Vragen Rosenmöller (GroenLinks) aan staatssecretaris van SZW over de resultaten van het onderzoek van TNO naar de gevolgen van de privatisering van de Ziektewet
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 7013-7018

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

10-09-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 107, pagina 7013-7018

10-09-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Regeling van werkzaamheden (dinsdag 10 september 1996)Pagina 7012-7013
Voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek in verband met de bestuursorganisatie van en medezeggenschap in universiteiten (modernisering universitaire bestuursorganisatie) (24646)Pagina 7022-7037
107de vergadering; 10 september 1996Pagina 7011-7012
Vragen van het lid Marijnissen aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over de verschillen in toepassing door gemeenten van de nieuwe Algemene bijstandswetPagina 7020-7022
Stemmingen ivm wetsvoorstel Wet op het Rijksinstituut voor volksgezondheid en milieu (RIVM) (24454)Pagina 7022-7022
Stemmingen over: wetsvoorstel Instelling van een vast college van advies van het Rijk op het terrein van het openbaar bestuur (Wet op de Raad voor het openbaar bestuur) (24616); en over de motie-Noorman-den Uyl c.s. over het handhaven van de adviesfunctie van de Kiesraad (24616, nr. 8)Pagina 7022-7022
Lijst van ingekomen stukken (dinsdag 10 september 1996)Pagina 7046-7048
Vragen Rosenmöller (GroenLinks) aan staatssecretaris van SZW over de resultaten van het onderzoek van TNO naar de gevolgen van de privatisering van de ZiektewetPagina 7013-7018
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van het Burgerlijk Wetboek en enige andere wetten in verband met de herziening van de voorlopige maatregelen van kinderbescherming (23808)Pagina 7037-7046
Vragen van het lid Crone aan de minister van Buitenlandse Zaken over transport van nucleair materiaal per vliegtuigPagina 7018-7020

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 260 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is het mondelinge vragenuur, overeenkomstig
artikel 136 van het Reglement van orde.
 
 
 
 
 
 
 Vragen van het lid Rosenmöller aan de staatssecretaris
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, over de resultaten van het onderzoek
van TNO naar de gevolgen van de privatisering van de Ziektewet.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Ik heet de nieuwe staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
welkom in deze nieuwe zaal. Het doet me deugd dat we hem in het vragenuurtje
aan de tand kunnen voelen over een politiek zeer gevoelig en maatschappelijk
zeer omstreden onderdeel van zijn portefeuille, namelijk de privatisering
van de Ziektewet die per 1 maart jl. is ingegaan. Over de gevolgen van de
privatisering heeft TNO een enquête gehouden onder 600 artsen en daar
komt een zeer verontrustend beeld uit naar voren.
 
 Veel artsen constateren dat de arbeidsmarktpositie van ouderen en minder
gezonde mensen is verzwakt. Juist deze groepen worden geweerd van de werkvloer
en als men al werk krijgt, wordt er druk uitgeoefend op doorwerken bij ziekte,
snelle hervatting van het werk of ontslag op medische gronden. Artsen, vooral
bedrijfsartsen, worden door werkgevers onder druk gezet waardoor hun onafhankelijkheid,
en daardoor ook hun kwaliteit, wordt bedreigd.
 
 Voor mijn fractie komen deze resultaten niet echt als een verrassing.
GroenLinks en andere fracties hebben tijdens de behandeling van de privatisering
van de Ziektewet daar al voor gewaarschuwd. Bij het kabinet zouden deze enquêteresultaten
moeten inslaan als een bom. De voormalige staatssecretaris heeft hier voortdurend
gesteld dat risicoselectie niet verder zal toenemen. Om die risico's zoveel
mogelijk te beperken, heeft de Kamer een motie van ondergetekende gesteund
die uitspreekt "dat verdergaande privatisering van de Ziektewet niet mag leiden
tot verdergaande risicoselectie" en "dat de kans op werk voor minder gezonde
mensen juist zou moeten toenemen". Verder wordt om een halfjaarlijkse rapportage
verzocht. Ik heb vier vragen aan de staatssecretaris.
 
 1. Waarom hebben we een eerste rapportage nog niet ontvangen, ondanks
het feit dat het halfjaar ruim verstreken is?
 
 2. Wat is uw opvatting over de resultaten van het TNO-onderzoek?
 
 3. Is de staatssecretaris bereid de zojuist genoemde motie onverkort uit
te voeren?
 
 4. Deelt de staatssecretaris de opvatting dat nieuwe maatregelen moeten
worden voorbereid om een verdergaande tweedeling tussen gezonde en ongezonde
mensen op de arbeidsmarkt te voorkomen? Zo ja, aan welke maatregelen denkt
hij en wanneer kunnen wij die verwachten?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris De Grave:
 
 Voorzitter! Het is duidelijk dat het onderwerp waar de vragen van de heer
Rosenmöller over gaan, van belang is. Ik wijs erop dat het onderzoek
dat door prof. Willems van het instituut TNO te Leiden is uitgevoerd en gepresenteerd,
niet alleen punten bevat waaruit je kritiek kunt lezen. Het bevat ook positieve
punten. Gelet op zijn opvattingen, begrijp ik dat de heer Rosenmöller
er weinig behoefte aan heeft die positieve punten te melden. Het lijkt mij
mijn taak de Kamer te melden dat 55% van de betrokkenen als een positief punt
vermeldt dat er in de bedrijven meer aandacht wordt gegeven aan Arbo-beleid,
aan sociaal beleid en aan preventiebeleid. Dat was ook een belangrijke doelstelling
van de privatisering van de Ziektewet.
 
 Voor een juiste beoordeling van de vragen van de heer Rosenmöller
lijkt het mij verder redelijk erop te wijzen dat er toch wel wat kanttekeningen
kunnen worden geplaatst bij dit onderzoek. Het betreft een onderzoek bij één
groep, niet bij werkgevers en niet bij werknemers. Het betreft ook in belangrijke
mate veronderstelde gedragsreacties van werkgevers. Het is mijn voornemen
om in oktober in het kader van ingediende moties – niet alleen de motie
van de heer Rosenmöller, maar ook de motie van mevrouw Adelmund –
te komen met een uitvoerig onderzoek, waarin betrokkenen hun mening zullen
kunnen geven. Wij zullen daarbij ook feitelijke gegevens presenteren. Dan
 gaat het om de vraag welke maatregelen door werkgevers feitelijk
zijn genomen ten aanzien van het in dienst nemen van personeel, om de vraag
wat er feitelijk is gebeurd met de mate van arbeidsdeelname van gehandicapte
werknemers en om alle andere elementen die hierbij van belang zijn.
 
 Helder is dat ook in de discussies die in de Kamer zijn gevoerd tijdens
de behandeling van de WULBZ, het element van risicoselectie een belangrijk
onderwerp was. Het is duidelijk dat er op dat punt nogal wat flankerend beleid
is overeengekomen. Ik acht mij nu ontslagen van de plicht dat te herhalen,
maar het moet duidelijk zijn dat het wel erg snel en vroeg is om aan de hand
van één beperkt onderzoek al te constateren dat het flankerend
beleid onvoldoende effect zal hebben. Als in oktober de resultaten van het
uitvoerige evaluatieonderzoek van de WULBZ naar de Kamer gaan, zal op dat
punt de discussie moeten worden gevoerd.
 
 Misschien is het goed nog even in te gaan op een ander belangrijk punt,
namelijk de onafhankelijkheid van de bedrijfsartsen. Ook dat onderwerp is
in de kamerdebatten aan de orde geweest. In het onderzoek van TNO zijn er
aanwijzingen dat er redenen zijn om nog eens goed naar dit punt te kijken.
Ik vind het zelf ook een buitengemeen belangrijk punt. Het kan niet zo zijn
dat artsen in hun onafhankelijke oordeelsvorming worden beïnvloed door
druk van de kant van de werkgevers. Ik wijs erop dat dat niet kan, en dat
er bij de certificatie van Arbo-diensten scherp op wordt gelet dat de bedrijfsarts
vanuit zijn professionaliteit zijn eigen oordeel kan vellen en dat deze in
staat is op dit element druk van werkgevers te weerstaan. Er is toegezegd
dat er overleg zal worden gevoerd met mijn collega van VWS om te bezien of
en, zo ja, hoe de wettelijke regeling van de onafhankelijkheid van artsen
kan en eventueel móét worden verbeterd. Ik kan de Kamer meedelen
dat wij daarmee inmiddels ver zijn gevorderd en dat het mijn voornemen is
de Kamer binnenkort te informeren over voorstellen terzake.
 
 Een ander punt betreft het feit dat de brancheorganisatie van Arbo-diensten
in een vergevorderd stadium is bij het opstellen van een professioneel statuut,
om ook langs die kant de positie van de artsen verder te versterken. Ik zeg
nogmaals dat er geen verschil van mening over kan bestaan dat het niet aangaat
dat werkgevers in staat zijn om het professionele onafhankelijke oordeel van
artsen rondom dit dossier te beïnvloeden.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 U heeft nog ongeveer één minuut voor uw verdere beschouwingen.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris De Grave:
 
 Ik ben klaar, op de beantwoording van de vragen na. De concrete vragen
kunnen als volgt worden beantwoord. Het is mijn voornemen op de uitvoering
van de motie-Rosenmöller, in samenhang met andere ingediende moties,
terug te komen in oktober. Het lijkt mij dat er op dit moment geen aanleiding
is om alleen op basis van het TNO-onderzoek nieuwe beleidsmaatregelen in overweging
te nemen. Met eventuele nadere analyses, conclusies en maatregelen zal ik
dan ook wachten tot de evaluatie die in oktober verschijnt.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Wat mij betreft zal de staatssecretaris in het vervolg iets
meer dan een krappe minuut gebruiken voor de concrete beantwoording van de
vragen, want daar is dat vragenuurtje voor. Hij heeft daar vijf minuten voor
en dat vond ik, eerlijk gezegd, niet het sterkste aan zijn optreden. Maar
ook inhoudelijk stelde het mij wat teleur.
 
 In de eerste plaats vind ik dat hij het onderzoek nogal bagatelliseert.
Hij gaat, terecht, uitgebreid in op het punt van de bedrijfsartsen. Maar als
nu die enquête oplevert dat bijna 40% van de artsen constateert dat
de arbeidsmarktpositie voor ouderen en mensen met een handicap, met een zwakkere
lichamelijke gezondheid, verslechterd is, dan vraag ik de staatssecretaris
klip en klaar of hem dat niet met zorg vervult. Of zegt hij: ik heb daar op
dit moment geen boodschap aan en ik wacht nog even één of twee
maanden?
 
 Punt twee: het was het kabinet dat de Kamer fors onder druk heeft gezet,
teneinde dit wetsvoorstel door de Kamer te jassen. Dat staat niet in verhouding
tot de wat voorzichtige of misschien wel laconieke manier waarop de staatssecretaris
op dit probleem van risicoselectie, dat een hoofdpunt was in het kamerdebat,
reageert. Ik zou dan ook graag een inhoudelijk oordeel van de staatssecretaris
willen vernemen.
 
 Voorzitter! De werkgevers lijken als gevolg van dit wetsvoorstel strenger
te zijn aan de poort, strenger tegen de patiënt en strenger tegen de
arts. Wat mij betreft vraagt dit wel om aanvullende maatregelen.
Ik zal binnenkort zelf met zo'n maatregel komen. Ik leg namelijk op dit moment
de laatste hand aan een initiatiefwetsvoorstel – ik zal het binnenkort
presenteren – waarin voor werkgevers een discriminatieverbod ten aanzien
van lichamelijk en verstandelijk gehandicapten gaat gelden op grond van een
uitbreiding van de Algemene wet gelijke behandeling. Misschien kan de staatssecretaris
daarover ook nog iets zeggen.
 
 Ten slotte, voorzitter, heb ik nog een vraag aan twee collega's. Aan de
PvdA-fractie zou ik willen vragen of men het niet betreurt dat men toch de
steun aan het wetsvoorstel heeft gegeven, en of men niet de mening deelt dat
nieuwe maatregelen voor die kwetsbare groepen noodzakelijk zijn.
 
 Mijn vraag aan de fractie van D66 is de volgende. Een week of twee geleden
kwam deze fractie in het nieuws met de mededeling dat een wet, in verband
met méér werk voor allochtonen, eigenlijk zou moeten worden
ingetrokken en dat er iets anders voor in de plaats moest komen, vanwege het
feit dat die wet onvoldoende werkt. Geldt die redenering nu ook ten aanzien
van de Ziektewet? Is in die redenering de conclusie gerechtvaardigd dat die
wet beter kan worden ingetrokken en dat je er iets anders voor in de plaats
moet stellen?
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Wenst de staatssecretaris te reageren op de informatie van de heer Rosenmöller?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris De Grave:
 
 Voorzitter! Ik wil daar in de volgende zin op reageren, dat ik het volstrekt
niet eens ben met de kwalificaties die de heer Rosenmöller heeft gegeven.
Ik dacht dat ik op een vrij zakelijke wijze had aangegeven dat het niet verstandig
is om op basis van één onderzoek – hoe belangrijk ook,
maar waarin bij één groep is geïnformeerd, op één
aspect, en dat overigens ook nog een wisselend beeld geeft, met positieve
en negatieve elementen – met verregaande conclusies te komen, terwijl
er een ander traject is voorzien van de kant van het kabinet, dat een veel
breder en evenwichtiger beeld kan geven.
 
 Ik wijs er ook op in de richting van de heer Rosenmöller dat betrokkene
zelf, prof. Willems, helemaal niet pleit voor intrekking van de WULBZ. Hij
pleit ervoor om nog eens te kijken of het flankerende beleid toereikend is.
Dat is precies de discussie die ik met de Kamer wil voeren, maar dan wel graag
aan de hand van wat bredere informatie en bredere inzichten dan alleen maar,
hoe belangrijk ook, dit onderzoek van TNO, dat beelden geeft van ideeën
die artsen hebben over gedragsreacties van werkgevers, zonder dat de werkgevers
en de feiten op dit punt zelf zijn onderzocht. Ik ben het in het geheel niet
eens met de heer Rosenmöller dat ik een laconieke reactie zou hebben
getoond of het belang van het onderwerp niet inzie, integendeel.
 
 Voorzitter! Over het initiatiefwetsvoorstel dat de heer Rosenmöller
aankondigt, heb ik op dit moment geen mening, maar in zekere zin sta ik altijd
positief tegenover elke bijdrage van de kant van de Kamer die in positieve
zin zou kunnen meewerken aan vermindering van de problemen waarover wij het
hier hebben. In die zin sta ik daar neutraal-positief tegenover en wacht ik
het initiatiefvoorstel af.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Adelmund (PvdA):
 
 Voorzitter! In antwoord op de vraag of ik de zorg deel van de heer Rosenmöller,
kan ik zeggen dat dit zonder meer het geval is, want anders had ik niet de
motie ingediend, die vorig jaar kamerbreed is ondersteund, om na zes en twaalf
maanden te evalueren. Voor ons is de WULBZ altijd een middel geweest en geen
doel. Laat dat ook helder zijn. Wij hebben op een veelheid van onderwerpen,
waarbij wij een partijtje zwartkijken achter de rug hadden, tijdens dat debat
aangekondigd dat het daar misschien mis zou kunnen gaan bij privatisering.
Op al die onderwerpen hebben wij een evaluatie gevraagd en de onderwerpen
die TNO heeft onderzocht, maken daar slechts een onderdeel van uit.
 
 Op de vraag of er wel of geen oplossingen moeten komen als je een kamermeerderheid
zoekt, wil ik als volgt reageren. Op dat moment had de Kamer al "coalitiebreed"
voor een scala van oplossingen gepleit. Dat behelsde onder andere uw initiatief,
namelijk dat dergelijke zaken nodig zouden zijn om de positie te versterken
van mensen op de arbeidsmarkt met handicaps waarop discriminatie zou kunnen
plaatsvinden. Vandaar dat wij nu het voorstel-Van Boxtel krijgen met de aanstellingskeuringen
en vandaar het feit dat er in het voorjaar een wet op de reïntegratie
komt. En ik wil van alle punten die uit de evaluatie naar voren komen, niet
alleen de problemen gesignaleerd hebben, maar ik wil er kant-en-klare oplossingen
bij.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik geef het woord aan mevrouw Schimmel om de vraag van de heer Rosenmöller
te beantwoorden.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Schimmel (D66):
 
 Voorzitter! Ik wijs erop dat een van de aanbevelingen van prof. Willems,
onder wiens verantwoordelijkheid het onderzoek is verricht, is om de positie
van de keurling te versterken. De heer Rosenmöller weet dat er een initiatiefvoorstel
ligt van collega Van Boxtel – dat lag er overigens al voordat de WULBZ
werd ingediend – waarin die positie versterkt wordt. Daarmee komen wij
tegemoet aan de risico's die verbonden zijn aan de verdergaande privatisering.
Dat risico was overigens ook al verbonden aan een privatisering waarbij sprake
was van termijnen van twee, zes, 26 en 52 weken.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels):
 
 Voorzitter! Ik ben het wel eens met de opmerkingen van de heer Rosenmöller
dat de staatssecretaris het onderzoek een beetje bagatelliseert, temeer daar
alle woordvoerders van de oppositie in het debat destijds de gevolgen die
nu naar voren komen, hebben voorspeld.
 
 Ik heb twee vragen aan de staatssecretaris. Hoe moet het verder met het
beleid van het kabinet om meer ouderen aan het werk te krijgen en te houden,
nu blijkt dat door de afschaffing van de Ziektewet de oudere werknemers de
dupe zijn? Vindt de staatssecretaris het niet buitengewoon schrijnend dat
het desondanks de ouderen zijn die het meest solliciteren?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris De Grave:
 
 Voorzitter! Ik houd tegen dat ik het onderzoek heb gebagatelliseerd. Ik
heb het effect dat uit het onderzoek naar voren komt, feitelijk weergegeven.
Het is niet meer, maar ook niet minder, dan een onderzoek onder artsen dat
gericht is op een bepaald aspect. Maar de feitelijk opgetreden gedragsreacties
zijn niet onderzocht. Artsen weten niet wat werkgevers doen. Zij kunnen er
hoogstens een oordeel over hebben. Ik stel het op prijs om erop te wijzen
dat de positieve ervaringen nadrukkelijk ook zijn genoemd, namelijk dat de
werkgevers veel meer aandacht geven aan preventie, sociaal beleid en Arbo-beleid
en dat is ook een belangrijke doelstelling.
 
 Ik heb slechts willen aangeven dat het TNO-onderzoek een onderdeel is
dat in bredere zin aan de orde zal komen zodra het kabinet met zijn evaluatie
zal komen in oktober. Op dat moment kunnen wij volop de discussie voeren over
de mate waarin de elementen die u noemt, naar uw verwachting zullen optreden.
Er is overigens een groot aantal maatregelen genomen en er is een aantal maatregelen
in voorbereiding, waarvan sommige al zijn genoemd, die juist op dit punt pogen
om deze gedragseffecten niet te laten ontstaan.
 
 Het lijkt mij ook niet wenselijk, voorzitter, dat bij elk onderzoek dat
er komt, op een onderdeel van de discussie over de WULBZ, wij elke keer opnieuw
pogen om ons gelijk te halen. Het lijkt mij goed om het verkeer tussen regering
en Kamer te laten verlopen in samenhang met de verschillende maatregelen die
kunnen worden genomen. Wat mij betreft moet dat gebeuren in oktober.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Mijnheer de voorzitter! Dit onderzoek toont aan dat wat wij vreesden,
werkelijkheid lijkt te worden. Ook onderzoeken die eerder door anderen werden
verricht, wezen in die richting. Is dit niet opnieuw een signaal op grond
waarvan het kabinet c.q. de staatssecretaris overweegt om zelfstandig extra
onderzoek te doen of te laten doen teneinde de evaluatie zo vruchtbaar mogelijk
te laten zijn, nu deze signalen zo nadrukkelijk op ons af komen?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris De Grave:
 
 Voorzitter! De WULBZ is zes maanden in werking. Het is dus wel erg vroeg
om er nu al conclusies aan te verbinden. Juist in het onderzoek dat ik heb
aangekondigd en waarvan de eerste resultaten in oktober zullen verschijnen,
zullen verschillende elementen daarvan in de beschouwing worden betrokken.
Het gaat om een grondig, uitvoerig onderzoek bij werkgevers. De werknemers
en de artsen zullen erbij worden betrokken. Wij zullen vooral pogen –
en dat is heel ingewikkeld – aan te geven hoe de verschillende maatregelen
die zijn genomen, invloed hebben op gedragingen die bij de bedrijven plaatsvinden.
Laten wij niet vergeten dat het al jarenlang een trend is dat werkgevers veel
scherper letten bij het aannemen van personeel op verschillende elementen
en dat deden zij ook voordat al deze maatregelen zijn genomen. Voordat je
kunt bepalen welke maatregelen werkelijk effectief kunnen zijn, moet je ook
precies weten op welke effecten en welke elementen werkgevers reageren. Anders
kun je ook niet goed met elkaar praten over de effecten van voorgenomen beleid.
 
 Daarom pleit ik ervoor de zaak in oktober in bredere samenhang te bezien
en vervolgens na te gaan of het voorgenomen beleid voldoende effectief is
en tevens na te gaan of er aanleiding is op basis van die analyse te komen
tot een aanscherping van het beleid.
 
 
 
 
 
 De heer Biesheuvel (CDA):
 
 Dat uiteindelijk de wijziging van de Ziektewet "coalitiesmal" in deze
Kamer is aangenomen, heeft te maken met het feit dat er "oppositiebreed" gewaarschuwd
is voor de risicoselectie. De staatssecretaris heeft nu aangegeven hoe hij
het onderzoek ziet. Ik deel zijn opvatting niet. Dit is eigenlijk een vroegtijdige
waarschuwing. De vraag van de fractie van het CDA is dan ook of de staatssecretaris
dit rapport en de uitkomsten ervan niet ook zou moeten betrekken bij de verdere
privatisering van de WAO-wetgeving, zodat het signaal dat hier wordt afgegeven,
tijdig kan worden meegenomen.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris De Grave:
 
 Het is mij duidelijk dat bij de discussie in deze Kamer over de voorstellen
inzake de privatisering van de WAO dit onderwerp nadrukkelijk aan de orde
zal zijn, in de samenhang die er is en met aandacht voor de bijzondere elementen
die dit wetsvoorstel weer met zich zal brengen. Ik ben mij er zeker van bewust
dat de Kamer mij en de rest van het kabinet zeer kritisch zal ondervragen
over precies die elementen waarop de heer Biesheuvel duidt.
 
 Maar nogmaals, het lijkt mij wel goed om bij wetgeving de afweging in
haar totaliteit te maken. Ik meen dat mijn ambtsvoorganger tegenover de Kamer
heeft erkend dat het risico waarop de heer Biesheuvel wijst, inderdaad aanwezig
is. De vraag is alleen in welke mate dat risico zich zal voordoen en in welke
mate wij in staat zijn met behulp van beleidsmaatregelen het risico te beperken.
Bovendien moeten wij niet uit het oog verliezen dat er ook voordelen aan verbonden
zijn. Ik wijs er nogmaals op dat 55% van de betrokkenen in het TNO-onderzoek
hebben gezegd dat er een belangrijke verbetering merkbaar is in de wijze waarop
werkgevers omgaan met Arbo-beleid, sociaal beleid en maatregelen gericht op
het beperken van ziekteverzuim. Als ik dat doortrek in de richting van de
arbeidsongeschiktheid, is dat natuurlijk een belangrijke reden waarom wij
deze discussie met elkaar voeren. Het lijkt mij niet evenwichtig om alleen
maar naar het ene element te kijken, zonder ook een oordeel te geven over
het andere element dat in de afweging aan de orde is geweest.
 
 
 
 
 
 De heer Marijnissen (SP):
 
 De staatssecretaris heeft zojuist gezegd dat hij het wat vroeg vindt om
al conclusies te trekken. Ik ben dat vanzelfsprekend niet met hem eens. Maar
ik denk dat wij op één punt niet met elkaar van mening behoeven
te verschillen, namelijk op het punt van de conclusie uit het TNO-rapport
dat verzekeringsartsen en bedrijfsartsen zich steeds meer onder druk gezet
voelen.
 
 Ik heb twee vragen aan de staatssecretaris. Mijn eerste vraag is: is hij
met mij van mening dat het ongewenst is dat er een zo nauwe relatie
bestaat tussen enerzijds de Arbo-diensten en anderzijds de ziekteverzekeraar
die verzekert tegen de risico's voor verzuim? Mijn tweede vraag is: is hij
met mij van mening dat het tijd wordt voor een code waarin geregeld wordt
dat werkgevers zich simpelweg niet hebben te bemoeien met de manier waarop
bedrijfsartsen handelen en met de conclusies die zij trekken?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris De Grave:
 
 Ik dacht dat ik in mijn antwoord op de vragen van de heer Rosenmöller
juist op dit punt al uitvoerig was ingegaan en dat ik al vrij klip en klaar
heb aangegeven dat ik met de Kamer van mening ben dat het niet aangaat dat
werkgevers de professionaliteit en onafhankelijkheid van het oordeel van artsen
op dit onderwerp kunnen aantasten. Ik heb ook aangegeven dat zowel de lijn
van het overleg met de collega van Volksgezondheid als van de voorbereidingen
van de brancheorganisatie Arbo-diensten in het kader van het professionele
statuut zullen moeten leiden tot maatregelen om de positie van de artsen op
dit punt te versterken.
 
 Ik kan even niet goed overzien of die positie nog verder kan worden versterkt
door ook in de richting van de werkgevers iets te bepalen. Maar wij zijn het
in ieder geval over één punt eens: het gaat niet aan dat werkgevers
in staat zouden zijn om het onafhankelijke, professionele oordeel van artsen
in die zin te beïnvloeden, dat artsen in plaats van hun eigen professionele
oordeel te geven, iets doen dat werkgevers graag zouden zien.
 
 Voorzover er verdergaande maatregelen moeten worden genomen dan de maatregelen
die al zijn genomen, om de positie van de artsen op dat punt te versterken,
ben ik graag bereid daarover verder met de Kamer te praten. In ieder geval
zal er van mijn kant zowel iets komen over het overleg met de collega van
Volksgezondheid, als een nadere rapportage aan de Kamer over het overleg dat
ik voer met de brancheorganisatie van Arbo-diensten.
 
 
 
 
 
 De heer Rabbae (GroenLinks):
 
 Voorzitter! De staatssecretaris stelt dat dit onderzoek onvoldoende is
om een oordeel te kunnen vellen over de werking van de nieuwe Ziektewet. Wat
is zijn oordeel over het feit dat 40% van de artsen van mening is dat de arbeidsmarktpositie
van ouderen en werknemers met gezondheidsproblemen aanzienlijk verzwakt is?
Draagt hij daarvoor de politieke verantwoordelijkheid of is het voor hem slechts
een statistisch gegeven?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris De Grave:
 
 Voorzitter! Ik draag de politieke verantwoordelijkheid voor het onderwerp
waarover wij hier discussiëren. Is dit onderzoek aanleiding om nadere
maatregelen te treffen? Daarvoor moet het onderzoek van TNO beschouwd worden
op de waarde die het heeft. Ik wil niet flauw doen, ik wil het onderzoek ook
niet bagatelliseren, maar het is een beperkt onderzoek onder één
groep. Om effectieve maatregelen te kunnen nemen, moet je ook andere elementen
in de beschouwing betrekken. Zo moet de vraag worden beantwoord wat de werkgevers
ermee doen. Worden de problemen veroorzaakt door de WULBZ of worden ze veroorzaakt
door de neiging die er al tijden bij het bedrijfsleven is om strenger te selecteren
op de factor "arbeid"? Dat is niet vanaf 1 maart het geval, het is al een
tijd aan de gang. De artsen geven aan dat er veel druk staat op arbeidscontracten,
dat er veel meer uitzendwerk is. Dat is geen zaak van de laatste zes maanden,
maar dat is al jaren aan de gang. Het is dus lastig om na te gaan wat nu precies
het effect van de WULBZ is en wat de andere oorzaken zijn. Zonder beter inzicht,
zonder beter onderzoek, lopen wij het risico dat wij verkeerde beleidsreacties
ontwikkelen. De maatregelen bereiken dan niet het doel waarover wij het eens
zijn. Wij zijn het erover eens dat zomin mogelijk risicoselectie moet plaatsvinden.
Voordat je echter maatregelen neemt, moet je grondiger nagaan wat de effecten
van de verschillende wetgeving zijn geweest. Als je te snel en te makkelijk
maatregelen neemt, loop je het grote risico dat je weinig oplost.
 
 
 
 
 
 De heer Van Hoof (VVD):
 
 Voorzitter! Ik ben het met de staatssecretaris eens dat het onderzoek
van TNO geen breed, integraal onderzoek is. Op die manier moeten de constateringen
dan ook gewogen worden. Sterker nog, als 40% van de artsen van mening is dat
de arbeidsmarktpositie van arbeidsongeschikten en ouderen minder is geworden,
kun je je afvragen of al die artsen op de hoogte zijn van alle reïntegratiemaatregelen.
Via de Wet Amber en via de WULBZ is het bijvoorbeeld mogelijk om arbeidsongeschikten
in dienst te nemen op een manier waarmee de werkgever drie tot vijf jaar helemaal
geen risico loopt, terwijl hij dat risico wel loopt bij een gezonde werknemer.
Kennelijk is sprake van onvoldoende informatie over reïntegratiemaatregelen.
Is dat voor de staatssecretaris geen aanleiding om die informatie nadrukkelijker
het veld in te sturen in de richting van Arbo-diensten, artsen en wat dies
meer zij?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris De Grave:
 
 Voorzitter! Ik ben daar graag toe bereid. Het sluit aan op de reactie
die de minister van VWS heeft gegeven. Aan haar werd het rapport aangeboden.
Zij heeft erop gewezen dat heel veel maatregelen zijn genomen om dit probleem
te tackelen. Het is belangrijk dat meer voorlichting wordt gegeven, juist
aan de artsen, over alle instrumenten die er al zijn. De minister van VWS
heeft erop gewezen dat 40% van de artsen bepaalde problemen signaleert en
dat blijkbaar dus 60% van mening is dat er geen problemen zijn. Ik neem even
in beschouwing de enorme hoeveelheid publiciteit rondom de WULBZ en de enorme
aandacht voor de risico's. Dan is het opnieuw de vraag op welke manier je
de resultaten van zo'n enquête moet wegen. Het is een belangrijk signaal,
maar voor echte beleidsconclusies wil ik wachten op het resultaat van het
bredere onderzoek, dat het kabinet de Kamer in oktober zal doen toekomen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Vos (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Het is duidelijk dat de staatssecretaris nu niet met maatregelen
wil komen. Wij zijn het daar niet mee eens, maar dat zij zo. Deelt de staatssecretaris
wel onze zorgen over dit signaal? Vindt hij het ernstig genoeg om er iets
aan te doen of hangt het allemaal af van de andere onderzoeken?
Is hij bezorgd of niet?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris De Grave:
 
 Voorzitter! Het feit dat er risicoselectie plaatsvindt en de positie van
ouderen, zieken en arbeidsongeschikten in het algemeen zijn voor mij natuurlijk
wel degelijk punten van zorg. Maar de mate waarin ik die zorg nu heb aan de
hand van dit TNO-onderzoek, hangt natuurlijk zeer af van mijn waardering van
dat onderzoek. Zonder dat ik antwoorden heb op mijn andere vragen, kan ik
die zorg slecht vertalen in concrete beleidsmaatregelen. Ik denk niet dat
wij tegen elkaar moeten opboksen over wie nu de meeste zorg voor deze groepen
heeft. Waar het om gaat, is dat je meer informatie nodig hebt over gedragsreacties
van werkgevers en over wat er nu feitelijk gebeurt. Pas dan kun je met elkaar
een goede discussie voeren over de vraag of het ingezette beleid toereikend
is dan wel of op bepaalde punten aanvullende maatregelen moeten worden genomen.
Ik heb weinig behoefte aan een soort tegen elkaar opbieden over wie de meeste
zorgen heeft. Het gaat mij er meer om dat ik op basis van dit ene onderzoek
niet in staat ben om verantwoorde conclusies te trekken over de vraag of op
bepaalde punten beleidsaanscherpingen moeten plaatsvinden en, zo ja, waar
en in welke mate.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19951996-107-7013-7018.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl