Behandeling voorstel van rijkswet Goedkeuring van het op 10 december 1982 te Montego-Bay tot stand gekomen Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, met bijlagen, en van de op 29 juli 1994 te New York tot stand gekomen Overeenkomst betreffende de uitvoering van Deel XI van genoemd Verdrag, met bijlage (24433, R1549)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 1781-1785

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

25-06-1996

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 36, pagina 1781-1785

25-06-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 24433Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs, alsmede de Wet op het voortgezet onderwijs in verband met de decentralisatie van de huisvestingsvoorzieningen (24455)Pagina 1788-1797
Voortzetting van de behandeling van:het voorstel van rijkswet Wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap (23029, R1461)Pagina 1785-1788
Lijst van besluiten (dinsdag 25 juni 1996)Pagina 1834-1834
36ste vergadering; 25 juni 1996Pagina 1771-1772
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 25 juni 1996)Pagina 1834-1835
Behandeling voorstel van rijkswet Wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap (23029, R1461)Pagina 1772-1781
Behandeling van de voorstellen van (rijks)wet: Goedkeuring van het op 25 januari 1988 te Straatsburg tot stand gekomen Verdrag inzake wederzijdse administratieve bijstand in belastingzaken (24452, R1551); Wijziging van de Wet op de internationale bijstandsverlening bij de heffing van belastingen in verband met de binding van het Koninkrijk aan het Verdrag inzake wederzijdse administratieve bijstand in belastingzaken (24453); Goedkeuring van de op 27 november 1992 te Londen tot stand gekomen protocollen tot wijziging van respectievelijk het Internationaal Verdrag inzake de wettelijke aansprakelijkhed voor schade door verontreiniging door olie, 1989, en het Internationaal Verdrag inzake de instelling van een Internationaal Fonds voor vergoeding van schade door verontreiniging door olie, 1971); en drie andere voorstellenPagina 1772-1772
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs, alsmede de Wet op het voortgezet onderwijs in verband met de decentralisatie van de huisvestingsvoorzieningen (24455)Pagina 1810-1834
Behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van de op 17 januari 1995 te Antwerpen tot stand gekomen Verdragen tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Vlaams Gewest inzake de verruiming van de vaarweg in de Westerschelde en, respectievelijk, de afvoer van het water van de Maas (Trb. 1995, 51 en 50) (24451)Pagina 1797-1810
Behandeling voorstel van rijkswet Goedkeuring van het op 10 december 1982 te Montego-Bay tot stand gekomen Verdrag van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, met bijlagen, en van de op 29 juli 1994 te New York tot stand gekomen Overeenkomst betreffende de uitvoering van Deel XI van genoemd Verdrag, met bijlage (24433, R1549)Pagina 1781-1785
Behandeling van de Raming der voor de Eerste Kamer in 1997 benodigde uitgaven, alsmede aanwijzing en raming van de ontvangsten (EK nr. 185)Pagina 1772-1772
Behandeling wetsvoorstel Goedkeuring van de op 19 maart 1991 te Genève tot stand gekomen herziening van het Internationaal Verdrag tot bescherming van kweekprodukten (Trb. 1992, 52), alsmede wijziging van de Zaaizaad- en Plantgoedwet (Uitvoeringswet UPOV 1991) (24129)Pagina 1772-1772

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de behandeling van: 
 
 het voorstel van rijkswet
Goedkeuring van het op 10 december 1982 te Montego-Bay tot stand gekomen Verdrag
van de Verenigde Naties inzake het recht van de zee, met bijlagen, en van
de op 29 juli 1994 te New York tot stand gekomen Overeenkomst betreffende
de uitvoering van Deel XI van genoemd Verdrag, met bijlage (24433,
R1549).
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt geopend.
 
 
 
 
 
 De heer Hirsch Ballin (CDA):
 
 Mijnheer de voorzitter! "De regering bevordert de ontwikkeling van de
internationale rechtsorde", zegt artikel 90 van de Grondwet. Het zeerechtverdrag
van 1982 en de overeenkomst betreffende deel XI van dat verdrag van 1994 zijn
mijlpalen in deze ontwikkeling van de internationale rechtsorde. Naleving
en handhaving van recht zijn wezenlijke bestanddelen van de
ontwikkeling van de internationale rechtsorde. Met de totstandkoming van dierbare
teksten alleen is de taak die in de Grondwet is omschreven niet volbracht.
Dat is de grond ervoor dat de CDA-fractie bij deze en andere gelegenheden
haar aandacht in het bijzonder richt op de uitvoering van verdragen.
 
 Inzake de verdeling van verantwoordelijkheden tussen de Europese Gemeenschap
en de lidstaten bij de naleving en handhaving van de bepalingen van deze verdragen
is het te vroeg om de balans op te maken. Wij danken de regering voor de uiteenzetting
over de verdeling van de verantwoordelijkheid tussen de Europese Gemeenschap
en de lidstaten in de nota naar aanleiding van het verslag. Aan de verklaring
over de wederzijdse verdeling van bevoegdheden en verantwoordelijkheden wordt
nu dus de laatste hand gelegd. Wij vragen de minister om ons te informeren
over de resultaten en de gevolgen voor het Nederlandse aandeel in de uitvoering
en de handhaving van de voorschriften van het verdrag zodra het werk gereed
is gekomen.
 
 Wat ingewikkelder is de situatie als het gaat om de naleving en de handhaving
van het verdrag in de delen van de Caribische Zee waar een verantwoordelijkheid
is van de regering van het Koninkrijk. Artikel 90 van de Grondwet dat de regering
opdraagt de ontwikkeling van de internationale rechtsorde te bevorderen, geldt
uiteraard voor de verantwoordelijkheid van de koninkrijksregering voor de
buitenlandse betrekkingen. Dat volgt uit het Statuut. De minister van Buitenlandse
Zaken waakt er terecht voor, dat deze verantwoordelijkheid van de koninkrijksregering
niet wordt aangetast door separate acties ten opzichte van het buitenland
door afzonderlijke landen van het Koninkrijk. Van tijd tot tijd verschijnen
berichten over de demarches die de minister van Buitenlandse Zaken onderneemt
om duidelijk te maken dat hier een verantwoordelijkheid ligt van de koninkrijksregering
en dus voor hem als eerstverantwoordelijke op het gebied van de buitenlandse
betrekkingen.
 
 Nu mag deze verantwoordelijkheid van de koninkrijksregering niet alleen
worden opgevat als een verplichting om te waken tegen versplintering, maar
zij moet ook positief worden begrepen als een verplichting om ook daadwerkelijk
ervoor te zorgen, dat het gehele Koninkrijk deelneemt aan de ontwikkeling
van de internationale rechtsorde. Tegen deze achtergrond kunnen wij de beantwoording
van de vragen over de werking van het verdrag in de Caribische Zee niet als
helemaal bevredigend ervaren. Het geldt voor de vragen die gesteld zijn maar
niet beantwoord zijn in de nota naar aanleiding van het verslag. Ik herhaal
die vragen in de hoop en verwachting dat ze alsnog een antwoord mogen krijgen.
Hoe is de situatie ten aanzien van de tot de exclusieve economische zone van
het Koninkrijk te rekenen delen van de Caribische Zee? Vallen alle maatregelen
die het Koninkrijk tot op heden voor dit zeegebied heeft uitgevaardigd binnen
de competentiebepalingen van de artikelen 55 en 56? Welke diensten zijn belast
met toezicht en opsporing in de Caribische Zee? Is de situatie ten aanzien
van de raffinaderijen en olieterminals in de Nederlandse Antillen en Aruba
in overeenstemming met de internationaalrechtelijke milieuverplichtingen van
het Koninkrijk? Is er voldoende marien-biologisch onderzoek en rapportage
in de delen van het Caribisch gebied waarvoor het Koninkrijk verantwoordelijkheid
draagt? Welke middelen worden daarvoor uitgetrokken?
 
 Voorzitter! Zover onze vragen uit het verslag. Ik kan mij voorstellen,
dat deze vragen zich niet allemaal lenen voor onmiddellijke beantwoording.
Ik zou daar alle begrip voor hebben. Ik ben uiteraard meer gediend met een
precieze beantwoording op een tijdstip dat zich daarvoor leent – als
ook de informatie beschikbaar is – dan met een globale aanduiding van
de richting van het antwoord. Het gaat om de bevordering van de ontwikkeling
van de internationale rechtsorde. Het is niet alleen een kwestie van de verdragen –
de dierbare teksten daarin vervat – maar uiteraard ook van naleving
en handhaving. Daarop waren onze vragen ten aanzien van de Caribische Zee
gericht.
 
 Uiteraard hebben wij kennis genomen van het antwoord van de regering ten
aanzien van de gelding van de verdragen in het Caribisch gebied. De minister
meldt, dat op dit moment slechts bekrachtiging voor Nederland wordt nagestreefd.
Maar dat is geen bevredigende en uit een oogpunt van de ontwikkeling van de
internationale rechtsorde acceptabele situatie. Dat moet veranderen. Het zou
ook pijnlijk zijn voor het Koninkrijk als er delen van het Koninkrijk waren,
waar langdurig deze verdragen met hun milieubeschermende bepalingen en verplichting
tot afstemming tussen staten waarvan de zeeën aan elkaar grenzen zouden
uitblijven. De zinsnede "De noodzakelijke aanpassing van de wetgeving van
de Nederlandse Antillen en van Aruba verhindert op dit moment een bekrachtiging
voor het gehele Koninkrijk" zou moeten worden omgedraaid. Misschien wil de
minister ook bevestigen dat wij die zin zo mogen lezen. Dan komt er te staan:
"De door de regering van het Koninkrijk noodzakelijk geachte bekrachtiging
van het verdrag voor alle delen van het Koninkrijk vereist aanpassing van
wetgeving ook van de Nederlandse Antillen en Aruba." Wij vernemen graag op
welk moment naar redelijke inschatting en mede als resultaat van de inspanningen
van de minister, die primair verantwoordelijk is voor de ontwikkeling van
de internationale rechtsorde en de rol van het Koninkrijk daarin, de aanpassingen
van de wetgeving en van de uitvoeringsorganisatie in de Nederlandse Antillen
en Aruba zover gevorderd zijn dat zij echt kunnen plaatsvinden. Ik denk dat
het van belang is, ook in de verhouding tussen de koninkrijksregering en de
regering van de landen van het Koninkrijk, dat het duidelijk is dat het alleen
gaat om een in tijd beperkte overgangsperiode. Daarom haken de vragen die
ik zoëven herhaalde over de uitvoeringsorganisatie en de vragen naar
het moment waarop een einde komt aan de onbevredigende, eigenlijk niet acceptabele
situatie dat het Koninkrijk niet geheel deelneemt aan deze belangrijke verdragen,
in elkaar.
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik wil nog een enkel ander punt behandelen. Het
zou goed zijn als de minister aangaf of de artikelen 122 en 123, waarvan hij
heeft gesteld dat er rekening mee moet worden gehouden dat zij voor de Noordzee
gelden, naar zijn oordeel ook gelden voor de Caribische Zee. Daaruit vloeit
dan ook de verplichting voort tot samenwerking met andere staten in dat gebied.
Daaraan moet ik toevoegen dat, ook als het niet zo zou zijn,
praktische samenwerking vereist is, ook op grond van andere bepalingen in
het verdrag die samenwerking verlangen tussen de staten die erbij zijn aangesloten.
 
 Verder wil ik het hebben over de kwestie van het ontbreken van een reële
band met de staat waarvan de vlag wordt gevoerd op een schip. In de nota naar
aanleiding van het verslag lezen wij dat er naar het oordeel van de minister
geen sprake is van schending van de rechtsorde van het Koninkrijk of van een
van de landen van het Koninkrijk, wanneer hier gevestigde ondernemingen gebruik
maken van een vreemde vlag, terwijl er geen reële band is. Ik zou dat
oordeel niet zonder meer willen onderschrijven. Ik kan mij voorstellen dat
het in een civiele procedure wordt gezien als een vorm van oneerlijke mededinging
wanneer in strijd met de bepalingen van dit en het eerdere verdrag, waarnaar
de minister verwijst, de vlag wordt gevoerd van een land, waarmee geen reële
band bestaat. Ik denk dat het oordeel, dat de rechtsorde van het Koninkrijk
en de landen van het Koninkrijk daarbij niet betrokken is, nuancering behoeft.
 
 Mijnheer de voorzitter! Over het verdrag is veel gesproken en gepubliceerd.
Het antwoord op de vraag naar de betekenis voor de ontwikkelingsvraagstukken,
ook uit het oogpunt van duurzame ontwikkeling, was in het kader van de nota
naar aanleiding van het verslag uitermate summier, maar misschien verklaarbaar
tegen de achtergrond van wat elders al is gezegd. Desalniettemin lijkt het
mij van belang dat Nederland er uitdrukkelijk bij stilstaat welke rol de International
Seabed Authority, voorzien in het verdrag van 1994, kan spelen, ook in het
belang van duurzame ontwikkeling zoals die sindsdien nog duidelijker op de
agenda van de ontwikkeling van de internationale rechtsorde is gekomen.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt van 11.38 uur tot 11.52 uur geschorst.
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik dank de heer Hirsch Ballin voor zijn bijdrage
en ik zal proberen, op al zijn vragen en opmerkingen te reageren. Als dit
niet geheel lukt, zal ik op zijn suggestie grijpen naar het middel van een
nadere brief.
 
 De heer Hirsch Ballin heeft groot gelijk als hij stelt dat de verantwoordelijkheid
voor het tot stand brengen van koninkrijkswetgeving en de betrokkenheid van
de Nederlandse Antillen en Aruba daarbij niet passief is. Ze beperkt zich
ook niet tot het voorkomen van separate acties, ze moet ook positief worden
geïnterpreteerd: het bevorderen van eenheid. De regering acht het wenselijk
dat het verdrag op korte termijn ook zal gelden voor de Nederlandse Antillen
en Aruba. Formeel hebben deze hierin echter een zelfstandige taak. Het tot
stand brengen van wetgeving is voorbehouden aan de landsregeringen en het
is dan ook allereerst hun taak, daartoe actie te ondernemen. De regering vindt
medegelding van het verdrag echter zo belangrijk dat die naar haar mening
in de eerste plaats gevorderd wordt door de samenhang met de ontwikkeling
van de internationale rechtsorde. Via die verplichting willen wij de regeringen
van de Antillen en Aruba ook bijstaan bij het realiseren van verbindendheid
van het verdrag voor deze landen. Zo nodig en als het op prijs wordt gesteld,
zal assistentie door ter zake kundige ambtenaren of wetenschappers mogelijk
worden gemaakt. Wij willen dus niet passief blijven, maar zoals ik al zei,
behoort dit punt niet in het Nederlandse parlement thuis. Toezeggingen kunnen
dan ook niet verder gaan dan het uitspreken van de intentie om bijstand te
verlenen. Het is ook moeilijk denkbaar om een termijn aan te geven voor het
tot stand brengen van medegelding van het verdrag. Niettemin hoop ik dat ook
de heer Hirsch Ballin zich veilig voelt met de term "zo spoedig mogelijk".
Een en ander is al overgebracht aan de landsregeringen van de Nederlandse
Antillen en Aruba.
 
 Ik moet toegeven dat enkele vragen van de heer Hirsch Ballin nog niet
echt beantwoord zijn. Hij heeft gevraagd of de situatie op het stuk van de
olieraffinaderijen in overeenstemming is met de vereisten. Ik moet zeggen
dat ook ik mij daarover zorgen maak; toevallig ben ik er twee weken geleden
nog geweest. Maar wij zijn hierin niet bevoegd. Artikel 207 van het Zeerechtverdrag
vraagt ernaar en op dit moment wordt er in het kader van het Verdrag van Cartagena
een protocol uitgewerkt inzake de verontreiniging van de zee vanaf het land.
Zodra dat er is – ik zal dat de Kamer dan ook laten weten – is
er ook geregeld hoe de situatie op de Antillen zou moeten worden bijgesteld.
Ik hoop dat de heer Hirsch Ballin hieruit heeft kunnen opmaken dat de zinsnede
in het antwoord van de regering op dit stuk inderdaad ook omgekeerd gelezen
mag worden.
 
 De artikelen 122 en 123 gelden naar het oordeel van de regering niet voor
het Caribische gebied. Deze gaan over ingesloten of half-ingesloten zeeën
en daarvan is daar geen sprake. Artikel 123 gaat over samenwerking; dat artikel
is dus formeel niet van toepassing, maar er is wel een samenwerkingsregeling
voor het mariene milieu in het Verdrag van Cartagena en dat werkt wel.
 
 Zodra de tekst van de bevoegdheidsverklaring van de Europese Gemeenschap
er is, zal ik die de Kamer doen toekomen. Wij verwachten dat dit in de komende
herfst zal zijn.
 
 Verder heeft de heer Hirsch Ballin nog gesproken over het ontbreken van
een reële band en over schendingen van het verdrag indien een Nederlandse
reder gebruik maakt van een vreemde vlag. Ik denk dat er sprake is van een
verschil van mening over wat er verstaan moet worden onder een wezenlijke
band. De heer Hirsch Ballin heeft er misschien wel gelijk in dat de discussie
hierover nog niet afgelopen is. Wij hanteren een vrij ver uitgerekte interpretatie
van het begrip "een wezenlijke band", terwijl hij er een vrij nauwe, formele
interpretatie aan geeft. Op grond daarvan komt hij tot het oordeel dat er
dan sprake zou zijn van schendingen van het verdrag. Het is dus een verschil
van mening over de betekenis van dit begrip.
 
 De heer Hirsch Ballin heeft ook nog gevraagd naar de betekenis van het
zeerechtverdrag voor de ontwikkelingslanden. Hij vindt dat wij die in het
antwoord wat vaag hebben aangegeven. Ik heb in dat antwoord vermeld dat ik
van mening ben dat het verdrag in veel opzichten van bijzonder belang is voor
de ontwikkelingslanden. Het uitgangspunt bij het tot stand komen van het verdrag
en bij de onderhandelingen die geleid hebben tot de overeenkomst is altijd
het bewerkstelligen van universele acceptatie geweest. Alle
staten hebben belang bij een verstandig beheer van de zeeën, en dat wordt
in het verdrag als uitgangspunt weerspiegeld. Het gezamenlijk belang is de
strekking van het verdrag. Het verdrag biedt een kader voor samenwerking op
velerlei gebied en voor gezamenlijke verantwoordelijkheid. In algemene zin
is alles waarin wordt uitgegaan van een gezamenlijke verantwoordelijkheid,
in het belang van de zwakkere. Dat is een elementaire notie, die zich eigenlijk
ook in de EU voortdurend voltrekt in het gesprek over communautair of niet-communautair.
Het is het belang van de kleinere landen en in dit geval van de zwakkere landen.
Zo kan gewezen worden op de eisen van duurzaam visserijbeleid, waartoe regionale
visserij-organisaties kunnen worden opgericht. Ook op het gebied van milieu
moet worden samengewerkt. Met name de bepalingen die de noodzaak van samenwerking
ten aanzien van het beheer van het volle-zeegebied onderstrepen, zijn van
belang om op basis van het beginsel van duurzame ontwikkeling tot versterking
en aanscherping van milieunormen te komen.
 
 Ook het gemeenschappelijk erfdeel is nog steeds van belang, al is de uitvoering
die eraan wordt gegeven, gewijzigd met de aanpassing van hoofdstuk XI. De
wijziging van het verdrag waardoor de diepzeemijnbouw onderworpen wordt aan
het marktmechanisme, is een ontwikkeling die bijdraagt aan het toegankelijk
maken van deze rijkdommen voor alle staten. Het is ook een belang van ontwikkelingslanden
dat nu begonnen wordt met het uitbaten van deze rijkdommen. Zonder commercieel
verantwoorde investerende mijnbouw, die nu is gewaarborgd door de overeenkomst,
kan dat gemeenschappelijk erfdeel geen vruchten dragen. De regels die er nu
zijn, geven de mogelijkheid van effectieve implementatie van het beginsel
van het gemeenschappelijk erfdeel, waarbij tevens rekening wordt gehouden
met de belangen van de mijnbouwondernemingen.
 
 In het kader van de mijnbouw kan ook nog gewezen worden op de samenwerking
op het gebied van de technologie-overdracht. Ten slotte is met name voor de
ontwikkelingslanden van belang het fonds voor economische steun van waaruit
de Autoriteit steun kan verlenen aan ontwikkelingslanden en waarvoor de gelden
weer gevonden worden in het werk van de onderneming, van de Autoriteit. Dat
fonds kan economische steun geven aan ontwikkelingslanden die landproducent
zijn. Het is wel zo dat het niet in de eerste plaats de ontwikkelingslanden
zijn geweest die gewacht hebben op een ander hoofdstuk XI. Het is echter in
het belang van iedereen en dus ook in het belang van de ontwikkelingslanden
dat het zeerechtverdrag nu op zoveel ruimere schaal van toepassing wordt.
 
 Mocht ik nog meer kunnen melden over de milieusituatie op de Antillen,
dan doe ik dat graag bij nadere brief. Ik heb die gegevens niet voorhanden.
Ik heb gezegd dat het binnen het kader van het Verdrag van Cartagena gebeurt
en ik heb ook mijn bezorgdheid aangegeven. Ik kan echter niet precies zeggen
in welke mate het voldoet aan de maatstaven waarom gevraagd is.
 
 
 
 
 
 De heer Hirsch Ballin (CDA):
 
 Voorzitter! Ik dank de minister voor zijn antwoorden. Ik stel het op prijs
dat de minister ons bij brief nader wil informeren over de verdeling van verantwoordelijkheden
tussen de Europese gemeenschap en Nederland en over de gevolgen voor Nederland,
zodra die verdeling gereed is. Ik ben er ook verheugd over dat hij alsnog
precies wil ingaan op de vragen die gesteld zijn over de naleving en handhaving
in de Caribische Zee. Ik begrijp uit het antwoord van de minister dat dit
geldt voor de diverse meer specifieke vragen die door onze fractie gesteld
zijn. Niet alleen ten aanzien van de olieraffinaderijen delen wij de zorg,
daarbij moeten ook de olieterminals en de hele marien-biologische situatie
genoemd worden. De minister verwijst terecht naar de verplichtingen tot samenwerking
die ook los van het bijzondere regime voor de half ingesloten zeeën gelden.
Hij noemde het verdrag van Cartagena. Ook het Verdrag inzake het recht van
de zee zelf geeft op diverse plaatsen verplichtingen tot samenwerking op marien-biologisch
terrein aan en verplichtingen tot het nemen van maatregelen inzake de naleving
en de handhaving. Vandaar deze specifieke vragen, waarvan het inderdaad alleen
zin heeft deze specifiek te beantwoorden. Het komt immers echt aan op de reële
werkzaamheid van wetgeving en van diensten die toezien op de naleving van
de wetgeving.
 
 Ik wilde dit nog even onderstrepen, voorzitter. Wij zijn de minister erkentelijk
voor zijn toezegging preciezere informatie per brief te verstrekken.
 
 Ik zou nog even willen ingaan op hetgeen de minister antwoordde op de
vraag, wie daarover eigenlijk gaat. Wetgeving, die in de competentie van de
landen van het Koninkrijk valt, is een verantwoordelijkheid van de landsregering
en van de Staten van de Nederlandse Antillen respectievelijk Aruba. De mogelijkheid
bestaat om op grond van consensus over te gaan tot rijkswetgeving. Dat vereist
dan uiteraard instemming over en weer. Het is denkbaar dat dit bijvoorbeeld
door de minister van Buitenlandse Zaken aan de orde wordt gesteld in de ministerraad
van het Koninkrijk. Ik noem deze mogelijkheid nog even speciaal omdat er natuurlijk
een zeer begrijpelijke spanning is tussen omvang van de wetgevende arbeid
in de afzonderlijke landen van het Koninkrijk en de omvang en indringendheid
van de internationale verplichtingen. Een vrijwillig treffen van bepaalde
gemeenschappelijke regelingen kan onder omstandigheden een alternatief zijn
voor de mogelijkheid die de minister aanduidde, namelijk het verlenen van
bijstand ten aanzien van het opstellen van landswetgeving.
 
 Is het aan de orde om daarover te spreken en toezeggingen te vragen aan
de regering bij de goedkeuring van verdragen? Wel zeker! Want de Staten-Generaal,
met daarbij de regeling voor betrokkenheid van de Staten van de Nederlandse
Antillen en Aruba, treden hier op als volksvertegenwoordiging van het Koninkrijk.
Vandaar ook die rol in de procedure van voorstellen van rijkswet, waaronder
de voorliggende, voor de Staten van de Nederlandse Antillen en Aruba. Wij
hebben hier nu de laatste ronde daarvan, dus wij zijn hier aan het werk als
wetgevende macht van het Koninkrijk. Daarom is het ook op zijn plaats om hier
de regering aan te spreken op deze aangelegenheden en te vragen, ervoor te
zorgen dat een en ander inderdaad op korte termijn tot stand komt.
 
 De minister sprak in zijn waardevolle beschouwing over de betekenis van het verdrag voor de ontwikkelingslanden de kernzin uit, dat
de regering universele acceptatie van de normen van het zeerechtverdrag wil
bewerkstelligen. Dat is in het belang van de landen met economisch en technologisch
hoog potentieel en van de ontwikkelingslanden. Universele acceptatie bewerkstelligen
begint dus bij onszelf, de drie landen van het Koninkrijk.
 
 Ik moet nog een opmerking hieraan toevoegen. Alle staten, zo zei de minister,
hebben belang bij het uitbaten van de diepzeerijkdommen. Ik help het de minister
hopen. Het is natuurlijk wel de realiteit dat er bij een klein aantal landen
sprake is van een grote technologische voorsprong ten aanzien van die diepzeerijkdommen.
De toekomst zal leren of de hoop dat de landen in de Derde Wereld daarin delen,
ook echt in vervulling gaat.
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Voorzitter! Ik ben het in hoge mate eens met de heer Hirsch Ballin. De
implementatie van het verdrag zal duidelijk maken of er wordt voldaan aan
datgene wat wij voor ogen hadden toen wij het verdrag sloten en of het in
de praktijk zo zal werken. In de loop der jaren zal over het functioneren
van het verdrag rapportage moeten plaatsvinden aan het parlement.
 
 Ik deel zijn opvatting dat het in ieder geval de verantwoordelijkheid
van de koninkrijksregering is om de complete toepassing voor de drie landen
te bevorderen. Het wetgevingswerk moet evenwel ter plekke worden gedaan met
onze steun. Het is nu al een koninkrijkswet, die omstreeks 1 juli aanstaande
van kracht wordt en ook moet worden. Dat hebben wij absoluut nodig om mee
te kunnen doen aan het proces van de institutionele structuur na 1 juli. Deze
koninkrijkswet heeft nu echter alleen gelding voor Nederland. Het moet een
koninkrijkswet worden waarin ook de gelding voor de Nederlandse Antillen en
voor Aruba is ingebracht. Dat is het probleem, want zij liggen inderdaad ver
achter in wetgeving bij Nederland. Hoewel het een verantwoordelijkheid is
voor die landen dat er wetgeving tot stand komt die het hen mogelijk maakt
om de verplichtingen van het verdrag op zich te nemen, vind ik het niet zozeer
een formele verantwoordelijkheid, maar wel een materiële verantwoordelijkheid
voor de rijksministerraad om ervoor te zorgen dat die koninkrijkswetgeving
compleet wordt en ook wordt toegepast. Ik neem aan dat dit de strekking is
van de opmerking van de heer Hirsch Ballin. Daarin steun ik hem. Daarom dringen
wij bij Aruba en de Nederlandse Antillen echt aan op spoed en ook op de bereidheid
om onze hulp te aanvaarden.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 
 Het voorstel van rijkswet wordt zonder stemming aangenomen.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19951996-36-1781-1785.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl