Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 11 september 2008 over WWB-onderwerpen
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2008-2009, pag. 292-296

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

08-10-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

nr. 5, pagina 292-296

24-09-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30545Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Debat over groene stroomPagina 266-292
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet werk en bijstand in verband met decentralisering van de langdurigheidstoeslag en op bevordering van maatschappelijke participatie gerichte ondersteuning van huishoudens met schoolgaande kinderen (31441)Pagina 297-316
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 10 september 2008 over vrije prijsvorming ziekenhuiszorgPagina 237-244
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 11 september 2008 over WWB-onderwerpenPagina 292-296
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 4 september 2008 over de toegankelijkheid van het openbaar vervoerPagina 231-237
Regeling van werkzaamheden (woensdag 24 september 2008)Pagina 244-246
Presentie en opening (woensdag 24 september 2008)Pagina 231-231
Behandeling van het wetsvoorstel Tijdelijke regels voor experimenten met een gebiedsgerichte bestemmingsheffing ten behoeve van aanvullende activiteiten van samenwerkende ondernemers mede in het publiek belang (Experimentenwet BGV-zones) (31430)Pagina 246-266
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 24 september 2008)Pagina 316-317

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen
overleg op 11 september 2008 over WWB-onderwerpen.De heer Fritsma (PVV):Voorzitter. Ik heb tijdens het algemeen overleg al naar voren gebracht
dat het kabinet rommelt met cijfers om de negatieve financiële gevolgen
van het generaal pardon te verdoezelen. Zo wordt bij de berekening van de
kosten van het generaal pardon voor de bijstand een groep van ongeveer 12.000
pardonners niet meegeteld. Deze grote verdwijntruc van bijna de helft van
de pardonners moet stoppen. Daarom dien ik de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat het kabinet ervan uitgaat dat 40% tot 45%
van alle vreemdelingen die in het kader van het generaal pardon een verblijfsvergunning
hebben gekregen, zonder de pardonregeling ook wel een verblijfsvergunning
en recht op bijstand zou hebben gekregen;constaterende dat deze grote groep pardonners door het kabinet buiten
beschouwing wordt gelaten wanneer de financiële gevolgen van de pardonregeling,
bijvoorbeeld op het gebied van bijstand, in kaart worden gebracht;overwegende dat dit een oneerlijke en ondeugdelijke manier van rekenen
is omdat de aanname dat bijna de helft van de pardonners zonder de pardonregeling
ook wel rechtmatig verblijf en dus recht op bijstand zou krijgen onwaarschijnlijk
en zeker niet te bewijzen is;verzoekt het kabinet om bij het in kaart brengen van de financiële
gevolgen van de pardonregeling open kaart te spelen en daarbij alle 27.500
vreemdelingen te betrekken die op grond van de pardonregeling een verblijfsvergunning
hebben gekregen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Fritsma. Naar mij blijkt, wordt
de indiening ervan voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 59(30545).Mevrouw Karabulut (SP):Voorzitter. Alleenstaande ouders met een bijstandsuitkering met inwonende
kinderen of studerende kinderen krijgen op het moment dat hun kind achttien
jaar wordt te maken met een inkomensachteruitgang. Gemeenten hebben de mogelijkheid
om deze inkomensachteruitgang te compenseren, maar in de praktijk verschilt
dit nog altijd. Dit betekent een forse inkomensachteruitgang voor deze groep,
die wel kan oplopen tot zo'n € 250. Dat kan een belemmering zijn
voor het studeren van die kinderen terwijl dit o zo belangrijk is. Daarom
verzoeken wij de staatssecretaris om de wet aan te passen, zodat deze compensatie
gegarandeerd wordt. Hierover dien ik de volgende motie in.De KarabulutKamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat alleenstaande ouders in de bijstand, waarvan het inwonende
jongste kind studerend of schoolgaand is, te maken kunnen krijgen met een
inkomensachteruitgang op het moment dat hun jongste kind 18 jaar wordt;overwegende dat de compensatie in de vorm van toeslagen die gemeenten
voor de inkomensachteruitgang kunnen geven sterk kan verschillen;overwegende dat leren beloond moet worden en dat de huidige inkomensachteruitgang
een belemmering kan zijn om te leren of te studeren;verzoekt de regering om de Wet werk en bijstand aan te passen zodat de
inkomensachteruitgang van alleenstaande ouders in de bijstand waarvan het
inwonende jongste kind 18 jaar wordt en studerend of schoolgaand is, wordt
gecompenseerd totdat dit inwonende kind de studie heeft afgerond,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Karabulut, Van Gent en Spekman.
Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 60(30545).Mevrouw Spies (CDA):Ik heb een vraag over het dictum. Daarin staat "studerend of schoolgaand" "wordt
gecompenseerd tot dit inwonende kind de studie heeft afgerond". Dat is
heel ongeclausuleerd. Vindt mevrouw Karabulut dan ook, ongeclausuleerd, dat
inkomsten van studerende kinderen, bijvoorbeeld uit stage of uit een combinatie
van werken en studeren, altijd tot consequentie moeten hebben dat de ouder
niet gekort mag worden op de bijstand?Mevrouw Karabulut (SP):Deze motie richt zich erop, en verzoekt de regering om te regelen, dat
de inkomensachteruitgang waarmee alleenstaande ouders te maken krijgen op
het moment dat hun jongste kind achttien wordt en gaat studeren, los van de
bijverdiensten, wordt gecompenseerd.Mevrouw Spies (CDA):Volgens mij gaat uw conclusie in ieder geval iets te kort door de bocht.
U stelt namelijk dat ouders een terugval in inkomen ondergaan, terwijl in
de Wet werk en bijstand een kanbepaling is opgenomen. Gemeenten kunnen het
doen, maar hoeven het niet te doen. Wij willen nu juist zo graag weten hoeveel
gemeenten het al dan niet doen.U vindt blijkbaar dat ook als een kind studeren met werken combineert –
dit staat nog even los van bijverdiensten – de inkomsten buiten beschouwing
moeten worden gelaten. Daarbij kan gedacht worden aan een aantal particuliere
opleidingen waarin tijdens de opleiding geld wordt verdiend of aan studenten
geneeskunde of wat dan ook. U vindt dus dat onder alle omstandigheden de inkomsten
van het kind buiten beschouwing moeten worden gelaten. U beperkt het dus niet
tot de kinderen die alleen studiefinanciering ontvangen.Mevrouw Karabulut (SP):U moet er niet allemaal zaken bij gaan halen en verwarring veroorzaken.
U zei correct dat gemeenten de mogelijkheid hebben tot compensatie, maar die
mogelijkheid niet altijd toepassen. Onze motie strekt ertoe dat die compensatie
wel geregeld wordt. Er verandert dus niets aan de overige voorwaarden.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Voorzitter. Ik kan het heel kort houden, wat ook blijkt uit het feit dat
ik de motie van mevrouw Karabulut heb medeondertekend. Ik sluit mij aan bij
haar woorden.Mevrouw Spies (CDA):Voorzitter. Ik houd het iets minder kort, maar wel beknopt.Wij hebben met de staatssecretaris een constructief overleg gevoerd over
de voortgang bij de uitvoering van de Wet werk en bijstand. Wij hebben met
elkaar geconstateerd dat er heel veel positieve resultaten zijn geboekt: steeds
meer mensen vinden de weg naar een betaalde baan; de tijd dat mensen van een
bijstandsuitkering gebruikmaken, wordt korter; minder dan 270.000 mensen zijn
aangewezen op een uitkering.Dat is goed, maar het kan altijd beter. Daarom heb ik aandacht gevraagd
voor de nog steeds forse onderuitputting. Ruim 170 mln. is nog niet uitgegeven
aan het doel van mensen aan werk helpen. De CDA-fractie ziet hierin in elk
geval aanleiding om voor de periode na dit bestuursakkoord kritisch te kijken
naar het totaal benodigde budget voor een goede uitvoering van de Wet werk
en bijstand. Ik reken erop dat de staatssecretaris dit pleidooi steunt en
tijdig voorstellen daartoe formuleert.Mede namens collega's Van Gent en Spekman heeft collega Karabulut de motie
op stuk nr. 60 ingediend met betrekking tot de korting die alleenstaande ouders
kunnen krijgen op hun bijstandsuitkering op het moment dat hun thuiswonende,
studerende kinderen 18 jaar worden. Zoals reeds verschillende keren aangehaald,
is de CDA-fractie van oordeel dat het ongewenst is dat de uitkering wordt
gekort als het thuiswonende kind studiefinanciering ontvangt. Het lijkt erop
dat er Kamerbreed zo over gedacht wordt en als ik het goed begrijp, is dat
ook het oordeel van het kabinet. Zo is het ook gemeld aan gemeenten.Toch steunt mijn fractie de motie niet. Wij vinden dat de staatssecretaris
in het overleg een beter voorstel heeft gedaan. Voor ons kan inbreken in de
systematiek van de Wet werk en bijstand alleen aan de orde zijn als op basis
van feiten is komen vast te staan dat gemeenten ook doen wat wij graag willen.
Daarom vraag ik de staatssecretaris met spoed het aangekondigde onderzoek
te verrichten. Vervolgens kunnen wij op basis van de feiten kiezen of een
wettelijke regeling al dan niet nodig is.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):U weet net zo goed als ik, evenals collega's Karabulut en Spekman als
mede-indieners van de motie op stuk nr. 60, dat zich bij diverse gemeenten
problemen voordoen. Voor de betreffende ouder is dat natuurlijk een groot
probleem. Hoe lang mag dat feitenonderzoek duren? Ik ben het niet met uw zienswijze
eens. Laten wij het nu regelen.Mevrouw Spies (CDA):De staatssecretaris heeft aangegeven vier maanden nodig
te hebben voor het onderzoek. Het lijkt mij heel reëel als wij daar eens
vier maanden inclusief een voorstel van maken. U moet wel een beetje eerlijk
zijn: zelfs als de motie wordt aangenomen, dan betekent dat een wetswijziging
en dan duurt ook nog een hele tijd voordat een en ander geregeld is. Ik kies
dus echt voor de weg van eerst de feiten kennen en niet nu al overhaast met
landelijke regelgeving komen.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Volgens mij kan daar nu al mee begonnen worden. Het hoeft ook niet heel
erg ingewikkeld te zijn, er is namelijk al eerder over nagedacht. Ik ben bang
dat wij vier maanden gaan verliezen. Het hoeft echt niet in een oude kaartenbak
bij de gemeenten gecheckt te worden. Ik mag aannemen dat het vrij snel te
achterhalen is. Vier maanden is een te lange termijn; het moet uiterlijk binnen
een maand geregeld kunnen worden. Laten wij dan ondertussen beginnen met het
voorbereiden van de wetswijziging.Mevrouw Spies (CDA):Ik zou dolgraag willen dat het binnen een maand kan. Als het binnen een
maand kan, dan moet het binnen een maand. Voor mij gaat kwaliteit echter boven
snelheid. Ik wil dus echt weten waar wij het over hebben, voordat er overhaast
naar het instrument van de landelijke regelgeving wordt gegrepen. Het feit
dat wij bij herhaling over dit onderwerp hebben gesproken en dat er voor geen
enkele gemeente nog een misverstand kan bestaan over de wijze waarop dit onderdeel
van de WWB moet worden uitgevoerd, betekent misschien al dat het probleem
een flink stuk kleiner is geworden dan mevrouw Van Gent veronderstelt.De voorzitter:Ik herinner de leden eraan dat dit een VAO is en niet een compleet debat.Mevrouw Karabulut (SP):Ik heb slechts een vraag. Wil mevrouw Spies voor gemeenten de mogelijkheid
openhouden om de groep alleenstaande ouders met studerende kinderen wel te
korten en deze ouders dus niet te compenseren?Mevrouw Spies (CDA):Daarop was precies mijn vraag aan u gericht, mevrouw Karabulut. Het dictum
van de motie die u hebt ingediend, laat in mijn beleving namelijk meer ruimte.
Ik wil de gemeenten niet laten korten op de uitkering van ouders die een studerend
kind hebben dat alleen een uitkering op basis van de Wet studiefinanciering
of de WTOS ontvangt. Als het betreffende kind een andere opleiding volgt,
waarbij bijvoorbeeld forse bijverdiensten aan de orde kunnen zijn, is het
een andere situatie. Dan vind ik het goed dat gemeenten maatwerk kunnen blijven
leveren. Ik heb steeds gezegd dat voor de CDA-fractie niet ter discussie staat
dat een ouder niet gekort moet worden op de uitkering als een thuiswonend,
achttienjarig kind alleen studiefinanciering ontvangt. Daarover zijn wij het
eens, mevrouw Karabulut.Mevrouw Karabulut (SP):U kunt wel flauw gaan doen over het dictum, maar ik had deze motie al
rondgestuurd, dus daar had u eerder over kunnen beginnen. Mijn vraag is of
u wettelijk gaat regelen dat al die ouders met studerende kinderen die niet
bijverdienen, om uw bewoordingen te gebruiken, gecompenseerd worden zodat
zij er niet in inkomen op achteruit gaan. Of laat u dat over aan gemeenten
en houdt u daarmee de mogelijkheid open dat die ouders wel degelijk gekort
worden en dat daarmee de kansen op een afgeronde studie voor deze groep kinderen
afnemen? Het betreft juist de meest kwetsbare groep kinderen!Mevrouw Spies (CDA):U kunt wel chagrijnig gaan doen, maar het feit dat u een motie indient,
betekent toch niet dat u mij het recht kunt ontzeggen om iets van die motie
te vinden of iets te vragen over het dictum van die motie? Ik wil net als
u dat er geen consequenties zijn voor de bijstandsuitkering van de ouders
van achttienjarige thuiswonende studerende kinderen die alleen een uitkering
op basis van de Wet studiefinanciering ontvangen. Dat is uw intentie, dat
is mijn intentie en dat is de intentie van het kabinet. Op basis van de huidige
Wet werk en bijstand kunnen wij dit vanavond nog realiseren. In mijn beleving
is daarvoor op dit moment niet die landelijke regeling nodig.De voorzitter:Ik zie dat de heer Blok op dit moment niet het woord wil voeren. Dan is
het woord aan de heer Spekman.De heer Spekman (PvdA):Voorzitter. Ik beperk mij tot de zojuist gevoerde discussie. Ik sta daar
anders in. Er is tijdens het algemeen overleg gediscussieerd over dit onderwerp.
Wij hebben het hier over gemeentelijke vrijheid, maar ook over een veranderde
wereld waarin kinderen langer thuis wonen. Dat is tegenwoordig in Nederland
volstrekt normaal en heeft mede te maken met de woningschaarste. Het is echter
wel een veranderde omstandigheid waarvoor wij niet blind kunnen zijn. Een
andere verandering is dat de leer/werkplicht eraan komt. Wij zijn er met zijn
allen erg op gebrand dat de vooruitgang van kinderen niet beknot wordt. Dat
gebeurt echter wel op het moment dat de ouders merken dat zij gestraft worden
voor de keuze van hun kind. Welke druk ontstaat er dan? Daarom is mijn fractie
ervan overtuigd dat wij het moeten veranderen. Ik snap de positie van de staatssecretaris
als hij zegt gemeenten de kans te willen geven om het goede te doen. Dit is
een belangrijke zaak. Ik vind het geen goede zaak als ook maar één
gemeente de moeder kort omdat de zoon of dochter thuis woont en studeert op
basis van basisbeurt plus aanvullende beurs en haar de toeslag niet geeft,
of de toeslag betaalt uit het armoedebeleid. Dat is niet goed op grond van
de reeds genoemde argumenten en omdat het een oneigenlijk gebruik is van de
armoedegelden van gemeenten. Die ouders krijgt het weliswaar, maar het wordt
betaald uit het verkeerde budget. Ik wil een duidelijke situatie creëren
voor de ouders en ervoor zorgen dat de kinderen gaan studeren. Dat is het
doel dat wij moeten nastreven. Dat is ook de bedoeling van de leer-werkplicht.
Daarom heb ik de motie medeondertekend.Staatssecretaris Aboutaleb:Mevrouw de voorzitter. Ik dank de leden voor hun inbreng.Ik wijs de heer Fritsma op de duidelijke brief van het kabinet waarin
gewoontegetrouw transparant en duidelijk wordt aangegeven hoe wij vanuit Sociale
Zaken de kosten geraamd hebben die gemoeid zijn met de bijstand in het kader
van het generaal pardon. Er is geen woord Spaans bij, zou ik bijna willen
zeggen.De heer Fritsma verdenkt mij in casu het kabinet van het weglaten van
cijfers om de kosten van de bijstand cosmetisch laag te houden. Ik heb in
het AO de heer Fritsma proberen uit te leggen dat ik als staatssecretaris
enorm in de problemen kom als ik dat zou doen, omdat ik dan van de minister
van Financiën navenant minder geld krijg om de bijstand uit te voeren.
Stelt u zich voor dat ik ineens 10.000 mensen niet meer raam. Dat betekent
dat ik van Financiën voor 10.000 mensen minder bijstandsgeld krijg en
dus in de problemen kom. Ik snijd mijzelf daarmee in de vingers.Verder heb ik tegen de heer Fritsma gezegd dat ik, los van de gang van
zaken rondom toelating van mensen in Nederland, vanuit Sociale Zaken gehouden
ben naar de werkelijke praktijk te kijken. De werkelijke praktijk was dat
de afgelopen jaren een aantal mensen in Nederland bleef. Onder het regime
van het vorige kabinet was het gebruikelijk daarmee rekening te houden in
de raming van de kosten van de bijstand. Met een deel van de populatie die
nu in het kader van het generaal pardon in Nederland wordt toegelaten, was
dus in de eerdere ramingen al rekeninggehouden. Met andere woorden: wij zouden
dubbel ramen als wij de totale populatie van 27.500 opnieuw meenamen in de
ramingen. Ik wijs erop dat deze 27.500 mensen niet allemaal in de bijstand
komen, want de bijstand gaat uit van huishoudens en niet van individuen. Bij
dit aantal zitten kinderen, mensen die niet werken, et cetera.De ramingen zijn volledig transparant weergegeven in de brief, maar op
de een of andere manier slaag ik er niet in om de heer Fritsma duidelijk te
maken dat dit het is, "it's nothing but the truth". Ik heb geen
andere keuze dan aanvaarding van de motie van de heer Fritsma op stuk nr.
59 te ontraden.De heer Fritsma (PVV):Voorzitter. De staatssecretaris zegt zelf dat een groep van 40%
tot 45% van de mensen uit het generaal pardon buiten het kostenplaatje
van de bijstand wordt gehouden omdat die groep anders toch wel een verblijfsvergunning
gekregen. Het gaat mij om die aanname. Nogmaals, het is geen feitelijke situatie,
het is een aanname. In mijn ogen is het een ondeugdelijke aanname en bovendien
vind ik het een rare manier van redeneren. Wij zeggen toch ook niet: laten
wij dodelijke fouten van ziekenhuizen niet in ogenschouw nemen omdat de patiënten
anders ook wel overleden zouden zijn?Waarom kijkt de staatssecretaris niet naar de feiten? De feiten zijn duidelijk:
27.500 mensen hebben op grond van het generaal pardon een verblijfsvergunning
gekregen. Bij het in kaart brengen van de financiële gevolgen voor de
bijstand, moet gekeken worden naar die groep van 27.500 vreemdelingen.Staatssecretaris Aboutaleb:Voorzitter. De heer Fritsma wil nu eigenlijk treden in de systematiek
en de techniek die reeds jarenlang bij Sociale Zaken en Werkgelegenheid usance
zijn. Wij ramen daar al lang mee. Dit is dus de manier waarop Sociale Zaken
en Werkgelegenheid niet alleen onder dit kabinet, maar ook in het verleden
heeft geraamd. Wij gaan hier toch ook niet discussiëren over de modellen
van het CPB en wij vragen ons ook niet af hoe die als het ware in elkaar zijn
geschroefd. Het CPB hanteert zijn techniek; zo ramen ze daar. Wij zeggen u:
en zo hebben wij geraamd, volledig eerlijk en transparant. Wij ramen echter
op tal van andere manieren, bijvoorbeeld als het gaat om de mogelijke kosten
voor de WW of de WAO. Wij ramen altijd met de modellen die bij Sociale Zaken
en Werkgelegenheid zijn ontwikkeld. De heer Fritsma kan het niet eens zijn
met die ramingen, maar wij hebben altijd zo gewerkt en dat zullen wij wel
blijven doen. Dit is onze manier van werken. Het debat dat hierbij speelt,
gaat over het generaal pardon an sich. Echter, daar ga ik niet over. Bij mij
gaat het erom dat ik kan betalen als mensen een beroep doen op de bijstand.
Daarvoor moet ik deugdelijk kunnen ramen en ik probeer aan te geven dat ik
gehouden ben om volgens de regels te ramen. Als ik dat niet goed doe, kom
ik geld te kort. Ik waak er daarom voor dat ik niet correct raam, want dan
snij ik in mijn eigen vingers en kom ik honderden miljoenen te kort.Voorzitter. Mevrouw Karabulut heeft een motie ingediend die een merkwaardige
discussie oproept. Het komt namelijk zelden voor dat moties worden ingediend
over een onderwerp waarover wij het met elkaar eens zijn. Tijdens het algemeen
overleg heb ik gezegd dat de Kamer en het kabinet het geheel met elkaar eens
zijn. Als namelijk een 18-jarige bij een alleenstaande ouder inwoont en financiën
ontvangt – tegen mevrouw Spies zeg ik: wij hebben het dan over een bescheiden
stagevergoeding – vinden wij dat de sociale diensten op die financiën
niet moeten korten. Een eerder overleg heeft geresulteerd in een brief van
mij aan de gemeenten met de duidelijke aansporing om in die gevallen niet
langer te korten. Dat is de stand van zaken.Mevrouw Karabulut vertrouwt er niet op dat de gemeenten het consigne van
het kabinet overnemen. Dat dat niet is gebeurd, is echter maar zeer de vraag.
Ik weet op dit moment niet wat de gemeenten met de brief van het kabinet hebben
gedaan. Ik vind dat wij in dezen de koninklijke weg moeten bewandelen. Wij
moeten niet grijpen naar het zware middel van de wetgeving om daarmee de gemeenten
te laten doen wat wij willen. Wij zijn namelijk allemaal redelijk tevreden
over de werking van de Wet werk en bijstand. Juist de ruimte die de gemeenten
is gegund, heeft ertoe geleid dat wij goede resultaten boeken. Ik ben daarom
heel voorzichtig om op voorhand te zeggen dat wij de gemeentelijke praktijk
en de gemeentelijke ruimte moeten insnoeren. Dat wil ik dus niet op voorhand.
Ik wil wel optreden als zou blijken dat een opvatting van het kabinet en van
de Kamer niet door de gemeenten worden opgevolgd. Gelet ook op de noodzaak
bij mevrouw Karabulut van het indienen van deze motie gaat zij ervan uit dat
wij reeds tot wetgeving moeten overgaan. Ik ben zover nog niet. Ik vraag de
Kamer om gedurende de komende periode, de periode tot eind dit jaar, de inspectie
een onderzoek te laten doen. Ik heb daarover overleg gepleegd met de inspectie
en het is gebleken dat zij dit vrij snel voor ons kunnen doen: in drie maanden.
Ik wil de inspectie vragen om na te gaan wat de huidige praktijk is. Ik ben
dan bereid om in januari, na het reces, de Kamer de uitslag van het onderzoek
te doen toekomen en daarbij te melden wat ik van plan om daarmee te doen.
De Kamer hoort dit dus vrij snel.Ondertussen ben ik bereid om in ons eigen huis ambtelijk na te gaan wat
wij zouden moeten doen als blijkt dat de gemeenten de opvattingen van het
kabinet en van de Kamer niet uitvoeren. Daarvoor kunnen wij dus voorbereidingen
treffen. Deze motie vind ik dan ook eigenlijk overbodig, los van het feit
dat het verzoek dat met het eind van de motie wordt gedaan, wel degelijk verwarring
zaait. Dat heeft mevrouw Spies goed gezien. In de laatste zin staat "wordt
gecompenseerd". Over compensatie hebben wij echter nooit gesproken. Wij
hebben het altijd gehad over het "niet korten op de uitkering".
Dat is een gans andere benadering dan die blijkt uit compenseren. Met "compenseren"
suggereer je dat mensen inkomen hebben misgelopen en dat je daarvoor compensatie
biedt. Dit komt niet overeen met de strekking van het debat in het algemeen
overleg. Dus ook als het gaat om de tekst van de motie, heb ik daar moeite
mee. De geest van het verhaal is voor mij aanleiding, voorzitter, om de Kamer
aanneming van deze motie te ontraden.Mevrouw Karabulut (SP):Voorzitter. De staatssecretaris zegt de wens van de Kamer te delen en
hetzelfde doel na te streven. Dan is het merkwaardig dat hij deze motie niet
omarmt en niet als steun in de rug ziet, zodat hij alles goed kan regelen.
De staatssecretaris moet ook niet doen alsof dit nieuw is en alsof wij hier
niet eerder over hebben gesproken. Hierover praten wij al langer dan een jaar.
Het enige wat wij aan het kabinet vragen, is om een goede regeling te treffen,
zodat in het geval twee of drie gemeenten dit beleid niet toepassen, de inkomensachteruitgang
wordt gecompenseerd. Verder wijs ik erop dat ik met mijn voorstel wil werken
conform de systematiek van de staatssecretaris. Dat is de toeslagensystematiek.Staatssecretaris Aboutaleb:Ik ben huiverig om op voorhand, zonder dat wij precies weten waarover
wij spreken, de ruimte van de gemeenten in het kader van de WWB in te snoeren.
Het verrast mij niet, dat deze motie van de SP hier ligt, want steeds als
wij over de WWB spreken...De voorzitter:Er zijn drie indieners.Staatssecretaris Aboutaleb:Steeds als wij hierover spreken, heeft mevrouw Karabulut de neiging om
de gemeentelijke ruimte te willen insnoeren. Alle moties bij alle debatten
in de afgelopen periode gaan uit van het centraliseren van aspecten die samenhangen
met de WWB. Ik ben er niet op voorhand van overtuigd dat deze stap nu noodzakelijk
is. Ik wil dat eerst de feiten op tafel komen. Als die feiten niet in overeenstemming
zijn met wat ik vind en wat de Kamer vindt, gaan wij over tot regelgeving.Mevrouw Karabulut (SP):Ik wil de staatssecretaris erop wijzen dat dit een motie van de SP samen
met de PvdA, uw partij, en GroenLinks is.Verder vind ik dat het niet allebei kan zijn. De staatssecretaris zegt
aan de ene kant dat hij het er mee eens is, en aan de andere kant dat het
beknotten van gemeentelijke vrijheid is. Óf de staatssecretaris is
het ermee eens en hij gaat het regelen, óf hij is het ermee oneens
en hij laat deze groep en deze kinderen in de steek en geeft ze geen vleugels
om te studeren.Staatssecretaris Aboutaleb:Daar is nog een weg tussen. Ik vind dat de gemeenten hier een steek laten
vallen en ik spoor hen aan het beter te doen. Pas als zij het niet doen, regel
ik het. Dat is de gang van zaken zoals ik die wens en ik laat mij niet het
verwijt aanpraten dat ik kinderen in de steek laat. Dat laat ik mij op geen
enkele manier aanpraten, want dat doet geen recht aan mijn inzet in dit dossier.De heer Spekman (PvdA):Ik snap de positie van de staatssecretaris ten opzichte van de gemeenten.
Dat ligt allemaal gevoelig. Snapt de staatssecretaris ook de positie die althans
een deel van de Kamer inneemt? Ik behoor daar ook toe. Voor mij is het de
eerste keer dat ik de gemeentelijke vrijheid inperk, maar ik maak in dit debat
een heel bewuste keuze. Juist omdat ik het zo belangrijk vind dat kinderen
kunnen studeren en juist omdat ik het belangrijk vind dat het armoedebudget
voor armoede wordt aangewend en niet voor een compensatie van toeslagen. Allebei
gebeurt feitelijk. Is de staatssecretaris het met mij eens dat zelfs de laatste
gemeenten die het niet doen, het zouden moeten doen zoals wij het willen,
in het belang van die kinderen en in het belang van de wil om vooruit te knokken?Staatssecretaris Aboutaleb:Als uit het onderzoek blijkt dat het gaat om een of twee gemeenten die
de wens van Kamer en kabinet niet uitvoeren, kan ik mij niet voorstellen dat
de heer Spekman vraagt of de wet alsnog kan worden gewijzigd. Ik verwacht
dat hij mij dan vraagt eens contact op te nemen met die gemeenten, wat wij
met enige regelmaat doen. De inzet van de heer Spekman verschilt niet van
de mijne. Ik vraag tijd om de feiten op tafel te krijgen, ondertussen studerend
op wijziging van regelgeving. Mocht het nodig zijn, dan kom ik in januari
bij de Kamer terug, dan zijn wij er als het snel gaat binnen een jaar uit.De heer Spekman (PvdA):De staatssecretaris geeft geen antwoord op mijn vragen, noch hier, noch
in het algemeen overleg. Er kan altijd een andere wind staan in gemeenteland,
iets wat ik normaliter altijd respecteer, behalve als het gaat over zoiets
belangrijks als het zich vooruit willen knokken van kinderen. Dat wil ik nooit
beknotten.Staatssecretaris Aboutaleb:Ik ben het eens met de heer Spekman. Maar ik vraag hem wel om, als wij
de majeure stap zetten om de ruimte van de gemeenten in dezen in te perken,
dit te doen op basis van feiten en niet op basis van vermoedens. De heer Spekman
en anderen kennen die feiten niet. Wij weten allemaal dat het altijd even
duurt voordat de uitvoeringspraktijk is aangepast nadat er een brief uit Den
Haag is gekomen. De bereidheid tot aanpassing is er. De Inspectie Werk en
Inkomen heeft mij aangegeven dat het onderzoek eind van dit jaar gereed is.
Welnu, dan kunnen wij in januari met elkaar vaststellen of blijkbaar wet-
en regelgeving noodzakelijk is.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik dank de staatssecretaris voor de beantwoording. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20082009-292-296.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl