Noot bij pag. 307: schriftelijke antwoorden van de minister-president, minister van Algemene Zaken, op vragen, gesteld in de eerste termijn van de algemene politieke beschouwingen inzake het in het jaar 2006 te voeren beleid (30300)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2005-2006, pag. 340-349

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

08-12-2005

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

nr. 7, pagina 340-349

22-11-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de algemene politieke beschouwingen inzake het in 2006 te voeren beleid (30300)Pagina 307-338
Presentie en opening (dinsdag 22 november 2005)Pagina 273-273
Noot bij pag. 307: schriftelijke antwoorden van de minister-president, minister van Algemene Zaken, op vragen, gesteld in de eerste termijn van de algemene politieke beschouwingen inzake het in het jaar 2006 te voeren beleid (30300)Pagina 340-349
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Wet gemeenschappelijke regelingen in verband met de afschaffing van de verplichte bundeling en integratie van gemeenschappelijke regelingen in samenwerkingsgebieden en daarmee samenhangende wijzigingen (27008) en het wetsvoorstel Wijziging van de Wet gemeenschappelijke regelingen en enkele andere wetten met het oog op de instelling van Wgr-plusregio's (Wijzigingswet Wgr-plus) (29532)Pagina 306-307
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Natuurbeschermingswet 1998 in verband met intrekking Wet deelneming Grevelingen (30177), het wetsvoorstel Wijziging van de Wet toezicht Europese subsidies (30135), het wetsvoorstel Wijziging van de Wet medisch-wetenschappelijk onderzoek met mensen en de Wet op de geneesmiddelenvoorziening ter implementatie van richtlijn nr. 2001/20/EG inzake de toepassing van de goede klinische praktijken bij de uitvoering van klinische proeven met geneesmiddelen voor menselijk gebruik (Wetenschappelijk onderzoek met geneesmiddelen) (28804) en het wetsvoorstel Wijziging van de wet tot wijziging van de Wet medisch-wetenschappelijk onderzoek met mensen ter implementatie van richtlijn nr. 2001/20/EG inzake de toepassing van de goede klinische praktijken bij de uitvoering van klinische proeven met geneesmiddelen voor menselijk gebruik (Wetenschappelijk onderzoek met geneesmiddelen) (30194)Pagina 273-274
Algemene politieke beschouwingen inzake het in 2006 te voeren beleid (30300)Pagina 274-306
Lijst van besluiten (dinsdag 22 november 2005)Pagina 338-338
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 22 november 2005)Pagina 338-339

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 55 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Noot 1 (zie blz. 307 )BIJVOEGSELSchriftelijke
antwoorden van de minister-president, minister van Algemene Zaken, op vragen,
gesteld in de eerste termijn van de algemene politieke beschouwingen inzake
het in het jaar 2006 te voeren beleid (30 300)Vraag van de geachte afgevaardigde Noten (PvdA)De belastingdruk op kapitaal neemt af (verlagen vennootschapsbelasting,
afschaffen belasting op dividend, afschaffen belasting op gebruikersdeel OZB).
Gevolg is onvermijdelijk verlaging collectieve voorzieningen of verhogen belastingdruk
op arbeid. Laatste is desastreus voor met name de banengroei aan de onderkant
van de arbeidsmarkt. Is de regering zich bewust van deze ontwikkeling? Vindt
ze dat een probleem? Waarom kiest de regering niet voor fiscale maatregelen
die de productiviteitsval aan de onderkant van de arbeidsmarkt compenseren.
Denk daarbij aan een Earned Income Tax Credit of het fenomeen van de € 400-banen
in Duitsland. Waarom doet de regering niets aan de zogenaamde «armoedeval»?AntwoordDe belastingdruk op arbeid is de afgelopen jaren gedaald en niet verhoogd.
De productiviteitsval treedt op als vaardigheden en beloning niet in evenwicht
zijn als gevolg van een tekortschietende arbeidsproductiviteit van de betrokken
werknemer. De introductie van een Earned Income Tax Credit zal hier weinig
aan veranderen, aangezien deze ten goede komt aan de werknemer en daarom niet
rechtstreeks de arbeidskosten verlaagt. Bij premievrije minibanen hoeven werknemers
op kleine deeltijdbanen geen sociale zekerheidspremies af te dragen. Zij kunnen
dan ook geen aanspraak maken op sociale zekerheid. Door het CPB is een aantal
varianten berekend van dergelijke banen in het kader van een onderzoek naar
het ontwikkelen van een markt voor persoonlijke dienstverlening. De uitkomst
hiervan laat weliswaar een werkgelegenheidstoename zien, maar gemeten in uren
is sprake van een daling. Dit komt vooral doordat mensen minder gaan werken,
waardoor het netto werkgelegenheidseffect negatief wordt.Voor 2006 staan verschillende maatregelen gepland die de armoedeval verkleinen.
Het kabinet trekt € 200 miljoen extra uit voor de kinderopvang.
Een deel hiervan (€ 130 miljoen) zal gebruikt worden om de eigen
bijdrage in de kosten van kinderopvang van de midden en hogere inkomensgroepen
te verlagen. Dit verlaagt de armoedeval voor herintreders en de marginale
druk voor tweeverdieners.Verdergaande maatregelen om de armoedeval te bestrijden zijn mogelijk
maar het kabinet moet in zijn armoedevalbeleid constant een afweging maken
tussen de gewenste bestrijding van de armoedeval, het streven naar een evenwichtige
inkomensontwikkeling en het streven naar gezonde overheidsfinanciën. Vraag van de geachte afgevaardigde Noten (PvdA)De geachte afgevaardigde Noten heeft gevraagd naar de reactie van het
kabinet op de motie-Van Thijn, verwees daarbij naar de brief van de minister
van Justitie van 4 november jl. en de reactie van de minister voor Bestuurlijke
Vernieuwing en Koninkrijksrelaties, en vroeg of het hier om een juridisch
vraagstuk gaat.AntwoordDe reactie van de regering op de motie Van Thijn over het opnemen van
bevindingen van uitvoerende en handhavende organisaties met betrekking tot
de uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid van regelgeving heeft helaas tot misverstanden
geleid bij de Eerste Kamer.Het is goed te recapituleren wat in de brieven van de Minister van Justitie
van 11 augustus en 4 november jl. over de uitvoering van deze motie
is gezegd.De brief van 11 augustus jl. van de Minister van Justitie geeft een
overzicht van de wijze waarop uitvoerings- en handhavingsorganisaties nu al
bij voorbereiding van beleid en wetgeving worden betrokken, en dus van de
wijze waarop door het kabinet feitelijk al uitvoering wordt gegeven aan de
motie. In die brief is erkend dat de manier waarop deze instanties worden
betrokken, nog beter kan en dat in nauw overleg met andere betrokken ministeries
uitwerking wordt gegeven aan die verbeteringen. Het gaat dan met name om het
instrument en de procedure rond de Uitvoerbaarheids- en handhaafbaarheidstoets,
kortweg U&H-toets.In de brief van 4 november jl. van de Minister van Justitie is concreet
aangegeven dat uw Kamer in het eerste kwartaal van 2006 nadere informatie
kan verwachten over de voornemens ter versterking van deze toetsing en hoe
deze de doelstelling van de motie Van Thijn verder versterkt.Overigens is het kabinet niet van mening dat het hier een juridische kwestie
betreft. Weliswaar is het in kaart brengen van uitvoerbaarheids- en handhaafbaarheidsaspecten
onderdeel van het wetgevingsproces en in die zin wellicht een juridische aangelegenheid,
het gaat echter ook om aspecten die direct verband houden met belangen op
het terrein van de Minister van Justitie, namelijk zorg voor de rechtshandhaving
en voor de wetgevingskwaliteit.Om die reden heeft de Minister van Justitie de reactie op deze motie voor
zijn rekening genomen. Uiteindelijk gaat dit onderwerp natuurlijk het gehele
kabinet aan, reden waarom de uitwerking van de verbeteringen op dit vlak ook
interdepartementaal ter hand genomen wordt.Het voorgaande geeft uitdrukking aan het feit dat het kabinet de motie
Van Thijn van harte ondersteunt en daaraan ook uitdrukkelijk uitvoering geeft
en zal blijven geven.Vraag van de geachte afgevaardigde Noten (PvdA)Blijkens de rol voor gemeenten in de WWB en in de WMO is er groot geloof
in decentralisatie van de uitvoering van beleid. Is hier sprake van beleid
of van toeval? Ziet de regering op termijn nog meer verantwoordelijkheden
naar de gemeentes gaan. Bijvoorbeeld de uitvoering van de WW?AntwoordDe WW wordt door het UWW uitgevoerd. In het recente kabinetsstandpunt
over de toekomst van de WW heeft het kabinet geen voorstellen
gedaan om daar een wijziging in aan te brengen.Voor de door de geachte afgevaardigde genoemde wetten ligt dat anders.Met de Wet Maatschappelijke Ondersteuning beoogt de regering gemeenten
de instrumenten in handen te geven om een samenhangend lokaal beleid te voeren
op het gebied van maatschappelijke ondersteuning, wonen en welzijn. De WWB
is van oudsher een wettelijke taak van de gemeenten.Vraag van de geachte afgevaardigde Noten (PvdA)Waarom voert de regering de motie-Bussemaker/Bruls over de compensatie
voor de SW bedrijven van de SPAK niet uit?AntwoordDe regering voert de motie Bussemaker/Bruls over compensatie voor de SW
bedrijven van de afbouw van de SPAK in combinatie met de motie Weekers wel
degelijk uit (AO’s en VAO over de modernisering Wsw op 13 en 27 oktober
en 15 november jl.).De Tweede Kamer heeft bij de begrotingsbehandeling SZW in december 2004 € 20
miljoen extra geregeld voor compensatie SPAK in 2005. Daarnaast vroeg de motie
Bussemaker om structurele compensatie, maar de gelijktijdig ingediende motie
Wilders stelde een dergelijke structurele compensatie afhankelijk van de uitkomsten
van onderzoeken naar de kostenstructuur en de cao loonontwikkeling in de cao.In juni jl. heeft het kabinet aan de Tweede Kamer de voorstellen voor
modernisering Wsw aangeboden met de daarbij uitkomsten van de gevraagde onderzoeken.
Conclusie: de kostenstijging in relatie tot de subsidie stijging maakt een
extra compensatie van € 20 mln niet nodig. Desondanks stelt het
kabinet voor de Wsw € 20 mln extra in 2006 en latere jaren beschikbaar.
Niet met als bestemming compensatie Spak (is immers niet nodig) maar om het
begeleid werken een extra impuls te geven (bonusregeling).Vraag van de geachte afgevaardigde de heer Noten (PvdA)Waarom geen participatiebanen ontwikkelen?AntwoordHet kabinet gaat wel degelijk werk maken van participatiebanen. Aandacht
voor bijstandsgerechtigden met een grote afstand tot de arbeidsmarkt is belangrijk
en ook mensen die nog (lang) niet klaar zijn voor een reguliere arbeidsplaats
dient perspectief te worden geboden. Staatssecretaris Van Hoof zal nog voor
de begrotingsbehandeling van Sociale Zaken en Werkgelegenheid in de Tweede
Kamer een nadere uitwerking van participatiebanen doen toekomen.Vraag van de geachte afgevaardigde de heer Noten (PvdA)Waarom niet jongeren bij hun nekvel pakken?AntwoordHet kabinet is van mening dat jongeren actief moeten participeren in de
samenleving. Recentelijk heeft de Twee Kamer een brief ontvangen over de invulling
die het kabinet wil geven aan de motie Verhagen c.s. over de leer/werkplicht
voor jongeren tot 23 jaar. Daarin wordt onder andere voorgesteld de partiële
leerlicht voor 17-jarigen om te zetten in een volledige leerplicht en jongeren
die een leer/werkaanbod weigeren bij een eventuele toekomstig uitkeringsaanvraag
te sanctioneren (door een korting toe te passen dan wel de uitkering in z’n
geheel te weigeren).Vraag van de geachte afgevaardigde Noten (PvdA)Wil de regering nog eens een keer uitleggen waarom de verlaging van de
kosten van de verzorgingsstaat (waar beleid m.n. op gericht lijkt) zo belangrijk
is? Kan de regering zich voorstellen dat er investeringen in de verzorgingsstaat
denkbaar zijn die een batig saldo opleveren zoals bijv. extra opleidingsvoorzieningen,
kinder- en naschoolse opvang als basisvoorziening?AntwoordDe regering neemt maatregelen om de verzorgingsstaat zo in te richten
dat deze meer in lijn komt met een veranderende samenleving. Een belangrijke
ontwikkeling is de vergrijzing. Het beroep op overheidsmiddelen zal toenemen,
terwijl een kleiner wordende groep de kosten moet opbrengen voor sociale zekerheid
en gezondheidszorg. Dit maakt het nodig dat het sociale zekerheidsstelsel
mensen zoveel mogelijk prikkelt tot actieve deelname in het arbeidsproces.
Bovendien acht het kabinet het vanuit sociaal perspectief eveneens van belang
er zoveel mogelijk voor te zorgen dat waar mogelijk deelname aan het arbeidsproces
wordt bereikt. Het kabinet heeft daarbij ook aandacht voor investeringen die
de verzorgingsstaat ondersteunen. Zo is extra geld beschikbaar gesteld voor
het onderwijs en kinderopvang.Het bevorderen van de participatie van vrouwen is een van de manieren
om de arbeidsparticipatie te verhogen. Zo verhoogt de regering in 2006 de
aanvullende combinatiekorting. Ook betere combinatiemogelijkheden voor arbeid
en zorg dragen hieraan bij. Hierbij valt te denken aan de Wet arbeid en zorg,
de levensloopregeling en de invoering van de Wet kinderopvang.De € 200 miljoen die structureel extra beschikbaar komt vanaf
2006 voor kinderopvang is in deze zin dus een investering in de verzorgingsstaat.
Bij de Wet Kinderopvang heeft het kabinet de keuze gemaakt om deze in te zetten
als instrument voor arbeidsparticipatie van vooral vrouwen. De financiële
tegemoetkoming van de overheid voor de kosten van kinderopvang is dus nadrukkelijk
bestemd voor werkende ouders. Het kabinet pakt de kinder- en naschoolse opvang
op en intensiveert het beleid op het gebied van tussenschoolse en buitenschoolse
opvang. De Ministers van SZW en OCW zullen binnenkort in een brief aan de
TK aangeven hoe ze de motie-Van Aartsen/Bos zullen uitwerken.Vraag van de geachte afgevaardigde Noten (PvdA) en de
geachte afgevaardigde Werner (CDA)Is het feit dat er in de zorg minimaal 6 toezichthoudende instanties zijn
geen reden tot zorg?Zorgverzekeraars hebben te maken met 7 verschillende toezichthouders.AntwoordDoor de private vormgeving van de zorgverzekeringswet krijgen de zorgverzekeraars
met dezelfde toezichthouders te maken als andere financiële bedrijven.
Er zijn drie generieke toezichthouders: de DNB, AFM en NMA. Deze toezichthouders
zijn er dus voor ieder financieel bedrijf inclusief de zorgverzekeraar.Daarnaast hebben zorgverzekeraars te maken met specifiek toezicht op de
zorg en dan komen we bij de Nederlandse zorgautoriteit. Het gaat hierom o.m.
het toezicht op acceptatieplicht, zorgplicht en premiedifferentiatie. Het
toezicht op de zorgverzekeringswet is overigens minder gedetailleerd dan in
de ziekenfondssituatie.De zorgaanbieder heeft te maken met de NZa voor wat betreft het markttoezicht,
de NMa (voor fusiecontrole, kartelvorming, misbruik machtspositie) en de IGZ
voor wat betreft de kwaliteit van de zorg.Om de administratieve lasten te beperken regelt de Wet marktordening gezondheidszorg
dat de toezichthouders onderling informatie moeten uitwisselen. Ook moeten
ze werkafspraken maken over hoe ze omgaan met onderlinge raakvlakken; de eerste
werkafspraken in dit kader zijn al gemaakt.Vraag van de geachte afgevaardigde Werner (CDA)Kan het kabinet een lange termijn toekomstscenario ontwikkelen waarbij
de breed gedragen motie-Lemstra betrokken wordt?AntwoordHet kabinet heeft bij al haar grote Nota’s, zoals de Nota Ruimte
en de Nota Mobiliteit gebruik gemaakt van scenario studies die een zichthorizon
hebben tot 2040. Dat is voor de meeste beleidsvraagstukken rond ruimte, infrastructuur
en natuur ook voldoende. Uitzondering hierop is het vraagstuk «energie»
en «gevolgen van klimaatverandering». Hiervoor weten we dat op
de nog langere termijn de beleidsuitgangspunten van vandaag niet voldoende
zijn.Het kabinet werkt aan een visie op energietransitie, de ontwikkeling van
nieuwe energietechnologieën en energieonderzoeksstrategie. Voor veiligheid
tegen overstromingen, het voorkomen van wateroverlast en het omgaan met watertekort
ten gevolge van droogte wordt gewerkt met scenario’s tot ver na 2100.Die toekomst is echter omgeven door grote onzekerheden. Dat maakt beslissen
in het hier en nu niet eenvoudig. Maar het moet: de extremen nemen toe, hetere
zomers, meer regen, wind en water. Het adaptatieprogramma ruimte en klimaat,
met de toepasselijke afkorting ARK, zal op basis van deze lange termijnscenario’s
komen met concrete voorstellen voor verduurzaming van het Nederlandse Ruimtegebruik.
U heeft daar recent een brief van de Minister van VROM over ontvangen.Vraag van de geachte afgevaardigde Werner (CDA)Kan het Kabinet zich ten doel stellen om Nederland in 2025 leading te
laten zijn in de wereld op het gebied van milieukunde en duurzaamheid?AntwoordHet kabinet deelt de ambitie van de vragensteller op dit punt.In Nederland koppelen we een hoog ambitieniveau op het gebied van de kwaliteit
van de leefomgeving en het milieu met een grote milieudruk vanuit een aantal
intensieve sectoren. Daarmee lopen we in Nederland vaak het eerste tegen grenzen
aan: onze afvalverwerking en afvalwaterzuivering was als één
van de eerste landen op orde, we bevonden ons in de frontlinie bij de aanpak
van bijvoorbeeld bodemverontreiniging en dioxineuitstoot.We lopen nu als één van de eerste landen aan tegen de spanning
tussen intensief ruimtegebruik en luchtkwaliteit. Dat daagt ons uit tot innovatie,
tot technologische én institutionele vernieuwing. Door een «veeleisend»
klimaat te scheppen kan het kabinet bijdragen aan het behouden van een koppositie
op een aantal duurzaamheidterreinen. Ook kiest dit kabinet voor de ontkoppeling
tussen milieudruk en economische groei. Daarmee neemt de milieuschuld voor
toekomstige generaties niet toe.In de «Toekomstagenda Milieu», die de staatssecretaris van
VROM begin 2006 uitbrengt, wordt uitgebreid ingegaan op «milieu als
kans».Vraag van de geachte afgevaardigde Werner (CDA)Worden de adviezen die in het wetenschappelijk onderzoeks- en documentatiecentrum
van het ministerie van Justitie «Alle regels tellen» dienaangaande
worden gedaan, door de regering overgenomen?AntwoordHet rapport «Alle regels tellen», dat in het kader van het
programma Bruikbare rechtsorde op verzoek van de minister van Justitie is
vervaardigd heeft geleid tot een monitor waarin het bestand van formele wetten,
algemene maatregelen van bestuur en ministeriële regelingen wordt bijgehouden.
In de voortgangsnotitie Bruikbare rechtsorde, die in juni is uitgebracht,
is met behulp van deze monitor een actueel beeld van het regelbestand gegeven.
In het kader van bovengenoemde programma’s zullen voortgangsnotities
worden uitgebracht waarin een beeld wordt gegeven van de kwantitatieve ontwikkeling
van het regelbestand en van de door de diverse projecten bereikte inhoudelijke
resultaten.Vraag van de geachte afgevaardigde Werner (CDA)Zij die niet meekunnen, moeten kunnen rekenen op een vangnet, en daarin
past dat de uitkering van geheel arbeidsongeschikten wordt verhoogd van 70
naar 75%. Hoe schat de regering de vooruitzichten daarvoor in?AntwoordOver de verhoging van de uitkering van duurzaam volledig arbeidsongeschikten
heeft de regering in het najaarakkoord van 2004 afspraken gemaakt met de sociale
partners.De uitkering van de IVA wordt verhoogd naar 75% als:– De instroom in 2006 in de IVA minder bedraagt dan 25 000;– De intentie van de in de Stichting van de Arbeid vertegenwoordigde
centrale organisaties van werkgevers en werknemers (zoals verwoord in de Stichtingsverklaring
van 5 november 2004) ook daadwerkelijk is uitgevoerd door CAO-partijen.
Dit gaat er om dat in de eerste twee ziektejaren in totaal niet meer dan 170%
loon wordt doorbetaald.Afgesproken is om medio 2007 te bezien of aan beide voorwaarden is voldaan.
De regering kan daar op dit moment niet op vooruitlopen. Vraag van de geachte afgevaardigde Werner (CDA) en de
geachte afgevaardigde Kox (SP)CDA: Aanhalen banden met India en China. Moeten wij de inspanningen om
de banden met deze nieuwe economische mogendheden verder aan te halen niet
opvoeren?SP: Mag het in China en India niet iets beter gaan?AntwoordDe intensivering van economische betrekkingen en het bevorderen van Nederlandse
export naar en investeringen in zowel China als India is een prioriteit voor
de Regering en wij werken daar ook hard aan. Zo heeft in oktober jl. Minister
Brinkhorst met een uitgebreide delegatie van vertegenwoordigers van het Nederlandse
bedrijfsleven een bezoek gebracht aan India, en zal in januari 2006 o.l.v.
Staatssecretaris Wijn een bedrijfslevenmissie worden uitgevoerd naar China.
Overigens brengen ook andere bewindslieden regelmatig bezoeken aan beide landen
vergezeld door vertegenwoordigers uit het bedrijfsleven. Een voorbeeld hiervan
is het bezoek van Minister Peijs van Verkeer en Waterstaat aan China in de
week van 14 november jl.. De Minister-President is van plan in januari
2006 een oriënterend bezoek aan India te brengen.De Regering ziet de opkomst van India en China als economische grootmachten
in termen van kansen/«opportunities» en niet als bedreiging. Die
economische groei is voor alle betrokken partijen van belang en zal er in
India en China toe bijdragen dat het de bevolking in het algemeen gesproken
beter gaat. Daarmee is niet gezegd dat die snelle economische ontwikkeling
zonder problemen verloopt. De gevolgen ervan in China komen onder andere tot
uiting in omvangrijke milieuvervuiling, een grote en groeiende energiebehoefte
en een groeiende kloof tussen arm en rijk. De samenwerking tussen Nederland
(en de EU) en India/China is erop gericht om bij te dragen aan een duurzame
ontwikkeling in beide landen.Vraag van de geachte afgevaardigde De Wolff (GL)Belt de minister-president wel eens met president Bush voor een strategisch
overleg, de man met wie hij schouder aan schouder staat in de strijd tegen
terreur? En wat krijgt Bush dan van hem te horen over mogelijke geheime CIA-martelkampen,
de rechteloze toestand op Guantanamo Bay, het vermeende gebruik van wit fosfor
in Falluja, de nog steeds niet voltooide wederopbouw in Irak, het feit dat
uitgerekend de proliferatie van terreur het meest hardnekkige gevolg van de
aanval op Irak lijkt te worden?AntwoordEr is op alle niveaus geregeld overleg met de Verenigde Staten. Daarbij
worden kritische onderwerpen niet geschuwd. Guantanamo Bay en de daarmee samenhangende
problematiek worden aan de orde gesteld in gesprekken met de VS. Ikzelf deed
dat in mijn gesprek met president Bush tijdens zijn bezoek aan Nederland in
mei jl. en de minister van Buitenlandse Zaken deed dat nogmaals in oktober
tijdens zijn bezoek aan Washington in zijn gesprekken met Secretary Rice en
Deputy Secretary Zoellick. Voorts is er op (hoog) ambtelijk niveau zeer frequent
contact, ook over genoemde onderwerpen. Recente berichten in de pers over het bestaan van geheime CIA gevangenissen
zijn categorisch ontkend door de regeringen van de landen waar deze geheime
detentiekampen zich zouden bevinden (zoals Polen en Roemenië). De NL
regering heeft bij monde van minister Bot ingestemd met een brief van het
EU-voorzitterschap aan de VS waarin opheldering wordt gevraagd over deze berichten.
Het is van belang voor zowel de internationale gemeenschap als de VS om hier
helderheid over te scheppen en deze geruchten niet voort te laten bestaan.
Wij wachten de reactie van de VS af.Vraag geachte afgevaardigde De Wolff (GroenLinks)Sinds wanneer mogen ministers niet meer hardop denken? Staat dat echt
allemaal in de Grondwet?AntwoordIn debatten met de Tweede Kamer is – recent – deze thematiek
helder besproken, volgens onderstaande lijn.Uit de Grondwet volgt de ministeriële verantwoordelijkheid. Er is
naast de individuele verantwoordelijkheid van bewindspersonen in relatie met
de Staten-Generaal een collectief element in de ministeriële verantwoordelijkheid
ontwikkeld. De introductie van de ministerraad in de Grondwet bevestigt deze
ontwikkeling van een «collectieve ministeriële verantwoordelijkheid» –
tot uitdrukking komend in eenheid van regeringsbeleid.Artikel 45 lid 3 is voorts heel expliciet. («De ministerraad beraadslaagt
en besluit over het algemeen regeringsbeleid en bevordert de eenheid van dat
beleid.») Ministers zijn dus gebonden aan – en beperkt door –
het (afgesproken) regeringsbeleid.Het Reglement van Orde voor de Ministerraad werkt dit (in artikelen 4
t/m 7) verder uit1 ook uit dit reglement blijkt dat «eenheid»
niet als dode letter is bedoeld. Bovendien bevestigt het RvOMR dat die eenheid
ook geldt in de fase van voorbereiding van besluitvorming (daar zijn genoemde
artikelen immers in essentie op gericht).Daarmee heb ik niet beweerd dat er geen enkele ruimte is voor bewindslieden
om standpunten in te nemen. Integendeel, ik heb zelf het kader daartoe juist
willen aangeven. Daar waar het niet gaat over de lopende kabinetsperiode maar
over de langere termijn geldt de praktijk dat ministers in partijpolitiek
verband enige ruimte voor wat vrijere gedachtewisseling hebben.Er is met andere woorden een fundamenteel verschil tussen een Kamerlid
dat «zonder last en ruggespraak» opereert, en een bewindspersoon
die «verantwoordelijk is aan het parlement». Wanneer dat onderscheid
zou vervallen, zal dat – naar ik aanneem, onbedoelde – consequenties
hebben voor het stelsel van democratische controle van het bestuur door de
volksvertegenwoording.Vraag van de geachte afgevaardigde De Wolff (GL) en van
de geachte afgevaardigde Holdijk (SGP)Voor het eerst sinds eind jaren vijftig heeft Nederland weer te maken
met een echt vertrekoverschot, oftewel het aantal emigranten overtrof het
aantal immigranten. Is dit verschijnsel de regering een zorg en hoe treedt
zij dit tegemoet? AntwoordHet aantal emigranten is volgens informatie van het CBS van 2000 tot en
met 2003 gestegen van 78 977 naar 104 831. Volgens voorlopige cijfers
van het CBS komt de emigratie in 2004 uit op 112 366 personen. De emigratie
bestaat voor ongeveer 60% uit Nederlanders. Zij vertrekken uit Nederland
met name om redenen van werk, relatievorming, goedkopere huizen (Duitsland
en België), of gunstiger belastingtarieven. Het aantal geëmigreerde
Nederlanders is sinds 1954 niet meer zo groot geweest. Voor zover niet-Nederlanders
ons land verlaten houdt dit naar de indruk van het CBS verband met het vermeende
verhardende sociale klimaat in de grote steden en de negatieve beeldvorming
over allochtonen.Tegenover de gestegen emigratie staat een gedaalde immigratie. Het hoogste
aantal immigranten werd bereikt in 2001 met 133 404 personen. Daarna
daalde het tot 104 514 personen in 2003 en 89 660 in 2004 (2004
is voorlopig cijfer CBS). De immigratie bestaat voor het merendeel (70%)
uit niet-Nederlanders. In 2000 is het grootste aantal verblijfstitels verstrekt
aan asielzoekers, namelijk 27 402; in 2003 was dit gedaald naar 9 272.
Ook het aantal gezinsherenigingen daalde licht van 15 285 in 1996 tot
11 372 in 2003. Gezinsvorming nam daarentegen toe van 11 381 (1995)
tot 20 654 (2003). Met betrekking tot arbeidsmigratie vormde 2001 over
de periode 1995–2003 het hoogtepunt met 19 947; in 2003 waren dit
er 16 621. Ongeveer de helft van de arbeidsmigranten is afkomstig uit
de huidige 25 EU-lidstaten.Het spreekt voor zich dat het patroon van emigratie en immigratie en de
achterliggende motieven aandacht heeft. Voorts is relevant de vraag of emigratie
zou kunnen leiden tot specifieke tekorten op de arbeidsmarkt die niet door
het beschikbare binnenlandse aanbod kunnen worden opgevuld. Vooralsnog geven
de cijfers geen reden tot actie.Vraag van de geachte afgevaardigde de Wolff (GL)«Nog schokkender was trouwens de bureaucratische onverschilligheid
waarmee uitgezette asielzoekers in gevaar werden gebracht door onnodige informatievoorziening
aan de autoriteiten in de herkomstlanden».AntwoordOver de suggestie dat uitgezette asielzoekers in gevaar zijn gebracht
door informatievoorziening aan de autoriteiten van het herkomstland, wil ik
hier volstaan met een verwijzing naar de Commissie Havermans, die bezig is
met het afronden van het onderzoek naar de suggestie van het actualiteitenprogramma
Netwerk dat door toedoen van de Nederlandse overheid asielgerelateerde informatie
in handen zou zijn gekomen van de autoriteiten van de Democratische Republiek
Congo.Vraag van de geachte afgevaardigde Rosenthal (VVD)Volgens recent onderzoek blijken er veel kansen te liggen voor etnisch
ondernemerschap. Naast microkredieten helpt vooral assistentie bij het voldoen
aan de vele administratieve verplichtingen. Welke maatregelen treft de staatssecretaris
van Economische Zaken hiervoor?AntwoordInderdaad zijn er veel kansen voor etnisch ondernemerschap, maar het is
natuurlijk aan de potentiële ondernemer zelf om de kansen te grijpen.
Eigen verantwoordelijkheid dient hier het leidende beginsel te zijn. Als overheid
kunnen wij slechts de voorwaarden verbeteren waaronder allochtonen een eigen
bedrijf kunnen gaan starten.Het Kabinet neemt hiertoe ondermeer de volgende acties:– Extern onderzoek is gestart hoe meer microkredieten tot € 25 000
door de markt kunnen worden verstrekt. Etnisch ondernemerschap loopt hierin
mee;– Kamers van Koophandel doen aan gerichte voorlichting voor
etnische ondernemers, bijvoorbeeld door het houden van spreekuren in de oude
stadswijken. Ook ondersteunen ze de vorming van netwerken van etnische ondernemers.– Vanaf 1 januari 2005 is de BBMKB (borgstellingsregeling
voor het midden en klein bedrijf) voor starters (borgstellingen tot € 100 000)
aantrekkelijker gemaakt.Vraag van de geachte afgevaardigde Rosenthal (VVD)Het kabinet geeft aan dat beleid erop gericht is verplaatsing van banen
tegen te gaan. Op langere termijn krijgen wij betere, kennisintensieve banen
terug. De VVD vraagt hoe dat in zijn werk gaat. Is deze stelling wel overeind
te houden, nu landen als China en India in hoog tempo zelf ook goederen met
een hoge toegevoegde waarde beginnen te produceren? En als bedrijven in ons
land hoog gekwalificeerde buitenlanders nodig hebben, waarom maken wij het
die buitenlanders dan zo lastig hiernaartoe te komen?AntwoordHet beleid van het kabinet is er niet primair op gericht om verplaatsing
van bedrijvigheid tegen te gaan. In bepaalde sectoren is concurreren op loonkosten
met landen als China en India niet aan de orde. Het kabinet zet daarentegen
juist in op structurele hervormingen om zodoende het investeringsklimaat in
Nederland te verbeteren. Daaronder valt ook de beschikbaarheid van een goed
opgeleide beroepsbevolking. Het is niet te verwachten dat Nederland binnen
afzienbare termijn zijn comparatieve voordeel op dit gebied ten opzichte van
lagelonenlanden zal verliezen.Voorts kan worden opgemerkt dat de noodzaak van het toelaten van hooggekwalificeerd
buitenlands arbeidsaanbod niet voor alle sectoren van de Nederlandse economie
vanzelfsprekend is. Daarom heeft het kabinet, met de introductie van de Kennismigrantenregeling
per 1 oktober 2004, gekozen voor een vraaggestuurd systeem. Daarbij kunnen
werkgevers via een snelle procedure bij de IND een verblijfsvergunning krijgen
indien de kennismigrant beschikt over een arbeidscontract met een bruto jaarsalaris
van tenminste € 45 000. Momenteel wordt deze regeling geëvalueerd.
Op basis van die evaluatie zal worden bezien of en, zo ja, welke wijzigingen
in de regeling gewenst zijn.Vraag van de geachte afgevaardigde Rosenthal (VVD)Wat is het kabinet bereid te doen aan de onbeperkte aansprakelijkheid
van eenmanszaken?AntwoordHet kabinet heeft geen indicatie dat de onbeperkte aansprakelijkheid voor
eenmanszaken thans een probleem is. Overigens is de wet Schuldsanering
Natuurlijke Personen onlangs zo aangepast, dat deze meer is toegesneden op
de specifieke positie van ondernemers. Doel hiervan is het bevorderen van
de doorstroom in de rechtsgang. Daarnaast streeft het kabinet naar een beperking
in de tijd van de restschuld. Dit zal onderdeel uitmaken van de aanstaande
herziening van de Faillissementswet. Hierbij zij opgemerkt op dat een beperking
van de aansprakelijkheid voor de ondernemer steeds vraagt om een zorgvuldige
afweging tegen de belangen van diens crediteuren.Vraag van de geachte afgevaardigde Rosenthal (VVD)En mogen wij erop vertrouwen dat het kabinet het binaire stelsel en het
verschil tussen hogescholen en universiteiten overeind houdt?AntwoordDe VVD-fractie mag erop vertrouwen dat het kabinet het binaire stelsel
intact houdt. Het meest zwaarwegende argument hiervoor is de herkenbaarheid
op de arbeidsmarkt en dit is juist voor werkgevers van groot belang. Het gaat
dan om de herkenbaarheid van diploma’s en de daaraan verbonden opleidingen.
Dat wordt gehandhaafd en via de accreditatie wordt dat ook geborgd.Wat betreft het institutionele onderscheid is er sprake van verschillende
ontwikkelingen. Ontwikkelingen die enerzijds al enige tijd gaande zijn en
anderzijds nog niet geheel zijn uitgekristalliseerd:– Al sinds de accreditatiewetgeving van toenmalig onderwijsminister
Hermans hebben instellingen de mogelijkheid om onderwijs over de binaire grens
aan te bieden: hogescholen mogen wo-opleidingen aanbieden en andersom.– Samenwerking tussen hogescholen en universiteiten, met de
nadrukkelijke wens van sommige samenwerkingsverbanden om tot fusie over te
gaan.– Internationale discussie over classificatie van instellingen.– Ontwikkeling van de onderzoeksfunctie in het hbo.Sommige hogescholen hebben – met het oog op de internationale positionering
van hun instellingen – de ambitie om op middellange termijn naast hoger
beroepsonderwijs ook wetenschappelijk onderwijs en onderzoek in huis te hebben.
Dat is niet de ambitie van het kabinet, maar het kan ook niet uitgesloten
worden gegeven de mogelijkheden die de accreditatiewetgeving biedt. Maar om
misverstanden te voorkomen stellen we zeer hoge eisen aan de erkenning als
(research)universiteit.Vraag van de geachte afgevaardigde Rosenthal (VVD)Is het kabinet het met ons eens dat taal, rekenen en andere basisvakken
belangrijker zijn dan «leren netwerken» – wat een aanhanger
van het studiehuis laatst als doelstelling van die onderwijsvernieuwing formuleerde?AntwoordWaar het om gaat is dat de goede en in de praktijk bewezen onderdelen
van het studiehuis behouden blijven. Dit betreft de profielen en de mogelijkheid
dat scholen kunnen kiezen voor andere werkvormen dan alleen de traditionele
werkvormen. In het standpunt van de regering inzake de nota tweede fase, (Kamerstukken
II 30 187, 2005) is tevens aangegeven dat het kabinet voorstander is
van meer robuuste vakken, waardoor er ruimte komt voor kénnis en vaardigheden,
en voor verbreding en verdieping. Dit laat onverlet dat de scholen hierin
eigen keuzes kunnen maken.Vraag van de geachte afgevaardigde Rosenthal (VVD)Is het kabinet het ermee eens dat het van belang is ons te heroriënteren
en vooral de banden met andere democratische staten in de wereld aan te halen?
Daarbij gaat het er niet om democratie geforceerd te exporteren maar wel om
het vergroten van de verbondenheid tussen de democratische staten in de wereld.
Voelt het kabinet er in dit verband voor het initiatief van de conferentie
van Warschau van juni 2000 om te komen tot een gemeenschap van democratieën,
nieuw leven in te blazen?AntwoordDe «Community of Democracies» komt geregeld bijeen: na de
conferentie van Warschau is er een geweest in Seoul, gevolgd door Santiago
de Chili begin dit jaar. Een volgende conferentie zal plaatsvinden in Mali
in 2007 . Ook komt de «Community of Democracies» sinds een aantal
jaren en marge van de AVVN en de Mensenrechtencommissie bijeen als een «informal
democracy caucus». «Nieuw leven inblazen» is dus niet noodzakelijk.
Nederland neemt aan deze conferenties en bijeenkomsten deel en ziet de «Community
of Democracies» als een nuttig, zij het informeel, forum voor uitwisseling
van meningen over de bevordering van democratie in de wereld en over de wijze
waarop democratische landen hiertoe effectiever willen of kunnen samenwerken.Vraag van de geachte afgevaardigde Rosenthal (VVD)Een selectieve staat bevordert een open markt, faciliteert een excellent
vestigingsklimaat. Hij geeft niet toe aan de verleidingen van protectionisme,
ook niet waar het mondiale kennisstromen en de toegang voor hoogwaardige kenniswerkers
betreft. Een excellent vestigingsklimaat staat en valt met onze internationale
reputatie. Den Haag maakt steeds meer naam als Legal Capital of the World,
maar er is veel kritiek op de alledaagse dienstverlening en faciliteiten voor
de werknemers bij de internationale instellingen in Den Haag. Ook zij hebben
te lijden onder regeldruk en administratieve lasten. Velen van hen blijken
Den Haag te willen verlaten. Wat doet het kabinet hiertegen?AntwoordHet kabinet neemt de kritiek van de medewerkers van internationale organisaties
ten aanzien van het Nederlandse vestigingsklimaat serieus. Al in het van april
2005 daterende kabinetsstandpunt van april 2005 met betrekking tot het Interdepartementaal
Beleidsonderzoek (IBO) «Werving en Opvang Internationale Organisaties«
worden oplossingen geboden voor een aantal knelpunten, zoals op het gebied
van privileges en immuniteiten, alsmede op het terrein van toegang en verblijf
in Nederland. Op de korte termijn ligt de prioriteit bij de implementatie
van deze elementen. Recent werden in dat kader aan Internationale Organisaties
aanvullende verdragen in de vorm van een nota-wisseling voorgelegd ter
gelijke behandeling van geprivilegeerden woonachtig in Nederland. Belangrijk
gevolg daarvan is de fiscale stroomlijning, met gedeeltelijke vrijstelling
in Box III (vermogensrendementsheffing) voor medewerkers van internationale
organisaties die daarvoor in aanmerking komen. De verdragen zullen naar verwachting
per 1 januari 2006 in werking treden.Daarnaast is als uitvloeisel van het kabinetsstandpunt bij het IBO «Werving
en Opvang Internationale Organisaties» de Stuurgroep Nederland Gastland
opgericht, die onder voorzitterschap van het Ministerie van Buitenlandse Zaken
zal staan. De rol van BZ als eerste aanspreekpunt en coördinator van
het beleid voor internationale organisaties is in het kabinetsstandpunt bevestigd.
De Stuurgroep ziet toe op de uitvoering van de onderdelen van het kabinetsstandpunt.
Tevens zullen, zo is de verwachting, door de Stuurgroep werkgroepen worden
ingesteld om actie te ondernemen op verschillende thema’s/knelpunten
waarmee de expats in Nederland worden geconfronteerd, zoals onderwijs en gezondheidszorg.Vraag van de geachte afgevaardigde Kox (SP)Als de regering tussentijds het vertrouwen van de bevolking verliest,
zou ze dan ook weg moeten wezen?AntwoordIn onze parlementaire democratie geldt de vertrouwensregel uitsluitend
tussen kabinet (en de individuele bewindspersonen) en parlement. Aan dat beginsel
kan en wil het kabinet niets af of toe doen. Bovendien past dit beginsel bij
de representatieve democratie, hetgeen het kabinet als uitgangspunt blijft
hanteren. Ik verwijs naar de brief Democratische Vernieuwing van 8 juli
2005.Vraag van de geachte afgevaardigde Kox (SP)En wat te denken van de nieuwe Wet op de Maatschappelijke Ondersteuning
die van alles aan de gemeente opdraagt maar niet het benodigde geld er bij
levert.AntwoordDe WMO is geen bezuiniging; het geld gaat «schoon aan de haak»
naar de gemeenten. Het gaat hierbij om een integratieuitkering. Dit is een
apart herkenbaar budget binnen het gemeentefonds met een apart aanpassingsmechanisme,
waarbij rekening wordt gehouden met de vergrijzing (demografische ontwikkelingen).Vraag van de geachte afgevaardigde Kox (SP)Wat vindt de minister-president van het correctief referendum?AntwoordOp 4 november jl heeft het kabinet aan de Staten-Generaal toegezonden
een notitie over voor- en nadelen van type referenda. De notitie bevat een
analyse van de mogelijkheden referenda te introduceren in het Nederlands staatsbestel,
in het perspectief van het bestaande representatieve stelsel. Het kabinet
heeft vastgesteld dat het raadgevend bindend correctief referendum niet onverenigbaar
is met de representatieve democratie. Het dient dan wel in de Grondwet –
met voorwaarden omkleed – te worden verankerd. Vraag van de geachte afgevaardigde Kox (SP)«De regering doet ons land op slot en zet mensen die we liever niet
hebben achter slot en grendel-, soms met fatale gevolgen. Te gemakkelijk noemt
de regering mensen «illegaal»; dat maakt mensen die niks strafbaars
doen toch vrijwel rechteloos» (Bijdrage SP).AntwoordDe maatregel van vreemdelingenbewaring heeft een wettelijke basis en geldt
als uiterste remedie. Van belang is dat vreemdelingen die geen recht op verblijf
hebben omdat die uitgeprocedeerd of illegaal zijn, Nederland zelfstandig moeten
verlaten. Daarbij geldt dat uitgeprocedeerde asielzoekers op allerlei manieren
geassisteerd worden door de overheid om hun terugkeer te realiseren. Ik noem
hier de facilitering door de IOM en de projectmatige facilitering van de terugkeer
voor asielzoekers die Nederland zijn binnengekomen voor 1 april 2001.
Daarbij worden asielzoekers al vanaf het moment waarop zij Nederland inreizen
geconfronteerd met de boodschap dat een eventuele afwijzing van hun aanvraag
betekent dat zij Nederland moeten verlaten. Maar als vreemdelingen, ondanks
alle ondersteuning, geen gevolg geven aan hun zelfstandige vertrekplicht,
kunnen zij, waar mogelijk, in vreemdelingenbewaring gesteld worden, waarbij
het dus gaat om het feit dat zij ter fine van hun verwijdering uit Nederland
beschikbaar moeten blijven voor de IND.Vraag van de geachte afgevaardigde Schuyer (D66)Kan de minister-president reageren op de gedachte dat de verenigde vergadering
besluit over goedkeuring van de wijziging van Europese verdragen?AntwoordUitbreiding van de taken van de verenigde vergadering der Staten-Generaal
naar de goedkeuring van verdragen tot wijziging van de Europese verdragen
vergt een herziening van de Grondwet.Voorstellen van rijkswet of wetsvoorstellen tot goedkeuring van verdragen
kunnen in bepaalde gevallen meer omvatten dan uitsluitend de bepaling die
strekt tot goedkeuring van het verdrag. Dit houdt in dat het recht van amendement
ook betekenis heeft bij de goedkeuring van verdragen. De Eerste Kamer beschikt
niet over het recht van amendement, de Tweede Kamer en de verenigde vergadering
zijn wel bevoegd tot amendering. Vervanging van de rol van Tweede Kamer en
Eerste Kamer door de verenigde vergadering bij de goedkeuring van Europese
verdragen vereenvoudigt in deze gevallen de goedkeuringsprocedure maar vormt
ook een inbreuk op de waarborgen van zorgvuldigheid en reflectie die juist
verbonden zijn met de opeenvolgende behandeling in beide Kamers der Staten-Generaal.De onbewezen veronderstelling dat de behandeling van een goedkeuringsvoorstel
door een verenigde vergadering meer aandacht van burgers en media zou trekken
dan een behandeling in Tweede Kamer en Eerste Kamer, acht het kabinet onvoldoende
om een dergelijke vergaande stap te overwegen. Het kabinet ziet evenmin grond
voor andere institutionele wijzigingen met betrekking tot een specifieke goedkeuringsprocedure
voor Europese verdragen. Bevordering van de aandacht van burgers voor Europa
is hiervan niet afhankelijk.Mogelijk zal de Nationale Conventie aandacht geven aan het voorstel. Vraag van de geachte afgevaardigde Schuyer (D66)D66 vindt dat de regering ook de plicht heeft in te zetten op het scheppen
van werkgelegenheid. Bekend is dat onderwijs en zorg straks duizenden mensen
moeten opnemen om enigszins de kwaliteit van het huidige aanbod te kunnen
bestendigen. Waarom daar nu niet beleid op voeren? Bijvoorbeeld door nu tijdelijk
financiële mogelijkheden te scheppen om meer personeel in onderwijs en
zorg te laten instromen. D66 heeft voorkeur hier geld aan te besteden en niet
alleen aan algehele lastenverlichting.AntwoordWerk wordt – om te beginnen – in eerste aanleg niet vanuit
Den Haag gecreëerd. Bedrijven, sectoren en branches kunnen zelf het beste
beoordelen welke maatregelen nodig zijn om in te spelen op de ontwikkelingen
op de arbeidsmarkt. Voorspellingen over toekomstige arbeidsmarktontwikkelingen
zijn overigens met de nodige onzekerheden omgeven.Dit zo zijnde onderkent het kabinet het geschetste probleem van mogelijke
arbeidsmarktproblemen in onderwijs en zorg. Zo is het terugdringen van een
toekomend lerarentekort een van de speerpunten van de minister van OCW. Meer
in algemene zin kan worden gewezen naar de Trendnota Arbeidszaken Overheid.Verder kan worden opgemerkt dat het kabinet extra geld beschikbaar heeft
gesteld voor o.a. innovatie, zorg en onderwijs. Bovendien krijgen scholen
en zorginstellingen door afschaffing van overbodige regels de ruimte om maatwerk
te leveren. Bovendien wordt het voor onderwijs- en zorginstellingen in de
toekomst eenvoudiger om aan hun personeelsbehoefte te voldoen door het beleid
dat gericht is op het vergroten van het arbeidsaanbod. Daarbij kan gedacht
worden aan hervormingen op het terrein van de arbeidsmarkt en sociale zekerheid.Vraag van de geachte afgevaardigde Schuurman (CU)Vijf jaar geleden werd prostitutie gelegaliseerd om deze zogenaamde bedrijfstak
doorzichtiger en meer controleerbaar te maken. Vandaag moeten we constateren
dat illegale vrouwenhandel ons confronteert met een onaanvaardbare vrouwen-
of meisjesslavernij. Er schijnt helemaal geen balans te zijn. Wat doet de
regering aan dit grote kwaad?AntwoordVoor de acties die de regering onderneemt om mensenhandel tegen te gaan
verwijs ik graag naar het Nationaal Actieplan Mensenhandel. Daarbij wordt
ook ingegaan op de door u genoemde onderwerpen.Hierin wordt een breed scala aan acties genoemd die de regering in zet
tegen mensenhandel. Daarnaast wijs ik u er graag op dat de regering momenteel
bezig is aan een beleidsbrief mensenhandel met een aantal aanvullende maatregelen.Vraag van de geachte afgevaardigde Schuurman (CU)Immigranten ervaren de situatie als decadent. Media en libertijnse politici
zijn mede schuldig aan deze trend. Van de media moet verantwoord maatschappelijk
ondernemen worden geëist. De Tweede Kamer wil daarbij terecht de commerciële
muziekzenders betrekken. Graag een reactie. AntwoordHet kabinet stelt voorop begrip te hebben voor de uitgesproken zorgen.
Zij kan zich voorstellen dat er groepen zijn in de samenleving die aanstoot
nemen aan de toenemende mate van seksualiteit in de media bijvoorbeeld in
muziekclips.Kennisnemend van wat er aan extreme uitingen te zien valt, begrijpt het
kabinet de reacties van veel burgers, allochtoon en autochtoon: Kan dat allemaal
maar? Moeten er zoveel gewelddadige films worden vertoond? Het antwoord daarop
is: we spreken als burgers én overheid de bedrijven die dit aanbieden,
aan op hun verantwoordelijkheid om «maatschappelijk te ondernemen».
Onze Nederlandse opvatting over de vrijheid van meninguiting stelt hier wel
steeds grenzen aan overheidsingrijpen. Dit betekent dat direct inhoudelijke
bemoeienis met hetgeen omroepen uitzenden geen optie is.Nederland kent sinds een aantal jaren het systeem van de Kijkwijzer om
voor televisie-uitzendingen, films en games aan te geven om wat voor soort
materiaal het gaat. Kijkwijzer is een zelfreguleringinstrument van de audiovisuele
branche. Ouders, opvoeders en kinderen kunnen zo vooraf zien wat ze kunnen
verwachten en of zij het betreffende programma daarom wel of niet willen zien.
Het is bij dit onderwerp immers ook van belang dat media-gebruikers zelf verantwoordelijkheid
nemen voor wat zij wel en niet willen zien. De realiteit is ook dat we leven
in een pluriforme maatschappij met verschillende normen en waarden, ook op
het gebied van wat wel of niet op televisie getoond zou mogen worden.Vraag van de geachte afgevaardigde Schuurman (CU)De CU stelt dat er aan de ene kant sprake is van groeiende armoede (voedselbanken)
en aan de andere kant een toenemende «geldgulzigheid» van hen
die op allerlei terreinen aan de touwtjes trekken. De spanning duidt op een
groeiende onevenwichtigheid. Baart dat zorgen en wat wordt er aan gedaan?AntwoordVolgens een recente studie van het SCP is als gevolg van de conjuncturele
neergang het aantal huishoudens met een laag inkomen in 2002 en 2003 gestegen.
Tegelijkertijd nam echter ook het aantal huishoudens met een hoog inkomen
af. Per saldo werden daardoor de inkomensverschillen volgens het SCP nog iets
kleiner. Van toenemende ongelijkheid is dus geen sprake geweest.Dit laat onverlet dat de toenemende armoede de aandacht heeft van het
kabinet. Niet voor niets is de buitengewone uitgavenregeling verruimd, niet
voor niets zijn extra middelen vrijgemaakt voor de bijzondere bijstand.De inzet van het kabinet is om de koopkracht van kwetsbare groepen zoals
ouderen met een laag inkomen en gezinnen met kinderen zoveel mogelijk te ontzien.
Tegelijkertijd is er de ontwikkeling van topinkomens. Ook dit heeft de aandacht
van het kabinet. Er zijn maatregelen getroffen op het gebied van onder meer
transparantie en good governance (Tabaksblat).Vraag van de geachte afgevaardigde Holdijk (SGP)Heeft de regering voor zich reeds een standpunt bepaald over het idee
om deelname van burgers (leken) in de strafrechtspraak mogelijk te maken? AntwoordHet vergroten van de betrokkenheid van de burger bij de rechtspraak kan
op velerlei manieren inhoud en gestalte krijgen. Teneinde mogelijkheden daartoe
te verkennen heeft de minister van Justitie een jaar geleden opdracht gegeven
om een onderzoek te doen naar «niet-rechterlijke actoren in de Rechtspraak»
waaronder de figuur van «Rechtspfleger», een gespecialiseerde
juridische ambtenaar, in Duitsland.Het kabinet staat open voor andere goede suggesties om de afstand tussen
de burger en de rechter te verkleinen. Duidelijk moet zijn dat het daarbij
alleen kan gaan om het functioneren van de rechter en diens beslissing inzichtelijker
en begrijpelijker te maken voor de bevolking en niet om de rechterlijke oordelen
aan te passen aan wat de bevolking in het algemeen meent of verwacht. Binnen
deze grenzen zal worden onderzocht op welke wijze burgers meer inzicht in
de strafrechtspraak kan worden gegeven. Dit zal onder andere gebeuren door
in aanvulling op het hierboven vermelde onderzoek te laten onderzoeken op
welke wijze in ons omringende landen burgers worden betrokken bij de strafrechtspraak,
zoals bijvoorbeeld door middel van lekenrechters, en wat de invloed daarvan
is op de waardering voor of het vertrouwen in de rechtspraak en de relatie
daarvan tot de waardering voor andere overheidsinstituten. Ook zal daarbij
moeten worden bezien hoe een en ander praktisch vorm krijgt en wat dat betekent
voor de wijze waarop het proces wordt gevoerd.Vraag van de geachte afgevaardigde Ten Hoeve (OSF)Wanneer is het kabinet bereid het particuliere initiatief inzake een Islamitische
universiteit in Rotterdam te financieren zoals het ook altijd de Vrije Universiteit
en de Katholieke Universiteit heeft gefinancierd?AntwoordDe opleidingen van de Islamitische Universiteit uit Rotterdam voldoen
op dit moment niet aan de kwaliteitseisen die door de wet gesteld worden.
Zolang er geen sprake is van voldoende basiskwaliteit, en daarmee geen sprake
is van erkenning is een discussie over het al dan niet bekostigen van deze
instelling niet aan de orde.Vraag geachte afgevaardigde Ten Hoeve (OSF)Voorzitter, we staan ver af van wat door de Europese Commissie geformuleerd
werd in de mededeling van 14 oktober 2002 op grond waarvan daarna een
Europees actieprogramma voor terugkeer werd opgesteld. «Kristalheldere
consolidatie is vereist van legale immigratiekanalen en van de situatie van
legale immigranten, en een doeltreffend en grootmoedig asielbeleid op basis
van snelle procedures die toegang bieden tot echte bescherming voor hen die
dit nodig hebben». Helderheid verdrinkt bij ons in de procedures en
van grootmoedigheid is in onze uitvoeringspraktijk te weinig sprake. Van het
kabinet zou ik niet willen vragen om een heel ander beleid in te zetten, maar
wel om het beleid met aandacht en redelijkheid uit te voeren en vooral ook
om de vroeger door onszelf gemaakte fouten (jarenlange procedures) niet te
laten gaan ten koste van vooral kinderen die «als ze al wat zijn, toch
vooral Nederlander zijn». Het overleg tussen de minister voor vreemdelingenzaken
en integratie en de VNG over de instelling van een onafhankelijke commissie
die de uitvoering van het terugkeerbeleid zou moeten onderzoeken, is blijkbaar
geëindigd met een ontstemde minister en commissieleden die hun opdracht
teruggaven. Zou het niet alsnog heel nuttig kunnen zijn samen met de VNG na
te laten gaan hoe een echt sluitend terugkeerbeleid gerealiseerd kan worden?
En zouden er met de scholen dan ook geen regels afgesproken kunnen worden
over wat wel en wat niet toelaatbaar, acceptabel is? Ik zou erg graag zien
dat het kabinet hier positief reageert.AntwoordOver de «sluitendheid» van het terugkeerbeleid, heeft de minister
voor Vreemdelingenzaken en Integratie al vele malen met de Tweede Kamer gesproken.
Voorop wil ik stellen dat het kabinet samen met de gemeenten een groot belang
heeft bij het maken van goede afspraken over het terugkeerbeleid. Mede om
die reden vindt met de VNG regelmatig overleg plaats over het vreemdelingenbeleid
en dus ook over de terugkeer van uitgeprocedeerde asielzoekers. De minister
voor Vreemdelingenzaken en Integratie heeft naar de VNG duidelijk gemaakt
dat zij bereid is de gemeenten op verschillende manieren tegemoet te komen,
mits dit plaatsvindt binnen de bestaande wettelijke mogelijkheden. In dit
kader heeft zij met de gemeenten verschillende afspraken gemaakt over de terugkeer
van uitgeprocedeerde asielzoekers, die gericht zijn op het voorkomen van dakloosheid.
Ik noem hier de facilitering van de terugkeer in het kader van het Project
terugkeer, alsmede de maatregelen die het kabinet in de Terugkeernota heeft
genoemd, zoals de categorale asielopvang. Bovendien heeft de minister voor
Vreemdelingenzaken en Integratie in juli 2004 met de gemeenten de afspraak
gemaakt dat asielzoekers die niet vielen onder de doelgroep van het project
terugkeer en ook nog geen gebruik konden maken van de categorale opvang, onder
voorwaarden, tijdelijk onderdak konden krijgen (de zogenoemde «Tussengroep»).Waar het gaat om knelpunten in de uitvoering van het terugkeerbeleid,
is er op het ministerie van Justitie een centraal informatiepunt ingesteld
dat erop gericht is gesignaleerde problemen direct aan te pakken. De minister
voor Vreemdelingenzaken en Integratie heeft aan al deze afspraken uitvoering
gegeven en daarbij geconstateerd dat veel gemeenten dit waarderen. Daarbij
geldt dat vreemdelingen die ondanks hun inspanningen daartoe, écht
niet terug kunnen keren, onder voorwaarden, in aanmerking kunnen komen voor
een verblijfsvergunning op grond van het buitenschuldbeleid. Indien sprake
is van ook zeer schrijnende omstandigheden, kan zij, gebruikmakend van haar
discretionaire bevoegdheid, alsnog instemmen met verblijf. Ik wijs erop dat
bij de uitvoering van het project Terugkeer inmiddels meer dan 15 000
zaken zijn behandeld en dat in ruim 7 000 gevallen in de afronding van
de asielprocedure is vastgesteld dat aan de vreemdeling een vergunning kan
worden verleend. Uitgeprocedeerde asielzoekers worden dus niet zomaar op straat
gezet, maar op allerlei manieren door de overheid geassisteerd bij hun terugkeer.Als het gaat om de terugkeer van minderjarigen, geldt in het algemeen
dat de ouders verantwoordelijk zijn voor hun kinderen. Wèl wordt bij
de uitvoering van het terugkeerbeleid, waar mogelijk, rekening gehouden met
schoolvakanties. Dit onderwerp – dat veel zorg en aandacht
vergt bij de uitvoering, staat momenteel in de belangstelling van de media
en burgers. Ditzelfde geldt voor de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie.Ik stel voor dat u terzake de uitvoering van het beleid met de minister
voor Vreemdelingenzaken en Integratie spreekt bij de behandeling van haar
begroting in Uw Kamer.Vraag van de geachte afgevaardigde Ten Hoeve (OSF)Het inrichtingsbesluit WVO geeft de mogelijkheid voor bijv. Turks en Arabisch,
maar wil het kabinet dit ook?AntwoordHet aanbieden van de mogelijkheid om Turks en Arabisch aan te bieden wordt
niet door het ministerie van OCW gestimuleerd, maar de mogelijkheid wordt
expliciet in het inrichtingsbesluit WVO geboden. Het geven van Turks of Arabisch
kan binnen de vrije ruimte van het onderwijsprogramma plaatsvinden. Daarnaast
kan een leerling die Turks of Arabisch volgt bijvoorbeeld het Frans of Duits
laten vervallen.Tevens is een aantal waarborgen voor de kwaliteit van het onderwijs geregeld
door de eisen rond examinering.1 Zie Nota van Toelichting, p. 1, «Vooreerst is men steeds
meer vertrouwd geraakt met het begrip van de collectieve ministeriële
verantwoordelijkheid naast de individuele verantwoordelijkheid van het hoofd
van een ministerie.» Bij de toelichting op artikelen 4 en 5: «Het
eerste lid van artikel 4 doet duidelijk uitkomen dat menings- en besluitvorming
ten aanzien van het algemeen regeringsbeleid door de ministers gezamenlijk
geschiedt. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20052006-340-349.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl