Regeling van werkzaamheden (dinsdag 24 januari 1995)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1994-1995, pag. 2698-2704

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

24-01-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

nr. 39, pagina 2698-2704

24-01-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Regeling van werkzaamheden (dinsdag 24 januari 1995)Pagina 2698-2704
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Comptabiliteitswet verband houdende met onder andere de introductie van agentschappen, de integratie van de begrotingsartikelen "personeel" en "materieel" en een nadere aanpassing van de financiële verantwoordingsprocedure (zesde wijziging van de Comptabiliteitswet) (23796)Pagina 2704-2718
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 24 januari 1995)Pagina 2718-2722

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Regeling van werkzaamheden 
 
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik stel voor, dinsdag 31 januari bij het begin van de vergadering te behandelen: 
 
 
 - de Voordrachten ter vervulling van twee vacatures in de Hoge Raad (23967).
 
 
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Op verzoek van de PvdA-fractie benoem in de vaste commissie voor Sociale
Zaken en Werkgelegenheid het lid Vliegenthart tot lid in de bestaande vacature.
 
 Op verzoek van de fractie van D66 benoem ik in de algemene commissie voor
Europese Zaken het lid Ybema tot lid in plaats van het lid Hoekema en het
lid Hoekema tot plv. lid in de bestaande vacature.
 
 
 Het woord is aan mevrouw Sipkes.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Sipkes (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Op 17 augustus a.s. wordt in Indonesië 50 jaar onafhankelijkheid
gevierd. Ter gelegenheid daarvan zal Koningin Beatrix een staatsbezoek brengen.
Het gaat om gebeurtenissen die niet onopgemerkt aan de samenleving voorbijgegaan
zijn. De afgelopen weken is een zeer brede discussie gevoerd over de onafhankelijkheid
en het beleid in de daarop volgende jaren, 1945-1949. Het is een maatschappelijk
debat dat naar onze mening niet aan de politiek voorbij mag gaan. Daarom vraag
ik de regering om een brief waarin zij antwoord geeft op de volgende voor
ons belangrijke vragen.
 
 Hoe kijkt de regering nu, 50 jaar na dato, aan tegen de onafhankelijkheidsverklaring
van Indonesië? Wanneer zal Hare Majesteit inderdaad een bezoek afleggen,
wat is de inzet van het bezoek, en wat gaat zij daar precies doen?
 
 
 
 
 
 De heer Wallage (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Als een van de collega's inlichtingen van de regering
wil vragen, verzetten wij ons daar niet tegen, maar ik hecht er wel aan, een
enkele opmerking te maken.
 
 Het is van groot belang dat in de afgelopen weken en maanden in de media
en op tal van andere plekken een grondige gedachtenwisseling heeft plaatsgevonden,
terugkijkend naar de situatie vlak na de oorlog in het toenmalige Nederlands-Indië.
In de wetenschap en de journalistiek is en wordt de geschiedenis onder ogen
gezien. Dat gebeurt permanent, maar het gebeurt nu met verhoogde aandacht.
De vraag wat een parlementair debat daaraan kan toevoegen, vraagt een afzonderlijke
serieuze afweging hier. De PvdA-fractie kijkt daar met grote terughoudendheid
naar, maar wij zullen een definitief oordeel pas geven op het moment dat de
brief waarom mevrouw Sipkes vraagt, door de regering is gezonden. Terughoudendheid,
omdat de risico's van wijsheid achteraf, na een halve eeuw, hun eigen vragen
oproepen.
 
 In deze Kamer heeft in 1969 een uitvoerig debat plaatsgevonden, dat heeft
geresulteerd in zeer grondig en uitvoerig wetenschappelijk onderzoek. De Kamer
heeft bij die gelegenheid, veel dichter bij de oorspronkelijke periode, afgewogen
of een zelfstandig onderzoek en een zelfstandig oordeel van haar gewenst was.
Daar is toen in meerderheid negatief op gereageerd. Fractievoorzitter Den
Uyl heeft indertijd een indringender rol van het parlement bepleit, maar het
parlement besliste in meerderheid anders.
 
 Ik maak deze opmerkingen niet om een van de collega-fracties het recht
te ontzeggen om dit debat hier wel te willen voeren. Na ommekomst van de brief
van het kabinet zullen wij een zorgvuldige, grondige afweging maken.
 
 Het geeft mij wel de gelegenheid om nog een enkele opmerking te maken
over het staatsbezoek, waaraan wij buitengewone betekenis toekennen. Allereerst
omdat het in deze tijd plaatsvindt, maar ook omdat het de mogelijkheid geeft
om de nieuwe, volwaardige relatie tussen Nederland en Indonesië te onderstrepen.
De Kamer heeft natuurlijk de mogelijkheid om tal van opvattingen te ventileren
over een staatsbezoek, maar ook in dit geval bepleit ik de grootst mogelijke
terughoudendheid. De regering draagt voor het optreden van het staatshoofd
de verantwoordelijkheid; de minister-president kan daarop worden aangesproken.
Maar het lijkt ons passend dat dat gebeurt nadat, onder verantwoordelijkheid
van het kabinet, dit staatsbezoek heeft plaatsgevonden. Van onze kant uit
is er dus geen behoefte om voorafgaand daaraan als het ware in politieke zin
duiding aan dat bezoek te geven. Dat laten wij graag over aan het kabinet.
Wij zijn er vast van overtuigd dat de gelegenheid gebruikt zal worden om niet
alleen de nieuwe gelijkwaardige betrekkingen tussen Nederland en Indonesië
te benadrukken, maar zeker ook op een verantwoorde wijze terug te zien op
dat buitengewoon moeizame proces van dekolonisatie.
 
 
 
 
 
 De heer Bolkestein (VVD):
 
 Voorzitter! Mijn fractie verzet zich niet tegen het verzoek dat zojuist
is gedaan door onze collega Sipkes, hoewel wij op een dergelijke brief ook
niet zitten te wachten. In de tweede plaats heeft mijn fractie geen behoefte
aan een debat over het dekolonisatieproces in deze zaal. De redenen daarvoor
zijn drieledig. In de eerste plaats heeft een dergelijk debat al plaatsgehad.
Collega Wallage heeft daarnaar verwezen. Zowel in de late jaren zestig als
daarna is er een stroom van publikaties geweest over dat proces, maar men
moet natuurlijk wel kennis willen nemen van datgene wat gepubliceerd is om
tot de erkenning te komen dat het debat inderdaad heeft plaatsgehad. Een tweede
reden is dat er geen buitenlandspolitieke reden is om tot een dergelijk debat
over te gaan. Immers, in Indonesië zit men op dit debat geenszins te
wachten. De ambassadeur van dat land heeft dat ook volstrekt duidelijk gemaakt.
De derde reden is, dat naar onze mening politici zich behoren bezig te houden
met vandaag en morgen, met het heden en met de toekomst, en dat zij het debat
over het verleden behoren over te laten aan historici. Dat zijn de drie redenen,
waarom mijn fractie van mening is dat een debat over dat dekolonisatieproces
in deze zaal niet behoeft te worden gevoerd.
 
 Het koninklijk bezoek valt uiteraard onder verantwoordelijkheid van het
kabinet. Wij wachten de beslissing daarover af, en wij verwachten niet dat
de beslissing van het kabinet aanleiding zal geven tot een nader debat
daarover. Overigens is mijn fractie van mening dat de onafhankelijkheidsdatum
van Indonesië erkend behoort te worden als vallende op 17 augustus. Ik
weet uit eigen waarneming dat op die dag de ambassadeur van Nederland in Jakarta
deelneemt aan de plechtigheden die dan plaatshebben. De kamerdelegatie naar
Indonesië heeft ook haar vertrek vervroegd, om op die dag in Jakarta
aanwezig te zijn. Ik denk dat het onverstandig zou zijn om van die constante
beleidslijn af te wijken.
 
 
 
 
 
 De heer Wolffensperger (D66):
 
 Voorzitter! Ook de D66-fractie zal zich niet verzetten tegen het vragen
van een brief, zoals door mevrouw Sipkes onder woorden gebracht. Ook ik zeg
daar in alle eerlijkheid bij, dat het voor mijn fractie niet op voorhand duidelijk
is, tot welke nadere actie een dergelijke brief hier in deze Kamer zou moeten
leiden. Wij hebben er geen behoefte aan, een debat te voeren waarin inhoud
of opzet van het staatsbezoek van de Koningin bij voorbaat aan dat debat worden
onderworpen, en evenmin menen wij dat een dergelijke brief aanleiding zou
moeten zijn tot een politiek debat in dit huis over de gebeurtenissen destijds,
in de jaren veertig. Ik onderlijn wat door eerdere sprekers is gezegd. Dat
daarover een maatschappelijke discussie wordt gevoerd, is een goede zaak.
Ik hoop dat wij als politici uit de conclusies van de discussie lessen kunnen
trekken voor de toekomst, maar een politieke discussie hier moet toegespitst
zijn op beslissingen die wij gaan nemen en niet op beslissingen die wij in
1945 genomen hebben.
 
 Ik zou mij daarom kunnen voorstellen – ik geef dat mee voor het
stenogram – dat mijn fractie, waar mevrouw Sipkes vraagt aan het kabinet
hoe het aankijkt tegen de onafhankelijkheidsverklaring in het verleden, een
terughoudende beantwoording door het kabinet van die vraag zou begrijpen.
 
 
 
 
 
 De heer Heerma (CDA):
 
 Mijnheer de voorzitter! De CDA-fractie verzet zich niet tegen het verzoek
van GroenLinks om de regering om een nadere brief te vragen. Overigens verwacht
ik dat het antwoord in de brief van de regering gelijkluidend zal zijn aan
de uitlatingen van de minister-president eerder over deze zaak. Dat lijkt
ons ook gewenst. De CDA-fractie steunt op dit punt de opvatting van de minister-president.
Hij stelde dat het kabinet geen behoefte heeft aan een politiek debat. Dat
geldt ook voor ons en wel om meerdere redenen. Men kan de geschiedenis en
een politiek debat niet overdoen. De geschiedenis heeft haar loop gehad. Natuurlijk
kun je daar oordelen over uitspreken, maar ik denk dat de taak van de volksvertegenwoordiging
is, te oordelen over het heden en de toekomst. Ik heb uit de woorden van de
kamervoorzitter begrepen dat hij daar ook niet toe opgeroepen heeft, maar
dat hij sprak over een maatschappelijk debat. Ik wijs erop dat in mijn ogen
dat maatschappelijk debat naar de uitlatingen van minister Pronk amper meer
mogelijk is.
 
 Wat het staatsbezoek betreft, wil ik er formeel en materieel op wijzen
dat dat de verantwoordelijkheid van de regering is. Daar wil ik het bij laten.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Mijnheer de voorzitter! Het is gewoonte in dit huis om, als een lid van
de Kamer of een fractie om een brief vraagt, daar niet al te gemakkelijk van
te zeggen dat dat maar beter niet kan gebeuren. Maar als de bedoeling uiteindelijk
zal zijn – dat is niet onwaarschijnlijk – dat er naar aanleiding
van die brief een parlementair debat wordt gevoerd, dan is de SGP-fractie
daar geen voorstander van. Het publieke debat wordt heftig gevoerd, ook inhoudelijk.
Een parlementair debat is niet nodig, er is immers enkele decennia terug een
debat gevoerd. Alle betrokkenen in dat debat hebben toen naar eer en geweten
een oordeel geveld. De geschiedenis kun je niet herhalen, die heeft haar loop
gehad en is studie-object voor historici. Een volgende generatie politici
in het parlementaire debat moet op geen wijze aan de verleiding komen bloot
te staan om de geschiedenis met een andere bril te bezien, zodat de geschiedenis
als het ware anders zou zijn in de perceptie van mensen die in een bepaalde
traditie staan. De SGP-fractie zou daar geen voorstander van zijn.
 
 voorzitterDaar komt nog iets bij. De ervaring leert toch dat wat er over
het oorlogsverleden, met alles erop en eraan, in dit huis in bespreking komt,
heel gemakkelijk de emoties van de lijfelijk betrokkenen aanspreekt. Ik wil
erop wijzen dat dat een groot gevaar is. Degenen die toen uitgezonden werden,
gingen toch rechtens. Incidenten die er mogelijk geweest zijn, zou ik niet
willen verdedigen, maar de grote lijn was toch dat zij in opdracht van onze
regering daar waren. Het was op zich een rechtmatige zaak. De gevoelens die
wij mogelijk weer wakker roepen door ons opnieuw ermee te bemoeien,
zouden door ons betreurd moeten worden, als dat inderdaad personen in hun
integriteit treft.
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ook onzerzijds bestaat er geen behoefte aan de
brief waar mevrouw Sipkes om heeft verzocht. Wij zullen ons uiteraard niet
verzetten tegen het schrijven van die brief. Mocht de regering een dergelijke
brief schrijven, waarin zij ongetwijfeld in wijsheid op de gestelde vraag
zal antwoorden, dan betekent dat voor ons niet dat wij die brief onmiddellijk
moeten bediscussiëren. Daarover zal een afzonderlijke beslissing genomen
moeten worden, waaraan, voor zover ik het nu kan bezien, onzerzijds geen behoefte
bestaat. De vraag hoe wij nu denken over de onafhankelijkheidsverklaring van
Indonesië heeft geen politieke relevantie op dit moment. Zodra dat het
geval is, kan een discussie opnieuw overwogen worden.
 
 Het bepalen van de datum van het staatsbezoek van Hare Majesteit de Koningin
aan Indonesië is de verantwoordelijkheid van de regering. Daarover is
overigens in dit huis gesproken bij de behandeling van de begroting van Algemene
Zaken voor 1995. Toen is door de minister-president gezegd dat de regering
op het standpunt stond dat niet op 17 augustus een officieel bezoek zou plaatsvinden
maar spoedig daarna. Daar is toen niet meer op gereageerd. In die zin is het
geen verrassing voor de Kamer als de regering zich nu op een soortgelijk standpunt
stelt. De regering is daarvoor verantwoordelijk. Hooguit zou de regering daarover
achteraf ter verantwoording geroepen kunnen worden. Daar zie ik geen aanleiding
toe.
 
 
 
 
 
 De heer Van Wingerden (AOV):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik heb sterk geageerd tegen het verlenen van een
visum aan Poncke Princen in het voor het kerstreces gehouden debat daarover,
omdat ik één van de 100.000 dienstplichtigen was die destijds
uitgezonden waren. Bij mij kwam toen weer van alles boven. Dat bleek bij vele
Indië-veteranen, die mij naar aanleiding van het debat gebeld hebben,
ook het geval te zijn. Bij de veteranen is er in het algemeen geen behoefte
aan een discussie, al zou men het wel op prijs stellen als er sprake was van
enige erkenning. Dit alles in aanmerking nemend, heeft het AOV geen behoefte
aan een politiek debat over dit onderwerp. Wij laten het aan de regering over
om op dit punt stelling te nemen.
 
 
 
 
 
 De heer Janmaat (CD):
 
 Mijnheer de voorzitter! De CD-fractie zal zich niet verzetten tegen de
brief die door GroenLinks is aangevraagd. Desalniettemin menen wij dat de
minister-president in het verleden al op de gestelde vragen heeft geantwoord.
De CD ontgaat de reden om deze zaak opnieuw naar voren te brengen. Welke partijpolitieke
belangen zijn daar nu mee gediend?
 
 Voor het reces heeft de Kamer het verlenen van een visum aan de heer Princen
behandeld. Het leek er toen al sterk op dat dit debat een vervolg zou krijgen.
Dat bezoek was een aanleiding om het Nederlands beleid dat is gevoerd in de
jaren vijftig wat ruimer in de belangstelling te brengen. Toch meent de CD
dat er voor een parlementaire behandeling volstrekt geen plaats is. Politici
die daarom vragen, maken een ernstige beoordelingsfout als het gaat om de
functie van ons parlement. Ons parlement oordeelt niet over daden van vorige
regeringen en van vorige fracties. Dat hoort niet aan het parlement. Bovendien
klonk er bij de politici die om een debat hebben gevraagd een ernstige afkeuring
door van het door Nederland gevoerde beleid. Het in het parlement scherp naar
voren brengen van die punten kan de kloof met de democratie vergroten. Ik
denk daarbij vooral aan de mensen die zich met lijf en leden hebben ingezet
voor het land op basis van in het parlement genomen democratische besluiten.
In dat opzicht vindt de CD het een buitengewoon ongelukkig besluit van de
fractie van GroenLinks om dit beleid opnieuw middels een brief naar voren
te brengen. Wij wachten de brief af en zien de antwoorden van de minister-president
met vertrouwen tegemoet.
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik rond af. Wij achten, ondanks alle kritiek op
het regeringsbeleid, de regering en het staatshoofd meer dan voldoende capabel
om in Indonesië de contacten te leggen en te onderhouden waarmee ons
land gebaat is.
 
 
 
 
 
 De heer Marijnissen (SP):
 
 Mijnheer de voorzitter! De SP-fractie ondersteunt het verzoek van de fractie
van GroenLinks om twee redenen van harte. De eerste reden is dat het bezoek
van het staatshoofd aan Indonesië ook een bijzonder actueel aspect heeft.
Indonesië houdt Oost-Timor bezet, zet een onafhankelijke vakbondsbestuurder
gevangen en schendt op grote schaal de mensenrechten. De SP-fractie is buitengewoon
benieuwd welke boodschap de regering het staatshoofd zal meegeven indien het
Indonesië bezoekt.
 
 Om te benadrukken hoe dubbel Nederland in dezen opereert, memoreer ik
dat de heer Tandjung, bevelhebber van het Indonesische leger, op dit moment
in Nederland is.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Wilt u wel bij het verzoek van mevrouw Sipkes blijven?
 
 
 
 
 
 De heer Marijnissen (SP):
 
 Ik wil alleen illustreren hoe belangrijk en actueel deze kwestie naar
ons idee is. Wanneer het de heer Tandjung wordt toegestaan, kennis te nemen
van de wijze waarop de luchtmobiele brigade in ons land opereert, maak ik
daar ernstig bezwaar tegen.
 
 De tweede reden waarom wij het verzoek van de fractie van GroenLinks ondersteunen
is dat de SP-fractie geen enkel bezwaar heeft tegen een eventueel Indonesië-debat
in 1995. De SP-fractie is namelijk van mening dat er langzamerhand een einde
moet komen aan de verwarring over de verantwoordelijkheid waarvan steeds sprake
is. Het gaat daarbij om de verantwoordelijkheid van enerzijds de overheid,
de regering en het parlement, c.q. de politieke partijen destijds en anderzijds
van de mensen die zijn uitgezonden. De SP-fractie vindt het hoognodig dat
er opheldering komt over dit vraagstuk.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Mijnheer de voorzitter! De brief waarom gevraagd wordt, kan op zichzelf
niet veel nieuws brengen. Hij kan uitsluitend dienen als kapstok voor een
politiek debat in dit huis. Een debat in dit huis over de kwaliteit van het
werk van de toenmalige regering lijkt ons niet zo waardevol. Het is ook weinig
elegant ten opzichte van de toenmalige regering en het toenmalige parlement.
Het risico van herschrijving van de geschiedenis dient zich aan en dat willen
wij graag vermijden.
 
 Het staatsbezoek is uitdrukkelijk een verantwoordelijkheid van de regering.
Wij achten haar daartoe capabel. Indien er redenen zijn, is
er de mogelijkheid om daarover achteraf met de verantwoordelijk minister te
debatteren. Dat geldt uiteraard ook voor de datum.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Sipkes (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Vanwege de grote aarzelingen die naar voren zijn gebracht,
maak ik nogmaals helder wat de inzet van de fractie van GroenLinks is. In
de richting van de heer Heerma merk ik op dat ook wij weten dat de geschiedenis
niet kan worden overgedaan en dat het moeilijk is, oordelen te vellen. Als
de heer Bolkestein zegt dat politici zich bezig hebben te houden met het heden
en met de toekomst en hij vervolgens aangeeft dat er geen redenen zijn van
buitenlandspolitieke aard, kan ik niet anders zeggen dan dat het nu vragen
om een brief – afhankelijk van de inhoud zullen wij het vervolg daarop
bezien – te maken heeft met het heden en de toekomst. Het verzoek heeft
niet te maken met buitenlandse, maar met binnenlandse politiek. Het debat
over Indonesië en voormalig Indië en over het gevoerde beleid komt
in de politiek telkenmale terug. In de Kamer hebben wij de afgelopen twee,
drie jaar bij herhaling gezegd dat wij op een uiterst zorgvuldige en terughoudende
manier – ik ben het op dat punt volledig met de heer Wallage eens –
daarmee moeten omgaan. Tijdens twee debatten hebben twee achtereenvolgende
ministers van Buitenlandse Zaken gezegd: wij moeten niet van incident naar
incident, maar wij moeten verder gaan. Dat was in het kader van de visumverlening
aan Poncke Princen. Er moet een zorgvuldig debat worden gevoerd met inachtneming
van alle gevoelens. Dat zijn wij – politici die zich bezighouden met
het heden en de toekomst – inderdaad verplicht.
 
 Voorzitter! Het staatsbezoek dat dit jaar zal plaatsvinden, maakt dat
debat des te dringender. Wij moeten de precieze inzet daarvan bezien. Ik ben
mij ervan bewust dat een staatsbezoek de verantwoordelijkheid van de regering
is. De Kamer overlegt niet over ieder staatsbezoek van de Koningin, maar wel
bijvoorbeeld over een staatsbezoek aan Japan. Dit is echter een ander staatsbezoek.
Het is, met alle respect, voorts niet te vergelijken met het feit dat Harer
Majesteits ambassadeur ook regelmatig de viering van de onafhankelijkheid
bijwoont.
 
 Voorzitter! Omdat wij zorgvuldig, terughoudend, maar ook gericht op de
toekomst met dit verleden willen omgaan, hoop ik dat de regering ons een brief
zal doen toekomen waarin zij uitvoerig op de door mij gestelde vragen zal
ingaan.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik stel voor, het stenogram van dit deel van de vergadering door te geleiden
naar de regering.
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Het woord is aan de heer Heerma.
 
 
 
 
 
 De heer Heerma (CDA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik wil graag over enkele punten nadere informatie
van de regering.
 
 In de eerste plaats betreft het een punt waarover de coalitiepartijen
het bij de totstandkoming van het regeerakkoord in de afgelopen zomer niet
eens konden worden, namelijk de sociale zekerheid. Minister Melkert heeft
in FNV-Magazine een aantal belangwekkende uitspraken gedaan over de toekomst
van het sociale stelsel; daarop spits ik mijn vragen toe. Aan de minister
werd voorgelegd dat de heer Bolkestein blijft pleiten voor een ministelsel
in de sociale zekerheid, waarbij de laatste ervan uitgaat dat een dergelijk
stelsel de uitkomst zal zijn van de hervorming van de sociale zekerheid waarop
de minister aan het studeren is. Deze geeft als reactie dat hiervan geen sprake
is en dat dit volstrekt niet aan de orde is. Hoe verhouden deze uitspraken
zich tot de afspraken in het regeerakkoord?
 
 De minister wijst er voorts op dat er nadere voorstellen zullen komen.
Wanneer zal dit het geval zijn?
 
 Tot slot zei de minister dat de uitkeringen weer gekoppeld kunnen worden
aan de loonontwikkeling, dat de overheidsfinanciën nu eindelijk op orde
zijn en dat het mogelijk moet zijn om in deze kabinetsperiode weer te koppelen.
Hoe verhouden deze uitspraken zich tot de afspraken in het regeerakkoord,
waarin sprake is van een halve koppeling?
 
 Voorzitter! Deze discussie, waarin door de VVD in verkiezingstijd in het
bijzonder werd gepleit voor een ministelsel, en waarin ook door andere partijen
visies over de duurzaamheid en haalbaarheid van de sociale zekerheid werden
gegeven, hoort in de Tweede Kamer thuis. Tegen die achtergrond ontvang ik
van de minister van Sociale Zaken graag een nadere brief over de punten die
ik heb genoemd.
 
 
 
 
 
 De heer Bolkestein (VVD):
 
 Mijnheer de voorzitter! Mijn fractie moet de heer Heerma hetzelfde antwoord
geven als zojuist aan mevrouw Sipkes: wij verzetten ons niet tegen zijn verzoek,
maar zitten niet op die brief te wachten. De reden is duidelijk: wat het regeerakkoord
hierover bevat, is volstrekt helder. In het regeerakkoord is een pakket aan
maatregelen vastgelegd, dat in totaal een bezuiniging van 18 mld. in 1998
moet opleveren. Verder is afgesproken dat er, ter gelegenheid van de begrotingsvoorbereiding
voor het jaar 1997, dus in mei of juni 1996, een ijkpunt komt om te bezien
of de maatregelen al genomen zijn of zullen worden genomen, en of deze de
te verwachten sommen aan ombuigingen zullen opleveren. Is dit niet het geval,
dan zal dan worden bekeken of er nadere maatregelen nodig zijn, waarbij niets
is uitgesloten. Dat is de defensieve kant van het ijkpunt volgend jaar mei/juni.
Daarnaast is er een offensieve kant. Die houdt in dat zal worden gekeken naar
de toekomst van onze sociale zekerheid na 1998 en in de volgende eeuw. De
vraag is daarbij: welk stelsel van sociale zekerheid heeft Nederland nodig
en kan het zich veroorloven na deze kabinetsperiode?
 
 Voorzitter! Ik breng dit naar voren, omdat wij zoals gezegd geen behoefte
hebben aan de brief waarnaar de heer Heerma vraagt. Het regeerakkoord spreekt
volstrekt heldere taal daarover. Wij houden ons daaraan. De discussie die
zal komen, in ieder geval over de toekomst, vindt over ruim een jaar plaats.
 
 Ten slotte nog het volgende, voorzitter. Blijkens een bekend avondblad
heeft de heer Heerma hierover gezegd dat ik gas terug zou hebben genomen.
Mijn vraag aan de heer Heerma is: over welk gas heeft hij het?
 
 
 
 
 
 De heer Heerma (CDA):
 
 Voorzitter! Ik handhaaf mijn verzoek aan de minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid. Welke lijn het is, maakt mij niet uit; laat ik het maar
de lijn-Bolkestein noemen. De heer Bolkestein heeft bij de
algemene beschouwingen een vijftal uitgangspunten geformuleerd over de herziening
van het stelsel van sociale zekerheid. Het viel mij toen op dat de minister-president
daarop niet of nauwelijks heeft geantwoord. Ik leidde daaruit af dat de prioriteitenstelling
van de heer Bolkestein van dien aard was dat hij tijdig de discussie wilde
beginnen. Ik wil hem daarbij helpen door middel van deze brief.
 
 Ik begrijp uit de uitspraken van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
dat het in deze kabinetsperiode eigenlijk niet nodig is, gezien het perspectief
dat er conjunctureel-economisch is. Ik wil weten of ik dat goed begrepen heb.
Wij willen dit als CDA-fractie nader beschouwen aan de hand van de brief waarom
ik heb gevraagd. Of dit offensief of defensief is, laat ik in het midden.
Ik wil de afspraken in het regeerakkoord serieus nemen. Ik heb dat ook te
doen vanuit de rol van oppositiepartij. De discussie over een en ander hoort
in het parlement thuis. Nogmaals, ik handhaaf mijn verzoek om een brief, voorzitter.
 
 Of het gas, diesel of olie is, het is energie erop gericht om problemen
in dit land op te lossen. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat de
heer Bolkestein verschillende snelheden in acht neemt.
 
 
 
 
 
 De heer Bolkestein (VVD):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik heb daarnet gesproken over het debat dat tussen
de coalitiepartners en wellicht ook in dit huis volgend jaar mei/juni gevoerd
zal worden over de toekomst op langere termijn van de sociale zekerheid. De
opmerkingen die ik heb gemaakt tijdens de algemene beschouwingen slaan op
die discussie. Dat komt dus bij uitvoering van het regeerakkoord volgend jaar
automatisch aan de orde. Verder is er niets aan de hand.
 
 Ik constateer dat er niet zozeer sprake is van gas alswel van hete lucht,
maar dan van de heer Heerma.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik stel voor, het stenogram van dit deel van de vergadering door te geleiden
naar de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Het woord is wederom aan de heer Heerma.
 
 
 
 
 
 De heer Heerma (CDA):
 
 Voorzitter! De verleiding is groot om nu over heteluchtballonnen te beginnen,
maar ik zal die verleiding weerstaan.
 
 Mijn tweede verzoek betreft ook een punt uit het regeerakkoord waarover
de coalitiepartijen in augustus jongstleden geen overeenstemming konden bereiken,
namelijk de Betuwelijn. In het regeerakkoord staat daarover onder meer: "Binnen
een halfjaar zal het kabinet aan het parlement duidelijkheid geven over de
vraag...". Het gaat mij over dat "binnen een halfjaar". Gisteren heeft de
commissie-Hermans de besluitvorming van het vorige kabinet en de toenmalige
coalitiepartijen inzake de Betuwelijn herbevestigd, heb ik begrepen. Tegen
deze achtergrond moet het het kabinet toch mogelijk zijn om snel en daadkrachtig
met een helder kabinetsstandpunt te komen, hetgeen in de zomer van 1994 niet
mogelijk was. Ik heb begrepen dat de minister van Verkeer en Waterstaat gisteren
de indruk heeft gewekt dat, zoals eerder door haar bij brief aan de Kamer
werd meegedeeld, dit in maart zal gebeuren, zij het na 8 maart. Wij zouden
met die gang van zaken moeite hebben. Het gaat toch om een zaak die een belangrijke
rol heeft gespeeld bij de vorige verkiezingen. Er is een tijdverlies opgetreden
van een halfjaar als gevolg van de studie. Als men het regeerakkoord serieus
neemt, geldt de termijn "binnen een halfjaar". Welnu, 22 augustus 1994 plus
zes maanden èn de inhoud van het rapport van commissie-Hermans leiden
ertoe dat men mag vermoeden dat het kabinet binnen enkele weken met een standpunt
zal kunnen komen. Ik wijs er nog eens op dat de minister-president dit, desgevraagd,
in het debat over de regeringsverklaring op 31 augustus en 1 september 1994
heeft bevestigd. Ik vraag het kabinet om de Kamer inzicht te verschaffen in
het tijdstip waarop het met zijn standpunt komt. Graag geef ik het signaal
dat dit wat ons betreft vóór 1 maart zou moeten gebeuren. Als
dat niet het geval zal zijn, hebben wij er behoefte aan om hierover aan de
hand van de brief met het kabinet van gedachten te wisselen.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik stel voor, het stenogram van dit deel van de vergadering door te geleiden
naar de regering.
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Het woord is aan mevrouw Vos.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Vos (GroenLinks):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ook het onderwerp waarover ik nu wil spreken,
heeft iets met gas te maken. Het gaat namelijk over de mestproblematiek. Op
3 november 1994 hebben de ministers van VROM en LNV met de Kamer over dit
vraagstuk gesproken, waarbij werd toegezegd dat in het voorjaar van 1995 een
notitie zou kunnen worden verwacht. Ook werd toegezegd dat, in afwachting
van deze notitie, stappen zouden worden gezet in verband met de afspraken,
gemaakt in het kader van de notitie Derde fase mestbeleid. Een van die afspraken
voorziet erin dat per 1 januari 1996 de gebruiksnormen voor mest worden aangescherpt.
Het kabinet gaf aan dat het, om dit op voldoende wijze te kunnen voorbereiden,
vóór 1 januari 1995 een brief aan de Kamer zou sturen waarin
het voorstellen zou doen. Welnu, die brief hebben wij niet ontvangen en ik
hecht eraan dat de Kamer nu met spoed wordt ingelicht over deze kwestie. Zoals
ook het kabinet zèlf heeft gezegd, is het nodig om op dit terrein met
spoed te handelen, wil men de genoemde aanscherping volgens afspraak ook werkelijk
gestalte geven. Ik verzoek de regering, de Kamer met betrekking tot deze kwestie
zo spoedig mogelijk, liefst de volgende week, een brief toe te zenden.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik stel voor, het stenogram van dit deel van de vergadering door te geleiden
naar de regering.
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Het woord is aan de heer Van de Camp.
 
 
 
 
 
 De heer Van de Camp (CDA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Afgelopen zaterdag heeft de minister van Justitie
in de Volkskrant een op z'n zachtst gezegd opmerkelijk interview gegeven over
het te voeren drugsbeleid, in het bijzonder over de aanvoer van verdovende
middelen naar coffeeshops. De minister slalomde vaardig langs de beladen termen
"legalisering" en "liberalisering", om vervolgens uit te komen bij de term
"reguleren". Als eenvoudig jurist vraag ik mij af, wat de
minister nu precies bij die term voor ogen staat.
 
 Uit het interview leid ik af dat de kabinetsnota over het drugsbeleid
inmiddels zo ver is gevorderd dat de minister deze fundamentele keuze nu al
openbaar wil maken. De nota kan blijkbaar spoedig aan de Kamer worden voorgelegd
en wij verzoeken de regering dan ook om dit te doen. Om er zeker van te zijn
dat de Kamer snel weet waar zij aan toe is, verzoek ik het kabinet om in een
brief het standpunt van de minister toe te lichten.
 
 In deze brief zouden naar ons oordeel de volgende vragen aan de orde moeten
komen. Worden de opvattingen van de minister onderschreven door de ministerraad,
in het bijzonder door de minister van VWS? Wat verstaat het kabinet onder
"reguleren"? En hoe verhoudt deze liberalisering zich tot de steeds breder
levende opvatting dat de overlast door de omvang van de handel in softdrugs
onaanvaardbaar is geworden? Ik denk hierbij met name aan het duidelijke advies
van de commissie-Blok, een commissie die samengesteld is uit leden van het
openbaar ministerie.
 
 Voorzitter! Vervolgens nog enkele vragen naar aanleiding van de uitgelekte,
sterk politiek getinte notitie van de Utrechtse hoofdcommissaris Wiarda. Wie
heeft opdracht gegeven tot het opstellen van deze notitie? Welke rol speelt
deze bij de voorbereiding van de nota van het kabinet? En is er in de notitie
van de heer Wiarda sprake van uitbreiding van de verstrekking van harddrugs?
 
 Tot slot zou de CDA-fractie in de brief opgenomen willen zien, op welke
wijze de minister overleg heeft gevoerd met haar Europese collega's. Is dit
overleg reeds afgerond? En hoe verhoudt de uitspraak van minister Sorgdrager
in de Volkskrant van afgelopen zaterdag zich tot de geruststellende woorden
tot de Franse minister Pasqua naar aanleiding van zijn oppositie tegen het
bestaande beleid?
 
 
 
 
 
 De heer De Graaf (D66):
 
 Voorzitter! Het is een ieder bekend dat de ministers van Justitie en van
Volksgezondheid bezig zijn met de voorbereiding van een drugsnota. In dat
kader zijn er in de afgelopen weken van verschillende kanten gedachten geopperd,
ook door mijn fractie, die betrokken kunnen worden bij de voorbereiding van
die nota. Ik meen dat de heer Van de Camp in de pers heeft aangegeven dat
hij het allemaal voorbarig vond en dat hij rustig op de nota wilde wachten.
Het verbaast mij dan ook hogelijk dat hij nu direct tekst en uitleg wil hebben,
als de minister in reactie op suggesties aangeeft dat het beleid inderdaad
inconsistenties bevat en dat de regering erover nadenkt, hoe die er uitgehaald
zouden kunnen worden. Het lijkt mij verstandig om de nota af te wachten die
over twee à drie maanden zal verschijnen. Het is beter om de regering
een paar weekjes extra te geven om een goed afgewogen verhaal op te stellen
dan de minister nu met spoed te ontbieden om haar te laten aangeven, wat zij
precies met bepaalde termen heeft bedoeld.
 
 Als ik de heer Van de Camp goed begrijp, zouden de ministers in hun brief
ook nog moeten ingaan op uitlatingen van een hoofdcommissaris. Ik heb er geen
behoefte aan, die woorden een extra dimensie te geven door de ministers te
verzoeken, precies uit te leggen wat hij daarmee bedoelt. Hoofdcommissarissen
zijn vrij om gedachten naar voren te brengen, maar wij oordelen op basis van
de voorstellen van de ministers.
 
 
 
 
 
 De heer Schutte (GPV):
 
 Mijnheer de voorzitter! Wij weten allen dat wij over enige tijd een nota
kunnen verwachten van beide bewindslieden die met het drugsbeleid te maken
heeft. De heer De Graaf spreekt van twee à drie maanden; ik weet het
niet, hij kan het weten. In normale gevallen zouden wij daar nog wel even
op kunnen wachten, maar de minister van Justitie, direct betrokken bij de
voorbereiding van deze nota, heeft er een aantal opmerkelijke uitspraken over
gedaan. Ik vind het dan ook terecht dat de heer Van de Camp vraagt om in het
licht van de te verwachten nota met name over die uitspraken duidelijkheid
te verschaffen.
 
 Voorzitter! Ik zou aan de vragen van de heer Van de Camp nog de vraag
willen toevoegen, waarom de minister het opportuun vond om op dit moment die
uitspraken te doen. Je bent immers niet verplicht om een inhoudelijk antwoord
te geven op vragen van journalisten. De minister had kunnen volstaan met een
verwijzing naar de komende nota, zoals verleden week bij de begrotingsbehandeling
in de Eerste Kamer, toen er ook vragen over die nota werden gesteld. Waarom
heeft zij dan de pers antwoorden gegeven die zij de Eerste Kamer onthouden
heeft? En hoe is dit te rijmen met de zorgvuldigheid die ook een minister
van Justitie in acht dient te nemen met het oog op de effecten in het buitenland?
Zij wil niet spreken van legalisering, omdat zij bang is dat haar woorden
dan in het buitenland verkeerd begrepen worden. Welnu, gelet op de reacties
tot nu toe denk ik dat zij toch het omgekeerde heeft bereikt van wat zij heeft
beoogd, want er is in het buitenland op z'n minst een indruk ontstaan die
wij niet graag gewekt zien.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksman (PvdA):
 
 Voorzitter! Ik heb niet zo'n behoefte aan een debat over een notitie die
er nog niet is. Het is dapper van de minister dat zij het heeft aangedurfd
om de discussie aan te zwengelen over het beleid ten aanzien van drugs in
coffeeshops en de aanvoer van softdrugs naar Nederland. Ik meen dat de heer
Stoffelen van de PvdA eerder heeft aangegeven dat het hypocriet is om de voordeur
van de coffeeshops open te houden en de achterdeur gesloten. De discussie
daarover moet ook gevoerd worden.
 
 Het is een beetje van de gekke dat de heer Van de Camp hier nu zoveel
vragen heeft gesteld. Hij kan hierover beter schriftelijke vragen aan de minister
stellen.
 
 De PvdA-fractie wil ook graag wachten op de behandeling in de Kamer van
de notitie van de minister.
 
 
 
 
 
 De heer Rouvoet (RPF):
 
 Voorzitter! Uit de uitlatingen van de minister van Justitie heb ik opgemaakt
dat wij het over één ding eens zijn, namelijk dat het gedoogbeleid
voor coffeeshops op zijn grens is gestuit. Wij verschillen evenwel in ernstige
mate over de consequenties daarvan en de volgende stappen die gezet moeten
worden.
 
 Ik steun het verzoek van collega Van de Camp graag voor een brief van
de minister waarin zij nader ingaat op haar uitlatingen.
 
 Collega De Graaf vraagt zich af of het niet beter is om te wachten op
de notitie van de minister, opdat wij een afgewogen oordeel krijgen. Ik had
ook graag dat de regering deze weg had gevolgd. Nu dit punt door de media
in discussie is gebracht, lijkt het mij goed dat de Kamer precies
weet waar zij over spreekt en dat zij haar zegje kan doen, vooruitlopend op
de desbetreffende notitie.
 
 Ik wil graag dat de minister in die brief ook ingaat op het reguleren
van de markt voor softdrugs via de coffeeshops. Daarbij kan zij aangeven welke
mogelijkheden zij ziet om de harddrugs dan geheel buiten beschouwing te laten.
Ik verwijs naar de opmerkingen hierover van de Belgische minister. Hij voorziet
namelijk ook ernstige problemen in dit opzicht.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik stel voor, het stenogram van dit deel van de vergadering door te geleiden
naar de minister van Justitie.
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Het woord is aan de heer Verhagen.
 
 
 
 
 
 De heer Verhagen (CDA):
 
 Voorzitter! In december van het afgelopen jaar is er een wetgevingsoverleg
geweest over het wetsvoorstel Wijziging van de Auteurswet 1912 en de Wet op
de naburige rechten (23247). In dat overleg is door de bewindslieden een notitie
toegezegd waarin nader wordt ingegaan op de vragen die in dat overleg gerezen
zijn. Deze notitie zou verschijnen voor de plenaire behandeling van het genoemde
wetsvoorstel. Volgende week is die plenaire behandeling voorzien. Ik verzoek
u dan ook om de bewindslieden te vragen om die notitie zo snel mogelijk naar
de Kamer te sturen, opdat wij een zinvol debat kunnen voeren.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik stel voor, het stenogram van dit deel van de vergadering door te geleiden
naar het kabinet.
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19941995-39-2698-2704.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl