Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 11 maart 2004 over huiselijk geweld
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2003-2004, pag. 4157-4167

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

22-04-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

nr. 64, pagina 4157-4167

07-04-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 28345Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Regeling van werkzaamheden (woensdag 7 april 2004)Pagina 4177-4178
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 18 maart 2004 over de nationale rechtsstaat en rechtsordePagina 4153-4157
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling van DNA-onderzoek bij veroordeelden (Wet DNA-onderzoek bij veroordeelden) (28685)Pagina 4167-4168
Noot bevattende de vragen bij het interpellatiedebat over het Dr. Jansenziekenhuis te Emmeloord op blz. 4215 e.v. van deze editie van de HandelingenPagina 4227-4227
Interpellatie-Nawijn gericht tot de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, over ziekenhuis EmmeloordPagina 4215-4226
Debat over witwaspraktijken bij Holland CasinoPagina 4168-4177
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 7 april 2004)Pagina 4226-4226
Debat over de AWBZ-uitgavenPagina 4200-4215
Presentie en opening (woensdag 7 april 2004)Pagina 4153-4153
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 11 maart 2004 over huiselijk geweldPagina 4157-4167
Voortzetting van het debat over witwaspraktijken bij Holland CasinoPagina 4178-4190
Debat over de aanpak van bolletjesslikkersPagina 4190-4200

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 123 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen overleg
op 11 maart 2004 over huiselijk geweld.De heer Wolfsen (PvdA):Voorzitter. Woorden zijn waarheid geworden, zo schreven de andere bewoonsters
van het Blijf-van-m'n-lijf-huis Zaanstad in het overlijdensbericht in de krant.
Iedere moord is weerzinwekkend, maar voor mijn fractie is de moord op mevrouw
Gül extra wreed en wrang omdat die is gepleegd zo kort na het overleg
dat wij hadden over huiselijk geweld en eerwraak, en daarmee als het ware
een uitroepteken plaatst achter alles dat er toen is gezegd over de ernst
van dit fenomeen. Daarmee staat de dood van mevrouw Gül voor mijn fractie
even symbool voor alle slachtoffers van de vermoedelijk bijna één
miljoen keer per jaar dat er sprake is van huiselijk geweld. Het is achter
de voordeur onveiliger dan ervoor.Mevrouw Gül is helaas niet de eerste vrouw die een vlucht uit huis
moest bekopen met de dood. Verder is het niet goed te begrijpen hoe dit in
vredesnaam heeft kunnen gebeuren. Zij had al vanaf eind vorig jaar contact
met de politie. Lag deze zaak nu wel of niet op een stapeltje "Heden nog eens
naar kijken"? Zij zat in diverse Blijfhuizen. Hoe is de dader achter het adres
gekomen? Had het voorkomen kunnen worden? Had de dader hulp? Als het een belangrijke
mevrouw was geweest, was het heel anders gegaan, aldus mevrouw Borst, voorzitter
van het Nationaal platform tegen racisme en discriminatie onlangs in NRC Handelsblad.
Zij suggereerde zelfs dat hier wel eens sprake zou kunnen zijn van discriminatie.Mijn fractie stelt daarom voor, deze zaak en een aantal soortgelijke zaken
eens tot de bodem uit te zoeken. Daarom dien ik mede namens mevrouw Hirsi
Ali van de VVD-fractie een motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging, overwegende dat het wenselijk is dat er naar aanleiding van de dood van
mevrouw Gül – naast het strafrechtelijk onderzoek – ook een
algemeen onderzoek wordt ingesteld, waarin in ieder geval: - gedetailleerd
verslag wordt gedaan van de inhoud van alle contacten die er zijn geweest
tussen haar (en/of medewerkers van een Blijfhuis) en de politie en van de
wijze waarop de politie (telkens) handelend is opgetreden;- gedetailleerd
verslag wordt gedaan van alle bij de politie bekende informatie over deze
zaak;- wordt onderzocht of er momenten zijn geweest waarin de politie
handelend had kunnen optreden, maar dit heeft nagelaten;- wordt onderzocht
of en, zo ja, hoe de verblijfplaats van mevrouw Gül bekend is geworden
bij de dader;- alle soortgelijke zaken van de laatste paar jaar worden
geëvalueerd op de wijze waarop en de mate waarin er wordt doorgerechercheerd
op de strafrechtelijke aansprakelijkheid van alle deelnemers, zoals mogelijk
aanwezige uitlokkers, medeplegers en medeplichtigen;- duidelijk wordt
waarom er geen persoonsbeveiliging aangeboden is;acht het wenselijk dat dit onderzoek wordt verricht door een of meer onafhankelijke
deskundigen;verzoekt voorts die deskundige(n) om onder meer met betrekking tot de
aspecten preventie, veiligheid, beveiliging, opsporing en vervolging, waar
mogelijk, ook relevante aanbevelingen te doen voor de toekomst en daarbij
dan te betrekken het projectvoorstel van de Federatie Opvang;verzoekt de regering, de uitkomsten van dit onderzoek uiterlijk 1 september
a.s. te presenteren aan de Kamer,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Wolfsen en Hirsi Ali. Naar mij
blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 10(28345).De heer Wolfsen (PvdA):Voorzitter. Ik wil nog een tweede motie indienen, omdat er op de begroting
van Justitie voor de komende jaren ongeveer 75 mln staat voor de aanpak van
andere veelplegers dan de plegers van huiselijk geweld, terwijl
plegers van huiselijk geweld juist niet zelden veelplegers in het kwadraat
zijn. De gewone veelplegers kunnen nu vaak worden gestopt door uitbreiding
van de experimenten waarin ze medicinaal worden behandeld met heroïne.
Dat is zelfs veel goedkoper dan de bouw van cellen. Een meerderheid van de
Kamer wil dit, de ministers De Graaf en Remkes willen dit en minister De Geus
heeft aangegeven dat hij extra geld zeer goed kan gebruiken. Dan wordt het
tijd om de daad maar eens bij het woord te voegen. Ik weet een goede bestemming
voor het geld dat wij op die manier kunnen besparen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,van mening dat er in het kader van de bestrijding van criminaliteit, onder
handhaving van de gestelde doelen, veel geld kan worden bespaard door uitbreiding
van de experimenten waarin veelplegers medicinaal worden behandeld met heroïne;stelt vast dat een meerderheid van de Kamer reeds heeft uitgesproken die
uitbreiding wenselijk te vinden;verzoekt de regering, het daarheen te leiden dat een substantieel deel
van dat aldus te besparen geld kan gaan worden aangewend voor het voorkomen
en bestrijden van huiselijk geweld, meer in het bijzonder voor onder meer
opvang in het algemeen, extra beveiligde opvang in het bijzonder, de oprichting
van speciale advies- en/of meld- en/of steunpunten voor (centrum)gemeenten,
de oprichting van een expertisecentrum en een landelijke voorlichtingscampagne,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Wolfsen en Hirsi Ali. Naar mij
blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 11(28345).Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Aan welke orde van grootte van middelen denkt de heer Wolfsen? Hij spreekt
over het project Gratis heroïneverstrekking. Is naar zijn mening iedere
veelpleger een heroïneverslaafde die via gratis heroïneverstrekking
van dat veelplegen afkomt?De heer Wolfsen (PvdA):Er wordt heel veel geld uitgetrokken voor de aanpak van veelplegers. Volgens
mij worden er 1000 cellen gebouwd. Ongeacht hun politieke partij roepen wethouders,
de mensen uit de praktijk, op tot gratis heroïneverstrekking voor deze
groep, omdat deze aanpak effectiever en goedkoper is. Afgelopen maandag zei
mevrouw Maij, CDA-wethouder in Amsterdam, dat nog tegen mij. Een plek waar
onder medische begeleiding heroïne wordt verstrekt, is goedkoper dan
een cel. Ik ben het met u eens dat niet alle veelplegers op die manier kunnen
worden aangepakt, maar dat kan wel met een flink deel. Wij willen het allemaal
veiliger maken in Nederland, maar dat kan goedkoper en efficiënter. Ik
heb bewust geen bedrag genoemd, maar het geld dat wij daarmee uitsparen willen
wij voor een substantieel besteed zien aan de aanpak van huiselijk geweld.
Ik zou het prettig vinden als de minister eens uitzocht om welk bedrag het
precies gaat.Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Dit voldoet mij niet helemaal, want u suggereert hiermee dat, wij geld
overhouden als wij maar aan nog meer veelplegers gratis heroïne verstrekken.
De gevolgen van dat gratis verstrekken van heroïne neemt u even niet
mee. U zegt niet in welke orde van grootte het bedrag zal zijn dat wij overhouden.
U zegt evenmin wat u wilt doen met de veelplegers die helemaal niet aan heroïne
verslaafd zijn.De heer Wolfsen (PvdA):Ik meen dat de minister heeft gesproken over duizend veelplegers die hij
wil aanpakken. Voor een flink deel gaat het daarbij om mensen die verslaafd
zijn aan heroïne en omdat zij verslaafd zijn dag in, dag uit roven, stelen,
inbreken om daarmee hun heroïne te kunnen betalen. Als aan die mensen
onder medische begeleiding heroïne wordt gegeven, hebben zij er geen
behoefte meer aan om te stelen en in te breken, zodat zij dan niet meer behoeven
te worden opgesloten. Ik weet niet of het om 200, 300 of 500 van de duizend
gaat, maar ik weet wel dat het om een flink aantal gaat. Dat hoor ik van onze
wethouders en van uw wethouders. Het is zonde van het geld om cellen te bouwen
en die mensen op te sluiten, meestal voor korte duur, terwijl je hen door
heroïneverstrekking onder medische begeleiding afhoudt van roven en stelen.
Ik ben het met u eens: de mensen die niet verslaafd zijn, sluiten wij op.De heer Dittrich (D66):Zoals u weet, is de fractie van D66 voorstander van experimenten met heroïneverstrekking,
maar ik vraag mij gegeven uw betoog af waar de volksgezondheidsaspecten blijven.
Wij hebben altijd geredeneerd vanuit de gezondheid van de verslaafde. Wij
zijn ervoor om met zo'n experiment te beginnen als iemand gedurende een langere
periode een extreem problematisch drugsgebruiker is. U benadert het probleem
nu helemaal vanuit de veiligheidssituatie. Vergeet u de gezondheidsaspecten
niet? Moeten die niet de boventoon hebben? Moet dat dossier dan niet losgekoppeld
worden van de criminaliteitsaspecten van veelplegers?De heer Wolfsen (PvdA):Ik heb vanwege de beperkte spreektijd bewust dat aspect achterwege gelaten.
Ik ben het met u eens dat het medisch goed moet zijn enzovoort. Vandaag spreken
wij over de justitiebegroting en daarbij hebben wij te maken met de effecten
van het niet-verstrekken van heroïne onder medische begeleiding. Ik ben
het volstrekt met u eens dat het bij uitbreiding van die experimenten allemaal
medisch goed op orde moet zijn. De commissie-Paas heeft daarvoor goede aanbevelingen
gedaan. Ik ben het volstrekt met u eens dat het moet worden benaderd vanuit
de volksgezondheid, maar als dat gebeurt, is het grote voordeel dat er dan
veel minder wordt gestolen en geroofd, dat er veel minder verdachten zijn,
dat veel minder mensen behoeven te worden veroordeeld. Dat levert nu eenmaal
veel geld op. Zo simpel is dat.Tot slot kan ik melden dat in mijn fractie zeer verheugd is gereageerd
op de toezegging van de minister dat hij als laatste middel bereid is om gemeenten
die weigerachtig blijven om hun coördinerende taak op het gebied van
de aanpak van huiselijk geweld op te pakken, desnoods financieel
te korten. Dat lijkt ons een goed en krachtig signaal. Laten wij hopen dat
het niet nodig is.Mevrouw Vos (GroenLinks):Voorzitter. Minister Donner meldde in het debat over huiselijk geweld
dat hij uitgaat van 900.000 slachtoffers per jaar, terwijl eerdere schattingen
in de orde van grootte van 200.000 lagen. Mijn fractie vindt dit schokkend.
Het beleid van het kabinet op dit punt schiet tekort. Het doet onvoldoende
en miskent de urgentie van dit gigantische probleem. Het beleid is te vrijblijvend.
Er wordt te weinig geld uitgetrokken. Er moet nu actie worden ondernomen.
Wij lopen echter achter in Europa en daarin moet verandering komen. Wij zullen
dan ook moties steunen waarin wordt gevraagd om meer geld voor de aanpak van
het probleem. Zelf wil ik nu twee moties indienen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat gemeenten ervoor zorg dienen te dragen dat op lokaal of
regionaal niveau een adequate aanpak van huiselijk geweld plaatsvindt;overwegende dat het van belang is dat alle gemeenten daartoe zo snel mogelijk
een plan van aanpak opstellen;verzoekt de regering, te verplichten dat alle gemeenten voor 1 januari
2005 een plan van aanpak hebben opgesteld,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Vos. Naar mij blijkt, wordt zij
voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 12(28345).De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat een mentaliteitsverandering en een doorbreking van taboes
van belang zijn in de bestrijding van huiselijk geweld;overwegende dat dit kan worden bereikt door een landelijke voorlichtingscampagne;verzoekt de regering, zo spoedig mogelijk een landelijke voorlichtingscampagne
over huiselijk geweld te starten met hieraan gekoppeld een 24-uurs telefonisch
meld- en informatiepunt,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Vos en Kraneveldt. Naar mij blijkt,
wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 13(28345).Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Voorzitter. Zo'n week of vier geleden hebben wij overlegd over huiselijk
geweld en Kamerbreed waren wij overtuigd van de ernst van het probleem. Tussen
het tijdstip van dat overleg en nu is er op dit terrein nogal wat gebeurd.
Ik noem de gecalculeerde wraak in Zaanstad op een Turkse vrouw. Ik noem ook
de twee slachtoffers van bruut geweld in Appingedam, vorige week. Verder wijs
ik op een krantenartikel van gisteren waarin sprake is van een veroordeling
van een arts die de weerzinwekkende daad heeft begaan zijn vrouw in brand
te laten steken. Ten slotte hebben wij gisteren een handtekening kunnen zetten
onder een actie van Amnesty International tegen huiselijk geweld en de dood
van een vrouw in Spanje. Het leeft in alle delen van onze samenleving. Afrekeningen
in de privé-sfeer komen overal in ons land en in alle culturen voor.
Jaarlijks vinden er meer van deze afrekeningen plaats dan afrekeningen in
het criminele circuit.Door de kabinetten-Balkenende I en II is op zeer voortvarende wijze aan
de uitvoering van het plan van aanpak Privé-geweld en publieke zaak
van de toenmalige minister Korthals gewerkt. In het veiligheidsplan zijn voor
dit onderdeel voor de komende jaren structureel meer middelen beschikbaar
gesteld. Zowel bij justitie en politie als bij de hulpverlening is op dit
moment vanwege de urgentie veel aandacht voor interventie en taboedoorbreking.
Dat deze aanpak ertoe leidt dat incidenten niet meer als privé-pech
worden afgedaan, maar tot grote publieke verontwaardiging leidt, is op zich
winst. De slachtoffers blijven niet langer anoniem. Wij kennen hun naam. De
kringen om hen heen, die hen trachten te beschermen, geven publiekelijk kennis
van hun verdriet om het verlies. Daarmee staat meteen vast dat er ondanks
intensief beleid, ondanks meer middelen en ondanks toenemende druk en interventie
van justitie, politie en hulpverlening nog steeds slachtoffers vallen. Kennelijk
is er een groep daders die resistent is voor preventief beleid of voor welke
repressieve aanpak dan ook. Zelfs het vooruitzicht op een langdurige gevangenisstraf
blijkt niet afschrikwekkend genoeg om een aantal daders van hun daad te weerhouden.
Wat hen drijft? Wraak, frustratie, gekrenkte trots? Zij vinden eigenrichting
belangrijker dan het volgen van de rechtsstaat.Wij spreken over geweldsmisdrijven van de zwaarste soort, met voorbedachte
rade, en soms zelfs met behulp van familie, een vorm van georganiseerde criminaliteit.
Wat valt er dan nog te doen in het kader van de bescherming? Ik heb daartoe
twee moties voorgesteld. De eerste sluit een beetje aan bij het landelijk
meldpunt, maar ook bij het initiatief van de Raad van hoofdcommissarissen
om te komen tot een interventieteam in iedere regio. Die motie luidt als volgt.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat de bestrijding van huiselijk geweld hoge prioriteit heeft;overwegende dat het wenselijk is dat er een landelijk dekkend systeem
van meldpunten van huiselijk geweld ontstaat;De Pater-van der Meervoorts overwegende dat in het kader van het project huiselijk geweld de
hoofdcommissarissen van politie het idee hebben gelanceerd om per regio een
interventieteam voor de bestrijding van huiselijk geweld op te zetten; verzoekt de regering, zorg te dragen voor een landelijk dekkend meldpuntsysteem
voor de bestrijding van huiselijk geweld en daarbij aansluiting te zoeken
bij de regionale interventieteams, zoals voorgesteld door de hoofdcommissarissen
van politie, zodat zo min mogelijk tijd en energie verloren gaan met afstemming
en coördinatie in de strijd tegen huiselijk geweld,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden De Pater-van der Meer en Hirsi
Ali. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 14(28345).De heer Dittrich (D66):Is het niet veel belangrijker dat er in elke regio goed wordt samengewerkt
en dat er in elke regio een meldpunt is? Wat voegt een landelijk meldpunt
toe voor iemand die iets wil melden en die bijvoorbeeld in Limburg woont of
in Groningen of in het midden van het land? Het gaat er toch om dat men in
de regio terechtkan?Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Ik denk dat ik dit moet uitleggen. Ik heb het over een landelijk dekkend
systeem en aangezien de hoofdcommissarissen voorstellen om per politieregio
een interventieteam ter bestrijding van huiselijk geweld samen te stellen,
vraag ik of dit systeem kan aansluiten op de politieregio. De politie is 24
uur per dag bereikbaar. Ik denk dat er efficiencywinst kan worden geboekt
als je aansluit bij het initiatief van de politieregio's. Daarmee ontstaat
een landelijk dekkend systeem.De heer Dittrich (D66):Een landelijk dekkend systeem is iets anders dan een landelijk meldpunt.Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Ik had het ook over een landelijk dekkend systeem. Als politie en justitie
het nog efficiënter vinden om daarvoor één nummer in het
leven te roepen dat automatisch naar de verschillende regio's gaat, zou ik
dat prima vinden.Mijn tweede motie heeft betrekking op de mogelijkheden tot bescherming
daar waar kennelijk een beperkt aantal daders door niets of niemand te stoppen
is. Deze motie luidt als volgt.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat huiselijk geweld en belaging veel voorkomen in de maatschappij;voorts overwegende dat sommige daders zich kennelijk door geen enkel strafrechtelijke
sanctie laten afschrikken;voorts overwegende dat de situatie dat de ex-partner zich zodanig bedreigend
opstelt tegenover het slachtoffer dat deze moet vrezen voor zijn of haar leven,
effectief bestreden moet worden;verzoekt de regering: - nader te bestuderen welke aanvullende
beschermingsmogelijkheden in het kader van huisvesting een bijdrage zouden
kunnen leveren;- te onderzoeken in welke gevallen het verstrekken
van een nieuwe identiteit kan bijdragen aan de bescherming;- in overleg
te treden met andere landen teneinde de mogelijkheden in kaart te brengen
om bedreigden met een nieuwe identiteit daar te huisvesten,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid De Pater-van der Meer. Naar mij
blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 15(28345).Mevrouw Hirsi Ali (VVD):Is uw motie niet een brevet van onvermogen voor de rechtsstaat? Ik vraag
dat, omdat u voorstelt om burgers die wij niet kunnen beschermen, in een ander
land te huisvesten en de status van vluchteling te geven. Heeft u verder nagedacht
over de mogelijkheid van persoonsbeveiliging en een vergelijking gemaakt van
de kosten en baten van uw voorstel met de kosten van persoonsbeveiliging?Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Wellicht moeten wij het kabinet inderdaad maar de vraag voorleggen om
daarvan een kosten-batenanalyse te maken.Ik heb een aantal voorbeelden gegeven van zaken uit de afgelopen vier
weken, waaruit blijkt dat er lieden in dit land zijn die zich op geen enkele
manier laten beletten om de daad te plegen die zij zich hebben voorgenomen
te plegen. Met het oog daarop heeft de rechtsstaat de verantwoordelijkheid
om te zoeken naar andere mogelijkheden om mensen tegen dit soort geweld te
beschermen.De heer Wolfsen (PvdA):Als uit dit onderzoek blijkt dat dergelijke maatregelen noodzakelijk zijn,
moet er ook geld beschikbaar zijn, aangezien dergelijke maatregelen veel geld
kosten. Ik neem dan ook aan dat u de ideeën die in de Kamer leven, om
meer geld te besteden aan de bestrijding van huiselijk geweld, zult steunen.
Doet u dat niet, dan staat nu al vast dat er geen geld zal zijn om uw plan
eventueel uit te voeren.Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Ik vraag de regering te onderzoeken welke extra mogelijkheden voor bescherming
er zijn. Op dit moment krijgen mensen soms al op eigen verzoek een nieuwe
identiteit. Men doet dat verzoek overigens niet lichtvaardig, omdat men alle
banden met zijn familie en zijn vroegere leven moet verbreken. Voor dat onderzoek
zal men ook in contact moeten treden met andere landen, omdat het geografische
gebied van Nederland te klein is voor hervestiging met een nieuwe identiteit.
In dit onderzoek zal men zeker ook op de kosten moeten ingaan.De heer Wolfsen (PvdA):Als het kosten met zich brengt, dan...Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Die kosten horen erbij.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Voorzitter. In het algemeen overleg over huiselijk geweld heeft de LPF-fractie
de regering verzocht om haar beslissing te heroverwegen om niet over te gaan
tot een landelijke voorlichtingscampagne over huiselijk geweld. Mevrouw Vos
en ik hebben tegelijkertijd een motie voorbereid, waarin de regering werd
verzocht om alsnog zo'n landelijke voorlichtingscampagne op
te zetten. Inmiddels heb ik ervan afgezien om hierover zelf een motie in te
dienen. In plaats daarvan heb ik ervoor gekozen om de motie van mevrouw Vos
te ondertekenen. Wel hebben wij aan deze motie het verzoek toegevoegd om een
landelijk telefoonnummer in het leven te roepen, waar vrouwen om hulp kunnen
vragen.Ik heb een tweede motie voorbereid, en wel een motie over de experimenten
met juridische voeghulp aan slachtoffers. Er is namelijk besloten om niet
door te gaan met deze experimenten en af te zien van een landelijke implementatie,
omdat hiervoor de middelen zouden ontbreken.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat er twee experimenten "juridische vroeghulp aan slachtoffers"
zijn geweest, maar dat verdere voortzetting en landelijke implementatie niet
zijn doorgegaan, omdat er niet genoeg geld voor is binnen de huidige begroting;van mening dat juridische vroeghulp een essentiële voorwaarde is
voor slachtoffers van huiselijk geweld om hun soms levensbedreigende situatie
te kunnen ontvluchten;verzoekt de regering, in de volgende begroting alsnog geld vrij te maken
om voortzetting en landelijke implementatie mogelijk te maken,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Kraneveldt. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 16(28345).De heer Dittrich (D66):Voorzitter. In het interruptiedebatje tussen mevrouw Hirsi Ali en mevrouw
De Pater kwam het probleem naar voren van vrouwen die zodanig bedreigd en
geïntimideerd worden dat ze niet meer in Nederland verder kunnen leven.
Mevrouw De Pater vroeg om een onderzoek naar de mogelijkheden dat vrouwen
met een andere identiteit in het buitenland ondergebracht kunnen worden. Daarmee
raakt zij inderdaad aan een serieus probleem. Ik ben zelf betrokken geweest
bij dergelijke problemen en daaruit is mij gebleken dat het soms niet mogelijk
is om in Nederland veilig te blijven leven, omdat de familie van een vrouw
zo vasthoudend op haar dood uit is dat zij wel ergens anders moet gaan wonen.
Dat betekent inderdaad dat de rechtsstaat iemand niet in alle situaties voldoende
kan beschermen. Ook een leven met drie bodyguards, kun je mensen niet tot
in lengte van jaren aandoen, althans als zij daar zelf niet voor kiezen. In
die zin ondersteunt de fractie van D66 de gedachte van mevrouw De Pater.Mevrouw Hirsi Ali (VVD):Ik word ook beschermd en daarbij gaat het niet alleen om bodyguards, maar
ook om een beveiligd huis. Bovendien weten allerlei instellingen daarvan,
bijvoorbeeld de politie, de DKDB en noem maar op. Als het de taak is van een
rechtsstaat om zijn burgers te beschermen, dan kunt u zich toch niet voorstellen
dat wij 800.000 à 900.000 van een andere identiteit voorzien en in
het buitenland gaan huisvesten? Dat kunt u toch niet serieus menen?De heer Dittrich (D66):Dat meent mevrouw De Pater niet en ik ook niet. Mij valt wel op, mevrouw
Hirsi Ali, dat u zichzelf als norm neemt voor anderen. Dat moet niet gebeuren.
Er zijn vrouwen die ervoor kiezen om alle banden met de familie te verbreken.
Voorzien van een nieuwe voor- en achternaam bouwen zij met hun nieuwe partner
een ander leven op in het buitenland, in plaats van in een beveiligd huis
te wonen en over straat te gaan met bodyguards. Dat u een andere keuze maakt,
is uw goed recht, maar u kunt niet van andere mensen verlangen dat zij dezelfde
keuze maken. Het gaat natuurlijk niet om 800.000 à 900.000 mensen die
in zo'n situatie verkeren. Wij moeten er geen karikatuur van maken. Ik heb
mevrouw De Pater heel duidelijk horen zeggen dat het om incidentele gevallen
gaat waarin van alles is geprobeerd. Dit is dan een laatste redmiddel.Mevrouw Hirsi Ali (VVD):Geeft u hiermee niet een signaal af aan de dader en aan andere potentiële
daders dat de staat en de minister van Justitie er niets aan kunnen doen,
dat de samenleving voor de dader vlucht en dat het slachtoffer min of meer
het land wordt uitgezet met een nieuwe identiteit. Het klinkt mooi, maar het
is moreel gezien een rechtsstaat onwaardig. Dat kunt u niet verdedigen.De heer Dittrich (D66):Het is moreel onwaardig om iemand in zo'n gevaarlijke situatie, namelijk
voordat er bijvoorbeeld moord is gepleegd, in Nederland te laten leven met
het constante gevoel dat het elke dag te laat kan zijn. In sommige situaties
is het noodzakelijk om iemand daarbij te helpen. U doet nu net alsof er vanuit
de politie en het openbaar ministerie niets gebeurt, maar dat is natuurlijk
een grove vertekening van de werkelijkheid. Er wordt van alles geprobeerd.
Sommige situaties zijn echter zo moeilijk dat je dat niet helemaal kunt uitsluiten.
Dat blijkt ook uit de voorbeelden die vandaag in het debat naar voren zijn
gebracht. Niemand zegt hier dat dit een wenselijke situatie is, maar je moet
ook niet doen alsof dat hier bepleit wordt want dat is echt bezijden de waarheid.Ik wil graag een motie indienen over het probleem dat bij geweld achter
de voordeur veel slachtoffers en daders afkomstig zijn uit etnische minderheden.
Mevrouw Dijksman, de landelijk projectleider huiselijk geweld van de politie,
heeft gezegd dat niet alleen op nationaliteit, maar ook op etnische achtergrond
moet worden geregistreerd om een toegespitst beleid mogelijk te maken. Dat
kan nu nog niet. Daarom dien ik de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat geweld achter de voordeur ook bij mensen uit etnische
minderheden veelvuldig voorkomt;Dittrichoverwegende dat de landelijk projectleider huiselijk geweld van de politie
adviseert de Wet politieregisters zodanig aan te passen dat verdachten c.q.
daders naar etnische achtergrond worden geregistreerd; overwegende dat registratie op etniciteit een noodzakelijke bijdrage levert
aan het voorkomen en aanpakken van geweld achter de voordeur;verzoekt de regering, bij geweld achter de voordeur registratie op etniciteit
mogelijk te maken,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Dittrich, Hirsi Ali en Kraneveldt.
Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 17(28345).De heer Dittrich (D66):Het baart mijn fractie zorgen dat enorm veel kinderen getuige zijn van
huiselijk geweld, bijvoorbeeld als de vader de moeder in elkaar slaat. Tijdens
werkbezoeken op vmbo-scholen hoor ik dat veel kinderen niet meer weten hoe
je conflicten op moet lossen. Zij zien thuis alleen het voorbeeld van geweld
en slaan er vervolgens ook op school bovenop. Ik heb hier geen motie over
voorbereid, maar ik wil toch aan de regering vragen om te kijken welke mogelijkheden
er zijn in de praktijk om op scholen aandacht te besteden, in het lesprogramma
of op een andere manier, aan andere vormen van conflictoplossing. Hoe leer
je weer met elkaar praten? Hoe leer je weer discussiëren? Hoe leer je
een meningsverschil met woorden beslechten in plaats van geweld te gebruiken?
Ik hoop dat ook deze twee ministers daar een reactie op kunnen geven.Mevrouw Hirsi Ali (VVD):Voorzitter. Het bestrijden van huiselijk geweld is een groot probleem.
Te lang is daar slechts over gepraat. Te lang deden wij er vrijblijvend over.
Wij hebben heel vaak gezegd dat het niet goed is en dat er een einde aan moet
komen, maar wij hebben te weinig gedaan. Nu zijn Kamer en regering zich in
voldoende mate bewust van de urgentie van het probleem. Toch weten wij van
de gemeenten, van de politie, van het OM en van opvangtehuizen dat iedereen
kampt met geldtekort. Vandaar dat ik de volgende motie indien.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat er jaarlijks 800.000 à 900.000 gevallen van huiselijk
geweld in Nederland voorkomen;constaterende dat geen enkele vorm van geweld in Nederland zo veel voorkomt
en zo veel slachtoffers maakt als huiselijk geweld;constaterende dat de regering in verhouding zeer veel geld uitgeeft aan
de bestrijding van straatgeweld;constaterende dat plegers van straatgeweld vaak zelf slachtoffers zijn
van huiselijk geweld;verzoekt de regering, vóór de voorjaarsbegroting een brief
naar de Kamer te sturen met daarin het volgende: - een overzicht
van de uitgaven aan de bestrijding van straatgeweld enerzijds en de uitgaven
aan de bestrijding van huiselijk geweld anderzijds;- een motivatie
voor de gemaakte beleidskeuzes, teneinde tot een nieuwe prioriteitsstelling
te komen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Hirsi Ali, Vos en Wolfsen. Naar
mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 18(28345).De vergadering wordt enkele minuten geschorst.De voorzitter:Ik excuseer de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie. Er is slechts
één vraag aan haar gesteld. De minister van Justitie zal die
meenemen in zijn beantwoording.Minister Donner:Voorzitter. Wij ronden nu een algemeen overleg af over een onderwerp dat
steeds meer aandacht vraagt, namelijk het probleem van huiselijk geweld en
de omvang daarvan in Nederland. Ik wil afstand nemen van de stelling van mevrouw
Vos dat het kabinet onvoldoende doet aan deze problematiek. Dat wij er een
algemeen overleg over hebben en dat wij er hier nu over spreken, is een gevolg
van het feit dat het kabinet het op de agenda heeft gezet en dat er een project
is opgezet met de VNG. Dat is het resultaat van het beleid van de twee kabinetten-Balkenende
en niet van dat van de voorgaande periode. Dat maakt dit soort discussies
zo vreemd. Als het kabinet iets gaat doen, wordt ineens gezegd dat er onvoldoende
aandacht aan het onderwerp wordt besteed. Dat wij het er hier nu over hebben,
is een gevolg van het feit dat het kabinet er aandacht aan besteedt.Mevrouw Vos (GroenLinks):Het is erg goed dat het kabinet er aandacht aan besteedt. De grote vraag
is of er voldoende aandacht is gezien de gigantische omvang van het probleem.
Gezien het feit dat er 900.000 slachtoffers zijn, vind ik wat het kabinet
doet volstrekt onvoldoende.Minister Donner:Dat cijfer is verkeerd. In het algemeen overleg heb ik al gezegd dat het
vermoeden is dat het gaat om 800.000 tot 90.000 incidenten. Er zijn ongeveer
200.000 slachtoffers. U moet niet ieder incident identificeren met een slachtoffer.De heer Wolfsen (PvdA):De minister doet een beetje aan geschiedvervalsing. De nota's die ten
grondslag liggen aan dit beleid zijn van Paars. Zij zijn ondertekend door
de ministers Korthals en De Vries, dus niet door ministers uit het kabinet-Balkenende
I of II.Minister Donner:Ik ben net als de Kamer geschokt door wat er in Zaanstad is gebeurd. Dat
incident is ook de aanleiding om naast het strafrechtelijk onderzoek een onderzoek
uit te voeren naar wat er is gebeurd en wat eraan kan worden gedaan. Dat onderzoek
bestrijkt een breder terrein dan alleen het justitiële. Het is ook breder
dan het onderzoek naar de rol van de politie waar in de motie van de heer
Wolfsen en mevrouw Hirsi Ali om wordt gevraagd. In dit soort gevallen blijkt
bijvoorbeeld dat men achter de adressen van Blijf-van-m'n-lijfhuizen kan komen
via particuliere organisaties, zoals verzekeringsmaatschappijen. Het probleem
is dus breder. Ik vind het overigens gevaarlijk om te focussen
op één geval. Deze motie inzake een onderzoek naar de rol van
de politie en de gemeente ligt vooral op het terrein van de minister van BZK.
Ik hoop dat u het goed vindt dat ik daar later op terugkom. Ik kan daar namelijk
niet onmiddellijk een antwoord op geven. De verschillende punten van de wenselijkheid
van een onderzoek, de vraag of dat al dan niet gefocust moet worden op dit
ene geval en de problematiek van eerwraak of huiselijk geweld, maken dat ik
nu niet een, twee, drie kan reageren op de ingediende motie en de vraag welke
lering kan worden getrokken uit dit geval. Ik vraag u daarom of u het goed
vindt dat ik daar op een later moment op terugkom.De heer Wolfsen (PvdA):Ik kan mij voorstellen dat daarover breed wordt overlegd omdat hierbij
ook andere aspecten betrokken zijn. De minister is echter wel coördinerend
bewindspersoon voor huiselijk geweld.De voorzitter:Wat is uw vraag?De heer Wolfsen (PvdA):De minister zegt dat hij het breder wil doen. Hij heeft in de motie kunnen
lezen dat wij dat ook willen want de vraag is hoe dat adres heeft kunnen uitlekken.
Het gaat dus ook om andere aspecten dan alleen dat van de politie en om andere
zaken dan alleen deze zaak. Ik zie graag dat deze punten betrokken worden
bij de bespreking met andere bewindslieden. Wanneer denkt de minister uitsluitsel
te kunnen geven over de resultaten van dat overleg?Minister Donner:Een plan van aanpak, ook naar aanleiding van het onderhavige geval, is
reeds in ontwikkeling zodat in de toekomst beter gereageerd kan worden op
dergelijke gevallen. Er loopt al een aantal zaken. De heer Wolfsen vraagt
nu ook om een onafhankelijk onderzoek dat zal interfereren met een strafrechtelijk
onderzoek. Ik kan hem in elk geval toezeggen dat ik binnen veertien dagen
een antwoord kan geven op wat ik verder met deze zaak doe. Als wij dan daar
maar niet weer een algemeen overleg over gaan houden.De voorzitter:De voorzitter zal dat bewaken.Minister Donner:In de tweede motie van de heer Wolfsen wordt de regering verzocht om het
daarheen te leiden dat een substantieel deel van de gelden die bespaard worden,
worden aangewend voor het voorkomen en bestrijden van huiselijk geweld. De
heer Wolfsen wil het beleid laten berusten op borreltafelredeneringen, om
het oneerbiedig te zeggen, door te stellen dat als heroïne vrij wordt
verstrekt, mensen minder misdrijven plegen en geweldige besparingen worden
bereikt. Op de eerste plaats staat het bedrag van 7 mln euro pas in 2007 op
de begroting. Dat bedrag is op dit moment nog niet helemaal beschikbaar. Op
de tweede plaats is juist elke keer het euvel op het gebied van justitie dat
eerst bespaard moet worden op geld dat hard nodig is voor de celcapaciteit
voor veelplegers om in de toekomst eventueel de vogels in de lucht te vangen.
Verder gaat het om de vraag waarop ook de heer Dittrich heeft gewezen: onder
welke omstandigheden is het uit het oogpunt van volksgezondheid gerechtvaardigd
en mogelijk om vrij heroïne te verstrekken? Onderdeel van de criteria
op dat punt is ook het effect op ander gedrag, waaronder sociaal en eventueel
crimineel gedrag. Die discussie is in het kabinet gevoerd en het kabinet heeft
daar een standpunt over ingenomen. Het komt daarop terug in evaluatieonderzoek
en de Kamer heeft daarmee ingestemd. Ik geloof dat het kabinet voor de zomer
daarop terugkomt, maar ik weet het niet zeker. De terechte vraag is dus: onder
welke omstandigheden is het mede uit het oogpunt van de gezondheid van betrokkenen
verantwoord om tot een vorm van vrije heroïneverstrekking te komen. Het
voorstel van de heer Wolfsen tot vrije heroïneverstrekking als instrument
van de criminaliteitsbestrijding acht ik moreel verwerpelijk, in strijd met
de verdragen die Nederland gesloten heeft op dat terrein en niet terecht.
Ik kan mij ook niet voorstellen dat de Kamer enerzijds een motie aanvaardt
over het in het kader van de volksgezondheid verstrekken van heroïne
en anderzijds een motie aanvaardt waarin in het kader van bezuinigingen vrij
heroïne wordt verstrekt. Ik acht dat op generlei wijze een aanvaardbare
benadering van de problematiek. Daarmee wordt ook geen recht gedaan aan de
complexiteit van het geheel.De heer Wolfsen (PvdA):Dit doet geen recht aan de inhoud van de motie. Ik begrijp de minister
best. Iedereen heeft zijn eigen morele denkkader. Dat is een kwestie van persoonlijkheid,
zou ik bijna zeggen. De burgemeesters en wethouders die door hun stad lopen
en precies weten wat er speelt, zijn toch niet gek als zij tegen ons zeggen:
help die experimenten uit te breiden, dat maakt onze stad veiliger en wij
kunnen op een goedkopere manier onze stad veiliger maken. Ik ben het ermee
eens dat het ook in het kader van de volksgezondheid goed is. Wij laten die
morele overwegingen dan maar even wat ze zijn. Het is goedkoper en zo sparen
wij geld uit.De voorzitter:Ik heb u dit zojuist ook in uw betoog horen zeggen. Wij zijn hier bezig
met een VAO en niet met een heropening van het debat. U moet nu echt tot uw
vraag komen.De heer Wolfsen (PvdA):De minister gaat langs de motie heen.De voorzitter:Wat is uw vraag dan?De heer Wolfsen (PvdA):Kun je de steden veiliger maken als je onder medische begeleiding heroïne
verstrekt en is dat goedkoper?Minister Donner:In de motie stelt u de Kamer voor om als haar mening uit te spreken, dat
er in het kader van de bestrijding van criminaliteit onder handhaving van
de gestelde doelen veel geld kan worden bespaard door uitbreiding van de experimenten
met heroïne. Kortom, u stelt de heroïneverstrekking als bezuinigingsmaatregel
voor. Dat wilt u de Kamer als mening laten uitspreken. Het gaat niet over
vrije heroïneverstrekking; het gaat over heroïneverstrekking in
de gevallen waarin het uit een oogpunt van volksgezondheid beter is voor de
gezondheid van betrokkene. Het is moreel gerechtvaardigd om het in die gevallen
te overwegen en daarbij het effect dat dit op het sociale gedrag kan hebben,
te betrekken. Die discussie wordt met het kabinet gevoerd. In deze motie wordt
de heroïneverstrekking een bezuinigingsmiddel. Gaat u dan eens praten
met de wethouders die u zojuist noemde. Zij zeggen nu al dat 1000 cellen voor
75 mln veel te weinig is voor de veelplegers. Uw suggestie om daar geld af
te halen voor het project heroïneverstrekking zullen zij
niet warm ontvangen. Het debat over heroïneverstrekking wordt gevoerd.
In de motie komt u echter met bezuinigingsvoorstellen op de justitiebegroting
die niet verantwoord zijn op dat punt. Bij de betrokken wethouders zult u
daarvoor waarschijnlijk ook geen steun krijgen.Ten slotte wilt u mij de toezegging ontlokken dat ik kort bij de weigerachtige
gemeenten. In het algemeen overleg heb ik gezegd dat ik die mogelijkheid niet
uitsluit als het uiteindelijk aan de orde is. Ik heb echter aangegeven, in
antwoord op de motie van mevrouw Vos om al in 2005 een plan van aanpak te
hebben, dat het zo snel gaat als het kan, omdat het ook een kwestie is van
deskundigheid en advisering aan de gemeenten. Op dit moment heb ik geen aanleiding –
en ik loop vooruit op de discussie over Holland Casino – om te veronderstellen
dat gemeenten weigerachtig zijn. Zij werken juist volop mee. Het project strekt
zich uit over 2005, 2006 en 2007. Ik kan dus niet garanderen dat dit begin
2005 rond is. Dat is ook niet voorzien. Het project loopt echter goed. Mocht
blijken dat gemeenten systematisch weigeren om mee te werken, dan ben ik van
mening dat wij, gelet op de problematiek, moeten bezien hoe wij dat kunnen
veranderen. Dat is ook mijn antwoord van op de motie van mevrouw Vos, die de regering
verzoekt te verplichten dat alle gemeenten voor 1 januari 2005 een plan
van aanpak hebben opgesteld. Ik heb al gezegd dat het project goed loopt.
Als ik nu met een verplichting kom, suggereert dat allereerst dat de gemeenten
het niet willen. Het is echter een kwestie van capaciteit. Hoe kunnen wij
de meldpunten opbouwen en hoe komen wij met de voorhanden zijnde capaciteit
tot een landelijk dekkend systeem van advies- en meldpunten en wat kunnen
we doen als er een melding komt of als er een geval blijkt. Het is niet dienstig
om dat te doorkruisen door een nieuwe datum in te voeren. Dat schept verwarring
en leidt ertoe dat wij dan verder van huis zijn dan nu het geval is.Mevrouw Vos (GroenLinks):Mijn fractie wil dat het plan van het kabinet veel sneller uitgevoerd
wordt. De minister geeft de gemeenten de tijd tot 2007. Dat vinden wij te
lang. Gezien de ernst van het probleem menen wij dat het terecht is om tegen
de gemeenten te zeggen dat zij moeten versnellen.Minister Donner:Versnellen suggereert dat het sneller kan. Als in de motie zou staan:
"steunt de regering in het zo snel mogelijk landelijk verspreiden van het
systeem", ben ik het met u eens, mevrouw Vos. Ik ben gaarne bereid met de
gemeenten te praten als ik de indruk heb dat het minder snel gaat. Het is
niet een kwestie van een plan van aanpak. Een plan van aanpak is papier. Wij
willen in 35 centrumgemeenten een meldpunt met alle voorzieningen. Daar vindt
de consultatie plaats, alsmede het casemanagement. Dat systeem wordt nu geïntroduceerd.
Ten tijde van het AO waren er 12 centrumgemeenten die op die wijze zijn uitgerust.
Met meldpunten in 35 centrumgemeenten wordt het systeem landelijk dekkend
gemaakt. Het is niet zinvol daarbovenop een landelijk meldpunt te creëren.
Dat zou namelijk slechts kunnen verwijzen naar één van die 35
gemeentelijke meldpunten. Het is absoluut de bedoeling dat die meldpunten
beschikken over alle voorzieningen en niet alleen een telefoonnummer hebben.
Dat wordt niet georganiseerd via politieregio's maar via het systeem van centrumgemeenten.
Dat is ook een antwoord op de motie van mevrouw De Pater.Als de motie van mevrouw Vos de urgentie wil benadrukken en ons wil aansporen
om het waar mogelijk sneller te realiseren, ben ik gaarne bereid om met de
VNG te bekijken of het wellicht sneller kan en hoe de capaciteit beter kan
worden ingezet. Het noemen van een datum en spreken van verplichten doet echter
geen recht aan de inspanningen die de gemeenten zich op dit moment getroosten.DonnerIn de motie op stuk nr. 13 vragen mevrouw Vos en mevrouw Kraneveldt om
een landelijke voorlichtingscampagne gekoppeld aan een 24-uurs telefonisch
meld- en informatiepunt. Die suggestie hebben wij besproken tijdens het AO.
Ik heb aangegeven dat dit schijninformatie is omdat wij wel een meldpunt hebben
maar niet de daarbij behorende faciliteiten. Op het moment dat het meldpuntensysteem
volledig dekkend wordt, is een landelijke voorlichtingscampagne zinvol naast
de campagnes die er nu al zijn om het probleem bespreekbaar te maken. Op dit
moment werkt een landelijke voorlichtingscampagne averechts werken omdat de
voorzieningen er nog niet overal zijn. Dan heeft men wel een telefoonnummer
maar kan vervolgens nergens terecht.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Kan de minister aangeven wanneer die landelijke dekking er zal zijn en
zo'n campagne gestart kan worden? Het kan immers nog wel een paar jaar duren,
zeker als de desbetreffende gemeenten nog niet allemaal hun zaken op orde
hebben. Natuurlijk moeten die gemeenten de tijd krijgen, maar die vrouwen
zitten in een vreselijke situatie en er gebeurt niets wat dat betreft.Minister Donner:Er gebeurt wel wat zodra bekend wordt dat er sprake is van huiselijk geweld.
De 35 meldpunten zijn er echter nog niet allemaal. De plannen zijn aan de
Kamer gemeld. Ik meen dat het hele systeem in 2007 afgerond moet zijn. Ik
heb al gezegd dat ik gaarne bereid om nog eens te bekijken hoe een en ander
versneld kan worden. Het is méér een logistiek probleem van
capaciteit en deskundigheid. Als die meldpunten er zijn, wordt het pas zinvol
om een voorlichtingscampagne te starten want een voorlichtingscampagne werkt
wervend.De eerste motie van mevrouw De Pater gaat over een landelijk dekkend meldpuntensysteem.
Dat is ook de inzet van het kabinet. Die meldpunten worden echter niet geordend
rond de politieregio's, maar rond de centrumgemeenten.Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Er zijn echter 25 politieregio's, die zelf al een interventieteam voorstellen,
en 35 centrumgemeenten. Dat is volgens mij niet efficiënt. Misschien
kunt u stimuleren dat er of 35 of 25 regio's van worden gemaakt.Minister Donner:De discussie of er niet te veel politieregio's zijn, moet nog worden gevoerd.
Het gaat echter niet alleen om een meldpunt, maar ook om de vraag of er voldoende
gemeentelijke, opvang- en consultatievoorzieningen zijn. Dat maakt dat het
meer voor de hand ligt om niet bij het beperkte aantal politieregio's aan
te sluiten, maar bij de gemeenten die een centrumfunctie hebben. In bepaalde
gevallen kan het zo zijn dat in een bepaalde politieregio er meer centrumgemeenten
zijn. Het is dan ook niet zinvol om de politieregio's en niet de centrumgemeenten
te nemen als focus. Het gaat namelijk primair om de vraag hoe het zo dicht
mogelijk bij huis kan worden georganiseerd en die centrumgemeenten zijn dichter
bij huis.Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Ik wijs de minister erop dat de politie in 25 regio's al met interventieteams
wil gaan werken. Verder is de politie 24 uur per dag bereikbaar.Minister Donner:Dat klopt. Iedere melding kan ook bij de politie binnenkomen. De meldpunten
betreffen echter meer voorzieningen dan alleen de politie. De politie kan
wel zeggen dat zij de telefoon kunnen garanderen, maar het gaat erom wat achter
die telefoon zit. Dat wordt niet gegarandeerd door de politie. Ik ga akkoord
met uw idee van een landelijk dekkend meldpuntsysteem, maar ik vind het niet
juist om dat te concentreren rond de politie. Dan zou het plan ook weer opnieuw
worden opgezet en dat betekent dat de vaart eruit gaat.Verder heeft mevrouw De Pater een motie ingediend over een identiteitswijziging.
Er is al aangegeven dat het gaat om grote aantallen slachtoffers. Daar is
identiteitswijziging niet in alle gevallen de oplossing voor. De motie gaat
over de specifieke gevallen, waarin wordt geconstateerd dat het strafrecht
onvoldoende afschrikking heeft. Het is overigens de vraag of de slachtoffers
mee willen werken aan een identiteitswijziging. Die houdt namelijk in dat
je uit je oude omgeving naar een totaal andere omgeving gaat. Dat is alleen
een oplossing voor zeer specifieke gevallen. Dat gebeurt nu in het geval van
het beschermen van getuigen. Als oplossing voor deze problematiek, waarbij
men een duidelijke dader voor ogen heeft en de zekerheid heeft dat hij opnieuw
iets zal doen, moet eerder worden gedacht aan een aanpassing van het strafrecht.
Het gaat dan namelijk om iemand die onverbeterbaar is en dan is het eerder
een kwestie van TBS. Als zo'n man er zozeer op gefocust is om geweld te plegen,
is er een steekje aan hem los en dan zou ik eerder een oplossing zoeken in
de TBS-sfeer, dan het slachtoffer uit zijn of haar natuurlijke omgeving te
halen.De heer Dittrich (D66):Gaat het hierbij niet om situaties waarin bijvoorbeeld een Marokkaans
meisje dat nog thuis woont bij haar ouders een Nederlandse vriend heeft gekregen,
haar ouders en de rest van de familie dit niet accepteren, terwijl dat meisje
toch haar leven met die Nederlandse partner wil leiden? Ik hoor u nu zeggen
dat dan in de sfeer van TBS gedacht moet worden! Het gaat hierbij om andere
situaties. Daarover sprak mevrouw De Pater.Mevrouw Hirsi Ali (VVD):Het antwoord van de minister is uitstekend. Hij stelt dat een dergelijke
dader thuishoort in de sfeer van de TBS. Het strafrecht moet daarop worden
aangepast. Wanneer past hij als minister van Justitie het strafrecht zodanig
aan dat deze slachtoffers beschermd kunnen worden? Hoe denkt hij over de oplossing
van persoonsbeveiliging voor dergelijke gevallen? Wat is zijn morele oordeel
over de motie van mevrouw De Pater dat een rechtsstaat de eigen burgers niet
zodanig kan beschermen zodat zij ondergebracht moeten worden in het buitenland
en van identiteit moeten veranderen?Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):De minister heeft het over oplossingen in de sfeer van het strafrecht.
Hij noemt TBS. Die mogelijkheid heb ik ook genoemd. Mij gaat het om daders
die kennelijk door welke strafrechtelijke sancties dan ook niet tegen te houden
zijn. Ziet de minister mogelijkheden om iemand die dergelijke dreigingen uit
TBS op te leggen, voordat hij zijn daad pleegt? Wat blijft er anders voor
bescherming over?Minister Donner:Het gaat om situaties voordat iemand een daad pleegt en om de veronderstelling
dat iemand een daad zal begaan. In uw motie weet u voor die situaties ook
geen oplossing. Ik moet dan mensen beschermen en identiteitswijziging geven
zonder dat er aantoonbaar iets gebeurd is.Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):De bedreigingen zijn zeer reëel. Wij hebben de afgelopen maand voorbeelden
gehad dat betrokkenen zich dermate bedreigd voelden en zeiden: waar ik ook
heenga, hij vindt mij. Dat is gebeurd! Ik vraag u of er in die situaties nog
een andere mogelijkheid is als betrokkene dat wenst.Minister Donner:De rechtsstaat is geen garantie voor de veiligheid van burgers. Daarvoor
hebben wij die rechtsstaat niet bedacht. De rechtsstaat heeft tot gevolg dat
burgers in meer gevallen bepaalde risico's zullen moeten dragen. De essentie
van de rechtsstaat is dat wij het optreden van de staat beperken. Een van
de wezenlijke beperkingen is die waarop mevrouw De Pater wijst, namelijk dat
het strafrecht strafbaar handelen vooronderstelt. Wij kunnen discussiëren
over de vraag in hoeverre dreiging en bepaalde vormen van dreiging onder het
strafrecht vallen of daaronder zouden moeten vallen. Een dwingend optreden
van de staat verwachten, in die gevallen waarbij in het strafrecht nog geen
basis is om op te treden, komt neer op het fundamenteel bij het oud vuil zetten
van de rechtsstaat.Of je de politie laat optreden bij het bieden van bescherming aan slachtoffers
die zich bedreigd voelen, hangt af van de mate van de bedreiging. Betrokkenen
kunnen eventueel bij de rechter een verbod halen, zoals een straat- of buurtverbod.
Zo kent het recht verschillende mechanismen. De figuren van bescherming van
getuigen en identiteitswijziging zijn verwant met het strafrecht.De situatie die de heer Dittrich schetst, wordt daardoor niet opgelost.
Daarbij ging het om een Marokkaans meisje dat met een bekende jongen haar
leven wilt voortzetten. Het laatste waaraan zij zal denken, is identiteitswijziging
en in het buitenland wonen met die jongen. Integendeel, zij willen in Nederland
hun leven voortzetten.De heer Dittrich (D66):Dat is toch echt niet het geval. Kennelijk weet u niet wat vorige ministers
van Justitie in dit soort situaties gedaan hebben. Er zijn echt situaties
bekend, zoals ook nu weer van een Marokkaans meisje met een Nederlandse jongen
die in het buitenland moesten gaan wonen, omdat de familie op wraak uit is,
omdat zij niet volgens de normen en waarden van de Marokkaanse familie leeft.
Er is een soort van fatwa op dat meisje afgekondigd. Om in leven te blijven,
kiest zij er zelf met haar nieuwe partner voor om in veiligheid in het buitenland
te wonen, maar wel met een nieuw paspoort. Om dat soort situaties gaat het
mij.Minister Donner:Er ontstaat een probleem in deze discussie als ook eerwraak erbij wordt
betrokken. Eerwraak is een aparte situatie en ik heb gezegd dat wij moeten
bezien wat wij op dat punt kunnen doen om er strafrechtelijk effectiever tegen
te kunnen optreden. Gezegd zou kunnen worden dat eerwraak valt onder huiselijk
geweld als het thuis gebeurt, en valt onder moord voorzover er gedood wordt
en het op straat gebeurt, maar het is een totaal andere vorm en het is niet
specifiek huiselijk geweld. Ik ben ermee bekend dat in dit soort zeer uitzonderlijke
situaties bekeken kan worden of er eventueel via het geven van een andere
identiteit een oplossing kan worden geboden, maar dit zijn echt uitzonderingen.
Dit biedt dus geen oplossing voor de gevallen die mevrouw De Pater noemt,
waarin met het strafrecht niet méér kan worden afgedwongen.
Als er iets gedaan is en gevreesd wordt voor ernstige recidive, komt men in
de sfeer van het vorderen van TBS, omdat dan geconstateerd moet worden dat
de man of de vrouw in wezen bijna ontoerekeningsvatbaar is omdat hij of zij
gedreven wordt door de behoefte om geweld te plegen.In de situatie die nu wordt genoemd, is het enige waar op afgegaan kan
worden, het gevoel, de mededeling of de stelling dat iemand bedreigd wordt,
terwijl er uit strafrechtelijk oogpunt nog niets aan de hand is. De fundamentele
vraag is dan of wij dit soort situaties onder het strafrecht moeten brengen,
of dat wij daar andere voorzieningen voor moeten treffen. In zo'n situatie –
behoudens de zeer uitzonderlijke situatie waar de heer Dittrich zojuist op
wees – is het geen oplossing om systematisch tot wijziging van identiteit
over te gaan.Voorzover mij als minister een moreel oordeel past, anders dan de staatsraison,
merk ik nog op dat geen enkele politieke partij in haar programma wil of zal
opschrijven, dat de staat zijn burgers altijd beschermt. Zelfs het meest totalitaire
regime is daar niet toe in staat gebleken, laat staan een open, vrije democratie.
Die garantie kan dus niet worden gegeven. De staat is er – daar hebben
wij het strafrecht ook voor georganiseerd – om geweld met geweld te
kunnen keren en terug te dringen, maar zelfs onder het meest totalitaire regime
is het niet te realiseren dat de staat zijn burgers volledige bescherming
waarborgt, laat staan in ons politieke regime.Ik kom tot de motie van mevrouw Kraneveldt over juridische vroeghulp.
Rechtsbijstand aan slachtoffers of mensen die zich potentieel bedreigd voelen,
bijvoorbeeld om een straatverbod of een ander verbod te krijgen, behoort tot
de mogelijkheden. Ik vind het te ver gaan om dat systematisch te doen, maar
het valt onder de algemene voorzieningen voor rechtsbijstand. Bij huiselijk
geweld lopen wij tegen het probleem op dat de samenwoning wordt voortgezet
en dat het recht daar geen hulp bij biedt, en rechtsbijstand nog minder. Zodra
men de woning verlaten heeft, dus zodra er een scheiding is en men zich tegen
een ex-partner wil beschermen, biedt het recht mogelijkheden, maar achter
de gemeenschappelijke voordeur zijn de mogelijkheden van het recht beperkt.
Daarom gaat het in die situatie veel meer om de vraag: hoe kan ik daar helpen
zonder dat politie en justitie er meteen in gemengd zijn, derhalve zonder
dat onmiddellijk het recht en de rechtsbijstand een factor vormen. Vandaar
dat ik de nadruk leg op die meldpunten. Waar wij de begroting voor 2004 hebben
vastgesteld, is het punt van mevrouw Kraneveldt in wezen een onderwerp dat
wij moeten bespreken bij de behandeling van de begroting voor 2005.De voorzitter:Ik zie dat mevrouw Kraneveldt wil interrumperen, maar ik sta geen interrupties
meer toe, omdat wij de voor dit VAO uitgetrokken tijd gigantisch overschrijden.Ik vraag de minister nog kort een oordeel te geven over de andere moties.Minister Donner:De heer Dittrich heeft een motie ingediend over het registreren van de
etniciteit bij het aanpakken van geweld. Als etniciteit relevant is, is registratie
mogelijk. Ik heb in het algemeen overleg gezegd dat er een experiment wordt
opgestart in twee politieregio's om de etniciteit van iemands achtergrond
te registreren in die gevallen waarin dat relevant is. Ik meen dat de uitkomst
van het experiment moet worden afgewacht. Er is wel al een voorstel in voorbereiding
tot ingrijpende wijziging van de Wet politieregisters. Dat zou het moment
zijn om een eventuele uitbreiding op dit punt, zo die nog niet
mogelijk is, te overwegen.Wat de voorlichtingscampagne betreft, wijs ik erop dat er een plan van
aanpak is gemaakt door onder andere Transact en de stichting Kezban met als
doel het onderwerp bespreekbaar te maken in allochtone kring. Ik realiseer
mij dat de heer Dittrich het breder wil. Dat punt zal ik gaarne opnemen met
de collega van Onderwijs, omdat het dan specifiek gaat over de manier waarop
het bespreekbaar te maken is in het onderwijs. Daarover zal ik de Kamer een
brief toezenden.Ik kom ten slotte bij de motie van mevrouw Hirsi Ali waarin mij in wezen
wordt gevraagd om nog voor de Voorjaarsnota aan de Kamer een overzicht te
sturen van de uitgaven voor bestrijding van straatgeweld en de motivatie van
de beleidskeuzes. Strikt genomen gaat het daarbij om de begroting van Justitie
die de Kamer vorig jaar heeft gekregen. Daarin staan de verschillende punten.
Ten tijde van de behandeling van de begroting van Justitie lag hier een motie
van de heer Eerdmans die de Kamer niet heeft aangenomen. Daarin werd gevraagd,
alle middelen te concentreren op straatgeweld en op geweld en agressie in
het algemeen. En nu is er dan weer een motie om alles daar weg te halen en
alles op het huiselijk geweld te concentreren. Strikt genomen moet daarover
worden gedebatteerd ten tijde van de begrotingsbehandeling.De Voorjaarsnota is niet een instrument om een drastische wijziging aan
te brengen in de begroting van Justitie. Ik meen ook dat de Kamer niet van
de minister kan vragen om op deze termijn in wezen een nota van wijziging
op de lopende begroting in te dienen. De lopende begroting van Justitie is
aanvaard en gesteund door de VVD-fractie. Dit punt is volstrekt niet opgevoerd
ten tijde van de begrotingsbehandeling. Ik zie niet in waarom er nu plotseling
omdat dit onderwerp aan de orde is, een motie moet komen om alles te stoppen
in de aanpak van het huiselijk geweld. Volgende week hebben wij het over terreur.
Dan zou er ook weer een motie kunnen worden ingediend over wat er allemaal
aan bestrijding van terreur moet worden besteed. Daarvoor zijn de algemene
debatten bij de begrotingsbehandeling. Ik vraag de Kamer dan ook om op dit
punt, indachtig de woorden van de heer Tjeenk Willink, clementie te hebben.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik dank de minister voor zijn antwoord. Ik stel vast dat hij heeft toegezegd
om binnen veertien dagen te reageren op de motie-Wolfsen/Hirsi Ali (28345,
nr. 10).Ook stel ik vast dat hij nog niet volledig heeft gereageerd op enkele
andere moties. Daarom verzoek ik hem, dat alsnog te doen binnen veertien dagen.
Dat zou dan schriftelijk kunnen. Op die manier heeft iedereen de benodigde
informatie en kan er op een verantwoorde manier worden gestemd.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20032004-4157-4167.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl