Voortzetting van de behandeling van het Voorstel van wet van het lid M. Vos houdende tweede wijziging van het Voorstel van wet van het lid M. Vos tot wijziging van de Wet milieubeheer (duurzaam geproduceerd hout) (28631)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2004-2005, pag. 2809-2823

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

04-02-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

nr. 43, pagina 2809-2823

27-01-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 28631Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Debat over softwareoctrooienPagina 2823-2832
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Huisvestingswet (wijziging bepalingen met betrekking tot de huisvesting van verblijfsgerechtigden) (29566) en het wetsvoorstel Wijziging van de Wet personenvervoer 2000 in verband met een verbod op het ter beschikking stellen van vergunningbewijzen aan derden (28802)Pagina 2789-2789
Behandeling van de verslagen van de commissie voor de Verzoekschriften over een aantal in haar handen gestelde adressen (29816, nrs. 9 t/m 15)Pagina 2789-2789
Stemming over de gewijzigde motie-Gerkens c.s. over softwareoctrooien (21501-30, nr. 73)Pagina 2832-2832
Presentie en opening (donderdag 27 januari 2005)Pagina 2789-2789
Behandeling van het wetsvoorstel Toezicht accountantsorganisaties (29658)Pagina 2789-2808
Regeling van werkzaamheden (donderdag 27 januari 2005)Pagina 2808-2809
Voortzetting van de behandeling van het Voorstel van wet van het lid M. Vos houdende tweede wijziging van het Voorstel van wet van het lid M. Vos tot wijziging van de Wet milieubeheer (duurzaam geproduceerd hout) (28631)Pagina 2809-2823
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (donderdag 27 januari 2005)Pagina 2832-2833

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 87 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van:het Voorstel van wet van het lid M. Vos houdende tweede wijziging van het
Voorstel van wet van het lid M. Vos tot wijziging van de Wet milieubeheer
(duurzaam geproduceerd hout) (28631).(Zie vergadering van 27 januari 2005.)De voorzitter:Voordat wij de beraadslaging voortzetten, wijs ik de leden er nogmaals
op dat de classificatie van vertrouwelijkheid voor de notificatiedocumenten
die voor de Kamerleden ter inzage hebben gelegen, nog steeds van kracht is.
Het feit dat volgens mijn informatie een aantal documenten op andere wijze
vrij beschikbaar blijken te zijn, betekent niet dat aan deze documenten de
classificatie van vertrouwelijkheid is komen te vervallen. Dit betekent dat
de leden dus niet uit deze stukken mogen citeren. Indien er in mijn ogen sprake
is van schending van de vertrouwelijkheid, zie ik mij genoodzaakt om op basis
van artikel 38 van het Reglement van orde het Presidium hiervan op de hoogte
te stellen. Het Presidium kan de vermeende schending van vertrouwelijkheid
uiteindelijk aan de Kamer voorleggen.De heer Duyvendak (GroenLinks):Voorzitter. Uiteraard zal ik hier gevolg aan geven, maar wij vinden het
wel een uiterst onbevredigende gang van zaken. Wie zit hier nu achter? Stel
dat wij dit voor de toekomst willen veranderen. Moeten wij dan in debat met
de regering of met de Kamervoorzitter?De voorzitter:Het is met name de Europese Commissie die dit beter moet regelen. Wij
hebben heel duidelijke richtlijnen over vertrouwelijkheid. Alle stukken waarop
"vertrouwelijk" staat, dienen ook zo behandeld te worden. Ook al doen andere
landen iets anders, wij houden ons aan onze eigen regels.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Voorzitter. Ik stel het op prijs dat wij daar schriftelijk over geïnformeerd
worden. Wij moeten een afspraak maken over hoe wij hier verder mee gaan. Bij
de behandeling van het eerste initiatiefvoorstel hebben wij hier uitvoerig
over gesproken. Het blijkt van twee kanten onbevredigend te zijn dat bepaalde
zaken niet kunnen worden besproken.De heer De Krom (VVD):Voorzitter. Ik sluit mij daarbij aan. Ik voeg toe dat het hele stuk op
de website van de Commissie heeft gestaan, maar er inmiddels ook weer is afgehaald,
naar ik heb begrepen om technische redenen. Ik zal maar niet zeggen wat ik
daarvan denk. Het zou goed zijn als dit punt ook wordt opgehelderd
in de informatie waarom mevrouw Schreijer heeft gevraagd.De voorzitter:Ik ben gaarne bereid dit te doen, maar de regel in het Nederlandse parlement
is dat de afzender de vertrouwelijkheid bepaalt. Als die vertrouwelijkheid
door andere landen wordt geschonden, is dat jammer, maar daar gaan wij niet
over. Wij zullen die communicatie nog eens duidelijk maken.De algemene beraadslaging wordt hervat.Mevrouw Vos:Voorzitter. Ik dank de Kamerleden voor hun inbreng, voor de vele vragen
die zijn gesteld, voor de ondersteuning die ik van een aantal fracties heb
gekregen, en voor de kritische vragen die zijn gesteld, waarop ik uiteraard
zo goed mogelijk zal proberen in te gaan. Ook hebben de sprekers mij complimenten
gemaakt voor mijn vasthoudendheid en de lange adem die ik heb getoond door
dit wetsvoorstel, en daarmee de wereldwijde vernietiging van bossen, voortdurend
op de agenda te houden. Dit compliment wil ik graag doorgeven aan mijn medewerkster
van de GroenLinks-fractie, Saeda Moorman, die steeds opnieuw inbrengen heeft
geschreven en namens mij heeft gereageerd op inbrengen van de kant van de
Kamer. Zij heeft bijgedragen aan de reacties op de notificatie vanuit Brussel
en vanuit de WTO. Zonder haar hulp had ik hier niet gestaan. Hetzelfde geldt
voor Anneke Sewandono, die als juridisch adviseur vanuit het ministerie van
VROM heeft opgetreden, met name op het punt van internationaal-rechtelijke
vraagstukken, en al vele jaren op de achtergrond een adviesfunctie heeft vervuld
bij dit wetsvoorstel. Daarnaast noem ik Marjo Horvers, die mij wetstechnisch
heeft geadviseerd. Bij dezen wil ik hen heel hartelijk danken voor de inzet
en de inbreng, en voor de vasthoudendheid van hun kant.Dit wetsvoorstel is inderdaad een lang verhaal. Het zou aardig zijn om
na te gaan, of zich in de geschiedenis van het dit parlement eerder rond één
wetsvoorstel dit soort langdurige behandelingen hebben voorgedaan. Namens
de GroenLinks-fractie ben ik vanaf 1994 bezig met dit wetsvoorstel, maar ik
kan de Kamer verzekeren dat ik tot op de dag van vandaag overtuigd ben van
het belang ervan. Het is de moeite waard, omdat er een bittere noodzaak bestaat
om onder andere via wetgeving de kaalslag van bossen wereldwijd te stoppen.
Ik zal kort aangeven wat de indeling van mijn antwoord is, zodat we het debat
daarmee wat kunnen structureren. Ik begin met een aantal inleidende opmerkingen
over de situatie in de bossen, inclusief een aantal opmerkingen over de voorgeschiedenis
van dit wetsvoorstel. Als tweede onderdeel ga ik in op de meerwaarde van dit
wetsvoorstel. Als derde punt loop ik een aantal artikelen langs, waarover
kritische opmerkingen zijn gemaakt, die overigens deels samenlopen met bezwaren
vanuit de Europese Commissie. Allereerst betreft dat artikel 9.5, artikel
9.13 en artikel 9.4. Ten slotte zal ik nog enkele losse vragen beantwoorden.Ik begin met de noodzaak om verdergaande maatregelen te nemen om bossen
te beschermen. Inmiddels ben ik tien jaar bezig met dit wetsvoorstel, maar
in die tien jaar is in feite waar het gaat om het tempo van kaalslag van bossen
wereldwijd helaas niets veranderd. Jaarlijks gaat er 9 miljoen ha bos verloren,
met name in Indonesië, in het Congobekken en in het Amazonegebied. Het
gaat dan om een oppervlakte zo groot als drie keer Nederland. In december
2004 hadden we een bericht uit de Filippijnen dat de massale ontbossing daar
wordt beschouwd als dé hoofdoorzaak van de verwoestingen die zijn veroorzaakt
door vier recente stormen, waarbij 1300 mensen om het leven zijn gekomen.
In de Filippijnen is minder dan 6% over van de 21 miljoen ha bos die dit land
100 jaar geleden had.Een ander belangrijk punt is de grote bijdrage die de wereldwijde kaalslag
levert aan de klimaatsverandering. Wij weten elke dag sterker hoe ernstig
die verandering is, en hoe meer het erop gaat lijken dat het straks een onomkeerbaar
proces is. Een groot deel van de mondiale houtkap is niet duurzaam, en het
gaat zelfs in heel veel gevallen om illegale kap. Op de Nederlandse markt
is er veel hout uit Indonesië, en naar schatting is dat voor meer dan
70% afkomstig uit illegale kap. Het hout uit Brazilië is tussen de 20
en 80% afkomstig uit illegale kap. Het grote probleem van illegaal hout is
natuurlijk dat het voor een lage prijs verkocht kan worden, waardoor bedrijven
die wel op een nette manier willen handelen en wel duurzaam willen werken,
met oneerlijke concurrentie worden geconfronteerd. Legale houtkap is een absolute
minimumeis waaraan de markt in feite moet voldoen; illegale houtkap is gewoon
diefstal. Legaal is natuurlijk niet gelijk aan duurzaam. In veel landen staat
de bosbouwwetgeving nog onduurzame praktijken toe. Daarom is er bovenop het
voorkomen van illegale houtkap meer nodig, namelijk wat mijn fractie betreft,
wetgeving die een minimum vaststelt waaraan duurzaamheid zou moeten voldoen.De vraag van de Kamer was wat het wetsvoorstel bijdraagt aan de oplossing
van dit probleem. Vooral de fracties van de SP, ChristenUnie en GroenLinks
vroegen of het wetsvoorstel nog bijdraagt aan verbetering van de situatie
van de bossen, nu het nogal versoepeld is. Met die fracties betreur ik inderdaad
dat ik het rode label uit het wetsvoorstel heb moeten halen. Daarmee wordt
namelijk het verplichtende karakter van de wet aanmerkelijk minder en is de
informatieverstrekking aan de consument verminderd. De Kamer kent de voorgeschiedenis
van de wet. Op verzoek van de Eerste-Kamerfractie heb ik toegezegd dit rode
label uit het wetsvoorstel te halen. De Europese Commissie reageerde daarop
zeer verheugd. Vanuit het kabinet is destijds door toenmalig staatssecretaris
Ybema gezegd dat hij de kans groot achtte dat de Europese Commissie geen dringende
bezwaren tegen het wetsvoorstel zou hebben, als ik het rode label eruit haalde.
Dat is de achtergrond van deze stap geweest. Er is vanuit verschillende invalshoeken
gevraagd hoe effectief het wetsvoorstel dus nog is. Vooral de SP-fractie heeft
gevraagd wat het nog toevoegt aan alle vrijwillige initiatieven van de markt,
nu het rode label eruit is. Ook de heer De Krom vroeg zich dat af. Volgens
hem heeft het grootste aandeel duurzaam hout nu al het FSC-keurmerk. Waarom
zou dat aandeel door het wetsvoorstel groter worden? Ik wil de Kamer toch
een aantal belangrijke punten voorhouden waarop dit wetsvoorstel naar mijn
mening een belangrijk aandeel levert aan vermeerdering van het aandeel duurzaam hout op de Nederlandse markt.Het eerste punt is dat dit wetsvoorstel een wettelijk kader schept voor
de definitie van duurzaam geproduceerd hout en etikettering. Daarmee biedt
het duidelijkheid voor de consument. Labels kunnen dan namelijk worden getest
aan de hand van een soort lat in de wet die de duurzaamheiddefinitie bevat.Een ander belangrijk punt is dat misleidende keurmerken verboden zijn,
hetgeen in deze wet ook heel duidelijk wordt geregeld.Daarnaast kan de wet gezien worden als een instrument in de strijd tegen
illegaal hout. Houthandelaren dienen de herkomst van het hout te weten. Op
verzoek van de minister, wanneer er voldoende aanleiding toe is, moeten ze
dat kunnen aantonen.Bovendien is de wet ook voor de overheid van belang als basis voor flankerend
beleid. Bijvoorbeeld wanneer de overheid duurzaam hout wil inkopen, zal zij
een wettelijke basis daarvoor moeten hebben. Deze wet kan dat wettelijk kader
bieden. Wanneer de overheid de eis wil stellen dat er in al haar aanbestedingen
een minimumpercentage duurzaam hout verwerkt moet zijn, dan zal zij zich moeten
kunnen beroepen op een wet of een regel waarin vastgelegd is wat duurzaam
hout is. Deze wet biedt daarvoor een belangrijk kader.De heer De Krom heeft gezegd dat Nederland zo klein is dat wanneer het
zelf een extra maatregel op dit gebied neemt, dit niet meer dan een druppel
op een gloeiende plaat zou zijn en dat een dergelijke maatregel dus alleen
maar zin heeft als het in Europees verband geregeld wordt. Natuurlijk, het
is uiteindelijk ook het doel van GroenLinks om het in EU-verband te regelen,
en als het wereldwijd kan is dat nog beter. Dat is de weg die ook wij in willen.
Dat laat onverlet dat het belang van de Nederlandse bijdrage niet onderschat
mag worden. Nederland is een relatief grote houtimporteur.Ik heb een aantal cijfers gekregen van de organisatie Aid Environment.
De Europese Unie importeert 11 miljoen kubieke meter tropisch hout en dan
hebben wij het over rondhoutequivalenten. Nederland heeft daarin een aandeel
van 1,2 miljoen kubieke meter, dus ruim 10% van de Europese import, en is
daarmee de vijfde importeur in Europa. Per hoofd van de bevolking is Nederland
zelfs de derde in de wereld. Alleen in Thailand en Japan wordt er per bewoner
meer hout uit tropische gebieden geïmporteerd. Europa als geheel importeert
eenderde van het wereldwijde totaal aan tropisch hardhout. Als je dat omrekent
naar Nederland, komen wij uit op ruim 3%. Dat vind ik een behoorlijk aandeel.Daarnaast geldt dat Nederland een heel belangrijke handelspartner is van
een aantal landen, zoals Maleisië. Wanneer wij kijken hoe die handelsstromen
gaan, is het interessant dat 20% van het Maleisisch hout in de Europese Unie
terechtkomt en 80% in de omringende landen blijft. Maleisië haalt wel
80% van de inkomsten uit de export naar Europa, omdat Europa blijkbaar bereid
is om beter te betalen voor het hout dan andere landen. Dat laat zien dat
wat in Europa gebeurt, belangrijk is voor een land als Maleisië. Nederland
is een van de belangrijkste handelspartners van Maleisië, dus ik denk
dat wat wij in Nederland doen, absoluut effect heeft op wat er in Maleisië
gebeurt.Daarnaast geldt dat Nederland nogal wat handel drijft met landen die relatief
veel illegaal hout exporteren. Ik denk dan aan een land als Maleisië,
dat ik net al noemde. 60% van het hout uit Maleisië wordt illegaal geproduceerd.
Indonesië is een belangrijke handelspartner. 70% van het hout wordt daar
illegaal geproduceerd. Brazilië is een belangrijke handelspartner, waar
tussen 20 en 80% van het hout illegaal wordt geproduceerd. Kameroen en Gabon
zijn ook belangrijke handelspartners, ook voor illegaal hout. Wanneer Nederland
erin slaagt om de import van illegaal hout uit deze landen tegen te gaan,
denk ik dat daarmee een belangrijke bijdrage wordt geleverd. Ik ben van mening
dat de maatregelen die Nederland neemt, echt invloed zullen hebben op de productie
van duurzaam hout in die landen.Ik vind het ook van belang dat Nederland binnen de Europese Unie initiatiefnemer
is en laat zien dat het mogelijk is om als land een aantal maatregelen te
nemen waarmee die handel duurzaam wordt gemaakt en waarmee de consument op
een goede wijze wordt geïnformeerd over duurzaam hout. Dat zijn voor
mij een aantal belangrijke punten waardoor dit wetsvoorstel meerwaarde heeft.
Het is van belang dat Nederland zelf een aantal maatregelen neemt.Ik heb ook beloofd, iets te zeggen over de geschiedenis van dit wetsvoorstel.
Cruciaal voor deze behandeling is de motie-Rabbinge die indertijd in de Eerste
Kamer is aangenomen, waarmee zij mij de opdracht heeft gegeven om een aantal
wijzigingen in het wetsvoorstel aan te brengen. De Eerste Kamer heeft gezegd
dat zij zich kan vinden in een nieuw wetsvoorstel, als ik daaraan tegemoet
kom.Het belangrijkste bezwaar was tegen het rode label. Dat heb ik geschrapt
en dat is er nu uit. Daarnaast zegt de motie-Rabbinge dat het van belang wordt
geacht dat er een wettelijk ingekaderde vorm van zelfregulering komt en dat
deze maximale ondersteuning biedt. Dat is precies wat dit wetsvoorstel doet;
een wettelijk kader scheppen voor zelfregulering, in de zin van het voeren
van een etiket. De motie-Rabbinge zegt ook dat de mogelijkheden van etikettering
maximaal benut dienen te worden. Volgens mij is het van groot belang dat etiketten
betrouwbaar zijn. Daarvoor heb je een wettelijk kader nodig. Etikettering
kan daardoor een belangrijk en krachtig middel worden in het handelsverkeer
en in de voorlichting aan de consument.Mijn wetsvoorstel komt naar mijn mening op deze punten tegemoet aan de
motie die de heer Rabbinge had ingediend. Hij vroeg ook om een aantal andere
dingen die meer gericht waren op de regering, zoals een convenant tussen overheid
en bedrijfsleven. Dat zijn zaken die ik uiteraard niet met dit wetsvoorstel
kan regelen. Het is aan de regering om daaraan te werken. Voor een deel gebeurt
dat ook. Misschien kan staatssecretaris Van Geel daar straks nog het een en
ander over zeggen.De motie-Rabbinge vraagt de regering om flankerend beleid te ontwikkelen
en om import en handel in duurzaam hout extra te bevorderen. Mijn wetsvoorstel
biedt daarvoor een belangrijke basis.Vanuit de Kamer zijn kritische vragen gesteld en opmerkingen gemaakt over
een aantal artikelen in de wet. Het gaat over artikel 9.5, artikel 9.13 en
artikel 9.4. Die kritiek heeft ook te maken met de bezwaren die
door de Europese Commissie zijn geuit.Ik start met een kleine theoretische verhandeling over de werking van
het EG-recht. Ik wijs daarbij op de werking van de artikelen 28 en 30 van
het EG-verdrag. De Europese Commissie toetst als hoedster van het EU-verdrag
of nationale wetgeving en regelgeving in lijn zijn met dat verdrag. In het
wetsvoorstel gaat het vooral om de vraag of er sprake is van handelsbelemmeringen
of niet. De Europese Commissie toetst als volgt.De eerste vraag is of de maatregel potentieel handelsbelemmerend is. Artikel
28 spreekt van een verbod op nationale maatregelen die de invoer van producten
uit andere lidstaten daadwerkelijk of potentieel beperkt. Producten uit andere
lidstaten kunnen expliciet worden gediscrimineerd ten opzichte van binnenlandse
producten of een maatregel kan zodanige eisen stellen dat het eigen product
wordt bevoordeeld boven een buitenlands product. In het laatste geval wordt
impliciet een invoerbelemmering opgeworpen. De in het wetsvoorstel gestelde
maatregel is in principe handelsbelemmerend. Het voeren van een etiket geeft
immers bepaalde producten op de markt een voorsprong. Dat kan als handelsbelemmerend
worden gezien.De volgende vraag is of de maatregel kan worden gerechtvaardigd door een
door verdrag of Hof erkend belang. Artikel 30 stelt dat inbreuken op het vrije
verkeer van goederen kunnen worden gerechtvaardigd door een aantal zaken,
zoals zaken van algemeen belang: bescherming van de consument, het milieu
of biologische rijkdommen. Dat noemt men "the rule of reason". De toepasselijkheid
van de belangen moet gemotiveerd worden. De bewijslast ligt bij de nationale
wetgever. In dit geval ligt die bij mij.Als er sprake is van dusdanige belangen dat een maatregel gerechtvaardigd
is, is de volgende vraag of de maatregel voldoet aan de volgende voorwaarden.
De maatregel moet noodzakelijk zijn om het doel te bereiken van de wet en
de maatregel moet evenredig zijn. Dat laatste wordt ook proportionaliteit
genoemd. Als een lidstaat de keuze heeft om een maatregel die minder verstrekkend
is te nemen waarmee ook het doel kan worden bereikt, moet gekozen worden voor
de het vrije verkeer van goederen minst belemmerende maatregel. Door het Hof
is toegevoegd dat het product niet mag discrimineren naar herkomst. Dat is
het kader waarbinnen het wetsvoorstel beoordeeld moet worden. Ik zal daarover
straks enkele opmerkingen maken.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Mevrouw Vos gaat duidelijk in op de artikelen. In artikel 30 staat echter
ook dat de verboden of beperkingen geen middel tot willekeurige discriminatie
mogen zijn of een verkapte beperking van de handel tussen de lidstaten mogen
vormen.Mevrouw Vos:De maatregel mag niet discrimineren. Dat doet het wetsvoorstel ook niet,
omdat het geldt voor al het hout. Al het hout, waar ook ter wereld, moet aan
dezelfde eisen voldoen. Naar mijn idee discrimineert het wetsvoorstel dus
niet.Uw andere punt was dat het geen verkapte handelsmaatregel mag zijn?Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Ja, het belangrijkste punt waarom het steeds gaat!Mevrouw Vos:Bij de toelichting op de artikelen zal ik daar dieper op ingaan, maar
naar mijn mening gaat het hier om een vrijwillig keurmerk en wordt op geen
enkele wijze ook maar enig hout van de Nederlandse markt geweerd. Alle keurmerken
zijn toegestaan, het is puur een maatregel die een onderbouwing biedt voor
een vrijwillig te voeren keurmerk en daarnaast een maatregel die bedrijven
de verplichting oplegt om de herkomst van hout aan te geven om zo de illegale
handel te bestrijden.U zult allen de reactie van de Europese Commissie en die van de Raad van
State op artikel 9.5 hebben gelezen. Ik wijs erop dat die reactie van de Europese
Commissie is gericht op het voorstel dat er voor de nota van wijziging lag.
Ik kan niet anders dan tot de conclusie komen dat er bij de Commissie sprake
is van een misverstand. Zij is blijkbaar van mening dat de leden 1 en 2 een
verbod inhouden op het dragen van andere keurmerken dan het keurmerk wat in
dit wetsvoorstel wordt geregeld. Daarom is zij van mening dat die twee leden
in strijd zijn met het Europees Verdrag en derhalve zouden moeten worden geschrapt.
Zoals gezegd, is hier sprake van een misverstand, want uiteraard mag elk keurmerk
worden gevoerd, maar keurmerken mogen niet misleidend zijn. Dat wordt in de
wet geregeld. Dit misverstand heeft mij ertoe gebracht om een nota van wijziging
in te dienen waarna er volgens mij op dit punt geen enkel misverstand meer
kan ontstaan: alle keurmerken mogen worden gevoerd zolang ze maar niet misleidend
zijn. Overigens is het mij opgevallen dat ook bij de Raad van State datzelfde
misverstand leefde. Met die nota van wijziging heb ik volgens mij ook zijn
bezwaren weggenomen.Vervolgens vindt de Europese Commissie dat die onderdelen van de wet overbodig
zijn omdat dit al elders is geregeld. Echter, de Europese Commissie is er
toch vooral om ons te wijzen op mogelijke handelsbelemmeringen maar niet op
wellicht overbodige artikelen. Het lijkt mij dan ook aan de wetgever om uit
te maken of die artikelen er wel of niet in moeten komen.De voorzitter:Ik denk dat u, gelet op hetgeen ik voorafgaand aan dit debat stelde, niet
kunt zeggen "de Europese Commissie vindt", wel: ik ben van mening dat...Mevrouw Vos:Ik begrijp dat. Ik probeer zeker niet te citeren en het in mijn eigen
woorden te zeggen, maar ik zal daar in het vervolg meer op letten.De heer De Krom (VVD):Ik heb die nota van wijziging nog niet gezien. Is die al rondgedeeld?Mevrouw Vos:Die heeft stuk nr. 13 en die is al eerder verspreid.De heer De Krom (VVD):Dan kijk ik daar nog even goed naar.Een deel van de zaken die in dit artikel worden geregeld, zijn al in het
Burgerlijk Wetboek verankerd en in de reclamecode. Kunt u nog toelichten waarom
u ervoor heeft gekozen om in dit wetsvoorstel verdergaande bepalingen op te
nemen?Mevrouw Vos:Op zich hebt u daarin gelijk. Er zijn inderdaad al reclamecodes en ook
andere voorschriften die misleidende reclame of misleidende voorlichting aan
consumenten moeten voorkomen. Voor alle duidelijkheid leek
het mij goed om dat in deze wet nogmaals te benadrukken. Op zich zal dit misschien
niet veel toevoegen aan reeds bestaande regelgeving, maar het lijkt mij voor
alle helderheid wel wenselijk om nogmaals te benadrukken dat het voeren van
misleidende keurmerken niet is toegestaan. Daarom hechtte ik eraan dit ook
in dit wetsvoorstel op te nemen.Voorzitter. Ik wil kort ingaan op het amendement van mevrouw Schreijer
op stuk nr. 15. Naar mijn mening regelt dit materieel in feite hetzelfde als
wat nu in de tweede nota van wijziging in het eerste lid wordt geregeld. Mevrouw
Schreijer gebruikt de formulering "mogen niet", dat wil zeggen dat keurmerken
niet misleidend of onjuist mogen zijn. In het wetsvoorstel wordt de formulering
"het is verboden" gebruikt. Ik denk dat dit materieel hetzelfde is. Ik vind
de wet in de tekst duidelijk, maar ik heb geen enkel bezwaar tegen het amendement
van mevrouw Schreijer.Ik kom nu op artikel 9.13. Er is mij gevraagd hoe dit artikel dat is gericht
op de bestrijding van de import van illegaal hout, zich verhoudt tot het FLEGT-actieplan
van de Europese Unie. (FLEGT staat voor Forest Law Enforcement Governance
and Trade.) Ik ben van mening dat wij met dit wetsvoorstel een maatregel nemen
die invulling geeft aan dit EU-actieplan en het ook verder aanvult. Het FLEGT
roept lidstaten op om maatregelen te nemen. In het plan worden de volgende
doelen geformuleerd: de ecologische en sociale schade van ongereguleerde en
illegale boskap tegengaan, de inkomsten uit de houthandel voor vele arme producentenlanden
verhogen en voorkomen dat illegaal en daardoor goedkoper hout, duurzaam geproduceerd
hout uit de markt drukt. Vervolgens wordt in het actieplan opgemerkt dat deze
op bilaterale afspraken gebaseerde aanpak binnen de EU op het niveau van de
lidstaten wordt ondersteund door een aantal maatregelen op het gebied van
publieke aanbestedingen, het tegengaan van het witwassen van de winst uit
de illegale houthandel, de uitbreiding van het aantal boomsoorten dat onder
CITES valt en het weren van hout uit oorlogsgebieden. Kortom, FLEGT vraagt
in feite van de lidstaten dat zij zelf maatregelen nemen om dit actieplan
in te vullen. Ik ben van mening dat mijn wetsvoorstel een aantal doelen inhoudt die
in het actieplan zijn verwoord. Ik wijs met name op de vaststelling dat illegaal
hout in feite duurzaam geproduceerd hout van de markt verdringt. Daarnaast
ben ik van mening dat het voorstel dat ik in deze wet doe, namelijk om aan
producenten te vragen om de herkomst van hout aan te geven, een noodzakelijke
maatregel is om een aantal dingen die FLEGT vraagt te kunnen invullen. Hoe
kun je er bijvoorbeeld bij de publieke aanbesteding voor zorgen dat je geen
illegaal hout verwerkt als je niet op een of andere manier uit de administratie
van bedrijven kunt afleiden dat het hout afkomstig is uit een gebied waar
geen illegale kap plaatsvindt? Hoe kun je de import van hout uit oorlogsgebieden
tegengaan als je niet op basis van administraties van bedrijven kunt vaststellen
dat er geen sprake is van hout dat uit een dergelijk land afkomstig is?Kortom, wij ontkomen er volgens mij niet aan om in administraties vast
te leggen waar het hout vandaan komt, want anders kan niet worden vastgesteld
of het illegaal is of niet. Illegaal hout ziet er immers niet anders uit,
het ruikt ook niet anders. Het enige dat je kunt doen, is in de administraties
aangeven waar hout vandaan komt. Als de fracties van de VVD en het CDA van
mening zijn dat dit wel op een andere manier kan, nodig ik hen uit om toe
te lichten hoe naar hun mening de herkomst van illegaal hout kan worden opgespoord
zonder dat die herkomst administratief wordt vastgelegd. Mevrouw Schreijer
opperde dat dit mogelijk zou zijn met behulp van convenanten, maar ook convenanten
vragen om een bepaalde vorm van administratie, want bedrijven zullen ook dan
op de een of andere wijze moeten aantonen waar zij hun hout vandaan halen.
Overigens blijkt vaak dat convenanten meer administratieve lastendruk opleveren
dan bepaalde wet- en regelgeving.De heer De Krom (VVD):Dit is natuurlijk de crux van de hele zaak. Het gaat inderdaad om het
in kaart brengen van de hele keten. Dat ben ik met mevrouw Vos eens. Dit is
echter niet zo eenvoudig. Je kunt dit ook niet doen zonder de medewerking
van de producerende landen waar wij ons hout vandaan halen. Een complicerende
factor is bovendien dat er landen zijn waar illegaal hout door legale partijen
wordt gemengd met duurzaam geproduceerd hout. Zij noemde zelf al Maleisië.
Het is daarom volgens mij een illusie dat wij dat hier allemaal in kaart zouden
kunnen brengen, zonder de hele keten in dat soort landen hierbij te betrekken
en zonder hierover internationale afspraken te maken. Op zichzelf heeft u
gelijk dat wij er naar zouden moeten streven en dat het in EU- of WTO-verband
moet worden gedaan. Dat is namelijk de enige manier om het goed te doen. Wij
regelen het nu eenzijdig en dat betekent dat een accountant alles moet verifiëren
en de hele keten in kaart moet brengen. Als een houtproducerend land daaraan
niet meewerkt, is dat vrijwel onmogelijk.Mevrouw Vos:Blijkbaar verkeert u in de veronderstelling dat een accountantsverklaring
de enige manier is om de herkomst van hout vast te stellen. Dat staat echter
niet in het wetsvoorstel. Overigens bestaat dat misverstand ook bij de Europese
Commissie. In het wetsvoorstel staat hierover dat de autoriteit van het land
moet aangeven waar het hout vandaan komt. Daarvoor moet inderdaad een accountantsverklaring
worden afgegeven. Als dat niet mogelijk is, kan volgens het wetsvoorstel ook
worden volstaan met een verklaring van een instelling. Verder kan de minister
gegevens aanwijzen aan de hand waarvan mag worden bepaald of hout uit een
bepaald gebied afkomstig is en legaal geproduceerd is.Ik kan mij heel goed voorstellen dat er betrouwbare instellingen zijn
die kunnen aangeven uit welk gebied hout afkomstig is en of het legaal gekapt
is. Die instellingen moeten natuurlijk wel door de minister worden goedgekeurd.
Er zijn andere gegevens waarop men zich kan baseren, bijvoorbeeld de instellingen
die nu al wereldwijd hout certificeren. Deze instellingen moeten immers steeds
weer vaststellen of men over de benodigde vergunningen beschikt en of de manier
waarop het hout geproduceerd is, wel in de haak is.Het is dus helemaal niet zo dat de medewerking van de autoriteit van een
land en een accountantsverklaring altijd vereist zijn. Ik vind
het ook van groot belang om bedrijven te stimuleren om zich zelf te vergewissen
van de herkomst van een partij hout. Overigens vraagt de VVNH dat in haar
gedragscode ook van haar leden. Het is mijns inziens een belangrijke stap
dat Nederland en de NVVH gaan vragen dat elk bedrijf zich vergewist van de
herkomst van een partij hout.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Met de vertegenwoordigers van de houthandel wordt gesproken over de beoordelingsrichtlijn
en FLEGT, de invulling daarvan. Die gesprekken doorkruist u nu door de lat
met het FSC-criterium heel hoog te leggen. Blokkeren wij deze gesprekken over
een nieuwe vormgeving niet met dit wetsvoorstel?Mevrouw Vos:Ik zou deze vraag liever beantwoorden wanneer ik artikel 9.4 bespreek.
Ik kan u dan beter beantwoorden en ook mijn opmerkingen over illegaal hout
afmaken.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Mijn vraag heeft wel degelijk ook betrekking op artikel 9.13.Mevrouw Vos:Dat is volgens mij een misverstand. Blijkbaar denkt u dat het FSC het
enige certificaat is waarvoor ook gevraagd wordt naar de herkomst van het
hout. Dat is niet zo, want alle certificerende instellingen vragen de houtproducenten
natuurlijk aan te geven wat de herkomst van het hout is. Dat is immers de
basis van elk certificaat. De herkomst van het hout staat mijns inziens dan
ook los van het FSC-criterium.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Het FSC-criterium is op zijn beurt weer de basis van de beoordelingsrichtlijn.
Het een heeft dus duidelijk met het ander te maken.Mevrouw Vos:Natuurlijk is er een relatie. Het lijkt mij voor de discussie nu even
beter dat ik eerst een paar opmerkingen maak over artikel 9.13 en daarna naar
artikel 9.4 ga, waarin het heel expliciet gaat over het FSC-referentiekader
dat wij aanbrengen. Dan zal ik ook ingaan op de vragen die zijn gesteld, en
op het amendement op dat punt.Ik heb net al gezegd dat de VVNH-gedragscode wat mij betreft een heel
belangrijke stap is. In deze gedragscode vraagt men van de leden om transparant,
open en constructief te zijn over de herkomst van hout. Ik ben van mening
dat deze wet juist een ondersteuning is van deze gedragscode. In feite vraagt
de VVNH met de gedragscode de leden om een administratie die op orde is en
waaruit blijkt waar hout vandaag komt. Meer vraagt mijn wetsvoorstel ook niet.
Artikel 9.13 zorgt ervoor dat de free riders en de bedrijven die zich zelfs
niet houden aan de eis dat het hout legaal moet zijn, nu eens worden aangepakt.
Ook voor de leden van de VVNH moet het niet leuk zijn dat hun marktpositie
wordt verpest door beunhazen die denken illegaal hout op onze markt te kunnen
brengen. Dat geldt nog in sterkere mate voor de markt van duurzaam hout, dat
wat kostbaarder is dan hout dat niet duurzaam, maar wel legaal is geproduceerd.
Ik leef in de stellige overtuiging dat dit wetsvoorstel ook de eigen initiatieven
die in de sector zelf op dit punt worden genomen, ondersteunt.Al zei hij het wat theoretisch, toch ben ik blij dat de heer De Krom op
dit punt zegt dat GroenLinks gelijk heeft. Hij vraagt zich echter af of het
zin heeft om dat als land te regelen, terwijl dat internationaal moet gebeuren.
Ik heb net al aangegeven dat juist Nederland hier veel aan kan doen en daarmee
een maatregel uitvoert die ook binnen de EU uitgevoerd gaat worden. Nederland
is een relatief grote houtimporteur, juist uit landen waar behoorlijke hoeveelheden
illegaal hout worden geproduceerd.Ik begrijp dat de Europese Commissie meent dat er altijd een accountantsverklaring
verplicht is. Dat is dus niet zo. Er zijn verschillende opties om het gebied
van herkomst aan te tonen. Wanneer een autoriteit van een land geen accountantsverklaring
kan overleggen, zijn er ook allerlei andere mogelijkheden om dat te doen.
Ik denk dat ik dat bezwaar van de Europese Commissie op dat punt kan wegnemen.Ik heb voorts van de Europese Commissie begrepen dat zij het idee heeft
dat iedereen te allen tijden moet kunnen aantonen waar het hout vandaan komt.
Dat is niet het doel van het wetsvoorstel. Ik heb in de nota naar aanleiding
van het verslag al gemeld dat men alleen bij gerede vermoedens moet kunnen
aantonen waar het hout vandaan komt. Ook uit de Kamer kwamen op dit punt vragen.
Ik zal daarom een nota van wijziging indienen. Ik heb deze nota voor mij liggen,
maar hij is nog niet ingediend. In deze nota staat dat door de minister alleen
bij gerede vermoedens gegevens mogen worden opgevraagd over de herkomst van
hout. Dit wordt daarmee expliciet in de wet geregeld, zodat op dat punt geen
enkel misverstand bestaat. Ik streef daarmee ook naar een minimale belasting
voor het bedrijfsleven.De voorzitter:U zegt dat u een nota van wijziging hebt, maar dat die nog niet is ingediend.
Het is lastig dat de leden nog geen kennis hebben kunnen nemen van die nota
van wijziging. Wanneer dient u die nota in?Mevrouw Vos:Ik zal die nota van wijziging zo spoedig mogelijk indienen. Ik begrijp
inderdaad dat het lastig is voor de leden.De voorzitter:De leden willen die nota ook even bestuderen en kunnen daar dan eventueel
in tweede termijn op terugkomen.Mevrouw Vos:U hebt volstrekt gelijk. Ik doe mijn best om die nota van wijziging zo
snel mogelijk naar de Kamer te sturen.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Ook voor het vervolg van het debat zeg ik dat wij er tien jaar over hebben
gedaan. Wat mij betreft mogen wij er nog wel een paar weken over doen. Komen
er nog meer nota's van wijziging die wij niet hebben gehad? Wij bereiden ons
ook een beetje voor op een tweede termijn. Het is wel van belang om dat even
te weten. Je kunt dan rustig nadenken over de woorden van mevrouw Vos en hoe
wij met het vervolg verder gaan.Mevrouw Vos:Er komt één nota van wijziging waarin twee onderwerpen worden
behandeld. Ik zal zo meteen ingaan op de verdere inhoud van deze nota.Informatie over de herkomst betreft alleen de plek waar het hout vandaan
komt. Het is dus geen informatie over de wijze waarop het hout is geproduceerd
en over de vraag of het duurzaam is geproduceerd. Het gaat alleen maar over
de plaats, het gebied, waar het hout vandaan komt. Op basis
daarvan kan worden vastgesteld of er sprake is van legale of illegale kap.Er is een langlopende discussie rond dit wetsvoorstel over de vraag of
het Europese Hof bescherming van het milieu in derde landen als reden van
algemeen belang erkent en daarmee als een legitieme reden om een inbreuk te
maken op het vrije verkeer van goederen. Mijn stellige opvatting is dat hier
wel degelijk sprake is van bescherming van milieu in derde landen dat direct
invloed heeft op het milieu in Nederland en in Europa. De wereldwijde kaalkap
van bossen heeft een grote invloed op de opwarming van de aarde. Dat heeft
ook voor Nederland grote betekenis. Wat er in de derde landen gebeurt, is
direct voor Nederland en de EU van belang. Daarnaast heeft de achteruitgang
van de biodiversiteit wereldwijd ook voor mensen en milieu in Nederland betekenis.
De wereldwijde biologische diversiteit vormt een kraamkamer voor bijvoorbeeld
grondstoffen voor geneesmiddelen en gewassen die in Nederland worden geteeld.
Ook daarvoor is instandhouding van biodiversiteit van groot belang. Er is
dus sprake van een belang in derde landen dat direct invloed heeft op het
milieu en de mens in Nederland.De heer De Krom (VVD):Kunt u wat gedetailleerder ingaan op hetgeen de Raad van State erover
zegt en ook op wat er staat in de brief van de Europese Commissie waaruit
niet mag worden geciteerd? Het staat in de Engelse versie op blz. 3 onderaan.
Ik neem aan dat ik dat wel mag zeggen.De voorzitter:U mag zeggen dat u er kennis van hebt genomen, maar niet dat u het hebt
gelezen.Mevrouw Vos:Er wordt een aantal arresten genoemd. Ik mag niet citeren. Er wordt door
de Europese Commissie gesproken over een zaak waaruit zou blijken dat merktekens
in feite altijd tot voordelen voor landen of handelspartners leiden en daarmee
tot belemmering van de vrije handel. Een merkteken heeft invloed op het vrije
verkeer van goederen. Het is ook uiteindelijk de bedoeling dat consumenten
bepaalde goederen aantrekkelijker vinden dan andere. De vraag is of de handelsbelemmering
gerechtvaardigd is of niet. Eén arrest dat wordt genoemd door de Commissie
gaat daar eigenlijk niet op in. De cruciale vraag is of het gerechtvaardigd
is dat het merkteken voor duurzaam hout wordt gehanteerd. Er is naar mijn
mening alle reden om te stellen dat dit een gerechtvaardige reden is om zo'n
merkteken te voeren.De heer De Krom (VVD):Ik ben dat niet met u eens. Ik vind dit overigens vreselijk onhandig debatteren.Mevrouw Vos:Ik ook. Ik had het ook liever anders gezien.De heer De Krom (VVD):Het is een drama. Ik lees toch echt wat anders in dat commentaar dat de
Commissie geeft bij die twee arresten. U zegt dat de Commissie er niet op
ingaat, maar dat doet zij wel degelijk. Zij trekt hier wel degelijk een conclusie
uit. De Commissie haalt bovendien niet één uitspraak aan, maar
verschillende uitspraken en zij zegt daar wel degelijk wat over.De voorzitter:Het komt erop neer dat mevrouw Vos een andere mening is toegedaan dan
de Commissie.Mevrouw Vos:Ik heb twee arresten genoemd. Het is heel moeilijk om hierover te debatteren.
De Commissie haalt een arrest over sneeuwhoenders aan. Dat arrest heeft eigenlijk
te maken met de mening van de Commissie dat niet zo maar ter bescherming van
het milieu in het eigen land, zaken in een ander land geregeld mogen worden.
Ik meen echter dat in dit geval dat wat in derde landen gebeurt, ook van invloed
is op het Nederlandse milieu en klimaat. Ik heb dus een andere opvatting dan
die welke de Europese Commissie in haar bezwaar verwoordt.Over het andere arrest zeg ik zo nog wat. Dat gaat wel net langs de kern
van de zaak heen, omdat daarin alleen maar iets staat in de trant van dat
merktekens handelsbelemmerend zijn. Ik meen dat die een bepaalde invloed op
het vrije verkeer van goederen. Dat is ook precies de bedoeling. De cruciale
vraag is evenwel of dit te rechtvaardigen is. Zoals ik net heb uitgelegd,
is het voor de bescherming van mens en milieu cruciaal dat dit gebeurt. Dit
is mijns inziens ook de minst proportionele maatregel. Op die punten deel
ik de opvatting van de Commissie niet helemaal. De arresten die de commissie
noemt, vind ik ook niet precies van toepassing op de onderhavige wetgeving.De heer De Krom (VVD):Ik lees de conclusie echter duidelijk anders. Immers, de conclusie uit
de desbetreffende arresten is: als een lidstaat wetgeving aanneemt die invloed
heeft op onder andere milieubescherming in andere EU-lidstaten en in landen
daarbuiten, is dat geen zaak die het desbetreffende lidstaat in haar eentje
kan doen.Mevrouw Vos:Er is één arrest dat in die zin gelezen kan worden. Mijn
stelling is nog steeds dat het kappen van bossen in andere landen invloed
heeft op het klimaat en de biodiversiteit in Nederland. Een uitspraak van
het Europese Hof hierover zou zeer interessant kunnen zijn. Op dit punt verschillen
de Europese Commissie en ik inderdaad van mening. Ik ben dus van mening dat
de bescherming van het milieu in derde landen regelrecht invloed heeft op
de situatie in Nederland. Op grond hiervan zou dat gerechtvaardigd moeten
zijn.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Dit is heel belangrijk. U legt ons uit dat de Europese Commissie het niet
goed ziet. Kunt u dat nog eens navragen en de reactie daarop aan ons als openbaar
stuk doen toekomen? Het is dan duidelijk op welke manier wij daarover discussiëren.Mevrouw Vos:Uw verzoek aan mij is eigenlijk om ervoor te zorgen dat het commentaar
van de Europese Commissie openbaar wordt, zodat wij daar een openbaar debat
over kunnen voeren.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Wij hebben ook daarnaar geïnformeerd. Hebt u die bevoegdheid? Het
gaat om uw initiatiefwetsvoorstel. U interpreteert het anders dan de Commissie.
Ons standpunt in dezen is exact hetzelfde als dat van de VVD-fractie. Hierover
wil ik graag wat meer duidelijkheid hebben.Mevrouw Vos:Dat snap ik. Die duidelijkheid zou ik u heel graag willen verschaffen,
maar daartoe ben ik niet bevoegd. De voorzitter heeft dat zojuist
ook duidelijk gemaakt. De Europese Commissie heeft ons deze informatie gegeven
met het verzoek om daarmee vertrouwelijk om te gaan. Ik mag dat niet schenden.
Zelf vind ik dit ook hoogst ongelukkig voor dit debat. De verstrekte informatie
kan ik dus niet doorspelen. Wel kan ik verwijzen naar eerdere correspondentie
met de Europese Commissie over dit onderwerp. In het verleden waren die regels
blijkbaar niet zo strikt. Toen hebben wij wel stukken van de Europese Commissie
kunnen overleggen met eigenlijk precies dezelfde discussie.De voorzitter:U formuleert het volkomen juist. U hebt het verzoek gedaan, maar op dit
moment is de informatie nog vertrouwelijk. U herhaalt uw verzoek om de informatie
alsnog openbaar te maken. Wellicht kan de adviseur van de Kamer, in dit geval
de staatssecretaris van VROM, hierover straks nog een opmerking maken. Iedereen
zal erbij gebaat zijn, als de stukken toch openbaar worden. Het debat wordt
nu namelijk heel lastig.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Ik zal duidelijk zijn: ik zal geen gebruik maken van een tweede termijn.
Ik wil graag dat mevrouw Vos probeert dat de Europese Commissie vóór
de tweede termijn uitsluitsel geeft.De voorzitter:Ik wil zo meteen een voorstel doen voor de tweede termijn, omdat wij nog
wat informatie van mevrouw Vos krijgen. Ik vind wel dat wij het wetsvoorstel
in zijn totaliteit en zorgvuldig moeten bespreken. Het kan best zijn dat ik
voorstel om de tweede termijn op een later tijdstip dan vandaag te laten plaatsvinden.Mevrouw Vos:Dat kan ik goed begrijpen. Het gaat om twee arresten. Volgens mij kunnen
wij wel spreken over onze interpretatie van die arresten, los van wat het
Europees Hof erover heeft gezegd. Laat ik daartoe een poging wagen. Er is
een arrest met zaaknummer C-169/89, jurisprudentie uit 1990 inzake de strafzaak
tegen Gourmetterie Van den Burg wegens de aldaar verhandelde sneeuwhoen. Nederland
vond dat deze bedreigde diersoort niet in Nederland mocht worden verhandeld.
Het Hof was kennelijk van mening dat Nederland zich via een dergelijk handelsverbod
niet mocht bemoeien met de soortenbescherming in een ander land. Ik stel tegenover
de mening van het Hof dat mijn wetsvoorstel ook op het grondgebied van andere
landen in de hele wereld zaken regelt die van directe invloed zijn op het
Nederlandse milieu. Het klimaat wordt er namelijk door verstoord. De wereldwijde
erosie van biodiversiteit is van rechtstreekse invloed op de Nederlandse akker-
en tuinbouw en de beschikbaarheid van medicijnen in Nederland. Op dit punt
verschil ik dus van mening met het Europees Hof. Ik vind het interessant om
na te gaan of een dergelijk voorstel binnen het Europees Verdrag mogelijk
is.Men noemt ten tweede het arrest in een zaak tegen de Bondsrepubliek Duitsland
met nummer C-325/00, jurisprudentie 2002. Volgens mij is dit arrest niet van
toepassing op deze wet of op zijn hoogst zijdelings. Het gaat namelijk alleen
maar om het feit dat het dragen van een merkteken handelsbelemmerend werkt.
Inderdaad, dat is zo. Er zijn alleen gerechtvaardigde uitzonderingen. Dat
is de crux. In dit arrest gaat het puur en alleen om handelsbelemmeringen,
terwijl het gaat om de vraag of dit een gerechtvaardigde handelsbelemmering
is. Naar mijn idee is dit arrest dus niet helemaal van toepassing op het wetsvoorstel
dat wij vandaag bespreken. Misschien is het goed om toe te voegen dat er ook
sprake is van een economisch delict. Mevrouw Schreijer had daar vragen over.
In dit wetsvoorstel is inderdaad een sanctie opgenomen voor wie op verzoek
van de minister en bij een gerede verdenking de herkomst van hout niet kan
aantonen. Het is vrij logisch dat je daar een sanctie op zet. In het kader
van de Wet milieubeheer vallen die sancties altijd onder de Wet op de economische
delicten. Zij vallen overigens niet in de hoogste categorie, want het gaat
om het niet nakomen van een informatieverplichting. Binnen de Nederlandse
wetgeving is het dus volstrekt logisch om de sanctie te laten vallen onder
de Wet op de economische delicten.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Dit heeft met het beginsel van strafrecht te maken, met de bewijslast.
Daar hebben wij gisteren uitvoerig over gesproken. Nederland moet dus aantonen
dat het niet zo is of andersom. Daar heeft het mee te maken.Mevrouw Vos:Het heeft er inderdaad mee te maken dat je in geval van een gerede verdenking
op verzoek moet kunnen aantonen waar je hout vandaan komt. Dat is het enige
wat je moet kunnen aantonen. In die zin legt deze wet een last op aan bedrijven.
Dat is duidelijk. De wet zegt voorts dat er een sanctie volgt als je dat niet
kunt. Die sanctie valt onder de Wet op de economische delicten.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Dat is juist het punt. Het is moeilijk om die bewijzen aan te leveren.
Jij moet bewijzen dat iets bijvoorbeeld geen houten plank is. Het is niet
aan de rechtbank om dat te doen. Ga maar eens bewijzen wat er precies in zit.
Dat je strafbaar kunt worden gesteld, heeft wel met de Wet op de economische
delicten te maken.Mevrouw Vos:Er staat een economische sanctie op, zij het absoluut niet van de hoogste
categorie. Dat is natuurlijk het logische gevolg van het feit dat je het opneemt
in een wet. Ook de Vereniging Van Nederlandse Houtondernemingen zegt tegen
haar leden dat zij de herkomst van hout moeten kunnen aantonen. Leden moeten
daaraan voldoen. Als dat niet het geval is, zegt de VVNH dat zij hen als lid
royeert. Wij hebben allemaal die motie van het lid Huizinga-Heringa ondersteund.
Als wij de import van illegaal hout willen tegengaan, is het gewoonweg noodzakelijk
dat bedrijven kunnen aantonen uit welk gebied dat komt. Ik zie geen enkele
andere maatregel waarmee dat mogelijk is en die minder belastend is. Als Mevrouw
Schreijer zegt dat zij dat niet wil, is de vraag wat haar wens is.De heer De Krom (VVD):Is mevrouw Vos er een voorstander van dat iedereen die handelt in aandelen
moet kunnen bewijzen dat hij geen voorkennis had?Mevrouw Vos:Dat lijkt mij een voorbeeld dat niet direct van toepassing is. Wanneer
Nederland weet dat 70% van zijn hout uit Indonesië illegaal is, dat hetzelfde
geldt voor 60% van het hout dat vanuit Maleisië naar Nederland wordt
geïmporteerd en dat dit ook geldt voor 20 tot 80% van het hout dat uit
Brazilië komt, is naar mijn idee sprake van een compleet andere situatie.
Ik ben niet van mening dat de helft van het aantal personen dat in Nederland
handelt dat met voorkennis doet. Ik herhaal dat dit een volstrekt andere situatie
is. In het geval dat je met een dergelijke situatie te maken hebt, is het
niet meer dan normaal om dat te doen. Ik daag de heer De Krom echt uit aan
te geven wat de stem van de fractie van de VVD voor de motie-Huizinga-Heringa
waard is als zij zelfs niet bereid is deze kleine administratieve last aan
het bedrijfsleven op te leggen.De heer De Krom (VVD):Het gaat niet om een kleine administratieve last, maar om het beginsel
zoals dat in het strafrecht is vastgelegd, dat je niet schuldig bent totdat
het tegendeel is bewezen. Daarom trek ik ook de vergelijking met de aandelenhandel
waarvan wij in Nederland een aantal zaken hebben gekend. Iemand wordt vrijgesproken
op het moment dat niet is te bewijzen dat hij over die voorkennis beschikte.
Naar mijn oordeel gaat die vergelijking volledig op. Mevrouw Vos plaatst namelijk
iedereen in het beklaagdenbankje, tenzij hij zichzelf kan vrijpleiten.Mevrouw Vos:Dit is absoluut een misverstand.De heer De Krom (VVD):Nee, naar mijn idee is dit geen misverstand.Mevrouw Vos:Nee, ik heb natuurlijk niet gezegd dat iemand die niet kan aantonen waar
zijn hout vandaan komt met illegaal hout handelt. Overigens zou er dan ook
sprake kunnen zijn van een aanmerkelijk zwaardere sanctie in vergelijking
met die welke wij in dit wetsvoorstel aangeven. In dit geval is alleen het
niet kunnen verschaffen van informatie aan de orde. Daarvoor dient een sanctie
te worden opgelegd die absoluut niet in de hoogste categorie van de Wet op
de economische delicten valt. Ik ben het dus met de heer De Krom eens dat
het niet juist is dat iedereen die niet kan aantonen waar het hout vandaan
komt van het importeren van een illegaal product wordt verdacht. Het is echter
wel juist dat voor elke toezichthouder in Nederland geldt dat hij informatie
mag vragen aan bedrijven en aan mensen om zijn werk te kunnen doen. Ik noem
de Belastingdienst als voorbeeld. Als die toezichthouders dat niet meer mogen,
is het voor hen niet meer mogelijk hun werk te doen. Daarop staan bovendien
bepaalde sancties. Ik zeg dus absoluut niet dat iemand per definitie fout
is. Ik zeg echter wel dat dit de basis is om iets te kunnen doen tegen de
handel in illegaal hout.De heer De Krom (VVD):Maar mensen belanden wel automatisch in het verdachtenbankje als zij bijvoorbeeld
niet kunnen aantonen waar dat hout vandaan komt. Dat is het beginsel waarover
ik spreek.Mevrouw Vos:Ik ben die mening ook niet toegedaan. Ik zeg niet dat mensen in een verdachtenbankje
belanden. Wel merk ik op dat deze maatregel is bedoeld als prikkel voor bedrijven
om hun uiterste best te doen met als doel de herkomst van het hout aan te
tonen.Ik zeg dus absoluut niet dat bedrijven per definitie fout zijn als zij
dat niet kunnen. Wel merk ik op dat zij die herkomst dan blijkbaar niet kunnen
aantonen. Voor het werk van iedere toezichthouder is het gewoonweg nodig dat
mensen informatie kunnen overleggen. Het maakt daarbij niet uit of het de
Belastingdienst, de NMa of wie dan ook is. Dat wil absoluut niet zeggen dat
personen die dat niet kunnen per definitie fout zijn. Zij hebben echter wel
die plicht en moeten daaraan dus voldoen.Met de Europese Commissie vindt een discussie plaats over het evenredigheidsbeginsel.
Die discussie is overigens eerder gevoerd. Ik ben van mening dat dit voorstel
wel degelijk voldoet aan de eis van evenredigheid, omdat ik geen andere, minder
belastende mogelijkheid zie om de import van illegaal hout tegen te gaan.Zojuist heb ik naar ik meen al gemeld dat ik ook op dit punt een nota
van wijziging wil indienen waarin ik uitdrukkelijk aangeef dat de minister
alleen bij gerede vermoedens informatie over de herkomst aan bedrijven mag
vragen. Dat is naar mijn mening dus de minst belastende maatregel die wij
op dat punt zouden kunnen nemen. Ik herhaal dat ik van mening ben dat er geen
andere methode is om op dit terrein enige vooruitgang te boeken. Daarnaast
ben ik van mening dat het voeren van een merkteken in dit verband geen commercieel
voordeel kan opleveren. Ik begrijp dat de Europese Commissie het idee heeft
dat een minister een bedrijf dat een merkteken heeft minder snel zal vragen
aan te tonen waar het hout vandaan komt. Ik ben van mening dat dit niet als
een commercieel voordeel kan worden gezien, omdat juist alle bedrijven die
netjes werken en een certificaat dragen per definitie in hun administratie
hebben staan waar het hout vandaan komt. Anders krijgen zij het certificaat
nooit. Dat is het minste wat zij zouden moeten doen. Zij hebben wel allerlei
kosten gemaakt, om aan de vereisten te kunnen voldoen. Ik zie dat dus niet
als een commercieel voordeel en ik kan de inbreng van de Europese Commissie
op dit punt dan ook niet geheel volgen.Je kunt het vragen naar de herkomst van het hout ook niet zien als een
verkapt middel om ieder bedrijf naar een certificaat te duwen, omdat er natuurlijk
nog een enorm gat zit tussen het voeren van een certificaat en het importeren
van legaal hout. Als een bedrijf een certificaat wil, moet het aan duurzaamheidseisen
voldoen. Dat is heel wat meer dan alleen de eis te laten zien waar het hout
vandaan komt. Daar zit een groot gebied tussen.Ik ben het oneens met mevrouw Schreijer-Pierik, waar zij in haar amendement
stelt dat de plicht tot het vermelden van de herkomst moet worden beperkt
tot de bedrijven die al een certificaat dragen. Het zou daardoor een volstrekt
overbodig amendement worden, want alle bedrijven die het certificaat dragen
kunnen de herkomst van hun hout aantonen. Dat is de basis van elk certificeringsysteem.
Zoals ik al eerder heb gezegd, zijn het juist de bedrijven die daaraan niet
meedoen, waar beunhazen werken, die voor iedereen de Nederlandse en de Europese
markt verpesten en die zorgen dat de import van illegaal hout door kan gaan.
Wij moeten juist die free riders aanpakken. Het is dus van groot belang dat
bedrijven de herkomst van hun hout aantonen. Voor het Nederlandse bedrijfsleven
dat van goede wil is, kan dat een grote steun in de rug zijn, evenals voor
de gedragscode van de VVNH. Kortom, met dit amendement wordt de kracht van het punt weggenomen en doen wij niets extra's om de import van
illegaal hout tegen te gaan. Dat zou voor mij een groot probleem zijn.Overigens wijs ik er ten slotte nog op dat de COP7-landen in het kader
van het Biodiversiteitsverdrag in Kuala Lumpur hebben afgesproken maatregelen
te nemen om illegaal hout te weren. Ik heb al eerder gemeld dat landen die
maatregelen zelf moeten nemen, ook in het kader van het Europese actieplan.
Dit lijkt mij dus een prima maatregel.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Wij vervallen in herhaling. Het voorstel betekent niet dat de anderen
niet een certificeringsysteem mogen voeren, maar dat wij hen zouden verplichten
de maatlat even hoog te leggen als de FSC. Dat is iets anders.Mevrouw Vos:In dit geval heeft het niets met de FSC te maken. Artikel 9.13 vraagt
alleen aan bedrijven aan te tonen waar het hout vandaan komt, wanneer er gerede
vermoedens zijn en de minister erom vraagt. Dat zegt er niets over of het
hout duurzaam is, of het aan de FSC-eisen voldoet of aan de eisen van een
ander certificaat. Dat vraagt dit artikel niet. Uw amendement zegt dat alleen
bedrijven die een certificaat hebben, moeten aantonen waar hun hout vandaan
komt, maar dat is al geregeld. Dat regelt elk certificaat. Met dit amendement
zouden wij artikel 9.13 beter kunnen schrappen, want dan draagt het niets
meer bij en heeft het geen enkele meerwaarde. Ik zou dat een groot verlies
vinden, want ik vind dit een belangrijke maatregel om een start te maken met
de strijd tegen illegaal hout.Ik ben het niet eens met de heer De Krom. De Europese Commissie had alleen
commentaar op de artikelen 9.4 en 9.13, op grond waarvan zij ons in gebreke
stelt. Ik zie de formulering, die ik niet mag citeren, als aanmerkelijk voorzichtiger.
Ik maak daaruit op dat de Europese Commissie absoluut niet zeker is van haar
zaak, want ik heb wel eens andere formuleringen gezien, ook op een eerder
wetsvoorstel van mij, die veel stelliger waren. Ik interpreteer de zaken dus
anders.Daarnaast wijs ik op staatssecretaris Ybema. Tijdens de plenaire behandeling
in de Eerste Kamer in juli 2002 is hem gevraagd of het wetsvoorstel volgens
de regering conform EEG-recht en WTO-recht is als het rode label wordt geschrapt.
Hij zei toen: "Voorzover wij dit kunnen overzien, is dat het geval. De praktijk
zal het uiteraard moeten uitwijzen, maar ik heb op dit moment geen reden om
aan te nemen dat dit niet zo zou zijn." Ook de Nederlandse regering was blijkbaar
van mening dat wij een heel eind in de goede richting gingen.De heer De Krom heeft gevraagd naar de bezwaren van de Raad van State.
De Raad van State heeft inderdaad gezegd dat er naar zijn mening een probleem
is. De Raad heeft gezegd dat hij "niet anders kan dan tot het oordeel komen
dat de Europees-rechtelijke bezwaren alleen afdoende kunnen worden ondervangen
met een beperktere regeling in aansluiting op hetgeen in de discussie met
de Europese Commissie is gesuggereerd, waarbij wordt uitgegaan van een niet-exclusief
keurmerk op basis van vrijwilligheid." Dit is het eerste deel van het commentaar
van de Raad van State.Ook bij de Raad van State bestond kennelijk het misverstand dat behalve
het keurmerk dat dit wetsvoorstel regelt geen ander keurmerk op de markt zou
zijn toegestaan. Dat is absoluut niet de bedoeling. Alle keurmerken zijn toegestaan.
Dat heb ik in de tweede nota van wijziging heel precies aangegeven. Dit bezwaar
van de Raad van State vervalt dus.Daarnaast zegt de Raad van State: "In aansluiting daarop zouden de hier
genoemde administratieve voorschriften uitsluitend dienen te gelden in geval
wordt geopteerd voor het voeren van een keurmerk." Dit sluit aan op de discussie
die wij net hebben gevoerd. Over dit punt zegt de Raad van State dat men administratieve
voorschriften, zoals vragen naar de herkomst van hout, alleen mag invoeren
wanneer sprake is van een keurmerk. Hierover ben ik een andere mening toegedaan.
Ik ben van mening dat dit artikel ook staande kan blijven in het kader van
het EU-recht.Wellicht is het goed te melden dat de Raad van State dit commentaar heeft
gegeven op het oude voorstel, waarin iedereen nog mocht vragen naar de herkomst.
Dit hebben wij aanzienlijk ingeperkt. Alleen de minister mag dit nog. In de
nieuwe nota van wijziging die u zult ontvangen, staat dat dit alleen mag gebeuren
bij gerede vermoedens. De last voor de bedrijven is daarmee aanmerkelijk verminderd.Ik kom op artikel 9.4 en de FSC als referentie in het wetsvoorstel, waarover
mevrouw Schreijer belangrijke vragen heeft gesteld en waarop zij een amendement
heeft ingediend. Artikel 9.4 gaat over de positie van de FSC in het wetsvoorstel.
In artikel 9.4, lid 2, vooral onder punt b, staat "Onze minister keurt de
beoordelingsrichtlijn slechts goed indien de beoordelingscriteria ten minste
gelijkwaardig zijn aan de criteria die de Forest Stewardship Council hanteert."Ik wijs er met nadruk op dat hier duidelijk sprake is van gelijkwaardigheid.
Het is niet de bedoeling van het wetsvoorstel dat alle 50 criteria van de
FSC moeten worden langsgelopen. Het gaat erom dat het beschermingsniveau van
het bos gelijkwaardig moet zijn aan dat van de FSC. Ik doel daarbij op de
cruciale punten in artikel 9.3, namelijk dat het beheer van het bos in overeenstemming
met de wettelijke voorschriften van de staat moet zijn, dat sprake moet zijn
van meerderjarige concessies, dat de rechten van inheemse volkeren en van
werknemers moeten worden gerespecteerd, dat de ecologische functie van het
bos moet worden gehandhaafd, dat er een beheersplan moet zijn of moet worden
opgesteld en dat bos en andere delen van het gebied met belangrijke betekenis
voor milieu, cultuur of sociale omstandigheden worden behouden. Op die punten
dient de bescherming van het bos gelijkwaardig te zijn aan hetgeen de FSC
regelt.Ook gaat de FSC hier niet als een private organisatie aan het werk met
zaken die de Nederlandse overheid zou moeten uitvoeren. Juist de minister
zou volgens een beoordelingsrichtlijn moeten beoordelen of een bepaald keurmerk
gelijkwaardig is aan hetgeen de FSC vraagt. Het gaat uitdrukkelijk om onze
minister. De FSC als organisatie heeft daarmee helemaal niets te maken. Onze
minister moet die interpretatie doen op basis van de criteria en hij moet
vaststellen of hier sprake is van gelijkwaardigheid.De heer De Krom (VVD):De FSC heeft hiermee wel degelijk te maken. Als zij haar normen of criteria
omhoog of omlaag bijstelt – omhoog is waarschijnlijker – zal de
minister ook de gelijkwaardigheid opnieuw moeten toetsen. In
die zin is er wel degelijk sprake van een rechtstreekse doorwerking in onze
richtlijnen. Het argument dat wij ons met huid en haar overleveren aan het
criterium van de FSC blijft daarom recht overeind staan.Mevrouw Vos:Ik denk dat in die situatie, waarin sprake is van voortschrijdend inzicht,
de minister opnieuw moet beoordelen wat dit voor de wet betekent. In dit wetsvoorstel
wordt rekening gehouden met de huidige criteria. Dat moet het referentiekader
van de minister zijn. Op het moment dat die veranderen, moet de minister inderdaad
beoordelen of hij daar wel of niet in mee moet gaan. Ik kan mij goed voorstellen
dat dat niet in alle gevallen gebeurt. De minister is nu aan zet en hij moet
op basis van de beoordelingsrichtlijn en de huidige criteria van de FSC beoordelen
hoe een en ander werkt. Ik zie het probleem en dit zou de oplossing van het
punt van de heer De Krom kunnen zijn.Daarnaast heeft de heer De Krom overigens gezegd dat de FSC niet eens
is geaccrediteerd. De FSC voldoet aan gelijkwaardige inhoudelijke criteria
als de International Accreditation Organisation hanteert. Op deze wijze is
er wel degelijk sprake van een vorm van accreditering.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Als het gaat om de criteria van de FSC, waar doelt mevrouw Vos dan op?
Op dat wat geldt in Mexico? Ieder land is er vanuit zijn eigen invalshoek
mee bezig. Men heeft verschillende criteria. Ik heb het amendement ingediend
omdat wij het bij de beoordelingsrichtlijn aan de minister moeten overlaten
hoe hij daar verder mee omgaat.Mevrouw Vos:De FSC heeft een systeem met principes, dat per land wordt uitgewerkt.
Uit die principes blijkt welk beschermingsniveau van bossen noodzakelijk is.
Dat moet het uitgangspunt zijn voor de minister, waarmee hij kan beoordelen
of het systeem gelijkwaardig is.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Ieder land is geneigd bovenwettelijke regelingen toe te voegen. Dat weten
wij in Nederland maar al te goed. Ik vind dit een heel mistige toestand, waarin
de minister moet beoordelen wat hij moet doen.Mevrouw Vos:De FSC-certificering is het enige wereldwijde systeem. Dat is ook de reden
waarom ik het als referentiekader heb gebruikt. Het is het enige systeem dat
wereldwijd van toepassing is. Het heeft inderdaad bij diverse landen geleid
tot een eigen invulling. Er is natuurlijk wel een wereldwijd kader, waarbinnen
iedereen handelt en waarin een minimum niveau van bescherming van bossen is
vastgelegd. Dat algemene kader moet voor de minister het referentiekader zijn,
waarbinnen hij bepaalt wat wel aan de maatstaf van de wet voldoet en wat niet.
Dat is althans mijn uitgangspunt.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Ik stel deze vraag aan mevrouw Vos, maar straks ook aan de staatssecretaris
die ons hierin adviseert en straks zijn reactie geeft. Is dit uitvoerbaar?Mevrouw Vos:Ik denk dat dit absoluut uitvoerbaar is. De minister kan op basis van
dit kader een soort beschermingsniveau opstellen en daaraan toetsen. De minister
is in feite al bezig in die richting. Hij is bezig met het opstellen van een
toetsingsprotocol en met een nationale beoordelingsrichtlijn. Er is nog een
discussie gaande over de lat waarop een en ander wordt gelegd. Met mijn wetsvoorstel
vraag ik dat in het FSC-kader te regelen. Ik denk dat dat geen enkel probleem
is.Ik kom aardig in de richting van mevrouw Schreijer-Pierik. Een belangrijke
vraag van de Kamer ging over de monopoliepositie van het FSC; niemand anders
kan daaraan voldoen. Dat is absoluut niet het geval en het is ook niet de
bedoeling. Het lijkt mij zeer onwenselijk. Ik ben nagegaan hoe het met andere
keurmerken staat. Ik verwacht dat het PEFC-keurmerk in Oostenrijk en Zweden
zo onder dit wetsvoorstel zou kunnen vallen. Het geldt nog niet voor alle
landen waar PEFC-hout wordt geproduceerd. Ook het CSA-keurmerk is al een heel
eind op weg. Er zijn dus zeker andere keurmerken die aan ons beoordelingscriterium
kunnen voldoen.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Gisteren heb ik een debatje over Oostenrijk gevoerd met de heer Duyvendak.
De verwachting van mevrouw Vos is niet juist. Op de site van het bondsministerie
staat het volgende:FSC vereist een volledige erkenning van de FSC-statuten. Daarom is ieder
ander certificeringsysteem gedwongen de eigen identiteit op te geven. In de
praktijk zal het niet mogelijk zijn om andere beoordelingscriteria te hanteren
die gelijkwaardig zijn aan de criteria die door FSC worden gehanteerd.Mevrouw Vos:Ik denk dat het wel degelijk kan. In Oostenrijk kan men wellicht geen
FSC-status krijgen omdat men niet bereid is om het PEFC-keurmerk op te geven.
Dat is voor dit wetsvoorstel echter niet relevant. Voor dit wetsvoorstel is
alleen relevant of onze minister verklaart dat datgene wat PEFC Oostenrijk
doet, vergelijkbaar is met het werk van FSC en dus het goedkeuringsstempel
kan krijgen. Wat FSC in Mexico daarvan vindt, doet er helemaal niet toe. Ik
denk dat onze minister zal zeggen: PEFC Oostenrijk, u voldoet aan de wet,
PEFC Duitsland, u voldoet aan de wet, en wellicht ook CSA met een aantal aanpassingen.
Ik denk dus niet dat sprake is van een monopoliepositie.Ik heb grote moeite met het amendement van mevrouw Schreijer, omdat daarmee
het beschermingsniveau helemaal uit de wet wordt gehaald. Het managementproces
en de tracering worden nog wel geregeld, maar ik vind het van groot belang
dat ook voor een minimaal beschermingsniveau van het bos een aanknopingspunt
in de wet zit. Er zijn echter problemen rond de gevreesde monopoliepositie
van FSC. Ik wil daaraan tegemoetkomen met de inmiddels uitgedeelde nota van
wijziging. De begripsbepaling van FSC wordt uit het wetsvoorstel gehaald.
Er wordt verwezen naar de door onze minister vastgestelde beoordelingsrichtlijn.
Dat is het referentieniveau in de wet. Ik verwijs daarmee naar het proces
waarin nu wordt gesproken over het vaststellen van een nationale beoordelingsrichtlijn,
waarbinnen een minimumniveau van bosbescherming moet worden vastgelegd. Het
lijkt mij een goede zaak om in het wetsvoorstel dát minimumbeschermingsniveau
als basis op te nemen. Daarmee kom ik verregaand tegemoet aan de bezwaren
die vanuit de CDA- en VVD-fractie zijn geuit.De heer De Krom heeft gevraagd of plantages onder het wetsvoorstel kunnen
vallen. Mits zij voldoen aan een aantal minimumeisen op het gebied van biodiversiteit
en arbeidsvoorwaarden, kunnen zij onder het wetsvoorstel vallen. Dat wil niet
zeggen dat elke plantage dat kan. Als je je arbeiders uitbuit en als sprake
is van een 100%-monocultuur, wordt het een probleem. Ik ken een aantal plantages
die daar nu al onder vallen. Het kan een duurzame manier van houtproductie
zijn.De heer De Krom (VVD):In 1998 zei u bij de behandeling in de Kamer dat de FSC-criteria op een
aantal punten niet waren uitgekristalliseerd. In bredere zin ging het over
de normstelling voor primair bos. Is daarover intussen duidelijkheid?Mevrouw Vos:Ik kom daar nog op terug.Mevrouw Schreijer heeft een vraag gesteld over de certificering van samengestelde
meubels. Als het gaat om de import van hout dat van gering belang is voor
duurzaam bosbeheer, valt dat sowieso buiten het wetsvoorstel. Ook bedrijven
die jaarlijks niet meer dan 50 kubieke meter importeren, vallen daarbuiten.
Van gering belang zijn moet in een AMvB worden geregeld, zodat dat straks
aan de minister is. Uiteraard moeten producten met een minimale hoeveelheid
hout niet worden blootgesteld aan allerlei eisen met betrekking tot certificering.
Ik heb eerder al gezegd dat dat in een AMvB moet worden geregeld, waarbij
het bedrijfsleven uiteraard moet worden betrokken. Toetsing van de administratieve
lastendruk is daarbij van belang. Ik verwijs naar de nog op te stellen AMvB.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Hoe zit het met de convenanten in de papiersector?Mevrouw Vos:Die sector valt uitdrukkelijk wel onder dit wetsvoorstel. Ook van papier
is aan te tonen, waar het vandaan komt. We hebben al eerder een discussie
gehad over recycling van hout, maar dat valt allemaal buiten het wetsvoorstel.
Nieuw papier valt er echter wel onder, en ook van pulp is aan te tonen waar
het vandaan komt. Het gaat nu om het verkrijgen van een certificaat dat aangeeft
dat het duurzaam is. Op dat punt gaat het om een vrijwillige actie, maar de
papierindustrie is in staat, herkomst aan te tonen.Ik ben de heer De Krom nog een antwoord verschuldigd. Ik stel voor, het
begrip "primair bos" te lezen als "high conservation value forest", de term
die ook wordt gebruikt door FSC. Dat is een bos waarin op basis van bepaalde
criteria kan worden vastgesteld dat het een bos met een hoge beschermingswaarde
is, wat niet per definitie voor elk primair bos hoeft te gelden. Ik zou daarbij
willen verwijzen naar de Convention on Biodiversity, waarbinnen gebieden worden
aangewezen waar sprake is van bossen met een high conservation value. Het
lijkt mij dat het om die bossen zou moeten gaan. Ik ga ervan uit dat het met
deze mededeling ook zo wordt gelezen. Ik ben overigens bereid dit met een
kleine nota van wijziging in het wetsvoorstel te verduidelijken, als de Kamer
daarop prijs stelt.De heer De Krom (VVD):Hiermee is het onderdeel van de wetshistorie, dus dat lijkt mij niet nodig.Bij het aanplanten van een nieuw bos is het bevorderen van biodiversiteit
niet de eerste doelstelling. Dat bos heeft duizenden hectares vol met bomen
van dezelfde soort; in bijvoorbeeld Zuid-Amerika heb je zulke bossen. Is het
hout dat uit zo'n bos voortkomt duurzaam hout?Mevrouw Vos:Ik zou voor een deel van het antwoord naar de staatssecretaris willen
verwijzen. Wanneer er op geen enkele manier aan biodiversiteit wordt gedaan,
kan naar mijn mening het etiket van duurzaam hout niet snel verkregen worden.
Ik kan dat nu overigens niet met 100% zekerheid zeggen. Het is verder van
belang wat er voor het aanplanten van een nieuw bos op de plantage heeft gestaan.
Als je net een prachtig bos hebt omgekapt om daarop een plantage te stichten,
is het niet erg dienstbaar dat je dan het etiket van duurzaam hout krijgt.
Dat is dus uitgesloten. Ik heb eerder al gezegd dat er ook aan een aantal
criteria op grond van arbeidsvoorwaarden voldaan moet worden. Biodiversiteitcriteria
zijn andere eisen dan die aan een normaal bos worden gesteld. Een plantage
is natuurlijk een andere situatie, waarvoor in het FSC-systeem en waarschijnlijk
ook in andere certificeringsystemen een aantal criteria zijn geformuleerd.De heer De Krom (VVD):Ik begrijp de redenering van mevrouw Vos. Als wij het te beperkt doen,
ontmoedigen wij een hele sector terwijl het wel voorkomt dat hout uit natuurlijke
bossen wordt gekapt. Ik zou ervoor willen waken daaraan niet een te beperkte
uitleg te geven.Mevrouw Vos:Ik heb begrepen dat FSC bij het certificeren van de plantages de lat niet
te hoog legt. Als er maar enige mate van biodiversiteit is, kan zo'n plantage
het predikaat van duurzaam hout verkrijgen. Wat dat betreft ben ik het met
de heer De Krom eens. Anders zouden wij onszelf tegenwerken.Zoals ik eerder heb gezegd, levert dit wetsvoorstel wat mij betreft een
belangrijke bijdrage aan de wereldwijde bescherming van bossen. Het schept
namelijk duidelijkheid voor de consument, het gaat misleiding tegen, het biedt
een wettelijk kader waarbinnen certificaten kunnen worden gegeven en een lat
voor duurzaamheid wordt gelegd. Het is ook belangrijk in de strijd tegen illegaal
hout. Bovendien kan de overheid haar beleid erop baseren zoals bij aankoop
van duurzaam hout. Ik denk echt dat het wetsvoorstel ons meerwaarde biedt
ten opzichte van de huidige situatie. Dat het enige administratieve lasten
met zich brengt, is onvermijdelijk. Echter, waar wij met z'n allen in Nederland
voor duurzaam hout en tegen illegaal hout zijn, mag het mijns inziens ook
wel een ietsepietsje kosten en mag aan iedereen in Nederland wel een kleine
bijdrage hiervoor gevraagd worden. Uitvoering ervan zonder enige administratieve
lastendruk is helaas volstrekt onmogelijk. Wij hebben het hierbij echter over
een wetsvoorstel met een minimale eis maar met een heel belangrijke doelstelling,
te weten het duurzaam beheer van bossen wereldwijd.Mevrouw Kruijsen (PvdA):Ik zou nog graag vernemen van mevrouw Vos hoe zij aankijkt tegen haar
eigen wetsvoorstel in het geval de CDA-amendementen zouden worden aangenomen.Mevrouw Vos:Tegen het amendement op stuk nr. 15 heb ik geen enkel bezwaar. Tegen de
twee andere amendementen van de zijde van de CDA-fractie heb
ik wel bezwaar. Wanneer artikel 9.13 over het vermelden van de herkomst van
hout alleen nog maar zou gelden voor bedrijven die toch al netjes meedoen
aan het certificaat, valt naar mijn idee de hele betekenis van dit artikel
weg en gaat het instrument tegen illegaal hout verloren. Dat is voor mij toch
cruciaal in dit wetsvoorstel. Dan zou ik toch wel gaan nadenken of het wel
zin heeft om dit wetsvoorstel door te zetten.Ik hoop dat ik mevrouw Schreijer tegemoet ben gekomen bij het andere artikel.
Wanneer in de wet geen enkel beschermingsniveau wordt gemeld waaraan de minister
kan refereren, is de vraag hoe wij meten wat duurzaam is. Ik hoop dat mevrouw
Schreijer het ermee eens dat dit probleem grotendeels ondervangen is, nu de
FEC eruit is.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Ik dank u voor de toezeggingen die u hebt gedaan, onder andere over de
FEC-criteria. Wij krijgen nog een nota van wijziging. Als ik alles heb ontvangen,
zal ik kijken hoe ik verderga met mijn amendementen. Uiteraard hoor ik nog
graag het advies van de regering.De vergadering wordt van 15.05 uur tot 15.22 uur geschorst.Staatssecretaris Van Geel:Voorzitter. Ik zet allereerst mijn positie uiteen. Het komt immers niet
dagelijks voor dat er een initiatiefwetsvoorstel ligt op een terrein waarvoor
ik medeverantwoordelijkheid draag. Het kabinet heeft besloten dat, wat betreft
een oordeel over het initiatiefwetsvoorstel en de amendementen, pas een oordeel
gegeven wordt als het wetsvoorstel beide Kamers is gepasseerd. Dat is zuiver,
omdat het initiatief bij de Kamer ligt en daar dus ook de discussie gevoerd
moet worden. In de Grondwet staat echter dat ik desgevraagd en trouwens ook
ongevraagd inlichtingen kan verstrekken in verband met feitelijke vragen en
aspecten die aan de orde zijn.Ik kan op dit moment al aangeven wat voor het kabinet de toetsingspunten
zijn aan het einde van het traject. Dat is geen oordeel. De toetsingspunten
die dan zeker aan de orde komen zijn de volgende. De wet moet in overeenstemming
zijn met Europees recht en de WTO-regels. Ook wordt gekeken naar de inschatting
van de bedrijfseffecten, de administratieve lasten, de handhaafbaarheid, de
uitvoerbaarheid en de toegevoegde waarde ten opzichte van reeds bestaande
wet- en regelgeving. Die belangrijke punten zijn aan de orde bij het eindoordeel
van het kabinet.Er is gevraagd naar de uitvoerbaarheid van het wetsvoorstel. Ik wijs de
initiatiefneemster op het volgende. Toen dit wetsvoorstel aan de orde kwam,
was er nog geen sprake van de HUF-toets op handhaafbaarheid, uitvoerbaarheid
en fraudebestendigheid. Ik kan mij voorstellen dat bekeken wordt of het kabinet
deze toets met spoed kan uitvoeren, zodat de Kamer een goed oordeel kan vellen.
Bij de voorbereiding van onze wetsvoorstellen wordt overigens de HUF-toets
vaak uitgevoerd.Mevrouw Schreijer, de heer Slob en de heer De Krom hebben vragen gesteld
over de stand van zaken bij het FLEGT-actieprogramma in Europa. De heer De
Krom merkte bovendien op dat mijn brief van 2 juli 2004 nogal aan de
vage kant is. Ik zal de stand van zaken dan ook kort nalopen aan de hand van
de brief.Ik kijk daarbij over mijn eigen Milieuraad heen naar de Landbouw- en Visserijraad.
Daar is onder Nederlands voorzitterschap de behandeling van het FLEGT-actieplan
voortvarend ter hand genomen. Met name de verordening over het weren van illegaal
hout door de douaneautoriteiten is op 22 december besproken. Inmiddels
heeft Luxemburg de behandeling overgenomen en richt het voorzitterschap zich
in het bijzonder op het onderhandelingsmandaat ten behoeve van overeenkomsten
met de FLEGT-partners. De Kamer is bekend met dat principe. De komende maanden
moet duidelijk worden wat de te volgen procedures en criteria zijn bij de
totstandkoming van de partnerschapsovereenkomsten. Ook moet duidelijk worden
welk mandaat de Commissie krijgt voor de onderhandelingen.In mijn brief van 2 juli 2004 is aangekondigd dat tijdens het Nederlands
voorzitterschap bekeken zou worden of wij een aantal dingen kunnen doen met
betrekking tot witwaswetgeving tegen illegaal hout en publiek aanbesteden
in relatie tot hout. Deze voornemens zijn omgezet in workshops om de kennis
te vergroten ten behoeve van de besluitvorming. Een belangrijk punt, dat ook
al bij de begrotingsbehandeling aan de orde is geweest, is of Nederland een
Europees invoerverbod ziet zitten. De brief was in de ogen van leden van de
Kamer nogal vaag op dat punt. Mevrouw Huizinga heeft mij toen om een helder
standpunt gevraagd. Dat herhaal ik hier.Er gebeuren twee dingen. Er wordt bekeken in hoeverre bestaande Nederlandse
wetgeving ingezet kan worden om illegaal hout te weren. Dat is een actiepunt
van de ministeries van LNV en Justitie. Op Europees niveau wordt bekeken of
er juridische mogelijkheden zijn voor een Europees invoerverbod. Het kabinet
stelt zich op het standpunt dat dit wordt gesteund, mits een dergelijk invoerverbod
uitvoerbaar en WTO-conform is. Zonder die twee heel simpele voorwaarden zou
het ook niet houdbaar zijn. Afhankelijk van de verdere voortgang is het de
verwachting dat het EU-FLEGT-actieprogramma in de tweede helft van 2005 onder
Brits voorzitterschap zal kunnen worden afgerond. Het komt mij voor dat hiermee
is gedaan wat wij gezegd hebben. Het moge duidelijk zijn dat er nog geen volledige
conclusies kunnen worden getrokken, maar het is in ieder geval wel duidelijk
dat de nodige activiteiten zijn ondernomen.De heer Slob vroeg mijn oordeel over het al dan niet in strijd zijn van
dit initiatiefwetsvoorstel met het EG-Verdrag en het Verdrag inzake handelsbelemmeringen.
Ik begrijp de verschillende invalshoeken, maar ik heb net al gezegd dat het
kabinet daar nog geen standpunt over heeft ingenomen. De ervaring van enkele
jaren die ik inmiddels heb mogen opdoen, geeft echter wel aan dat in dit soort
situaties uiteindelijk het Europese Hof van Justitie de doorslag geeft en
dat uitspraken van dat Hof nooit helemaal zijn te voorspellen. Ook al is de
Commissie van mening dat het wel of niet kan, uiteindelijk blijkt ook zij
vaak te worden teruggefloten door het Hof.Er is gevraagd naar de positie van de overheid bij het inkopen van duurzaam
geproduceerd hout. Ik kan natuurlijk niet voor de hele overheid spreken, maar
heb wel wat cijfers over Rijkswaterstaat. Die koopt op dit
moment voor zo'n 50% duurzaam FSC-hout. 15% van het gebruikte hout is hergebruikt,
en 35% is nog niet helder. Er vindt op dit moment een intensief contact met
Kameroen plaats, juist omdat daar het hout vandaan komt dat specifiek in de
waterbouw wordt gebruikt. Zeer binnenkort zal ik u namens het kabinet een
brief sturen over duurzame bedrijfsvoering van de rijksoverheid waarmee u
uitgebreider zult worden geïnformeerd over de manier waarop wij omgaan
met duurzaam inkopen. Kabinetsbesluit is dat alle rijksinstanties die onder
ministeriële verantwoordelijkheid vallen, verplicht zijn om hout te kopen
dat zoveel mogelijk en op termijn volledig aantoonbaar op duurzame wijze is
geproduceerd. Daarnaast moet het hout uiteraard een legale afkomst hebben.
Dat betekent dat het Rijk zoveel mogelijk hout zal kopen dat aan de straks
vastgestelde beoordelingsrichtlijn voldoet, en op termijn zal al het aangekochte
hout daaraan voldoen.Mevrouw Schreijer vroeg naar de stand van zaken van de beoordelingsrichtlijn
duurzaam geproduceerd hout. Dat is een lang verhaal, maar ik zal volstaan
met enkele hoofdpunten. Op basis van een pilot in enkele landen, zoals Canada,
is die beoordelingsrichtlijn bijgesteld. Die is vervolgens besproken in het
Breed Overleg van oktober verleden jaar. Er heeft een achterbanconsultatie
plaatsgevonden, een Engelse vertaling was noodzakelijk, maar eind deze maand
worden de commentaren verwacht. Dan zal er een beslispuntennotitie worden
opgesteld die begin maart in de Adviesgroep zal worden besproken. Mijn inschatting
is dat er na de Adviesgroep toch nog wel enkele heikele punten zullen overblijven,
bijvoorbeeld als het gaat om de hoogte van de duurzaamheidslat, de acceptatie
als gelijkwaardig, e.d. Wij hebben wat tijd nodig om er met de meest relevante
partijen in het Breed Overleg uit te komen en om te bezien of wij de pijnpunten
op bilaterale wijze kunnen oplossen. De planning is erop gericht dat wij in
het tweede kwartaal van 2005 een politiek besluit kunnen nemen. Alle partijen
zijn van mening dat de knoop dan moet worden doorgehakt en zij zijn ook alle
van mening dat de politiek dit moet doen. Er zijn verschillende opties. Implementatie
bij voldoende draagvlak, compleet stoppen of acceptatie van de BRL op basis
van vrijwilligheid onder andere voor duurzaam inkopen. Overigens wordt implementatie
van de certificatiesystematiek door aan te haken bij de Stichting Milieukeur
in het Breed Overleg acceptabel gevonden.De vragen van de heer Duyvendak hebben betrekking op de beoordelingsrichtlijn
en de relatie met FSC. In het BRL-proces zijn minimumeisen opgenomen die al
in 1997 in de nota Houtcertificering en duurzaam bosbeheer zijn vastgelegd.
De afspraak was dat deze eisen in de BRL concreter en transparanter zouden
worden gemaakt en waar nodig verduidelijkt en verbeterd zouden worden. Verder
moest rekening worden gehouden met criteria en indicatoren die op nationaal
en internationaal niveau zijn ontwikkeld, zoals tijdens de tweede Pan-Europese
Bosbeschermingsconferentie, Helsinki in 1993 en verder ook FSC. Het niveau
van de BRL mocht niet boven die minimumeisen uitgaan.FSC was dus een van de uitgangspunten voor de uitwerking van de minimumeisen.
Het is dan evident dat de minimumeisen van 1997 ten nauwste aansluiten bij
de FSC-criteria en dus, grosso modo, een vergelijkbaar niveau als FSC kennen.Samengevat: er kan dus van uit worden gegaan dat de minimumeisen 1997
het uitgangspunt vormen, dat de FSC-criteria ten nauwste bij die minimumeisen
aansluiten en dat de FSC-criteria vervolgens een van de uitgangspunten vormen
bij de uitwerking van de minimumeisen. De BRL wordt dus op het niveau van
FSC opgezet zonder uit te sluiten dat andere systemen gelijkwaardig kunnen
zijn mits zij aan de beoordelingsrichtlijn voldoen.De heer De Krom (VVD):Ik begrijp dat de regering in een positie verkeert waarin zij geen oordeel
kan geven. Ik zal mijn vraag daarom zo feitelijk mogelijk formuleren. Stel
dat dit wetsvoorstel wordt aangenomen, al dan niet geamendeerd, "fietst" het
dan door het Europese beleid heen zoals dat nu in de steigers staat?Staatssecretaris Van Geel:Het Europese beleid richt zich niet op duurzaamheid, maar op de illegaliteit.
Dit is dan ook voor mij het vertrekpunt. Ik kan op dit moment niet beoordelen
of onderdelen van artikelen strijdig zijn met dit beleid. Er is natuurlijk
wel een link tussen beide onderwerpen, want illegaal hout is natuurlijk geen
duurzaam geproduceerd hout, maar FLEGT richt zich niet op duurzaamheid.De heer De Krom (VVD):Artikel 9.13 gaat ook over illegaliteit.Staatssecretaris Van Geel:Ik weet natuurlijk ook dat daar het verband ligt tussen illegaliteit en
duurzaamheid. Ik spreek daar nu geen oordeel over uit.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Op het punt van het extraterritoriaal milieudoel gaan wij verder dan door
Europa van ons gevraagd gaat worden. Hoe beoordeelt u dat? U gaat niet in
op artikel 9.13, maar ik denk dat u het wel met mij eens bent dat dit artikel
in strijd is met internationale handelsverdragen, waaronder FLEGT.Staatssecretaris Van Geel:Het kabinet zal het wetsvoorstel toetsen op de vraag of het wel of niet
in strijd is met internationale verdragen. Ik spreek daar nu geen oordeel
over uit. Het is namelijk ons standpunt dat er een open debat tussen Kamer
en de initiatiefneemster moet worden gehouden over dit wetsvoorstel. Het kabinet
stelt zich daarom nu nog terughoudend op met zijn eindoordeel. Wel doen wij
natuurlijk alles om het wetgevingstraject zo goed mogelijk te laten verlopen.
Vandaar dat ik bijvoorbeeld suggereerde om een HUF-toets uit te laten voeren
en die te gebruiken bij de finale besluitvorming.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):Is het wetsvoorstel uitvoerbaar? Ik denk dan vooral aan de administratieve
lasten?Staatssecretaris Van Geel:U probeert mij nu over de rand te duwen en mij dingen te laten zeggen
die ik niet wil zeggen. Ik verwachtte natuurlijk dat u dat zou proberen, maar
ik denk dat u het mij niet euvel zult duiden dat ik nu nogmaals zeg dat het
kabinet nu geen standpunt heeft over wezenlijke onderdelen van het wetsvoorstel.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):U toetst het wetsvoorstel wel aan het regeerakkoord?Staatssecretaris Van Geel:Ik weet niet of ik dat punt als criterium heb genoemd, maar ik kan u zeggen
dat dit punt een van mijn criteria is.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA):U hebt het niet genoemd.Staatssecretaris Van Geel:Ik heb verder ook gezegd dat de inschatting van de administratieve lasten
een van onze toetsingscriteria is.De heer Duyvendak (GroenLinks):Als u uw nationale en internationale ambities voor duurzaam hout wilt
realiseren, heeft u dit wetsvoorstel volgens mij nodig. Bent u het daarmee
eens?Staatssecretaris Van Geel:Ik ga nu niet in op het wetsvoorstel of de relatie met andere methodes.
Ik kan u wel antwoorden dat het kabinet van mening is dat het beschermingsniveau
zo hoog mogelijk moet zijn. Daarbij denk ik in het bijzonder aan duurzaamheid
in verband met de import van hout. Dat is ook de reden voor het traject dat
wij via de beoordelingsrichtlijn en het toetsingsprotocol hebben ingezet.
Wij willen dit traject aflopen. De indienster legt een link tussen haar wetsvoorstel
en dit traject. Ik merk dat op, maar ik zie het vooral als mijn taak om zo
hard mogelijk te werken aan de beoordelingsrichtlijn. In een later stadium
zal ik bezien wat de relatie is tussen de beoordelingsrichtlijn en dit dan
wellicht aangenomen wetsvoorstel.De heer De Krom (VVD):Zo' n HUF-toets lijkt mij een goed idee. Wij spreken daar in de Kamer
wel vaker over. Ik vind het trouwens ook een mooie term. De centrale vraag
over het wetsvoorstel blijft toch of het Europa-proof is. Mevrouw Vos heeft
een nota van wijziging ingediend en heeft ook uitleg gegeven aan een aantal
artikelen waar dit een probleem zou kunnen zijn. Er is op dit moment dus nog
twijfel. Is het misschien een idee om, na de uitleg van vanmiddag en na de
nota van wijziging, de landsadvocaat daar zijn licht over te laten schijnen?Staatssecretaris Van Geel:Ik vind dat u dat aan de indienster van het wetsvoorstel zou moeten vragen
en niet aan mij. Als de Kamer dat wil, zullen wij alle hand- en spandiensten
verlenen. In deze fase vind ik echter dat het initiatief bij de indienster
van het wetsvoorstel moet liggen.De voorzitter:Wij zijn hiermee gekomen aan het einde van de eerste termijn van de indieners
en de staatssecretaris van milieu in zijn rol als medeadviseur van de Kamer.
Ik stel voor, dat de gevraagde inlichtingen en de wijzigingsvoorstellen door
de indienster zo spoedig mogelijk naar de Kamer worden gezonden, zodat de
Kamer zich daar een oordeel over kan vormen. Volgende week of de week daarna
zullen wij de tweede termijn van de Kamer houden en het initiatiefwetsvoorstel
afronden. Wij zullen daar een nader tijdstip voor afspreken.Mevrouw Vos:De staatssecretaris bood aan een HUF-toets te laten uitvoeren, maar ik
kan niet inschatten hoeveel tijd dat kost. Ik geloof dat dit binnen korte
tijd kan. Voorts heeft de heer De Krom een verzoek gedaan. Ik moet eerlijk
zeggen dat ik op dit moment helemaal niet kan inschatten of de landsadvocaat
iets zou kunnen toevoegen aan hetgeen vanuit de Europese Commissie of het
ministerie van VROM is gezegd over de vraag of het wetsvoorstel Europa-proof
is. Wij zullen ons nader beraden of dat iets wezenlijks zou kunnen bijdragen.
Uiteraard ben ik bereid de Kamer over alles extra te informeren.De voorzitter:Uitstekend. Na nader overleg zullen wij kijken wanneer wij een vervolg
aan dit debat zullen geven. Voordat ik ga schorsen, meld ik dat het spoeddebat,
aangevraagd door het lid Gerkens over het softwareoctrooi, om 17.00 uur vanmiddag
zal plaatsvinden en dat er eventueel stemmingen zullen volgen.De algemene beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt van 15.42 uur tot 17.00 uur geschorst.Voorzitter: Ten Hoopen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20042005-2809-2823.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl