Behandeling van: het wetsvoorstel Nieuwe regelen ter bescherming van natuur en landschap (Natuurbeschermingswet 19..) (23580).
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1997-1998, pag. 582-591

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

02-10-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

nr. 9, pagina 582-591

02-10-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 23580Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voorzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs, de Wet op het voortgezet onderwijs en de Wet medezeggenschap onderwijs 1992 inzake ouderbijdragen, sponsorgelden en stichtings- en opheffingsnormen (25177).Pagina 576-582
Regeling van werkzaamheden (donderdag 2 oktober 1997)Pagina 551-553
Presentie en opening (donderdag 2 oktober 1997)Pagina 531-531
Behandeling van: het wetsvoorstel Een afzonderlijke inkomensvoorziening voor kunstenaars (Wet inkomensvoorziening kunstenaars) (25053).Pagina 531-551
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (donderdag 2 oktober 1997)Pagina 625-625
Behandeling van: het wetsvoorstel Regels inzake de verstrekking van subsidies door de Minister van Binnenlandse Zaken (Wet overige BiZa-subsidies) (25299).Pagina 553-555
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van het Burgerlijk Wetboek en van enige andere wetten in verband met de regeling van splitsing van rechtspersonen (24702).Pagina 531-531
Behandeling van: het wetsvoorstel Nieuwe regelen ter bescherming van natuur en landschap (Natuurbeschermingswet 19..) (23580).Pagina 582-591
Voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Een afzonderlijke inkomensvoorziening voor kunstenaars (Wet inkomensvoorziening kunstenaars) (25053).Pagina 555-576
Behandeling van: het wetsvoorstel Regels ter bescherming van in het wild levende planten- en diersoorten (Flora- en faunawet) (23147).Pagina 591-625

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 56 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Nieuwe
regelen ter bescherming van natuur en landschap (Natuurbeschermingswet 19..)
(23580).De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Van Ardenne-van der Hoeven (CDA):Mijnheer de voorzitter! De brief van de minister in verband met de aanwijzing
van habitatgebieden heeft mij vandaag niet bereikt en ik heb nog even gezocht
waar die brief is gearriveerd. Ik heb begrepen dat de brief wel is verzonden.
Ik heb er nu echter geen zicht op welke ambitie de minister heeft om de achterstand
in te halen van de aanmelding van habitatgebieden en speciaal beschermde zones
in het kader van de Vogelrichtlijn. Misschien kan de minister er nog iets
over zeggen? Is in die brief het meerjarenprogramma bijgesteld en is ook het
wegwerken van de achterstand daarin opgenomen?Voorzitter! In de Natuurbeschermingswet gaat het natuurlijk om de bescherming
van natuurwaarden. De wet heeft op zichzelf dan ook onze instemming. Wel hebben
wij nog enkele punten van kritiek. Allereerst hadden wij in lijn met de discussie
over natuur, jacht, en wildbeheer een geïntegreerd wetsvoorstel flora
en fauna verwacht, juist omdat een wettelijke bescherming van in het wild
levende planten en dieren, inclusief de jacht daarin zouden kunnen worden
opgenomen. Wij betreuren het dat de minister dit niet heeft gedaan. De argumentatie
om dit niet te doen, blijft jammer genoeg, onduidelijk.Wat onzes inziens pleit voor een geïntegreerd wetsvoorstel is onder
andere de samenhang die er nu eenmaal is tussen het flora- en faunabeleid,
het decentraliseren van dit beleid, de handhaving en de opsporing van delicten
en de inschakeling van het particulier initiatief. Met deze twee totaal verschillende
systematieken is het niet mogelijk deze wetten in elkaar te schuiven. Nogmaals,
wij vinden dit een gemiste kans.Voorzitter! Ik heb mijn zorgen uitgesproken over de achterstand bij het
aanmelden in Brussel van de habitat- en de SPA-gebieden. Kan de minister daarop
ingaan?Wij hebben een amendement ingediend dat ertoe strekt de decentralisatie
in uitvoering ook door te voeren voor het Waddenzeegebied. Het huidige wetsvoorstel
voorziet daar niet in. De drie Waddenprovincies hebben al enige ervaring opgedaan
met de decentralisatie.De evaluatie van de bestuursovereenkomst geeft aan dat het feit dat Rijk
en provincies gezamenlijk met de uitvoering van de uitvoerende taken belast
zijn, inefficiënt en vertragend werkt en onduidelijkheid is de burger.De minister schrijft in zijn brief aan de Kamer, dat hij de vergunningverlening
in eigen hand wil houden. Dat betreft zowel de nationale als de internationale
belangen. Ik breng daar het volgende tegenin. De minister beschikt nu reeds
over drie mogelijkheden om de uitvoering aan te sturen. Via de aanwijzingsbeschikking
voor natuurmonumenten bepaalt hij de hoofdlijnen van wat wel en niet mag en
onder welke voorwaarden. Vervolgens kan hij algemene regels stellen ten aanzien
van de inhoud van vergunningen voor bepaalde activiteiten. Op de derde plaats
kan hij in individuele gevallen een aanwijzing geven aan de provincies over
de inhoud van vergunningen. Het is ons een raadsel waarom de minister daarenboven
vergunningverlening in eigen hand wil houden. Wij hebben derhalve een amendement
ingediend.Voor de uitvoering van de vergunningverlening hebben wij nog een motie,
maar ik neem aan dat ik in tweede termijn daarop kan terugkomen.Mevrouw Augusteijn-Esser (D66):Voorzitter! In grote lijnen gaat mijn fractie akkoord met de Natuurbeschermingswet
zoals die thans voor ons ligt. Mijn fractie rekent dan ook op een voortvarende
aanpak. Die voortvarendheid blijkt echter niet uit de resultaten van een rapportage
die de minister ons zou toezenden voor dit debat, helaas!Voor de fractie van D66 liggen er nog twee knelpunten. Dat is in de eerste
plaats de vertraging in de aanwijzing van gebieden die een hoog beschermingsniveau
onder de Vogelrichtlijn en de Habitatrichtlijn moeten krijgen. Dat had ook
moeten gebeuren volgens de afspraken in EU-verband. Het ontbreken van bestuurlijke
overeenstemming is daarvan de oorzaak. Op dat punt heeft mijn fractie een
inmiddels gewijzigd amendement ingediend. Dat strekt ertoe de mogelijkheid
te bieden om, in afwachting van bestuurlijke overeenstemming, alvast een voorbereidingsbesluit
te treffen. Dat systeem kennen wij ook in artikel 21 van de Wet op de ruimtelijke
ordening.Voorzitter! Het tweede punt van ontevredenheid betreft het Waddengebied.
Wij hebben gepleit voor een zelfstandig bestuursorgaan. Dat ontmoette veel
weerstand en lijkt geen haalbaar voorstel. Logisch wellicht omdat een en ander
veel tijdverlies mee zou brengen. Wij menen dat de minister altijd een aanwijzingsbevoegdheid
heeft als hij van mening is dat de decentrale overheid bij vergunningverlening
een ander beleid had moeten voeren. Wij zijn er derhalve vooralsnog niet van
overtuigd dat de decentralisatieafspraken, zoals in de wet vastgelegd, niet
voor het Waddengebied zouden moeten gelden. Wij wachten het antwoord van de
minister af.Mevrouw Swildens-Rozendaal (PvdA):Voorzitter! De minister stelt terecht, dat natuurbescherming een gezamenlijke
verantwoordelijkheid is van overheid en burgers. Over de trend om de verantwoordelijkheid
meer in de richting van de burgers te schuiven, komen wij nog uitgebreid te
spreken bij het programmabeheer. Ik laat dat punt nu dus achterwege.Duurzame bescherming is nodig en daarvoor is het publiekrechtelijke instrument
van de Natuurbeschermingswet onontbeerlijk. Het voorstel was oorspronkelijk
niet helder, maar werd dat onder deze minister wel. Het betreft dan de bevoegdheidsverdeling.
Inmiddels heeft de minister dat echter teruggedraaid ten aanzien van de Wadden.
De minister wijst aan, de provincies voeren uit op basis van het voorzorgbeginsel.
Dat juichen wij zeer toe, want dat vereist de Habitatrichtlijn ook. Helaas
is er vertraging bij de aanwijzing ontstaan, onder meer veroorzaakt door bestuurlijk
overleg. Mijn fractie acht overleg een zeer goede zaak, maar dat mag er toch
niet toe leiden dat die vertraging onoverkomelijk wordt. Daarom moet er druk
op de ketel worden gehouden. Wanneer de minister zijn verantwoordelijkheid
kan nemen, laat hem dat dan ook doen.Mevrouw Augusteijn heeft een voorstel ingediend inzake een voorlopige
aanwijzing ter uitvoering van internationale verplichtingen. Dat is op zichzelf
een goed voorstel. Wij lopen daarmee achter. De Europese Commissie
schijnt onderzoek te doen, terwijl ook bij het Europese Hof een procedure
loopt. Nederland wordt constant op de vingers getikt. Dat willen wij niet;
dat zou de minister ook niet moeten willen. Wij moeten er dan ook iets aan
doen. De minister zegt dat het voorstel van mevrouw Augusteijn wat overbodig
is: als je bestuurlijk overleg wilt voeren, moet je dat ook zorgvuldig doen;
als je dat twee keer moet doen, leidt dat tot extra vertraging. Ik kan mij
er iets bij voorstellen, maar ik krijg graag nog eens een toelichting van
de minister.Een verbod om zonder vergunning met name genoemde handelingen te verrichten
in het buitengebied is nu al mogelijk, wanneer een aanwijzing in voorbereiding
is op grond van artikel 21. Als dat besluit is genomen, kunnen bepaalde handelingen
worden verboden in het gebied buiten het aan te wijzen natuurmonument. De
wet biedt echter geen mogelijkheden om ernstige aantasting binnen dat gebied
te voorkomen in de fase van een voorlopige aanwijzing. Daarom heb ik samen
met de heer Passtoors een amendement ingediend ter aanvulling van artikel
36. Het gaat om met name genoemde handelingen die door de minister verboden
kunnen worden ter bescherming van het voorlopig aangewezen gebied.Afgelopen maandag heb ik al uitgesproken dat de gewone bevoegdheidsverdeling
ook op de Waddenprovincies van toepassing moet zijn. Zij blijken zich zeer
goed van hun taak te kunnen kwijten. Dat blijkt onder andere uit de evaluatie
van de bestuursovereenkomst. Verder hebben wij een interprovinciaal beleidsplan
Waddenzee. De provincies hebben gemeenschappelijke procedures voor de streekplannen.
Er is een beheersplan Waddenzee, waarin al precies wordt aangegeven wie welke
beslissingen neemt. De provincies nemen deel aan trilateraal overleg. De provincies
hebben een zeer grote betrokkenheid bij de implementatie van de Habitatrichtlijn.
Bovendien zijn de provincies meer dan de minister in staat een integrale benadering
voor het hele gebied te realiseren, omdat ook die delen die niet onder de
Habitatrichtlijn vallen of zelfs helemaal niet onder de Natuurbeschermingswet
vallen toch onder de bevoegdheid van de provincie worden beoordeeld. Ik denk
aan het goedkeuren van streekplannen en bestemmingsplannen, zodat die integrale
benadering handen en voeten kan krijgen en niet te vergeten de coördinatie
bij de handhaving gemakkelijker zal zijn. De minister kan voldoende maatregelen
nemen en heeft voldoende mogelijkheden om invloed uit te oefenen op de vergunningverlening.
Uiteindelijk blijft het CCW, waar de beleidsbeslissingen worden genomen, in
stand. Ook in het RCW, waar de uitvoering plaatsvindt, zijn de departementen
vertegenwoordigd. Het laatste en toch niet onbelangrijkste punt is dat de
minister, net als de provincies, zich heeft te houden aan internationale verplichtingen
zoals neergelegd in de Habitat- en de Vogelrichtlijn. Er zijn precedenten.
Ook in de delta wordt gedecentraliseerd geopereerd. Wij hebben vandaag een
brief van de minister ontvangen waarin hij duidelijk aangeeft dat dit niet
zijn voorkeur heeft. Ik hoor hem straks graag. Hij heeft ons op dit moment
nog niet kunnen overtuigen.Voorzitter! Ik heb nog een paar losse puntjes. De aankooptitel op grond
van de Natuurbeschermingswet bestaat reeds. Als schadevergoeding niet volstaat,
maak dan daadwerkelijk gebruik van dat recht en ga tot aankoop over.Er is geen afstemming met de Woningwet. De minister heeft in een eerdere
fase van behandeling te kennen gegeven dat dit eigenlijk niet nodig is. Er
zijn geen voorbeelden die aanleiding geven te veronderstellen dat er problemen
zijn, aldus de minister. Ik wijs hem op de bundel inzake de toepassing van
de Woningwet, die is uitgegeven door de VNG. Daarin wordt melding gemaakt
van een procedure bij de Raad van State. De gemeenten Asten heeft een bouwvergunning
afgegeven, terwijl dit ingevolge artikel 12 van de Natuurbeschermingswet eigenlijk
verboden is. De rechter concludeerde het volgende. De bouwvergunningprocedure
staat weliswaar los van de procedure voor een artikel-12-vergunning, maar
het is niet ondenkbaar dat van de bouwvergunning al gebruik is gemaakt, terwijl
achteraf blijkt dat het vereiste ex artikel 12 niet wordt verleend. Voorzitter!
Wij moeten dit soort problemen voorkomen. Ik heb geen amendement op dit punt
ingediend, want ik denk dat de minister voor de stemmingen dit kleine foutje
wel kan repareren.Ik sluit af met de oproep aan de minister om de Natuurbeschermingswet –
dit instrumentarium hebben wij echt nodig – met kracht toe te passen,
ook om aan de internationale verplichtingen te voldoen. Spreiding over natuurdoeltypen
over het gehele land is mooi, maar kan alleen maar als het ambitieniveau wordt
opgevoerd. Het gaat erom dat de meest belangrijke gebieden – de wetlands
en de gebieden die onder de Vogelrichtlijn vallen – voorrang krijgen.
Het zou mooi zijn als spreiding over het gehele land mogelijk blijkt te zijn,
want dit betekent dat het ambitieniveau daadwerkelijk is opgevoerd.Ook ik heb geen brief van de minister gehad. Ik ben dus ook benieuwd om
hoeveel gebieden het gaat en binnen welk tijdsbestek een en ander gerealiseerd
zal worden.De heer Passtoors (VVD):Voorzitter! De wijziging van de Natuurbeschermingswet biedt goede extra
mogelijkheden om de doelen, zoals eerder vastgelegd in het Natuurbeleidsplan,
te bereiken. Dit geldt ook voor de doelen van de regering ten aanzien van
het versterken van de natuur in Nederland.Voorzitter! Het vrijwillig meewerken van de eigenaren staat voorop. Beperking
van het eigendom dient vrijwillig te gebeuren. De toegang tot het eigendom
mag niet eenzijdig worden belemmerd. De minister heeft een aantal malen gezegd
dat dit in beginsel niet het geval is, maar dit punt is van dermate groot
belang dat mevrouw Swildens en ik op stuk nr. 17 een amendement terzake hebben
ingediend.De minister heeft in zijn brief van gisteren aangegeven op welke wijze
en wanneer hij gebruik wil maken van artikel 36, lid 6. Wij steunen de minister
hierin, vooral nu hij heeft aangegeven dat hij terughoudend zal zijn op dit
punt. Een en ander doorkruist niet het decentralisatiebeleid, zoals omschreven
in de Natuurbeschermingswet. In en rond de Waddenzee wordt goed gebruikgemaakt
van de mogelijkheden van dit beleid.Voorzitter! De minister heeft de aanwijzing van beschermde gebieden op
grond van internatio nale conventies, zoals de Ramsar-conventie,
de EU-Vogelrichtlijn en de EU-Habitatrichtlijn, goed ter hand genomen en een
versnelling aangebracht. Het bestuurlijk handelen neemt veel tijd in beslag,
maar de fractie van de VVD heeft er vertrouwen in dat dit tempo nog wat opgeschroefd
kan worden. Mijn fractie is de minister dankbaar voor de grote steun aan het
particulier natuurbeheer.De heer Van Middelkoop (GPV):Voorzitter! Ik heb maandag al het een en ander gezegd over de Natuurbeschermingswet
en voor een deel antwoord gekregen. Ik kan het dus kort houden.Ik wil echter toch even een korte opmerking maken aan het adres van mevrouw
Van Ardenne. Ik ben niet overtuigd van de noodzaak om beide wetten te integreren.
Die discussie is ook in de stukken gevoerd. Ik vind het karakter van beide
wetten zo verschillend dat de meerwaarde van integratie mij eerlijk gezegd
ontgaat. Sterker nog, ik vrees dat je een zeer gekunstelde integratie krijgt.
Ik heb gezien dat zij op dit punt geen amendement heeft ingediend. Het lijkt
mij trouwens ook volstrekt onmogelijk om dat te bedenken.Voorzitter! Ik meen mij te herinneren dat de Kamer nog een brief zou krijgen
over een meer beleidsmatig punt. Wij praten hier wel over een wet, maar in
werkelijkheid is het aantal aangewezen beschermde natuurmonumenten in hoge
mate achtergebleven bij datgene wat destijds is voorgenomen. Ik wil hier nog
eens aan herinneren. Mocht ik mij vergist hebben wat het krijgen van die brief
betreft, dan hoor ik dat wel.Ten slotte nog een opmerking over het punt dat vanavond het belangrijkste
is. Het gaat om de "greep naar de macht" of beter de bevoegdheid die de minister
zichzelf toekent ten aanzien van het Waddengebied.Eerst een technische opmerking. Er is bij de laatste nota van wijziging
een AMvB-bepaling in de wet opgenomen die zoals wij allen weten over het waddengebied
gaat maar veel breder van strekking is en in feite heel Nederland als mogelijkheid
biedt. Ik vind de bepaling dus qua formulering zeer ongelukkig. Nogmaals,
de bepaling biedt veel meer bevoegdheden dan waar de minister om vraagt. Dat
is weinig fraai.Vervolgens een opmerking over de zaak zelf. Ik zie niet in waarom wij
niet voldoende vertrouwen kunnen hebben in de provincies die het allereerst
aangaat. Sterker nog, je zou zelfs enig wantrouwen kunnen voelen – en
waarom niet? dat hoort bij deze functie – als een minister zoveel bevoegdheden
potentieel naar zich toetrekt. Zitten er misschien ook economische motieven
achter? Wij weten dat de Waddenzee niet alleen een natuurgebied is, maar dat
ook allerlei economische belangen er een rol spelen. Daarnaast heeft de minister
bevoegdheden genoeg. Hij wijst er ergens in de stukken op dat het gebruikmaken
van aanwijzingen niet aangenaam is. Ik deel die mening niet. Ik begrijp best
dat je niet al te snel aanwijzingen moet geven. Dat is eigen aan onze wetgeving.
Het is echter wel een normale bevoegdheid waarvan je gebruik kunt maken als
het echt nodig is. Ik vind dat je dan gebruik moet maken van die bevoegdheden.
Mevrouw Van Ardenne wist zelfs drie verschillende mogelijkheden van bevoegdheden
op te noemen waarover de minister beschikt. Aanvaarding van het amendement
van mevrouw Van Ardenne, dat ik zal steunen, laat de minister dus bepaald
niet met lege handen staan, als er dan toch iets in het Waddenzeegebied zou
moeten gebeuren tegen de zin van de provincies in.Mevrouw Vos (GroenLinks):Voorzitter! Ik wil kort twee punten aanroeren. Het eerste is het aanwijzen
van speciale beschermingszonegebieden in het kader van de Vogelrichtlijn.
Nederland heeft daar een grote achterstand. Er zouden 104 gebieden moeten
worden aangewezen, terwijl het er nu ongeveer 35 zijn. Het tempo is iets meer
dan twee aanwijzingen per jaar. Dat is veel te laag. Wij vinden dat hier met
spoed zeer veel moet gebeuren. De minister heeft gezegd dat hij de Kamer een
brief zal sturen waarin duidelijk wordt hoe het aanwijzingenprogramma er in
de komende jaren gaat uitzien. Wij hebben die brief niet gekregen. Het lijkt
erop dat de Vogelbescherming wel een brief van de minister heeft gekregen.
De Vogelbescherming heeft ons daarop een commentaar gestuurd. Misschien kan
de minister ons daarover het een en ander toelichten. De Vogelbescherming
spreekt erover dat er op korte termijn, in 1997-1998, zes gebieden zullen
worden aangewezen. Zij vindt dat te weinig als men echt voortgang wil boeken.
Is de minister bereid en van plan om een programma van aanwijzingen op te
stellen en aan de Kamer te doen toekomen? Zo ja, dan zou ik daarbij bijzondere
aandacht willen vragen voor de kwaliteit van de aan te wijzen gebieden en
de spreiding. De Vogelbescherming constateert dat er met name als het gaat
om bossen, droge heidevelden, duinen, binnenlandse meren, graslanden, grote
rivieren en uiterwaarden een zeer grote achterstand is. Ik zou de minister
daarbij in gedachten willen geven dat het Europese Hof heel duidelijk stelt
dat ornithologische criteria richtinggevend in dezen moeten zijn.Voorzitter! Mijn fractie overweegt, evenals mevrouw Van Ardenne, eventueel
in tweede termijn een motie in te dienen op dit punt.Wat de Waddenzee betreft wil ik mij aansluiten bij een vraag van de heer
Van Middelkoop. Zijn er economische motieven in het spel bij de minister dat
hij de aanwijzing van de Waddenzee zo graag bij zichzelf wil houden? Kan hij
ons overtuigen van het grote belang dat deze bevoegdheid bij de centrale overheid
blijft?De heer Stellingwerf (RPF):Voorzitter! Ik kan kort zijn, omdat ik mij op een aantal punten kan aansluiten
bij andere woordvoerders. De minister heeft aangegeven haast te willen maken
met de verdere aanwijzing van gebieden die onder de Vogelrichtlijn zullen
vallen. De achterstand is al geconstateerd. Het is echter niet alleen de vraag
of met een aantal van zes in de volgende jaren de achterstand wordt ingehaald,
maar ook of er wel voldoende nieuwe aanwijzingen plaatsvinden om voor de jaren
daarna een voldoende grote productie te halen. Ik wil mij dus aansluiten bij
de vraag die mevrouw Vos zojuist heeft gesteld: is het niet beter om een ambitieniveau
vast te leggen, zodat wij planmatiger te werk kunnen gaan?
Pas dan lijkt spreiding over een aantal doeltypen mogelijk te zijn en pas
dan is het voor het parlement mogelijk de vinger aan de pols te houden. Met
andere woorden: doelstellingen waarop kan worden afgerekend. Uiteraard weten
wij dat niemand tot het onmogelijke is gehouden.De huidige vereiste van bestuurlijke overeenstemming werd in het eerste
amendement van mevrouw Augusteijn nog genoemd. In het amendement dat daarvoor
in de plaats is gekomen, is deze vereiste echter weggehaald. Ik meen dat dit
terecht is. Ook uit de inspraakreacties hebben wij immers begrepen dat ornithologische
criteria vooral bepalend moeten zijn. Als dat punt strijdig blijft met de
Europese regels, worden wij daarvoor op de korte of lange termijn op de vingers
getikt. Dat is niet goed. Mij dunkt dat wij dat kunnen voorkomen.Minister Van Aartsen:Voorzitter! Ik ga eerst in op het betoog van mevrouw Van Ardenne. Zij
vraagt of het niet toch mogelijk was geweest de wetsvoorstellen voor de Flora-
en faunawet en de Natuurbeschermingswet als één geïntegreerd
wetsvoorstel in te dienen. Ik deel de mening die de heer Van Middelkoop zojuist
naar voren heeft gebracht: dat zou haast Sisyfusarbeid zijn. Maar beide wetten
hebben toch verschillende invalshoeken. De Natuurbeschermingswet kent immers
de mogelijkheid tot het aanwijzen van beschermde natuurmonumenten. De Flora-
en faunawet gaat in feite meer over beschermde leefomgevingen. Een aanwijzing
als beschermde leefomgeving betreft vooral kleine landschapselementen gericht
op de bescherming van een bepaalde soort.Mevrouw Van Ardenne-van der Hoeven (CDA):De minister zegt dat een aanwijzingsbevoegdheid alleen maar in de Natuurbeschermingswet
is geregeld. Het valt echter juist op dat een aanwijzingsbevoegdheid voor
een beschermde leefomgeving ook in de Flora- en faunawet staat. In beide wetten
zitten dus verschillende instrumenten die je ook in één wet
kunt vervatten.Minister Van Aartsen:Mevrouw Van Ardenne heeft niet geheel ongelijk. Bepaalde basiselementen
en basisgedachten zijn in beide wetten terug te vinden, zij het dat het in
de Natuurbeschermingswet vooral gaat om de mogelijkheid tot het aanwijzen
van beschermde natuurmonumenten. Afgezien daarvan kennen beide wetten een
eigen wetshistorie. Ik meen dat op er terechte gronden voor is gekozen om
te werken met twee afzonderlijke wetsvoorstellen. Volgens mij had in een veel
eerder stadium overwogen moeten worden om tot een combinatie van beide wetten
over te gaan. Als mij dat vandaag wordt gevraagd, wil ik daar niet echt enthousiast
op reageren, zeker gelet op het stadium van behandeling waarin beide wetten
zich bevinden. Ik denk dat het, gegeven de systematiek van beide wetten, ook
als je nu helemaal bij de nulfase zou kunnen beginnen, toch niet de voorkeur
zou verdienen om deze richting op te gaan.Alle woordvoerders hebben gezegd dat zij mijn brief niet ontvangen hebben.
Dat verbaast mij, want die brief is hedenmiddag naar de Kamer gegaan. Ik begrijp
dat er inmiddels ook al weer commentaren op de brief zijn. Die ken ik overigens
niet. In de brief wordt de stand van zaken aangegeven en die wijkt op hoofdlijnen
niet af van datgene wat ik maandagavond in het wetgevingsoverleg al heb meegedeeld.
Ik denk dat het derhalve verstandig is om de brief nu de brief te laten.Ik wil even ingaan op het verzoek van mevrouw Vos en de heer Van Middelkoop
om op korte termijn met een programma te komen. Ik heb maandagavond in het
wetgevingsoverleg aangegeven dat op het departement een voorziening daarvoor
is getroffen, maar het vergt gewoon iets meer tijd om dat programma op te
zetten. Er loopt uiteraard al heel veel, maar dan moet ik ook gedetailleerd
aangeven in welk stadium het verschillend bestuurlijk overleg dat wordt gevoerd,
zich bevindt. Het lijkt mij goed om dat dan te doen in overleg met de betrokken
besturen, zodat zij niet rauwelijks overvallen worden. Wij bevinden ons hier
immers in een moeilijk, vaak moeizaam, wat weerbarstig en wat stroperig proces,
waarbij natuurlijk ook belangen van andere overheden een rol spelen. Ik ben
echter bereid, zeker gegeven het feit dat wij er een project van maken, om
de Kamer spoedig inzicht te geven in dat totaal. Wellicht ten overvloede zeg
ik nogmaals dat die achterstand mij dus ook dwars zit.Mevrouw Vos (GroenLinks):Voorzitter! De minister zegt toe dat het programma zal worden opgesteld,
dat men daar snel mee aan de slag zal gaan. Het is belangrijk dat dit gebeurt.
Zullen ornithologische criteria hierbij richtinggevend zijn? Zal de minister
ervoor zorgdragen dat er inderdaad een spreiding van de aan te wijzen gebieden
over de verschillende biotopen zal plaatsvinden?Minister Van Aartsen:Er zijn natuurlijk een aantal criteria die hierbij een rol spelen. Het
ornithologisch criterium is er daar een van. Ik zal bekijken in hoeverre het
mogelijk is om nog weer binnen dat geheel prioriteiten aan te geven. Dat is
een van de taakopdrachten bij dit project. Zoals ik maandagavond al heb gezegd,
is het, gegeven de methodiek die hierbij wordt gehanteerd en de snelheid van
handelen die op sommige momenten moet worden betracht, misschien niet in alle
gevallen de juiste invalshoek. Nogmaals, ik zeg de Kamer toe dat dit thema
en het inhalen van deze achterstand in ieder geval een hoge prioriteit zullen
krijgen.De heer Stellingwerf (RPF):Voorzitter! Ik ben blij met die toezegging. Betekent dit dus dat er een
soort uitvoeringsprogramma komt van na te streven doelen waarvoor de minister
zich, blijkens zijn toezegging van zojuist, wil inzetten? Het gaat dus niet
om een te algemeen geformuleerd programma waar geen tijdpad aan vastzit?Minister Van Aartsen:Ik moet hier een zekere voorzichtigheid betrachten, omdat wij er andere
overheden bij nodig hebben. Zo hebben wij er waterschappen bij nodig. Zoals
bekend is het, gegeven de methodiek die wij hebben, voor het Rijk lastig om
in dit soort gevallen dwingend termijnen voor te schrijven aan raden, waterschappen
etc. De bedoeling van het project is juist om in overleg met de betrokken
besturen tot een versnelling van het geheel te komen en daarvoor is dus nodig
dat het project over de bestuurslagen heen gaat. Nogmaals, achterstand is
in dit kader heel vervelend.De heer Stellingwerf (RPF):Soms is het voor lagere overheden en waterschappen heel nuttig om te zien
dat het parlement aandringt op een zekere fasering en planning. Dat kan zelfs
leiden tot versnelling.Minister Van Aartsen:Soms is dat zo, maar dat verschilt volgens mij van onderwerp tot onderwerp.Ik kom toe aan de decentralisatie, de Waddenzee en datgene wat te maken
heeft met artikel 36, zesde lid, en het is goed om daar wat langer bij stil
te staan.Mevrouw Augusteijn-Esser (D66):Voorzitter! Ik constateer dat de minister niet ingaat op het amendement
en de methodiek van een eventueel voorbereidingsbesluit, dat wij ook in de
Wet op de ruimtelijke ordening kennen. Dat instrument zou aanvullend kunnen
werken op de versnelling in het programma.Minister Van Aartsen:Voorzitter! Ik wilde aan het eind van mijn betoog alle amendementen bespreken.De voorzitter:Daar voegen wij ons naar.Minister Van Aartsen:Over de decentralisatie hebben alle woordvoerders gesproken, soms in kritische
zin en de heer Passtoors in ondersteunende zin. De geachte afgevaardigde mevrouw
Van Ardenne heeft een amendement ingediend dat ertoe strekt om de mogelijkheid
te laten vervallen die geschapen wordt in het zesde lid van artikel 36. In
het wetsvoorstel worden in algemene zin de provincies belast met de uitvoering
van het vergunningenbeleid. Daarop is een uitzondering gemaakt in artikel
36. Deze mogelijkheid, voorzitter, vindt de regering van zeer groot belang.
De heer Van Middelkoop en mevrouw Vos vroegen of daar economische motieven
achter zitten. Ik denk dat hier zowel belangen in het geding zijn die te maken
hebben met natuur als belangen die te maken hebben met economische activiteiten.
Bij de laatste valt te denken aan grootschalige activiteiten, veelal van nationaal
belang, waarvoor vergunningverlening op basis van verschillende wetten moet
plaatsvinden, zoals dijkversterkingen en de aanleg van grote infrastructurele
werken. Juist vanwege het grootschalige karakter van deze activiteiten en
de dikwijls grote publieke belangen die ermee in het geding zijn is de vergunningverlening
in de verschillende wettelijke kaders aan de betrokken ministers voorbehouden.
Bij deze activiteiten komt het spanningsveld tussen economische belangen en
het belang van de natuur zeer nadrukkelijk tot uiting.Mevrouw Augusteijn-Esser (D66):Voorzitter! Nu wordt het echt interessant. De minister geeft een aantal
voorbeelden van situaties waarin het nodig is dat een minister ingrijpt in
met name belangen van de omgeving. Hij noemt dijkversterking en grote infrastructurele
werken, maar het gaat hier om het Waddengebied en in dat verband kan ik mij
helemaal niets voorstellen bij zijn voorbeelden. Maar ik kan mij wel iets
voorstellen bij gasboringen. Laten wij elkaar geen mietje noemen, minister,
daar gaat het om! U zegt dat u daarbij de handen vrij wilt hebben en dat maakt
mij enigszins ongerust. Het kan een heel goede achtergrond hebben. Het kan
ook zijn dat de minister zegt: voor mij betekent het dat ik geen gebruik kan
maken van het aanwijzingsbesluit. Ik wijs erop dat een aanwijzing wel degelijk
tot de mogelijkheden behoort. Het is niet aangenaam. Het gebeurt wel. Ik wijs
op de gasopslag bij Langelo.Minister Van Aartsen:Mij zijn deze voorbeelden uiteraard ook bekend. Natuurlijk speelt de kwestie
van de aanleg van buisleidingen voor olie en gaswinning in dit kader een rol.
Bij het aanvatten van dit type meer grootschalige projecten – ik wil
in dit kader niet spreken over de Waddenzee; het gaat over de grote infrastructurele
werken – moeten van stonde af aan op rijksniveau – het brengt
een zekere doelmatigheid met zich – alle belangen evenwichtig worden
meegewogen. Er liggen in dit kader diverse verantwoordelijkheden van diverse
rijksinstanties. De oplossing van mevrouw Augusteijn – de aanwijzing –
is in de Nederlandse bestuurscultuur een ultimum remedium. Zo is het ook bedoeld
in de wetsgeschiedenis. In het kader van bestuurlijke verhoudingen is het
ook niet goed. Wat nodig is – dat is ook de achterliggende gedachte
van het zesde lid van artikel 36 – is om ten aanzien van dit soort thema's
ten opzichte van de overige overheden geen verstoppertje te spelen, maar klare
wijn te schenken.Mevrouw Augusteijn-Esser (D66):Ook andere overheden die tot nu toe altijd zeggenschap over het gebied
hadden kunnen klare wijn schenken. In de brief heeft de minister zelf aangegeven
dat het boven twijfel is dat de provincies en de gemeenten zich goed van hun
taak hebben gekweten. Waarom zegt de minister nu: ik wijk af van de wijze
van behandeling en de vergunningverlening? Welke argumenten heeft de minister
daarvoor? Ik heb hem het model van een zelfstandig bestuursorgaan aan de hand
gedaan dat de Natuurbeschermingswet op het gebied kan toepassen. Die weg wil
hij niet op. Dat is prima. Daarom dan de mogelijkheid van een aanwijzing in
het geval het gaat om ingrepen van maatschappelijk algemeen belang.Minister Van Aartsen:Het gaat om het samengaan van de twee themata: economische belangen en
de bescherming van de natuurbelangen in internationaal van belang zijnde gebieden.
Je hebt daar diverse belangen, ook belangen die op rijksniveau spelen. Uit
een oogpunt van meer gericht en vanuit een centralere gedachte aansturen van
dit type projecten – gegeven het belang dat de minister van LNV in dit
kader heeft – is het goed dat een dergelijke bepaling in de wet komt.
Overigens is het niet zo afwijkend van andere wetgeving. Ik wijs op de Wet
milieubeheer die de mogelijkheid kent om bij algemene maatregel van bestuur
te bepalen dat over vergunningen voor aangewezen categorieën van inrichtingen
op rijksniveau wordt besloten.Mevrouw Vos (GroenLinks):Eerlijk gezegd maakt de minister mij steeds ongeruster. Hij zegt glashelder
dat, als het gaat om de grote infrastructurele projecten en het programma
dat het kabinet voor ogen heeft, de rijksoverheid de touwtjes in handen moet
hebben. Ik denk dan: het gaat niet meer om het behartigen van natuurbelangen
in de Waddenzee, maar men wil ervoor zorgen dat snel en zonder al te veel
gedonder de overheid haar grote werken voor de toekomst kan realiseren. Kortom,
wat kunnen wij in de Waddenzee verwachten? Wat heeft de regering in het achterhoofd?
Is zij van plan om wat zij nu met betrekking tot de Waddenzee
doet, ook toe te passen voor andere provincies enz? Wil zij ook in andere
situaties bevoegdheden terugnemen?Minister Van Aartsen:Voorzitter! Mevrouw Vos holt heel erg door. Er zijn geen andere plannen.
De Kamer heeft in alle openheid de nota van wijziging ten aanzien van dit
artikel gekregen. Men heeft gezien dat ik in de brief van gisteren heb aangegeven
waarom wij een en ander nodig vinden. Naast de Waddenzee heb ik in die brief
de Maasvlakte genoemd. Ik begrijp de achtergrond van de vraag van mevrouw
Vos wel, maar de belangen die hierbij aan de orde zijn, betreffen ook natuurbelangen
die zó zwaar wegen dat ik niet alleen verantwoordelijkheden zie voor
de minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, maar ook bevoegdheden
van andere ministers. Voor een afweging met betrekking tot dergelijke vergunningen
voor dit type grote infrastructurele werken – het gaat niet om klein
grut maar om grote werken – moet met deze methodiek worden gewerkt.Overigens moet ik nog met betrekking tot de Waddenzee opmerken dat uit
het evaluatierapport, waarvoor ook de provincies hebben getekend, blijkt dat
er in wezen geen reden is om over te gaan tot verdergaande decentralisatie.
Het nieuwe gegeven is neergelegd in de brief die het kabinet op Prinsjesdag
de Kamer heeft gezonden; wij vinden het van belang dat juist bij dit type
grote investeringen vanaf het begin de twee belangen goed worden afgewogen.
Niet alleen met het oog op de inhoud maar ook vanwege de doelmatigheid is
het goed dat het Rijk erbij betrokken is op de wijze die in artikel 36 is
aangegeven.Voorzitter! Als het voorstel inzake artikel 36 door de Kamer wordt gevolgd,
zullen de provincies in termen van absolute aantallen de meerderheid van de
vergunningaanvragen voor hun rekening nemen. Met andere woorden; wat dat betreft
verandert er helemaal niets.Mevrouw Swildens heeft de kwestie van de aankoopplicht ter discussie gesteld.
De aankoopplicht in de beschermde natuurmonumenten is een nogal vergaande
zaak. De aanwijzing als natuurmonument vormt al een titel om te kunnen aankopen.
Een plicht lijkt mij niet nodig. Ik voel er meer voor om particulieren te
stimuleren om zelf aan natuurbeheer te doen.Mevrouw Swildens-Rozendaal (PvdA):Misschien moet ik even een misverstand wegnemen. Maandag heb ik wel gevraagd
of een aankoopplicht nuttig zou zijn. Vandaag heb ik het erover gehad dat
de Natuurbeschermingswet de aankooptitel mogelijk maakt, maar dat daarvan
een optimaal gebruik moet worden gemaakt, en niet een terughoudend gebruik,
in het geval men met schadevergoeding niet uit de voeten kan.Minister Van Aartsen:Daarin hebt u op zichzelf gelijk.Mevrouw Swildens-Rozendaal (PvdA):Als u ook vindt dat daarvan optimaal gebruik moet worden gemaakt en dat
men niet terughoudend moet zijn, heb ik een fantastisch antwoord gekregen.Minister Van Aartsen:Hier is kennelijk een misverstand in het geding.Ik kom toe aan de diverse amendementen. Zojuist heb ik er nog een aantal
gekregen. Het amendement op stuk nr. 17 van de leden Passtoors en Swildens-Rozendaal
betreft de toegang van de eigenaar tot een beschermd natuurmonument. Er wordt
een nieuw artikel 39a voorgesteld, inhoudende dat tegen de wil van de eigenaar
de toegang tot een beschermd natuurmonument niet kan worden beperkt of ontzegd.
Tegen deze gedachte heb ik geen bezwaar. Het zelfbeschikkingsrecht van de
eigenaar is belangrijk. Wel moet het duidelijk zijn dat het alleen gaat om
de toegang van de eigenaar tot zijn eigen terrein in het beschermde natuurmonument.
Ik denk dat dit ook de bedoeling is geweest. De vrije toegang van de eigenaar
tot zijn terrein wil ook niet zeggen dat op dat terrein met de Natuurbeschermingswet
strijdige handelingen zouden mogen worden verricht. Dat moet natuurlijk blijven
vaststaan. Ik heb geen bezwaar tegen het amendement. Ik laat het oordeel uiteraard
aan de Kamer over.De heer Van Middelkoop (GPV):Even voor de duidelijkheid: ik meende in de exegese van de minister te
horen dat hij het amendement zo leest, dat de eigenaar zelf moeilijk de toegang
tot het beschermde natuurmonument verboden kan worden. Dat staat er natuurlijk
niet. Er staat dat als de eigenaar het goed vindt iedereen welkom is.Minister Van Aartsen:Tegen de wil van de eigenaar kan de toegang tot een beschermd monument
niet worden beperkt of ontzegd. Ik heb vooral gekeken naar de toelichting,
dat het zelfstandige beschikkingsrecht van de eigenaar blijft gelden. Het
zelfbeschikkingsrecht van de eigenaar zelf is in dit kader dus van belang.De heer Van Middelkoop (GPV):Kortom, als de eigenaar, simpel gezegd, Jan en alleman toelaat en het
hem volledig onverschillig is wat er gebeurt met het beschermde natuurmonument
waar hij eigenaar van is, dan geeft het amendement hem daartoe de vrijheid.Minister Van Aartsen:Nee, want met de wet strijdige handelingen mogen natuurlijk niet worden
verricht. Dat zal ook de achterliggende gedachte van de indieners zijn geweest.
Als het niet zo is, horen wij dat wel in tweede termijn.De heer Passtoors (VVD):Er staat dat niet tegen de wil van de eigenaar hem de toegang kan worden
ontzegd. Het is normaal dat in een gezinssituatie de andere leden van het
gezin ook mee moeten kunnen komen. Het is wel degelijk de bedoeling te voorkomen
dat er strijdige handelingen plaatsvinden. Er kan niet een heel groot feest
worden georganiseerd.De heer Van Middelkoop (GPV):In mijn woorden: Jan en alleman is welkom, als hij zich maar netjes gedraagt.De heer Passtoors (VVD):Zo zou je het kunnen zeggen, uiteraard met toestemming van de eigenaar.Mevrouw Swildens-Rozendaal (PvdA):Voorzitter! In aanvulling op de opmerking van de heer Passtoors: en natuurlijk
met inachtneming van de bepalingen in het beheersplan waarvoor de eigenaar
toestemming heeft gegeven. Mocht hij er bezwaar tegen hebben, op die voorwaarden
 te opereren, dan is er nog de aankooptitel.Minister Van Aartsen:Voorzitter! Met deze uitleg blijft het oordeel van de regering over het
amendement zoals ik het heb gegeven.Dan het amendement van mevrouw Van Ardenne op stuk nr. 15. Daarmee wil
zij een aantal bepalingen uit het wetsvoorstel schrappen die betrekking hebben
op het beschermde landschapsgezicht. Zij vindt deze overbodig, maar ik denk
dat ze juist een stimulans kunnen zijn voor de betrokken bestuurders om hun
beleid te richten op bescherming van waardevolle landschappen. Ik zou het
heel jammer vinden als dit element uit de wet verdween en ik heb ook al in
de schriftelijke voorbereiding aangegeven dat ik aanvaarding van dit amendement
zou willen ontraden.Een gewijzigd amendement van mevrouw Augusteijn gaat over het punt waarnaar
zij zojuist al vroeg, namelijk de voorlopige aanwijzing. Ik vermoed dat de
achtergrond hiervan de zorg is dat een gebied teloorgaat voordat een aanwijzing
is voltooid, vandaar dat zij koppeling met een voorbereidingsbesluit voorstelt.
Nu geeft artikel 46 van de wet de mogelijkheid om een gebied te voorzien van
een internationaal etiket, maar dat wordt er pas "opgeplakt" als het ook daadwerkelijk
van een beschermingsregime is voorzien. En wij hebben er zojuist over gesproken
dat dit nogal eens wat voeten in de aarde heeft. De bescherming bestaat in
de regel uit aanwijzing als beschermd natuurmonument, waarmee de tijd van
een wettelijke procedure gemoeid is. Maar als zou komen vast te staan dat
het misgaat met een gebied, dan fungeert volgens de systematiek van de wet
artikel 21 als een achtervang voor het geheel. Dat artikel biedt de mogelijkheid
van een voorlopige aanwijzing. Overigens geldt zowel voor de gedachte achter
het amendement als voor de voorlopige aanwijzing dat de normale procedure
gevolgd moet worden. Als die niet gevolgd is, wordt er niet voldaan aan internationale
verplichtingen; een gebied moet definitief als beschermd zijn aangewezen.Mevrouw Augusteijn-Esser (D66):Voorzitter! Ik besef uiteraard dat een voorbereidingsbesluit in het kader
van de Wet op de ruimtelijke ordening niet dezelfde bescherming biedt als
wanneer er voldaan is aan wat er in de wet staat. Maar het heeft toch wel
een zekere status, en daar is mijn amendement op gericht.Ik heb nog een vraag aan de minister. Hij zegt dat artikel 21 voldoende
richtlijnen geeft, maar kan dit artikel worden "doorvertaald" in de Vogelrichtlijn
en de Habitatrichtlijn? Ik meen van niet.Minister Van Aartsen:Ik dacht dat het wel zo was, maar ik zal er in tweede termijn nog wel
even op terugkomen. Het gaat mij in ieder geval om het volgende. De criteria
liggen internationaal vast. Er moet sowieso een procedure gevolgd worden om
het gebied te laten aanwijzen als beschermd natuurmonument. Pas als we die
procedure doorlopen hebben, ontstaat het moment waarop er inderdaad sprake
is van een beschermd natuurmonument.Wat mevrouw Augusteijn en mevrouw Swildens beiden, zo dacht ik, in dit
kader zouden willen regelen, is het voorkomen dat een gebied verloedert en
dat er dingen fout gaan, tijdens de loop van die procedure. Ik herinner overigens
nogmaals aan datgene wat ik aan de Kamer heb toegezegd om toch wat vaart in
die procedures te krijgen. Maar als dat probleem optreedt, is naar mijn oordeel –
op het punt waar mevrouw Augusteijn naar vroeg, wil ik nog met zekerheid antwoord
kunnen geven – artikel 21 voldoende. Dat leidt er bij mij toe om tot
het oordeel te komen dat dit amendement overbodig is.Voorzitter! Dan heb ik nog het amendement op stuk nr. 19 voor mij. Ik
denk dat ook daar sprake is van een zeker misverstand, want door de voorlopige
aanwijzing op basis van artikel 21 treden alle rechtsgevolgen van de aanwijzing
onmiddellijk in werking. Dat betekent dat alle mogelijke schadelijke handelingen,
verricht binnen het gebied, verboden worden, tenzij een vergunning is verleend.
Dat volgt rechtstreeks uit artikel 21, samen met, naar ik meen, artikel 36,
lid 1. Het gebied wordt dan, zoals ik zojuist aangaf, beschouwd als –
zij het voorlopig – aangewezen. Voor externe handelingen stelt de wet
de aparte eis dat ze slechts vergunningplichtig zijn, als ze zijn opgenomen
in een limitatieve lijst. Dat geldt ook in het geval van voorlopige aanwijzingen.
Om die reden is in artikel 36, vierde lid, een verwijzing opgenomen naar zowel
het besluit tot voorlopige aanwijzing, als het besluit tot definitieve aanwijzing.Mevrouw Swildens-Rozendaal (PvdA):Voorzitter! Als het zo bedoeld is als de minister zegt, is er niets aan
de hand. Maar dan zou eventueel de wet gerepareerd moeten worden, want naar
mijn gevoel klopt het niet. Immers, in het vierde lid is sprake van juist
bescherming buiten het gebied, zowel in de fase dat de aanwijzing van kracht
is en gewoon geldt, als in de fase van de voorlopige aanwijzing. Daarin wordt
namelijk tot uitdrukking gebracht op welke momenten van aanwijzing die verboden
handelingen buiten het gebied betrekking hebben: zowel wat betreft het besluit
tot aanwijzing, als wat betreft het besluit tot voorlopige aanwijzing. Een
dergelijke terugverwijzing vind je echter nergens ten aanzien van verboden
handelingen binnen het gebied. Wetstechnisch kan ik er derhalve niets anders
van maken dan dat dit over het hoofd is gezien. Als de minister zegt dat dit
wel de bedoeling was, hoor ik dat graag en dan denk ik dat het amendement
dit repareert. Maar naar mijn gevoel klopt het verhaal van de minister niet
met de tekst van de wet.Minister Van Aartsen:Voorzitter! Naar mijn oordeel is, zoals ik het beeld gaf, dit punt geregeld.
Zoals mevrouw Swildens al zei: als het zo is als de minister nu zegt, is er
eigenlijk geen probleem. Ik zou mij dan kunnen voorstellen dat, als dit inderdaad
zo is, het oordeel dat ik over het amendement heb gegeven – het is niet
nodig, omdat het al geregeld is en daarmee is het overbodig – toch zou
kunnen blijven gelden.Mevrouw Swildens-Rozendaal (PvdA):In dát geval. Maar mocht de minister er ook na intern beraad achter
komen dat het amendement niet overbodig is en dat het in feite aangeeft wat
de minister zegt te bedoelen, dan heeft hij er geen bezwaar tegen?Minister Van Aartsen:Voorzitter! Vooralsnog ga ik ervan uit dat wat ik uw Kamer op dit punt
meldde, ook inderdaad juist is. Mocht dit niet het geval zijn, dan heeft de
geachte afgevaardigde uiteraard gelijk want wij beogen samen
op dit punt hetzelfde definitief en goed te regelen.Ik kan overigens, terugkerend naar het vorige amendement, de vraag van
mevrouw Augustijn of artikel 21 kan doorwerken naar artikel 46, kortweg met
"ja" beantwoorden.Voorzitter! Ik meen hiermee de vragen van de Kamer te hebben beantwoord
en ook een oordeel te hebben gegeven over de ingediende amendementen.De voorzitter:Ik stel mij voor, dat de tweede termijn van de Natuurbeschermingswet buitengemeen
kort kan zijn. Tegen degenen die van de tweede termijn gebruik willen maken,
wil ik zeggen dat de spreektijd ten laste gaat van de 3,5 minuten die voor
beide tweede termijnen beschikbaar is.Mevrouw Swildens-Rozendaal (PvdA):Voorzitter! Het zou heel jammer zijn als ik een tweede termijn nodig zou
hebben omdat de minister een vraag van mij is vergeten te beantwoorden. Dit
zou dan van mijn spreektijd afgaan. Misschien mag hij die vraag over de verwijzing
naar de Woningwet dan nog voor de tweede termijn beantwoorden?De voorzitter:U spaart uw tweede termijn, dat is helder.Mevrouw Swildens-Rozendaal (PvdA):Die hebben wij hard nodig en de minister is niet op mijn vraag ingegaan.De voorzitter:Een verzuim van de minister kan nu goedgemaakt worden in deze eerste termijn.Minister Van Aartsen:Dat wil ik graag goedmaken, voorzitter. Het gaat om het punt van de verhouding
tussen die beide wetten.Het opnemen van de bepaling waar de geachte afgevaardigde om vraagt, zal
op deze korte termijn heel moeilijk te realiseren zijn. Ik zal uiteraard hierover
met mijn collega van VROM overleg moeten plegen en dat is tot op heden op
dit punt niet gebeurd. Het gaat om een relatief zware afstemmingsprocedure.
Ik wil eerst onderzoeken of een dergelijke afstemmingsprocedure werkelijk
nodig is, want ik heb nog geen aanwijzingen dat het werkelijk nodig is om
tot een verankerde afstemming over te gaan. Mevrouw Swildens heeft mij een
stukje jurisprudentie aangereikt, maar ik denk dat het goed is om dat stuk
jurisprudentie nog eens op zijn merites te beoordelen.Mevrouw Van Ardenne-van der Hoeven (CDA):Voorzitter! Ik ga alleen nog even in op ons amendement met betrekking
tot de decentrale bevoegdheden bij provincies. Als het gaat om grote infrastructurele
werken, dan vindt de minister het belangrijk om die bij het Rijk te houden.
Alsof wij in Nederland volop bezig zijn om overal in kwetsbare gebieden met
grote infrastructurele werken aan de gang te gaan! Gelukkig is dat niet aan
de orde van de dag. Bovendien kunnen provincies de afweging tussen belangen
voor de economie en die voor het milieu goed zelf maken.Voorzitter! Ik heb ten slotte de eer de Kamer de volgende motie voor te
leggen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende, dat als gevolg van decentralisatie de Waddenprovincies met
uitvoerende taken zoals vergunningverlening zijn belast;verzoekt de regering in overleg met de betrokken provincies te komen tot
een eenduidig uitgiftepunt voor vergunningverlening,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Van Ardenne-van der Hoeven. Naar
mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 21 (23580).De heer Passtoors (VVD):Voorzitter! Ik dank de minister voor zijn beantwoording en voor het feit
dat hij geen bezwaar heeft tegen ons amendement.Ik heb nog een vraag met betrekking tot artikel 40 en de daarin genoemde
maatregelen. Is dat een vorm van bestuursdwang, waarbij bezwaar en beroep
mogelijk is?Mevrouw Vos (GroenLinks):Voorzitter! De minister heeft ons een toezegging gedaan over een programma
voor aan te wijzen biotopen. Ik proef echter een beetje terughoudendheid in
zijn antwoord. Misschien is dat niet terecht, maar toch wil ik ter aansporing
een motie voorleggen. Ik doe dat mede namens collega Stellingwerf.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende, dat uit de EG-Vogelrichtlijn en jurisprudentie van het Europese
Hof van Justitie voor de regering de verplichting voortvloeit zich bij aanwijzingen
van gebieden van communautair belang door natuurwetenschappelijke criteria
te laten leiden;overwegende, dat binnen bepaalde biotoopgroepen een onvoldoende aantal
gebieden als "speciale beschermingszone" in de zin van de Vogelrichtlijn is
aangewezen en dat daarmee de vereiste gevarieerdheid van leefgebieden niet
is gewaarborgd;verzoekt de regering de Kamer een uitvoeringsprogramma (inclusief tijdpad)
over te leggen waarin, met inachtneming van de genoemde verplichting, een
kwalitatief evenwichtig samengestelde lijst van onder de Vogelrichtlijn aan
te wijzen gebieden is opgenomen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden M.B. Vos en Stellingwerf. Naar
mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 22 (23580).Minister Van Aartsen:Voorzitter! De motie van mevrouw Van Ardenne behelst in wezen het overgaan
tot één loket voor de vergunningverlening. Zo zie ik die motie.
Ik geloof dat dit uit een oogpunt van efficiency een uitstekende
gedachte is. Ik kan dan ook namens de regering zeggen dat deze motie op geen
enkel bezwaar onzerzijds stuit.De geachte afgevaardigde mevrouw Vos heeft mij goed begrepen. Zij heeft
mij echter niet begrepen als zij stelt dat er weer sprake zou zijn van enige
terughoudendheid. Maar gegeven de mores tussen regering en Staten-Generaal,
lijkt het mij heel goed dat de minister van LNV op dit punt achter de broek
wordt gezeten.Aangezien ik op dit moment niet zelf over de tekst van artikel 40 beschik,
verkeer ik enigszins in onzekerheid of ik volmondig "ja" kan antwoorden op
de vraag van de heer Passtoors. Dat durf ik op dit moment niet voor mijn rekening
te nemen, voorzitter.De voorzitter:Hoeveel tijd hebt u nodig om tot volstrekte zekerheid te komen?Minister Van Aartsen:Ik denk dat ik dat antwoord hedenavond kan geven, voorzitter!De voorzitter:Uitstekend!De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, volgende week te stemmen.Daartoe wordt besloten.De vergadering wordt van 18.45 uur tot 20.15 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19971998-582-591.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl