Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet wapens en munitie met betrekking tot de strafmaat voor verboden wapenbezit en verboden wapenhandel (26586)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2000-2001, pag. 47-54

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

25-10-2000

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

nr. 2, pagina 47-54

10-10-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26586Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Lijst van besluiten (dinsdag 10 oktober 2000)Pagina 69-69
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Politiewet 1993 in verband met de concentratie van beheersbevoegdheden op rijksniveau met betrekking tot de regionale politiekorpsen bij de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (26813)Pagina 37-47
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet wapens en munitie met betrekking tot de strafmaat voor verboden wapenbezit en verboden wapenhandel (26586)Pagina 47-54
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet luchtvaart (vervoer van gevaarlijke stoffen en van dieren) (26902)Pagina 37-37
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dissdag 10 oktober 2000)Pagina 69-71
Behandeling van de notitie inzake de implementatie van EG-regelgeving (26200 VI, nr. 65)Pagina 54-69
Presentie en opening (10 oktober 2000)Pagina 37-37

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Wet wapens en munitie met betrekking tot de strafmaat voor verboden
wapenbezit en verboden wapenhandel (26586).De voorzitter:Na de eerste termijn van de Kamer zal ik schorsen voor de theepauze. Ik
vertel dit, opdat de leden weten hoe de gang van zaken is.De beraadslaging wordt geopend.De heer Hirsch Ballin (CDA):Mijnheer de voorzitter! De CDA-fractie is niet voornemens zich tegen het
wetsvoorstel met betrekking tot de strafmaat voor verboden vuurwapenbezit
en -handel te verzetten, maar zij heeft er wel vragen bij. Die vragen betreffen
tweeërlei.Ten eerste zijn de keuzen die gemaakt zijn over de strafmaat, in onze
ogen weinig doorzichtig. In de notitie "Aanpak illegaal wapenbezit en
geweld" van 22 april 1999 schreef de minister van Justitie: "Een wijzigingsvoorstel
voor de Wet wapens en munitie ter verhoging van de strafmaat naar een maximum
van 8 jaar voor verboden wapenbezit en -handel is gereed en inmiddels door
de minister van Justitie om advies naar de Raad van State gezonden." Als motief
noemde de minister toen, dat het misdrijf daardoor onder de CID-regeling zou
vallen. Het wetsvoorstel verhoogt de strafmaat voor illegaal wapenbezit alleen
tot vier jaar. Wat verklaart de discrepantie tussen die brief van 22 april
1999 en het wetsvoorstel? Wij hebben niet kunnen herleiden dat dit op advisering
door de Raad van State terugging, want het advies van de Raad van State was
blijkens een noot bij de Kamerstukken blanco. Verder willen wij graag weten
of het vuurwapenbezit naar het oordeel van de minister hiermee voldoende kan
worden bestraft. Zou het geen aanbeveling verdienen de behoefte aan CID-bevoegdheden
wat meer zelfstandig te beoordelen? Nu is de toepasbaarheid van de CID-bevoegdheden
gekoppeld aan de strafmaat. Dat wordt als doorslaggevende reden opgegeven.
De strafmaat wordt dus geïnstrumentaliseerd om de CID-regeling van toepassing
te laten zijn. Er was echter nog een andere benadering mogelijk op grond van
de Wet politieregisters, mits het gaat om een misdrijf als omschreven in artikel
67, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering. Maar aan die eis is voldaan
gegeven de strafmaat, zowel bij het bezit als bij de handel; in beide gevallen
gaat het om vier jaar of meer. Een algemene maatregel van bestuur zou het
dus ook hebben kunnen oplossen. Wat heeft eigenlijk de keuze bepaald om de
strafmaat te instrumentaliseren op dit punt? Waarom lezen wij eigenlijk in
de memorie van toelichting niet wat die keuze heeft bepaald ten opzichte van
de mogelijkheid om het te benaderen via de regeling die de Wet politieregisters
kent, gerelateerd aan artikel 67, eerste lid, van het Wetboek van Strafvordering
en een algemene maatregel van bestuur?Verder zouden wij graag willen weten of in de ogen van de minister een
strafmaat van vier jaar adequaat is als men bij gelegenheid van bijvoorbeeld
een lekkage, stuit op de aanwezigheid van een omvangrijke partij automatische
en andere zware vuurwapens, zonder dat van handel blijkt? Hoe verhoudt zich
dat qua strafwaardigheid tot het verhuren van een enkel sport- of jachtwapen
waarop door het wetsvoorstel een straf van acht jaar wordt gesteld?Onze tweede reeks vragen betreft de crimineel-politieke context van het
wetsvoorstel. De minister legt een verband met de ernstige misdrijven waarvan
willekeurige onschuldige personen het slachtoffer werden. In het geheel geen
aandacht besteedt hij aan de rol van de georganiseerde criminaliteit in de
wapenhandel, al dan niet als bijproduct van andere activiteiten van professionele
criminele groepen, zoals beschreven door G. Bruinsma en F. Bovenkerk in hun
onderzoek ten behoeve van de enquête opsporingsmethoden. Hoe moeten
wij dit stilzwijgen verstaan? Waarom is daarop niet ingegaan? Speelt dit in
de ogen van de minister nu geen rol meer? Dat kunnen wij toch moeilijk aannemen?
Wat is dan de reden dat de memorie van toelichting daartoe het zwijgen doet?Verder zouden wij graag meer inzicht krijgen in voornemens en voortgang
bij de regeling van fouillering op wapenbezit. Daarbij gaat het met name om
plaatsen en evenementen waar op grote schaal illegale wapens voorhanden zijn.
Een soort situatie die enige samenhang kan vertonen met de tragische gebeurtenissen
waarnaar de minister wel verwijst en de georganiseerde criminaliteit waarnaar
de minister niet verwijst, een situatie waarbij het om een eigensoortige problematiek
gaat en waarin zeer veel wapens worden meegedragen. De minister kondigde op
21 juni jongstleden een uitgewerkt standpunt aan, dat onze collega's in de
Tweede Kamer, om in zijn woorden te spreken, "zeer binnenkort" zou bereiken,
alsook een wetsvoorstel dat volgens hem "redelijk snel" zou komen. Wij zouden
graag wat horen over de voortgang van deze gang van zaken.Als deze twee wetsvoorstellen wet zijn geworden, is er dus een nieuwe
situatie voor het beleid inzake het optreden tegen illegaal vuurwapenbezit
en verboden handel in vuurwapens. Wij hoorden de minister zo-even bij de behandeling
van de wijziging van de Politiewet zeggen dat de uitvoering van het beleid
door de politie wordt gemonitord en dat dit hem greep geeft ten aanzien van
de wijze waarop het toegaat bij de door hem niet meer beheerde politiediensten
als het gaat om de uitvoering van het beleid waarvoor de minister van Justitie
verantwoordelijk is, zoals hij tot genoegen van onze fractie bevestigde. Als
wij nieuwe wetgeving krijgen zou zich, gegeven deze monitoring van de uitvoering
van het beleid en de doorwerking in de politiële praktijk, een heel interessante
mogelijkheid voordoen om aan de hand van die monitoring te volgen hoe de verhouding
is tussen de praktijk van nu en die over twee jaar, als de nieuwe wetgeving
wordt gebruikt. Dat zou een zeer interessante mogelijkheid opleveren om de
betekenis van een wetswijziging voor de praktijk van het optreden van de politie
op dit belangrijke onderwerp in beeld te brengen. Wij zouden de minister dan
ook willen vragen om de Kamer inzicht te willen geven in wat die huidige monitoring
oplevert als het gaat om het verboden bezit van en de handel in vuurwapens
en wat de situatie over twee jaar is met de nieuwe wetgeving. Wij zien met
belangstelling uit naar het antwoord van de minister.De heer Holdijk (SGP):Mijnheer de voorzitter! Het wetsvoorstel dat op 27 juni jongstleden met
algemene stemmen door de Tweede Kamer werd aangenomen, heeft, zo moge uit
de voorbereiding van deze behandeling blijken, bij onze fracties – ik
spreek nu mede namens de RPF/GPV-fractie – geen kritische reactie opgeroepen.
Integendeel, het voorstel mag ook op onze volledige steun rekenen. Ik wil
mij wel aansluiten bij de laatste opmerkingen van de heer Hirsch Ballin om
het effect van dit wetsvoorstel op termijn van zo'n twee jaar of wellicht
wat langer, in beeld te brengen, zoals dat ook is gebeurd bij de strafverzwaring
op het delict mensensmokkel. Hoewel wij dus geen problemen hebben met het
wetsvoorstel, wil ik het toch aangrijpen om enkele meer algemene opmerkingen
te maken over de Wet wapens en munitie en over het thema wapens en geweld.
De eerste aanleiding daartoe vormt de brief van de minister van Justitie aan
de Tweede Kamer van 13 juli jongstleden (stuk nr. 26586, nr. 7) over de wapeninleveractie
van december verleden jaar. De tweede aanleiding wordt gevormd door de antwoorden
van de minister van 22 juni jongstleden op schriftelijke vragen
van het Tweede-Kamerlid Niederer (aanhangsel Tweede Kamer nr. 1441). En als
laatste noem ik het interessante en informatieve themanummer van het Tijdschrift
voor Criminologie van het tweede kwartaal van dit kalenderjaar, dat geheel
gewijd is aan het thema wapens en geweld.Om bij het laatste te beginnen. Een twaalftal auteurs belicht in acht
bijdragen diverse aspecten, zoals de vraag naar wapenbezit en -gebruik onder
jongeren, de relatie tussen vuurwapenbezit en crimineel geweld en de relatie
tussen vuurwapenwetgeving en crimineel geweld, de ontwikkelingen in vuurwapengebruik
en inbeslagnames van vuurwapens, de relatie tussen vuurwapenbezit en gevoelens
van onveiligheid, de schattingen van het aantal vuurwapens in Nederland en
zo nog enkele andere kwesties. We mogen aannemen dat de bijdragen wetenschappelijk
te verantwoorden zijn. Maar één van de zaken die mij opviel,
was dat over de genoemde verbanden zo weinig te melden valt dat rechtstreekse
conclusies voor een toekomstig beleid mogelijk maakt. Dit ook al gegeven het
feit dat soms gegevens ontbreken of verre van volledig voor handen zijn. En
dan spreek ik nog niet over die aspecten waarover de redactie geen bijdragen
heeft kunnen loskrijgen, zoals over de verkrijgbaarheid van wapens in het
algemeen en van vuurwapens in het bijzonder in ons land en over de internationale
illegale wapenhandel. Eén bijdrage, die van Buwalda en Poppes, belicht
specifiek de beleidsoptiek. Zij doen dat aan de hand van de ervaringen en
adviezen van het op 3 februari 2000 ingestelde Landelijk platform tegen geweld
op straat. In dit kader staan ook de eerdergenoemde brief en antwoorden van
de minister. De adviezen van het platform zullen de minister bekend zijn,
maar het is de vraag of hij er in het kader van zijn beleid iets in ziet.In het Beleidsplan Nederlandse politie 1999-2002 valt het volgende te
lezen: "Het toenemend bezit en gebruik van wapens, vooral onder (school- en
uitgaande) jongeren en bezoekers van sportevenementen, draagt bij aan het
ontstaan en de cumulatie van geweld. Verboden wapens moeten in beslag worden
genomen, wapenbezit moet worden voorkomen en ontmoedigd. Voorlichting op scholen
en afspraken met eigenaren/uitbaters/organisatoren/beheerders over systematische
en consequente ingangsfouillering en inbeslagname van verboden wapens zijn
enkele activiteiten die (...) moeten worden ontplooid."Voor wie het algemeen belang ter harte gaat, is commentaar overbodig.
Wat vindt de minister echter van de andere concrete suggesties van het platform?Ik noem de veel gehoorde roep om vereenvoudiging van de regelgeving die
in de praktijk van politie en justitie als een handicap schijnt te worden
ervaren. Als dat zo is, hoe is het dan gesteld zijn met de kenbaarheid en
doorzichtigheid van de regelgeving voor de gemiddelde burger? Men wijst dan
op de vele categorieën en uitzonderingen daarbinnen. Eén van de
uitzonderingscategorieën die het dan moet ontgelden, is de vrijstelling
voor collectievorming, die bovendien tot misbruik zou leiden. En wat te zeggen
van de zogenaamde categorie-IV-wapens, waarbij het gaat om wapens die naar
aard en omstandigheid als zodanig kunnen worden aangemerkt? Ik kan dat niet
echt zien als een bijdrage van de wetgever aan de helderheid van de regelgeving
voor de burger.Wat vindt de minister van het ontwikkelen van een gedragscode voor de
verkoop, uitstalling, reclame etc. van slag-, stoot- en steekwapens? Vuurwapens
zijn uiteraard een geheel andere kwestie. Wordt overwogen, opnieuw een inleveractie
onder beding van generaal pardon te organiseren? Hoewel er heel wat is geschamperd
en gelachen is om de vorige actie heeft zij toch een symbolische betekenis
gehad.Voorzitter! Ook al is het slechts een voorlopige reactie van de minister,
wij wachten die met belangstelling af.Mevrouw De Wolff (GroenLinks):Voorzitter! Wil een strafbepaling adequaat zijn, dan moet de strafbedreiging
geloofwaardig zijn en een voldoende preventieve werking hebben. Dat geldt
bij alle strafbare feiten en zeker bij die waarover wij in het kader van dit
wetsvoorstel spreken, namelijk de illegale handel in en het illegale bezit
van vuurwapens. Wat mij betreft is de vraag aan de orde of de huidige strafmaten
in de Wet wapens en munitie voldoende afschrikwekkend zijn en of het wetsvoorstel
dat een verhoging beoogt van een aantal van de strafmaten, zoden aan de dijk
zet als het om de preventieve werking gaat.Voorzitter! Daarbij gelden een aantal overwegingen die ik de minister
wil voorleggen, die overigens deels ook bij de behandeling in de Tweede Kamer
aan de orde zijn geweest, maar waar – al dan niet omdat er een voetbalwedstrijd
aanstaande was – niet altijd even uitvoerig antwoord op is gegeven.
Om te beginnen lijkt het mij dat de maximumstraf die op een bepaald strafbaar
feit is gesteld, slechts van beperkt belang is als het om de afschrikwekkende
of preventieve werking gaat die een strafbepaling heeft. De praktijk van opsporing
en vervolging, de pakkans, de feitelijke strafoplegging door de rechter, eventueel
zelfs de uitvoering van een straf, zijn voor de justitiabele veel belangrijker
als het gaat om de vraag of men zich al dan niet aan een strafbaar feit zal
schuldig maken.Een maximumstraf lijkt mij, zeker waar deze zelden toegepast zal worden,
slechts van zeer marginaal belang. Daarbij speelt een rol dat de minister
zelf ook al heeft aangegeven dat de doelgroep die hij met dit wetsvoorstel
op het oog heeft, niet zozeer bestaat uit harde vuurwapencriminelen maar dat
hij bij de verhoging van de strafmaat op illegaal bezit meer het oog heeft
op de man of vrouw die in een onbewaakt ogenblik eens een luchtbuks heeft
gekocht of een vuurwapen heeft geërfd en niet van plan is daar ooit gebruik
van te maken. Als dat primair de doelgroep van het wetsvoorstel is, rijst
de vraag of we de strafmaatverhoging nodig hebben. Met andere woorden, is
het te verwachten dat de strafrechter ooit naar de mogelijkheden zal grijpen
die nu worden voorzien? Zo nee, is de huidige strafmaat dan niet hoog genoeg?Voorzitter! Daarbij komt dat de Wet wapens en munitie, naar ik begrepen
heb, op het vlak van de strafmaten al een aantal keren eerder is aangepast.
Er is een strafmaatverhoging doorgevoerd in 1970 en een in 1985. Er is kennelijk
een soort 15-jarige cyclus waarin de strafmaten in de wet naar boven worden
aangepast. De vraag rijst dan of dit, terugkijkend, iets heeft opgeleverd. Heeft dat de signaalwerking gehad die de minister met dit wetsvoorstel
beoogt?Voorzitter! Mijn voorlaatste opmerking betreft het systeem van de strafmaxima.
Daarover is het nodige te doen geweest. Er is een rapport verschenen van een
drietal hoogleraren die een aantal strafmaxima in onderling verband hebben
beschouwd en daar een interessante studie aan hebben gewijd. De minister heeft
daarop gereageerd met een notitie, maar op een aantal in het oog springende
verschillen is niet echt ingegaan. Waarom is straks, als we dit voorstel zullen
aanvaarden, het illegale bezit van een sportvuurwapen verwerpelijker als we
het relateren aan de maximumstraf dan bijvoorbeeld mishandeling ernstig letsel
tot gevolg hebbend? Waarom wordt er zo eenvoudig een vergelijking gemaakt
tussen de handel in vuurwapens en mensenhandel, een strafbaar feit dat straks
eenzelfde maximumstraf zal kennen? Naar mijn oordeel is er toch een verschil
in morele verwerpelijkheid, als het om die twee feiten gaat. Hoewel de minister
heeft gereageerd op die studie van De Hullu en anderen, vraag ik hem om daar
nog wat gedachten aan te wijden.Een van de overwegingen van de minister bij het indienen van dit wetsvoorstel
is dat daarmee bijkomende opsporingsbevoegdheden in beeld komen, met name
de CID-regeling. In aansluiting op wat collega Hirsch Ballin hierover heeft
gezegd, lijkt het mij dat er in eerste instantie een maximumstrafmaat moet
worden vastgesteld en dat die vaststelling in zichzelf bepaalde opsporingsbevoegdheden
met zich brengt. Men zou niet moeten oordelen dat er voor bepaalde gevallen
opsporingsbevoegdheden nodig zijn, dus dat de strafmaat maar verhoogd moet
worden. Volgens mij is dat de omgekeerde wereld.Dit waren de overwegingen die ik de minister wil meegeven. Ik ben nog
niet zo ver dat ik namens mijn fractie tot een eindoordeel kan komen over
dit wetsvoorstel. Op zichzelf is er niet zoveel op tegen, maar er is ook niet
zo heel erg veel voor, voorzover ik tot dusver heb gezien, tenzij de minister
mij van het tegendeel kan overtuigen. Ik ben er nog niet van overtuigd dat
dit wetsvoorstel werkelijk zoden aan de dijk zet, als het gaat om de bestrijding
van illegale handel in en illegaal bezit van vuurwapens, hoezeer ik de minister
ook ondersteun in dat streven. Ik ben zeer benieuwd naar zijn reactie.De vergadering wordt van 15.30 uur tot 15.45 uur geschorst.Voorzitter: Korthals AltesMinister Korthals:Voorzitter! De heer Hirsch Ballin begon direct met de vraag, waarom er
is gekozen voor een strafmaat van vier jaar. Is dat niet wat willekeurig?
Ook mevrouw De Wolff kwam heel duidelijk met de vraag, hoe het voornemen tot
verhoging van de strafmaat voor illegale handel en illegaal wapenbezit zich
verhoudt tot de regeringsnotitie inzake de strafmaxima. Het is waar dat op
27 november 1997 door de Tweede-Kamerleden Dittrich en Kalsbeek een motie
is ingediend, waarin zij de regering verzochten aan de Kamer een inventarisatie
toe te sturen waarin de strafmaxima zijn opgenomen. De regering zou daarbij
ook voorstellen moeten doen met betrekking tot een eventuele herijking van
deze strafmaxima. Ter uitvoering van deze motie heeft mijn ambtsvoorgangster
nader onderzoek laten verrichten door de Katholieke Universiteit Brabant en
de Rijksuniversiteit Leiden. De resultaten van dat onderzoek zijn mij op 1
februari 1999 aangeboden en vervolgens aan beide Kamers der Staten-Generaal.In reactie op het onderzoek heb ik bij brief van 13 april 2000 een nota
met een regeringsstandpunt betreffende de wettelijke strafmaxima aan de Kamer
gezonden. In die nota wordt met betrekking tot de strafmaxima in bijzondere
wetten in het algemeen en die in de Wet wapens en munitie in het bijzonder
overwogen dat de veranderingen die zich in de laatste 100 jaar in het maatschappelijk
leven voltrokken hebben, zich vooral weerspiegelen in de bijzondere wetten.
Dit verklaart mede waarom het beeld van de strafmaxima in de bijzondere wetten
zo anders en ook veel onrustiger is dan in het Wetboek van Strafrecht.Daarvoor bestaat ook nog een andere verklaring. De aard van de normen
die in het Wetboek van Strafrecht zijn opgenomen, verschilt van die in de
Wet wapens en munitie. De strafbaarstellingen in het Wetboek van Strafrecht
stellen namelijk in het algemeen gesproken gedrag strafbaar dat een directe
aantasting van een rechtsbelang betekent. Bij de in de Wet wapens en munitie
opgenomen delicten is dit verband minder direct. Het enkele verhandelen of
voorhanden hebben van wapens impliceert nog geen inbreuk op de lichamelijke
integriteit of het leven. Eerst het gebruik kan tot een daadwerkelijke aantasting
van die rechtsbelangen leiden. Dat nu impliceert dat de strafbedreiging niet
gemakkelijk in door het Wetboek van Strafrecht gegeven kaders is te passen.
Bij de waardering van de strafwaardigheid van de feiten speelt ook een rol
dat de feiten waarop de wapenwetgeving zien, in de loop der tijd van karakter
zijn veranderd. Al deze factoren leiden ertoe dat het oordeel over de strafwaardigheid
van de feiten die onder de Wet wapens en munitie ressorteren, in de loop van
de tijd aan verandering onderhevig is.Tegen deze achtergrond kan ook worden verklaard waarom, zoals ook uit
het rapport naar voren komt, preventieve overwegingen bij het bepalen van
de strafmaxima in de Wet wapens en munitie een zoveel grotere rol spelen dan
bij strafbaarstellingen in het Wetboek van Strafrecht. De Wet wapens en munitie
kent een andere verhouding tot het beschermde rechtsbelang, omdat de wet tevens
het legale bezit van wapens reguleert. De andere verhouding impliceert dat
de accenten inzake de strafbedreiging anders liggen. De opkomst van de bijzondere
wetgeving illustreert het grote belang dat in het strafrecht thans wordt toegekend
aan preventie van rechtsgoedschendingen. Het preventieve aspect geeft, evenwel
minder dan het retributieve, een maat voor een rechtvaardige straf. Ook het
grotere accent dat het preventieve aspect bij deze wetgeving heeft, vormt
daarmee een verklaring voor het wat veranderlijker karakter van de strafbedreiging
in bijzondere wetten.Gelet op hetgeen daarover specifiek in de regeling wordt opgemerkt, ben
ik van mening dat het voornemen tot verhoging van de strafmaat op illegaal
bezit van en illegale handel in wapens zonder meer aansluit bij het regeringsstandpunt
betreffende de wettelijke maxima. Van de verhoging van de strafmaat waarover wij nu spreken, gaat een duidelijke
signaalfunctie uit. Het is duidelijk dat het de overheid ernst is met de bestrijding
van illegaal vuurwapenbezit en illegale vuurwapenhandel. Het bezit daarvan
komt te veel in de maatschappij voor. Vandaar dat wij vorig jaar de inleveractie
inzake slag- en steekwapens hebben gehouden. Anders dan de heer Holdijk suggereerde,
wordt die actie in het algemeen als een succes gezien. Ik vind het overigens
prettig dat wij vandaag dit wetsvoorstel behandelen, omdat wij in de periode
van 1 tot 12 november een vuurwapenactie willen houden.De heer Hirsch Ballin vroeg naar mijn voornemen voor een regeling met
betrekking tot de fouillering. Momenteel hebben mijn collega van Binnenlandse
Zaken en ik een voorstel tot wijziging van de Wet wapens en munitie en de
Gemeentewet in voorbereiding, ter introductie van de mogelijkheid om in bepaalde
gebieden preventief, dat wil zeggen zonder concrete verdenking van een strafbaar
feit, te fouilleren en vervoermiddelen te controleren op wapenbezit. De opzet
van het wetsvoorstel kan op hoofdlijnen, gerangschikt naar chronologie van
de te verrichten handelingen, als volgt worden geschetst.De gemeenteraad wordt de mogelijkheid geboden om bij algemene politieverordening
de burgemeester de bevoegdheid toe te delen om bepaalde gebieden aan te wijzen
waarin gevaar dreigt voor de veiligheid van personen. Binnen een aangewezen
gebied kan elke persoon aan de kleding worden onderzocht en kan elk vervoermiddel
worden onderzocht op wapenbezit. De burgemeester wijst een gebied aan, na
overleg daarover in de lokale gezagsdriehoek. De burgemeester bepaalt de maximale
duur van de gebiedsaanwijzing, die niet langer mag zijn dan de termijn die
noodzakelijk is om het dreigende gevaar af te wenden. Indien de dreiging tussentijds
wegvalt, trekt hij de gebiedsaanwijzing in.De officier van justitie kan bevelen dat binnen een door de burgemeester
aangegeven gebied elke persoon aan de kleding kan worden onderzocht en elk
vervoermiddel kan worden onderzocht op wapenbezit. Voordat het bevel kan worden
gegeven, is schriftelijke machtiging vereist van de rechter-commissaris. Het
bevel mag niet langer duren dan zes uur, en in verband met de uitvoering van
bovengenoemde bevoegdheden worden tevens bevoegdheden verleend om de bestuurder
te verplichten zijn vervoermiddel tot stilstand te brengen en het vervoermiddel
vervolgens over te laten brengen naar een door de opsporingsambtenaar aangewezen
plaats. Ten slotte wordt aan algemene opsporingsambtenaren de bevoegdheid
verleend om alle daarvoor vatbare voorwerpen in beslag te nemen.Het streven is om het wetsvoorstel begin november in de ministerraad te
krijgen. Het is op het ogenblijk al in consultatie. Met enig geluk kan het
wetsvoorstel nog dit jaar de Tweede Kamer bereiken. Overigens is het ons bekend
dat een voorstel in die richting is ingediend door de heer Van de Camp van
het CDA. Ik stel mij ook voor om te zijner tijd met hem in overleg te treden.
Beide wetsvoorstellen hebben immers raakvlakken.Voorzitter! In hoeverre is er sprake van internationaal gerichte handhaving
en samenwerking op het terrein van de illegale wapenhandel? Er is weinig gezegd
over dat wij hiermee ook de georganiseerde criminaliteit willen bestrijden.
Ik wil voorop stellen dat het laatste wel degelijk het geval is. Het is juist
de bedoeling om de handel aan te pakken. Vandaar de vrij forse verhoging van
vier jaar naar acht jaar.De georganiseerde criminaliteit is in dit opzicht vooral een bovennationaal
probleem. Het Finse voorzitterschap van de Europese Unie had het onderwerp
van de illegale vuurwapenhandel hoog op de agenda staat in de derde pijler.
Op dit moment wordt met bijdragen van de afzonderlijke lidstaten informatie
ingezameld over in beslag genomen wapens in de Unie en over het herleiden
van de geografische afkomst van de aangetroffen wapens. Dat vindt plaats met
het voornemen om in 2000 tussen lidstaten een gezamenlijke actie uit te voeren
op operationeel niveau. Europol is gevraagd ondersteuning te verlenen bij
de analyse van door de lidstaten verstrekte informatie. Ook in dat verband
is het mooi als het wetsvoorstel op korte termijn wordt aanvaard. Het Verdrag
van Amsterdam biedt een kader voor het opzetten van concrete politieoperaties,
zowel ter bescherming van de onderdanen van de lidstaten als ter bescherming
van het algemeen belang. De lidstaten hebben zich in het actieplan van Wenen
ertoe verbonden de illegale wapenhandel door middel van doeltreffende maatregelen
te bestrijden. De uitvoering van de beoogde samenwerking in het kader van
de samenwerking binnen de Unie is mogelijk geworden nu de Raad tijdens zijn
zitting van mei 1999 zijn goedkeuring heeft gehecht aan de resolutie ter bestrijding
van de internationale criminaliteit die zich via routes verspreidt. Nederland
steunt waar mogelijk het Finse initiatief. In het verband van de VN wordt
thans in het kader van de beraadslagingen over de Convention on international
crime prevention gewerkt aan een VN-wapenprotocol, teneinde te komen tot een
minimum regulering en enige vorm van structurele internationale informatie-uitwisseling.
Hiermee heb ik enkele internationale ontwikkelingen geschetst, dit in antwoord
op de vraag van de heer Hirsch Ballin en mevrouw De Wolff naar de rol van
de georganiseerde criminaliteit.Kan de minister toezeggen, zo vroeg de heer Hirsch Ballin dat de werking
van dit wetsvoorstel als het wet is geworden, zal worden gemonitord? Dit kan
ik inderdaad toezeggen. Ik zal dan ook het WODC vragen dit evaluatieonderzoek
te verrichten.Zijn het OM, de politie en alles wat hierbij is betrokken in staat de
consequenties van de voorgenomen wetswijzigingen in de praktijk op te vangen?
Wat is het toekomstig beleid van Justitie in dezen? Het standpunt van het
kabinet van 22 april 1999 bevat onder meer het standpunt, dat er meer prioriteit
moet worden toegekend aan bestrijding van vuurwapencriminaliteit. Voorts is
de aanpak van wapenbezit in het kader van het actieprogramma van de VNG Geweld
op straat geformuleerd als een van de belangrijkste beleidsthema's. De politiekorpsen
dienen deze thema's zichtbaar, herkenbaar en vergelijkbaar op te nemen in
hun beleids- en beheerscyclus. Met het oog hierop is de korpsen gevraagd in
hun meerjarige beleidsplannen en in het jaarplan aan te geven welke activiteiten
zij regionaal ontplooien om het wapenbezit terug te dringen. Bij 13 regionale
politiekorpsen zijn inmiddels regionale bureaus voor wapens en munitie ingesteld,
bij 4 regiokorpsen is de instelling van deze bureaus in ontwikkeling
en bij 2 politiekorpsen zijn regionale coördinatiepunten ingesteld. Bovendien
is onlangs voor politiemedewerkers een cd-rom met ondersteunende wapenwettelijke
informatie uitgebracht en zal binnenkort het opleidingsprogramma van het landelijk
selectie- en opleidingsinstituut politie de bestrijding van vuurwapencriminaliteit
aanzienlijk verbeteren en uitbreiden. In het jaarplan 1999 van het OM is de
veiligheid een benoemde prioriteit. De specifieke inbreng van het OM ter beteugeling
van geweld kan vooral gezocht worden in de vorm van een lik-op-stuk-beleid,
toegespitst op wapenbezit in de uitgaans- en voetbalwereld. In de overlegvergadering
met het college van procureurs-generaal is bijzondere aandacht gevraagd voor
de bestrijding van het bezit van verboden wapens en vuurwapencriminaliteit.
Het OM verwacht niet dat een verhoging van de strafmaat extra vervolgcapaciteit
zal vergen.De heer Holdijk vraagt mij voorts wat ik vind van de concrete suggesties
van het platform. Mijnheer de voorzitter! Aan de Korpsbeheerdersraad en het
College van PG's is advies gevraagd over het advies van het platform. Ik wil
deze adviezen afwachten vóór ik een standpunt terzake inneem.
Ik zeg de heer Holdijk toe dat ik de gedragscode voor de verkoop, uitstalling
en reclame van slag-, stoot- en steekwapens bij deze standpuntbepaling zal
betrekken.De heer Holdijk vraag mij, iets te zeggen over de zogenaamde categorie-IV-wapens.
Wij spreken hierbij over een bonte verzameling van voorwerpen, doodnormale
zaken die in het dagelijks gebruik een volkomen geaccepteerd gebruiksdoel
hebben, zoals fietskettingen en stoelpoten. Dat is een verzameling waar dit
wetsvoorstel zich niet op richt.Voorzitter! Moet de Wet wapens en munitie niet worden vereenvoudigd, zo
is mij gevraagd. Deze wet is overwegend technisch van aard. Dat is onvermijdelijk
daar het gaat om verschillende categorieën in een veelheid van wapens
met van elkaar afwijkende verschijningsvormen en vaak niet alledaagse benamingen.
Dit maakt de wet inderdaad vrij ingewikkeld en lastig te hanteren voor functionarissen
die er niet dagelijks mee te maken hebben. Mede met het oog hierop zal binnenkort
iedere politiefunctionaris die met de WWM te maken heeft, kunnen beschikken
over de zojuist genoemde zogeheten wapens-cd-rom, waarmee de inzichtelijkheid
in deze materie sterk wordt vergroot. Verder beschikt elke regio over enkele
eigen wapenexperts en kan men in bijzondere gevallen een beroep doen op de
deskundige bijstand van de CRI. Ik beraad mij op dit moment, in overleg met
mijn ambtgenoot van BZK – gehoord het College van PG's en de raad van
hoofdcommissarissen – op een antwoord op het advies van het Landelijke
platform tegen geweld op straat inzake de Wet wapens en munitie.De heer Holdijk kan ik naar aanleiding van zijn vragen over de internationale
illegale handel zeggen dat ik een verzoek zal voorleggen aan het WODC om een
onderzoek te verrichten naar de aard en omvang van de vuurwapencriminaliteit
en de internationale wapenstroom, vooral uit de voormalige oostbloklanden.
Ik verwacht dat de resultaten daarvan het volgende jaar beschikbaar komen.
Overigens zijn er al rapporten van politieregio's die enig inzicht in deze
materie verschaffen.De opvatting van de heer Holdijk over de vorige inleveractie deel ik niet.
Ik vond die in feite verrassend goed geslaagd. Hoewel het moeilijk is om met
een nieuwe actie, gericht op vuurwapens, hetzelfde resultaat te bereiken,
hoop ik ook dat deze nieuwe actie een goed resultaat oplevert. Hiermee wordt
in elk geval aangegeven dat de overheid de bestrijding van het wapenbezit
en de wapenhandel zeer serieus neemt. Wij mogen niet nalaten, dit naar voren
te brengen.Mevrouw De Wolff vraagt voor welke doelgroep deze verhoging geldt. Daarbij
veronderstelt zij dat het net niet de georganiseerde criminaliteit zou zijn
of de zware jongens. Voorzitter! Het is bepaald niet de bedoeling dat deze
wetswijziging alleen geldt op de "kruimelbezitters" die een enkel vuurwapen
hebben, hoewel wij ook dat zeer ernstig nemen. Deze wijziging geldt ook voor
alle andere categorieën. Het gaat wel degelijk om de aanpak van criminelen
die wapens bezitten en erin handelen. Juist die groep willen wij aanpakken.Verschillende geachte afgevaardigden hebben over de CID-regeling gesproken.
Laat ik duidelijk zijn: dit is in dit wetsvoorstel geen doel op zichzelf.
Ik ontken echter niet dat het een niet-onaantrekkelijke "bijvangst" is van
de verhoging van vier naar acht jaar.De heer Hirsch Ballin (CDA):Mijnheer de voorzitter! De minister sloot zijn antwoord – waarvoor
dank – af met de mededeling, dat de gevolgen voor de CID-regeling een
bijvangst zijn van de wetswijziging die wij nu bespreken. Het woord "bijvangst"
wordt behalve in de visserij ook wel eens in het kader van de opsporing gebruikt.
Wij hebben hier een nieuw toepassingsdomein: dat van de legislatieve bijvangst.De vraagt blijft wel of dit de goede manier van beoordelen en motiveren
van strafmaat en toepasselijkheid van de CID-regeling is. Zou het niet helderder
zijn om dit uit elkaar te leggen? In eerste termijn vroeg ik al waarom in
de memorie van toelichting niet de mogelijkheid is besproken, dit via de Wet
politieregisters en de mogelijkheid om delicten aan te wijzen bij algemene
maatregel van bestuur, waarop artikel 67 Strafvordering van toepassing is,
te regelen. Dat kan dan in plaats van als vangst en bijvangst, als twee verschillende
soorten vangst worden aangemerkt. Dat wordt naar ik heb begrepen ook door
de visserijregelen in Europees verband vereist.Ook op andere punten had het antwoord van de minister een zekere toegevoegde
waarde ten opzichte van de memorie van toelichting. Wij zijn daar uiteraard
erkentelijk voor. Hij heeft aangegeven, dat het wel degelijk ook gaat om de
georganiseerde misdaad. Hij had het erover dat het met name voor de internationale
georganiseerde misdaad bedoeld is. Wij kunnen de Handelingen van de Kamer
over dit voorstel dus beschouwen als een nuttige aanvulling op de memorie
van toelichting. Ik zal de minister maar niet verder lastigvallen met de vraag
waarom alleen dramatische gebeurtenissen in de memorie van toelichting werden
genoemd en niet het andere, toch zeer voor de hand liggende, domein van toepassing
van het wetsvoorstel. In eerste termijn hebben wij gevraagd of de strafmaat eigenlijk wel passend
is. Hoe verhoudt zich qua strafwaardigheid het verhuren van een enkele sport-
of jachthaven, waarvoor het wetsvoorstel een straf van acht jaar introduceert,
tot het bezit van grote hoeveelheden bedreigende wapens, waarop, als niet
van handel blijkt, een strafmaat van vier jaar van toepassing zal blijven?
Het antwoord van de minister ging eigenlijk aan die vraag wat voorbij. Hij
zei in algemene termen dat het moeilijk is om de juiste strafmaat te bepalen
ten aanzien van de bijzondere wetgeving of wanneer er misdrijven bij voorkomen.
Hij zei er iets bij dat toch wel vragen oproept, namelijk dat de Wet wapens
en munitie zich niet keert tegen gedrag dat in zichzelf een wederrechtelijk
karakter draagt, maar dat het om preventie gaat. Wij hebben het gevoel dat
daarmee de schending van de rechtsorde bij het bezit van in ieder geval de
meeste soorten vuurwapens – ik heb het nu niet over vuurwapens die kennelijk
voor de sport of voor de jacht bedoeld zijn – toch wel erg wordt gebagatelliseerd.
Wij twijfelen er niet aan dat de minister het zo niet heeft bedoeld, maar
het gaat bij die zeer functionele benadering en die tegenstelling tot het
Wetboek van Strafrecht op het punt van het bezit van wapens die, hoe je het
ook wendt of keert, bedoeld zijn om mensen te bedreigen of te doden, toch
zeer duidelijk om een schending van de rechtsorde. En ik geloof dat niemand
ervan zou hebben opgekeken als de regering een wetsvoorstel had ingediend
om bepaalde aspecten van het wapenbezit en de wapenhandel een plaats te geven
in het Wetboek van Strafrecht. Het is waarschijnlijk niet meer en niet anders
dan de relatie tot de vergunningenstelsels die tot de systematisch handiger
keuze leidt van opneming in de Wet wapens en munitie, maar het gaat ons te
ver om ervan uit te gaan dat daaraan een diepere betekenis zou moeten worden
toegekend die duidt op een ander soort strafwaardigheid van het bezit van
en de handel in levensbedreigende wapens dan bij allerlei delicten in het
Wetboek van Strafrecht.Met erkentelijkheid hebben wij kennis genomen van de mededeling van de
minister over het voornemen om een wetsvoorstel inzake de fouilleringsbevoegdheden
in discussie te brengen. Dat geeft in ieder geval inzicht in de verdere procedure.
Wij willen niet vooruitlopen op de beoordeling van dat wetsvoorstel; de minister
gaf zelf aan dat het nog om advies aan de Raad van State zal worden toegezonden,
dus hij zal zelf ook de mogelijkheid openhouden dat dit advies tot nadere
inzichten zal leiden. En wij hebben begrepen dat als alles volgens het tijdschema
van de minister verloopt, het wetsvoorstel vóór het einde van
het jaar zal kunnen worden ingediend. Hiervan zal zeker onze collega Van de
Camp in de Tweede Kamer, zodra hij de Handelingen van deze Kamer leest, met
genoegen kennisnemen.Voorzitter! Dank ook voor de toezegging van het evaluatieonderzoek, gebaseerd
op de monitoring waarvan bij de behandeling van het vorige wetsvoorstel sprake
was. Ik zou hieraan nog de vraag willen toevoegen die ik ook in eerste termijn
stelde, namelijk of er bij de monitoring van het functioneren van de politie
en de uitvoering van het beleid een opname van de huidige situatie zou kunnen
worden gemaakt. Het zou heel nuttig zijn, een vergelijking te kunnen maken
tussen de huidige situatie en de situatie na invoering van de nieuwe wetgeving.Erop vertrouwend dat wij in tweede termijn nog antwoord zullen krijgen
op de nog onbeantwoorde vragen, meld ik dat onze fractie alles afwegend en
met inachtneming van de gemaakte kanttekeningen en gestelde vragen op het
punt van de strafmaat het wetsvoorstel desalniettemin graag zal ondersteunen.Mevrouw De Wolff (GroenLinks):Voorzitter! Ook ik dank de minister voor de beantwoording van de door
mij gestelde vragen. Hij heeft bij mij in zoverre een misverstand weggenomen
dat ik nu begrijp dat het toch ook de bedoeling van dit wetsvoorstel is, de
georganiseerde criminaliteit wat harder te treffen. Bij dit doel zou ik de
minister absoluut niet willen frustreren, maar het blijft voor mij toch nog
de vraag, in hoeverre het huidige strafmaximum voor de handel in vuurwapens
een belemmering voor dat beleid vormt. Hebben de minister signalen uit de
wereld van het strafrecht bereikt dat men met het huidige maximum niet uit
de voeten kan, dat de strafrechter voortdurend tegen het plafond aankomt en
dat zowel het openbaar ministerie als de strafrechter bij de strafmaat veel
hoger zou willen uitkomen dan de wet nu toelaat? Dit lijkt mij een belangrijke
vraag, want als het alleen maar gaat om een verhoging op papier die in de
praktijk geen effect zal sorteren, is het een vrijwel krachteloos signaal.
Ik besef dat dit overigens geen echt argument tegen dit wetsvoorstel is, want
je kunt ook zeggen: baat het niet, het schaadt ook niet. Maar daar staat tegenover
dat ik er toch wat huiverig voor ben, in te stemmen met voorstellen die gepresenteerd
worden als effectief, als een duidelijk signaal, maar die in de praktijk toch
teleurstellend zullen blijken te zijn.Ik dank de minister ook voor zijn uiteenzetting over de relatie van dit
wetsvoorstel tot andere in het strafrecht bekende maxima. Hij herhaalde min
of meer de inhoud van een notitie die ons al bereikt had naar aanleiding van
het onderzoek naar de strafmaxima. Volgens de minister gaat het bij het vaststellen
van een maximumstrafmaat voor de delicten die wij vandaag bespreken voornamelijk
om preventieve overwegingen, terwijl bij de meer klassieke delicten uit het
Wetboek van Strafrecht ook de retributieve overwegingen een rol spelen. Op
zichzelf begrijp ik dat onderscheid, maar ik begrijp de redenering van de
minister niet helemaal. Ook bij een delict zoals ernstige mishandeling wil
je als wetgever toch met het vaststellen van een bepaalde strafmaat een signaal
afgeven dat je beoogt dergelijke misdrijven te voorkomen. Ook dan moet van
de strafmaat een preventieve werking uitgaan. In die zin onderscheidt de strafmaat
bij ernstige mishandeling zich niet wezenlijk van de strafmaatvaststelling
bij wapenbezit of wapenhandel. Ik nodig de minister uit een uiteenzetting
te wijden aan het verschil tussen de delicten waarover wij bij dit wetsvoorstel
spreken en de door mij genoemde delicten, zoals ernstige mishandeling en mensensmokkel.Voorzitter! Ik ben er nog steeds niet helemaal uit of ik mijn fractie
moet adviseren om met dit wetsvoorstel in te stemmen. Het argument van de
consistentie van de strafmaxima is een belangrijk element in deze discussie.
Ik ben niet echt overtuigd geraakt door hetgeen de minister in
zijn eerste termijn daarover naar voren heeft gebracht, maar ik wacht graag
zijn beantwoording in tweede termijn af.Minister Korthals:Voorzitter! Ik heb gezegd dat wij hebben gekozen voor een strafmaat van
acht jaar op grond van onze bevindingen en niet omdat er vervolgens een CID-regeling
van toepassing is. De heer Hirsch Ballin heeft gevraagd of het niet beter
zou zijn om eerst te bekijken of voor dergelijke zaken een CID-regeling nodig
is en vervolgens bijvoorbeeld de strafmaat aan te passen. Anders gezegd, is
het niet beter om in artikel 67 Sv te zeggen dat op dit delict de CID-regeling
van toepassing behoort te zijn? In de laatste jaren is het argument wel meer
gebruikt voor een strafverhoging. Als wij het verhogen naar vier jaar, is
bijvoorbeeld voorlopige hechtenis mogelijk; als wij het verhogen naar acht
jaar, is de CID-regeling mogelijk. Misschien is het inderdaad waar, zoals
de heer Hirsch Ballin zegt, dat wij op een gegeven moment per delict zullen
moeten bekijken of de CID-regeling van toepassing is. Ik zeg toe dat ik dat
zal bekijken. Het toeval wil dat het nu geen probleem is, want door de strafmaat
is de CID-regeling van toepassing.De heer Hirsch Ballin kwam wederom met het voorbeeld van de lekkende flat
waar toevalligerwijs een wapenarsenaal werd gevonden. Is een straf van vier
jaar dan niet gering? In feite pleit hij voor een hogere strafbedreiging.
Ik vind dat niet. In de situaties waarin zoveel wapens worden gevonden, zal
wel degelijk door het openbaar ministerie worden bekeken of er sprake is van
handel in wapens. Ik denk dat niet veel mensen zullen proberen om zoveel wapens
te bezitten.De heer Hirsch Ballin (CDA):Voorzitter! Ik heb niet gepleit voor een zwaardere bestraffing, maar gevraagd
naar de consistentie. Daarbij heb ik de vergelijking gemaakt tussen het verhandelen
van een enkel sportwapen en het bezit van een flinke voorraad wapens waarvan
duidelijk is dat die extreem levensbedreigend zijn en ook als zodanig zijn
bedoeld.Minister Korthals:De regeling in de wet van de strafbaarstelling van het illegaal wapenbezit
en de illegale wapenhandel is niet bedoeld om een ander soort strafwaardigheid
te suggereren. Daarin heeft de heer Hirsch Ballin op zichzelf volledig gelijk.Het WODC-onderzoek zal uiteraard uitgaan van de zogeheten nulmeting. De
bestaande situatie zal dus het uitgangspunt zijn.Welk effect beoogt de regering te bereiken met de verhoging van de strafmaat
voor illegaal wapenbezit en illegale wapenhandel? Bij mevrouw De Wolff zijn
er aarzelingen over het feit of dit nu wel die afschrikwekkende werking heeft
die het zou moeten hebben. Daar zijn wij het namelijk op zichzelf wel over
eens. Ik denk dat de verhoging op zichzelf wel een preventieve werking zal
hebben. Bovendien vind ik het ongelooflijk belangrijk dat het wel degelijk
een signaal aan de maatschappij is, dat het hebben van wapens onaanvaardbaar
is en dat wij daar behoorlijk tegen willen optreden. Daarom ben ik in eerste
termijn ingegaan op wat wij verder nog doen, op wat de politie doet, wat de
internationale aanpak is en hoe het openbaar ministerie zal reageren. Daarmee
geef ik aan dat het voor de Nederlandse overheid niet aanvaardbaar is. Met
de vuurwapenactie van 1 tot 12 november geven wij nog een keer de mogelijkheid
aan mensen om vrijwillig hun vuurwapen in te leveren. Zij krijgen voor het
hebben van dat wapen als zodanig dan een soort pardon, tenzij het vuurwapen
in een misdrijf is gebruikt. Vervolgens is er ook de internationale actie,
waarbij wij daadwerkelijk bekijken of wij mensen met wapens kunnen opsporen.
Er is dus een breed scala van acties die wij willen ondernemen. Het gaat dus
niet alleen om de verhoging van de strafmaat. Op deze manier proberen wij
dat ernstige kwaad, dat steeds meer ingang vindt in onze samenleving, te bestrijden.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20002001-47-54.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl