Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Vreemdelingenwet en enige andere wetten teneinde de aanspraak van vreemdelingen jegens bestuursorganen op verstrekkingen, voorzieningen, uitkeringen, ontheffingen en vergunningen te koppelen aan rechtmatig verblijf van de vreemdeling in Nederland (24233)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1997-1998, pag. 1253-1259

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

06-04-1998

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

nr. 25, pagina 1253-1259

24-03-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 24233Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Defensie (X) voor het jaar 1998 (25600 X) (inclusief het NAVO-deel van de begroting van Buitenlandse Zaken)Pagina 1226-1252
Behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van regels met betrekking tot het inkomen van enkele groepen uitkeringsgerechtigden en belastingplichtigen (Wet inkomensmaatregelen 1998) (25914)Pagina 1259-1264
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Defensie (X) voor het jaar 1998 (25600 X) (inclusief het NAVO-deel van de begroting van Buitenlandse Zaken)Pagina 1284-1302
Behandeling van acht wetsvoorstellen, o.a. Goedkeuring van het op 22 augustus 1996 aan boord van het "MS Warsteiner Admiral" in de Eemsmonding ter hoogte van Delfzijl tot stand gekomen Aanvullend Protocol bij het op 8 april 1960 ondertekende Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Bondsrepubliek Duitsland tot regeling van de samenwerking in de Eemsmonding (Eems-Dollardverdrag) tot regeling van de samenwerking m.b.t. het waterbeheer en het natuurbeheer in de Eemsmonding (Eems-Dollardmilieuprotocol)Pagina 1225-1225
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 24 maart 1998)Pagina 1303-1304
Lijst van besluiten (dinsdag 24 maart 1998)Pagina 1302-1303
Noot 1 (Notitie inzake de Koppelingswet) en Noot 2 (Faxbericht van het Verbond van verzekeraars)Pagina 1305-1308
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Vreemdelingenwet en enige andere wetten teneinde de aanspraak van vreemdelingen jegens bestuursorganen op verstrekkingen, voorzieningen, uitkeringen, ontheffingen en vergunningen te koppelen aan rechtmatig verblijf van de vreemdeling in Nederland (24233)Pagina 1253-1259
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van regels met betrekking tot het inkomen van enkele groepen uitkeringsgerechtigden en belastingplichtigen (Wet inkomensmaatregelen 1998) (25914)Pagina 1273-1281
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de lijkbezorging (verruiming mogelijkheden asbestemming) (25272)Pagina 1281-1284
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Vreemdelingenwet en enige andere wetten teneinde de aanspraak van vreemdelingen jegens bestuursorganen op verstrekkingen, voorzieningen, uitkeringen, ontheffingen en vergunningen te koppelen aan rechtmatig verblijf van de vreemdeling in Nederland (24233)Pagina 1264-1273
Herdenking van het oud-lid der Kamer de heer BarendregtPagina 1252-1253
Presentie en opening (dinsdag 24 maart 1998)Pagina 1225-1225

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Vreemdelingenwet en enige andere wetten teneinde de aanspraak van vreemdelingen
jegens bestuursorganen op verstrekkingen, voorzieningen, uitkeringen, ontheffingen
en vergunningen te koppelen aan rechtmatig verblijf van de vreemdeling in
Nederland (24233).De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Le Poole (PvdA):Mijnheer de voorzitter! De fractie van de PvdA is het eens met het beginsel
dat mensen die hier niet rechtmatig verblijven in beginsel geen aanspraak
kunnen maken op collectieve voorzieningen. Al vele jaren geleden heeft de
commissie-Zeevalking geadviseerd dat dit beginsel in de wet zou worden neergelegd.
Bij het regeerakkoord voor het huidige kabinet is afgesproken dat de koppelingswet
tot stand zou worden gebracht. Het tot stand brengen van behoorlijke wetgeving
bleek een omvangrijk en ingewikkeld project. Ik zal in het midden laten of
de gekozen vorm de optimale is. Wellicht was eenvoudiger wetgeving mogelijk
geweest en had deze de voorkeur gehad. Daar is niet voor gekozen. Het is niet
aan de Eerste kamer om zich in te laten met de vraag of er betere alternatieven
waren geweest, zoals wel betoogd is. Wij sluiten niet uit dat dat zo is, maar
die zijn hier niet aan de orde. Ter beoordeling ligt de vraag of het huidige
wetsvoorstel aanvaard moet worden. In elk geval constateren wij, dat het voorstel
in de Tweede Kamer uitvoerig behandeld is zowel schriftelijk als mondeling.
In de loop van die behandeling zijn ook een aantal ingrijpende veranderingen
aangebracht. Het wetsvoorstel is hierdoor verbeterd.Ook in de periode sinds indiening van het wetsvoorstel bij deze Kamer
is een heleboel gebeurd. Een deel van de vragen die door ons in de loop van
die behandeling aan de orde is gesteld is inmiddels bevredigend beantwoord
of betreft onderwerpen, die nu geregeld zijn. Kort geleden heeft de staatssecretaris
van Justitie nog een mondeling overleg gehad met de woordvoerders in de Tweede
Kamer over de uitvoering van de wet. Een groot aantal vragen die ook in deze
Kamer zijn gesteld, mede naar aanleiding van reacties van belangstellenden,
zijn daar naar onze smaak bevredigend beantwoord.Desalniettemin zijn er nog enkele kwesties, die ik hier vandaag namens
de PvdA-fractie aan de orde wil stellen. Deels betreft dit ook vragen, die
pas gerezen zijn na de datum van het nader voorlopig verslag of zelfs het
eindverslag in deze Kamer. In de eerste plaats de uitvoerbaarheid van de wet
in dit stadium. Deze vraag wil ik in een wat breder kader stellen. Met enige
regelmaat worden in deze Kamer vragen gesteld bij de uitvoerbaarheid van wetgeving
in het algemeen en al zeker op de door de regering geplande termijn. Wij verwijzen
bijvoorbeeld naar Wet boeten en maatregelen en WIW. Wij verwijzen ook naar
een brief die wij nog niet zo lang geleden ontvingen van de gemeente Heerlen
met betrekking tot de geplande invoering van de nieuwe wetgeving met betrekking
tot afstamming en geregistreerd partnerschap. Deze zou onmogelijk te realiseren
zijn per 1 april 1998. Maar al te vaak blijken de in deze Kamer gesignaleerde
problemen zich in de praktijk voor te doen.Al bij de behandeling in de Tweede Kamer in september 1996 is onderkend,
dat het hier om een buitengewoon ingewikkeld project gaat. Al in de Tweede
Kamer zijn uitvoeringsproblemen onderkend en is afgesproken, dat de regering,
voordat tot invoering wordt overgegaan, terug zou rapporteren. In de periode
sinds de wet door de Tweede Kamer is aangenomen, is hard gewerkt om de uitvoering
te regelen. De mogelijke invoeringsdatum is al een aantal malen uitgesteld,
niet zozeer omdat de wet nog in deze Kamer moest worden behandeld, maar eerder
omdat de wet niet binnen een redelijke termijn na behandeling in deze Kamer
ingevoerd kon worden vanwege allerlei complicaties in de uitvoering. Op zichzelf
niets dan lof voor het feit, dat de regering de wet niet heeft willen invoeren,
voordat zij meent dat dat verantwoord is. Desalniettemin bestaan er echter
bij velen nog twijfels of de wet per 1 juli a.s. wel uitvoerbaar is. Komen
er niet mensen in de knel door te lange wachttijden en door vergissingen bij
de beslissing of zij een uitkering kunnen krijgen? Is de uitvoeringslast niet
veel te groot?Op 10 juli 1997 werden de Staten-Generaal geïnformeerd omtrent de
bestandsmeting koppeling VAS-GBA. Uit deze informatie blijkt dat er toen nog
steeds 5500 VAS-records waren waarin onvolkomenheden zaten, zodat de verblijfstitel
niet aan het GBA kon worden geleverd. Verder bleek, dat in 20.400 VAS-records
de actuele GBA-adresgegevens ontbraken. Is deze situatie inmiddels verbeterd?
Waarom wordt, met zoveel imperfecte bestanden, de conclusie getrokken dat
is voldaan aan de logistieke voorwaarde voor de uitvoering van de Koppelingswet?Uit het in februari jongstleden ter beschikking gekomen SGBO-rapport blijkt,
dat de codes van VAS en GBA niet automatisch op elkaar aansluiten. Veelal
zal navraag gedaan moeten worden door de uitvoeringsinstellingen van bijstand
en sociale verzekeringen bij de Vreemdelingendienst om te achterhalen of een
vreemdeling recht heeft op een uitkering. Is dit wel werkbaar? Zal de regering
de aanbevelingen van SGBO volgen, zie blad 2, met name de aanbeveling om de
betrokken departementen nader te laten onderzoeken in hoeverre de betrokken
uitvoeringsinstanties in staat zijn om op korte termijn de Koppelingswet uit
te voeren en om aandacht te besteden aan noodzakelijke aanpassingen in werkprocedures,
koppelingen tussen de betrokken geautomatiseerde systemen, alsook aan de vulling
van de bestanden van de uitvoeringsorganisaties met GBA-gegevens of de (her)beoordeling
van bestaande gevallen?Verder wordt op het moment bij drie gemeenten geëxperimenteerd met
een eenloketsysteem om verschillen tussen VAS en GBA in naamsvaststelling
en vastlegging van andere persoonsgegevens te voorkomen. Welke ervaringen
worden er met deze experimenten opgedaan? Is het de bedoeling, deze landelijk
in te voeren? Zou het geen aanbeveling verdienen, het invoeren van het eenloketsysteem
en de Koppelingswet samen te laten lopen?Het volgende punt is door de PvdA, evenals trouwens de vragen naar
de uitvoerbaarheid, ook in de schriftelijke voorbereiding al bij herhaling
aan de orde gesteld. Het betreft de vraag of de AMvB die wordt voorgesteld
ter uitvoering van de bijstandswet en de IOAW en de IOAZ, wel in overeenstemming
is met het Europees verdrag sociale en medische bijstand. Naar dit verdrag
wordt niet verwezen in de AMvB. De regering is het in antwoord op onze vragen
met ons eens, dat ook voorwaardelijk toegelatenen onder de werkingssfeer van
het verdrag vallen. Volgens haar krijgen onderdanen van verdragslanden thans
geen VVTV. Deze constatering is correct. De regering zegt vervolgens dat,
mocht dit in de toekomst anders zijn, deze vreemdelingen niet in aanmerking
komen voor een ABW-uitkering, omdat VVTV'ers geen ABW krijgen maar opvang
en bijstand conform de wet gemeentelijke zorg voor houders van een voorwaardelijke
vergunning tot verblijf.Wij vragen ons af, of deze redenering wel juist is. Immers, verdragsvreemdelingen
mogen niet minder krijgen dan Nederlanders. Dezelfde redenering geldt voor
verdragsvreemdelingen, die op grond van artikel 25 van de Vreemdelingenwet
niet worden uitgezet. Verder vragen wij ons af of de uitleg die de regering
geeft aan het begrip "rechtmatig verblijf", in de zin van dit verdrag wel
juist is. In de antwoorden op onze vragen, weergegeven in de nadere memorie
van antwoord, licht de regering toe dat verblijf in een land voorafgaand aan
het verlenen van een verblijfsvergunning, niet rechtmatig in de zin van het
verdrag is. Onze vraag is echter wat in dit verband onder een verblijfsvergunning
of andere soortgelijke vergunningen – zie artikel 11 van het verdrag –
moet worden verstaan. Hieronder zou volgens ons ook heel wel kunnen vallen
een voorwaardelijke vergunning of verblijf in afwachting van een beslissing
op een aanvraag om toelating in de zin van 1b, lid 3, en ook verblijf, terwijl
men in het bezit is van een MVV.Zou het niet de voorkeur verdienen om aan de betreffende AMvB het volgende
artikel toe te voegen: "Voor de toepassing van de ABW, de IOAW en de IOAZ
wordt met een Nederlander gelijkgesteld de vreemdeling, die rechtmatig in
Nederland verblijft als bedoeld in artikel 11 Europees verdrag betreffende
sociale en medische bijstand en onderdaan is van een van de verdragsluitende
partijen."? Graag een reactie van de regering.Essentieel is verder voor ons, dat tegemoet wordt gekomen aan de kritiek
van de Registratiekamer. Dit punt is ook besproken bij het algemeen overleg
in de Tweede Kamer. De staatssecretaris van Justitie heeft daar meegedeeld
dat een AMvB wordt voorbereid, waarin wordt geregeld dat bestuursorganen onmiddellijk
navraag moeten doen bij vreemdelingendiensten wanneer blijkt dat de gegevens
die de vreemdeling meldt en de GBA-gegevens niet met elkaar overeenstemmen
of als blijkt dat de vreemdeling wel een verblijfsstatus heeft maar niet voorkomt
in de GBA. De staatssecretaris heeft geen duidelijk antwoord gegeven op de
vraag of in de AMvB ook wordt geregeld dat in de periode van onduidelijkheid
moet worden uitgegaan van de gunstigste verblijfsstatus voor de vreemdeling.
Wij zijn het met de Registratiekamer eens dat dit zo geregeld zou moeten worden
en wij horen graag van de staatssecretaris of zij het op dit punt met ons
eens is.Verder heeft de Registratiekamer erop aangedrongen dat artikel 100, lid
3, van de wet GBA wordt gewijzigd, zodat de verstrekking en het gebruik van
verblijfsrechtelijke gegevens aan vrije derden onmogelijk wordt gemaakt in
de particuliere sector en door in de publieke sector uitsluitend in in de
wet bestreken situaties het gebruik van het verblijfsrechtelijk gegeven op
te nemen in de autorisatiebesluiten. In de Tweede Kamer heeft de staatssecretaris
gezegd dat het ministerie van Binnenlandse Zaken dit nu nader beziet. Deze
mededeling is rijkelijk vaag. Eigenlijk zou dit behoorlijk geregeld moeten
zijn bij inwerkingtreding van de koppelingswet. Kan de staatssecretaris haar
mededelingen concretiseren?Het volgende punt waarop mogelijk nog problemen bestaan betreft de aanspraken
van voortgezet verblijvers. Onder de huidige Vreemdelingenwet krijgen mensen
voorzieningen, zolang zij niet worden uitgezet. De koppelingswet breekt met
dit stelsel, terwijl toch uit de parlementaire behandeling blijkt dat dit
voor een aantal groepen niet de bedoeling is. In de materiewetten wordt telkens
gesteld dat met een Nederlander gelijk gesteld kunnen worden: "gevallen waarin
de vreemdeling na rechtmatig in Nederland verblijf te hebben gehouden in de
zin van artikel 1b aanhef, en onder 1, van de Vreemdelingenwet, tijdig toelating
in aansluiting op dat verblijf heeft aangevraagd, dan wel bezwaar heeft gemaakt
of beroep heeft ingesteld tegen de intrekking van het besluit tot toelating,
totdat op die aanvraag, dat bezwaar of dat beroep is beslist". Begrijpen wij
het goed dat volgens de regering deze formulering ook toelaat dat een voorziening
wordt toegekend wanneer een verzoek om verlenging van een vergunning verschoonbaar
niet tijdig is ingediend? Ik wijs op dit punt op antwoorden van de staatssecretaris
op de schriftelijke vraag 14, op 4 juli 1997 gesteld in de Tweede Kamer, en
op pagina 11 van het verslag van het overleg met Tweede Kamer, gehouden op
4 februari 1998.De volgende vraag is of vreemdelingen aanspraken hebben wier verzoek om
voortgezette toelating niet is ingediend binnen een nog te bepalen termijn
na het verlies van rechtswege van het verblijfsrecht voor onbepaalde duur
ex artikel 10, lid 2, van de Vreemdelingenwet, bijvoorbeeld vrouwen met een
afhankelijke verblijfstitel, die bij hun man weggaan? Ik meen dat ik op deze
vraag vanmorgen een antwoord heb gezien van de staatssecretaris. Als het in
de schriftelijke beantwoording van de vragen van de Tweede Kamer staat, hoor
ik dat wel van de staatssecretaris. De staatssecretaris heeft in antwoord
op vragen aan de Tweede Kamer over het initiatiefvoorstel van de heer Verhagen
aangegeven dat de regering voor deze groep een bijzondere regeling wil invoeren.
Ik ga ervan uit dat de regering van mening is dat de materiewetten hiervoor
voldoende wettelijke grondslag bieden. Graag heb ik een bevestiging van de
regering op dit punt.Verder wordt in het artikel dat ik net aanhaalde, alleen gerefereerd aan
"intrekking" van het besluit tot toelating, niet aan weigering tot verlenging
van een vergunning of weigering om een vergunning te verlenen na verlies van
rechtswege van het verblijfsrecht voor onbepaalde duur. Hoe zit het met aanspraken
in een dergelijk geval? Is het juist dat, zoals door critici beweerd
wordt, zodoende de materiewetten geen wettelijke grondslag bieden voor aanspraken,
in het geval het een vreemdeling wordt toegestaan een hoger beroep af te wachten?
Is dat wel de bedoeling? Of kunnen wij ervan uitgaan – dat lijkt ons
redelijk – dat onder "beroep" ook "hoger beroep" moet worden begrepen?Tijdens het algemeen overleg met de TK op 4 februari is gesproken over
de positie van slachtoffers van vrouwenhandel en dergelijke groepen. De staatssecretaris
van Justitie heeft toen gezegd dat er overleg met Sociale Zaken werd gevoerd.
Wellicht kan de nu aanwezige staatssecretaris van Sociale Zaken ons informeren
over de stand van zaken.Tijdens het overleg op 4 februari jongstleden is ook gesproken over de
aanspraken op voorzieningen van uitgeprocedeerde technisch niet verwijderbare
vreemdelingen. Op de vraag die mijn partijgenoot Apostolou stelde, heeft de
staatssecretaris geantwoord dat vreemdelingen die op grond van artikel 25
uitstel van vertrek hebben gekregen, wel verzekerd zijn tegen ziektekosten.
Daarmee is geen antwoord gegeven op de vraag die eigenlijk gesteld werd, namelijk
hoe het staat met ziektekosten en bijstand voor technisch niet-verwijderbaren.
Graag alsnog antwoord op deze vraag.Mijnheer de voorzitter! Ten gevolge van de Koppelingswet wordt in de Ziektewet,
de WAO, de AAW, de Algemene Nabestaandenwet, de AOW en de Toeslagenwet een
bepaling opgenomen, dat de betaling van deze uitkeringen wordt opgeschort
als degene aan wie deze is toegekend een vreemdeling is die niet of niet meer
rechtmatig verblijft in Nederland. Pas als de uitvoeringsinstantie constateert
dat de betrokkene feitelijk buiten Nederland woont of verblijf houdt, zal
tot betaling worden overgegaan.Inmiddels is door de staatssecretaris van Sociale Zaken een wetsvoorstel
ingediend dat de mogelijkheid tot export van uitkeringen beperkt. Alleen als
met het land waarnaar de vreemdeling vertrekt, een verdrag is gesloten waarin
aan de eisen van handhaafbaarheid is voldaan, zal export worden toegestaan.
Een dergelijk verdrag is echter lang niet met alle landen gesloten. Hieruit
zouden problemen kunnen ontstaan, zelfs in die zin dat het niet betalen van
uitkeringen waarvoor in het verleden premie is betaald, in strijd zou komen
met artikel 14 EVRM, jo. artikel 1 van het Eerste Protocol. Heeft dit probleem
de aandacht van de regering?Ik heb een aantal vragen gesteld, voorzitter, over uitvoering en uitleg
van de wet en over nijpende punten, die niet of nog niet duidelijk geregeld
zijn.Alvorens tot een afronding van mijn betoog te komen nog een tweetal opmerkingen.
De fractie van de PvdA betreurt het ten zeerste, dat voor het amendement van
onze partijgenoot Apostolou, waarin werd voorgesteld dat gemeenten in een
noodsituatie bijstand kunnen verlenen van tijdelijke aard, geen meerderheid
was te vinden in de Tweede Kamer. Nu is er in de bijstandswet niets geregeld
en zijn er slechts uiterst summiere en vage toezeggingen van staatssecretaris
De Grave, dat een gemeente in hele uitzonderlijke gevallen, zoals een illegaal
die bij brand tijdelijk ondergebracht moet worden, wel iets mag doen, zij
het niet in het kader van de bijstandswet. In Binnenlands Bestuur van 30 januari
1998 hebben wij kunnen lezen over een noodkreet van een wethouder uit Den
Bosch, waar enkele honderden uitgeproce- deerde illegalen in moeilijke omstan-
digheden leven. Uit dit artikel begrijp ik, dat de gemeenten de staatssecretaris
hebben gevraagd een regeling te treffen waardoor noodopvang mogelijk is. Het
komt ons voor, dat een dergelijke regeling een goed idee zou zijn; niet alleen
uit mededogen met de vreemdelingen om wie het gaat, maar ook uit welbegrepen
eigenbelang van de gemeenschap als geheel, bijvoorbeeld ter voorkoming van
besmettingsgevaar.Uit Binnenlands Bestuur begrijpen wij overigens dat de staatssecretaris
negatief gereageerd heeft. Graag vernemen wij van de staatssecretaris zelf,
wat haar standpunt is.Mijnheer de voorzitter! Velen hebben vragen gesteld over nut en noodzaak
van de Koppelingswet. Gevreesd wordt voor allerlei ongewenste neveneffecten.
Vraag en vrees zijn niet geheel ongerechtvaardigd.Wij dringen er bij de regering op aan, dat de wet niet wordt ingevoerd
voordat deze correct kan worden uitgevoerd. Als de wet wordt ingevoerd, vinden
wij een kritische evaluatie van nut en noodzaak van de wet van belang. Daarbij
moeten onder andere de volgende vragen aan de orde komen: Wat zijn de uitvoeringskosten?
Zijn er ongewenste (neven)effecten? In hoeverre draagt de wet bij aan het
voorkomen en bestrijden van illegale immigratie en misbruik van voorzieningen?
Wegen de kosten en bezwaren op tegen het rendement?Graag verneem ik wat de regering van plan is op het punt van evaluatie.
Wij wachten met belangstelling het antwoord van de staatssecretarissen af.De heer De Wit (SP):Mijnheer de voorzitter! Het vreemdelingen- en asielbeleid vormt bij uitstek
een terrein in de politiek dat vaak leidt tot dilemma's tussen gemeende noodzaak
van een streng beleid en humaniteit voor alle mensen binnen Nederland, ongeacht
hun nationaliteit en status van verblijf. Ook de Koppelingswet is daarvan
een voorbeeld. De fractie van de SP deelt in het algemeen weliswaar de opvatting
dat een vreemdeling zonder verblijfsvergunning geen aanspraak kan maken op
voorzieningen, maar toch heeft zij een aantal bezwaren tegen dit wetsvoorstel.Dit wetsvoorstel is naar de mening van de SP-fractie overbodig. Het is
voornamelijk symboolwetgeving. Immers, in de afgelopen jaren zijn er al verschillende
wetten doorgevoerd die ertoe hebben geleid dat vreemdelingen nog nauwelijks
aanspraak kunnen maken op een voorziening waarop zij geen recht hebben. Ik
geef een paar voorbeelden. Voor asielzoekers gelden allerlei voorliggende
voorzieningen; voor deze groep is de Koppelingswet overbodig. Wij hebben de
Wet identificatieplicht. Iedereen die een uitkering aanvraagt, moet op grond
van die wet een rechtsgeldig identificatiepapier hebben en een verblijfsvergunning.
Zonder dat zal de aanvraag worden afgewezen. Vanaf 1992 is het niet meer mogelijk
een sofinummer aan te vragen als men niet in het bezit is van een verblijfsvergunning.
Zonder een sofinummer kan men geen uitkering aanvragen.De vraag die bij de indiening van elk wetsvoorstel vooraf gesteld zou
moeten worden, is dus of dat voorstel wel noodzakelijk is en wat het
nu eigenlijk beoogt. Dat geldt ook voor de Koppelingswet. Zou niet eerst moeten
worden onderzocht wat nu precies de zojuist genoemde maatregelen al hebben
teweeggebracht voor een beroep op voorzieningen? Kan de staatssecretaris vervolgens
bij benadering aangeven hoeveel vreemdelingen nu onrechtmatig gebruikmaken
van Nederlandse voorzieningen? Is uit een onderzoek van het WODC, overigens
al uit 1990, niet reeds gebleken dat dit zeer lage percentages betreft? Is
dan de veronderstelling niet gerechtvaardigd dat het er als gevolg van de
genoemde maatregelen ondertussen nog minder zullen zijn geworden?Een overbodig wetsvoorstel zou op zichzelf nog niet zo ernstig zijn, ware
het niet dat dit voorstel wel allerlei nadelige effecten heeft. Ik denk aan
het afsluiten van mensen van gezondheidszorgvoorzieningen in niet acute situaties.
Preventieve gezondheidszorg staat niet meer open. Dat druist naar de mening
van de SP in tegen de beginselen van humaniteit. Bovendien schuift de overheid
dit probleem nu op het bordje van artsen, vroedvrouwen en dergelijke, die
op hun spreekuren te maken krijgen met mensen die een beroep om hulp op hen
doen. Wij vinden dit onverantwoord. De criteria om een beroep te doen op het
fonds en de procedure die daarvoor geldt zijn naar mijn mening veel te streng.
Ze leiden ertoe dat de hulp- respectievelijk zorgverleners ofwel mensen botweg
weigeren ofwel hulp en zorg verlenen buiten het fonds om.De vraag blijft verder, ook voor mij, of dit onderdeel van het wetsvoorstel
niet in strijd is met het Vrouwenverdrag respectievelijk het Verdrag voor
de rechten van het kind. Immers, laatstgenoemd verdrag bepaalt dat de lidstaten
medische hulp en gezondheidszorg moeten waarborgen aan alle kinderen. Het
Vrouwenverdrag verplicht de lidstaten tot passende zorg in geval van zwangerschap
en bevalling voor vrouwen, ongeacht hun status of nationaliteit. In de memorie
van antwoord geeft de staatssecretaris een technische uiteenzetting omtrent
de verzekeringstechnische aspecten van deze kwestie. Zij geeft echter geen
antwoord op de vraag of de waarborgen die beide verdragen beogen voor vrouwen
en kinderen voldoende zijn als de Koppelingswet van toepassing wordt. Graag
krijg ik daarom een nadere reactie van de staatssecretaris.Vervolgens wil ik stilstaan bij enkele punten die naar mijn mening nog
steeds niet goed zijn geregeld. Ik begin met de aanvraag van een verblijfsvergunning,
bijvoorbeeld in het kader van gezinshereniging of gezinsvorming en de aanspraak
op voorzieningen. Weliswaar heeft de staatssecretaris geantwoord dat deze
aanvragen zo spoedig mogelijk door de vreemdelingendienst zullen worden afgehandeld,
maar dat is geen oplossing. Immers, de verblijfsvergunning wordt met terugwerkende
kracht vanaf de datum van aanvraag verleend. De vraag is of de betrokkene
niet tegelijkertijd recht heeft op de voorzieningen vanaf de datum van aanvraag.
Ik meen van wel. Ik verwacht ook dat zij met succes een beroep daarop kunnen
doen. De staatssecretaris hoopt het probleem te ondervangen door aan te dringen
op snelle afhandeling van de aanvragen. Echter, uit recent onderzoek van Vluchtelingenwerk
Nederland blijkt dat de gemiddelde termijn nog steeds op drie maanden ligt.
Als de vergunning wordt verleend, komt achteraf vast te staan dat de betrokkene
met terugwerkende kracht legaal hier verblijft. Dan moet dat ook gevolgen
hebben voor de hoogte van de uitkering. Die moet dan naar mijn mening worden
aangepast. Graag hoor ik of de staatssecretaris ook hiervoor een structurele
oplossing ziet.In de tweede plaats de koppeling tussen GBA en VAS. Zal in de praktijk
de uitkerende instantie elke maand het GBA moeten raadplegen om te zien, of
er iets is veranderd in het verblijfsrecht van de vreemdeling? Zo nee, hoe
zal dat dan in de praktijk gaan? Ook hier wijzen overigens de praktijkervaringen
uit, dat het nog lang niet allemaal goed geregeld is. In Trouw stond nog op
10 januari 1998 een artikel van een beleidsmedewerker van het Sociaal fonds
bouwnijverheid uitvoeringsorganisatie, die de Eerste Kamer adviseert de behandeling
van de Koppelingswet uit te stellen, totdat beide systemen goed op elkaar
zijn afgestemd. Dat zou volgens de auteur nog net voor de verkiezingen van
2002 kunnen zijn. Forum betwijfelt in een brief van 9 maart 1998 aan de Eerste
Kamer op basis van het onderzoek van SGBO "Bruikbaarheid van het verblijfsrechtelijk
gegeven in de GBA" of de datum 1 juli 1998 wel haalbaar is. Graag daarom ook
op dit punt een reactie van de staatssecretaris.Ten slotte wil ik aandacht vragen voor de situatie van de witte illegalen.
De SP ontvangt hierover veel brieven, en ook vanuit maatschappelijke organisaties
worden wij geconfronteerd met deze problematiek. De witte-illegalenregeling
is per 31 december 1997 afgelopen, en illegalen die menen aan de criteria
te voldoen, kunnen geen beroep meer doen op deze regeling. De Koppelingswet
zal naar verwachting per 1 juli aanstaande in werking treden. Het doek zal
dan definitief vallen. Zou het daarom, zo vraag ik de staatssecretaris, niet
redelijk zijn, het einde van de witte-illegalen- regeling samen te laten vallen
met de inwerkingtreding van de Koppelingswet?De heer De Boer (GroenLinks):Voorzitter! Het overkomt mij niet vaak dat ik met zo'n grote tegenzin
meedoe aan de behandeling van een wetsvoorstel als vandaag bij de Koppelingswet.
Die tegenzin is zo groot, dat ik tot vannacht nog geen letter op papier had
voor de bijdrage van GroenLinks aan dit debat. Mijn fractiegenoten werden
daar gisterenavond, zoals begrijpelijk is, niet vrolijk van, maar zij vertrouwden
erop dat het wel goed zou komen. Dat moet dan nog maar blijken.Mijn weerzin tegen dit wetsvoorstel komt niet allereerst voort uit het
feit dat wij over de aanpak van het illegalenprobleem anders denken dan de
meeste andere fracties in dit huis. Dat komt wel eens vaker voor; daar kun
je heel opgewekt mee leren leven. Gisterenavond heb ik geprobeerd, helder
te krijgen waar nu precies de oorzaken van mijn onvrede liggen. Dat zijn er
drie. Allereerst de onwil en onverschilligheid die de meeste partijen in dit
huis, de Partij van de Arbeid en de SP uitgezonderd, aan de dag leggen om,
ook was het maar even, een serieuze discussie te voeren over nut en noodzaak
van deze wet, en vooral over allerlei deels onvoorziene en deels gebagatelliseerde
problemen die deze wetgeving oproept. Daarbij komen de uitvoerders opnieuw
voor onoplosbare dilemma's te staan, waarvan mensen in nood de dupe kunnen worden. Een reeks van respectabele organisaties, instituten
en individuen heeft de regering en ons tal van indringende vragen gesteld
of gewezen op uitvoeringsonvolkomenheden van deze wet. Kerken, gezondheidsorganisaties,
artsen, priesters, migrantengroepen, vluchtelingenwerk, Forum, wetenschappers,
juristen, afzonderlijk en gezamenlijk worden zij niet moe, de regering en
ons voor te houden dat het zo echt niet kan. Hun stellingname wordt onderbouwd
met reeksen van voorbeelden en technische onvolkomenheden, die alle kunnen
leiden tot het risico dat essentiële voorzieningen onterecht aan toch
al kwetsbare mensen kunnen worden onthouden. Het bestand, gekoppeld en wel,
beslist. Zegt het bestand betrokkene niet te kennen, dan gaan alle deuren
dicht. Dat die bestanden soms verouderd zijn, verre van foutloos en vaak niet
vlekkeloos met elkaar communiceren, is lastig, maar kennelijk niet van waarde
in het licht van het grote belang dat gediend moet worden.Voorzitter! Ik vind dat onbegrijpelijk, en eigenlijk ook tamelijk stuitend.
Als wij op dezelfde manier wetten zouden maken met vergelijkbare onzorgvuldigheden
richting huiseigenaren of tweeverdieners, zou dit huis te klein zijn. De verontwaardiging
zou dan tegen de eigentijdse gobelins opspatten, en alle partijen zouden zich
in het vuur verdringen voor de microfoons. Nu wellicht onrechtmatig verblijvende
vreemdelingen in het geding zijn, hoor je bijna niemand meer. Ik kan dat moeilijk
verdragen. Misschien komt dat wel, doordat ik ben opgevoed in de mentaliteit
dat de kwaliteit van de samenleving gemeten behoort te worden aan hoe die
samenleving omgaat met de wees, de weduwe en de vreemdeling of, wat moderner
gezegd, de kwetsbare, de have-not, de outcast en de kans- en werkelijk armen
onder ons. De harde, de feitelijke doelen voorbijschietende onvolkomen aanpak
van deze Koppelingswet heeft weinig te maken met de kwaliteit van de samenleving,
die dat woord verdient.De tweede oorzaak van mijn onvrede met dit wetsvoorstel is dat deze paarse
regering en het volgzame parlement geen lering trekken uit grote operaties
die uitlopen op een bak ellende, die het gebrekkige middel soms erger doen
zijn dan de oorspronkelijke kwaal. In de aanloop naar dit kabinet hadden velen
de mond vol over deregulering, ontkokering en vereenvoudiging van wet- en
regelgeving. Daar is heel weinig van terechtgekomen. Ik heb al eens eerder
betoogd dat de Nederlandse bureaucratie en de politiek zorglijke scheefgroei
gaan vertonen. Plannenmakers op ministeries en stadhuizen zijn te snel en
te gemakkelijk tevreden met hun papieren werkelijkheden. Als het plan er maar
ligt, als de wettekst maar lijkt te kloppen, als de regels, hoe ingewikkeld
ook, maar passen in het heersende denkraam, dan zijn wij, wettenmakers en
regelneven, tevreden. Maar de werkelijkheid is veelkleuriger en weerbarstiger
dan onze bedenksels en theoretische aannames. Telkens weer blijken onze papieren
tijgers geen stand te houden in het gewone mensenbestaan. Wij hebben onvoldoende
aandacht voor en benul van de problemen en de obstakels bij de uitvoering.Als die uitvoeringswerkelijkheid door mij en anderen wel eens deze zaal
wordt binnengebracht, dan ontstaat er bij kabinet en coalitiepartijen snel
een sfeertje van: "Daar heb je De Boer weer met zijn praktijkproblemen. In
Zutphen is alles kennelijk erger dan elders. Het gaat toch ook vaak wel goed.
Natuurlijk zijn er wel wat aanloopfricties, maar die zijn tijdelijk. Wij komen
die wel te boven." Zo ontkennen of bagatelliseren de paarse machthebbers de
hun onwelgevallige werkelijkheid. Onze beschaving is wel zo ver gevorderd
dat de boodschappers van het slechte nieuws niet meer worden onthoofd. Neen,
wij hebben een minder barbaarse, maar even dodelijke methode ontwikkeld. Wij
horen ze beschaafd aan, doen er niets mee en blijven gewoon geloven dat onze
papieren bouwwerken de werkelijkheid gaan vormen.Wilt u een paar recente voorbeelden van het tegendeel?: de Nabestaandenwet,
de WULBZ, de PEMBA, de Nieuwe algemene bijstandswet, de Wet boeten en maatregelen
en nu de Koppelingswet. Bij al deze wetten is door het betrokken veld en door
sommige vertegenwoordigers aan de overzijde en hier gewaarschuwd voor onzorgvuldige
aannames, voor hiaten in de regelgeving, voor niet bedoelde effecten en voor
ernstige problemen in de uitvoering. Maar die zorg en kritiek werden elke
keer weggewoven in de trant van: Te somber, het zou wel meevallen, zo nodig
kan er nog wel iets worden bijgesteld en vooral, wij gaan wel evalueren. Hoeveel
signalen moeten er eigenlijk worden afgegeven dat de meeste sociale diensten
niet in staat zijn de Nieuwe algemene bijstandswet en de Wet boeten en maatregelen
naar geest en letter uit te voeren? Het lukt gewoon niet! Het hele spul loopt
krakend vast. Hoe vaak moet dat nog worden gezegd, geroepen en aangetoond,
voordat dit uiteindelijk in Den Haag wordt geloofd? Hoe lang moet het nog
duren, voordat wij erkennen dat de uitvoeringsproblemen van zo'n wetgeving
grotelijks worden onderschat? Waarom is de Haagse bureaucratie zo hardnekkig
hardleers? Waarom zijn wij niet in staat een lerende attitude te ontwikkelen?
Wat beweegt deze coalitie toch om met de Koppelingswet een megaproject in
werking te zetten, waarbij 23 verschillende wetten, die onder zes verschillende
departementen vallen, in één uniform kader worden geregeld en
nog wel sluitend? Als je het nodig vind om de aanspraken van vreemdelingen
op voorzieningen strakker te regelen, waarom dan niet de eenvoudige keus gemaakt
om in elke afzonderlijke wet de in die wet opgenomen bepalingen strakker te
formuleren? Ik geef toe dat dit veel werk is, maar het is in elk geval dit
goed uitvoerbaar. Nu zal blijken dat het via één koppelingskader
regelen van deze zaken allerlei onvoorziene fricties en niet op elkaar aansluitende
regelgeving veroorzaakt, met alle ellende van dien.Ik heb op mijn werk de instructies van de VNG en Divosa gelezen. Ik heb
gelezen hoe de gemeentelijke diensten moeten omgaan met de Koppelingswet.
Dames en heren achter de tafel! Het spijt mij zeer, maar dit wordt echt niks!
Als ik rustig lezend achter mijn bureau en redelijk op de hoogte van de materie
halverwege die instructies het spoor al bijster raak, wat denkt u dan wat
er gebeurt met de doorsnee bijstandsmedewerker in de huidige hectiek van de
sociale diensten? Het wordt niks! Kom toch eens uit die ivoren toren van jullie
werkelijkheid! Ga toch eens inzien dat de bedoelingen van de Koppelingswet
in de verste verte niet zullen worden gerealiseerd de komende jaren! Het zal
leiden tot kafkaiaanse taferelen van wanhopige vreemdelingen
die wel degelijk veel rechten hebben maar die door welke oorzaken dan ook
onder de knoppen van de behandelend ambtenaar niet te vinden zijn. En dan
verkoopt die behandelend ambtenaar dus "neen", want dat moet hij.Met gewone, reguliere Nederlandse bijstandscliënten loopt in de geautomatiseerde
bestanden van de GSD al van alles mis. Ik heb die ellende dagelijks zien passeren
en vooral de onmacht ervaren om daar enige greep op te krijgen. En u maar
denken dat het met de veelvoudige ingewikkeldheid van de koppelingsbestanden
goed zal gaan. Ik begrijp echt niet waar dat op gebaseerd wordt. Is dit nu
halsstarrig, naïef, kortzichtig, dol of is het van alles wat?Voorzitter! Ik kom tot enkele procedurele inhoudelijke opmerkingen. Als
het belang van deze wet zo groot is als de regering vindt, wil ik graag een
verklaring waarom de regering bij herhaling maanden, maanden en maanden nodig
heeft om een memorie of een nadere memorie van antwoord te produceren. Deze
vraag klemt temeer, omdat er vreemd genoeg toch haast schijnt te zijn bij
de invoering. De regering houdt nog steeds vast aan invoering per 1 juli 1998.
Ik vind dat volstrekt onredelijk en onuitvoerbaar. Opnieuw zeg ik het vanuit
de dagelijkse praktijk: dat kan niet goed gaan. De sociale diensten zijn er
in elk geval absoluut nog niet mee bezig, laat staan dat ze er klaar voor
zijn. Een invoeringstermijn van drie maanden slaat helemaal nergens op. Dat
geldt temeer nu er tot op vandaag nog steeds een reeks van onduidelijkheden
is over de uitvoering. Ik wil de regering concreet vragen om straks toe te
zeggen dat de invoeringsdatum van de koppelingswet definitief gesteld gaat
worden op op z'n vroegst 1 januari 1999. Dat lijkt mij de eerst mogelijke
redelijke termijn om zonder problemen bij de gemeenten tot een fatsoenlijke
uitvoering te komen. Dan heb ik het overigens niet alleen over de gemeenten
maar ook over allerlei andere uitvoeringsorganisaties. Gebeurt dat niet, dan
creëert Den Haag opnieuw de papieren fictie van een wet die er wel ligt
maar die op het uitvoerend vlak rustig blijft liggen en, gebrekkig of niet,
wordt uitgevoerd. Regering en parlement zouden dat niet moeten willen.Bij de inhoudelijke opmerking die ik wil maken, zit ik met twee problemen.A. Hoe is het mogelijk dat na twee jaar intensieve behandeling van dit
wetsvoorstel er tot vandaag toe nog steeds zoveel onopgeloste vraagpunten
en uitvoeringskwesties liggen? De voorgaande sprekers hebben al op een aantal
daarvan gewezen.B. De technische wetgevingsmaterie van deze koppelingswet is zo complex
en ingewikkeld dat het voor een amateur-politicus met een intensieve baan
en geen deskundige medewerkers om zich heen, onmogelijk is om alles op zijn
technische houdbaarheid te beoordelen, laat staan de regering voldoende weerwerk
te bieden. Ik kan dat niet. Natuurlijk word ik daar niet vrolijk van, want
dat zou ik hier eigenlijk wel moeten als je op dit spreekgestoelte staat.
Gelukkig hebben wij hulp van instanties die wel de tijd en de deskundigheid
willen en kunnen investeren om dat noodzakelijke weerwerk te bieden. Twee
weken geleden ontvingen wij een gezamenlijke brief van Forum Vluchtelingenwerk
die geschreven was in overleg met de deskundige Minderhout en met de adviescommissie
Vreemdelingenrecht van de Nederlandse Orde van advocaten. In tien pagina's
stelt deze brief een groot aantal kwesties aan de orde die nu op de valreep
van de totstandkoming van deze wet nog steeds niet goed of niet helder genoeg
zijn geregeld. Ik heb al gezegd: ik vind dat onbegrijpelijk. De meeste kwesties
zijn ook niet nieuw, maar de regering weigert of is niet bij machte om een
en ander afdoende en helder tot ieders tevredenheid te regelen. Om hier niet
een half uur spreektijd te gebruiken – dat zal de voorzitter mij vast
niet toestaan – voor het oplezen van de nog liggende vraagpunten –
een aantal daarvan is overigens al door mevrouw Le Poole en de heer De Wit
aan de orde gesteld – zal ik, wanneer de bewindslieden de brief van
9 maart nog niet hebben, ze straks een kopie er van geven. Ik verzoek de voorzitter
om deze brief op te laten nemen als bijlage in de Handelingen. Ik vraag de
regering in haar beantwoording vanmiddag alle punten van deze brief van een
duidelijke en, kan het zijn, afdoende reactie te voorzien.In het bijzonder wil ik een overtuigende verklaring waarom de regering
het niet nodig acht met een novelle te komen om de spanning tussen de formulering
van artikel 1.1.b en artikel 10, lid 1 en 2, en de formulering in de verschillende
zogenaamde materiewetten, op te heffen. Als ik het goed begrepen heb, is de
boel juridisch niet sluitend en waterdicht. Dat zal allerlei onduidelijkheden,
discussies en gerechtelijke procedures opleveren als het gaat om aanspraken
van de zogenaamde voortgezette verblijvers. Ik hoop dat de regering vanmiddag
klip en klaar kan aangeven waarom die onrust bij vele betrokkenen onterecht
zou zijn.Specifieke aandacht vraagt de positie van mensen die al jarenlang gewoon
in deze samenleving participeren, in hun eigen onderhoud voorzien en premie
en belasting betalen, de zogenaamde witte illegalen. Een klein aantal van
hen is niet in staat om waterdicht aan de termijn van zes jaar te voldoen.
Wat is toch de maatschappelijke noodzaak en meerwaarde om de "Gümüssen"
uit deze samenleving te verwijderen. Burgemeester Patijn van Amsterdam had
daar een goed beeld voor: illegalen die zich nu voor de sluis bevinden, moet
duidelijk gemaakt worden dat zij, als zij niet aan de toelatingsvoorwaarden
voldoen, niet binnen zullen varen, maar voor hen die zich al in de sluis bevinden –
de "Gümüssen" in dit land – had een tolerante en beschaafde
samenleving een creatieve oplossing, resulterend in blijven, moeten en kunnen
vinden. Ik ben het met die opvatting van harte eens. Buiten stonden vanmorgen
mensen met de vraag waarom dat in dit land niet lukt.Voorzitter! Mijn laatste vraag in eerste termijn is of de regering het
gehele wetgevingsproces van dit voorstel overziende nog steeds durft te zeggen
dat nut en noodzaak van deze koppelingswet fier overeind staan. Ik zou graag
de argumenten willen horen waarom deze riskante operatie tegen alle bezwaren
in toch wordt doorgezet en er niet gekozen is om de poortwachtersfunctie van
reeds bestaande wetten goed in te vullen en te benutten. Welke illegale vreemdeling –
collega De Wit wees daar ook op – zal nog doordringen tot een onrechtmatig
gebruik van onze voorzieningen als de regels van de identificatieplicht, het
sofi- nummer, de toelating tot het ziekenfonds, het recht op
bijstand, de huisvestingsvergunning, de inkomenstoets bij aanvragen van woonruimte
en het toelaten tot de huursubsidieregeling strak doch rechtvaardig worden
toegepast? Hoeveel onrechtmatig verblijvende vreemdelingen zullen nog kans
zien, langs de poortwachters van deze regelgevingen te komen? Rechtvaardigt
dat eventueel geringe aantal dit zware geschut van een niet goed uitvoerbare
"overall-wet"? Waarom willen wij dit eigenlijk?De voorzitter:De brief van 9 maart waarop de heer De Boer zich heeft beroepen, heeft
op het centrale informatiepunt ter inzage gelegen. Ik zal nader nagaan of
het nodig is, deze brief als noot aan de Handelingen toe te voegen en ik doe
daar vanmiddag een uitspraak over.De beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19971998-1253-1259.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl