Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Nieuwe bepalingen met betrekking tot medezeggenschap op scholen als bedoeld in de Wet op het primair onderwijs, de Wet op de expertisecentra en de Wet op het voortgezet onderwijs (Wet medezeggenschap op scholen) (30414)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 427-433

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

13-12-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 10, pagina 427-433

28-11-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30414Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van de volgende wetsvoorstellen: - Wijziging van de Arbeidstijdenwet in verband met vereenvoudiging van die wet (30532); - Instelling van een Waddenfonds (Wet op het Waddenfonds) (30594); - wetsvoorstel Wijziging van de Rijksoctrooiwet 1995 ter implementatie van Richtlijn nr. 2004/27/EG en Richtlijn nr. 2004/28/EG (30663) (R1812); - en nog tien andere wetsvoorstellenPagina 406-407
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Arbeidsomstandighedenwet 1998 en enige andere wetten in verband met het vergroten van de verantwoordelijkheid van werkgevers en werknemers voor het arbeidsomstandighedenbeleid (30552)Pagina 433-436
Behandeling van het wetsvoorstel Nieuwe bepalingen met betrekking tot medezeggenschap op scholen als bedoeld in de Wet op het primair onderwijs, de Wet op de expertisecentra en de Wet op het voortgezet onderwijs (Wet medezeggenschap op scholen) (30414)Pagina 408-414
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van belastingwetten ter realisering van de doelstelling uit de nota 'Werken aan winst' (Wet werken aan winst) (30572)Pagina 407-408
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Nieuwe bepalingen met betrekking tot medezeggenschap op scholen als bedoeld in de Wet op het primair onderwijs, de Wet op de expertisecentra en de Wet op het voortgezet onderwijs (Wet medezeggenschap op scholen) (30414)Pagina 436-439
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Arbeidsomstandighedenwet 1998 en enige andere wetten in verband met het vergroten van de verantwoordelijkheid van werkgevers en werknemers voor het arbeidsomstandighedenbeleid (30552)Pagina 414-417
Gezamenlijke behandeling van de wetsvoorstellen: - Overgangsrecht inzake de beëindiging van het recht op toeslag op grond van de Toeslagenwet binnen de Europese Unie, de Europese Economische Ruimte en Zwitserland (30063); - Wijziging van de wet houdende overgangsrecht inzake de beëindiging van het recht op toeslag op grond van de Toeslagenwet binnen de Europese Unie, de Europese Economische Ruimte en Zwitserland (novelle) (30664); - Wijziging van enkele socialeverzekeringswetten betreffende de definitieve vaststelling van de uitkeringspositie van uitkeringsgerechtigden woonachtig in het buitenland (30665)Pagina 417-419
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Nieuwe bepalingen met betrekking tot medezeggenschap op scholen als bedoeld in de Wet op het primair onderwijs, de Wet op de expertisecentra en de Wet op het voortgezet onderwijs (Wet medezeggenschap op scholen) (30414)Pagina 427-433
Lijst van besluiten (dinsdag 28 november 2006)Pagina 455-456
Voortzetting gezamenlijke behandeling van de wetsvoorstellen: - Overgangsrecht inzake de beëindiging van het recht op toeslag op grond van de Toeslagenwet binnen de Europese Unie, de Europese Economische Ruimte en Zwitserland (30063); - wetsvoorstel Wijziging van de wet houdende overgangsrecht inzake de beëindiging van het recht op toeslag op grond van de Toeslagenwet binnen de Europese Unie, de Europese Economische Ruimte en Zwitserland (novelle) (30664); - Wijziging van enkele socialeverzekeringswetten betreffende de definitieve vaststelling van de uitkeringspositie van uitkeringsgerechtigden woonachtig in het buitenland (30665)Pagina 439-442
Behandeling van het Voorstel van wet van het lid Noorman-den Uyl houdende vaststelling van een wet inzake ondersteuning van alleenstaande ouders bij arbeid en zorg (Wet voorzieningen arbeid en zorg alleenstaande ouders) (29948)Pagina 419-427
Voortzetting van de behandeling van het Voorstel van wet van het lid Noorman-den Uyl houdende vaststelling van een wet inzake ondersteuning van alleenstaande ouders bij arbeid en zorg (Wet voorzieningen arbeid en zorg alleenstaande ouders) (29948)Pagina 442-455
Presentie en opening (dinsdag 28 november 2006)Pagina 405-406
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Regels inzake inburgering in de Nederlandse samenleving (Wet inburgering) (30308)Pagina 407-407

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Nieuwe bepalingen met betrekking tot medezeggenschap op scholen
als bedoeld in de Wet op het primair onderwijs, de Wet op de expertisecentra
en de Wet op het voortgezet onderwijs (Wet medezeggenschap op scholen) (30414).De beraadslaging wordt hervat.Minister Van der Hoeven:Voorzitter. Ik heb geconstateerd dat er veel steun is voor het wetsvoorstel,
maar er zijn uiteraard ook kritische vragen en opmerkingen. Er is inderdaad
een duidelijke relatie met de ontwikkelingen rond governance en goed bestuur.
Er moet een countervailing power komen bij alle belanghebbenden. Daarbij gaat
het niet alleen om de medezeggenschapspartijen maar ook om de anderen. De
positie van die anderen kan echter niet in de WMS worden geregeld, dus dat
moet in het kader van governance gebeuren. Dit onderwerp zal ik als eerste
behandelen. Daarna zal ik ingaan op de positie van de ouders, de geschillenbeslechting,
het schrappen van de ontheffingsmogelijkheid van verplichte medezeggenschap
op godsdienstige gronden en nog een aantal "restopmerkingen".Wie controleert het bestuur? Om die vraag gaat het bij governance. De
lopende ontwikkelingen op dit terrein zijn nog niet helemaal uitgekristalliseerd.
Dit wetsvoorstel is niet het volledige antwoord op de vraag hoe te komen tot
goed bestuur. Het heeft slechts betrekking op een onderdeel, dat wat er binnen
de school gebeurt. Via de weg van de medezeggenschap moet ouders, leerlingen
en personeel effectieve invloed worden gegeven op voorgenomen beleidskeuzes
van het bestuur. Dat geldt voor het niveau van de school maar ook voor het
bovenschoolse niveau.Er is meer onder de zon dan de WMS; er zijn inderdaad meer elementen nodig
om de goede checks and balances tot stand te brengen. Daarbij gaat het om
sectorcodes goed bestuur, het wetsvoorstel inzake goed bestuur in het primair
en het voortgezet onderwijs, de verbetering van de werking van de individuele
klachtenregeling voor ouders en de "lerende aanpak" van de brede
maatschappelijke verantwoording door scholen. De WMS is echter wel een essentieel
instrument om partijen binnen de school en de onderwijsorganisatie ten opzichte
van elkaar in positie te brengen.Mevrouw Linthorst heeft mij terecht gevraagd om aan de voorkant vast te
leggen hoe, wanneer en op welke gronden kan worden ingegrepen. In de WMS gebeurt
dat door de MR aan de voorkant van de besluitvorming te positioneren. Op dat
moment moet de beïnvloeding kunnen plaatsvinden. Als er een geschil is,
kan als hoofdregel het besluit niet worden uitgevoerd. Indien eenmaal een
besluit is genomen – al dan niet als gevolg van een uitspraak in geschil –
dan wordt dit door het bestuur uitgevoerd. Mevrouw Linthorst vroeg echter
om meer. Die andere zaken moeten binnen het wetsvoorstel inzake goed bestuur
en governance worden uitgewerkt.Mevrouw Linthorst (PvdA):De ervaring leert dat afspraken over conflicten bij voorkeur moeten worden
gemaakt voordat er een conflict is. In dit wetsvoorstel is het adviesrecht
van de MR geregeld. Indien het bestuur van het advies afwijkt, moet het dat
met redenen omkleed verantwoorden. Wanneer op zo'n moment naar een geschillencommissie
wordt gestapt, dreigt echter een verharding van de verhoudingen te ontstaan.
Daarom is het goed om aan de voorkant te regelen wat er moet gebeuren als
het onverhoopt misgaat.Minister Van der Hoeven:Dat wordt ook met het wetsvoorstel beoogd. Als het onverhoopt misgaat,
is er vaak een echt geschil. Er moet natuurlijk zo veel mogelijk worden voorkomen
dat een echt geschil ontstaat. Ik kom daar nog op bij het onderwerp geschillenbeslechting.
De mogelijke stappen als het bestuur niet goed op het advies reageert, zijn
duidelijk vastgelegd. Indien er een echt geschil ontstaat, is in feite een
bindende juridische uitspraak nodig. Er moet natuurlijk eerst alles aan worden
gedaan om te voorkomen dat dit gebeurt.Mevrouw Linthorst (PvdA):Als een bestuur weet dat er een tegenmacht is op enige plek, kan dat ook
een preventieve werking hebben.Minister Van der Hoeven:Die tegenmacht is in de WMS beschreven. Dat geldt echter alleen voor de
onderwerpen die de WMS betreffen. Er spelen rond dit punt natuurlijk ook andere
zaken die kunnen leiden tot een conflict en die niet worden geregeld in de
WMS. Daarvoor is een goed bestuur of governancewetsvoorstel nodig. Ik vind
wel dat een en ander moet gebeuren in aansluiting op datgene wat er in de
WMS wordt geregeld.In het debat met de Tweede Kamer is vastgesteld dat de WMS "governance-proof"
is en niet ingehaald wordt, maar nog niet compleet is en slechts een gedeelte
van het verhaal vormt. Wij geven meer handelingsruimte aan het veld, dat is
ook terug te vinden in de WMS. De vormgeving en de inhoud van de medezeggenschap
kunnen in onderling overleg door partijen naar eigen wensen, maar binnen duidelijke
randvoorwaarden, worden ingericht. Deze randvoorwaarden garanderen dat leerlingen,
ouders en onderwijspersoneel effectief invloed kunnen uitoefenen, soms in
samenspel met het bestuur, maar soms ook in tegenspel aan bestuur en management.
Het gaat hierbij om een goede balans, die centraal staat in het denken over
goed bestuur. Je moet laten zien hoe je als bestuur en management met die
beleidsruimte omgaat. Daarbij maakt het niet zoveel uit of het nu gaat over
de besteding van de lumpsum in het primair onderwijs of over de manier waarop
een school omgaat met de ruimte die de kerndoelen in de onderbouw van het
voortgezet onderwijs geven.Je moet echter duidelijk maken wat de kwaliteit is van het primaire proces
en op welke manier de andere partijen daarbij worden betrokken. Daarvoor is
de WMS bedoeld. Wij hebben een aantal zaken veranderd en aangescherpt: de
informatierechten zijn aangescherpt, de initiatiefrechten van de MR en de
GMR zijn versterkt en de MR en de GMR hebben de opdracht gekregen om aan te
geven hoe zij hun achterban betrekken bij hun werk. Een deel
van de Kamer geeft aan juist meer "power" tegenover het bestuur
te willen. De heer Schuurman daarentegen geeft aan dat wij met het voorstel
eigenlijk al te ver ingrijpen in de vrijheid van inrichting van het onderwijs
door het bevoegde gezag. Dat kan ik niet bij elkaar brengen. Ik hik aan tegen
het beeld van confrontatie en conflict, waarbij het erom gaat wie het voor
het zeggen heeft. Het gaat niet alleen om de manier waarop scholen en schoolbesturen
in de praktijk met elkaar omgaan; het gaat vooral om de vraag hoe je invulling
geeft aan de onderwijsinhoudelijke en maatschappelijke opdracht. Daarom gaat
de WMS uit van het beginsel van de gezamenlijke medezeggenschap. Juist in
de tijd van de toenemende beleidsruimte en van groeiende autonomie is het
ongelooflijk belangrijk dat het bestuur bij de invulling van de opdracht anderen
actief betrekt. Niemand leeft toch op een eiland? Voor de overheid is het
van belang dat het bestuur als bevoegd gezag eindverantwoordelijkheid draagt
en daarop zo nodig door de overheid daarop kan worden aangesproken. Dat ben
ik met de heer Schuurman eens. Dit laat echter onverlet de opdracht aan het
bestuur om anderen er actief bij te betrekken via de medezeggenschap. Op sommige
onderdelen zijn de bevoegdheden van de verschillende geledingen, zoals ouders,
leerlingen en personeel, inderdaad verzwaard. Dit sluit aan bij de veranderende
verhoudingen. Uiteindelijk beslist echter het bestuur. Dat kan ook niet anders
in het licht van artikel 23. Het bevoegde gezag is en blijft de drager van
de vrijheid van onderwijs, en dat betekent dat wij met dit wetsvoorstel blijven
binnen de grens van artikel 23. Bij de WMS gaat het letterlijk om "mede-zeggenschap".
De uiteindelijke beslissing ligt echter bij het bestuur. Het is echter wel
van belang en passend in het huidige beleid dat het bestuur zich vooraf en
achteraf goed verantwoordt en belanghebbenden goed betrekt bij de besluitvorming.
Daarvoor biedt dit wetsvoorstel de noodzakelijke waarborgen.Voorzitter. Ik heb al gezegd dat de WMS niet het enige instrument is dat
antwoord geeft op het denken over goed bestuur. Het is ook niet het enige
middel op basis waarvan een bestuur verantwoording aflegt. Wij hebben binnen
het funderend onderwijs de verplichting van de schoolgids, van het jaarlijkse
financiële verslag en van het bestuursverslag. Het laatste is juist voor
het primair onderwijs vastgelegd in verband met de invoering van de lumpsum.
Wij hebben de sectorcodes goed bestuur in het primair en voortgezet onderwijs.
Het gaat er niet alleen om, als school aan het bestuur uit te leggen waarom
wat is bereikt en met welke middelen. Het gaat ook om afstemming. Hoe kijken
andere belanghebbenden tegen die school aan? Wat doet de school daarmee in
haar beleid?Het proces van afstemming en verantwoording zie je ook steeds meer ten
aanzien van de individuele ouders. Middelen zoals oudertevredenheidsenquêtes,
ouderpanels en andere hulpmiddelen worden daar steeds vaker bij ingezet. Die
maatschappelijke verantwoording vind ik een belangrijk beginsel van goed bestuur.
Ik onderschrijf ook de opmerking van de heer Minderman dat die verantwoording
van belang is voor de externe belanghebbenden van een school. Praten wij over
de gemeenten, ook als het gaat over onderwijsachterstanden? Praten wij over
afnemend onderwijs of praten wij over toeleverend onderwijs? Dat is ook de reden dat wij in de voortgangsrapportage governance het
wetsvoorstel goed bestuur in het primair en voortgezet onderwijs hebben aangekondigd.
Eigenlijk gaat het dan om een wettelijke zorgplicht voor goed bestuur en voor
goed onderwijs. Dat wetsvoorstel wordt voorbereid, maar de indiening is uiteraard
een zaak voor een nieuw kabinet. De strekking van het voorstel is dat van
ieder bestuur wordt verwacht dat het op een niveau van de school die horizontale
of maatschappelijke verantwoording aflegt. Dat is een wettelijke opdracht
en daar moet je op toezien. Die opdracht is geen blauwdruk. Het is aan het
schoolbestuur om binnen de eigen organisatie in samenspraak met betrokken
partijen handen en voeten te geven aan de maatschappelijke verantwoording.De MR is daarbij al in beeld, via de WMS, via dit wetsvoorstel, maar die
verantwoording is uiteindelijk af te leggen tegenover alle bij die school
betrokken interne en externe belanghebbenden. De vraag is – dat ben
ik met de heer Minderman eens – hoe je die partijen mobiliseert. Dat
kun je niet met wetgeving doen. Dat kun je vergeten, dat lukt niet. Wel kan
het bijdragen als wij in de wetgeving aangrijpingspunten opnemen. Dat betekent
dat wij voorzien in zorgplichten voor goed bestuur en goed onderwijs, maar
ook – en daarmee kom ik terug op mevrouw Linthorst – in een sluitend
instrumentarium voor interventie, oplopend in zwaarte, voor het geval een
bestuur de wettelijke zorgplichten niet nakomt. Dat is dan immers het punt
waar het om gaat.De heer Minderman vroeg hoe wij de positie van de docent kunnen beschermen –
als ik het zo mag noemen – in zijn professionaliteit tegen de bevoegdheden
van de externe geledingen. De kern van de redenering governance is dat de
beleidsruimte aan een instelling ten goede komt en in dienst staat van het
primaire proces. Die leerling moet er beter van worden en die ruimte moet
doordringen op de werkvloer. Als de ruimte die de overheid aan instellingen
geeft, op bestuursniveau blijft hangen, dan is het dus niet goed. Wij krijgen
daar nog te vaak commentaar op.Je moet dus binnen de governance ervoor zorgen dat de beleidsruimte doordringt
tot op de werkvloer in de klas. Natuurlijk houd je dan rekening met de professionaliteit
en verantwoordelijkheid van de docent als lid van een team, en niet als koning
in zijn eigen koninkrijk. Dat moet je ook stimuleren en daar moet je docenten
op aanspreken. Overigens vormt het verder uitbouwen van de ruimte voor de
professionaliteit van de docenten ook een element van de zorgplicht goed onderwijs
uit het wetsvoorstel goed bestuur dat nu in voorbereiding is.De heer Minderman vroeg ook of de MR niet de mogelijkheid kan krijgen
om kwaliteitsonderzoek te vragen aan de inspectie. Dat ga ik niet doen en
ik zal ook zeggen waarom. De inspectie is een onafhankelijke toezichthouder
namens de minister en ik vind ook dat wij het zo moeten houden. In een eerder
debat over de omgang met onderwijsachterstandgelden is gevraagd of de gemeente
geen opdracht zou kunnen geven aan de inspectie. Toen heb ik om dezelfde redenen
gezegd dat wij dat niet moeten doen. Wel moeten wij ervoor zorgen dat signalen
vanuit de MR aanleiding kunnen zijn voor de inspectie om tot onderzoek te
besluiten. Dat daar een kanaal is, een open lijn: ja. Maar een formele bevoegdheid
om opdrachten te geven: nee. Dat doen wij niet. Wel wordt een oordeel van
de inspectie over een bepaalde school na vaststelling niet alleen aan het bestuur, maar ook aan de medezeggenschapsraad ter beschikking gesteld.
Dat gebeurt expliciet met het advies om de verbeterpunten onderwerp van gesprek
te maken. Dat vind ik erg belangrijk, want zodoende beschikt de medezeggenschapsraad
over dezelfde informatie als het bestuur. De pluspunten, maar ook de minpunten
moeten aan de orde komen.De heer Minderman (GroenLinks):Ervan uitgaand dat de medezeggenschapsraad zich niet alleen met het personeelsbeleid
bezighoudt, maar ook is bedoeld als instrument voor kwaliteitsverbetering
en toegankelijkheid van het onderwijs, kan die op een gegeven moment de kwaliteit
willen laten meten. Dan kunnen wij er via budgettaire regelingen voor zorgen
dat zij budgetten krijgen, maar dan moeten die worden verantwoord en ontstaat
er dus veel rompslomp. Er zijn ook marktpartijen die dat kunnen. Verder is
er een methode waardoor de medezeggenschapsraden in een wat korter contact
met de inspectie komen. Dat is volgens mij de lichtste procedure. Wellicht
gaat formeel opdrachtgeverschap wat ver, maar er is natuurlijk niets frustrerender
dan als medezeggenschapsraad zorg te hebben voor de kwaliteit, de vinger daar
niet achter te krijgen en dan bij de inspectie achter in de rij aan te moeten
sluiten.Minister Van der Hoeven:Zo werkt het niet. De heer Minderman weet ook dat de inspectie echt met
de uitvoering van onafhankelijk overheidstoezicht is belast. Daarbij betrekt
zij informatie uit verschillende bronnen en spreekt zij tijdens een schoolbezoek
met verschillende partijen, dus zowel met de ouders als met de leraren en
leerlingen. Wat mij betreft, spreekt zij ook met de medezeggenschapsraad.
Dat vind ik geen enkel probleem. Het is alleen echt onafhankelijk overheidstoezicht.
Dat moeten wij niet vermengen met andere zaken. Als de medezeggenschapsraad
zich zorgen maakt over de kwaliteit, moet hij zich in eerste instantie tot
het schoolbestuur en de schooldirectie wenden en dus niet tot de inspectie.
Wat er voorts in huis kan worden gedaan, moet daar ook worden gedaan. Ik zou
het een uitgesproken zwaktebod vinden als een medezeggenschapsraad niet in
staat was om een dergelijk gesprek met de directie aan te gaan en naar een
derde liep. Dat moet je niet willen. In het kader van de interventieladder,
die ik net noemde en waar ik zo meteen nog even op terugkom, is het juist
de bedoeling dat wat op schoolniveau kan gebeuren, daar ook gebeurt. Ik herhaal
dat signalen van een medezeggenschapsraad de aanleiding voor de inspectie
kunnen vormen om op grond van haar functie om onafhankelijk overheidstoezicht
uit te oefenen, inderdaad onaangekondigd op bezoek te komen, om maar eens
iets te noemen. Het kan alleen nooit in de vorm van een opdracht of zoiets
dergelijks worden gegoten.De heer Minderman vroeg naar schooldossiers en benchmarking. Op dit moment
wordt er gewerkt aan de ontwikkeling van publieke portalen, portals, met relevante
informatie over scholen. In het primair en voortgezet onderwijs zijn wij begonnen
met portalen over de bekostiging. Dat biedt besturen, maar ook medezeggenschapsraden –
daar gaat het in dit geval om – financieel de mogelijkheid om kengetallen
van de eigen school in kaart te brengen en die te vergelijken met de kengetallen
van de andere scholen. Zij kunnen dus zelf aan benchmarking doen. Bovendien
komt de ontwikkeling van een specifiek voor ouders ingericht portaal aan de
orde, zodat die ook over de informatie beschikken om aan benchmarking te kunnen
doen. Ik ben het met de heer Minderman eens dat er ook voor moet worden gezorgd
dat de instrumenten in orde zijn, anders werkt het niet.Mevrouw Kalsbeek vroeg in hetzelfde kader of de controle- en interventiebevoegdheden
bij de inspectie worden ondergebracht. Ik wil dat de controle- en interventiebevoegdheden
zo dicht mogelijk op de school zitten. De medezeggenschapsraad heeft daar
dus een aantal mogelijkheden in. Net hadden wij daar al een voorbeeld van.
Bovendien zal de inspectie sowieso toezicht op de kwaliteit van het onderwijs
houden, overeenkomstig wat in de WOT is vastgelegd. In laatste instantie is
er de minister. Die behoort dan in te grijpen. Ik heb in de nota Visie op
toezicht uiteengezet dat de interventieladder nader wordt uitgewerkt als onderdeel
van het wetsvoorstel inzake goed bestuur in het primair en voortgezet onderwijs,
waarover ik net heb gesproken.Dit brengt mij bij de positie van ouders en hun relatie met de medezeggenschap.
Ik begin bij de heer Pruiksma. Hij sprak over de ouderraad. Dat is iets anders
dan een medezeggenschapsraad. De ouderraad had ook in de WMO geen juridische
positie. Er bestond geen juridische relatie tussen school en ouderraad. Als
er een ouderraad is, stelt de WMO, kan deze advies uitbrengen aan de MR. Dat
hoeven wij echter niet in de wet te regelen. Wij regelen evenmin in de wet
dat er overal een ouderraad dient te zijn. Iedereen kan zijn opvattingen aan
de MR kenbaar maken.Bij de schoolbezoeken die ik breng, stel ik vast dat een ouderraad vaak
erg belangrijk is voor de school. Het gaat daarbij, zonder dat het wettelijk
is geregeld, vooral om zaken zoals de sfeer. Er wordt een heleboel georganiseerd
door ouders die bij de school betrokken zijn. Dat is prima. Dat hoef je niet
wettelijk te regelen.De MR en GMR moet je wel wettelijk regelen omdat deze formele invloed
uitoefenen op het inhoudelijke en financiële beleid. Daarbij horen rechten
en plichten. Ik meen dat wij elkaar vinden in het feit dat wij er belang aan
hechten dat de geledingen in de MR en GMR goed contact onderhouden met hun
eigen achterban. Wij schrijven niet voor hoe zij dit dienen te doen en met
wie zij contact dienen te hebben. Wij schrijven echter wel voor dat de medezeggenschapsraden
in hun reglement vastleggen dat de achterban bij het werk wordt betrokken
en dat door de medezeggenschapsraden – dus niet vanuit Den Haag –
wordt uiteengezet wat zij in dit verband gaan doen. Als er op een school een
ouderraad bestaat, lijkt het mij prima dat deze in dit opzicht bij de MR in
beeld is. Dat is natuurlijk geen enkel probleem. Maar daarbij hoeft het niet
te blijven. Er zijn ook ouderraadplegingen, informatieavonden en ouderpanels.
Dat zijn allemaal mogelijkheden voor de medezeggenschapsraad om meer ouders
wij het eigen werk te betrekken.De heer Pruiksma heeft gesproken over de rechtsongelijkheid tussen de
verschillende geledingen. Hij wees erop dat het personeel via de cao repareert,
terwijl de ouders maar moeten wachten tot over vijf jaar de WMS eindelijk
eens is geëvalueerd. Het personeel heeft een andere positie, die meer
is dan alleen maar deelnemer in de schoolgemeenschap. Men is werknemer van
het bestuur. In deze relatie is het inderdaad mogelijk dat de arbeidsvoorwaardelijke
zaken in cao-verband worden geregeld. Het is niet juist dat
er voor ouders helemaal niets wordt gedaan. In de eerste plaats is er het
initiatief vanuit de werkgroep Ouderbetrokkenheid om goede voorbeelden door
de gezamenlijke organisaties actief onder de aandacht van de scholen te brengen
opdat ouders er in hun eigen situatie iets mee aankunnen. In de tweede plaats
ontwikkelt het CFI het ouderportal. Daarover heb ik het zojuist al gehad.Zaken die niet onder de WMS vallen, kunnen toch door ouders aan de orde
worden gesteld. De WMS biedt een basispakket aan formele bevoegdheden. De
MR heeft altijd de mogelijkheid om het initiatief te nemen om hieraan zaken
toe te voegen en daarover een gesprek aan te gaan met het schoolbestuur, ook
op verzoek van de ouderraad. Niet alles hoeft in een formele medezeggenschapsvorm
te worden gegoten. Tal van praktische zaken op een school kunnen op een andere
manier in gesprekken met de ouders of de ouderraad aan de orde komen. Dat
is ook nu het geval. Ik ben ervan overtuigd dat dit door de WMS niet zal veranderen.Wij zullen het jaar 2007 benutten voor het geven van voorlichting over
de WMS. Dat is een punt van aandacht. De gezamenlijke organisaties zullen
het belang van het betrekken van de ouders sterk benadrukken. Het zal niet
alleen vanuit de ouderorganisatie, maar ook vanuit de onderwijsorganisatie
gebeuren.De heer Schuurman heeft het instemmingsrecht van de oudergeleding op de
wijziging van de grondslag van de school aangekaart. Ik meen dat het geamendeerde
instemmingsrecht voor de oudergeleding ten aanzien van de grondslagwijziging
geen spanning met artikel 23 oplevert. Ik benadruk dat een principiële
en ingrijpende aangelegenheid als een grondslagwijziging van ongelooflijk
grote invloed is op de ouders en leerlingen. Ik acht het niet waarschijnlijk
dat het bevoegd gezag een zo wezenlijk besluit zou nemen tegen het uitgesproken
standpunt van degenen die hun kinderen deze school laten bezoeken. Een school
dient immers een breed draagvlak te hebben. Ik zie daarbij dus geen spanning
met artikel 23; het is het blijft het bevoegd gezag dat het besluit neemt
over een wijziging of omzetting van grondslag. Dat besluit wordt niet genomen
door de oudergeleding en de medezeggenschapsraad; dat zou niet kunnen. Het
voornemen wordt wel aan de GMR voorgelegd, wat ik terecht vind. Het blijft
echter het bestuur dat uiteindelijk beslist.De heer Schuurman (ChristenUnie):Ik vermoed dat er nu een principieel punt aan de orde is. U hebt het over
het bevoegd gezag en de ouders, maar mijns inziens moet er onderscheid gemaakt
worden tussen ouders die lid zijn van de schoolvereniging en ouders die dat
niet zijn. Alles wat u zegt, slaat wel op de ouders die lid zijn van de schoolvereniging,
maar er zijn ook veel ouders die hun kinderen naar een school sturen, maar
geen lid zijn van de schoolvereniging. Zij kunnen wel lid zijn van de ouderraad
en zij moeten op de een of andere manier ook bij allerlei activiteiten worden
betrokken, maar als je dit ook betrekt op de punten die u nu aan de orde stelt,
is er toch een fundamentele wijziging met wat wij in de geschiedenis hebben
gezien bij staatssecretaris Wallage van de PvdA, minister Deetman en staatssecretaris
Ginjaar-Maas. Ik heb niet uitvoerig geciteerd uit oude Kamerbeschouwingen,
maar over dit punt waren velen het met elkaar eens. Ik vind dat niet terug
in dit wetsvoorstel.Minister Van der Hoeven:Nee, dat vindt u niet terug, in de eerste plaats omdat ik daarover, zoals
ik al zei, een bepaalde opvatting heb. Deze opvatting heb ik overigens niet
alleen, maar die heeft het kabinet en die wordt gesteund in de Tweede Kamer.
Deze opvatting is dat de oudergeleding een instemmingsrecht moet kunnen hebben
in het geval van wijziging van de grondslag. Ik had dit eerst anders geformuleerd,
maar de Tweede Kamer heeft dit geamendeerd en er een instemmingsrecht van
de oudergeleding van gemaakt. Dit geldt dus voor de oudergeleding in haar
totaliteit, namelijk voor al de ouders die besloten hebben hun kind naar de
desbetreffende school te sturen, of ze nu wel of geen lid zijn van de vereniging.
Sommigen mógen overigens geen lid worden van de vereniging; ook dat
gebeurt. Ouders hebben, ook op basis van wat de school hun kind en de ouders
te bieden heeft, een keuze gemaakt voor de school.De heer Schuurman (ChristenUnie):Waaruit bestaat volgens u het verschil nog tussen ouders die lid zijn
van het verenigingsbestuur en daarmee ook kiezers zijn van het bevoegd gezag,
en ouders die hun kinderen naar de desbetreffende school sturen maar geen
lid zijn van de vereniging? Wat is het verschil?Minister Van der Hoeven:Voor mij is daartussen geen verschil.De heer Schuurman (ChristenUnie):Daarin verschillen wij dus principieel van mening.Minister Van der Hoeven:Ja. Het gaat hierbij om medezeggenschap op de formele besluitvorming rond
de financiën en de beleidsvoornemens die de hele school betreffen, niet
alleen om besluitvorming over zaken van de vereniging. Daarin zit ons verschil
van mening; dat is juist.Ik kom tot de geschillenbeslechting. Bij amendement is in het wetsvoorstel
gezorgd voor één landelijke geschillencommissie. Ik heb er nooit
een geheim van gemaakt dat ik daarvan een voorstander ben. Zo'n commissie
heeft namelijk veel voordelen. Ik noem de bundeling van expertise, de efficiënte
en transparante rechtsgang voor iedereen, de gang eerst naar de landelijke
commissie, daarna indien nodig in tweede en laatste aanleg naar de Ondernemingskamer.
Ook deze laatste uniformering maakt overigens deel uit van het wetsvoorstel.
De VO-raad, de VOS/ABB en de organisaties van het personeel, van ouders en
van leerlingen zien de huidige organisatie van de geschillenbeslechting graag
anders geregeld, omdat nu té veel is opgehangen aan de organisaties
van bestuur en de geschillenbeslechting te weinig wordt beschouwd als een
gezamenlijke verantwoordelijkheid. Ik heb meerdere keren aan de sector gevraagd
om hierover zelf de regie te nemen. Er bleef echter verdeeldheid over bestaan.
Uiteindelijk is in de Tweede Kamer het amendement ingediend, dat zodanig is
geformuleerd dat de sector de organisatie en de vormgeving daarvan in hoge
mate zelf kan bepalen. Dat moet echter wel leiden tot de ene, onafhankelijke
commissie.De heer Pruiksma (CDA):De minister spreekt over bundeling van expertise. Dat houdt in dat er
al expertise bestaat. De minister erkent daarmee in feite dat momenteel
in de bestaande vorm van kringrechtspraak voldoende expertise aanwezig is
en ook als zodanig wordt benut.Minister Van der Hoeven:Ik heb aangegeven dat ik die expertise graag samengevoegd zou zien. De
Tweede Kamer heeft met het amendement op dit punt aangegeven dat zij dit onderschrijft.
En ik heb ook gezegd dat een groot deel van de sector deze lijn steunt. De
vormgeving en de organisatie kent natuurlijk nog een aantal vrijheidsgraden,
maar ik vind dat de sector hier zelf verantwoordelijkheid voor moet nemen.
Ik vind, waarschijnlijk net als u, dat wij dit nu niet van bovenaf moeten
regelen. Men zou wel gek zijn als men de expertise op dit vlak niet gebruikte.De heer Schuurman (ChristenUnie):Al bij de schriftelijke voorbereiding van dit debat vroeg ik me af welk
probleem hiermee nu wordt opgelost. Afgaande op alle informatie die ik tot
mijn beschikking had, moest ik concluderen dat er geen probleem is. Er wordt
dus een oplossing gezocht voor iets wat geen probleem is, terwijl datgene
wat er nu wordt voorgesteld, allerlei vragen oproept. Waarom gaan wij deze
weg als de bestaande praktijk goed functioneert en als die ook helemaal georiënteerd
is op de kracht van het middenveld? Waarom gaan wij iets centraliseren terwijl
het middenveld goede oplossingen heeft gevonden en niemand ontevreden is?
Let alleen maar eens op de reactie van de Onderwijsraad.Minister Van der Hoeven:Ik let op de reactie van de Onderwijsraad, maar ook op die van de VO-raad,
VOS/ABB en de organisaties van personeel, ouders en leerlingen. Die zeggen
iets heel anders, namelijk dat de huidige organisatie van de geschillenbeslechting
niet wordt gezien als een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Daarom heb ik
aangegeven dat ik dit graag anders zou zien; ik heb aan de sector gevraagd
om dit anders te regelen, maar men kwam er niet uit. Dan heeft de overheid –
evenals deze Kamer als medewetgever – toch de taak om een andere oplossing
te zoeken. Het is mij wel duidelijk dat u het hier niet mee eens bent, maar
ik wil ook nog even ingaan op een paar andere vragen die u hierover gesteld
hebt. U zei dat er met deze keuze wordt gebroken met het principe van kringenrechtspraak.
Dit ben ik niet met u eens. De kringenrechtspraak is in 1905 geïntroduceerd
bij de instelling van de commissies van beroep. De aanleiding daartoe was
het ontbreken van adequate rechtsbescherming van het personeel van bijzondere
scholen vanwege de verschillen tussen publiek en privaat recht. Kringenrechtspraak
is een specifieke voorziening, in dit geval ingegeven door de specifieke privaatrechtelijke
positie van het bijzonder onderwijs. In 1981 was in het parlement de geschillenprocedure
in het kader van de WMO aan de orde. Toen lag het anders, want toen ging het
om een generieke regeling voor openbaar en bijzonder onderwijs. Er was daarbij
oorspronkelijk uitgegaan van één commissie per school. Dit is
aangepast om redenen van efficiency en kwaliteit, in die zin dat de geschillencommissie
haar werkkring over ten minste 20 scholen zou moeten uitstrekken. Meer was
het niet, er was dus geen enkele door de wetgever beoogde relatie met een
richting; dit blijkt ook uit de wetshistorie. Dat de organisaties dit vervolgens
in de praktijk vorm hebben gegeven door afzonderlijke geschillencommissies
voor openbaar en bijzonder onderwijs in te richten, is hun eigen keuze geweest,
maar dat maakte het nog geen kringenrechtspraak, want zo was het niet bedoeld.
De geschillenregeling in de WMO en die in de WMS is naar aard en inhoud geen
vorm van kringenrechtspraak. De wens om te komen tot één landelijke
geschillencommissie doet ook geen afbreuk aan de grondwettelijke inrichtingsvrijheid
van de organisaties, want de geschillenbeslechting staat ook nu buiten de
scholenorganisaties.De heer Pruiksma (CDA):Maar stel nu dat wij het woord kringenrechtspraak even vervangen door
geschillenbeslechting bij denominatie, daar gaat het nu immers om. Ik begrijp
dat u op uw eigen gronden altijd een voorstander van één landelijke
geschillencommissie bent geweest. Voor mij blijft het dan nog een vraag of
dat dogmatische gronden waren of dat het een puur praktische keuze was.Minister Van der Hoeven:Het is enerzijds een praktische keus en anderzijds een keus omdat het
een mogelijkheid is om de geschillenbeslechting meer in te richten als een
gezamenlijke verantwoordelijkheid. Dat was het eerst niet. Daarom had ik het
uitstapje naar de WMO nodig. Wij hebben bij de Wet medezeggenschap onderwijs
uit 1981 ook niet gekozen voor kringenrechtspraak. Het is iets anders dat
men het zo heeft opgevat en ingericht. De wetgever heeft echter niet beoogd
om kringrechtspraak of rechtspraak op basis van denominatie in te voeren.
Anders hadden wij dat toen ook moeten zeggen en dat is niet gebeurd. Toen
is alleen gezegd dat het vanwege de efficiency minimaal twintig scholen moesten
zijn.De heer Schuurman (ChristenUnie):Er is misschien nog een pragmatisch argument. Ik denk dat er iets anders
aan de hand is, maar laten wij aannemen dat het blijkbaar zo gegroeid is.
Het is wel van zo groot belang dat u opheffing ervan en een alternatief voorstelt.
De heer Schuyer van D66 betreurt dat en doet de suggestie om dat wat in de
praktijk is gegroeid, alsnog te laten bloeien. U komt er wellicht nog op.
Als het zou kunnen, waarom gaan wij dan een heel nieuwe weg?Minister Van der Hoeven:Zo zit het niet in elkaar. Dat weet de heer Schuurman heel goed. Ik heb
mij natuurlijk wel te houden aan het amendement dat in de Tweede Kamer is
ingediend en aangenomen. Je kunt niet zeggen dat wij gewoon zo blijven doen
en dat wij het wel zien. Ik heb de opmerking van de heer Schuyer ook iets
anders opgevat, in de zin dat men ervoor iets moet doen in de sfeer van mediation
voordat men tot echte geschillenbeslechting komt bij de geschillencommissie.
Dat kan natuurlijk altijd, want iedereen is erbij gebaat om ervoor te zorgen
dat het niet tot een geschil komt. Hoe men dat vormgeeft, valt echter buiten
het wetsvoorstel.Ik kom vervolgens bij een aantal andere vragen. De heer Schuurman vroeg
naar de nota van wijziging. De Raad van State heeft inderdaad gezegd dat een
eventuele nota van wijziging op dat punt zou worden voorgelegd. Zo heeft de
raad het geformuleerd. Dat betekent dat ik het had moeten voorleggen als het
op mijn initiatief was gebeurd. Ik deel dus niet de opvatting dat de raad
niet zou hebben bedoeld wat hij adviseert. De raad weet het heel goed. Over
een amendement behoeft de raad niet te worden gehoord, behalve
wanneer de regering en in dit geval de minister met het oog op de eigen oordeelsvorming
behoefte heeft aan een advies. En dat had ik niet.Dat brengt mij tot de vraag van de heer Schuyer. Voordat men tot de geschillencommissie
komt, kan men natuurlijk stappen zetten om tot oplossingen te komen. Dat zijn
echter ook stappen om een geschil te voorkomen, zo zou ik ook in de richting
van mevrouw Linthorst willen zeggen. Wij praten dan over mediation. Als het
echt een geschil is, heb je te maken met het wetsvoorstel. Dat is natuurlijk
een andere zaak.De heer Schuyer vroeg verder of de wettelijke evaluatie ook de werking
van de geschillenregeling betreft. Het antwoord is: ja, uiteraard. Ik denk
ook dat dit goed is. Het gaat om de ervaringen op het gebied van de geschillenregeling
in brede zin. Als ik het zo mag formuleren, kom ik tegemoet aan wat de heer
Schuyer vroeg. Een toename van geschillen betekent niet automatisch dat de
geschillenregeling niet functioneert. De geschillenregeling functioneert niet
als men niet tot een oplossing kan komen. Ik neem aan dat de heer Schuyer
dat ook heeft bedoeld.De heren Schuyer en Schuurman vroegen vervolgens naar de hybride regeling.
Waarom benoeming van de leden door de geschillencommissie, terwijl de wijze
van beroep weer juist privaatrechtelijk is geregeld? De benoeming vindt plaats
door de minister, maar op bindende voordracht. De minister heeft dus geen
invloed op de bemensing van de commissie. Dat moet ook. Ik wil er ook helemaal
geen invloed op hebben, helemaal niet. Nog liever had ik deze bepaling helemaal
niet gehad, maar goed, hiermee kan ik leven.Het feit dat ik de benoeming doe, betekent niet dat hier sprake is van
een publiekrechtelijke regeling. De verdere invulling is open en de wijze
van beroep biedt in feite een specifieke rechtsbescherming. Zij is in lijn
met het gestelde in de Wet op de ondernemingsraden en noch privaatrechtelijk
noch publiekrechtelijk van aard. Ik ben zeer benieuwd naar de verdere invulling
van de geschillenregeling. Daarmee zullen bijvoorbeeld de bevoegdheden worden
aangegeven. Graag verneem ik hoe men dat soort zaken vorm zal geven, maar
deze verdere vormgeving is aan het veld.Dan wil ik overgaan tot behandeling van het laatste grote onderwerp.De heer Pruiksma (CDA):Maar over het onderwerp geschilbeslechting wil ik u nog een vraag stellen.
Het gestelde in het wetsvoorstel op dit punt is het resultaat van amendering.
Er zijn verschillende amendementen ingediend. Hebt u, gelet op de bedoelingen
die u had toen u begon met de opstelling van dit wetsvoorstel, ooit gedacht
dat het via amendering zou denatureren?Minister Van der Hoeven:Tja, dat weet je nooit van tevoren. Bij de behandeling van elk wetsvoorstel
worden amendementen ingediend. Je kunt echt niet voorspellen wat die met zich
meebrengen. Als ik dat wel kon, zou ik alles van tevoren goed regelen. Je
weet dus niet wat er wordt gewijzigd. Nee, de gave van voorspelling is mij
niet gegeven, al zou ik die wel willen hebben.Voorzitter: JurgensMinister Van der Hoeven:Dan kom ik te spreken over de ontheffing, de afwijkingsmogelijkheid vanwege
het aanhangen van een religie. Hierover is in de Tweede Kamer uitgebreid gesproken.
Ik wijs in dit verband nog op het volgende. Iedere ouder, iedere leerling
en docent moet erop kunnen rekenen dat er sprake is van medezeggenschap. De
WMS biedt die zekerheid. Handhaving van wat nu in de WMO staat, waarmee men
ontheffing van de medezeggenschap kan krijgen, is daarmee niet te rijmen.
Daarom wordt het voorstel gedaan om die mogelijkheid te schrappen. Natuurlijk
weet ik dat deze benadering in bepaalde kringen en met name bij mensen in
het gereformeerd onderwijs, gevoelig ligt. Daar botst de medezeggenschap ten
opzichte van het bevoegd gezag met de op de Bijbel geïnspireerde visie
op gezag en verantwoordelijkheid. Dat is waar; geen misverstand daarover.
Dit geldt met name voor de invloed van leerlingen via het toekennen van instemmingsrechten.
U allen heeft het debat in de Tweede Kamer gevolgd. U weet ook heel goed hoe
moeilijk deze kwestie ligt. Wat nu wordt voorgesteld, is een oplossing en
geen doekje voor het bloeden. Echter, als het gaat om de keus tussen dit en
niets – dat was de keus – dan is het toch ook aan mij om ervoor
te zorgen dat ik in ieder geval de mogelijkheid heb om tegemoet te komen aan
de wens die in kringen van onze bevolking leeft. Dat is reden voor het treffen
van een voorziening met artikel 29. Die biedt de mogelijkheid om binnen het
stramien van de WMS af te wijken van de toedeling van bevoegdheden. Inderdaad,
er gelden pittige condities: twee derde van alle leerlingen, ouders en personeel
moet met de afwijking instemmen, maar dan kan het schoolbestuur als het ware
gebruik maken van de voorkant van de regeling en instemmingsbevoegdheden omzetten
in adviesbevoegdheden. Dan ligt het primaat bij het bevoegd gezag. Hiermee
worden de scherpe kantjes weggenomen. Ik weet dat men liever had gezien dat
de algehele ontheffingsmogelijkheid was gehandhaafd. Daarover heb ik uitvoerig
gesproken, maar ik meen dat wij met de voorziening van artikel 29 een evenwichtige
oplossing hebben gevonden. De hoofdregel is dat er een volwaardige medezeggenschapsverhouding
moet zijn en met inachtneming daarvan kan rekening worden gehouden met specifieke
omstandigheden, ook wanneer die verband houden met godsdienstige of levensbeschouwelijke
opvattingen.Ook daarover is een aantal vragen gesteld door deze Kamer. Ik begin met
de beantwoording van de vraag van de heer Pruiksma: is het juist dat met een
instemmingsrecht wordt vastgesteld dat er geen instemmingsrecht is? Ik vond
dit mooi geformuleerd. Het antwoord is: ja, zo is dat. Een korter en concreter
antwoord kan ik niet geven.Door de heer Pruiksma zijn meer vragen gesteld, met name over de overlegvorm
van medezeggenschap. Het initiatief om het overleg over de gemeenschappelijke
bevoegdheden te splitsen, is aan de medezeggenschapsraad. Als twee derde van
de MR en de meerderheid van elke geleding dat wensen, kan dat. De MR bepaalt
dus zelf of het overleg per geleding of gezamenlijk wordt gevoerd. Op die
manier biedt de raad de mogelijkheid tot verschillen, afhankelijk van de situatie
op de school of in het bestuur. Het initiatief voor het gezamenlijk overleg
ligt bij de medezeggenschapsraad en daar hoort het ook.Een aantal vragen kon ik niet in deze blokken onderbrengen. De heer Pruiksma
heeft gevraagd of de bovenbestuurlijke medezeggenschap hetzelfde is als onder
de WMO, of er geen financiële sluiproutes zijn en hoe wij
voorkomen dat grote bedragen bovenbestuurlijk worden ingezet; ik formuleer
het kort. Met de WMS is er een andere regeling voor de bovenbestuurlijke medezeggenschap.
In de huidige WMO staat er geen bepaling over, dus dit is nieuw. Als je belangrijke
zaken bovenschools gaat aanpakken – met de WMS pak je ze bovenbestuurlijk
aan – moet je medezeggenschap op een hoger niveau kunnen regelen. Daartoe
is een concreet verzoek uit het veld gekomen. De WMS voorziet erin dat ook
op dat niveau een volwaardige medezeggenschap wordt gerealiseerd als waarborg
voor de invloed op financiële en bestuurlijke keuzes op bovenbestuurlijk
niveau. Zo hoort het ook. Wel is er unanimiteit nodig om medezeggenschap naar
bovenbestuurlijk niveau op te waarderen. Dat betekent dat alle medezeggenschapsraden
daarmee moeten instemmen. Op die manier houden de individuele medezeggenschapsraden
hun bevoegdheid, maar kunnen zij gezamenlijk besluiten om iets naar een hoger
niveau te tillen.De beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20062007-427-433.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl