Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Ziekenfondswet in verband met samentelling van uitkeringsvakken ingevolge de Werkloosheidswet voor de toepassing van artikel 3, eerste lid, onder a, van die wet, administratieve vereenvoudiging van de overgang van een particuliere ziektekostenverzekering naar de ziekenfondsverzekering en afschaffing van de nominale ziekenfondspremie voor personen jonger dan 18 jaar (Knelpunten Ziekenfondswet) (27586)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2000-2001, pag. 1648-1652

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

24-07-2001

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

nr. 38, pagina 1648-1652

09-07-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 27586Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Presentie en opening (maandag 9 juli 2001)Pagina 1629-1629
Behandeling van de volgende voorstellen van de commissie voor de Verzoekschriften: - adres van J.K. te H. betreffende gedeeltelijke kwijtschelding van een belastingschuld (EK 2000-2001, nr. XXI); - en vijf andere adressenPagina 1629-1629
Behandeling van het wetsvoorstel Samenvoeging van de gemeenten Dodewaard, Echteld en Kesteren (27589)Pagina 1647-1648
Behandeling van het wetsvoorstel Gemeentelijke herindeling van Den Haag en omgeving (27598)Pagina 1630-1647
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (maandag 9 juli 2001)Pagina 1653-1654
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Samenvoeging van de gemeenten Castricum, Akersloot en Limmen (27663); - Wijziging van de Telecommunicatiewet i.v.m. invoering van de mogelijkheid het optimaal gebruik van frequentieruimte te waarborgen (27607); - Wijziging Wet milieubeheer i.v.m. EMAS-verordening (27683) i.v.m. EMAS-verordening (27683); - en 1 ander wetsvoorstel (27692)Pagina 1629-1630
Lijst van besluiten (maandag 9 juli 2001)Pagina 1652-1653
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Ziekenfondswet in verband met samentelling van uitkeringsvakken ingevolge de Werkloosheidswet voor de toepassing van artikel 3, eerste lid, onder a, van die wet, administratieve vereenvoudiging van de overgang van een particuliere ziektekostenverzekering naar de ziekenfondsverzekering en afschaffing van de nominale ziekenfondspremie voor personen jonger dan 18 jaar (Knelpunten Ziekenfondswet) (27586)Pagina 1648-1652

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging
van de Ziekenfondswet in verband met samentelling van uitkeringsvakken ingevolge
de Werkloosheidswet voor de toepassing van artikel 3, eerste lid, onder a,
van die wet, administratieve vereenvoudiging van de overgang van een particuliere
ziektekostenverzekering naar de ziekenfondsverzekering en afschaffing van
de nominale ziekenfondspremie voor personen jonger dan 18 jaar (Knelpunten
Ziekenfondswet) (27586).De beraadslaging wordt geopend.Voorzitter: BoorsmaMevrouw Swenker (VVD):Mijnheer de voorzitter. Doel van het onderhavige wetsvoorstel is het oplossen
van enkele knelpunten van de Ziekenfondswet, maar de onderwerpen waarvoor
een oplossing wordt voorgesteld, geven opnieuw aan dat ons verzekeringsstelsel
een lappendeken is en inmiddels ook een vangnet is geworden voor vogels van
de meest uiteenlopende pluimage.Sterker nog, voor degenen die jonger zijn dan 18 jaar wordt ter oplossing
van het knelpunt een beleidsmatige draai van 180 graden ten opzichte van het
geldend beleid gemaakt. Als ik de minister mag geloven, geldt dit ook voor
het toekomstige beleid in het nieuwe stelsel zoals zij dat graag ziet.Ik bedoel hiermee dat deze jongeren volgens de klassieke opzet krachtens
de Ziekenfondswet zijn verzekerd, omdat zij werkzaam zijn op basis van een
arbeidsovereenkomst. Nu wordt een reparatie voorgesteld die haaks staat op
de uitgangspunten die een aantal jaren geleden nog volledig onderschreven
werden, en wel door de nominale premie nu af te schaffen voor de groep jongeren
onder de 18.Een aantal jaren geleden hebben wij welbewust ervoor gekozen een einde
te maken aan wat wij noemden "het voor een dubbeltje op de eerste rij zitten".
Dat hield destijds in dat mensen met een klein baantje tegen een zeer lage
procentuele premie aanspraak hadden op een zeer breed ziekenfondspakket. Toen
wij de nominale premie invoerden, zeiden wij dan ook dat die substantieel
moest zijn. Dat is nu de reden, die nominale premie weer af te schaffen voor
deze groep jongeren. Ook in de toekomst moet de nominale premie substantieel
zijn, zo hoorde ik de minister afgelopen zondag nog op de radio verklaren.
Hoe rijmt zij dit alles met het huidige wetsvoorstel?De VVD-fractie beziet dit voorstel dan ook met gemengde gevoelens. Op
zichzelf heeft de VVD-fractie er best begrip voor dat de huidige nominale
premie een te groot beslag kan leggen op het loon van jongeren, met name in
die situatie waarin sprake is van een vakantiebaantje. Er blijken echter ook
zo'n 120.000 jongeren te zijn met een permanente baan. Wie kan deze jongeren
nu uitleggen dat zij de laatste dagen voor hun achttiende verjaardag alleen
een procentuele en dus geen nominale premie betalen en dat zij daags erna
de volledige premie moeten betalen? Ik neem aan dat de minister met de grens
van achttien jaar ongetwijfeld heel pragmatisch een knoop heeft doorgehakt,
maar alles overwegende, geeft het de VVD-fractie toch een onbevredigend gevoel.
De reden is niet alleen dat ten aanzien van het uitgangspunt een draai van
180 graden wordt gemaakt, maar vooral omdat de VVD-fractie juist voorstander
is van een zeer substantiële, zo niet geheel nominale premie.Een andere kwestie is het onder de werkingssfeer van de Ziekenfondswet
brengen van alimentatiegerechtigden die voorheen mede verzekerd waren in de
Ziekenfondswet onder een aantal voorwaarden met als motto: blijf zitten waar
je zit. Het oplossen van knelpunten veroorzaakt ook in dit geval nieuwe knelpunten.
Voor de betrokken groepering is de gekozen oplossing waarschijnlijk een verbetering.
Zij levert echter ook minder positieve effecten op en roept vragen op, met
name over de uitvoerbaarheid dat wil zeggen de implementatie van dit onderdeel
in de praktijk.Alimentatie levert een rechtsgrond op om toegelaten te worden tot het
ziekenfonds, aldus dit wetsvoorstel. Is deze toelating van rechtswege? Zo
ja, wat gebeurt er als die alimentatiegerechtigde zich toch particulier verzekert?
Wie trekt er dan aan de bel? Wie gaat de inkomenstoets uitvoeren? Doet het
ziekenfonds dat of andere instellingen? Zo langzamerhand is er immers een
rij van mogelijke gegadigden. Indertijd is in 1997 voor de 65-plussers die
van de opting-inregeling gebruik wilden maken, besloten dat het niet wenselijk
zou zijn als gegevens van verzekerden bekend waren bij ziekenfondsen. Uit
dien hoofde is destijds besloten om de inkomenstoets te laten uitvoeren door
de Sociale verzekeringsbank. Voor de kleine zelfstandigen vervult de belastingdienst
deze rol. Kortom, wie krijgt de rol toebedeelt voor alimentatiegerechtigden?De VVD-fractie kan zich voorts niet aan de indruk onttrekken dat de minister
door invoering van deze regeling in feite de centrale kas spekt. Ter toelichting
geef ik het volgende voorbeeld. Stel, er is een werknemer, hij is hoofdverzekerde
en kostwinner. Hij verdient op jaarbasis ƒ 60.000. Het is zijn enige
inkomen. De loonbelasting is dus een eindheffing. Ook de werkgever zal de
procentuele ziekenfondspremie inhouden, terwijl de verzekerde gewoon zelf
zijn nominale premie betaalt. Laten wij het ongelukkige voorbeeld nemen dat
er een echtscheiding volgt en hij bijvoorbeeld ƒ 30.000 alimentatie
betaalt, waarover naast de nominale premie ook weer procentuele premie moet
worden betaald. Dat zou betekenen dat er in feite over ƒ 90.000 procentuele
premie wordt betaald. Dat kan toch niet de bedoeling zijn? Ware het niet beter
geweest, de alimentatiegerechtigde in dat opzicht alleen de nominale premie
te laten betalen?Er is nog méér. Als de betrokken alimentatiegerechtigde
voor wie de alimentatie rechtsgrond is voor deelname in het ziekenfonds, te
eniger tijd in loondienst gaat en daarmee een salaris gaat verdienen dat lager
is dan het bedrag aan alimentatie, valt betrokkene weliswaar onder de Ziekenfondswet
op grond van dat dienstverband, maar wordt hij of zij geen kostwinner, zodat
de kinderen niet meeverzekerd worden in het ziekenfonds en zich particulier
moeten verzekeren. De minister zal ongetwijfeld antwoorden dat dit ook voor
andere groepen geldt, maar het is niet erg stimulerend voor een alimentatiegerechtigde
dat, als deze kans ziet om bijvoorbeeld parttime te gaan werken, dit in feite
tot gevolg heeft dat het salaris voor een groot deel weer opgaat aan het betalen
van premie voor een particuliere ziektekostenverzekering voor de kinderen.
Wordt hier niet een rem gezet voor de betrokkenen om weer deel te gaan nemen
aan het arbeidsproces?Daarnaast is er een groep alimentatiegerechtigden die zich ongetwijfeld
in de kou gezet voelt: degenen die voorheen particulier verzekerd waren en
een lagere alimentatie ontvangen dan de groep die wél ziekenfondsverzekerd
wordt. Daarbij komt nog dat tot nu toe mensen die particulier
verzekerd waren met een lage alimentatie, op basis van de overgangsregeling
wel naar het ziekenfonds mogen, maar in de toekomst degenen die voorheen particulier
verzekerd waren, dat niet meer mogen. Inkomenspolitieke overwegingen hebben
kennelijk geen rol gespeeld. Welke overwegingen hebben dan wél een
rol gespeeld toen de minister besloot het amendement van de Tweede Kamer in
haar wetsvoorstel op te nemen?Samenvattend roept het wetsvoorstel met betrekking tot de afschaffing
van de nominale premie voor jongeren en met name het onder de werkingssfeer
brengen van alimentatiegerechtigden een groot aantal vragen bij de VVD-fractie
op. De fractie ziet dan ook met zeer grote belangstelling de antwoorden van
de minister tegemoet.Mevrouw Van Leeuwen (CDA):Mijnheer de voorzitter. Namens de commissie voor VWS, met uitzondering
van de VVD-leden van deze commissie, wil ik een enkele opmerking maken over
het in de Tweede Kamer toegevoegde amendement over de alimentatiegerechtigden.Op zich staat de commissie, met uitzondering van de VVD-leden, positief
ten opzichte van het voorstel dat alimentatiegerechtigden met een alimentatie
boven de bijstandsgrens die voor hun scheiding medeziekenfondsverzekerden
waren, zich niet langer particulier behoeven te verzekeren. Hierdoor moesten
deze alimentatiegerechtigden immers een veel hogere premie betalen, té
hoog vaak in relatie tot hun inkomen. Het aanvaarden van het amendement-Oudkerk
c.s. is dan ook voor hen een wezenlijke verbetering.Het gaat echter, zoals ook de minister zelf in de gewisselde stukken heeft
opgemerkt, om een fundamentele ingreep in het systeem van de Ziekenfondswet.
In één en hetzelfde wetsontwerp wordt nu immers in feite met
twee maten gemeten: in het ene geval juist géén toepassing van
het "blijf zitten waar je zitprincipe", in het geval van de nieuwe alimentatiegerechtigden
weer wél. Dat geeft toch een enigszins onbehaaglijk gevoel. Ook toekomstige
alimentatiegerechtigden die voor hun scheiding particulier verzekerd waren,
kunnen in hetzelfde schuitje zitten: een veel te lage alimentatie in relatie
tot de te betalen premie. Uit de ontvangen brieven en telefoontjes wordt duidelijk,
dat het door de betrokkenen wel degelijk wordt aangevoeld als een vorm van
rechtsongelijkheid. Formeel hangt deze uitzondering samen met het duale stelsel,
zoals mevrouw Swenker al terecht opmerkte; langzamerhand zeggen wij allemaal
dat zo snel mogelijk een eind aan dat duale stelsel moet komen. Het gevolg
is wel dat er binnen de groep van oorspronkelijk particulier verzekerden twee
groepen ontstaan: enerzijds de groep die reeds alimentatiegerechtigd is en,
beneden het minimumloon, onder de overgangsbepaling van artikel IX gaat vallen,
anderzijds de nieuwe toestroom die particulier verzekerd moet blijven. De
royale aanpassing zoals bij de jongeren onder achttien jaar toegepast, ontbreekt
hier dus.Een ander voorbeeld heeft betrekking op de situatie dat de alimentatiegerechtigde
parttime gaat werken. Mevrouw Swenker heeft terecht hierop gewezen. Dit voorbeeld
toont aan dat er meer problemen kunnen ontstaan, doordat de kinderen als gevolg
hiervan particulier verzekerd moeten worden.Deze beoogde uitkomst – gelet op de letter en geest van het amendement
en de Ziekenfondswet – gaat wel rechtstreeks in tegen het voorgestane
beleid van grotere arbeidsparticipatie. Deze uitkomst is in ieder geval geen
stimulans.Dit zijn beleidsmatige en inhoudelijke perikelen. Daarnaast is ook de
uitvoering van de voorgestelde wijziging geenszins eenvoudig. De voorbeelden
die mevrouw Swenker daarvan heeft gegeven, kunnen nog met vele andere worden
aangevuld. Dit tezamen heeft bij de overige leden van de commissie de behoefte
aan een uitvoeringstoets doen ontstaan. Die behoefte is groter geworden na
het antwoord van de minister op de gestelde vragen. De minister stelt immers
dat zij gelet op de beschikbare tijd, niet om een uitvoeringstoets zal verzoeken.
Dit argument wil er bij de commissie niet zo in, gelet op de beoogde invoeringsdatum
van 1 januari a.s. Naspeuringen van mijn zijde en telefonisch overleg met
de minister leverden uiteraard nog andere argumenten op, bijvoorbeeld dat
het College voor zorgverzekeringen een uitvoeringstoets ook niet noodzakelijk
acht. Wij zouden daarvoor niet hoeven te zwichten ware het niet dat ook vandaag
nog eens is bevestigd dat er volop overleg gaande is tussen de betreffende
instanties, waaronder de Belastingdienst, over de wijze waarop aan de ziekenfondsverzekering
voor alimentatiegerechtigden het beste kan worden vormgegeven. Dit overleg
zal binnenkort worden afgerond. Het was oorspronkelijk onze bedoeling bij
motie een uitspraak te vragen als wij geen harde toezegging van de minister
zouden krijgen. Nu ben ik niet zo'n voorstander van moties als je ook verbaal
met elkaar tot een goede oplossing kunt komen. Het komt ons voor dat de commissie –
minus de VVD-fractie – kan volstaan met de toezegging van de minister
dat zij de uitkomsten van dit overleg over alle uitvoeringsperikelen die kunnen
ontstaan en de manier waarop zij kunnen worden opgelost, ruim voor de invoeringsdatum
aan de Eerste Kamer, c.q. de commissie voorlegt. Zonodig kan dan alsnog aan
de bel worden getrokken. Overigens moet de minister dit niet te zwaar opnemen.
De commissie wil eventueel dan nog enige vragen aan de minister kunnen voorleggen.
Is de minister bereid deze toezegging hier uit te spreken?Mijnheer de voorzitter. Tot slot wil ik nog een kanttekening maken namens
de CDA-fractie. De minister voelt er kennelijk niet voor een inventarisatie
te maken van alle overige, nu nog reëel aanwezige knelpunten. Ik durf
dit ook nauwelijks meer te vragen nadat ik mevrouw Swenker heb aangehoord.
Aan de andere kant heeft de CDA-fractie in de Tweede Kamer nog wel wat behoorlijke
knelpunten aangegeven. Ook andere fracties in de Tweede Kamer hebben een lijstje
knelpunten aan de minister voorgehouden. Ik heb in onze inbreng niet gevraagd
om nu een inventarisatie over te leggen, omdat de minister zo hard werkte
aan de lang verwachte notitie over het nieuwe stelsel, maar daarna moet het
toch mogelijk zijn een inventarisatie op te stellen van de overige knelpunten
en daarover met de Kamer van gedachten te wisselen? De vraag of de minister
het verantwoord achtte om al deze knelpunten te laten liggen tot 2005, bleef
hierdoor onbeantwoord. Ik dacht dat wij na een goede discussie wel zouden
kunnen beslissen welke knelpunten nog even kunnen blijven bestaan
en welke zeker niet. De minister weet hoezeer het CDA in deze Kamer eraan
heeft meegewerkt om de kleine zelfstandigen onder de Ziekenfondswet te brengen.
Wij hebben afgesproken om knelpunten op hun eigen merites te bezien. In de
Tweede Kamer hebben mijn collega's duidelijk gezegd dat er reële problemen
bestaan. Vanuit een soort ereschuld voor mijn fractie in deze Kamer vraag
ik daarvoor aandacht. Mijn vraag is dus of het verantwoord is om al die knelpunten
te laten bestaan. Is de minister bereid om mijn vraag alsnog te beantwoorden?
Ook degenen die nu nog de dupe zijn van de sterk verouderde duale systematiek
hopen allemaal op een spoedige oplossing, ook al is er nu zicht op een nieuw
stelsel. Van mijn kant is dit een gelukwens aan de minister, de staatssecretaris
en de betrokken ambtenaren zeker waard, maar het jaar 2005 is voor een aantal
van deze mensen wel erg ver weg.Minister Borst-Eilers:Voorzitter. Mijn antwoorden kunnen zich op enkele punten concentreren.
Mevrouw Swenker en mevrouw Van Leeuwen hebben sommige dingen niet naar voren
gebracht, waaruit ik concludeer dat het eerste onderwerp van dit wijzigingsvoorstel,
de samentelling van de afgelegde wachttijdvakken voor ziekenfondsverzekering
bij mensen die een paar keer achtereen een werkloosheidsuitkering krijgen,
de steun van de Eerste Kamer heeft. Daar ben ik uiteraard blij mee.Het oorspronkelijke tweede punt betreft de overgang van particuliere verzekering
naar ziekenfonds, een administratieve vereenvoudiging. In de Tweede Kamer
heeft dit het niet gehaald; het is bij amendement uit het voorstel verwijderd.
Ik neem in overweging of ik hierover met een nieuw voorstel kom. Ik heb dit
ook toegezegd aan Zorgverzekeraars Nederland.Daarmee blijven over de nominale ziekenfondspremie voor jongeren en het
amendement over de alimentatiegerechtigden, dat nu deel uitmaakt van het wetsvoorstel.
Met de afschaffing van de nominale ziekenfondspremie voor jongeren volg ik
een in de Tweede Kamer breed gedragen wens om iets te doen aan de belemmering
voor vijftien-, zestien- en zeventienjarigen tot deelname aan het arbeidsproces.
Mevrouw Swenker stelde een aantal kritische vragen. Zij zei dat wij ooit welbewust
hebben gekozen om een eind te maken aan het voor een dubbeltje op de eerste
rang zitten. Welnu, wij hadden dat toen wellicht in gedachten voor iedereen,
dus ook voor de jeugdigen, maar in een vrij hoog tempo heeft zich bij jongeren
een ontwikkeling voorgedaan waarbij zij in grote meerderheid een klein baantje
hebben. Zij lopen dus tegen dit probleem aan. Dan is het de vraag of je een
pragmatische politiek moet voeren en een oplossing hiervoor moet vinden. Of
moet je keihard vasthouden aan het principe dat niemand voor een dubbeltje
op de eerste rang mag zitten, ook niet degenen die nog geen achttien jaar
zijn? Wij hebben voor dat pragmatische idee gekozen. De Tweede Kamer is daarover
heel erg positief.Mevrouw Swenker heeft gezegd: wij gaan op weg naar een nieuw stelsel en
dan gaat het om een effectieve nominale premie. Nu is er weer een voorstel
om die af te schaffen. Het huidige stelsel en het nieuwe verzekeringsstelsel
kunnen niet een op een met elkaar worden vergeleken. Het is inderdaad de gedachte
van dit kabinet om ten minste een effectieve nominale premie te heffen. Voor
de concurrentie en het kostenbewustzijn van de verzekerde is dat van belang.
Je weet van tevoren dat je er iets aan moet doen. Dat zal in de uitwerking
worden meegenomen.Mevrouw Swenker zei verder: je wordt achttien jaar en dan gebeurt er plotseling
iets vervelends, want op de dag nadat je achttien bent geworden moet je de
volledige premie betalen. Met het klimmen der jaren gaat het uurloon een beetje
omhoog. Bovendien verandert er op je achttiende heel veel. Je mag actief aan
de democratie deelnemen, een coffeeshop bezoeken. Ik denk dat in die drukte
van al die veranderingen deze niet zo doorslaggevend is dat wij het om die
reden niet zouden moeten doen.Mevrouw Swenker en mevrouw Van Leeuwen hebben over de alimentatiegerechtigden
gesproken. Voor degenen die onder de hoofdregel van ziekenfondsverzekerd zijn
vallen geldt de regel: "blijf zitten waar je zit". Kort gezegd: wie voorafgaand
aan de scheiding ziekenfondsverzekerd was, blijft dat als het inkomen ten
minste niet hoger is dan de daarvoor gestelde grens. Wie particulier verzekerd
was, blijft dit na de scheiding ook. Aan de uitvoering van deze regeling worden
op ambtelijk niveau alle voorbereidingen getroffen. Het College voor zorgverzekeringen,
de belastingdienst en Zorgverzekeraars Nederland zijn ermee bezig. Het is
de bedoeling dat op 1 januari 2002 deze regeling in werking treedt.Mevrouw Van Leeuwen vroeg om de toezegging dat ik de uitkomsten van dit
overleg die natuurlijk moeten worden vastgelegd ruim voor de invoeringsdatum
aan de Eerste Kamer, c.q. de VWS-commissie doe toekomen. Tot die toezegging
ben ik graag bereid. Als eruit komt dat er toch ergens een probleem blijkt
te zijn, zal ik zelf aan de bel trekken.De reden waarom geen uitvoeringstoets is gevraagd, heb ik al in de stukken
gewisseld. Ik kreeg mondeling van de medewerkers van het College van zorgverzekeringen
te horen – het is geverifieerd bij de voorzitter, de heer De Graaf –
dat men daar geen problemen verwacht. Men heeft daar kennis van zaken.De vraag is gesteld of er geen ongelijke behandeling bestaat tussen alimentatiegerechtigden
met ziekenfondsverzekering en alimentatiegerechtigden die voor de scheiding
niet voor het ziekenfonds verzekerd waren. Het gaat in beide gevallen om alimentatiegerechtigden,
maar de ene was op het moment van de echtscheiding ziekenfondsverzekerd en
de ander niet. Ik verwijs naar de regeling die wij hebben getroffen voor de
mensen die 65 jaar worden. Degene die bij het bereiken van die leeftijd ziekenfondsverzekerde
was blijft dit. Degene die particulier verzekerd was, blijft dit ook. Toch
zijn het mensen die net 65 jaar zijn geworden. Daarin zijn zij gelijk, maar
de factoren verschillen. Daarin zijn zij ongelijk. Er is van juridische zijde
nooit tegen die regeling bezwaar gemaakt. Ik denk dan ook hier niet van ongelijke
behandeling te kunnen spreken.Wat de overgangsregeling betreft, merk ik op dat vanwege administratieve
redenen, omdat voor een groep oudere vrouwen die al heel lang alimentatie
genieten niet meer objectief valt vast te stellen of zij ooit ziekenfondsverzekerd
zijn, is gekozen voor het ziekenfondsverzekerd maken, maar dan wel met inachtneming
van een eigen inkomensgrens. Mevrouw Swenker vroeg wie de inkomenstoets gaat doen. Dat willen wij oplossen
via de belastingdienst, zoals ook voor andere categorieën geldt. Dus
de alimentatiegerechtigde meldt zich bij het ziekenfonds, de inkomenstoets
wordt gedaan door de belastingdienst en men is van rechtswege verzekerd. Het
ziekenfonds hoeft niet het exact inkomen te weten. De belastingdienst kan
een verklaring afgeven waarin staat dat gezien deze wet de alimentatiegerechtigde
in kwestie in aanmerking komt om van rechtswege ziekenfondsverzekerd te worden.Dan kom ik tot het punt van de kinderen die meeverzekerd zijn. Mevrouw
Swenker merkte op – en ik geloof dat mevrouw Van Leeuwen er ook een
opmerking over heeft gemaakt – dat als de vrouw gaat werken en zij uit
hoofde van haar werk verzekerd wordt, bijvoorbeeld ziekenfondsverzekerd, opeens
voor de kinderen wel premie particuliere verzekering moet worden betaald,
waardoor een negatieve prikkel ontstaat om de arbeidsmarkt te betreden. Ik
denk dat dit allemaal aangeeft dat wij een heel ingewikkeld stelsel hebben
dat hoog nodig moet worden vereenvoudigd. Dit zijn bepaalde effecten. Misschien
doen zij zich in de praktijk niet vaak voor, maar in een enkel geval kan het
wel.Mevrouw Van Leeuwen sprak over andere knelpunten die er ongetwijfeld ook
zijn. Zij zei: plannen voor een nieuw verzekeringsstelsel waarbij wij afscheid
nemen van het duale systeem zijn, zoals ook de SER in zijn advies heeft geschreven,
om allerlei redenen technisch pas in te voeren per 1 januari 2005. Zij koppelde
daaraan de vraag: is het niet goed na te gaan of er knelpunten zijn die niet
tot die datum kunnen blijven liggen? Ik heb al duidelijk gemaakt dat ik niet
veel behoefte eraan heb, veel energie in het wegnemen van knelpunten te steken.
Wij moeten, denk ik, al onze energie steken in het verder voorbereiden en
uitwerken van een nieuw verzekeringsstelsel. Knelpunten worden, als je ze
zelf niet inventariseert, in het algemeen gemeld. Ik ben bereid om de knelpunten
die ons bekend zijn op een rij te zetten en te bezien of er knelpunten van
dien aard bij zijn dat zij niet tot 2005 kunnen blijven liggen.Voorzitter: Korthals AltesMinister Borst-Eilers:Voorzitter. Ik dank mevrouw Van Leeuwen uiteraard voor de vriendelijke
woorden die zij namens de CDA-fractie heeft gesproken.Ik ga even na of ik alle vragen van mevrouw Swenker heb beantwoord, want
het zou mij natuurlijk dierbaar zijn als ook de fractie van de VVD ondanks
de geconstateerde schoonheidsvlekjes toch dit wetsvoorstel kon steunen. Ik
denk dat ik de belangrijkste vragen heb beantwoord.Mevrouw Swenker (VVD):Wat ik een bijzonder interessante vraag vond, omdat ik het antwoord erop
niet weet, is vermeld op bladzijde drie van mijn verhaal en betreft iemand
die ƒ 60.000 per jaar verdient, gaat scheiden en ƒ 30.000 alimentatie
per jaar krijgt. Waarover wordt allemaal premie geheven? Die vraag is nog
niet beantwoord.Minister Borst-Eilers:Daartoe ben ik bereid. Het is logisch dat er over ƒ 90.000 procentuele
premie betaald wordt.Voorzitter. Ik weet niet wanneer dit voorstel in stemming komt, maar misschien
mag ik deze vraag nog nader schriftelijk beantwoorden? Wordt er morgen over
gestemd, als ik die onbescheiden vraag mag stellen?De voorzitter:Ik ging ervan uit dat wij het wetsvoorstel direct zouden kunnen afdoen,
gelet ook op de vrij brede steun die mevrouw Van Leeuwen heeft mogen verwoorden.Minister Borst-Eilers:Ik begrijp uw conclusie. Mevrouw Swenker zei ook dat wij op die manier
bezig zijn de algemene kas te spekken, maar het feit dat wij jongeren de nominale
premie niet meer laten betalen is weer ontspekken van de algemene kas. Als
wij naar de centrale kas kijken, denk ik dat er niet zoveel aan de hand is.
Na de echtscheiding gaat het om twee mensen met ieder hun eigen verzekering
en premie. Dat is onontkoombaar.Mevrouw Swenker (VVD):Mag ik voorstellen dat het antwoord op die vraag schriftelijk wordt toegelicht
om de nieuwsgierigheid van de VVD-fractie te bevredigen?Minister Borst-Eilers:Daartoe ben ik gaarne bereid.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De voorzitter:De aanwezige leden van de fractie van de VVD wordt conform artikel 121
van het Reglement van Orde aantekening verleend, dat zij geacht willen worden
zich niet met het wetsvoorstel te hebben kunnen verenigen.Sluiting 22.12 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20002001-1648-1652.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl