niet alleen met
de sociale partners zal overleggen, maar ook met de pensioenuitvoerders, zodat
ook zij hun problemen aan ons kunnen voorleggen.Mevrouw Ter Veld heeft gewezen op de problemen waarmee het MKB kan worden
geconfronteerd. Het moet mij van het hart dat ik het opmerkelijk vind dat
het MKB, een van de grootste cliënten van verzekeraars en grotendeels
verantwoordelijk voor de kleine collectiviteiten, sinds de behandeling in
de Tweede Kamer op geen enkele manier contact met ons heeft opgenomen. Niettemin
zeg ik graag toe om in september niet alleen de sociale partners, maar ook
de pensioenuitvoerders in het overleg te betrekken. Ik denk
dat dit zinvol kan zijn. Bovendien zeg ik toe dat, als het nodig mocht zijn,
ik bereid ben om binnen het kader van de wet te bezien in hoeverre er in de
AMvB aanpassingen kunnen worden aangebracht die tegemoetkomen aan de uitvoeringsproblemen.
Ook dat zal in september moeten blijken.Met genoegen heb ik kennis genomen van het feit dat de fractie van D66
volledig mijn standpunt deelt omtrent de gelijke behandeling bij beschikbare
premieregelingen, al heeft zij daar nog wat nadere vragen over gesteld. Mevrouw
Ter Veld is overigens terecht teruggekomen op de vraag hoe de inwerkingtreding
van artikel 2b per 2002 zich verhoudt tot de inwerkingtreding van het voorschrift
inzake gelijke uitkeringen bij beschikbare premieregelingen per 2005. In mijn
brief aan de Tweede Kamer van 16 juni heb ik aangegeven dat het keuzerecht
van artikel 2b, PSW, in werking treedt per 2002 voor alle typen pensioenregelingen.
Bij een beschikbare premieregeling hoeft de uitruil over de opbouw van nabestaandenpensioenen
in de periode 2002-2005 echter nog niet op sekseneutrale wijze plaats te vinden.
Sekseneutrale uitruil geldt dus pas vanaf uiterlijk 2005. Voorzover ik niet
helder ben geweest in de memorie van toelichting, hoop ik dat ik dat nu wel
ben.Er was brede belangstelling voor de sekseneutrale sterftetafels. Ik heb
al in de schriftelijke voorbereiding aangegeven dat een voorschrift tot sekseneutrale
sterftetafels alleen in Nederland moeilijk realiseerbaar zal zijn. Dat is
iedereen ook wel met mij eens, denk ik. Invoering hiervan op Europees niveau
is natuurlijk een ander verhaal. Daarom heb ik in de Tweede Kamer ook geen
bezwaren geuit tegen een motie om met name op Europees niveau onderzoek te
verrichten naar het hanteren van sekseneutrale sterftetafels in de andere
lidstaten. Invoering hiervan in Nederland voordat dit onderzoek is afgerond,
lijkt mij niet wenselijk. Zoals ik tijdens de plenaire behandeling in de Tweede
Kamer ook al heb aangegeven, lijkt het moment waarop op Europees niveau sekseneutrale
sterftetafels worden vereist mij nog erg ver weg. In de meeste landen heeft
men geen aanvullende pensioenen, om maar iets te noemen.De heer Hessing van D66 noemde het onderzoek reeds en vroeg zich af of
ik niet onwillig was bij het uitvoeren van de motie. Hij sprak over jaartallen
rond 2011. Ik kan hem verzekeren dat ik niet onwillig ben. Het onderzoek bestaat
uit twee delen. In 2001 zal een inventarisatie worden gemaakt van het gebruik
van sekseneutrale sterftetafels in de EU-landen – daarbij zal ik ook
Denemarken meenemen, zeg ik tegen mevrouw Zwerver – en in een paar andere
landen, die wellicht interessant zijn. Vervolgens zal in het jaar daarop een
studie worden verricht naar de mogelijkheden om in Nederland sekseneutrale
sterftetafels in te voeren, gegeven de situatie in de andere landen. Deze
studie zal inzicht moeten verschaffen in de mogelijke effecten van een dergelijke
maatregel. Ik ben bereid, gezien de wensen hieromtrent in deze Kamer, om dit
onderzoek in 2003 af te ronden, wat die eerste twee fasen betreft. Daarna
ben ik bereid, zeg ik in antwoord op de zeer stellige vragen van mevrouw Ter
Veld, om met de pensioenuitvoerders te praten over de invulling die zij geven
aan de wettelijke voorschriften, alsook over de wijze waarop zij invoering
van sekseneutrale sterftetafels mogelijk achten. Het uitvoeringsoplossingsonderzoek
waar mevrouw Ter Veld naar vroeg, komt er gewoon. Dat zeg ik hierbij toe.Het spreekt voor zich dat, als uit die studie blijkt dat het invoeren
van sekseneutrale sterftetafels grote voordelen met zich brengt, het kabinet
niet zal aarzelen hiertoe over te gaan. Dat zal ook het geval zijn als in
de Europese Unie de sekseneutrale sterftetafels zullen worden ingevoerd. Mocht
dit allemaal niet het geval zijn, dan is het zinvol om eerst ervaring op te
doen met het huidige wetsvoorstel. Die ervaring wordt natuurlijk pas vanaf
2005 opgedaan. Dan kan de evaluatie pas na vijf jaar vruchtbaar zijn. Maar
het hele complex rond de sekseneutrale tafels hoeft dus niet tot 2011 te wachten.
Ik zeg toe dat in 2003 het uitvoeringsoplossingsonderzoek plaatsvindt.De leden van de fracties van de PvdA en de VVD gaan in op de gevolgen
van dit wetsvoorstel: de flexibilisering van de arbeidsvoorwaarden bijvoorbeeld
in de vorm van een cafetariamodel. Het zal echter niet zo zijn zoals mevrouw
Ter Veld meent dat een vrouw zou kunnen kiezen voor een langer ouderschapsverlof
als zij niet kiest voor een ouderdomspensioen. Het gaat hier niet om het uitruilen
van een pensioen voor ouderschapsverlof, maar om een keuze voor het een of
het ander. Bovendien is voor de gelijke behandeling van mannen en vrouwen
bepalend de uitkomst van het pensioen en niet het verschil in premie die voor
mannen en vrouwen betaald wordt door de werkgever. Een man zal zich dan ook
niet kunnen beroepen op ongelijke behandeling.Mevrouw Ter Veld is ook uitgebreid ingegaan op het shoppen. De mogelijkheid
om op de datum waarop het pensioen ingaat de waarde over te dragen aan een
andere pensioenuitvoerder die een aantrekkelijk aanbod doet, wordt per 1 januari
expliciet in de PSW opgenomen in het kader van de Aanpassingswet inkomstenbelasting
2001. Het feit dat het shopverbod eerst in de PSW werd geïntroduceerd
en nu in het kader van de Aanpassingwet weer wordt ingetrokken heeft slechts
praktische oorzaken. In de Tweede Kamer ben ik daar vrij uitgesproken over
geweest. De oorzaak was een communicatiestoornis tussen departementen. De
talloze keren dat ik hierover met de Tweede Kamer en met deze Kamer van gedachten
heb gewisseld mogen hiervan getuigen. De mogelijkheid en onmogelijkheid van
het shoppen hebben al veel discussie opgeleverd, ook in het kader van het
onderhavige wetsvoorstel. Voorzover gekozen wordt voor een gedifferentieerde
werkgeverspremie, leidt dit wetsvoorstel niet tot een belemmering van de mogelijkheid
om elders pensioen in te kopen. Op de pensioendatum is er voor mannen en vrouwen
een verschillend kapitaal beschikbaar waarmee zij naar eigen wens elders pensioen
kunnen inkopen. Erkend heb ik wel dat het lastiger ligt als het gaat om het
keuzerecht en als de werkgeverspremie gelijk is en er dus sprake moet zijn
van een gelijke uitkeringsgarantie. Zelfs in dat geval is het nog mogelijk.
De verzekeraar waar het kapitaal is opgebouwd en de verzekeraar waar wordt
geshopt zullen sekseneutrale sterftetafels en -tarieven moeten hanteren. Ook
bij de kostenopslagen zullen beide geen onderscheid naar geslacht mogen maken. Ik kom te spreken over het belangrijke punt van de voorlichting. De complexiteit
van dit wetsvoorstel is al veel besproken. Daarnaast zal dit wetsvoorstel
ook tot ingrijpende wijzigingen in de pensioenpositie van de deelnemer en
zijn partner kunnen leiden. Daarom is een goede voorlichting essentieel. Mevrouw
Ter Veld heeft hiervoor terecht aandacht gevraagd. Via verschillende kanalen
zullen de deelnemers en hun partners benaderd worden. De overheidsvoorlichting
richt zich tot de intermediairen zoals de pensioenuitvoerders, maar ook rechtstreeks
tot de burgers. Immers, de partners van de deelnemers kunnen veel moeilijker
via de pensioenuitvoerders bereikt worden. Bovendien zal de campagne zich
niet beperken tot de gevolgen van het wetsvoorstel PSW gelijke uitkeringen.
Ook over de ANW zal opnieuw worden voorgelicht. Met deze gecombineerde aanpak
beoog ik de bewustwording van de consequenties van overlijden van de partner
te vergroten, zodat mensen tijdig hun maatregelen kunnen nemen.Voorzitter! Mevrouw Ter Veld heeft gevraagd of het klopt dat wanneer sprake
is van een vrijwillige keuze voor het nabestaandenpensioen er geen recht op
keuze is, ongeacht de premieverdeling tussen werkgever en werknemer. Dat klopt.
Het uitgangspunt in het wetsvoorstel is dat wanneer een werknemer zelf kiest
voor het nabestaandenpensioen, er geen reden is om hem weer het recht te geven
dit weer terug te draaien. Dat zou onzinnig zijn.Mevrouw Zwerver heeft nog gevraagd welke actie de staatssecretaris onderneemt
om op Europees niveau te komen tot sekseneutrale tabellen. In de tweeënhalf
jaar dat ik staatssecretaris ben, ben ik geen enkele keer naar Brussel geweest.
Ik ben nooit gevraagd. Het terrein van de sociale zekerheid is een zeer nationale
kwestie. Mocht ik uitgenodigd worden, dan zal ik van deze boodschap kond doen.
Op dit moment pleit het kabinet daar waar het aan de orde is in de diverse
gremia voor invoering van een volledige gelijke behandeling van mannen en
vrouwen bij de aanvullende pensioenen. Dat zal wel nog de nodige tijd vergen.
Ik meen te weten dat staatssecretaris Verstand in januari naar Norrköping
gaat in Zweden, waar een informele Sociale Raad zal worden gehouden over gelijke
behandeling in de sociale zekerheid. Wellicht is dit een punt dat zij daar
nog eens zou kunnen aansnijden.Mevrouw Zwerver heeft gevraagd waarom homostellen geen recht op uitruil
zouden hebben. Nu, na de belangrijke wet die hier vandaag is aangenomen, is
er natuurlijk volledig gelijke behandeling van homostellen en heterostellen.
Hoewel dit wetsvoorstel zich beperkt tot de gelijke behandeling van mannen
en vrouwen, leidt dit niet tot nadelen voor homostellen. Elke deelnemer aan
een pensioenregeling heeft het recht om het nabestaandenpensioen uit te ruilen,
ongeacht de seksuele geaardheid. Bovendien worden de ruilvoeten op collectief
niveau vastgesteld, zodat deze voor eenieder gelijk zijn, mannen en vrouwen,
ongeacht de seksuele geaardheid. Ik denk dat ik het hiermee duidelijk heb
beantwoord.Mevrouw Zwerver (GroenLinks):Voorzitter! Het is mij niet helemaal duidelijk, maar misschien kan de
staatssecretaris dit nog uitleggen. Bij de waardeoverdracht, bij wisseling
van dienstbetrekking, kunnen er ongelijkheden optreden, wanneer de omzetting
betrekking heeft op het nabestaandenpensioen. Dat komt doordat er bij de premieberekening
bij homostellen vaak wordt gerekend met het fictieve geslacht in plaats van
met het feitelijke geslacht. Er wordt van uitgegaan dat je een paar hebt en
dat als de één een man is, de ander automatisch een vrouw is.
Bij die omzetting wordt er dan van uitgegaan dat wanneer het een man betreft,
de andere partner een vrouw is, maar dat is fictief. Mijn vraag was of bij
homostellen gewoon kan worden uitgegaan van het feitelijke geslacht van de
partner en niet van het fictieve geslacht van de partner.Staatssecretaris Hoogervorst:Volgens mij is het juist de crux van dit wetsvoorstel dat er helemaal
niet meer naar geslacht wordt gekeken en dat er dus geen onderscheid gemaakt
kan worden tussen man en vrouw, en ook niet tussen man en man of vrouw en
vrouw.Voorzitter! Mevrouw Swenker heeft gevraagd of ik haar mening deel dat
dit wetsvoorstel tot kostenverhoging bij kleine werkgevers leidt en of ik
de opvatting deel dat het wetsvoorstel zou leiden tot een sobere basisvoorziening
met extra beloning van de eigen verzekering door werknemers. Ik denk dat zij
gelijk heeft, dat dit wetsvoorstel kostenverhogend werkt. Daar hebben we ook
nooit geheimzinnig over gedaan. Sterker nog, wij hebben dit steeds onderkend
en daarop geanticipeerd door met de sociale partners het pensioenconvenant
af te sluiten. Daar is die kostenverhoging in verdisconteerd. Het convenant
bepaalt dat, ondanks deze kostenverhoging, de kosten van de aanvullende pensioenen
niet mogen stijgen. Dat leidt inderdaad tot versoberingen elders. Ik denk
dat mevrouw Swenker ook gelijk heeft, dat een zekere verschuiving zal kunnen
optreden van producten in de tweede pijler naar de derde pijler. Ik vind dat,
als het gaat om vrijwillige voorzieningen, geen slechte ontwikkeling. Ik zou
me kunnen voorstellen dat een liberaal dit ook geen slechte ontwikkeling zou
vinden.Voorzitter! Ik denk dat ik hiermede de belangrijkste vragen heb beantwoord.De heer Woldring (CDA):Voorzitter! Ik zeg de staatssecretaris dank voor zijn beantwoording en
met name voor twee belangrijke toezeggingen die hij gedaan heeft. Dit betreft
in de eerste plaats het consulteren van de pensioenuitvoerders, volgend jaar
september, en wel zo uitgebreid mogelijk, alsmede het overleg met hen over
de uitvoeringsproblemen. Ik vind dat een heel belangrijk iets, waarbij ik
ook denk aan de heroverwegingen die daarbij een rol kunnen spelen. Voorts
doel ik op het jaartal 2003 dat de staatssecretaris noemde, betreffende het
onderzoek. Ik heb een grote zorg, maar niet over de degelijkheid en de snelheid
van het onderzoek. Er blijft nog zo'n anderhalf jaar over om dit voor de pensioenuitvoerders
te implementeren, terwijl die weer tot 1 januari 2005 de tijd hebben om daar
wat mee te doen. Ik hoop dat een en ander in effectieve samenwerking kan gebeuren,
opdat het onderzoek ook werkelijk vruchten kan afwerpen en een degelijke basis
kan vormen voor wat daarna volgt. Dit zijn evenwel maar twee kleine onderdelen
van het wetsvoorstel.Wat het wetsvoorstel als geheel betreft, handhaaf ik mijn stelling dat het, gezien de uitvoering ervan, buitengewoon gecompliceerd is. Het
ideologische hoogstandje dat zo nodig gerealiseerd moest worden met een gelijke
uitkering voor mannen en vrouwen, zal de pensioenuitvoerders voor grote problemen
plaatsen. Die problemen zullen, voorzover wij dat kunnen overzien, behoorlijk
groot blijven. Het is dan ook niet met enthousiasme dat de CDA-fractie haar
steun aan dit wetsvoorstel geeft. Zij doet dat echter wel, want zij weet ook
dat, als het wetsvoorstel verworpen wordt, artikel 2b in werking zou treden,
zoals het er nu staat, dus zonder aanpassing van de uitwerking en overgangsbepalingen.
En voor die situatie wil de CDA-fractie geen verantwoordelijkheid nemen.Mevrouw Ter Veld (PvdA):Voorzitter! De staatssecretaris heeft over pensioen gesproken vanuit een
solidaire beschermingsgedachte. Dit spreekt mij uiteraard meer aan dan de
gedachte dat pensioen uitsluitend als uitgesteld loon moet worden gezien.
In het laatste geval zou je je ook kunnen afvragen waarom er nog sprake zou
moeten zijn van bedrijfstakpensioenfondsen en dergelijke.Ik denk dat wij blij kunnen zijn met de toezeggingen. Onze problemen zijn
ook niet gelegen in de ideologische grote schoonheid van het wetsvoorstel,
maar in de uitvoerbaarheid. Ik heb mij trouwens ook afgevraagd waarom het
MKB zo weinig heeft gereageerd. Ik denk dat dit voor een deel komt door de
hele belastingherziening die per 1 januari op ons afkomt en die erg veel tijd
heeft gekost. Het midden- en kleinbedrijf heeft ook niet allerlei medewerkers
die zich specifiek op dit terrein kunnen storten. Ik denk wel dat het midden-
en kleinbedrijf wel vaak achteraf schrikt, als het eenmaal te maken krijgt
met een wet. Ik noem maar de Ziekenfondswet en zelfstandigen. Daarom ben ik
blij met de toezegging van de staatssecretaris dat hij het MKB expliciet zal
betrekken bij het oplossen van problemen. Als een wet eenmaal aangenomen is,
is de oplossing trouwens vaak al dichterbij. Dan gaat het namelijk niet meer
om de vraag hoe je kunt voorkomen dat je iets moet doen, maar om de vraag
hoe je ervoor kunt zorgen dat je iets zo goed mogelijk doet. Wat mij opvalt,
is dat men bij het ministerie van Financiën in zo'n geval de neiging
heeft om gewoon met de organisaties aan de slag te gaan, bijvoorbeeld met
de staffels in de kapitaalverzekeringen met pensioenclausules, om hier vervolgens
binnen een jaar uit te komen. Bij het ministerie van Sociale Zaken lijkt er
echter enige angst te bestaan om dit in overleg met betrokkenen te doen. Ik
zou zeggen dat het iets meer vertrouwen moet hebben. Zo erg is het niet om
met de verzekeraars te overleggen. Dat betekent ook niet dat je hen daarmee
per definitie steunt met bijvoorbeeld wetsontwijkend gedrag.De kleine collectiviteiten kosten inderdaad veel werk. Ik hoop dat daar
een oplossing voor gevonden kan worden. Een deel van een oplossing kan, denk
ik, inderdaad zitten in het dan maar als vrijwillige keuze aanbieden van het
nabestaandenpensioen, omdat daardoor conversie wordt vermeden. De werknemer
kan dan kiezen of hij dat wel of niet wil doen, zij het dat daar ook weer
een risico aan kleeft vanuit de beschermingsgedachte.Het onderzoek naar sekseneutrale sterftetafels is een van de mogelijke
onderzoeken. Ik dring er echter op aan dat bij het uitvoeringsoplossingsonderzoek
niet alleen gekeken wordt naar theoretische modellen, maar ook naar andere
mogelijkheden om de beschikbare premieregelingen ook onder dit keurslijf van
enerzijds de gelijke behandeling van mannen en vrouwen en anderzijds de uitruil
te brengen. Op zichzelf is het trouwens waar dat, als wij het nabestaandenpensioen
op risicobasis niet ook onder de uitruil hadden gebracht, wij dan binnen de
kortste keren helemaal geen bescherming meer hadden gehad.Wat betreft het shoppen heb ik het gevoel dat er statisch en niet dynamisch
naar bepaalde processen in dat kader wordt gekeken. Als een werknemer ervoor
kan kiezen zijn pensioenkapitaal bij een andere pensioenverzekeraar in te
kopen, dan heeft hij opnieuw te maken met sekseneutrale sterftetafels. Het
effect op de ruilvoet kan namelijk zijn, nadat een paar keer een uitkoop heeft
plaatsgevonden, dat die steeds verder naar beneden gaat, vanwege het verschil
in ruilvoet tussen mannen en vrouwen. Bij vrouwen is de ruilvoet ongeveer
8%, maar bij mannen kan die oplopen tot 30%. Je hebt dus geluk als je partner
als vrouw wordt aangemerkt, want dat is fantastisch voor je ruilvoet. Dan
krijg je veel meer geld. Dit kan dus een enorm effect hebben op de daling
van de ruilvoet. Daarom zie ik een probleem met shoppen. Als er overigens
sprake is van communicatieproblemen tussen departementen, dan moeten wij op
zoek naar waar bepaalde artikelen in wetsvoorstellen staan. Ik had het grote
geluk dat ik de Veegwet ook behandel. Ik kwam het daar weer tegen.Ik dank de staatssecretaris voor wat hij heeft gezegd over de voorlichting.
Dan nog iets over de vrijwillige regelingen. Ik blijf dat een probleem vinden.
Het viel mij op dat de staatssecretaris namens het kabinet zei dat hij het
goed vindt als er wordt verhuisd van de tweede naar de derde pijler. Bij de
vorige wet is echter overwogen om de regelingen verplicht te stellen als ze
door een bedrijfspensioenfonds zouden kunnen worden uitgevoerd. Dat lijkt
mij een beetje haaks op elkaar staan.Wij zouden tegen kunnen stemmen als wij te veel problemen zouden zien,
want wij voelen ons zeer verantwoordelijk voor de uitvoerbaarheid van de wetgeving.
Ik zei echter al dat artikel 2b dan terugkomt. Dat kon nog wel eens erger
zijn. Maar er is nog een ander argument. Dat heb ik ook in de vaste Kamercommissie
naar voren gebracht toen men mij vroeg hoe de PvdA tegen het wetsvoorstel
aankijkt. Ik heb toen geantwoord dat, zelfs al zou ik in staat zijn om van
Kerkrade tot Rodeschool uit te leggen dat wij de technische problemen groot
vinden en wat dat betreft vrezen dat een deel van de bestaande pensioenregelingen
naar de derde pijler gaan, dit waarschijnlijk niet geldt voor de rest van
mijn fractie en mijn partij. Ik zou het mijn fractie, noch mijn partij kunnen
aandoen dat iemand ook maar het beeld zou kunnen hebben dat wij ons verzetten
tegen gelijke behandeling van mannen en vrouwen. Wat dat betreft had ik geen
enkele keus. Mijn fractie steunt het wetsvoorstel dus en is blij met de toezeggingen
van de staatssecretaris over het verdere overleg.Mevrouw Zwerver (GroenLinks):Voorzitter! Ik dank de staatssecretaris voor de gedane toezeggingen.
Ik had eerst het idee dat ik in eerste termijn niet heb meegedaan, want ik
kreeg niets terug op mijn vragen. In het begin van mijn bijdrage had ik het
over het nabestaandenpensioen op risicobasis, waarbij geen uitruil mogelijk
is. De staatssecretaris zei daarover dat het nabestaandenpensioen anders zou
verdwijnen, maar ik vind dat de regering een eigen verantwoordelijkheid op
dat punt heeft. Als zij het nabestaandenpensioen erg belangrijk vindt en het
maatschappelijk ongewenst vindt dat dit verdwijnt, dan kan zij daarvoor een
wettelijke regeling treffen.Eén van de gevaren die ik heb geschetst als het gaat om het nabestaandenpensioen
op risicobasis betreft de periodes van onbetaald verlof, waarin dit niet is
geregeld. Misschien kan de staatssecretaris toezeggen dat daarvoor een wettelijk
regeling wordt getroffen of dat er wat dat betreft in de richting van de pensioenverzekeraars
een grote aantekening wordt gemaakt, ook gelet op de Kaderwet arbeid en zorg
die er aankomt. Het is een probleem op dit moment.Dan iets over de sekseneutrale sterftetabel. In 2003 komt er een onderzoek.
Dat is prachtig, maar als uit dat onderzoek blijkt dat sekseneutrale sterftetabellen
in Nederland beter zijn, dan moeten die direct worden ingevoerd. Heeft de
staatssecretaris dat toegezegd, ongeacht de ontwikkelingen binnen Europa?
Wordt die kwestie vanaf 2004 in Nederland ingevoerd? Misschien kan de staatssecretaris
daar nog iets over zeggen.Dan de wettelijke regeling voor de premieberekeningen bij homostellen.
Mocht er bij de waardeoverdracht met betrekking tot de wisseling van dienstbetrekkingen,
als de omzetting betrekking heeft op het nabestaandenpensioen bij homostellen,
ongelijkheid ontstaan, is de staatssecretaris dan bereid daarvoor een wettelijke
regeling te maken, zodat er bij premieberekeningen bij homostellen wordt gerekend
met het feitelijk geslacht, in plaats van het fictief geslacht? De staatssecretaris
zegt dat daar geen problemen zijn. Ik heb andere geluiden gehoord. Mochten
er wel problemen zijn, wil de staatssecretaris dan deze toezegging doen?De heer Hessing (D66):Mijnheer de voorzitter! Ik dank de staatssecretaris voor zijn antwoorden.
Hij ziet geen spanning tussen de stelling dat pensioen uitgesteld loon is
aan de ene kant en dat aan de andere kant de alleenstaande toch een zekere
vorm van solidariteit wordt opgedrongen. Mijn fractie blijft het op dit punt
oneens met de staatssecretaris. Wij zien die spanning wel. Iets anders is
dat er argumenten kunnen zijn om die solidariteit toch op te leggen. Dat argument
zou kunnen zijn dat nabestaandenpensioenen zouden verdwijnen als we die keuzemogelijkheid
inderdaad zouden meenemen. Ik vind dat op zich een punt van zorg. Ik wil dat
ook bij mijn beschouwing en afweging betrekken.De staatssecretaris zei dat de kwestie van de sekseneutrale sterftetafels
alleen in Europees verband geregeld kan worden. De vraag zou dan in ieder
geval moeten zijn waarom dat dan nu al wel mogelijk is in Denemarken. Daar
heeft men niet gewacht tot Europa mooie dingen gaat doen. Men heeft dat daar
nu al ingevoerd. We gaan daar mede naar kijken. Niettemin stemmen wij graag
in met de toezegging van de staatssecretaris om de uitkomsten van de onderzoeken
al in 2003 ter beschikking te krijgen. Op die manier wordt in ieder geval
ruim voor 2005 voor de pensioenuitvoerders duidelijk wat de mogelijkheden
of onmogelijkheden zijn om met sekseneutrale sterftetafels te gaan werken.
Ik stel mij voor dat de pensioenuitvoerders zelf ook niet stilzitten en het
denken daar ook niet stilstaat en dat zij hun voordeel zullen doen met de
uitkomsten van onderzoek. Bij hen blijft vooralsnog de verplichting bestaan
om met ingang van 2005 tot een gelijke uitvoering voor mannen en vrouwen te
komen, linksom of rechtsom. Als dat zou kunnen met behulp van sekseneutrale
sterftetafels zou dat een goede zaak zijn. Ik neem aan dat van die kant met
bijzondere belangstelling wordt uitgekeken naar de uitkomsten van het onderzoek
en dat wij wellicht in dat kader een steentje kunnen bijdragen.Voorzitter! Wij betreuren het punt van de alleenstaanden, maar het zou
ons te ver gaan om dat punt zo zwaar te laten wegen dat wij onze steun niet
aan het wetsvoorstel zouden willen geven. Daarmee zou wellicht toch het kind
met het badwater worden weggespoeld. Wij steunen het punt van de gelijke behandeling
tussen mannen en vrouwen uiteraard van harte. Dat betekent dat mijn fractie,
alles afwegende, toch steun wil verlenen aan dit wetsvoorstel.Mevrouw Swenker (VVD):Voorzitter! Ik dank de staatssecretaris voor de bereidheid die hij heeft
uitgesproken om het uitvoeringsonderzoek over de sekseneutrale sterftetafels
in 2003 af te ronden en voor de opmerking dat pensioenuitvoerders betrokken
zullen worden bij de uitvoerbaarheid van de regeling, met name de kleine collectiviteiten
en de beschikbare premieregeling. De staatssecretaris zegt echter dat hij
strak vasthoudt aan zijn voornemen om hen pas in september te gaan consulteren.
Hij noemt als argument dat je anders het risico loopt dat ze op hun handen
gaan zitten. Ik kan me niet voorstellen dat ze, als ze met de paaseieren binnenkomen
om hun handen te laten wapperen, niet mogen binnenkomen. Misschien kunnen
ze hem wel helpen aan een eventuele algemene maatregel van bestuur over de
uitvoeringsaanpassingen.De staatssecretaris zei dat een versobering in de tweede pijler mogelijk
zou zijn, maar dat dat meer mogelijkheden geeft voor een derde pijler, wat
een goed liberaal gevoel zou moeten geven. Daar zit mijn probleem ook niet,
mijnheer de voorzitter. Mijn probleem – en dat zou voor meer liberalen
kunnen gelden – is gelegen in het feit dat deze hele regeling ertoe
leidt dat er minder flexibiliteit en individualiseringsmogelijkheden en een
zekere verstrakking in de tweede pijler optreedt. Dat is jammer. Al met al
kunnen wij, gelet op de toezeggingen die de staatssecretaris heeft gedaan
en ervan uitgaande dat komend jaar het nodige overleg met het veld op het
departement zal plaatsvinden, met het voorstel instemmen.Staatssecretaris Hoogervorst:Voorzitter! Ik dank de Kamer voor haar inbreng in tweede termijn. Ik dank
de leden, die, hier en daar als een boer met kiespijn, brede
steun voor het wetsvoorstel hebben uitgesproken. Als ik de woorden van mevrouw
Ter Veld goed heb geproefd, heb ik een heleboel concessies voor niks gedaan,
want zij zou toch wel voor het wetsvoorstel hebben gestemd. Dan is zij mij
toch weer even te slim af geweest.Ik noteer brede instemming van de Kamer met mijn toezeggingen tot overleg.
Die doe ik helemaal niet met moeite, maar met het grootste zelfvertrouwen.
Daar hoeft mevrouw Ter Veld dus niet over in te zitten. Ik zeg ook toe dat
het uitvoeringsoplossingsonderzoek in 2003 vrij ruim zal worden opgezet.De heer Woldring vroeg zich af of de implementatietijd niet wat kort is
als pas in 2003 naar de tafels en dergelijke gekeken zal worden. Ik meen dat
partijen er goed aan doen om zich nu al op 2005 voor te bereiden. De voorbereidingstijd
is in feite veel langer. Om die reden heeft de Kamer daarvoor gekozen. De
heer Woldring vindt het een ideologisch hoogstandje. Daarbij doen zich, zo
zegt hij, de nodige problemen voor, maar als wij het wetsvoorstel verwerpen,
komen wij zeker in de problemen. Ik noteer toch nog even dat het CDA in het
verleden 2b heeft ondersteund. In zoverre is het een hoogstandje waaraan wij
allemaal hebben meegedaan. Ik ben de heer Woldring erkentelijk voor het verlenen
van zijn steun aan dit wetsvoorstel.Mevrouw Ter Veld gaf een mogelijke verklaring voor het feit dat het MKB
zich niet zo heeft laten horen: wellicht is het druk bezig met andere zaken.
Dat kan. Het kan zijn verhaal in elk geval volgend jaar en in 2003 nog kwijt.
Het verhaal van mevrouw Ter Veld over het shoppen en de vicieuze cirkel van
de ruilvoet kon ik niet helemaal plaatsen. Ik hoop dat ik daarover nog even
mag nadenken.Mevrouw Zwerver sprak over het nabestaandenpensioen in relatie tot onbetaald
verlof. De meeste pensioenfondsen kennen de regeling dat ook bij onbetaald
verlof het nabestaandenpensioenrisico wordt gedekt. Dat blijkt uit een onderzoek
dat ik recentelijk aan de Tweede Kamer heb aangeboden.Ongelijkheden bij homoparen. Ik ben ervan overtuigd dat dit hierbij geen
rol speelt. Ik zeg mevrouw Zwerver graag toe dat ik daarop terugkom als zich
werkelijk problemen voordoen. Ik kan mij dat eigenlijk niet voorstellen.De heer Hessing heeft gevraagd waarom ze in Denemarken wel sekseneutrale
sterftetafels hebben. Mij is verzekerd dat het in Denemarken ook heel gecompliceerd
is. Het is wel een voorbeeld dat wij zullen betrekken bij de studie.Mevrouw Swenker maakte een opmerking over de verstrakking van de tweede
pijler. Ik begrijp dat zij dat een probleem vindt. Zij heeft ook de suggestie
gedaan dat mensen eerder kunnen komen om te overleggen, maar als iemand mij
eerder een brief stuurt, stuur ik hem natuurlijk niet per kerende post terug.
Ik meen wel dat het zinvol is om de praktijk een aantal maanden de tijd te
geven om werkzaamheden te verrichten. Ik ben ervan overtuigd dat, als wij
in september met een positieve houding om de tafel gaan zitten, wij voldoende
tijd hebben om echte problemen op te lossen.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De voorzitter:Geachte medeleden, hiermee zijn wij aan het eind gekomen van de laatste
vergadering van het kalenderjaar. Het is gebruik dat ik dan een enkel woordje
spreek. Veelal kijk ik dan terug op de aantallen wetsvoorstellen die wij in
dat kalenderjaar hebben behandeld.Dit jaar wil ik hier een iets andere blik op werpen. Dan kijk ik eerst
even terug naar een jaar geleden, toen wij vlak voor het begin van het jaar
2000 uiteengingen, een jaar waaraan iedereen grote betekenis toekende. Ik
heb daar enige woorden aan gewijd. Dat jaar is nu vrijwel voorbij. Wanneer
wij hierop terugzien, blijkt dat tijdsindelingen in het algemeen hun eigen
dynamiek hebben. De dynamiek die voor ons van betekenis is, hangt samen met
de tijdsindeling van politieke gebeurtenissen. Wij waren in het tweede en
derde jaar van het kabinet. Dat heeft gevolgen voor de hoeveelheid wetgeving
die op ons afkomt, en dat hebben wij vooral de laatste twee maanden duidelijk
gevoeld.Het is wat dat betreft een merkwaardig jaar geweest, want wij hebben ook
een aantal weken gehad dat wij dachten dat het toch moeilijk aan de Eerste
Kamer kon worden geweten, als er sprake was van vertraging bij de totstandkoming
van de wetgeving, want zij had eenvoudigweg geen agenda om te behandelen.
Als je geen agenda hebt om te behandelen, kan de vertraging daar niet aan
worden geweten.Zoals gebruikelijk verscheen eind oktober een brief van de minister-president,
waarin ons werd gevraagd voor het eind van het jaar nog een aantal wetsvoorstellen
af te handelen. Dat waren er dit jaar niet minder dan 68. Wij hebben na overleg
met het College van senioren aan de minister-president bericht dat dit een
zo groot aantal was, dat wij niet konden toezeggen dat wij deze allemaal zouden
afhandelen. Wij wilden voorrang geven aan de afhandeling van een aantal fiscale
voorstellen en voor het overige zouden wij uiteraard ons uiterste best doen
om zoveel mogelijk daarvan af te handelen, in het belang van de samenleving
waarvoor wij als Eerste Kamer werkzaam zijn.Wat is het resultaat na afhandeling van het laatste wetsvoorstel dat wij
dit jaar te behandelen hebben gekregen? Van de 68 wetsvoorstellen die afgehandeld
moesten worden, waren er 29 in deze Kamer zelf aanhangig. Wij waren er min
of meer zelf meester over om deze voor het eind van het jaar af te handelen.
Ik zeg min of meer, want vier daarvan zijn niet afgehandeld. Bij één
wetsvoorstel hebben wij eerst vier maanden gewacht op een memorie van antwoord
en toen dachten wij dat andere wetsvoorstellen misschien iets meer urgentie
zouden hebben. Twee wetsvoorstellen hebben wij niet afgehandeld, omdat wij
geen memorie van antwoord hadden ontvangen, en dan kun je niet verder. Dan
ligt het niet aan deze Kamer. Bij de vierde heeft de memorie van antwoord
ons bereikt op 1 december en daarna is er op 12 december een verslag uitgebracht.
Tegelijkertijd is er gezegd dat wij dat wetsvoorstel op de eerste vergaderdag
van 2001, op 16 januari, alsnog behandelen.Anders was het met een totaal aantal van 39 wetsvoorstellen die nog in
de Tweede Kamer aanhangig waren en waar wij dus nog niets mee konden doen.
Wij moesten eerst afwachten of zij hier kwamen.Voorzitter Daarvan hebben 24
ons voor 1 december bereikt en die 24 hebben wij op één na allemaal
afgehandeld. Dus ook wat dat betreft, geloof ik dat men van
de Eerste Kamer niet kan zeggen dat daar een grote vertraging is opgetreden.
Dat ene wetsvoorstel dat niet is afgehandeld, zal op 16 januari aanstaande
in behandeling komen. Ik denk dat daarbij opnieuw de staatssecretaris van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid aanwezig is. Wij zien hem dus spoedig in
het nieuwe jaar weer in ons midden.Ik geloof dat het goed is om daar een enkele conclusie aan te verbinden.
Wij zien dat wij in de laatste weken van het jaar, zeker als ik terugkijk
naar de fiscale wetsvoorstellen, vaak onder hoge druk ons werk hebben moeten
verrichten. Juist omdat wij zelf de kwaliteit van ons werk hoog in het vaandel
hebben geschreven, is die hoge druk niet goed. Die hoge druk was misschien
ook niet nodig geweest wanneer ik terugkijk naar de vergaderdagen in de maanden
oktober en november. Wij hadden op die dagen best veel meer op de agenda kunnen
hebben dan wij aangevoerd kregen. Het zou dus toch goed zijn wanneer er zou
worden gekeken naar de mogelijkheid om in overleg met degenen die daarbij
betrokken zijn – de Tweede Kamer maar ook de ministeries – tot
een regelmatiger aanvoer te komen, waardoor wij het werk tijdig en kwalitatief
meer verantwoord kunnen uitvoeren dan nu de laatste weken het geval is geweest.Wij doen ons werk met plezier. Natuurlijk komt het voor degenen die naast
hun Kamerwerk nog een andere werkkring hebben, wel eens goed uit wanneer het
dinsdag niet al te laat wordt – het hoeft immers niet altijd 24.00 uur
of later te worden – maar het zou toch beter zijn wanneer wij ons werk
op die dinsdag beter over het jaar gespreid zouden kunnen verrichten dan in
het jaar 2000 het geval is geweest. Of dat in het jaar 2001 zal lukken, weet
ik niet, maar ik wil er toch eens over denken met de senioren en daarna wellicht
met het Presidium van de Tweede Kamer en anderen die daarbij betrokken zijn.
Bekeken moet worden of dit niet wat beter kan in het belang van het werk dat
wij verrichten in het belang van de samenleving. Het is, wat dat betreft,
dus voldoende de moeite waard om daar tijd en aandacht aan te besteden en
om te proberen de werkwijze op die manier te verbeteren. En als men dan tot
de conclusie komt dat er ook aan onze werkwijze iets te verbeteren valt, dan
zullen wij de laatsten zijn om daar niet aan te willen meewerken.Dat gezegd hebbende, wil ik u allen, mede gelet op het late uur, het volgende
toewensen. Ik wens u toe dat, wanneer over vier nachten de kerstnacht aanbreekt
en daarna Kerstmis wordt gevierd, u dat allen doet op de wijze die overeenkomt
met datgene wat u zich daarbij het liefste voorstelt, dat u dat doet temidden
van degenen die u dierbaar zijn, dat u een goed, gezegend en vrolijk Kerstmis
hebt en dat u daarna het nieuwe jaar ook weer kunt beginnen temidden van degenen
die u dierbaar zijn. Ik wens u voor dat nieuwe jaar het allerbeste toe en
ik hoop u allen behouden terug te zien bij onze plenaire vergadering op 16
januari in het jaar 2001 of eerder als dat mogelijk zou zijn. Ik wens u een
goede reis naar huis. Ik wens u goede kerstdagen en een voorspoedig 2001.
Ik sluit de laatste vergadering van het jaar 2000, zoals ik vorig jaar zei:
de laatste vergadering van dit millennium.Sluiting 0.05 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20002001-706-713.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl