Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Gemeentelijke herindeling in het samenwerkingsgebied 's-Hertogenbosch (23712)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1994-1995, pag. 1307-1312

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

30-05-1995

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

nr. 32, pagina 1307-1312

30-05-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 23712Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Wet individuele huursubsidie (opname van een tegemoetkoming voor huishoudens die de effecten van maatregelen in de kinderbijslag ondervinden) (24079)Pagina 1324-1325
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Balansverkorting geldelijke steun volkshuisvesting (23817)Pagina 1312-1324
Behandeling van de volgende voorstellen van de commissie voor de Verzoekschriften: het adres van M.J. van Neutegem te H., met betrekking tot kwijtschelding van een belastingschuld (Gedrukt stuk Eerste Kamer, 1994-1995, nr. V); het adres van J.M.B.A.C. Goijaerts te S., met betrekking tot het aanmerken van stakingswinst als vervangingsreserve (Gedrukt stuk Eerste Kamer, 1994-1995, nr. VI); het adres van P.W. te H., met betrekking tot kwijtschelding van een belastingschuld (Gedrukt stuk Eerste Kamer, 1994-1995, nr. VII)Pagina 1307-1307
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs en van enkele andere wetten inzake samenvoeging van de schoolsoorten onderwijs aan blinde kinderen en onderwijs aan slechtziende kinderen tot de schoolsoort onderwijs aan visueel gehandicapte kinderen (24136)Pagina 1307-1307
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Gemeentelijke herindeling in het samenwerkingsgebied 's-Hertogenbosch (23712)Pagina 1307-1312
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van onder meer de Wet op de studiefinanciering en de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek in verband met de invoering van de prestatiebeurs, de vorm van de toelage en de leeftijd waarop aanspraak op studiefinanciering in het hoger onderwijs ontstaat (24094)Pagina 1332-1370
32ste vergadering; 30 mei 1995Pagina 1307-1307
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Gemeentelijke herindeling in het samenwerkingsgebied 's-Hertogenbosch (23712)Pagina 1325-1332

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: 
 
 het wetsvoorstel Gemeentelijke herindeling in het samenwerkingsgebied 's-Hertogenbosch
(23712).
 
 
 
 
 
 (Zie vergadering van 29 mei 1995.)
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt hervat.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Van de Vondervoort:
 
 Mijnheer de voorzitter! Centraal in de inbreng in eerste termijn van uw
Kamer stonden twee vragen. In de eerste plaats was dat de vraag, of sprake
is van een zich wijzigend herindelingsbeleid en, zo ja, welke consequenties
dat heeft voor dit en voor toekomstige herindelingsvoorstellen. In de tweede
 plaats was dat de vraag, of het aanbrengen van wijzigingen,
zoals in het voorliggende voorstel, zich verdraagt met de wet ARHI. Het lijkt
mij goed, eerst op deze meer algemene en deels principiële kwesties in
te gaan. Daarna zal ik de diverse concrete vragen beantwoorden.
 
 In de nota naar aanleiding van het verslag bij de begroting van Binnenlandse
Zaken in het vergaderjaar 1986-1987 en in de memorie van antwoord bij het
wetsvoorstel Gemeentelijke herindeling van de Midden-Betuwe, heeft de toenmalige
regering het beleid met betrekking tot gemeentelijke herindelingen geschetst.
Centraal in de overwegingen stond de opvatting, dat het met name de lokale
overheid is, die een centrale rol in de bestuurlijke organisatie dient te
hebben en te houden, juist door de functie die de gemeente ten opzichte van
burgers en samenleving vervult. Knelpunten die een goede vervulling van die
functie in de weg staan, moeten kunnen leiden tot herindeling van gemeenten.
Knelpunten die toen in een niet-limitatieve opsomming zijn genoemd, hebben
betrekking op juridisch-bestuurlijke, sociaal-geografische, financieel-economische
en ruimtelijke problemen. Daarnaast zijn overwegingen genoemd die betrekking
hebben op de kwetsbaarheid van gemeenten in hun bestuurlijke en ambtelijke
mogelijkheden, en op de relatie met en de onderlinge afhankelijkheid van gemeenten
ten opzichte van elkaar. In die tijd zijn inderdaad inwonersaantallen van
6000 tot 8000 genoemd als indicatoren voor het niet zelfstandig kunnen voortbestaan
van gemeenten, omdat in die gevallen in de regel de kwetsbaarheid te groot
werd geoordeeld.
 
 Tegelijkertijd kan worden vastgesteld, dat ook toen die kwetsbaarheid
één van de overwegingen was, op grond waarvan tot herindeling
besloten zou kunnen worden. Ook andere knelpunten waren toen al nadrukkelijk
in beeld. In de Tweede Kamer is bij de behandeling van het wetsvoorstel Herindeling
Noord-Brabant-noordoost in de argumentatie bij de besluitvorming en in die
besluitvorming zelf heel nadrukkelijk zichtbaar gemaakt, dat de Tweede Kamer
een ruimere interpretatie van de beleidsuitgangspunten voor ogen stond dan
de provincie Noord-Brabant en het kabinet in hun voorstellen hadden gegeven.
Deze lijn is in de Eerste Kamer geaccepteerd en gevolgd.
 
 Ik ben van mening dat op grond van de in 1986/1987 gegeven beleidsuitgangspunten
en criteria een ruimere interpretatie mogelijk is. De Tweede Kamer heeft die
lijn bij de behandeling van dit wetsvoorstel consistent doorgezet. Daarbij
wil ik wel erkennen dat, gezien de omvang van het centraal stedelijk gebied
dat hierbij betrokken is, makkelijk het beeld kan ontstaan dat dit iets geheel
nieuws onder de zon is. Maar wanneer dit voorstel wordt gelegd naast eerder
in de Tweede Kamer gegeven overwegingen en gedane uitspraken, kan dat beeld
mijns inziens geen stand houden.
 
 Ik roep niet zo heel makkelijk externe deskundigen te hulp in een kwestie,
die op de eerste plaats tussen regering en Eerste en Tweede Kamer moet worden
uitgediscussieerd, maar in dit verband is de commissie-Schampers toch illustratief.
Deze commissie heeft als externe adviescommissie veel voorbereidend werk gedaan
ten behoeve van de herindelingsvoorstellen in Noord-Brabant. Deze commissie
heeft in haar taakopdracht nadrukkelijk vastgesteld, te blijven binnen de
door de provincie Noord-Brabant en de rijksoverheid gegeven criteria en randvoorwaarden.
Met inachtneming daarvan is "Schampers" tot het advies gekomen, dat Den Bosch
en Rosmalen, en overigens ook Vught, samengevoegd zouden moeten worden.
 
 De overwegingen die zijn gegeven voor het samenvoegen van Den Bosch en
Rosmalen zijn de volgende. De inwoners van Den Bosch en Rosmalen maken deel
uit van dezelfde stedelijke samenleving. De bevolking van beide gemeenten
vormt in maatschappelijk, cultureel en sociaal-economisch opzicht een duidelijke
eenheid. De groei van Rosmalen is vooral veroorzaakt door overloop uit Den
Bosch, en de bevolking van Rosmalen bestaat voor een belangrijk deel uit personen
die in Den Bosch werken. De nauwe relatie tussen beide gemeenten is uiterlijk
waarneembaar nabij Hintham, waar de bebouwing van Rosmalen en Den Bosch in
elkaar overlopen. Rosmalen en Den Bosch maken deel uit van het centraal stedelijk
gebied. De huidige gemeentegrens tussen Den Bosch en Rosmalen bemoeilijkt
een ontwikkeling van het stedelijk gebied als samenhangend geheel, en leidt
tot onevenwichtigheid in maatschappelijk en financieel opzicht. Bewoners van
Den Bosch en Rosmalen worden beperkt in hun mogelijkheden tot democratische
invloed en controle op de ontwikkeling van het stedelijk gebied als geheel.
 
 Vervolgens hebben gedeputeerde staten, aansluitend op de argumentatie
van de commissie-Schampers en de rijkscriteria, voorgesteld om Den Bosch en
Rosmalen samen te voegen. In het voorontwerp-herindelingsplan worden door
gedeputeerde staten twee algemene elementen geformuleerd, die van toepassing
zijn op de samenvoeging van Den Bosch en Rosmalen. In de eerste plaats is
dat bijzondere aandacht voor gemeenten die in breed opzicht een functie vervullen
voor een groter gebied dan de eigen gemeente. Deze gemeenten zijn trekkers
voor regionale ontwikkelingen op velerlei gebied. Met name deze gemeenten
dienen in overeenstemming met hun functie te beschikken over voldoende ruimte
voor locaties voor woningbouw, bedrijfsterreinen en stedelijke voorzieningen,
die op eigen grondgebied moeten kunnen worden gerealiseerd. Er dient een dusdanig
draagvlak te zijn, dat zij hun stedelijke functies in stand kunnen houden,
dan wel kunnen versterken.
 
 Een tweede overweging is, dat het lokaal bestuur in stedelijke gebieden
voldoende armslag moet hebben. Bij de behartiging van primaire stedelijke
functies behoort het bestuur niet voortdurend te worden geconfronteerd met
verbrokkelde bevoegdheden over verscheidene autonome gemeenten, die uiteraard
allereerst hun eigen lokale belangen hebben te verdedigen. De huidige gemeentegrenzen
zijn in veel stedelijke gebieden oorzaak van een institutioneel gebrek aan
slagvaardig bestuur voor zaken die het stedelijk gebied als geheel raken.
Indien tussen centrum en randgemeenten sprake is van een zo sterke verwevenheid
van belangen en bevoegdheden, en indien de bebouwing van gemeenten reeds nu
in elkaar overloopt, dan wel het ontstaan van een aaneengesloten bebouwd gebied
in de nabije toekomst is te voorzien, moet worden bezien of een ook op zichzelf
goed functionerende randgemeente moet worden samengevoegd
met de centrumgemeente. Tot zover het college van gedeputeerde staten van
Noord-Brabant.
 
 Dat provinciale staten van Noord-Brabant vervolgens de keuze van het college
van GS om op grond van deze argumenten Rosmalen en Den Bosch samen te voegen
niet hebben gevolgd, is mijns inziens eerder een illustratie van de Brabantse
politieke verhoudingen dan dat het als bewijs kan worden aangevoerd voor het
niet binnen de criteria passen van het aan de orde zijnde voorstel. Overigens
heeft op 21 juni 1993 in provinciale staten van Noord-Brabant een beleidsdebat
over bestuurlijke vernieuwing plaatsgevonden. Provinciale staten hebben een
motie aangenomen waarin zij uitspreken: 
 
 
 - dat de grote stedelijke
gemeenten in Noord-Brabant over de nodige ruimte behoren te beschikken om
voor langere tijd – namelijk 25 jaar – aan hun taken te kunnen
voldoen, onder andere op het gebied van wonen, werken, strategische functies
en voorzieningen;
 
 
 - dat in het landelijk gebied krachtige, onderling
evenwichtige gemeenten noodzakelijk zijn, die de belangen van het landelijk
gebied op een evenwichtige wijze kunnen behartigen en tevens in staat zijn
tot een vruchtbaar samenspel met de verstedelijkte gemeenten;
 
 
 - dat
de kleine centrumgemeenten, indien noodzakelijk, een logische opschaling ondergaan
met meer betekenis dan tot dusver in de desbetreffende voorstellen het geval
is geweest;
 
 
 - dat overigens een beperkt aantal gemeenten moet ontstaan
die als partners in de regio met elkaar kunnen functioneren;
 
 
 - en
dat met inachtneming daarvan het gemeentelijk herindelingsbeleid moet worden
bijgesteld en dat de voorstellen van gedeputeerde staten daaraan zullen worden
getoetst.
 
 
 
 Voorzitter! In de latere voorstellen van provinciale staten van Noord-Brabant
is ook zichtbaar dat zij in hun interpretatie van landelijke en provinciale
criteria iets verder gaan dan bij noordoost en ook bij Den Bosch en omgeving
het geval was.
 
 De argumenten van de commissie-Schampers en van het college van GS in
Noord-Brabant met betrekking tot de samenvoeging van Den Bosch en Rosmalen
kan ik delen. Nader uitgewerkt en gespecificeerd, maar ook genuanceerd in
hun toepassing op sterk verstedelijkte gebieden, op gemeenten met een regionale
centrumfunctie en meer landelijke gemeenten, zal dat in de toegezegde notitie
over herindelingsbeleid aan de orde komen, opdat ook de reikwijdte van de
interpretaties en een aantal aanvullingen met betrekking tot het herindelingsbeleid
in relatie tot de notitie Vernieuwing bestuurlijke organisatie als meer expliciet
beleidskader voor gemeentelijke herindelingen kunnen fungeren. Dit geldt dan
uiteraard niet alleen voor Noord-Brabant.
 
 Het wetsvoorstel inzake de herindeling van Den Bosch en omgeving is onder
de politieke verantwoordelijkheid van mijn ambtsvoorganger en het vorige kabinet
ingediend bij de Tweede Kamer. Ik heb, alles afwegend, de conclusie getrokken
dat, gezien het zeer lange voortraject van dit wetsvoorstel en het stadium
van besluitvorming waarin het zich bij mij aantreden bevond, afwikkeling van
het wetsvoorstel bestuurlijk de meest verantwoorde oplossing was. Ik heb er
dan ook niet voor gekozen om, op grond van de mij voor ogen staande ruime
interpretatie van de herindelingscriteria aangevuld met overwegingen van algemeen
VBO-beleid, het wetsvoorstel te wijzigen. In de nota van wijziging heb ik
dan ook slechts die voorstellen opgenomen waarvan op grond van de inbreng
van de Tweede Kamer duidelijk was, dat in meerderheid een wijziging werd voorgestaan.
Het zal uit mijn betoog tot nu toe hopelijk duidelijk zijn geworden dat de
door de Tweede Kamer gewenste wijzigingen passen in het door mij voorgestane
beleid. Een volledige toetsing – waar ik weloverwogen niet voor heb
gekozen – zou overigens meer wijzigingen te zien hebben gegeven.
 
 Voorzitter! Ik rond het eerste deel van mijn betoog af met een enkele
opmerking over de wet ARHI. Net zo goed als er interpretatieruimte is bij
het beleid inzake de criteria voor herindelingen is er interpretatieruimte
bij het begrip "terughoudende toetsing". Het is de wetgever zelf die daaraan
inhoud geeft. Nog even los van de vraag of de wetgever zich terughoudende
toetsing zou moeten opleggen bij het maken van wetsvoorstellen, past het mijns
inziens zelfs bij een terughoudende toetsing om te beoordelen of het beoogde
beleid in voldoende mate in de voorstellen tot uitdrukking is gebracht. In
de Tweede Kamer en vervolgens in het kabinet is geoordeeld, dat dit niet het
geval is. Dan ligt een wijziging in de rede. Dat neemt niet weg dat de huidige
procedure voor betrokken gemeenten gemakkelijk de situatie kan opleveren waarin
eerst gedeputeerde staten, daarna provinciale staten, kabinet en Kamers verschillende
oordelen kunnen geven. Ik erken dat het niet bevorderlijk is voor het herindelingsproces
en beraad mij dan ook op de procedure en de mogelijke consequenties voor de
wet ARHI, zoals ik ook in de memorie van antwoord al heb aangegeven.
 
 Voorzitter! Ik ga nu in op de meer concrete vragen en opmerkingen. Ik
hoop dat ik op de meer algemene vragen over het herindelingsbeleid, zoals
mevrouw Ermen en anderen die hebben gesteld, in voldoende mate ben ingegaan.
Ter voorkoming van misverstanden in dit verband nog een korte reactie op het
betoog van mevrouw Van der Wiel. Zij citeerde prof. Hoogerwerf bij zijn afscheid
van de universiteit van Twente. Dit citaat luidde: "Opmerkelijk is de voorkeur
voor grootschaligheid die zich van vele politici, wellicht bij gebrek aan
idealen, heeft meester gemaakt." Uit de context waarin mevrouw Van der Wiel
dit citaat plaatste, zou kunnen worden afgeleid dat ook mij die schoen zou
passen. Als zij dat zo heeft bedoeld, is er wat mij betreft sprake van een
misverstand. Grootschaligheid is niet mijn ideaal. Het gaat mij om sterke
gemeenten die aanspreekbaar zijn op zaken die burgers direct aangaan. Het
vergroten van bepaalde gemeenten kan de uitkomst zijn van de nadere uitwerking
van dit uitgangspunt, maar is zeker niet een vooropgezet doel. Grootschaligheid
is trouwens niet in alle omstandigheden met dezelfde inwonersaantallen of
vierkante kilometers te definiëren. Het vergroten van gemeenten kan er
in stedelijke en landelijke gebieden zeer verschillend uitzien, en dat moet
vooral ook zo blijven. Herindeling is een middel en geen doel. Daarom moet
ook in stedelijke gebieden steeds zorgvuldig worden afgewogen of samenvoeging
van een rand- met een centrumgemeente het beoogde doel dichterbij kan brengen.
In de discussies over en rond Breda en Tilburg bijvoorbeeld wordt die nuance naar mijn mening door sommigen te weinig aangebracht.
 
 In antwoord op vragen van onder anderen de heer Talsma kan ik meedelen
dat ik nog geen beslissingen hierover heb genomen. Op dit moment wordt nog
een aantal gemeenten door mij gehoord en daarna maak ik de balans op. In de
planning is voorzien dat voor het zomerreces een wetsvoorstel aan de Raad
van State kan worden aangeboden. Dit geldt ook voor de discussie over Heusden,
Vlijmen en Drunen, waar mevrouw Ermen naar gevraagd heeft. Ik heb inmiddels
met de gemeentebesturen van deze gemeenten en van Den Bosch overleg gevoerd.
Dit had ik ook al aangekondigd. Op basis van de uitkomst van het door de provincie
Noord-Brabant gehouden onderzoek en de uitkomst van de informatieve gesprekken
met de betrokken gemeenten, beraad ik mij momenteel op een definitief voorstel.
Ik kan daarover in dit stadium geen mededelingen doen anders dan dat ik hieraan
in hetzelfde wetsvoorstel inzake Brabant aandacht zal besteden.
 
 Mevrouw Ermen heeft gevraagd naar de stand van zaken met betrekking tot
de ambtelijke reorganisatie in verband met Den Bosch en Rosmalen. De verantwoordelijkheid
hiervoor ligt bij de betrokken gemeenten. Ik moet op afstand oordelen. Gevraagd
en ongevraagd, komt er overigens wel informatie mijn kant op. Ik heb de indruk
dat er weliswaar af en toe lastige kwesties zijn op te lossen, maar dat voor
beide gemeenten geldt dat er constructief en loyaal wordt gewerkt aan de opbouw
van een nieuwe, samengevoegde ambtelijke organisatie.
 
 De heer Talsma heeft de samenvoeging van Den Bosch en Rosmalen willekeurig
genoemd, onder verwijzing naar het advies van de commissie-Van Splunder. Ik
hoop in mijn algemene antwoord te hebben aangegeven dat dit naar mijn oordeel
niet willekeurig is gebeurd, maar misschien is het goed, nog even in te gaan
op dit advies. De commissie-Van Splunder heeft indertijd geen bezwaar tegen
de procedure vastgesteld. Zij heeft overwegend bezwaar gehad tegen de motivering
van het herindelingsplan wat betreft de grenswijzigingen Rosmalen-noord en
Hintham en heeft dat inconsistent en onevenredig genoemd. Kortom, de commissie
heeft geoordeeld dat er ontoereikend is gemotiveerd en onvoldoende draagkrachtig.
Mijn ambtsvoorganger, die daar gezien de opvattingen van het vorige kabinet
met betrekking tot gemeentelijke herindelingen toch absoluut als zorgvuldig
in kan worden beoordeeld, heeft toen gezegd: anders dan de commissie-Van Splunder
ben ik van oordeel dat gedeputeerde staten in redelijkheid tot dit voorstel
hebben kunnen komen. Op grond van de argumenten en de gevolgde procedure meen
ik dat dit een terecht oordeel van mijn ambtsvoorganger was.
 
 Mevrouw Ermen heeft ten aanzien van de samenvoeging van Esch, Haren en
Helvoirt nog enige uitleg gevraagd over hetgeen in de memorie van antwoord
heeft gestaan wat betreft Drunen en Udenhout. Zij meende dat mogelijk was
bedoeld Drunen en Heusden. Dat is niet het geval. Ik heb in de memorie van
antwoord willen aangeven dat ik slechts bereid was om over de grens van het
herindelingsgebied te kijken als in het voortraject van de herindeling sprake
zou zijn van een grensoverschrijdende relatie. Een dergelijke relatie is mij
met betrekking tot de nieuwe gemeente Haren ten opzichte van de buurgemeenten
Drunen en Udenhout niet gebleken. Ik heb hiermee aangesloten bij een vraag
van de leden van de fractie van de PvdA in de Tweede Kamer, die in de nota
naar aanleiding van het verslag vroegen waarom een keuze voor de te vormen
gemeente, die het beheer zou krijgen over het natuurgebied tussen Helvoirt,
Udenhout en Drunen – de Loonse en Drunense duinen – negatief was
uitgevallen.
 
 Mevrouw Van der Wiel heeft gevraagd waarom gekozen is voor de samenvoeging
van Boxtel en Liempde en niet voor Sint-Oedenrode en Liempde. Met haar 4000
inwoners is de landelijke gemeente Liempde te klein om zelfstandig te kunnen
voortbestaan. Daarom stelden gedeputeerde staten voor de gemeente Liempde
samen te voegen met Boxtel. Argumenten voor een combinatie met Boxtel zijn
kort samengevat de volgende. Met een samenvoeging van Liempde met Boxtel wordt
een regionale centrumgemeente versterkt, zodat de centrumgemeente in staat
wordt gesteld grote investeringen te doen die naar de mening van gedeputeerde
staten ten nauwste samenhangen met de regionale functie van Boxtel. Een ander
argument is de overwegende oriëntatie van de bevolking van Liempde op
Boxtel en de geringe afstand tussen de beide hoofdkernen. Daarnaast heeft
de gemeente Boxtel veel ervaring met het beheer van natuurgebieden. De argumenten
voor de combinatie Boxtel/Liempde liggen op zichzelf dichtbij die van Liempde/Sint-Oedenrode.
In beide gevallen wordt de zwakke positie van Liempde versterkt. Het is in
de gegeven situatie dan ook op zijn plaats de positie van de mogelijke partners
in de overwegingen te betrekken. In het geval Liempde overgaat naar het op
grotere afstand liggende Sint-Oedenrode wordt daarmee een plattelandsgemeente
versterkt waarvoor deze versterking, gezien de haar opgedragen taken, niet
strikt noodzakelijk is. Wordt Liempde daarentegen bij Boxtel gevoegd, dan
wordt daarmee een regionale centrumgemeente versterkt. Bij deze gemeente,
die bijvoorbeeld na Den Bosch de belangrijkste werkgelegenheidsfunctie in
de regio vervult, past een dergelijke versterking zeer goed bij de uitgangspunten
van het wetsvoorstel.
 
 Mevrouw Van der Wiel oordeelde ook dat Schijndel niet erg versterkt uit
de herindelingsstrijd is gekomen. Schijndel is een gemeente met ongeveer 22.000
inwoners en zij heeft een subregionale functie. Een voorstel dat van het begin
af aan door mij voorbereid was, had er mogelijk voor deze gemeente anders
uitgezien. Maar ik acht, gezien de overwegingen die ik in het begin gaf en
met inachtneming van de provinciale verantwoordelijkheid, de positie van deze
gemeente aanvaardbaar.
 
 De heren Postma, Holdijk, Pitstra en Talsma zijn ingegaan op de keuze
met betrekking tot Berlicum. Waarom wordt Berlicum opgeheven? Allereerst heeft
de Tweede Kamer bij de behandeling van het herindelingsvoorstel voor Noord-Brabant-noordoost
in een motie over Berlicum aangegeven dat naar de mening van de meerderheid
van de Tweede Kamer de zelfstandige positie van Berlicum nadrukkelijk diende
te worden betrokken bij een samenvoeging Heesch, Nistelrode en Heeswijk-Dinther.
Na een nader onderzoek hebben gedeputeerde staten van Noord-Brabant
noch mijn ambtsvoorganger het indertijd noodzakelijk geacht om op de zelfstandigheid
van Berlicum in te gaan. De motie van de Tweede Kamer sloot aan bij mijn visie
over de gewenste schaal van gemeenten, waarbij gemeenten in staat zijn de
naar hun aard lokale taken zoveel mogelijk zelfstandig te vervullen, onafhankelijk
van regionale samenwerkingsvormen.
 
 Nadat een meerderheid van de Tweede Kamer in het verslag had aangegeven
dat de zelfstandigheid van Berlicum niet langer gewenst was, heb ik gemeend
de samenvoeging van Berlicum en Sint-Michielsgestel te moeten voorstellen.
De leden van de fractie van de VVD vroegen mij daarbij waarom er voor een
plotselinge samenvoeging met Sint-Michielsgestel is gekozen. Los van de suggesties
die de leden van de fracties van VVD en D66 in de Tweede Kamer voor deze samenvoeging
deden, is deze variant in 1993 ook voorwerp van onderzoek geweest van mijn
ambtsvoorganger. Zij heeft destijds diverse samenvoegingsvarianten voor Berlicum
verkend en daartoe onder meer overleg gevoerd met de gemeenten Den Dungen
en Sint-Michielsgestel. Ik meen dan ook dat de op dit punt gemaakte afweging
een verantwoorde is.
 
 De heer Talsma heeft gevraagd waarom niet het gebied ten noorden van het
afwateringskanaal gekozen is voor ruimtelijke uitbreiding van Den Bosch. Hij
vroeg zich af waarom niet gekozen is voor de westelijke of noordwestelijke
richting in plaats van voor de uitbreiding van Den Bosch in de richting van
Rosmalen-noord. De ruimtelijke uitbreidingsmogelijkheden en ontwikkelingsrichtingen
van Den Bosch zijn vastgesteld in het provinciale streekplan van juli 1992
en zijn later uitgewerkt in het Uitwerkingsplan stadsregio Den Bosch van december
1994. De bevoegdheid om de ruimtelijke inrichting van een gebied vast te stellen
berust bij de provincie. In het recent vastgestelde uitwerkingsplan Den Bosch
heeft het provinciebestuur gekozen voor verstedelijkingslocaties in Rosmalen-noord
en Empel. Het hele gebied ten noorden van het afwateringskanaal, dus niet
alleen het natuurreservaat de Moerputte, is natuurkerngebied. Met de bestemming
van dit gebied tot natuurkerngebied wordt een duurzame instandhouding en ontwikkeling
van de natuur en verbetering van de milieu-omstandigheden beoogd. In een dergelijk
gebied mag niet gebouwd worden. Het is uitdrukkelijk de bedoeling van het
provinciebestuur om ook in het centraal stedelijk gebied groenvoorzieningen
mogelijk te maken of in stand te houden. Dit natuurkerngebied draagt in het
centraal stedelijk gebied bij tot de kwaliteit van het wonen en werken.
 
 Het gebied ten noorden van Vlijmen en ten noordoosten van Haarsteeg vormt
geen zoekruimte voor grote woonwijken en bedrijventerreinen. Wel hebben deze
gemeenten binnen de stadsregio een taak bij de opvang van bijzondere woon-
en werkfuncties die weinig ruimte vragen en vervullen zij een belangrijke
functie voor openluchtrecreatie. In het gebied ten noorden van Vlijmen is
daarnaast nog sprake van enige concentratie van glastuinbouw. Het grenst aan
een concentratiegebied voor glastuinbouw in het streekplan. Ook in het uitwerkingsplan
Den Bosch is het gebied aangewezen als ontwikkelingslocatie voor glastuinbouw
en tevens vollegronds groenteteelt. Ik meen dat ook deze overwegingen ertoe
leiden dat de afweging zoals hier gemaakt de voorkeur verdient boven andere.
 
 De heer Postma heeft opgemerkt dat artikel 20 van de herindelingswet in
strijd is met artikel 23 van de Grondwet, omdat daarin wordt gesproken over
stichtingsnormen voor basisscholen. Vergelijk artikel 56 van de Wet op het
basisonderwijs, waarin wordt gesproken over stichtingsnormen voor gemeenten.
In artikel 20 van het voorstel voor de herindelingswet is bepaald dat de minister
van OCW op de wijze zoals aangegeven in de Wet op het basisonderwijs de stichtings-
en opheffingsnormen voor scholen voor basisonderwijs voor de bij de herindelingswet
betrokken gemeenten vaststelt. Op grond van artikel 56 van de WBO wordt een
bijzondere school in het Plan van scholen opgenomen als aannemelijk is dat
zij binnen en gedurende een aantal jaren zal voldoen aan de voor de gemeente
geldende stichtingsnormen. In artikel 54 van de WBO wordt die norm ook op
openbare scholen van toepassing verklaard.
 
 Uit het voorgaande blijkt dat het in de WBO evenals in artikel 20 van
de herindelingswet gaat om de stichtingsnorm voor de basisscholen in een gemeente.
Het verschil tussen artikel 20 van de herindelingswet en artikel 56 van de
WBO is dat alleen in het eerstgenoemde artikel expliciet is vermeld dat het
een norm is voor basisscholen. Dat blijkt in de wet WBO reeds uit de context,
zodat een afzonderlijke vermelding daarin niet nodig is.
 
 In het antwoord op de schriftelijke vraag van de leden van de CDA-fractie
is vermeld dat in de WBO kortheidshalve zowel voor het openbaar onderwijs
als voor het bijzonder onderwijs wordt gesproken over stichtings- en opheffingsnormen.
Dat is misschien een niet zo handige formulering, maar zoals uit het antwoord
op de eerdere vragen moge blijken, wordt ook in de WBO voor het bijzonder
onderwijs gesproken over stichtingsnormen, zie artikel 56. In artikel 107
van de WBO is vermeld dat de bekostiging van een bijzondere school wordt beëindigd
en een openbare school wordt opgeheven als het aantal leerlingen gedurende
een aantal jaren minder heeft bedragen dan de opheffingsnorm. Ook de term
"opheffingsnorm" wordt derhalve in de WBO zowel voor het bijzonder als het
openbaar onderwijs gebruikt. Voorzitter! Ik meen daarmee dat de teksten over
dit onderwerp in het wetsvoorstel en de toelichtingen daarop in voldoende
mate recht doen aan zowel de Grondwet als de WBO. Ik meen dan ook dat het
aan de orde zijnde voorstel gehandhaafd kan worden.
 
 Voorzitter! Ik wil het in eerste termijn hierbij laten.
 
 
 
 
 
 De heer Talsma (VVD):
 
 Voorzitter! Ik heb aan het eind van mijn betoog de staatssecretaris gevraagd
of zij bereid is, dit voorstel aan te houden tot na de behandeling in beide
Kamers der Staten-Generaal van een notitie over de bestuurlijke herziening.
Graag krijg ik nog antwoord op deze vraag.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Van de Vondervoort:
 
 Voorzitter! Ik heb in mijn beantwoording aangegeven dat ik ervoor heb
gekozen om ten aanzien van het wetsvoorstel Den Bosch en omgeving de bestuurlijke
weg te vervolgen. Als er na mijn beantwoording in de Kamer behoefte bestaat
 aan uitstel, hoor ik dat in tweede termijn wel.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Er is gevraagd om een mogelijkheid voor beraad. Ik stel voor, aan dat
verzoek te voldoen en de beraadslaging over dit wetsvoorstel te schorsen tot
na afhandeling van wetsvoorstel 23817. Dit betekent dat het wetsvoorstel na
de lunchpauze weer aan de orde zal zijn.
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt geschorst.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt van 10.35 uur tot 11.00 uur geschorst.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19941995-32-1307-1312.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl