Debat over de status van asielzoekers die onder de oude wet vallen (19637)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2005-2006, pag. 5726-5747

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

04-07-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

nr. 93, pagina 5726-5747

21-06-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 19637Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 21 juni 2006)Pagina 5747-5749
Behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake het toezicht op en de handhaving van de voorschriften voor financiële verslaggeving van effectenuitgevende instellingen alsmede tot wijziging van enige wetten (Wet toezicht financiële verslaggeving) (30336)Pagina 5719-5726
Regeling van werkzaamheden (woensdag 21 juni 2006)Pagina 5700-5702
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 8 juni 2006 over pakketmaatregelen voor reageerbuisbevruchting (IVF) en psychotherapiePagina 5682-5684
Behandeling van het rapport 'Vandaag over gisteren en morgen' van de Tijdelijke Commissie Onderzoek TBS (30250, nrs. 4 tot en met 6)Pagina 5684-5700
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels met betrekking tot de financiële markten en het toezicht daarop (Wet op het financieel toezicht) (29708)Pagina 5702-5719
Debat over de status van asielzoekers die onder de oude wet vallen (19637)Pagina 5726-5747
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 17 mei 2006 over preventiebeleid volksgezondheid (22894)Pagina 5677-5682
Presentie en opening (woensdag 21 juni 2006)Pagina 5677-5677

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 107 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is het debat over de status van
asielzoekers die onder de oude wet vallen.De voorzitter:Bij de regeling van werkzaamheden is afgesproken om spreektijden van drie
minuten te hanteren. Ik geef het woord aan mevrouw Azough.De heer De Wit (SP):Een punt van orde. De minister heeft in de afgelopen twee dagen drie nieuwe
brieven aan de Kamer geschreven. Er was inderdaad sprake van een spreektijd
van drie minuten, maar dat lijkt mij wat weinig. Ik vraag of het een paar
minuten meer mag zijn.De voorzitter:Het is voor mij lastig om dit te veranderen. Het is immers nadrukkelijk
zo afgesproken.De heer Visser (VVD):Dat herinner ik mij ook. Ik herinner mij ook maar twee brieven. Die geven
mij bovendien geen aanleiding om langer dan drie minuten te spreken.De heer Van Fessem (CDA):Sterker nog, de brieven zijn gevraagd om duidelijkheid te geven. Aangezien
dat gelukt is, kan het debat verkort worden. Ik stel voor om de spreektijd
vast te stellen op twee minuten per fractie.De voorzitter:Ook dat zullen wij niet doen. Ik stel voor, vast te houden aan de afgesproken
drie minuten spreektijd per fractie.Daartoe wordt besloten.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. Vorige week woensdag werd duidelijk dat Nederlandse gemeentebesturen
in een overweldigende meerderheid achter een ruimhartig pardon staan voor
asielzoekers die voor 1 april 2001 asiel hebben aangevraagd. Dat verbaast
mij niet. Diezelfde gemeentebesturen hebben immers de ondankbare taak om het
sluitstuk van het Nederlandse terugkeerbeleid uit te voeren. In de praktijk
komt het neer op het uit huis zetten van asielzoekers en hun gezinnen, die
vaak jarenlang actief hebben deelgenomen aan de plaatselijke samenleving.
Voor gemeentebestuurders zijn dit geen vreemdelingen zonder verblijfsrecht,
maar zijn het hun burgers, met een eigen gezicht en met kinderen die op hun
basisscholen en sportverenigingen zitten en die diepe wortels in Nederland
hebben geschoten. Eerde spraken wij in de Kamer al over het LOGO-rapport,
waarin meer dan honderd gemeenten constateren dat het terugkeerbeleid faalt.Eerder gemaakte afspraken tussen de minister voor Vreemdelingenzaken en
Integratie en de VNG zouden moeten leiden tot een sluitende aanpak. Uit de
gesprekken met de minister maakt de VNG op dat de minister ervoor zou zorgen
dat asielzoekers lopende de uitzetting niet op straat zouden komen te staan.
Het tegendeel is echter waar. Ik haal hier het veelzeggende voorbeeld aan
dat burgemeester Deetman van Den Haag optekende uit de mond van een Friese
collega. Toen die 's morgens uit het raam van zijn werkkamer keek, zag hij
een asielzoekersgezin, bepakt en bezakt op de stoep voor het gemeentehuis
zitten. Toen hij 's middags nog eens keek, zat het gezin er nog steeds. Het
regende en het was koud. 's Avonds toen het donker werd en het bleef regenen,
zaten zij nog op straat. Toen heeft hij ze maar naar binnen gehaald. Die ervaring
hebben ontzettend veel gemeentebesturen, met als gevolg dat de noodopvangvoorzieningen
soms letterlijk uit hun voegen barsten. Van een sluitende aanpak is duidelijk
geen sprake.De cijfers over het terugkeerbeleid spreken wat dat betreft boekdelen.
Tijdens het wetgevingsoverleg van 14 juni jongstleden gaf de minister
aan dat er van de spreekwoordelijke 26.000 asielzoekers die onder het Project
terugkeer vallen op de peildatum van 28 mei 2006 ongeveer 16.600 uit
het project zijn gestroomd. 4150 ex-asielzoekers zijn daadwerkelijk vertrokken.
8500 asielzoekers hebben alsnog een vergunning gekregen. 6950 asielzoekers
hebben Nederland niet aantoonbaar verlaten. Er moeten nog ruim 6000 zaken
behandeld worden. Bijna 7000 asielzoekers zijn dus administratief verwijderd.
Die zijn lucht voor de minister, maar mensen van vlees en bloed voor de Nederlandse
gemeenten. Dit zijn cijfers waarop mijns inziens terecht wordt geconstateerd
dat het terugkeerbeleid eufemistisch gezegd geen succes kan worden genoemd.
De Kamer heeft meerdermalen zeer indringend aan de minister gevraagd om deze
asielzoekers zorgvuldig en snel uitsluitsel te geven over hun toekomst in
Nederland. Het is geen geheim dat mijn fractie vindt dat, behoudens ernstige
contra-indicaties, de 26.000 asielzoekers na een jarenlang verblijf in Nederland
niet uitgezet kunnen worden. Kun je spreken van terugkeer naar een herkomstland
als je hier als asielzoekerskind bent geboren en getogen? Ik vind van niet.Gisteren ontving de Kamer een brief van de minister, waarin geheel andere
cijfers worden opgesomd. Per 1 juli 2006 zal de minister maar liefst
30.374 vreemdelingen duidelijkheid hebben verschaft en zullen er nog slechts
1226 vreemdelingen zijn die een procedure open hebben staan. Ten aanzien van
het project Terugkeer zouden per 1 juni 2006 19.800 vreemdelingen zijn
afgehandeld – om in de woorden van de minister te spreken. 5700 vreemdelingen
zitten nog in dit project Terugkeer.Van deze cijfers kan ik geen chocolade maken. Zitten er nu 1226 of 5700
vreemdelingen te wachten op afhandeling binnen het project Terugkeer? Zijn
het er eigenlijk niet nóg meer, nu nog 8374 vreemdelingen op 1 juni
aanstaande een beslissing van de IND ontvangen waartegen nog rechtsmiddelen
openstaan? Wat is de precieze definitie van de minister van "duidelijkheid
verschaffen"? Komt die overeen met die van mij, dat een rechter zich
er onherroepelijk over heeft uitgesproken? Kan de minister aangeven in welke
fase de reeds afgehandelde vreemdelingen zich bevinden? De minister moet maar
eens uitleggen hoe het zit. In hoeveel zaken die vallen onder het project
Terugkeer is sprake van onherroepelijke duidelijkheid rondom het verblijfsrecht
van de betrokkenen, in de zin dat de rechter zich onherroepelijk over de zaak
heeft uitgesproken? Hoeveel van die betrokkenen zitten in het fasemodel voor
de terugkeer? Kun je wel spreken van onherroepelijke duidelijkheid zolang
betrokkenen in het fasemodel zitten, nu een statusverlening nog mogelijk is,
bijvoorbeeld op grond van het buitenschuldcriterium en het schrijnendheidscriterium?
Kan de minister aangeven wanneer de resterende zaken respectievelijk door
IND en rechterlijke macht definitief zijn afgehandeld?De motie-Dittrich riep ertoe op, ervoor te zorgen dat alle zaken die onder
het project Terugkeer vallen medio 2006 door de IND en de rechter zijn afgehandeld.
Ik heb uit de kranten vernomen dat de minister van de fracties van CDA, VVD
en D66 tot 1 oktober aanstaande de tijd krijgt om de openstaande zaken
door de IND af te laten handelen. Hebben we het over de 5700 zaken of over
de 1226 zaken? Ik krijg de indruk dat ten onrechte wordt uitgegaan van het
laatste cijfer.Het terugkeerbeleid leent zich voor mijn fractie niet voor achterkamertjespolitiek.
Terecht wordt door D66 met klem aangedrongen op snelle en zorgvuldige beslissing
en behandeling. De mensen waarop de eenmalige bijzondere maatregel betrekking
heeft, zitten immers langer dan vijf jaar in de Nederlandse asielmolen. D66
is volgens mij op zijn minst inconsequent met het stellen van de voorwaarden,
de data waarvoor de minister haar karwei moet hebben geklaard: juli wordt
oktober en misschien zelfs december. Een ultimatum kenmerkt zich door het
stellen van een eis en, als die eis niet wordt ingewilligd, door het toepassen
van sancties. Daarvoor deinst D66 kennelijk terug. Een ultimatum is bij D66
blijkbaar een "ultiwachtum". Dat is onaanvaardbaar, niet alleen
vanwege de humanitaire drama's die zich afspelen in asielzoekergezinnen, maar
vooral omdat de Nederlandse gemeenten niet in de steek gelaten mogen worden.
Het is een utopie om te denken dat binnen afzienbare termijn alle 26.000 asielzoekers
precies en definitief weten waar zij aan toe zijn. De vreemdelingenrechters
zullen waarschijnlijk nog lange tijd bezig zijn met de beoordeling van hun
zaken. Wat mij betreft is het hoog tijd om deze erfenis voor eens en altijd
te regelen.De heer De Wit (SP):Voorzitter. De discussie over het lot van de mensen die bekend zijn geworden
onder de naam "Groep van 26.000" is nooit verstomd, hoe graag sommige
partijen dat misschien hadden gehoopt. Sinds het debat in februari 2004 hebben
we op televisie de serie 26000 gezichten gezien, is de koningin gevraagd om
een royaal gebaar te maken, wordt afgeteld tot het pardon in mei 2007, zijn
er in tachtig gemeenten in heel Nederland moties aangenomen voor een ruimere
regeling en zijn er ontelbare lokale acties geweest voor dat ene gezin, al
zoveel jaar in ons land, of dat ene kind op die dorpsschool, dat er toch helemaal
bij hoort, voor die mensen uit de straat, van wie niemand begrijpt waarom
ze na al die tijd nog weg moeten. Dit gaat allemaal nog steeds door. Vorige
week heeft de VNG een motie aangenomen waarin om een ruimhartiger pardon wordt
gevraagd. Dat is ook de aanleiding voor het debat van vanavond.Ik zou graag willen dat ik het overdreef, maar sinds februari 2004 is
er letterlijk geen dag voorbijgegaan dat ik niet via e-mail, brieven, telefoon
of gesprekken werd geconfronteerd met de gevolgen van het terugkeerbeleid
en het uitblijven van een generaal pardon. De verleiding was dan ook groot
om mijn drie minuten spreektijd vanavond te vullen met de meest schrijnende
verhalen waarmee ik de afgelopen jaren ben geconfronteerd. Wij zijn echter
met cijfers geconfronteerd. De minister heeft in een waar mediaoffensief de
indruk bij de media, die dit ook hebben overgenomen, weten te wekken dat de
hele operatie Terugkeer en het doornemen van alle 26.000 dossiers op een oor
na is gevild.Wij praten dus over cijfers. De minister heeft opvallende cijfers laten
zien. Zij heeft ook opeens een heel nieuwe definitie ten tonele getoverd.
Waar in de motie wordt gesproken over "afhandeling" gaat het nu
volgens de minister opeens over "duidelijkheid verschaffen". Over
wie praten wij vanavond? Over mensen die onder het project Terugkeer vallen.
Ooit heeft de IND berekend dat er dan zo'n 26.000 mensen aan de orde zijn,
maar inmiddels weten wij dat het er meer zijn. Het gaat bijvoorbeeld om 2.400
ex-ama's, mensen die in de noodopvang verblijven en kinderen die in Nederland
zijn geboren en onder het project Terugkeer vallen, hoewel er bij hen in feite
geen sprake kan zijn van terugkeer. De minister heeft vandaag aan de Kamer
laten weten dat de doelgroep van het project Terugkeer nu bestaat uit 31.600
mensen. 19.800 dossiers zijn inmiddels afgehandeld, aldus de minister. Dat
betekent dat er nog 11.800 te gaan zijn, nog moeten worden afgewerkt, door het project Terugkeer dienen te gaan en door de minister getoetst
dienen te worden, zo nodig op het buitenschuldcriterium maar in ieder geval
op schrijnendheid.Dat de minister stelt dat aan meer dan 30.000 mensen duidelijkheid is
verschaft, zegt dan ook helemaal niets. Wat waren ook weer de getallen met
betrekking tot de dossiers die tot nu toe zijn behandeld? Het gaat erom dat
44% van de mensen alsnog een verblijfsvergunning krijgt. Dat wil zeggen
dat zij na jaren procederen gelijk krijgen en ondanks de afwijzing in eerste
instantie door de IND alsnog als vluchteling worden erkend. Het gaat erom
dat 22% van de mensen van wie de dossiers zijn behandeld, zijn vertrokken,
al of niet gecontroleerd en al of niet via het OM. Het gaat erom dat 34%
van de mensen met onbekende bestemming is vertrokken. Dat wil zeggen dat meer
dan 6.000 mensen in de illegaliteit zijn verdwenen. Dat zijn de mensen die
op straat leven of in de particuliere dan wel de gemeentelijke noodopvang
verblijven. Dat zijn de onderduikers bij particulieren thuis.Dat is de sluitende aanpak van het project Terugkeer. Of wij de minister
nu tot 1 juli, 1 oktober of 1 december 2006 de tijd geven of
tot 1 januari 2007 of tot het einde van deze kabinetsperiode om duidelijkheid
te verschaffen over wat er met al deze mensen gebeurt, de realiteit is dat
het project Terugkeer in feite nog tot een veel langere periode aanleiding
tot zorg zal geven dan de data die nu genoemd worden. De realiteit is die
van de getallen. Ik hoop dat de D66-fractie dit goed voor ogen heeft wanneer
zij in de media – zoals wij hebben kunnen meemaken – staat te
juichen over de duidelijkheid die deze zo voortvarende minister biedt aan
de groep van inmiddels 31.000 asielzoekers.De voorzitter:Wilt u afronden?De heer De Wit (SP):Ja, voorzitter.Bijna de helft van deze mensen blijkt, ondanks de opvatting van de IND,
toch uiteindelijk erkent te worden als vluchteling. Dat dienen wij vooral
in ons achterhoofd te houden. Voor de rest komt een derde van de mensen op
straat en 22% vertrekt. Wat moet er gebeuren? In het licht van de vaak
complexe, schurende werkelijkheid van het asielbeleid is het wat mijn fractie
betreft ontstellend eenvoudig. Er dient een pardonregeling te komen voor een
specifieke afgebakende groep van mensen die voor 1 april 2001 een asielverzoek
hebben ingediend, behoudens diegenen voor wie contra-indicaties bestaan. De
hoop daarop is in wezen vervlogen nu de coalitiepartijen in een achterkamertje
afspraken hebben gemaakt die afwijken van de motie-Dittrich. Zij stemmen in
met het nieuwe begrip "duidelijkheid over afhandeling", maar hanteren
niet de formulering in de motie dat de dossiers afgehandeld moeten zijn.Mevrouw Lambrechts (D66):Voorzitter.De heer Klaas de Vries (PvdA):De afgelopen dagen heeft volgens de kranten coalitieoverleg plaatsgevonden,
waarbij D66 het voortouw heeft genomen. Voor de rest van de Kamer kan het
buitengewoon belangrijk zijn om te horen wat dat heeft opgeleverd, of het
waar is dat de coalitie afspraken heeft gemaakt over deze zaak en of die afspraken
ook in een motie worden vastgelegd. Kunt u daarover iets meedelen, of houdt
u dat liever buiten deze zaal?Mevrouw Lambrechts (D66):Dergelijke afspraken zouden niet veel waard zijn als u die vandaag niet
te horen krijgt.Vorige week heeft de VNG met een motie voor een ruimhartiger pardon haar
zorg uitgesproken over asielzoekers die nog onder de oude Vreemdelingenwet
hun asielverzoek hebben ingediend en die hier dus al vele jaren verblijven.
Die zorg deelt D66. Wij vinden het daarom heel belangrijk dat niemand nog
langer dan strikt nodig onduidelijkheid heeft over de vraag of hij wel of
niet kan blijven. Om die reden is in de motie-Dittrich van precies een jaar
geleden de regering verzocht versnelling aan te brengen in de afhandeling
van de 26.000 asielaanvragen die nog voor 1 april 2001 zijn ingediend.
In antwoord daarop heeft de minister vorig jaar een inspanningsverplichting
op zich genomen voor de afhandeling van de dossiers door de IND voor 1 juli
2006 en door de rechtbank voor eind 2006.Inmiddels hebben wij ook twee brieven ontvangen over de stand van zaken,
die ons helderheid moeten verschaffen hoe het nu staat met die versnelling.Ik heb kunnen zien dat de versnelling bij de afhandeling door de IND inderdaad
tot stand is gekomen. Inmiddels zijn 30.374 dossiers afgehandeld. Dat is niet
niks. Ik was na het lezen van de eerste brief even bang dat het uitsluitend
ging om afhandeling door de IND, met een voorlopig bericht en een eerste beschikking.
Dat blijkt gelukkig niet het geval te zijn. Van de 30.374 dossiers hebben
22.000 betrokkenen inmiddels een onherroepelijke beslissing gekregen. Zij
zijn indien nodig ook al bij de rechter geweest. Dat is meer dan ik had verwacht,
gelet op de berichten her en der.De heer De Wit (SP):Waar haalt u die cijfers vandaan en kunt u mij uitleggen wat het begrip "afhandelen"
in de motie-Dittrich betekent?Mevrouw Lambrechts (D66):Die cijfers hebt u toch net als ik kunnen lezen in de brieven die wij
hebben ontvangen? Ik geef toe dat de eerste brief niet helemaal helder was,
maar wij hebben nog een tweede brief ontvangen. Met elkaar geven de brieven
een helder beeld.De heer De Wit (SP):De minister spreekt van 19.800 zaken die afgehandeld zijn.Mevrouw Lambrechts (D66):Dan gaat het om zaken die afgehandeld zijn in het hele traject van de
terugkeer. Hier spreken wij over – daarover ging ook onze motie –
enerzijds afhandeling door de IND en anderzijds zaken die bovendien voor de
rechter zijn geweest, voor het beroep dat nog liep. Ik heb er geen duidelijk
zicht op wat er vervolgens nog gebeurt aan nieuwe beroepen en hoe de cijfers
zich verhouden tot elkaar. Dat zal ik de minister nog vragen. Ik mag aannemen
dat de cijfers die wij hebben ontvangen over de versnelling de juiste cijfers
zijn. Dat zijn er meer dan ik had verwacht.De heer De Wit (SP):Wat betekent "afhandelen"?Mevrouw Lambrechts (D66):Ik heb de brief nu niet bij de hand, maar u misschien wel. Dan gaat het
om behandeling door de IND en om een eventueel beroep bij de
IND. Het is mogelijk dat iemand niet in beroep is gegaan omdat hij inmiddels
een beschikking heeft dat hij kan blijven. Het kan ook nog gaan om een terugzending
van de rechter naar de IND. Laten wij dit vooral ook aan de minister vragen.
In de voetnoot van de tweede brief die wij hebben ontvangen, is dit opgesomd.De heer De Wit (SP):In de motie staat toch dat enerzijds 1 juli de afhandeling door de
IND moet zijn geschied en dat anderzijds uiterlijk dit jaar afhandeling via
de rechter moet hebben plaatsgevonden?Mevrouw Lambrechts (D66):Jazeker.De heer De Wit (SP):Wilt u nu beweren dat de 22.000 dossiers die u noemt allemaal al bij de
rechter zijn geweest en daar zijn afgehandeld en in onherroepelijke beslissingen
zijn geëindigd?Mevrouw Lambrechts (D66):Dat is niet wat ík beweer, maar wat de minister beweert. Als u
daarover twijfels hebt, moet u dat vooral aan de minister vragen. Ik baseer
mij op de cijfers van de minister. Die cijfers zijn mij meegevallen.De heer Klaas de Vries (PvdA):Ik durf bijna niet want mevrouw Lambrechts is vandaag heel streng, maar
toch heb ik ook nog wel een vraag aan haar. In de tweede brief van de minister,
die zij heeft gezonden ter verheldering van de eerste brief, schrijft deze
dat zij onderscheid maakt tussen enerzijds de toezegging die zij heeft gedaan
naar aanleiding van een motie-Dittrich en anderzijds de voortgang met betrekking
tot het project Terugkeer. Ik heb de stukken nog eens nagelezen en vastgesteld
dat de motie-Dittrich over het project Terugkeer ging. Dat staat er tweemaal
letterlijk in. Ook in het vervolg gaat het in dat debat telkens over het project
Terugkeer. Mij bekruipt het gevoel dat een verschuiving plaatsvindt in wat
wordt geleverd. Deelt mevrouw Lambrechts dat gevoel?Mevrouw Lambrechts (D66):Neen, maar net als kennelijk de heer De Vries heb ik wel de vraag aan
de minister hoe de cijfers in de alinea die gaat over de terugkeer zich verhouden
tot de alinea die erboven staat die gaat over de versnelling. Daarin is sprake
van de aantallen 30.474 en 22.000. Die vraag had ik ook voor de minister,
maar de heer De Vries heeft hem mij bespaard.De heer Klaas de Vries (PvdA):Inderdaad. Mevrouw Lambrechts zal zich herinneren dat de motie-Dittrich
tweemaal het project Terugkeer noemt.Mevrouw Lambrechts (D66):Ik herinner het mij niet precies.De heer Klaas de Vries (PvdA):Ik zal het straks memoreren.Mevrouw Lambrechts (D66):Ik weet nog wel wat wij hebben gevraagd. Wij hebben gevraagd om het voor
de zomer af te handelen. Je vraagt natuurlijk altijd meer dan je kunt krijgen,
ook van een minister die een inspanningsverplichting op zich heeft genomen.
Wij hebben genoegen genomen met 1 juli afhandeling IND en 1 december
afhandeling rechter.De heer Klaas de Vries (PvdA):Dat ging over de mensen in het project.Mevrouw Lambrechts (D66):Dat is juist.De heer Klaas de Vries (PvdA):Nu zegt de minister dat zij er in het project 19.800 heeft afgehandeld
en er nog 5.700 moeten worden afgehandeld. Is dat wat mevrouw Lambrechts wilde?Mevrouw Lambrechts (D66):Wat ik wil? Wat wil de heer De Vries?De heer Klaas de Vries (PvdA):Is het wat de motie-Dittrich vroeg?Mevrouw Lambrechts (D66):Wij willen het zo snel mogelijk afgehandeld hebben en wij gebruiken elk
moment en elke ruimte die wij zien om dat te bevorderen. Ik hoop dat de heer
De Vries ons hierin dit keer wel steunt. Eerder heeft hij ons niet gesteund
toen het ging over een generaal pardon. Als hij dat had gedaan, zouden wij
niet zijn terechtgekomen in deze positie. Ik hoop dat hij ons streven om het
zo snel mogelijk af te handelen, zal steunen zodat iedereen de duidelijkheid
heeft waarop hij recht heeft.De heer Klaas de Vries (PvdA):Het is niet ongebruikelijk om antwoord te geven op de vraag die een collega
stelt. De motie-Dittrich vraagt om versnelling van het project Terugkeer.
De minister schrijft dat 19.800 gevallen zijn afgehandeld en 5.700 nog niet.
De minister heeft het dus lang niet gehaald, Ik begrijp niet dat mevrouw Lambrechts
er dan toch tevreden over is.Mevrouw Lambrechts (D66):Ik interpreteer de cijfers anders, maar ook ik heb behoefte aan uitleg
van de minister. Anders stond ik hier niet. Ik sta hier niet alleen maar om
een toespraak te houden. Ik sta hier om vragen aan de minister te stellen.De heer Klaas de Vries (PvdA):Kan mevrouw Lambrechts voor de helderheid van het debat aangeven hoe zij
de cijfers interpreteert?Mevrouw Lambrechts (D66):Ik interpreteer dat er 30.474 inmiddels een IND-beschikking hebben ontvangen,
waarvan 22.000 een onherroepelijke beslissing die, indien nodig en gewenst,
langs de rechter is geweest. Zo staat het er. Anders kan ik het niet lezen.
Maar deze vraag wil ik doorspelen. Als ik het fout lees, hoor ik dat graag
van de minister. Dan ben ik misschien blij met een dode mus. Dat moet niet
het geval zijn.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik wil toch nog even doorgaan op dit punt. Wat verstaat mevrouw Lambrechts
dan onder de 5.700 vreemdelingen die nog binnen het project moeten worden
behandeld?Mevrouw Lambrechts (D66):Ik weet niet precies hoe zich dit tot elkaar verhoudt. Dat heb ik zojuist
al gezegd. Ik kan niet helemaal overzien of sprake is van herhaalde aanvragen
nadat men eerder al een beschikking van de IND en rechter heeft
gehad. Je kunt natuurlijk ook nog weer een reguliere aanvraag doen. Er is
van alles mogelijk. Daarom wil ik ook graag de uitleg van de minister horen.
Ik weet niet precies hoe het zich verhoudt, maar ik weet wel dat wij deze
cijfers hebben gekregen met betrekking tot de groep waarvan wij vinden dat
men zo snel mogelijk duidelijkheid moet hebben of de toekomst hier ligt of
elders, in het land van herkomst.Mevrouw Azough (GroenLinks):Dat is iets te snel. Ik begrijp gewoonweg niet hoe de cijfers van 19.800
en 5.700 in overeenstemming kunnen worden gebracht met de andere cijfers.
Mevrouw Lambrechts begrijpt het blijkbaar wel. Kan zij daarom proberen het
mij uit te leggen?Mevrouw Lambrechts (D66):Het zou helpen als mevrouw Azough ook goed zou luisteren, want ik heb
voor de derde of de vierde keer gezegd dat het mij ook niet helemaal duidelijk
is hoe die getallen zich tot elkaar verhouden en dat ik, met haar, van de
minister wil horen hoe dat zit.Mevrouw Azough (GroenLinks):Als nu blijkt dat binnen het project Terugkeer inderdaad nog bijna zesduizend
mensen wachten op die definitieve beslissing en op die afhandeling, dan heeft
het gejuich tot nu toe in ieder geval niet veel betekenis gehad.Mevrouw Lambrechts (D66):Ik juich niet, laat dat helder zijn. Ik vind het veel te triest wat er
aan de hand is en ik weet dat er voor heel veel mensen, of zij nu wel of niet
een verblijfsvergunning krijgen, sprake is van een verschrikkelijk verleden
en een lastige toekomst. Ik juich dus niet, maar nu wij dit traject zijn ingegaan,
vind ik het wel belangrijk om de motieven te noemen die er waren om dat traject
in te gaan. De ene keer was er geen meerderheid omdat de PvdA-fractie niet
meedeed, de andere keer omdat de LPF niet meedeed met een generaal pardon.
Nu moeten wij daar het beste van maken. Die poging doen wij, bij elke ruimte
die wij zien.Mevrouw Azough (GroenLinks):De term "juichen" heb ik gebruikt omdat dat is wat ik zag bij
de fractievoorzitter van D66.Mevrouw Lambrechts (D66):Soms moet je gewoon blij zijn met de kleine dingen die je bereikt. Dat
maakt het doenlijk om te proberen iets te bereiken voor een buitengewoon complexe
zaak, die overigens niet alleen complex is in Nederland, maar in alle landen
om ons heen, zie het debat in Engeland van twee weken geleden. Dat maakt het
nodig dat men soms met kleine stappen vooruit ook een beetje blij kan zijn.Ondanks de vele dossiers die zijn afgehandeld, zijn er 1226 te gaan. Ik
heb overigens voor dat restant wel enig begrip aangezien de aantallen behoorlijk
veel hoger liggen dan de aanvankelijk geraamde 26.000. Het is uiteindelijk
32.000 en nog een aantal gevallen die kennelijk niet in dit traject thuishoren.
Misschien kan de minister nog zeggen wat er wel en niet in hoort? Ook die
1226 dossiers moeten nu echt snel worden afgehandeld. Gelet op het beperkte
aantal moet dat ook kunnen en moet dat wat ons betreft eind september rond
kunnen zijn. Daarbij moet voorrang worden gegeven aan ouders met kinderen
omdat het voor hen buitengewoon belangrijk is dat zij voor het komende schooljaar
meer duidelijkheid hebben over waar zij volgend jaar naar school zullen gaan
en meer zekerheid of hun toekomst daadwerkelijk in Nederland ligt.Een tweede punt is hoe het precies zit met de afhandeling door de rechter.
Ook daarvoor heeft de minister immers een inspanningsverplichting op zich
genomen vóór eind 2006. Ik kan uit de brieven niet goed opmaken
hoe het daarmee gesteld is. De tweede brief, over die 22.000 gevallen, biedt
wel enige duidelijkheid, maar betekent dit ook dat we erop kunnen en mogen
rekenen dat de minister haar inspanningsverplichting ook op dat punt kan nakomen,
namelijk een afhandeling voor het eind van het jaar van 26.000 gevallen en
liever nog 32.000?Ik kom op het project Terugkeer. Hoe verhouden de aantallen die zijn genoemd
over de afhandeling door de IND zich tot de aantallen die zijn genoemd bij
het project Terugkeer? Ik krijg die rekensom zelf ook niet passend. De uitstroomcijfers
in de brief lijken exclusief betrekking te hebben op het project Terugkeer.
Dat is toch niet zo? De 43% die alsnog een verblijfsvergunning krijgt,
slaat toch op het hele proces, inclusief afhandeling door de IND? Of vergis
ik mij?Een heel belangrijke vraag is of de minister kan aangeven wanneer het
hele project Terugkeer eindelijk zal zijn afgerond. Er is steeds "drie
jaar" gezegd. Dat betekent juli 2007. Die datum ligt na deze regeerperiode.
Ik wil die versnelling, waarvoor steun in de Kamer bestaat, vanzelfsprekend
graag terugzien in de einddatum van het project Terugkeer.De heer Klaas de Vries (PvdA):Hoe is het mogelijk dat mevrouw Lambrechts nog zoveel vragen heeft als
zij met de andere fracties zo intensief met de minister heeft overlegd, terwijl
zij naar buiten heeft laten horen heel tevreden te zijn? Ik heb verder goed
gehoord dat haar fractievoorzitter heeft gezegd dat de minister moet opstappen
als zij op 1 oktober iets niet heeft bereikt. Is dat ook afgesproken
in dat overleg of is dat het standpunt van de D66-fractie?Mevrouw Lambrechts (D66):Om met dat laatste te beginnen: ik heb dat ook gehoord. Ik heb het gezien
en heb er met haar over gesproken, maar ik weet ook in welke context dat is
gebeurd. Er is keer op keer gevraagd wat er moet gebeuren als de minister
dat moet doen, wat als, wat als, wat als. Toen is gezegd dat de minister moet
opstappen als dat niet lukt. In die context is dat uitgesproken en in die
context vind ik dat ook begrijpelijk.De heer Klaas de Vries (PvdA):Het had toch nooit in een andere context kunnen staan? Dat is toch altijd
een antwoord op de vraag wat de D66-fractie zal doen als de minister dat niet
doet?Mevrouw Lambrechts (D66):Natúúrlijk kan het in een andere context staan. Je kunt
ook zelf meteen al met zo'n bericht naar buiten komen. Dan zit er meer doelgerichtheid
achter dan er in dit geval achter zat, omdat het een vraag is van: wat als
het niet lukt. Er zit tegelijkertijd impliciet en uitdrukkelijk het vertrouwen
en de verwachting in dat de minister dat zal waarmaken.Ik ben de eerste vraag kwijt.De heer Klaas de Vries (PvdA):Mijn eerste vraag was: kennelijk is er intensief overleg geweest met de
fractievoorzitters en woordvoerders. Hoe is het nu mogelijk dat u op dit moment
nog allerlei vragen heeft aan de minister die met de zaak zelf te maken hebben?
Vragen over aantallen, hoe dit zich verhoudt en hoe dat uitgelegd moet worden...
U bent er toch zelf bij geweest?Mevrouw Lambrechts (D66):Ik was erbij. Wij hebben een gesprek gevoerd aan de hand van cijfers die
later in een brief zijn neergeslagen en die bij mij nog enige vragen oproepen.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik hoor iets raars in de eerste inbreng van mevrouw Lambrechts. Zij heeft
het net gehad over het project Terugkeer. Zij geeft aan dat de versnellingsagenda
van groot belang is. De motie-Dittrich gaat over het project Terugkeer en
over de versnelling die daarin noodzakelijk is. Dan kan zij toch niet in gemoede
volhouden dat het aantal waar zij het nu over heeft, namelijk die 22.000 die
afgehandeld zouden zijn, de cijfers zijn waarover het gaat? Het gaat over:
19.800 afgehandeld, 5.700 niet afgehandeld. Dát zijn de cijfers waar
die versnellingsagenda over gaat.Mevrouw Lambrechts (D66):Neem mij niet kwalijk, ik zal toch weten waar onze wens op dat terrein
ligt? Natuurlijk willen wij die versnelling in het gehele proces brengen!
Daarom kom ik ook met mijn laatste vraag wat het betekent voor de uiteindelijke
uitkomst en de afhandeling van het project Terugkeer. Het ging ons toen om
de IND en de rechter. Daarover heeft de minister uitspraken gedaan. Dat zijn
twee belangrijke spelers in dit veld om tot versnelling te komen, dat weet
mevrouw Azough ook.De heer De Wit (SP):Ik vraag mevrouw Lambrechts wat er nu precies is afgesproken. Als zij
nu nog zoveel vragen heeft, wat heeft zij dan afgesproken met de minister
en alle andere partijen?Mevrouw Lambrechts (D66):Wat er is afgesproken? Wij hebben in elk geval de cijfers van die versnelling
gezien. Om die cijfers hebben wij hier gevraagd, u was erbij toen mevrouw
Azough hier vroeg om een spoeddebat over de NVG-motie. De minister heeft ons
de cijfers gegeven nog voor die in de brief waren neergeslagen. In de context
zoals dat vaak gaat, op hoofdlijnen, hebben wij gezegd: dat ziet er veel beter
uit dan wij dachten. Wij hadden ook onze messen geslepen, net zoals u. Maar
wij zijn niet blind voor de werkelijke aantallen en de werkelijke cijfers,
en dat mag ook wel eens gezegd.De heer De Wit (SP):Mijn vraag aan u was: wat is nu op 1 oktober aanstaande aan de orde.
Welke afspraak wordt er per 1 oktober al of niet verzilverd?Mevrouw Lambrechts (D66):Nou, de rest van de dossiers die door de IND zouden zijn afgehandeld per
1 juli 2006, zoals de motie dat vroeg en zoals de minister haar inspanningsverplichting
op zich heeft genomen.De heer Van der Staaij (SGP):Is die inspanningsverplichting met een aantal maanden verlengd gelet op
de feiten en cijfers zoals die boven water zijn gekomen? Of is die inspanningsverplichting
een harde resultaatsverplichting geworden?Mevrouw Lambrechts (D66):Het is een resultaatsverplichting, dat mag je wel zeggen. Maar een resultaat
wat haalbaar moet zijn, gelet op het feit dat er nog 1226 dossiers zijn. De
inspanningsverplichting gold voor 1 juli. Overigens was het voor ons
meer dan een inspanningsverplichting, zo zijn wij dat debat ingegaan. Maar
gelet op de grotere aantallen, het zijn er nu meer, kan ik enig begrip opbrengen
voor het feit dat er nog een aantal dossiers liggen. Dat moet voortvarend
worden opgepakt. Ook die mensen hebben recht op duidelijkheid.De heer Van der Staaij (SGP):Ik stel die vraag in het licht van dreigen met: dan moet de minister echt
aftreden. Daarvan hebt u net de context geschetst. U suggereerde dat de consequentie
dat het tot aftreden zou moeten leiden als die aantallen niet gehaald zouden
worden, niet al te letterlijk moet worden genomen.Mevrouw Lambrechts (D66):Wat u in elk geval ter harte moet nemen is dat wij er vertrouwen in hebben
dat het gaat lukken en dat het moet kunnen lukken.Voorzitter, dat was het.De heer De Wit (SP):Ik wil mevrouw Lambrechts nog een vraag stellen.De voorzitter:Ik ben coulant geweest in uw spreektijd en ik heb u al een paar keer toegestaan
te interrumperen. Er staan nog een heleboel sprekers en wij willen ook graag
antwoord van de minister.Ik geef het woord aan mevrouw Huizinga.De heer De Wit (SP):Ik wist niet dat mevrouw Lambrechts al aan het eind van haar betoog was.
Ik wil nog interrumperen.De voorzitter:Ik ben coulant geweest met uw spreektijd. Ik heb u al een paar keer laten
interrumperen. Er moeten nog een heleboel sprekers komen en wij willen ook
het antwoord van de minister horen.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Voorzitter. Deze week sprak ik een gezin dat al jaren in Nederland is.
Het heeft drie kinderen die hier geboren zijn en woonde in de Van de Spiegelstraat
in Den Haag. Het gezin is uitgeprocedeerd, werd in vreemdelingenbewaring genomen,
terwijl het in vreemdelingenbewaring was gepresenteerd aan de beruchte Syrische
commissie waarover wij zoveel gesproken hebben en na zeven maanden vrijgelaten
uit de vreemdelingenbewaring, zonder papieren of een laissez-passer. Het had
geen papieren en werd toch voor de keus gesteld terug te gaan naar Syrië,
wat niet kon, of op straat te komen. Het gezin is het huis in de Van de Spiegelstraat
kwijt en woont nu in een caravan. Het weet niet hoe het verder moet.Zulke gevallen, mensen die op straat terechtkomen, brengen gemeenten ertoe
bijna unaniem de minister te vragen om alsnog een ruimhartig pardon in te
stellen. Ondanks beloften van de minister dat het slechts in het uiterste
geval zou gebeuren, worden de mensen – ik zou zeggen:
redelijk massaal – op straat gezet. Gezinnen worden gescheiden of lopen
het risico te worden gescheiden, ondanks beloften van de minister dat het
niet zal gebeuren. De voorbeelden zijn legio.De minister heeft ons een brief met cijfers gestuurd. Daaruit blijkt dat
zij met de afhandeling van zaken flink is opgeschoten. In die zin heeft zij
haar best gedaan om de motie van D66 waarin wordt gesproken over afhandeling
van zaken door de IND en de rechter uit te voeren. Maar uit de cijfers blijkt
ook dat het met de terugkeer niet goed gaat. Daar is achterstand. Ook blijkt
dat maar 22% van de mensen terugkeert; 36% verdwijnt en vertrekt
met onbekende bestemming. Dat zijn echt niet allemaal mensen die weigeren
mee te werken. De aanpak is niet sluitend.Het verrassendste cijfer met betrekking tot de terugkeer is dat 44%
recht blijkt te hebben op een verblijfsvergunning. Hoe kan dat? Wij hadden
het toch over 26.000 uitgeprocedeerden? Hoe kan een uitgeprocedeerde nu recht
hebben op een verblijfsvergunning? Het waren dus geen uitgeprocedeerden. Van
de 26.000 zat een groot deel gewoon nog in de procedure. Deze mensen hoefden
het land niet uit, zoals minister Verdonk steeds heeft gesuggereerd. Zij hadden
groot gelijk dat zij, in de woorden van de minister, procedure op procedure
stapelden. De mensen die hen hielpen en hun onderdak gaven, gaven hun geen
valse hoop. Zij gaven hun terechte hoop. 43% van de 26.000 mensen hebben
jarenlang moeten wachten totdat zij eindelijk een verblijfsvergunning kregen,
een vergunning waar zij recht op hadden. Dat is redelijk beschamend.En nu? Minister, ik zou zeggen: ik ga mij niet verdiepen in cijfers en
vragen. Trouwens, de vragen die zijn te stellen zijn al gesteld. Ik zou zeggen:
minister, luister naar de gemeenten. Zij worden geconfronteerd met de gevolgen
van het beleid en zij kunnen daar niet mee leven. Zij vragen om een pardon.
Wij doen dat ook, al jaren.De heer Varela (LPF):Voorzitter. Mijn fractie is van mening dat de minister op dit dossier
haar werk goed heeft verricht. Zij heeft de groep van 26.000 op een humane
wijze individueel beoordeeld. Hoewel deze mensen maximaal gebruik hebben kunnen
maken van onze ruime wettelijke mogelijkheden om asiel aan te vragen en uitgebreid
tegen uitspraken in beroep te gaan, heeft bijna de helft van de groep uitgeprocedeerden
zelfs alsnog een verblijfsvergunning gekregen van de minister. Dat betekent
dat het systeem van de discretionaire bevoegdheid van de minister prima werkt.
Wat ons betreft, is dat voldoende. Wij dienen nu eindelijk onze eigen wetgeving
serieus te nemen. Afwijken met allerlei categorale regelingen alleen omdat
deze mensen in het land gaan zwerven, geeft een zeer duidelijk signaal en
heeft opnieuw een aanzuigende werking. Het is dan immers duidelijk dat je
hier niet wordt uitgezet, maar kennelijk in de marge van het bestaan nog een
leven kunt leiden. Dat signaal moeten wij niet uitzenden.De heer Van Fessem (CDA):Voorzitter. De directe aanleiding tot dit debat was de motie op het VNG-congres
voor een generaal pardon. Maar ik zie de heer De Vries bij de interruptiemicrofoon.De voorzitter:Laten wij eerst een paar zinnen van de heer Van Fessem volgen. Is dat
niet een goed idee?De heer Klaas de Vries (PvdA):Ik sta geboeid te luisteren.De voorzitter:Daarom. Wij gaan nog even verder luisteren.De heer Van Fessem (CDA):Misschien klinkt het beter vanuit uw stoel, mijnheer De Vries.De heer Klaas de Vries (PvdA):Als de heer Van Fessem er nerveus van wordt...De voorzitter:U mag staan waar u wilt. Blijft u gewoon staan; de heer Van Fessem gaat
verder met zijn verhaal.De heer Van Fessem (CDA):Ik zei het alleen omdat ik dacht dat de heer De Vries te laat was...De voorzitter:Nee hoor, ik houd dat goed in de gaten. Als u het voorzitten aan mij overlaat,
kunt u uw verhaal houden.De heer Van Fessem (CDA):Dank u wel.Het verzoek om een generaal pardon klinkt al jaren. In 2004 hebben wij
er heel uitgebreid over gediscussieerd, niet alleen op die negende februari,
maar ook in de vele overleggen die wij daarvoor hebben gehad. De Kamer heeft
toen besloten om geen algemeen pardon te verlenen. Van de CDA-fractie mag
dat geen verrassing zijn. Zo ver als ik kan teruglezen heeft zij gezegd dat
wij geen generaal pardon moeten verlenen, omdat dat niet goed is. Daarmee
was het generaal pardon niet de wereld uit. Wij zien het vandaag en het zal
misschien nog vaker terugkomen. Dat is ook wel begrijpelijk, maar wij zijn
bezig met een terugkeerbeleid dat wij twee jaar geleden hebben vastgesteld
en dat moeilijk en moeizaam is. Een heleboel gevallen die hier al lang zijn,
moeten worden behandeld en naar hun land worden teruggestuurd. Zij zijn hier
al lang, omdat er in het verleden nooit iets met hen is gebeurd. Wij moeten
erkennen dat de uitvoering moeizaam en moeilijk is. Wij staan hier niet voor
een makkelijk probleem, maar voor een probleem dat steeds terugkomt. De hardliners
zeggen "je bent te soft" en de "soften" zeggen "je
bent te hard".Wij erkennen dat dit een moeilijk probleem is, maar dit kabinet heeft
er wel werk van gemaakt. De minister is er keihard en voortvarend mee bezig
geweest. Dat geldt voor alle beslissingen die zijn genomen en die nog moeten
worden genomen. Heel veel mensen hebben duidelijkheid gekregen. Die duidelijkheid
is niet altijd prettig; dat beseffen wij heel goed. Maar het CDA heeft al
tijdens een congres in 2002 vastgesteld dat de minister in zeer schrijnende
gevallen van haar discretionaire bevoegdheid gebruik moet maken. Dat is niet
iets van minister Nawijn.De heer Klaas de Vries (PvdA):De heer Van Fessem refereert terecht aan de uitspraak van de VNG en waarschijnlijk
ook van andere gemeenten. Ik neem aan dat die gemeenten er geen bezwaar tegen
hebben dat 40% van die groep alsnog een vergunning krijgt.
Daarover heb ik hen nooit horen klagen. Ik heb hen er ook niet over horen
klagen dat zo'n 20% teruggaat: een klein deel uitgezet, een ander deel
met hulp. Gemeenten hebben het meest te maken met mannen, vrouwen en kinderen
die op straat worden gezet, geen papieren hebben, het land niet uit kunnen,
geen onderdak hebben enzovoorts. De minister zegt dat er geen noodopvang is.
Hoe denkt u over die problematiek waarmee gemeenten te maken hebben? Vindt
u dat een bevredigende oplossing? U zegt dat het beleid moeilijk is. Zeker,
het is allemaal moeilijk, maar vindt u dat dit stuk van het beleid goed is
ingevuld?De heer Van Fessem (CDA):De VNG heeft verwijten jegens de minister op het punt van de sluitende
opvang, de sluitende aanpak. Wij hebben in 1998 en 1999 al gezien –
zelfs mevrouw Halsema heeft het moeten toegeven – dat er geen sluitende
opvang is. Er is geen sluitende opvang. Als die er wel is, is er geen asielbeleid
meer. Je kunt twisten over de vraag hoe lang je het moet doen. In oktober
1998 heeft de toenmalige staatssecretaris de opvang opgeheven voor de tweede
en derde aanvragers. Die mensen kwamen daarmee op straat te staan. Dat is
niet goed. Nu krijgen de tweede aanvragers die kansrijk zijn, weer opvang.
Misschien is er in de toekomst nog meer mogelijk. Het is een zeer moeilijk
probleem. Nogmaals, sluitende opvang bestaat niet. Je kunt twisten over de
vraag wanneer mensen op straat moeten worden gezet. Er is een uitgebreid terugkeertraject
met fases. Het wordt mensen mogelijk gemaakt om aan hun terugkeer te werken.De heer Klaas de Vries (PvdA):De heer Van Fessem herinnert zich dat deze minister begonnen is met het
volgende te zeggen: tot nu toe kwamen veel mensen op straat terecht; dat wil
ik niet meer, dat gaan wij anders doen. In de praktijk blijkt dat daar niet
veel van terechtkomt. 35% van de mensen komt wél op straat terecht.
De minister verzet zich tegen noodopvang. Steunt de heer Van Fessem dat verzet
van de minister en wil hij die mensen ook in de kou laten staan, zonder onderdak,
zonder voedsel, opdat ze vanzelf wel weggaan?De heer Van Fessem (CDA):Je kunt natuurlijk niet voor mensen denken, maar als iedereen zou meewerken
zoals het in gedachten gepland is, dan zou er een sluitende opvang zijn geweest.
Mensen accepteren echter niet dat zij moeten teruggaan. Zij komen dus op straat
terecht. De minister zegt dat de gemeenten niet mogen opvangen. Ik vind dat
een heel moeilijk verhaal. Ik kan het mij voorstellen dat gemeenten en kerken
opvang bieden. Ik zou graag zien dat die opvang ook op terugkeer gericht is.
Ik zou het goed vinden als gezegd zou worden: het is heel vervelend, maar
je moet terug. Ik zou het goed vinden als de opvangende instanties de IND
bellen met de mededeling dat zij iemand alsnog proberen te overtuigen van
de noodzaak om terug te keren.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik hoor dit met enige verbazing aan. Gelooft de heer Van Fessem echt in
de sluitende aanpak van de minister? Vindt hij het onbegrijpelijk wat hier
gebeurt?De heer Van Fessem (CDA):Ik zei al dat de aanpak nooit sluitend kan zijn. Tevoren wordt een plan
opgesteld om mensen in fases te helpen. Er vinden terugkeergesprekken plaats.
De mensen wordt verteld naar welke instituten zij gaan. Het wordt duidelijk
gemaakt dat zij binnen zoveel maanden weg moeten. Ik vind dat mede gezien
de 28 dagen een redelijke termijn. Als iedereen meewerkt, is dat een sluitende
aanpak. Het blijkt echter dat niet alle mensen meewerken. Hoe lang moet je
dan nog meegaan met het bieden van opvang? Daarmee creëer je al snel
de verwachting dat mensen alsnog kunnen blijven. Ik vind dat een vreselijk
dilemma, maar wij hebben voor die route gekozen.Mevrouw Azough (GroenLinks):44% van de uitgeprocedeerde asielzoekers heeft alsnog recht op
een verblijfsvergunning. Dat kan leiden tot de constatering dat een groot
deel van de mensen die nu op straat rondzwerven buiten hun schuld om niet
kunnen terugkeren.De heer Van Fessem (CDA):Dat is al vanaf 1998 het geval. De kansrijke tweede aanvrager krijgt inmiddels
opvang. Ik vind dat een stap vooruit. Het is natuurlijk nooit genoeg, maar
het zijn stappen vooruit. Ik zou willen dat u dat ook eens uitsprak. Daarna
mag u weer doorgaan met het kritiseren van het beleid. Een keer iets positiefs
zou ook eens plezierig zijn.Mevrouw Azough (GroenLinks):U bedoelt dus te zeggen dat het niet zo is dat mensen die meewerken terug
kunnen.De heer Van Fessem (CDA):Het gaat om een lange termijn. Als men niet op tijd begint, haalt men
het eind niet. Van die theorie moet je uitgaan, want anders houdt het nooit
op.De heer De Wit (SP):Het zal de heer Van Fessem bekend zijn dat bij een stemming over een motie
82% van de gemeenteraadsleden van het CDA voor een generaal pardon
was. Hij heeft de cijfers genoemd van het terugkeerproject. Het zal nog jaren
duren voordat alle dossiers door het project Terugkeer zijn gegaan en eventueel
uiteindelijk zijn getoetst door de minister op schrijnendheid of het buitenschuldcriterium.
Waarom niet nu de knoop doorgehakt? Waarom niet nu luisteren naar de achterban
en instemmen met een generaal pardon?De heer Van Fessem (CDA):Op het laatste congres van het CDA werd hierover bij de afdeling actuele
politiek gesproken door mensen uit de zaal. Zes weken geleden is er geen motie
op dit punt ingediend, maar in 2004 is dat wel gedaan. In die motie stond
dat het terugkeerbeleid tot stand moest kunnen komen, mits er enige barmhartigheid
zou zijn in de vorm van een royale toepassing van de vergunningverlening op
basis van schrijnendheid. Wat kun je als politiek nog meer doen? Je kunt regels
maken en, als die te streng uitpakken, kun je daarvan afwijken. Het CDA is
om een groot aantal redenen altijd tegen een generaal pardon geweest. Wij
willen in Nederland op allerlei fronten een individuele aanpak. Dat geldt
voor de belastingaanslag, de huur en noem maar op. Als wij niet proberen om
ook tot een individuele aanpak van de asielaanvraag te komen, dan geloven
onze eigen organen en onze eigen rechters ons niet meer.De heer De Wit (SP):De meeste mensen die alsnog in het kader van het terugkeerproject een
verblijfsvergunning hebben gekregen, hebben die niet gekregen dankzij de minister,
maar dankzij de rechter.De heer Van Fessem (CDA):Dat klopt.De heer De Wit (SP):U bent vanmiddag ook bij de demonstratie hier buiten geweest over kinderen
in detentie. Als ik naar de cijfers en de ellende kijk, denk ik dat uw achterban
meer van u verwacht. Waarom wilt u geen generaal pardon verlenen? U moet die
verantwoordelijkheid gewoon durven nemen, los van wat er ooit in 2004 door
een congres van het CDA is besloten.De heer Van Fessem (CDA):De leden van de CDA-fractie zijn gekozen op basis van een programma waarin
heel duidelijk staat dat uitgeprocedeerde asielzoekers moeten terugkeren en
dat de regering er streng op moet toezien dat dit daadwerkelijk gebeurt. Wij
hebben al die jaren gezegd dat het CDA niet voor een generaal pardon is. Ik
begrijp wel dat dit schuurt, maar een generaal pardon is volgens ons niet
de oplossing. Een oplossing kan volgens ons gevonden worden door een goede
toepassing voor schrijnende gevallen en voor de rest duidelijkheid. Veel mensen
mogen blijven, maar dat houdt ook in dat er mensen terug moeten.De heer Klaas de Vries (PvdA):Mevrouw de voorzitter. De uitspraak van het VNG-congres kwam natuurlijk
niet als een verrassing. De Kamer heeft al meer dan tachtig brieven gehad
van gemeenten met colleges samengesteld uit alle grote politieke partijen
en andere partijen die hier al dan niet vertegenwoordigd zijn. Gemeenten hebben
namelijk ongelofelijk te doen met mensen die door de stad of het dorp gaan
lopen, zonder dat zij opgevangen worden, zonder dat zij perspectief hebben
en zonder dat zij papieren en onderdak hebben. En dan horen die gemeenten
ook nog uit Den Haag van de minister dat zij geen opvang zouden moeten geven
en dat de minister daar eventueel tegen zal optreden. Die gemeenten zijn echter
niet van plan om mensen op straat te laten sterven en verhongeren. Ook zien
zij die kinderen daar liever niet lopen. Zij vinden dat dat niet hoort en
zeggen tegen ons: doe daar wat aan en geef hun een pardon. Als wij niet in
staat zijn om die mensen op te vangen – misschien is het heel erg fout
geweest om de opvang ooit af te schaffen; ik ben niet zo ver in de geschiedenis
teruggegaan – en de mensen een menswaardig bestaan te bieden, dan zullen
wij wat anders moeten verzinnen, zoals de heer Van Fessem zei. Ik weet dat
het CDA nooit voor een generaal pardon is geweest, maar laten wij er dan een
specifiek pardon van maken. De CDA-fractie heeft althans het Hoofdlijnenakkoord
ondertekend waar dat in stond.Wat vroeg de D66-fractie in de motie-Dittrich? In die motie werd overwogen
dat het project Terugkeer oorspronkelijk 26.000 asielzoekers telde en dat
er daarvan in 2005 10.000 waren afgehandeld. Verder werd de regering verzocht
te onderzoeken of de beoordeling van asielaanvragen uit het project Terugkeer
zodanig georganiseerd kon worden, dat medio 2006 alle zaken zouden zijn afgehandeld
door de IND en de rechter. Dat het door de rechter niet helemaal in de hand
van de administratie ligt om dat te bevorderen, is in confesso, maar het gaat
om het project Terugkeer. Op 22 juli 2005 heeft de minister de Kamer
gezegd dat onder het project Terugkeer nog ongeveer 16.700 mensen vallen,
inclusief 2700 zij-instromers. Toen zei de minister dat zij niet verder kon
gaan dan haar toezegging van 27 juni jongstleden, dat zij zich er voluit
voor zou inzetten dat de projectzaken respectievelijk vóór 1 juli
en eind 2006 door de IND en de rechter zouden zijn afgehandeld. In haar brief
van 21 juni jongstleden zegt zij dat zij een onderscheid maakt tussen
de toezegging naar aanleiding van de motie-Dittrich en de voortgang met betrekking
tot het project Terugkeer. Maar de motie-Dittrich gíng over het project
Terugkeer, meer specifiek over de beoordeling van de asielaanvragen uit dat
project, welke moest worden versneld. Er vindt hierbij een soort wisseltruc
van woorden plaats; er wordt iets anders in de plaats gesteld van wat de heer
Dittrich vroeg. De minister zei toe dat zij de projectzaken zou afhandelen
en zich zou inzetten voor de versnelling van het project. Is dat gelukt? Nee,
dat is niet gelukt, want er zijn ongeveer 19.000 gevallen afgehandeld, maar
er moeten er nog 6000 uit dit project afgehandeld worden. Heeft de minister
dus gedaan wat de motie vroeg? Naar mijn mening niet.De 14-1-brieven gaan voor een deel over mensen die ook binnen het project
Terugkeer vallen. Ik maak mij daarover al enige tijd grote zorgen, met name
over het feit dat niemand weet welke criteria er gehanteerd worden voor schrijnende
gevallen. Ik hoorde de minister tijdens haar verkiezingstournee bij Jensen
zeggen dat zij dat ook nooit bekend zou maken, omdat elk geval uniek is. Ik
heb echter al vaker gezegd dat dit in een rechtsstaat dubieus is en de deur
openzet voor willekeur. Hoe moet een afwijzend oordeel van de minister door
de rechter getoetst worden als er geen criteria zijn? Ik begrijp overigens
niet dat de rechterlijke macht het accepteert dat er geen criteria zijn. Ik
begrijp ook niet dat zij dan geen eigen criteria formuleert. Een nog prangender
vraag is echter of degenen die de beslissingen voor de minister voorbereiden,
wel weten wat de criteria zijn. Ik heb gehoord dat daarbij beginnende juristen
zijn die via een uitzendbureau worden aangetrokken en die een korte cursus
van enkele dagen krijgen. Daarna moeten zij zelf uitzoeken wat volgens hen
schrijnend is. Hun wordt niet duidelijk gemaakt wie alsnog een vergunning
mag krijgen. Het hangt erg van de persoon af of die vergunning wel of niet
wordt verleend. De minister bekijkt uiteraard niet zelf alle 10.000 dossiers.
Op deze manier beleid voeren, kan niet in een rechtsstaat; NRC Handelsblad
heeft daarover enkele malen geschreven. Ik wil dus van de minister horen hoe
zij omgaat met de criteria, of die intern helder zijn en of zij in staat is
om voor een rechter uit te leggen waarom in het ene geval wel en in het andere
geval geen toestemming wordt gegeven om in het land te blijven.De heer Van der Staaij (SGP):Mevrouw de voorzitter. Het is begrijpelijk dat gemeenten verontrust zijn
over het lot van inwoners, asielzoekers die al zolang in procedure zitten
en waarvan zij de rafelranden van het asielbeleid zien, zoals de problemen
en de moeite na het uitgeprocedeerd zijn. Die zorg delen wij. Eerder en nu.
De oplossing zien wij als SGP-fractie niet in een telkens heropenen
van de discussie over een generaal of ruimer pardon. Een belangrijk bezwaar
dat aan een algemeen pardon kleeft, namelijk dat van de rechtsongelijkheid
ten opzichte van de andere asielzoekers uit de 26.000 en meer die berust hebben
in hun afwijzing, geldt nu zelfs nog sterker dan voorheen. Wij hebben steeds
gepleit voor het op inhoudelijke wijze afhandelen van de oude zaken met ruimhartige
gebruikmaking van de discretionaire bevoegdheid in individuele gevallen. En
dat alles met de grootste spoed. Wij dringen ook nu aan op voortzetting van
die voortvarende behandeling van de inmiddels meer dan 30.000 personen. De
minister heeft eerder gezegd dat zij zich aan die inspanningsverplichting
zal houden en ik heb de indruk dat zij er inderdaad hard aan heeft gewerkt
om die toezegging na te komen. Op het moment dat de uitvoering van de motie-Dittrich
aan de orde was, ontstond er commotie en was er sprake van politieke zenuwachtigheid.
Toen ik de tekst van die motie teruglas, viel mij de "zachte" formulering
op. Die motie is vooral gericht op het doen van onderzoek met de intentie,
te weten te komen of de beoordeling medio 2007 afgehandeld kan zijn. Hoe dan
ook, wij hebben er vertrouwen in dat er ook ten aanzien van de resterende
gevallen snel duidelijkheid kan komen. Dat vertrouwen is gebaseerd op de wijze
waarop het nu gebeurt. Dat wil niet zeggen dat de problemen daarmee verdwenen
zijn. Onze zorg heeft niet zozeer te maken met de afhandeling van de dossiers,
maar meer met de daadwerkelijke terugkeer. Het betreft een groeiende groep
die niet in Nederland mag blijven en die het land ook niet daadwerkelijk verlaat.
Het is een groep waarvoor geldt dat het niet daadwerkelijk lukt om in een
ander land een nieuwe toekomst op te bouwen nadat er duidelijkheid is gegeven.
Ik wijs ook op het hoge percentage personen onder de definitief afgewezen
asielzoekers dat met onbekende bestemming is vertrokken. Dat probleem dient
van ons de grootst mogelijke aandacht te krijgen, omdat het onverteerbaar
is als die personen worden weggejaagd of op straat moeten rondzwerven. De
hoofdlijn moet zijn dat personen worden opgevangen of uitgezet. Als het voor
mensen niet lukt om in een ander land een toekomst op te bouwen zonder dat
dit aan hen te wijten is, moeten wij ruimhartig met hen omgaan en alsnog een
verblijfsvergunning geven. De minister heeft in eerdere debatten gezegd dat
zij dat inderdaad doet. Hoe is het mogelijk dat daarover nog zo veel onduidelijkheid
is? Mensen zeggen regelmatig dat zij niet terug kunnen en ook gemeenten gaan
daarvan uit. De minister zegt echter dat dit wel mogelijk is.Ik hecht eraan om vooruit te kijken. Steeds spreken wij over de oude groep
van 26.000 uitgeprocedeerde asielzoekers. Inmiddels bestaat die groep uit
meer dan 30.000 mensen. Die groep is belangrijk, maar wij moeten niet vergeten
om vooruit te blikken en onze aandacht te richten op de personen die onder
de nieuwe wet langdurig in procedure zijn. Ik maak mij zorgen dat de termijnen
bij de rechter weer wat oplopen. Creëren wij daarmee niet een probleem
voor de toekomst? Als er onder de groep die onder de nieuwe wet valt ook mensen
zijn die langdurig in Nederland verblijven, kunnen wij ons eveneens afvragen
of dat nog wel mogelijk is. Heeft de rechterlijke macht voldoende capaciteit?
Is er nu al een extra actie nodig om te voorkomen dat zich onder de nieuwe
wet dezelfde problemen voordoen?De heer Visser (VVD):Voorzitter. Vanochtend stond mevrouw Özütok, het nieuwe Kamerlid
van de fractie van GroenLinks, achter het spreekgestoelte. Zij heeft gezegd
dat zij zich als burger nu en dan heeft geërgerd aan de hijgerigheid
en de scoringsdrift van de Kamer. Zij sprak over de cultuur van de spoeddebattenterreur.
Met enige ironie merk ik nu op dat de fractie van GroenLinks vorige week een
spoeddebat heeft aangevraagd over een motie die nog niet eens was ingediend.
Die motie had betrekking op een onderwerp waarover wij al vele malen hebben
gesproken en waarover wij nog vaak debatten zullen voeren. Over dat onderwerp
heb ik tot nu toe van de woordvoerders nog niets nieuws gehoord. Misschien
kan ik daarin verandering brengen. Ik zal mijn best doen. Ik heb echter niet
meer de neiging om te reageren op de directe en indirecte insinuaties die
betrekking hebben op het huidige beleid. Wij steunen dat.Ik zie dat de heer De Vries naar de interruptiemicrofoon loopt. Ik vroeg
mij al af waar hij bleef.De heer Klaas de Vries (PvdA):Ik weet dat de heer Visser altijd naar mij verlangt, maar ik kan daarmee
niet altijd rekening houden. Was de heer Visser aanwezig tijdens het overleg
van de coalitie?De heer Visser (VVD):Dat spannende overleg?De heer Klaas de Vries (PvdA):Ja.De heer Visser (VVD):Ja, daar was ik bij.De heer Klaas de Vries (PvdA):Waarom was de heer Visser van mening dat een spoeddebat overdreven was
en waarom was er wel coalitieoverleg nodig?De heer Visser (VVD):Omdat wij heel vaak met elkaar spreken. De heer De Vries heeft zelf ook
wel eens deel uitgemaakt van een coalitie. Het is niet ongebruikelijk om nu
en dan de koppen bij elkaar te steken.De heer Klaas de Vries (PvdA):Dat is wel degelijk ongebruikelijk, want dit kabinet heeft gezegd dat
het geen Torentjesoverleg wenst. Dit overleg was overigens niet in het Torentje,
maar op het departement van de minister. Kennelijk was het belangrijk genoeg
om hierover te spreken. Mevrouw Van der Laan is nog bij de premier geweest
en de heer Visser is uitgenodigd voor een overleg waarbij de fractievoorzitter
van de VVD zelfs tegenwoordig was. Waarom was dat nodig als dit debat volgens
de heer Visser niet nodig was?De heer Visser (VVD):Omdat er verschillende kwesties spelen zo vlak voor het reces. Dan is
het altijd goed om met elkaar te spreken. Het was geen Torentjesoverleg. Het
was ook geen achterkamertjespolitiek. Daarvan is pas sprake als je hier andere
dingen zegt dan elders.De heer Klaas de Vries (PvdA):De kranten suggereren dat er afspraken gemaakt zijn die vanavond in de
zaal bezegeld zullen worden. Dat is achterkamertjespolitiek. Wij verstaan
daaronder alles wat niet in de Kamer besproken wordt. De heer Visser sluit
een deel van de Kamer van de discussie uit. Hij vindt het prettiger om het onder elkaar te regelen dan om het hier te doen. Daar is de laatste
jaren, zoals hij weet, nogal wat verzet tegen.De heer Visser (VVD):De heer De Vries hoeft niet ongerust te zijn. Hij is niet uitgesloten
van de discussie. Ik ga graag met hem in debat. Ik luister altijd naar hem.
Het is ook goed als hij naar mij luistert. Wat de krantenartikelen betreft,
ik heb geen van die journalisten gesproken.De heer Klaas de Vries (PvdA):Ik weet dat de heer Visser dat betreurt. Mevrouw Van der Laan heeft wel
met de journalisten gesproken. Die sprak van een voortreffelijk overleg. De
heer Verhagen heeft gezegd dat het weer goed gaat in de coalitie. De heer
Visser laat zich echter badinerend uit over een overleg waar conclusies zijn
getrokken en waarbij de oppositie op geen enkele manier betrokken was. Dan
wordt een spoeddebat een formaliteit.De heer Visser (VVD):Ik sprak over de spoeddebattenterreur. Ik heb er ook bij de regelingen
over gesproken. Morgenochtend is er weer een asieldebat. Volgende week hebben
wij drie asieldebatten. Volgende week is ook een debat gepland over de cijfers
die ook vandaag aan de orde zijn geweest. Dan rijst de vraag of een apart
spoeddebat nodig is. Ik heb dat vorige week gezegd en ik zeg het vandaag weer.
Het ging zojuist om hetzelfde type debat waaraan ook GroenLinks meedeed en
waarbij het woord spoeddebattenterreur viel. Dat is niet badinerend bedoeld.
Ik herhaal het slechts. Ik heb niets anders gezegd dan op welke andere plek
dan ook. De heer De Vries moet zich dus niet buitengesloten voelen.De heer Van der Staaij (SGP):Vanmiddag is in een overleg over de nieuwe Wet inburgering gevraagd wat
er in het overleg tussen de coalitiefracties aan de orde is geweest. Toen
is met klem gezegd dat er niets is afgesproken, maar dat er alleen zaken zijn
besproken. Zijn hier nu echter wel afspraken over gemaakt? Ik heb die term
immers een aantal keren gehoord. Hoe luiden die afspraken?De heer Visser (VVD):Er zijn inderdaad dingen besproken. Het is toch helemaal niet gek dat
de drie verschillende partijen af en toe met elkaar spreken over de voortgang
van de zaken die in het regeerakkoord staan? Beide onderwerpen maken daarvan
deel uit. Het zou toch idioot en ongeloofwaardig zijn als wij dat nooit deden?De heer Van der Staaij (SGP):Het zou heel mooi zijn als het niet nodig zou zijn en als zaken gewoon
in de openheid van het debat worden besproken. Afzonderlijk overleg is toch
iets van een zwaktebod. Het is bovendien nog besmettelijk ook, want er worden
steeds meer agendapunten besproken. Mijn vraag is of er concrete afspraken
uit zijn gekomen. Het is goed als die helder op tafel komen te liggen. Bij
de totstandkoming van de Vreemdelingenwet zijn er ook afspraken gemaakt tussen
de coalitiefracties. Toen zei de staatssecretaris dat het te moeilijk was
voor het dualisme, zodat de coalitiefracties er gewoon afspraken over hebben
gemaakt. De heer Visser gaat niet zover dat hij de afspraken al kenbaar maakt?De heer Visser (VVD):Er zijn zaken besproken. Het is niet te moeilijk voor het dualisme.Mevrouw Azough (GroenLinks):Een spoeddebat is toch een legitiem politiek instrument voor elk lid van
de Kamer? Had de heer Visser zonder dit debat voor het verzamel-AO van morgen
ook een overleg gehad met afspraken waarover wij straks waarschijnlijk in
een motie te horen zullen krijgen?De heer Visser (VVD):Ik kan daar hetzelfde antwoord op geven als zo-even aan het adres van
de heer De Vries. Mevrouw Azough moet de Handelingen maar nalezen.Als wij doen wat de VNG vraagt, komt dat feitelijk neer op het veranderen
van de spelregels tijdens de rit. Ik vraag mij zeer af of dat fair is ten
opzichte van de mensen die het aangaat, al was het alleen maar dat met het
beleid sinds 2004 een aanbod aan mensen is gedaan. Een heleboel mensen zijn
toen heel snel op het aanbod van de minister van een terugkeerproject ingegaan.
Die hebben daarvan gebruikgemaakt. Als wij tijdens de rit de spelregels veranderen
en een verblijfsvergunning geven aan de mensen die geen gebruik van het aanbod
hebben gemaakt, is dat niet fair ten opzichte van mensen die in een eerdere
fase het aanbod hebben gekregen.De minister heeft ons eerder geïnformeerd dat veel mensen gebruik
hebben gemaakt van de aanbiedingen tijdens het terugkeerproces. Kan zij ons
een update geven over de voortgang? De cijfers in de brief lezend, vraag ik
mij af in hoeveel gevallen het nodig is dat mensen uiteindelijk via het vertrekcentrum
Ter Apel een terugkeerproces doorlopen. Vaak blijkt dat helemaal niet nodig
te zijn, maar er zijn enorme aantallen, en tegelijk kleine voor Ter Apel.In de VNG-brief vallen een aantal zaken op. Zo stelt de VNG dat deze mensen
al vijf tot vijftien jaar wachten en in onzekerheid verkeren. Volgens mij
kan dat niet juist zijn, vanwege de eenmalige maatregel voor de mensen die
in onzekerheid verkeerden. Deze mensen moeten in ieder geval al één
antwoord hebben gehad. De minister kan aangeven of dit klopt. Verder sprak
men aanvankelijk over 6000 gevallen; nu gaat het in de brief over 30.000.
Dat vind ik een opvallend verschil. Ook heeft de VNG het steeds over een sluitende
aanpak, waarover afspraken zouden zijn. Volgens mij kan een sluitende aanpak
niet, al zou je dat willen, maar je moet echter realistisch zijn. Zo is het
ook altijd besproken hier in de Kamer. Er is regelmatig overleg tussen het
Rijk en de VNG. Wordt dat ook gebruikt om over dit soort feiten te overleggen?
Zo niet, dan praat je langs elkaar heen.Wij maken ons zorgen over de mensen die geen verblijfsvergunning hebben
in het project Terugkeer, maar tegelijk zijn er vele duizenden statushouders
die door diezelfde gemeenten moeten worden opgevangen. Volgens mij is er nog
steeds een enorme achterstand op dit terrein. Kan de minister ons een update
geven van deze achterstanden? Als gemeenten zeggen dat ze veel meer mensen
kunnen opvangen, moeten ze eerst beginnen met de opvang van vluchtelingen,
als statushouders. Als er dan nog steeds achterstanden zijn, zou ik zeggen:
matig hier je toon.Kan de minister een toelichting geven op de zij-instroom? Waaruit bestaat
die? Is het mogelijk dat mensen vanuit het land van herkomst alsnog naar Nederland
komen en tot de zij-instroom gaat behoren? Wij hebben het verder vanavond
een aantal malen gehad over mob-gaan: met onbekende bestemming
vertrekken, en wat de consequenties daarvan kunnen zijn. Het is een oud onderwerp
dat al tienà vijftien jaar speelt. De minister zei dat ze de relatie
tussen mob-gaan en illegaliteit zou onderzoeken en op een later moment zou
terugkomen bij de Kamer met de uitkomsten. Ik hoor daar graag meer over.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.Minister Verdonk:Voorzitter. Voor een helder inzicht in de kwestie waarover wij spreken,
is het van belang om duidelijk onderscheid te maken tussen het project Terugkeer
enerzijds en de motie-Dittrich anderzijds. Het project Terugkeer heeft betrekking
op het faciliteren en zo veel mogelijk doen terugkeren van uitgeprocedeerde
asielzoekers die hun eerste asielaanvraag deden voor 1 april 2001. De
motie-Dittrich gaat daar als het ware aan vooraf en ziet op de beoordeling
van de asielaanvragen van personen die behoren tot de doelgroep van het project
Terugkeer. Het gaat er dus om dat die mensen op dat moment duidelijkheid wordt
geboden op de vraag of zij mogen blijven.Naar aanleiding van de motie heb ik een inspanningsverplichting op mij
genomen om de in juni 2005 26.000 openstaande asielaanvragen van personen
behorend tot de oorspronkelijke doelgroep van het project Terugkeer en de
destijds bekende 2700 vreemdelingen uit de zij-instroom af te handelen voor
respectievelijk 1 juni 2006 door de IND en eind 2006 door de rechtbank.
Voor wat betreft de IND heb ik duidelijk een inspanningsverplichting toegezegd.
Voor wat betreft de rechterlijke macht heb ik altijd gezegd dat ik doe wat
ik kan en dat ik het de rechterlijke macht kan vragen, maar dat ik niet meer
kan doen. Met de uitvoering van de motie-Dittrich is dus nog niet het project
Terugkeer afgerond. De oorspronkelijke doelgroep van het project Terugkeer
betrof de groep van 26.000 asielzoekers die voor 1 april 2001 een eerste
asielvraag hebben ingediend, niet in aanmerking zijn gekomen voor een verblijfsvergunning
en nog gebruik maken van een vorm van opvangvoorzieningen, inclusief de gemeentelijke
noodopvang. Ik ben een inspanningsverplichting aangegaan dit project ten aanzien
van deze groep in drie jaar af te ronden. Dat is dus voorjaar 2007.De heer Klaas de Vries (PvdA):De minister zegt dat er scherp onderscheid moet worden gemaakt tussen
de motie-Dittrich en het project Terugkeer. De motie-Dittrich die ik hier
voor mijn neus heb, dateert van 30 juni 2005 en luidt: verzoekt de regering
te onderzoeken of de beoordeling van de asielaanvragen uit het project Terugkeer
zodanig georganiseerd kan worden dat medio 2006 alle zaken zijn afgehandeld
door de IND en de rechter. Ik heb net al gezegd dat het wat moeilijker is
om de rechter in de hand te houden, maar het gaat wel over het project Terugkeer.
De motie begint met de zin: dat van het project Terugkeer met oorspronkelijk
26.000 asielzoekers ongeveer 10.000 dossiers zijn afgehandeld. Het lijkt mij
dus sterk dat je zou kunnen zeggen dat de motie-Dittrich niet gaat over het
project Terugkeer.Minister Verdonk:De tweede overweging van de motie-Dittrich luidt: overwegende dat elke
dag wachten op een finale beslissing voor asielzoekers onzekerheid over de
eigen toekomst met zich meebrengt. Dat was het speerpunt van deze motie. Dat
was de bedoeling van de heer Dittrich en de andere ondertekenaars van deze
motie. Het gaat om zaken die zijn afgehandeld door de IND en de rechter. Op
het moment dat de IND een eerste beslissing heeft genomen, heeft de IND een
zaak afgehandeld. Ik heb duidelijk in de brief gezet dat 22.000 mensen een
onherroepelijke beslissing hebben gekregen.De heer Klaas de Vries (PvdA):Ik vind dit een interessante uitleg, maar het staat niet in die motie.
In de motie staat dat 10.000 van de oorspronkelijke 26.000 dossiers zijn afgehandeld.
Dat is de stand van vorig jaar. De tweede overweging luidt dat het wachten
op een finale beslissing onzekerheid met zich meebrengt. Vervolgens wordt
in de motie overwogen dat een snelle en zorgvuldige afhandeling van de resterende
dossiers geboden is. Dat kan over niets anders gaan dan over die 26.000 dossiers
waarvan er toen al 10.000 waren afgehandeld. Als de minister zegt dat het
over iets anders gaat, dan denk ik dat de Kamer dat toen niet goed heeft begrepen
uit de beantwoording van de minister.Minister Verdonk:Toentertijd is steeds in het debat aan de orde geweest dat ik de IND zou
moeten aansturen om zo snel mogelijk een beslissing te nemen over de mensen
die deel uitmaken van het project Terugkeer. Dat ging toen om 26.000 plus
2700 gevallen, in totaal dus om 28.700 gevallen. De IND heeft op dit moment
per 1 juli 2006 30.374 beslissingen genomen.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik vind dit toch een beetje gegoochel met cijfers. In de brief die u zelf
hebt geschreven op 22 juli 2005 schrijft u dat u de Kamer hebt toegezegd
dat u zult trachten om de asielzaken die op dat moment bij de IND en de rechtbank
aanhangig waren respectievelijk voor 1 juli 2006 en eind 2006 afgehandeld
te hebben. Vervolgens schrijft u dat daarmee het project een halfjaar eerder
dan gepland zal worden afgerond. Daarmee bedoelt u natuurlijk het project
Terugkeer. Dat betekent dat wij wel degelijk spreken over de zaken die in
het project Terugkeer moeten worden behandeld en afgehandeld.Minister Verdonk:Ik wil die twee zaken toch heel duidelijk gescheiden houden. De IND heeft
keihard gewerkt en heeft op dit moment 30.374 eerste beslissingen genomen.
Daarvan zijn 22.000 onherroepelijk geworden. Op 1 juli aanstaande zal
de IND 8374 eerste beslissingen hebben genomen waartegen nog rechtsmiddelen
mogelijk zijn. Als het gaat om het project Terugkeer hebben 19.800 mensen
een eerste onherroepelijke beslissing gekregen. Zij zijn ondertussen uitgestroomd
uit het project Terugkeer. Er zitten 5700 mensen in de fasering. Dat betekent
dat er 25.500 mensen ofwel al weg zijn, ofwel uitbehandeld zijn in het project
Terugkeer, ofwel nog in de fasering zitten. Dat telt op tot 25.500. Gelet
op het aantal van 26.000 uit de eerste afspraak, betekent dit dus dat ik nog
500 mensen moet afhandelen. Aan de andere kant weten wij dat die 26.000 niet
een statisch getal is. Mijn inspanningsverplichting voor die 26.000 gevallen
blijft staan, alleen is die groep inmiddels groter geworden. De 2700 zij-instromers
zijn er 5600 geworden. Daarnaast hebben wij te maken met ex-alleenstaande
minderjarige vreemdelingen en met Irakezen die wij analoog behandelen, dus
die hierbovenuit komen. Daarom kunnen wij deze cijfers niet goed met elkaar
vergelijken. Immers, in de genoemde 19.800 gevallen zitten ook Irakezen. Zij
zitten dus niet in de 30.374 gevallen waarover wij daarnet spraken, waarbij
het gaat om de eerste beslissingen van de IND. Dat betreft de 26.000 en de
zij-instroom van 5600, dus in totaal 31.600 gevallen.Mevrouw Azough (GroenLinks):In uw brief staat heel duidelijk dat daarmee het project een halfjaar
eerder dan gepland zal worden afgerond. Kunt u dat nader toelichten?Minister Verdonk:Als ik nu zit op 25.500, uitgaande van de 26.000, gaat het dus om 500
mensen. Ik doe mijn uiterste best om hen te laten uitstromen uit het project.
Ik heb gezegd dat ik klaar zou zijn op 1 juni 2007. De kans dat ik dat
zal redden een halfjaar voor die tijd, voor deze 26.000 gevallen, lijkt mij
reëel. In de motie-Dittrich gaat het om de eerste beslissingen. Dan gaat
het om 1226 gevallen, waarop ik kom wanneer ik 30.374 aftrek van 31.600. Dat
betekent dat 1226 mensen nog duidelijkheid moeten krijgen over hun toekomst.
Dat is weer een relevant getal in het kader van de motie-Dittrich.De oorspronkelijke doelgroep van het project Terugkeer is gegroeid, allereerst
door de zij-instroom. Dan gaat het om aanmeldingen uit de gemeentelijke noodopvang,
hier geboren kinderen en nareizende familieleden. Dit heeft ertoe geleid dat
de doelgroep van het project met 5600 is gegroeid tot 31.600. Daarna zijn
er ook nog twee groepen ex-asielzoekers die analoog aan het project worden
gefaciliteerd, namelijk enerzijds de ex-alleenstaande minderjarige vreemdelingen
die hun eerste asielverzoek hebben gedaan voor 1 april 2001 en voor wie
de leefgelden moeten worden beëindigd en anderzijds, na de wijziging
van het landenbeleid inzake Irak, Irakese ex-vergunninghouders die hun eerste
asielaanvraag hebben ingediend voor 1 april 2001. De totale omvang van
de groep ex-asielzoekers die voor facilitering in het project in aanmerking
zullen komen, staat niet vast. De zij-instroom gaat door. Bovendien zal zich
met nieuwe wijzigingen in het landenbeleid opnieuw de vraag voordoen of er
analoog zal worden gefaciliteerd. Het is heel goed mogelijk dat ik daartoe
zal besluiten met als gevolg dat de doelgroep van het project opnieuw zal
groeien. Ik zal de Kamer via de vreemdelingenrapportage periodiek blijven
informeren over de verdere afhandeling.De heer Visser (VVD):Ik wil het graag goed begrijpen. De minister zegt dat de groep die in
aanmerking komt voor de faciliteiten van het project Terugkeer niet vaststaat.
Bedoelt zij daarmee dat ook mensen die onder de nieuwe Vreemdelingenwet naar
Nederland komen voor deze faciliteiten in aanmerking komen wanneer het landenbeleid
wijzigt? Of het gaat alleen om mensen die onder de oude Vreemdelingenwet naar
Nederland zijn gekomen?Minister Verdonk:Het betreft uitsluitend mensen die onder de oude Vreemdelingenwet naar
Nederland zijn gekomen. Voor de mensen die onder de nieuwe Vreemdelingenwet
zijn aangekomen, blijft de termijn van 28 dagen gelden. Ook op dat vlak zien
wij bij gemeenten al een aantal ontwikkelingen.De VNG heeft een motie aangenomen waarin is besloten om het bestuur van
de VNG op te dragen een ruimhartiger pardon toe te passen voor de groep die
voor 1 april 2001 de eerste asielaanvraag hebben ingediend. Een aantal
leden van de Kamer heeft mijn reactie gevraagd op deze motie. Wat mij betreft
is een dergelijke ruimere pardonregeling voor degenen die voor 1 april
hun eerste asielaanvraag hebben ingediend niet aan de orde.Over het toelatings- en terugkeerbeleid ten aanzien van de groep asielzoekers
die onder de oude Vreemdelingenwet Nederland is binnengekomen, is in de Tweede
Kamer meerdere malen en heel uitvoerig gesproken. Het beleid is door de Tweede
Kamer aanvaard. Er is een eenmalige regeling getroffen. Er is al een specifiek
pardon geweest op grond waarvan alsnog een verblijfsvergunning is verleend
aan 2097 vreemdelingen. Bovendien heb ik in schrijnende gevallen met gebruikmaking
van mijn discretionaire bevoegdheid alsnog een verblijfsvergunning verleend.
Dat betreft inmiddels ongeveer achthonderd gevallen. Dat doe ik nog steeds.
Daarnaast geldt dat asielzoekers van wie objectief is vastgesteld dat zij
ondanks inspanningen, ook inspanningen van zichzelf, Nederland niet kunnen
verlaten, onder voorwaarden in aanmerking kunnen komen voor de verlening van
een verblijfsvergunning op grond van het buitenschuldcriterium.Het beleid wordt al geruime tijd uitgevoerd in het kader van het project
Terugkeer. Inmiddels zijn veel asielzoekers die tot de doelgroep behoren,
uitgestroomd uit het project, bijvoorbeeld omdat zij zelfstandig zijn vertrokken,
omdat zij zijn uitgezet, omdat zij ervoor hebben gekozen om zonder ondersteuning
de opvang te verlaten of omdat er een verblijfsvergunning is verleend.Een ruimere pardonregeling zou vastgesteld beleid dat al geruime tijd
met goed gevolg in uitvoering is, volledig doorkruisen.Een ruimere pardonregeling is ook zeer onrechtvaardig ten opzichte van
alle personen die na een afwijzende beslissing wel gevolg hebben gegeven aan
hun verplichting om Nederland te verlaten. De heer Van der Staaij heeft daarop
al gewezen.Boven zou een ruimere pardonregeling kunnen leiden tot een sterk aanzuigende
werking. In de motie die de gemeenten hebben aangenomen, wordt gesteld dat
een ruimere pardonregeling niet kan leiden tot een aanzuigende werking omdat
het volstrekt duidelijk is wie voor 1 april 2001 een asielaanvraag hebben
ingediend. Die stelling gaat er echter aan voorbij dat een nieuwe, ruimere
regeling ertoe kan leiden dat vreemdelingen, waaronder ook vreemdelingen die
naar hun land van herkomst zijn teruggekeerd, weer naar Nederland komen. Ook
kan een nieuwe ruimere regeling ertoe leiden dat vreemdelingen die al in Nederland
verblijven, nieuwe procedures aanspannen in de hoop om eindelijk in aanmerking
te komen voor een verblijfsvergunning op grond van langdurig verblijf in Nederland.De rechtmatigheid van de beslissing om geen verblijfsvergunning te verlenen
is in toetsing door de onafhankelijke rechter vastgesteld. Beslissingen van
de rechter moeten worden uitgevoerd. Dat geldt niet alleen voor het strafrecht.
Dat geldt niet alleen voor het civiel recht. Dat geldt ook voor het vreemdelingenrecht. Wij praten over mensen die vaak meerdere procedures hebben gevoerd. Zij
wisten heel goed en vaak al heel lang dat zij Nederland zouden moeten verlaten.
Zij hebben er zelf voor gekozen om steeds nieuwe procedures op te starten.
Dat is legitiem, maar de onzekerheid over hun verblijf in Nederland is dan
wel het gevolg van hun eigen keuzen.Het project ligt dus op schema. Binnen drie jaar zal ik 26.000 vreemdelingen
projectmatig hebben afgehandeld.Een aantal Kamerleden heeft gevraagd naar de precieze getallen. Ik geef
ze daarom nog maar een keer. Op peildatum 9 juni 2006 waren er 19.800
asielzoekers via het project Terugkeer uitgestroomd. 4200 zijn gecontroleerd
vertrokken, voornamelijk via bemiddeling van de IOM. Circa 8300 asielzoekers
hebben inmiddels een verblijfsvergunning. Circa 6600 personen hebben niet-aantoonbaar
Nederland verlaten. De laatstbedoelde personen hebben vrijwel in alle gevallen
op enig moment zelf besloten om de opvang te verlaten. Primair uitgangspunt
van de werkwijze van het project Terugkeer is de persoonlijke, via casemanagement
op de vreemdeling gerichte begeleiding, waarbij de nadruk ligt op het organiseren
van de zelfstandige terugkeer. Hierbij heb ik in ongeveer achthonderd gevallen
gebruik gemaakt van de discretionaire bevoegdheid, veel meer dan mijn voorgangers
ooit hebben gedaan. Zestig vreemdelingen hebben op grond van het buitenschuldcriterium
een verblijfsvergunning gekregen, ook veel meer dan een van mijn voorgangers
ooit heeft gedaan.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):De minister heeft gezegd dat zij met achthonderd gevallen veel meer gebruik
heeft gemaakt van haar discretionaire bevoegdheid dan haar voorgangers ooit
hebben gedaan. De cijfers die ik heb gelezen zijn dat in ongeveer 4%
van de gevallen de discretionaire bevoegdheid wordt gebruikt. De minister
heeft dat in 4% van de gevallen gedaan, maar haar voorgangers ook.
Zo bekeken is er niet zo heel veel verschil tussen haar en haar voorgangers.Minister Verdonk:Ik moet zeggen dat de terugkeercijfers in die tijd dan wel heel laag zijn
geweest.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Kennelijk wel, maar die 4% staat vast.Minister Verdonk:Nee, volgens mijn gegevens niet. Ik kom op de sluitende aanpak en het
mob gaan.Mevrouw Lambrechts (D66):Ik heb de minister een vraag gesteld over de cijfers, namelijk hoe het
project Terugkeer zich verhoudt tot de fase daarvoor. Heb ik het goed begrepen
dat volgens de minister niemand in het project Terugkeer zit die de asielprocedure
niet al geheel heeft doorlopen?Minister Verdonk:Ja, zo is dat.Mevrouw Lambrechts (D66):Dat was mij niet helemaal duidelijk. Ik vroeg mij af of er ook mensen
in zitten die nog in de asielprocedure zitten. Daar zit dus niemand in, behalve
natuurlijk via het beroep op schrijnendheid. Dat kan altijd nog, dat gebeurt
trouwens ook.Minister Verdonk:In de brief van 21 juni jongstleden staat in de laatste zin "1700
vreemdelingen hebben een nieuwe aanvraag ingediend." Op een gegeven moment
krijgen mensen de onherroepelijke beslissing dat zij terug moeten naar het
land van herkomst. Dan begint de fasering. Als mensen dan weer een nieuwe
asielaanvraag indienen, zijn zij weer rechtmatig in Nederland en stuit de
terugkeer. Dat is wat heel regelmatig gebeurt en daar lopen wij vaak tegenaan.Ik kom op de sluitende aanpak. Ik roep de Kamerleden in herinnering dat
ik nooit heb toegezegd dat ik een sluitende aanpak zou realiseren. Dat kan
namelijk niet. Ik heb daarbij steeds hetzelfde voorbeeld genoemd. Als een
vreemdeling een pleister op zijn mond plakt en niet vertelt waar hij vandaan
komt, dan krijgen wij de papieren niet geregeld, want wij weten niet uit welk
land hij komt. Er is dus geen ambassade die die persoon in kwestie papieren
geeft. Ik kan dus nooit een sluitende aanpak garanderen. Natuurlijk heb ik
over dit hele project met de gemeenten en met de VNG gesproken. Als wij deze
hele nieuwe facilitering maken, heb ik tegen de gemeenten gezegd, met die
verschillende perioden van vier weken, dus ver boven de 28 dagen, als wij
er van alles aan gaan doen: inzetten op vrijwillige terugkeer en zelfstandige
terugkeer, de bedragen verhogen die mensen meekrijgen, een container huren
zodat zij hun eigen spullen kunnen meenemen naar het land van herkomst, een
vertrekcentrum realiseren, als wij dit allemaal gaan doen, verwacht ik van
de gemeenten dat zij daarin ook consequent meedenken en meehandelen. Met ook
nog in het achterhoofd het gebruik van de discretionaire bevoegdheid voor
schrijnende gevallen en het buitenschuldcriterium verwacht ik van de gemeenten
dat zij tegen een persoon die toch terugkomt zeggen: "Wij gaan nu samen
naar de IOM want wij gaan samen uw terugkeer regelen." Ik verwacht niet
dat die gemeente dan weer zal zeggen dat zij toch weer noodopvang zal regelen.
Er zijn gevallen bekend van mensen die uit het vertrekcentrum komen, voor
wie de papieren klaarliggen en die gewoon teruggaan naar de gemeente en zeggen
dat zij niet terug kunnen en gewoon weer noodopvang krijgen in de gemeente.
Het blijft een vicieuze cirkel als wij op de deze manier omgaan met uitspraken
van de rechter.Mevrouw Lambrechts (D66):Voor alle redelijkheid en eerlijkheid: er zijn gemeenten die dat ook doen.
Kijk naar de gemeente Utrecht, die een heel voorbeeldig ama-project heeft
en die ook echt met die mensen, zoals de minister heeft gezegd, naar de IOM
gaat en beziet wat er voor hen nodig is om terug te keren en hen in de tussentijd
opvangt en eventueel een scholing geeft. Ik weet dat de minister daarmee ook
niet happy is, maar mogen wij dat verschil van mening over dat punt dan toch
houden, want wij zijn er wel happy mee?Minister Verdonk:Mogen wij dan ook even een definiëring hebben van de doelgroep van
dit project in Utrecht waarover mevrouw Lambrechts heeft gesproken? De doelgroep
zijn geen alleenstaande minderjarige vreemdelingen, de doelgroep zijn voormalige
alleenstaande minderjarige vreemdelingen en dus gewoon volwassenen, voor wie
de gemeente Utrecht een heel nieuw traject heeft opgezet buiten alle afspraken
die wij hebben. Laten wij daar duidelijk in zijn.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik begrijp het nog niet helemaal. U zegt dat alle mensen die in het project Terugkeer zitten een onherroepelijke beslissing hebben ondervonden.
Dat komt niet overeen met die 8.374 vreemdelingen van wie de beslissing nog
door de rechter moet worden geratificeerd en de 1247 vreemdelingen over wie
de IND nog geen beslissing heeft genomen. Hoe zit dat nu met die 5700 vreemdelingen
in het project Terugkeer?Minister Verdonk:Die 19.800 heb ik genoemd. Zij hadden een onherroepelijke beslissing en
zijn uitgestroomd. Wij spreken nu over 5700 vreemdelingen die binnen het project
worden behandeld. Zij zitten ergens in die fasering van het project; in de
eerste fase, tweede fase of in het vertrekcentrum... dáár zitten
die 5700 mensen. Dus dat loopt. Als een van die 5700 mensen besluit om toch
weer een nieuwe asielaanvraag in te dienen, stokt de terugkeer. Daar lopen
wij steeds tegenaan. Waarom lopen wij daartegenaan? Omdat er zoveel overheden
in Nederland verschillende signalen geven aan mensen.De heer De Wit (SP):Opnieuw krijgen de gemeenten van de minister het verwijt dat zij een menselijk
beleid voeren en dat zij vanuit vele motieven een aantal maatregelen voor
deze mensen treffen. Onder andere het motief dat het gaat om mensen die geen
onderdak hebben. Deze gemeenten financieren noodopvang of bieden aan een stichting
mogelijkheden om dat te doen. Kan de minister geen enkel begrip opbrengen
voor een gemeente die het probleem aanpakt en oplost van dakloze mensen die
rondzwerven in de gemeente? Zo'n gemeente biedt mensen onderdak om de eenvoudige
reden dat zij mensen niet in de goot wil laten liggen.Minister Verdonk:Voorzitter, deze minister heeft begrip voor de gemeente. Deze minister
heeft begrip voor alle uitgeprocedeerde asielzoekers. Deze minister heeft
begrip voor iedereen die naar Nederland wil komen, omdat het rijker is in
Nederland. Maar deze minister heeft ook een wet uit te voeren die is goedgekeurd
in deze Kamer, en dat doet deze minister. Ik verwacht van lokale overheden
geen bestuurlijke ongehoorzaamheid, want de Vreemdelingenwet is rijkswet en
asielbeleid is rijksbeleid. Ik verwacht van lokale overheden dat zij de wet
uitvoeren.Natuurlijk zie ik en begrijp ik dat gemeenten geen mensen op straat willen
hebben. Hoe zijn wij aan dat getal van 26.000 gekomen denkt u? Dat is gebeurd
in nauwe samenspraak met de gemeenten. Wij hadden ook kunnen zeggen: laten
wij 7000 dossiers afhandelen en dan doen wij net alsof het hele probleem is
opgelost. Maar ik heb gevraagd: vertel mij eens eerlijk, hoeveel mensen hebben
jullie in de noodopvang zitten? En daar komt dat getal van 26.000 vandaan!
Daarover hebben wij afspraken gemaakt. Nu zijn wij bezig met het traject,
en in plaats van dat gemeente tegen de uitgeprocedeerde zegt: wij gaan nu
samen naar de IOM, want u zegt wel dat u niet terug kunt, maar zowel de IND
als de rechter, die de beslissing van de IND toetst, geeft aan dat u wél
terugkunt omdat het veilig is in uw land van herkomst. Ik heb hier al vaker
betoogd dat er veel mensen zijn die het verkeerde werkwoord gebruiken: zij
kúnnen wel terug, maar willen niet terug. Wij hebben een wet die in
de Kamer is aangenomen. Het enige wat ik doe is uitvoering geven aan die wet.De heer De Wit (SP):Gelukkig zijn er dus gemeenten die precies weten waar de wet knelt. Ook
al is er een uitspraak van een rechter, toch kan de minister gebruikmaken
van haar speciale bevoegdheid om alsnog mensen toe te staan hier te verblijven. "Wet
is wet," dat vind ik zo'n flauwekul! In concrete gevallen gaat het altijd
om een billijke toepassing, dat zou de minister zich nog moeten herinneren
uit een ander debat. "Wet is wet" is de meest simpele zin die ik
mij kan voorstellen om het probleem onder het vloerkleed te schoffelen.Het probleem is gewoon dat de gemeenten worden geconfronteerd met dit
probleem. Natuurlijk weet de gemeente dat al tien keer is geprobeerd om met
de IOM in contact te komen en dat de IND er is. Natuurlijk weet de gemeente
dat de rechter er is. De gemeente weet ook dat de IND soms rechterlijke beslissingen
niet uitvoert. De gemeente moet echter het probleem oplossen, omdat zij niet
toestaat dat er mensen op straat terechtkomen. Dat is de rol van de gemeente.
Het past de minister niet om daar zo badinerend over te doen en eigenlijk
de veronderstelling te opperen dat de gemeente er de schuld van zijn dat het
probleem niet wordt opgelost.Minister Verdonk:De heer De Wit verwijt mij dat ik zeg: wet is wet. Ik grijp nog even terug
naar de 800 gevallen waarin ik al gebruik heb gemaakt van mijn discretionaire
bevoegdheid om toch een vergunning toe te kennen, op basis van schrijnendheid.
Dat heb ik de Kamer toegezegd en dat doe ik ook. Ik neem nog steeds iedere
avond dossiers mee naar huis. Ook ik zou willen dat dit allemaal eens een
keer achter de rug was, maar zo is het niet. Ik ga daar mee door. Ik denk
helemaal niet alleen maar "wet is wet", ik gebruik ook de discretionaire
bevoegdheid. Ik ben ook niet badinerend over de gemeenten. Ik wil echter wel
heel duidelijk maken dat er afspraken met de gemeenten en de VNG waren. Laten
wij er ook eens eerlijk over zijn dat er allerlei mogelijkheden zijn voor
mensen die echt terug willen. Als mensen naar de ambassade van hun land van
herkomst gaan en daar zeggen dat zij vrijwillig terug willen, zal dat niet
in honderd procent van de gevallen lukken. Daarvoor hebben wij het buitenschuldcriterium.
Het lukt wel in het allergrootste gedeelte van de gevallen. De mensen kunnen
dan zo terug naar hun land van herkomst, de kinderen hoeven niet in vreemdelingenbewaring
en er hoeft geen noodopvang te worden geregeld als wij de mensen stimuleren
om terug te gaan en geen valse hoop bieden. Misschien zouden dan veel meer
mensen terug gaan, met de bijdrage, die wij ook nog hebben verhoogd en de
mogelijkheid om allerlei spullen mee te nemen. Wij zouden dan eens dat ene
signaal moeten uitstralen.De heer Klaas de Vries (PvdA):Voorzitter. In de eerste plaats hoorde ik de minister de gemeenten beschuldigen
van bestuurlijke ongehoorzaamheid. In de tweede plaats, welke wet verbiedt
eigenlijk om een pardonregeling uit te voeren? De minister heeft zelf een
zeer beperkte pardonregeling uitgevoerd. De gemeenten vragen niet van haar
dat zij zich niet aan de wet houdt, maar om binnen de wet een oplossing voor
het probleem te vinden.Minister Verdonk:Ik heb inderdaad gesproken over bestuurlijke ongehoorzaamheid. Er is een
Vreemdelingenwet waarin heel duidelijk staat dat als sluitstuk van de asielprocedure
er de terugkeer is. Er wordt van de gemeenten verwacht dat
zij meewerken aan die terugkeer, maar wij zien dat heel veel gemeenten dat
niet doen. Zoals de heer De Wit net al zei, geven zij bijvoorbeeld geld aan
stichtingen, om te zorgen dat mensen worden opgevangen. Ik vind dat bestuurlijke
ongehoorzaamheid.Ik heb afspraken gemaakt met de VNG. Binnenkort zullen wij weer om de
tafel zitten. Ik zie niet echt dat die afspraken worden nagekomen door de
gemeenten, terwijl de facilitering van het project Terugkeer uitgebreid is
besproken met de VNG. Dat was mijn deel van de afspraken.De heer De Vries komt nu vast terug op het mob, het vertrek met onbekende
bestemming. Ik herinner hem eraan dat heel veel mensen al gedurende hun eerste
asielprocedure mob gaan. Zij kiezen gewoon voor een nieuwe toekomst ergens
anders. Dat gebeurt helemaal niet pas aan het eind van het traject.Volgens mij heb ik zojuist al heel veel redenen genoemd waarom ik niet
kies voor een generaal pardon.De heer Klaas de Vries (PvdA):Het gebeurt niet zo vaak dat in deze zaal een minister de gemeentelijke
overheid beschuldigt van bestuurlijke ongehoorzaamheid. Ik weet niet of de
minister dat net zo zwaar weegt als ik dat zou doen. Is dit aanleiding om
overleg te gaan voeren? De minister weet hoe de gemeenten erover denken. Wat
gaat zij doen met zo'n constatering. Leven Rijk en gemeenten op dit punt op
voet van oorlog?Minister Verdonk:Ik spreek niet over op voet van oorlog leven. Ik spreek wel over een heel
duidelijk verschil van mening en van inzicht. Natuurlijk is er binnenkort
weer bestuurlijk overleg met de VNG. Dan zal ik erover spreken. Ik spreek
er ook over met afzonderlijke gemeenten. Ik krijg heel veel brieven van gemeenten
en die gemeenten krijgen keurig een antwoord, waarin nogmaals wordt uitgelegd
hoe de wet in elkaar zit, wat de afspraken zijn en dat ik verwacht dat de
gemeenten die afspraken nakomen. Zij moeten intensief met de mensen optrekken,
om de terugkeer vorm te geven. Zij moeten de mensen niet opvangen, want dan
denken die mensen weer dat zij wel mogen blijven.De heer Klaas de Vries (PvdA):Die woorden heb ik net al gehoord. Het gaat mij om de term "bestuurlijke
ongehoorzaamheid". Zegt de minister dat hier zomaar en betekent het verder
niet veel? Of betekent dat iets?Minister Verdonk:Ik zal die woorden ook herhalen in het volgende overleg met de VNG. Ik
heb ze volgens mij al eerder gebruikt in mijn contacten met de VNG. Ik heb
dat wat de uitvoering van het terugkeerbeleid betreft langzamerhand onder
deze noemer gebracht.Het is nog steeds niet helemaal duidelijk wat wij allemaal doen in het
project Terugkeer. Voor het project geldt dat niemand op straat terecht hoeft
te komen voordat alle fases van het faciliteringstraject zijn doorlopen. Als
men er op een gegeven moment zelf voor kiest om de opvang te verlaten zonder
het volledige traject te hebben doorlopen, dan is dat de eigen verantwoordelijkheid
van de vreemdeling. Ik kan hen niet opsluiten. Ik heb behalve het uitzetcentrum
geen gesloten opvang. Wij hebben er hier niet voor gekozen; de Kamer heeft
er niet voor gekozen. Zij kunnen besluiten om de opvang te verlaten, waarna
zij vaak teruggaan naar de gemeente waar zij vandaan komen. Ik wijs er nogmaals
op dat het de eigen verantwoordelijkheid van de vreemdeling is om zijn terugkeer
ter hand te nemen.Wij zijn steeds duidelijker bezig in het opvangmodel met oriëntatielocaties,
inburgeringslocaties en terugkeerlocaties om van het begin af aan heel duidelijk
te maken dat er een grote kans is dat men niet in Nederland mag blijven. Als
je moet terugkeren naar het land van herkomst, ga je meteen naar een terugkeerlocatie,
waar alles gericht blijft op die terugkeer naar het land van herkomst.Ik kom bij een aantal losse vragen, bijvoorbeeld van de heer Visser over
de achterstanden in de uitplaatsing van statushouders. Op 1 januari 2006
moesten nog 1727 huisvestingsplaatsen worden geleverd. Vorige week in het
algemeen overleg heb ik u al verteld wat mevrouw Dekker en ik allemaal doen
om ervoor te zorgen dat die achterstanden worden ingelopen.De heer Van der Staaij vraagt naar de behandeltijd door de rechter van
de zaken onder de nieuwe Vreemdelingenwet. Volgens mijn informatie vertonen
de afhandelingstermijnen licht dalende tendensen; ze stijgen niet. Op dit
moment is de gemiddelde behandeltijd ongeveer 40 weken. Hiervoor was dat hoger,
ongeveer 70 weken. Onder de oude Vreemdelingenwet was dat 74 weken.De voorzitter:Ik stel voor dat wij slechts een korte tweede termijn houden, alleen voor
het indienen van moties.De heer Klaas de Vries (PvdA):Voorzitter. Het spijt mij, maar daar heb ik bezwaar tegen. Wij hebben
een gedachtewisseling met de regering. Ik heb erop gerekend dat er een tweede
termijn is. Ik vind dat wij daarvan niet kunnen afzien.De voorzitter:Ik zie dat dit voor meer leden geldt. Dan doe ik een alternatief voorstel
voor een tweede termijn van een minuut.Daartoe wordt besloten.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. Ik dank de minister voor haar antwoord, maar ik vind het toch
teleurstellend. Dat geldt vooral voor haar reactie op de problemen die gemeenten
ondervinden en de onmenselijke gevolgen die het negeren van die problemen
met zich brengt. De gemeenten worden verantwoordelijk gesteld voor de problemen,
maar het enige wat gemeenten doen is dat zij er niet de ogen voor sluiten
dat dit mensen van vlees en bloed zijn met kinderen die hier zijn opgegroeid
en die geen ander land dan Nederland kennen. Dat 44% van de uitgeprocedeerde
asielzoekers door tussenkomst van de rechter alsnog een verblijfsvergunning
krijgt, zou toch tot enige bescheidenheid bij de minister mogen leiden.Integendeel, wij zien iets anders. Wij zien namelijk arrogantie van de
macht. Dat is heel duidelijk in dit debat. Ik vind het jammer dat te moeten
constateren. Ik heb vorige week in een ander debat gezegd: ieder heeft zoveel
recht als hij macht heeft. Die uitspraak van de filosoof Spinoza geldt ook
in dit geval. Ik hoor badinerende antwoorden van de heer Visser
aan leden van de oppositie. Ik zie het in het volstrekte gebrek aan transparantie
in de criteria die de minister hanteert bij schrijnendheid en het buitenschuldcriterium.
Ik zie het in het wheelen en dealen in de achterkamertjes van het departement,
dat ertoe heeft geleid dat er een akkoord ligt dat een slap compromis genoemd
kan worden. Het was voor mij een duivels dilemma of ik wel of niet een motie
over het generaal pardon, over de oproep van de gemeenten moest indienen.
Ik heb het niet gedaan, want het zou pure symboolpolitiek zijn. En daar zit
ik niet voor in de Kamer. Ik heb echt getwijfeld, want ik vind het belangrijk
om een signaal af te geven.De heer Visser (VVD):Als mevrouw Azough verbaasd is over mijn toon, dan raad ik haar aan om
de eerste termijn van haar fractie en die van de heer De Wit na te lezen.
Daar zitten zeer veel insinuaties in aan mijn adres en aan het adres van mensen
die het beleid ondersteunen. Wie kaatst, kan de bal verwachten.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik heb geen enkele badinerende uitspraak in uw richting gedaan. Ik heb
vragen gesteld en ik heb mijn twijfels uitgesproken. Dat is mijn verantwoordelijkheid
als volksvertegenwoordiger, zeker als volksvertegenwoordiger die zeer veel
signalen uit de samenleving krijgt over de problemen die dit beleid met zich
meebrengt.Mevrouw Lambrechts (D66):Zit er ook niet iets arrogants in om te eindigen met een beschuldiging
van de arrogantie van de macht? Wat is arrogantie en wat is macht? Ik voel
mij arrogant noch machtig. Het is soms nodig om te overleggen, zoals mevrouw
Azough dat ook met anderen doet, en zoals ik ook met haar wel eens kijk of
wij het over dingen eens kunnen worden. Je wilt voor elkaar krijgen wat je
denkt dat het beste is.Mevrouw Azough (GroenLinks):Dat kan ik echt niet met u eens zijn. Ik meen het oprecht. Als mevrouw
Lambrechts iets goeds wilde regelen, dan was het niet op deze manier nodig
geweest, met uitsluiting van alle andere fracties in de Kamer. Het overleg
was niet open en transparant. Het resultaat kan ik echt niet volwaardig vinden.De heer De Wit (SP):Voorzitter. Ik hoopte dat wij vanavond hadden kunnen praten over een definitieve
oplossing van dit schrijnende probleem van de dramatische situatie waarin
vele duizenden in ons land verkeren. De afspraken die de coalitiepartijen
in het geheime overleg hebben gemaakt, beletten elke discussie die verder
gaat.Ik zie niet in wat D66 tegenhoudt om alsnog in te stemmen met de pardonregeling,
anders dan partijpolitieke belangen. Voor D66 is er simpelweg de laatste drie
jaar altijd wel een ander excuus geweest om tegen een generaal pardon te zijn.
Het was het hoger onderwijs, het was het mediabeleid, enzovoort. De prijs
die voor dit beleid betaald wordt, ligt bij de mensen die in Ter Apel op straat
komen te staan, bij de kinderen die hier geboren zijn maar moeten terugkeren
naar een land dat zij niet kennen. Ik had gehoopt dat het CDA bereid zou zijn, na te denken over een ruimere
maatregel, over een ruimer pardon, zodat wij het probleem definitief kunnen
oplossen. Ook het CDA keert de rug toe aan al diegenen, ook uit christelijke
kring, die zich het lot van deze mensen wel degelijk aantrekken en die hun
nek daarvoor uitsteken door mensen onderdak te bieden of door vrijwilliger
te zijn in de noodopvang. Dat is het gedrag dat mijn fractie hogelijk waardeert.
Het valt mij ook daarom zo tegen dat de CDA-fractie niet bereid is om te praten
over een ruimere maatregel.De vraag om een generaal of ruimhartig pardon zal terugkomen, is het niet
deze week dan is het in ieder geval nog voor het einde van dit jaar.Mevrouw Lambrechts (D66):Voorzitter. Ik dank de minister voor haar beantwoording. Het is en blijft
een buitengewoon weerbarstige materie. Ik heb begrip voor de lastige taak
van de minister, maar ik begrijp ook de positie van de gemeenten heel goed.
Zij kunnen en willen niet aanzien dat een deel van hun inwoners de nacht op
straat doorbrengt. Ik heb dan ook niet de behoefte om de gemeenten daarover
al te zwaar te vallen en zeker niet de gemeenten die hier met succes een terugkeerbeleid
aan weten te koppelen.De heer Klaas de Vries (PvdA):Ik vraag mij af of u de kwalificatie die de minister richting gemeenten
heeft afgevuurd, namelijk dat zij bestuurlijk ongehoorzaam zijn, gepast vindt.Mevrouw Lambrechts (D66):Ik heb gezegd wat ik gezegd heb. Ik neem aan dat het in formele zin "bestuurlijk
ongehoorzaam" heet. Ik geef u een antwoord, maar het lijkt erop alsof
u het niet echt wilt horen.De heer Klaas de Vries (PvdA):Ik wil het wel horen, maar u zegt dat ik vraag naar iets wat u al gezegd
hebt. Dat is echter niet zo. Ik heb gevraagd of u de kwalificatie "bestuurlijk
ongehoorzaam" gepast vindt.Mevrouw Lambrechts (D66):Ik heb het gewogen en ik neem aan dat het formeel juist is. Ik heb daar
echter aan toegevoegd dat ik de gemeenten heel goed begrijp en dat ik gemeenten
die dit beleid met succes uitvoeren, zoals Utrecht, zelfs waardeer. In dit
verband merk ik nog op – dat is vanavond nog niet uitgesproken –
dat je deze mensen, eenmaal op straat en uit beeld, nooit meer het land uit
krijgt. Dan ontbreekt het hun namelijk aan de instrumenten en de toegang tot
de instanties.De heer Klaas de Vries (PvdA):Maar u vindt wel dat er sprake is van bestuurlijke ongehoorzaamheid.Mevrouw Lambrechts (D66):Nogmaals, dat is een term. De waardering en het gewicht die je daaraan
geeft, kan echter verschillen. Ik neem evenwel aan dat het in formele zin "bestuurlijke
ongehoorzaamheid" heet.Wij willen een versnelling en wij willen ook druk op de ketel houden.
Ik dien op dat punt de volgende motie in. De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat op 30 juni 2005 de motie-Dittrich c.s. de regering
heeft verzocht, versnelling aan te brengen in de afhandeling van de "26.000"
asielaanvragen die voor 1 april 2001 zijn ingediend;overwegende dat de minister een inspanningsverplichting op zich heeft
genomen voor de afhandeling van de dossiers door de IND voor 1 juli 2006
en door de rechtbank voor eind 2006;constaterende dat de minister erin geslaagd is, een versnelling aan te
brengen in de afhandeling door de IND, maar dat er desalniettemin nog 1226
dossiers resteren;constaterende dat bovendien nog 5700 vreemdelingen in het project Terugkeer
zitten;verzoekt de regering, er zorg voor te dragen dat eind september ook de
resterende 1226 door de IND zijn afgehandeld;verzoekt de regering, daarbij voorrang te verlenen aan gezinnen met kinderen
opdat zij voor aanvang van het nieuwe schooljaar meer duidelijkheid hebben
over hun toekomst in Nederland;verzoekt de regering tevens, er zorg voor te dragen dat nog in deze kabinetsperiode
het project Terugkeer volledig wordt afgehandeld,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Lambrechts, Van Fessem en Visser.
Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 1061(19637).De heer De Wit (SP):Ik heb mevrouw Lambrechts horen zeggen dat zij begrip heeft voor de positie
van de gemeenten. Zij weet ook dat een heel groot aantal, zelfs 92%,
van de D66-raadsleden die stemmen over een motie om een ruimer pardon toe
te passen, voor een ruimhartiger pardon zijn. Waarom dient zij op dit moment
geen motie in om een generaal pardon te realiseren in plaats van zich weer
achter de cijfers te verschuilen en er weer een tandje bij te trekken? Als
dat ook niet lukt, staan wij straks weer hier. Ondertussen gaan de drama's
voort. 30% van de mensen komt op straat te staan. In een aantal gevallen
grijpt de rechter in en in een klein aantal gevallen biedt de minister een
oplossing. Wat heeft het voor zin om op deze manier door te gaan? Waarom stemt
mevrouw Lambrechts nu niet in met een ruimhartiger pardon?Mevrouw Lambrechts (D66):Een motie voor een ruimhartiger pardon zou het op dit moment niet halen.
Toen wij twee keer eerder zo'n motie voor een generaal pardon hebben ingediend
die het eventueel wel kon halen, toen het nog een zinvol moment was, was er
geen meerderheid voor in de Kamer. Onze fractie gaat ook voor de politiek
van de haalbaarheid en van de mogelijkheden die er zijn. De versnelling is
een van de mogelijkheden om dit traject waarin wij terechtgekomen zijn, zo
goed mogelijk af te ronden.De heer De Wit (SP):Kan het nog een argument zijn dat u naar de historie verwijst, waarin
het met een motie voor een generaal pardon niet gelukt is, terwijl wij op
dit moment een oplossing kunnen realiseren waardoor wij van een heel groot
probleem af zouden zijn?Mevrouw Lambrechts (D66):Het is soms heel goed om de feiten en de historie wel in de overwegingen
mee te nemen. Wij moeten ons realiseren wat ons uiteindelijk in deze situatie
heeft gebracht en waarom voor dit traject is gekozen. Nu zitten wij in dit
traject dat nu voor een groot deel gerealiseerd is. Je kunt daar niet zomaar
in één keer vanaf.Mevrouw Azough (GroenLinks):Wat lost mevrouw Lambrechts met deze motie op voor de bijna 7000 mensen
die op straat leven en door de gemeenten gesteund worden?Mevrouw Lambrechts (D66):Van mensen die op straat leven en dus zelfs niet in de noodopvang zitten,
zijn er veel meer dan u en ik willen. De minister zei eerder dat er zo'n 200.000
tot 250.000 illegalen op straat leven. Wij krijgen binnenkort de resultaten
van een onderzoek van de WODC over die situatie. Daarna zal die kwestie ook
in de Kamer aan de orde komen. Zelfs als wij voor de beperkte groep waar het
vanavond over gaat een generaal pardon realiseren, hebben wij dit probleem
van de illegalen op straat niet opgelost.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter...De voorzitter:Nee, u krijgt niet nogmaals het woord.Mevrouw Azough (GroenLinks):Mevrouw Lambrechts geeft geen antwoord op mijn vraag over de doelgroep
die wij vandaag bespreken.De voorzitter:Nee, mevrouw Azough, wij doen dit niet.De heer Klaas de Vries (PvdA):Ik hoorde dat mevrouw Lambrechts in haar motie meldde dat er nog 5700
vreemdelingen in het project Terugkeer zitten. De heer Dittrich had gevraagd
om alle aanvragen van de mensen in het project Terugkeer vóór
juli 2006 af te handelen. Dat lukt dus op geen enkele manier. In haar motie
verzoekt mevrouw Lambrechts de regering ervoor zorg te dragen dat nog in deze
kabinetsperiode het project Terugkeer volledig wordt afgehandeld. Kan zij
nog eens uiteenzetten wat indertijd het nut is geweest van de motie-Dittrich
en tot welke versnelling dat eigenlijk geleid heeft?Mevrouw Lambrechts (D66):Het antwoord op die Lambrechtsvraag is buitengewoon goed door de minister
verwoord en ik heb het in eerste instantie ook geprobeerd te verwoorden; ik
zal dat nogmaals doen. Het ging in de motie-Dittrich om de asielaanvragen
uit het project Terugkeer, waaronder overigens ook de IND en de rechter verstaan
werden en mijns inziens nog steeds worden verstaan. Het ging
om de asielaanvragen, niet om het gehele project Terugkeer. Het ging om de
duidelijkheid die mensen geboden moest worden, zodat er een onherroepelijke
beslissing lag over hun positie en hun toekomst in Nederland. Dat uit die
versnelling voortvloeit dat hopelijk ook het hele traject Terugkeer sneller
zal zijn afgehandeld, mag ik hopen. Daarom heb ik het in de motie ook geformuleerd
zoals het geformuleerd staat.De heer Klaas de Vries (PvdA):U verzint nu een nieuwe motie-Dittrich. In de zijn motie stelt de heer
Dittrich dat het afgehandeld moet zijn in juli, inclusief de procedures bij
de ING en de rechter. Ik heb al een paar keer gezegd dat iedereen wel in de
gaten had dat het wat de rechter betreft moeilijk in de hand te houden zou
zijn. Voor de IND betrof het wel degelijk het project Terugkeer.Mevrouw Lambrechts (D66):Staat u mij toe dat ik mijn eigen exegese geef over de motie-Dittrich.De heer Klaas de Vries (PvdA):Natuurlijk, maar ik kijk naar de tekst van de motie. Daarin wordt gesproken
van het project Terugkeer. Er worden daarin ook getallen genoemd uit het verleden.
Er wordt tevens in gesteld dat tegen juli, medio van het jaar, het afgehandeld
moet zijn. En van dat laatste is geen sprake.Mevrouw Lambrechts (D66):Er staat in de motie: asielaanvragen uit het project Terugkeer. Er zit
niemand in dat project wiens asielaanvraag niet al is afgehandeld. Het ging
daarbij om de asielaanvragen uit het project Terugkeer. Daaronder werden overigens
ook de IND en vervolgens de rechter verstaan. Nu wordt een en ander uit elkaar
gehaald. Het ging niet om het gehele project Terugkeer, maar wel om de duidelijkheid
die mensen geboden wordt zodat er een onherroepelijke beslissing ligt over
hun positie en toekomst in Nederland. Als wij het sneller doen, vloeit daaruit
hopelijk ook voort dat het gehele traject sneller wordt afgehandeld. Daarom
heb ik het in de motie als zodanig geformuleerd.De heer Klaas de Vries (PvdA):Mevrouw Lambrechts verzint nu een nieuwe motie-Dittrich. Misschien was
dat ook een goede motie geweest, maar het is wel een nieuwe. De heer Dittrich
heeft in zijn motie verwoord dat dit in juli moet zijn afgehandeld, inclusief
de IND en de rechter. Ik heb al verschillende malen gezegd dat datgene wat
de rechter betreft moeilijk in de hand te houden zou zijn. Dat had iedereen
wel in de gaten. Voor de IND betrof het echter wel degelijk dit project Terugkeer.Mevrouw Lambrechts (D66):Staat u mij een eigen exegese over de motie-Dittrich c.s. toe.De heer Klaas de Vries (PvdA):Natuurlijk. Mevrouw Lambrechts kan beweren dat er van alles in die motie
stond. In de werkelijke tekst staat echter "het project Terugkeer".
Er worden getallen genoemd uit het verleden en er staat dat een en ander rond
juli, medio van dit jaar, afgehandeld moet zijn. Daarvan is echter geen sprake.Mevrouw Lambrechts (D66):Ik heb de motie niet bij de hand, maar ik weet dat daarin staat "asielaanvragen
uit het project Terugkeer". Er zit echter niemand in het project Terugkeer
wiens asielaanvraag niet al is afgehandeld. Mocht niet duidelijk zijn geformuleerd
waar het om gaat, dan kan dat daaruit worden geconcludeerd. Het ging om de
IND en de rechter: duidelijkheid over de status en de kansrijkheid van degenen
die in Nederland verblijven. Het ging om een onherroepelijke afhandeling door
de IND en de rechter.De heer Klaas de Vries (PvdA):Het kan daar wel om gaan, maar dat staat niet in de motie-Dittrich c.s.
Mevrouw Lambrechts citeert dus uit een motie-Dittrich die niet bestaat. In
de motie-Dittrich c.s. staat: "Een snelle en zorgvuldige afhandeling
van de resterende dossiers is geboden." Er zijn nu 10.000 van de 26.000
dossiers afgehandeld. In de motie wordt de regering verzocht om te onderzoeken
of de beoordeling van de asielaanvragen uit het project Terugkeer zodanig
georganiseerd kan worden dat medio 2006 alle zaken door de IND en de rechter
zijn afgehandeld.Mevrouw Lambrechts (D66):Daar is toch geen woord Spaans bij? "Afgehandeld door de IND en de
rechter."De heer Klaas de Vries (PvdA):Daar is geen sprake van.Mevrouw Lambrechts (D66):Wij spreken nu ook over de IND en de rechter en de minister is daarop
ingegaan. Dat is een inspanningsverplichting waarin wij zijn meegegaan. Ik
ga voor de IND in juli en voor de afhandeling door de rechter in december.
Op die manier is het ingebracht en dat is de uitkomst geweest. Ik heb het
steeds als zodanig begrepen.De heer Klaas de Vries (D66):In de motie die mevrouw Lambrechts aan de Kamer voorlegt, vraagt zij om
het in deze kabinetsperiode te doen. Ik begrijp dat zij rondjes moet draaien,
maar zij gebruikt andere woorden en definities dan de heer Dittrich indertijd
heeft gedaan. Mevrouw Lambrechts heeft andere bedoelingen dan hij.Mevrouw Lambrechts (D66):Daar kan geen sprake van zijn. Het zal lastig genoeg zijn om het project
Terugkeer in deze kabinetsperiode volledig af te ronden. Gisteren is nog gezegd
dat dat project tot 2008 kan doorlopen. Dat willen wij niet en daarom heb
ik in mijn motie gevraagd om een uiterste inspanning met de intentie een en
ander in deze regeerperiode te kunnen afhandelen.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Voorzitter. Wij hebben al vaak over dit onderwerp gesproken. Wederom hebben
wij de argumenten met de minister gewisseld. Ik heb niet veel behoefte aan
een tweede termijn, maar hecht er wel aan om te zeggen dat de minister de
gemeenten van bestuurlijke ongehoorzaamheid beschuldigt, omdat zij noodopvang
verzorgen of bekostigen. Dat vind ik onbegrijpelijk. Als iemand geen recht
heeft op opvang, betekent dat niet dat het voor hem verboden is om opgevangen
te worden. Geen recht op opvang is niet een straf die inhoudt dat betrokkene
door niemand mag worden opgenomen. Wij leven toch niet in een land waar menselijkheid
tegen de wet is en waar gemeenten verplicht zijn om mensen op straat te laten
bivakkeren? Het komt voor dat mensen de opvang verlaten en met onbekende bestemming
vertrekken. Dan is er sprake van een lastig probleem dat niet eenvoudig is
op te lossen. Dat heeft de minister gezegd en dat ben ik met
haar eens. Het is echter wel duidelijk dat door hardheid en onbarmhartigheid
het probleem niet wordt opgelost.De heer Klaas de Vries (PvdA):Voorzitter. Ik vind het ongehoord dat een minister van de Kroon tegen
de gemeenten zegt dat zij bestuurlijk ongehoorzaam zijn. Ik hoop dat gemeenten
de moed en de kracht hebben om daarop stevig te reageren. Dat wachten wij
af. Het is mij niet duidelijk waar die bestuurlijke ongehoorzaamheid uit bestaat.
De wet schrijft inderdaad niet voor dat wij mensen moeten laten verhongeren,
geen onderdak mogen geven enzovoorts. Wat dat betreft ben ik het met mevrouw
Huizinga-Heringa eens. Er zijn mensen die het wel doen. Er zijn meer regels
in ons recht die dat wenselijk achten en die dit tot normaal bestempelen.
Dat is dan ook geen burgerlijke ongehoorzaamheid, maar de plicht van een behoorlijk
bestuurder.De minister is niet ingegaan op mijn vragen over de 14-1-brieven. De minister
wil naar buiten toe geen criteria bekendmaken. Ik vraag mij af of zij binnenshuis
wel over criteria beschikt en of de rechter over beroepszaken kan oordelen
als die criteria niet bekend zijn. Ik heb al gezegd dat er verschillende keren
door velen is gesproken over willekeur. Ik wil daar graag een substantieel
antwoord op.Trouw noemde de sluitende aanpak vanochtend "het gat van Verdonk".
Die aanpak is er niet en die komt er ook niet. De minister heeft er overigens
over gesproken. Dat is uiteengezet in het LOGON-rapport. De gemeenten kunnen
niet anders dan protesteren tegen de manier waarop de minister met hun beleid
en intenties omgaat.In een interruptie heb ik al duidelijk gemaakt dat ik meen dat de motie-Dittrich
niet is uitgevoerd. Als D66 er echter gelukkig mee is, wil ik dat niet verstoren.De heer Van der Staaij (SGP):Voorzitter. Aanleiding voor dit debat was de VNG-motie als signaal van
een breed gedeelde zorg. De langdurige onzekerheid over de definitieve beslissing
op asielverzoeken speelt daarbij een rol. Het gaat echter vooral om de gaten
in het terugkeerbeleid waar de gemeenten in de praktijk tegen aanlopen. Aan
een snelle afhandeling van de oude zaken wordt volop gewerkt. Dat loopt wel.
De daarover ingediende motie is niet echt nodig. Ik heb wat dat betreft meer
vertrouwen in de minister dan in de coalitiepartijen. Misschien is de motie
ook meer bedoeld om D66 tevreden te stellen dan om aan de zorgen van de gemeenten
tegemoet te komen. De gaten van het terugkeerbeleid, de mensen die op straat
zwerven, zijn reële problemen. Ik ben wat teleurgesteld over de uitkomst
van het debat op dit punt. Het is onvruchtbaar om alleen te komen met beschuldigingen
over bestuurlijke ongehoorzaamheid. Het is essentieel dat gemeenten en minister
gezamenlijk de moeilijkheden aanpakken. Het moet mogelijk zijn om begrip op
te brengen voor elkaars positie. De gemeenten komen vooral mensen van vlees
en bloed tegen, waar de minister vooral naar de dossiers kijkt en een verhaal
ziet waarin deze mensen misschien helemaal niet in Nederland horen te lopen.
Het is allebei waar. Er is sprake van totaal verschillende percepties en van
een enorme kloof. Hoe kan de minister zich constructief inzetten om de neuzen
weer dezelfde kant op te krijgen?Minister Verdonk:Voorzitter. Mevrouw Azough komt met een insinuatie over de arrogantie
van de macht. Daar gaat het echter niet om. Het gaat om bestuurlijke afspraken
die zijn gemaakt in een bestuurlijk overleg tussen de landelijke en gemeentelijke
overheden. Ook daarbij geldt: afspraak is afspraak. Mevrouw Azough zegt dat
ik niet van gemeenten mag verwachten dat zij de ogen sluiten. Dat verwacht
ik ook niet. Ik verwacht van gemeenten dat zij samen met de vreemdeling werken
aan de terugkeer als sluitstuk van de asielprocedure.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik sprak van arrogantie van de macht omdat de discretionaire bevoegdheid,
het buitenschuldcriterium en het schrijnendheidscriterium niet transparant
zijn. Ik spreek ook van arrogantie van de macht omdat 451 van 458 gemeenten
vorige week de motie van de VNG hebben gesteund. Die geven aan de ogen niet
te kunnen sluiten voor de problemen en dat het water hen over de voeten loopt.
Ik snap niet dat dit signaal in het debat volledig wordt genegeerd, dat een
motie wordt ingediend die daar totaal geen oplossing voor geeft en dat de
minister komt met een beschuldiging van burgerlijke ongehoorzaamheid. Dat
slaat uiteindelijk nergens op, daar is een kloof van jewelste.Minister Verdonk:Dat bedoelde ik precies toen ik opmerkte dat wij het niet eens zouden
worden. In de wet staat dat aan het eind van de asielprocedure aan terugkeer
moet worden vormgegeven. Als je dat niet doet, hoef je aan het begin ook niet
mensen door de IND te laten horen en aan de rechter om oordelen te vragen;
dan kun je gewoon alle deuren openzetten en iedereen naar Nederland laten
komen als hij denkt dat men hier rijker is. Misschien wil GroenLinks dat wel.
Maar laat GroenLinks daar dan ook eens heel duidelijk voor uitkomen. Als het
dit niet wil, moet het de moed hebben om te zeggen dat mensen die hier niet
mogen blijven, moeten terugkeren naar het land van herkomst. Dat doen wij
zo fatsoenlijk mogelijk, maar het moet wel gebeuren.Mevrouw Azough (GroenLinks):Laat duidelijk zijn dat wij altijd voor een generaal pardon zijn geweest,
met uitzondering van degenen voor wie ernstige contra-indicaties bestaan.
U hoeft mij dat niet te vragen. Ik vraag aan u om uw stelling nader toe te
lichten dat gemeenten eigenlijk onvoldoende doen en dat het dus hun schuld
is dat uitgeprocedeerde asielzoekers in de noodopvang komen. Stelt u dat?Minister Verdonk:De Vreemdelingenwet stelt dat het asielbeleid, inclusief het terugkeerbeleid,
rijksbeleid is. We zullen er alles aan doen om ervoor te zorgen dat het gebeurt.
Gemeentelijke overheden – en dat bedoelde ik met bestuurlijke ongehoorzaamheid –
maken niet duidelijk aan mensen dat zij terug moeten na een gerechtelijke
uitspraak en laten hen toe in de noodopvang. In het project van de 26.000
is er casemanagement voor elk individu, waarin deskundigen van alle partijen
om de tafel zitten en gemeenten worden geïnformeerd, om maatwerk te leveren
voor de terugkeer van de vreemdeling. In een volgende fase kunnen mensen
afscheid nemen. Natuurlijk is het triest als kinderen afscheid nemen van hun
school, dat begrijp ik ook wel, maar als er een wet is, moet die worden gehandhaafd
en daar hoort zoiets bij. In de fase daarna zit men in de vertrekcentra. Het
is altijd de bedoeling geweest dat mensen vanuit het vertrekcentrum direct
het vliegtuig op zouden gaan naar het land van herkomst. Die centra zijn echter
niet gesloten, maar open, en de mensen hebben het vermoeden – meestal
terecht – dat als ze teruggaan naar de gemeente waar ze vandaan komen,
er wel opvang voor hen zal worden geregeld. Wat doen die mensen dus? Ze gaan
niet naar het land van herkomst, maar naar die gemeente! Zo houden we elkaar
in Nederland bezig.Mevrouw Azough (GroenLinks):U gaat volledig voorbij aan alle bezwaren en alle kritiek in het rapport,
waarin gemeenten duidelijk aangeven dat ze op vele fronten hun best doen,
asielzoekers ook, en dat het dan nog niet lukt.Minister Verdonk:Ik ga daar niet aan voorbij, zoals ik al eerder zei. Het zou me heel wat
waard zijn als gemeentebesturen aan mensen durfden zeggen dat de IND en de
rechter een beslissing hebben genomen en ze terug moeten naar het land van
herkomst. Laat gemeenten tegen mensen zeggen: we gaan dit op een zo fatsoenlijk
mogelijke wijze realiseren, ga bijvoorbeeld met de IND naar de ambassade om
de papieren in orde te maken, maar vertel op de ambassade ook uit welk land
je echt komt. Met dat soort acties zouden we dit probleem eens kunnen oplossen.
Ik probeer mensen uit die onzekere situatie te halen, een beslissing te geven
voor hun toekomst. Maar dan moet er wel worden uitgevoerd. Dat is precies
waar we het over hebben.De heer De Wit is even niet meer in de zaal. Het generaal pardon zal deze
week niet meer komen. We wachten af of het dit jaar nog zal komen. Ik was
ook niet zo naïef om te denken dat wij deze discussie nooit meer zouden
voeren in deze regeerperiode.Vervolgens kom ik op de motie van mevrouw Lambrechts. Zij verzoekt de
regering er zorg voor te dragen dat eind september ook de resterende 1226
door de IND zijn afgehandeld en daarbij voorrang te verlenen aan gezinnen
met kinderen opdat zij voor de aanvang van het nieuwe schooljaar meer duidelijkheid
hebben over hun toekomst in Nederland. Zij verzoekt de regering er tevens
zorg voor te dragen dat nog in deze kabinetsperiode het project Terugkeer
volledig wordt afgehandeld. Met betrekking tot het eerste deel van het dictum
kan ik toezeggen dat de IND zich zal inspannen om voor 1 oktober de 1226
vreemdelingen bij wie nog een toelatingsprocedure open staat, duidelijkheid
te geven. Ten tweede kan ik toezeggen dat de IND zich zal inspannen om zo
veel mogelijk gezinnen met kinderen duidelijkheid te geven over de aanvraag
om toelating. Ik kan echter niet garanderen dat dit in alle gevallen lukt
voor de aangegeven termijn. Zorgvuldigheid blijft voorop staan en het is mogelijk
dat niet in alle gevallen de gewenste duidelijkheid binnen die termijn kan
worden gegeven, bijvoorbeeld omdat er nog een onderzoek nodig is door het
ministerie van Buitenlandse Zaken of het Bureau Medische advisering. Ik kan
ook niet garanderen dat die beslissingen onherroepelijk zullen zijn. Bij een
afwijzing staan er voor de vreemdeling rechtsmiddelen open. Bovendien kunnen
vreemdelingen weer een nieuwe aanvraag indienen. U weet echter dat ik mijn
toezeggingen uitermate serieus neem. Met betrekking tot het laatste punt zeg
ik toe dat ik mij zal inspannen om de doelgroep van 31.600 mensen zo snel
mogelijk binnen het project af te handelen. De toegezegde 26.000 zal ik binnen
de projectduur hebben gerealiseerd. Voor de overige 5600 kan ik geen volledige
garantie geven.Mevrouw Huizinga-Heringa heeft opmerkingen gemaakt over hardheid en onbarmhartigheid.
Daarover zouden wij een heel debat kunnen voeren. Ik wil daar tegenover stellen
dat het uitvoeren van wetten met daarbij duidelijk oog voor schrijnendheid
misschien minder hard en minder onbarmhartig is dan steeds maar valse hoop
geven aan mensen die daardoor elke keer denken dat zij in Nederland mogen
blijven.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Mijn opmerking over hardheid en onbarmhartigheid sloeg op de context waarin
ik het zei. In mijn ogen is het hard en onbarmhartig om gemeenten te verbieden
om opvang te verzorgen voor mensen die dakloos zijn. Dat brengt ook geen oplossing
voor het probleem van de mensen die op straat zwerven en die u en ik het liefste
op een goede plek zouden zien. Dat was de strekking van mijn opmerking.Minister Verdonk:Het gaat mij erom dat gemeenten zouden moeten meewerken aan terugkeer
en mensen zouden moeten helpen. Wij hebben namelijk een heel groot project
neergezet om gemeenten te helpen en ervoor te zorgen dat er geen mensen op
straat hoeven te leven. Ik weet niet of u net hier was toen ik dat project
nog eens heb doorgenomen. Zo lang wij mensen faciliteren van wie het iedereen
duidelijk is dat zij hun eigen keuze hebben gemaakt, namelijk hier blijven
en niet terugkeren naar het land van herkomst, is er weinig prikkel om terug
te gaan.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Ik ben het met u eens dat gemeenten mensen die in noodopvang zitten, zouden
moeten helpen om terug te keren naar een ander land om een houdbare toekomst
voor ze te zoeken. Ik ben het echter niet met u eens dat iedereen die op straat
komt, daar zelf voor heeft gekozen. Daarvoor heb ik te veel verhalen gehoord
die een andere kant op wijzen. Daarvoor zijn ook de aantallen mensen die op
straat terecht komen en worden uitgezet, redelijk groot. Als gemeenten mensen
willen helpen, moeten zij ze in de eerste plaats helpen door ze onderdak te
geven. Het eerste wat je doet om mensen te helpen die met kleine kinderen
op straat staan en nauwelijks te eten hebben, is zorgen voor onderdak. Daarna
ga je verder kijken. Je kunt dat probleem niet wegpoetsen. Het kan toch niet
zo zijn dat wij gemeenten gaan verbieden om mensen onderdak te geven? Dat
kan toch niet! Dit nog afgezien van de vraag of daarvoor een grond te vinden
is in een wet, wat ik mij ernstig afvraag.Minister Verdonk:Het beste bewijs dat ik ook niet wil dat mensen op straat komen te staan,
is de facilitering die wij hebben opgebouwd bij het project Terugkeer. De
periode van al die weken die wij daarbij aanhouden, is veel langer dan de
normale periode. Wij zorgen voor maatwerk bij ieder individu. Als mensen echt
terug willen naar het land van herkomst en als zij naar hun eigen ambassade
gaan met die boodschap, levert dat nog in een klein aantal
gevallen problemen op, maar in verreweg de meeste gevallen kunnen zij ook
daadwerkelijk terugkeren.De heer De Vries heeft nog gesproken over de criteria voor de 14-1-brieven.
Daarover hebben wij al een aantal debatten gevoerd. Ik zal daarover op dit
moment geen uitsluitsel geven. Dat is de discretionaire bevoegdheid van de
minister, die ik op heel zorgvuldige wijze invul.De heer Klaas de Vries (PvdA):Ik betreur dat natuurlijk, maar misschien kan de minister mij in ieder
geval vanavond verzekeren dat intern volstrekt helder is wat een schrijnende
zaak is en wat niet. De minister heeft nu 800 zaken gehad. Het kan niet anders
dan dat er zo langzamerhand 5, 10, 15 of 20 categorieën zijn waarvan
zij zegt dat het daarom gaat. Weten de beslissingsvoorbereiders wel wat de
criteria zijn?Minister Verdonk:Daarover hebben wij hier ook al eerder gesproken. Daarbij heeft hier een
lijstje gecirculeerd. Wat er gebeurt, is dat een eerste beslissing wordt genomen
door de beslisser, waarna het hoofd van de IND die beziet, gevolgd door een
directeur-generaal en de secretaris-generaal. Uiteindelijk krijg ik al die
adviezen op mijn bureau. In een aantal gevallen zijn zij niet eenduidig. Dan
moet ik de beslissing nemen.De heer Klaas de Vries (PvdA):Gebeurt dat in elke zaak?Minister Verdonk:Dat gebeurt in alle zaken die ik voor mij krijg. Er zijn ook zaken die
worden afgedaan door de IND.De heer Klaas de Vries (PvdA):Wat weet u van de zaken die u niet ziet?Minister Verdonk:Er zijn ook zaken die worden afgedaan door de IND.De heer Van der Staaij (SGP):Ik had in mijn termijn nog zorg geuit over het feit dat er een behoorlijke
kloof is tussen de visie en de ervaring van gemeenten en het rijksbeleid,
dat de SGP overigens altijd heeft gesteund. Dat is de realiteit. Ziet de minister
nog mogelijkheden om met de VNG verder in overleg te treden naar aanleiding
van de motie om te bezien hoe hierin meer eenheid te krijgen is? Dat hebben
wij wel nodig voor een goed terugkeerbeleid.Minister Verdonk:Dat zal zeker onderwerp zijn bij het eerstvolgende bestuurlijk overleg.
Daarnaast hebben mijn ambtenaren die zich bezighouden met het terugkeerbeleid
ook heel veel contacten met gemeenten. Daar zijn telefoonnummers bekend van
de helpdesk die wij hebben ingericht die men kan benaderen over individuele
gevallen. Ik krijg ook gemeentebestuurders aan de lijn over gevallen in hun
gemeente waarvan zij niet goed weten wat zij daarmee aan moeten en die om
hulp vragen. Dan sturen wij daar een casemanager heen en worden die gemeenten
geholpen, maar dan wel zo dat wij de terugkeer faciliteren of dat de betrokkenen
gebruikmaken van het project 26.000. Er zijn op heel veel verschillende niveaus
contacten. Ik ben zeker van plan om dit in het eerstvolgende bestuurlijk overleg
opnieuw aan de orde te stellen. Met een kloof schieten wij niets op. Wij moeten
het terugkeerbeleid toch uiteindelijk met elkaar vormgeven.Mevrouw Azough (GroenLinks):In de brief die u op 22 juli 2005 aan de Kamer hebt gestuurd, schrijft
u dat het project een halfjaar eerder dan gepland zal worden afgerond. Die
toezegging hebt u toen gedaan. Dat was de versnelling die u inzette. In de
motie van D66, CDA en VVD staat dat het project nog in deze kabinetsperiode
volledig moet worden afgehandeld. Dat betekent dan toch eerder een vertraging
dan een versnelling?Minister Verdonk:Nee, naar mijn mening is het dictum van de motie duidelijk. Ik heb daarnet
toegezegd dat ik mij zal inspannen om de 31.600 gevallen zo snel mogelijk
af te handelen. De toegezegde 26.000 gevallen zal ik binnen de projectduur
hebben gerealiseerd.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ja, maar die projectduur was toch eind 2006? Of duurt dat nu plotseling
toch weer een halfjaar langer? Dat was de toezegging in uw brief van 22 juli
2005. Die kan ik zo citeren.Minister Verdonk:Als de termijn ingaat op 1 juni 2004, is drie jaar later 1 juni
2007. Dat is drie jaar.Mevrouw Azough (GroenLinks):Dat begrijp ik. Maar de minister heeft ons toegezegd dat zij het een half
jaar eerder zou afronden. Dan wordt het dus eind 2006 in plaats van juni 2007.
Dat heeft de minister zelf gezegd. Nu zal het plotseling pas aan het einde
van deze kabinetsperiode zo ver zijn. Dan is dus sprake van een vertraging.Minister Verdonk:Ik heb zelfs gezegd dat ik de 31.600 gevallen zo snel mogelijk zal afhandelen.
Ik meen dat ik daarmee opnieuw een toezegging aan de Kamer doe.Mevrouw Azough (GroenLinks):Wanneer precies?Minister Verdonk:Zo snel mogelijk.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, dinsdag te stemmen over de ingediende motie.Daartoe wordt besloten.Sluiting 22.59 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20052006-5726-5747.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl