Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake inburgering in de Nederlandse samenleving (Wet inburgering) (30308)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 353-363

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

11-12-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 9, pagina 353-363

21-11-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30308Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de gezamenlijke behandeling van: - het Voorstel van wet van de leden Duivesteijn en Hofstra tot wijziging van de Wet bevordering eigenwoningbezit (verruiming en vereenvoudiging van de werking van de Wet bevordering eigenwoningbezit) (29917); - het Voorstel van wet van de leden Hofstra, Van Bochove en Verdaas tot wijziging van het Voorstel van wet van de leden Duivesteijn, Hofstra en Van Bochove tot wijziging van de Wet bevordering eigenwoningbezit (verruiming en vereenvoudiging van de werking van de Wet bevordering eigenwoningbezit) (30837)Pagina 363-367
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van belastingwetten ter realisering van de doelstelling uit de nota 'Werken aan winst' (Wet werken aan winst) (30572)Pagina 394-403
Presentie en opening (dinsdag 21 november 2006)Pagina 353-353
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 ter implementatie van de richtlijn nr. 2003/109/EG van de Raad van de Europese Unie van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen (PbEU 2004, L16) (30567)Pagina 367-369
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van belastingwetten ter realisering van de doelstelling uit de nota 'Werken aan winst' (Wet werken aan winst) (30572)Pagina 373-383
Voortzetting van de gezamenlijke behandeling van: - het Voorstel van wet van de leden Duivesteijn en Hofstra tot wijziging van de Wet bevordering eigenwoningbezit (verruiming en vereenvoudiging van de werking van de Wet bevordering eigenwoningbezit) (29917); - het Voorstel van wet van de leden Hofstra, Van Bochove en Verdaas tot wijziging van het Voorstel van wet van de leden Duivesteijn, Hofstra en Van Bochove tot wijziging van de Wet bevordering eigenwoningbezit (verruiming en vereenvoudiging van de werking van de Wet bevordering eigenwoningbezit) (30837)Pagina 369-371
Lijst van besluiten en ingekomen stukken (dinsdag 21 november 2006)Pagina 403-404
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake inburgering in de Nederlandse samenleving (Wet inburgering) (30308)Pagina 353-363
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Elektriciteitswet 1998 en van de Gaswet in verband met nadere regels omtrent een onafhankelijk netbeheer (30212), en over de motie Doek c.s. inzake inwerkingtreding van het wetsvoorstel Splitsing van energiebedrijven (30212, H)Pagina 372-373
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake inburgering in de Nederlandse samenleving (Wet inburgering) (30308)Pagina 383-394

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 74 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Regels inzake inburgering in de Nederlandse samenleving (Wet
inburgering) (30308).(Zie vergadering van 20 november 2006.)De voorzitter:Ik heet minister Verdonk wederom welkom.De beraadslaging wordt hervat.Minister Verdonk:Mevrouw de voorzitter. Het verheugt mij zeer dat dit wetsvoorstel vandaag,
de dag voor de verkiezingen, in uw Kamer wordt behandeld. Uit de stukken en
uit uw bijdragen van gisteren maak ik op dat alle fracties het belang van
een betere inburgering in de Nederlandse samenleving en daarmee ook het doel
van het wetsvoorstel onderschrijven. Een aantal van u onderkent en ondersteunt
de maatschappelijke noodzaak van een meer verplichtend en meer resultaatgericht
inburgeringsstelsel. De heer Van de Beeten verwoordde dit treffend door te
stellen dat verplichte inburgering noodzakelijk is voor mensen die geen Nederlands
spreken op ten minste A1-niveau om burgerrechten, zoals het recht op vrije
meningsuiting of het kiesrecht, te kunnen uitoefenen. Over het feit dat met
inburgering van vreemdelingen in onze samenleving meer resultaat moet worden
geboekt dan tot op heden is bereikt, bestaat weinig discussie. Over het antwoord
op de vraag hoe dit moet, bespeur ik wel verschil van inzicht. Het onderhavige
wetsvoorstel met de resultaatsverplichting is naar mijn mening een effectief
en aanvaardbaar instrument.Het nieuwe stelsel is minder vrijblijvend en meer resultaatgericht dan
het huidige dat onvoldoende resultaat sorteert. Het doet een sterker beroep
op de eigen verantwoordelijkheid van de vreemdeling bij zijn inburgering.
Deze vreemdeling kan over zijn inburgering zelf de regie voeren. Inburgeringsplichtige
vreemdelingen vormen in onze samenleving geen zorgcategorie die door de overheid
bij de hand moet worden genomen. Mensen die vanuit een ander land naar Nederland
komen, worden daardoor niet plotseling zielenpieten. Het zijn door de bank
genomen mensen die de stap hebben genomen om zich in Nederland te vestigen
en vervolgens onze samenleving moeten leren kennen. Zij moeten onze
taal leren om actief te kunnen meedoen in de samenleving. Het gaat uiteindelijk
om het resultaat. Hoe de inburgeringsplichtige dat het beste kan bereiken,
is afhankelijk van veel persoonlijke factoren en daarover kan de inburgeringsplichtige
zelf het best oordelen. Wij verwachten dan ook dat men zijn eigen verantwoordelijkheid
neemt.Natuurlijk vergt een sterk beroep op de eigen verantwoordelijkheid zekere
waarborgen, zodat de eigen verantwoordelijkheid echt gedragen wordt, ook indien
de inburgeringsplichtige bijvoorbeeld minder daadkrachtig is. In het nieuwe
inburgeringsstelsel wordt de burger op verschillende manieren door de overheid
gefaciliteerd. Tegenover de plicht tot inburgering staan rechten waarmee de
plicht kan worden waargemaakt.De heer Middel ziet inburgering vooral als een recht. Iedere inburgeringsplichtige
die een inburgeringscursus wil inkopen bij een gekeurmerkte cursusinstelling
kan daartoe een lening afsluiten. De inburgeringsplichtige die het inburgeringsexamen
tijdig haalt, komt in aanmerking voor een vergoeding van overheidswege. Daarmee
kan een groot deel van de lening worden terugbetaald. Bij de terugbetaling
van de lening wordt op verschillende manieren rekening gehouden met de draagkracht.
Aan bijzondere categorieën inburgeringsplichtigen kan, en moet in bepaalde
gevallen, de gemeente een inburgeringsvoorziening aanbieden.Het gaat om het resultaat. Waartoe wordt de vreemdeling in het nieuwe
stelsel verplicht? Dat is niet enkel de aanwezigheid bij een inburgeringsprogramma,
ongeacht het resultaat daarvan. Een vreemdeling heeft er niets aan als hij
na deelname aan een inburgeringsprogramma nog steeds geen Nederlands spreekt
en nog steeds zijn weg in onze samenleving niet kan vinden. Daarmee verkrijgt
hij niet het nodige perspectief op maatschappelijke en economische deelname
als volwaardig medeburger. Daarmee krijgen ook zijn gezinsleden niet de kansen
in onze samenleving die zij verdienen. Daar wordt de sociale cohesie van onze
samenleving als geheel niet beter van.Verplichtingen moeten worden nagekomen en dat geldt ook voor inburgeringsverplichtingen.
Om objectief te kunnen vaststellen of de inburgeringsplichtige inderdaad aan
zijn verplichtingen heeft voldaan en het vereiste resultaat heeft geboekt,
is een nieuw inburgeringsexamen ontwikkeld. Dit examen is meer op de doelgroep
toegesneden dan de toets van de huidige WIN. Daarnaast is een handhavingsinstrumentarium
ontwikkeld dat de inburgeringsplichtige vreemdeling als het ware bij de les
houdt. Wie kan inburgeren maar dat niet wil, weet dat hem een of meerdere
bestuurlijke boetes wacht. Die kunnen als het inburgeringsexamen om redenen
die de betrokkenen kunnen worden verweten niet wordt gehaald, herhaaldelijk
worden opgelegd. Tegelijkertijd is het boetestelsel in het wetsvoorstel uitgerust
met voldoende waarborgen die verzekeren dat de boete slechts wordt opgelegd
daar waar dit passend en rechtvaardig is.Met het onderhavige wetsvoorstel vallen onderdanen van derde landen, landen
buiten de EU en de Europese economische ruimte, onder de inburgeringsplicht.
Voor burgers van de EU die in Nederland hun recht op vrij verkeer uitoefenen
zou de inburgeringsplicht een ontoelaatbare belemmering van het vrije personenverkeer
vormen. Op grond van het gelijkheidsbeginsel zijn ook Nederlandse Unieburgers
vrijgesteld. Dat redresseren wij door de inburgering van degenen die niet
tot inburgering kunnen worden verplicht op vrijwillige basis te faciliteren.Er zijn geluiden als zou een inburgeringsplicht voor Turkse onderdanen
of langdurig ingezeten derdelanders onder bepaalde omstandigheden onhoudbaar
zijn. Met name de heer Middel heeft daarover gisteren weer vragen gesteld.
In het algemeen kunnen bepaalde onzekerheden niet worden vermeden. Onzekerheden
kunnen echter wel worden ingeschat. Ik heb mijn standpunt daarover uitgebreid
beargumenteerd en ik acht de resterende onzekerheden aanvaardbaar. Natuurlijk
zal bij alle Europeesrechtelijke vraagstukken die zijn of nog kunnen worden
opgeworpen het laatste woord aan de rechter zijn. Dat heeft ook de Europese
Commissie aangegeven en ik zie dat met vertrouwen tegemoet.Zo'n mooi stelsel dat op daadwerkelijk resultaat is gericht, dat de burger
een keuzevrijheid biedt en hem niet betuttelt, dat hem in staat stelt om zijn
eigen verantwoordelijkheid waar te maken en dat de inburgeringsmarkt liberaliseert,
bereik je niet met een paar eenvoudige aanpassingen van de WIN. De aantallen
van de doelgroep genaturaliseerde Nederlanders die niet onder de inburgeringsplicht
mogen vallen zijn naar aanleiding van het advies van de Raad van State teruggelopen.
Dat spijt mij, want ook bij die groep zien wij grote achterstanden. Ook deze
groep had ik graag in deze wet willen meenemen. De Raad van State heeft echter
geadviseerd en ik volg dat advies. Wij proberen te bezien hoe wij in de toekomst
de inburgering kunnen faciliteren.Na de Wet inburgering in het buitenland die eerder dit jaar in werking
is getreden, is dit wetsvoorstel een tweede zeer belangrijke stap voor de
inburgering en daarmee ook voor de integratie van vreemdelingen in Nederland.
Inburgering is de eerste fase van integratie in een nieuwe samenleving in
Nederland. Degene die het inburgeringsexamen heeft gehaald heeft daarmee een
zeer belangrijke en noodzakelijke stap gezet op weg naar zijn integratie in
onze samenleving, maar daarmee zijn wij er nog niet. Het gehele proces van
integratie is daarmee nog niet voltooid. Betrokkene zal ook na het behalen
van het inburgeringsexamen verder moeten blijven werken aan zijn integratie.
In het hele proces van inburgering en integratie in onze samenleving moet
hij kunnen rekenen op de solidariteit en de steun van onze medeburgers om
de nog resterende sociale, culturele en economische afstand te overbruggen.
Vandaag spreken wij over een nieuw en compleet inburgeringsstelsel met alles
erop en eraan om de grote groepen vreemdelingen, zowel oud- als nieuwkomers,
in onze samenleving die nog onvoldoende kunnen meekomen op een minder vrijblijvende
en meer resultaatgerichte wijze te laten inburgeren.De aantallen mensen zijn weliswaar afgenomen, maar de inhoud van het nieuwe
stelsel blijft bestaan. Dat is van het allergrootste belang, niet alleen voor
de betrokken vreemdelingen en hun gezinnen, maar ook voor de Nederlandse samenleving
als geheel.De heer Middel heeft de zorgvuldigheid van het wetgevingsproces bekritiseerd.
Ik meen zelfs dat hij mij van een staatsrechtelijke losbandigheid heeft beticht.
Dat gebeurt me niet iedere dag! Hij doelde op twee wijzigingen.De heer Middel (PvdA):De minister moet mij goed citeren. Ik sprak over een staatsrechtelijk
novum, maar ik voegde daaraan toe de woorden "voor zover ik dat kan bekijken".
Ik heb ook gezegd dat deze Kamer van bezinning onbezonnen te werk lijkt te
gaan. Ik heb het dus heel voorzichtig geformuleerd, maar dat neemt niet weg
dat ik de gang van zaken merkwaardig vind. Het is uiteraard de verantwoordelijkheid
van de Kamer als zij met de behandeling akkoord gaat. Dit betekent dat ik
op dit punt niet veel moeite met het wetsvoorstel heb. Nogmaals, een meerderheid
van de Kamer wilde het wetsvoorstel behandelen en de PvdA doet daar loyaal
aan mee, zij het met de nodige bedenkingen.Minister Verdonk:Dan ga ik niet verder in op artikel 4. Ik kom dan bij de aanvang van de
inburgeringsplicht. De heer Middel was verheugd over de duidelijkheid die
ik in de nadere memorie van antwoord heb geschapen met betrekking tot de aanvang
van de inburgeringsplicht. Mij werd gevraagd om het tijdstip van aanvang duidelijker
in de wet te regelen. Ik zeg toe dat ik hiernaar serieus zal kijken.Ik heb bij dit wetsvoorstel veel adviezen en commentaren gekregen. De
Tweede Kamer ging, op een lid na, akkoord, maar ook daarna kwam er nog inhoudelijk
commentaar op het wetsvoorstel. Ook is veel commentaar geleverd op de positie
van het nieuwe inburgeringsstelsel in het internationale recht. Het is begrijpelijk
dat men soms voorzichtig is, omdat het inburgeringsstelsel een geheel nieuw
gegeven is. Er is nog geen jurisprudentie van het Hof in Luxemburg waarop
men kan terugvallen. Omdat de Europese rechter het laatste woord heeft, is
dus iedere positionering van het nieuwe inburgeringsstelsel per definitie
een voorlopige, maar die kan wel zo goed mogelijk worden beredeneerd. In de
stukken heb ik dit al uitgebreid gedaan en telkens met deze slag om de arm.
Dit kan nu eenmaal niet het laatste woord zijn omdat dit altijd aan de rechter
is.Sommige meningen zijn erg stellig van toon, maar dat neemt niet weg dat
iedere positionering van het nieuwe inburgeringsstelsel op dit moment slechts
een voorlopige beredeneerde positionering kan zijn. Ik respecteer de meningen,
maar dat betekent niet dat ik ze tot de mijne moet maken. Ik hoop echter niet
dat Turkse onderdanen of langdurig ingezeten derdelanders die nog onvoldoende
zijn ingeburgerd zich door bepaalde uitlatingen van deskundigen ertoe laten
verleiden om hun inburgering uit te stellen. Daarvan worden hun perspectieven
en die van hun gezinsleden op maatschappelijk en sociaaleconomische deelname
niet beter. Ook de sociale cohesie van de Nederlandse samenleving als geheel
wordt daar niet beter van. Bovendien wacht de individuele inburgeringsplichtige
die niet inburgert een bestuurlijke boete die hij zelf moet betalen. Op de
stellingen van de heer Groenendijk ben ik schriftelijk al uitgebreid ingegaan
in de memorie van antwoord en de nadere memorie van antwoord. Ik heb zijn
stellingen met argumenten uitvoerig weerlegd.De heer Middel wees op artikel 9 van de associatieovereenkomst dat discriminatie
verbiedt uit hoofde van nationaliteit. Er staat echter ook "binnen de
werkingssfeer van de overeenkomst". Die werkingssfeer is veel beperkter
dan die van het EG-verdrag. Het gaat primair om de Douane-unie en beperkte
rechten op toegang tot de arbeidsmarkt. Besluit 1/80 voegt daaraan toe "de
geleidelijke integratie op de arbeidsmarkt van Turkse werknemers en hun gezinsleden".
De associatieovereenkomst met Turkije heeft op dit moment niet geleid tot
toetreding tot de interne Europese markt met vrij verkeer van werknemers,
zelfstandigen, dienstverrichters, gezinsleden en economisch niet-actieve Turken.
De inburgeringsplicht valt dus naar mijn mening niet binnen de werkingssfeer
van die overeenkomst.Er is ook gewezen op een artikel van mevrouw Oostrom-Staples in het blad
Migrantenrecht. Zij schrijft dat het heel goed denkbaar is dat het Hof tot
de conclusie komt dat de inburgeringsplicht de toets aan artikel 9 van de
associatieovereenkomst niet kan doorstaan. Het is echter ook heel goed denkbaar
dat het Hof tot een andere conclusie komt, zeker als wij ons realiseren dat
de onderzoekster in haar artikel tot haar inschatting komt in het kader van
een vergelijking van artikel 9 van de associatieovereenkomst met artikel 12
van het EG-verdrag en het Europese burgerschap van artikel 17 van het EG-verdrag.
Zoals ik al schriftelijk uiteen heb gezet, verschillen de associatieovereenkomst
en het EG-verdrag erg veel van elkaar. Turkse werknemers zijn burgers van
de Unie. Ze hebben geen vrij verkeer binnen de EU. Turkije maakt geen deel
uit van de interne markt. Ook de advocaat-generaal bij het Hof in Luxemburg
heeft in zijn conclusie van 26 oktober 2006 in de Turkse zaak Tum en
Dari tegen het Verenigd Koninkrijk gewezen op het belang van deze verschillen.
De onderzoekster schrijft ook dat het Hof de aan hem voorgelegde zaken heeft
afgedaan zonder toetsing aan artikel 9 van de associatieovereenkomst en dat
een zinnige uitspraak over welke discriminerende regelingen onder het algemeen
discriminatieverbod vallen, onmogelijk is. Het laatste woord is dus aan de
rechter, maar dat is nog niet gesproken.De heer Middel sprak ook over artikel 9 van het Besluit 1/80. Ook daaruit
volgt naar mijn mening niet dat inburgering binnen de werkingssfeer van de
associatieovereenkomst valt. Artikel 9 bepaalt dat Turkse kinderen die legaal
in een lidstaat van de Gemeenschap bij hun ouders wonen en dat de ouders die
aldaar legaal te werk zijn gesteld of zijn geweest, in die lidstaat toegang
hebben tot het algemeen onderwijs, opleidingen in het kader van het leerlingenstelsel
en beroepsopleidingen op basis van dezelfde toelatingseisen ter zake van genoten
onderwijs en opleiding als kinderen van onderdanen van die lidstaat. Zij kunnen
in die lidstaat van de door de nationale wetgeving op dat gebied geboden voordelen
genieten. Turkse kinderen genieten deze voordelen, maar deze staan los van
de inburgering. Inburgering is niet hetzelfde als algemeen onderwijs of algemeen
beroepsonderwijs. Turkse kinderen tot zestien jaar zijn niet inburgeringsplichtig.
Turkse jongvolwassenen vanaf zestien jaar zijn inburgeringsplichtig voor zover
zij tijdens de leerplichtige leeftijd niet ten minste acht jaar in Nederland
hebben verbleven en niet aansluitend op de volledige leerplicht een opleiding
volgen die kan worden afgesloten met een vrijstellend diploma. Inburgering
is de eerste stap in het integratieproces waarbij volwassenen en jongvolwassenen
uit een andere cultuur zich de basisvaardigheden van de Nederlandse taal en
de basiskennis van de Nederlandse samenleving eigen maken, zodat zij op den
duur adequaat aan deze samenleving kunnen deelnemen. Dit betekent dat ook
academisch gevormde gezinsmigranten uit derde landen die klaarblijkelijk geen
behoefte hebben aan algemeen beroepsonderwijs, inburgeringsplichtig zijn omdat
zij een weg moeten vinden in de Nederlandse samenleving. Het
nieuwe inburgeringsstelsel verplicht de inburgeringsplichtige niet tot het
volgen van onderwijs. Er is geen sprake van plicht tot onderwijsdeelname.De heer Middel zegt dat het wetsvoorstel wel degelijk onderwijs regelt,
omdat het woord "onderwijs" tienmaal, het woord "cursusinstelling"
vijfmaal en het woord "examen" zelfs vijfenvijftig keer in het wetsvoorstel
wordt gebruikt en dat daarom de inburgering onder de materiële werkingssfeer
van de associatieovereenkomst zou vallen. De aantallen zijn juist, maar daarmee
houdt het op. Wat toon je daarmee aan? Welke gevolgen moeten op die manier
worden verbonden aan het feit dat de woorden "de" 822, "wel"
145 en "inburgering" 171 keer worden gebruikt?De heer Middel (PvdA):Ik probeer serieus in te gaan op uw wetsvoorstel, althans die indruk heb
ik zelf, maar ik kan mij best voorstellen dat het u niet goed uitkomt of dat
u het er niet mee eens bent. Ik heb gezegd dat de materiële betekenis
van inburgering voor een groot deel onderwijsoverlappend is. U probeert dit
te bestrijden door mijn manier van redeneren belachelijk te maken, maar dat
vind ik eigenlijk beneden peil. Dat is niet het niveau waarop wij, ook u en
ik, gewend zijn te discussiëren. Dus ik hoop gewoon dat u dat niet meer
doet.Minister Verdonk:Het spijt mij dat u mijn woorden op die manier hebt opgevat. U bent het
toch wel met mij eens dat alleen het tellen van woorden niet relevant is.
Volgens mij heb ik net al heel goed beargumenteerd waarom er een verschil
is tussen onderwijs en inburgering.Voorzitter. De heer Middel meent dat uit de opmerking in de memorie van
toelichting kan worden afgeleid dat inburgering onder de werkingssfeer van
de associatieovereenkomst valt. In de nadere memorie van antwoord heb ik uitgebreid
uitgelegd dat je dat er niet zomaar uit kunt concluderen. De opmerking dat
Turkse werknemers na één jaar verblijf in Nederland niet onder
de WIN vallen, laat zich op een heel andere manier verklaren. De inburgeringsplicht
van de WIN bestaat uit verplichte deelname aan een inburgeringsprogramma.
Dat kan de feitelijke uitoefening van het door Besluit 1/80 toegekende recht
op toegang tot de arbeidsmarkt mogelijk belemmeren. Een Turkse werknemer kan
overdag nu eenmaal niet tegelijkertijd arbeid in loondienst van de werkgever
verrichten en aan het verplichte inburgeringsprogramma van de WIN deelnemen.
Onder de nieuwe Wet inburgering wordt de feitelijke uitoefening van dit toegangsrecht
niet belemmerd. Er is geen sprake van een verplichting tot deelname aan de
door de Nederlandse overheid georganiseerde inburgeringscursussen.De langdurig ingezeten derdelanders kunnen volgens de heer Middel niet
inburgeringsplichtig zijn omdat Nederlanders dat ook niet zijn en wel omdat
de richtlijn langdurig ingezetenen gelijke behandeling voorschrijft. Artikel
11 van die richtlijn schrijft gelijke behandeling voor op een aantal terreinen
en inburgering staat niet in dat lijstje. Onderwijs staat daar wel in, maar
inburgering is geen onderwijs. Dat volgt ook uit de systematiek van de richtlijn.
Artikel 15, derde lid, eerste alinea van de richtlijn bepaalt uitdrukkelijk
dat de lidstaten mogen eisen dat onderdanen van derde landen voldoen aan integratievoorwaarden,
overeenkomstig het nationale recht. Deze derdelanders moeten op grond van
de artikelen 21 en 11 van de richtlijn op het gebied van onderwijs hetzelfde
worden behandeld als Nederlanders. Tegelijkertijd stelt de richtlijn dat zij
wel tot inburgering kunnen worden verplicht. Dan kan de conclusie toch niet
anders zijn dan dat onderwijs in de zin van de richtlijn niet hetzelfde is
als inburgering. Die twee kunnen niet identiek zijn.Inburgering, ook van langdurig ingezetenen, was de inzet van de Nederlandse
regering bij de onderhandelingen over de richtlijn. Dat is ook in de artikelen
5 en 15 van de richtlijn terechtgekomen en in de considerans. In overweging
4 is opgenomen dat de integratie van onderdanen van derde landen die duurzaam
in een lidstaat zijn gevestigd van wezenlijk belang is voor de bevordering
van economische en sociale samenhang, een fundamentele doelstelling van de
gemeenschap. Het is ook niet logisch om alleen de langdurig ingezetene die
in een andere lidstaat niet is ingeburgerd tot inburgering te verplichten
en niet de langdurig ingezetene die in Nederland niet is ingeburgerd. Richtlijn
2003/109/EG beoogt langdurig ingezetenen rechten te geven die zo dicht mogelijk
liggen bij de rechten van de burgers van de Unie. Dat is dus niet hetzelfde
als identiek. Burgers van de Unie kunnen niet en langdurig ingezetenen kunnen
wel tot inburgering worden verplicht. De Europese Commissie heeft bij dit
verschil ook geen vraagtekens gezet.Ik kan in dit verband ook nog wijzen op de kroniek van de hand van prof.
Spijkerboer in het NJB, aflevering 31 van 2005. Daarin schrijft hij dat derdelanders
bij langdurig legaal verblijf op grond van de richtlijn een rechtspositie
krijgen die lijkt op die van de Europese burgers en dat zij tot op zekere
hoogte gebruik kunnen maken van het vrij verkeer van personen. Hun rechtspositie
is dus nog wel substantieel anders dan die van Europese burgers.De heer Middel meent dat langdurig ingezeten derdelanders die hun Europese
status in een andere lidstaat hebben verkregen nadat zij daar aan inburgeringsvoorwaarden
hebben voldaan na vijf jaar in Nederland die Europese status ook in Nederland
moeten kunnen krijgen zonder inburgeringsvoorwaarden. Hij heeft het in dit
verband over een inburgeringsplicht. Ik merk daar toch het volgende over op.
Deze derdelanders zijn niet inburgeringsplichtig. Dat staat uitdrukkelijk
in artikel 5, lid 2 van het wetsvoorstel. Ook dat heb ik toegelicht in de
stukken. De heer Middel heeft het volgens mij niet over de inburgeringsplicht
maar over de inburgeringsvoorwaarde voor de verlening van de status van langdurig
ingezeten derdelanders. Het is dus een voorwaarde.Als deze derdelander ook in Nederland de status van langdurig ingezetene
wil verkrijgen, dan zal hij moeten voldoen aan de Nederlandse inburgeringsvoorwaarden.
Hij hoeft die status niet aan te vragen. Die keuze is aan hem zelf. Dat die
inburgeringsvoorwaarde is toegestaan, staat uitdrukkelijk in de richtlijn
langdurig ingezeten derdelanders. Daarmee kun je niet twee kanten uit. Het
staat gewoon in de tekst en die tekst is volstrekt helder: deze inburgeringsvoorwaarde
is toegestaan. De structuur van de richtlijn is eveneens duidelijk: het mag.
Hetzelfde geldt voor de doelstelling van de richtlijn. Ik verwijs maar weer
eens naar de doelstelling van de richtlijn, zoals die blijkt uit overweging
4 in de considerans. Daarin is opgenomen dat de integratie van onderdanen
van derde landen die duurzaam in de lidstaat zijn gevestigd van wezenlijk
belang is voor de bevordering van de economische en sociale samenhang.De heer Middel en de heer Engels hebben gevraagd of het niet beter is
om de inburgeringsplicht voor Turkse onderdanen en langdurig ingezeten derdelanders
op te schorten in afwachting van een nader advies van de Raad van State en
de Europese Commissie over de verenigbaarheid met het gemeenschapsrecht. Wat
mij betreft is dat niet zo. Wij moeten nu echt starten met de resultaatgerichte
inburgering. Ik heb al een advies van de Europese Commissie en ik heb er inmiddels
ook al drie van de Raad van State. Daarnaast heb ik nog veel andere adviezen
gekregen. Al die adviezen wijzen niet dezelfde kant op en kunnen ook niet
concludent zijn. Ik kan hiermee niet bezig blijven; wij moeten nu doorgaan.
Uitsluitsel krijgen wij niet door nog weer nieuwe adviezen. Uitsluitsel over
de verenigbaarheid van de inburgeringsplicht kan slechts komen van het Hof
van Justitie in Luxemburg en wel nadat het nieuwe inburgeringsstelsel is ingevoerd
met een inburgeringsplicht voor Turkse onderdanen en voor langdurig ingezetenen.De verplichting tot gemeenschapstrouw van artikel 10 van het EG-Verdrag
staat de regering niet toe zich strijdig met het gemeenschapsrecht te gedragen,
ook niet indien het Hof van Justitie die strijdigheid nog niet uitdrukkelijk
heeft vastgesteld. Dit gaat echter uit van de vooronderstelling dat de inburgeringsplicht
inderdaad in strijd is met het gemeenschapsrecht en dat is naar mijn mening
niet het geval. Uit de gemeenschapstrouw die ik volledig onderschrijf, volgt
niet dat geen enkele regeling, waarvan wij op redelijke en aannemelijke en
uitgebreid beargumenteerde gronden mogen aannemen dat die niet in strijd is
met het gemeenschapsrecht, kan worden ingevoerd.Over het inburgeringsexamen hebben onder meer de heer Middel, de heer
Van de Beeten, de heer Thissen en de heer Engels vragen gesteld, zowel in
de schriftelijke ronde als in eerste termijn. Opvallend is dat sommigen zich
afvragen of het voorgestelde niveau wel haalbaar is en dat anderen zich afvragen
of het niveau niet te laag is. Weer anderen stellen een gedifferentieerd niveau
voor. Even bekroop mij de vraag of wij het onderzoek van de commissie-Franssen
overdoen. Bij het vaststellen van het niveau heeft de commissie-Franssen op
mijn verzoek alle ideeën, argumenten en visies met betrekking tot het
examenniveau gewogen.De commissie heeft een uniform niveau A2 voor alle inburgeraars vastgesteld.
Dat houdt het midden tussen de maximale functionaliteit en de maximale haalbaarheid.
Voor de oudkomers heeft de commissie aangegeven dat voor de schriftelijke
vaardigheden het niveau A1 gevraagd moet worden. De commissie-Franssen heeft
de vragen die de Kamerleden hebben gesteld al uitgebreid beantwoord. Het ging
daarbij om vragen naar het niveau. Hoe hoog moet het niveau zijn? Is het niet
te laag om er nog iets mee te kunnen doen? De commissie heeft benadrukt dat
dit het startniveau is. Daarmee kun je beginnen met participeren in de Nederlandse
samenleving. Dat advies heb ik overgenomen.De heer Van de Beeten vroeg of wij niet wat hogere ambities moeten hebben.
Ik heb mij in de Tweede Kamer al gevoelig betoond voor het feit dat wij mensen
die meer willen en kunnen tegemoet moeten komen. Voor de inburgeringsplichtige
die zelf de inburgering ter hand neemt, heb ik het stelsel van lening en vergoeding
al opengesteld, ook voor het hogere niveau. Mensen die meer willen, kunnen
dus meer geld lenen. Zij kunnen in één keer een examen op een
hoger niveau doen: het staatsexamen NT2. Ook heb ik aangegeven dat ik het
zal stimuleren dat de oudkomers die het willen hun schriftelijke vaardigheden
op het niveau A2 behalen. Deze personen krijgen een extra stimuleringsbijdrage
van € 270. De weg naar het hogere niveau, staatsexamen NT2, kan
ook door de gemeente bekostigd worden uit de WEB-middelen. Wel zullen de inburgeraars
eerst hun inburgeringsexamen moeten behalen.Nu heeft de Tweede Kamer ook gevraagd of het mogelijk is om in één
keer naar het staatsexamen toe te werken, dus niet eerst een inburgeringsexamen
en dan het staatsexamen. Het openstellen van die mogelijkheid behoeft een
nadere uitwerking, waarbij de consequenties voor zowel de Wet inburgering
als de Wet educatie beroepsonderwijs en de volwasseneneducatie goed in beeld
dienen te worden gebracht. Dat geldt voor de inhoudelijke gevolgen, maar ook
voor de financiële consequenties. Ik zal dat verder onderzoeken en ik
zal dat ook bespreken met de staatssecretaris van OCW.De heer Middel vroeg zich af of het niveau wel haalbaar is. Ik voel er
niets voor om het niveau verder naar beneden bij te stellen omdat er mensen
zijn voor wie het examen niet haalbaar is. Wij moeten wel iets van mensen
durven vragen. Dat het de een meer moeite zal kosten dan de ander doet niets
af aan het feit dat het door de commissie-Franssen geadviseerde niveau het
startniveau is. Dat kan het startniveau zijn voor iedereen. Met analfabete
oudkomers is al rekening gehouden door het schriftelijke niveau voor hen op
A1 te stellen. Voor alfabetisering kunnen overigens ook nog eens WEB-middelen
worden ingezet. Als wij uitgaan van differentiatie naar beneden op basis van
het startniveau, dan valt te verwachten dat velen onder het niveau A2 zullen
eindigen. Dan houden wij de problematiek van inburgeringsachterstanden in
stand en dat willen wij niet. Ieder kan zich op de wijze die voor hem het
meest prettig is voorbereiden op het examen. Door marktwerking te introduceren
zal ook de kwaliteit van het cursusaanbod verbeteren. Meer maatwerk en kwaliteit
leiden ook tot meer opbrengst. Overigens is het voor gemeenten mogelijk om
degenen die na aantoonbare inspanningen niet in staat blijken te zijn om het
examen met goed gevolg af te leggen een ontheffing van de examenverplichting
te verlenen.Dat brengt mij bij de vraag van de heer Thissen over het niveau en de
arbeidsmarkt. Hij heeft zich, in relatie tot de vraag wat je op de arbeidsmarkt
aan het examen hebt, afgevraagd of het niveau niet veel te laag is en of je
met behulp van de inburgeringsmiddelen niet ook andere dingen kunt financieren
dan de inburgering, bijvoorbeeld leer-werkbanen en beroepsopleidingen. Hij
citeerde uitgebreid uit een brief die eerder in de krant verscheen. Als ik
het mij goed herinner, was hij een van de auteurs van dat artikel. Dat citaat
was dan ook geen verrassing, dus ik zal er uitgebreid op ingaan. Zoals ik
hiervoor al heb gezegd in het debat met de Tweede Kamer heb ik faciliteiten
beschikbaar gesteld, waarmee inburgeraars kunnen doorstromen naar een hoger
taalniveau. Bovendien heb ik het voor de gemeente mogelijk gemaakt om combinatietrajecten
in te richten. In die trajecten kunnen inburgeraars zich door gelijktijdig
de taal te leren en te re-integreren zeer direct voorbereiden op deelname
aan de arbeidsmarkt. Ik hoop dat gemeenten daar ook volop gebruik
van blijven maken en dat zij dat nog meer zullen doen.De heer Thissen vindt het jammer dat de middelen voor inburgering niet
gebruikt kunnen worden voor beroepsopleidingen en leer-werkbanen, waarmee
men een echt vakdiploma kan halen. Dat begrijp ik niet. Voor re-integratieactiviteiten
heeft de gemeente al middelen beschikbaar via de WWB. Mensen die een beroepsopleiding
willen volgen, kunnen al van de faciliteiten van de minister van OCW gebruikmaken.
Die kunnen zij combineren met middelen en faciliteiten van de WI. Ook de vormgeving
van het examen is gericht op praktijkvaardigheden die op de arbeidsmarkt bruikbaar
zijn. Die vaardigheden worden getoetst. Dat zal ertoe leiden dat in het programma
praktische activiteiten worden opgenomen. Wij hebben dat in de praktijk al
uitgevoerd bij een pilot met werkgevers, waarbij werknemers zich in de praktijk
tijdens het werk maar ook naast het werk voorbereiden op het inburgeringsexamen.
Die pilot heeft heel hoopgevende resultaten te zien gegeven. Overigens is
in de wet vastgelegd dat het bezitten van diploma's van de reguliere beroepsopleiding,
bijvoorbeeld mbo, tot vrijstelling voor het inburgeringsexamen leidt.Dat neemt niet weg dat ik de opvatting van de heer Thissen, die ook de
heer Van de Beeten naar voren bracht, deel. Wij moeten proberen om de koppeling
tussen inburgering en het verbreden van die kwalificaties te versterken. Daarmee
ga ik ook meteen in op het punt van de heer Thissen dat het een overheid past
om, als zij plichten oplegt, ook faciliteiten aan te bieden. Dat doen wij
ook.De heer Van de Beeten heeft gevraagd of een ingezetene die een uitkering
ontvangt zich niet zou moeten scholen, ook in de beheersing van de Nederlandse
taal, om daadwerkelijk beschikbaar te zijn voor de arbeidsmarkt. In die lijn
kan ik mij volledig vinden. In het kader van de re-integratie kan de uitkeringsgerechtigde
de verplichting worden opgelegd om taalonderwijs te volgen. Sterker nog, zodra
taal een belemmering vormt voor de betrokkene om aan het werk te komen, zal
een dergelijke verplichting zelfs opgelegd moeten worden. In het kader van
re-integratie kan de uitkeringsgerechtigde worden verplicht zich in te spannen
om de Nederlandse taal te leren. De WI biedt hierop een heel belangrijke aanvulling,
namelijk de verplichting om het examen te halen.De socialezekerheidswetgeving biedt dus ruimte om in het kader van re-integratie
taalonderwijs voor te schrijven. Door een goede mix van activiteiten, bijvoorbeeld
door stages en praktijkuitoefeningen, wordt de Nederlandse taal geleerd en
geoefend in de context van werken. Dat zal uiteindelijk moeten leiden tot
daadwerkelijke en verbeterde beschikbaarheid voor de Nederlandse arbeidsmarkt.
Overigens leiden re-integratieactiviteiten niet standaard op tot een startkwalificatie
en daarmee tot het niveau dat vereist is voor de vrijstelling van de inburgeringsplicht.
Het voordeel van de WI is juist dat die verplichting wel opgelegd kan worden.
Laten wij er dus ook voor zorgen dat gemeenten combinatietrajecten inrichten.
Ik heb al eerder toegezegd dat ik met de minister van SZW zal bekijken hoe
ik de mogelijkheden die de socialezekerheidswetgeving biedt maximaal kan benutten.De heer Van de Beeten vroeg zich ook af of met de invoering van het nieuwe
stelsel geen verlies aan mogelijkheden, de koppeling van de inburgering met
beroepsonderwijs en kwalificaties, zou optreden. Ik zeg graag toe dat ik het
initiatief zal nemen om in overleg met de MBO Raad, VNG en het ministerie
van OCW te verkennen op welke manier wij de bestaande mogelijkheden in het
nieuwe stelsel bestendigd en uitgebreid kunnen worden.Terecht heeft de heer Van de Beeten gewezen op het belang van de integratie
van allochtone vrouwen. De emancipatie van deze groep is een belangrijk doel
van de Wet inburgering. Daarom komt deze groep ook voor een aanbod voor een
inburgeringsvoorziening in aanmerking. Daarnaast zijn er in 2006 nog extra
middelen beschikbaar gesteld voor deze groep. In navolging van de commissie
PaVEM heeft het kabinet 45 mln. extra geïnvesteerd. Deze middelen zijn
enerzijds ingezet via de regeling inburgering allochtone vrouwen 2006 en anderzijds
via de pilot voor allochtone vrouwen Taal Totaal. Het bedrag van 45 mln. dat
voor 2007 ter beschikking is gesteld, wordt aan de middelen van de Wet inburgering
toegevoegd.De fracties van CDA en SP hebben de gedachte aangestipt van een verlengde
leerplicht voor de verzorgende ouders. Dit punt vraagt mede gezien vanuit
het advies van de Raad van State nadere bestudering. Ik hoop niet dat deze
Kamer het mij kwalijk neemt, maar ik zal dit aan een volgend kabinet overlaten.Ook zijn er vragen gesteld over marktwerking. De CDA-fractie heeft gevraagd
of ik de hardheidsclausule in het kader van de notificatieprocedure artikel
87 van EG-Verdrag heb voorgelegd aan de Europese Commissie. Echter, de hardheidsclausule
heeft betrekking op het publieke deel van de roc's, namelijk het stelsel van
beroepsonderwijs en volwasseneneducatie. Een oordeel van de Europese Commissie
over de hardheidsclausule is daarom niet aan de orde. Overigens is voor de
Europese Commissie ten behoeve van de notificatieprocedure een dossier samengesteld
waarvan de ontwerpregeling overgangsbudget roc's deel uitmaakt. In de toelichting
op deze regeling is melding gemaakt van de strekking daarvan. Dat zou derhalve
geen steunmaatregelen kunnen opleveren in de zin van artikel 87 lid 1 van
het EG-Verdrag en hoeft om die reden ook niet aangemeld te worden.Wel is in het convenant met de MBO Raad de afspraak gemaakt dat de invoering
van de marktwerking niet ten koste gaat van het stelsel van beroepsonderwijs
en volwasseneneducatie. Daarmee kan de publieke taak in gevaar komen. Als
zo'n situatie zich voordoet, dan treedt artikel 7 lid 3 van het convenant
in werking. In dat artikel is de hardheidsclausule wel opgenomen. De hardheidsclausule
betekent een verplichting om in het geval dat de publieke taken van een roc
in het gedrang komen bestuurlijk overleg te voeren over de alsdan ontstane
situatie. Zou uit dat bestuurlijk overleg een nieuwe steunmaatregel voortvloeien,
dan zal deze vanzelfsprekend opnieuw moeten worden aangemeld bij de Europese
Commissie. Inmiddels heeft de Europese Commissie haar oordeel uitgesproken
over het overgangsbudget. Er is sprake van staatssteun, maar die is verenigbaar
met het Europese recht.In artikel 7, eerste lid, van datzelfde convenant is naar aanleiding van
een andere vraag van de heer Van de Beeten erin voorzien om een en twee jaar
na de inwerkingtreding van de WI de eerste ontwikkelingen op de markt van
de inburgeringscursussen te inventariseren. Hij vroeg of het niet mogelijk
was om na een halfjaar al een inventarisatie te maken van de
mate waarin van onderwijsvoorzieningen gebruik wordt gemaakt en een beroep
wordt gedaan op de lening- en vergoedingfaciliteit. Dat voorstel vind ik heel
begrijpelijk. Ik streef ernaar om beide Kamers een halfjaar na de invoering
van de WI te informeren over de eerste ontwikkelingen en indrukken.De ambitie van de wet is om 74.000 inburgeraars per jaar te laten inburgeren.
Het gaat daarbij om ongeveer 47.000 aanbodtrajecten door gemeenten. Dat is
beduidend hoger dan de huidige situatie, waarin circa 30.000 aanbodtrajecten
zowel vanuit de WIN als vanuit de oudkomersregelingen worden aangeboden. Verder
zijn er circa 14.000 trajecten handhaving zonder aanbod door gemeenten en
ongeveer 13.000 zelfmelders. Voor 2007 heb ik het budget eenmalig verhoogd
met 45 mln. om een extra impuls te geven aan de inburgering van vrouwen in
een achterstandspositie. Op dit moment wordt door de gemeenten een prognose
ingediend van de door hen in 2007 aan te bieden voorzieningen. Hoewel nog
niet alle prognoses binnen zijn, is op grond van de tot nu toe ontvangen prognoses
de verwachting gerechtvaardigd dat het beschikbare budget in 2007 volledig
zal worden uitgeput. De afgenomen instroom van nieuwkomers vanaf 2004 heeft
inderdaad geleid tot bezuinigingen op het door het Rijk beschikbaar gestelde
budget voor de WIN. In 2006 neemt de instroom van nieuwkomers naar verwachting
nog verder af.De fractie van Groen Links spreekt de zorg uit dat er onvoldoende gekeurmerkte
onderwijsaanbieders beschikbaar zullen zijn bij de inwerkingtreding van de
WI. Ik deel deze zorg niet. Begin oktober 2006 is voor het eerst informatie
over het keurmerk gepubliceerd op de website van Blik op Werk. Er is grote
belangstelling onder potentiële cursusaanbieders om het keurmerk te verkrijgen.
Dit blijkt onder andere uit het grote aantal inschrijvingen op diverse informatieve
workshops over het inburgeringskeurmerk. Zoals de heer Thissen heeft aangegeven,
hebben zestien potentiële aanbieders zich gemeld om het keurmerk op aanvraag
te behalen. Gezien de zeer recente start van het keurmerk is dat een bemoedigend
aantal. Ik heb dan ook de overtuiging dat voor de invoering van de WI per
1 januari een substantieel aantal onderwijsaanbieders het keurmerk op
aanvraag bezit of op korte termijn zal bezitten.Hoe weet u dat de lasten voor de inburgeringsplichtigen niet onevenredig
groot zijn, zo werd gevraagd. Ik heb al eerder gezegd dat niet kan worden
aangegeven welk bedrag voor de individuele inburgeringsplichtige minimaal
of maximaal met zijn inburgering zal zijn gemoeid. In het nieuwe inburgeringsstelsel
is sprake van een resultaatverplichting om het inburgeringsexamen tijdig te
behalen. De wijze waarop de inburgeringsplichtige dit resultaat behaalt, schrijven
wij niet meer voor. Het is daarom niet mogelijk om exact aan te geven welke
kosten met de inburgering zijn gemoeid.De heer Middel vraagt of het relatieve aandeel van 33% van de uitvoeringslasten
niet te wijten is aan de keuze voor marktwerking en sancties. Hij heeft gevraagd
of deze lasten niet kunnen worden teruggebracht. Deze uitvoeringskosten houden
direct verband met de substantiële uitvoeringstaken die, net als in het
huidige nieuwkomersstelsel zonder marktwerking en sancties, aan de gemeenten
zijn opgedragen ten behoeve van hun informerende, faciliterende en handhavende
rol. Ik maak een vergelijking met de WIN. In 2003 was er voor de WIN 170 mln.
beschikbaar, waarvan 113 mln. bij de roc's terechtkwam voor de inburgering;
dat is 66,5%. In 2007 is 256 mln. beschikbaar, waarvan 172 mln. voor
daadwerkelijke inburgering; dat is 67,2%.Een aantal leden heeft gevraagd naar de invoeringsdatum. Zij pleiten ervoor
om de inwerkingtreding van de wet op 1 april of zelfs op 1 maart
2007 te laten plaatsvinden. Ook de VNG en de MBO Raad hebben dit bij brief
bepleit. Alles afwegende vind ik het redelijk dat de Wet inburgering op 1 januari
2007 in werking treedt. Daarvoor is nog veel werk te doen, maar wij hebben
met de uitvoeringsorganisaties en de gemeenten al een intensief traject achter
de rug, gericht op de invoering van het stelsel per 1 januari. Alle uitvoeringsregelingen
liggen op schema. Zijn gemeenten er nu op voorbereid dat de wet op 1 januari
in werking treedt? Ik onderschrijf de achterliggende gedachte van de code
interbestuurlijke verhoudingen, maar in het geval van dit wetsvoorstel worden
gemeenten al twee jaar intensief begeleid en ondersteund door het Frontoffice
Inburgering. Dit gebeurde onder andere door middel van individuele ondersteuning,
informatiebijeenkomsten, nieuwsbrieven, trainingen en een speciale leergang.
Verder zijn er vele instrumenten door het frontoffice ontwikkeld die de gemeenten
kunnen gebruiken bij de implementatie van de wet, zoals de voorbeeldverordeningen
en -beschikkingen. Ik heb met de VNG afspraken gemaakt over de voorbereidingskosten
van de invoering. De gemeenten ontvangen hiervoor 52 mln. Gemeenten kunnen
op 2 januari starten met het nieuwe stelsel, omdat de wet juist veel
ruimte geeft voor gemeentelijke uitvoering. De voorbeeldverordeningen zijn
eind september geplaatst op de website Handig, inderdaad een heel handige
website. Gemeenten hebben dus op 1 januari drie maanden de tijd om inburgeringsverordeningen
op te stellen. Begin oktober zijn de gemeenten wat de verplichte en de vrijwillige
inburgering betreft geïnformeerd over de indicatieve budgetten voor het
jaar 2007.Ik loop nu even met u door wat de inwerkingtreding van de Wet inburgering
op 1 januari betekent. Inburgeringsplichtigen die zelf willen starten,
kunnen dat op 1 januari doen. De leningfaciliteit is daarvoor gereed.
Inburgeringsplichtigen die direct examen willen doen, kunnen dat ook. Voor
gemeenten die een inburgeringsvoorziening aan sommige groepen inburgeringsplichtigen
moeten aanbieden en als sommige groepen dat kunnen doen, gelden de volgende
wettelijke termijnen. Ik begin met de termijnen die gelden voor de nieuwkomers.
Binnen 14 weken na 1 januari moet het college een inburgeringsvoorziening
voor asielgerechtigde nieuwkomers bij beschikking vaststellen. Die beschikking
moet aangeven welke cursus de asielgerechtigde nieuwkomer moet volgen. De
start van die cursus kan zelfs op een later moment liggen dan 1 april.Voor oudkomers gelden helemaal geen termijnen. De gemeente bepaalt zelf
wanneer deze inburgeringsplichtigen worden opgeroepen voor een intake voor
het onderzoek naar de inburgeringsplichtigheid en voor het doen van een aanbod.
Daarvoor zijn helemaal geen wettelijke termijnen. Gemeenten hebben immers
de bevoegdheid om deze grote groep oudkomers gefaseerd op te roepen. Dat kan
niet allemaal in één keer.Ook de geluiden dat de gemeenten niet kunnen starten omdat de aanbestedingsprocedure
op 2 januari nog niet is afgerond, zijn onjuist. Er is voor de gemeenten
pas een wettelijke verplichting om een inburgeringsvoorziening
aan te bieden aan nieuwkomers binnen drie maanden na inwerkingtreding van
de wet. Overigens geldt er overgangsrecht bij de inwerkingtreding van de wet.
Dat overgangsrecht houdt in dat nieuwkomers die al bezig zijn met een WIN-traject
dit in 2007 mogen afmaken. Dit geldt ook voor oudkomers en voor de vrouwen
die bezig zijn met een traject op grond van de oudkomersregelingen en de regeling
allochtone vrouwen. Volgens mij zijn er voldoende waarborgen en wordt er al
lang genoeg intensief samengewerkt met de gemeenten om de wet in te voeren.Ik zie ook grote nadelen bij inwerkingtreding van de wet op 1 maart
of 1 april. Verlenging van de oudkomersregelingen met drie maanden heeft
geen zin, omdat daarvoor ook een aanbestedingsprocedure moet worden gevolgd,
terwijl de overeenkomsten door gemeenten met oudkomers voor 1 april dienen
te zijn afgesloten. De ruimte is er. Als wij het anders doen, brengt dat zoveel
administratieve lasten met zich dat ik dat echt onhaalbaar acht. Gevolg is
ook dat wij in de eerste drie maanden geen inburgeringsfaciliteiten aan oudkomers
kunnen aanbieden. Dat prefereer ik niet. Indien de Wet inburgering niet op
1 januari aanstaande in werking treedt, kunnen inburgeringsplichtigen
die zelf al willen starten – wij hopen dat heel veel mensen dat willen
doen: je eigen verantwoordelijkheid nemen en meedoen in de Nederlandse samenleving –
dat niet doen. Alles daarvoor is al klaar. Inburgeringsplichtigen die direct
examen willen doen, kunnen dat dan niet. De examens en de examenlocaties zijn
op 1 januari gereed, dus wij kunnen daarmee aan de slag. Heel veel gemeenten
zijn klaar; denk aan de gemeente Oss. De gemeente Oss loopt voorop en doet
het het best in het kader van de inburgeringsvoorzieningen. Als de burgemeester
van Smallingerland denkt "ik kom er niet helemaal uit", kan ik hem
geruststellen. Ook in zijn gemeente gaat het heel goed. Anders kan hij altijd
nog even Apeldoorn bellen.Gemeenten die klaar zijn, kunnen niet starten op 1 januari als wij
de wet niet laten ingaan. Al deze gemeenten die het zo goed doen, worden dus
gestraft. Gemeenten hebben inmiddels hun prognose voor de komende jaren ingediend.
Aan hen is al gemeld op welk budget zij minimaal kunnen rekenen voor het komende
jaar. Bijna alle gemeenten hebben die prognose ingediend; zij zijn er allemaal
mee bezig.De heer Middel (PvdA):Voor alle duidelijkheid, ik spreek nu niet als burgemeester van Smallingerland,
maar als woordvoerder van de PvdA-fractie. De argumenten van de minister om
vast te houden aan 1 januari zijn tweeërlei van aard. In de eerste
plaats zijn gemeenten al lang bezig met het anticiperen op de invoering van
de wet, dus is een groot deel er al klaar voor, met name het bolwerk Oss.
In de tweede plaats zijn er praktische bezwaren om over te gaan tot uitstel,
want dan komen de gemeenten in de overgangsfase in moeilijkheden met de vigerende
regelingen. Op het tweede punt wil ik graag in tweede termijn ingaan, maar
het eerste punt leidt bij mij tot een vraag. Natuurlijk anticiperen gemeenten;
dat moeten zij ook wel. Maar je mag toch veronderstellen dat gemeenten pas
echt aan de slag gaan met de implementatie van een wet, als die wet door het
parlement is gekomen? Ik kan mij herinneren – de minister waarschijnlijk
ook – dat het kabinet-Balkenende II wist dat een bepaald wetsvoorstel
in de Tweede Kamer was aangenomen en dat de desbetreffende minister een tournee
maakte door het land met bus en al langs de gemeenten om aan te geven hoe
het allemaal zou worden. Maar ja, het wetsvoorstel moest nog in de Eerste
Kamer worden behandeld, het werd verworpen en het hele verhaal werd anders.
Nu wil ik niet meteen een parallel trekken met de inburgeringswet, maar het
gaat mij om het principe. Nogmaals, ik heb begrip voor het praktische punt
dat gemeenten moeten anticiperen, maar er is wel een principieel punt dat
je pas echt tot implementatie, invulling en invoering kunt overgaan als de
wet door het parlement is aangenomen. Dat is met de Wet inburgering nog steeds
niet het geval.De heer Kox (SP):De minister heeft een interessante manier van redeneren. Ik luister er
altijd met veel plezier naar. Het klinkt natuurlijk leuk om nu de gemeenten
Smallingerland en Oss aan te halen als gemeenten die wel in staat zijn om
iets te doen, als een soort bewijs dat al die andere gemeenten maar moeten
worden als Smallingerland en Oss, maar het is natuurlijk flauwekul. Ik ben
blij dat het de minister is opgevallen dat gemeenten die door mijn partij
worden bestuurd de beste van het land zijn. Dat belooft iets als wij het land
zouden besturen, maar daar hebben wij het nu niet over.De minister heeft een verzoek gekregen van de VNG om tot uitstel over
te gaan. De VNG spreekt niet alleen namens Smallingerland en Oss, maar namens
alle gemeenten. Wat is er nu zo ingewikkeld aan om te denken: zij zijn er
om mij te helpen? Het ziet eruit alsof iedereen die niet precies zegt wat
u wilt als opponent wordt beschouwd. Ik zou er mijn voordeel mee doen. Het
zijn toch die gemeenten die straks uw wet moeten uitvoeren?Minister Verdonk:Het zijn inderdaad de gemeenten die het werk moeten uitvoeren. Wij zijn
al ongeveer tweeënhalf jaar bezig met die gemeenten om te kijken hoe
wij een inburgeringsstelsel kunnen maken dat zo veel mogelijk tegemoetkomt
aan de vragen en wensen van de gemeenten. Daarmee hebben wij ook volop rekening
gehouden. Het allergrootste deel van de gemeenten is klaar om te starten.
Gemeenten die nog niet helemaal klaar zijn, hebben de ruimte waarover ik zojuist
heb gesproken. Ik zeg toe dat ik voor de komende periode het Frontoffice Inburgering
ter beschikking houd.De heer Kox (SP):Wat zegt de minister dan over de VNG, als niet alleen Oss en Smallingerland,
maar eigenlijk iedereen op een enkele uitzondering na klaar is? Wat is dan
de rare rol van de VNG? Waarom vraagt die iets van de minister wat volgens
u totaal niet nodig is? Is dat omdat er nog wat achterblijvertjes zijn? Daarmee
plaatst u dat niet alleen bij alle anderen die inmiddels hun stekels hebben
opstaan, maar ook ten opzichte van de VNG in een soort tegenstelling. Is dat
nu echt nodig? Waarom doet de VNG iets wat volgens u nergens op slaat?Minister Verdonk:De vraag waarom de VNG een brief schrijft, kan de VNG zelf het best beantwoorden.
Wij zijn al twee jaar constant bezig met de individuele gemeenten. Het valt
ons op – ik ben er ook heel blij mee – dat gemeenten gelukkig
de voordelen zien van de Wet inburgering, de maatschappelijke noodzaak van
de nieuwe wet onderschrijven en er al keihard mee aan de slag
zijn. Zij zijn echt aan de slag en zijn vanwege die maatschappelijke urgentie
niet op hun handen gaan zitten. Zij hebben niet gewacht tot 1 januari.
Dat hoeft ook niet, want wij hebben heel veel gefaciliteerd voor de gemeenten.
Nog niet zo lang geleden hebben wij een overleg gehad met de VNG, weer over
de 52 mln. voor de overgangsregeling. Aangezien gemeenten toch nog een periode
hebben van 14 weken, is er ruimte, ook na 1 maart. Gemeenten staan klaar,
net als de vrijwillige inburgeraars die op 2 januari graag willen beginnen.
Wij zouden net als u graag zien dat deze wet niet nodig was; alleen hebben
wij die wel nodig. Die vrijwillige inburgeraars kunnen gewoon beginnen. Laten
wij eens positief zijn over mensen die hun eigen verantwoordelijkheid willen
nemen en over gemeenten die die eigen verantwoordelijkheid willen nemen.De heer Middel (PvdA):Ik wil de oproep van de minister om positief te denken en te doen graag
overnemen. Ik bevestig dat gemeenten absoluut niet tegen inburgering zijn.
Integendeel, zij zien de noodzaak daarvan. Zij zien ook de noodzaak om aan
de slag te gaan en wachten niet af wat er uiteindelijk gaat gebeuren. Maar
dat neemt niet weg dat het ook een principieel punt is. Als een gemeente zorgvuldig
wil handelen – dat mag toch van de overheid verwacht worden, zeker van
de lagere overheid – moet je precies weten waar je aan toe bent. Dan
moet je ook precies weten hoe die wet er uitziet. Dat weet je pas als die
door het parlement is aangenomen. Dat is nog niet het geval. Ik maakte even
de vergelijking met de wet waarover Balkenende II bijna struikelde en die
tot het aftreden van de minister leidde. Er werd hosanna geroepen over een
wet die door de Tweede Kamer was aangenomen, maar uiteindelijk ging het hele
feest niet door. Nogmaals, ik zeg dat niet om vervelend of flauw te doen,
want onze fractie onderschrijft met tal van gemeenten de noodzaak van inburgering.
Maar juist op dit gevoelige terrein moet je zo zorgvuldig mogelijk handelen,
ook als lagere overheid. Dan moet je precies weten waar je aan toe bent. Daarom
lijkt het toch helemaal niet zo gek dat uitstel wordt overwogen, afgezien
van de praktische bezwaren met de vigerende regelingen. Daar kom ik in tweede
termijn op terug. Het gaat nu om het principiële punt: mag je niet van
lagere overheden verwachten of moet je niet van hen eisen dat zij pas echt
tot implementatie en invoering overgaan, als zij precies weten waar zij aan
toe zijn, namelijk wanneer de rijksoverheid een kant en klare wet voor hen
klaar heeft liggen? Dat is nu nog niet het geval.Minister Verdonk:Ik sta toch enigszins versteld van dit betoog van de heer Middel: de rijksoverheid
moet een kant en klare wet hebben die zij oplegt aan de gemeenten. Dat is
niet de manier waarop overheden in bestuurlijke zin met elkaar moeten willen
omgaan.De heer Middel (PvdA):Ik heb niet gezegd dat de rijksoverheid een wet oplegt. Het gaat om een
wet die democratisch is aangenomen door het parlement en dus moet worden uitgevoerd
door de gemeenten. Dat is iets anders dan opleggen.Minister Verdonk:Ik vind dat toch een ouderwetse manier van werken. Wij zijn al tweeënhalf
jaar bezig met een wet die goed uit te voeren is door de gemeente, waar de
gemeente ook wat aan heeft en waarin wij de gemeente op tal van punten tegemoet
zijn gekomen, omdat de gemeente de belangrijkste speler is in deze wet met
de individuele inburgeraar. De gemeenten die echt wat willen doen met de inburgering,
kunnen per 1 januari starten; de individuele inburgeraars die dat willen,
kunnen starten. In de afweging tussen een gemeente die precies op het laatste
woordje wil weten waar zij aan toe is en de maatschappelijke urgentie van
inburgering, kies ik toch voor die maatschappelijke urgentie. Er is voldoende
speelruimte voor de gemeenten die er nog niet helemaal klaar voor zijn. De
ondersteuning is goed geregeld. Laten wij nu eens uitgaan van het positieve
in de mens, zoals de heer Middel zo graag doet. Er zijn mensen die hun eigen
verantwoordelijkheid willen nemen en die 2 januari willen starten, maar
de heer Middel zegt dat dit nog maar even niet moet gebeuren. Er zijn gemeenten
die hun eigen verantwoordelijkheid willen nemen en die graag willen starten,
maar de PvdA zegt dat dit nog maar even niet gedaan moet worden. Volgens de
PvdA moeten wij weer allemaal op onze handen gaan zitten in Nederland omdat
de gemeenten niet tot op de laatste komma weten waar zij aan toe zijn. Zij
weten evenwel wat zij moeten gaan doen. De voorbeeldverordeningen en alle
andere zaken staan al op internet. Alle informatie is uitgewisseld. Het is
dan ook heel belangrijk wat er vandaag uit dit debat gaat komen. Mijn insteek
is dat de wet op 1 januari ingaat.De heer Middel (PvdA):Ik wil nog een laatste poging doen. U kunt het zich misschien niet voorstellen,
maar ik hoop het echt met u eens te worden op dit punt. U zegt dat u mijn
opvatting ouderwets vindt, maar ik volg gewoon het geldende staatsrecht en
gemeenterecht. Dat kan best ouderwets zijn, maar dan ben ik dat maar eens.
Ik houd mij gewoon aan het recht.Verder wekt u de indruk dat gemeenten zouden overwegen om op hun achterwerk
te gaan zitten en niets te doen. Dat is absoluut niet het geval. Integendeel,
er wordt heel veel gedaan. Ik ben echter, in tegenstelling tot u, bereid om
de argumenten van de VNG serieus te nemen. De VNG stelt dat in een aantal
plaatsen nog niet helemaal duidelijk is hoe een aantal onderdelen van de wet
zal uitpakken en dat er dus meer tijd nodig is om zorgvuldig te werk te kunnen
gaan. Voor die argumenten ben ik gevoelig – u niet – maar dat
betekent niet dat intussen niets gedaan wordt of dat de inburgering niet serieus
wordt genomen. Wat dat betreft, moeten wij geen karikatuur maken van de werkelijkheid.
De noodzaak van inburgering wordt alom onderschreven; het gaat er alleen om
dat dit verantwoord moet kunnen gebeuren. Ik wil graag dat u het daarover
hebt en niet een karikatuur maakt van de handelwijze van de gemeenten.Minister Verdonk:Het laatste werp ik verre van mij. Ik maak van niemand een karikatuur.
Het gaat mij om het proces dat de gemeenten en het Rijk met elkaar doormaken
om tot zo'n wet te komen. Dat is een andere procedure dan de heer Middel in
het begin schetste. Laten wij er nog een keer naar kijken. Wie kunnen er beginnen,
als wij de wet 1 januari laten ingaan? Dat zijn degenen die hun eigen
verantwoordelijkheid nemen. Fantastisch, mensen kunnen eindelijk gewoon een
cursus gaan inkopen. Zij behoeven vanaf 1 januari niet meer in de rij
te staan bij een roc, maar kunnen gewoon hun cursus gaan inkopen.
Dan is de markt namelijk geregeld en is alles klaar, bijvoorbeeld de leningfaciliteit.
Laten wij die mensen nou toch stimuleren in plaats van te zeggen dat zij nog
maar even moeten wachten, omdat wij de zaak wederom gaan vertragen. Hetzelfde
geldt voor gemeenten. Actieve gemeenten die heel graag willen beginnen met
het inburgeringstraject, kunnen ook per 1 januari starten. Gemeenten
die op 1 januari nog niet helemaal klaar zijn, moeten voor 1 april
starten. Er is dus ruimte genoeg om de Wet inburgering op 1 januari 2007
in te voeren. Wij hebben het steeds gehad over het creëren van mogelijkheden
voor mensen om mee te doen in de samenleving, om Nederlands te leren en zodoende
ander werk te kunnen doen dan schoonmaken, dus om carrière te maken.
Ik begrijp dan ook niet waarom er gezegd wordt: misschien zijn er een paar
gemeenten niet helemaal klaar en laten wij het dus nog maar niet doen per
1 januari. Wat mij betreft, is de maatschappelijke urgentie zo groot
dat wij de wet per 1 januari 2007 moeten invoeren.Ik kom op de handhaving. De heer Engels heeft gevraagd of ik de gemeenten,
waar het gaat om de invulling van de boetemaxima en de boeteverordening, ga
belasten met een bureaucratisch stelsel van monitoring en rapportages. Ik
kan hem geruststellen: ik heb daar niet in voorzien. Dat neemt echter niet
weg dat signalen uit de praktijk wel aanleiding kunnen vormen om incidenteel
kwalitatief te onderzoeken hoe gemeenten daadwerkelijk omgaan met de bestuurlijke
boete.De heer Engels heeft ook gevraagd of de wet toestaat dat colleges van
B en W in de handhavingspraktijk stelselmatig afzien van het opleggen van
een boete en, zo ja, wat dit dan betekent voor de effectiviteit van die boete.
Om te voorkomen dat de inburgeringsplicht niet wordt nageleefd en daarmee
niet tot resultaten leidt, voorziet het wetsvoorstel in de verplichting voor
gemeenten om de inburgeringsplicht stelselmatig te handhaven en dus ook stelselmatig
een bestuurlijke boete op te leggen. Gemeenten hebben op grond van de Wet
inburgering een boeteplicht en geen boetebevoegdheid. Met andere woorden:
is er sprake van verwijtbaarheid, dan moet er een boete worden opgelegd. Het
boetestelsel bevat voldoende waarborgen om te bereiken dat elke boete in verhouding
staat tot de gepleegde overtreding, maar ook om te voorkomen dat een boete
wordt opgelegd in gevallen waarin dat niet gepast is. Mocht het college om
welke reden dan ook stelselmatig afzien van het opleggen van een boete, terwijl
wel sprake is van verwijtbaarheid, dan heeft ook de gemeenteraad zijn normale,
formele rol te vervullen.De heer Middel vroeg hoe het begrip "redelijkerwijs" wordt ingevuld.
Hij doelde daarbij op de ontheffingsmogelijkheid van artikel 31 van de Wet
inburgering. In artikel 31 waarin wordt geregeld dat het college ontheffing
van de inburgeringsplicht verleent, wordt inderdaad het woordje "redelijkerwijs"
gebruikt. Indien het college op grond van door de inburgeringsplichtige aantoonbaar
geleverde inspanningen tot het oordeel komt dat het voor hem redelijkerwijs
niet mogelijk is om het inburgeringsexamen te halen, dan heeft het college
de nodige beleidsvrijheid om invulling te geven aan het begrip "redelijkerwijs".
Volgens mij is dat heel belangrijk. Wij proberen ook zo veel mogelijk bevoegdheden
en mogelijkheden bij de gemeenten te laten liggen. De gemeenten zijn bij de
uitvoering van andere wetten in staat gebleken om daarmee om te gaan. De heer Thissen heeft gevraagd wat er gebeurt als iemand voor het inburgeringsexamen
zakt en of zo'n persoon de kosten dan nog wel kan dragen. Als iemand voor
het inburgeringsexamen zakt, leidt dat niet meteen tot een bestuurlijke boete.
Daarvan is pas sprake als het inburgeringsexamen niet binnen de gestelde termijn
is gehaald en er sprake is van verwijtbaar gedrag. Een inburgeringsplichtige
die voldoende inspanningen heeft verricht en het inburgeringsexamen niet verwijtbaar
niet heeft gehaald, krijgt helemaal geen boete opgelegd. Dat gebeurt pas bij
verwijtbaarheid.De heer Engels heeft gevraagd waarom het nodig is om het inburgeringsstelsel
in te kleden met de voorgestelde dwangelementen en wat de argumenten daarvoor
zijn. Ik heb zojuist al betoogd dat ik het er helemaal mee eens ben dat mensen
vaak geen dwang nodig hebben, maar gewoon hun eigen verantwoordelijkheid kunnen
en willen nemen. Gelukkig zien heel veel mensen dat het leren van de Nederlandse
taal meer kansen in de samenleving geeft. Dat neemt echter niet weg dat er
voor sommigen een zekere dwang nodig is. Kijk naar de 500.000 mensen die al
in Nederland zijn en die de Nederlandse taal nog steeds niet voldoende spreken
om mee te kunnen doen. De commissie-Blok, maar ook anderen hebben erop gewezen
dat bij een meer verplichtend en resultaatgericht stelsel ook meer dwangelementen
horen. Volgens mij is het inburgeringsstelsel nu een evenwichtig systeem van
positieve en negatieve prikkels. Er is helemaal niet alleen sprake van dwang.
Juist de combinatie van positieve en negatieve prikkels zal volgens mij effectief
zijn.Er zijn verschillende prikkels. Ten eerste is er de wettelijke verplichting
om het inburgeringsexamen te halen. Ten tweede zijn er verblijfsrechtelijke
consequenties, met name voor nieuwkomers. Het halen van het inburgeringsexamen
is een voorwaarde voor het verkrijgen van een permanente verblijfsvergunning
of een zelfstandige verblijfsvergunning voor voortgezet verblijf. Verder hebben
wij de leningfaciliteit en de bestuurlijke boete. Gemeenten worden in staat
gesteld om een aanbod te doen aan bijzondere groepen. Dat aanbod moet hen
stimuleren om aan hun inburgeringsplicht te voldoen.Mij is ook nog gevraagd of met het manifest geworden cruciale onderscheid
tussen inburgeringsplichtigen en inburgeringsbehoeftigen de juiste weg is
ingeslagen. In het oorspronkelijke wetsvoorstel hadden wij dat verschil niet.
Het advies van de Raad van State van 3 augustus stelde dat de inburgeringsplicht
wel kan worden opgelegd aan vreemdelingen, maar niet aan genaturaliseerde
Nederlanders. Het is echter duidelijk – ik heb dat net ook al betoogd –
dat ook onder de niet-vreemdelingen sprake is van inburgeringsachterstanden.
Daar moeten wij iets aan doen. Volgens mij wordt die gedachte politiek en
maatschappelijk breed gedragen. Om ook onder de niet-vreemdelingen de inburgeringsachterstanden
te verminderen, is daarom gewerkt aan het opstellen van een regeling voor
vrijwillige inburgering. Die regeling kent natuurlijk geen verplichting tot
inburgering, maar zij kent wel een sterke resultaatgerichtheid. Dat blijkt
uit het feit dat de inburgeringsvoorziening leidt naar het inburgeringsexamen,
zelfs op hetzelfde niveau als de inburgeringsplichtigen, en het feit dat de
deelnemers het inburgeringsexamen ook moeten afleggen. De overeenkomst die
het college met de deelnemers sluit, bevat rechten en plichten en er zijn
ook gevolgen verbonden aan niet-nakoming ervan. Wij proberen
dus zo veel mogelijk tegemoet te komen aan de oorspronkelijke uitgangspunten
van een resultaatgerichte inburgering.De heer Kox (SP):Ik ben het met de minister eens dat wij ernaar moeten streven dat iedereen
die nog onvoldoende Nederlands kent en onvoldoende bekend is met onze samenleving,
daarvoor gaat leren. Volgens mij is iedereen het daarover eens; het gaat om
de methode. Kan de minister mij evenwel uitleggen waarom zij vasthoudt aan
de slaagplicht voor degenen die wij kunnen verplichten en tegelijkertijd cursussen
wil aanbieden voor de groep die niet verplicht kan of mag worden? Het is het
een of het ander: of de inspanningen voor de groep die niet verplicht kan
worden, halen niets uit omdat daar geen slaagplicht achter zit, of de slaagplicht
is eigenlijk niet zo noodzakelijk en gaat het vooral om de wijze waarop mensen
gestimuleerd kunnen worden om met resultaat een cursus te volgen. Als het
ene kan, is het andere toch niet zo nodig? Als de slaagplicht de enige methode
is, zou de andere cursus volgens mij niet gegeven moeten worden.Minister Verdonk:Ik maak er geen geheim van dat ik de slaagplicht heel graag voor alle
groepen had ingevoerd. Wij zien namelijk dat onder de huidige WIN, waarin
alleen een inspanningsverplichting en geen slaagplicht is opgenomen, mensen
jarenlang een of twee dagdelen per week les krijgen bij een roc en eigenlijk
helemaal niet opschieten. Zij lopen dan ook nog steeds schoon te maken, terwijl
ik hun meer gun. Toen de Raad van State mij zei dat de slaagplicht niet ingevoerd
kon worden voor de tweede groep, zag ik dan ook geen enkele reden om de slaagplicht
voor de eerste groep niet te handhaven. Voor de tweede groep heb ik geprobeerd
om zo dicht mogelijk in de buurt van de slaagplicht te komen. Ik vind dat
heel erg belangrijk omdat de inspanningsverplichting alleen niet voldoende
blijkt te zijn. Wij moeten het hebben van de resultaatsverplichting, dus de
slaagplicht. Voor de ene groep wil ik die dan ook volledig handhaven en voor
de andere groep wil ik er zo dicht mogelijk bij in de buurt komen.Op de vragen die zijn gesteld over de langdurig ingezeten derdelanders,
ben ik al ingegaan.In eerste termijn heeft een aantal leden hun oordeel over het integratiebeleid
uitgesproken. Zij hadden het bijvoorbeeld over "kille integratie"
en daar wil ik even iets tegenover zetten. Ik noem een paar van de resultaten
die wij tijdens deze kabinetsperiode hebben bereikt, want het blijkt ontzettend
moeilijk te zijn om de goede resultaten van de integratie over het voetlicht
te brengen. Wij hebben de naturalisatieceremonie ingevoerd. Mensen wordt duidelijk
gemaakt wat er belangrijk is in de Nederlandse samenleving en dat het belangrijk
is om de Nederlandse taal te spreken. Er zijn allerlei taboeonderwerpen bespreekbaar
gemaakt, zoals eerwraak, huiselijk geweld en noem maar op. Veel van die zaken
hebben wij in samenspraak met de organisaties van minderheden aangepakt. Eerst
spraken wij alleen met de elite, maar nu nemen zij ook zelf de verantwoordelijkheid.
Er is een Nederlandse imamopleiding ingericht. Er is een doorbraak bereikt
in het overleg met de moslimleiders. Nog nooit hebben er zoveel moslimleiders
van de verschillende groeperingen in Nederland tegelijkertijd om de tafel
gezeten, maar ik zie hen in een structureel overleg. Wij hebben de weerbaarheid
tegen radicalisering ter hand genomen, aangezien moslimjongeren gevoelig blijken
te zijn voor radicalisering. Wij hebben de integratie bevorderd door onderwijs
en sport. Sport en integratie is een fantastisch project. Wij weten allemaal
dat sport verbroedert en wij zien nu dat sport ook kleurenblind is.De heer Thissen (GroenLinks):Dat hebben wij afgelopen zondag weer gezien bij ADO.Minister Verdonk:Uitzonderingen bevestigen de regel.Wij zijn ook bezig geweest met een meer eigentijdse bestrijding van discriminatie
door een landelijk dekkend netwerk van antidiscriminatiebureaus. De overmatige
betrokkenheid bij criminaliteit is aangepakt. Verder hebben wij de &-campagne.
Misschien hebben de leden daar wel eens van gehoord. Wij zijn nu een jaar
bezig met die campagne en in dat licht proberen wij mensen duidelijk te maken
dat het veel meer zin heeft om elkaar een hand te geven als je tegenover elkaar
staat dan om elkaar de rug toe te draaien. Ik beveel de site www.en.nl dan
ook van harte aan. Daarop zijn wij duizend en een goede voorbeelden uit de
samenleving aan het sparen en wij zijn al ver over de helft.De beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20062007-353-363.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl