Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 2006 (30300 XV) en het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Spaarfonds AOW voor het jaar 2006 (30300 E)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2005-2006, pag. 2131-2141

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

15-12-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

nr. 31, pagina 2131-2141

07-12-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30300-XVToon publicaties die dit dossier behandelen
Kamerdossier 30300-EToon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het ministerie van Verkeer en Waterstaat (XII) voor het jaar 2006 (30300 XII) en het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Infrastructuurfonds voor het jaar 2006 (30300 A)Pagina 2141-2181
Regeling van werkzaamheden (woensdag 7 december 2005)Pagina 2130-2131
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 7 december 2005)Pagina 2181-2182
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 2006 (30300 XV) en het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Spaarfonds AOW voor het jaar 2006 (30300 E)Pagina 2131-2141
Behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 2006 (30300 XV) en het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Spaarfonds AOW voor het jaar 2006 (30300 E)Pagina 2107-2130
Noot 1 pamflet 'De zekerheid van werk' bij pag. 2134, noot 2 'Heerlijk, helder Hollands' en 'Van aanrecht naar baanrecht' bij pag. 2141 en noot 3 antwoorden van de minister van Verkeer en Waterstaat op vragen gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de begroting van Verkeer en Waterstaat en van het Infrastructuurfonds voor 2006 bij pag. 2142Pagina 2183-2206
Presentie en opening (woensdag 7 december 2005)Pagina 2107-2107

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 110 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 2006 (30300 XV);het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat
van het Spaarfonds AOW voor het jaar 2006 (30300 E).De algemene beraadslaging wordt hervat.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Voorzitter. Voordat ik met mijn bijdrage begin, richt ik een enkel woord
aan mijn collega Ed van der Sande, die zijn maidenspeech heeft gehouden. Het
is traditie dat de volgende spreker daar iets over zegt. Hij heeft een schets
gegeven over de situatie in 2015. Daarin heeft hij mij getypeerd als een voormalig
conservatief. Ik hoop dat hij zich ontwikkelt als een sociaal-liberaal in
deze Kamer. Na alles wat hij heeft gezegd ben ik daar niet helemaal gerust
op. Wel positief vind ik het dat hij ook suggereert om het hele ministerie
af te schaffen. Misschien kan hij dan, in de lijn van Mark Rutte, beginnen
met het staatssecretariaat. Ik hoor nog wel eens van hem wat hij daarvan vindt.
In ieder geval wens ik de heer Van der Sande heel veel succes.De begrotingsbehandeling vindt plaats in een wat vreemde context. Mevrouw
De Vries van de VVD zei het ook al. Gisteren hebben wij het koopkrachtdebat
gehad. Zij stookte het vuurtje nog een beetje op door te zeggen dat de bewindspersonen
het gisteren uitstekend hebben gedaan. Zij hielden hun poot in ieder geval
wel stijf, dat ben ik met mevrouw De Vries eens, maar het is nog maar helemaal
de vraag hoe dit zal aflopen. Het spook van het explosieve amendement waart
hier natuurlijk ook rond. Ik zie sommige leden er wat pips bij zitten. Misschien
heeft dat hiermee ook te maken.Wij bespreken vandaag de begroting van Sociale Zaken voor 2006. Dit is
misschien wel de laatste begroting van deze bewindslieden, want van de ramkoers
van het kabinet over het breed gesteunde koopkrachtamendement kunnen brokken
komen. Er is, kortom, ruzie in de tent. De grote vraag die iedereen bezighoudt,
is wie er gaat buigen en wie er gaat barsten. Voor GroenLinks is het belangrijk
dat de minima als winnaars uit deze strijd komen. Ik steun het CDA van harte
dat er 253 mln. op tafel moet komen voor een verbetering van de koopkracht.
Ik kom zelf met een amendement, waar inmiddels al druk wordt gewerkt, om te
regelen dat dit geld terechtkomt bij mensen met een laag inkomen. In plaats
van € 35 voor iedereen willen wij € 300 voor diegenen
die het echt nodig hebben. Ik hoop dat ik mijn collega's nog voor het einde
van deze eerste termijn dit amendement kan overhandigen, want ik reken natuurlijk
op warme steun.Hoe staan de bewindslieden op Sociale Zaken ervoor? Ik zou het als volgt
typeren. Minister De Geus is toch een beetje van chef koopkracht tot jongste
bediende van Zalm geworden. Staatssecretaris Van Hoof zie ik toch een beetje
als chef bureaucratische blubber die voor een koopje op de eerste rang wil
zitten. Wij willen de bewindslieden vandaag graag een handje helpen om hun
imago op te poetsen en Sociale Zaken en Werkgelegenheid meer glans te geven,
zeker ook voor diegenen die dat het allerhardst nodig hebben.Als het gaat om arbeidsmarktbeleid is er genoeg te doen. De kloof tussen
arm en rijk is gegroeid, het aantal huishoudens met een laag inkomen is gestegen.
Als het gaat om de werkgelegenheid, staat het land er niet florissant bij.
Een op de zeven jongeren is werkloos, onder allochtonen is dat zelfs bijna
30%. Een op de vier allochtonen zit zonder werk. Uit onderzoek van
GroenLinks blijkt dat werkgevers discrimineren. Een stagiair die Jan heet
is welkom, Mohammed kan het vaak vergeten. De arbeidsparticipatie van vrouwen
daalt. Van de herkeurde WAO'ers is er maar aan handjevol dat een baan vindt,
omdat werkgevers glashard zeggen dat zij ze niet willen. De uitkomsten van
de werktop, een prima initiatief van de FNV, zijn teleurstellend. Vrouwen,
minderheden, arbeidsgehandicapten en langdurig werklozen kopen hier nog steeds
niet veel voor. Het is jammer dat blijkbaar alleen de vakbonden zich inspannen
voor meer werk. Het kabinet en de werkgevers komen na veel zuchten en steunen
met 75 mln. voor stages. Ik heb het vorige week als volgt samengevat: "De
werktop, het blijft nog tobben." Ik vraag de minister bij het voorjaarsoverleg
in maart wat meer ambitie aan de dag te leggen en concrete doelstellingen
vast te leggen voor de genoemde groepen.Het zal niemand zijn ontgaan dat de GroenLinksfractie onlangs een manifest
over de verzorgingstaat heeft uitgebracht onder de titel "Vrijheid eerlijk
delen". Mevrouw Halsema en ik doen in dit manifest een serie voorstellen
voor een modernisering van de sociale zekerheid. Wij hebben hierop veel enthousiaste
reacties gekregen. Ik heb echter ook krantenkoppen gezien die spraken over
een vermeende koerswijziging. Nog erger was de grote kop in Het Parool over
het "verraad" van Van Gent. Ik wil die misverstanden uit de wereld
helpen. Het manifest is een progressief links verhaal en biedt een antwoord
op het doembeeld van minister De Geus van een leger van twee miljoen werklozen
dat geen werk heeft en geen werk krijgt. Wij weigeren ons neer te leggen bij
dit horrorscenario. In plaats van mensen links te laten liggen en af te schepen
met een lage uitkering, bieden wij hen perspectief op een goede opleiding
en een betaalde baan; een goede combinatie van arbeid en zorg. Naar Scandinavisch
voorbeeld zorgen wij voor een sociale zekerheid die mensen niet afschuift,
maar ze vooruithelpt. Wie kan daar nu tegen zijn?Gemeenten krijgen een belangrijkere rol in het door GroenLinks voorgestelde
arbeidsmarktbeleid. Zij worden verplicht mensen die geen werk hebben in plaats
van een uitkering, een baan en een opleiding aan te bieden onder het mom van
voor wat, hoort wat.Degenen die nu vrezen dat ik het voorstel van staatssecretaris Van Hoof
voor de participatiebanen steun, kan ik geruststellen. De GroenLinksfractie
is tegen het principe van werken voor je uitkering. Nu is dat nog beperkt
tot een half jaar en gericht op een betaalde baan en scholing. Staatssecretaris
Van Hoof vindt dit onvoldoende en wil deze termijn rekken naar twee jaar,
ook als daarna geen betaalde baan volgt. In de notitie over de participatiebanen
staan veel bureaucratische beren. Er wordt vaak uitgegaan van het principe "voor
een koopje op de eerste rang zitten". Ik vind het slechte voorstellen,
waarop wij redelijk lang hebben moeten wachten. Er had veel
meer in kunnen zitten. De staatssecretaris kan het toch niet menen dat hij
mensen hiermee wil afschepen? Hiermee wordt in mijn ogen een nieuwe onderklasse
van werkende armen gecreëerd. Deelt de staatssecretaris mijn analyse
dat hij de mensen die zijn ontslagen uit hun gesubsidieerde baan met een echt
salaris, nu voor een paar honderd euro minder hetzelfde werk wil laten doen?
Wij willen geen bureaucratie, maar ambitie. In plaats van "Henkies hangmatje"
willen wij mensen werkelijk een toekomst bieden.De stelling van onze fractie is helder. Werk moet lonen. Voor een specifieke
groep, de alleenstaande ouder in de bijstand, heb ik een serie voorstellen
op papier gezet onder de titel "Van aanrecht naar baanrecht". Ik
bied de bewindslieden straks graag een exemplaar aan.De reden voor deze notitie is dat ik naar goed linkse traditie weiger
mij neer te leggen bij het feit dat meer dan 90.000 moeders nu aan de kant
staan, waarvan 65.000 met instemming van de gemeente. Vrijstelling van sollicitatieplicht
voor deze moeders lijkt sociaal, maar is het niet. Deze gezinnen moeten rondkomen
van minder dan € 1000 per maand, waardoor er vaak maar tweemaal
per week warm eten is en de kinderen niet hun verjaardag kunnen vieren. Ministens
zo triest is het dat de moeders met een gat in hun CV zitten dat niet meer
is in te lopen.De GroenLinksfractie wil het roer omgooien. Gemeenten moeten werk maken
van de moeders in de bijstand. Op uitzonderingen na, moeten zij allen een
leer- en werkcontract aangeboden krijgen, waarmee zij met een deeltijdbaan
een voltijdsalaris op het minimumloon ontvangen. In de notitie staat onderbouwd
dat iedereen hier beter van wordt. Moeders gaan meer verdienen en komen uit
op minstens het minimumloon en de overheid kan besparen op de uitkeringslasten
tot enkele honderden miljoenen euro's per jaar. Het enige wat echt nodig is,
is de goede wil van het kabinet en de gemeenten en een wijziging van de WWB.
Gemeenten kunnen dan eenmalig geld uit het uitkeringsbudget, het zogenaamde
I-deel, inzetten voor een loonkostensubsidie of voor een startkapitaaltje
voor een eigen bedrijf. Ik verneem graag een reactie van de bewindslieden
op de voorstellen die staan beschreven in de notitie "Van aanrecht naar
baanrecht".De heer Van der Vlies (SGP):Ik verbaas mij werkelijk. Waar haalt de fractie van GroenLinks de wijsheid
vandaan die uitstijgt boven de wijsheid en het inzicht van de lokale overheden,
dat wij in de wet hebben gemobiliseerd om het maatwerk te leveren waarnaar
wij allemaal zochten? Hoe komt dat toch?Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik houd ervan om de realiteit een beetje te toetsen. Het is uitermate
opvallend dat ruim 60.000 alleenstaande ouders in de bijstand worden vrijgesteld
van de sollicitatieplicht. Bij de discussie over de WWB hebben wij gezegd
dat het in uitzonderingssituaties mogelijk is om ontheffing te krijgen van
de sollicitatieplicht, als er echt problemen zijn of persoonlijke omstandigheden
daartoe nopen. Ik vind dat deze groep momenteel te vaak automatisch wordt
afgevinkt, zodat zij niet hoeft te solliciteren. Dan ben ik ervoor om de uitkering
te verhogen, want wij laten haar en haar kinderen wel in armoede achter. Ik
vind het jammer dat gemeenten niet meer investeren in scholing en in werk-leertrajecten
voor deze groep. Kleine kinderen worden groot. Wij willen graag deze moeders
en hun kinderen een betere inkomenspositie bieden en meer perspectief op de
arbeidsmarkt, ook in de toekomst. Dat gebeurt nu onvoldoende. Dat vinden wij
niet goed en daarom hebben wij dit plan gepresenteerd om met een beetje creativiteit
deze groep een financieel beter perspectief en een beter perspectief op de
arbeidsmarkt te bieden. De heer Van der Vlies weet dat een werkende moeder
ook een goede moeder is.De heer Van der Vlies (SGP):Over het laatste hebben wij wel eens de degens gekruist. Daarover zijn
wij nog lang niet uitgesproken, maar dat is nu niet mijn punt. Scholing is
prima, maar waarom een motie van wantrouwen aan de gemeentebesturen die lokaal
die inschatting maken, die gesprekken voeren en dat maatwerk leveren?Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Het is geen motie van wantrouwen. Waarom zou ik dat doen? Het is meer
een motie van opschudden, omdat ik vind dat de gemeenten momenteel niet goed
functioneren voor deze groep. Dat moet gewoon veel beter. Vandaar dat ik dit
voorstel doe. Ik raad de heer Van der Vlies aan mijn voorstel nog eens goed
door te lezen, wie weet vindt hij het ook een geweldig plan.De heer De Wit (SP):Gaat er een verplichting ontstaan voor moeders die een vrijstelling hebben?
Moeten de gemeenten dit veel kritischer bekijken en moeten zij hun verplichten
te gaan werken, of gaat het vooral om scholing? Ik kan mij voorstellen dat
als men jarenlang niets heeft gedaan, er een gat is en men een probleem heeft
op de arbeidsmarkt. Vindt mevrouw Van Gent dat deze ouders moeten gaan werken?
Met andere woorden, gaat zij over de keuzevrijheid heen die de gemeenten hebben
rond de vrijstelling? Moeten de ouders gaan werken en moeten er dus banen
komen? Wat wil mevrouw Van Gent precies?Mevrouw Van Gent (GroenLinks):In mijn plan staat uitgebreid dat moeders die geen startkwalificatie hebben
tot mbo-niveau minimaal 7 uur per week worden geschoold. Daarnaast wordt er
21 uur per week gewerkt. Voor dit werken en leren in deeltijd krijgen ouders
minimaal € 100 netto per maand boven het uitkeringsniveau. Dit verbetert
dus hun inkomensposities. Ouders die een startkwalificatie hebben, gaan in
ons plan minimaal 28 uur per week werken, ook voor minimaal € 100
per maand boven het uitkeringsniveau. Hierin zit een zekere verplichting,
conform de afspraken bij de WWB, waarbij wij hebben gezegd dat het bij uitzondering
mogelijk is om vrijstelling van de sollicitatieplicht te geven, maar dit is
geen regel.De herkeuringsoperatie voor de WAO'ers is in volle gang. De WIA komt eraan.
De fractie van GroenLinks maakt zich ernstig zorgen. Ook de minister heeft
bij NOVA kunnen zien dat werkgevers geen zin hebben in het in dienst nemen
van mensen die nu worden goedgekeurd. De minister heeft gemeld dat dit hem
raakt. Daar kopen de wonderbaarlijk genezen arbeidsongeschikten natuurlijk
niets voor. Waarom ligt er na de werktop van vorige week geen banenplan voor
deze goedgekeurde arbeidsongeschikten? Waarom zegt deze minister, die zoveel
vertrouwen heeft in zijn nieuwe WIA, niet tegen deze mensen dat zo lang wij
geen baan voor hen hebben, wij hun uitkering laten doorlopen?
Met andere woorden, geef hun een retourtje arbeidsmarkt in plaats van een
enkeltje bijstand. Als het aan de fractie van GroenLinks ligt, hoeft dit niet
per se in loondienst. Sterker nog, als mensen vanuit de WAO of WW een eigen
bedrijf willen starten, moedigen wij dit aan.Geheel in de geest van prinses Máxima pleit ik voor het versterken
van microkredieten aan startende ondernemers. Natuurlijk mogen banken wat
mij betreft meedoen. De fracties van CDA en GroenLinks kunnen daarvoor wellicht
een gezamenlijk plan maken, maar GroenLinks vindt ook dat het vanuit de uitkeringsinstantie
mogelijk gemaakt moet worden. Daarom heb ik per amendement een fonds gecreëerd
van 100 mln., dat wordt betaald door een korting op de gigantische bedrijfslasten
van het UWV en verder uit vage potjes voor vage projecten. Ik wil graag een
reactie van de minister.Voorzitter, ik vraag aandacht voor het probleem van de onbegrijpelijke
formulieren die dit kabinet het land instuurt. Een citaat van de site van
het ministerie van SZW, ik citeer: "Bent u niet uitkeringsgerechtigd,
zoals herintreder, heeft u een WWB-, IOAZ-, IOAW-, WIK- of Bbz-uitkering of
een nabestaandenuitkering, dan is de gemeente verantwoordelijk voor uw reïntegratie.
Gemeenten zijn vrij om hun reïntegratiebeleid vorm te geven. Zij ontvangen
een reïntegratiebudget, het zogenaamde W-deel, waarmee ze sociale activering
en activiteiten gericht op arbeidsparticipatie kunnen financieren."Uit onderzoek van Bureau Taal bleek dat ongeveer vier miljoen mensen het
formulier voor de zorgtoeslag niet hebben begrepen. Als gevolg hiervan dreigen
honderdduizenden hun zorg- en huurtoeslag mis te lopen. Ik vraag de minister
naar de laatste stand van zaken. De schriftelijke vragen van mij zijn beantwoord,
maar nog steeds is het onzeker of iedereen wel op tijd de huur- of zorgtoeslag
krijgt, en dat is een inkomensprobleem.Om problemen in de toekomst te voorkomen met onbegrijpelijke taal, lastige
nota's en ingewikkelde volzinnen, vraag ik de minister om voortaan duidelijk
Nederlands te gebruiken, en dat geldt eigenlijk voor het gehele ministerie.
Ik bied hem zo meteen de GroenLinksnotitie Heerlijk, helder, Hollands aan
en vraag om een reactie en om actie bij het ministerie van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid.Daarnaast heb ik drie voorstellen om gemeenten als uitvoerders van de
Wet werk en bijstand tegemoet te komen. Ten eerste vraag ik de staatssecretaris
om te onderzoeken in hoeverre de administratieve lasten van gemeenten en minima
zijn gestegen door de afschaffing van de categoriale bijstand. Wat mij betreft
voeren wij die bijstand weer in; geld is niet voor bureaucratie, maar voor
bijstand. Ten tweede vraag ik hem om te bezien of de bijverdienregeling voor
dak- en thuislozen kan worden versoepeld, zodat zij geen stapels formulieren
meer hoeven in te vullen om een paar straatkrantjes te verkopen of andere
werkzaamheden te verrichten.Een derde voorstel betreft de huisbezoeken. Ik zou het goed vinden als
gemeenten regelmatig bij de minima thuis op bezoek gaan. Dat dient in mijn
ogen twee doelen: men kan fraude voorkomen en zo nodig opsporen, maar, minstens
zo belangrijk, men kan minima en mensen die een uitkering aanvragen, wijzen
op speciale regelingen zoals bijzondere bijstand, mogelijkheden voor kwijtschelding
en de collectieve ziektekostenverzekering. Zo kan men het niet-gebruik van
die regelingen tegengaan.Gisteren hebben wij uitgebreid gedebatteerd over het koopkrachtbeeld.
Wij wachten in spanning af of het conflict over de € 35 uitvalt
in het voordeel van het kabinet of in het voordeel van de Kamer. Door alle
consternatie over de grote woorden van de ministers Zalm en De Geus, is het
armoedebeleid van dit kabinet, of liever het gebrek daaraan, onderbelicht
gebleven.Zoals u wellicht heeft gemerkt, heeft de fractie van GroenLinks een aantal
alternatieven op tafel gelegd voor de bestrijding van armoede. Zo willen wij
dat de langdurigheidtoeslag voor minima niet pas na vijf, maar na drie jaar
wordt uitgekeerd. Wij willen de 430.000 kinderen die opgroeien in armoede,
de kans bieden om te sporten, voor dat doel heeft de GroenLinksfractie een
amendement. De voedselbanken zijn het trieste sluitstuk van onze verzorgingsstaat.
Wij willen de voedselbanken een eenmalige gift geven, zodat er een landelijke
dekking kan komen.Ik vraag de bewindslieden te reageren op deze voorstellen en iets meer
te zeggen dan dat de dekking niet zou deugen. De dekking deugt namelijk, dat
kan ik u verzekeren. Bij de voorjaarsnota gaan wij geld overboeken van het
gemeentefonds naar de begroting van Sociale Zaken. De gift aan de voedselbanken
financieren wij uit het geld dat was gereserveerd voor de Wet medezeggenschap
werknemers. Aangezien deze wet er niet komt door verstandig ingrijpen van
de Kamer, kunnen wij 0,5 mln. vrijspelen.Op de problemen rondom het faillissement van KidsConcern wil ik graag
een reactie van minister De Geus. KidsConcern is deels ontstaan vanwege de
ingewikkelde regelgeving. Hoe gaan wij dit probleem oplossen? De GroenLinksfractie
is er niet voor als de ouders de rekening gepresenteerd krijgen. En is minister
De Geus bijvoorbeeld bereid om met zijn collega Wijn te bespreken dat de Belastingdienst
bij de afwikkeling van het faillissement niet ten koste van de ouders het
onderste uit de kan zou moeten halen?Ten slotte wil ik graag weten hoe het nu precies zit met de motie-Van
Aartsen over de brede school. Ik vraag me af of wij op dit punt nog iets van
de minister van Sociale Zaken kunnen verwachten, want € 4000 per
school om dat allemaal te organiseren is natuurlijk niet genoeg.Voorzitter, ik zou deze mannen van Sociale Zaken en Werkgelegenheid graag
nog een sociale oppepper willen geven, want dat is nodig. Ik zou zeggen: heren,
het kan echt veel beter, het kan veel socialer, doe beter je best!Mevrouw Koşer Kaya (D66):Voorzitter. Onze economie moet in staat zijn, in te spelen op de globalisering,
met name op de enorme economische ontwikkeling van China en India. Tussen
2005 en 2010 zal de Chinese economie eerst die van het Verenigd Koninkrijk
en vervolgens die van Duitsland in omvang voorbijstreven, gemeten naar bruto
nationaal product. Het is moeilijk om iets in een glazen bol te zien, maar
naar verwachting zal China in dit opzicht over niet al te lange tijd zelfs
de Verenigde Staten passeren. Politiek en publiek reageren hierop te defensief.
Dit is jammer, want het belemmert het zicht op de kansen. Juist voor onze
economie schept de snellere economische ontwikkeling enorme extra kansen,
en ik wil dat ook Nederland deze kansen grijpt. Ik ben niet bang voor globalisering,
maar wij moeten wel een toekomstbestendige economie hebben, dus meer flexibiliteit,
ook op de arbeidsmarkt. Hierbij past niet de rust in de verzorgingsstaat waarvoor
de heer Noten, lid van de PvdA-fractie in de Eerste Kamer, in Trouw van gisteren
pleitte: "Ik zei tegen Wouter Bos: als jij straks als een overactieve
jongen tekeergaat, doe ik in de Eerste Kamer net zo onaardig tegen jou als
tegen Balkenende." De PvdA wil kansrijken er blijkbaar liever eerst uit
hebben en degelijk ouderwets blijven. Nee, dan voel ik meer voor de notitie
van mevrouw Halsema en mevrouw Van Gent. In "Vrijheid eerlijk delen"
schrijven zij: "Starre regelgeving lijkt op korte termijn goed voor de
minder kansrijke werknemer, maar op de lange termijn is dat juist niet zo."Mevrouw Bussemaker (PvdA):Heeft u het rapport van de commissie-Noten "De wet van wederkerigheid"
gelezen?Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ik heb de passage gelezen waarop u doelt. Zij geeft eigenlijk aan dat
de werkgever die voor scholing zorgt, de werknemer meteen ook sneller kan
ontslaan.Mevrouw Bussemaker (PvdA):Dat was mijn vraag niet, mijn vraag was of u het rapport gelezen hebt.
Ik begrijp dat dit niet zo is, ik zal u zo dadelijk een exemplaar doen toekomen.
Dan kunt u lezen dat wij geen grootste stelselwijzigingen willen, omdat zoiets
enorm veel bureaucratie met zich meebrengt. Daarvoor is uw fractie bijvoorbeeld
medeverantwoordelijk bij de nieuwe WIA. Verder zeggen wij dat er een evenwicht
moet zijn tussen het investeren in mensen en hun bescherming. Ik zou dus zeggen:
eerst lezen.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ik heb het rapport wél gelezen en ik zeg u dat als werkgevers werknemers
opleiden, nog steeds het probleem van insiders en outsiders blijft bestaan.Mevrouw Bussemaker (PvdA):U hebt het rapport blijkbaar niet gelezen, want dat staat er niet. Er
staat in het rapport dat wij er alles aan willen doen om outsiders kansen
te bieden, op de arbeidsmarkt te komen en om de kloof tussen insiders en outsiders
te verkleinen. Ik daag u uit, omdat ik constateer dat dit kabinet met zijn
maatregelen – kijk maar naar de herkeuringen en naar het nieuwe Schattingsbesluit –
verantwoordelijk is voor het creëren van een geheel nieuwe, grote groep
outsiders die nauwelijks nog kansen op de arbeidsmarkt hebben. Ik had gehoopt
dat u voorstellen zou doen om hun een beter perspectief te geven.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Uit de e-mails die ik naar aanleiding van mijn pamflet heb gekregen, blijkt
dat de mensen allemaal erg blij zijn met mijn voorstellen, en u zegt altijd
dat wij naar de mensen moeten luisteren.Ik was bezig met het citeren uit het manifest Vrijheid eerlijk delen.
Daarin staat voorts: "Het leidt tot een starre arbeidsmarkt, die weinig
nieuwe kansen biedt. Dat is op zijn best goed voor de insiders op de arbeidsmarkt.
Maar het is slecht voor outsiders en nieuwkomers." Dat ben ik helemaal
met mevrouw Van Gent eens, al begrijp ik na haar inbreng nog niet welke concrete
voorstellen zij daaraan verbindt. Er is echter uitkomst voor haar, want D66
heeft over de flexibilisering van de arbeidsmarkt nagedacht. Misschien kan
zij met ons meedenken. Afgelopen maandag hebben wij namelijk een pamflet gepubliceerd
dat De zekerheid van werk heet. Dit staat vol met plannen voor een flexibele
arbeidsmarkt met nieuwe banen. Deze begrotingsbehandeling is de ideale gelegenheid
om dit stuk ook hier in de Tweede Kamer aan te bieden. Ik wil het aan de Handelingen
toevoegen.De voorzitter:Ik neem aan dat tegen het opnemen van een noot in de Handelingen geen
bezwaren bestaan.(De noot is opgenomen aan het einde van deze editie)1Mevrouw Van Gent (GroenLinks):De titel van het pamflet prikkelt mij uiteraard. Ik heb net een voorstel
gedaan: van aanrecht naar baanrecht. Ik begrijp dat mevrouw Koşer Kaya
mij daarin van harte steunt?Mevrouw Koşer Kaya (D66):Als mevrouw Van Gent mij mijn inbreng laat afmaken, komen wij een heel
eind verder. Hebt u nog een ogenblik geduld.D66 durft te kiezen, ook als het gaat om de zekerheid binnen een baan
of de zekerheid dat je snel weer een nieuwe baan kunt vinden als je die verliest.
Ik zal hier op hoofdlijnen de voorstellen van D66 inbrengen.Het is goed dat het kabinet nu de verwijtbaarheidstoets versoepelt, maar
dat alleen is nog onvoldoende. Ik roep het kabinet op om nu niet achterover
te gaan leunen, maar werk te maken van verdere herzieningen van het ontslagrecht.
Zo hebben wij absoluut niet ook nog eens een preventieve ontslagtoets door
het CWI nodig, afgezien van toetsing bij collectief ontslag. Ik stel voor
die ontslagtoets af te schaffen. Volgens MKB-Nederland duurt de gemiddelde
CWI-procedure zo'n zes tot acht weken. Maar dan is er nog steeds geen zekerheid
voor de werknemer en werkgever omdat zij altijd nog naar de kantonrechter
kunnen stappen. Een duaal stelsel is dus erg inefficiënt en kostbaar.
Werknemers en, niet te vergeten, ook de werkgevers worden daar ziek van. De
slimste oplossing is om werkgever en werknemer, als zij niet in onderling
overleg tot een goede regeling kunnen komen, het verzoek tot ontbinding
van de arbeidsovereenkomst direct aan de kantonrechter te laten voorleggen.
Die doet dan op korte termijn uitspraak en daartegen is, net als nu, geen
beroep mogelijk. Zo is er voor alle betrokkenen snel duidelijkheid en schuiven
wij veel bureaucratie aan de kant. Het is ook een beter voorstel dan het zomaar
laten ontslaan van de werknemer zonder procedure vooraf. In dat geval kan
de werknemer namelijk alsnog naar de rechter stappen, en dat leidt tot slepende
en kostbare procedures met veel ellende en onzekerheid voor iedereen.Ook voor werknemers moet het makkelijk worden om de arbeidsovereenkomst
te beëindigen. D66 vindt daarom dat de opzegtermijn voor werknemers maximaal één
maand mag bedragen, zonder dat daarvan afgeweken kan worden door de bepalingen
in cao- of arbeidsovereenkomsten. Graag een reactie hierop van het kabinet.De heer De Wit (SP):Een voorstel als dit typeert D66. Ik heb zelf ook al iets gezegd over
flexibilisering. Mevrouw Koşer Kaya legt bij uitstek dat probleem aan
de rechter voor dat je in eerste instantie juist niet daar zou moeten voorleggen.
Blijven bijvoorbeeld de opzegverboden in stand die wij op dit moment in de
wet kennen? Je mag in bepaalde gevallen niet zomaar een arbeidsovereenkomst
opzeggen. Is ontbinding ook nog aan enig criterium gebonden? Hoe ziet mevrouw
Koşer Kaya dat? Of is het verzoek van de werkgever heilig en moet die
zo snel mogelijk van zijn werknemers af kunnen komen?Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ik heb heel duidelijk aangegeven dat het de werkgever is, want de basis
is nog steeds bescherming van de werknemer. Het verzoek wordt door de werkgever
ingediend, waarna de rechter het kan toetsen. Natuurlijk blijven de toetsverboden
staan. Ik heb u net horen zeggen dat u de huidige situatie wilt handhaven.
Daarmee zegt u in feite dat de regels die wij nu hebben, ervoor kunnen zorgen
dat de werknemer niet ontslagen wordt. Nou, ik zal u uit de droom helpen.
Elke werkgever kan uiteindelijk een werknemer ontslaan, al moeten er wel heel
lange procedures gevoerd worden. Bovendien is het ontzettend kostbaar. Daar
wordt niet alleen de werkgever gek van, maar ook de werknemer. Die vind het
namelijk ook niet leuk om jarenlang te procederen voor een uitslag.De heer De Wit (SP):Ik ben 25 jaar advocaat geweest en heb 25 jaar procedures gevoerd.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ik heb ook heel lang procedures gevoerd als advocaat.De heer De Wit (SP):Ik wil maar zeggen dat ik wel weet waar het ontslagrecht toe dient. Verder
gaat het mij erom dat u de ontslagbescherming fundamenteel aantast, omdat
u het middel van ontbinding kiest. Als er iets is wat op dit moment in het
Nederlandse ontslagrecht de poort openzet voor ontslag, zonder dat gekeken
wordt naar de onderliggende grond en de rechtmatigheid ervan – wij praten
immers over de bescherming van de werknemer – dan is het wel die ontbinding.
U kiest bij uitstek dat middel. Waarom doet u dat?Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ik heb net gezegd dat de rechter toetst. Als een werkgever en een werknemer
niet met elkaar tot overeenstemming kunnen komen, dan zal de werkgever naar
de rechter moeten. Als hij gelijk heeft, zal hij daar een ontbinding kunnen
bewerkstelligen. Zo niet, dan blijft die werknemer in dienst. Ik begrijp niet
wat u van mij wilt horen. Ik verander alleen een punt waarop er van te veel
bureaucratie sprake is. Waarom moeten een werkgever en een werknemer eerst
naar het CWI, terwijl zij daarna nog met de uitkomst van die procedure naar
de rechter kunnen gaan? Wat is daar de toegevoegde waarde van? Waarom kunnen
wij de partijen niet aanmerken als volwassenen en hen zelf de zaken laten
regelen? Alleen als zij er niet gezamenlijk uitkomen, zouden zij naar de rechter
moeten gaan, waarna de rechter bepaalt.De voorzitter:U moet echt wat korter antwoorden.De heer Varela (LPF):D66 zegt dus eigenlijk dat wij de preventieve ontslagtoets bij het CWI
moeten afschaffen en alles via de rechter moeten gaan regelen. Gaat dit voor
alle werknemers gelden, dus bijvoorbeeld ook voor de ambtenaren?Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ja, ook de ambtenaren zullen dezelfde regels moeten hebben als degenen
die niet bij de overheid werken. Ik zie niet in waarom die twee apart moeten
worden behandeld.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Als D66 bureaucratie wil uitbannen, zijn wij het daar natuurlijk mee eens.
Maar de GroenLinksfractie is niet op zoek naar wildwesttaferelen, maar als
ik u hoor, neigt het daar wel naar toe. Bij ontslagbescherming is het van
groot belang dat de werkgever goed investeert in mensen en hen begeleidt naar
ander werk. Wij gaan natuurlijk niet pingpongen met mensen: wij moeten ze
wel zekerheid op het gebied van werk bieden. Wilt u dat ook, of gaat u daar
met grote stappen doorheen?Mevrouw Koşer Kaya (D66):Natuurlijk moeten er scholingsmogelijkheden blijven en zo nodig worden
vergroot. D66 is voor ontplooiing van de werkgever op het gebied van scholing.
Maar wat ik hier nu zeg, heeft daarmee niets te maken. Ik geef alleen hoe
je dat ontslagrecht kunt flexibiliseren en de bureaucratie eruit kunt halen.
Ik geef aan hoe je voor werkgever en werknemer een werkbare situatie kunt
creëren. Ik zie in de op ons af komende globalisering kansen, geen belemmeringen.Niemand slaagt er zo goed in om mensen te reïntegreren op de arbeidsmarkt
als de uitzendbureaus. Uit onderzoek blijkt dat in Nederland 80% van
de werklozen na een tussenstap via tijdelijk werk na vijf jaar een vaste baan
heeft, terwijl dat bij mensen zonder tijdelijk werk slechts 50% is.
Ook hebben mensen die eerst tijdelijk werk verrichten minder tijd nodig om
een vaste baan te vinden. In de periode 1993-2003 fungeerde uitzendwerk als
opstapje naar de arbeidsmarkt en wel voor 400.000 gedeeltelijk arbeidsongeschikten,
750.000 allochtonen, ruim 400.000 ouderen en circa 260.000 langdurig werklozen.
Dat aantal zal nog hoger worden door een aantal belemmeringen weg te nemen.
Door de wettelijke uitzendtermijn van 26 weken is een cao nodig om langere
uitzendtermijnen mogelijk te maken. Maar het gevolg is dat uitzendkrachten
automatisch meer rechten opbouwen als zij langer werken. Dat klinkt allemaal
heel sociaal, maar het gevolg is dat uitzendbureaus aan de
poort selecteren of mensen eruit kegelen als zij te veel rechten dreigen op
te bouwen. Wie is daarbij gebaat? In ieder geval niet de zwakkeren op de arbeidsmarkt,
want die krijgen minder kansen dan idealiter mogelijk is. Ik heb liever mensen
in banen met wat minder rechten dan niet-bestaande banen met meer rechten.
Beter de flexibiliteit van een baan dan de zekerheid van de bijstand. Het
uitzendbeding moet daarom worden verlengd tot drie jaar.Daarnaast moet het beruchte loonverhoudingsvoorschrift maar eens worden
afgeschaft. Volgens lid 1 van dit artikel moet de uitzendkracht hetzelfde
betaald krijgen als reguliere werknemers van de betreffende werkgever. Tenzij
dat in de uitzend-cao anders wordt bepaald, of tenzij dat in de cao van de
inlenende werkgever anders is afgesproken. Kortom: afschaffen. Graag een reactie
van het kabinet.Wij geven met zijn allen bakken geld uit aan reïntegratie. Volgens
de begroting is dat zo'n 1,8 mld. en volgens de staatssecretaris zelfs 1,9
mld., als je de subsidies voor WAO'ers meetelt. Wij hebben het over budgetten
van ongeveer € 3000 per persoon voor mensen met een werkloosheidsuitkering,
en bijna € 5000 per bijstandsgerechtigde. Een hoop geld, dat wordt
uitgegeven aan gesubsidieerde werkgelegenheid en reïntegratietrajecten.
Gehoor gevend aan de motie van collega Bakker heeft de staatssecretaris op
een rij gezet hoe het zit met de reïntegratiemiddelen, voorzover bekend.
Ik moet zeggen dat mij dat niet overtuigt. Ook de nu voorgestelde participatiebanen
zijn kunstbanen: moderne slavernij. Terwijl ik de voorkeur geef aan echte
banen in de marktsector. Ik zie er dan ook weinig in. Wel kan ik mij voorstellen
dat op die manier op zichzelf nuttige werkzaamheden kunnen worden verricht.
Maar als wij dat als overheid zo belangrijk vinden, moeten wij ook de koninklijke
weg kiezen en daar gewone banen van maken, met een gewoon salaris. De vraag
of al dat geld per saldo meer werkgelegenheid creëert, kan nog steeds
niet worden beantwoord. Wij moeten in staat worden gesteld om op basis van
harde cijfers te beoordelen of het voor de werkgelegenheid beter is om geld
te besteden aan reïntegratietrajecten of bijvoorbeeld aan lastenverlichting
op arbeid in de vorm van een hogere arbeidskorting. Ik twijfel nauwelijks
aan de effectiviteit van het laatste. Over het effect van reïntegratiesubsidies
heb ik echter wel twijfels, ondanks dat het gebaar sympathiek is. Ik overweeg
om hierover in tweede termijn een motie in te dienen.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Wat vindt mevrouw Koşer Kaya van mijn voorstel om een deel van
het reïntegratiebudget te gebruiken voor microkredieten? Zou het niet
beter zijn als ook gemeenten meer mogelijkheden kregen om het werkdeel en
het inkomensdeel efficiënter in te zetten voor reïntegratie? Als
zij die mogelijkheden kregen, zouden er meer banen worden gecreëerd en
dan zou bureaucratie kunnen worden voorkomen.Mevrouw Koşer Kaya (D66):De kwestie van de microkredieten laat ik aan de marktsector over. Later
in mijn betoog zal ik aandacht besteden aan de gemeenten, het UWV en het CWI.
Dan zal ik uiteen zetten hoe de reïntegratiemarkt in mijn optiek gestroomlijnd
kan worden. Het CWI en het UWV moeten ontmanteld worden. Daartoe zijn mogelijkheden
als wij naast het afschaffen van de preventieve ontslagtoets de uitvoering
van de WW overhevelen naar de gemeenten. Met de WWB zijn de afgelopen tijd
goede ervaringen opgedaan. Het lijkt mij dan ook beter om de arbeidsbemiddeling
over te laten aan de gemeenten. Zij kunnen immers samenwerken met uitzendbureaus.
In dat geval kan ook de uitkeringsverstrekking aan de gemeenten worden overgelaten
in plaats van aan het UWV. Ongeacht of iemand gebruikmaakt van de WW of in
de bijstand zit, kan hij dan terecht bij een gemeentelijk activeringsloket.
Dat voorkomt dat dossiers van het CWI naar het UWV worden doorgeschoven en
vervolgens naar de gemeenten. Vanaf het moment dat betrokkene werkloos wordt,
is er dan één instantie financieel verantwoordelijk. Door op
die wijze te werk te gaan, kunnen wij zorgdragen voor minder loketten. Daarnaast
zal er sprake zijn van meer duidelijkheid en van een betere begeleiding van
potentiële werknemers. Met alle vragen over werk en inkomen kunnen zij
straks terecht bij één loket van de gemeente. Ik heb begrepen
dat er voorbereidingen worden getroffen voor de grote evaluatie van de SUWI
en verzoek het kabinet om onze verbetervoorstellen daarbij te betrekken.Bij de behandeling van de WIA heeft minister De Geus toegezegd dat hij
met een uitwerking zal komen van mogelijkheden voor sociale activering van
volledig en duurzaam arbeidsongeschikten. Kan de minister meedelen hoe het
daarmee staat?Mevrouw Verburg (CDA):Ik probeer te volgen wat mevrouw Koşer Kaya zegt. Is zij al toegekomen
aan haar opmerkingen over het voortbestaan van het CWI en het UWV?Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ja.Mevrouw Verburg (CDA):Ik heb het plan van mevrouw Koşer Kaya gelezen, evenals de publicaties.
Kan zij zich herinneren welke positie de fractie van D66 ten aanzien van het
UWV en het CWI heeft ingenomen op het moment dat de SUWI tot stand kwam? Zij
was daarvan voorstander en zelfs één van de initiatiefnemers.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ja, daarvan waren wij inderdaad voorstander. Dat wil echter niet zeggen
dat wij organisaties willen laten voortbestaan, ondanks dat zo veel mensen
daarvan ongelukkig worden. In de praktijk is gebleken dat deze werkwijze inefficiënt
is en dat die veel administratieve rompslomp met zich meebrengt. Ik pas daarvoor.
Wij zullen iets moeten doen om te voorkomen dat mensen in het vervolg van
het kasje naar de muur worden gestuurd, om te bewerkstelligen dat betrokkenen
dichter bij de dienstverlenende instanties komen te staan, om administratieve
rompslomp te voorkomen en om een en ander betaalbaar en financieel controleerbaar
te houden. Dat probeer ik met dit plan te bewerkstelligen.Mevrouw Verburg (CDA):De Kamer is medeverantwoordelijk voor de totstandkoming van nieuwe uitvoeringsorganisaties
op het terrein van de sociale zekerheid en werk en inkomen. Mevrouw Koşer
Kaya heeft voor dat voorstel gestemd en er is een traject overeengekomen om
die organisaties tot wasdom te laten komen. Binnen vijf jaar
na de totstandkoming van die organisaties pleit mevrouw Koşer Kaya
ervoor dat wij die bij het oud vuil zetten, terwijl onder andere wij ervoor
hebben gezorgd dat die in het leven zijn geroepen. Is zij van mening dat dit
ten aanzien van al die duizenden werknemers en de cliënten een verantwoord
beleid is voor een fractie van de Tweede Kamer?Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ik heb het erover hoe wij het stelsel beter en slagvaardiger kunnen maken.
Als wij doorgaan op dezelfde wijze vrees ik, zeker als ik de onderzoeken lees,
dat wij daar niet zo veel resultaat mee behalen. Wilt u niet dat mensen niet
meer van de ene instantie naar de andere worden gestuurd? Bent u er niet voor
om dat te stroomlijnen? Waarom kunnen wij het niet hebben over een activeringsloket
bij de gemeenten?De voorzitter:Vragen hebt u mevrouw Verburg kunnen stellen tijdens haar bijdrage. Het
is de bedoeling dat u haar nu antwoord geeft.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ik probeer haar hiermee een antwoord te geven.Mevrouw Verburg (CDA):Dit is geen antwoord op mijn uitermate serieuze vraag. U zoekt het nieuws
en zegt dat CWI en UWV kunnen worden afgeschaft. Ik vraag u of u dat verantwoord
vindt. Vijf jaar geleden was u nog medeoprichter en nu wilt u deze instanties
opheffen in plaats van te werken aan de verbetering van de gang van zaken.
Daardoor staan straks 30.000 mensen op straat.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Hebt u geluisterd naar mijn voorstellen? U suggereert dat ik dit plan
als gevolg van media-aandacht naar voren breng. Ik moet u teleurstellen. Dat
is niet het geval. Ik geloof niet in de wijze waarop het systeem nu werkt.
Ik ben in het land geweest en ik heb naar mensen geluisterd. Daarbij kwam
naar voren dat dit een groot probleem is. Waarom zou ik hier geen visie mogen
neerzetten, zeker als wij zien wat de globalisering met zich meebrengt. Wij
kunnen wel vasthouden aan alles, maar wij kunnen er ook voor zorgen dat de
markt flexibeler wordt door een aantal stappen te zetten. Dat probeer ik te
doen.Mevrouw Verburg (CDA):Het gaat mij erom of u inhoudelijk en in de processen verbetering zoekt.
Dan vindt u de CDA-fractie aan haar zijde. Ik krijg echter de indruk dat u
vindt dat het UWV en het CWI opgeheven moeten worden. Dan vraag ik de D66-fractie
naar de consistentie en naar de verantwoordelijkheid, want die zijn in mijn
ogen ver te zoeken.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ik zal nog één poging doen om uit te leggen waarom ik tot
mijn visie ben gekomen. Ik heb dit pamflet gemaakt aan de hand van vier problemen
die naar voren kwamen. Het eerste is dat mensen niet weten waar zij moeten
aankloppen. De oplossing is dan dat de lijnen korter worden, zodat voor de
werkzoekende duidelijk is waar hij terecht kan. Het tweede probleem is dat
mensen niet begrijpen waarom zij eerst naar het CWI moeten, vervolgens naar
het UWV, dan naar een reïntegratiebureau en uiteindelijk, als de uitkering
op is, naar de gemeente. Ook daar heb ik in mijn pamflet antwoord op gegeven.
Een derde probleem is dat niet duidelijk is wat er gebeurt met de miljarden
die hiervoor uitgetrokken worden. Het is belangrijk dat daar controle op uit
te oefenen valt. In dit verband heb ik verwezen naar de Wet werk en bijstand.
Ook dat is in mijn pamflet heel duidelijk naar voren gekomen. Een vierde probleem
is dat van de administratieve lasten. Ik stel voor dat mevrouw Verburg mijn
pamflet nog eens goed leest waarin ik duidelijk heb aangegeven hoe wij een
verbeterslag kunnen maken. Ik heb mevrouw daarbij Verburg graag aan mijn zijde.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Ik heb de plannen van mevrouw Koer-Kaya met grote verbazing gelezen. Dat
riep bij mij de associatie op met Alice in Wonderland, die met een zekere
naïviteit om zich heenkijkt en zich afvraagt hoe zij de wereld gaat veranderen.
Organisaties als UWV en CWI zijn tot stand gekomen op basis van de parlementaire
enquête naar uitvoeringsorganen sociale verzekeringen onder leiding
van de heer Buurmeijer. Uiteindelijk is gekozen voor een vorm waardoor mensen
sneller en effectiever de weg vinden waardoor zij ook sneller en beter aan
het werk kunnen. Daar hebben wij vijf jaar voor uitgetrokken. Die zijn nog
niet om. Ik vind dat iedere uitvoeringsorganisatie het recht heeft om binnen
de termijn die daarvoor staat te laten zien dat zij dat waar kunnen maken.
Dus als mevrouw Koer-Kaya kritiek op de uitvoering heeft, moet zij zich op
de uitvoering richten. Als zij kritiek heeft op de criteria op basis waarvan
de organisaties moeten functioneren, moet zij zich daarop richten.De voorzitter:Mevrouw Noorman, dit is geen interruptie. Dit is een standpuntbepaling.
Die mag u geven, maar daar heeft u in uw termijn de gelegenheid voor gehad.
Als u geen vraag stelt, vervolgt mevrouw Koer-Kaya haar betoog.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Ik ben benieuwd naar de oplossing van mevrouw Koşer Kaya. Is zij
het ermee eens dat de irritaties van cliënten binnen de bestaande organisaties
opgelost moeten worden? Welke ideeën heeft zij daarvoor? Daar heb ik
haar de afgelopen twee jaar nog niet over gehoord.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ik heb mijn voorstellen al eerder gedaan. De relevantie van het geschuif
van dossiers tussen allerlei instanties zie ik niet in. U leeft in Wonderland
als u niet weet hoe de mensen hierover denken.De heer De Wit (SP):U wilt CWI en UWV afschaffen, maar waar gaat het geld dan naar toe? Wie
gaat zorgdragen voor de reïntegratie?Mevrouw Koşer Kaya (D66):De verdeelsleutel is dezelfde als bij de Wet werk en bijstand. Ik stel
voor, het bij de gemeente onder te brengen in de vorm van een activeringsloket
in combinatie met een uitkerings- en reïntegratieloket. Als dat betekent
dat gemeenten financieel moeten worden gesteund, moet dat natuurlijk gebeuren.De heer De Wit (SP):Blijven de reïntegratiebureaus overeind of gaat de gemeente de reïntegratie
verzorgen?Mevrouw Koşer Kaya (D66):Gemeenten moeten samen met uitzendbureaus en wellicht ook met reïntegratiebureaus nagaan hoe zij iemand het beste aan het werk kunnen helpen.
Het gaat mij erom dat de reïntegratieconsulenten daadwerkelijk hun werk
kunnen doen. Er moet worden gestopt met al die administratieve rompslomp en
controleactiviteiten. Van al die activiteiten worden de werknemers van het
CWI ook niet bepaald blij.Mevrouw Van Gent (GroenLinks):Ik ben er ook niet voor om bestaande instituten en instellingen bij voorbaat
te verdedigen, maar ik vind uw voorstellen wel erg ondoordacht. Het is mij
allemaal "een tikkeltje te wild, amigo". Uw voorstellen zijn weinig
concreet. Je kunt niet zomaar enkele instituten sluiten zonder na te denken
over de vraag hoe de ontstane problemen moeten worden opgelost, ik ben dus
erg benieuwd naar uw doortimmerde plan. Ook wil ik graag weten hoe u denkt
over de microkredieten en het W- en I-deel van de gemeenten. Dat heeft er
alles mee te maken. Wij hebben dat wél concreet uitgewerkt.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ik ben heel concreet geweest. Er moet een activeringsloket bij de gemeenten
komen waaronder dan de uitkeringen en de reïntegratie komen te vallen.
Hoe concreet wilt u het hebben? En de microkredieten moeten aan marktpartijen
worden overgelaten. Prinses Máxima doet het geweldig.De heer Varela (LPF):Voorzitter. Mijn fractie is erg blij dat de minister de sanering van de
sociale zekerheid de afgelopen jaren zo voortvarend heeft aangepakt en dat
de resultaten daarvan enigszins zichtbaar beginnen te worden. De nieuwe Wet
werk en bijstand levert goede resultaten op en ook de gemoderniseerde WAO,
die weliswaar nog niet helemaal naar onze wens is, is een stuk beter dan de
oude regeling die erg veel arbeidsongeschikten aantrok. In combinatie met
de algemene notie dat werken de norm is en dat arbeidsmarktbeleid in principe
een activerend karakter dient te hebben, levert dat een mooie startpositie
op voor een nieuwe en positieve economische ontwikkeling.De minister kan echter niet op zijn lauweren gaan rusten. Hij heeft nog
anderhalf jaar regeertijd voor de boeg en het zou aanvaardbaar zijn als het
ambitieniveau zou dalen. Dit gevoel krijgen wij toch wel de laatste tijd.
Het is net alsof de "Schwung" er een beetje uit is en dat kunnen
wij aan de vooravond van een nieuwe economische groeiperiode absoluut niet
hebben. De Nederlandse arbeidsmarkt heeft een oppepper nodig zodat de werkgelegenheid
aantrektDe minister kan voor zo'n oppepper zorgen bijvoorbeeld door een versoepeling
van het ontslagrecht. Die zal ervoor zorgen dat Nederland weer stijgt op de
ranglijst van landen waar het prettig investeren is. Daarom dringen wij erop
aan dat de minister druk blijft zetten op het proces om tot versoepeling van
het ontslagrecht te komen. Ik heb het dan niet over cosmetische aanpassing
in de zin van bijvoorbeeld het laten vervallen van de formele bezwaarprocedure,
maar over een echte aanpassing. Een flexibel ontslagrecht zal positieve gevolgen
hebben voor de arbeidsmarkt, omdat werkgevers daardoor sneller mensen zullen
aannemen. Het imago van Nederland als ondernemersland krijgt daardoor een
positieve impuls en het vestigingsklimaat zal erdoor verbeteren.In het Financieele Dagblad van vorige week las ik dat de voorzitter van
de VNO, de heer Wientjes, een SER-advies zal blokkeren als daarin geen versoepeling
van het ontslagrecht wordt geregeld. In het verlengde daarvan stel ik voor
dat de minister, vooruitlopend op dit advies, zelf met een voorstel komt om
te laten zien dat het primaat van dit beleid bij de politiek ligt en niet
bij de polder. Hij is verzekerd van politieke steun, want de coalitiepartijen
zijn hem al voor. Bovendien heeft minister Brinkhorst hier al de nodige woorden
over gesproken en aangedrongen op daadkracht. Zelfs GroenLinks heeft hier
een rapport over uitgebracht. Daarom zeg ik tegen de minister: ga aan de slag.Ik verzoek de minister om dit dossier dus niet op zijn beloop te laten,
maar vaart te maken met het versoepelen van het ontslagrecht in deze kabinetsperiode.
Wat zal hij doen om zeker te stellen dat er in deze periode nog nieuwe ontslagwetgeving
tot stand komt?Het kabinet moet dus echt werk maken van de verbetering van het investeringsklimaat
in Nederland. Daarvoor is een poractieve houding nodig. Het kabinet moet hand
in hand met werkgevers en werknemers vechten voor een beter investeringsklimaat
zodat meer bedrijven zich hier willen vestigen en minder bedrijven zullen
wegtrekken naar andere landen. De Nederlandse topman van British Telecom,
de heer Ben Verwaayen, spreekt rake woorden als hij stelt dat Nederland niet
weet waar het met de economie naar toe gaat, dat er geen prikkel is om uit
te blinken en dat mensen niet in staat worden gesteld om zichzelf te ontplooien.Ik voeg hieraan toe dat ik het idee heb dat er een grote kansloze onderklasse
ontstaat. Een onderklasse van mensen zonder opleiding, zonder kennis, zonder
ervaring. Bij het vertrek van laag gekwalificeerde arbeid uit Nederland is
die groep gedoemd te mislukken. Ik vind dat het kabinet hier een visie op
dient te hebben en niet alles moet afdoen met de opmerking dat een combinatie
van een internationale economie en een eerlijk "level playing field"
alles wel zal oplossen. Ik vind dit naïef en gevaarlijk.In zijn regeringsverklaring maakte dit kabinet een punt van de armoedeval.
Ik heb echter de indruk dat noch het kabinet, noch de minister daar in de
afgelopen tijd veel werk van hebben gemaakt. Nog steeds loont werken niet
voor mensen aan de onderkant van het loongebouw. De overstap van een uitkering
naar een betaalde baan levert nauwelijks iets extra's op zodat veel uitkeringsgerechtigden
weinig animo vertonen om aan de slag te gaan. De moeite die boeren hebben
in de oogsttijd om personeel te vinden voor bijvoorbeeld het steken van asperges
spreekt boekdelen. Het is toch te gek voor woorden dat werknemers uit Polen
dit werk wel met inzet verrichten. Ook hier moet misschien worden nagedacht
over ingrepen in de sfeer van belastingen en premies om werken voor uitkeringsgerechtigden
aantrekkelijk te maken. Wij hopen dat de minister zijn resterende regeerperiode
zal gebruiken om met concrete voorstellen te komen voor een definitieve aanpak
van de armoedeval.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Voorzitter. Het kabinet ligt redelijk op koers bij het afwerken van de indrukwekkende hervormingsagenda. De polarisatie in de polder is
minder groot dan een jaar geleden, maar toen waren de verhoudingen tussen
kabinet en sociale partners dan ook wel op een dieptepunt beland. Velen in
de samenleving zien nieuwe verantwoordelijkheden op zich afkomen. Als het
aan het kabinet ligt, vindt er een verschuiving plaats van nazorg naar voorzorg.
Mijn fractie kan daar een heel eind in meegaan; dat hebben wij al vaker gezegd.
Maar in de ijver de voorzorg goed te regelen, lijkt het kabinet te vergeten
dat de overheid wel degelijk ook een belangrijke verantwoordelijkheid heeft
voor de nazorg.Het kabinet investeert veel in de voorzorg door stevig in te zetten op
werkgelegenheid. De activerende werking staat centraal in veel wetgeving van
deze bewindspersonen. Toch blijven er punten van zorg, zoals de achterblijvende
arbeidsparticipatie van ouderen, allochtonen en ook jongeren. Voor wat betreft
de aanpak van de jeugdwerkeloosheid is de hoop gevestigd op de Task Force
Jeugdwerkloosheid. Wij hebben inmiddels al verschillende ideeën zien
langskomen die ons zeer aanspreken, zoals de leerwerkbanen en de startbaanovereenkomsten.
Misschien herinnert de minister het zich dat mijn fractie in september voorstellen
van precies dezelfde strekking heeft gedaan in haar tegenbegroting. Als de
minister het zich niet kan herinneren, herinner ik hem er nu aan. U begrijpt
dat wij met genoegen deze voorstellen voorbij zagen komen. Door de gehandicaptenorganisaties
is gevraagd speciaal de positie van jonggehandicapten met een verstandelijke
handicap onder de aandacht van de Task Force te brengen. Ik neem aan dat de
minister dat wil doen en vraag hem om een reactie.Over de arbeidsmarktkansen van oudere werknemers zijn wij niet erg optimistisch.
Ons bereiken nog regelmatig signalen van leeftijdsdiscriminatie. Er zijn nog
te veel bedrijven die zonder schroom leeftijden in hun vacatures vermelden,
ook als die totaal niet relevant zijn. Veel ouderen met een sollicitatieplicht
maken ons deelgenoot van hun talloze vergeefse pogingen om aan het werk te
komen. Soms zijn zij daarbij ronduit cynisch. Dat cynisme komt ons begrijpelijk
voor. Mijn fractie wil dan ook het instrument van de speciale afdrachtkorting
voor ouderen, de SPOK, opnieuw invoeren. Wij hebben de indruk dat dit meer
zoden aan de dijk zet dan een papieren verbod op leeftijdsdiscriminatie.Mevrouw Bussemaker (PvdA):Vorige week hebben wij een debat gehad. U kon daarbij niet aanwezig zijn,
en daarvoor heb ik alle begrip. Het ging toen ook over leeftijdsdiscriminatie
en over de vraag hoe wij het papieren verbod meer betekenis zouden kunnen
geven, bijvoorbeeld door de mogelijkheden te bezien om er een boetesysteem
aan te koppelen. Dat is er ook in het kader van de Wet arbeid vreemdelingen.
Een werkgever die zich niet aan die wet houdt, krijgt een boete. Ziet u iets
in een dergelijk systeem, in aanvulling op het idee van de SPOK, dat wij overigens
van harte ondersteunen?Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):U overvalt mij wel, want ik kon inderdaad niet aanwezig zijn bij het vorige
overleg. Als er aansluiting kan worden gezocht bij reeds bestaande wetgeving
over vreemdelingen, lijkt een boete mij een goede zaak, maar het lijkt mij
niet goed om met nieuwe boetebedingen te beginnen. Het lijkt mij wel een goede
zaak om aan te sluiten bij bestaande wetgeving en die uit te breiden.De kansen van allochtone werknemers zijn nog altijd ongunstig. Mijn fractie
is geen voorstander van een paardenmiddel als verplichte quotering. Wel zouden
wij graag zien dat de overheid meer werk maakt van haar voorbeeldfunctie en
heldere doelstellingen formuleert in het eigen personeelsbeleid voor allochtonen
en gedeeltelijk arbeidsongeschikten. Dit zal een uitstraling hebben naar het
gehele arbeidsveld.Dan kom ik nu bij het reïntegratiebeleid. Door aanscherpingen in
de WW en de WAO wordt van grote groepen werknemers verwacht dat zij een positie
op de arbeidsmarkt zullen veroveren. Vooral voor de arbeidsgehandicapten die
in de herbeoordelingsoperatie geheel of gedeeltelijk zijn goedgekeurd, is
het moeilijk passend werk te vinden. Zeker als wij kijken naar het percentage
duurzame plaatsingen, van een halfjaar of meer, worden wij niet vrolijk. Van
degenen die onder het oude Schattingsbesluit zijn gekeurd, krijgt slechts één
op de vijf een dienstverband van meer dan 12 maanden. De vakcentrales wijzen
er in hun brief van 5 december 2005 op dat tot nu toe door de herbeoordelingsoperatie
31.000 mensen geconfronteerd zijn met een verlaging van hun uitkering. De
inkomenszekerheid voor degenen die een baan hebben, is redelijk geregeld.
Voor deze groep heeft de Stichting van de Arbeid ook goede afspraken gemaakt,
denk ik. Dat geldt niet voor de arbeidsgehandicapten zonder baan. Van hen
moeten er nog 23.000 worden gereïntegreerd. De vakcentrales pleiten ervoor,
hun uitkeringen niet te verlagen gedurende het reïntegratietraject. Wij
vinden dat een sympathieke gedachte. Als wij het op deze manier vormgeven,
is dat het ultieme bewijs van ons vertrouwen in het reïntegratiebeleid.
Voor de betrokkenen is het bovendien minstens zo belangrijk dat de aangescherpte
herbeoordelingscriteria minder negatieve gevolgen meebrengen. Wil de minister
reageren op het voorstel om een soort "reïntegratie-uitkering"
in het leven te roepen? Welke bezwaren brengt dat mee, los van het budgettaire
verhaal?Voorzitter, omdat ik niet uitsluit dat de reactie van de minister op dit
idee niet onverdeeld positief zal zijn, vraag ik aandacht voor een ander voorstel.
Uit de Najaarsnota valt af te leiden dat er dit jaar aanzienlijk minder wordt
uitgegeven aan WAO en WW dan geraamd: ruim 300 mln. Dit komt vooral door het
aangescherpte Schattingsbesluit. Mijn fractie vindt dat er veel voor is te
zeggen, een belangrijk deel van deze meevaller in te zetten ten behoeve van
de arbeidsgehandicapten die in de herbeoordelingsoperatie zijn goedgekeurd.
Dat is trouwens lastig te regelen in een amendement. Alom wordt erkend dat
werkgevers niet zitten te wachten op werknemers die arbeidsongeschikt zijn
geweest. Er is een cultuuromslag nodig, maar die zal wel wat tijd vergen.
Daarom stel ik voor om een pilot te starten voor zesduizend personen, die
aanspraak kunnen maken op een loonsuppletie van € 5000, uitgaande
van een fulltime baan. Deze suppletie geldt wat mij betreft voor het eerste
jaar van de dienstbetrekking en is een aanvulling op de bestaande suppletie
in de WGA. Alleen is deze aanvulling niet afhankelijk van het laatstgenoten
inkomen. De werkgever kan door de suppletie het eerste jaar volstaan met een
lagere beloning dan normaal, maar moet op zijn beurt bereid zijn om de betreffende
werknemer minimaal twee jaar in dienst te nemen. Daarmee bereiken
wij dat wordt gewerkt aan duurzame plaatsingen. Ik heb een amendement van
die strekking ingediend en ben dan ook benieuwd naar de reactie van de minister
daarop.Speciale aandacht verdient ook in dezen de groep Wajanggerechtigden. Wajongers
die werken met loondispensatie en job coaching, kunnen worden goedgekeurd,
al is hun productiviteit bij lange na niet voldoende om zelfstandig het minimumloon
te verdienen. De Federatie van Ouderverenigingen laat dat aan de hand van
enkele casussen zien. Toch verliezen de betrokken werknemers na goedkeuring
het recht op loondispensatie. Het gevolg is vaak dat ze hun baan verliezen.
Dat kan toch niet de bedoeling zijn van een keuring. Wil de minister eens
laten uitzoeken in hoeverre dit probleem zich voordoet?Ik heb een vraag over het instrument individuele reïntegratieovereenkomst
(IRO). Het UWV past dit inmiddels redelijk vaak toe, maar op lokaal niveau
komt het nog nauwelijks van de grond. Ziet de staatssecretaris mogelijkheden
om te bevorderen dat ook gemeenten in de WWB vaker met de IRO gaan werken?
Ik geloof niet dat ik de eerste ben die dit oppert. Ik sluit mij dus graag
aan bij de vorige sprekers die het hierover gehad hebben.Ik kom bij de armoedebestrijding. Ik kan mij voorstellen dat de minister
er vreselijk mee in zijn maag zit dat Trouw precies een week geleden kopte: "Kabinet
heeft nauwelijks oog voor armoede." Toch is er reden tot zorg, óók
voor wat betreft de inspanningen van het kabinet. Het aantal huisuitzettingen
door huurachterstanden neemt toe. Verder zijn er nog nooit zoveel verzoeken
gedaan om schuldhulpverlening. Daarvan wordt twee derde niet gehonoreerd.
Diaconieën krijgen steeds meer verzoeken om ondersteuning, voedselbanken
schieten als paddestoelen uit de grond, de grote steden verarmen omdat de
rijke mensen vertrekken, het aandeel van allochtonen én kinderen die
opgroeien in armoede, is schrikbarend hoog en de koopkracht van alleenstaande
sociale minima blijft ver achter bij die van mensen die veel verdienen. Dat
zijn toch geen incidenten! Ik vind de reactie van het kabinet op de Armoedemonitor
niet overtuigend. Het is niet verstandig om het probleem weg te relativeren.
Ik juich het toe als de minister uitspreekt dat het ook zíjn probleem
is. Eerlijk gezegd, heb ik mij ook nogal gestoord aan de stelling in de schriftelijke
beantwoording dat de verantwoordelijkheid voor de vermindering van sociaal
isolement bij de gemeenten ligt. Dat is natuurlijk waar, maar het is niet
het gehele verhaal. Het is ook een zaak van het Rijk. Mijn fractie vindt het
zorgwekkend dat er in deze kabinetsperiode niet alleen is bezuinigd op de
bijzondere bijstand, maar er ook nog eens een onderuitputting is op het zogenoemde
fictieve budget voor de bijzondere bijstand. Gemeenten hebben het geld kennelijk
hard voor andere zaken nodig. Wordt de onderuitputting niet veroorzaakt doordat
gemeenten geen categoriale bijzondere bijstand meer mogen verlenen, enkele
uitzonderingen daargelaten? Hoe denkt de minister te bewerkstelligen dat het
geld voor de armoedebestrijding terechtkomt bij de groepen die het het hardst
nodig hebben?De heer Mosterd (CDA):Dit vind ik wel een heel aparte redenering. Van de korting op de bijzondere
bijstand zegt u dat die heel slecht is. Anderzijds is er onderuitputting.
Die twee koppelt u aan elkaar. U zou ook een heel andere conclusie kunnen
trekken. Kennelijk heeft de gemeente daarnaar onvoldoende vraag gekregen.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Nee, ik trek de conclusie dat de gemeente het geld kennelijk hard nodig
heeft voor andere zaken en besteedt men het niet aan de bijzondere bijstand
die men in enkele gevallen mag geven. Wij kunnen het moeilijk met elkaar rijmen
dat er aan de ene kant voedselbanken zijn en mensen door het sociale vangnet
zakken tot onder de armoedegrens, terwijl er tegelijkertijd onderuitputting
zou zijn bij gemeenten waardoor er op de bijstand zou kunnen worden gekort.
Die zaken passen niet bij elkaar.De heer Mosterd (CDA):Nu neemt u er nog een punt bij, namelijk dat er wel op de bijstand kan
worden gekort. Ik vind het een apart verhaal dat er onderuitputting plaatsvindt
bij de gemeenten, terwijl wij tegelijkertijd zien dat al die zaken zich voordoen
die u nu noemt. Het is toch te gemakkelijk om te zeggen dat de gemeenten dit
niet kunnen omdat erop is gekort?Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Ik zeg niet dat de gemeenten dit niet kunnen maar dat zij het niet doen,
terwijl zij het blijkbaar wel moeten doen. Het begin van het antwoord dat
ik op die vraag geef is dat gemeenten dat geld blijkbaar nodig hebben voor
andere zaken en dat zij het niet daaraan besteden waar zij het zouden moeten
besteden. Het zou een heel goede zaak zijn aan de minister te vragen hierover
zijn licht eens te laten schijnen.De heer Mosterd (CDA):Wij hebben die gemeenten wel de ruimte gegeven binnen de WWB om dat eigen
beleid te voeren. Wij mogen toch verwachten dat zij dat ook gewetensvol doen
en dat die uitgaven dan ook worden gedaan voor de bijzondere bijstand?Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Met u vind ik dat wij dat zouden mogen verwachten, maar met u constateer
ik ook dat er toenemende armoede is ons land en dat voedselbanken overal in
het land uit de grond worden gestampt omdat zij nodig is. Dus blijkbaar gaat
hier toch iets fout.Wij hebben sympathie voor het voorstel van mevrouw Van Gent voor een langdurigheidstoeslag.
De ChristenUnie heeft altijd gepleit voor een toeslag na drie jaar in plaats
van pas na vijf jaar. Een apart aandachtspunt is het niet-gebruik van inkomensafhankelijke
regelingen. In 2006 wordt dit onderzocht. Wat ons betreft, zou het Rijk hierin
de regie moeten nemen.Bij de behandeling van de WIA heb ik een motie ingediend waarin wij de
minister vragen om in onderhandeling te treden met de verzekeraars om een
adequate oplossing te vinden voor de zogenaamde brandende huizen, de mensen
die in de wachtperiode zitten en die niet verzekerd zullen worden, tenzij
daarvoor een oplossing wordt gevonden. Ik vraag de minister wat de uitkomst
van het overleg met de verzekeraars is geweest. De tijd dringt. Het is bijna
2006. Voor deze mensen moet er wel een oplossing zijn.De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter. Het jaar 2006 geeft veel veranderingen en daarmee samenhangende onzekerheden. Veel wetten treden per 1 januari 2006 in werking:
de WIA, het nieuwe zorgstelsel en de levensloop wordt ingevoerd. Daarnaast
zal de WW ingrijpend worden gewijzigd en zijn er veel onzekerheden over basisvoorzieningen
zoals de energie. Ook zijn er onzekerheden over het behouden of het verkrijgen
van een baan. Deze onzekerheid geeft bij veel mensen nog niet het vertrouwen
in de zich herstellende economie dat nodig is.Gelukkig zijn er tekenen van herstel. Het aantal vacatures stijgt. Gisteren
hebben wij uitvoerig gesproken over de koopkracht. De SGP-fractie heeft daarbij
met klem aandacht gevraagd voor de lagere inkomensgroepen, de chronisch zieken
en de gehandicapten. Wij zullen dat blijven doen, met erkenning dat het beeld
grosso mode beter afsteekt dan het wel is geweest. De SGP-fractie is positief
over de uitkomsten van de vorige week gehouden werktop. De grote aandacht
voor de jeugdwerkloosheid is terecht. Alle jongeren moeten een startkwalificatie
krijgen. Leer-werktrajecten en stageplaatsen zijn daarbij heel belangrijk.
Extra aandacht voor allochtone werklozen moet worden geïntensiveerd.
Het akkoord van de werktop moet niet blijven steken in papier alleen. Het
mag geen papieren tijger zijn. Er moet nu werkelijk resultaat te zien zijn
op de werkvloer. Men moet nu durven door te pakken. Er moeten concrete banen
voor herkeurde jongeren komen. In het verleden zijn er weliswaar afspraken
gemaakt, maar daar is te weinig van terecht gekomen. Ik roep het adagium van
mevrouw Verburg in herinnering, die zei: "Reïntegratie moet en mag
niet leiden tot frustratie." Ik vond dat een kernachtige koppeling van
twee trefwoorden.Het gezin met kinderen krijgt het komende jaar terecht meer financiële
armslag. De kinderkortingen gaan omhoog, het lesgeld voor 16-jarigen verdwijnt
en kinderen zijn in de ziektekosten gratis meeverzekerd. Dat is prima. Minder
te spreken is mijn fractie over de extra impuls van 200 mln. voor de kinderopvang.
Wij vinden dat niet echt een gezinsvriendelijke maatregel. Het belang van
het kind zou dan meer centraal moeten staan. De motie van de heer Van Aartsen
over de naschoolse opvang is daar nog bijgekomen. De schoolbesturen en onderwijsbonden
zijn er tegen, maar toch vindt men dat de motie moet doorgaan. Bij de algemene
en politieke beschouwingen heeft mijn fractie een alternatief plan ingediend
voor dit geld en deze inzet, met als einddoel een kindgebonden budget. Dat
punt moet op de politieke agenda blijven en deze bewindslieden kunnen daaraan
meehelpen door hun steentje bij te dragen.Over de levensloopregeling bestaat nog veel onduidelijkheid, maar er wordt
aan gewerkt. Ik stuit wel op de situatie van de werknemer van vijftig jaar
of ouder, voor wie geen limiet is gesteld op zijn inleg. Wanneer zo'n werknemer
een vermogen heeft en zijn volledige inkomen in de levensloopregeling stopt,
dan wordt zijn inkomen op € 0 gesteld. Hiermee heeft hij diverse
fiscale voordelen bij de buitengewone uitgaven, de zorgtoeslag, de kinderopvang
en zelfs bij de studiefinanciering als er nog kinderen zijn. Dat was toch
niet de bedoeling? Hoe kijkt de regering hier tegenaan? Dit lijken onbedoelde
gevolgen. Bovendien loopt de fiscus veel geld mis.Mijn fractie blijft hoge prioriteit geven aan de schuldhulpverlening.
Ik zie mijn oud-collega Van Dijke in de loge van de voorzitter zitten. Hij
was het die daar jaren geleden steeds weer een punt van maakte bij de begrotingsbehandeling
van Sociale Zaken. Sindsdien is er veel gebeurd, maar bij lange na niet voldoende.
Volgens een Nibud-onderzoek blijkt dat 40% van de jongeren onder de
25 jaar een schuld heeft van gemiddeld € 900. Dat is een weerbarstige
zaak. Bij alles wat op gemeentelijk bestuurlijk niveau gebeurt, heb ik een
vraag. Kan er niet te gemakkelijk een lening worden gesloten bij de bank?
Je hebt creditcards en er zijn leasebedrijven en postorderbedrijven die een
rente van 20% berekenen. Het gaat te gemakkelijk. Ik heb deze vraag
al eens voorgelegd aan de minister van Financiën. Hij verwees naar de
wetgeving rond de financiële dienstverlening. Moet het niet een tandje
moeilijker worden? Kan de staatssecretaris hierop een reactie geven? De schuldhulpverlening
moet uiteraard effectief zijn.Graag vraag ik aandacht voor de zorgboerderijen. Het is een prima concept.
Als het gaat om een equivalent van de sociale werkvoorziening, moet het naast
het ministerie van LNV en het ministerie van VWS, ook bij het ministerie van
Sociale Zaken in beeld zijn. Kan dit departement hier niet meer aandacht aan
schenken?Ook vraag ik aandacht voor de modernisering van het ontslagrecht.Mijn fractie heeft waardering voor deze bewindslieden, laat daarover geen
misverstand bestaan. Op sommige momenten heb ik de indruk dat er meer in kan
en moet zitten dan er bijvoorbeeld bij de minister uitkomt. Ik spreek hem
even persoonlijk aan. Als het gaat om prostitutie, gelegaliseerde banen –
hij weet op welk dossier ik doel – en de vragen die wij hebben gesteld
over de geboorte van een kind in het Big Brotherhuis, als het gaat om de concept-cao
wonen, dan is deze minister zeer behoedzaam. Hij hoort dat te zijn, want hij
heeft rekening te houden met de wettelijke kaders. Ik erken dat. Maar tegelijkertijd
zou wat ons betreft wat meer identiteit, emotie en morele verontwaardiging
in zijn betoog kunnen doorklinken. Ik daag hem daartoe uit, met overigens
de feitelijke vraag hoe het zit met het concept cao-wonen en het algemeen
verbindend verklaren daarvan. Ik zou daarop nog een antwoord krijgen.De voorzitter:Mevrouw Van Gent heeft mij verzocht de twee nota's "Heerlijk helder
Hollands" en "Van aanrecht naar baanrecht" aan de Handelingen
toe te mogen voegen. Ik neem aan dat daartegen geen bezwaren bestaan.(De noot is opgenomen aan het eind van deze editie)2De algemene beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20052006-2131-2141.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl