Vragen van Hofstra aan de minister-president over zijn uitspraken over de huurverhoging en de huursubisidies
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 863-869

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

17-10-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 13, pagina 863-869

17-10-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 17 oktober 1995)Pagina 938-939
Behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Binnenlandse Zaken (VII) voor het jaar 1996 (24400-VII); het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Gemeentefonds voor het jaar 1996 (24400-C); het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Provinciefonds voor het jaar 1996 (24400-D)Pagina 872-914
Vragen van Hofstra aan de minister-president over zijn uitspraken over de huurverhoging en de huursubisidiesPagina 863-869
13de vergadering; 17 oktober 1995Pagina 861-862
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de bepalingen uit het Wetboek van Strafvordering betreffende het proces-verbaal van de terechtzitting en het vonnis (23989)Pagina 872-872
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 17 oktober 1995)Pagina 862-863
Stemming over een motie, ingediend bij het debat over het persoonsgebonden budget, te weten de motie-Mulder-van Dam/Dankers over het verplichte lidmaatschap van de vereniging van budgethouders (24404, nr. 3)Pagina 872-872
Vragen van het lid Dittrich aan de staatssecretaris van Justitie, over het aanmeldcentrum Schiphol en het grenshospitiumPagina 869-872
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het ministerie van Economische Zaken (XIII) voor het jaar 1996 (24400-XIII); het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Fonds economische structuurversterking voor het jaar 1996 (24400-E); het wetsvoorstel Wijziging van hoofdstuk XIII (Ministerie van Economische Zaken) van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten voor het jaar 1994 (slotwet/rekening) (24308)Pagina 914-938

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 185 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is het mondelinge vragenuur, overeenkomstig
artikel 136 van het Reglement van orde.
 
 
 
 
 
 
 Vragen van het lid Hofstra aan de minister-president, over zijn uitspraken over de huurverhogingen en de huursubsidies.
 
 
 
 
 
 De heer Hofstra (VVD):
 
 Voorzitter! Tijdens de persconferentie op vrijdag 13 oktober jl. heeft
de minister-president sympathieke uitspraken gedaan over de huurstijgingen
in de komende jaren en ook over de huursubsidie. In Het Parool van 13 en 14
oktober jl. zijn dergelijke uitspraken eveneens terug te vinden. De strekking
in de opmerkingen is dat de huurverhogingen de komende jaren lager moeten
uitvallen dan de laatste jaren en tevens dat mensen met lage inkomens die
duur wonen via een herziening van de individuele huursubsidie moeten worden
ontzien.
 
 Nogmaals, het zijn sympathieke opmerkingen. Ook de VVD-fractie heeft geen
enkele behoefte aan onnodige huurverhogingen. Echter, gelijktijdig roepen
de uitspraken van de minister-president verbazing en verwarring op. Hij wekt
verwachtingen die waarschijnlijk niet haalbaar zijn. Wat bedoelt de minister-president
nu eigenlijk met zijn uitspraken? Ze lijken in strijd met recent vastgesteld
beleid, met name met de zogenoemde brutering en de daarbij overeengekomen
huurverhogingen. Voorshands wil ik de volgende drie vragen stellen.
 
 1. Welke aanleidingen zijn er sinds de recent gehouden algemene en financiële
beschouwingen geweest om nu tot de aangekondigde koerswijziging te komen?
 
 2. De premier noemde de bruteringswet het werk van Heerma. Maar het was
toch het kabinet-Kok dat dit wetsvoorstel in het voorjaar van 1995 met succes
in de Tweede Kamer heeft verdedigd? Het kabinet neemt nu toch geen afstand
van deze wet?
 
 3. In het geval het kabinet geen afstand van deze wet neemt, dan geldt
dat de corporaties financieel verzelfstandigd zijn en dat het Rijk nog slechts
beperkte invloed heeft op de gemiddelde huurverhoging. Hoe wil het kabinet
bewerkstelligen dat de huurverhogingen, van gemiddeld 3,5% tot het jaar 2010,
substantieel worden verlaagd?
 
 
 
 
 
 Minister Kok:
 
 Voorzitter! De verbazing van de heer Hofstra verbaast mij enigszins. Hij
vraagt of er nieuwe feiten zijn sinds de politieke beschouwingen. Neen, die
zijn er nauwelijks. Ik heb tijdens de politieke beschouwingen deze opmerkingen
gemaakt. Ook over beide componenten van mijn uitspraken van het afgelopen
weekend heb ik in de politieke beschouwingen gesproken. Bij de subsidies ging
het om de vraag of het mogelijk is, juist met het oog op de positie van de
zwaksten in de samenleving, tot zekere herschikkingen in het geheel van de
IHS te komen. Dit is overigens geen eenvoudige zaak. In het kader van de armoedebestrijding
is het meer dan de moeite waard om dit te proberen. Ik heb met betrekking
tot de huurstijging gezegd dat ik hoopte dat door een paar omstandigheden
in de periode die nu voor ons ligt de huurstijging minder uitbundig zal zijn
dan de afgelopen jaren. Ik heb gewezen op de inflatie die nu een stuk lager
ligt en op de lagere rente. Ik heb toen ook al gezegd dat de bruteringsoperatie
die de heer Heerma als lid van het vorige kabinet heeft gevoerd, tot een afronding
is gebracht. De resultaten hebben ertoe geleid dat het huidige kabinet dit
in de Kamer heeft verdedigd. Ik zie niet in, kijkend naar de bedoeling, de
uitkomsten van de bruteringsoperatie en de lagere inflatie en rente, waarom
de grond moet ontvallen aan de verwachting – en dat is iets anders dan
mensen blij maken – dat in de komende periode de huurstijging wat lager
kan zijn dan we in de achterliggende jaren gewend waren.
 
 Een andere vraag is hoe het staat met de 3,5% waarop het bruteringsakkoord
voor een langere periode is gebaseerd. Hierover is het laatste woord nog niet
gezegd omdat dit onder andere samenhangt met de hoogte van de inflatie. Een
interessant cijfer is het inflatiecijfer 2. Indien de inflatie van 2 neerwaarts
wordt onderschreden – wij krijgen dan een lagere inflatie dan 2% per
jaar – dan kan een geheel andere situatie rondom de 3,8% ontstaan.
 
 Al met al komt het mij voor dat ik geen aanleiding tot verbazing heb hoeven
geven. Als dat wel het geval is geweest, heeft dit vragenuur in ieder geval
het voordeel dat ik degenen die wat slecht naar de algemene beschouwingen
hebben geluisterd, Kokalsnog heb kunnen informeren.
 
 
 
 
 
 De heer Hofstra (VVD):
 
 Voorzitter! Ik dank de minister-president voor zijn antwoord.
 
 De premier geeft aan dat de lage inflatie en de lage rentestand de mogelijkheid
bieden om de huurverhoging te beperken. Financieel deskundigen weten c.q.
behoren te weten – en onze minister-president mogen wij daar toch zeker
toe rekenen – dat de inflatie nauwelijks invloed heeft op de huren van
bestaande woningen en dat de invloed van de rentestand daarop op de korte
termijn erg klein is. Kan de minister-president nader aangeven welke gemiddelde
huurverhoging hij haalbaar acht voor de komende jaren?
 
 Via de brutering hebben wij afscheid genomen van het dynamische huurprijsbeleid,
ofte wel het bouwen en huren op de pof. Gaan wij nu opnieuw dynamisch calculeren
of schept de premier misschien toch te hoge verwachtingen?
 
 De VVD is er voorstander van dat de individuele huursubsidie vooral gegeven
wordt aan degenen die dat echt nodig hebben. Is de minister-president met
de VVD-fractie van mening dat een herziening van de individuele huursubsidie
op dit punt binnen de voorgestelde budgetten voor 1996 nodig en mogelijk is?
 
 De premier gaat met corporaties overleg plegen om de huurverhogingen te
minimaliseren. Hierbij heeft hij onze steun. Ook de VVD-fractie zit namelijk
niet te wachten op onnodige huurverhogingen. Wij achten het wel gewenst dat
er snel duidelijkheid komt over deze en andere samenhangende lopende kwesties
in het volkshuisvestingsbeleid. Wanneer mogen wij de resultaten van dit overleg
tegemoetzien?
 
 
 
 
 
 Minister Kok:
 
 Voorzitter! De belangrijkste reden om in de komende jaren een lager huurverhogingspercentage
te mogen verwachten dan in de afgelopen vijf jaar het geval is geweest, is
gelegen in de effecten en de doorwerking van de bruteringsoperatie. Het feit
dat zowel de inflatie als de rente thans lager uitkomt dan een paar jaar geleden
werd verondersteld, geeft steun aan de verwachting die ik uitsprak. Het zou
ongunstiger zijn, als wij met een oplopende rente of oplopende inflatie geconfronteerd
zouden worden.
 
 Tot voorspellingen over het stijgingspercentage in 1996 en daarna heb
ik mij niet laten verleiden, ook niet in het genoemde interview. Dat doe ik
thans ook niet. Dat kan ook niet.
 
 Staatssecretaris Tommel is thans namelijk uitgebreid in overleg met de
sector. Hij bereidt ook een aantal beleidsdocumenten uitvoerig voor. Die worden
in de komende weken in een kleine kring van de meest betrokken bewindslieden
besproken. Het antwoord op de derde vraag is dus dat ik verwacht dat er in
de loop van oktober en in november wat meer helderheid over de kabinetsvoornemens
ter zake ontstaat.
 
 Ook de huursubsidies vormen thans onderwerp van een studie. Uiteraard
geldt voor het kabinet het budgettaire kader als gegeven. In dat kader wordt
thans een heroverwegingsonderzoek inzake de individuele huursubsidie uitgevoerd.
Uiteraard zal er rekening worden gehouden met de aspecten die verband houden
met de armoedeproblematiek bij het bezien van de mogelijkheden om tot een
zekere herschikking/herschuiving in de huursubsidie te komen.
 
 
 
 
 
 De heer Biesheuvel (CDA):
 
 Voorzitter! Bij de afspraken in het bruteringsakkoord is ook een vloer
gelegd in de minimale huurverhoging. Wil de minister-president die afspraken
nader bezien, zoals wij uit het Het Parool-interview opmaken?
 
 De minister-president heeft gesproken over woonlasten. Woonlasten hebben
niet alleen betrekking op huren. Het gaat daarbij ook om lasten die gemeenten
opleggen. Waarom kiest de minister-president alleen de woningcorporaties uit
om een oplossing voor het probleem te vinden?
 
 
 
 
 
 Minister Kok:
 
 Voorzitter! Ten aanzien van het eerste onderwerp waarover de heer Biesheuvel
spreekt, wil ik graag de uitkomsten van het overleg tussen de staatssecretaris
en de corporaties afwachten. Dat lijkt mij zorgvuldig.
 
 De tweede vraag van de heer Biesheuvel berust naar mijn mening op een
misverstand. Als wij praten over de woonlasten van mensen met lage inkomens
in voor hun portemonnee te dure huizen en wij kijken naar mogelijkheden om
bijvoorbeeld op het punt van subsidiebeleid tot bepaalde verbeteringen te
komen, dan zou ik geen beperking willen maken in de richting van één
categorie bewoners of huurders. Ik mag verwijzen naar de discussie die daarover
bij de algemene beschouwingen heeft plaatsgevonden. Daarbij ging het even
om de problematiek van mensen met een heel laag inkomen en een eigen woning.
Het ligt voor de hand om in het kader van de bijzondere bijstand de grenzen
te verkennen van de mogelijkheden om ook daar een gerichte vorm van financieel
soelaas te bieden aan mensen die het nodig hebben.
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 Voorzitter! De minister-president heeft gesproken over de mogelijkheid
van een temporisering van de huurverhogingen op basis van een dalende inflatie.
In het bruteringsakkoord is de afspraak gemaakt: 0,5% boven de inflatie tot
een minimum van 3,5%. Dan zal het toch moeilijk zijn. Ik zou de minister-president
de volgende vragen willen stellen.
 
 Hoe denkt de minister-president staatssecretaris Tommel te steunen in
zijn besprekingen met de corporaties om dat punt van de bruteringsakkoord
open te breken?
 
 Wij weten dat met name de IHS-ontvangers nu reeds 44,3% van hun inkomen
besteden aan de kale huur. Wat is naar de mening van de minister-president
de huurquote die huurders en met name de minima aan kale huur kunnen betalen?
Welk percentage van hun inkomen zou dat moeten zijn?
 
 
 
 
 
 Minister Kok:
 
 Voorzitter! Het gaat er bij het bepalen van het huurverhogingspercentage
in de komende periode niet om wat dan ook open te breken, om de woorden van
de heer Poppe te gebruiken. Het gaat erom in het te voeren overleg van de
kant van het kabinet – rekening houdend met een aantal belangrijke
randvoorwaarden die ook voor de woningcorporaties van groot belang zijn en
waarbij de woningcorporaties kunnen rekenen op het loyaal nakomen van door
het Rijk aangegane verplichtingen – de ruimte te benutten voor het zoveel
mogelijk op een verantwoorde manier beperken van de algemene huurstijging.
Dat is de inzet. Daarbij staan staatssecretaris Tommel en ik ook volledig
naast elkaar. Wat dat betreft is er geen enkel verschil van inzicht of in
benadering. Wij willen de marges die er zijn binnen de grenzen van de gemaakte
afspraken, optimaal benutten in het belang van een verantwoord huurstijgingspercentage,
wat ook van grote sociale betekenis is.
 
 Over de huurquote – het totaal aan huur en woonlasten dat mensen
opbrengen – heb ik in de algemene beschouwingen gezegd dat de percentages
die uit onderzoek naar voren zijn gekomen, aanleiding geven tot het opnieuw
bezien van de mogelijkheden om die woonlasten te beperken. In een onderzoek
van de FNV wordt gesproken van een percentage van 40 of daaromtrent. Ik besef
heel goed dat het daarbij gaat om het geheel aan woonlasten. Het betreft dus
niet alleen de directe huur maar ook de bijkomende woonlasten, die soms afhankelijk
zijn van gemeentelijke bepalingen en regelen. Linksom of rechtsom komen die
echter allemaal op de deurmat van de huurder terecht als de rekening moet
worden betaald. Ik heb in de algemene politieke beschouwingen geen antwoord
willen en kunnen geven – ik kan dat nu nog niet doen – op de vraag
of ik een normatieve uitspraak wil doen: zoveel procent is niet verantwoord
en een lager percentage is wel verantwoord. Het is in algemene zin onmogelijk
om een dergelijke uitspraak te doen, zolang je niet alle informatie beschikbaar
hebt. Duidelijk moet zijn waar de beïnvloedbaarheid, in neerwaartse zin,
uit bestaat voor de mensen die het het moeilijkst hebben. Mijn beleidsinzet
is op dit moment een kwalitatieve. Men kan ervan verzekerd zijn dat het kabinet,
als het dit soort keuzes heeft gemaakt, met argumenten zal aangeven waaruit
de bijstellingen moeten bestaan. Dan kunnen wij met de cijfers op tafel debatteren
met elkaar. Dat kan nu helaas nog niet. Het gaat nu om een richting. De invulling
is pas op een volgend moment mogelijk.
 
 
 
 
 
 De heer Hendriks:
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik wil de minister-president een vraag stellen
als aanvulling op datgene wat onder anderen collega Hofstra heeft gezegd.
Het betreft dan vooral de ouderen die tegen de voor hen maximale huur aan
zitten en die toch weer een maximale huurverhoging voorgelegd krijgen. Ik
wil de minister-president de volgende vraag stellen. Is het mogelijk om bij
het vaststellen van die huurverhoging te conditioneren dat de verhuurder de
huurder aangeeft waarom de huurverhoging tot een bepaald maximum is vastgesteld?
Dergelijke vragen bereiken mij, vooral van de kant van de ouderen. Zij zeggen:
dat automatisme moet doorbroken worden. De verhuurder zou moeten aangeven
waarom hij een huurverhoging vraagt. Hoe denkt de minister-president hierover?
 
 
 
 
 
 Minister Kok:
 
 Voorzitter! De gedachte die aan het bruteringsakkoord en aan het thans
gevoerde huurbeleid ten grondslag ligt, is deze. In overeenstemming met de
vastgestelde methodiek hebben verhuurders de mogelijkheid om binnen bepaalde
aangegeven grenzen, de minima respectievelijk de maxima betreffende, een huurverhoging
te formuleren. Of de huurder wel of niet tot de ouderen behoort, in alle gevallen
zal de vraag kunnen opkomen: waarom moet er weer een huurverhoging plaatsvinden?
Ik heb bij de algemene beschouwingen heel duidelijk aangegeven dat aan de
noodzakelijkheid om elk jaar de huren naar boven aan te passen, niet valt
te ontkomen. Je kunt natuurlijk wel debatteren over de hoogte en over de argumenten
die daarbij worden gehanteerd.
 
 Er komen op niet al te lange termijn langs twee invalshoeken gedachtenwisselingen
in de Kamer over de vraag: welke informatie wordt bij dit soort kwesties aan
de huurder gegeven en welke beïnvloedingsmogelijkheden zijn er? Ik meen
dat er een voorstel van het kabinet bij de Raad van State ligt. Dat voorstel
houdt in om, zeker bij huurstijgingen die afwijken van het doorsnee patroon,
aan de huurder de ruimte te geven om te worden geïnformeerd en om zijn
zegje te kunnen doen. Er komt ook een verdergaand voorstel aan de orde, een
initiatiefwetsvoorstel van de heer Duivesteijn. De Raad van State heeft daarover
inmiddels advies uitgebracht. In dat voorstel krijgt de huurder in verder
gaande mate invloed en wel in de vorm van een informatierecht voor huurders
ten opzichte van de verhuurders. Beide onderwerpen komen dus in de Kamer aan
de orde. Het kabinet zal uiteraard zijn positie ten opzichte van het initiatiefwetsvoorstel
nader bepalen, mede in het licht van het advies dat de Raad van State uitbrengt
over het voorstel van het kabinet. Daarmee is ook de voorwaarde gecreëerd
voor een goed debat in deze Kamer op een niet al te laat moment in de tijd.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Oedayraj Singh Varma (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Mijn fractie vindt het belangrijk dat er voorstellen komen
voor een verlaging van de huurverhoging en voor een verbetering van de IHS.
Mijn vraag aan de minister-president is hoe het komt dat deze voorstellen
nu opeens kunnen komen. Ik herinner mij dat bij de behandeling van de bruteringsoperatie
in deze Kamer de fractie van GroenLinks met andere fracties in alle toonaarden
heeft gewezen op de problemen die nu voorliggen, de problemen van de huurders
met de woonlasten. Wij hebben dit uitgebreid besproken en steeds kon er niets.
Waar is de wijziging gekomen? Waar is de omslag gekomen? De cijfers waren
bekend. De problemen waren bekend. De Woonbond en andere organisaties hebben
hierop gewezen en hebben actie gevoerd. Op welk tijdstip heeft de minister-president
het licht gezien?
 
 
 
 
 
 Minister Kok:
 
 Voorzitter! Ook op het moment dat de voorstellen inzake de bruteringsafspraken
in de Kamer werden besproken kon het bekend zijn dat, mede als gevolg van
die afspraken, in de loop van de jaren de mogelijkheden voor een neerwaartse
trend in het tempo van de huurstijging waren gecreëerd. Ook als de trend omlaag gaat, is de hoogte van de huurstijging nog steeds een
probleem, maar er is een afvlakking van het stijgingstempo. Dat is niet nieuw.
Ik heb zojuist een paar argumenten gegeven waarom er alle aanleiding is om,
zeker nu inflatie en rente-ontwikkeling daarin een steuntje in de rug geven,
te proberen in goed overleg met de direct betrokkenen de marges optimaal te
benutten. De marges voor het binnen de grenzen van het verantwoorde zo beperkt
mogelijk houden van de jaarlijkse huurstijging moeten optimaal worden benut.
 
 Wat de huursubsidie betreft is er juist ook in samenhang met de uitkomsten
van nieuw onderzoek naar de hoogte van de woonlasten in bijzondere situaties
aanleiding om te kijken of herschikkingen mogelijk zijn die binnen de systematiek
van de huursubsidie tot een verdergaande ontlasting leiden van de financiële
positie van de groepen in de samenleving die het het moeilijkst hebben.
 
 Wij kunnen met elkaar debatteren over de vraag wie het licht het eerst
heeft gezien, maar het lijkt mij een sympathiek doel. Wij doen er verstandig
aan, daar samen aan te werken.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Versnel-Schmitz (D66):
 
 Voorzitter! De uiting van de minister-president is natuurlijk buitengewoon
sympathiek; dat staat voorop. Wij moeten ons echter afvragen of de uiting
niet een beetje te vroeg kwam. Zijn er niet te veel verwachtingen gewekt?
Immers, er moet nog overlegd worden met de sector. Er liggen nog geen getallen
op tafel. De beleidsdocumenten inzake de individuele huursubsidie zijn nog
in wording. Is de minister-president dus niet een beetje voorbarig geweest?
 
 Ik denk even aan het totaal van het beschikbare geld, ook bij de corporaties.
Vindt de minister-president het niet belangrijker om het voor alle categorieën
van woningzoekenden mogelijk te maken, in de nieuwe Vinex-gebieden te wonen?
Het is mogelijk om daar onrendabele toppen betaald te krijgen door de corporaties.
Er kan daarop extra huursubsidie worden ingezet door een verdere verzachting
van de kwaliteitskorting in dat soort gebieden. Er kan aan twee kanten worden
gewerkt met ongeveer een drievoudig resultaat.
 
 
 
 
 
 Minister Kok:
 
 Voorzitter! Ik dacht niet dat half oktober te vroeg is om in een iets
ander jasje te herhalen wat eind september is gezegd. Het is waar dat allerlei
cijfers en documenten nog niet beschikbaar zijn, maar het gaat in het regeringsbeleid
ook met een zekere regelmaat om het aangeven van een richting. De richting
is niet anders dan in de politieke beschouwingen aangegeven. Dat is punt één.
 
 Punt twee is dat mevrouw Versnel een onderwerp aan de orde heeft gesteld
waarvan het mij niet zou verbazen als zij er meer van weet dan ik. Ik moet
dus vreselijk oppassen. Er is een aantal dingen tegelijk aan de orde. Het
gaat om de vraag op welke manier huursubsidie, waar dat kan, kan worden toegesneden
op de positie van mensen die het het moeilijkst hebben. Dat is niet gemakkelijk.
Het gaat ook om de vraag wat je kunt doen, zonder in conflict te komen met
eerder gemaakte afspraken en geldende randvoorwaarden, om de huurontwikkeling,
zeker bij de lage inflatie van dit moment, wat gematigder te laten zijn. Verder
is er een behoefte om in de locatie en de samenstelling van de nieuwbouw te
proberen een bijdrage te leveren aan het tegengaan van segregatie. Dat is
een onderwerp waar een halfjaar geleden via een andere aanleiding uitvoerig
in de Kamer over is gedebatteerd. Dat is de bekende discussie over het verplaatsen
van mensen respectievelijk het anders bouwen waardoor mensen verspreid over
de verschillende locaties in en rond de steden kunnen worden gehuisvest.
 
 Ik besef natuurlijk dat het kabinet het ook hier niet alleen voor het
zeggen heeft. Wij moeten steeds in overleg treden met partners in en buiten
de Vinex-gebieden en met woningcorporaties. Ik zou evenwel graag zien dat
wij de segregatie in ons land de komende jaren op een zodanige wijze kunnen
tegengaan dat het niet op grond van je sociale positie, de inhoud van je portemonnee
of je land van herkomst voorspelbaar is waar je komt te wonen en waar je kinderen
dus weer zullen opgroeien. Laten wij proberen om die spreiding in het bouwen
goed vorm te geven. Het kan best zijn dat het, naarmate dat zwaarder wordt
benadrukt, minder eenvoudig is om een aantal doelstellingen op andere terreinen
te bereiken. Dat ben ik zeer met mevrouw Versnel eens. Ik wil die nadere precieze
afweging dan ook heel graag maken in het kabinet en met de Kamer. Ik denk
dat mevrouw Versnel, wat dat betreft, een terechte opmerking heeft gemaakt.
 
 
 
 
 
 De heer Verkerk (AOV):
 
 Voorzitter! Ik meen te kunnen constateren dat de VVD hier een paar vliegen
afvangt van de PvdA. Daarom heb ik de volgende vragen.
 
 De eerste is gericht tot de minister-president. Is nu werkelijk de politieke
wil bij het kabinet aanwezig om tot herschikking van de individuele huursubsidie
te komen? De minister-president zegt dat dit geen eenvoudige zaak is; hij
heeft dat toegelicht. Betekent dit dat, als de zaak te moeilijk blijkt, het
kabinet ervan afziet of wil het werkelijk zijn uiterste best doen om te komen
tot een herschikking van de individuele huursubsidie?
 
 Mijn tweede vraag is ook gericht tot de minister-president. Hij spreekt
steeds over het vinden van een marge voor de verlaging van de huurverhoging.
Hoe groot moet die marge eigenlijk zijn, wil die volgens de minister-president
acceptabel zijn voor de samenleving?
 
 Tot slot heb ik een vraag aan de heer Hofstra. Waarom heeft de heer Hofstra
zijn VVD-fractie niet geadviseerd om mee te doen met de twee moties die ik
bij de algemene beschouwingen heb ingediend ten aanzien van de huren?
 
 
 
 
 
 Minister Kok:
 
 Voorzitter! In antwoord op de tweede vraag moet ik zeggen dat ik op dit
moment niet in cijfermatige beschouwingen kan en wil treden. Daarvoor ontbreekt
namelijk nog de basis in het kabinet.
 
 De eerste vraag van de heer Verkerk had betrekking op de herschikking.
Het is de bedoeling om grondig de mogelijkheden te bezien om bij het toepassen
van het beleid inzake de individuele huursubsidie zo goed mogelijk aan te
grijpen bij de positie van kwetsbare groepen in de samenleving. De heer Verkerk
vroeg of ik het erbij zou laten zitten, als dit niet lukt.
De inzet is erop gericht om het wel te doen lukken. De heer Verkerk zal wellicht
begrijpen dat ik om die reden nog niet zo gemotiveerd ben om die "als, dan"-vraag
te beantwoorden. Dat getuigt nooit van erg veel moed in de toekomst. Ik ben
vol vertrouwen dat het wel zal lukken.
 
 
 
 
 
 De heer Hofstra (VVD):
 
 Voorzitter! Wij hebben in vijf termijnen 22 uur gedebatteerd over de brutering.
Dat wil ik nu niet overdoen. De VVD heeft toen een- en andermaal duidelijk
haar visie op die hele operatie gegeven. Zij heeft ook nog bepleit om die
3,5% – vanmiddag is dit ook door anderen genoemd – niet verplicht
te stellen als minimale verhoging gedurende de eerste vijf jaar. Uiteindelijk
hebben wij ervoor gekozen – er was namelijk al onderhandeld met de sector –
om het totale pakket te accepteren. Wij blijven er uiteraard naar streven
om de huurverhogingen zo beheerst mogelijk te laten zijn.
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Voorzitter! Het kabinet zet een sympathieke actie in. Ik begrijp dat deze
zich richt op de huren en de wooncorporaties. Het zal de minister-president
bekend zijn dat het gros van de verhuurders niet door de wooncorporaties wordt
gevormd, maar door de particuliere verhuurders. Gaat hij daar ook mee praten?
Wat is daarbij zijn inzet?
 
 De minister-president heeft gezegd dat de woonlasten uit huur en overige
kosten bestaan; daar ben ik het mee eens. Gaat hij nu met de gemeenten een
gesprek aan over juist de explosieve stijging van de bijkomende gemeentelijke
lasten? Ik verwijs in dit verband naar het FNV-rapport.
 
 Verder wil ik de minister-president vragen of hij ons voor de begrotingsbehandeling
van VROM eind november op de hoogte wil brengen van wat zijn expedities hebben
opgeleverd. Dat is voor die begrotingsbehandeling namelijk uiterst wezenlijk.
 
 Waarom heeft het kabinet zich eigenlijk zo hardnekkig verzet in het voorjaar,
toen vanuit de Kamer, in het bijzonder door Partij van de Arbeid en CDA, bepleit
werd, de maximale huurstijging niet op 6,5% af te grenzen, maar op 6%? Achteraf
bezien was dat een goede actie van de Kamer. Dit gebeurde overigens exclusief
de VVD, want die stemde tegen die motie.
 
 
 
 
 
 Minister Kok:
 
 Voorzitter! Als het gaat om het beperken van de huurstijging tot datgene
wat werkelijk onvermijdelijk is, zeg ik tegen de heer Esselink dat het daarbij
uiteraard niet alleen gaat om de woningcorporaties. Dat is een enigszins vertraagd
antwoord op de vraag van de heer Biesheuvel. Ik begrijp nu de aanleiding van
zijn vraag wat beter, nu de heer Esselink deze vraag heeft gesteld.
 
 De gemeenten zijn inderdaad vanuit twee invalshoeken in beeld. Soms is
dat als het gaat om hun bijdrage in het totaal van woonlasten, zij het dat
die natuurlijk divers zijn gespreid. Ik zag een dezer dagen nog een overzicht
in een van de bladen, waarin met statistieken en grafieken werd aangegeven,
wat het betekent om van een minimuminkomen te moeten rondkomen in verschillende
steden van het land. Dat was toch een zeer gemêleerd beeld. Er zijn
derhalve een heleboel omstandigheden, ook buiten de sfeer van de woonlasten,
die gemeentelijk gezien van invloed zijn op het netto besteedbaar inkomen
van mensen die op het minimum zijn aangewezen. Ik denk dus dat het van belang
is, daarover met vertegenwoordigers van gemeenten te blijven spreken, en met
hen ook na te gaan of bepaalde mechanismen die dienen ter correctie, van landelijke
aard moeten zijn, of dat de gemeenten op dat punt wat meer mogelijkheden moet
worden gegeven om maatwerk toe te passen.
 
 Over het moment waarop staatssecretaris Tommel, en daarmee dus ook het
kabinet, gereed is met de totale inzichten voor de nieuwe periode, kan ik
op dit moment geen harde toezegging doen, hoewel ik de wens van de heer Esselink
begrijp om daarover bij de behandeling van de begroting van VROM te spreken.
Zonder overleg met de staatssecretaris, en zolang we de stukken intern nog
niet goed hebben besproken, kan ik dat natuurlijk moeilijk hier als een harde
toezegging neerleggen. Dat zou onverantwoord zijn.
 
 Inderdaad, hetgeen vorige keer is gewisseld over de hoogte van het percentage
spreekt voor zichzelf. Het gaat er nu natuurlijk om, voor een nieuwe periode
met elkaar vast te stellen, waar de percentages voor 1996 en daarna worden
gehanteerd. Ik denk dat alle hoofdrolspelers in dat debat in het kabinet en
de Kamer, lering zullen trekken uit de wisseling van argumenten die in de
afgelopen periode in deze Kamer heeft plaatsgevonden.
 
 
 
 
 
 De heer Duivesteijn (PvdA):
 
 Voorzitter! De fractie van de Partij van de Arbeid heeft met instemming
kennis genomen van de opmerkingen van de minister-president en ook van die
van het kabinet. Wij hebben begrepen dat die samenvallen.
 
 Ik wil de heer Biesheuvel de volgende vraag stellen. Het is hem bekend
dat de huurstijgingspercentages op dit moment nog ver boven het bruteringsakkoord
uitkomen. Ik neem aan dat het hem ook bekend is, dat de huurstijgingspercentages
kunnen worden gecorrigeerd aan de hand van de inflatie. Mag het kabinet steun
van de CDA-fractie verwachten om die neerwaartse bijstelling te plegen?
 
 
 
 
 
 De heer Biesheuvel (CDA):
 
 Voorzitter! De CDA-fractie zal zich in ieder geval houden aan haar inzet
tijdens de behandeling van het bruteringswetsvoorstel. Dat is in ieder geval
meer dan wij van de heer Duivesteijn konden verwachten bij de behandeling
van datzelfde wetsvoorstel. Het lijkt mij verder niet dienstig om vooruit
te lopen op de brief die de heer Tommel, na overleg met de heer Kok, gaat
schrijven.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Anders dan de fractie van D66 vind ik dat het kabinet eerlijk
gezegd eerder wat te laat dan te vroeg is met dit onderwerp. Maar los daarvan:
als de minister-president citeert uit de Handelingen, moet hij ook het debatje
met ondergetekende zijn tegengekomen. Dit debatje vond onder andere plaats
naar aanleiding van het rapport van de FNV en de gemeente Rotterdam, waarvan
de minister-president zei, geschokt te zijn. Toen kwam ook dit soort, toen
nog in algemene bewoordingen gedane, suggesties. Is de minister-president
het met mij eens dat een beperking van de huurstijging nog geen armoedebestrijding
is, erop gelet dat de huurstijging boven de inflatie uitkomt en de uitkeringen
het niveau van de inflatie misschien net kunnen volgen? Heeft de minister-president
niet een kritischer oordeel over de verzelfstandiging nu zij een soort ketting
blijkt te zijn waar het kabinet aan vastligt? Er is buitengewoon weinig ruimte
voor het kabinet om de huurverhogingen te beïnvloeden. De huursubsidie
kan een zinvol instrument in de armoedebestrijding zijn. Betekent de toevoeging
dat men binnen het budget blijft, dat de solidariteit moet komen van degenen
met een inkomen dat zich net iets boven het minimum bevindt? Die vorm van
solidariteit zou ik verre van mij willen werpen. Soms moet er geld bij als
het om armoedebestrijding gaat. Wanneer kunnen wij de voorstellen van het
kabinet daaromtrent verwachten?
 
 
 
 
 
 Minister Kok:
 
 Voorzitter! In het debat van vorige maand waren inderdaad twee zaken aan
de orde. Het ging eerst om de vraag in welke mate en op welke wijze de te
hoge woonlasten voor bepaalde categorieën burgers konden worden gedrukt.
Naast algemene instrumenten was hierbij ook de herschikking binnen de IHS
aan de orde. Dit laatste is wat mij betreft rechttoe, rechtaan een onderdeel
van het hoofdstuk armoedebestrijding. Vervolgens kun je van mening verschillen
over de vraag of een kabinet daar met de gekozen instrumenten wel voldoende
aan doet.
 
 Later in dat debat stelde, naar ik meen, de heer Verkerk de vraag of het
niet mogelijk was, de huurstijging een jaartje over te slaan. In reactie daarop
heb ik erop gewezen dat een aantal omstandigheden de verwachting rechtvaardigen
dat het tempo van huurstijgingen door de jaren heen wat lager zal zijn dan
wij eerder gewend waren. Dit zal mensen die het financieel moeilijk hebben
in die zin helpen dat er wat meer ruimte is voor andere uitgaven. Ik ben het
echter met de heer Rosenmöller eens dat dit geen onderdeel is van de
armoedebestrijding.
 
 De verzelfstandiging stelt bepaalde grenzen aan de mate waarin de huurontwikkeling
kan worden gelimiteerd. Zij stelt ook bepaalde grenzen aan de wijze waarop
de overheid in andere opzichten eigen beleid kan voeren. Daar staat echter
tegenover dat de verzelfstandiging ook een aantal belangrijke voordelen heeft.
 
 Men kan op dit moment nog geen aanvullende voorstellen van het kabinet
verwachten, die een verhoging van het budget inhouden. Eerst moeten wij bezien
op welke wijze wij binnen het geheel van de begroting voor 1996 waarvan de
kaders zijn besproken en vastgesteld, ruimte kunnen maken om de mensen die
het het moeilijkst hebben, perspectief te bieden. Je mag in het leven uiteraard
nooit wat uitsluiten. Je kunt op een moment tot de conclusie komen: binnen
bepaalde budgetten zijn er onvoldoende mogelijkheden en nu moeten wij herschikkingen
overwegen. Dat moment is echter nog niet aangebroken. Het kabinet ziet geen
enkele ruimte om daar voorschotjes op te nemen.
 
 
 
 
 
 De heer Leerkes (Unie 55+):
 
 Voorzitter! Ik hoorde de heer Rosenmöller als eerste het begrip "stille
armoede" gebruiken. Wij weten dat de neurotisch stijgende huren een belangrijke
bijdrage hebben geleverd aan de stille armoede. Daarom prijs ik het voornemen
om op het gebied van de huurverhogingen de handrem stevig aan te trekken.
 
 Voorzitter! De sociale verhuurder is, dacht ik, gehouden om een gedeelte
van de huurverhoging te gebruiken voor verbetering van de woning en de naaste
omgeving. Wij weten echter dat deze verplichting niet geldt voor de particuliere
verhuurder. Wat is daarvan de reden?
 
 
 
 
 
 Minister Kok:
 
 Voorzitter! Ik dacht dat de sociale verhuurder in het kader van nieuwe
afspraken meer ruimte heeft gekregen voor de eigen beslissingsbevoegdheid.
Ik die zin wil ik deze vraag van een sterretje voorzien. Ik zou in meer algemene
zin in antwoord op de vraag het volgende willen zeggen. Het is van groot belang
om met de verhuurders, ook de woningcorporaties onder de verhuurders, te kijken
hoe wij tot afspraken kunnen komen. Deze moeten natuurlijk rekening houden
met het bruteringsakkoord. Wij moeten kijken hoe wij tot afspraken kunnen
komen die voor de kwaliteit van wonen en bouwen in Nederland van belang zijn.
Ik zeg dat ook omdat er de afgelopen dagen uit de kring van woningcorporaties
wat reacties zijn geweest die al heel snel een beetje in de categorie terechtkomen
van: kabinet of minister-president, waar bemoei je je mee? Wij hebben in de
eerste plaats toch onze eigen verantwoordelijkheid!
 
 Dat mag in formele zin zo zijn, in materiële zin zou ik het de moeite
waard vinden in dit land als we ook over de scheidslijnen van de eigen verantwoordelijkheden
heen toch tot bepaalde lijnen zouden kunnen komen die de Nederlandse bevolking
zouden aanspreken. Ik zou de vergelijking willen maken met de sociale partners.
Ook daarvan kun je strikt genomen zeggen dat zij een eigen verantwoordelijkheid
hebben. Maar ook werkgevers en werknemers zijn bereid, met inachtneming van
die eigen verantwoordelijkheid, bepaalde commiteringen voor de langere termijn
aan te gaan.
 
 Ik vind dat dit op het punt van bouwen en wonen ook moet kunnen, ook waar
het gaat om de vraag: maakt men voldoende duidelijk dat men de goede dingen
doet met de toch niet geringe opbrengst van de huurstijgingen van jaar op
jaar?
 
 
 
 
 
 De heer Marijnissen (SP):
 
 Mijnheer de voorzitter! De afgelopen vijf jaar zijn gemiddeld de huren
in Nederland met 25% gestegen. Dat gebeurde mede onder verantwoordelijkheid
van onze huidige minister-president. Dit jaar heeft de Kamer ingestemd, op
voorstel van het kabinet, met de verzelfstandiging. Ik moet eerlijk zeggen,
in reactie op de beantwoording zojuist van de minister-president, dat ik me
enigszins kan voorstellen dat de corporaties nu zeggen: minister-president,
waarom hebt u toen u zelf verantwoordelijk was, niet gezegd dat de huurstijging
minder moest zijn?
 
 Mijn vraag is dan ook wat zijn reactie is op de opmerking van de Nationale
woningraad dat elke halve procent minder huurstijging maakt dat de corporaties
op lange termijn 7 mld. verlies lijden. Met andere woorden,
is de minister-president bereid om van 's rijks wege alsnog geld daarvoor
ter beschikking te stellen?
 
 Terecht is een en ander in verband gebracht met de armoedebestrijding
in ons land. Welke voorstellen van het kabinet mogen wij nog meer verwachten
dan dit niet uitgewerkte voorstel ten behoeve van de bestrijding van de armoede?
 
 
 
 
 
 Minister Kok:
 
 Voorzitter! In antwoord op de laatste vraag: u krijgt nadere voorstellen
van de kant van het kabinet, als wij onze nota over armoedebestrijding hebben
voorbereid en afgerond.
 
 De eerste vraag grijpt terug op de huurontwikkeling in de achterliggende
jaren. Deze was inderdaad fors. Dat was helaas onvermijdelijk, als ik terugkijk
naar 1989-1990 toen wij de Tussenbalans hebben opgemaakt in het vorige kabinet,
als je tenminste van mening was dat er werkelijk grote stappen gezet moesten
worden om de enorme last van objectsubsidies tot aanvaardbare proporties terug
te brengen. Dat deed pijn, maar het was wel nodig. Ik vind het nu merkwaardig
in dit debat dat, als er dan vervolgens condities zijn gecreëerd om van
jaar tot jaar tot lagere huurstijgingspercentages te komen, je je daar dan
voor zou moeten schamen. Ik zou zeggen, integendeel, het is misschien maar
goed dat in één vloeiende lijn een aantal verantwoordelijkheden
dan ook in één hand zijn gebleven. We hebben dan wel het zware
werk van afgelopen jaren moeten doen, maar we kunnen nu ook laten zien dat
we inderdaad naar huurstijgingspercentages kunnen gaan die niet meer met een
5 voor de komma beginnen en straks ook niet meer met een 4 maar met een 3
voor de komma. Als we er inderdaad in zouden slagen om beneden de 2% inflatie
te komen, ook met de harde gulden die zo vaak als een nadeel voor Nederland
wordt geschetst maar die qua inflatiebeheersing een voordeel is, dan gaat
er een andere situatie ontstaan wat de mogelijke huurontwikkeling op de middellange
termijn betreft. Nu heeft de Woningraad gezegd dat ieder half procent dat
je zou afhalen van die 3,8 en dat gedurende vijftien jaar, uiteindelijk die
bedragen met zich zou meebrengen die de heer Marijnissen noemt. Ik ken die
berekening natuurlijk ook. Het gaat er nu in de allereerste plaats om, de
marge te benutten om zo snel mogelijk op dat lage percentage uit te komen.
Het lijkt mij onze allereerste opzet te proberen om dit met elkaar te bereiken.
Ik vraag daarom iedereen, niet alleen in maar ook buiten de Kamer, en met
name woningbouwcorporaties en iedereen die hiervoor verantwoordelijkheid draagt,
nu eens te bekijken hoe wij op een verantwoorde manier die slag kunnen maken.
Dan valt er nog veel te verwijten en is er nog veel te wensen, maar dan hebben
wij wel in het midden van de jaren negentig, met heel zwaar weer achter ons,
een begin gemaakt met een veel socialer huurbeleid. Dat is uiteindelijk in
ieders belang.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19951996-13-863-869.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl