Behandeling van het wetsvoorstel Het van rechtswege verlenen van erkenningen voor landelijke publieke omroep en verkorting van de duur van erkenningen en voorlopige erkenningen voor landelijke publieke omroep (Tijdelijke wet verkorting erkenningenduur publieke omroepen) (29866)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2004-2005, pag. 4048-4059

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

04-04-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

nr. 63, pagina 4048-4059

23-03-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29866Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Regeling van werkzaamheden (woensdag 23 maart 2005)Pagina 4059-4060
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen en enige andere wetten in verband met de aanpassing van de in deze wet opgenomen klachtregeling (28999)Pagina 4065-4072
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 16 maart 2005 over het persbeleid en de mediaconcentratie binnen de dagbladsectorPagina 4043-4048
Presentie en opening (woensdag 23 maart 2005)Pagina 4043-4043
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 23 maart 2005)Pagina 4114-4115
Debat over de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO)Pagina 4072-4089
Behandeling van het wetsvoorstel Het van rechtswege verlenen van erkenningen voor landelijke publieke omroep en verkorting van de duur van erkenningen en voorlopige erkenningen voor landelijke publieke omroep (Tijdelijke wet verkorting erkenningenduur publieke omroepen) (29866)Pagina 4048-4059
Debat naar aanleiding van de verwerping door de Eerste Kamer van het voorstel tot wijziging van de Grondwet in verband met de deconstitutionalisering van de benoeming van de burgemeester, en over de verklaring van de minister-president over het aftreden van de heer De Graaf als minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en KoninkrijksrelatiesPagina 4090-4114
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 10 maart 2005 over ICT in de zorgPagina 4061-4065

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 78 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Het
van rechtswege verlenen van erkenningen voor landelijke publieke omroep en
verkorting van de duur van erkenningen en voorlopige erkenningen voor landelijke
publieke omroep (Tijdelijke wet verkorting erkenningenduur publieke omroepen)
(29866).De algemene beraadslaging wordt geopend.De heer Bakker (D66):Mevrouw de voorzitter. Ik zal die vijf minuten spreektijd niet volledig
nodig hebben. Dit wetsvoorstel had naar mijn mening ook een hamerstuk kunnen
zijn, omdat er maar heel weinig in geregeld wordt. De wettelijke erkenning
van vijf jaar voor omroepverenigingen gaat terug naar drie jaar. De verleiding
is buitengewoon groot, je af te vragen wat er na die drie jaar moet gebeuren.
Aangezien dit debat daarvoor niet is bedoeld, zal ik die speculaties dan ook
achterwege laten.Onder druk van dit kleine, vrijwel onbeduidende wetsvoorstel is er veel
in beweging gekomen in Hilversum. Dat was hard nodig, omdat de langere termijn,
2008 en later, eigenlijk al lang begonnen is. Het denken over de manier waarop
de publieke omroep, waaraan wij allemaal zo hechten, toekomstbestendig kan
zijn en blijven, is buitengewoon belangrijk. Onder druk van dit wetsvoorstel
zijn tal van discussies gaande en worden bobo's de bush ingestuurd. Ik moet
hierbij denken aan zo'n filmpje dat je wel eens ziet van een bouwwerk dat –
gereguleerd – vertraagd ineen valt. Wat er ook gebeurt in Hilversum,
dit wetsvoorstel schept ruimte voor wat nodig is.Hoe ziet de staatssecretaris het traject voor zich? Ik bedoel daarmee
niet of zij over twee dan wel vier weken tot conclusies komt in het kabinet.
Ik begrijp best dat dit wat overleg vergt. Als je echter in 2008 wilt komen
tot een wezenlijk veranderde publieke omroep op basis van het traject dat
de staatssecretaris is ingegaan, hoe moet je dan terugredenerend dat traject
zien? Als je in 2008 wat anders wilt, dan zul je dat volgens mij al in 2007
in alle mogelijke opzichten wettelijk duidelijk moeten maken. Die wetgeving
moet worden behandeld in de Tweede en Eerste Kamer. Dat laatste lijkt mij
geen sinecure. Je moet daar de tijd voor hebben. Dat betekent al met al dat
waarschijnlijk al in de loop van dit jaar hard aan de wetgeving moet worden
gewerkt. Misschien kan de staatssecretaris inzicht geven in dat traject.Dit wetsvoorstel gaat over verkorting van erkenningen. Alle erkenningen
worden drie jaar, dus niet alleen voor de A-omroepen, maar ook voor de aspirant-omroepen.
Ik waardeer het overigens dat de staatssecretaris heeft besloten dat er twee
aspirant-omroepen bij kunnen komen. Dat voegt naar mijn gevoel iets toe aan
de pluriformiteit. Die erkenning van drie jaar geldt ook voor de 39 F-omroepen.
Hoe staat het met de toewijzing van zendtijd aan de Nederlandse moslimomroep,
c.q. het CMO? Het Commissariaat voor de Media heeft daarover het een en ander
gezegd. Ik heb begrepen dat men dat nu weer van tafel heeft geveegd. Het betreft
de motie die ik met mevrouw Örgü heb ingediend. Het lijkt mij verstandig
daar snel duidelijkheid over te scheppen. Wat is de positie en de rol van
de staatssecretaris in dezen?De heer Van Dam (PvdA):De heer Bakker begint zelf over de NMO. Zowel door mevrouw Kraneveldt
als door de heer Dijsselbloem zijn daarover schriftelijke vragen
gesteld. U refereert aan de motie die u met mevrouw Örgü hebt ingediend.
Daarin stuurt u aan op toekenning van de zendlicentie aan het CMO, een orgaan
dat door de overheid is opgericht en nu een licentie zou moeten krijgen op
basis van artikel 39f. Artikel 39f zegt dat licenties kunnen worden toebedeeld
aan kerkgenootschappen of genootschappen op geestelijke grondslag. Het verbaast
mij dat volgens u het CMO die licentie moet krijgen. De overheid heeft dus
of een kerkgenootschap opgericht, of er is iets anders aan de hand, maar iets
klopt er niet.De heer Bakker (D66):Ik begrijp uw verbazing wel. De NMO staat voor slechts een deel van de
moslims in Nederland en dat is een probleem. Er zijn natuurlijk tal van stromingen
maar er is slechts één moslimomroep. Daar moet iedereen zich
in kunnen vinden en dat lukt natuurlijk niet. Daar is veel discussie over.
Dat moet beter kunnen. Over de vraag of dat uiteindelijk moet neerdalen in
CMO, NMO, een combinatie daarvan of iets anders moet een wijs besluit genomen
worden. Op de oude voet kunnen wij niet verder gaan. Misschien is wat er in
de motie-Örgü, die ik mede heb ondertekend, staat ook niet helemaal
goed. Mij lijkt dat het uiteindelijk een reflectie moet zijn van de stromingen
die in dat deel van de bevolking leven.De heer Slob (ChristenUnie):Mevrouw de voorzitter. Ik hoorde mijn collega Bakker het wetsvoorstel
dat wij vandaag bespreken als onbeduidend kwalificeren, maar die kwalificatie
zou ik niet voor mijn rekening willen nemen. Het wetsvoorstel kent een heel
duidelijke doelstelling. Het kabinet wil naast de voorgestane verbeteringen
op de korte termijn – daarvoor is een wetsvoorstel ingediend dat al
door de Kamer in behandeling is genomen – ook met voorstellen komen
voor de langere termijn. Deze kabinetsperiode loopt tot 2007, dat wil zeggen
als dit kabinet de rit uitzit, maar de concessieperiode loopt tot 2010. Het
kabinet wil daarom de duur van de concessie aanpassen om dat mogelijk te maken.In het verslag heb ik al aangegeven dat de fractie van de ChristenUnie
wat moeite heeft met de gang van zaken. Dat heeft onder andere te maken met
het feit dat wij in de afgelopen maanden ad hoc met wetsvoorstellen bezig
zijn geweest die de publieke omroep raken. Wij hebben bijvoorbeeld fundamentele
kritiek gehad op het wetsvoorstel Verbetering van de openheid en continuïteit
van de landelijke publieke omroep. Wij hebben dat gekwalificeerd als pure
gelegenheidswetgeving en dan heb ik het nog niet eens over de novelle die
daarna kwam. Mijn partijgenoot Van Middelkoop heeft daarover in de Eerste
Kamer gezegd dat het als een soort schaamlap is gebruikt. Dat zit ons nog
steeds dwars en diezelfde dwarsheid komt naar boven bij dit wetsvoorstel.
Wij twijfelen over de noodzaak van dit hele verhaal. Ons wordt nu gevraagd
in te stemmen met een verkorting van de concessieperiode, terwijl wij nog
geen enkel zicht hebben op de voorstellen waar het kabinet mee komt voor de
langere termijn. Het was veel chiquer geweest als daar een verband tussen
was geweest. Dan kun je echt een inhoudelijke afweging maken en beoordelen
of het noodzakelijk is in te breken op de concessieperiode.Uiteraard is de vraag ook of wij in deze kabinetsperiode voor de langere
termijn allerlei vernieuwingen moeten doorvoeren, wat die dan ook mogen zijn.
Dat raakt toch ook de discussie die in 1999 in de Tweede Kamer is gevoerd.
Toen werd gesproken over het afgeven van een tienjarige concessieverlening.
De staatssecretaris heeft naar aanleiding van vragen van de fractie van de
ChristenUnie en de PvdA in de nota naar aanleiding van het verslag geschreven
dat niemand toen de garantie kreeg van een automatische verlenging. Wij zouden
na vijf jaar sowieso even pas op de plaats maken. Het laatste is correct.
Volgens de tekst van het wetsvoorstel uit 1990 zou er een tussentijdse beoordeling
volgen. Daar zou de visitatie voor gebruikt worden, waarvoor de CDA-fractie
indertijd aandacht heeft gevraagd. Het is plezierig dat de heer Atsma er nu
bij zit, want hij was toen ook CDA-woordvoerder en hij zal dit waarschijnlijk
beamen. Er zou alleen een inhoudelijke toetsing zijn aan de hand van de criteria
die in de Mediawet gesteld worden voor het verlenen van zendtijd. Dat is iets
anders. Nu wordt het moment van toetsing aangegrepen om de concessieverleningsperiode
te veranderen. In die zin is er in 1999 nooit gesproken en het is ook nooit
de doelstelling geweest van de wetgever, die nadrukkelijk een tienjarige periode
heeft vastgelegd, met tussentijdse toetsing.Daarom komt bij mij weer hetzelfde gevoel naar voren als toen wij met
elkaar spraken over de ledenaantallen: zég dan gewoon dat je in de
komende jaren ingrijpende wijzigingen wil voorstellen, en beroep je niet op
de afspraken die indertijd zijn gemaakt, met de stelling dat hetgeen nu voorligt,
daarin past. Dit past er immers niet in, want er wordt een andere afweging
gemaakt. Dat is misschien heel legitiem, maar dan moet dat wel hardop worden
uitgesproken.Mijn fractie heeft moeite, ook bestuurlijk gezien, met deze gang van zaken.
Inhoudelijk zien wij eveneens geen reden, ook omdat wij nog geen wetsvoorstel
met vergaande strekking kennen, om in te stemmen met het wetsvoorstel dat
nu aan de orde is. Mijn fractie zal hier dan ook tegen stemmen. Ik vraag de
staatssecretaris nadrukkelijk in te gaan op mijn kritiek op de manier waarmee
zij nu omgaat met de afspraken uit het verleden die wettelijk verankerd zijn.
Volgens mij moet het absoluut niet op deze manier gaan.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Voorzitter. De LPF-fractie heeft gemengde gevoelens over het wetsvoorstel
waarover wij vandaag met elkaar debatteren. Zéér gemengde gevoelens,
mag ik wel zeggen. Wat is er aan de hand?Toen wij vorig jaar debatteerden over de wijziging van de Mediawet met
het oog op de verbetering van de openheid en de continuïteit van de landelijke
publieke omroep – een hele mond vol – heeft de LPF-fractie deze
wetswijziging in het debat al snel omgedoopt tot het "hoe houden wij BNN in
het bestel"-gelegenheidswetje. Helaas nam de Tweede Kamer dit wetsvoorstel
toch aan. In de Eerste Kamer was men toen niet zo happig. Om de dwarsliggende
PvdA-fractie in de Eerste Kamer tegemoet te komen werd toen de novelle verzonnen,
dat de erkenningsduur voor BNN teruggebracht moest worden van vijf naar drie
jaar. Kortom: gelegenheids wetgeving op gelegenheidswetgeving.
Tegen de PvdA-fractie in de Eerste Kamer hadden wij toen wel willen zeggen:
wees op zo'n moment dapper en ga niet akkoord met zo'n BNN-wetje, maar omzeil
niet het gebrek aan het recht van amendement door een novelle te eisen waarmee
de staatssecretaris weer terug moet naar de Tweede Kamer. Toen ik gisteren
naar het torpederen van de gekozen burgemeester door diezelfde PvdA-fractie
in de Eerste Kamer keek, kreeg ik echt een "déjà vu-gevoel".
Er was echter één verschil: de concessie van de D66-staatssecretaris
met betrekking tot de BNN-novelle was wél voldoende, de concessies
van de D66-minister met betrekking tot de gekozen burgemeester waren niet
voldoende.De heer Van Dam (PvdA):Vandaag is het natuurlijk heel aantrekkelijk om het te hebben over dwarsliggende
PvdA-senatoren, maar mevrouw Kraneveldt heeft wel een wat selectief geheugen.
De concessie bij BNN werd namelijk gevraagd door de dwarsliggende senatoren
van het CDA, niet die van de PvdA. Zij hebben zich er alleen bij aangesloten.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Dat is mogelijk. Ik zal dat nog even nagaan, want ik weet op dit moment
niet of u gelijk hebt, of dat ik het heb. Maar goed, als de PvdA-fractie zich
erbij aan heeft gesloten, was zij wel dezelfde mening toegedaan en dus toch
mede schuldig. Misschien kunnen wij ons daarop vinden.Om na zo'n novelle geen rechtsongelijkheid te laten ontstaan, moet voor
alle omroepen het principe "gelijke monniken, gelijke kappen" worden gehuldigd.
Dus praten wij vandaag over een tijdelijke wetswijziging, waarbij voor alle
omroepen de erkenningsduur wordt teruggeschroefd van vijf naar drie jaar.
Alweer gelegenheidswetgeving, zou ik zo zeggen. Deze wetgeving moet ook nog
gaan gelden met terugwerkende kracht, want de nieuwe erkenningen zijn al gegeven
en volgens de nog geldende Mediawet is dat gebeurd voor vijf jaar. De LPF-fractie
is niet zo gecharmeerd van wetgeving met terugwerkende kracht. Dat verdient
absoluut geen schoonheidsprijs.De andere kant van onze gevoelens is, dat wij aan de vooravond staan van
een hervorming van de publieke omroep. Iedereen in omroepland en in Den Haag
wacht met spanning op de visie van de staatssecretaris over de toekomst van
de publieke omroep. Hoe gaat zij de publieke omroep klaarstomen voor de 21ste
eeuw? De staatssecretaris moet op eieren lopen, en het gaat dus allemaal niet
zo snel, wat wij wel begrijpen. Tot het moment suprême laat zij ook
niets los. De LPF-fractie hoopt – en roept daartoe ook vandaag weer
dringend op – dat de staatssecretaris de structuur van de publieke omroep
nu eerst echt grondig gaat aanpakken, en komt tot één sterke,
efficiënt georganiseerde publieke omroep met interne pluriformiteit,
in plaats van externe pluriformiteit door middel van al die 24 voor versnippering
zorgende grote en kleine omroepverenigingen en 39 F-omroepjes.Ik zeg dit in verband met het voorliggende wetsvoorstel, omdat de staatssecretaris
in haar memorie van toelichting als argument gebruikt, dat haar toekomstvisie
op de publieke omroep wel eens van dien aard kan zijn, dat een erkenningenduur
van vijf jaar niet meer reëel en wenselijk is. Zij zegt ook – en
daar heeft zij op zichzelf gelijk in – dat omroepverenigingen er niet
van uit kunnen gaan dat hun rechtspositie, hun verworven rechten, hun bekostiging,
hun taakstelling, hun bestaansrecht enz. voor altijd en eeuwig vastliggen.
Bepaalde rechtsposities bieden geen garantie voor de toekomst. Dat is zeker
waar. Als de visie van de LPF-fractie op de toekomst bewaarheid mocht worden,
worden de erkenningen van de omroepverenigingen niet zo zeer verkort als wel
niet meer verleend. Als onze visie op de toekomst van de publieke omroep bewaarheid
mocht worden, willen wij het natuurlijk zo snel mogelijk regelen. Wij willen
dan niet aan concessies van vijf jaar vastzitten.Het hangt dus allemaal af van de plannen die de staatssecretaris aan ons
zal voorleggen. Is ze zo moedig om te komen met een plan voor een echte omwenteling
van het bestel of gaat ze weer polderen en cosmetische pleisters plakken op
de vele wonden van het omroepbestel? Als ze voor die laatste mogelijkheid
kiest, overlijdt de patiënt natuurlijk alsnog over een aantal jaren omdat
hij de strijd met de publieke omroep niet aan kan. Mijn fractie staat voor een dilemma. Wij kunnen principieel tegen dit
wetsvoorstel stemmen omdat het gelegenheidswetgeving op gelegenheidswetgeving
stapelt en omdat wij een tegenstander zijn van wetgeving met terugwerkende
kracht. Tegelijkertijd kunnen wij om pragmatische redenen voor stemmen omdat
de staatssecretaris een ons welgevallige toekomstvisie gaat voorleggen. Die
toekomstvisie moet er dan op neerkomen dat er in 2008 een nieuw bestel in
de steigers staat.Ik sluit mij aan bij de heer Slob die opmerkte dat de Kamer de toekomstvisie
van de staatssecretaris moet kennen om een goede beslissing te kunnen nemen
over deze wetswijziging. Dat zit er gezien het tijdspad helaas niet in.Ik heb één aspect nog niet genoemd en dat is het principe
van behoorlijk bestuur. Als de staatssecretaris straks komt met een slap "polderverhaal"
en cosmetische pleisters, waar is dit wetsvoorstel dan voor nodig? Waarom
halen wij dan tijdelijk de Mediawet overhoop en creëren wij dan nog meer
verwarring voor de publieke omroepen die toch al in een staat van verwarring
verkeren? Graag een reactie van de staatssecretaris. Mijn fractie zal na afloop
van het debat haar definitieve oordeel over dit wetsvoorstel bepalen.Mevrouw Vergeer (SP):U heeft de toekomstvisie van de staatssecretaris nodig om te kunnen beslissen
over de lengte van de concessieduur. Kunt u mij dat uitleggen? Als er toch
iets moet veranderen, maakt het volgens mij niet uit of de concessie een looptijd
heeft van drie of van vijf jaar.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Als de staatssecretaris met een ons welgevallige toekomstvisie komt en
besluit om het hele bestel overhoop te halen, heeft het onze voorkeur dat
dit nieuwe bestel zo snel mogelijk wordt ingevoerd. Wij zien liever dat zo'n
nieuw bestel in 2008 wordt ingevoerd dan in 2010. Het terugbrengen van de
concessieduur van vijf naar drie jaar heeft in dat geval onze voorkeur. Dat
is een heel pragmatische en politiek opportune visie. Dit wetsvoorstel is
in mijn ogen tegelijkertijd het stapelen van gelegenheidswetgeving op gelegenheidswetgeving
en dat is voor mij een reden om om princi piële redenen
tegen dit voorstel te stemmen. Wij wegen beide aspecten tegen elkaar af en
besluiten na dit debat hoe wij zullen stemmen.Mevrouw Vergeer (SP):U zegt niets over de financiële positie van de omroepverenigingen
en hun mogelijkheden om hun beleid voor de komende jaren vast te stellen.
U bent vooral met uzelf bezig.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Dat is helemaal niet waar. Ik zeg u heel eerlijk voor welk dilemma mijn
fractie staat. Ik heb het principe van behoorlijk bestuur zojuist overigens
wel genoemd. De staatssecretaris veroorzaakt nu heel veel onrust bij de publieke
omroepen en die hebben het inderdaad heel moeilijk. Ik wil het hen ook niet
moeilijker maken dan het al is. Ik heb verder zeker ook begrip voor hun argumenten
tegen dit wetsvoorstel, maar ik heb nu eenmaal een andere visie op de toekomst
van de publieke omroep. Ik weeg dus een principieel "nee" af tegen een pragmatisch
"ja". Naar welke kant de weegschaal zal doorslaan, kan ik u nu nog niet zeggen.Voorzitter. De heer Bakker heeft iets over het NMO gezegd. Dat onderwerp
ligt buiten de orde van dit debat, maar ik wil toch nog iets aan zijn woorden
toevoegen. Mijn fractie heeft schriftelijke vragen gesteld over de NMO omdat
wij bezorgd zijn over de vraag aan wie de zendtijd wordt toegewezen. De staatssecretaris
moet deze vragen op korte termijn beantwoorden, want de termijn is bijna verstreken.
Ik roep haar op om hierover zo snel mogelijk duidelijkheid te geven. Misschien
kan de staatssecretaris nu al wel de vraag beantwoorden of het Commissariaat
voor de Media de definitieve erkenning zal afgeven en, zo ja, of zij dit besluit
dan nog kan terugdraaien. Als het de door ons verwachte afloop heeft, wil
mijn fractie hierover zeker een debat met de staatssecretaris voeren. De gang
van zaken tot nu toe is namelijk zeer onbevredigend.De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter. Het medialandschap is sterk in beweging. De publieke omroep
staat in een bruisende omgeving en dat geeft veel onzekerheid, maar het biedt
ook een uitdaging voor de toekomst. Het zou verstandig zijn de strategische
keus te maken om vooral de uitdaging aan te nemen, in plaats van zich te richten
op de bedreiging. Daarom staat er een breed debat over de toekomst van de
publieke omroep op de rol en heeft de regering inmiddels maatregelen genomen
om op korte termijn te komen tot een slagvaardiger organisatie van de publieke
omroep. Daar gaat dit debat echter niet over, en mijn fractie heeft er geen
behoefte aan om in dit debat vooruit te grijpen op de nog te voeren brede
discussie over de toekomst van de publieke omroep. Ik ben uiteraard geïnteresseerd
in data en dergelijke en ook ben ik benieuwd of er vooruitgang wordt geboekt.
Daarvoor hebben wij echter een traject afgesproken, dus die twee zaken moeten
wij wel gescheiden houden.De zojuist geschetste situatie brengt de nodige onzekerheid met zich voor
de omroepverenigingen, maar de toenemende concurrentie geeft wel een dringende
aanleiding om serieus en strategisch na te denken over de toekomst van de
publieke omroep: een segment waaraan de SGP-fractie altijd in relatieve zin
de voorkeur heeft gegeven. Het wetsvoorstel dat voorligt, regelt met het oog
op de implementatie van de noodzakelijke aanpassingen van de regelgeving op
langere termijn een eenmalige verkorting van de erkenningenduur van de publieke
omroepen. Uit oogpunt van voortvarend beleid kan de SGP-fractie zich dit voorstellen,
maar dat is iets heel anders dan billijken, zoals de regering uit de inbreng
van mijn fractie in het verslag terecht meent te kunnen constateren.Waar zit de pijn? Er is sprake van een concessieverlening van tien jaar.
De lopende concessie reikt tot aan 2010, en niet tot aan 2008. De erkenningen
voor de omroepen worden gegeven voor een periode van vijf jaar, dat wil zeggen
twee keer vijf jaar binnen de concessietermijn. De omroepen hebben niet zonder
meer rechten tot het jaar 2010. In de nota naar aanleiding van het verslag
wordt opgemerkt dat geen enkele omroep bij de concessieverlening in 2000 de
garantie heeft gekregen dat automatisch ook voor de volgende vijf jaar, dat
wil zeggen voor de periode van 2005 tot 2010, een erkenning zal worden verleend.
Formeel is het natuurlijk juist, maar materieel is dit naar het oordeel van
mijn fractie zeker voor de grotere omroepen niet het geval: zie de wetsgeschiedenis.
De concessie wordt verleend voor tien jaar en de erkenningen voor twee keer
vijf jaar, met op de cesuur van deze twee perioden van vijf jaar een toets
of de omroepen zich bevinden binnen het wettelijke kader. Het enige wat telt,
is of de omroepen aan dat wettelijke kader voldoen. Ik mag aannemen dat het
oordeel daarover, zeker voor de grotere omroepen, in zijn algemeenheid gunstig
zal zijn.In de beleving van de omroepen is het met dit wetsvoorstel dus wel degelijk
zo dat de spelregels tijdens het spel worden veranderd, en dat doe je niet,
althans niet tot het ogenblik dat er echt een dwingende reden zou zijn. Maar
die zie ik niet. Ik kan geen dwingende reden vinden om van het jaar 2010 af
te wijken en er twee jaar vanaf te snoepen. Je kunt je overigens afvragen
of er veel mee zal worden gewonnen voor de modernisering van het bestel, want
er moet nog een heleboel gebeuren, voordat wij een en ander opnieuw hebben
geijkt en ingericht. Het zou wel eens kunnen zijn dat wij de tijd tot 2010
heel erg hard nodig hebben om op een zorgvuldige wijze de politieke besluiten
te nemen en deze vervolgens ook correct te implementeren. Over deze vraagstelling
wil ik graag de staatssecretaris vernemen. Alles afwegende, ziet de SGP-fractie
met name vanwege de bestuurlijke zorgvuldigheid geen aanleiding om steun te
verlenen aan het voorliggende wetsvoorstel. Dat is de stand voor dit moment
in dit debat.Mevrouw Vergeer (SP):Voorzitter. De staatssecretaris wil met deze wetgeving de geldigheidsduur
van de erkenning van bestaande en nieuwe omroepverenigingen verkorten naar
drie jaar. Zij maakt deze keuze om de mogelijkheid te creëren nog binnen
deze kabinetsperiode wetgeving passend bij de nog te ontwikkelen langetermijnvisie
te kunnen invoeren. Nu zijn de omroepverenigingen bij het bepalen van hun
beleid uitgegaan van een erkenningsverlening van vijf jaar. Zij werden vlak
voor de verlenging van de nieuwe erkenning geconfronteerd met
de verkorting van de duur van vijf naar drie jaar.Niet alleen kwam de aankondiging van deze verkorting laat, ook worden
de omroepverenigingen dit jaar geconfronteerd met de toekomstvisie van het
kabinet op de rol van de publieke omroep en de visie van het kabinet op het
mediabeleid. Naast deze wijzigingen is de publieke omroep een bezuiniging
opgelegd die oploopt tot 80 mln in 2007. Dit legt een enorme druk op de publieke
omroep en op de omroepverenigingen. Dat noem ik allemaal om aan te geven hoe
moeilijk het is om op dit moment te zeggen: wij doen er goed aan de concessietijd
te verkorten.Aan de andere kant heb ik ook begrip voor de positie van de staatssecretaris.
De situatie waarin de publieke omroep zich bevindt, is immers zorgwekkend
en actie ondernemen is gewenst. Maar de vraag waar het om draait is: hoeveel
tijd is er nodig om de stelselwijziging die straks voortvloeit uit de langetermijnvisie
door te voeren binnen de publieke omroep? Zijn de omroepverenigingen in staat
om zich in een dusdanig korte periode aan te passen? Zal de verkorting uiteindelijk
niet nadelige gevolgen hebben voor de succesvolle doorvoering van de toekomstvisie
die de Kamer nog moet ontvangen en beoordelen? Ik maak mij dus zorgen over
de bedrijfsvoering van de omroepverenigingen en ik heb dan ook een vraag aan
de staatssecretaris. Heeft zij er zicht op hoe het loopt met contracten van
de omroepverenigingen? Hoe is het overleg tussen de staatssecretaris en de
omroepverenigingen op dit punt? Welke zorgen worden er geuit? Wat stelt de
staatssecretaris daar tegenover?Het gaat niet alleen om de bedrijfsvoering. Het gaat ook om de positie
van de omroepverenigingen in het bestel als geheel. Die is zeer onzeker. Ik
denk aan de TROS, die al overwoog om eruit te stappen. Ik denk aan de bestuurders
van de AVRO en de NCRV, die deze week zijn opgestapt. Het gevaar doet zich
voor dat er leegloop ontstaat en dat er dan dingen in gang worden gezet waar
wij straks met de langetermijnvisie niets meer aan kunnen doen. Ik heb mijn
vraag ook al eerder gesteld, toen de TROS daarover begon: wat doet de staatssecretaris
als er omroepverenigingen uitstappen, voordat wij die toekomstvisie hebben
besloten of kunnen gaan invoeren?Ik heb ook vragen over de manier waarop straks de prestaties van de omroepverenigingen
worden beoordeeld. Hoe verhoudt deze verkorte concessieperiode zich bijvoorbeeld
tot het toetreden van de nieuwe omroepverenigingen? Op basis waarvan worden
deze beoordeeld? Zij krijgen immers drie jaar de tijd, in tegenstelling tot
andere omroepen, die in het verleden vijf jaar hebben gehad om zich als nieuwe
omroep waar te maken. Welke criteria gaan voor hen gelden? Daar is veel onduidelijkheid
over. De omroepverenigingen zijn door de visitatiecommissie doorgelicht op
grond van een bepaald beoordelingskader. Als zij op grond van dat kader goed
presteren, dan zou je kunnen verwachten dat zij ook met de verkorte duur over
drie jaar, in 2008, een nieuwe licentie mogen verwachten. Maar wat als wij
straks met de langetermijnvisie de spelregels weer veranderen? Dan heb je
als omroepvereniging wel goed gepresteerd, maar je krijgt wellicht minder
zendtijd. Ook daarop graag een reactie.De kernvraag is: heeft de staatssecretaris de volgorde niet verkeerd aangepakt?
Wij praten immers nu over de korte termijn en binnenkort komt de langetermijnvisie
op de publieke omroep, die wel degelijk invloed heeft op wat er op de korte
termijn moet gebeuren. Had dat niet andersom gemoeten? Dan hadden de criteria
voor de korte periode aangepast kunnen worden aan de toekomstvisie. Ik weet
dat dit weer een ander debat is, maar toch. Het is moeilijk om drie jaar oké
te vinden, als je niet weet wat er in die drie jaar allemaal moet gebeuren
en welke moeilijkheden de omroepverenigingen en het hele bestel zullen ondervinden.
Graag hoor ik hierop de reactie van de staatssecretaris.Mevrouw Örgü (VVD):Voorzitter. De regering stelt met deze wetswijziging voor om voor de publieke
omroep de concessieperiode van vijf jaar terug te brengen naar drie jaar.
De VVD-fractie steunt deze maatregel en acht het wenselijk dat deze op korte
termijn wordt doorgevoerd. Met deze wetswijziging kan de hervorming van de
publieke omroep twee jaar sneller zijn afgerond dan tot nu toe mogelijk leek.
Het is dus een pragmatische overweging van de staatssecretaris om dit te doen.
Zonder dit wetsvoorstel zouden wij nog vijf jaar vastzitten aan het oude omroepbestel.
De komende drie jaar worden nu gebruikt om een fundamentele discussie over
de toekomst van de publieke omroep te gaan voeren. De VVD-fractie wacht af
welke visies de staatssecretaris in het voorjaar aan de Kamer doet toekomen.De heer Slob (ChristenUnie):Wat vindt collega Örgü van dit wetsvoorstel in relatie tot wat
in 1999 bij de herziening van de Mediawet en de verlening van concessies in
de Kamer is verhandeld en afgesproken voor een periode van tien jaar?Mevrouw Örgü (VVD):De VVD-fractie vindt de ontwikkelingen bij de publieke omroep van dit
moment zo belangrijk dat er een fundamentele discussie over moet worden gevoerd.
Zij vindt dat van prioritair belang. Wat haar betreft, wordt die discussie
in het voorjaar gevoerd. Zij vindt ook dat de nieuwe wet zo snel mogelijk
moet worden ingevoerd en dat Hilversum niet nog langer hoeft te wachten.De heer Slob (ChristenUnie):U zegt in feite dat uw fractie op dit moment een andere keuze maakt. U
erkent wel dat er in 1999 voor een veel langere periode afspraken zijn gemaakt?Mevrouw Örgü (VVD):Ik erken dat er in het verleden andere afspraken zijn gemaakt. De VVD-fractie
heeft een ander idee over hoe het publieke bestel moet worden ingevoerd. Zij
vindt deze discussie dus erg belangrijk. Zij hoopt dat zo dadelijk uit de
visie van de staatssecretaris blijkt dat zij in de toekomst een publieke omroep
wil waar de VVD-fractie achter kan staan.De heer Van Dam (PvdA):Voorzitter. Zo nu en dan laat de Eerste Kamer merken dat zij er nog is.
Dat gebeurde gisteren, maar dat gebeurde ook vorig jaar. Waar gisteren de
ene bewindspersoon van D66 er niet in slaagde om de Eerste Kamer te overtuigen
van de zorgvuldigheid van de door hem gewenste besluitvorming, wist een andere
bewindspersoon van D66, namelijk deze staatssecretaris, die
zelfde lastige Eerste Kamer wel te overtuigen. Dat deed zij niet door middel
van concessies die de zorgvuldigheid ten goede kwamen, maar juist van een
concessie waarvan je de zorgvuldigheid kunt betwijfelen. De staatssecretaris
zei vorig jaar aan de Eerste Kamer toe dat zij het omroepbestel nog binnen
deze kabinetsperiode zou herzien. Zij beloofde dat de erkenningen voor de
omroepen niet vijf jaar, maar drie jaar zouden gelden. Zij kondigde vlak voordat
de omroepen hun erkenningsaanvragen voor een termijn van vijf jaar moesten
indienen, de verkorting van de erkenningsperiode aan. Het is niet goed te
begrijpen dat de Eerste Kamer, die gewoonlijk een groot belang hecht aan zorgvuldigheid
van wetgeving, op dat moment ineens een eis op tafel legde die in mijn ogen
niet consistent en zorgvuldig is. De Concessiewet ging immers uit van een
concessie van tien jaar. Binnen die tien jaar zouden twee periodes van erkenning
voor de omroepen gelden. Halverwege die periode heeft er een visitatie plaatsgevonden.
De uitkomst van die visitatie was dat er weliswaar maatregelen moesten worden
getroffen, maar dat vergaande maatregelen pas aan de orde zouden zijn na afloop
van de concessieperiode, mits gebleken was dat de voorgestelde maatregelen
onvoldoende effect oogstten.Dus op basis van de wet en op basis van de wettelijk voorgeschreven visitatie
is er geen grond om op dit moment de erkenningen niet voor de volle vijf jaar
te verlenen. De heer Slob heeft terecht verwezen naar het debat in 1999 over
de nieuwe concessiewet. Er kan geen misverstand zijn over de toenmalige bedoelingen
van de wetgever.Uit het visitatierapport kan ook niet worden afgeleid dat er grote haast
moet worden gemaakt met een aanpassing van het bestel. Het nu toch verkorten
van de erkenningen, nota vlak voordat de erkenningsaanvragen moesten worden
ingediend, is dus bestuurlijk niet netjes. Dat zal onherroepelijk ook consequenties
hebben voor het investerings- en het personeelsbeleid van de omroepen. Je
kunt je dus ook afvragen of deze maatregel in de komende drie jaar de publieke
omroep niet veel meer zal belemmeren dan stimuleren om haar positie te versterken.Net als mevrouw Kraneveldt en andere sprekers, worstel ik ook met dit
wetsvoorstel. Er zitten ook positieve kanten aan deze maatregel. De ontwikkelingen
in de techniek en in de markt lijken veel sneller te gaan dan menigeen vorig
jaar had kunnen voorzien. De publieke omroep wordt veel sneller dan de visitatiecommissie
had verwacht geconfronteerd met nieuwe spelers en met nieuw digitaal aanbod.
De discussie over het bestel waartoe de staatssecretaris hopelijk binnenkort
de aanzet zal geven met haar toekomstvisie moet niet gaan over de vraag hoe
de publieke omroep in de komende concurrentieslag zo veel mogelijk kan worden
verzwakt, zoals de VVD steeds voorstelt, maar juist hoe zij zo veel mogelijk
kan worden versterkt om de concurrentie met nieuwe aanbieders en nieuw aanbod
aan te gaan.Er is nu momentum. Het verkorten van de erkenningsperiode geeft dynamiek
en snelheid aan het debat. De publieke omroep komt er sterker uit als er snel
duidelijkheid is over haar toekomstige structuren en als die structuren snel
worden geïmplementeerd. Dan kent het wetsvoorstel ook nog een escapemogelijkheid
voor het geval dat de politieke discussie niet of niet tijdig tot besluiten
zal leiden. Als een zorgvuldige implementatie van het nieuwe beleid meer tijd
nodig heeft, biedt het wetsvoorstel die ruimte.Ik heb niet veel vragen meer voor de staatssecretaris. Het gaat vooral
om de worsteling over het belang dat men laat prevaleren: de bestuurlijke
zorgvuldigheid of de dynamiek en de snelheid van de discussie over het bestel.
Dat is een lastige afweging tussen bestuurlijk netjes opereren en de positieve
effecten die de maatregel kan hebben over de discussie over het bestel. Ik
wacht dus maar even het betoog van de staatssecretaris af om te horen of zij
mij kan overtuigen dat ik het beste mijn fractie kan adviseren om voor dit
wetsvoorstel te stemmen. Ik ben benieuwd.De heer Atsma (CDA):Voorzitter. Wij stemmen in met de voorgestelde wijziging. Daarmee heb
ik het belangrijkste gezegd, ware het niet dat er nog best vragen te stellen
zijn, waaraan ook mevrouw Vergeer heeft gerefereerd. Zijn er juridische consequenties
te verwachten, op basis van datgene wat de collega's hier naar voren hebben
gebracht, in de interpretatie van de concessiewet? Hoe schat de staatssecretaris
dat in? Wat is de juridische positie van een aantal betrokkenen op dit dossier?
Wat de nieuwe omroepen die een erkenning hebben gekregen betreft, is het interessant
hoe zij zich in drie jaar tijd moeten bewijzen, terwijl daarvoor tot voor
kort een veel langere periode stond. Het zal toch niet zo zijn dat de omvang
van de achterban er straks niet meer toe doet? Een sterke en hechte achterban
is het waarvoor de organisaties zoals wij die nu kennen staan, en waarvoor
zij wat ons betreft ook blijven staan.Dit is de belangrijkste reden dat de CDA-fractie heeft ingestemd met verkorting
van de duur, in relatie tot de discussie over de toekomst van het publieke
bestel, simpelweg omdat wij het zat zijn dat er voortdurend wordt gesneden
en gehakt in datgene waarvoor wij allen zouden moeten staan. De CDA-fractie
heeft in die zin tijdens eerdere debatten piketpalen geslagen, die genoegzaam
bekend zijn. Wij hechten zeer aan externe pluriformiteit. In de concessiewetdiscussie
van een jaar of vijf geleden was het inderdaad in het bijzonder de externe
pluriformiteit die ter discussie werd gesteld door verschillende fracties.
Om daaraan een einde te maken, zou het ons goed uitkomen dat het kabinet op
korte termijn die duidelijkheid geeft, bij voorkeur in een richting zoals
wij die graag zien.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Ik snap de samenhang in uw betoog niet. U begint met de mededeling dat
u de verkorting van de concessieperiode van vijf jaar tot drie jaar steunt.
Daarna volgen nog wat vragen en geeft u blijk van enige zorgen. Maar als ik
het tweede deel van uw betoog hoor, begrijp ik het eerste deel niet meer.
Waarom bent u een voorstander van die verkorting van de concessieperiode?
U bent een voorvechter van de publieke omroepen, van de externe pluriformiteit,
u wilt toch ook een goede bedrijfsvoering voor de omroepen mogelijk maken
en u gaat dan toch akkoord met die verkorting. Ik snap dit helemaal niet.De heer Atsma (CDA):Mijn fractie zou heel graag in deze kabinetsperiode het toekomstige publieke
bestel vorm en inhoud willen laten krijgen. Dit is nu mogelijk. Wij hebben
gezien wat er onder Paars gebeurde; dat willen wij in het vervolg vermijden.
Dus als er een kans is om het bestel voor de langere termijn in te richten
op een wijze die ook het CDA wil, met vooral externe pluriformiteit, dan hebben
wij daar wel iets voor over. U hebt gezegd dat u daar geen warm voorstander
van bent, maar wij willen graag een duurzaam publiek bestel waarbij externe
pluriformiteit het uitgangspunt is. Als wij dit in deze kabinetsperiode kunnen
realiseren, waardoor eenieder weet waar hij aan toe is, dan is dat ons wel
wat waard. Als je dit wilt, moet je er nu mee instemmen om de concessieperiode
te verkorten.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Dat laatste begrijp ik niet. Ik ben er ook een voorstander van om in deze
kabinetsperiode duidelijkheid te verschaffen over de toekomst van het omroepbestel
en ik streef er net als u naar om dit in het begin van 2007 geregeld te hebben,
voor de verkiezingen. Dat vind ik prima, maar waarvoor is deze wetswijziging
dan nodig? Je kunt de omroepen toch ook nog een concessie voor vijf jaar geven?
Binnen twee jaar is het nieuwe bestel geregeld en dan weten de omroepen waar
ze aan toe zijn. Dan hebben ze nog tweeënhalf à drie jaar om zich
erop voor te bereiden en het nieuwe systeem kan dan over vijf jaar ingevoerd
worden. Dan sla je toch twee vliegen in één klap? Het een bijt
het ander toch niet?De heer Atsma (CDA):Ik kan alleen maar mijn woorden herhalen, wij willen graag dat deze kwestie
nu geregeld wordt en dat de publieke omroep in de volgende kabinetsperiode
een lange tijd vooruit kan. Het effect van wat u zegt, is dat er dan opnieuw
een discussie ontstaat. Dat zal de publieke omroep ook niet willen.De heer Van Dam (PvdA):U hebt in het vorige debat over dit onderwerp aangegeven dat u grote moeite
hebt met de concentratie van opiniemacht binnen de NOS. Nu herhaalt u uw standpunt,
dat ik deel, dat u veel waarde hecht aan de externe pluriformiteit in het
omroepbestel. Nu praten wij binnenkort in de Kamer over een aantal voorstellen
om de NOS veel meer macht te geven over de programmering en het programmabudget.
Wat vindt u daarvan in relatie tot uw gevoelens voor externe pluriformiteit?De heer Atsma (CDA):Waarschijnlijk had u het antwoord al verwacht: ik vind het helemaal niks.
Het voorstel om de voorzitters van de omroep uit de raad van toezicht te halen
doet de positie van de ledenorganisaties geweld aan. Dit zal ook nadrukkelijk
blijken uit onze inbreng bij de schriftelijke voorbereiding van de behandeling
van dit voorstel, die wij deze week moeten leveren.De heer Van Dam (PvdA):Dus ook een bestel voor de korte en de langere termijn waarbij de NOS
alle macht krijgt over de programmering en de toedeling van budgetten, wijst
de CDA-fractie af?De heer Atsma (CDA):Ja. De effecten van dat beleid zouden wij spoedig merken; omroepen kunnen
dan niet meer doen wat ze willen doen, en dat vinden wij slecht.De heer Slob (ChristenUnie):U bent duidelijk over uw visie op de publieke omroep en u legt zeer veel
nadruk op de externe pluriformiteit. Wij hebben indertijd uw motie op dit
punt ook mede ondertekend. U wilt nu al instemmen met een wetsvoorstel waarmee
de concessieperiode wordt verkort, maar u weet nog niet wat de staatssecretaris
zal voorstellen. U geeft nu al aan dat u niets ziet in de voorstellen die
zij voor de korte termijn doet, dus hoeveel vertrouwen hebt u erin dat er
straks voorstellen zullen zijn waarmee u wel verder kunt? Is het niet veel
beter om te wachten tot die voorstellen er zijn en pas na het beoordelen daarvan
een besluit te nemen over de concessieperiode?De heer Atsma (CDA):Je zou inderdaad kritiek kunnen hebben vanwege de gehanteerde volgorde.
Dat ben ik met u eens. De CDA-fractie vindt het ook jammer dat er nog niet
een uitputtend besproken en uitgewerkt stuk van het kabinet over de toekomst
van het publieke bestel is. Het ware beter geweest dat wij daarvan nu kennis
van hadden kunnen nemen. Dan hadden wij over meer inhoudelijke gegevens beschikt.
Overigens sluit ik niet uit dat in dat geval mevrouw Kraneveldt een geheel
ander standpunt zou hebben ingenomen. Echter, als wij dat stuk nu gehad hadden
dan hadden wij de inhoud ervan bij de afweging kunnen betrekken. Nogmaals,
ik vind het jammer dat dat stuk er nog niet is. U weet dat wij allen een-
en andermaal op snelheid hebben aangedrongen. Ook nu geldt dat hoe eerder
het voorstel van het kabinet er is hoe beter dat is. Vooralsnog heb ik er
alle vertrouwen in dat het kabinet met een voorstel komt waarin de CDA-fractie
zich zal kunnen vinden. Als je dat vertrouwen hebt, is er niets op tegen om
nu "ja" te zeggen tegen de verkorting van de periode te zeggen.De heer Slob (ChristenUnie):Waarop is dat vertrouwen gebaseerd? Ik neem namelijk ook de wijze waarop
de staatssecretaris heeft gereageerd op de door de Kamer aangenomen motie-Atsma
over de externe pluriformiteit in aanmerking.De heer Atsma (CDA):Dat zou u aan de staatssecretaris moeten vragen.De heer Slob (ChristenUnie):Vorig week, toen wij in een algemeen overleg over de moties spraken, heb
ik de staatssecretaris hierover vragen gesteld. Toen het over deze motie ging,
zweeg de woordvoerder van het CDA. Het gaat mij nu om uw oordeel. Waarop is
uw vertrouwen gebaseerd dat er straks iets wordt gepresenteerd dat voldoet
aan uw wensen? Ik deel overigens uw mening ten aanzien van het principe van
de externe pluriformiteit.De heer Atsma (CDA):Mocht het kabinet met iets komen wat de Kamer niet welgevallig is, dan
kan zij aanpassingen voorstellen en bijsturen. Ik heb echter geen enkele reden
om te twijfelen aan het voornemen van het kabinet om met iets te komen dat
aan onze wensen voldoet. Door de Kamer is een duidelijke uitspraak gedaan
over de externe pluriformiteit. Onze wensen op dit punt spreken mevrouw Kraneveldt
niet aan. Dat heeft zij zojuist onomwonden gezegd. Het punt van de externe
pluriformiteit is wat ons betreft leidend voor het toekomstige bestel. Ik
heb dus geen enkele reden om eraan te twijfelen dat de staatssecretaris zich
niet in onze voorstellen kan vinden. Zij heeft ook niet gezegd
dat zij dat niet zal kunnen.De heer Slob (ChristenUnie):Voorzitter. Ik heb nog een andere vraag.De voorzitter:Heel kort dan!De heer Slob (ChristenUnie):Maar wij behandelen een wetsvoorstel en ik vind dat wij dan de mogelijkheid
moeten hebben om de verschillende punten met elkaar door te spreken.De heer Atsma was er in 1999 bij toen de concessieverlening voor de langere
periode werd besproken. Hij heeft er toen zelf heel erg op aangedrongen dat
die langere periode zou gelden. Na vijf jaar zou er een knip moeten zijn,
maar daarbij zou het gaan om een inhoudelijke toets aan de hand van de Mediawet.
Daarmee zou worden nagegaan of de omroepen nog aan de voorwaarden voldeden.
Ik heb zijn inbreng van destijds in de stenografische verslagen teruggevonden.
Is hij het met mij eens dat er nu iets anders gebeurt dan datgene wat in 1999
werd beoogd?De heer Atsma (CDA):Ja, ik ben het zeker met u eens dat op dat moment dit niet de intentie
was. Sterker, als de intentie voor de verkorting van de periode toen was uitgesproken,
hadden wij daar allen nee tegen gezegd. Echter, de reden waarom het kabinet
nu met deze voorstellen komt is versterking van het publieke bestel. Wat ons
betreft wordt daarmee in de goede richting gewerkt. Daarom hebben wij volmondig
ja gezegd. Het publieke bestel zou er naar onze mening geen moeite mee moeten
hebben dat de periode wordt verkort en dat die wordt teruggebracht naar drie
jaar. Het is helder dat de uitkomst moet zijn dat de positie van de publieke
omroep sterker wordt. Er moet meer dan nu het geval is sprake zijn van herkenning
en erkenning van belangen.De heer Slob (ChristenUnie):Deelt u dan ook mijn opvatting dat de wijze waarop de staatssecretaris
in de nota naar aanleiding van het verslag een oordeel geeft over datgene
wat in 1999 is afgesproken, niet klopt met uw waarneming? U was er destijds
zelf ook bij.De heer Atsma (CDA):Ik had toen ook niet kunnen bevroeden dat bijvoorbeeld de Partij van de
Arbeid in een periode van vier, vijf jaar een draai van 180 graden zou maken.
Had ik dat toen geweten en had de Partij van de Arbeid voorzien dat zij die
draai zou maken, dan hadden wij destijds een geheel andere discussie gehad.
U moet dus ook het tijdpad in aanmerking nemen. Ik herinner mij nog heel goed
de woorden en de ambities van mevrouw Van Zuijlen, woordvoerder van de fractie
van de Partij van de Arbeid. Zij wilde bepaald niet het bestel dat wij nu
voorstaan. Je moet dus elke discussie beoordelen in het licht van haar tijd.
Toen was het niet onze ambitie om de duur van de erkenning te verkorten. Daarin
heeft u volstrekt gelijk, maar tegelijk zeg ik: wij hadden toen ook niet kunnen
bevroeden dat wij nu in deze positie opnieuw over het publieke bestel zouden
spreken. Ik hoop dat de uitkomst straks een heel goede is.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.Staatssecretaris Van der Laan:Voorzitter. Dank voor de inbreng van de leden. Door alle inbrengen heen
sijpelde de vraag door hoe alles zich precies tot elkaar verhoudt, en hoe
de planning eruit ziet. Wat mij betreft komt het kabinet nog voor deze zomer,
het liefst in mei, met een standpunt naar de Kamer over de toekomst van de
publieke omroep. Echter, zoals bekend is dit een complex verhaal, met een
complexe politieke context, zodat wij onze tijd hard nodig hebben om eruit
te komen. Vanaf dat moment gaat de voorbereiding van de wetgeving starten,
waarbij het overleg met de Kamer uiteraard heel cruciaal is. Als alles voorspoedig
verloopt, inclusief de behandeling van eventuele wetsvoorstellen in deze Kamer,
zouden we erop kunnen koersen dat in het begin van 2007 belangrijke besluitvorming
in het wetgevingsproces heeft plaatsgevonden. Waarom vind ik dat zo belangrijk?
Ten eerste omdat daarmee binnen deze kabinetsperiode helderheid wordt gecreëerd
voor alle betrokken partijen. Ten tweede hebben de betrokken partijen hiermee
voldoende voorbereidingstijd, zo'n anderhalf jaar, om te anticiperen op een
nieuwe situatie. De rode draad door alle bijdragen was die van de bestuurlijke zorgvuldigheid.
Belangrijk daarbij is om onderscheid te maken tussen de concessie en de erkenning.
Vroeger heette alles concessie, maar sinds de nieuwe wetgeving in 2000 is
de concessie gegeven aan het geheel van de publieke omroep. Daaraan wordt
niet getornd. We hebben in de toelichting bij het wetsvoorstel aangegeven
dat dat niet nodig is, omdat dat kan worden beoordeeld aan de hand van het
langetermijnwetsvoorstel. Het gaat nu om de erkenning, waarover in de voorbereiding
naar 2000 heel bewust door de wetgever is besloten om dat te doen in twee
blokken van ieder vijf jaar. De heer Slob noemde 1990, maar dat is het oude
concessiemodel. In de nieuwe wetgeving is er een concessie voor tien jaar
voor het geheel van de publieke omroep afgegeven.De verschillende leden hebben genuanceerd gesproken, waarvoor dank. Aan
de ene kant willen wij dynamiek, wij willen voortgang boeken, aangezien de
urgentie om maatregelen te nemen groot is. Ik begrijp dat een groot deel van
de Kamer die urgentie deelt. Daarom willen we eventuele besluitvorming snel
implementeren. Is het bestuurlijk onzorgvuldig om van vijf naar drie jaar
te gaan? Zoals gezegd, wordt de concessie van tien jaar niet verkort. Verder
zijn wij tijdig, voorafgaand aan indiening van het verzoek tot verlenging
van de erkenning, met dit bericht gekomen. Dat is een bestuurlijk zorgvuldig
moment geweest. Het was pas echt onzorgvuldig geweest als we er nu mee waren
gekomen, en dat had ook niet gekund. Er is gevraagd of we dat wel kunnen maken.
Natuurlijk hebben wij ons gerealiseerd dat partijen het liefst hebben dat
we die termijn van vijf jaar handhaven. Drie jaar vind ik overigens een heel
stabiele termijn: in het bedrijfsleven is de gemiddelde termijn twee weken!
Men wist in het voorjaar van 2004 al dat er tot 2008 zekerheid zou bestaan,
dus een zekerheidsperiode van vier jaar. Ik vind het persoonlijk geen grote
onzorgvuldigheid. Juridisch hebben wij volstrekt de bevoegdheid om de erkenningen
te verkorten.Als de periode niet wordt verkort, vindt implementatie pas plaats per
1 september 2010, terwijl de besluitvorming begin 2007 heeft plaatsgevonden.
Daarnaast hoef ik niet uit te leggen dat een kabinet dit graag binnen zijn
regeerperiode afmaakt. Iedere veranderingsdeskundige weet dat voor een gezonde
overgang ongeveer 1,5 tot 2 jaar moet worden uitgetrokken. Een periode van
onzekerheid van 3,5 jaar waarin wordt aangehikt tegen het moment van verandering
is de dood in de pot, nog los van de positie van het kabinet.De heer Slob (ChristenUnie):U gaat wel heel snel voorbij aan de bestuurlijke zorgvuldigheid. U hebt
gelijk ten aanzien van de periode van tien jaar en de concessieverlening,
maar er is bewust een knip gemaakt en gekozen voor twee keer vijf jaar voor
de erkenning. Ook de visitatie is daaraan gekoppeld. Toetsing zou plaatsvinden
op basis van de in de Mediawet opgenomen vereisten waaraan omroepen moeten
voldoen. Dat blijkt goed te zitten, want ze mogen allemaal door. Toch tornt
u aan de termijn van vijf jaar. Dat is dan toch een wijziging ten opzichte
van wat wij daarover een aantal jaren geleden in deze Kamer hebben afgesproken?Staatssecretaris Van der Laan:Dat klopt. Het kabinet acht het niet verantwoord om vast te houden aan
de plannen uit 2000. Het baseert zich daarbij op voortschrijdend inzicht en
de dynamiek van het medialandschap. Er zijn in 2000 verwachtingen gewekt,
maar dat is iets anders dan de juridische verplichting om de volgende verandering
in 2010 te laten plaatsvinden. Als het kabinet wacht tot 2010, kunnen er dingen
mis gaan die niet mis mogen gaan. Ten opzichte van 2000 is sprake van een
onverwachte ontwikkeling, maar men heeft vanaf 2004 vier jaar de tijd om zich
op de situatie voor te bereiden. Ik vind dat voldoende om de tegenvaller van
twee jaar minder op te kunnen vangen.De heer Slob (ChristenUnie):U bent nu een stuk helderder en realistischer dan in de nota naar aanleiding
het verslag, waarin u enigszins krampachtig probeerde om wat u nu doet ook
te plaatsen in de context van de afspraken van 2000. Ik en anderen hebben
daarbij de vinger gelegd. Dat kan niet en dat geeft u in feite nu ook toe.Staatssecretaris Van der Laan:Juridisch kan het wel. Er is een verandering opgetreden ten opzichte van
de verwachtingen in 2000, maar ik verbind daar niet de definitie "bestuurlijk
onzorgvuldig" aan.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Ik ben het met de staatssecretaris eens dat wij zo snel mogelijk duidelijkheid
moeten verschaffen over de toekomst van de publieke omroep en dat wij moeten
streven naar begin 2007. Als dit wetsvoorstel echter niet doorgaat en de concessie
blijft vijf jaar, kunnen de omroepen zich vanaf 2007 tot 2010 instellen op
een wellicht fundamenteel andere rol. Als het bijvoorbeeld aan ons ligt, vallen
ze helemaal uit het bestel. Zij hebben tijd nodig om zich daarop in te stellen.
Waarom zouden wij hen die tijd niet geven? Als het landschap snel verandert
ook naar aanleiding van allerlei technische ontwikkelingen, moeten zij misschien
snel reageren, maar het staat hen vrij om dat in de resterende drie jaar te
doen. Als zij enorme veranderingen in de bedrijfsvoering moeten doormaken,
hebben zij die tijd zeker nodig. Ik verschil met u van mening over de afronding
binnen twee jaar. Misschien hebben zij extra tijd daarvoor nodig. Waarom zouden
wij de omroepen die tijd niet gunnen?Staatssecretaris Van der Laan:Het perspectief zal over enkele maanden duidelijk worden. Om te doen alsof
begin 2007 de veranderingen als een duveltje uit een doosje op hen afkomen
en zij dan pas beginnen met nadenken hoe het er anderhalf jaar later uit moet
zien, is niet reëel. Ik kies voor een wat pragmatischer benadering. Als
de Kamer nog voor de zomer hierover wil debatteren, zijn de hoofdlijnen bekend.
Ook is dan bekend of er draagvlak is voor de voorstellen van het kabinet.
De wetgeving zal elementen bevatten die voor de implementatie van de nieuwe
situatie relevant zijn. De publieke omroepen zijn daarvan dan medio 2005 op
de hoogte. Persoonlijk vind ik 1 september 2008 geen onoverkomelijk perspectief.
Gezien de onzekerheid waarmee de programmamakers op dit moment worden geconfronteerd,
ben ik van mening dat wij de wetgeving voortvarend moeten implementeren en
niet onnodig de huidige situatie moeten verlengen.De heer Van der Vlies (SGP):Is in de redenering van de staatssecretaris inzake de bestuurlijk zorgvuldigheid
niet cruciaal dat zij vooronderstelt dat de data van de erkenning en overgang
aansluiten? Met andere woorden: het nieuwe bestel is aan snee op het moment
dat de oude erkenning afloopt. Dat vooronderstelt strakke termijnen. Ik kan
mij heel goed voorstellen dat de staatssecretaris hier geen twijfel wil zaaien
over de haalbaarheid van die termijn. Dat vraag ik haar ook niet. Zie ik dat
goed? Wij moeten niet in de situatie komen dat wij straks toch nog een probleem
hebben met de overgang van de ene erkenning naar het nieuwe bestel.Staatssecretaris Van der Laan:Indien onverhoopt de nieuwe situatie niet per 1 september 2008 in
werking kan treden, dan is in dit wetsvoorstel de mogelijkheid gecreëerd
om bij ministerieel besluit die erkenningentermijn te verlengen voor zolang
dat nodig is. Mocht het hele wetgevingsproces uiteindelijk in een debacle
eindigen – dat kan allemaal, zoals gisteren weer is gebleken, ook in
dat geval zijn verwachtingen gewekt die niet zijn uitgekomen – dan is
in de wet geregeld dat de erkenningentermijn met maximaal twee jaar kan worden
opgerekt. Met die flexibiliteit hebben wij als wetgever nadrukkelijk rekening
gehouden.De heer Van Dam (PvdA):De staatssecretaris is ongelooflijk optimistisch over de termijn waarbinnen
duidelijkheid ontstaat voor de omroepen. Zelf heeft zij er twee jaar over
gedaan om die visie te ontwikkelen. Het is een illusie om te denken dat wij
die even in een maand tijd kunnen bediscussiëren, waarna alles meteen
duidelijk zou moeten zijn. Het hele wetgevingstraject moet doorlopen worden.
De Eerste Kamer wil over dit dossier ook iets te zeggen hebben. De staatssecretaris
heeft daar al eerder ervaring mee opgedaan. Volgens mij is het dan ook een
illusie om te denken dat er op korte termijn duidelijkheid ontstaat voor de
omroepen.Die omroepen moeten investeringsbeslissingen nemen. Zij moeten beslissen
of zij investeren in een nieuw programma. Zij kunnen dat niet iedere maand
doen. Zij kunnen zich ook niet veroorloven, te investeren in een nieuw programma
dat na een halfjaar weer verdwijnt. Ik ben bang dat zij geen langetermijn investeringen meer zullen doen, zolang zij niet zeker weten wat
er gaat gebeuren. Heeft de staatssecretaris daar begrip voor? Hoe kijkt zij
daar tegenaan?Staatssecretaris Van der Laan:Ik heb een periode van anderhalf jaar genoemd. Ik ben mij ervan bewust
dat het wetgevingsproces een bepaalde voortvarendheid van alle partijen vraagt.
Uitgaande van januari 2007 is er sprake van een periode van anderhalf jaar.
De voorbereidingen voor de programmering voor het seizoen 2008-2009 vinden
pas plaats in de loop van 2007. Daar hebben wij rekening mee gehouden. In
het begin van 2007 wordt de programmering 2007-2008 geregeld. Zo gaat dat
door. Die flexibiliteit is er binnen een publieke omroep. Dat moet ook wel,
want commerciële omroepen doen dat drie maanden voordat zij hun programmering
definitief bepalen. Natuurlijk hebben zij langjarige contracten. Het kan voorkomen
dat contracten die normaal voor meerdere jaren werden afgesloten, nu voor
een kortere periode afgesloten worden. Daar zijn allerlei oplossingen voor.
Ik zoek geen beren op de weg die er niet zijn. Er zijn praktische oplossingen
mogelijk.Het tempo is hoog. Het ambitieniveau om het binnen de gestelde termijn
te realiseren, is hoog. Het kabinet wil echt tempo maken. De urgentie van
de problematiek is groot. Het medialandschap verandert en er moet voortgang
worden gemaakt.De heer Van Dam (PvdA):De Kamer vraagt al minstens een jaar om duidelijkheid en nu zegt u dat
u graag tempo wilt maken. U vraagt ons om dat voortvarend te doen, maar dat
vind ik niet zo sterk. Dan had u het zelf iets voortvarender moeten aanpakken.
In een tijd dat de publieke omroep van alle kanten wordt beconcurreerd door
nieuwe spelers en nieuw aanbod op de markt is er onvoldoende zekerheid om
langjarig te investeren in nieuwe mogelijkheden en nieuwe programma's. Ik
ben erg bang dat u de hand op de knip gaat houden.Staatssecretaris Van der Laan:Dan heb ik meer vertrouwen in de kwaliteit van de leden van de raad van
bestuur van de publieke omroep. Ik denk dat zij zeer wel in staat zijn om
in die drieënhalf jaar tot 2008 hun geld juist te besteden. Ik verwacht
dat zij bezig zullen blijven met de programma's, hoe moeilijk dat overigens
ook is want daar ben ik mij zeer van bewust. Vorig jaar mei zijn wij gekomen
met een kabinetsstandpunt. De Kamer heeft er toen voor gekozen om er niet
in juni maar in september voor het eerst over te spreken. Het heeft dus wat
tijd gekost om hier te komen. U bent pas een paar weken geleden met de eerste
ideeën gekomen en dat respecteer ik. Wij weten allemaal hoe complex het
is, niet alleen politiek maar ook inhoudelijk. De commerciële partijen
zijn op dit moment ook op zoek naar hun toekomst. Ik wil dat gewoon zorgvuldig
doen en daar hebben wij tijd voor nodig.De heer Van Dam (PvdA):Het is ook logisch dat wij als Kamer enige zorgvuldigheid in acht nemen.
Wij willen er geen haastklus van maken. U kunt wel aandringen op voortvarendheid,
maar u zult begrijpen dat wij er gezien de complexiteit van de materie enige
tijd voor nodig hebben om het goed te doen. Wij willen daar eerst alle partijen
over horen en er zorgvuldig over discussiëren. Wij gaan daar natuurlijk
geen broddelwerk van maken.Staatssecretaris Van der Laan:Dat is natuurlijk aan de Kamer. U vroeg mij naar de planning en naar mijn
ideeën daarover. Die heb ik u laten weten en het is uiteindelijk aan
de Kamer om een keuze te maken. Ik hoop alleen dat u met mij de urgentie van
de problematiek inziet.Mevrouw Vergeer (SP):Wij zijn het allemaal eens over de urgentie en de complexiteit. Bovendien
kunnen er heel tegenstrijdige zaken spelen. Wij krijgen eerst een kortetermijnvisie,
die niet richtinggevend zal zijn voor wat daarna komt. Het kan dus in het
verlengde liggen van wat daarna komt, maar het kan er ook mee in strijd zijn.
Gezien de motie over de externe pluriformiteit ligt het wel voor de hand dat
het contrair is aan de centrale sturing die u op de korte termijn wilt realiseren.
Hoe moeten die omroepen dat vanaf januari 2007, dus binnen anderhalf jaar,
voor elkaar krijgen?Staatssecretaris Van der Laan:Ik neem afstand van het woord "contrair". Voor de korte termijn komt er
een aanpassing binnen de kaders van het huidige bestel. Voor de lange termijn
kijken wij buiten die kaders. Als wij in het voorjaar met ons standpunt komen,
zal meteen duidelijk worden hoe die twee zich tot elkaar verhouden. Ik heb
er het volste vertrouwen in dat die elkaar niet zullen bijten. Dit is gewoon
een verbeterslag binnen het huidige bestel.Uw laatste vraag ben ik even kwijt.Mevrouw Vergeer (SP):Mijn laatste vraag hing daarmee samen. Ik ben van mening dat het contrair
is, waardoor omroepverenigingen met tegenstrijdige boodschappen te maken krijgen.
Op de korte termijn moeten de omroepverenigingen zich terugtrekken, want dan
hebben ze alleen advies- en instemmingsrecht. Voor de lange termijn is een
motie aangenomen over externe pluriformiteit en dan zal die rol misschien
weer versterkt moeten worden. Hoe kunnen omroepverenigingen daarmee omgaan
vanaf januari 2007? Wat moeten zij met tegenstrijdige boodschappen?Staatssecretaris Van der Laan:U komt met allemaal vooronderstellingen voor de lange termijn en de korte
termijn.Mevrouw Vergeer (SP):Het zijn mogelijkheden. Het zou zo kunnen gaan.Staatssecretaris Van der Laan:Ik ga niet op die mogelijkheden in.Mevrouw Vergeer (SP):Dat begrijp ik niet.Staatssecretaris Van der Laan:Als u twee maanden wacht, dan kunnen wij daar definitief over spreken.
Het is mijn bestuurlijke verantwoordelijkheid om dat zorgvuldig te doen en
rekening te houden met die aspecten. Die aspecten wegen ook mee in het uiteindelijke
kabinetsstandpunt. Ik ben dus niet van mening dat het contrair is. U ziet
dat anders, maar u gaat daarbij uit van een interpretatie van de uiteindelijke
uitkomst, op basis van de motie over externe pluriformiteit. Externe pluriformiteit
kan echter in velerlei vorm haar uitwerking krijgen, en ik kies er niet voor
om nu in te gaan op allerlei beelden die daarbij mogelijk zijn.Mevrouw Vergeer (SP):Het is dus mogelijk dat men, op grond van besluiten van de Kamer, in januari
2007 in een onzekere situatie verkeert. Men is dan aan veranderingen bezig
die misschien doorgezet kunnen worden, maar misschien ook niet. Is anderhalf
jaar dan wel genoeg? Is het dan niet beter om nu al wat meer tijd te nemen,
om in te kunnen spelen op de toekomstvisie die ook houdbaar moet zijn?Staatssecretaris Van der Laan:Ik dreig in herhalingen te vervallen, voorzitter. Ik heb aangegeven dat
de hoofdlijnen in het kabinetsstandpunt duidelijk zullen worden, dus een omroepvereniging
kan dan niet in 2007 tegen mij zeggen: wat een verrassing, wat gebeurt er
nu ineens, ik heb maar anderhalf jaar. Dat zou ik echt onzin vinden, om het
maar hard te zeggen. Ik denk wel dat er tot 2007 over details een bepaalde
mate van onzekerheid blijft bestaan, maar de bedoeling van het kabinet is
om in het kabinetsstandpunt echt helderheid te geven op cruciale punten, dus
de punten die voor management en bestuur bepalend zijn. Medio 2005 kan er
duidelijkheid zijn, zodra de Kamer in een eerste debat over het kabinetsstandpunt
opvattingen geeft. Die kunnen dan meegewogen worden en de omroepen kunnen
zich voorbereiden op de diverse scenario's en opties. Als er vervolgens in
2007 een go-beslissing komt (of een no go-beslissing, maar dat is aan de wetgever)
is er nog anderhalf jaar de tijd voor de definitieve implementatie. Vóór
die tijd kunnen de omroepen en de publieke omroep als geheel zich op een goede
manier voorbereiden. Het leven heeft wel eens onzekerheden, maar ik ben er
niet bang voor dat zij daar niet mee om kunnen gaan.Er zijn vragen gesteld over de nieuwe omroepverenigingen, waarbij door
een aantal leden erop is gewezen dat zij minder tijd krijgen om zich te bewijzen.
In de gesprekken die met de nieuwe omroepverenigingen zijn gevoerd, zowel
door het Commissariaat voor de Media als door mij persoonlijk, is steeds aangegeven
dat zij met die onzekerheid zullen moeten leven. Ook is hen gevraagd of zij
zich ervan bewust zijn dat de erkenning nu wordt gegeven voor vijf jaar, maar
dat dit verkort wordt tot drie jaar als het voorliggende wetsvoorstel wordt
aangenomen, met aansluitend de vraag of dat voor hen onoverkomelijk was. Daarop
is steeds geantwoord dat ze zich daarvan bewust waren, en dat het voor hen
niet onoverkomelijk was. Wij hebben dus nadrukkelijk bestuurlijke zorgvuldigheid
in acht genomen, en de nieuwe omroepverenigingen hebben rekening gehouden
met de mogelijkheid dat het wetsvoorstel zou worden aangenomen, en hebben
op onze expliciete vraag aangegeven dat dit geen reden was om zich terug te
trekken.Ten slotte nog de opmerkingen over de NMO en de CMO. Daarbij is gevraagd
wat het proces is en wat mijn verantwoordelijkheden hierbij zijn. Het Commissariaat
voor de Media heeft de besluitvorming aangehouden, omdat de inspanningen van
het commissariaat erop gericht zijn om samenwerking tot stand te brengen tussen
de verschillende partijen. Dat ligt ingewikkeld en daar is dus meer tijd voor
nodig. Het commissariaat doet er alles aan om ook recht te doen aan de pluriformiteit
van het islamitische landschap.Wat de positie van de CMO betreft, wijs ik erop dat het een eigen initiatief
is vanuit het islamitische veld, dat vervolgens door het ministerie van Justitie
is erkend als officieel overlegorgaan. Dit is dus niet een idee van het kabinet,
maar iets dat uit de maatschappij naar voren is gekomen. Het Commissariaat
voor de Media gaat volledig over de toezegging van zendtijd en de beoordeling
daarvan. Ik heb daar geen enkele politieke of bestuurlijke verantwoordelijkheid
in. Het enige middel dat ik heb, is een paardenmiddel: het vernietigen of
schorsen van een besluit van het commissariaat. Het commissariaat moet dan
wel echt in strijd met de wet hebben gehandeld, voordat ik dit instrument
behoor te gebruiken. In dit geval zal dat niet aan de orde zijn, want het
gaat om een inhoudelijke beoordeling door het commissariaat en dat is volledig
zijn verantwoordelijkheid. Overigens houdt het mij wel op de hoogte van de
voortgang van het proces, om uw Kamer op dit soort momenten goed te kunnen
informeren.Mevrouw Kraneveldt (LPF):De besluitvorming is opgeschort. Wanneer loopt die opschorting af? Ik
vraag dat, omdat de nieuwe erkenning per 1 september 2005 moet ingaan.Staatssecretaris Van der Laan:De tijd dringt inderdaad. Bij het Commissariaat voor de Media is het dan
ook alle hens aan dek. Men vergelijkt daar de opties en onderzoekt of de partijen
bij elkaar kunnen worden gebracht en als dat niet mogelijk is, welke alternatieven
er dan nog zijn binnen de beperkte zendtijd die beschikbaar is voor de 39f-omroepen.
Wij betrachten grote zorgvuldigheid. Het commissariaat wil op korte termijn
uitsluitsel geven, maar het heeft echt tijd nodig.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Voorzitter. In eerste termijn heb ik gezegd dat ik mij voor een dilemma
zie gesteld en gemengde gevoelens heb bij dit voorstel. Daarin is na het antwoord
van de staatssecretaris geen verandering gekomen. Ik heb namelijk van haar
noch van mijn collega's gehoord waarom deze wetswijziging noodzakelijk is.Ik ben ervan overtuigd dat er zo spoedig mogelijk duidelijkheid moet komen
over de toekomst van de publieke omroep. Daarbij moeten echter wel termijnen
in acht genomen worden die het mogelijk maken om een en ander op een goede
manier te implementeren. Die zorgvuldigheid is helemaal belangrijk als de
staatssecretaris met een hemelschokkende toekomstvisie komt die tot grote
veranderingen bij de omroepverenigingen zal leiden.Ik heb dus gemengde gevoelens bij dit wetsvoorstel. Dat geldt echter ook
voor mijn fractiegenoten. Ik zal hen een negatief advies voorleggen, maar
ik kan nu niet inschatten of zij dat advies zullen overnemen. Bij de stemmingen
zal ik daarover in een stemverklaring duidelijkheid geven.Mevrouw Vergeer (SP):Voorzitter. In eerdere debatten heeft de SP-fractie al aangeven dat het
belangrijk is dat er beweging komt in het omroepbestel. Wij zijn een voorstander
van dynamiek en daarom hebben wij een voorstel gedaan voor een bonus/malus-regeling
voor de omroepverenigingen. Wij vinden namelijk dat niet alleen de ledenaantallen
doorslaggevend mogen zijn. Het is heel belangrijk dat de twee nieuwe omroepen een echte kans krijgen.
Zij staan echter op achterstand vergeleken bij de gevestigde omroepverenigingen.
Die zijn altijd over een periode van vijf jaar beoordeeld, terwijl de nieuwe
omroepen maar drie jaar de tijd hebben om zich te bewijzen. Hoe gaat de staatssecretaris
deze nieuwe omroepen afrekenen? Ik vraag dat, omdat het niet eerlijk is om
het op dezelfde manier te doen als bij de oude omroepen.De heer Van Dam (PvdA):Voorzitter. In eerste termijn heb ik aangeven over welke punten ik nog
twijfel. De argumenten waarmee de staatssecretaris mij vervolgens probeerde
te overtuigen, speelden natuurlijk ook al door mijn hoofd. Ik heb ze ook in
de fractie besproken.Het is geen zorgvuldige gang van zaken. Ik ben ook bang dat de verkorting
van de duur van de erkenning gevolgen zal hebben voor het strategische beleid
van de publieke omroep. Het is met het oog daarop belangrijk om te blijven
monitoren hoe de publieke omroep omgaat met die zekerheid. De wet biedt immers
een ontsnappingsroute.De ontwikkelingen bij de omroepen gaan zo snel dat het gewenst is om het
bestel al binnen drie jaar zo toe te rusten dat de publieke omroep in staat
is om overeind te blijven in al het geweld dat op haar afkomt.Alles afwegende zal ik mijn fractie adviseren om voor het wetsontwerp
te stemmen.Staatssecretaris Van der Laan:Voorzitter. Helaas heb ik mevrouw Kraneveldt niet kunnen overtuigen. Vanzelfsprekend
respecteer ik haar keuze.Het is het uitgangspunt dat de nieuwe omroepen worden beoordeeld op de
manier die de huidige wetgeving voorschrijft. Zij zullen dus net als de oude
omroepen worden bezocht door een visitatiecommissie. Over twee maanden kunnen
wij echter definitief in de toekomst gaan kijken, althans dan kunnen wij daar
openlijk met elkaar over spreken. Afhankelijk van de vraag hoe de visie op
de lange termijn eruit komt te zien, zal definitief bepaald kunnen worden
hoe zal worden omgegaan met de positie van zowel de bestaande als de nieuwe
omroepen. De nieuwe omroepen hebben inderdaad maar drie jaar de tijd om de
groei naar 150.000 leden te realiseren, terwijl zij daar anders vijf jaar
voor zouden hebben gehad. Ik heb daarover echter met de omroepen gesproken
en zij hebben het niet als een onoverkomelijk probleem gezien. Het alternatief
was geweest dat zij zich hadden teruggetrokken. Uiteindelijk hebben wij in
alle harmonie daarover met elkaar gesproken. Uitgangspunt is de huidige wet,
tenzij er een nieuwe komt.Mevrouw Vergeer (SP):Er is dus wel verschil tussen de nieuwe en de oude omroepen, niet wat
betreft hun behandeling, maar wel wat betreft hun startpositie?Staatssecretaris Van der Laan:Normaal gesproken hebben nieuwe omroepen vijf jaar de tijd om zich te
bewijzen. Dat is het huidige systeem. Door dit wetsvoorstel zullen zij maar
drie jaar de tijd krijgen om zich te bewijzen en dat is uniek ten opzichte
van de vorige toetreders, die nu dus tot het stabiele deel behoren.Mevrouw Vergeer (SP):Daarin schuilt dus een verschil, en als ik u goed begrijp, is er ook de
mogelijkheid om nog voor de zomer dat verschil nog eens goed onder de loep
te nemen en te bezien of wij oude en nieuwe omroepen op geheel dezelfde wijze
kunnen beoordelen?Staatssecretaris Van der Laan:Zolang er geen nieuwe wetgeving is, zullen zowel de nieuwe als de oude
omroepen op gelijke wijze worden beoordeeld, namelijk conform de huidige wetgeving,
zoals BNN als nieuwe omroep door de visitatiecommissie onder voorzitterschap
van de heer Rinnooy Kan beoordeeld is volgens dezelfde criteria als de andere
omroepen. Straks is er dus geen verschil in beoordeling tussen nieuwe en oude
omroepen, uitgaande van het huidige bestel.Mevrouw Vergeer (SP):De nieuwe omroepen hebben dan minder mogelijkheden om zich te bewijzen.
Vindt u niet dat u daar iets mee zou moeten doen?Staatssecretaris Van der Laan:Neen, dat vind ik niet. Het klopt dat men minder mogelijkheden heeft om
zich te bewijzen, maar ik heb dit heel zorgvuldig besproken met de desbetreffende
omroepen. Ik heb hen ervan op de hoogte gesteld dat dit wetsvoorstel eraan
kwam en dat het mogelijk was dat zij maar drie jaar de tijd zouden krijgen.
Zij hebben aangegeven dat zij dit risico graag nemen, ook al omdat de perspectieven
voor de lange termijn onduidelijk zijn. Zij nemen graag de onzekerheid voor
lief en zij waren heel blij dat zij de erkenning kregen, ook al wisten zij
dat deze maar voor drie jaar zou zijn. Zij weten dat zij daarmee onder grotere
druk staan dan BNN indertijd, dat daarvoor vijf jaar de tijd had.Ik ben blij dat de heer Van Dam in de dilemma's die wij delen uiteindelijk
dezelfde genuanceerde afwegingen maakt als ik heb gedaan. Mijn waardering
daarvoor is zeer groot.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik verwacht dat wij volgende week over het wetsvoorstel zullen stemmen.De vergadering wordt van 12.17 uur tot 13.00 uur geschorst.Voorzitter: Weisglas 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20042005-4048-4059.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl