Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Huurprijzenwet woonruimte in verband met dure woonvoorzieningen voor gehandicapten (24076)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 305-314

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

28-09-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 6, pagina 305-314

28-09-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 24076Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van artikel 40 van de Wet financiering volksverzekeringen (24096) het wetsvoorstel Wijziging van de Wet aansprakelijkheidsverzekering motorrijtuigen in verband met aanvulling van de Boeken 3, 6 en 8 van het Burgerlijk Wetboek met regels betreffende de aansprakelijkheid voor gevaarlijke stoffen en verontreiniging van lucht, water of bodem (24177);het wetsvoorstel Wijziging van de Wet van 28 oktober 1987 (Stb. 484), houdende regelen inzake de bescherming van oorspronkelijke topografieën van halfgeleiderprodukten (24208)Pagina 305-305
Vragen van De Hoop Scheffer aan de minister van Defensie over berichten in de pers inzake het opstellen van een lijst van gewonde Bosniërs door DutchbatPagina 322-328
Voortzetting van de behandeling van het voorstel van Rijkswet Wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap (23594, R1496)Pagina 314-321
Regeling van werkzaamhedenPagina 321-322
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Huurprijzenwet woonruimte in verband met dure woonvoorzieningen voor gehandicapten (24076)Pagina 305-314
6de vergadering; 28 september 1995Pagina 305-305

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 58 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de behandeling van: 
 
 het wetsvoorstel Wijziging
van de Huurprijzenwet woonruimte in verband met dure woonvoorzieningen voor
gehandicapten (24076).
 
 
 
 
 
 De algemene beraadslaging wordt geopend.
 
 
 
 
 
 De heer Biesheuvel (CDA):
 
 Voorzitter! De staatssecretaris zegt het zo mooi in de nota naar aanleiding
van het verslag: het wetsvoorstel beoogt een lacune op te vullen die is ontstaan
bij de invoering van de Wet voorzieningen gehandicapten. De Kamer moet vooral
niet de indruk hebben, dat hij een beleidswijziging aan de orde wil hebben.
Als lid van de oppositie denk je dan: als hij dat zo nadrukkelijk
zegt, moet ik toch eens extra kritisch naar het wetsvoorstel kijken. Echter,
ook dat extra kritische onderzoek heeft ons doen vaststellen, dat de staatssecretaris
geen beleidswijziging voor ogen heeft. Overigens, bij de evaluatie van de
Wet voorzieningen gehandicapten komen nog een heleboel vraagstukken betreffende
dit probleem aan de orde.
 
 Aan de orde is nu dus de vraag: hoe gaan wij om met de doorrekening in
de huurprijs van de niet-gesubsidieerde kosten van woningaanpassingen van ƒ
45.000 of meer. De staatssecretaris zegt nadrukkelijk: door middel van de
individuele huursubsidie kan de huurstijging die het gevolg is van het doorrekenen
van de niet-gesubsidieerde kosten worden gematigd. Maar dan kan er toch nog
wel een probleem ontstaan bij duurdere woningen, want dan doet zich het probleem
voor, dat de extra huursubsidie door middel van de kwaliteitskorting wordt
afgetopt. Nu is indertijd die kwaliteitskorting ingevoerd om de verhouding
prijs/kwaliteit beter tot uitdrukking te brengen. De vraag doet zich dan voor
of de werking van die kwaliteitskorting bij het voorstel dat nu voor ons ligt
op zichzelf gerechtvaardigd is. De woonaanpassingen ten behoeve van gehandicapten
kunnen toch niet echt als kwaliteitsverbeteringen worden opgevat. Op pagina
5 van de nota naar aanleiding van het verslag zegt de staatssecretaris expliciet:
"Uitgangspunt is dat de niet gesubsidieerde aanpassingskosten de draagkracht
van de betrokkene niet mogen aantasten." Vervolgens zegt de staatssecretaris
in antwoord op vragen van, naar ik meen, de fractie van D66 dat als de resterende
huur in specifieke gevallen toch te hoog zou zijn – wat is dan te hoog,
vraag ik mij af – een beroep op de bijzondere bijstand kan worden gedaan.
De CDA-fractie heeft dan de vraag of de oplossing toch niet gezocht moet worden
binnen de systematiek van de kwaliteitskorting. Daarbij zou naar ons idee
gedacht kunnen worden aan een mogelijke indexering van de kwaliteitskorting
in de toekomst. Zou dat niet een betere oplossing zijn dan dit probleem door
te schuiven naar de bijzondere bijstand? Wij willen hier graag een reactie
van de staatssecretaris op horen, ook al beseffen wij – ik zeg dit nogmaals –
dat dit wetsvoorstel bedoeld is om een lacune weg te nemen en dat de staatssecretaris
niet echt een beleidswijziging voor ogen heeft op dit punt.
 
 
 
 
 
 De heer Fermina (D66):
 
 Voorzitter! Met dit wetsvoorstel wordt bereikt dat doorberekening van
kosten van bouwkundige of woontechnische ingrepen ten behoeve van een gehandicapte
kan plaatsvinden in de huurprijs, indien de kosten van de ingreep hoger zijn
dan ƒ 45.000. Dat gebeurt dan op dezelfde wijze als dat gebeurt bij
ingrepen die minder kosten of gelijk zijn aan dat bedrag. De WVG biedt immers
uitsluitend mogelijkheden voor ingrepen in de woonvoorziening waarvan de totale
kosten niet meer bedragen dan wel gelijk zijn aan ƒ 45.000. De huidige
Huurprijzenwet voorziet niet in doorberekening van de kosten van ingrepen
in de huurprijs, als die kosten hoger zijn dan ƒ 45.000. Vandaar dat
wijziging van de Huurprijzenwet nodig en noodzakelijk is. Mijn fractie kan
daarmee instemmen.
 
 Ik vraag nog aandacht voor twee belangrijke punten. De bewindspersonen
hebben naar aanleiding van onze vragen aangegeven dat op een verhoogde huur
de Wet individuele huursubsidie van toepassing is, indien voor het overige
wordt voldaan aan de in die wet gestelde eisen. Zij wezen erop dat, mocht
na de toepassing van de Wet individuele huursubsidie de huur in specifieke
gevallen nog hoog blijken voor de huurder, vervolgens een beroep kan worden
gedaan op de bijzondere bijstand volgens de Algemene bijstandswet. De bewindspersonen
hebben terecht gewezen op beide voorzieningen die de huurder tegemoet kunnen
komen en kunnen helpen om de verhoogde huur te betalen. Ik wil er echter op
attenderen dat op grond van ingrepen tot verbetering van de woonvoorziening
voor de huurder – de vorige spreker van het CDA zei dit ook al –
sprake zal zijn van externe kwaliteitskorting op de IHS, trapsgewijs oplopend
naarmate er van meer woongenot sprake is. Gevolg zal zijn dat de huurder niet
voldoende heeft aan IHS om de verhoogde huur te kunnen betalen. Naar mijn
mening is het dus realistisch om te veronderstellen dat tengevolge van de
oplopende kwaliteitskorting in relatie tot kwaliteitsverbetering van de woning
een grotere groep mensen in de problemen komt bij de betaling van huur, omdat
de IHS-bijdrage onvoldoende zal zijn om de huurstijging op te vangen. Dit
betekent dat een grotere groep mensen een beroep zal moeten doen op de bijzondere
bijstand. Op die pot zal daardoor meer beroep worden gedaan, tenzij de kwaliteitskorting
drastisch gewijzigd wordt. Is er rekening gehouden met een groter beroep op
de bijzondere bijstand? Graag hoor ik hier een reactie op van de bewindspersoon.
Het CDA heeft hier een vraag over gesteld. Ik wil hier nader op ingaan.
 
 Mijn fractie heeft kennis genomen van de toelichting van de bewindspersonen
op de beoordelingstermijn van de aanvragen. De bewindspersonen hebben in de
memorie van toelichting en later nog eens in de nota naar aanleiding van het
verslag de duur van de behandelingsprocedure uitvoerig toegelicht. Zij hebben
aangegeven dat met de advisering, beoordeling en subsidietoezegging ten minste
12 maanden zijn gemoeid. Ik heb uit de toelichting begrepen welke opeenvolgende
stappen moeten worden gezet. Al met al wordt naar mijn mening een tamelijk
lange termijn voor de beoordelingsprocedure gehanteerd. Het is een tijdrovende
werkwijze waarbij twee instanties, namelijk gemeenten en Ziekenfondsraad,
zijn betrokken. Daarbij moeten wij in aanmerking nemen dat in een aantal gevallen
de procedure langer kan lopen dan 12 maanden. Wanneer de term "ten minste"
gebruikt wordt, kan daaronder worden verstaan dat de beoordeling 12 maanden,
15 maanden of misschien wel 24 maanden kan duren. Er wordt immers geen maximum
begrenzing aangegeven van de looptijd.
 
 Ik ben van mening dat daardoor de betrokken eigenaar-verhuurder en ook
de huurder lange tijd moeten wachten op de uitslag en bovendien lang in onzekerheid
komen te verkeren over de uitkomst. Ik wil dat graag voorkomen. Bovendien
meen ik dat met een kortere procedure hogere kosten kunnen worden voorkomen.
Ik doel dan op de kosten die verbonden zijn aan een langer verblijf in een
instelling gedurende de periode van afwachting van de beslissing en daarna
nog eens de tijd die de aanpassing vergt. Dat is enorm; instellingen
hebben ons in contacten duidelijk gemaakt hoe lang mensen in de instelling
moeten blijven zitten, voordat de desbetreffende aanpassing geschiedt, en
hoe duur dat kan zijn, namelijk ƒ 400 tot ƒ 800 per dag. Hoe
langer het duurt, des te duurder het wordt. Daarom wil ik de bewindspersoon
in overweging geven, te bevorderen dat de feitelijke beoordeling bekort wordt
en bij voorkeur niet langer duurt dan 12 maanden. De procedure zou naar mijn
mening bekort kunnen worden via een kortsluitroute, door bijvoorbeeld in een
eerder stadium het dossier van de gemeente, eventueel in conceptfase, ter
behandeling over te dragen aan de Ziekenfondsraad. Ik overweeg hierover eventueel
in tweede termijn een motie in te dienen.
 
 Ten slotte heb ik nog een vraag aan de bewindspersoon die ik wellicht
eerder had moeten stellen. Is beroep of bezwaar mogelijk tegen een beslissing
van het ziekenfonds? Ik heb uit een eerder gesprek begrepen dat dat niet helder
was. Ik wil nu graag horen of er mogelijkheid tot beroep is.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter! De Partij van de Arbeid is voorstander van een
beleid, waarbij gehandicapten en ouderen met een handicap zo lang mogelijk
zelfstandig kunnen blijven wonen. Dit betekent dat, waar nodig, woningaanpassing
op maat moet kunnen plaatsvinden. Hierbij is voor de Partij van de Arbeid
essentieel dat de financiële situatie van de gehandicapte nooit een bottle-neck
mag zijn voor het aanbrengen van de noodzakelijke voorzieningen. Als wij nu
naar de gevolgen van dit wetsvoorstel kijken, blijkt dat wij het risico lopen
dat dit wel het geval is. Dat kan en mag naar onze mening niet gebeuren.
 
 Het lijkt een heel onschuldig wetsvoorstel: het herstellen van een systeemfout,
geen beleidswijziging. De kosten van het aanbrengen van woonvoorzieningen,
die voor 25% voor eigen rekening van de wooneigenaar komen, mogen door de
woningbouwvereniging worden doorberekend in de huur. Voor de woonvoorzieningen
die minder dan ƒ 25.000 bedragen kan dat nu al. Voor de duurdere woonvoorzieningen
wordt dat met dit wetsvoorstel geregeld. Op zich lijkt het logisch, maar de
fractie van de PvdA heeft hier toch een aantal problemen mee. Het eerste betreft
de gevolgen voor de huren. Deze zijn zeer fors. Op ons verzoek zijn cijfers
in de nota naar aanleiding van het verslag geleverd. Daaruit blijkt dat de
huur minimaal ƒ 100 per maand stijgt. Dat is natuurlijk afhankelijk
van inkomen en de hoogte van de huur. Naarmate de huur hoger wordt, is de
compensatie door middel van huursubsidie relatief minder, omdat wij bij de
individuele huursubsidie te maken hebben met de zogeheten kwaliteitskorting.
Daar zit wat ons betreft het probleem.
 
 Als mensen deze huurverhoging niet kunnen opbrengen, kunnen ze volgens
de bewindslieden een beroep doen op de bijzondere bijstand. Dat is juist,
maar de manier waarop het inkomen en de draagkracht worden berekend bij de
bijzondere bijstand, dus ook de bijdrage vanuit de bijzondere bijstand, verschilt
per gemeente. Met andere woorden, het is geen waterdichte oplossing. Bovendien
vinden wij het ook geen juiste oplossing. Op welke wijze kunnen wij garanderen
dat mensen voor wie bepaalde woonvoorzieningen onmisbaar zijn om zelfstandig
te kunnen wonen, die kunnen krijgen zonder gebukt te moeten gaan onder te
hoge financiële lasten? Dat is geen nieuw probleem. Al bij de behandeling
van het beleid ten aanzien van voorzieningen voor gehandicapten in mei 1993
heeft de fractie van de PvdA dit naar voren gebracht. Bij eigenaar-bewoners
speelt dit niet, omdat daar een maximering van de eigen bijdrage is ingebouwd.
Voor de huurders geldt dat niet. Daarom hebben wij toen samen met het CDA,
een motie op dit punt ingediend. Die motie is door de hele Kamer aanvaard.
In deze motie werd de regering verzocht om te komen tot een zekere ontheffing
van de toepassing van die kwaliteitskorting. Motivering hierbij was dat hier
eigenlijk geen sprake is van een verbetering van het woongerief of een kwaliteitsverbetering;
het zijn noodzakelijke voorzieningen voor mensen die zelfstandig willen blijven
wonen, wat wij toch allemaal willen. Het zijn dus noodzakelijke voorzieningen
en geen woongeriefsverbeteringen. Hoe kan het dat deze motie, die met algemene
stemmen is aanvaard, nooit is uitgevoerd? Hoe is het mogelijk dat de Kamer
hier nooit meer iets over heeft gehoord? In de motie werd met nadruk gevraagd
om voor 1 oktober 1993 een voorstel te doen. Dat is nu bijna twee jaar geleden.
Voorzitter! Het zal duidelijk zijn dat ik in tweede termijn niet zal schromen
om weer een motie ter zake in te dienen. Ik wacht natuurlijk het antwoord
van de staatssecretaris af, maar de kans dat ik hierop in tweede termijn terugkom,
is zeer groot.
 
 Samenhangend met dit punt vraag ik de staatssecretaris of de subsidie-aanvragers
van goedkope en dure woonvoorzieningen adequaat voorgelicht worden over het
recht op huursubsidie en de mogelijkheden die de bijzondere bijstand biedt,
als men het binnen de grenzen van de regeling financieel niet kan opbrengen.
Is het ook mogelijk, in de beschikking van dure voorzieningen op te nemen
dat mensen daar een beroep op kunnen doen? De staatssecretaris weet ook dat
uit onderzoek steeds weer blijkt dat mensen uit de laagste-inkomensgroepen
dikwijls geen gebruik maken van deze mogelijkheid.
 
 Voorzitter! De behandelingstermijn voor aanvragen van dure woonvoorzieningen
beloopt op dit moment al minimaal anderhalf jaar. Via de normale weg van de
WVG moet de aanvraag eerst worden ingediend bij de gemeente, waar de behandeling
een jaar duurt. Als blijkt dat er inderdaad dure voorzieningen nodig zijn,
wordt de aanvraag doorgesluisd naar de Ziekenfondsraad. Tellen wij hier de
uitvoeringstermijn bij op, dan komen wij uit op twee à tweeënhalf
jaar. Mijn fractie vindt dit te lang. De staatssecretaris heeft gelijk dat
deze termijn korter is dan in het verleden, maar dat is geen argument om de
zaak zo te laten. De behandelingstermijn moet worden teruggebracht tot één
jaar. De heer Fermina heeft er zojuist op gewezen dat geprobeerd moet worden,
de zaken zoveel mogelijk parallel te laten lopen. Voor mijn fractie geldt
dat de behandelingstermijn teruggebracht moet worden en of dit nu linksom
of rechtsom gebeurt, maakt ons niet zoveel uit. De huidige duur van de procedure
is onacceptabel. Als betrokkenen uiteindelijk de beschikking krijgen, blijkt
dat men vaak eigenlijk al weer een andere voorziening nodig heeft. 
 
 Voorzitter! Mijn fractie heeft problemen met de late uitbetaling van het
gesubsidieerde deel van de kosten van de dure voorzieningen. Ik heb het dus
over de 75%. Dit betreft voornamelijk eigenaar-bewoners. De uitbetaling vindt
voor 75% plaats in het derde jaar na gereedmelding en in het vierde jaar voor
25% na gereedmelding. Dit leidt ertoe dat betrokkenen deze bedragen twee à
drie jaar moeten voorfinancieren. Dat kan problemen geven. Eind vorig jaar,
om precies te zijn op 8 december 1994, heeft mijn collega Rob Oudkerk hierover
schriftelijke vragen gesteld. Het antwoord van het kabinet was dat de uitbetaling
al sneller verliep dan in het verleden – dat is mooi maar op zichzelf
onvoldoende – en dat de kwestie is voorgelegd aan de Ziekenfondsraad.
Inmiddels heeft de raad daarover iets gemeld in zijn concept-evaluatie. Er
lijkt uit te komen dat het probleem niet ontzettend groot is. Men heeft er
wel telefoontjes over gehad, maar verder weet men het ook niet precies. Het
komt ook niet zo heel vaak voor. Desondanks ziet de Ziekenfondsraad de late
uitbetaling wel als een probleem en wil er wat aan doen. De raad wil met de
betrokken departementen in overleg treden teneinde een versnelling te realiseren.
Voorzitter! Dit lijkt mij goed. Wil de staatssecretaris zijn collega's oproepen
om hieraan mee te werken, zodat op korte termijn een oplossing gevonden kan
worden? Het is van belang dat de uitbetaling sneller plaatsvindt, want het
gaat om vrij forse bedragen. Minimaal is er zo'n ƒ 30.000 mee gemoeid
en dit kan oplopen tot ƒ 60.000 of meer.
 
 
 
 
 
 De heer Hofstra (VVD):
 
 Voorzitter! De VVD-fractie kan op zich instemmen met de wijziging van
de wet zoals deze voorligt. Deze wijziging betekent dat ook voor "dure" voorzieningen
de mogelijkheid bestaat om 75% subsidie te krijgen en 25% te laten doorwerken
in de huurverhoging, waar het gaat om bewoners-huurders.
 
 Voorzitter! Aansluitend op wat door voorgaande sprekers al naar voren
is gebracht, willen wij ook graag nog enkele vragen stellen respectievelijk
opmerkingen maken.
 
 Ik hoop dat we bij deze wijziging niet alleen over de ziekenfondsregeling
praten, maar ook over de AWBZ en de Wet voorzieningen gehandicapten, en dat
alle wettelijke regelingen waar deze kwestie een rol speelt – en dat
kunnen er meerdere zijn – onder deze regeling vallen. Ik zou graag willen
benadrukken wat collega Van der Burg zoëven zei, namelijk dat het laat
uitbetalen van de subsidie in geval van eigenaar-bewoners natuurlijk "van
de gekke" is en dat het misschien mogelijk is, juist omgekeerd een voorschot
te geven. Ik denk dat de betaaltermijnen, zoals zij die ook heeft genoemd,
heel sterk teruggebracht moeten worden. Het kan een zware belasting voor mensen
zijn om de rente van een financiering van dit bedrag op te brengen.
 
 Voorzitter! Door het recherchewerk van collega Van der Burg zijn wij dus
gestoten op de motie-Van Otterloo van ruim twee jaar geleden. Deze is toen
kamerbreed aangenomen, ook met onze steun. De staatssecretaris zal er dus
wel heel goede motieven voor hebben dat wij daar nog nooit iets van hebben
gehoord. Ik wil hierbij graag de volgende opmerking maken. Het lijkt mij praktisch
gezien verstandig om, waar wij thans aan de vooravond van de herziening van
de IHS staan – althans dat hopen wij – deze zaak daar nu bij te
betrekken. Wellicht kan de staatssecretaris hierop reageren.
 
 Voorzitter! Ik wil graag nog een opmerking maken over de doorwerking van
de 25%. Ik neem aan dat er in deze gevallen geen langere opzegtermijn geldt
en dat een bewoner dus gewoon het recht houdt op een korte opzegtermijn. Dit
kan natuurlijk een praktisch probleem met zich brengen, dat wij woningen voor
veel geld gaan aanpassen voor individuele gehandicapte bewoners, die op een
gegeven moment deze aangepaste woning weer verlaten. Het lijkt mij daarom
heel gewenst dat er een bepaald toewijzingsbeleid is ten aanzien van die woningen.
Misschien kan de staatssecretaris hier iets over zeggen. Duidelijkheidshalve
voeg ik hieraan toe dat wij niet op een wettelijke regeling op dit punt zitten
te wachten. Het lijkt mij echter dat, als wij langzamerhand duizenden woningen
in ons land zullen hebben die op deze manier zijn aangepast, daar een goed
beheer voor gevonden moet worden.
 
 Voorzitter! Tot slot een opmerking over de afhandelingstermijn, waarover
collega Fermina zoëven ook sprak. Ik denk dat de termijnen zoals die
nu in de praktijk gelden, veel te lang zijn. Er is een voorstel om er maximaal
een jaar van te maken. Ik moet zeggen dat ik dit nog veel te lang vind. Ik
denk dat het met wat goede wil in een halfjaar moet kunnen. Er zit ook een
belangrijke financiële kant aan. Vaak zal de huisvesting die men nu heeft,
duurder zijn dan de huisvesting na aanpassing van de woning. Maar ik denk
dat we het menselijk aspect voorop moeten stellen: niets is toch prettiger
dan om in je eigen woning te wonen.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Voorzitter! Ik dank de geachte afgevaardigden voor de aandacht die aan
dit wetsvoorstel is gegeven. Het gaat inderdaad om een lacune die op dit moment
wordt opgevuld. Uiteraard wordt er dan ook aandacht gegeven aan een aantal
zaken die in een eerdere fase al aanleiding hebben gegeven tot opmerkingen,
zoals de betaalbaarheid, het toewijzingsbeleid en de duur van de procedure.
 
 Voorzitter! De heer Biesheuvel heeft terecht gewezen op de evaluatie van
de WVG. Een aantal van de aspecten die thans aan de orde zijn, komen bij die
evaluatie volledig aan de orde. De evaluatie is afgerond. Er wordt op dit
moment gewerkt aan een beleidsstandpunt over de evaluatie. Dat zal de Kamer
binnenkort bereiken. Dat lijkt mij het moment om op een aantal van deze punten
nog eens terug te komen, ook op zaken onder de ƒ 45.000, waarover bijvoorbeeld
op het gebied van behandelingstermijnen min of meer dezelfde discussie kan
worden gevoerd.
 
 Voorzitter! Er is een aantal zaken genoemd, in de eerste plaats de betaalbaarheid.
Als een woning wordt aangepast, in dit geval met een bedrag van meer dan ƒ
45.000, dan kan dat voor een percentage van 25 doorwerken in de maximaal redelijke
huur. Dat betekent dat er sprake kan zijn van een huurverhoging. Ik heb met
nadruk twee keer het woord "kan" gebruikt, omdat het geen vaste regel is dat
het ook gebeurt. Ik leg het punt in de volle omvang bij de Kamer neer, want
dat zegt ook iets over de wijze waarmee er omgegaan kan worden. Vorig jaar
ging het om, in afgeronde getallen, 100 gevallen, waarvan 15%
in de huursector. Het gaat dus om 15 gevallen per jaar in heel Nederland.
Wij nemen aan dat dit aantal in 1995 wat hoger zal zijn.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 De cijfers van vorig jaar betreffen slechts de tweede helft van 1994,
dus het is twee keer zo veel.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Ik meldde reeds dat het cijfer dit jaar wat hoger zal zijn. De schatting
voor 1995 is 250. Als wij uitgaan van dezelfde 15% dan nog gaat het om 30,
40 gevallen per jaar in heel Nederland. Soms zal de eigen bijdrage niet in
de huur worden verrekend, bijvoorbeeld omdat er sprake is van een ongeval
waarbij een verzekering uitbetaalt. In een aantal gevallen wordt ook geen
gebruik gemaakt van de mogelijkheid om de 25% in de huur door te berekenen,
want het betreft een kan-bepaling. Dus de 25% wordt niet altijd doorberekend.
De mate waarin men de huurverhoging ervaart hangt sterk af van de wijze waarop
de aanpassing wordt uitgevoerd, dus van de feitelijke doorberekening door
de verhuurder. Men kan doorberekenen in vijf of tien jaar, maar men kan deze
ook uitsmeren over 30 jaar. Er is dus diversiteit in de berekening. In een
aantal gevallen kan ƒ 100 per maand een redelijke berekening zijn,
maar soms zal überhaupt geen sprake zijn van doorberekening.
 
 Voorzitter! De vraag is gesteld op welke wijze wij daarmee omgaan. De
suggestie van mevrouw Van der Burg om bij een beschikking in ieder geval te
vermelden dat er mogelijkheden zijn voor IHS en de bijzondere bijstand geef
ik graag door, want dat lijkt mij goed. Ik kan mij nauwelijks voorstellen
dat mensen dat onder die omstandigheden zelf niet al beseffen, maar je weet
het niet. Het kan in ieder geval geen kwaad.
 
 Op welke wijze gaan wij om met de individuele huursubsidie en de kwaliteitskorting?
Ik wijs erop dat er in die zin sprake is van een beleidswijziging, dat voor
het eerst de kwaliteitskorting wordt geïndexeerd. Ik hoop niet dat de
heer Biesheuvel daar bezwaar tegen heeft.
 
 
 
 
 
 De heer Biesheuvel (CDA):
 
 Nee!
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Gelukkig! Deze indexering neemt een deel, maar niet alle pijn weg. Als
mensen door deze doorberekening in een duurdere woning terechtkomen en er
is geen sprake van 100% compensatie via de huursubsidie, blijft een extra
eigen bijdrage noodzakelijk. Deze zal, juist vanwege de indexering van de
kwaliteitskorting, van zeer beperkte omvang zijn. Als ervan wordt uitgegaan
dat het om enkele tientallen gevallen per jaar gaat, is het de vraag wat de
beste route is om, waar nodig, mensen toch te voorzien van de nodige financiële
ondersteuning. Moet het ingewikkelde bouwwerk van de huursubsidie voor deze
kleine groep worden aangepast of is het wijs om daarbij aan de bijzondere
bijstand te denken? Voorzitter! Gezien de omvang van het probleem en de toch
betrekkelijk bescheiden bedragen, stel ik voor om bij de herziening van de
IHS te bezien op welke wijze wij dit het beste tackelen. Destijds is de motie-Van
Otterloo/De Kok aangenomen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet weet waarom –
ik hoor dat ook nu pas – het zo lang heeft geduurd voordat wij met een
voorstel zijn gekomen. Ik kan het wel raden. De systematiek van de huursubsidie
is zo vreselijk ingewikkeld dat wij hebben geconstateerd dat zij drastisch
vereenvoudigd moet worden. Aangezien elk jaar achter elkaar twee noodwetten
worden gemaakt om de tabellen vast te stellen, lag het niet voor de hand om
het nog ingewikkelder te maken door hierop een uitzondering te maken. Ik zie
het probleem en ik wil graag aan de hand van de herziening IHS, die de Kamer
ruim voor de begrotingsbehandeling krijgt, nog eens met de Kamer bespreken
hoe wij dat op de beste wijze vormgeven.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Ik vind het antwoord van de staatssecretaris over het niet uitvoeren van
de motie wat mager. De motie is kamerbreed aangenomen. De staatssecretaris
zegt dat hij dat niet wist. Dat is jammer. Ik wil op heel korte termijn, in
feite binnen een week, een schriftelijke reactie op die motie ontvangen. Hoe
gaat de staatssecretaris deze motie uitvoeren?
 
 Op het tweede punt heb ik van de staatssecretaris een merkwaardig antwoord
gehoord: het gaat om weinig gevallen en waarom zouden wij dan een systeemwijziging
toepassen? Het is de vraag om hoeveel gevallen het gaat. Waarom denkt de staatssecretaris
niet aan een hardheidsclausule op dit punt? Dat lijkt mij een heel simpel
systeem dat op heel korte termijn kan worden ingevoerd. Dan hoeven wij niet
te wachten op de herziening van de individuele huursubsidie. Die kan immers
nog wel maanden duren. De staatssecretaris doet wel een voorstel, maar voordat
dit is behandeld en ingevoerd, zijn wij twee jaar verder. Dat lijkt mij in
dit geval geen goede zaak. Waarom denkt de staatssecretaris niet aan een hardheidsclausule?
 
 
 
 
 
 De heer Fermina (D66):
 
 De staatssecretaris legt de nadruk op de hoeveelheid. Hij zegt dat het
een kleine hoeveelheid is. Waarom zouden wij voor die kleine hoeveelheid het
hele systeem veranderen?
 
 Ik meen dat de staatssecretaris er toch rekening mee moet houden, dat
juist de kleine groep die een beroep zal of kan gaan doen op de bijzondere
bijstand, in aanmerking moet kunnen komen voor deze gelden. Wij willen er
een geheel van maken. Ondanks het feit dat het hierbij om een kleine hoeveelheid
gaat, zijn wij er dus voor dat deze mensen geen beroep op de bijstand hoeven
te doen.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Deze interrupties liggen volgens mij in elkaars verlengde. Mevrouw Van
der Burg vraagt in feite de motie niet uit te voeren, om niet de tabellen
aan te passen maar via een hardheidsclausule te werk te gaan. Dat is iets
anders dan in de motie wordt gevraagd. Ik denk heel sterk in die richting.
Als het via de IHS moet, zal het wel via de hardheidsclausule moeten. Uiteraard
laat ik de Kamer weten hoe het met de motie staat. Dat houdt in dat de begrotingen,
die de Kamer overigens ook heeft, even worden nagegaan. Het is bekend dat
in de begrotingsstukken wordt aangegeven hoe met moties is omgegaan. In feite
is het antwoord bekend. Ik wil het echter met alle plezier nog eens voor de
Kamer op papier zetten.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Daarin staat het niet. Ik wil het inderdaad op papier hebben.
 
 Ik heb de staatssecretaris een tweede suggestie gedaan. Als hij er twee
jaar over doet om hierop een antwoord te geven, vindt hij dat kennelijk heel
erg moeilijk. Ik was hem dus behulpzaam en ik geef hem een tweede suggestie.
Graag hoor ik binnen een week op beide het antwoord.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Uiteraard ontvangt de Kamer snel een bericht waarin wordt vermeld waarom
de motie niet is uitgevoerd. Dat was de vraag van mevrouw Van der Burg.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Ik heb er geen behoefte aan, te weten waarom die motie niet is uitgevoerd.
Ik wil binnen een week weten dat de motie is uitgevoerd. Zij is gewoon aangenomen
en de staatssecretaris voert haar uit. Zo zijn hier de spelregels.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Dat kan ik niet binnen een week doen. Ik heb toegezegd dat dit punt bij
de herziening van de IHS wordt betrokken. Aan de Kamer wordt het systeem van
de herziening van de IHS ruim voor de behandeling van de begroting van Volkshuisvesting
bekendgemaakt. Dat is het moment om daarover te discussiëren. Dan kan
dit punt ruimschoots aan de orde komen. Ik zeg de Kamer dus toe dat bij de
herziening expliciet aandacht zal worden besteed aan de vraag hoe wij hiermee
moeten omgaan.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Dit begrijp ik niet. De staatssecretaris heeft twee jaar de tijd gehad
om hierover na te denken en hij zegt nu dat hij het eens bij de herijking
van de individuele huursubsidie zal betrekken. Ik vind dat dit niet kan. Ik
vind dat hij echt binnen een week – ongetwijfeld is het al ambtelijk
prachtig voorbereid – de Kamer moet antwoorden over de uitvoering van
de motie.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Als de Kamer ook zo snel was geweest en mij voortdurend achter de vodden
had gezeten voor de uitvoering van die motie, had ik dat verzoek redelijk
gevonden. Maar nu de Kamer zelf twee jaar wacht met mij te attenderen op die
motie, vind ik het verzoek, eerlijk gezegd, nogal buitensporig.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Nu draait de staatssecretaris de rollen om. Nu hebben wij het opeens gedaan.
Hij is in gebreke geweest ten aanzien van de uitvoering van de motie, niet
de Kamer. De staatssecretaris zal dus ook op korte termijn het antwoord moeten
geven.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Dat antwoord komt rond 1 november. Dan komt de hele herziening van de
IHS. De motie ging over de IHS en ik neem het antwoord op deze vraag daarin
mee.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 De motie ging over de IHS, maar is ingediend bij de WVG. Zij is dus in
een ander kader ingediend en wij willen ook in dit kader het antwoord hebben.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Dan krijgt u het antwoord in het kader van de evaluatie van de WVG, die
afgerond is en waarvan het beleidsstandpunt aanstaande is. Dat is dus ook
binnen zeer korte termijn.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Ik blijf vragen om beantwoording op korte termijn en dat is binnen een
week.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Dat kan dus niet. De hele evaluatie van de WVG moet door de ministerraad
heen. U weet dat dat niet binnen een week kan. Ik heb al gezegd dat het op
zeer korte termijn komt. Ik blijf uw verzoek dus onredelijk vinden en overigens
ook onjuist, omdat het alle zaken die in de evaluatie van de WVG aan de orde
zijn, uit hun verband zou trekken.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Nog een laatste opmerking hierover. Ik vind dit echt ten onrechte. De
evaluatie in de hele herziening van de IHS is een buitengewoon ingewikkeld
verhaal. Dat weet u zelf ook. Er wordt al jaren over gepraat en u bent het
intensief aan het voorbereiden. Als u dit punt, dat in feite een klein punt
is, gelet op de grote problematiek van de IHS, daarin wilt meenemen, raakt
het volledig weg in alle besprekingen. Ik vind het ook onjuist. U kunt daar
op dit moment, op vrij korte termijn, iets aan doen: verbetering voor de mensen
die het echt moeilijk hebben en die de woonvoorzieningen, dure woonvoorzieningen,
echt nodig hebben. Daar kunt u op korte termijn iets aan doen. Ik wil dus
ook op korte termijn dat antwoord en niet in de hele grote herziening van
de individuele huursubsidie, want dan ben je drie jaar verder.
 
 
 
 
 
 De heer Fermina (D66):
 
 Als medeondertekenaar wil ik mevrouw Van der Burg een vraag stellen. Als
de staatssecretaris zegt dat het niet haalbaar is om het binnen een week te
doen, wat is dan wel mogelijk? Als de staatssecretaris zegt dat het door de
ministerraad moet – dat kan ik me best voorstellen – zou u dan
niet iets meer ruimte kunnen geven dan een week?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Ik kan natuurlijk altijd meer ruimte geven dan een week, maar ik wil het
niet in het kader van de IHS en als onderdeeltje van de WVG. We hebben gewoon
recht op een antwoord. Ik vraag de staatssecretaris op welke termijn hij,
los van de andere zaken, aan ons mededelingen kan doen over de uitvoering
van de motie.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Het is heel helder: de motie gaat over de IHS en ik kan haar dus niet
los zien van de IHS. Het is buitengewoon onredelijk om te zeggen dat ik een
motie over de IHS moet uitvoeren die gaat over de aanpassing van de tabellen
van de IHS. Dan zeg ik: u weet dat u rond 1 november daarover een uitgebreide
rapportage krijgt met de hele herziening van het systeem van de IHS. Dan ben
ik ook bereid om expliciet aandacht te besteden aan dit soort lastige gevallen.
Dan kunt u toch niet, terwijl de ministerraad zich nog moet uitspreken over
het nieuwe systeem van de IHS, van mij vragen om los daarvan een – zoals
u zelf zegt – minuscuul onderdeel eruit te halen en om met een apart
beleidsstandpunt daarover te komen? Dat zou u niet eens moeten willen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Dat argument is de vorige keer ook nooit op tafel gelegd. Dat doet u nu.
De vorige keer, twee jaar geleden, was dat überhaupt niet aan de orde
en had u het zo kunnen doen. Ik denk nog steeds dat u ongetwijfeld een mogelijkheid
kunt verzinnen waardoor wij op korte termijn weten hoe het met de motie staat,
wat eigenlijk de problemen van de motie zijn en welke mogelijkheden er wel
zijn, gelet op de intentie van de motie en dit dan op korte termijn, want
daar gaat het natuurlijk om. Wij moeten niet iets verzinnen wat pas over drie
jaar mogelijk effect heeft voor de mensen die nu die financiële problemen
hebben.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Er zijn op dit moment nog geen financiële problemen. Laat dat heel
helder zijn: deze wet werkt nog niet eens.
 
 
 
 
 
 De heer Biesheuvel (CDA):
 
 Mij valt toch iets op. Wij hebben met deze staatssecretaris een bruteringsdebat
gehad en toen hebben wij tussen de woordvoerder van de PvdA-fractie en de
staatssecretaris een conflict gezien dat eigenlijk niet helemaal uit het verslag
te halen was. Nu behandelen wij een wetsvoorstel dat geen beleidswijzigingen
inhoudt, hoewel de heer Tommel terecht aangeeft dat dat op een klein onderdeel
wel zo is. Dat zij hem echter vergeven; dat deed hij ook ter tegemoetkoming
aan de wens van de CDA-fractie. Wat constateren wij? De PvdA-woordvoerster
probeert – ik moet zeggen: niet verklaarbaar uit de schriftelijke gedachtenwisseling –
hier nu een punt van te maken. Ik vraag me zo langzamerhand af wat de PvdA-fractie
tegen deze staatssecretaris heeft.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Wij hebben niets tegen deze staatssecretaris. De heer Tommel is buitengewoon
vriendelijk. Wij hebben iets tegen het feit dat door de staatssecretaris moties
die kamerbreed zijn aangenomen, niet worden uitgevoerd. Daar gaat het om.
 
 
 
 
 
 De heer Biesheuvel (CDA):
 
 Als u zo blijft hameren op een antwoord waarvan ik me, zelfs als lid van
de oppositie, op zichzelf kan voorstellen dat de staatssecretaris toezegt
dat hij daar op korte termijn mee komt – blijkbaar is uw korte termijn
een andere dan die van de staatssecretaris – en als u zelfs van zo'n
klein wetsvoorstel, dat op zich – daarover verschillen wij niet van
mening – voor individuele gevallen heel ingrijpend is, zo'n punt maakt,
dan gaat toch de indruk ontstaan dat er iets tussen u beiden is, maar dat
zal wel aan mij liggen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Er is vast iets tussen ons beiden, maar niet in slechte zin. Mijn fractie
vindt het belangrijk dat er een oplossing komt voor de schrijnende gevallen,
die ook de heer Biesheuvel noemt, en terecht. Dat moet op korte termijn gebeuren,
en niet over een jaar of vier. Als deze wet in werking treedt, moet de andere
mogelijke wetswijziging ook gerealiseerd zijn. Ik heb net iets heel simpels
voorgesteld, dat de staatssecretaris op vrij korte termijn kan doen en dat
niet hoeft te wachten op de herijking. De lijsten van voorzieningen kunnen
wij altijd nog aan de orde stellen bij de behandeling van de IHS. Mijn suggestie
om het via een hardheidsclausule te doen, is op korte termijn realiseerbaar.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Mevrouw Van der Burg heeft een aantal termijnen in één interruptie
verenigd. Dat kan als er geen tweede termijn is. Haar opvatting is nu duidelijk.
Het woord is aan de staatssecretaris.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Voorzitter! Het tweede onderwerp is de duur van de behandeling van de
aanvragen. Evenals de afgevaardigden die erover hebben gesproken, maak ik
mij zorgen over de lengte van de procedure. Natuurlijk, ik heb die procedure
in de stukken uitvoerig uiteengezet, en er moeten ook veel stappen gezet worden.
Desondanks vind ook ik dat het toch binnen maximaal een jaar moet kunnen.
Dat heeft belangrijke menselijke consequenties, omdat de mensen sneller naar
huis kunnen, en financiële consequenties, omdat de intramurale zorg minder
wordt belast. Dit zijn twee belangrijke redenen om er direct bij mijn collega,
mevrouw Terpstra, op aan te dringen om het overleg daarover met de VNG en
de Ziekenfondsraad te openen en zo snel mogelijk de procedure te verkorten.
Zij is al korter geworden, maar dat mag niet leiden tot een gevoel van tevredenheid
alsof het hiermee al gedaan is. Dat is heel helder. Ik sta dus volledig achter
de wens om tot een veel kortere procedure te komen.
 
 Het is inmiddels wel duidelijk geworden dat aanloopproblemen, met name
de volledigheid van aanvraagformulieren en dergelijke, voor een belangrijk
deel hebben bijgedragen aan de lengte van de procedure. Je moet opnieuw gegevens
verschaffen en dat kost een aantal weken. Wij gaan dus de goede kant op, maar
ik vind dit een steun in de rug om de behandelingsduur te verkorten.
 
 
 
 
 
 De heer Hofstra (VVD):
 
 Voorzitter! De motieven zijn zoëven al genoemd, en het gaat maar
om een paar gevallen; dat is ook heel duidelijk geworden. Ik vind een jaar
te lang. Het moet gewoon in zes maanden kunnen.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Of dat kan, weet ik niet, maar ik ondersteun met kracht het pleidooi aan
het adres van mevrouw Terpstra om het overleg te openen. Ik maak mij sterk
dat zij dat zeer snel zal doen.
 
 
 
 
 
 De heer Fermina (D66):
 
 Voorzitter! Ik probeer toch een toezegging te verkrijgen die iets verder
gaat. Ik begrijp dat staatssecretaris Tommel dit met mevrouw Terpstra wil
bespreken. Hij heeft al eerder gezegd dat hij de behandelingsduur te lang
vindt. Kan hij ons niet toezeggen dat hij gaat werken aan een behandelingsduur
van een halfjaar tot een jaar?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Het is de portefeuille van mevrouw Terpstra. Ik vind het buitengewoon
moeilijk om haar vast te leggen op een halfjaar. Dat lijkt me niet wenselijk,
maar de inzet is heel duidelijk: zo kort mogelijk, want nu duurt het echt
te lang. Daar willen wij beslist iets aan doen.
 
 Voorzitter! Er is nog een aantal andere punten genoemd. De heer Fermina
vroeg of er beroep mogelijk is tegen beslissingen van de Ziekenfondsraad.
Ja, dat is mogelijk. Er is bezwaar mogelijk bij de bezwaarschriftencommissie
van de Ziekenfondsraad, en daarna is beroep mogelijk bij de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State.
 
 Mevrouw Van der Burg heeft gevraagd naar de late uitbetaling van het gesubsidieerde
deel. Bij de voorfinanciering worden de financieringskosten meegenomen. Ik
wacht even, voorzitter.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 U kunt u betoog vervolgen. Ieder kamerlid wordt geacht te luisteren, aanwezig
of niet.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Voorzitter! Er is al overleg over de vraag of de uitbetaling kan worden
versneld, en ik steun dat graag.
 
 En dan is er nog gevraagd of het echt veel problemen heeft opgeleverd.
Uit de evaluatie is gebleken dat dit niet zo is. Desondanks is natuurlijk
versnelling van de uitbetaling gewenst. De voorfinancieringskosten worden
overigens wel meegenomen in de totale subsidie, dus de betrokkenen lijden
er geen ernstige schade van. Maar nogmaals, ik zeg graag toe dat wij zullen
bekijken of het mogelijk is om het gesubsidieerde deel sneller uit te betalen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 U zegt toe dat u zult bekijken of het mogelijk is, maar u spreekt namens
de regering en ik vind dat de regering in overleg moet treden met de Ziekenfondsraad
om op heel korte termijn tot een oplossing te komen. Dat is iets sterker en
die toezegging zou ik toch willen hebben.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Die doe ik dan nu.
 
 Voorzitter! De heer Hofstra heeft nog een punt aangeroerd dat op grond
van allerlei overwegingen buitengewoon belangrijk is, namelijk het toewijzingsbeleid.
In de praktijk blijkt dat veel mensen die een aangepaste woning krijgen, daar
lang in blijven wonen, want het is niet voor niets een aan hun bijzondere
omstandigheden aangepaste woning. Desondanks komt het voor dat een dergelijke
woning op tamelijk korte termijn weer vrijkomt, bijvoorbeeld door het overlijden
van de betrokkene. Er is gebleken dat er op dit punt heel goed op gelet wordt
om zo'n woning, die voor veel geld aangepast is, ook beschikbaar te houden
voor de groep van gehandicapten waarvoor ze nodig is. Ik wil niet op de evaluatie
vooruitlopen, maar dit is waarschijnlijk een van de redenen waarom de uitgaven
meevallen. Een goed toewijzingsbeleid, het beschikbaar houden van deze woningen
voor de doelgroep, zal de kosten uiteindelijk zeer beperken. Ik onderstreep
wat de heer Hofstra erover gezegd heeft; er zal inderdaad zorgvuldig mee omgegaan
moeten worden, maar ik heb geen reden om hier ook maar enigszins aan te twijfelen.
Wij moeten ook bedenken dat juist deze dure voorzieningen veelal maatwerk
zijn, zodat toewijzing wel eens lastig kan zijn.
 
 
 
 
 
 De heer Fermina (D66):
 
 Voorzitter! Dank aan de staatssecretaris voor de uitvoerige antwoorden.
Tot mevrouw Van der Burg zou ik willen zeggen: deze staatssecretaris is niet
alleen aardig, maar ook kundig, dus hij weet wat hij zegt.
 
 Wij hadden een motie willen indienen om de termijn terug te brengen tot
ten minste 12 maanden. De staatssecretaris heeft duidelijk gemaakt dat hij
alles op alles zal zetten om dit te verwezenlijken, dus hij heeft de steun
van zo'n motie niet nodig. Het lijkt mij dan ook dat ze althans voorlopig
niet ingediend behoeft te worden.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Voorzitter! Ik wil nog even terugkomen op twee onderdelen van het antwoord
van de staatssecretaris.
 
 Wat de uitvoering van de motie betreft, die wil ik echt op korte termijn.
Ik wil niet wachten op voorstellen tot herziening van de IHS, omdat het dan
vier jaar duurt voordat een en ander gerealiseerd is. Dat is de reden waarom
ik een motie wil indienen.
 
 
 
 
 
 De heer Hofstra (VVD):
 
 Voorzitter! Ik snap niet waarom onze coalitiegenoot hier nu zo op doordramt.
In de motie-Van Otterloo/De Kok over de IHS uit 1993 stond dat die motie vóór
1 oktober 1993 moest worden uitgevoerd. Dat is bijna twee jaar geleden, dus
waarom zou het nu op een week of zelfs een dag steken? De toezegging van de
staatssecretaris is duidelijk, dus ik begrijp niet waarom er zo over doorgedramd
wordt.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 De reden is dat wij nog moeten kijken wanneer die evaluatie van de WVG
precies komt. Ik weet dat die nu in procedure is, ook rond de ministerraad.
Dat betekent weer een aanpassing van de evaluatie. Kennelijk is deze motie
niet in de evaluatie van de WVG meegenomen, anders had de staatssecretaris
het antwoord klaar. Dan had ik dat hier gehoord. Die zal dus kennelijk opnieuw
moeten worden ingevoerd. Dat lijkt mij een ingewikkelde zaak.
 
 
 
 
 
 De heer Fermina (D66):
 
 De staatssecretaris is volgens mij heel erg duidelijk geweest in eerste
termijn. Hij heeft niet gezegd dat hij er niets aan doet. Hij heeft toegegeven
dat hij dit toch wel in totaliteit wil behandelen en dat u zo snel mogelijk
antwoord krijgt.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Ja, ik wil dus zo snel mogelijk antwoord. Daar gaat het dus om.
 
 
 
 
 
 De heer Fermina (D66):
 
 Dat heeft de staatssecretaris wel tien keer gezegd.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Maar dat heeft de staatssecretaris niet gezegd. De staatssecretaris heeft
gezegd dat hij dit bij de evaluatie van de WVG zal doen of dat hij het bij
de herziening van de individuele huursubsidie zal doen. Die antwoorden heeft
de staatssecretaris gegeven. Ik wil gewoon zekerheid dat er echt antwoord
komt. Anders staan wij hier over drie maanden misschien weer met precies dezelfde
opmerkingen als wij de WVG of de evaluatie van de WVG behandelen. Dan staan
wij hier weer en dan is er misschien weer geen antwoord. Het heeft twee jaar
geduurd. Nu moet het er eindelijk eens van komen. Het kan ook zo makkelijk.
Ik begrijp ook niet waarom de staatssecretaris hier zo ontzettend ingewikkeld
over doet. Laat hij dan ook het antwoord geven.
 
 
 
 
 
 De heer Biesheuvel (CDA):
 
 Volgens mij doet u ingewikkeld, mevrouw Van der Burg. Als u daar zo over
blijft drammen, met alle respect, krijg ik toch echt het gevoel dat de PvdA-fractie
blijkbaar een bepaalde "policy" ontwikkelt als het om de staatssecretaris
van Volkshuisvesting gaat. Ik vind dat u nu een punt probeert te maken, waar
u bij de schriftelijke behandeling overigens niet op bent gekomen. Blijkbaar
is uw documentatiesysteem pas gisteren gaan werken. Dan is de vraag of u in
alle redelijkheid zo kunt doorgaan, zonder de indruk te wekken dat er met
het beleid van de staatssecretaris – en daar betrek ik überhaupt
de opstelling van de PvdA-fractie bij – toch wat aan de hand is. Dat
zou u toch ook eens moeten meewegen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Ik begrijp dat bij u helemaal geen bel is gaan rinkelen. Ook het CDA heeft
deze motie ingediend. Dat wil ik dan maar even gezegd hebben.
 
 
 
 
 
 De heer Biesheuvel (CDA):
 
 Als wij die motie hebben ingediend, is er bij ons dus ook een bel gaan
rinkelen. U heeft even veel verantwoordelijkheid als het CDA voor de uitvoering
van die motie. Tot op vandaag heeft noch uw fractie noch mijn fractie daar
iets over gezegd. De verantwoordelijkheid voor de PvdA-fractie kunt u niet
wegschuiven door te zeggen dat alleen bij u een bel is gaan rinkelen. Dat is iets te gemakkelijk, mevrouw Van der Burg.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Dit begrijp ik niet. Bij ons is een bel gaan rinkelen.
 
 
 
 
 
 De heer Biesheuvel (CDA):
 
 Wanneer?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Niet op het moment dat dit wetsvoorstel voor ons lag. Wij hebben verder
gekeken hoe het nu precies zat met die kwaliteitskorting. Op dat moment, ook
naar aanleiding van het antwoord van de regering op het verslag, hebben wij
gezegd dat dit niet kan. Dit heeft zulke gigantische huurgevolgen dat een
aantal mensen fors in de problemen komen. Op dat moment is gezegd dat het
niet kon en hebben wij gekeken in ons archief. Ik denk dat dit ook het juiste
moment was. Natuurlijk had het eerder gekund, maar u heeft er kennelijk helemaal
niet naar gekeken. U wist niet dat die motie indertijd was ingediend.
 
 
 
 
 
 De heer Biesheuvel (CDA):
 
 Mevrouw Van der Burg, is het niet ontzettend onredelijk om dat te zeggen?
Als er de PvdA-fractie zoveel aan gelegen was, had u op 2 oktober 1993 aan
de bel moeten trekken, want 1 oktober 1993 was de datum dat u iets op tafel
wilde hebben. U heeft vanaf 1 oktober 1993 ook niet aan de bel getrokken.
Ik vind het een beetje makkelijk voetbal op deze manier. U blijft de bal maar
wegspelen, terwijl u zelf ook een enorme verantwoordelijkheid op dit gebied
heeft.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 De eerste verantwoordelijkheid ligt natuurlijk bij de regering. De Kamer
heeft deze motie met algemene stemmen aanvaard. De bal ligt dus in eerste
instantie bij de regering. Wij hebben een controlerende bevoegdheid. U zegt
dat ik het eerder had kunnen doen. Dan kan ik u zeggen dat u het ook eerder
had kunnen doen. Daar gaat het echter niet om. Het gaat erom dat wij een motie
hebben aangenomen dat wij allen een bijstelling van de IHS willen. De staatssecretaris
antwoordt niet. Ik vraag hem nu om op korte termijn dat antwoord wel te geven.
 
 
 
 
 
 De heer Fermina (D66):
 
 Mag ik nu van u een concreet antwoord krijgen? Wat verwacht u dan? Verwacht
u dat de staatssecretaris duidelijk een datum aangeeft, dat hij aangeeft dat
hij het morgen of overmorgen doet?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Ik verwacht dat de staatssecretaris precies aangeeft wanneer hij dan een
antwoord kan geven op de motie van twee jaar geleden. Ik bedoel dan een heel
helder antwoord, niet alleen in de zin van "in het kader van". Ik wil een
antwoord. Dat kunnen wij dan behandelen in alle kaders waarbinnen het maar
aan de orde kan komen. Het lijkt mij het allersimpelste als de staatssecretaris
gewoon aangeeft hoe de motie wordt uitgevoerd, en dan graag wel op korte termijn.
Dan behoeft hij niet te wachten op de evaluatie van de WVG en dergelijke.
Dan kunnen wij wel verder gaan met de behandeling, maar dan weten wij in ieder
geval hoe de motie wordt uitgevoerd.
 
 Daarom zal ik nu toch een motie indienen, die als volgt luidt.
 
 
 
 
 De Kamer,
 
 gehoord de beraadslaging,
 
 constaterende, dat geen uitvoering is gegeven aan de door de Kamer met
algemene stemmen aanvaarde motie-Van Otterloo/De Kok (22815, nr. 33);
 
 spreekt haar ongenoegen uit over het feit dat de regering genoemde motie
niet heeft uitgevoerd;
 
 verzoekt de regering op korte termijn met de uitvoering van de motie te
komen,
 
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Deze motie is voorgesteld door het lid M.M. van der Burg. Wordt deze motie
in voldoende mate ondersteund?
 
 Ik moet de aanwezige leden er wel op wijzen dat het in dit huis gebruikelijk
is dat een motie wordt ondersteund. Anders kunnen wij haar niet in behandeling
nemen. Als de nu aanwezige leden nu aangeven dat zij de motie ondersteunen,
kunnen zij desondanks rustig tegen de motie stemmen. De ondersteuning heeft
alleen ten doel erin te bewilligen dat wij erover kunnen praten. Dat zijn
de mores van de Kamer. Ik verzoek de aanwezige leden dus toch hun hand op
te steken. Ik doe zelf ook mee. Dus iedereen kan verder gerust zijn.
 
 De motie wordt nu in voldoende mate ondersteund en maakt deel uit van
de beraadslaging.
 
 Zij krijgt nr. 7 (24076).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 De heer Biesheuvel (CDA):
 
 Hoe zou mevrouw Van der Burg deze motie willen kwalificeren? Want ik hoor
in een van de overwegingen dat de Kamer haar ongenoegen uitspreekt. Hoe zou
zij deze motie willen kwalificeren?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Niet bijzonder. De motie is gewoon bedoeld om erop aan te dringen dat
de motie wordt uitgevoerd, een drukmotie op de regering dus, in dit geval
de staatssecretaris van Volkshuisvesting.
 
 
 
 
 
 De heer Biesheuvel (CDA):
 
 Dus het is niets bijzonders als de fractie van de Partij van de Arbeid
een motie indient, waarin zij in een van de overwegingen haar ongenoegen uitspreekt?
Dat is op zichzelf niets bijzonders, het is een drukmotie, begrijp ik.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Ja. Het ongenoegen richt zich niet op het functioneren van de staatssecretaris.
Het ongenoegen geldt het feit dat de motie niet is uitgevoerd.
 
 
 
 
 
 De heer Fermina (D66):
 
 Ik heb u al gezegd dat ik het sympathiek vind dat u achter die motie-Van
Otterloo/De Kok staat. Maar ik vond de druk die u in eerste termijn op de
staatssecretaris hebt gelegd al zo geweldig groot, terwijl het antwoord van
de staatssecretaris vervolgens zo heel erg duidelijk was, dat ik nu niet kan
begrijpen hoeveel extra druk u nu nog op de staatssecretaris wilt leggen met
behulp van de motie die u zojuist hebt ingediend. Ik heb in ieder geval de
indruk dat de druk stevig genoeg is geweest.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Dat kan uw mening zijn. Maar ik heb er behoefte aan die motie toch in
te dienen om de druk op de staatssecretaris te vergroten. Van der BurgIk wil
ermee proberen in tweede termijn een nog helderder antwoord van de staatssecretaris
te krijgen. 
 
 De staatssecretaris heeft al aangegeven dat de behandelingsprocedure eigenlijk
te lang is en dat een periode van anderhalf jaar of langer eigenlijk niet
kan. Daar zijn wij het ook helemaal mee eens. Ik heb uit zijn antwoord begrepen
dat hij nu echt toezegt te gaan werken aan een verkorting van de procedure.
Ik hoor graag of dit een juiste interpretatie is en ik neem aan dat ook dit
element bij de evaluatie van de Wet voorzieningen gehandicapten nadrukkelijk
terugkomt.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Voorzitter! Mijn antwoord kan heel kort zijn. De heer Fermina houdt zijn
motie over het verkorten van de termijnen van behandeling van de aanvragen
nog even in portefeuille. De motie ondervindt in de Kamer brede ondersteuning.
Ik zal dat signaal ook nog eens heel helder aan mijn collega mevrouw Terpstra
overbrengen. Ik sta ook volledig achter dat signaal. Die termijnen moeten
korter. Ik doe u op dit punt nogmaals graag een toezegging. Wij zullen in
het overleg wegen moeten vinden om dat zo snel mogelijk voor elkaar te krijgen.
Ook die termijn moet niet al te lang duren. Ik zeg dit graag toe en ik ervaar
dit debat ook als een steun in de rug in deze richting.
 
 Eerlijk gezegd begrijp ik helemaal niets van de motie van mevrouw Van
der Burg. Terecht is al door een van de andere woordvoerders opgemerkt dat
mevrouw Van der Burg bij de schriftelijke voorbereiding in het geheel niet
naar de motie-Van Otterloo/De Kok heeft verwezen. Ook de heer Duivesteijn
die toch een redelijk lange spreektijd heeft gehad bij het wetsvoorstel inzake
de brutering, heeft dat punt toen niet aan de orde gesteld, terwijl de discussie
toen toch helemaal over de kwaliteitskorting ging. Dus eerlijk gezegd komt
dat de geloofwaardigheid van de inzet van vandaag niet echt te goede.
 
 Voorzitter! Waarom vind ik de motie nu zo onbegrijpelijk? Daarin wordt
ongenoegen uitgesproken over het feit dat de regering de genoemde motie niet
heeft uitgevoerd. Gelijktijdig houdt mevrouw Van der Burg het pleidooi om
de motie niet uit te voeren. Zij zegt namelijk dat ik niet de kortingstabellen
moet aanpassen, maar dat ik naar de hardheidsclausule moet zoeken. Ik snap
niet hoe het mogelijk is dat iemand in hetzelfde debat de regering enerzijds
verwijt dat zij een motie niet uitvoert en haar anderzijds vráágt
die motie niet uit te voeren, maar een alternatieve weg te zoeken. Zoiets
is voor mij volstrekt een raadsel. Ik zeg nogmaals dat er twee momenten zijn
waarop wij over deze materie in haar geheel kunnen praten. Die momenten doen
zich voor bij het verschijnen van de evaluatie van de WVG en bij de herziening
van de IHS. De stukken over beide onderwerpen komen op een termijn van een
aantal weken naar de Kamer. Volgens mij komt dan het tijdstip waarop wij over
deze materie kunnen spreken. Voorzitter! De motie kan ik alleen maar met kracht
ontraden.
 
 
 
 
 
 De heer Biesheuvel (CDA):
 
 Voorzitter, mag ik...
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Nee, ik heb het gevoel dat wij in herhalingen terechtkomen en dat u wilt
proberen de ander langs die weg te overtuigen. De ervaringen in deze Kamer
en elders leren, dat dit niet de juiste route is. Het woord is nu aan de staatssecretaris.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Tommel:
 
 Voorzitter! Ik heb alle vragen beantwoord.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik stel voor, de beraadslaging te beëindigen.
 
 
 
 
 
 De heer Biesheuvel (CDA):
 
 Voorzitter...
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Nee, er is geen derde termijn.
 
 
 
 
 
 De heer Biesheuvel (CDA):
 
 Maar, voorzitter, er wordt hier een politiek oordeel gegeven over een
motie, ingediend door een coalitiepartij, en die motie is niet misselijk.
Dus wij hebben hier te maken met een politiek feit van de eerste orde. Daarover
had ik de staatssecretaris een vraag willen stellen.
 
 
 
 
 
 De heer Fermina (D66):
 
 Dat gaat een beetje te ver. Naar mijn mening is de staatssecretaris duidelijk
genoeg...
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 U heeft het woord ook niet.
 
 
 
 
 
 De algemene beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik stel voor, aanstaande dinsdag te stemmen. Dat laatste is naar mijn
mening wel nodig.
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19951996-6-305-314.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl