Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 11 maart 2010 over de Milieuraad
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-06-30 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


2009-2010
 62
 
 
 
 Milieuraad
 Aan de orde is het debatnaar aanleiding van een algemeen
overleg op 11 maart 2010 over de Milieuraad.
 
 
 Mevrouw
 Ouwehand
 PvdD
 
 Voorzitter. Verandering van het klimaat en het verlies van biodiversiteit
vormen de grootste problemen van onze generatie. Nederland en Europa hebben
geen mooie rapportcijfers. Het beleid wordt sterk getypeerd door het denken
in moeilijkheden en onmogelijkheden. Het kabinet zegt stevige ambities te
hebben voor het nieuwe Europese biodiversiteitsbeleid, maar de minister wil
eerst kijken of het allemaal wel haalbaar, betaalbaar en realistisch is. Dat
klinkt misschien wel redelijk, maar het is in dit geval echt een fundamenteel
verkeerd uitgangspunt, want de inzet van het kabinet komt hierop neer: we
willen wel, maar alleen als het niet te moeilijk wordt. Dat kan niet. Onze
aarde zal hoe dan ook leefbaar moeten blijven. Natuurlijk moeten we alle mogelijkheden
bezien, maar wel in die volgorde van commitment. Er kunnen geen concessies
worden gedaan aan het behoud van onze leefomgeving. Dat signaal moet Nederland
afgeven. Alleen dan heeft die ambitie iets te betekenen. Vandaar de volgende
motie.
 
 
 De Kamer,
 gehoord de beraadslaging,
 overwegende dat biodiversiteit geldt als kritisch natuurlijk kapitaal
omdat het van onvervangbare waarde is voor het leven op aarde;
 overwegende dat het verlies aan biodiversiteit nauw samenhangt met klimaatverandering
en dat dit door de gezamenlijke planbureaus is aangemerkt als veruit het belangrijkste
duurzaamheidsprobleem van onze tijd;
 overwegende dat het doel om het biodiversiteitsverlies in 2010 te stoppen
niet wordt gehaald en dat als gevolg daarvan veel ecosystemen het "point of
no return" gaan bereiken of zelfs al hebben bereikt;
 overwegende dat het verlies aan biodiversiteit Europa jaarlijks 50 mld.
kost;
 van mening dat er geen enkele twijfel mag bestaan over de noodzaak en
de wil om de nu nog resterende biodiversiteit te behouden en te versterken
voor de toekomst;
 verzoekt de regering, zich krachtig en zonder voorbehoud uit te spreken
voor het hoogst mogelijke ambitieniveau bij de onderhandelingen over een nieuw
Europees biodiversiteitsdoel voor 2020 en een lange termijnvisie voor 2050,
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 Deze motie is voorgesteld door de leden Ouwehand en Vendrik. Naar mij
blijkt, wordt de indiening ervan voldoende ondersteund. 
 Zij krijgt nr. 327(21501-08).
 
 
 
 
 
 Mevrouw
 Ouwehand
 PvdD
 
 Een laatste opmerking: het is niet de vraag of wij het ons wel kunnen
veroorloven om maatregelen te treffen om de biodiversiteit te beschermen,
het is allang duidelijk dat wij het ons niet kunnen veroorloven om het niet
te doen.
 
 
 De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.
 
 
 Het woord is aan de minister. Wij zijn allen afgeleid door de stropdas
van de heer Wilders, maar toch is het woord aan de minister.
 
 
 
 Minister
 Huizinga-Heringa
 
 Voorzitter. Wij hebben vanochtend uitgebreid gesproken over de komende
Milieuraad, waarbij ook de inzet van Nederland op het onderwerp biodiversiteit
aan de orde kwam. Bij motie verzoeken de Partij voor de Dieren en GroenLinks
de regering om zich krachtig en zonder voorbehoud uit te spreken voor het
hoogst mogelijke ambitieniveau bij de onderhandelingen over een nieuw Europees
biodiversiteitsdoel voor 2020 en een langetermijnvisie voor 2050. Ik kan daarvan
zeggen dat Nederland voorstander is van het meest ambitieuze doel; dat is
vanochtend ook gewisseld. Tegelijkertijd hecht Nederland eraan om niet alleen
voorstander van een doel te zijn, maar om er ook voor te zorgen dat het doel
wordt gehaald. Als je het meest ambitieuze doel nastreeft, is het ook van
belang om te kijken of het haalbaar is en met welke maatregelen het dan gehaald
zou moeten worden. Vandaar dat ook de haalbaarheid en het realisme een rol
spelen bij de opvatting die Nederland uit zal dragen. Er komt een EU-strategie
met maatregelen en een impact assessment. Dan kan de Kamer nogmaals spreken
over de inzet van Nederland. Voor het moment ontraad ik de motie, omdat daarin
wel ambities worden uitgesproken, maar geen nadruk wordt gelegd op het ook
werkelijk uitvoeren en uitvoerbaar maken van de ambities, en dat vindt Nederland
ook belangrijk.
 
 
 De beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.