Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Zorgverzekeringswet in verband met de verstrekking van bijdragen aan zorgaanbieders die inkomsten derven ten gevolge van het verlenen van medisch noodzakelijke zorg aan bepaalde groepen vreemdelingen en van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten met het oog op verzekering van bepaalde groepen minderjarige vreemdelingen (31249)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2008-2009, pag. 207-215

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

12-11-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

nr. 5, pagina 207-215

28-10-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 31249Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake een vergunningstelsel met betrekking tot activiteiten die van invloed zijn op de fysieke leefomgeving en inzake handhaving van regelingen op het gebied van de fysieke leefomgeving (Wet algemene bepalingen omgevingsrecht) (30844)Pagina 223-232
Behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake een vergunningstelsel met betrekking tot activiteiten die van invloed zijn op de fysieke leefomgeving en inzake handhaving van regelingen op het gebied van de fysieke leefomgeving (Wet algemene bepalingen omgevingsrecht) (30844)Pagina 193-206
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Comptabiliteitswet 2001 houdende bepalingen inzake een nadere splitsing van de Rijksbegroting (Tweede wijziging van de Comptabiliteitswet 2001) (29833); het wetsvoorstel Regeling van het beroepsgoederenvervoer en het eigen vervoer met vrachtauto's (Wet wegvervoer goederen) (30896); het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering en de Gerechtsdeurwaarderswet in verband met de bevoegdheid van deurwaarders om informatie op te vragen en elektronisch te betekenen in geval van derdenbeslag (31240), en van 4 andere wetsvoorstellen (31118, 31119 en 31360 en 31503)Pagina 206-207
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Zorgverzekeringswet in verband met de verstrekking van bijdragen aan zorgaanbieders die inkomsten derven ten gevolge van het verlenen van medisch noodzakelijke zorg aan bepaalde groepen vreemdelingen en van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten met het oog op verzekering van bepaalde groepen minderjarige vreemdelingen (31249)Pagina 207-215
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Kieswet in verband met het verlenen van het kiesrecht voor de verkiezing van de leden van het Europees Parlement aan alle Nederlanders die in de Nederlandse Antillen en Aruba woonachtig zijn (31392)Pagina 215-223
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake een vergunningstelsel met betrekking tot activiteiten die van invloed zijn op de fysieke leefomgeving en inzake handhaving van regelingen op het gebied van de fysieke leefomgeving (Wet algemene bepalingen omgevingsrecht) (30844)Pagina 245-253
Lijst van besluiten (dinsdag 28 oktober 2008)Pagina 253-254
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Zorgverzekeringswet in verband met de verstrekking van bijdragen aan zorgaanbieders die inkomsten derven ten gevolge van het verlenen van medisch noodzakelijke zorg aan bepaalde groepen vreemdelingen en van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten met het oog op verzekering van bepaalde groepen minderjarige vreemdelingen (31249)Pagina 232-245
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 28 oktober 2008)Pagina 254-255
Presentie en opening (dinsdag 28 oktober 2008)Pagina 193-193
Noot (zie blz. 206): JBZ instemmingsbesluit 28 oktober 2008 m.b.t. Ontwerpkaderbesluit wijziging kaderbesluit 2002/475/JBZ inzake terrorismebestrijdingPagina 256-256

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 63 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Zorgverzekeringswet in verband met de verstrekking van bijdragen aan
zorgaanbieders die inkomsten derven ten gevolge van het verlenen van medisch
noodzakelijke zorg aan bepaalde groepen vreemdelingen en van de Algemene Wet
Bijzondere Ziektekosten met het oog op verzekering van bepaalde groepen minderjarige
vreemdelingen (31249).De voorzitter:Ik heet minister Klink van harte welkom in dit huis.De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Swenker (VVD):Er zijn naar schatting tussen de 74.000 en 184.000 mensen die illegaal
in Nederland verblijven. Deze mensen hebben conform artikel 10 van de Vreemdelingenwet
geen recht op deelname aan onze systemen van sociale voorzieningen en gezondheidszorg.
Zij kunnen zich niet verzekeren voor de AWBZ-zorg en de zorg zoals omschreven
in de Zorgverzekeringswet. Dat wil overigens niet zeggen dat zij geen zorg
kunnen krijgen. Dat kan zonder meer. Zij kunnen zich echter niet tegen de
kosten van die zorg verzekeren en moeten dus de verleende zorg zelf betalen.
De VVD-fractie is het eens met deze uitgangspunten, die overigens ook door
de minister worden gehanteerd.De problemen beginnen echter op het moment dat de illegale vreemdeling
die in Nederland verblijft de kosten voor de aan hem verleende zorg niet kan
betalen. De zorgverlener wil echter zijn inspanningen financieel beloond zien.
De VVD-fractie begrijpt dat. Dat betekent dat het geld ergens anders vandaan
moet komen, en wel van de premiebetalers. Dit gaat om zowel de verzekerden
als de werkgevers. Als premiebetalers de kosten van zorgverlening aan de illegale
vreemdeling voor hun rekening moeten nemen, wordt de vraag welke vormen van
zorg aan deze illegalen verleend moeten worden buitengewoon relevant. De premiebetaler
betaalt er immers voor.De minister bepaalt welke vormen van zorg, die aan illegalen worden verleend,
in aanmerking komen voor een financiële vergoeding aan de zorgverleners.
Dit staat overigens volstrekt los van de professionele verantwoordelijkheid
van iedere beroepsbeoefenaar om zelf te beoordelen of hij iemand die in nood
is of een bepaalde aandoening heeft, hulp verleent dan wel behandelt. Dit
wordt bepaald op grond van de eigen verantwoordelijkheid van de beroepsbeoefenaar
en door de normen en standaarden die voor de beroepsgroep gelden, ongeacht
de vraag of er al dan niet een betaling tegenover staat.Het is niet eens zo relevant welke hulp aan illegale vreemdelingen wordt
verleend. Wel is de beslissing van de minister van belang over welke vormen
van zorg die wordt verleend aan illegalen, hij een financiële vergoeding
aan de hulpverleners wil toekennen omdat illegalen op grond van de Vreemdelingenwet
geen rechten hebben. De realiteit is dat zij meestal zelf ook geen geld hebben
om de zorg te betalen.De minister stelt dat hij niets verandert aan de geldende regelingen met
betrekking tot financiering van zorg aan illegale vreemdelingen, behalve dat
hij nu voorstelt om deze te stroomlijnen en te structureren. De VVD-fractie
is het daar niet mee eens. De minister maakt namelijk op zijn minst impliciet
ook een beleidskeuze omtrent welke vormen van zorg hij voor vergoeding in
aanmerking wil laten komen.Indertijd werd in het kader van de Koppelingswet een subsidieregeling
vastgelegd op grond waarvan vergoedingen werden betaald aan zorgverleners
voor hulp aan illegale vreemdelingen. Het ging om acute zorg die nodig was
om verlies van essentiële functies te voorkomen of om zorg verleend in
situaties waarbij er gevaar voor derden was, zoals infectieziekten, tbc en
zwangerschapszorg. In de afgelopen jaren is het niet altijd duidelijk geweest
welke zorg aan illegalen voor vergoeding aan de zorgverleners in aanmerking
kwam. Begrippen als "acute zorg" en "medisch noodzakelijke
zorg" werden soms door elkaar gebruikt, terwijl deze twee begrippen toch
een duidelijk verschillende inhoud kennen.Enige tijd geleden is de commissie-Klazinga met een advies gekomen over
de omvang van het zorgpakket dat zou moeten worden verleend aan vreemdelingen
als hen in Nederland iets overkomt. De term "vreemdeling" is een
verzamelwoord voor veel groepen mensen. Een vreemdeling kan hier rechtmatig
verblijven op grond van een verblijfsvergunning, een visum of omdat hij onderdaan
is van een ander land binnen de EU. Een illegale vreemdeling heeft geen status
en verblijft onrechtmatig hier te lande. De commissie scheert al deze verschillende
groepen over een kam. Alle vreemdelingen zouden volgens de commissie alle "medisch
noodzakelijke zorg" moeten kunnen krijgen. In feite betekent dit dat
de omvang van de zorg die zij kunnen krijgen gelijk is aan het pakket dat
is vastgelegd in de Zorgverzekeringswet en dat geldt voor alle verzekerden
in Nederland. Dit standpunt is logisch waar het betrekking heeft op onderdanen
van andere EU-landen of mensen uit landen waarmee verdragen zijn gesloten.
Hetzelfde geldt als het om zorgvormen gaat waarvoor internationale verdragen
gelden. Nederland heeft er in die gevallen uitdrukkelijk voor gekozen zich
hiertoe rechtens te verbinden. Vaak vindt er overigens ook een financiële,
meestal normatieve, verrekening plaats van de gemaakte kosten tussen de staten
onderling, zoals binnen de EU. Maar de VVD-fractie vraagt de minister waarom
dit ook zou moeten gelden voor mensen die onrechtmatig in ons land verblijven
en niet tot de zojuist door mij genoemde categorieën behoren. De verzekerde
die op basis van de Zorgverzekeringswet is verzekerd, betaalt zo'n € 1100
per jaar aan premie en de werkgever draagt jaarlijks ook nog eens eenzelfde
bedrag af aan de centrale kas. Daarin zit dus ook een bedrag voor de vergoeding
van verleende hulp aan illegalen die in feite dus een soort "recht"
krijgen op dezelfde zorg als de verzekerde. De VVD-fractie vindt
dit eigenlijk onaanvaardbaar en vindt dat de omvang van het zorgpakket aan
illegale vreemdelingen weer teruggebracht moet worden tot de oorspronkelijke
omschrijving zoals in het kader van de Koppelingswet is omschreven, te weten "het
verlenen van acute zorg".De VVD-fractie zou graag een grondige uiteenzetting van de minister krijgen
van zijn keuze om in beginsel alle noodzakelijke zorg, ofte wel de totale
inhoud van onze basisverzekering, verleend aan illegale vreemdelingen voor
totale of gedeeltelijke vergoeding in aanmerking te laten komen. De VVD-fractie
heeft de indruk dat, als de vergoedingen aan zorgaanbieders verder zouden
worden beperkt, zij op grond van hun eigen verantwoordelijkheid toch preciezer
zullen overwegen of de gevraagde zorg aan een illegale vreemdeling echt noodzakelijk
is.Een ander punt uit het advies van de commissie-Klazinga is, dat bij de
beoordeling of de vraag om hulp tot de medisch noodzakelijke zorg behoort,
de verblijfsduur van de betrokken vreemdeling in Nederland mede een rol speelt.
Ten aanzien van de vreemdelingen die hier rechtmatig verblijven, is deze verblijfsduur
meestal niet zo moeilijk vast te stellen; of het is een onderdaan van een
andere EU-lidstaat voor wie in ieder EU land geldt dat het basispakket van
het verblijfsland ter beschikking staat, of betrokkene heeft een verblijfsvergunning
dan wel een visum voor bepaalde tijd. Dat is gemakkelijk te controleren. Bij
een illegale vreemdeling is dit volstrekt onduidelijk. Hoewel, beter gezegd,
eigenlijk ook volstrekt duidelijk: hij had al weg moeten zijn maar hij is
hoogst waarschijnlijk van plan zo lang mogelijk hier te blijven.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Voorzitter. Ik zou mevrouw Swenker graag een vraag willen stellen. Zij
stelt dat hij al weg zou moeten zijn maar dat hij hoogstwaarschijnlijk van
plan is zo lang mogelijk te blijven. Het is haar niet bekend dat veel van
deze mensen misschien wel weg willen maar gewoon niet weg kunnen, omdat er
geen mogelijkheden zijn?Mevrouw Swenker (VVD):Ik heb ook begrepen, dat dit soms ook te maken heeft met het feit dat
zij hun papieren hebben vernietigd en dat het land zij niet wil terugnemen.
Zij waren er ook zelf bij toen zij dat deden.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Maar ik heb het over de categorie die niet weg kan. Wat moeten wij daarmee
aanvangen?Mevrouw Swenker (VVD):Acute zorg verlenen!In de memorie van antwoordt stelt de minister dat zorgverleners het advies
van de commissie een bruikbaar handvat vinden en artsen gewend zijn aan het
gebruik van handvatten, richtlijnen en protocollen. Dat is zo, maar ondanks
een zoektocht is mij geen enkel protocol bekend, waarin staat welke zorg aan
illegale vreemdelingen, gelet op hun verblijfsduur, wel en niet verleend moet
worden. Graag zou de VVD-fractie van de minister enkele voorbeelden tegemoet
zien waarin dit duidelijk en expliciet is geregeld. Wij wachten de antwoorden
van de minister af.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Voorzitter. Mijn fractie is blij dat vandaag dit wetsvoorstel wordt besproken,
want alles wijst erop dat de minister van plan is het financieringssysteem
dat de tegemoetkoming in de kosten van zorgaanbieders die medisch noodzakelijke
zorg leveren aan illegaal in ons land verblijvende personen per 1 januari
wil laten ingaan. Een vragenrondje door het land bij de direct betrokkenen
leerde mij dat er rond de uitvoering en implementatie van deze wijziging van
de Zorgverzekeringswet en de AWBZ nog veel onduidelijk is. Misschien lukt
het ons vandaag om deze onduidelijkheid in ieder geval deels weg te nemen
door de juiste vragen te stellen. Ik ken deze minister zo langzamerhand wel
zo goed dat ik er vertrouwen in heb dat hij de vragen die mijn fractie nog
heeft en die voortkomen uit de dagelijkse hulpverleningspraktijk op waarde
zal schatten en serieus zal nemen. De belangrijkste vraag vandaag zal dan
zijn of invoering per 1 januari verantwoord is.Dat serieus nemen heb ik niet altijd kunnen afleiden uit de antwoorden
op door ons gestelde vragen in de memorie van antwoord. Af en toe bekroop
me het gevoel in een heel andere wereld te leven, in een andere werkelijkheid.
Ik werd weer getroffen door de afstand die er ligt tussen de theorie en de
praktijk, tussen ratio en emotie, tussen rechtlijnigheid en rekkelijkheid.
Die afstand die me regelmatig treurig en fatalistisch maakt, omdat ik eraan
twijfel of beide elkaar wel kunnen ontmoeten, de afstand ook die me af en
toe woedend maakt en energie geeft om juist ook in dit huis mijn stem te laten
horen.In de Miljoenennota werd onder de doelstelling het versterken van de rechtspositie
van patiënten het wetsvoorstel de Zeven rechten voor de cliënt in
de zorg aangekondigd. Mijn fractie juicht deze versterking van de patiëntenrechten
toe. Echter, vandaag hebben wij het echter over patiënten zonder rechten,
illegale vreemdelingen. Zij zijn vanwege hun verblijfsstatus uitgesloten van
toegang tot onze sociale zorgverzekeringen, zijn daarom niet verzekerd op
grond van de AWBZ of de Zorgverzekeringswet en zij hebben een inkomsten en
uitkeringsverbod. Wij zullen hen dan ook niet hier op de tribune aantreffen
met spandoeken, noch hebben zij ons de afgelopen weken met een e-mailbombardement
lastiggevallen. Zij passen er wel voor op al te zichtbaar te worden! Willen
wij weten om wie het gaat en hoe het met hen gaat, dan moeten wij het hebben
van de informatie van zorgaanbieders en instellingen en maatschappelijke organisaties
die hen regelmatig tegenkomen en zich hun lot aantrekken. Het enige fundamentele
mensenrecht waarop deze groep mensen zich kan beroepen, is het recht op gezondheid,
een recht dat uitgaat van de noden van de zwakkeren en niet van de wensen
van de sterkeren. Is de minister het eens met dit uitgangspunt?Met dit wetsvoorstel wordt de financiering van medisch noodzakelijke zorg
aan illegale vreemdelingen geregeld. Het stroomlijnt de bestaande regelingen,
te weten de regeling via het koppelingsfonds voor eerstelijnszorg en de regeling
dubieuze debiteuren waar ziekenhuizen gebruik van maken. Ook wordt zorg gegeven
door een AWBZ-instelling met dit voorstel gefinancierd. Het wetsvoorstel regelt
dat zorgaanbieders, die vanuit hun professionele verantwoordelijkheid verplicht
zijn zorg te verlenen, aanspraak kunnen maken op vergoeding als zij ondanks
aantoonbare inspanningen de kosten niet kunnen verhalen op de patiënt.
Het geld komt uit een fonds dat het College voor zorgverzekeringen
gaat beheren.Mijn fractie vindt het een vooruitgang dat er één financieringssysteem
komt. Ook is het goed dat er een einde komt aan de onzekerheid van instellingen
die AWBZ-zorg leveren en die geconfronteerd werden met niet te innen rekeningen.
Als gevolg van deze nieuwe regeling zullen ziekenhuisbedden niet meer onnodig
lang bezet blijven, omdat plaatsen in een AWBZ-instelling ook worden gefinancierd.
Is overplaatsing geïndiceerd, dan kan dat.Wel hebben wij een aantal bedenkingen bij de uitvoering van dit wetsvoorstel.
Dat is in de eerste plaats het onderscheid dat gemaakt wordt tussen planbare
en acute zorg en tussen direct toegankelijke en niet-direct toegankelijke
zorg. Het wetsvoorstel gaat ervan uit dat dit onderscheid steeds messcherp
is te maken en dat het daarom mogelijk is op basis daarvan een onderscheid
te maken in de tegemoetkoming van de zorgkosten. Ik denk dat dit helemaal
niet zo gemakkelijk kan en zal dat ook toelichten.Iemand met een acute galblaasontsteking wordt met spoed in een niet-gecontracteerd
ziekenhuis opgenomen. Hij moet ook snel geholpen worden want een niet behandelde
acute galblaas kan ten gevolge van een daaruit voortkomende buikvliesontsteking
dodelijk zijn. Na de acute behandelfase, die bestaat uit antibiotica en rust,
kan vervolgens gepland de galblaas verwijderd worden. Moet hij daarvoor naar
een gecontracteerd ziekenhuis worden vervoerd? En moet de baby die prematuur
en veel te licht is geboren in een niet-gecontracteerd ziekenhuis –
er was acute hulp nodig, want het kind werd ongepland geboren – vervolgens
voor de verdere verzorging op een neonatale unit overplaatst worden naar een
contractziekenhuis? Wat betekent dat voor de continuïteit van zorg en
voor de behandelrelatie?Over de kosten en tarieven voor niet-direct toegankelijke zorg, waaronder
ook farmaceutische hulp, worden contracten en afspraken gemaakt tussen de
zorgaanbieder en de instelling en het CVZ. Voor deze zorg is een verwijzing,
recept of indicatie nodig. Gecontracteerde zorg komt in aanmerking voor 100%
vergoeding. Graag hoort mijn fractie van de minister hoe het staat met de
contracten. Zijn er al contracten afgesloten en wat is de inhoud? Hoe hoog
wordt de vergoeding en is er überhaupt animo onder zorginstellingen om
een contract af te sluiten? In de memorie van antwoord staat op bladzijde
4 dat er in de contracten afspraken kunnen worden gemaakt over de toepassing
van het begrip "medisch noodzakelijke zorg". Mijn fractie vraagt
van de minister de toezegging dat de conclusies zoals neergelegd in het rapport
van de commissie-Klazinga "Arts en vreemdeling" hiervoor te allen
tijde uitgangspunt zullen zijn en dat de arts in de concrete situatie hieraan
invulling geeft.Er is toegezegd dat er een dekkend regionaal aanbod van gecontracteerde
zorg komt. Wie bepaalt of de dekking voldoende is en of er voldoende zorg
beschikbaar en toegankelijk is? Als dit wetsvoorstel inderdaad met ingang
van 1 januari in werking zal treden dan moet er vaart gemaakt worden,
waarbij ik me toch afvraag hoe reëel het is op deze datum te koersen.
Klopt het dat de beleidsregel dubieuze debiteuren in zijn huidige vorm in
ieder geval per die datum vervalt of is dat afhankelijk van de haalbaarheid
van de ingangsdatum van deze nieuwe financiering?Illegaal in ons land verblijvende personen dienen voor planbare zorg,
die per definitie niet acuut is, een beroep te doen op de gecontracteerde
instellingen. Voor acute zorg, die direct toegankelijk moet zijn, kunnen ze
terecht bij alle eerstelijns zorgaanbieders en bij alle ziekenhuizen. De kosten
van deze laatste zorg worden tot maximaal 80% vergoed. De resterende
20% dient door de zorgaanbieder of zorginstelling te worden verhaald
op de illegaal en wordt daarmee aangemerkt als ondernemersrisico.In de memorie van antwoord staat ter toelichting op bladzijde 2 dat er
geen volledige vergoeding van de direct toegankelijke, niet planbare of acute
zorg plaatsvindt omdat het anders voor de zorgaanbieder aantrekkelijk is deze
regeling ook te gebruiken om de zorgkosten voor onverzekerden vergoed te krijgen.
Ik snap dit argument helemaal niet. De onverzekerbaren waar dit wetsvoorstel
over gaat, zijn toch goed af te grenzen van de onverzekerden, mensen die wel
zijn ingeschreven in de GBA, met wel een burgerservicenummer, maar zonder
inschrijving bij een zorgverzekeraar, die hen overigens wel moet accepteren
als ze zich aanmelden. Over deze groep van onverzekerden en de inspanningen
die geleverd moeten worden door zorgverzekeraars, zorgaanbieders, instellingen
en gemeenten om hun aantal zo klein mogelijk te maken, komen wij te spreken
als het wetsvoorstel bronheffing in deze Kamer plenair aan de orde komt. Graag
een toelichting van de minister waarom juist dit argument wordt gehanteerd
om de 80% vergoeding plausibel te maken.Wordt de regeling die dit wetsvoorstel bevat, nu gezien als een prikkel
voor de zorgaanbieder om kosten te verhalen op de illegaal of als een prikkel
of drempel voor de illegaal? Dit klemt temeer omdat de eerstelijnszorg erop
heeft gewezen dat het opwerpen van een drempel zal leiden tot uitstelgedrag
bij de illegaal en tot verschuiving van goedkope naar duurdere zorg door toedoen
van de zorgaanbieder.In de memorie van antwoord staat dat de illegaal zich bewust moet zijn
dat hij eigenlijk de kosten zelf moet betalen. Denkt de minister nu echt dat
deze zich dat niet bewust is? De reden dat hij veelal zelf de kosten van een
medische behandeling niet kan betalen en daarom de gang naar de dokter ook
uitstelt, ligt in zijn desolate toestand. Ik citeer Frans Sikken, een van
de huisartsen in Rotterdam die veel illegalen ziet. Hij zegt dat het in werkelijkheid
gaat over mensen die een gebrek aan alle primaire levensbehoeften hebben,
die zich onveilig, onrustig en angstig voelen. Velen kunnen niet terug naar
het land van herkomst en leiden een uitzichtloos bestaan. Het gaat daarom
ook eerder om onmacht dan om onwil van de betrokkenen om bij te dragen aan
onze solidariteit.Misschien moet de minister zich ter plekke, in Rotterdam, eens op de hoogte
stellen om wat voor mensen het gaat. Dan kan hij misschien direct het punt
helder krijgen waarom sommige huisartsen ongelimiteerd illegale patiënten
zorg verlenen en niet doorverwijzen naar andere praktijken, waardoor zij ook
extra getroffen worden door de 80%-regeling. Ik denk overigens ook
dat het veel efficiënter en kostenbesparender is als een beperkt aantal
praktijken zich bekommert om deze zorg, omdat er nogal wat bij komt kijken.
Het gaat om bewerkelijke en complexe patiënten! Is de minister
daartoe bereid?Zorgaanbieders worden met dit wetsvoorstel klemgezet tussen hun professionele
verantwoordelijkheid om zorg te verlenen en hun ondernemersrisico. Een oneerlijke
spagaat. Natuurlijk onderschrijven zij het uitgangspunt dat ze zich voldoende
moeten inspannen om de rekening bij de illegalen zelf neer te leggen, de KNMG
heeft dat bevestigd. Het is echter onverteerbaar dat ze niet volledig tegemoet
worden gekomen als de vordering oninbaar blijkt te zijn. Heeft de minister
aanwijzingen dat zorgaanbieders zich onder de huidige regeling onvoldoende
inspannen? En zo dat al zo is, wat zou daar dan de achtergrond van zijn?Wat is de reden dat de rekening voor een maatschappelijk vraagstuk eenzijdig
bij artsen en overige zorgaanbieders wordt neergelegd? Welke inspanningen
dient een zorgaanbieder te verrichten om in aanmerking te komen voor een al
dan niet gedeeltelijke vergoeding? Wordt daarvoor een eenduidig protocol ontworpen?
Hoe is overigens te controleren dat getracht is de kosten op de illegaal te
verhalen? Onderkent de minister dat deze inspanningen, waaronder mogelijk
inschakeling van een incassobureau of deurwaarder, de kosten alleen maar opjagen?
Dat zijn ongetwijfeld kosten die niet voor vergoeding in aanmerking komen.Het is goed dat het CVZ de moeilijkheden die zorgaanbieders met de invoering
van dit systeem ondervinden, gaat monitoren. Misschien is het echter nog wel
belangrijker om te monitoren welke problemen de illegalen zelf tegenkomen
bij de toegankelijkheid, beschikbaarheid en kwaliteit van de zorg. Het probleem
is echter hoe je gegevens daarover boven tafel krijgt. Zoals eerder gezegd,
gaat het vaak om bijna onzichtbare mensen. Ik hoop dat de minister wil toezeggen
dat hij in overleg wil treden met de stuurgroep Lampion, het samenwerkingsproject
van alle partijen die te maken hebben met de illegalenproblematiek. Ik verwacht
dat deze groep nuttige aanwijzingen kan geven hoe het probleem in kaart te
brengen zal zijn, want zij bundelt veel deskundigheid. Ook verzoek ik de minister
te bevestigen dat hij het met Lampion eens is dat de Inspectie voor de Gezondheidszorg
bij de uitoefening van het toezicht de standpunten van de commissie-Klazinga
als kader zou moeten hanteren.Tot slot nog twee punten. Welke rol is voor de Stichting Koppeling en
de regionale platforms weggelegd in de overgangsfase en daarna en hoe wordt
voorkomen dat daar kennis en ervaring verloren gaan? Werken CVZ en Stichting
Koppeling al samen aan de ministeriële regeling om vast te leggen welke
gegevens bij declaraties moeten worden overgelegd? Wie bewaakt dat daarbij
de privacy gewaarborgd blijft?Ik begon mijn bijdrage met de vaststelling dat de beantwoording van mijn
vragen in de memorie van antwoord mij treurig had gestemd. Alsof er verschillende
werkelijkheden zijn. Dat contrast kwam ik in zijn meest schrille vorm tegen
bij de beantwoording van de vragen naar de financiering van medisch noodzakelijke
tandzorg, die wordt gelimiteerd tot 21 jaar. Het argument dat tandartsenzorg
voor volwassenen buiten de Zorgverzekeringswet en de AWBZ valt en dat er daarom
geen bijdragemogelijkheid voor de aanbieder van tandartszorg kan zijn, is
formeel juist. Maar wij weten ook allemaal dat geen enkele illegaal zich aanvullend
zal kunnen verzekeren voor tandheelkundige zorg, zoals wij dat wel hebben
kunnen doen, zodat wij hier zitten met verzorgde gebitten, geen vieze smaak
in de mond en nooit meer echte kiespijn.Het is bekend dat in praktijken waar veel illegalen gezien worden, tot
15% van deze groep ernstige tandheelkundige problemen heeft. En het
moet de minister toch ook bekend zijn dat zeer slecht onderhouden gebitten
grote andere gezondheidsproblemen kunnen veroorzaken. Met het nu voorliggende
vergoedingssysteem zal tandheelkundige hulp voor deze mensen nog onbereikbaarder
worden en een aanzienlijk deel van hen zal veel pijn en andere complicaties
krijgen. Dat kan toch niet de bedoeling zijn? Daarom tot slot de vraag aan
de minister of hij zich serieus wil bezinnen op een oplossing voor dit probleem.Ik wacht de beantwoording van de minister met belangstelling af. Mede
aan de hand daarvan zal mijn fractie de finale beoordeling van dit wetsvoorstel
bepalen.De heer Klein Breteler (CDA):Mevrouw de voorzitter. In een beschaafd land heeft elk mens recht op direct
noodzakelijke zorg en behandeling. Dit geldt dus ook voor vreemdelingen zonder
rechtsgeldige verblijfsvergunning. Gelukkig staat dit principe ook in ons
land niet ter discussie. Toch is dit principe in onze wetgeving moeizaam geregeld.
Immers, in de zogenaamde Koppelingswet van juli 1998 is geregeld dat zij die
niet rechtmatig in ons land verblijven, geen toegang hebben tot onze sociale-
en zorgverzekeringen. Artikel 10 van de Vreemdelingenwet sluit namelijk de
toegang tot deze verzekeringen voor hen af.Aan de andere kant kent ons land geen wetgeving die het verlenen van medische
zorg aan wie dan ook verbiedt. Integendeel. Ook blijkens de memorie van toelichting
bij dit wetsvoorstel zijn zorgaanbieders uit hoofde van hun professionele
verantwoordelijkheid verplicht om in voorkomende gevallen in aanmerking komende
zorg te verlenen. Iedere vreemdeling, ook zij of hij die hier niet rechtmatig
verblijft, is er in eerste instantie zelf verantwoordelijk voor dat de kosten
van de geleverde zorg worden betaald. Dit laatste leidt natuurlijk wel vaak
tot deels onbetaalde rekeningen, omdat illegaal verblijvende vreemdelingen
gemiddeld vaker in een betalingsonmacht verkeren. Ondanks eerder genoemde
wettelijke regelingen, of beter het gebrek hieraan, hebben wij in ons land
een in de praktijk redelijk werkende oplossing gevonden voor de financiële
schade die zorgaanbieders hierbij kunnen oplopen. Met name de Stichting Koppeling
heeft hierin een goede rol vervuld in de eerstelijnszorg en de beleidsregel "dubieuze
debiteuren" in de tweedelijnszorg.Niettemin steunt mijn fractie het voorstel van het kabinet om via deze
wijziging van de Zorgverzekeringswet een meer eenduidige en transparante regeling
tot stand te brengen. Zij tekent hierbij aan dat dit geen semiverzekering
is, maar een financiële bijdrage voor zorgaanbieders die medisch noodzakelijke,
of beter gezegd medisch verantwoorde zorg hebben verleend aan illegale vreemdelingen
met betalingsonmacht en dientengevolge inkomsten derven. Het kabinet wijst
erop dat deze groep ook een particuliere verzekering zou kunnen afsluiten.
Wil de minister in eerste termijn uiteenzetten hoe het kabinet dit ziet in
de huidige situatie van ons verzekeringsstelsel? Zijn er trouwens
dergelijke particulier verzekeringen in ons land beschikbaar? Zo ja, hoe zou
het kabinet het gebruik daarvan kunnen en willen bevorderen voor deze doelgroep?Namens mijn fractie dank ik de minister voor zijn uitvoerige antwoorden
op de vele vragen uit deze Kamer, zoals vastgelegd in het voorlopig verslag
van 17 juni jongstleden. Dit wil niet zeggen dat alle vragen ook eenduidig
zijn beantwoord. Uit de memorie van antwoord van 9 september jongstleden
blijkt dat er voor het kabinet ook nog veel onbekende aspecten zijn, gezien
de aard van de doelgroep. Immers, de geschatte omvang van de doelgroep varieert
tussen 74.000 en 184.000 personen. Daarom juicht mijn fractie het toe dat
als dit wetsvoorstel wordt aangenomen en er derhalve een op zich transparante
regeling ontstaat, de werking ervan nauwlettend wordt gevolgd in de zogenaamde
VWS-verzekerdenmonitor. Wij zullen het op prijs stellen als de Eerste Kamer
die periodieke rapportage op hetzelfde tijdstip ontvangt als de Tweede Kamer.Het kabinet heeft ons nog niet overtuigd dat de vergoeding voor zorgaanbieders
niet 100% kan zijn. Het antwoord van het kabinet op de vraag naar de
gevolgen hiervan voor zorgaanbieders die bovengemiddeld veel illegalen in
hun praktijk hebben, is ook niet overtuigend. Juist in steden waar wij een
wijkgerichte aanpak willen, is dit vaak een gewenste situatie. Immers, het
ligt voor de hand dat de zorg voor illegale patiënten specifieke kenmerken
heeft van behandeling en bejegening. Door ervaring hiermee zal een huisarts
expertise opbouwen en deze ervaring kan dan ook ten dienste staan aan de eerder
genoemde wijkgerichte aanpak door de gemeenten en/of andere instanties. Daarom
vraag ik de minister of het niet verstandiger zou zijn in dergelijke huisartspraktijken
met bovengemiddeld aantal illegalen patiënten, ook de zogenaamde niet-direct
toegankelijke zorgregeling via contractering door het CVZ van toepassing te
laten zijn. Wil de minister daarnaar nog eens kijken? De stelling dat de vergoeding
maximaal 80% is, omdat de overige 20% tot het zogenaamde ondernemersrisico
behoort, roept bij mijn fractie vraagtekens op en dit geldt zeker voor de
eerder genoemde praktijken. Ik wacht het antwoord van de minister met spanning
af, omdat dit mede bepalend zal zijn voor het eindoordeel van mijn fractie.Het is ook niet duidelijk wat deze regeling zal kosten. Het kabinet kan
dit voor met name de eerstelijnszorg ook niet aangeven. De eerdergenoemde
monitoring moet hierin in de toekomst inzicht bieden. Is het kabinet bereid
om, indien dit blijkt mee te vallen en de kosten derhalve lager zijn dan de
geschatte 44,2 mln., te overwegen om de vergoeding voor de direct toegankelijke
zorg hoger vast te stellen dan 80%?Overigens lopen ook tweedelijnszorgaanbieders bij direct toegankelijke
zorg aan een substantieel aantal illegalen het risico dat de boeking hiervan
in de kostprijs van hun dbc's tot een verslechterde marktpositie leidt ten
opzichte van bijvoorbeeld ziekenhuizen die nauwelijks te maken hebben met
dit gegeven. Dit zou een verkeerde vorm van concurrentie zijn in het B-segment.
De achtergrond van mijn opmerkingen over een mogelijke hogere vergoeding van
80% is ook dat mijn fractie wil voorkomen dat de doelgroep een bezoek
aan de huisarts zo lang mogelijk zal uitstellen c.q. afwenteling op de tweedelijnszorg
wordt bevorderd met alle gevolgen van dien.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):De heer Klein Breteler zegt dat dit tot een verslechtering van de concurrentiepositie
kan leiden. Dat zou best kunnen, maar volgens mij weten wij dit allemaal niet
zo goed. Is hem iets bekend over het beslag op ziekenhuizen door dubieuze
debiteuren? Zullen wij de minister vragen of daarover cijfers beschikbaar
zijn, want dan kunnen wij beter overzien wat de consequenties zijn?De heer Klein Breteler (CDA):Wij kunnen het zeker vragen, maar ik weet niet of de minister over die
cijfers kan beschikken, maar misschien is dit wel het geval. Het is echter
zeker zo dat ziekenhuizen waarop door relatief veel illegalen een beroep wordt
gedaan, net als op huisartsen in bepaalde wijken waar veel illegalen zijn,
de kosten moeten opnemen in de kostprijs als door de nieuwe dbc-systematiek
de beleidsregel dubieuze debiteuren verdwijnt. Daardoor kan de kostprijs hoger
worden en dit kan de concurrentiepositie van het ziekenhuis ten opzichte van
andere ziekenhuizen negatief beïnvloeden.Mijn fractie juicht het toe dat het amendement-Arib ook de steun heeft
van het kabinet. Dit blijkt ook uit de wijze waarop het dit amendement heeft
uitgewerkt. Het is alleen nog niet duidelijk of de 100% vergoeding
van de kraamzorg ook betekent dat de kinderen ook toegang hebben tot het Rijksvaccinatieprogramma
met 100% vergoeding. Of is dit geregeld in de regeling niet-direct
toegankelijke zorg via contractering door het CVZ op basis van de AWBZ? Wil
de minister ons hierover informeren in zijn eerste termijn? Hij antwoordt
immers in de memorie van antwoord op vragen van de SP-fractie enerzijds dat
illegale kinderen niet zijn uitgesloten van vaccinaties en anderzijds dat
de zorg voor het geboren kind voor 100% vergoeding in aanmerking komt
zolang het kraamzorg betreft. Het moge helder zijn dat mijn fractie niet alleen
voor het kind zelf, maar ook voor zijn of haar omgeving toegang tot het Rijksvaccinatieprogramma
uit volksgezondheidsoverwegingen van groot belang acht.Daarnaast is het de vraag of de uitwerking van het amendement ook op een
aantal andere punten voldoende helder is. Onduidelijkheid kan toch weer leiden
tot onwenselijke barrières voor deze vrouwen om adequate zorg te vragen
of te ontvangen. De minister stelt in de memorie van antwoord dat de vrouw
in geval van verwijzing door een verloskundige bij complicaties bij de bevalling,
naar een gecontracteerd ziekenhuis moet worden verwezen terwijl hier bijna
altijd sprake is van een acute situatie. Is dit verantwoord en praktisch haalbaar?
Dit kan ook betekenen dat een poliklinische bevalling in een gecontracteerd
ziekenhuis buiten het werkgebied niet door de eigen verloskundige begeleid
kan worden. Een andere vraag van mijn fractie is of bij complicaties bij de
zwangerschap, bijbehorende behandeling en medicamenten ook onder de 100%-regeling
vallen evenals het doorgaans gebruikelijke bloedonderzoek.Mijn fractie heeft grote waardering voor het heldere rapport van de commissie-Klazinga.
De hieruit volgende protocollen en richtlijnen zijn inmiddels ook door de
beroepsgroepen verwelkomd. Een arts kan de schatting van de duur van het illegale
verblijf in Nederland laten meewegen bij het al dan niet starten van een behandeling.
Mijn fractie vindt het desondanks wel gewenst dat in de volgende jaren geëvalueerd
wordt hoe de professionals hiermee omgaan. Immers, het is niet
gewenst dat er grote verschillen van uitkomst zijn voor de patiënt. Zou
dit niet een mooie tweede opdracht kunnen zijn voor de commissie-Klazinga?Het kabinet heeft mijn fractie niet overtuigd van de redenen om tandartsenzorg
niet in de regeling mee te nemen. Er is begrip voor de stelling van het kabinet
dat er geen ruimere invulling van het begrip medisch noodzakelijke zorg mag
zijn voor illegaal verblijvenden ten opzichte van personen die wel bijdragen
aan de solidariteit en hier wel rechtmatig verblijven. Echter, ernstige kiespijn
reken ik, gezien mijn ervaringen, wel tot acute zorg. Daarnaast kan het standpunt
van het kabinet leiden tot veel duurdere ingrepen in de tweedelijnszorg. Is
het kabinet bereid dit nog eens te heroverwegen? Desnoods moet dit ook maar
vallen onder de regeling gecontracteerde zorg door het CVZ. Overigens heeft
deze laatste regeling onze instemming. Wel zien we met belangstelling uit
naar de rapportage daarvan in de jaarlijkse VWS-verzekerdenmonitor op basis
van de motie-Smilde c.s.Ten slotte nog een tweetal onderwerpen. Op de eerste plaats de administratieve
lastendruk van deze regeling. Op de vragen van onze fractie waarom Actal komt
tot onwaarschijnlijk lage kosten voor administratieve handelingen, € 50.000
op jaarbasis, antwoordt de regering dat het niet "onwaarschijnlijk laag"
is maar "zeer gering". Onze fractie ontgaat het materiële verschil.
Daarnaast kan het ook niet! Immers, vele professionals zullen heel wat administratief
werk hebben om een zo'n hoog mogelijke incasso te hebben en daarna moeten
zij een dubbel declaratiesysteem opzetten richting het CVZ om aan te tonen
dat men zich voldoende heeft ingespannen om 100% incasso te bereiken.
Voor niet-direct toegankelijke zorg zullen in verband met de contractering
door het CVZ via aanbestedingen businesscases moeten worden opgesteld. En
dat alles voor maar € 50.000 macro op jaarbasis? Het lijkt onze
fractie sterk, maar de toekomst zal het leren. Is de regering ook hier bereid,
wanneer ervaringsgegevens beschikbaar zijn, onze Kamer te informeren?Mijn laatste punt betreft de positie van minderjarigen. Mijn fractie vindt
dat de regering op dat punt een te rigide standpunt inneemt. Onze fractie
bepleit, voor minderjarige patiënten geen enkele drempel op te werpen
in het kader van de toegang tot de zorg. De regering meent dat dit wetsvoorstel
geen drempel opwerpt, omdat het de verantwoordelijkheid van de zorgaanbieder
is om zorgvuldig af te wegen of er sprake is van medisch noodzakelijke zorg.
Dit moet losstaan van de vraag of hij/zij al dan niet een volledige vergoeding
kan krijgen. Volgens de regering verandert dit wetsvoorstel hier niets aan.
Op zich formeel juist, maar realiseert de regering zich ook dat er in ons
land illegaal verblijvende kinderen en minderjarigen zijn zonder gezins- en
familieleden? Ook daarmee heb ik zelf helaas praktijkervaring. Een betalingsonmacht
ligt dan wel erg voor de hand. Een rijk land als Nederland zou onzes inziens
niet moeten willen dat juist deze, waarschijnlijk zeer kleine groep, bij doorgaans
gebrek aan inkomen en betalings­alternatieven aarzelen of zij hulp inroepen.
Kan de regering voor deze groep, dus kinderen en minderjarigen zonder gezinsleden
en andere familieleden, dus een zeer kwetsbare groep, ter zake geen uitzondering
maken?Warmer is de regering bij de toezegging op vragen van de leden van de
SP-fractie in de Tweede Kamer dat de minister met zijn collega's voor Jeugd
en Gezin en van Justitie de situatie aan het onderzoeken is van kinderen van
illegalen die met een kinderbeschermingsmaatregel in een AWBZ-instelling verblijven.
Onze fractie is verheugd dat voor illegale jeugdigen met een kinderbeschermingsmaatregel
een (tijdelijke) verblijfsvergunning kan worden aangevraagd wegens bijzondere
individuele omstandigheden.De CDA-fractie steunt de regering in het eenduidig en transparant maken
van welke mogelijkheden niet-rechtmatig in ons land verblijvende vreemdelingen
hebben voor de direct toegankelijke en niet-toegankelijke zorg en behandeling.
Dat hierbij het voertuig is gekozen van een wijziging van de Zorgverzekeringswet
in verband met de regeling van inkomstenderving van zorgaanbieders, is te
begrijpen. Gelet op de specifieke kenmerken van deze doelgroep van patiënten,
is nog niet geheel duidelijk hoe een en ander na aanvaarding van dit wetsvoorstel
in de praktijk zal verlopen. Er is wel sprake van schattingen en veronderstellingen.
Er is nog een aantal vragen, ook bij onze fractie, met name over de praktijken
met een bovengemiddeld aantal illegalen. Graag hoort mijn fractie hierover
het standpunt van de regering.De heer Laurier (GroenLinks):Voorzitter. Uit mijn eigen wethouderspraktijk in Leiden herinner ik mij
de situatie toen de Koppelingswet werd ingevoerd. Het was mensen niet duidelijk
op welke wijze men aanspraak kon maken op medische zorg. Dit leverde schijnende
situatie op in humanitair oogpunt, veroorzaakte onduidelijkheid bij zorgverleners
en stelde sommige dienstverleners in de zorg voor dilemma's. Dat er een aantal
verhelderingen zou komen, heb ik altijd erg toegejuicht. Vanuit humanitair
oogpunt is het ook verlenen van medische zorg aan illegaal in Nederland verblijvende
mensen van groot belang. Dat is echter niet de enige reden om een goede en
toegankelijke gezondheidszorg te hebben voor deze groep inwoners van Nederland.
Een goede regeling is ook van belang vanuit het perspectief van de volksgezondheid.
Mensen die gezondheidszorg mijden, kunnen voor de volksgezondheid een risico
vormen. Dit zijn twee belangrijke redenen om een goede regeling te treffen.
In dat kader juicht mijn fractie dit initiatief van het kabinet toe.Om te beoordelen of het een goede regeling is, moet de vraag worden beantwoord
of er geen drempels zijn voor de gezondheidszorg. Die drempels kunnen er zijn
vanuit het oogpunt van de betrokkene, bijvoorbeeld de kosten die ermee zijn
gemoeid of de beschikbaarheid van dienstverleners in de zorg. In dat kader
is mijn fractie bijzonder geïnteresseerd in wat de minister zich voorstelt
bij de regionale dekking. Welke criteria legt hij daarvoor aan?Ook vanuit het oogpunt van de zorgverlener kunnen er drempels ontstaan.
Sprekers voor mij hebben al gewezen op het ondernemersrisico van 20%.
Dat is mijn fractie een doorn in het oog. Er zit een merkwaardige dubbelheid
in de redenering. Enerzijds wordt gewezen op de professionele verantwoordelijkheid
van de zorgverleners. Anderzijds wordt verwezen naar het ondernemersrisico.
Buiten dat zit er feitelijk al een toets in. Eerst zal moeten worden vastgesteld
of de betrokkene inderdaad betalingsonmachtig is. Het lijkt ons dus wat dubbelop. Het kan zo zijn dat juist het feit dat het de zorgverlener in de
portemonnee kan raken, voor sommigen een drempel kan vormen om de hulp te
verlenen die nodig is. Ook de administratieve last die volgt uit de inning
van de bijdrage, kan een drempel zijn. Het kan ook in andere aspecten zitten,
zoals de bepaling van de verblijfsduur in relatie tot de behandeling. Dit
is een enigszins merkwaardig criterium. Hoe kan een arts daarover een oordeel
vellen? Dat geldt zeker in de situatie van illegaliteit. Ook op dat punt krijgen
wij graag een toelichting van de minister. Ten slotte kunnen er drempels zitten
in de doorzichtigheid van het systeem, of eigenlijk de ondoorzichtigheid van
het systeem. Mevrouw Slagter-Roukema en de heer Klein Breteler hebben al verwezen
naar de scheiding tussen planbare en acute hulp. Mijn fractie heeft dus een
aantal zorgpunten. Leiden die niet tot verwarring en daarmee tot verlies aan
kwaliteit van de gezondheidszorg aan illegalen?De tandheelkundige zorg voor volwassenen is in dit geval uitgesloten.
Mijn fractie lijkt dat geen goed zaak. Wij roepen de minister daarom op om
dat punt alsnog te bezien. Duidelijkheid van de regeling is voor de kwaliteit
van groot belang. Kortheidshalve sluit ik mij aan bij de opmerkingen die mevrouw
Slagter en de heer Klein Breteler hebben gemaakt naar aanleiding van de brief
van het KNOV van 21 oktober jongstleden.Mijn fractie wacht de beantwoording van de vragen met belangstelling af.Mevrouw Meurs (PvdA):Voorzitter. Met deze wijziging van de Zorgverzekeringswet en de AWBZ wil
de regering het inmiddels tien jaar bestaande, erg ingewikkelde systeem voor
de financiering van de gezondheidszorg aan illegale vreemdelingen vereenvoudigen
en verbeteren. De PvdA-fractie juicht dit voornemen toe en deelt de visie
van de regering dat met dit nieuwe voorstel de zorg aan vreemdelingen zonder
verblijfsvergunning transparanter wordt voor zowel de betrokkenen als de hulpverleners.In dit nieuwe voorstel worden twee centrale uitgangspunten van de Koppelingswet
gehandhaafd: het verlenen van medisch noodzakelijke zorg. En het principe
dat de illegale patiënt zelf moet betalen. Wij kunnen deze uitgangspunten
op hoofdlijnen onderschrijven maar wij hebben moeite, zoals uit mijn bijdrage
zal blijken, met de wijze waarop deze twee uitgangspunten in dit wetsvoorstel
zijn uitgewerkt.In het nu voorgestelde systeem komt er één fonds voor alle
zorg aan illegalen. Dat is een goede zaak. Het beheer van het fonds en de
uitvoering van de regeling zijn in handen gelegd van het College voor zorgverzekeringen
(CVZ). Het is de bedoeling dat het CVZ zorginstellingen contracteert en jaarlijkse
afspraken opdat zorgverlening gegarandeerd is en de kosten beheersbaar blijven.
Wij gaan ervan uit dat het CVZ voldoende is toegerust voor deze nieuwe taak
en horen graag de visie van de minister op dit punt. Kan het CVZ als adviesorgaan
deze uitvoeringstaak goed aan? Wat is er gedaan om dat te borgen en de kennis
die op dit gebied onder het regime van de Koppelingswet is opgedaan, over
te dragen aan het CVZ? Meer in het bijzonder vragen wij ons af of in het nieuwe
systeem de voorlichtingsfunctie voldoende is belegd. In deze bijdrage zal ik nog enkele andere vragen met de minister bespreken.
Deze vragen zijn ook in de schriftelijke voorbereiding aan de orde geweest,
maar naar het oordeel van mijn fractie onvoldoende verduidelijkt. In sommige
gevallen blijven wij van mening verschillen en ik hoop dat wij vandaag dit
verschil kunnen overbruggen. Het gaat om een aantal kwesties die door de vorige
sprekers ook al zijn aangehaald: de medisch noodzakelijke zorg; de 80/20-regeling;
de spreiding van de zorg; de tandheelkundige zorg en het monitoren van het
beleid.Ik ga eerst in op de medisch noodzakelijke zorg. Een van de uitgangspunten
van dit voorstel is dat illegalen recht hebben op medisch noodzakelijke zorg.
In het rapport van de commissie-Klazinga is het begrip "medisch noodzakelijke
zorg" duidelijk omschreven. Daarbij zijn de normen en de beoordeling
van de arts leidend. In de memorie van antwoord wordt – als wij het
goed begrijpen – in antwoord op de vraag naar de financieringsregeling
vermeld dat "in de contracten tussen CVZ en zorgaanbieder afspraken kunnen
worden gemaakt over de toepassing van het begrip medisch noodzakelijke zorg".
Deze toelichting bevreemdt ons. Naar ons oordeel kan er geen misverstand bestaan
over wat medisch noodzakelijke zorg is en wie dat beoordeelt. Naar ons oordeel
is het aan de zorgaanbieder, op basis van zijn professionele kennis en ervaring,
om te beoordelen of er in een specifiek geval al dan niet sprake is van medisch
noodzakelijke zorg. Het is daarom niet wenselijk om dit uitgangspunt onderdeel
te laten zijn van de onderhandelingen bij het afsluiten van een contract.
Graag ontvangen wij een toelichting van de minister op dit punt. Wij hopen
dat hij ondubbelzinnig zal kiezen voor het primaat van de professional.In dit verband vraag ik ook om een nadere toelichting op de vraag die
aan de zorgaanbieder wordt gesteld. Hij of zij moet bij het beoordelen of
het om acute of planbare zorg gaat, de te verwachten duur van het verblijf
van de patiënt meewegen. Kan de minister toelichten hoe hij zich dat
voorstelt? Moeten de hulpverleners eerst in contact treden met de IND of anderen
om dit te kunnen vaststellen en gaat deze eis de professionele verantwoordelijkheid
van de hulpverlener niet ver te buiten?De sprekers hebben ook al gewezen op de 80/20-regeling. In dit wetsvoorstel
wordt een onderscheid gemaakt tussen direct toegankelijke en niet-direct toegankelijke
zorg. Bij direct toegankelijke zorg gaat het om de huisarts, de kraamzorg,
kortom alle vormen van zorg waar men zonder verwijzing toegang toe heeft.
De direct toegankelijke zorg wordt voor 80% vergoed en de niet-direct
toegankelijke zorg waarvoor het CVZ contracten met zorgaanbieders sluit, wordt
100% vergoed. De minister geeft aan dat hij hierbij uitgaat van de
eigen verantwoordelijkheid van de aanbieder en van de illegale vreemdeling
en dat het belangrijk is, een prikkel in te bouwen zodat illegalen worden
aangespoord een deel van de kosten voor hun rekening te nemen.In de mondelinge voorbereiding hebben wij gevraagd om een nadere onderbouwing
van dit standpunt. Wij zijn nog niet echt tevreden met het antwoord. Waaruit
blijkt dat deze prikkel nodig is? Het is op zijn minst een merkwaardige redenering
om in antwoord op onze vraag te stellen dat als er geen prikkel zou zijn,
dit ertoe zou kunnen leiden dat de illegale vreemdeling niet op zijn verantwoordelijkheid
wordt gewezen omdat de zorgaanbieder de kosten toch vergoed
krijgt. Naar het oordeel van mijn fractie is dit wel een erg utilitaristische
opvatting over het handelen van hulpverleners.Los van dit punt heeft de PvdA-fractie nog een ander bezwaar tegen de
80%-vergoeding van met name de huisartsenzorg. Wordt op deze manier
niet juist een drempel opgeworpen voor mensen die ziek zijn en een beroep
willen doen op de eerstelijnszorg en die daarmee kunnen voorkomen, als dat
tijdig gebeurt, dat zij een beroep op ziekenhuiszorg moeten doen? Uit de praktijk
is ons gebleken dat illegaal verblijvende vreemdelingen zo lang mogelijk een
bezoek aan de huisarts uitstellen en alleen als het echt nodig is naar de
dokter gaan. Is het dan niet te verkiezen om de direct toegankelijke zorg
ook in financiële zin direct toegankelijk te maken en dus voor 100%
te vergoeden? Dit laat onverlet dat huisartsen de illegalen kunnen aansporen
om mee te betalen. Het punt van onze fractie is dat met een 100%-vergoeding
de relatie niet wordt belast met een onderhandeling over geld. Ik spreek dan
niet eens over de ingewikkelde rekensommen als een illegaal zijn zakken leegschudt
en bijvoorbeeld € 13,87 neertelt.Ook vragen wij ons af hoe de minister het public-healthbelang wil borgen.
Is het niet veel belangrijker om deze groep patiënten zonder enig voorbehoud
door te geleiden naar de huisarts, om zo vroegtijdig mogelijk eventuele infectieziekten
en soa's te kunnen opsporen en adequaat te kunnen behandelen?Ik vervolg met de spreiding van de zorg. Wij hebben in onze schriftelijke
voorbereiding ook gewezen op het ervaringsfeit dat illegale vreemdelingen
vaak een beroep doen op dezelfde huisartsen, verloskundigen en gezondheidscentra
in arme wijken. Deze zorgverleners zullen door de 80%-vergoeding onevenredig
getroffen worden. In zijn antwoord stelt de minister dat hij zich kan voorstellen
dat ook andere artsen bereid zijn, een deel van de werkzaamheden voor hun
rekening te nemen, maar de praktijk is een andere. Uit eerder onderzoek blijkt
die concentratie veroorzaakt te worden door mond-tot-mondreclame in het illegalencircuit
en door doorverwijzing van collega's: die huisarts heeft meer illegalen in
zijn praktijk en hij weet hoe het systeem in elkaar zit, dus ga daar maar
naar toe. Het is dus niet te verwachten dat het makkelijk zal zijn om een
verdeling van de caseload af te spreken, zoals de minister veronderstelt.
Ook in dit opzicht is die 80/20-regeling niet wenselijk. Graag een reactie
van de minister op dit punt.De tandheelkundige zorg is ook al door anderen genoemd. De redenering
van de minister is dat met de voorgestelde regeling is gekozen voor de systematiek
van de Zorgverzekeringswet en daarin is de tandheelkundige zorg voor volwassenen
ook niet opgenomen. Het verschil is echter dat burgers zich dan kunnen bijverzekeren
en dat illegalen dat per definitie niet kunnen. De redenering om voor uitsluiting
te kiezen, is dat illegalen op geen enkele manier bijdragen en bovendien niet
rechtmatig in het land verblijven. Dit zou niet een ruimere interpretatie
van de regeling rechtvaardigen en van het begrip "medisch noodzakelijke
zorg". De fractie van de PvdA hoort graag een nadere toelichting van
de minister op dit punt en of het toch niet wenselijk of noodzakelijk is om
een vorm van tandheelkundige hulp mogelijk te maken onder de uitgangspunten
die voor de hele wet gelden: medisch noodzakelijk met inspanning tot eigen
bijdrage. Anders gezegd, zou het niet mogelijk zijn om ook te spreken van
medisch noodzakelijke tandheelkundige zorg? Graag een reactie van de minister
op dit punt.Ik kom bij mijn laatste punt: het monitoren. In de beantwoording van de
minister komt naar voren dat het voorgestelde monitoren, als wij dat goed
hebben begrepen, zich beperkt tot betaalde zorg, dat wil zeggen, de zorg die
wel verleend is. Er wordt niet gemonitord waar zich toegankelijkheidsproblemen
voordoen, hoe de financiële drempels in de praktijk uitpakken, of er
sprake is van overheveling naar de tweedelijnszorg, en hoe de spreiding van
voorzieningen in de praktijk werkt. Evenmin is monitoren voorzien in het feitelijk
toepassen van het criterium "medisch noodzakelijke zorg". In de
memorie van antwoord wordt veel overgelaten aan de inspectie. Gegeven de summiere
wijze waarop de IGZ zich nu over deze kwestie heeft gebogen en de overbelasting
van de IGZ, acht de PvdA dit niet voldoende. Kan de minister er nader op ingaan
hoe hij het monitoren van deze wet ziet en of hij met de PvdA-fractie van
oordeel is dat een bredere monitor dan nu voorgesteld, op zijn plaats is en
dat dit alleen kans van slagen heeft als er een concrete opdracht wordt verleend
aan IGZ en CVZ met taakstellingen en termijnen? Wij zien met belangstelling
de antwoorden van de minister tegemoet.De heer Van den Berg (SGP):Voorzitter. Het wetsvoorstel heeft tot doel om de financiering van medisch
noodzakelijke hulp aan vreemdelingen die niet rechtmatig in Nederland verblijven
te regelen. Onze fracties, van SGP en ChristenUnie, waarderen het wetsvoorstel
positief. De toegankelijkheid en de bereikbaarheid van de zorg wordt voor
de beoogde doelgroepen mogelijk gemaakt. Wel hebben onze fracties nog een
aantal vragen.Door de 80%-regeling die onder meer gaat gelden voor de huisartsen,
plaatsen wij hen in de categorie "risicodragende ondernemers". Ook
de onderverdeling in planbare en niet-planbare zorg, doet denken aan een soort
zorgmarkt. Zal deze regeling, zo vragen wij de minister, er niet toe leiden
dat noodzakelijke medische zorg wordt uitgesteld? Dat is schadelijk voor de
patiënt zelf, maar kan ook een gevaar vormen voor de volksgezondheid
in het algemeen. Denk maar aan besmettelijke ziekten.Naar de mening van onze fracties bevordert de vergoedingssystematiek voor
de planbare zorg niet dat de ongewenste effecten van doorverwijzen, afschuiven
en uitstellen van de zorg die nu vaak waarneembaar zijn worden opgelost. Onze
zorg is, dat het uiteindelijke doel van het wetsvoorstel, dat illegalen daadwerkelijk
moeten kunnen rekenen op toegang tot hulpverleners voor medisch noodzakelijke
zorg onvoldoende zal worden gerealiseerd. Wil de minister hier eens op ingaan?Aandacht van de minister vragen wij ook voor die huisartsenpraktijken
of gezondheidscentra, waar de zorg aan illegalen is geconcentreerd. Dit is
het geval in een aantal grote steden en in bepaalde achterstandswijken. Deze
praktijken zullen extra zwaar worden getroffen door de 80%-maatregel.
Wij vinden dat niet billijk.De regionale platforms hebben in hun regio's een belangrijke rol, onder
leiding van de GGD's, in het verzamelen van informatie van de zorgvraag en
het zorgaanbod. Zo kan bekeken worden of de zorgverlening aan illegalen goed
verloopt. De monitoring van de gezondheidstoestand is belangrijk
omdat ziekten ook kunnen doorwerken in de rest van de bevolking. Volgens de
inspectie hoort de overheid ervoor te zorgen dat die gegevens verzameld kunnen
worden. Bij de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel wordt het College voor
zorgverzekeringen (CVZ) verantwoordelijk voor de financiering. Er dreigt nu
een probleem omdat het CVZ geen rol ziet voor de instandhouding en financiering
van de regionale taken. Het standpunt van het CVZ is dat het ministerie niet
aangeeft wat zij gemonitord wil hebben en dat er ook geen geld voor beschikbaar
is. Mogen wij hierover de visie van de minister vernemen?Als wij het goed hebben begrepen, wordt door het College voor zorgverzekeringen
behalve in de drie grootste steden, per gemeente één apotheek
gecontracteerd voor de farmaceutische zorg. Op grond van de bovengenoemde
indeling van zorg en zorgverleners, kan de illegaal wel bij elke huisarts
terecht, maar niet bij elke apotheek. Dit zal in steden met veel apotheken
tot problemen leiden. Volgens de Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst
en de Kwaliteitswet zorginstellingen moet een illegale patiënt met een
zorgvraag aan de apotheek adequaat worden geholpen. Er is immers sprake van
een behandelrelatie. Een apotheek die niet is gecontracteerd, moet een illegale
patiënt dus ondanks de zorgplicht van die apotheker wegsturen. Conflicteert
dit wetsvoorstel op dit gebied met andere wetten en zo ja, moet dit dan niet
worden opgelost?Wij vinden het een goede zaak dat het wetsvoorstel er via het amendement-Arib
c.s. in voorziet, dat de direct toegankelijke verloskundige zorg voor 100%
wordt vergoed. Hierdoor is er geen drempel meer voor de zorg voor de aanstaande
moeder en het nog ongeboren kind. Toch vragen wij ons af of er zich in de
uitvoering geen problemen zullen voordoen. Dit betreft namelijk de niet-direct
toegankelijke verloskundige zorg die op verwijzing door een eerstelijns verloskundige
noodzakelijk wordt gevonden. De minister geeft aan dat in bepaalde gevallen
toch slechts 80% vergoed zal worden. Daarom vragen wij de minister
om het zo te regelen dat de zorg die wordt geleverd of wordt ingeroepen door
een verloskundige en die samenhangt met de zwangerschap, voor 100%
vergoeding in aanmerking komt. Wij vragen ons vervolgens af of de beperking
voor de 100%-regeling tot uitsluitend gecontracteerde ziekenhuizen,
in de uitvoering ook niet tot problemen zal leiden. Er kunnen zich toch situaties
voordoen, dat de verloskundigen in het belang van de moeder en/of het kind,
moet verwijzen naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis, ook al is dit ziekenhuis
niet gecontracteerd. In deze situatie is er toch sprake van acute zorg? Graag
vernemen wij hierop de visie van de minister.Het begrip "medisch noodzakelijke zorg" en de toepassing daarvan
kan alleen binnen het kader van het rapport van de commissie-Klazinga. Is
het juist dat dit ook de enige afspraak is die het CVZ kan maken met te contracteren
instellingen? Als instellingen niet bereid zijn verliesgevende contracten
af te sluiten, hoe wordt dit dan opgelost? De problematiek van de tandheelkundige
zorg is door een aantal fracties aan de orde gesteld. Ik sluit mij daar namens
onze fracties graag bij aan.Met belangstelling wachten wij op het antwoord van de minister.De beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20082009-207-215.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl