Behandeling van het Verslag van een algemeen overleg gehouden op 26 januari 2006 over de nota 'Het Rijk rond schulden' (24515, nr. 73), alsmede het debat naar aanleiding van een vervolg-algemeen overleg op 23 maart 2006 over de nota 'Het Rijk rond schulden'
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2005-2006, pag. 4229-4237

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

12-04-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

nr. 67, pagina 4229-4237

05-04-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 24515Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het voorstel van wet van de leden Duivesteijn en Hofstra tot wijziging van de Wet bevordering eigenwoningbezit (verruiming en vereenvoudiging van de werking van de Wet bevordering eigenwoningbezit) (29917)Pagina 4249-4263
Presentie en opening (woensdag 5 april 2006)Pagina 4229-4229
Voortzetting van de behandeling van het voorstel van wet van het lid Crone houdende regels inzake de toegankelijkheid, veiligheid, bereikbaarheid en redelijke prijsstelling van basisbetaaldiensten (Wet toegankelijkheid en bereikbaarheid basisbetaaldiensten) (29688)Pagina 4263-4283
Regeling van werkzaamheden (woensdag 5 april 2006)Pagina 4247-4249
Behandeling van het Verslag van een algemeen overleg gehouden op 26 januari 2006 over de nota 'Het Rijk rond schulden' (24515, nr. 73), alsmede het debat naar aanleiding van een vervolg-algemeen overleg op 23 maart 2006 over de nota 'Het Rijk rond schulden'Pagina 4229-4237
Behandeling van de brief van de minister van Verkeer en Waterstaat over de stand van zaken rond de uitvoering van de aanbevelingen van de Tijdelijke Commissie Infrastructuurprojecten (TCI) (29283, nr. 39)Pagina 4237-4247
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 5 april 2006)Pagina 4283-4283

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 64 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het Verslag van een
algemeen overleg gehouden op 26 januari 2006 over de nota "Het Rijk
rond schulden" (24515, nr. 73), alsmede het debat naar
aanleiding van een vervolg-algemeen overleg op 23 maart 2006 over de
nota "Het Rijk rond schulden".De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Voorzitter. Het debat over de schuldenproblematiek is een debat met grote
urgentie. Het aantal mensen dat te maken heeft met toenemende schulden groeit
nog steeds. Dat komt omdat de eerste ambitie van het kabinet om problematische
schulden terug te dringen uit het Nationaal actieplan armoedebestrijding niet
geschrapt is, maar tot nu toe geen invulling heeft gekregen. Mede naar aanleiding
van het debat heeft de PvdA-fractie behoefte om de Kamer om een uitspraak
te vragen om helderheid te krijgen. Gezien de wijze waarop het debat is verlopen,
ga ik ervan uit dat de 25 mln. die bij de begroting van SZW beschikbaar was
gesteld door een meerderheid der Kamer als volgt besteed gaat worden. Via
de gemeente zouden de minnelijke regeling, de preventie, het budgetteren,
het helpen van mensen om ze – soms blijvend – met geld te laten
omgaan en de nazorg na schuldsanering moeten worden gefinancierd uit die 25
mln. Dit dient een structureel karakter te hebben en bij voorkeur in eerste
instantie gedurende vier jaar plaats te vinden via een specifieke uitkering.
Ik vraag de staatssecretaris of hij met deze benadering van het geheel kan
instemmen. Dat zou ik toch prettig vinden.Ik heb de eer om de volgende motie aan de Kamer voor te leggen.DeNoorman-den Uyl Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat in tegenstelling tot de oorspronkelijke bedoeling de schuldsanering
via de WSNP voor veel schuldeisers de voorkeur heeft boven de minnelijke regeling;constaterende dat het totale aantal geslaagde schuldsaneringen via de
minnelijke regeling via de gemeenten in 1997 rond de 17.000 lag en dat in
2005 het geslaagde aantal schuldsaneringen 17.000 was, waarvan de WSNP 12.500
realiseerde en de minnelijke regeling 3500;van mening dat de door of via de gemeenten uit te voeren minnelijke schuldsanering
als voorliggende voorziening driekwart van alle schuldsaneringen moet realiseren
en dat de route via de WSNP als uiterste regeling en vangnet niet meer dan
een kwart van de schuldsaneringen mag realiseren;verzoekt de regering, de minnelijke schuldsanering door of via de gemeenten
te bewerktuigen en wettelijk in te bedden zodat het resultaat daarvan is dat
de minnelijke regeling ten minste driekwart van de schuldsanering realiseert,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Noorman-den Uyl, Koomen en Huizinga-Heringa.
Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 74(24515).Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Ik wil nog twee opmerkingen maken. Het debiteurenrecht zoals gedefinieerd
in de aanhef van de WSNP is inmiddels verworden tot een crediteurenkeuze.
Die moeten wij niet hebben, vandaar deze motie. Ook zou ik nog willen zeggen
dat tijdens het debat over de schuldsanering de rol van agressieve reclame
aan de orde is. De PvdA-fractie en waarschijnlijk de hele Kamer wil daarvan
af. Hetzelfde geldt voor de mate waarin zulke reclame in de media te zien
is en de manier waarop die mensen verleidt tot onverstandige keuzes. Ik weet
dat twee collega's met voorstellen daarvoor zullen komen. Het standpunt van
de PvdA-fractie zit een beetje tussen die twee voorstellen in.De PvdA-fractie vindt ten slotte dat het dringend noodzakelijk is dat
er een certificering komt, waardoor de mensen die een beroep moeten doen op
de schuldhulpverlening en de schuldsanering dat alleen nog maar hoeven te
doen bij mensen, organisaties of overheden die daarvoor gecertificeerd zijn.De heer De Wit (SP):Voorzitter. Wij hebben uitvoerig gesproken met de staatssecretaris over
de schuldenproblematiek. De SP-fractie vindt dit een buitengewoon ernstige
en serieuze aangelegenheid. In het rapport van de staatssecretaris staat dat
er 250.000 huishoudens zijn met problematische schulden. De Kamer kreeg gisteren
een brief van de Groep Gerechtsdeurwaarders Nederland waarin een heel ander
aantal naar voren komt. In deze brief wordt gesproken over 1 miljoen mensen
die in financiële problemen zouden zijn. Deze problemen worden met name
veroorzaakt door het consumptief krediet. Wij kunnen hierover lang en breed
praten, maar het is een feit dat hier een ernstig probleem ligt.Een van de belangrijkste oorzaken waardoor problematische schulden ontstaan,
is het gemak waarmee in Nederland geleend kan worden. Dagelijks zien wij op
de televisie en horen wij op de radio spotjes over leningen en het gemak van
leningen. Mensen worden verleid om als oplossing van hun financiële problemen
nog maar een keer een lening af te sluiten. Die leningen zijn op het eerste
gezicht heel verleidelijk en aanlokkelijk, maar in de praktijk blijken het
in feite wurgcontracten te zijn, omdat er een hoge rente moet worden betaald,
men langdurig vastzit aan het contract en men in feite een veelvoud terugbetaalt
van het bedrag dat men heeft geleend.De SP-fractie is op grond van deze ernstige problematiek van oordeel dat
wij de reclame op radio en televisie voor het afsluiten van leningen voor
consumptief krediet zouden moeten verbieden. Ik wil mij in eerste instantie
tot deze media beperken, omdat reclames via deze media de meest indringende
en verleidelijke zijn, waar mensen direct mee worden geconfronteerd en die
hun kennelijk in de praktijk ook het meest aanspreken. Het is onmogelijk om
mensen via radio en televisie uitgebreid te informeren over de essentie van
zaken als de juiste rente, de kosten en de aanvullende voorwaarden. Daarom
vindt mijn fractie dat reclame op deze manier verboden zou moeten worden.
Ik dien daarom de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat het afsluiten van consumptieve kredieten een belangrijke
oorzaak is van het grote aantal mensen met problematische schulden;overwegende dat het aangaan van een consumptief krediet sterk wordt gestimuleerd
door de frequente, vaak agressieve en misleidende reclame voor dit product;verzoekt de regering, een verbod uit te werken voor het maken van reclame
voor consumptief krediet op televisie en radio en de Kamer hierover nader
te rapporteren,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden De Wit en Van Gent. Naar mij blijkt,
wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 75(24515).Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Heeft de heer De Wit overwogen om reclame tijdelijk, bijvoorbeeld voor
drie maanden, te verbieden en daardoor een echte breuk te maken met de huidige
praktijk, die wij allemaal verwerpelijk vinden? Tijdens die drie maanden zou
dan de mogelijkheid onderzocht kunnen worden of mensen op een andere, meer
serieuze en objectieve wijze voorgelicht kunnen worden over deze kredieten,
wellicht ook via radio en tv. Ik zit er een beetje tussenin.De heer De Wit (SP):Nee, dit heb ik niet overwogen. Dit komt op mij over als
een nieuw idee. Ik denk echter dat je binnen een periode van drie maanden
nauwelijks kunt overzien wat het effect van zo'n verbod is. Ik zou daar dan
ook niet voor zijn. Ik vind dat wij heel duidelijk moeten zeggen: wij doen
het niet op deze manier, juist vanwege de indringendheid van het medium, en
juist vanwege de onmogelijkheid om in de korte tijd dat men via radio en televisie
reclame maakt de nuances naar voren te brengen. Daarom heb ik de motie algemeen
geformuleerd.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Wij zijn het er met elkaar over eens dat de agressieve reclame, waardoor
mensen op oneigenlijke gronden worden verleid tot onverantwoorde beslissingen,
van radio en televisie af moet. Deze reclame moet trouwens ook uit de bladen.
De vraag is, hoe wij overeind kunnen houden dat mensen de kans krijgen om
keuzes te maken. Als de termijn geen drie maanden, maar zes maanden bedroeg,
zou u daarin mee kunnen gaan? Ik wil wel een breuk met de reclame; wij willen
dat niet meer. Ik wil echter ook een normale objectieve voorlichting en normale
reclame, zonder valse voorwendsels. Zou u daar voorstander van zijn?De heer De Wit (SP):In het debat dat wij de afgelopen weken hebben gevoerd, heb ik aanvankelijk
het standpunt ingenomen dat er een algeheel verbod moet komen, dat wil zeggen
ook voor de gedrukte media als dagbladen en tijdschriften. Ik ben daarvan
afgestapt, omdat juist die media wel mogelijkheden bieden om de nuance aan
te brengen. Op grond van de Wet financiële dienstverlening kunnen wij
mogelijkerwijs in de toekomst nadere voorschriften vaststellen. Juist vanwege
dit verschil heb ik gekozen voor radio en televisie. Ik voel er op dit moment
niet voor om dit aan een termijn te binden.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Voorzitter. Ook anderen hebben al gezegd dat wij een stevig debat met
elkaar hebben gevoerd over de schuldenproblematiek. Kamerbreed zijn wij het
er met elkaar over eens dat het een groot probleem is en dat de diepe ellende
waarin mensen door schulden terecht komen preventief optreden urgent maakt.
Als mensen in de schulden terecht komen, moet er zo snel mogelijk hulp worden
verleend en moet er worden opgetreden om iets aan die schuldenproblematiek
te doen. Voor de fractie van GroenLinks is het van groot belang dat er iets
wordt gedaan tegen de verleiding en de opdringerigheid van reclame voor leningen.
Soms worden hele reclameblokken op radio en televisie hierdoor gedomineerd.
Het dendert maar door, met zogenaamde aantrekkelijke aanbiedingen. Ik ben
ervan overtuigd dat deze reclame redelijk agressief en misleidend is. Het
is onmogelijk om op radio en televisie genuanceerde en adequate informatie
te geven; in korte tijd wordt mensen met opgewonden stemgeluid een aantrekkelijke
badkamer of keuken of wat dan ook opgedrongen. Om de kleine lettertjes die
in beeld verschijnen te kunnen lezen, heb je wel heel goede ogen of een heel
goede bril nodig. Je moet ook nog snel kunnen lezen. Het is dus heel lastig
om genuanceerde en adequate informatie te geven, met name in radiospotjes
en in televisiereclame. Daarom heb ik samen met de heer De Wit een motie ingediend
om te komen tot een verbod op radio- en televisiereclame voor consumptief
krediet. Wij moeten er echt mee ophouden en elkaar niet voor de gek houden
door te denken dat via deze media genuanceerde reclame mogelijk is.Mevrouw Van Egerschot (VVD):Ik ben het met u eens dat de waarschuwingen en de tabellen in de banners
op internet volledig onleesbaar zijn. Die waarschuwingen zijn er echter mede
dankzij uw fractie gekomen. Uw collega Vendrik heeft er keihard voor gepleit.
Kan ik ervan uitgaan, dat wij bij de behandeling van de Wet op het financieel
toezicht, waar de Wet financiële dienstverlening deel van zal uitmaken,
kunnen rekenen op de steun van de fractie van GroenLinks voor het schrappen
van dit soort onzinnige regels?Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Neen, zeker niet. Ik heb de zaak goed met de heer Vendrik besproken, want
binnen de fractie van GroenLinks bepalen wij samen in goed overleg onze lijn.
Onze lijn is dat wij primair voor een verbod zijn van de radio- en tv-spotjes
over het aangaan van leningen, omdat wij het toch als probleem zien dat daarin
geen genuanceerde en adequate informatie gegeven kan worden. Tot nu toe schat
ik de Kamer in als verstandig, maar mocht de motie van de heer De Wit en mij
het onverhoopt niet halen, dan zullen wij natuurlijk kiezen voor de op een
na beste oplossing. Het kan, wat ons betreft, beter, maar als de motie niet
wordt aangenomen, kiezen wij ervoor die informatie alsnog te geven. U noemt
dat onzinnig. Ik vind het heel zinnig om mensen zo goed mogelijk voor te lichten
over problemen die zij kunnen krijgen bij het aangaan van leningen. Ik ben
heel benieuwd wat de VVD-fractie daarmee doet, want ik denk toch niet dat
u voorstander bent van het geven van agressieve, misleidende, ongenuanceerde
en niet-adequate informatie.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Ik heb een vraag over de reclame, al dan niet in verschillende media.
Vindt u dat de aan te prijzen lening vergezeld moet gaan van het bedrag in
dezelfde lettergrootte als wat je daar uiteindelijk voor moet betalen? Dan
kun je namelijk voor jezelf een serieuze afweging maken of wat er geboden
wordt ook opweegt tegen de lasten waartoe je je verbindt. Vindt u dat kleine
lettertjes of bedragen met sterretjes niet meer toegestaan moeten zijn?Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Dat ben ik helemaal met u eens. Alleen blijf ik van mening dat het onmogelijk
is om dat soort informatie in zeer korte tijd op de radio of op tv te geven.
Wij zijn niet voor een totaal reclameverbod, al wil ik daar best eens over
praten met u. In andere media, in tijdschriften en kranten, kan er wat ons
betreft nog geadverteerd worden, maar wel conform de nieuwe regels en zo helder
mogelijk. Het liefst geschiedt dat in hetzelfde lettertype, zodat mensen goed
weten waar zij aan toe zijn. Het mag ook niet alleen gaan om procenten, het
moet ook in centen duidelijk zijn wat je werkelijk moet gaan betalen. Ik merk
dat u worstelt, mevrouw Noorman. Dat zij zo, maar ik zou zeggen: denkt u er
nog eens over na. Volgens mij weet u in diep in uw hart eigenlijk ook wel
dat je op radio en tv geen genuanceerde informatie kunt geven.Er is nog een probleem dat ik wil aankaarten en waar ik een motie over
wil indienen: de professionele schuldhulpverleners en de budgetbeheerders.
Wij merken steeds vaker dat daar toch problemen ontstaan. Deze
mensen gaan ook wel eens failliet. Onder slechte voorwaarden wordt die hulp
verleend. Mensen die al diep in de problemen zitten, raken nog dieper in de
ellende als de particuliere schuldhulpverleners zelf failliet gaan, omdat
zij hun zaakjes niet op orde hebben. Ik vind dat daar een aantal heldere regels
voor gesteld moet worden. Ik heb in het algemeen overleg al aangegeven dat
de GroenLinks-fractie voorstander is van een snelle certificering van deze
schuldhulpverleners en daarom dien ik de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat huishoudens met problematische schulden gebaat zijn bij
betrouwbare en professionele schuldhulpverleners en budgetbeheerders;constaterende dat de particuliere schuldhulpverleners nog geen werk gemaakt
hebben van certificering in hun bedrijfstak;overwegende dat het hierdoor voor particulieren onmogelijk is om te kiezen
voor betrouwbare en professionele ondersteuning bij sanering van hun schulden;verzoekt de regering, de bedrijfstak op te roepen om uiterlijk op 1 januari
2007 een systeem van certificering operationeel te hebben en bij het uitblijven
daarvan wettelijke kwaliteitseisen te ontwikkelen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Van Gent en De Wit. Naar mij blijkt,
wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 76(24515).Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Realiseert u zich dat het aan maar heel weinig instellingen in Nederland
is toegestaan om schulden te saneren en dat iemand die budgetbegeleiding doet,
iemand die schuldhulp doet, geen schulden mag saneren? Dat mogen alleen maar
banken of kredietbanken. Ik wil niet zeggen dat u in uw motie zaken door elkaar
haalt, maar hebt u het in uw motie over de certificering van de schuldsaneerders –
die is volgens mij al geregeld in de Wet op consumentenkrediet – of
hebt u het over de certificering van schuldhulpverleners en van mensen die
anderen helpen, met hun budget om te gaan? Dat is echt een andere bedrijfstak.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):In principe heb ik het over beide, maar ik wil best nog met u kijken naar
de precieze formulering van mijn motie. Daarna hoop ik natuurlijk op uw steun.Mijn laatste motie gaat over de Autoriteit Financiële Markten. Tijdens
het algemeen overleg hebben wij uitgebreid gediscussieerd over de mogelijkheid
om de AFM een soort preventieve toets op reclame-uitingen te laten verrichten.
Vooral de CDA-fractie is daarover begonnen. Wellicht dient zij daar nog een
motie over in. Voor de zekerheid dien ik vast de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat kredietverstrekkers in reclames voor consumptieve kredieten
hun potentiële klanten op een rustige, duidelijke en eerlijke manier
dienen te informeren over de voorwaarden en mogelijke risico's van de aangeprezen
lening;overwegende dat zowel kredietverstrekkers als consumenten gebaat zijn
bij een preventieve toets op mogelijke misleiding in reclame-uitingen;verzoekt de regering, de Autoriteit Financiële Markten een dergelijke
preventieve toets te laten verrichten voordat reclame-uitingen worden uitgezonden
of anderszins gepubliceerd,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Van Gent. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 77(24515).Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik beschouw dit als een soort second-bestoplossing. Het best is het in
mijn ogen om reclame-uitingen op radio en tv te verbieden. Mocht hier onverhoopt
geen meerderheid voor zijn, dan kan voor deze oplossing worden gekozen.Mevrouw Van Egerschot (VVD):Voorzitter. Mevrouw Van Gent heeft het over radio en televisie, maar vergeet
het internet. Er zijn ook nog tijdschriften en kranten. Waarom beperkt zij
zich tot radio en televisie?Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik heb het over alle reclame-uitingen en heb een uitgebreide toelichting
gegeven op mijn motie en die van de heer De Wit en mij. Het lijkt mij onmogelijk
om in het korte tijdsbestek van die spotjes genuanceerde en adequate informatie
te geven. Per 1 mei aanstaande gelden er nieuwe regels. Ik denk dat mensen
via geschreven media en wellicht ook internet dergelijke informatie rustiger
tot zich kunnen nemen dan in 30 seconden, doorgaans de tijdsduur van een spotje.Mevrouw Koomen (CDA):Voorzitter. Bedoelt mevrouw Van Gent met haar motie dat de AFM alle reclames
voor radio en televisie preventief moet toetsen? Realiseert zij zich hoeveel
administratieve lasten dit meebrengt?Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ja, dat realiseer ik mij. Mevrouw Koomen zou alleen eens moeten nagaan
hoeveel administratieve lasten en werkzaamheden het oplevert als mensen diep
in de schulden komen te zitten. Ik voel nu toch een enigszins kritische houding
bij de CDA-fractie, terwijl ik haar de afgelopen weken week in week
uit heb horen zeggen dat er iets moest worden gedaan aan de agressieve en
misleidende reclame en dat de AFM er wellicht een toets op moest uitvoeren.
Ik wil geen toets achteraf, dus als die rotzooi al op de buis of op de radio
is geweest. Ik wil dat vooraf wordt getoetst of er eerlijke en adequate informatie
wordt verstrekt en dat het niet op de buis of de radio komt als er geen stempel
van de AFM op zit.Mevrouw Koomen (CDA):Voorzitter. Over het onderwerp van de wettelijke en minnelijke schuldenregeling
heeft mevrouw Noorman-den Uyl de nodige woorden gesproken. De CDA-fractie
steunt die. Mevrouw Huizinga-Heringa gaat straks op de certificering van de
schuldhulpverlening in. Zij dient daartoe ook een motie in die mijn fractie
van harte ondersteunt. Ik beperk mij tot de leenreclames.De heer De Wit heeft een motie ingediend, waarmee wordt beoogd, op dit
moment een compleet verbod op alle reclames voor televisie en radio uit te
vaardigen. Bovendien wordt er een onderscheid in gemaakt tussen die reclames
en informatievoorziening en reclames in magazines, bladen en internet. Dat
lijkt de CDA-fractie niet reëel. Daarom steunt zij de motie niet. Ik
benadruk nogmaals dat de CDA-fractie wil dat alle onverantwoorde, misleidende
en agressieve reclames worden geweerd, niet alleen van radio en televisie,
maar ook uit bladen, van internet en uit alle overige geschreven media. De
CDA-fractie is ervan overtuigd dat de Wet financiële dienstverlening
daar op dit moment voldoende middelen toe biedt. In het debat is uitvoerig
aan de orde gekomen dat de AFM hier vanaf 1 mei aanstaande mee aan de
slag gaat. De CDA-fractie wil afwachten of dat voldoende resultaat oplevert.
Als dat niet zo is, doet zij absoluut aanvullende voorstellen.Wij vinden dat de AFM zo snel mogelijk repressief aan de slag moet. Dat
zal per 1 mei gebeuren. Mocht dat onvoldoende vruchten afwerpen, dan
zullen wij met nadere voorstellen komen.Daarnaast vinden wij ook dat de AFM op verzoek vooraf reclames moet kunnen
toetsen. Dat is een verschil met de motie van mevrouw Van Gent. De financiële
instellingen kennen de regels. Mochten zij twijfels hebben of een reclame
wel aan alle eisen voldoet, dan vinden wij dat de AFM preventief moet kunnen
toetsen, maar wel op verzoek. Wij willen niet dat er een gebod komt dat iedere
reclame voor alle media, in welke vorm ook, vooraf bij de AFM moet worden
neergelegd. Wij willen de administratieve lasten reduceren. Juist wanneer
instellingen vooraf een toetsingsverzoek bij de AFM kunnen indienen, verwacht
ik dat daardoor administratieve lasten worden gereduceerd. Dan hoeft de AFM
niet naderhand nog met reclames bezig te zijn. Alles vooraf toetsen lijkt
mij een enorme administratieve ballast. Ik dien de volgende motie in, mede
namens mevrouw Huizinga-Heringa.De Kamer,gehoord de beraadslaging, overwegende dat de schuldenproblematiek, mede ten gevolge van overmatig
leengedrag, steeds grotere vormen aanneemt;overwegende dat er op dit moment nog steeds misleidende en agressieve
leenreclames worden vertoond op tv, ten gehore gebracht op de radio en te
lezen zijn in de geschreven media;overwegende dat de Wet Financiële Dienstverlening per 1 januari
2006 in werking is getreden en de mogelijkheden biedt om misleidende en agressieve
reclames te weren;verzoekt de regering, naast de repressieve toetsing de Autoriteit Financiële
Markten op verzoek van een financiële instelling preventief te laten
toetsen of een reclame voldoet aan het kader waaraan een verantwoorde leenreclame
moet voldoen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Koomen en Huizinga-Heringa. Naar
mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 78(24515).Mevrouw Koomen (CDA):Voorzitter ...Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Deze motie doet mij toch denken aan de slager die zijn eigen vlees keurt
doordat instellingen er zelf voor mogen kiezen een reclame te laten toetsen
waaraan zij twijfelen. Degene die twijfelt, kan dan net zo goed besluiten
de reclame eerst op radio of tv te brengen of in de krant te zetten, om daarna
dan maar verder te zien. Als de consument daarin trapt, is het al te laat.
Dan krijgen wij toch ook achteraf te maken met administratieve lasten? Wat
is nu voor u belangrijk: een klein beetje meer administratieve lasten –
dat is goed te organiseren bij de AFM – of nog steeds grote problemen?
Ik hoor uw vice-fractievoorzitter mevrouw Verburg in de publiciteit zeggen
dat zij een preventieve toets wil bij de AFM, maar niet op verzoek van degene
die de agressieve reclame maakt.Mevrouw Koomen (CDA):Dit is een preventieve toets, inderdaad op verzoek. De financiële
instellingen die twijfelen over een reclame, zullen die voorleggen aan de
AFM. Zij zitten er niet op te wachten om achteraf met het boetestelsel en
het sanctiemechanisme waarover de AFM inmiddels beschikt te maken te krijgen.
Dan lopen zij het risico op negatieve berichten in de pers, een negatief imago
en boetes. Wij zijn ervan overtuigd dat deze manier van werken helpt. Wij
willen een balans vinden tussen administratieve lasten en effectief optreden.
Met deze preventieve toets moet dat lukken. Op dit moment doet de AFM dat
niet, terwijl wij dat juist wel willen.De heer De Wit (SP):Wat nu als een instelling voor consumptief krediet niet vraagt om een
toetsing vooraf, terwijl u van mening bent dat een reclame agressief en misleidend
is? Wat gebeurt er dan met die reclame?Mevrouw Koomen (CDA):Wij hebben bij de behandeling van de Wet financiële dienstverlening
afgesproken dat de Autoriteit Financiële Markten dit toetst. En los hiervan
is er nog het Burgerlijk Wetboek, dat de nodige artikelen bevat
waarvan burgers gebruik kunnen maken om zaken voor de rechter te brengen.
Ook is er nog de Reclame Code Commissie en bovendien hebben wij in de Wet
financiële dienstverlening opgenomen dat er extra regels gesteld worden
aan het informeren van de klant in reclame-uitingen. Ik heb het al vaak gezegd,
het staat in artikel 31 van de wet: alle informatie moet feitelijk juist,
begrijpelijk en niet misleidend zijn. En wij hebben de AFM ingesteld om dit
te toetsen, het is aan haar om alle reclame-uitingen, dus niet alleen die
via radio en televisie, maar ook die op internet en in alle geschreven media,
aan deze regels te toetsen. Ik heb ook heel nadrukkelijk gezegd dat er in
onze fractie volledige eensgezindheid heerst over de wens om agressieve en
misleidende reclames te laten verdwijnen, overal. Maar wij hebben ook gezegd
dat de huidige regelgeving hiertoe mogelijkheden biedt en dat wij, mochten
deze niet de gewenste effecten hebben, nog scherpere regels zullen stellen.
En bovendien willen wij nog een preventieve toets, die opgenomen is in de
motie die ik mede namens de fractie van de ChristenUnie heb ingediend.De heer De Wit (SP):De regels gaan tot nu toe alleen over misleidende reclame, maar u spreekt
steeds van agressieve en misleidende reclame. Ik ben het met u eens dat beide
vormen moeten worden aangepakt, maar hoe wilt u dan agressieve reclame bestrijden,
die overigens misschien niet eens misleidend is? Wilt u de burgerlijke rechter,
de Reclame Code Commissie en de AFM inschakelen, terwijl de belangrijkste
slag wordt gemaakt via radio en televisie?Mevrouw Koomen (CDA):Wij kunnen een enorme semantische discussie gaan voeren over wat onverantwoord,
misleidend, agressief, vervelend enzovoort is, maar dit lijkt ons niet nodig.
Volgens mij is er brede overeenstemming in de Kamer over dat alle vormen van
dit soort reclame moeten worden aangepakt, welke aanduiding wij er ook aan
geven. De term "misleidend" staat in de wet en die zegt genoeg over
alle reclames die wij niet willen. Die reclames moeten verdwijnen en wij willen
dat de AFM ze aanpakt. En als het met de huidige regelgeving niet lukt, zullen
wij er nog scherpere regels voor moeten afspreken. Daarnaast zal de preventieve
toets die wij voorstellen, ook helpen om financiële instellingen duidelijkheid
te geven over wat zij al dan niet kunnen publiceren. Daarin hebben zij dan
een eigen verantwoordelijkheid.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Vindt u het misleidend als een bedrijf aangeeft dat men € 20.000
kan lenen en dat men uiteindelijk maar € 24.000 hoeft terug te betalen,
zij het met een klein sterretje waarbij vermeld wordt dat het om een aflossingsvrije
lening gaat en dat men het bedrijf uiteindelijk in totaal € 44.000
schuldig is? Zou een reclame in deze vorm door de AFM verboden moeten worden?
En als er sprake is van misleidende of agressieve reclame, moet de AFM dan
ook een klacht van een individuele burger onderzoeken? Of vindt u dat het
om meer dan één klacht moet gaan, om een trend of een klacht
van de Consumentenbond? Hoe ziet u de rol van de AFM hierbij? En als een bedrijf
toetsing vooraf heeft nagelaten, krijgt het dan een hogere boete als de AFM
oordeelt dat de reclame misleidend, onjuist of wat dan ook is? Bevat het systeem
dat u kiest, ook prikkels om aarzelende bedrijven zo'n toets te laten doen?De voorzitter:Dit was toch wel een heel betoog, een korte reactie graag.Mevrouw Koomen (CDA):Ik vind dat het niet aan de Kamer of aan mij is om te beoordelen welke
reclame al dan niet door de beugel kan. Ik denk dat wij ons allemaal wel zo'n
beetje aan dezelfde reclames ergeren, van welk bedrijf dan ook. Wij willen
gewoon eerlijke en begrijpelijke informatie voor de klant. Ik denk dat hierover
grote overeenstemming in de Kamer heerst. De rol van de AFM is nu ook al vastgelegd;
iedere burger, ieder bedrijf en iedere instelling kan de AFM klachten, vragen
of opmerkingen voorleggen over reclames waarvan men vindt dat ze niet deugen.
De AFM gaat daar ook op haar eigen wijze mee om. Het is duidelijk hoe wij
de AFM zien. Wij hebben dat hier zelfs vastgelegd.De laatste vraag betrof de prikkels en of er een hogere boete of dergelijke
zou moeten zijn. Er is hier een Nota boetestelsel besproken. Het boetestelsel
zal volgend jaar in de Wet op het financieel toezicht worden opgenomen. In
dat stelsel zijn juist en mede op aandringen van de fractie van de PvdA hogere
boetes, meer publicatiemogelijkheden en meer sanctiemechanismen voor de AFM
en andere financiële toezichthouders afgesproken, om overtredingen aan
te pakken en naar buiten te treden.Mevrouw Van Egerschot (VVD):Ik begrijp dit niet goed. Wij hebben onlangs de Wet financiële dienstverlening
behandeld. Mevrouw Koomen wil nu een wijziging aanbrengen waardoor de Wet
financiële dienstverlening helemaal aangepast moet worden. Zij zegt dus
ook dat het Besluit financiële dienstverlening onvoldoende is, want niet
op verzoek van ieder maar alleen op verzoek van de banken kan een dergelijk
preventief onderzoek worden ingesteld. Zij wil in twee zaken, een wet en een
algemene maatregel van bestuur die zij onlangs heeft goedgekeurd, nu een wijziging
aanbrengen omdat zij die onvoldoende vindt. Begrijp ik dat goed?Mevrouw Koomen (CDA):Volgens mijn fractie is het niet nodig om hiervoor de wet aan te passen.
Ik hoor hierop graag de reactie van de staatssecretaris. Het gebeurt op meer
fronten dat men met elkaar brainstormt hoe de regels geïnterpreteerd
moeten worden. Wanneer de instellingen naar de AFM komen met de vraag of een
reclame die zij willen maken, door de beugel kan en voldoet aan het kader
dat de AFM en de wetgever hebben gesteld, lijkt het ons dat daar geen wetswijziging
voor nodig is en dat het gewoon aan de AFM kan worden gevraagd. Als er wel
een wetswijziging voor nodig is, hoor ik dat graag. Wij vragen geen verplichte
toets op alle vormen van informatievoorziening en reclame op radio, televisie,
internet, kranten, magazines en dergelijke. Het gebeurt alleen op verzoek
van de financiële instelling zelf.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Mijnheer de voorzitter. De staatssecretaris weet dat mijn fractie zich
steeds erg druk heeft gemaakt over het certificeren van de particuliere schuldhulpverleningsorganisaties.
In het debat dat wij daarover onlangs hebben gevoerd, hebben
wij de staatssecretaris gevraagd hoe het ermee stond en of het geen tijd werd
om wat meer met de vuist op tafel te slaan. Er ligt nu een motie van mevrouw
Van Gent en de heer De Wit waarin een einddatum wordt genoemd. Daarin wordt
de staatssecretaris gevraagd om in te grijpen als het januari 2007 niet voor
elkaar is. Wij voelen voor de motie en zullen haar steunen. Er zal echter
meer moeten gebeuren. De staatssecretaris zal ook de particuliere schuldhulpverleners
een steun in de rug moeten geven. Daarom dien ik de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat personen met schulden goede hulpverlening zouden moeten
verkrijgen als zij cliënt worden van een instantie ten behoeve van de
schuldhulpverlening;overwegende dat er naast de leden van de NVVK vele verschillende organisaties
in de particuliere schuldhulpverlening operationeel zijn;overwegende dat er geen keurmerk is voor dit soort bureaus;verzoekt de regering, € 100.000 beschikbaar te stellen voor
certificering, zodat de sector schuldhulpverlening zelf zorg kan dragen voor
zijn certificering;roept de sector zelf op dat nog dit jaar te regelen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Huizinga-Heringa, Koomen en Noorman-den
Uyl. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 79(24515).Staatssecretaris Van Hoof:Voorzitter. Ik stel mij voor dat ik in mijn antwoord de volgorde aanhoud
waarin de verschillende sprekers het woord hebben gevoerd.Ik begin dan met de inbreng van mevrouw Noorman-den Uyl, die een nadere
duiding vroeg omtrent het bedrag van 25 mln. in het kader van de schuldhulpverlening.
Het is mij duidelijk wat zij beoogt met de inzet van dit geld en dat het daarbij
om structureel geld zou moeten gaan. Zij weet dat op dit moment – dat
zijn de procedures die wij hanteren, als het gaat om de financiën van
het land – het overleg binnen het kabinet plaatsvindt over de invulling
met het oog op de toekomst. Ten aanzien van haar amendement betreffende het
bedrag van 25 mln. gaat het dan wat mij betreft niet om een eenmalige maar
om een structurele inzet. Mevrouw Noorman zal mij echter nog even de tijd
moeten geven. Ik hoop dat ik de uitwerking kan laten zien bij de Voorjaarsnota,
die volgende maand naar de Kamer wordt gezonden. Ik kan mij iets voorstellen bij de bestedingsdoeleinden die zij noemt,
in de zin van het faciliteren van de minnelijke regeling en van preventie
en nazorg. Wij hebben in het algemeen overleg al gewisseld dat het mijn voorkeur
heeft om na te gaan of wij deze geldstroom als een geoormerkte geldstroom
kunnen organiseren. Ik zou het bij deze uitspraak willen houden. Ik zie aan
de non-verbale reactie van mevrouw Noorman dat zij het wel herkent zoals ik
het nu aangeef.Ik kom vervolgens bij de motie van mevrouw Noorman betreffende de minnelijke
schuldhulpverlening. Zij wil dat er meer afgehandeld wordt via het minnelijke
traject dan via het wettelijke traject. Ik wil daar de volgende kanttekening
bij maken om recht te doen aan enig realisme. Mevrouw Noorman weet dat om
in de richting van het wettelijke traject te kunnen komen, een zogenoemde
artikel 285-verklaring van de Faillissementswet nodig is. Het bijzonder daarvan
is dat deze wordt afgegeven door het college van B en W. Als zij een verschuiving
ziet van het minnelijke traject, dat meer onder de gemeenteparaplu plaatsvindt,
naar het wettelijke, WSNP-traject, dan is mijn vaststelling dat kennelijk
de colleges van B en W ook die kant uit sturen. Zij beginnen, met andere woorden,
met een bepaling in de richting van het WSNP-traject. Het is een waarneming
en het betekent dat op het moment dat je er iets meer aan zou willen doen,
je dáár ook aandacht aan zou moeten besteden. Ik hoop dat de
commissie-Kortmann, die bezig is een advies te formuleren over de toekomstige
inrichting van de schuldsaneringsregelingen, ook aan dit aspect de nodige
aandacht zal geven.Tegelijkertijd wijs ik erop dat ik samen met de collega van Justitie bezig
ben om een aantal gemeenten, schuldhulpverleners, kredietbanken, bewindsvoerders
en anderen die in dit traject actief zijn, bij elkaar te brengen met de bedoeling
om gezamenlijk aandacht te besteden aan zaken als budgetbeheer, begeleiding,
het schuldsaneringstraject, procesafspraken enz. Daarbij zal worden gekeken
naar daarin aan te brengen verbeteringen. Ik denk dat er aldus een aantal
trajecten loopt, niet in de laatste plaats het traject van de commissie-Kortmann.Ik begrijp de bedoeling van wat mevrouw Noorman zegt en bij motie vraagt.
Ik zou haar tegelijkertijd willen vragen om even de adviezen die daarover
op dit moment worden geformuleerd en de gesprekken die erover plaatsvinden,
af te wachten. Op een later moment kan zij dan, zoals ik het mij voorstel,
haar punt hernemen.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Ik reageer op de opmerking dat de colleges hun handtekening moeten zetten
als er een schuldsanering naar de WSNP gaat. De WSNP is echter opgezet als
een recht van debiteuren, terwijl die wet is verworden tot een vrije keuze
van de schuldeisers. Die vrije keuze moet om zeep worden geholpen. Dit ligt
ten grondslag aan het feit dat de goedkopere middellijke regeling is ondergraven
door de WSNP, wat nooit onze bedoeling, noch die van de regering is geweest.De staatssecretaris adviseert mij mijn motie aan te houden, na ommekomst
van het advies van de commissie-Kortmann. Maar dat advies komt pas in mei,
terwijl tegelijkertijd de WSNP bij de Kamer ligt, waarmee wij gewoon haast
hebben. De bedoeling van de motie is om als een schot voor de boeg aan te
geven dat de wijze waarop de minister van Justitie zich opstelt bij de WSNP
niet bevorderlijk is om het doel te bereiken dat de middellijke
regeling opnieuw een voorliggende voorziening wordt. Ik hoor in de stem van
de staatssecretaris niet iets van "ik ben er echt tegen", maar ook
niet "ik ben er echt voor". Het laatste hoor ik zo graag!Staatssecretaris Van Hoof:Wat u hoort in mijn stem is precies wat ik zeg, namelijk dat het kabinet
een deskundige club mensen heeft gevraagd hiernaar te kijken. Dan vind ik
het te verwachten dat het kabinet vindt dat dat advies eerst op tafel moet
komen, voordat er een standpunt wordt ingenomen. Tegelijkertijd begrijp ik
wel wat u zegt, namelijk dat u WSNP en advies bij elkaar wilt betrekken. Ik
realiseer mij dat dat een probleem is, maar ik wacht graag tot het advies
van de commissie-Kortmann. U beschouwt de motie als een schot voor de boeg
voor het debat. Daar neem ik dan op die manier kennis van. Blijft overeind
dat ik het verstandiger vind om te wachten op het rapport van de commissie-Kortmann.
Tegelijkertijd heb ik met mijn opmerking over die verklaring niets meer en
niets minder bedoeld te zeggen dan dat aan het verworden van het systeem in
de richting van de WSNP wordt meegewerkt door de desbetreffende colleges.
Als je dat wilt veranderen, kom je aan de bevoegdheid van de gemeentes. Ik
vind nog steeds dat de motie van mevrouw Noorman moet worden aangehouden.
Zo niet, dan komt de motie te vroeg, althans op een verkeerd moment.Mevrouw Koomen (CDA):Vindt de staatssecretaris dat wij eerst het advies van de commissie-Kortmann
moeten afwachten, voordat wij beginnen met de behandeling van de WSNP?Staatssecretaris Van Hoof:Terwijl ik reageerde, heb ik geaarzeld of ik daarover iets zou zeggen,
omdat ik mij dan bemoei met de gang van zaken in deze Kamer, iets wat ik niet
wil. Wanneer de Kamer dit element zo belangrijk vindt dat zij het advies van
de commissie-Kortmann bij de behandeling van de WSNP wil betrekken, moet zij
kijken hoe zij dat organiseert. Ik blijf daar weg van, maar ik vind niet dat
het voorwaardelijk is.Ik kom toe aan de motie van de leden De Wit en Van Gent op stuk nr. 75,
waarin wordt gevraagd een verbod uit te werken op het maken van reclames voor
consumptief krediet op radio en televisie, en de Kamer daarover te rapporteren.
Door verschillende woordvoerders is verwezen naar die reclames, waarbij duidingen
zijn gebruikt als misleidend, ongenuanceerd en agressief. Ik wil daar één
term uitlichten, namelijk de term "misleidend". In de Wet financiële
dienstverlening is een basisregel opgenomen waarin staat dat die reclame-informatie
niet misleidend mag zijn. Ik wijs erop dat de AFM daar sinds 1 januari
al toezicht op houdt. Ik hoop hiermee een eventueel misverstand op dit punt
weggenomen te hebben.Er is al het nodige gebeurd als het gaat om reclame in het algemeen. Bij
de Kamer ligt de uitwerking van mijn collega van Financiën naar aanleiding
van een verzoek van de heer Vendrik. Ik wijs ook op wat ik daarover tijdens
het algemeen overleg gezegd heb, namelijk dat ik bij de minister van Financiën
zal nagaan of het toezicht op de WFD, dat nu gepland is voor 1 mei, naar
voren te halen is. Tijdens dat overleg heb ik aangegeven de zelfregulering
onder de aandacht van het veld te brengen en na te gaan of er iets te doen
is aan agressieve reclames. Daarbij komt uiteraard direct de vraag naar voren
wat onder agressief wordt verstaan. Vervolgens heb ik tijdens het overleg
aangegeven dat ik met de minister van Financiën wil nagaan of er aanknopingspunten
zijn om kredietverstrekkers die risicovol krediet verstrekken een deel van
de kosten mee te laten betalen. Ik hoop de Kamer hierover medio april nader
te informeren.Uit de reacties en interrupties van de diverse woordvoerders heb ik gehoord
welke bezwaren er leven tegen een reclameverbod. Men vraagt zich af hoe geregeld
kan worden dat mensen wel degelijk een vergelijking kunnen maken om te kunnen
kiezen. Daarbij speelt een rol dat die reclame voor een deel van de mensen
schadelijk is, maar voor een deel van de mensen niet. Het is zaak daarin genuanceerd
op te treden en niet rücksichtslos vergaande maatregelen te nemen. In
dit verband verwijs ik naar wat ik eerder schetste over het verbod op misleidende
reclame per 1 januari, waarop de AFM toezicht houdt. Daarnaast wijs ik
op de regelingen voor het registreren, het vooraf bij de BKR informatie inwinnen,
de wettelijke renteverlaging, enz. Alles overziend, meen ik dat een reclameverbod
te ver gaat en dat het zijn doel voorbijschiet.Mevrouw Van Gent heeft een motie ingediend op stuk nr. 76 met het verzoek
de bedrijfstak op te roepen om uiterlijk per 1 januari 2007 een systeem
van certificering te hebben. Duidelijk mag zijn dat ik aanvaarding van de
motie van de heer De Wit op hetzelfde punt ontraad. De motie van mevrouw Van
Gent kan ik omschrijven als een versoepeling van de lijn die ik in het algemeen
overleg aan de Kamer heb voorgelegd. Ik heb gezegd dat ik van plan ben om
op korte termijn met de private schuldbemiddelaars rond de tafel te gaan zitten.
Ik kan nu vertellen dat dit gesprek gepland is voor 20 april. Het is
de bedoeling om daarbij deze kwestie aan de orde te stellen evenals de kwestie
van de vrijwillige certificering. Dat betekent dat ik ergens in mei zal weten
wat de sector al dan niet van plan is te gaan doen. Van de zijde van het ministerie
van Economische Zaken zal daarbij de benodigde kennis ingebracht worden. In
het algemeen overleg heb ik gesteld dat ik uiterlijk per 1 oktober wil
weten hoe de vork in de steel zit en dat ik maatregelen zal nemen als die
vrijwillige certificering er niet komt. Je zou kunnen zeggen dat mevrouw Van
Gent met haar motie mijn toezeggingen wat oprekt, maar in feite bedoelen wij
hetzelfde.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik heb dit natuurlijk ook gehoord tijdens het algemeen overleg. Op welke
datum moet die certificering dan geregeld zijn? Is dat 1 oktober? Als
u deze vraag met ja beantwoordt, trek ik meteen de motie in. Dan zal ik de
motie van mevrouw Huizinga steunen, waarin zij om geld vraagt om dit te regelen.
Ik wil gewoon een datum horen. Dat lijkt mij ook handig voor de sector. Dan
weet iedereen waar hij aan toe is.Staatssecretaris Van Hoof:Wij spreken partijen aan op hun verantwoordelijkheid en hun inzet en ik
vind dat je daar gefaseerd in moet werken. Het is van groot belang dat de
partijen vandaag van mij horen dat op 1 oktober duidelijk moet zijn of
zij het zelf gaan doen. Ik geef daar de voorkeur aan. Ik vind ook dat de sector
daar zelf geld in moet steken, maar daar kom ik op terug als ik de motie van
mevrouw Huizinga bespreek. Als de sector het niet doet, zal
ik per 1 oktober het besluit nemen om het op te leggen.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Per 1 januari?Staatssecretaris Van Hoof:Dat weet ik niet. Ik kan u op dit moment niet vertellen hoeveel tijd ik
nodig heb om dat verplicht te organiseren. Als ik daar op 1 oktober voor
kies, dan zal ik het proces niet traineren. Ik moet nog eens kijken wat ik
daarvoor nodig heb, hoeveel tijd het kost en hoe het zit met wetgeving, maar
ik hoop dat ik u tegen die tijd een reëel antwoord kan geven op deze
vraag. Ik wil geen dingen beloven die ik straks niet kan waarmaken, maar volgens
mij zijn wij het volledig eens over de weg naar de certificering.Voorzitter. In haar motie verzoekt mevrouw Van Gent om een preventieve
toets. Het probleem is alleen dat die verplichte toets voor extra problemen
en lasten zorgt. Daar heeft mevrouw Koomen ook al op gewezen. Ik kan ook niet
overzien in hoeverre dat aansluit bij de taak van de AFM. Ik wijs haar erop
dat zij daarmee veel verantwoordelijkheid bij de kredietverstrekker weghaalt.
Het is voor de kredietverstrekker dan heel gemakkelijk om zich te verschuilen
achter de AFM. Hij maakt een filmpje of een reclame, waarbij hij precies de
grenzen opzoekt. Dan wordt het onduidelijk waar de grens ligt en wanneer de
AFM optreedt. Op die manier neem je niet alleen de verantwoordelijkheid weg
bij de sector, maar ook de aansprakelijkheid. Ik ben daar op het eerste gezicht
geen voorstander van. Dan kies ik er liever voor om de AFM achteraf scherp
te laten optreden. Ik moet aanneming van de motie van mevrouw Van Gent dus
ontraden.De vraag van mevrouw Koomen was of wij het zo kunnen regelen dat de AFM
op verzoek een toets vooraf doet. Een deel van mijn bezwaar tegen de verplichting
gaat ook daarvoor op. De instanties die het goed bedoelen, zullen hun reclames
zodanig aanpassen dat er geen problemen ontstaan. De vraag is dus hoe functioneel
het is. Ik heb echter nog een andere toezegging gedaan in het overleg, namelijk
dat ik met de sector om de tafel zou gaan zitten om na te gaan of de sector
een eigen code kan organiseren. Als ik de motie van mevrouw Koomen zo mag
uitleggen dat ik in het overleg met de sector en later met de AFM kan nagaan
in hoeverre dit een werkbaar instrument is, dan heb ik niet zo'n bezwaar tegen
de aanneming daarvan. Dan wil ik het meenemen als een mogelijke optie.Dan blijft over de motie van mevrouw Huizinga.De voorzitter:Omdat ik het debat wat heb laten uitlopen, heeft mevrouw Huizinga zich
moeten verontschuldigen, maar uiteraard zal zij het antwoord lezen.Staatssecretaris Van Hoof:In feite heb ik al een reactie op deze motie gegeven toen ik reageerde
op een opmerking van mevrouw Van Gent. Ik vind dat de verantwoordelijkheid
voor de certificering primair ligt bij de sector zelf. In het overleg dat
ik met de sector hoop te hebben, zal ik zeker het kostenaspect aan de orde
stellen. Op dit moment ben ik nog niet geneigd om er geld in te stoppen. Bovendien
weet ik dat op dit moment meer instanties naar certificering kijken, zoals
de NVVK. Het wordt dan wel heel ingewikkeld om te bezien welke van de twee
wij moeten doen. Ik zou dit in ieder geval nog even boven de tafel willen
laten hangen en er op dit moment geen toezegging over willen doen.Mevrouw Koomen (CDA):Dit zou eenmalig uit die structurele 25 mln. kunnen.Ik zou er geen bezwaar tegen hebben om dit nog even boven de komende besprekingen
te laten hangen, dat de staatssecretaris dit meeneemt en ons erover rapporteert.
Als hij daartoe bereid is, willen wij de motie nog wel even aanhouden.Staatssecretaris Van Hoof:Dat lijkt mij een goede werkwijze!De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Op verzoek van mevrouw Huizinga-Heringa stel ik voor, haar motie (24515,
nr. 79) van de agenda af te voeren.Ik stel voor, aanstaande dinsdag over de ingediende moties te stemmen.Daartoe wordt besloten. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20052006-4229-4237.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl