Debat over de AWBZ-uitgaven
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2003-2004, pag. 4200-4215

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

22-04-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

nr. 64, pagina 4200-4215

07-04-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26631Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Regeling van werkzaamheden (woensdag 7 april 2004)Pagina 4177-4178
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 18 maart 2004 over de nationale rechtsstaat en rechtsordePagina 4153-4157
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling van DNA-onderzoek bij veroordeelden (Wet DNA-onderzoek bij veroordeelden) (28685)Pagina 4167-4168
Noot bevattende de vragen bij het interpellatiedebat over het Dr. Jansenziekenhuis te Emmeloord op blz. 4215 e.v. van deze editie van de HandelingenPagina 4227-4227
Interpellatie-Nawijn gericht tot de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, over ziekenhuis EmmeloordPagina 4215-4226
Debat over witwaspraktijken bij Holland CasinoPagina 4168-4177
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 7 april 2004)Pagina 4226-4226
Debat over de AWBZ-uitgavenPagina 4200-4215
Presentie en opening (woensdag 7 april 2004)Pagina 4153-4153
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 11 maart 2004 over huiselijk geweldPagina 4157-4167
Voortzetting van het debat over witwaspraktijken bij Holland CasinoPagina 4178-4190
Debat over de aanpak van bolletjesslikkersPagina 4190-4200

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 95 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is het debat over de AWBZ-uitgaven.De voorzitter:De spreektijden tijdens het onderhavige debat zijn bekend: vier minuten
per woordvoerder. Het vorige debat, over de bolletjesslikkers, heeft plaatsgevonden
zonder interrupties. Namens de woordvoerders die deelnamen aan dat debat kan
ik meedelen dat het hen goed is bevallen. Omdat je goede dingen niet helemaal
moet herhalen, stel ik voor om het iets anders te doen. Ik verzoek u weinig
interrupties te plegen. U bent immers gekomen om met de staatssecretaris te
debatteren. Het zou mooi zijn het debat om ongeveer 19.00 uur in zijn geheel
te kunnen beëindigen. Als wij daarop mikken, is iedereen op dat moment
tevreden.Mevrouw Smits (PvdA):Ik zal mijn best doen; als iedereen mij gelijk geeft, is mijn betoog zo
voorbij.Mijnheer de voorzitter. Als er ergens geldt: geen nieuws, goed nieuws,
dan is het wel in de zorg. De afgelopen maanden werden wij voortdurend opgeschrikt
met berichten vol rampspoed. Als het niet over bezuinigingen ging of over
de torenhoge eigen bijdragen, waar mensen 's nachts wakker van liggen, dan
ging wel over de afschaffing van de huishoudelijke hulp of over fraude en
gesjoemel door zorginstellingen. Iedere keer als onze minister of staatssecretaris
voor zorg op televisie of in de kranten verschijnt, dan vraagt de doorsnee
oudere of gehandicapte zich af wat zij hem nu weer zullen afpakken. Mijn fractie
wilde vandaag het spoeddebat met de staatssecretaris, omdat zij in een brief
opnieuw drastische maatregelen aankondigt voor de AWBZ. Ik doel op een plotselinge
stop op nieuwe productie in de zorg voor gehandicapten, psychiatrische patiënten,
thuiszorg en verpleging voor ouderen. Hierdoor komt volgens ons een einde
aan het goede beleid van de laatste jaren, dat was gericht op het wegwerken
van de wachttijden en -lijsten in de zorg. Het kabinet lijkt het recht op
zorg de nek om te draaien. Het argument is dat de extra groeiruimte voor 2004
volledig is opgebruikt en dat er naar verwachting nog voor honderden miljoenen
aan extra, aanvullende aanvragen zullen binnenkomen. Dat is rijkelijk vaag.
Mag de Kamer preciezer inzicht in de gegevens? Waar is de groeiruimte nu precies
aan opgegaan? Aan welke sector en aan wat voor functies? Als de staatssecretaris
uit ervaring zo goed weet dat in de loop van het jaar voor honderden miljoenen
extra aanvragen binnenkomen, dan heeft zij dus veel te krap geraamd.Er schijnt ook sprake te zijn van een verschuiving naar duurdere vormen
van zorg. De staatssecretaris heeft het zelf over een explosieve stijging
op de terreinen en functies waarover de nodige interpretatievrijheid bestaat.
Dat is nogal suggestief. De suggestie is dat sprake is van gesjoemel. Wat
bedoelt de staatssecretaris er nu precies mee? Geef nu eens cijfers! Om welke
sector gaat het? Wie is verantwoordelijk? Instellingen voelen zich aangesproken,
maar voeren de indicaties niet uit. Zij geven slechts geïndiceerde zorg.
Een en ander rijmt ook niet echt met de gegevens van de thuiszorg. De branche
spreekt van een omzetdaling sinds januari met ruim 10%. Het blijft dus vaag.
Ik heb er moeite mee om vertrouwen te hebben in de mededelingen van de staatssecretaris
als de suggestie overeind blijft en er geen harde cijfers komen.In de brief wordt geschreven dat sprake is van een dreiging van overschrijding
en dat wij toe moeten naar een beheerste, selectieve groei. De PvdA-fractie
wil dat, maar het besluit dat vervolgens komt roept veel vragen
op. Aanvullende productie kan, maar alleen als zij wordt betaald uit onderbesteding
elders. Ik heb concrete voorbeelden vernomen. Wat gebeurt er nu bij een zorginstelling
zoals de Hartenkamp? Zij maakt in de loop van dit jaar afspraken met de woningcorporaties.
Een pand wordt aangekocht en jonge mensen van de wachtlijsten gaan er zelfstandig
wonen, maar zij hebben wel zorgbegeleiding nodig. Mag die zorg nu worden gegeven
of niet? Er was nog geen productieafspraak over. Een dergelijke situatie geldt
alleen al in de regio Kennemerland voor 50 mensen met een handicap. Een bejaardenhuis
kan geen mensen meer opnemen, maar kan wel hulp thuis bieden. Is dat wel of
niet toegestaan als er geen productieafspraken zijn? Met andere woorden, mijn
vraag aan de staatssecretaris is of zij zich houdt aan de belofte dat er recht
is op geïndiceerde zorg en dus dat de wachtlijsten worden weggewerkt.
Of wordt het haar te duur? Als dat zo is, wil ik graag een duidelijk antwoord,
want dan weet iedereen tenminste waar hij aan toe is. Het blijft nu heel erg
in het vage hangen.Er moet aandacht zijn voor urgentie in de zorg. Dat idee belijdt de staatssecretaris
wel met woorden, maar niet met concreet beleid.De Treek-normen in de zorg gelden ook voor de AWBZ-sector, maar worden
stelselmatig niet gehaald. De norm is bijvoorbeeld dat iemand maximaal zes
weken mag wachten op dagbesteding of dertien weken op opname in een verpleeghuis.
Het kabinet heeft zich gecommitteerd aan het streven om die normen te halen.
Ik heb begrepen dat de staatssecretaris voorts streeft naar een halvering
van de wachttijden voor 2007. Kan zij mij een actueel overzicht van de wachttijden
in de AWBZ geven? Kan zij mij ook duidelijk maken op welke gebieden de Treek-normen
niet worden gehaald? Welk tempo moet worden aangehouden om die wel te halen?
Deze vragen beschouw ik als de kern van dit debat. Daarom vind ik ze belangrijk.
Mensen die zorg nodig hebben, rekenen erop dat zij die krijgen. Ik begrijp
dat zorg niet altijd van de ene op de andere dag kan worden geboden, maar
vind dat er inzicht moet zijn in het beleid en niet in de productie. Ik ben
niet geïnteresseerd in de productie, maar in de beloften van het kabinet.
Mensen die zorg nodig hebben, moeten die binnen een acceptabele termijn krijgen.
Ik verzoek dus nogmaals om een actueel overzicht van de wachttijden in de
AWBZ. Voorts vraag ik hoe de staatssecretaris denkt die te verkorten.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Voorzitter. De staatssecretaris zegt dat zij aan de knoppen wil draaien.
Het lijkt erop dat zij door de gigantische financiële problemen in de
AWBZ in het wilde weg aan veel knoppen tegelijkertijd draait. Nu is de aanbodknop
aan de beurt, terwijl het systeem vraaggestuurd is met daarbij een vastgelegd
recht op zorg. Draait de staatssecretaris niet aan de verkeerde knop? Hebben
wij niet afgesproken om op de vraag te sturen? Zo ja, dan moet wel bekend
zijn waar de problemen in de vraag zich voordoen en natuurlijk waarom die
zich voordoen. Kan de staatssecretaris hier inzicht in geven? Het lijkt mij
niet zo moeilijk om dit aan de hand van de AWBZ-brede zorgregistratie te doen.Momenteel hebben wij nog steeds geen mogelijkheden om de vraag te beteugelen.
De huidige situatie is daarvan mogelijk een gevolg. Er is dus wel een antwoord –
dat is de productafspraak – maar geen duidelijke vraag. Er zijn grote
problemen in de AWBZ. Het is pas april en het geld voor dit jaar lijkt al
op te zijn. Daarom stelt de staatssecretaris natuurlijk deze maatregelen voor.
De problemen zijn alleen niet nieuw, want de kosten in de AWBZ stijgen al
sinds een paar jaar onrustbarend. Wat heeft de staatssecretaris in de afgelopen
anderhalf jaar dat zij haar functie bekleedt, concreet gedaan om de kosten
en de vraag te beheersen, afgezien van het doorvoeren van de bezuinigingen
van het afgelopen najaar?Er zijn zeven functies in de AWBZ. Voor één functie is sinds
kort een landelijk protocol afgesproken. Voor de indicatie bestaat nu namelijk
het document "gebruikelijke zorg". De staatssecretaris merkte al op dat er
een vlucht is uit de functie huishoudelijke verzorging naar andere en duurdere
functies. De VVD-fractie vindt dat op zeer korte termijn voor de overige functies
ook landelijke protocollen moeten komen. Naar verluidt moeten wij daar echter
nog tot kerst op wachten. Klopt dit? Kan dit niet sneller? Was het, achteraf
gezien, niet handiger geweest om met een dergelijke protocollering voor de
duurste functie te beginnen? Dan was wellicht substitutie naar beneden ontstaan.
Begrotingstechnisch is dat bepaald te prefereren.In het regeerakkoord staat dat alleen in het uiterste geval het middel
van het budgetplafond kan worden ingezet. Eerst moeten er pakket- en andere
maatregelen worden genomen. Wat voor een keuzes zijn er naast budgettering
eigenlijk?Wat mij het meest tegenstaat in deze maatregelen is dat de instellingen
worden beloond die extreem hoge productieafspraken hebben gemaakt. De staatssecretaris
heeft ze afgelopen weekend nog wel beticht van strategisch gedrag, maar draait
geen van die afspraken terug. Zij zegt alleen dat niets extra's mag worden
afgesproken. Degenen die terughoudend zijn geweest in de veronderstelling
dat aanvullende afspraken, zo nodig, mogelijk waren, krijgen nu dus de deksel
op de neus. Kan het echt niet anders? De GGZ is ook door de zorgkantoren gedwongen
tot terughoudende afspraken en mochten niet meer dan 10% extra productie afspreken.Mevrouw Kant (SP):Op het moment dat mevrouw Van Miltenburg het woord budgettering in de
mond nam, dacht ik: dit is het moment. Aan het begin van haar betoog vroeg
zij of de staatssecretaris wel aan de goede knoppen draait. Wat vindt de VVD-fractie?
Draait de staatssecretaris volgens haar in het kader van de herinvoering van
budgettering aan de goede of aan de verkeerde knop?Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ik heb het idee dat er alleen aan de aanbodknop wordt gedraaid. Ik weet
het niet zeker, vandaar dat ik de vraag heb gesteld. Als het zo is, bevreemdt
mij dat. Het lijkt mij namelijk dat dankzij de AWBZ-brede zorgregistratie
inzicht kan worden verschaft over die vraag. Ik vermoed dat de staatssecretaris
meer informatie heeft dan zij ons heeft doen toekomen. Is dat zo? Ik wil dan
inzage hebben in de cijfers. Wij hebben in de Kamer afgesproken om te sturen
op de vraag en niet op het aanbod. Ik kan mij echter wel voorstellen, omdat
het nu nog maar april is en er al zoveel productieafspraken
zijn gemaakt, dat de staatssecretaris een signaal wil afgeven dat het haar
menens is dat er niet zomaar doorgegroeid kan worden.Mevrouw Kant (SP):Een signaal afgeven? De staatssecretaris zit aan de knop waarmee de kraan
dichtgaat en het recht op zorg wordt aangetast. Accepteert de VVD dat?Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ik vraag mij af in hoeverre het mogelijk is om het recht op zorg aan te
tasten. Het recht op zorg is beleidstechnisch pas ontstaan nadat de rechter
in de rechtszaal heeft gezegd dat het er is. Ik snap waar het vandaan komt,
maar ik vind het raar en ik wil er inzage in hebben. Ik eis eigenlijk ook
inzage in de vraagontwikkeling.Mevrouw Vietsch (CDA):Enige tijd geleden in haar betoog zei mevrouw Van Miltenburg dat zij graag
indicaties wilde hebben. Wij hebben onlangs in de Kamer een debat over indicaties
gehad. Wij hebben toen de motie van het CDA aangenomen waarin stond dat er
op korte termijn indicaties moeten komen. Is er nu iets extra's of ondersteunt
mevrouw Van Miltenburg gewoon de aangenomen motie?Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ik moet eerlijk zeggen dat ik die vraag niet begrijp. Volgens mij kan
er pas zorg worden verleend en gebruik worden gemaakt van de productieafspraak
op het moment dat er een indicatie is. Doelt u op de protocollering van de
indicaties?Mevrouw Vietsch (CDA):U vroeg de staatssecretaris om de indicatiecriteria vast te stellen. Wij
hebben in het debat, nog geen maand geleden, met elkaar afgesproken dat die
er moeten zijn. Wij hebben er zelfs een motie over aangenomen. Ik neem aan
dat de staatssecretaris die motie gewoon uitvoert.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ik heb gezegd dat de gegevens er zo snel mogelijk moeten zijn. Ik heb
even mijn huiswerk gedaan en ben tot de ontdekking gekomen dat wij ze voor
kerst niet hoeven te verwachten. Dat baart mij zeer veel zorgen. De landelijke
protocollen zijn de sturingselementen voor de vraag. Dat hebben wij gezien
bij het document Gebruikelijke zorg in de huishoudelijke verzorging. Daarmee
kan worden gestuurd. Die moeten er echter wel zijn. Zij zijn er eenvoudigweg
niet. Natuurlijk is mijn betoog een ondersteuning van de motie, die ik overigens
heb medeondertekend.Heeft de staatssecretaris de zorgkantoren ooit gevraagd om de systematiek
die in de GGZ is gebruikt op de hele AWBZ toe te passen? Waarom doen zorgkantoren
dat sowieso niet? Gaat zij het nu wel doen? Het moet blijkbaar een beetje
worden aangestuurd. Gereguleerde groei is veel beter dan een budgetplafond
na drie maanden. Het risico van dat plafond is natuurlijk dat er weer meer
wachtlijsten komen. Dat wilden wij toch geen van allen meer? Op dit moment
wachten bijvoorbeeld nog steeds 16.000 gehandicapten op hulp. Kan en wil de
staatssecretaris toezeggen dat deze mensen niet de dupe zullen worden van
de aanwijzingen die zij heeft gegeven?Ten slotte wil ik nog een bezuinigingsmaatregel voorstellen. De staatssecretaris
gaf dit weekend aan dat zij haast wil maken met het scheiden van wonen en
zorg. Als zij dat serieus neemt, hoe kan het dan dat tot op de dag van vandaag
door het College bouw vergunningen worden verleend voor het bouwen van traditionele
verzorgingshuizen? Zij weet net zo goed als ik dat het juist daar zo moeilijk
is om het scheiden tussen wonen en zorg gestalte te geven. Als zij naast de
aanwijzing een directe bouwstop afkondigt voor verzorgingshuizen, neemt zij
een bezuinigingsmaatregel die het staande beleid van het ministerie ondersteunt.
Dat vindt de VVD een verantwoorde keuze.De heer Van der Vlies (SGP):Hier schrik ik toch wel een beetje van. Zou er een bouwstop afgekondigd
kunnen worden voor de gevallen die mevrouw Van Miltenburg zojuist beschreef?
Zij realiseert zich toch wel dat daaraan jarenlange voorbereidingen voorafgaan?
Wat in de pijplijn zit kan maar niet meer zo afgestopt worden. Dat frustreert
het werkveld nu echt.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):De aanwijzing bevat een element waardoor het mogelijk is dat er weer wachtlijsten
ontstaan. Dat frustreert natuurlijk iedereen ook ontzettend. Wij zien een
ontzettende uitgavengroei in de AWBZ. Ik neem aan dat u het met mij eens bent
dat wij moeten proberen om er iets aan te doen. VWS heeft beleid voor verzorgingshuizen.
Wij willen wonen en zorg scheiden, maar weten dat het ontzettend moeilijk
is om die scheiding aan te brengen in de traditionele verzorgingshuizen. Als
je wilt bezuinigen, zoek het dan in iets waarop je beleid voert. Wij dragen
juist uit dat wij die scheiding van wonen en zorg willen. Dat wil ik aangeven.De heer Van der Vlies (SGP):Maar je kunt kwaad toch niet met kwaad uitbannen? Bouwvergunningen die
nu worden afgegeven, zullen ongetwijfeld getoetst zijn aan de nieuwe visies
van wonen en zorg en de onderscheiden criteria.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Dat dacht ik ook, maar dat is dus niet het geval. Er worden nog steeds,
tot op de dag van vandaag traditionele verzorgingshuizen gebouwd. Dat bevreemdt
mij. Ik heb de staatssecretaris dit weekend in een toelichting op deze maatregel
horen zeggen dat zij wonen en zorg zo snel mogelijk wil scheiden. Dat is een
tegenstelling.Mevrouw Smits (PvdA):Ik begin te begrijpen wat mevrouw Van Miltenburg zegt. Zij dringt aan
op het scheiden van wonen en zorg in de veronderstelling dat de zorg goedkoper
wordt, doordat er geen huisvestingskosten zijn. Ik wil graag zeker weten of
mijn interpretatie goed is. U bent er toch niet voor om verpleeghuiszorg niet
meer toe te kennen? Mensen die deze zorg nodig hebben, hebben een plek nodig
waar zij kunnen wonen en waar zij die verzorging krijgen.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Het beleid van VWS is met name gericht op financiering van de zorg. Daarover
zijn wij het eens. Tegelijkertijd zie ik dat er ondanks dat beleid nog steeds
vergunningen worden afgegeven en dat de mogelijkheid wordt gecreëerd
om verzorgingshuizen te bouwen, waarbij VWS verantwoordelijk blijft voor het
betalen van het wonen en die zorg. Dat bevreemdt mij. Als je bezuinigt, doe
dat dan in een lijn die past binnen je eigen beleid. Dat onderschrijven wij
hier toch voortdurend.Mevrouw Smits (PvdA):Ik wil elk misverstand wegnemen. U bent dus niet tegen
het bouwen. Er kunnen meer verzorgingshuizen komen, maar de huisvestingskosten
mogen niet voor rekening van VWS komen.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Je moet wel bouwen en zorg verlenen, maar niet iets bouwen waarvan je
van tevoren weet dat de kosten van de zorg die daarin wordt verleend, dus
ook het wonen in traditionele verzorgingshuizen, op de AWBZ worden afgewenteld.Mevrouw Vietsch (CDA):Realiseert mevrouw Van Miltenburg zich dat de kosten voor VWS wellicht
lager worden, maar dat die mogelijk terugkomen bij VROM in de vorm van huursubsidie
of bij Sociale Zaken? Ik heb mij laten voorlichten dat verzorgingshuizen een
van de goedkoopste vormen van zorg zijn. Het lijkt mij goed om die rekensom
eens te maken. Maar afgezien van de financiële situatie – die komt
voor mij op de tweede plaats – staat voor mijn fractie voorop dat mensen
moeten wonen zoals zij willen wonen. Ik zie dat er behoefte is aan verzorgingshuizen;
ik spreek de mensen die er behoefte aan hebben en die er graag willen wonen.
Wanneer die behoefte er is, moet er plek voor zijn.De voorzitter:Een korte vraag, geen lange betogen!Mevrouw Vietsch (CDA):Ik meld dat mijn fractie pertinent tegen een bouwstop is.De voorzitter:Dat is toch geen vraag aan mevrouw Van Miltenburg? Dat had u toch ook
in uw eigen termijn kunnen zeggen? Mevrouw Van Miltenburg gaat nu door.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ik hoorde er wel een vraag in. Ik heb niet voor niets de traditionele
verzorgingshuizen genoemd, waar de woonlasten automatisch worden afgewenteld
op de AWBZ. In de nieuwere vormen van verzorgingshuizen is de zorg vaak collectief.
Dat zie je in woonzorgcombinaties. Omdat het afgescheiden woningen zijn, is
het wonen voor kosten van de bewoners. Ik ben een groot voorstander van die
vorm. Over de traditionele verzorgingshuizen, waar de kosten volledig op de
AWBZ worden afgewenteld, hebben wij ons gezamenlijk uitgesproken. Wij zijn
toch voor het scheiden van wonen en zorg?Mevrouw Kant (SP):Daar hebt u zich voor uitgesproken. Die discussie wil ik nu niet voeren.
Ik heb er wel bezwaar tegen dat u spreekt over het afwentelen op de AWBZ.
U doet nu net alsof er niet voor wordt betaald. U weet toch dat ouderen in
een verzorgingshuis een inkomensafhankelijke eigen bijdrage betalen die heel
hoog kan oplopen? Wilt u dat die ouderen nog meer gaan betalen dan zij nu
al doen? Dat zie ik niet voor mij, want dat kan helemaal niet.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Misschien hoeft dat niet nog meer te zijn. Mijn fractie vindt het heel
normaal dat mensen de lasten van wonen betalen. Daarom was ik heel blij met
de opmerking van de staatssecretaris. Als je 20 bent, betaal je huur en als
je 40 bent, betaal je ook huur. Waarom zou je niet ook huur betalen, als je
zorg nodig hebt? Die zorg wordt betaald middels de AWBZ. De Z van AWBZ staat
namelijk voor zorg, niet voor wonen.De heer Van der Vlies (SGP):Mijnheer de voorzitter. Voldoende zorg of beheersing van de zorguitgaven?
Een debat als dat van vandaag mag niet vervallen in zo'n dilemma. Overigens
is het natuurlijk wel de kernvraag of beheersing van de zorguitgaven mogelijk
is, terwijl er voldoende zorg geleverd blijft worden. Dat is de uitdaging.
De nadruk in de brief van de staatssecretaris ligt sterk op beheersing van
de uitgaven. Mijn fractie heeft er waardering voor dat de staatssecretaris
niet alles op zijn beloop laat en de ontwikkelingen kritisch volgt. Toch roept
de brief bij ons de belangrijke vraag op of doelstelling en gekozen middel
goed op elkaar zijn afgestemd. De vergrijzing van de samenleving is als zodanig
geen voldoende verklaring voor de sterk stijgende kosten, al is het ongetwijfeld
een van de aanleidingen. Er moet echter meer aan de hand zijn. Waar liggen
volgens de staatssecretaris de belangrijkste knelpunten? De brief refereert
wel aan bepaalde ontwikkelingen, zoals de verschuiving van de functies, maar
de gekozen oplossing richt zich niet op oplossing daarvan, maar werkt generiek.
Heeft de vraag naar de oorzaken daadwerkelijk ten grondslag gelegen aan de
voorgestelde maatregel? Ik zou niet meteen het woord sjoemelen in de mond
willen nemen, maar er is wel een kritische benadering nodig. Voorzichtigheid
in oordeel moet samengaan met daadkracht richting mogelijk oneigenlijk gebruik.
Heeft er reeds onderzoek plaatsgevonden naar de in de media geconstateerde
problemen? Zo ja, wat zijn de bevindingen en waarom treedt er een verschuiving
op naar duurdere functies? Het is belangrijk om deze vragen beantwoord te
krijgen.Mijn fractie constateert dat er is gekozen voor een generieke, grofmazige
maatregel in plaats van een op de verschillende instellingen gerichte maatregel.
Dat zo zijnde, is de hamvraag hoe de staatssecretaris voorkomt dat de goede
onder de mogelijk kwade gaan lijden. De eventueel opgetreden verschuiving
naar duurdere functies heeft plaatsgevonden voor 1 maart en ligt al vast
in de tot stand gekomen afspraken met zorgkantoren. Dergelijke instellingen
zullen dus niet meteen effect ondervinden van deze maatregel. Moet de conclusie
dan ook niet zijn dat vooral die instellingen die voorzichtig zijn met het
maken van afspraken met een zorgkantoor, door deze maatregel in de risicosfeer
terecht zijn gekomen? In dit verband vraagt de SGP-fractie nadrukkelijk ook
aandacht voor de positie van het zorgkantoor. Het CPB constateerde onlangs
dat er onvoldoende prikkels zijn voor het zorgkantoor om te komen tot doelmatige
zorginkoop. Het rapport stelt zelfs dat het zorgkantoor in financieel opzicht
een perverse prikkel heeft, omdat de beheerskosten gebudgetteerd zijn en de
kosten van de zorg vergoed worden. Ik hoor hier graag een reactie op.Graag hoor ik ook van de staatssecretaris wat precies de impact is van
de mededeling dat partijen die hun verantwoordelijkheid nemen, niet de negatieve
gevolgen mogen ondervinden van de onbeheersbaarheid elders. Wat bedoelt zij
hier concreet mee? Het is wel een goed beleidsuitgangspunt, maar het is de
vraag hoe dat verder uitwerkt, wat de gevolgen hiervan zijn voor de "boter
bij de vis"-gelden en of de aanpak van wachtlijsten nog wel voldoende gestimuleerd
wordt. Laat de instellingen die positief creatief zijn, niet
lijden onder instellingen die negatief creatief zijn, om het zo maar even
samen te vatten. Ik hoor graag een heldere toezegging op dit punt als ijkpunt
voor het komende beleid waarin dit gepreciseerd gaat worden.Ik heb nog een probleem. Voor individuele zorgvragers zijn de gevolgen
van de herindicaties, die nog volop aan de gang zijn, uiteraard van groot
belang. Wat betekenen de voorgestelde maatregelen bijvoorbeeld voor mensen
die nu nog een PGB op basis van verblijf hebben, maar die na de wettelijk
verplichte herindicatie alleen nog recht hebben op verblijf in natura? Betekent
dit voorstel niet dat zij worden geconfronteerd met niet op elkaar aansluitende
financiering van de zorg? Dat zou niet moeten kunnen voorkomen.Naast de onderhavige brief van de staatssecretaris hebben wij ook te maken
met de discussie over de eventuele inperking van het verstrekkingenpakket
en de nieuwe WMO. Daar is van de week bij het vragenuurtje trouwens ook even
over gesproken. Feitelijk leidt een en ander ertoe dat wij vandaag over een
onderdeel spreken, terwijl de context van het geheel nog niet duidelijk is.
Voor iedereen, zowel burgers en organisaties als politici, levert dit onduidelijkheid
op. Wij horen en lezen van alles, maar wij weten feitelijk nog niets. De nadruk
op extramuralisering en het grotere beroep op gemeenten staat immers los van
de huidige brief, op z'n minst op de achtergrond. Hoe moeten wij die context
dan bezien? Graag een duidelijke toelichting op de te volgen lijn.De voorzitter:Ik deel mede dat de heer Rouvoet mij heeft gevraagd hem voor dit debat
te verontschuldigen.Mevrouw Vietsch (CDA):Voorzitter. Voor het CDA is één ding duidelijk: mensen moeten
de zorg kunnen krijgen de ze nodig hebben en wachtlijsten moeten verdwijnen.
Wachtlijsten voor de thuiszorg zijn in 2003 met 39% verminderd en daar complimenteren
wij de staatssecretaris graag voor, maar die wachtlijsten mogen weer niet
gaan toenemen. Vanwege de toenemende vraag door vergrijzing heeft de regering
daarom in 2004 voor de AWBZ ruim 5% meer geld ter beschikking gesteld. Problemen
zouden dus niet meer voorkomen. Wat is er nu aan de hand? Mensen zeggen de
thuiszorg op vanwege de eigen bijdragen. Mensen krijgen minder zorg omdat
hun gezinsleden gebruikelijke zorg moeten leveren. Thuiszorginstellingen beweren
dat ze mensen moeten ontslaan. Een aantal thuiszorgorganisaties zeggen dat
ze al aangeklopt hebben bij het CTG voor financiële ondersteuning. En
de staatssecretaris geeft aan: "Er bereiken mij ook berichten, vooral uit
de thuiszorg, dat de feitelijke afzet van zorg achterblijft bij de afzet in
vergelijkbare periodes vorig jaar." Je zou dus zeggen: er wordt minder zorg
verleend en er dus geen financieel probleem. Dat is de ene kant.Aan de andere kant horen we dat zorgkantoren al meer zorg ingekocht hebben
bij thuiszorgorganisaties dan er geld beschikbaar is. Bovendien hebben ze
aanzienlijk duurdere zorg ingekocht, minder goedkope huishoudelijke verzorging
en meer persoonlijke verzorging. Die klasse hoger betekent dus 28% duurdere
zorg. Dat lijkt onjuist inkoopbeleid. Op basis van deze inkoop gaat er dus
meer geld besteed worden. Kan de staatssecretaris uitleggen wat nu waar is?
Gaat er nu meer of minder geld besteed worden? En wat betekent dat voor cliënten
en wachtlijsten en wordt het bedrag van 100 mln euro voor innovatie in de
V&V-sector, die wij bij de begrotingsbehandeling bedongen hebben, gehandhaafd?Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Er kan natuurlijk wel zorg ingekocht worden maar is het niet zo dat er
dan toch eerst sprake moet zijn van een indicatie voordat die zorg geleverd
kan worden? Dat bent u toch met mij eens?Mevrouw Vietsch (CDA):Nee, er is een verschil tussen inkoop en werkelijk verrichte zorg. Ik
zal daar straks verderop in mijn betoog nader op ingaan.Mevrouw Smits (PvdA):U heeft gezegd dat er extra geld beschikbaar wordt gesteld voor de AWBZ.
Wij zitten nu echter op een moment waarop dit extra geld blijkbaar al is uitgegeven
en dit niet genoeg blijkt te zijn, aangezien er nog aanvullende productieafspraken
ten bedrage van enkele honderden miljoenen euro staan aan te komen. Vindt
u dat ook die extra middelen er moeten komen om het recht op zorg te garanderen?Mevrouw Vietsch (CDA):Er is een verschil tussen toegezegd en uitgegeven. Er is nu wel gecontracteerd
door de zorgverzekeraars, maar het product is nog niet geleverd.Mevrouw Smits (PvdA):Als het product wel echt wordt geleverd en de instellingen meer kunnen
en willen doen omdat er zoveel mensen op zorg wachten, vindt u dan dat er
extra geld moet komen?Mevrouw Vietsch (CDA):De noodzakelijke zorg moet geleverd worden tegen een fatsoenlijk tarief.
Mij bereiken de laatste tijd verwarrende berichten hierover. Van de cliënten
en de thuiszorgorganisaties hoor ik dat er minder zorg geleverd wordt. Daartegenover
staan geluiden over zorgkantoren die meer en duurder ingekocht hebben. Hoe
is dat met elkaar te rijmen? Ik wil graag een duidelijkheid antwoord hierop
van de staatssecretaris.Mevrouw Smits (PvdA):Ik heb eerder genoemd het voorbeeld van een verpleeghuis dat aangeeft
mensen niet op te kunnen nemen maar wel in staat is om zorg thuis te verlenen
en het voorbeeld van een gehandicapteninstelling die net een woonproject heeft
gerealiseerd. Als zij een aanvraag indienen, moeten die wat u betreft dan
worden gehonoreerd?Mevrouw Vietsch (CDA):"Als, dan"-situaties zijn leuk. Als politicus geef ik echter geen antwoord
op vragen over "als, dan"-situaties. Ik wil wel zeggen dat wij voor ons woord
staan. Ons woord is simpelweg: zorg is nodig en zorg die nodig is moet geleverd
worden. Volgens mij moeten wij nagaan hoe wij eraan toe zijn voordat wij echt
besluiten nemen. Daarvoor hebben wij wel cijfers nodig.Mevrouw Kant (SP):De analyse van de verwarring leidt tot de conclusie dat er verschil is
tussen de papieren werkelijkheid en de echte werkelijkheid, de werkelijkheid
die zegt welke zorg wordt geleverd. Ik ben het dus met u eens
dat daarover verwarring bestaat.Mevrouw Vietsch (CDA):En ik ben het geheel met u eens.Mevrouw Kant (SP):Wij zijn het er dus helemaal over eens dat een deel van het probleem komt
door het verschil tussen de papieren en de echte werkelijkheid. Het gaat mij
nu om die echte werkelijkheid, om de werkelijkheid van de mensen die zorg
nodig hebben. Kan het CDA hier vandaag bevestigen dat het recht op zorg gehandhaafd
moet worden?Mevrouw Vietsch (CDA):Het recht op gezondheidszorg is in de Grondwet verankerd. Vervolgens kun
je discussiëren over de indicatiecriteria. Wij hebben bij motie een voorstel
gedaan. Laten wij het daarover hebben, laten wij over de indicatiecriteria
een aparte discussie voeren. Wij moeten die apart bekijken. Het recht op zorg
is voor ons evenwel belangrijk.Mevrouw Kant (SP):Dat het belangrijk is, is mooi, maar er is dus ook recht op zorg als er
geen indicatie is.Mevrouw Vietsch (CDA):Ik zeg dat ik het leveren van zorg een grondwettelijke taak vind. Meer
kunnen wij niet toezeggen.Voorzitter. Ik was toe aan mijn opmerkingen over het AWBZ-systeem. Wij
hebben ons daarin verdiept, maar het bleek niet eenvoudig te zijn. Wij hebben
bedacht dat het zorgkantoor eigenlijk een reisbureau is op een eiland waar
geen andere reisbureaus zijn gevestigd. Iedereen is gedwongen om gebruik te
maken van dat ene reisbureau. Een reisbureau contracteert van tevoren bij
een vliegtuigmaatschappij stoelen. Het zorgkantoor contracteert van tevoren
thuiszorg. Het reisbureau rekent met de vliegtuigmaatschappij achteraf af
op de tickets. Het zorgkantoor becijfert na afloop van een jaar de uren die
zijn geleverd en rekent daarop af. Dat een vliegtuigmaatschappij zoveel mogelijk
dure stoelen probeert te verkopen, is logisch. Het is daarom in onze ogen
ook logisch dat een thuiszorgorganisatie dat probeert. Dat is geen sjoemelen,
maar een overlevingsstrategie. Echter, degene die ingekocht heeft, reisbureau
of zorgkantoor, probeert wat hij heeft ingekocht door te verkopen en dat drijft
de kosten op. Daarom vragen wij aan de staatssecretaris om na te gaan wat
er aan de hand is bij zorgkantoren die ineens een forse stijging van zorg
hebben gecontracteerd of die ineens veel duurdere zorg hebben gekocht. Juist
bij monopoliehouders is in onze ogen zulk een toezicht onontbeerlijk. Als
de staatssecretaris onvoldoende of onbevredigende antwoorden krijgt, wil de
CDA-fractie dat de staatssecretaris actie onderneemt ten aanzien van de in
onze ogen falende zorgkantoren, zonder dat die ten koste gaat van de cliënten.
Wij willen dat zij dat op korte termijn doet. Graag vernemen wij de visie
van de staatssecretaris op dit punt.Voorzitter. Als in een regio alle zorg is gecontracteerd, kan een nieuwe
speler niet tot die markt toetreden. Is het met het oog op mededinging juist
als een zorgkantoor slecht één keer per jaar aanbesteedt en
afrekent? Zou dat niet per kwartaal moeten of zou een bijstelling per kwartaal
niet mogelijk moeten zijn? Door de bijstelling per kwartaal kan ook de gecontracteerde
en de verrichte zorg minder verschillen.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):U gaat met uw betoog erg in op de techniek van de RIO's.Mevrouw Vietsch (CDA):Ik heb het woord RIO niet gebruikt.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Oké, maar het gaat mij nu om de hoofdlijn en die raak ik nu kwijt.
Volgens mij geldt bij dit debat één hoofdvraag. Het gaat er
om dat er nu op de AWBZ als het ware een deksel is gezet: geen extra productieafspraken
meer. Wat vindt het CDA van die maatregel? Keurt u die af of keurt u die goed?Mevrouw Vietsch (CDA):Ik maak een andere analyse van het probleem dan u. Ik zie dat er verschil
is tussen gecontracteerde zorg en de werkelijk verrichte zorg. Dat geeft in
deze discussie verwarring. Daarom maakte ik de vergelijking. Het systeem is
namelijk moeilijk te snappen. Iedereen snapt je als je praat over vliegtuigstoelen
als je bij een reisbureau komt, maar niemand snapt je als je in een discussie
over thuiszorg praat over het verschil tussen gecontracteerde zorg en verrichte
zorg. Er is als het ware een gat tussen het een en het ander. Daarom moet
onderzoek gedaan worden. Er moet een analyse komen, zodat duidelijkheid ontstaat
en het een met het ander in verband kan worden gebracht.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):En dan zegt u: op dit moment keur ik de maatregel af; ik wil eerst inzicht
en weten hoe alles werkt.Mevrouw Vietsch (CDA):Als u mij laat uitpraten, kan ik uitleggen hoe wij die maatregel zien.Mevrouw Smits (PvdA):Uw beeldspraak spreekt mij wel aan. Als blijkt dat het vliegtuig is overboekt,
moet het dan aan de grond blijven, zoals de staatssecretaris wil, of moet
er volgens u voor gezorgd worden dat het toch kan opstijgen?Mevrouw Vietsch (CDA):Als de stoelen in de toeristenklasse zijn uitverkocht, kun je nog uitwijken
naar de business class. Als de huishoudelijke hulp is volgeboekt, kan het
zorgkantoor overwegen om uren persoonlijke verzorging daarvoor in te zetten
en die uren door te berekenen. De staatssecretaris moet actie ondernemen om
dat te voorkomen. Er moet alleen betaald worden voor de zorg die daadwerkelijk
verricht wordt.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):U houdt een zeer ingewikkeld verhaal, terwijl u ook weet dat de thuiszorg
alleen achteraf de uren declareert.Mevrouw Vietsch (CDA):Dat klopt niet, want anders hadden wij geen discussie over contractering.
Als u gelijk heeft, zou de staatssecretaris alleen over de uren verrichte
zorg hebben gesproken.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ik hoop dat de staatssecretaris hierover duidelijkheid kan bieden.Mevrouw Vietsch (CDA):Het is echt een ingewikkeld verhaal, vandaar mijn vergelijking met een
reisbureautje.Wij zijn ongerust over de geruchten dat sommige zorgkantoren slechts de
totale rekening van de thuiszorgorganisatie toetsen aan de hoeveelheid gecontracteerde
zorg. Is dit op waarheid gebaseerd? Is het ook waar dat zorgkantoren
de rekeningen voor de geleverde uren niet toetsen aan de indicaties, maar
deze zonder meer betalen?Alle geruchten over lekken in het systeem verontrusten ons. Het zou gaan
om fraude en strategisch gedrag. Het gebruik van deze termen bevordert de
solidariteit zeker niet. Als wij de zorg in de AWBZ willen behouden, moet
het een waterdicht systeem zijn. De staatssecretaris moet daarvoor zorgen.
Als het nodig is om een verkeerd inkopend zorgkantoor een tijdelijke standstill
in het contracteerbeleid op te leggen of als het nodig is om op een andere
manier in te grijpen, heeft zij daarbij onze steun, mits de maatregelen niet
ten koste gaan van de mensen die zorg nodig hebben.Mevrouw Kant (SP):Zoals zo vaak bij het CDA, zit het venijn in de staart. U keurt de maatregelen
dus goed.Mevrouw Vietsch (CDA):Onder voorwaarden!Mevrouw Kant (SP):Ik vond uw laatste beeldspraak beter te begrijpen dat het ingewikkelde
voorbeeld van de vliegtuigstoelen. Omdat er mogelijk lekken in de slang zitten,
moet de kraan worden dichtgedraaid.Mevrouw Vietsch (CDA):De staatssecretaris moet de loodgieter bellen om de lekken op te sporen
en te dichten. Alleen de geruchten over misbruik zijn al schadelijk, want
zij veroorzaken onrust. Daar willen wij dan ook vanaf. Ik heb ook gezegd dat
dit niet ten koste mag gaan van degenen die zorg nodig hebben.Mevrouw Kant (SP):Die laatste opmerking vind ik heel mooi en ik zal u daar ook aan houden.
In feite zegt u: wij weten helemaal niet of er een probleem is, maar wij draaien
wel alvast de kraan voor de zorg voor ouderen en gehandicapten dicht.Mevrouw Vietsch (CDA):Ik heb gezegd dat de staatssecretaris de lekken moet dichten. Als je een
lek zit wilt repareren, is het verstandig om even de hoofdkraan dicht te draaien.Mevrouw Kant (SP):Voorzitter. Ik zal proberen niet te veel in beeldspraak te vervallen,
want dat maakt de zaak niet helderder. Ik geef overigens toe dat ik er zelf
ook aan meedeed.Als ik de brief goed begrepen heb, gaat het om een stop op de AWBZ. Wat
nu is afgesproken, is het maximum voor dit jaar. Ik kan dit niet anders zien
dan dat wij terug zijn bij af. Wij zijn terug bij de situatie die wij jaren
gekend hebben. Dit gebeurt dan ook onder valse voorwendselen en dat vind ik
zeer ernstig. Als je meent dat er iets aan de hand is, moet je eerst de problemen
duidelijk maken. Je kunt niet iets suggereren en dat als argument gebruiken
voor een stop op de uitgaven in het kader van de AWBZ.Is het paniekvoetbal of een welbewuste strategie van deze staatssecretaris?
Het lijkt een beetje op het laatste, maar zij mag hier zelf op reageren. Iemand
uit de sector zei dat het ook wel een beetje op vals spel lijkt. De Vereniging
gehandicaptenzorg Nederland zegt dat de spelregels tijdens het spel worden
veranderd. De zorg is echter geen spel. Het gaat om wezenlijke zaken. Als
er opnieuw een plafond wordt ingesteld voor de uitgaven voor de AWBZ en er
dus opnieuw wordt gebudgetteerd, komen ook de problemen die daaraan vastzaten
terug, zoals de wachtlijsten. Je kunt er dan op wachten dat ouderen of ouders
van gehandicapten naar de rechter stappen omdat zij vinden dat zij recht op
zorg hebben. Volgens mij is dat recht er ook.Er zijn ook veel misverstanden. Op basis van afspraken zijn voorspellingen
gedaan van de uitgaven van de AWBZ. Het is nog volstrekt onduidelijk of de
afgesproken zorg ook daadwerkelijk wordt geleverd en uiteindelijk wordt afgerekend.
Ik wijs op de effecten van het kabinetsbeleid, zoals de verhoging van de eigen
bijdrage voor thuiszorg. Helaas zullen mensen daardoor afzien van zorg. Ik
wijs ook op de effecten van de herindicatie, die wellicht voor een deel terecht
is, maar het effect daarvan zal soms schrijnend zijn. Er zal daardoor sprake
zijn van minder in plaats van meer zorg. Vooral papieren afspraken leiden
tot deze maatregel en niet de werkelijke gang van zaken. In hoeverre speelt
het "omkatten" naar de functionele indicatie mede tot deze veranderde voorspellingen
van de zorg die dit jaar geleverd zal worden? In de brief van de staatssecretaris is sprake van een verschuiving naar
duurdere zorg. Zij heeft in het vragenuur duidelijk gemaakt dat zij uit zal
zoeken waar dit in gelegen is, want dit hoeft niet per definitie verkeerd
te zijn. De verschuiving naar duurdere zorg kan noodzakelijk zijn. Zij kan
niet als argument worden gebruikt om nu de kraan dicht te draaien. Eerst moeten
de oorzaken worden nagegaan. Wellicht zijn daarvoor goede redenen. In bijzondere
situaties kan er nog wel iets worden afgesproken, zo staat in de brief. Wat
zijn die bijzondere situaties? Wie bepaalt dat? Welke criteria gelden daarvoor?
Op basis waarvan wordt bepaald dat het dan wel mogelijk is? Bij geconstateerde
strijdigheid met beleidsregels moeten afspraken worden herzien, zo staat in
de brief. Dat is een nogal cryptische zin. Wat wordt daarmee bedoeld?In de brief wordt ook ingegaan op selectieve groei. Ik begrijp best dat
er voor de toekomst goed moet worden nagedacht over de vraag op welke wijze
de zorg voor ouderen en gehandicapten betaalbaar kan worden gehouden, maar
wie bepaalt deze selectie en op basis waarvan? Zo'n term kan niet zomaar gebruikt
worden. Duidelijk moet worden aangegeven wat daarmee wordt bedoeld. Ik begrijp
die selectieve groei ook niet, want er wordt een indicatie opgesteld op basis
van deskundigheid. Aan de hand daarvan wordt zorg geleverd. Hoe wil men dan
opnieuw selecteren? Graag een toelichting op dit punt.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Voorzitter. Plotseling komt er een deksel op de AWBZ. Volgens de staatssecretaris
is de groeiruimte voor dit jaar al volledig gebruikt. Dit lijkt op paniekvoetbal.
Het gekke is dat de staatssecretaris nog geen kennis heeft van de aard van
de ziekte, maar zij wil de patiënt al wel opereren. Zij neemt maatregelen
zonder de oorzaken te kennen. Waarom is de staatssecretaris niet wat nieuwsgieriger?
Wil zij niet weten waar de groei vandaan komt? Waar zit die groei? In welke
sector en bij welke soort zorg? Kan het zijn dat er nieuwe locaties worden
opgeleverd die eerder niet beschikbaar waren? Is dat niet juist een goed teken?
De staatssecretaris ziet een verschuiving naar duurdere zorg.
De vraag is hoe dat kan. Is het geen kenmerk van fatsoenlijk beleid, eerst
te onderzoeken wat de oorzaak van de ziekte is en pas daarna te opereren?
Eerst de kwaal kennen en dan de therapie? De kwaal is toch nog onduidelijk?
Er wordt bezuinigd op de AWBZ. Er zijn vele duizenden opzeggers in de thuiszorg.
Door de werkdocumenten van de RIO's wordt er strenger geïndiceerd. Toch
zijn er hogere productieafspraken te zien. Hoe kan dat gecombineerd worden?
Hoe zit dat? Wil de staatssecretaris dat niet ook heel graag weten? Is het
niet noodzakelijk om dat eerst te weten voordat zijüberhaupt iets doet?
Ik wil hierop graag een reactie van de staatssecretaris.De regering zegt systeemverantwoordelijk te zijn voor de zorg. De regering
moet dan ook die systeemverantwoordelijkheid nemen en het systeem onderzoeken.
Wat is er mis aan het systeem? Daarbij is ook de vraag hoe de staatssecretaris
aan haar informatie komt over de verschuiving in indicaties naar duurdere
zorg van belang. Wij hebben begrepen dat er op dit moment onvoldoende betrouwbare
cijfers zijn omdat de AZR niet goed werkt. Bovendien is alleen kennis van
een procentuele stijging niet voldoende. Een procentuele stijging van 100
hoeft immers niet veel te zijn als er sprake is van een stijging van 1% naar
2%. Dat is een explosieve stijging, uitgedrukt in procenten. Toch is het geen
schokkende stijging. Wij willen graag weten hoe de verschuiving kan plaatsvinden
terwijl de RIO's onafhankelijk moeten indiceren. De instellingen krijgen van
de staatssecretaris de zwartepiet, terwijl de RIO's verantwoordelijk zijn
voor de indicatie. Kortom, eerst inzicht en daarna maatregelen.Wij willen ook inzicht in de vraag waar de verschuiving zit. Wij hebben
de indruk dat het vooral gaat om de gehandicaptenzorg en de GGZ. Dat is logisch
omdat die vrij recent te maken hebben gekregen met "boter bij de vis". Ik
hoor graag een reactie van de staatssecretaris.Naar onze mening komt de deksel die gedurende het jaar ineens op de AWBZ
is gezet neer op onbetrouwbaar bestuur. De staatssecretaris verandert tijdens
het spel de regels. De gehandicaptensector GGZ is recentelijk gaan bouwen
en uitbreiden. Zij hebben een voorzichtige schatting gemaakt, wetend dat in
de loop van het jaar nog meer gebouwen vrijkomen en dat dit tot een hoge productie
kan leiden. Zij hebben die nu nog niet opgevoerd. Deze instellingen en aanbieders
voelen zich bijzonder gestraft door de staatssecretaris. Zij straft deze instellingen
voor hun ijverige inspanningen om wachtlijsten weg te werken. Zij straft deze
instellingen ook voor hun voorzichtigheid en zuinigheid. Zij beloont degenen
die nogal ruim hebben ingeschat. Dat kan toch niet de bedoeling zijn?Wij vinden niet alleen dat de staatssecretaris eerst moet weten wat de
aard van het probleem is. Vervolgens is het van groot belang dat de staatssecretaris
eerst praat alvorens maatregelen te nemen. Ook dat is in de gezondheidszorg
gewoon. Eerst kennis van de ziekte, dan een gesprek met de patiënt en
vervolgens opereren. Waar blijft dat gesprek met de patiënt? De staatssecretaris
hoort signalen dat er iets fout gaat en grijpt meteen in. Waarom praat zij
niet eerst met het veld en met ons? Misschien hoort zij dan wat de Kamer heeft
gehoord bij een rondetafelgesprek van vanochtend, namelijk dat instellingen
schreeuwen om meer structurele bijdragen in de kosten. De staatssecretaris
financiert vooral productie. Die wordt nu plotseling geremd. Er bestaat echter
ernstige behoefte aan financiering van zorgvernieuwing, arbeidsmarktbeleid
en opleidingen. Hoort de staatssecretaris deze signalen ook? Wat doet zij
daarmee?Al met al verzoeken wij de staatssecretaris om niet plotseling maatregelen
te nemen. Eerst kennis van de kwaal opdoen, vervolgens een gesprek met de
patiënt en met ons en daarna eventueel maatregelen nemen. Als de staatssecretaris
dat niet doet, is dat volgens ons een kwestie van onbetrouwbaar bestuur en
het schenden van afspraken.Gisteren is gesproken over het verdwijnen van de huishoudelijke hulp uit
de AWBZ. Ook dat is een paniekmaatregel die volgens ons neerkomt op onbehoorlijk
bestuur en die de overheid neerzet als onbetrouwbaar. Wij hebben toen een
aantal vragen gesteld. Daarop is geen antwoord gegeven. Misschien kan de staatssecretaris
dat alsnog doen.De heer Bakker (D66):Voorzitter. Of er wordt gesjoemeld in de thuiszorg, weten wij niet; dat
kunnen wij niet aantonen. De staatssecretaris heeft daarover in het journaal
een aantal dingen gezegd. Iedereen valt nu over haar heen; ik behoor niet
tot die mensen. Ik denk dat mijn collega's net als ik e-mails krijgen van
mensen die eenzelfde soort beweging zien, namelijk de verschuiving van huishoudelijke
hulp naar de duurdere persoonlijke verzorging. Enerzijds zijn er de indicaties
van minder zorg en anderzijds de indicaties van plotselinge groei van zorg.
Plotselinge grote groei van zorg betekent dat je eens goed moet kijken wat
er aan de hand is.Mevrouw Vietsch zei zonet dat het logisch is dat de thuiszorg eerst de
duurdere producten wil verkopen. Dat zou logisch zijn voor een onderneming,
maar een thuiszorginstelling is geen onderneming. Dat had zij wel kunnen zijn,
maar dat hebben wij er nooit van willen maken. De thuiszorginstelling en het
zorgkantoor hebben dus een monopolie. In dat licht moeten de politieke aansturing
en besluitvorming uiteindelijk bepalend zijn voor wat er wordt geleverd.Mevrouw Smits (PvdA):Voorzitter, ik zie u aarzelen of u mij het woord zal geven.De voorzitter:Het woord is aan mevrouw Smits.Mevrouw Smits (PvdA):Dank u. De heer Bakker zegt nu iets wat ik ook de staatssecretaris heb
voorgehouden. Hij zegt dat thuiszorginstellingen hun productie op peil willen
houden en dus duurdere vormen van zorg voorschrijven. Begrijp ik goed dat
hij de thuiszorginstellingen daarvoor verantwoordelijk stelt? In welke mate
komt dit volgens hem voor?De heer Bakker (D66):Dat heb ik niet gezegd. Ik heb gezegd: of er gesjoemeld wordt, weten wij
niet. Ik sluit niet uit dat het systeem ertoe leidt dat dergelijke substitutie
plaatsvindt. Het gaat dan om het systeem van patiënt, aanbieder, indicatiesteller
en zorgkantoor. Dit soort effecten hebben wij eerder gezien bij allerlei bezuinigingsmaatregelen.
Zo'n reactie moet absoluut niet worden uitgesloten. Het is
goed om dat vroegtijdig te signaleren en te onderzoeken. De staatssecretaris
heeft groot gelijk dat zij haar wenkbrauwen fronst en wil weten wat erachter
zit.Mevrouw Smits (PvdA):Zij verbindt daar echter een subsidiestop aan. Wil de heer Bakker dat
ook doen?De heer Bakker (D66):Daar kom ik zodadelijk nog op. Ik begon mijn betoog met de uitlatingen
van de staatssecretaris over de thuiszorg.Mevrouw Kant (SP):Voordat je een woord als "sjoemelen" in de mond neemt, moet je wel heel
duidelijke aanwijzingen hebben en onderzoek hebben gedaan. Ik maak er bezwaar
tegen dat zoiets over een sector als de thuiszorg wordt gezegd.De heer Bakker (D66):Ik heb gezegd: of er gesjoemeld wordt, weten wij niet.Mevrouw Kant (SP):Ik kan ook wel tegen u zeggen: of u sjoemelt, weet ik niet.De heer Bakker (D66):Dat weet u inderdaad niet.Mevrouw Kant (SP):Dat vindt u dan toch ook niet leuk als ik dat zeg?De heer Bakker (D66):Wij zien een aantal tegenstrijdige bewegingen. Dan is het de verantwoordelijkheid
van de staatssecretaris om dat te onderzoeken. Het is prima dat zij dit agendeert.De voorzitter:Het woord is aan mevrouw Van Miltenburg.Mevrouw Kant (SP):Voorzitter, doordat de heer Bakker mij interrumpeert, kom ik niet aan
mijn vraag toe!De voorzitter:Het woord is aan mevrouw Kant.Mevrouw Kant (SP):Excuses. Mijn vraag is: hoe kan er nu onnodige zorg worden geleverd? De
heer Bakker vergeleek het met een ondernemer. Als je bij een ondernemer in
de zorg aan de kassa komt, is er iemand die kijkt of je die zorg wel nodig
hebt. Hoe kan er dan worden gesjoemeld?De heer Bakker (D66):Mevrouw Kant suggereert dat dit systeem altijd precies leidt tot de meest
gepaste zorg voor de patiënt. Ik hoop dat met haar, maar zet daar vraagtekens
bij. Volgens mij heeft zij daar in andere debatten zelf ook vraagtekens bij
gezet. Dat is nu eenmaal niet altijd de praktijk. Er zijn factoren waarop
actoren kunnen sturen. Een politieke maatregel waardoor de huishoudelijke
zorg duurder is geworden, kan bij dezen of genen wellicht leiden tot substitutiegedrag.
Zowel de patiënt als de thuiszorgorganisatie kan er belang bij hebben,
het RIO zou de hand over het hart kunnen strijken omdat men mensen al zolang
kent, en het zorgkantoor heeft er wellicht weinig belang bij om sober om te
gaan zorg. Ik vind het dus niet zo raar om te veronderstellen dat substitutie
plaatsvindt. Als er in april een aantal onverklaarbare getallen zijn, wil
ik graag weten wat erachter zit. Het is dan de taak van de staatssecretaris
om dat te agenderen, tenzij je vindt dat het niet erg is dat de kosten uit
de hand lopen.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):U suggereert dat u inzage heeft in de vraagontwikkeling. Het enige wat
de staatssecretaris heeft gezegd, is dat zij ziet dat er veel meer productieafspraken
zijn gemaakt. Heeft u inzage in de vraagontwikkeling? Ik ben daarnaar juist
nieuwsgierig. Ik wil van de staatssecretaris horen wat die ontwikkeling is
en of zij past bij de productieafspraken. Bent u het daarmee eens?De heer Bakker (D66):Absoluut! Natuurlijk moeten wij die ontwikkeling kennen. Wij moeten het
inzicht hebben. Er is echter geen enkele reden voor de schoksgewijze ontwikkeling
van de productieafspraken. Als je iets zou hebben mogen verwachten na de maatregelen
die per 1 januari zijn ingegaan, dan zou het een schoksgewijze vermindering
van productieafspraken zijn. Dat is niet het geval; er heeft juist een schoksgewijze
vermeerdering van productieafspraken plaatsgevonden en dan ook nog in het
duurdere segment. Dat is raar. Dat je daarbij je wenkbrauwen fronst, is volstrekt
logisch.Voorzitter. Van de thuiszorg kom ik nu op de AWBZ als zodanig. Zij hangt
er natuurlijk wel mee samen. Collega's hebben al opgemerkt dat wij een aantal
jaren geleden, gedwongen door de rechter, naar een recht op zorg en een vraaggestuurd
systeem zijn gegaan. Het probleem is dat wij in het vraaggestuurde systeem
nog geen effectieve kostenbeheersingsinstrumenten hebben. Destijds hadden
wij namelijk een AWBZ die wij volstrekt van bovenaf stuurden. Wij zijn wel
bezig met het ombouwen van het systeem. Het gaat om zowel het tweede compartiment
van het ziektestelsel als de AWBZ. Er wordt omgebouwd voor de onverzekerbare
bijzondere ziektekosten. Een aantal dingen gaat naar het tweede compartiment
en een aantal dingen mogelijk naar de gemeenten. De ombouw naar de goede beheersinstrumenten,
waaronder kostenbeheersingsinstrumenten, is dan ook volop gaande. In 2002,
2003 en 2004 zijn de kosten steeds harder gestegen, terwijl bepaald geen magere
raming was gemaakt van de mogelijke volumegroei. De staatssecretaris constateert
nu dat een en ander er fors bovenuit gaat. Ik vind het daarom niet zo gek
dat zij momenteel een noodstop wil maken. Ik hoorde dat de vraag werd gesteld
of de staatssecretaris aan de aanbodknoppen of aan de vraagknoppen draait.
Enerzijds zou je aan de vraagknoppen willen draaien, maar die hebben wij niet
omdat wij het systeem nog onvoldoende hebben verbouwd. Anderzijds wil je niet
aan de aanbodknoppen draaien, omdat je een recht op zorg hebt. Ik noem de
maatregel maar even de "noodknop" en zie hem als zodanig. Daarmee kan in zekere
zin een adempauze worden gecreëerd om het inzicht te vergroten. Dat vind
ik terecht. Het is overigens wel van belang te weten hoe de productieafspraken
die normaal gesproken in deze tijd van het jaar worden gemaakt, zich verhouden
tot de uiteindelijk gerealiseerde zorg.Wat is de rol van de zorgkantoren hierin precies? Wat moet en kan die
rol zijn? Is er geen ver-, her- en nieuwbouw in nodig? Ik geloof dat de staatssecretaris
dat punt volop meeneemt in de ombouw van de AWBZ. Die vragen kunnen wij in
dit debat niet beantwoorden, maar zijn wel buitengewoon belangrijk.Volgens het Hoofdlijnenakkoord bestaat recht op zorg. Als de kosten de
pan uit rijzen, worden eerst pakketmaatregelen genomen, vervolgens eigen bijdragen
gevraagd en pas aan het einde van de rit de deksel erop gedaan.
De staatssecretaris hanteert de noodstop voor het plafond. Ik vind dat in
deze tijd zeer begrijpelijk. Hoe lang zij dat kan volhouden, zal afhangen
van het te verwerven inzicht. De vraag is hoe snel wij dat krijgen. Of dan
de noodstop nog nodig is of kan worden vervangen door andere, meer eigenlijke
instrumenten die meer aan dat rijtje voldoen, is een afweging die wij op dat
moment zullen maken.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):De heer Bakker begon zijn betoog door te zeggen dat hij het legitiem vond
dat de staatssecretaris zou onderzoeken wat er aan de hand was. Die mening
ben ik ook geheel toegedaan. Vindt hij alleen niet dat eerst onderzoek moet
worden gedaan en dat daarna pas maatregelen moeten worden genomen?De heer Bakker vindt ook dat de noodstop legitiem is. Wanneer mag de trein
weer gaan rijden?De heer Bakker (D66):Natuurlijk is het leuk als je het keurig in de goede volgorde kan doen
en je pas na onderzoek te hebben gedaan en met patiënten te hebben overlegd,
hoeft te overwegen of maatregelen moeten worden genomen. Dat is leuk, maar
als je het bij het goede eind hebt door te denken dat er lekken in het systeem
zitten, ben je het geld in de tussentijd al kwijtgeraakt. Dat is misschien
niet het probleem van mevrouw Tonkens, maar wel van de staatssecretaris. Ik
vind het dus reëel dat zij zegt dat zij een adempauze wil om te onderzoeken
waar het probleem zit. Zij heeft gezegd dat zij geen absoluut plafond wenst,
maar selectieve groei wil toestaan. Ik ga er om die reden van uit dat zij
ruimte zal zoeken om groei mogelijk te maken en dat zij zo snel mogelijk,
nadat het inzicht is verworven, duidelijk zal maken hoe zij de meer eigenlijke
instrumenten wil benutten om de uitgavengroei in de AWBZ te beheersen.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Voorzitter. Ik dank alle woordvoerders voor hun inbreng. Met alle discussies
van de afgelopen dagen zou haast vergeten worden dat de zorg voor ouderen,
gehandicapten en psychiatrische patiënten in vergelijking met de ons
omringende landen op een uitzonderlijk hoog niveau staat. In geen van de landen
om ons heen, met uitzondering van Zweden, bestaat een zo uitgebreid verzekeringsstelsel
als de AWBZ in ons land. Bijna nergens wordt er ook zoveel geld aan uitgegeven.
Wij zijn blij dat de kwaliteit van de zorg in ons land erg goed is.Ondanks het in internationaal perspectief hoge niveau van zorg is er,
zoals door de heer Bakker is gezegd, een explosieve stijging van de uitgaven
te zien. Met de stijging van de uitgaven als zodanig heeft het kabinet voor
de lange termijn wel rekening gehouden. De vergrijzingskosten zullen wij moeten
accommoderen, onder meer door de aflossing van onze staatsschuld. De explosieve
stijging die wij nu meemaken is niet volledig toe te schrijven aan de demografische
ontwikkeling of het inhalen van achterstanden uit het verleden. Een belangrijk
deel is ook toe te schrijven, zoals door meerdere leden is gezegd, aan het
ontbreken van voldoende prikkels, in een systeem met een open einde, om tot
een doelmatig gebruik te komen.Mevrouw Smits (PvdA):Ik zal niet bestrijden dat wij in Nederland een verzekering hebben die
AWBZ heet en dat andere landen die niet kennen. Gaf de staatssecretaris met
haar uitspraak aan dat al die andere landen binnen Europa hun gehandicapten
en ouderen niet goed verzorgen en dat wij op een uitzonderlijk hoog peil staan?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Dat heb ik helemaal niet beweerd. Hebt u mij dat horen zeggen?Mevrouw Smits (PvdA):Ja.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Dan hebt u niet goed geluisterd. Ik heb gezegd dat Nederland in vergelijking
met ons omringende landen heel veel geld uitgeeft aan de AWBZ, dat dit goed
is, dat die op hoog peil staat en dat, voorzover ik mij kan herinneren, alleen
Zweden een verzekeringsstelsel heeft dat vergelijkbaar is met het onze. Ik
hoop dat mevrouw Smits het niet erg vindt dat het in Nederland op dit punt
goed geregeld is.De voorzitter:Mevrouw Smits moet de discussie niet via de zijlijn voort proberen te
zetten. De staatssecretaris gaat door.Staatssecretaris Ross-van Dorp:In het afgelopen weekend heb ik mijn zorgen al geuit over de effecten
voor de toekomst van de forse stijging. Terwijl de vergrijzingsgolf nog moet
komen, betalen wij nu gemiddeld 300 euro per maand aan AWBZ-premie. Niet iedereen
lijkt zich dat echt goed te realiseren. Als wij helemaal niets doen, is het
over tien tot vijftien jaar meer dan 500 euro per maand. Dat gaat een te grote
wissel trekken op de solidariteitsgedachte. Het is ook economisch gezien niet
vol te houden. Dat is geen prettige boodschap, maar ik moet daarin wel eerlijk
zijn en ook mijn verantwoordelijkheid nemen.De groeiende uitgaven zijn niet alleen een probleem voor de houdbaarheid
van de AWBZ op langere termijn, maar ook een probleem voor de korte termijn,
door de voortdurende overschrijdingen ten opzichte van de afspraken in het
Hoofdlijnenakkoord, zoals verwerkt in de begroting 2004. Terwijl wij al met
een groei van 4% ten opzichte van de ramingen 2003 rekening hebben gehouden,
blijkt nu uit de voorlopige CTG-cijfers dat de voor 1 maart ingediende
productieafspraken en de prognose van de PGB-uitgaven het volledige bedrag
voor 2004 opsouperen. Het gaat om een bedrag van 19,7 mld euro. Daarin zijn
de extra groeimiddelen van 400 mln euro inbegrepen. Daarmee is de pot die
ik heb leeg.Dat wil overigens niet zeggen dat alle afspraken al gerealiseerd zijn
en de verwachte productie al gerealiseerd is. Als ik nu niets doe, moeten
wij er rekening mee houden dat wij dit jaar het AWBZ-budget met ruim 700 mln
overschrijden. Als het zo doorgaat, zou het in 2005 meer dan een miljard euro
zijn.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Mevrouw Vietsch beweerde dat het niet uitmaakte. Productieafspraken was
hetzelfde als productiegroei. De staatssecretaris zegt nu dat het iets anders
is. Wil zij dat nader uitleggen? Dat heb ik ook al bij interruptie gevraagd.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ik heb mevrouw Vietsch dat niet zo horen zeggen, maar misschien heb ik
het niet goed begrepen. In ieder geval is het niet het geval.
Er is een verwachte productie gecontracteerd, maar die moet nog wel worden
gerealiseerd. Op voorhand staat niet vast dat die productie geheel dan wel
gedeeltelijk wordt gerealiseerd, maar de 19,7 mld voor dit jaar is gecontracteerd
en wordt bevoorschot aan de zorginstellingen.In het debat gisteren in het vragenuurtje kwam ook de relatie met enkele
gevallen van onbedoelde toepassing van de AWBZ aan de orde. Ik heb toen gezegd
dat ik niet de indruk wil wekken dat de hele sector van onregelmatigheden
aan elkaar hangt. Er werken verantwoordelijke mensen die heel goed werk doen,
maar wat scheef zit moet rechtgezet worden. Dat herhaal ik hier. Het gegeven
dat de pot nu leeg is wil niet zeggen dat het onrechtmatig is. Als er administratief
ondeugdelijk zou worden gehandeld, zou het CTG de productieafspraken niet
honoreren. Ik constateer slechts dat het systeem werkt zoals het werkt, dat
de uitkomst daarvan is dat alles al is aanbesteed, dat er in sommige regio's
significante verschuivingen zichtbaar zijn naar duurdere producten en dat
sommige producten stijgingen van honderden procenten laten zien. Ook zie ik
dat in stabiele doelgroepen de stijging van de zorguitgaven zeer fors is.
Met name in de gehandicaptensector en in de GGZ zetten de groeicijfers zich,
afgaande op het contracteergedrag van 2004, onverminderd zo niet verhevigd
voort. Ik vermag vooralsnog de inhoudelijke logica van deze ontwikkelingen
niet inzien, maar ik wil er heel graag onderzoek naar doen. Daartoe heeft
een aantal van u mij indringend opgeroepen.Wel kan ik het verklaren uit zwaktes van het huidige systeem: een volledig
risicoloze uitvoering door de zorgkantoren en een toelatingsbeleid dat aan
weinig criteria is gebonden, terwijl toegelaten zorgaanbieders door de wettelijke
contracteerplicht verzekerd zijn van afzet. Ook aan de toegangspoort tot de
AWBZ-zorg, de indicatiestelling, is nu geen sprake van een intrinsiek belang
om doelmatig te zijn, terwijl de aanspraken ruim zijn omschreven en dus veel
ruimte laten bij de indicatiestelling. Deze analyse wordt bevestigd door verschillende
recente publicaties. In het signalement toelating instellingen AWBZ van het
College voor zorgverzekeringen dat op 25 maart 2004 is uitgebracht, wordt
gesteld dat de beheersingsmechanismen op dit moment tekortschieten. Ook het
Centraal planbureau trok onlangs soortgelijke conclusies. Als ik de bevindingen
van de Tijdelijke commissie onderzoek zorguitgaven van de Tweede Kamer, de
commissie-Mosterd, daarnaast leg, kan ik alleen maar pas op de plaats maken,
een noodstop maken zoals de heer Bakker het noemde en heel zorgvuldig kijken
hoe wij verder gaan: beheerst en selectief, alleen nog groeien wanneer er
echte knelpunten zijn. Dat is de kern van de brief die ik u afgelopen maandag
heb toegestuurd. Ik kan een aantal systeemzwaktes, die wij overigens in het
kader van de modernisering van de AWBZ aanpakken, bijvoorbeeld functiegerichte
bekostiging, centralisatie van de indicatiestelling en prikkels voor zorgkantoren,
niet allemaal in een klap oplossen. Omdat stabilisatie van het systeem ondanks
al genomen maatregelen niet onmiddellijk te verwachten is, zal moeten worden
gestuurd op selectieve en beheerste groei. Het gaat wel om groei: niet zomaar
het deksel erop, maar beheerste groei binnen de kaders van het Hoofdlijnenakkoord
en met ruimte voor het oplossen van knelpunten. Ik zal daartoe het CTG een
aanwijzing geven. De brief die ik u maandag heb gestuurd, is bedoeld om u
volgens de geldende regels van de voorhangprocedure gelegenheid te geven uw
opvattingen hierover uit te spreken. Ik ben blij dat wij vandaag het debat
hebben. De aanwijzing houdt in dat ik niet zal tornen aan de afspraken van
voor 1 maart, maar dat ik voor aanvullende afspraken eerst getoetst wil
zien of er ergens anders in de regio bij bepaalde aanbieders nog ruimte is:
wat is er al gerealiseerd in de afspraken en wat niet? Die ruimte moet eerst
worden benut.Mevrouw Smits (PvdA):De staatssecretaris zei hiervoor iets over de stabiele doelgroep waarbij
zich heel grote verschuivingen voordoen. Weet zij dat er afgerond 16.000 verstandelijk
gehandicapten, 2500 lichamelijk gehandicapten en 227 zintuiglijk gehandicapten
op zorg wachten? Dat is dus een stabiele doelgroep. Als je extra productie
mag leveren, is het niet zo raar dat daarvoor meer productie wordt afgesproken,
omdat daarmee mensen op de wachtlijst worden geholpen. Dat heeft toch niets
te maken met een systematiek of met onbeheersbare verschuivingen binnen de
zorg? Wij wilden die wachtlijsten toch wegwerken?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Voorzitter. Men weet hoeveel middelen beschikbaar zijn. Nogmaals, ik constateer
dat 19,7 mld inclusief de groeimiddelen die ik heb gereserveerd voor deze
groep, is opgesoupeerd. Daarom sta ik te kijken van de contracteerbewegingen
en maak ik mij buitengewoon ongerust. Het geld is nu al op. Verder denk ik
aan de groei bij de GGZ en de gehandicaptenzorg. De groep gehandicapten in
Nederland telt 120.000 mensen. Bij de zorg voor die groep zie ik een enorme
groei. Ik wil graag onderzoeken hoe dat komt. De Kamer heeft mij daartoe opgeroepen:
hoe kan het zijn dat voor bepaalde groepen de groei enorm toeneemt?Mevrouw Tonkens (GroenLinks):U noemde zojuist verschillende cijfers en zei daarbij dat in enkele categorieën
sprake is van een stijging van enkele honderden procenten. Misschien kunt
u ons daar meer over vertellen en zeggen om welke categorieën het gaat.
Hoe verklaart u die stijging? U spreekt steeds over een noodstop. Betekent
dat dat deze stop over een maand weer voorbij is? Dat suggereerde de fractie
van D66.Staatssecretaris Ross-van Dorp:U vraagt mij hoe ik aan de informatie kom. Vooruitlopend op het beschikbaar
komen van de CTG-cijfers is bij de zorgkantoren informatie opgevraagd om na
te gaan wat zij met aanbieders hebben afgesproken. Ik wil graag weten wat
het beeld is. Uit deze cijfers blijkt dat in sommige regio's sprake is van
verschuivingen. Dat is echter niet in alle regio's het geval. De heer Van
de Vlies wees daar ook op: er kan verschil zijn. Ik heb de verschuivingen
aangegeven. De heer Bakker sprak hierover. Ik krijg de signalen ook van de
mensen zelf. Er doet zich bijvoorbeeld de verschuiving voor van de indicatie
voor huishoudelijke zorg naar de indicatie voor persoonlijke verzorging. Daarbij
doen zich behoorlijke stijgingen voor. Er doet zich in een regio een afname
van meer dan 30% bij de huishoudelijke zorg voor en een stijging van meer
dan 60% bij de persoonlijke verzorging. Bij zo'n stijging gaat
het dus niet om 1% of 2%. Ook voor de stijging van de ondersteunende en de
activerende begeleiding gelden enorme percentages. De stijging bedraagt honderden
procenten. Ook bij voorlichting en informatie blijkt dat de stijging van de
percentages soms heel erg hoog is. Dit zijn de signalen en ik wil goed onderzoeken
hoe dit komt. Ik kan niet zomaar deze cijfers waarnemen en dan zeggen: het
zij zo, alles zal wel in productie worden omgezet. Ik moet weten hoe dit komt.
Daarom heb ik informatie opgevraagd bij de zorgkantoren.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):U herhaalt wat in de brief staat, namelijk dat als u echte knelpunten
signaleert, u bereid bent het budgetplafond te verhogen, zodat groei mogelijk
wordt. Wie bepaalt nu of sprake is van een echt knelpunt? Wat heeft u daarbij
voor ogen? Mogen wij de keuze meebepalen? U zegt namelijk dat u op een bepaald
moment zult ingrijpen. Of maakt u die keus zelf?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ik zal straks zeggen hoe ik dit denk te doen.De heer Van der Vlies (SGP):U gaat alles onderzoeken. Hoeveel tijd denkt u voor dit onderzoek nodig
te hebben?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ik wil dat onderzoek uiteraard zo snel mogelijk uitvoeren. Ik ga niet
op mijn handen zitten. Zodra ik betrouwbare informatie heb, zal ik maatregelen
nemen en zo nodig u daarvan op de hoogte stellen. Onderzoek is niet altijd
erg eenvoudig. Dankzij de modernisering van de AWBZ hebben wij meer inzicht.
Ook de zorgregistratie biedt meer transparantie, maar onderzoek duurt even.
Verder geldt wat u zei: je moet niet op vermoedens afgaan, maar degelijk onderzoek
doen. Dat kan wat tijd kosten.De heer Van der Vlies (SGP):Is dat een kwestie van weken of van maanden?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ik denk dat het een kwestie van maanden is. Het hoeft geen eindeloos onderzoek
te worden. Voor de zomer wil ik weten hoe dit precies zit.Mevrouw Kant (SP):De staatssecretaris zei zojuist: de pot is leeg, maar dat wil niet zeggen
dat wat nu is afgesproken, onrechtmatig is. Dat vind ik een belangrijke uitspraak.
Dat "onrechtmatig" geeft aan dat de rechtmatigheid van het al dan niet zorg
verlenen voor u nog steeds de basis is voor de financiering. Houdt u echter
nog vast aan het idee dat ook binnen de AWBZ sprake is van recht op zorg?
Dus: geen wachtlijsten en waar wachtlijsten weggewerkt worden, wordt gewoon
gefinancierd.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ik torn niet aan het recht op zorg.Mevrouw Kant (SP):Waar wachtlijsten zijn, mogen die weggewerkt worden en komen daar, als
dat nodig is, financiële middelen beschikbaar.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Voorzitter. Ik heb gezegd wat ik gezegd heb. Nu zijn alle middelen die
voor dit jaar beschikbaar zijn, gecontracteerd. Ik ga ervan uit dat daarmee
wachtlijsten worden weggewerkt. Ik kan niet zeggen wanneer het geld op is,
maar als er boven op wat nu is gecontracteerd groei nodig is, kan dat alleen
maar beheerste groei zijn.Mevrouw Kant (SP):Als er, nadat de pot leeg is, nieuwe aanvragen komen om wachtlijsten aantoonbaar
weg te werken, worden die dan gefinancierd of niet?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ik heb zo-even gezegd dat voor aanvullende afspraken eerst moet worden
getoetst of er ergens in de regio bij bepaalde aanbieders nog ruimte is. Die
ruimte moet eerst worden benut. Zorgaanbieders die hun budget niet opmaken,
moeten hun contracten neerwaarts bijstellen. Het zorgkantoor moet daarover
regie voeren. Als er echt geen ruimte meer is en er zijn knelpunten waarvoor
een aanvullende afspraak onmiddellijk soelaas kan bieden, dan moet dat natuurlijk
wel mogelijk zijn. Die ruimte zal ik dan ook bieden. Ik zal mij nadrukkelijk
met de zorgkantoren verstaan over deze handelwijze. Ook zal ik mij met de
indicatieorganen verstaan om ze scherp te laten indiceren en goed te laten
letten op het tegengaan van mogelijke substituties naar duurdere functies.
Ik hoop hiermee voor de korte termijn de zorgvuldigheid en de doelmatigheid
te kunnen herstellen.Daarnaast blijf ik doorgaan met het nemen van maatregelen en het doen
van onderzoeken die nodig zijn om de doelmatigheid te bevorderen. Ik ga door
met de functiegerichte bekostiging, die extramuraal in 2005 wordt ingevoerd,
waardoor de tarievenstructuur transparanter wordt en de onderhandelingspositie
van het zorgkantoor wordt versterkt. Ik wil ook zo spoedig mogelijk af van
de wettelijke contracteerplicht. Ik heb toegezegd dat ik voor de zomer met
de zogenaamde omslagpunten kom. Over de zorgkantoren zelf ontvangt de Kamer
binnenkort een brief van mij naar aanleiding van de motie van mevrouw Vietsch.
Ik blijf ook doorgaan met nadere onderzoeken naar mogelijk onbedoeld gebruik
van de AWBZ. Ik wil ook meer inzicht in de oorzaken van de voortdurende forse
groei van de uitgaven in de gehandicaptensector en de GGZ. Met al deze maatregelen
hoop ik de uitgaven vanaf 2005 binnen de afgesproken kaders van het Hoofdlijnenakkoord
te houden. De heer Bakker zei terecht: nu een noodstop. Een noodstop hoeft
echter niet voor eeuwig te zijn. Als de kosten kunnen worden beheerst en het
systeem niet meer lekt, komen wij hier weer bij elkaar om te bekijken hoe
het verder moet gaan. Dat is buitengewoon belangrijk. Ik kondig hier geen
botte maatregel af, terwijl er ook andere dingen mogelijk zijn die ik niet
zou willen. Het is volgens mij de enige oplossing om op dit moment het lek
in de boot te dichten. Mevrouw Tonkens vroeg waarom ik niet eerst een diagnose
stel, in gesprek ga, enzovoorts. Wat mij betreft, is de boot heel erg lek
en dreigt die te zinken. Ik moet eerst het lek stoppen. Vervolgens gaan wij
ook bekijken hoe het is ontstaan en welke koers er moet worden gevaren. Dat
is ook erg belangrijk, maar ik moet nu een maatregel nemen.Mevrouw Van Miltenburg had in haar analyse groot gelijk met betrekking
tot het zicht op de vraag. De AZR is daar ontzettend belangrijk bij. Helaas
is de AZR nog niet in alle regio's operationeel. Het inzicht is dus nog niet
te geven. In 2005 moet die zaak op orde zijn. Nu is het inzicht in de vraag
heel globaal.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Is dat inzicht er niet al in voldoende regio's? In het
najaar kregen wij een rapportage waarin stond dat het heel goed ging met de
AZR. De AZR zou toch in voldoende regio's operationeel moeten zijn om een
goede steekproef te houden. Of kan dat volgens u ook al niet? Dan gaat het
met de AZR niet zo goed als u altijd heeft gezegd.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Het is ten dele mogelijk. Het zicht op de vraagontwikkeling is echter
toch nog onvolkomen. Dat is jammer, maar er wordt wel hard aan gewerkt. Wij
kunnen wel zien hoe de vraag zich vorig jaar heeft ontwikkeld. Na 1 maart
is vorig jaar nog voor 1 mld extra gecontracteerd.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Maar is dat ook verbruikt?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ja, dat is inderdaad ook verbruikt.Mevrouw Van Miltenburg vroeg mij ook wat ik heb gedaan aan de beheersing
van de uitgaven. U kent het dossier modernisering AWBZ. Ik noem het maar op:
centralisatie van de RIO's; het draaien aan de vraagknop dat ik wil realiseren;
de AZR die in volle gang is; de ontwikkeling van functiegerichte bekostiging
met het basistarief en de opslagen, wat de verzekeraar in een betere onderhandelingspositie
brengt; de efficiencykorting en de verhoging van de eigen bijdrage. Het is
nodig om prikkels bij de zorgkantoren in te bouwen. De prikkels in het systeem
zijn op dit moment onvoldoende aanwezig.Mevrouw Van Miltenburg vroeg ook of het met de landelijke protocollen
niet wat sneller kan. De centralisatie van de indicatiestelling is daarvoor
heel belangrijk. Ik wil dat ook zo snel mogelijk realiseren. Het huidige protocol
"gebruikelijke zorg" is een initiatief van de RIO's zelf. Als ik daar zelf
initiatieven op kan nemen, kan het invoeren van protocollen sneller worden
gerealiseerd.Ik ben het eens met mevrouw Van Miltenburg dat de toegangscriteria een
politieke aangelegenheid zijn en dat wij daar meer grip op behoren te hebben.
Als wij een goed inzicht hebben in de vraag, moeten wij volgens mij ook bekijken
op welke wijze je de toegangscriteria kunt accommoderen en hoe je aan de vraagkant
bij de indicatiestelling kunt sturen.Mevrouw Kant heeft gevraagd in hoeverre het omkatten naar een functiegerichte
benadering een rol speelt. Het feit dat wij wel functiegericht indiceren,
maar nog niet zo bekostigen, speelt een rol. Er moet nu immers steeds een
vertaalslag plaatsvinden en dat geeft ruis op de lijn. Ik moet nog bekijken
waar die ruis precies door ontstaat en wat wij eraan kunnen doen. Als er onregelmatigheden
zijn, moeten wij namelijk aan de knoppen kunnen draaien.Ik wil nog een paar specifieke opmerkingen maken over de positie van het
zorgkantoor. Overigens heeft mevrouw Vietsch al eerder in een motie gevraagd
om de Kamer hierover te berichten. Ik zal de Kamer hier een brief over doen
toekomen. Ik onderken dat zorgkantoren nu geen risico dragen. Ik ben het met
de Kamer eens dat er idealiter sprake zou moeten zijn van risicodragendheid
aan de kant van financiers, maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Dit
vergt ook een fundamentele discussie over de toekomst en de houdbaarheid van
de AWBZ. Ik herinner hierbij aan mijn toezegging om de Kamer voor de middellange
en lange termijn een vervolgnotitie te doen toekomen over dit moeilijke onderwerp.
Voor de korte termijn gaat het mijns inziens vooral om de vraag hoe wij de
zorgkantoren zo goed mogelijk kunnen prikkelen tot het voeren van een zinnig
en zuinig contracteerbeleid. Dan hebben wij het ook over het meten van de
prestaties van de zorgkantoren. Daarbij gaat het bijvoorbeeld om de vraag
hoe groot de kostenstijging per zorgkantoor is en hoe de verschillende zorgkantoren
in dat opzicht scoren. Je zou in dit verband kunnen denken aan indicatieve
kaders per zorgkantoor. Belangrijk is om daarbij aan ondermaats presteren
consequenties te verbinden. Op dit moment bekijk ik welke mogelijkheden er
zijn en op welke wijze zo spoedig mogelijk maatregelen genomen kunnen worden
om de juiste prikkels aan te brengen.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):U hebt het over prikkels voor de zorgkantoren om kosten te beheersen.
In eerdere debatten hebben wij voorgesteld om fraudeteams bij de zorgkantoren
aan te stellen, in de verwachting dat zij zichzelf meer dan terugverdienen.
Wat vindt u van die suggestie?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ik zal die gedachte zeker meenemen, als wij gaan bekijken welke prikkels
wij kunnen opnemen. Wat mij betreft, is het op dit moment alle hens aan dek.
Ik ga dan ook bekijken welke prikkels het meest effectief zullen zijn.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Betekent dit dat ik hier later nog een reactie op krijg van u?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Op het moment dat ik maatregelen wil gaan nemen, zal ik u er zeker over
informeren welke maatregelen dat zullen zijn.Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Dus ook over deze?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ja, als het gaat over de prikkels voor de zorgkantoren.Mevrouw Vietsch (CDA):De staatssecretaris noemde mijn motie, maar de inhoud ervan is iets anders
dan zij zei. Wij hebben juist gevraagd om de zorgkantoren af te schaffen,
gezien de bureaucratie. Vindt de staatssecretaris niet ook dat de zorgkantoren
feitelijk voor onnodige bureaucratie zorgen door alleen maar geld door te
sluizen en verder niets te doen?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Bij de uitwerking van die motie kom ik daar uitgebreid op terug. De zorgkantoren
zijn er nu eenmaal en zij hebben ook een bepaalde rol. Het lijkt mij niet
het meest effectief om de zorgkantoren nu af te schaffen, omdat er overbodige
bureaucratie is. Ik denk dat de chaos dan compleet wordt. In de brief die
ik zal schrijven, wil ik de Kamer echter graag een perspectief op lange termijn
bieden. Op dit moment moet er aan de knoppen gedraaid worden, ook binnen de
bestaande zorgkantoren. Die moeten gewoon goed functioneren.Tegen de heer Van der Vlies kan ik zeggen dat het niet alleen een generieke
oplossing is. Ik moet echter wel een oplossing voorleggen die het mogelijk
maakt om de kosten, ook generiek, te beheersen. Dat wil niet zeggen dat dat
het enige is wat ik doe. Het is absoluut niet de bedoeling
om daar waar men goed bezig is, de mensen te treffen terwijl je weet dat er
zorgaanbieders en indicatiestellers zijn waar het anders zou moeten. De maatregelen
moeten zo gericht mogelijk zijn. Daar waar ruimte moet worden geboden voor
knelpunten, moet dat ook zo gericht mogelijk worden gedaan. Vandaar de voorgestelde
beleidsregel.Voorzitter: CornieljeMevrouw Van Miltenburg (VVD):Zegt u nu dat er geen budgettering komt, maar een betere benutting van
de capaciteit?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Het is een meertrapsraket, te beginnen met betere benutting van de capaciteit.
Maar ik zeg wel: op dit moment kan er niet bijgecontracteerd worden, want
dat zou betekenen dat ik op voorhand toestaat dat wordt overschreden. Dat
kan niet zo zijn: ik heb de opdracht om binnen de budgettaire afspraken te
blijven. Als er dan extra geld moet worden uitgegeven, moet ik dat kunnen
verantwoorden, wat alleen maar kan als ik zeg dat ik daarmee knelpunten oplos.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Maar kan het dan ook, heeft u dan ook nog ruimte om dat op te lossen?
U bent immers al aan het eind van uw budget.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Die ruimte wil ik graag hebben. Ik zal dat ook bepleiten binnen het kabinet.
Mijns inziens is het namelijk zeer gerechtvaardigd om beheerste groei toe
te staan. We zetten wel de rem erop, maar geen ouderwets budgetplafond, waarvan
het deksel potdicht zit.Mevrouw Smits (PvdA):Ik heb een vraag gesteld naar aanleiding van de aangereikte voorbeelden.
Als instellingen nu voor de vraag staan of zij die extra zorg mogen leveren,
moeten ze dan afwachten totdat duidelijk is of binnen hun regio nog ergens
onderbesteding is? Of mogen ze wel beginnen als zij kunnen aantonen dat het
gaat om essentiële zorg voor mensen die op de wachtlijst staan?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Op dit moment is er 19,7 mld euro bevoorschot aan alle instellingen. Voorzover
ik mij daarvan een voorstelling kan maken, gaan zij daarmee aan de slag.Er zijn maatregelen nodig om overschrijdingen te voorkomen. Er bestaan
grote financiële problemen, en het is onacceptabel dat wij die laten
oplopen, zonder dat we daaraan van alles doen. De maatregel die ik de Kamer
voorleg, is zeer rechtvaardig, niet bot en zeer noodzakelijk. Het gat in de
boot moet eerst worden gedicht, de koers bepalen wij samen en waar op dit
moment kan worden geconstateerd dat alle beheersmaatregelen daadwerkelijk
tot positieve resultaten leiden en wij binnen de budgettaire afspraken kunnen
blijven, zullen wij hier samen staan om te bepalen hoe we verder gaan. Het
is een noodstop, die zeer noodzakelijk is.De voorzitter:Ik zie dat er behoefte is aan een tweede termijn. Die is dan alleen bedoeld
voor het indienen van een motie en het trekken van een enkele conclusie. Ik
probeer toch om 19.30 uur deze vergadering te beëindigen, dan hebben
we een avondpauze tot 21.00 uur, en dat is behoorlijk aan de maat om dan nog
een debat te beginnen.Mevrouw Smits (PvdA):Voorzitter. Ik beluister vooral de noodstop. Ik begrijp het verlangen
naar beheersing van de groei maar al te graag, maar je moet je wel afvragen
wat zo'n maatregel doet. De staatssecretaris zegt voortdurend en terecht dat
de productie groeit en dat er te veel geld aan wordt uitgegeven. Zij moet
vooral onderzoek laten doen als zij denkt dat er wordt gesjoemeld en verschreven.
Maar het blijft teleurstellend dat zij die noodstop instelt. Ik heb het een
paar keer gevraagd, en de staatssecretaris zegt in feite "nee", wat ik heel
teleurstellend vind. Terugdringen van de wachtlijsten vereist een meerjarige
aanpak. Wij zijn eigenlijk nog maar halverwege: er staan 80.000 mensen op
de wachtlijst voor essentiële noodzakelijke zorg bij de verstandelijk
gehandicapten, de GGZ-sector, de psychiatrie en de ouderenzorg. De Partij
van de Arbeid wil geen noodstop voor er duidelijkheid is over de wachtlijsten.
Vandaar de volgende motie.De Kamer,gehoord de beraadslaging,van mening dat de noodzakelijke verzekerde zorg binnen een redelijke termijn
verwezenlijkt moet worden;overwegende dat een productiestop in de AWBZ, zoals aangekondigd in de
brief van 5 april 2004, ertoe leidt dat de wachtlijsten verder groeien;verzoekt de regering, de algemene productiestop niet toe te passen en
de Kamer te informeren over de huidige wachttijden en die af te zetten tegen
de Treek-normen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Smits, Kant en Tonkens. Naar mij
blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 84(26631).De heer Van der Vlies (SGP):Mijnheer de voorzitter. Ik dank de staatssecretaris voor haar beantwoording.
In bestuurlijke termen gesproken kan ik haar actie inzake de noodstop begrijpen.
Zij is verantwoordelijk voor de aanwending van het haar beschikbare budget
en het moet op een beheerste en verantwoorde wijze worden ingezet. Bestuurlijk
heb ik daar begrip voor. Dat er onderzoek komt naar hoe dit allemaal zo heeft
kunnen gebeuren, vind ik prima. Dat onderzoek moet er ook snel komen. Echter,
er mogen onderweg geen ongelukken gebeuren. Dat zou mijn fractie niet voor
haar rekening willen nemen. Daar strekt onze zorg zich toe uit. Eén
categorie voor wie dat risico reëel is, is de doelgroep die op een herindicatie
is aangewezen en daarvan de bevindingen ontvangt na 1 maart. Verondersteld
dat het zal gaan om een herallocatie van aanspraken, mag er geen discontinuïteit
ontstaan. Om dat veilig te stellen, heb ik de eer de volgende uitspraak aan
de Kamer voor te leggen. De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat de voorgestelde beheersing van de uitgaven van de AWBZ
mogelijke nadelige effecten heeft op de continuïteit van de zorgverlening;van mening dat beheersing van de uitgaven er niet toe mag leiden dat zorgvragers
als gevolg van een wettelijk verplichte herindicatie problemen ondervinden
bij de verzilvering van hun nieuwe indicatie;verzoekt de regering, er zorg voor te dragen dat er na deze verplichte
herindicatie ook daadwerkelijk en aansluitend zorg kan worden genoten,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Van der Vlies, Tonkens, Smits
en Kant. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 85(26631).Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Voorzitter. Eerst kennis van de kwaal en de oorzaken, dan overleg met
de betrokkenen over hoe zij dat zien en wat zij er eventueel aan kunnen doen,
en dan pas maatregelen. Ik blijf het onbegrijpelijk vinden dat de staatssecretaris
daar niet voor kiest. Zij heeft ook onvoldoende duidelijk gemaakt waarom zij
er niet voor kiest. Zij doet net alsof zij nu pas geconfronteerd wordt met
deze problematiek. Zij had die mijns inziens in ieder geval voor een deel
kunnen zien aankomen. Zij kan best nog wel een maand wachten met het nemen
van de door haar beoogde maarregel. Daarom dien ik hierover een motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat onduidelijk is waarom de productieafspraken over 2004
hoger uitvallen dan verwacht;overwegende dat het beperken van extra productieafspraken onwenselijke
gevolgen heeft, zoals (nog) langere wachttijden, mogelijke leegstand van nieuwbouw
en het bestraffen van instellingen die voorzichtig hebben geraamd;overwegende dat het nemen van een noodmaatregel als het beperken van extra
productieafspraken alleen dan te rechtvaardigen is, als duidelijk is waarom
de productieafspraken hoger uitvallen dan verwacht en pas nadat er overleg
is geweest met zorgaanbieders, zorgkantoren, RIO's en de Kamer;verzoekt de regering, af te zien van het beperken van de extra productieafspraken
en eerst te onderzoeken wat daarvan de oorzaak is en daarover de Kamer te
informeren vóór 14 mei 2004,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Tonkens, Smits en Kant. Naar mij
blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 86(26631).Staatssecretaris Ross-van Dorp:Voorzitter. In reactie op de motie van mevrouw Smits merk ik op dat het
budget van 19,7 mld nog niet op is. Sterker nog, ik ging ervan uit dat dit
voldoende was voor het lopende jaar. Ik verwacht nu en ook de komende maanden
helemaal geen problemen. Dit neemt niet weg dat er moet worden nagegaan waar
het systeem niet goed werkt. Het is echter heel goed mogelijk om productie
te leveren. Ik zeg nogmaals dat het niet om een algemene productiestop gaat,
maar om het beheersen van de groei. Ik moet aanvaarding van de motie van mevrouw
Smits ontraden omdat gevraagd wordt om de algemene productiestop niet toe
te passen en dat is contrair aan mijn voornemens.Mevrouw Smits (PvdA):Wilt u nog ingaan op mijn opmerkingen over de wachttijden?Staatssecretaris Ross-van Dorp:De Kamer zal op de gebruikelijke manier over de wachttijden gerapporteerd
worden.Mevrouw Smits (PvdA):Ik wil graag een actueel overzicht, afgezet tegen de Treek-normen.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ik zie geen reden om af te wijken van de normale wijze van rapporteren.
Ik kan u wel over de Treek-normen informeren, maar niet in een extra rapportage.Mevrouw Smits (PvdA):Wilt u mij toezeggen dat u de Kamer een overzicht geeft van de wachttijden
afgezet tegen de Treek-normen? De gebruikelijke rapportages geven niet de
informatie waar ik in mijn motie om heb gevraagd. Als u deze toezegging doet,
ben ik bereid om te overwegen of ik mijn motie moet handhaven of niet.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ik zal de Kamer op de gebruikelijke wijze informeren over de wachttijden.
Ik zal daar ook de Treek-normen bij betrekken. Ik zie echter geen reden voor
een extra rapportage.Ik ben de heer Van der Vlies een excuus schuldig omdat ik zijn vraag niet
heb beantwoord. Ik had hem willen zeggen dat ik het geheel met hem eens ben.
Ik zeg hem graag toe dat de door hem genoemde groep niet in de knel zal komen.De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter. Nu deze toezegging staat als een huis, kan ik mijn motie intrekken.De voorzitter:Aangezien de motie-Van der Vlies c.s. (26631, nr. 85) is ingetrokken,
maakt zij geen onderwerp van beraadslaging meer uit.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Voorzitter. Mevrouw Tonkens vraagt mij in haar motie om een maandje te
wachten. Dat lijkt mij buitengewoon onverstandig. Ook hetgeen zij mij verder
verzoekt, is contrair aan mijn betoog van zojuist. Kortom, ik ontraad aanvaarding
van deze motie.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, aanstaande woensdag over de moties te stemmen.Daartoe wordt besloten.De vergadering wordt van 19.25 uur tot 20.55 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20032004-4200-4215.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl