Behandeling (afrondend debat) van het wetsvoorstel Inwerkingtreding van en aanpassing van wetgeving aan de Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994 (Invoeringswet Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994) (23934)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1994-1995, pag. 3344-3355

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

01-03-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

nr. 53, pagina 3344-3355

01-03-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 23934Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Vragen van het lid De Hoop Scheffer aan de ministers van Buitenlandse Zaken en van Defensie, over uitspraken van de ministers van Buitenlandse Zaken en van Defensie over de positie van NAVO- secretaris-generaal ClaesPagina 3355-3357
53ste vergadering; 1 maart 1995Pagina 3333-3333
Stemmingen over vijf moties, ingediend bij het debat over de (her)keuring WAO, te weten: de motie-Rosenmöller over het opschorten van de herkeuringen WAO tot 1 juli a.s. (22187, nr. 26); de motie-Marijnissen over het onmiddellijk beëindigen van de herkeuringen WAO (22187, nr. 27); de motie-Van Dijke/Van der Vlies over de herbeoordelingsoperatie in het kader van de TBA-wetgeving (23900-XV, nr. 27); de motie-Adelmund over wijziging van de regelgeving om onbedoelde en onredelijke uitkomsten te voorkomen (22187, nr. 27)Pagina 3343-3344
Vragen van het lid Rosenmöller aan de minister van Verkeer en Waterstaat over het voorstel om de A73 volgens de nieuwe variant op de westoever van de Maas aan te leggenPagina 3336-3338
de stemmingen in verband met het voorstel van rijkswet Wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap (23029, R1461)Pagina 3342-3343
Vragen van het lid Verbugt aan de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, over de A73.Pagina 3338-3341
Stemmingen over twee moties, ingediend bij het debat over gelegenheidsarbeid, te weten: de motie-Van der Linden over een algehele vier-wekenregeling voor seizoenarbeid (24026, nr. 4); de motie-Van der Linden over de arbeidsvoorziening voor het oogsten van land- en tuinbouwprodukten (24026, nr. 5)Pagina 3341-3342
de stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene Kinderbijslagwet en de Wet op de studiefinanciering (23795), en over: de motie-Giskes c.s. over de positie van ouders met thuiswonende gehandicapte kinderen in het kader van de WVG en de AWBZ (23795, nr. 7).Pagina 3343-3343
Regeling van werkzaamheden (woensdag 1 maart 1995)Pagina 3333-3336
Behandeling (afrondend debat) van het wetsvoorstel Inwerkingtreding van en aanpassing van wetgeving aan de Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994 (Invoeringswet Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994) (23934)Pagina 3344-3355
de stemming over een motie, ingediend in het debat over de wereldbevolkingsconferentie, te weten: de motie-De Jong over gelden voor de reproduktieve gezondheidszorg (23900-V, nr. 29)Pagina 3343-3343
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 1 maart 1995)Pagina 3357-3358
Stemmingen over drie moties, ingediend bij het debat over het huurprijsbeleid 1995, te weten: de motie-Duivesteijn over de maximale individuele huurstijging per 1 juli 1995 (23900-XI, nr. 48); de motie-Poppe over huurders die onder het bestaansminimum leven (23900-XI, nr. 49); de motie-Poppe over bevriezing van de huren in 1995 (23900-XI, nr. 50)Pagina 3342-3342
Stemmingen over twee moties, ingediend bij de interpellaties van het lid Rosenmöller en het lid Heerma, over de Betuweroute, te weten: de motie-Heerma/Rosenmöller over het uiterlijk op 3 maart nemen van een besluit over de aanleg van de Betuwelijn (22589, nr. 68); de motie-Rosenmöller over verschuiving van het vrachtvervoer over de weg naar binnenvaart en spoor (22589, nr. 69).Pagina 3342-3342

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 68 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de behandeling (afrondend debat) van: 
 
 het wetsvoorstel Inwerkingtreding van en aanpassing van wetgeving aan de Wet
op de motorrijtuigenbelasting 1994 (Invoeringswet Wet op de motorrijtuigenbelasting
1994) (23934).
 
 
 
 
 
 (Zie verslag wetgevingsoverleg van 15 februari 1995.)
 
 
 
 
 
 De algemene beraadslaging wordt geopend.
 
 
 
 
 
 De heer Kamp (VVD):
 
 Mijnheer de voorzitter! De invoeringswet Wet op de motorrijtuigenbelasting
had in grote lijnen al de steun van mijn fractie. Wij hebben met de staatssecretaris
over deze wet een vruchtbaar wetgevingsoverleg kunnen voeren.
 
 Wij hebben als VVD-fractie bepleit om de schorsing wat anders te regelen,
een gelijk tarief voor benzine-, LPG- en dieselauto's, een lager tarief en
een schorsing voor onbepaalde tijd. Bovendien hebben wij bepleit om aandacht
te geven aan de bijzondere situatie van verzamelaars en deelnemers aan evenementen.
De staatssecretaris heeft onze inbreng bij dat wetgevingsoverleg grotendeels
bevredigend beantwoord. Hij heeft dat keurig afgerond met zijn derde nota
van wijziging. Voor ons resteren slechts enkele punten die wij nog met de
staatssecretaris willen doornemen.
 
 Het eerste punt is de jaarlijkse schorsing. Wij zijn het met de staatssecretaris
in zijn brief van 22 februari eens, dat een schorsing voor onbepaalde tijd
bezwaarlijk is. Wij denken echter dat het voor de mensen die een auto willen
laten schorsen, bezwaarlijk is om elk jaar weer die schorsing aan te vragen
en daar ƒ 150 voor te betalen. Wij kunnen ons voorstellen dat een goede
tussenoplossing zou zijn om een maximumschorsing van vijf
jaar in te voeren in plaats van elk jaar die schorsing aanvragen.
 
 Het tweede, meer technische punt dat wij onder de aandacht van de staatssecretaris
willen brengen, is dat als een schorsing is aangevraagd, precies op de dag
af één jaar later een verlenging van die schorsing moet worden
aangevraagd. Dat lijkt ons een probleem, want je kunt net op die ene dag afwezig
zijn en het is nu technisch onmogelijk om een paar dagen eerder die schorsing
aan te vragen. Het lijkt mij dat de staatssecretaris de uitvoering van die
regeling zodanig moet maken dat dit in de praktijk geen grote bezwaren met
zich brengt.
 
 Het derde punt betreft het nieuwe schorsingstarief van ƒ 150, gelijk
geldend voor benzine, LPG en diesel. Dat nieuwe schorsingstarief is toegespitst
op motorrijtuigen. Dat betekent dat daar behalve personenauto's en lichte
bestelauto's ook de motorfietsen onder komen te vallen. Dat zal niet de bedoeling
van de staatssecretaris zijn, omdat op dit moment voor motorfietsen een lagere
tariefstelling geldt. Uit de context van zijn brief blijkt niet dat hij op
dit punt een verhoging nodig vindt. Misschien wil hij op dat punt met een
nadere verduidelijking komen.
 
 Ik kom vervolgens bij de definitie van het begrip "verzamelaar". Volgens
het voorstel dat wij nu van de staatssecretaris hebben gekregen, is een verzamelaar
iemand die meer dan tien voertuigen heeft verzameld. Die wordt ook als zodanig
aangemerkt als het gaat om het bijzondere tarief van ƒ 450 dat van
toepassing is. Wij spreken hier niet over postzegels. Dus je zou je kunnen
voorstellen dat iemand die vijf, zes of zeven auto's heeft, al een heel aardige
collectie auto's heeft. Heeft de staatssecretaris doorslaggevende bezwaren
tegen het aantal van vijf, als het erom gaat iemand aan te merken als een
verzamelaar?
 
 Het laatste punt halen wij ook weer uit zijn brief van 22 februari. Dat
betreft de zogenaamde zelfsloopregeling. Je hoeft een auto niet naar een erkende
sloper te brengen als die auto ouder is dan 25 jaar. De staatssecretaris vermeldt
dat het voor hem bespreekbaar zou zijn om ook auto's van 15 jaar en ouder
onder die zelfsloopregeling te laten vallen. Dat laatste lijkt ons erg zinvol.
Auto's worden ouder. Het komt veel voor dat men een aantal auto's van 15 jaar
of ouder koopt, die sloopt en daar weer één nieuwe, goede auto
van maakt. Wij moeten die mensen die gelegenheid geven, zonder hen met te
veel problemen te confronteren. Ik geef de staatssecretaris dan ook in overweging,
op dit punt "25 jaar" te vervangen door: 15 jaar.
 
 
 
 
 
 De heer Reitsma (CDA):
 
 Voorzitter! Op 15 februari hebben wij vruchtbaar wetgevingsoverleg met
de staatssecretaris gevoerd. Mijn fractie heeft daarin aandacht gevraagd voor
een aantal punten. Ten eerste vroegen wij om een nadere uiteenzetting over
het zuiver houden van het kentekenregister, de fraudebestendigheid en de controle
op de weg. Ten tweede hielden wij een pleidooi voor een ander schorsingssysteem
en een ander schorsingstarief. Ten derde hebben wij gevraagd om enkele categorieën
auto's nader te bekijken, waaronder de hobby-auto's. Ten vierde heb ik de
staatssecretaris om een nota van wijziging gevraagd zodat de motorrijtuigenbelasting
voortaan via automatische incasso per maand kan worden betaald.
 
 De staatssecretaris heeft een brief met twee nota's van wijziging naar
de Kamer gestuurd. Hiervoor zeg ik hem dank. Het wetgevingsoverleg is vruchtbaar
gebleken en de luistervaardigheid van de staatssecretaris stellen wij op prijs.
Het is vanaf 1 januari 1997 mogelijk dat mensen de motorrijtuigenbelasting
automatisch per maand betalen. Dat vinden wij heel goed, omdat zij dan niet
te grote bedragen ineens hoeven te betalen. Verder heeft de staatssecretaris
een minimumschorsingstarief geïntroduceerd. Alvorens ik daarop inga,
maak ik enkele opmerkingen over het kentekenregister.
 
 Mijn fractie blijft van oordeel dat blijvende aandacht vereist is om een
zuiver en fraudebestendig kentekenregister te ontwikkelen. Op dat punt is
er in het verleden veel mis gegaan, wat tot grote fraude leidt, ook in de
belastingsfeer, zeker als je de motorrijtuigenbelasting eraan koppelt. De
staatssecretaris schrijft in zijn brief dat dit betrekking heeft op de ingang,
de instandhouding en de uitgang. Het is in het belang van de goedwillende
belastingbetaler dat het kentekenregister deugdelijk is en blijft. Daarom
is afstemming van de bestanden vereist. Verder blijft controle op de weg noodzakelijk.
Is de pakkans trouwens groot genoeg? Mijn fractie heeft daar zorgen over.
Ten slotte moet fraude met kentekenbewijzen, die er in de afgelopen jaren
geregeld geweest is, adequaat aangepakt worden. Anders is het systeem niet
valide.
 
 Ik heb hierover een heel concrete vraag. Is er binnen het apparaat, niet
alleen de belastingdienst, maar ook het controle-apparaat, voldoende onderzoek
gedaan om dit probleem adequaat aan te pakken? Heeft de staatssecretaris de
financiële gevolgen van de aanpak en vooral die van de controleerbaarheid
van deze wet voldoende in ogenschouw genomen? Wij hebben hierover zorgen en
twijfel.
 
 De uitgang uit het register is nog niet geheel geregeld, bijvoorbeeld
voor bedrijfsauto's. Wanneer komt de staatssecretaris met de precieze inkadering?
Krijgt de Kamer er nog nadere informatie over?
 
 Over de houderschapsbelasting hebben wij hier uitvoerig gediscussieerd.
Daarbij heeft de vorige staatssecretaris de lijn gekozen dat er geen lastenverzwaring
voor de gemiddelde automobilist zou plaatsvinden. Hierover zijn wij niet gerust.
De beperking van de teruggaaf leidt in incidentele gevallen tot lastenverzwaring.
Ook de afschaffing van de overschrijfmogelijkheden kan tot lastenverzwaring
leiden. Verder zitten er nadelen aan de keuze voor jaarbetalingen en het uitgaan
van een peildatum in plaats van volledige betalingstijdvakken. Naar ons oordeel
leiden ook deze wijzigingen in sommige gevallen tot een lastenverzwaring voor
de automobilist, die niet bedoeld was. De invoering van de houderschapsbelasting
zou budgettair neutraal verlopen, behoudens voor zwartrijders. Een goede aanpak
en een betere naheffingssystematiek zou meer opleveren; daarvoor heeft de
staatssecretaris onze steun. Maar de gemiddelde automobilist die normaal betaalde,
mag door het wijzigen van het systeem geen hogere belasting gaan betalen.
Onze indruk is toch dat dit wetsvoorstel daar niet aan voldoet.
 
 Het valt in de staatssecretaris van Financiën te prijzen dat hij
met een nieuw schorsingsvoorstel bij de Tweede Kamer is gekomen. Het oude
voorstel riep namelijk te veel weerstand op en werkte ook
onrechtvaardig uit. Dat betrof met name een forse financiële lastenverzwaring.
Dit kwam voornamelijk door het uitgangspunt dat het bezit belast werd in plaats
van het gebruik. Maar in alle beleid streven wij er juist naar dat het bezit
van een auto ontlast gaat worden en dat het gebruik op de weg via een aantal
instrumenten belast gaat worden. Aan dit uitgangspunt van variabilisatie voldeed
het oude schorsingsvoorstel niet.
 
 Het verheugt mij dat de afhankelijkheid van de brandstof nu uit het voorstel
is verdwenen. Want daarin schuilde een andere grote onrechtvaardigheid. Ik
stel het op prijs dat de staatssecretaris gezocht heeft naar een oplossing
van de eventuele problemen van vooral eigenaars van hobby-auto's. Want ook
daar zat een groot knelpunt.
 
 Het nieuwe voorstel voldoet in ieder geval aan het uitgangspunt van het
CDA, dat het eenduidig is en dat er een element is ingebouwd waardoor wordt
voorkomen dat mensen maar al te gemakkelijk diverse keren per jaar gebruik
maken van de schorsingsmogelijkheid. De staatssecretaris heeft mijn voorstellen
op dat punt overgenomen, waarvoor mijn dank.
 
 Maar ik heb ook gepleit voor een laagdrempelig schorsingstarief. De staatssecretaris
heeft het bedrag al flink naar beneden geschroefd, maar voor een bepaalde
categorie auto's is ƒ 150 toch nog een tamelijk hoog bedrag. De reden
waarom mijn fractie in het vorige debat voor een bedrag van ƒ 50 had
gepleit, was dat de staatssecretaris er niet rijk van behoeft te worden. Alleen
moet de administratieve rompslomp die ermee gemoeid is, gedekt worden. De
staatssecretaris had zelf aangegeven dat dat ongeveer ƒ 50 kost.
 
 Nu wil ik in dit debat van de staatssecretaris een verklaring hebben van
die ƒ 100 extra als een auto in het schorsingssysteem terechtkomt.
De staatssecretaris zal daarvan een goede onderbouwing moeten geven. Want
anders vinden wij in alle eerlijkheid het bedrag te hoog. De staatssecretaris
heeft gelukkig wel voor bepaalde categorieën het schorsingstarief van ƒ
50 overgenomen, waarvoor onze dank.
 
 Wij gaan ook akkoord met het introduceren van een minimumtermijn, waarom
door vrijwel alle fracties was gevraagd. In de voorgestelde regeling blijft
naheffing mogelijk.
 
 De staatssecretaris gaat niet over tot het laten vervallen van een maximumtermijn
van één jaar. Wij vinden dat jammer en wij vinden het eigenlijk
ook een beetje onnodig om die termijn van één jaar te handhaven.
In die zin zou ik mij kunnen aansluiten bij de suggestie die de collega van
de VVD hier net heeft gedaan, die vroeg of de termijn, als er dan toch een
termijn genoemd moet worden, dan misschien op vijf jaar zou kunnen worden
vastgezet. Wat mij betreft behoeft er geen termijn te worden genoemd, maar
op zichzelf is voor ons een termijn van vijf jaar bespreekbaar. Ik realiseer
mij dat dat dan zal leiden tot een wijziging van de Wegenverkeerswet. Maar
dat behoeft ons er niet van te weerhouden die wijziging op korte termijn te
realiseren. Dat is een kwestie van techniek. Daarom pleit mijn fractie er
wel voor om niet over te gaan tot het voorstel van de staatssecretaris om
de termijn op één jaar te laten staan.
 
 Als de staatssecretaris dan toch enige controle op de auto's wil houden,
omdat het kentekenregister zuiver moet blijven, scoort hij een punt. Want
ook mijn fractie legt in dit debat heel sterk de nadruk op het zuiver houden
van het kentekenregister. Want anders betaalt de gemiddelde automobilist weer
meer, omdat er te veel auto's zwart op de weg rijden. De staatssecretaris
wil zijn geld toch binnen hebben.
 
 Maar naar mijn mening is dat geld best via een andere techniek binnen
te krijgen. Het zou bijvoorbeeld verplicht kunnen worden gesteld na een jaar
een melding te doen, zodat het bij de Rijksdienst voor het wegverkeer bekend
is dat de auto nog in het register zit. Maar dat behoeft geen kosten met zich
te brengen, zeker geen ƒ 150 per keer.
 
 Wij dringen er dan ook sterk op aan dat de staatssecretaris dit voorstel
heroverweegt en dat dan tot wijziging van de Wegenverkeerswet wordt overgegaan.
 
 Vervolgens wil ik in het kader van mijn opmerkingen over de uitvoering
nog iets zeggen over de evenementenregeling. Ik dank de staatssecretaris voor
de benadering die hij heeft gekozen. Zijn standpunt betekent een oplossing.
Hij wil een en ander via een AMvB realiseren. Wij ontvangen wel graag de nadere
rapportage en misschien kunnen wij voordat de regeling gaat gelden met de
staatssecretaris of met de minister van Verkeer en Waterstaat hierover overleg
plegen.
 
 Het gekozen schorsingssysteem vereist controle op de weg. Daarover moeten
wij heel eerlijk zijn. Ik kan mij dan ook voorstellen dat de staatssecretaris
nu voorstelt om het controle-apparaat, zeker voor de korte termijn, uit te
breiden. Op dit punt heeft hij onze steun. Wij hebben ook steeds gezegd: dat
vinden wij van groot belang.
 
 Er zijn nu echter veel nieuwe dingen in gang gezet. Dat zijn: 1. de houderschapsbelasting,
2. het schorsingssysteem, 3. een ander controle-apparaat en 4. een minimumtermijn.
Daarnaast pleit ik ervoor om de maximumtermijn af te schaffen. Verder is er
flankerend beleid nodig. Gelet op al deze punten, vraag ik mij af of het niet
zinvol zou zijn met de staatssecretaris af te spreken, dat na een of twee
jaar een grondige evaluatie wordt gehouden. Er zijn namelijk veel nieuwe elementen
aan de orde. Uit het evaluatierapport kan blijken of dit systeem voldoet of
dat het alsnog aangepast moet worden. Wij kunnen dan ook de hoogte van de
tarieven nog eens in aanmerking nemen. Die punten zouden wat mij betreft dan
bespreekbaar moeten zijn. In dezen krijg ik graag van de staatssecretaris
een toezegging.
 
 De sloopmelding is op basis van het kentekenreglement vastgesteld en daar
kun je moeilijk van afwijken. Voor de hobby-auto's is de regeling erg omslachtig.
Daarom wil ik in dezen een beroep op de staatssecretaris doen. Ik vraag hem
na te gaan of de regeling op dit punt niet eenvoudiger kan worden.
 
 Mijn fractie wil graag dat de suggesties die de staatssecretaris in zijn
brief heeft gedaan, werkelijkheid worden. Dat betekent dat de personenauto's
van 15 jaar en ouder gewoon tot de uitzonderingsgevallen zouden worden gerekend.
Daarmee zou het probleem opgelost zijn. Wij kunnen dan, misschien op grond
van de evaluatie waarnaar ik vroeg, het andere probleem bestuderen. Graag
krijg ik ook op dit punt een toezegging.
 
 Dan wil ik nog iets zeggen omtrent een kwestie die verband houdt met verblijf
in het buitenland. De toelichting in de brief van de staatssecretaris
die betrekking heeft op export van auto's waarvoor een schorsing geldt, is
op zichzelf verhelderend. Hij heeft de verschillende punten nog eens op een
rijtje gezet. Toch blijven er, gelet ook op de brieven die bij onze fractie
zijn binnengekomen, voor een bepaalde categorie burgers problemen bestaan.
Er zijn nogal wat burgers, en vooral wat oudere mensen, die overwinteren in
een warm oord op een redelijke afstand van Nederland. Die mensen hebben in
dat warme oord een tweede auto staan. Zij laten die auto daar ook staan en
maken voor het overbruggen van de afstand van en naar Nederland één
of twee keer per jaar gebruik van het openbaar vervoer of het vliegtuig. Op
zichzelf is dat heel goed, want hiermee wordt de automobiliteit beperkt. Hoe
is het nu gesteld met de schorsingsmogelijkheden voor deze auto's? Is het
mogelijk dat de auto op het tweede adres blijft staan en maar twee maanden
wordt gebruikt? In dat geval is het wel terecht dat zij belasting betalen.
Daarover is ook een bepaling in de verdragen opgenomen en die willen wij er
ook niet uit hebben. Kunnen die mensen echter op een soepele manier gebruik
maken van het systeem en voor de acht of tien maanden dat de auto niet gebruikt
wordt een schorsing laten gelden? Op dit punt doet zich naar mijn mening een
probleem voor, want hierbij gaat het in elk geval niet om de categorie mensen
die zich in het hoofd haalt om in het buitenland een verblijfsvergunning aan
te vragen. Dat willen zij niet; die zouden zij ook niet krijgen. Het lijkt
mij goed dat de staatssecretaris de problemen die zich op dit punt voordoen,
nog eens bestudeert. De kans is namelijk groot dat hij in dezen te maken krijgt
met knelpunten. De briefschrijvers hebben mij hierover al het een en ander
laten weten. Daarom wil ik dit gezegd hebben.
 
 Mijn inschatting is ook, dat het systeem van houderschapsbelasting en
schorsing ten aanzien van de mensen die nu een auto in het buitenland hebben
en er daar mee rijden, terwijl zij wel Nederlander blijven, extra middelen
op zal brengen. Kan de staatssecretaris aangeven hoe hoog dat bedrag is?
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Voorzitter! Ik wijs erop, dat de oudere mensen die in het buitenland verblijven
voor hun auto schorsing kunnen aanvragen.
 
 
 
 
 
 De heer Reitsma (CDA):
 
 Dat is mijn vraag.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Waarom zou dat niet zo zijn?
 
 
 
 
 
 De heer Reitsma (CDA):
 
 Wij ontvangen hierover brieven van betrokkenen. Daarom wil ik de bevestiging
hebben dat bedoelde mensen de mogelijkheid hebben om, zonder dat hun auto
in Nederland komt, daarvoor schorsing te laten gelden. Een ander probleem
is de APK, die in Nederland hoort plaats te vinden. Ik zal dat nu niet aan
de orde stellen, want daar gaat de staatssecretaris niet over. Wij moeten
dat maar eens met de minister van Verkeer en Waterstaat bespreken. Ik wil
aandacht voor dit punt hebben, zodat er later niet wordt gezegd: dit hebben
wij overschat.
 
 Is nu geregeld dat het schorsingstarief voor de categorie motorfietsen ƒ
50 is? Als dat het geval is, is mijn fractie daar tevreden over.
 
 Wij hebben de afgelopen week in de krant gelezen dat er met de motorrijtuigenbelasting
een blunder is gemaakt in de vorm van een dubbele aanslag voor ongeveer 10.000
bezitters van auto's van voor 1988 met een grijs kenteken. Hoe is dat mogelijk?
De staatssecretaris is zelf met een wetsvoorstel gekomen dat een lange voorbereidingsgeschiedenis
heeft. Wij vonden die al te lang. Op het departement wist men er alles van
dat het zou doorgaan, want de staatssecretaris kreeg in een mondeling overleg
in de Kamer het groene licht: ga door. Dat deze mensen toch een dubbele aanslag
krijgen, kun je niet afdoen met "foutje, bedankt".
 
 
 
 
 
 Mevrouw Giskes (D66):
 
 Voorzitter! Ook D66 is zeer tevreden met het wetgevingsoverleg dat wij
al op 15 februari jl. hebben gehad over deze invoeringswet. De antwoorden
die de staatssecretaris ons sindsdien heeft gegeven, stemmen voor het grootste
deel ook tot tevredenheid. Wat de opschoning van het kentekenregister betreft,
menen wij vooralsnog dat wij het voordeel van de twijfel zullen moeten geven.
Misschien is het idee van de heer Reitsma van een evaluatie nog niet zo gek,
want dan zou je dat onderwerp zeker eens kunnen meenemen.
 
 Tijdens het wetgevingsoverleg kwamen deel III en kopie deel III aan de
orde. Ook al is het niet de verantwoordelijkheid van de staatssecretaris,
toch hecht ik eraan hier nog eens te melden dat ik kopie deel III wel een
heel klein stukje papier vind, dat je geacht wordt ergens goed te bewaren
zolang je een auto hebt. Wellicht kan hij eens met zijn collega's overleggen
of dat niet wat groter en/of steviger kan worden.
 
 Door de heer Reitsma en ook door D66 is al in eerdere stadia aangedrongen
op automatische incasso. Het doet ons plezier te merken dat deze staatssecretaris
nu mogelijkheden schept om dit in de nieuwe houderschapswetgeving op te nemen.
Wij stemmen dan ook van harte in met het nieuw voorgestelde artikel 17a.
 
 In een vorige ronde heb ik ook gezegd dat D66 heel blij is dat oude bedrijfswagens,
dat wil zeggen bedrijfswagens die ouder zijn dan 25 jaar, worden vrijgesteld
van motorrijtuigenbelasting. Het gaat hierbij om de bescherming van ons cultuurgoed,
zoals ik dat toen genoemd heb. Ik meen dat dit een goed doel dient en dat
het risico van misbruik minimaal is. Gelukkig heeft de staatssecretaris dat
erkend.
 
 Over het schorsingsprobleem is al het nodige gezegd door de voorgaande
sprekers. Ik zal het daarom wat korter houden. Ook D66 is het eens met de
minimumtermijn van drie maanden die nu wordt voorgesteld en ook met het tarief
van ƒ 150. Wij zijn wel gevoelig voor het argument om dat tarief nog
te verlagen, maar je zit toch in het spanningsveld dat sommigen vanwege hun
hobby of een klus een auto een tijd van de weg willen halen en dat anderen
toch min of meer doelbewust proberen de belastingheffing te ontduiken. Die
twee mogelijkheden tegen elkaar afwegend, vinden wij een tarief van ƒ
150, lager dan het gewone belastingtarief, hoger dan ƒ 50, aanvaardbaar
en zelfs wenselijk.
 
 Dan rest nog de discussie over een maximumtermijn. De staatssecretaris
heeft tot nu toe gezegd: houd dat op een jaar en verleng het steeds als dat
gewenst wordt. Er is al op gewezen dat dit kosten met zich brengt. Ook wij
horen graag van de staatssecretaris hoe het zit met de optie
om het tot vijf jaar op te rekken, wellicht alleen voor auto's van 15 jaar
en ouder. Ik zou graag de hele discussie daarover door hem nog eens zien toegelicht.
 
 De heer Kamp wees ook al op de definitie van "verzamelaar", waarin het
getal van tien auto's wordt genoemd. Ik ben met hem van mening dat dat nogal
veel is; al zou je het willen, je kunt ze niet altijd kwijt, dus dat is toch
een klein dilemma. Ook ik vraag de staatssecretaris daarom of dat niet teruggebracht
kan worden naar vijf auto's, wat toch al een redelijk aantal is, dat iemand
niet zomaar heeft.
 
 D66 staat – ik geef dat graag alvast mee – sympathiek tegenover
het terugbrengen van de zelfsloopregeling van 25 naar 15 jaar.
 
 Ook in het overleg van 15 februari hebben wij al gezegd dat D66 zeer hecht
aan de opmerkingen die inmiddels door minister De Boer zijn gemaakt over de
milieukant van het autogebruik en de mogelijkheid om wellicht in de belastingsfeer
rekening te houden met de belasting van het milieu door auto's die op de weg
rijden. Het deed ons dan ook deugd om onlangs te lezen dat er ook een commissie
vergroening belastingstelsel met een soortgelijke gedachte bezig is, dat wil
zeggen belastingheffing naar de mate van brandstofverbruik en uitstoot van
uitlaatgassen. Met bijna ongeduldige belangstelling wacht D66 de nadere voorstellen
op dit front af. Wij zullen de staatssecretaris en zijn collega's daarin lichtelijk
hinderlijk blijven volgen. In dat verband werd de APK al aangehaald, die uiteraard
niet onder de verantwoordelijkheid van de staatssecretaris valt. Toch wil
ik hier graag zeggen dat ook daarbij wellicht wat meer gelet moet worden op
de milieukant van de zaak, want auto's worden, zo hebben wij de indruk, op
dat punt nog niet zo heel erg gecontroleerd.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Voorzitter! Ik dank de staatssecretaris voor de brieven die wij van hem
hebben mogen ontvangen, waarin hij kennis geeft van een nota van wijziging
in twee vormen, als gevolg van het wetgevingsoverleg dat wij op 15 februari
met hem hebben gehad. Het kabinet is in zijn oorspronkelijke voorstel uitgegaan
van schorsing, die uiterst terughoudend zou worden toegepast, omdat het het
systeem van houderschapsbelasting in zijn kern dreigt aan te tasten. Het oorspronkelijke
voorstel van het kabinet was dan ook een zeer scherp tarief, van minimaal
drie maanden motorrijtuigenbelasting, en ik moet zeggen – dat is ook
kamerbreed gevoeld – dat weinigen daarvan echt gebruik kunnen maken.
Op zichzelf is een dergelijk systeem wel goed te handhaven. Het probleem is
wel dat mensen die voor een langere periode – ik spreek dan over twee
tot drie maanden – hun auto niet zouden willen gebruiken, wat we op
zichzelf wel goed zouden vinden, daartoe niet worden aangezet, omdat ze het
geld toch kwijt zijn middels het schorsingstarief van drie maanden.
 
 Ons voorstel was dan ook, een minimale schorsingstermijn van drie maanden
in te bouwen en op die manier de tijdsdrempel te introduceren, en daartegenover
een tarief van anderhalf maandtarief van de motorrijtuigenbelasting te zetten.
Dat lag een beetje in de lijn van wat het kabinet had gedaan met betrekking
tot zijn driemaandstarief, omdat er een koppeling bleef met de hoogte van
de normaal maandelijks te betalen motorrijtuigenbelasting, en omdat er dus
geen sprake was van een gefixeerd bedrag. Het laatste betekent namelijk dat
zwaardere en grotere auto's, die normaal gesproken een hogere motorrijtuigenbelasting
betalen, al snel voordeel behalen ten opzichte van lichtere en kleinere auto's,
die dus een veel lager bedrag hebben.
 
 De optie, zoals door anderen bepleit, om tot een schorsingstarief van ƒ
50 te komen, conform de regeling voor zeer oude auto's, lijkt erg laag, en
dit uitgangspunt lijkt tamelijk ondermijnend voor het systeem dat het kabinet
zou willen voor de terughoudendheid. Bovendien denkt mijn fractie dat je op
die manier wel een heel lage drempel voor fraude introduceert. De door het
kabinet gekozen weg van ƒ 150 als schorsingsbedrag voor de eerste keer
en ƒ 250 voor de keren daarna, komt weliswaar niet tegemoet aan de
gedifferentieerde aanpak die mijn fractie voorstaat – lichtere auto's
minder laten betalen – maar het doet wel recht aan het door ons veel
knellender gevoelde punt van een lagere drempel. In die zin is het dan ook
voor mijn fractie acceptabel.
 
 Het schorsingstarief van ƒ 50 voor auto's van 20 jaar en ouder
heeft de staatssecretaris gemeend om te moeten zetten naar 15 jaar en ouder.
Mijn fractie kan daarmee instemmen. Dat behoeft verder geen betoog, want daar
is in het wetgevingsoverleg al uitvoerig over gesproken. Het lijkt ons een
goede tegemoetkoming van de zijde van het kabinet.
 
 Ik heb wel een specifieke vraag met betrekking tot de controle. De heer
Reitsma heeft daar ook op gewezen. Ik ben het van harte met hem eens dat er
een goed controlesysteem moet komen, want de betrouwbaarheid van het register
valt of staat met een goed controlesysteem. In de toelichting op de nota van
wijziging staat dat er wel 25 extra ambtenaren ingezet zouden moeten worden
door het voorstel voor drempelverlaging. Je maakt het mensen dan namelijk
gemakkelijker om een schorsing aan te vragen en dat leidt er dan toe dat je
meer moet controleren. Op dat punt blijft bij mijn fractie onduidelijkheid
bestaan, want ook als er weinig mensen schorsen, moet er gecontroleerd worden.
In wezen moeten dan alle auto's worden gecontroleerd om die weinigen eruit
te halen. Nu zijn er meer mensen die schorsen, maar dat maakt dus geen verschil.
Tenzij de insteek is dat alle mensen die schorsen thuis worden gecontroleerd
of zij de auto nog gebruiken. Dat is een gerichte aanpak bij de bron. In dit
geval wordt echter proefondervindelijk getoetst, via fotograferen en constateren
op de weg. Dan maakt het volgens mijn fractie niet zoveel uit of er door meer
of door minder mensen een schorsing is aangevraagd.
 
 Een ander punt heeft betrekking op de tien extra controle-ambtenaren.
Het argument dat het allemaal op korte termijn wordt geïntroduceerd en
de automatisering daar niet op toegesneden is, vinden wij valide.
 
 Over de ontheffing van de motorrijtuigenbelasting voor particuliere bezitters,
de zelfsloopregeling voor het samenstellen van meerdere auto's tot één
nieuwe, het volgende. De staatssecretaris is in zijn nota van wijziging tegemoetgekomen
aan de Kamer door die categorie terug te brengen van ouder dan 25 jaar naar
ouder dan 15 jaar. Ik meen dat daardoor al een belangrijk deel van de problemen
bij deze mensen wordt opgevangen. 
 
 In het wetgevingsoverleg hebben wij erop gewezen dat het wat vreemd is
dat als je in Nederland een schorsing vraagt en naar het buitenland vertrekt,
je op de Nederlandse weg in overtreding zou zijn, omdat je geen kenteken zou
bezitten. De minister heeft op dat punt een adequaat en afdoende antwoord
gegeven. Gelet op de internationale verdragen, moet je in het buitenland namelijk
gewoon over een rechtsgeldig kentekenbewijs beschikken. Volgens mij is dat
ook een antwoord op de vraag van de heer Reitsma over de ouderen die een periode
van het jaar doorbrengen in Spanje of in andere warme oorden. Daar moet toch
een oplossing voor te vinden zijn.
 
 Ik waardeer het zeer dat de staatssecretaris tegemoetgekomen is aan een
aantal belangrijke bezwaren die leefden bij de Kamer. Ik vind dat dit een
voorbeeld is van een goed overleg tussen Kamer en kabinet. Ik hoop dat wij
er op een goede manier uit kunnen komen.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Vermeend:
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik dank de leden voor hun opmerkingen. Ik heb
het ook een vruchtbare discussie gevonden en heb dankbaar gebruik gemaakt
van de suggesties vanuit de Kamer, die dan ook hun weg hebben gevonden naar
de nota van wijziging. Een van de punten die aan de orde zijn gesteld, betreft
de schorsingsperiode. Waarom één jaar? In de nieuwe regeling
moet worden gezorgd voor een buitengewoon goede, adequate kentekenregistratie.
Die moet up to date zijn en schoon blijven. Dat betekent dat wij er behoefte
aan hebben om periodiek te kunnen zien of dat kentekenregister nog voldoende
adequaat is. Om die reden hebben wij ervoor gekozen, de regeling op jaarbasis
te bekijken. Schorsing vormt een uitzondering op het systeem en zo kunnen
wij jaarlijks de vinger aan de pols houden. Alle leden hebben erop aangedrongen
om de koppeling tussen de motorrijtuigenbelasting en het kentekenregister
zodanig te houden, dat het systeem goed functioneert, zonder dat er mogelijkheden
zijn tot oneigenlijk gebruik en fraude. Nu stelt de heer Reitsma voor, om
het kentekenregister toch schoon te houden, dat mensen schorsing gewoon moeten
kunnen melden en dat het niet zoveel hoeft te kosten.
 
 Op zichzelf is een jaarlijks systeem te bepleiten. Het uitgangspunt bij
dit systeem is dat men schorst voor een jaar met een minimumperiode van drie
maanden. In het algemeen zal het om een langere periode gaan. De regeling
is dan getroffen voor de betrokkene en er is controle op mogelijk. Vervolgens
moet geregeld worden dat de mensen het jaar daarop weer overgaan tot melding.
Om die reden is ervoor gekozen het systeem van jaar tot jaar door te laten
lopen. Dan is er sprake van een sluitend systeem als het gaat om het schoonhouden
van het kentekenregister, waarbij men ieder jaar de verplichting heeft tegen
het genoemde tarief schorsing aan te melden.
 
 Enkele leden hebben suggesties gedaan om de kosten voor de schorsing te
verlagen. Meedenkend met die leden kan ik mij voorstellen dat het systeem
zoals door ons bepleit, mede met het oog op de controle, wordt gehandhaafd,
maar dat voor de verlenging van de schorsing een lager tarief berekend wordt.
Die optie wil ik graag met mijn collega van Verkeer en Waterstaat verkennen.
Er moet dan wel vastgehouden worden aan de jaarlijkse beoordeling, waarbij
voor de eerste keer ƒ 150 in rekening wordt gebracht. Echter, voor
een verlenging in het volgende jaar wordt dan een lager tarief in rekening
gebracht. Dit alternatief verdient in de optiek van de houdbaarheid van het
systeem de voorkeur boven het systeem van vijf jaar. Ik zeg nog eens met nadruk
dat ik hierover overleg moet plegen met mijn collega van Verkeer en Waterstaat.
 
 
 
 
 
 De heer Reitsma (CDA):
 
 Ik mag toch aannemen dat de staatssecretaris met dat lagere tarief doelt
op een bedrag van ƒ 50. Hij heeft in allerlei andere modellen ook steeds ƒ
50 berekend. Ik wil graag weten waar wij over spreken.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Vermeend:
 
 Ik kan nu geen afspraken maken over tarieven. Ik ben op een suggestie
van de Kamer ingegaan. Mijn voorkeur heeft het niet om een vijfjaarssysteem
in te voeren. Ik ben voorstander van het jaarsysteem. De leden hebben er problemen
mee dat er steeds ƒ 150 in rekening wordt gebracht. De suggestie om
over te gaan naar een vijfjaarssysteem, is gedaan juist uit een kostenoogpunt.
Ik wil liever het systeem handhaven en ik ben bereid met mijn collega van
Verkeer en Waterstaat te overleggen, met de intentie om een lager tarief mogelijk
te maken als het om verlenging gaat. Voordat ik dat overleg gepleegd heb,
kan ik echter geen tarief afspreken. Ik heb de suggestie van de heer Reitsma
gehoord en ik zal haar meenemen in het overleg.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Giskes (D66):
 
 Ik had de suggestie naar voren gebracht om een onderscheid te maken naar
leeftijd van de auto's met een grens van 15 jaar.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Vermeend:
 
 Daarmee wordt de regeling gecompliceerd gemaakt. Mij lijkt dat een rechttoe-rechtaanregeling
de voorkeur verdient op dat punt. Ik ben het met u eens dat er dan wat minder
auto's onder de regeling zullen vallen, maar aan de andere kant kan iemand
zich gaan afvragen waarom een bepaalde auto wel en een andere niet onder de
regeling valt. Ik wil er wel eens naar kijken, maar het lijkt me niet dat
een dergelijke regeling de voorkeur verdient.
 
 Voorzitter! Ik kom nu bij het schorsingstarief zelf. Ik ben verheugd dat
de Kamer mijn benadering deelt. Je moet zoeken naar een soort evenwicht tussen
enerzijds de handhaafbaarheid, de controleerbaarheid, de drempelwerking en
anderzijds een tarief dat niet onredelijk wordt. De heer Reitsma heeft gezegd
dat ƒ 150 in feite te hoog is, als je naar de daadwerkelijke kosten
kijkt. De daadwerkelijke kosten van het schorsen qua administratieve uitvoering
liggen lager. Dat is juist. Maar de heer Reitsma heeft ook gepleit voor het
inbouwen van een evenwicht en voor een drempelwerking. Ik heb ook in het wetgevingsoverleg
al gezegd dat ik bang ben dat de drempelwerking teniet wordt gedaan als je
zou kiezen voor het door hem bepleite bedrag van ƒ 50. Het effect zal
waarschijnlijk zijn dat men veel sneller gaat schorsen, ook voor een korte
periode. Het aantal schorsingsgevallen zal dan ongetwijfeld toenemen. De heer
Reitsma zal dit met me eens zijn. Er zal een aanzuigende werking optreden.
 Bovendien zul je, op het moment dat je de drempel wegneemt
en het bedrag van ƒ 150 naar ƒ 50 terugbrengt, geconfronteerd
worden met de noodzaak van een veel intensievere controle. Je moet dus een
afweging maken tussen enerzijds de redelijkheid van het tarief en anderzijds
de drempelwerking. Ook de heer Van Gijzel heeft dit gezegd. Wij hebben gezocht
naar een tarief dat aan beide recht doet. Dit tarief is natuurlijk arbitrair.
Dat bestrijd ik ook niet. Als je echter naar de gemaakte afwegingen kijkt,
lijkt het gekozen tarief mij echter alleszins redelijk en werpt het tegelijkertijd
een drempel op, zodat niet iedereen om de haverklap gaat schorsen. Want als
dat zou gebeuren, komt het systeem onder druk te staan.
 
 Wij moeten ons realiseren dat schorsen een uitzondering is. Ik heb dit
in het betoog van de heer Reitsma niet zo geproefd. Wij hebben gekozen voor
een houderschapsregeling. Schorsing is hierop een uitzondering en zal ook
een uitzondering moeten blijven.
 
 De heer Reitsma, maar ook de heren Van Gijzel en Kamp en mevrouw Giskes
hebben gewezen op de problematiek van de controleerbaarheid. Nogmaals, we
moeten ons realiseren dat we als uitgangspunt hebben gekozen voor een houderschapsregeling.
Schorsing behoort vervolgens uitzondering te zijn. We zullen dus een andere
vorm van controle krijgen. De heer Van Gijzel wees hierop in zijn betoog.
Hij vroeg zich af waarom er nu meer mensen nodig waren dan bij het oude systeem.
Allereerst zal er een doelgerichte controle moeten plaatsvinden. De schorsingsgevallen
moeten namelijk gecontroleerd worden. Mensen moeten weten dat schorsing controle
met zich brengt. Er moet gecontroleerd worden of men toch met de auto gebruik
maakt van de weg terwijl de schorsing is ingetreden, wat dus niet geoorloofd
is. De schorsingsgevallen moeten dus adequaat gecontroleerd worden.
 
 In vergelijking met de huidige situatie is die doelgerichtheid een verandering.
De heer Van Gijzel gaf al aan dat die inzet specifieke controleurs met zich
brengt. Men moet dat controleren, men moet er gewoon heen. Het is niet de
bedoeling dat dat dagelijks gebeurt, maar mensen moeten weten dat een controle
ter plaatse tot de mogelijkheden behoort.
 
 De heer Reitsma heeft een nog lager tarief voorgesteld. Dat leidt dan
weer tot extra controleproblemen. Een eventuele tariefverlaging heeft immers
een aanzuigende werking. Er zullen dan meer schorsingsgevallen zijn. Dat betekent
ook een grotere inzet van controleurs voor de schorsingsgevallen. Ik wijs
op de afweging die wij gemaakt hebben bij het tarief van ƒ 150. Een
lager tarief vraagt om extra personeel. Dat is ook de achtergrond van mijn
opmerking in de brief aan de Kamer.
 
 De heer Kamp heeft nog een technisch punt bij de uitvoeringsproblematiek
aan de orde gesteld.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Voorzitter! Ik wil de staatssecretaris nog een vraag over de controle
stellen. Betekent het dat er niet meer zal worden gefotografeerd op de weg?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Vermeend:
 
 Er blijft gefotografeerd worden op de weg.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Met welk doel?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Vermeend:
 
 Als u op de weg rijdt terwijl u heeft geschorst, dan loopt u ook tegen
de lamp als er gefotografeerd wordt. Er wordt een combinatie van controletechnieken
toegepast. Enerzijds wordt er gefotografeerd en anderzijds wordt er doelgericht
ter plaatse gecontroleerd. Er kan gekeken worden of de auto daadwerkelijk
op het huisadres aanwezig is. Het is dus een combinatie. Je kunt niet zonder
fotograferen.
 
 
 
 
 
 De heer Van Gijzel (PvdA):
 
 Wij trekken hier een redelijk bedrag voor uit. Het is toch zonde als dat
niet echt noodzakelijk is. Een frequente brongerichte controle, het kijken
of die auto voor de deur staat en of ermee gereden wordt, is het meest effectief.
Schorsing is een uitzondering. Je moet dus heel wat auto's fotograferen om
die ene uitzondering te pakken.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Vermeend:
 
 Als je kijkt naar het aantal schorsingsgevallen, dan moet je je ook realiseren
dat bij de 100% benadering elke auto bezocht wordt. Het is onze opvatting
dat je die foto's gewoon nodig hebt. Die blijf je nodig hebben om te controleren.
 
 De heer Kamp heeft een opmerking gemaakt over de motorrijwielen. Ook de
heer Reitsma heeft daarover een vraag gesteld. Ik kan bevestigen dat de motorfietsen
in het lage tarief van ƒ 50 blijven.
 
 Naar aanleiding van de opzet die ik in mijn brief heb gekozen, komt de
heer Kamp tot de conclusie dat ik een verzamelaar heb gedefinieerd als iemand
met negen auto's. Op zichzelf staat er geen definitie in die brief. Wij hebben
gewoon gezegd dat ƒ 450 het maximumbedrag is dat iemand moet betalen.
De heer Kamp zegt dat ik daarmee in feite een definitie van een verzamelaar
heb gegeven. Ook anderen hebben dat opgemerkt. Ik heb die definitie niet gegeven.
Feitelijk gesproken kun je, als je uitgaat van ƒ 50, op die manier
daarop komen. De vraag is nu waarom die grens niet bij vijf auto's wordt gelegd.
In de brief aan de Kamer wordt die suggestie ook gedaan. Op het moment zijn
wij nog bezig om de ƒ 450-regeling te bestuderen, ook qua uitvoeringsproblematiek.
Ik stel voor dat ik deze suggestie meeneem. Het is overigens wel de vraag
of je een definitie moet geven. Feitelijk zegt men dat er bij vijf auto's
een grens moet komen liggen. Ik proef uit de woorden van de verschillende
leden dat dan ook het tarief geen ƒ 450 maar ƒ 250 zou moeten
zijn. Op dat punt kan ik geen toezegging doen. Ik zal de zaak met mijn collega
van Verkeer en Waterstaat opnemen. De vraag is of je een soort van verzamelaarsdefinitie
op moet nemen. Ik betwijfel of dat noodzakelijk is. Ik voel meer voor een
benadering waarbij een maximum gegeven wordt. Je kunt dan terugkoppelen omdat
er sprake is van ƒ 50. Op dit punt is nader overleg met mijn collega
in ieder geval nodig.
 
 Ik kom toe aan de zelfsloop. Die is nu redelijk met de grens op 15 jaar.
Ook de heren Van Gijzel en Kamp hebben daarop gewezen.
 
 
 
 
 
 De heer Kamp (VVD):
 
 De zelfsloop staat voor 25 jaar in het voorstel. Ik begrijp van de staatssecretaris
dat hij de grens bij 15 jaar legt?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Vermeend:
 
 Ja! Daarmee heb ik gelijk de vraag van de heer Reitsma beantwoord. De
toezegging in de brief zullen wij realiseren.
 
 Wat betreft de evenementenregeling is nader overleg gewenst volgens
de heer Reitsma. Daar heb ik geen problemen mee.
 
 Het controle-apparaat moet uitgebreid worden. Op dat onderwerp ben ik
al ingegaan.
 
 Er ligt een vraag om een evaluatie. Een evaluatie is een goede suggestie.
De heren Reitsma en Van Gijzel zijn hier het meest indringend op ingegaan.
Het moet in hun ogen zo zijn dat voortdurend de vinger aan de pols gehouden
wordt. Het is een nieuw systeem met een groot aantal nieuwe elementen. Een
nieuw systeem kan problemen opleveren. Ik ben voornemens om een en ander te
evalueren zo snel mogelijk als wij er inzicht in hebben. Een evaluatie na
een jaar is moeilijk. Ik wil afspreken dat wij zo spoedig mogelijk zullen
rapporteren op het moment dat wij beschikken over de gegevens die een evaluatie
mogelijk maken. Ik heb intern al de suggestie gedaan om het binnen een jaar
te doen. Mij is toen gezegd dat het maar de vraag is of wij dan al over de
gegevens beschikken. De evaluatie komt er echter zo spoedig mogelijk. Tegelijkertijd
zullen wij de vinger aan de pols houden. Wij hebben al redelijk wat ervaring
opgedaan wat betreft systeemwijzigingen als het gaat om de BTW-problematiek.
Ik stel voor om ook tussentijds te rapporteren.
 
 Ik kom op de exportauto's en de overwinteraars van de heer Reitsma. Hij
spreekt over brieven. Ik ken die brieven niet. Dat stelt mij voor een probleem.
Ik zou het op prijs stellen om in het bezit van die brieven te komen. Ik kan
dan heel adequaat en snel, desnoods schriftelijk, antwoorden. Of er problemen
zijn, kan ik op dit moment niet beoordelen.
 
 
 
 
 
 De heer Reitsma (CDA):
 
 Voorzitter! Ik zal de bedoelde brieven overhandigen en ook zal ik aangeven
wat de inhoud is van de persoonlijke gesprekken die ik met burgers heb gevoerd.
Het gaat mij om het antwoord op de vraag of er een techniek bestaat waarmee
deze problemen kunnen worden opgelost.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Vermeend:
 
 Ik zeg u toe dat ik hiernaar zal kijken, maar dan moet ik wel weten waar
de knelpunten zich voordoen. Ik zie niet direct wat de problemen zijn, maar
als ze er zijn, moeten wij nagaan of we ze kunnen oplossen. Ik zal u hierover
zo spoedig mogelijk inlichten.
 
 Voorzitter! Ik ben het met de heer Reitsma eens dat met betrekking tot
het kentekenregister blijvende aandacht noodzakelijk is. Dat register dient
deugdelijk te blijven en de controle op de weg moet worden gehandhaafd.
 
 Bij het nu voorgestelde systeem kan het voorkomen dat in incidentele gevallen
lastenverzwaring optreedt vergeleken met het huidige systeem. Ik voeg hieraan
toe dat wij wat het schorsingstarief betreft in aanzienlijke mate tegemoet
zijn gekomen aan de door de heer Reitsma geuite vrees. Hij maakte wat dit
betreft bezwaar tegen het eerste wetsvoorstel. Ik onderstreep dat wij nu,
ook ten aanzien van de oudere auto's, met de tarieven van ƒ 50 en ƒ
150 tegemoet zijn gekomen aan de eerder door hem geschetste problematiek.
Het gaat om een regeling waarmee grosso modo, conform de uitgangspunten, niet
naar lastenverzwaring wordt gestreefd. Echter, men kan niet voorkomen dat
in incidentele gevallen een vorm van lastenverzwaring optreedt.
 
 Neen, voorzitter, wij rekenen ons niet rijk. Op het aspect kostendekkendheid
ben ik al ingegaan. Het tarief van ƒ 150 heeft daarmee geen relatie;
dit tarief moet op eigen merites worden beoordeeld. Ik ben er voorts blij
om dat de heer Reitsma kan instemmen met de minimumtermijn. Hij zal hebben
opgemerkt dat het wetgevingsoverleg heeft geleid tot een vruchtbare discussie
in die zin dat ik de voorstellen van de Kamer op hun merites heb beoordeeld
en daaraan ook zoveel mogelijk tegemoet ben gekomen.
 
 Voorzitter! De problematiek van de dubbele aanslag over grijze kentekens
van voor 1988 heeft niet direct te maken met het aan de orde zijnde wetsvoorstel,
maar de heer Reitsma heeft hiervoor toch de aandacht gevraagd. Hij noemde
dit: "foutje, bedankt". Er is wat dit betreft inderdaad sprake van een vergissing,
hetgeen ook door mij wordt betreurd. De mensen zijn inmiddels geïnformeerd.
Men kon overigens de volgende dag al in de krant lezen dat door de belastingdienst
direct adequaat werd gereageerd. De heer Reitsma kan wel zeggen dat dergelijke
vergissingen niet mogen voorkomen, maar hij weet net zo goed als ik dat zulke
zaken in grote organisaties kunnen voorkomen. Zeker met betrekking tot de
belastingdienst wordt er gestreefd naar een optimale uitvoering van de regelgeving,
maar er kan altijd iets mis gaan. Welnu, wij moeten erkennen dat dit op dit
terrein is gebeurd.
 
 Ik ben er verheugd over dat de gekozen weg ook de instemming heeft van
de fractie van D66. Inderdaad is het een kwestie van passen en meten bij het
zoeken van een evenwicht.
 
 Ik spreek mijn dank uit voor de waardering van de fractie van D66 voor
de ontheffingsregeling. In dit verband heeft ook mevrouw Giskes op de controle
gewezen. Op dat punt ben ik al ingegaan. Er moet dus voor gezorgd worden dat
de controle effectief en doelmatig is.
 
 Mevrouw Giskes heeft nog een opmerking gemaakt over milieuvriendelijke
belastingheffing ter zake van auto's. Het APK-deel zal ik met mijn collega
bespreken.
 
 De commissie waarop mevrouw Giskes heeft gedoeld, is vandaag geïnstalleerd.
Ik ben dus net zo benieuwd als zij naar de rapportage van deze commissie.
Het is de bedoeling dat de commissie binnen afzienbare tijd, misschien voor
de zomer, met voorstellen kan komen. Dit hangt ook een beetje van de commissie
af. Het is in ieder geval geen commissie van lange adem. Ik heb de commissie
vanochtend gevraagd om snel te rapporteren over de mogelijkheden, alsook over
de onmogelijkheden. De commissie moet dus niet met voorstellen komen; nee,
de commissie moet de mogelijkheden bekijken en een afweging van "voors" en
"tegens" maken. Een van de elementen kan een regeling zijn als die waarover
gesproken is. Overigens is er eerder in deze Kamer gediscussieerd over milieuvriendelijke
belastingheffing ter zake van auto's. De commissie kan dan ook beschikken
over discussiemateriaal op dit punt.
 
 
 
 
 
 De heer Kamp (VVD):
 
 Ik heb nog gesproken over de verlenging na precies één jaar.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Vermeend:
 
 Het gaat om de periode dat men bij wijze van spreken net op de twaalfmaandsgrens
moet zitten. Dat is de problematiek die u hebt geschetst. Volgens de huidige
regeling is het echter ook mogelijk om daar eerder gebruik van te maken. Ik
vraag mij dus af of de aangegeven problematiek zich voordoet.
 
 
 
 
 
 De heer Kamp (VVD):
 
 Op de datum van de aanvraag gaat de schorsing in. Precies na twaalf maanden
moet men die verlengen; is men een paar dagen te laat, dan is men in overtreding.
Verlengt men het een paar dagen eerder dan na verstrijken van de termijn van
twaalf maanden, dan valt men onder hetgeen de heer Reitsma heeft bedacht,
namelijk het progressieve tarief. Immers, als je binnen twaalf maanden voor
een tweede keer om schorsing vraagt, betaal je ƒ 250.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Vermeend:
 
 Je moet dan toch eerst "ontschorsen"? Je vraagt om schorsing; dan betaal
je ƒ 150. Vervolgens wordt er ontschorst. Dat is de regeling. Het tarief
van ƒ 250 geldt dus pas, volgens een suggestie van de heer Reitsma,
als er eerst ontschorst is. Volgens mij doet het gesuggereerde probleem zich
dus niet voor. Nogmaals, er moet eerst ontschorst worden. Ook de suggestie
van de heer Reitsma is dat men pas na ontschorsing in het progressieve tarief
terechtkomt. Ik herhaal dat het geschetste probleem zich mijns inziens niet
voordoet.
 
 
 
 
 
 De heer Kamp (VVD):
 
 Voorzitter! De staatssecretaris is bijna met de VVD-fractie klaar. Hij
heeft bepleit dat wij vooral aandacht houden voor de uitvoerbaarheid en de
controleerbaarheid. Daarin krijgt hij onze volledige steun. Dit betekent dat
wij daar bij de evaluatie met hem alle oog voor zullen hebben.
 
 De staatssecretaris stelt voor om het schorsen in principe voor één
jaar te laten gelden. Hij neemt niet ons voorstel over om daarvoor een maximumtermijn
van vijf jaar in te voeren. Maar hij doet wel de suggestie om ieder jaar die
schorsing te laten verlengen tegen een verlaagd tarief. Wij gaan mee met deze
suggestie. Het lagere tarief dat de staatssecretaris bespreekbaar heeft gesteld
moet dan wel zijn wat de heer Reitsma bij interruptie heeft gezegd: ƒ
50. Wij zullen het overleg van de staatssecretaris met de minister van Verkeer
en Waterstaat op dat punt afwachten.
 
 Wat de verzamelaar betreft, de vijf auto's in plaats van tien, wachten
wij ook af waarmee de staatssecretaris komt. Wij hebben daar vertrouwen in.
 
 Bij de zelfsloopregeling is de staatssecretaris met die 15 jaar akkoord
gegaan. Wij zijn het daarmee eens.
 
 Wij hadden nog die verlenging na twaalf maanden, precies op datum, opgevoerd.
Het antwoord van de staatssecretaris lijkt ons adequaat. Wij denken dat daarmee
het probleem is opgelost.
 
 
 
 
 
 De heer Reitsma (CDA):
 
 Mijnheer de voorzitter! De CDA-fractie dankt de staatssecretaris voor
de beantwoording van de gestelde vragen, met name voor de manier waarop hij
is omgegaan met de voorstellen die door de CDA-fractie zijn aangedragen, zowel
in het eerste debat als in dit debat. Mijn compliment daarvoor.
 
 Wat de controle op de weg betreft, kan mijn fractie de lijn die de staatssecretaris
heeft toegelicht, volgen. Wij denken dat dit inderdaad geen andere techniek
moet zijn, maar dat het een en/en-benadering moet zijn. Controle op de weg
blijft ook noodzakelijk.
 
 Over de hoogte van het schorsingstarief heb ik de staatssecretaris gevraagd
om nog eens een toelichting te geven of die ƒ 150 gebaseerd is op alleen
de administratieve kosten, inclusief vermoedelijk een deel controlekosten.
Dat lijkt mij ook redelijk. De staatssecretaris heeft gezegd dat hij dan niet
aan die ƒ 150 komt, maar dat hij een tweede doel heeft. Dat is namelijk
het inbouwen van een bepaald evenwicht. Voorshands wil mijn fractie met die
lijn instemmen op basis van deze twee uitgangspunten, te meer omdat de staatssecretaris
heeft toegezegd dat hij over één of twee jaar met een grondige
evaluatie komt, waarbij ook de hoogte van het tarief aan de orde komt. Mocht
dan blijken dat een dergelijke drempel niet nodig is, dan houdt mijn fractie
op dit moment alsnog het pleidooi om dan terug te keren naar de administratieve
kosten en dus een lager tarief. Ik krijg graag die toezegging van de staatssecretaris.
 
 Mijn fractie heeft toch de indruk dat er na het introduceren van de houderschapsbelasting
macro een extra opbrengst komt, hoger dan de staatssecretaris heeft ingeschat.
Hij heeft gezegd dat ernaar wordt gestreefd om geen lastenverzwaring door
te voeren. Ik zou dan de volgende afspraak met hem willen maken. Hij weet
dat ik de afgelopen jaren met mijn vroegere collega Van der Vaart van de PvdA
meerdere keren een amendement heb ingediend om de toeslag op LPG-auto's te
verlagen, om het omslagpunt bij die relatief schone auto's wat te verlagen,
zodat de branche wat meer gestimuleerd wordt uit een oogpunt van milieudoelstelling.
Mocht na een jaar blijken dat deze constructie extra opbrengsten meebrengt,
dan verzoek ik de staatssecretaris om die extra opbrengst terug te sluizen
en specifiek voor dit doel aan te wenden, tenzij hij zegt dat hij de algemene
tarieven gaat verlagen.
 
 Ik heb in eerste termijn gezegd dat wij op zichzelf geen behoefte hebben
aan een maximumtermijn, maar dat wij er begrip voor hebben dat hij controle
op de auto's wil houden om ze in het kentekenregister te hebben. Dat is ook
de kern van dit wetsvoorstel. Als de staatssecretaris een tarief van ƒ
50 kiest, wat je kunt zien als een meldingstarief, waarmee de schorsing automatisch
doorloopt, kan mijn fractie daarmee instemmen, omdat dat een redelijke oplossing
is.
 
 Dank voor de toezegging van de staatssecretaris dat hij terug wil gaan
naar vijf als het gaat om de hobby-auto's. Ik neem aan dat hij dan ook de
financiële vertaling van ƒ 250 verder in de voorstellen introduceert.
Dat sluit dan uitstekend aan bij de wens die wij vandaag per brief van die
sector hebben gekregen. De sector heeft overigens constructief meegedacht
om hiervoor een oplossing te zoeken, want men had ook begrip voor het standpunt
van de staatssecretaris. In die zin zeg ik dat de staatssecretaris die deal
dan maar moet sluiten.
 
 De staatssecretaris heeft toegezegd dat hij voor zelfsloop naar 15 jaar
wil gaan. Daarvoor dank ik hem.
 
 Over mogelijke problemen voor Nederlanders met auto's in het buitenland
zullen wij informeel nader overleg hebben. De staatssecretaris heeft toegezegd
dat hij naar passende oplossingen zal zoeken, mochten er echt knelpunten ontstaan.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Giskes (D66):
 
 Voorzitter! Ook ik dank de staatssecretaris voor het antwoord
op onze vragen.
 
 Terecht zal de staatssecretaris nader overleg met Verkeer en Waterstaat
voeren over de verzamelaarsdefinitie. Dat wachten wij graag af. Is hij er
nu toe bereid, het tarief voor verzamelaars van ƒ 450 naar ƒ
250 te verlagen, of heb ik het niet goed begrepen? Hierop hoor ik nog graag
een antwoord.
 
 Dat de zelfsloopregeling voortaan geldt voor auto's van 15 jaar en ouder,
juichen wij toe.
 
 Ook ik kan mij voorstellen dat de staatssecretaris greep wil houden op
de controle en op de aanwezigheid van auto's. Misschien kan hij het mij in
tweede termijn nog een keer uitleggen. Ik heb de indruk dat er door de maximumtermijn
bij schorsing een dreiging van een belastingaanslag ontstaat wanneer iemand
niet kenbaar maakt dat hij de schorsing wil verlengen. Ik hoor graag van de
staatssecretaris waarom hij zegt dat hiervoor een tarief nodig is, omdat anders
zijn controle niet meer lukt. Als hij mij hiervan overtuigt, is ƒ 50
ook voor mij een aanvaardbaar tarief. Ik kan mij voorstellen dat hij dan geen
onderscheid meer maakt voor auto's van 15 jaar en ouder.
 
 Tussentijdse rapportage en evaluatie, ook over de tarieven, lijkt ook
mij zeer gewenst.
 
 Van de kwestie van de overwinteraars kan ik vooralsnog niet wakker liggen.
Ik vraag mij af waarom zij niet gewoon een kentekenregistratie hebben in het
land waar zij verblijven of anders gewoon schorsen. De staatssecretaris gaat
erop studeren en dan horen wij het nog wel.
 
 
 
 
 
 De heer Reitsma (CDA):
 
 Overwinteraars krijgen geen verblijfsvergunning omdat zij niet kunnen
aantonen dat zij in het desbetreffende land werken. Voor een kentekenregistratie
is echter een verblijfsvergunning nodig. Als zij een auto willen hebben, moet
die dus een Nederlands kenteken hebben. Dat is het probleem.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Giskes (D66):
 
 Dan moeten zij ook regelmatig heen en weer om aan de keuringseisen en
dergelijke te voldoen. Dat lijkt mij nogal problematisch. Ook wij horen graag
van de staatssecretaris of wij hierbij echt met een probleem van doen hebben.
Moet daarvoor de hele behandeling van dit wetsvoorstel worden opgehouden,
of hoe moet ik het anders zien?
 
 Het gaat ons er hier natuurlijk niet om, autorijden goedkoper te maken,
maar om een duidelijk onderscheid te maken voor auto's met betere milieuvoorwaarden.
Het gaat dus eerder om een zwaardere belasting van auto's die het slecht doen
dan om een lichtere belasting van auto's die het goed doen.
 
 Misschien kan de staatssecretaris de foto's van de heer Van Gijzel nog
op een andere manier te gelde maken, zoals met luchtfoto's gebeurt. Ik heb
begrepen dat het ook gebeurt met de adressenbestanden in deze sfeer, want
die worden aan autohandelaren en wat dies meer zij verkocht. Dat vind ik een
bedenkelijke ontwikkeling.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Vermeend:
 
 Voorzitter! Ik dank de leden voor de uitgesproken waardering.
 
 Ik ben er verheugd over dat de heer Kamp instemt met het nadere beraad
dat ik met mijn collega van Verkeer en Waterstaat zal voeren over een verlengingsregeling.
In dat overleg zal ook het tarief ter sprake komen. Ik heb goede nota genomen
van het bedrag dat hij genoemd heeft.
 
 Ook over het verlagen van het aantal van tien auto's naar vijf heb ik
gezegd dat ik overleg met mijn collega van Verkeer en Waterstaat moet plegen.
Verder heb ik gezegd dat ik op dit moment geen uitspraak kan doen over het
bedrag dat eruit zal rollen. Het bedrag van ƒ 450 hebben wij gewogen,
toen wij bekeken welk bedrag redelijk is voor verzamelaars. Nu wordt voorgesteld
om het aantal naar vijf te verlagen. Ik had net als de heer Reitsma al het
rekensommetje gemaakt dat het dan ƒ 250 wordt. Ik moet het echt openlaten,
omdat ik eerst overleg moet voeren met mijn collega's. Ik doe op dat punt
dan ook geen toezegging. Alleen heb ik er wel nota van genomen dat hier van
verschillende kanten de suggestie is gedaan daarvoor een bedrag van vijf maal ƒ
50 vast te stellen.
 
 Ik ben het met de heer Reitsma en mevrouw Giskes eens dat bij de controle
de en/en-benadering geldt, dat zowel op de weg moet worden gecontroleerd als
doelgerichte controle-acties moeten worden uitgevoerd.
 
 Het verheugt mij dat de heer Reitsma, alle voors en tegens afwegende,
in ieder geval op dit moment kan instemmen met de hoogte van het schorsingstarief.
Hij plaatste daarbij echter wel de kanttekening dat volgens hem de hoogte
van het tarief bij de evaluatie moet worden betrokken. Dat ben ik met de heer
Reitsma eens, dus zeg ik hem toe dat bij de evaluatie ook gekeken zal worden
naar de werking van de hoogte van het tarief.
 
 Dan de macro-benadering in de lastenverzwaring. Het probleem is –
de heer Reitsma zal dat probleem onderkennen – dat wij nu overgaan op
een nieuw systeem, het systeem van de houderschapsbelasting. De heer Reitsma
heeft in zijn eerste termijn al aangegeven dat er opbrengsten verbonden zijn
aan de systeemwisseling die wij nu gaan doorvoeren en wellicht ook aan de
efficiëntere wijze waarop wij doelgericht controleren. Wij moeten dat
overigens nog maar afwachten, zoals de heer Reitsma zelf ook wel weet. Enerzijds
bestaat de mogelijkheid dat er extra opbrengsten zijn, maar anderzijds zijn
de opbrengsten heel moeilijk in te schatten, omdat geen schatting te maken
is van de mate waarin van de schorsingsregeling gebruik zal worden gemaakt.
Het is heel moeilijk om nu al een beeld te hebben van het aantal auto's dat
uit het systeem en in de schorsing gaat. Het is dus heel problematisch om
daar nu al op te speculeren. Ik wil er zelfs niet over speculeren, omdat ik
het ook niet weet.
 
 
 
 
 
 De heer Reitsma (CDA):
 
 Bij de behandeling van het wetsvoorstel over de houderschapsbelasting
hebben wij behalve een inschatting van uw voorganger van het bedrag dat het
wetsvoorstel bij budgettaire neutraliteit zou opbrengen, ook de inschatting
gekregen van het bedrag dat de fraudebestrijding zou opleveren. Daar is een
extra taakstelling op gezet, die dit kabinet in de Miljoenennota heeft overgenomen.
Dat zijn dus uw uitgangspunten, dat is dus uw schatting geweest. En die was
niet lichtzinnig.
 
 Mijn stelling is nu: mocht nu blijken dat er door dit wetsvoorstel en
deze systematiek toch een hogere opbrengst binnenkomt, laten wij dan afspreken
dat wij dat aangeven als een element van lastenverzwaring.
Want die zit erin, die kan je aanwijzen. Daar kunt ook u niet omheen. Mijn
pleidooi is die hogere opbrengst aan te wenden voor dat goede doel, dat milieudoel
dat ik heb aangegeven.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Vermeend:
 
 Voorzitter! Ik ben altijd heel voorzichtig als het gaat om ramingen, zeker
als het gaat om iets extra's. Ik ben nog voorzichtiger als het gaat om het
uitgeven van iets extra's voordat dat extra's er überhaupt is. En nog
voorzichtiger ben ik om iets extra's al te bestemmen.
 
 Het staat de heer Reitsma natuurlijk vrij om tijdens de evaluatie een
suggestie te doen voor de besteding van een hogere opbrengst die dan eventueel
bovenop de geraamde opbrengst is ontvangen. Hij kan er in ieder geval met
mij over van gedachten wisselen. Maar hij zal het mij niet kwalijk nemen dat
ik hier nu niet op voorhand akkoord ga met een door hem voorgestelde bestemming
van een extra opbrengst, als ik nog maar moet afwachten of er een extra opbrengst
is. Ik weet dat de heer Reitsma de gelden bijvoorbeeld wilde bestemmen om
de LPG-toeslag te verlagen. Ik vind het iets te ver weg om daar nu uitspraken
over te doen.
 
 
 
 
 
 De heer Reitsma (CDA):
 
 U zegt hier in de Kamer heel veel toe. Daarvoor prijs ik u.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Vermeend:
 
 Nee, op dit punt doe ik geen toezeggingen.
 
 
 
 
 
 De heer Reitsma (CDA):
 
 Ik geef toe dat wij hier pas verder over zullen spreken als de evaluatie
is afgerond. Maar als wij de rapportage hebben ontvangen, moeten wij wel bezien
hoe het zit met de opbrengst. Dat mag met de Miljoenennota of met de Voorjaarsnota,
dat maakt mij niet zoveel uit. Maar ik hoop wel dat de staatssecretaris zich
dan deze discussie herinnert en dan bereid is op dat punt een afweging te
maken.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Vermeend:
 
 Voorzitter! Ik zal mij dan herinneren dat erover gesproken is. Bovendien
staat wat hier gezegd is op papier. Ik ben er trouwens niet bang voor dat
ik deze discussie zal vergeten, want de heer Reitsma zal mij er wel aan blijven
herinneren. Hij zal echter begrijpen, dat ik op dit punt geen enkele toezegging
kan doen. Te zijner tijd zullen wij opnieuw hierover moeten praten. Dat zal
dan kunnen gebeuren op basis van de analyse. Die moet toch worden uitgevoerd.
Ik neem aan dat de heer Reitsma ter bestemder tijd op de juiste plaats met
mij daarover van gedachten zal willen wisselen. Voor die discussie ben ik
dan beschikbaar. Nu kan ik echter geen toezegging doen, over welke aanwending
en welke extra opbrengst dan ook.
 
 De heer Reitsma heeft ook een vraag gesteld over de hobby-auto's. Ik heb
al gezegd dat ik daarover overleg zal voeren. De opmerkingen over het punt
van de zelfsloop heb ik al beantwoord in het kader van mijn reactie op het
betoog van de heer Kamp.
 
 Dan kom ik toe aan de opmerkingen van mevrouw Giskes. Met de tussentijdse
evaluatie ga ik akkoord. Als er knelpunten zijn met betrekking tot de auto's
van de overwinteraars, zal ik de Kamer daarover inlichten. Dat lijkt mij ook
redelijk. Hierover is namelijk een vraag gesteld. Met de afhandeling van het
wetsvoorstel hoeft daar niet op gewacht te worden.
 
 Ik heb gehoord wat de geachte afgevaardigde heeft gezegd over de milieu-aspecten.
Haar opmerkingen hierover komen ook in de schriftelijke stukken en de werkgroep
die zich hiermee bezighoudt, zal die ongetwijfeld lezen. Anders zal ik ervoor
zorgen dat zij op de juiste plaats worden gehoord.
 
 Haar opmerking over de adressen begreep ik niet.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Giskes (D66):
 
 De kwestie van de adressen gaat u als staatssecretaris ook niet aan. De
opmerking hierover wilde ik wel maken. Gelet op het houderschapssysteem wordt
het namelijk steeds gemakkelijker om adresbestanden aan leveranciers van auto's,
aan keurders en dergelijke mensen te doen toekomen. Dergelijke bestanden kunnen
namelijk verkocht worden, maar mijn opmerking hierover valt eigenlijk buiten
het bestek van dit debat.
 
 Voorzitter! Ik wil de staatssecretaris nog wel een vraag stellen. Kan
hij mij nog een keer uitleggen waarom een verlengingstarief nodig is? Het
is namelijk bekend, dat als je zelf niet je schorsing verlengt, je automatisch
een belastingaanslag toegestuurd krijgt.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Vermeend:
 
 Stel dat iemand schorsing aanvraagt en dat hij vijf maanden later wil
ontschorsen. Daarvoor bestaat dan een regeling. Als hij de schorsing het hele
jaar laat duren, is het van belang dat hij in het kader van de controle zich
feitelijk weer meldt. Hij moet dan dus weer kenbaar maken dat weer een schorsing
geldt. Daarvoor is een tarief vastgesteld. Over de hoogte van dat tarief ga
ik overleg plegen. Deze gang van zaken past bij het systeem dat wij hebben.
Dat brengt dus met zich, dat na een jaar van schorsing voor betrokken mensen
het afzonderlijke jaar in aanmerking wordt genomen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Giskes (D66):
 
 Ik begrijp dat u wilt zeggen, dat het voor mensen niet aantrekkelijk moet
zijn om anders te handelen.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Vermeend:
 
 Het gaat mij niet alleen daarom. Misschien begrijpen wij elkaar verkeerd.
Het gaat mij eigenlijk om iets anders. Ik denk nu aan de situatie waarin iemand
een schorsing heeft laten gelden. Daarvoor geldt de drempel van ƒ 150.
Als het jaar is afgelopen, moet het volgende jaar apart in aanmerking genomen
worden. De betrokken belastingplichtige zal zich in dat nieuwe jaar feitelijk
moeten melden en zeggen dat hij schorsing wil. Dat past nu eenmaal bij ons
systeem.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Giskes (D66):
 
 Maar als hij dat niet doet, krijgt hij weer een aanslag. Is daarom de
belastingplichtige niet sowieso geneigd zelf weer om die schorsing te vragen?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Vermeend:
 
 Wij hebben liever het systeem dat er daadwerkelijk sprake is van een melding,
ook om het kentekenregister schoon te kunnen houden. Ik wil feitelijk weten
dat men zich weer meldt, ook voor de schorsing. Het is een kwestie van het
systeem. Dat is een keuze die ik heb gemaakt, mede met het oog op de controleproblematiek.
Dat is de achtergrond. Welke tarieven daarbij worden gehanteerd, zal aan de
orde komen in het overleg met mijn collega van Verkeer en Waterstaat. Dat
heb ik al toegezegd.
 
 
 
 
 
 De algemene beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 
 Het wetsvoorstel wordt, na goedkeuring van de onderdelen, zonder stemming
aangenomen.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Om 15.45 uur zal het vragenuurtje worden voortgezet met de vragen die
aan de ministers van Buitenlandse Zaken en van Defensie zullen worden gesteld
door de heer De Hoop Scheffer.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt van 15.33 uur tot 15.45 uur geschorst.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19941995-53-3344-3355.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl