Noot 1 met schriftelijke antwoorden van de minister van verkeer en waterstaat op vragen, gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de ontwerp-Telecommunicatiewet (25533)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1997-1998, pag. 5029-5035

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

08-04-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

nr. 67, pagina 5029-5035

31-03-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake de telecommunicatie (Telecommunicatiewet) (25533)Pagina 4989-5027
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Huursubsidiewet in verband met het aan burgemeester en wethouders toedelen van de bevoegdheid een bijzondere bijdrage in de huurlasten toe te kennen (vangnetregeling huursubsidie) (25817)Pagina 4984-4984
Vragen van het lid Marijnissen aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, over de CAO-onderhandelingen in de gezondheidszorgPagina 4969-4972
Vragen van het lid Poppe aan de minister van Verkeer en Waterstaat, over de acties bij de NS-verkeersleiding tegen de werkdruk ten gevolge van de invoering van VPT en daarbijbehorende reorganisatie alsmede van de samenhang van deze problematiek met de plannen voor concurrentie op het spoor.Pagina 4972-4973
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de Vennootschapsbelasting 1969 en van enige andere belastingwetten in verband met de fiscale begeleiding van de overgang van vermogen onder algemene titel bij rechtspersonen op de voet van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek (25709)Pagina 4985-4989
Noot 1 met schriftelijke antwoorden van de minister van verkeer en waterstaat op vragen, gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de ontwerp-Telecommunicatiewet (25533)Pagina 5029-5035
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 31 maart 1998)Pagina 4978-4984
Presentie en opening (dinsdag 31 maart 1998)Pagina 4969-4969
Stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van de brief over het Islamcentrum, te weten: de motie-Rabbae over onvolledig en verkeerd informeren van de Kamer (25608, nr. 10)Pagina 4985-4985
Vragen van het lid Fermina aan de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, over uitspraken van de minister voor Ontwikkelingssamenwerking inzake een oefenwedstrijd tussen Nederland en Nigeria en de standpunten van het kabinet ten opzichte van het Nederlandse voetbalelftalPagina 4973-4978
Stemmingen i.v.m. het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de loonbelasting 1964, de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 en de Coördinatiewet Sociale Verzekering (aanpassing heffing ter zake van aandelenoptierechten) (25721), en: - motie-Giskes c.s. over concrete voorstellen voor regelgeving per 1 januari 1999 (25721, nr. 11); - motie-B.M. de Vries c.s. over een evaluatie in het jaar 2000 (25721, nr. 12); - motie-B.M. de Vries c.s. over de tegenbewijsregelingPagina 4984-4984
Stemmingen over twee moties, ingediend in het debat over de zendmachtiging BNN, te weten: - de motie-Stellingwerf over de toelating van BNN gezien de criteria van de Mediawet (23968, nr. 43); - de motie-Stellingwerf over personele relaties tussen publieke en commerciële omroepen (23968, nr. 44)Pagina 4984-4984
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 31 maart 1998)Pagina 5027-5028
Stemmingen over drie moties, ingediend bij de behandeling van de brief over wachttijden en tweedeling, te weten: - motie-Marijnissen over beëindiging van alle initiatieven inzake voorrang op niet-medische criteria (25170, nr. 7); - motie-Lansink c.s. over het structureel ter beschikking stellen van 130 mln. (25170, nr. 8); - motie-Van Boxtel/Oudkerk over het samen met de opstellers van het plan van aanpak maken van een definitieve begroting (25170, nr. 9)Pagina 4984-4985

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Noot 1 (zie blz. 4989)BIJVOEGSELSchriftelijke antwoorden van de minister van Verkeer en Waterstaat op
vragen, gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de ontwerp-Telecommunicatiewet
(25 533)Tijdens de behandeling van het wetsvoorstel voor een Telecommunicatiewet
op 26 maart 1998 is een groot aantal vragen gesteld. Een deel daarvan beantwoord
ik hierbij schriftelijk. Ik zal de vragen per fractie beantwoorden.Naar aanleiding van vragen van de VVD-fractie merk ik het
volgende op.De stelling van de VVD-fractie dat het wetsvoorstel een te grote techniek-afhankelijkheid
heeft en daardoor geen lang leven beschoren zal zijn, zoals ook de CDA-fractie
suggereert, onderschrijf ik niet. Het gaat hier om het wetsvoorstel voor een
Telecommunicatiewet. Dan is het onvermijdelijk dat er begrippen worden gebruikt
uit de telecommunicatie. Dat is nodig omdat in de wet helder moet zijn waar
de wet over gaat (en waar niet over). Het is echter geenszins zo dat de techniek
het centrale punt is, die is veeleer een hulpmiddel. Het is veeleer zo dat
de begrippen gekoppeld zijn aan activiteiten in de markt. En die heeft een
bijzonder karakter omdat we in onderdelen van die markt te maken hebben met
zeer sterke marktposities. Daar willen we meer concurrentie, waarvoor regels
nodig zijn. De wet regelt dus geen techniek, maar wel markten voorzover daar
machtsposities zijn. En de productmarkt voor vaste telefonie is zeker nu nog
een andere dan die voor mobiele telefonie. Als de markten er in de toekomst
anders gaan uitzien dan zullen wellicht ook de regels moeten worden aangepast.
Ik denk dan in eerste instantie aan minder regels.Naar het oordeel van de VVD-fractie is het sanctie-instrument van de intrekking
van de vergunning in artikel 3.7 onnodig star. Zij vindt dat de minister de
mogelijkheid moet hebben in die situaties de vergunning te wijzigen. Hiertoe
is amendement 26 ingediend. In artikel 3.7 van het wetsvoorstel zijn de gronden
van intrekking opgenomen. In een aantal gevallen, genoemd in het eerste lid,
moet de vergunning worden ingetrokken. Hierop heeft het amendement geen betrekking.
Het tweede lid bevat gronden waarin de minister een discretionaire bevoegdheid
wordt gegeven in bepaalde gevallen de vergunning in te trekken. Ik ben van
oordeel dat de Minister van Verkeer en Waterstaat op grond hiervan bevoegd
is om een minder vergaande sanctie op te leggen zoals een wijziging van de
vergunning. Met het amendement wordt deze in mijn ogen reeds bestaande bevoegdheid
nog eens geëxpliciteerd. Hiertegen bestaat geen bezwaar.De VVD-fractie vraagt of het wetsvoorstel niet strijdig is met het Wereldhandelsverdrag,
met name met de recent van kracht geworden afspraken over telecommunicatie,
omdat de verplichting tot transparante toegang tot openbare netwerken beperkt
zou zijn tot aanbieders met een aanmerkelijke macht in de markt.De bepalingen in het wetsvoorstel waaraan wordt gerefereerd zijn rechtstreeks
afkomstig uit recent vastgestelde EU-richtlijnen. De Europese Commissie is
met de lid-staten intensief betrokken bij het totstandkomen van het WTO-verdrag
over telecommunicatie. Op het punt waaraan wordt gerefereerd is vanwege de
Europese Commissie een speciale voetnoot in het WTO-verdrag opgenomen. Er
kan derhalve van worden uitgegaan dat de richtlijnen, en dus ook de Nederlandse
wet niet in strijd zijn met het WTO-verdrag.De leden Kamp en Van Zuijlen hebben een amendement ingediend met de bedoeling
de al in het wetsvoorstel opgenomen site sharing, of op zijn Nederlands het
delen van antenneopstelpunten, uit te breiden tot omroepzendernetwerken als
dat van de NOZEMA.Over dit amendement kan ik het volgende opmerken. Ik heb er op zich geen
moeite mee, maar ik vind het wel zorgelijk dat hierdoor de uitvoeringslasten
van de overheid (het college) toenemen.Naar aanleiding van vragen van de PvdA-fractie merk ik het volgende op.De PvdA-fractie vraagt naar de stand van zaken met betrekking tot Nozema.
Zij vraagt wat de verkoop van de aandelen van de staat, de NOS en de Wereldomroep
in de weg staat. Zij vraagt ook welke voorwaarden de NOS en de Wereldomroep
aan de verkoop stellen. Ook vraagt zij welke vorderingen gemaakt zijn sinds
de brief aan de Kamer van 27 januari 1998 (kamerstukken 1997/98 23 968,
nr 41). Tenslotte vraagt zij om een tijdschema.Wat de verkoop van aandelen van de staat, de NOS en de Wereldomroep nog
in de weg staat is het volgende.Voordat met de verkoop van de aandelen kan worden begonnen is een aanpassing
van de wettelijke en statutaire structuur van de vennootschap noodzakelijk.
Een definitieve invulling van het wetsvoorstel en de statuten is echter eerst
mogelijk nadat het overleg met de NOS en Wereldomroep over het uittreden als
aandeelhouder van Nozema is afgerond.Een actualisering van de financieel economische positie van Nozema is
een voorwaarde voor de verkoop en de vennootschap dient te beschikken over
een onderbouwd en uitgewerkt businessplan. Eind april zal de Raad van Beheer
zich uitspreken over het businessplan.Omtrent de voorwaarden die de NOS en de Wereldomroep aan de verkoop stellen
heb ik de Kamer voorheen laten weten een pragmatische oplossing te zoeken
om de afstand tussen Nozema en publieke omroep te bewerkstelligen. Mijn uitgangspunt
is om er via onderhandelingen uit te komen, waarbij alle huidige aandeelhouders
terugtreden als aandeelhouder. Dit betekent het volledig opgeven van de bestuurlijke
zeggenschap in de vennootschap. Verder moet overeenstemming worden bereikt
over de wijze waarop de privatisering wordt ingevuld.Aandachtspunten daarbij zijn de kring van potentiële toekomstige
 aandeelhouders en afspraken over de verdeling van de opbrengst
van de verkoop van de aandelen. Gelet op de belangen en gezien de nog gaande
onderhandelingen kan ik in dit stadium hierover geen verdere mededelingen
doen.Omtrent de vorderingen die zijn gemaakt sinds de brief van 27 januari
1998 die ik de Kamer heb gestuurd kan ik meedelen dat op dit moment tussen
partijen wordt onderhandeld over een nadere invulling van de wijze waarop
de vervreemding van de aandelen vorm dient te krijgen. Zodra deze onderhandelingen
zijn afgerond en overeenstemming is bereikt over definitieve afspraken, staat
de weg open het wetsvoorstel en de statutenwijziging definitief in te vullen.Het verdere tijdschema is vooral afhankelijk van het moment waarop overeenstemming
wordt bereikt over de definitieve afspraken tussen de aandeelhouders. In mijn
brief aan de Kamer heb ik voorzien dat het overleg tussen de aandeelhouders
in het voorjaar 1998 afgerond zou kunnen worden. Mijn verwachting is nu dat
voor de zomer van dit jaar partijen tot definitieve afspraken komen, hetgeen
de weg vrij maakt om het wetsvoorstel definitief in te vullen en het wetsvoorstel
tot intrekking dan wel wijziging van de Radio-Omroep-Zender-Wet 1935 aan de
Ministerraad en vervolgens aan de Raad van State om advies toe te zenden.De PvdA-fractie vraagt naar de stand van zaken met betrekking tot het
toegezegde onderzoek naar cross-ownershipregels in de mediasector.Met betrekking tot het toegezegde onderzoek naar «crossownership»
regels in de mediasector kan ik meedelen dat er inmiddels tussen de drie betrokken
Ministeries van Verkeer en Waterstaat, van Onderwijs, Cultuur en wetenschappen
en van Economische Zaken, overeenstemming is bereikt over de opzet en de uitvoering
van dit onderzoek. Gelet op de complexiteit van de materie heeft de afstemming
daarover wat tijd gekost.Voorgesteld wordt het onderzoek te laten uitvoeren door een ad hoc-commissie.
Naast vertegenwoordigers uit de Raad voor Cultuur, de Raad voor Verkeer en
Waterstaat en de Adviesraad voor Wetenschap en Technologiebeleid zullen ook
externe deskundigen zitting nemen in de commissie. Op korte termijn zal het
kabinet een besluit nemen. Er wordt naar gestreefd in de tweede helft van
het jaar resultaten te verkrijgen.Ten aanzien van de ruimte die het kabinet voor het publiek domein in de
distributiekanalen voor programma's ziet en ten aanzien van het idee voor
elk distributieplatform een minimumpercentage van 15 te kiezen (percentage
gereserveerd voor publieke omroepprogramma's) merk ik het volgende op.Het kabinet is van mening dat door de bestaande regelingen adequaat invulling
wordt gegeven aan het idee van een pluriform, breed en betaalbaar programma-aanbod
voor de burger.Het reserveren van 15% van de capaciteit van alle infrastructuren is daarvoor
in de ogen van het kabinet niet nodig. In het kader van de gedachtenvorming
over de gevolgen van de convergentie voor wet- en regelgeving kan dit aspect
worden meegewogen. Bij de behandeling van het Groenboek convergentie en de
nadere uitwerking daarvan komt dit vanzelf aan de orde.Mijn oordeel over de stelling dat een in stereo aangeboden signaal (van
publieke omroepen) door de kabelexploitant ongewijzigd, dus ook in stereo
en niet in mono, moet worden uitgezonden is als volgt.De toevoeging van het woord «ongewijzigd» in de desbetreffende
bepaling van de Mediawet is niet noodzakelijk, maar kan ook geen kwaad. Het
is ook nu al aan het Commissariaat voor de Media om toezicht te houden of
een programma onverkort en gelijktijdig met de oorspronkelijke uitzenden op
een omroepnetwerk wordt doorgegeven. Het gaat daarbij om de norm van de oorspronkelijke
uitzending via de ether, mono of stereo, en niet om de wijze waarop het programma
eventueel daarnaast aan de beheerder van het omroepnetwerk wordt aangeboden.De PvdA-fractie acht het wenselijk dat OPTA betrokken wordt bij het opstellen
van nummerplannen.Aan deze wens wordt in de praktijk al voldaan. Alvorens nummerplannen
worden vastgesteld, vindt over die plannen overleg plaats met het college.Volgens de PvdA-fractie zou er bij de NMa nog een gebrekkige kennis en
capaciteit van de telecommunicatiesector zijn.Deze stelling maak ik nadrukkelijk niet tot de mijne. De NMa is deskundig
en capabel voor de telecommunicatiesector inclusief de kabel. Het betreft
hier mededingingstoezicht, waarvoor de NMa bij uitstek deskundig is.Voorts moet de NMa deskundig en capabel zijn in alle sectoren.Zij past in elke sector de «eigen wetgeving» toe. Zowel volgens
het kabinet als volgens de Kamer is de NMa deskundig genoeg voor bijvoorbeeld
de sectoren chemie en high-tech. Waarom dan niet voor de telecomsector? NMa
heeft juist mededingingexpertise door bevoegdheden in sectoren waar vergelijkbare
vragen spelen, bijvoorbeeld waar toegang tot netten aan de orde is. Als concrete
voorbeelden noem ik hier in dit verband de sectoren gas, water, elektriciteit
en openbaar vervoer.Een ander voordeel van de NMa is de algemene brede economische blik. Er
bestaat minder risico dan bij een toezichthouder die te zeer gericht is op
één sector. Teveel experts op één sector kan ook
leiden tot negatieve bijverschijnselen, in de zin van bijvoorbeeld regeldrift
terwijl juist terughoudendheid is geboden. Ingrijpen in de markt dient zoveel
mogelijk beperkt te blijven tot «evidente zaken». In het algemeen
dient de markt zoveel mogelijk vrijgelaten te worden.De PvdA-fractie gaat nog in op de relatie tussen de Stichting Informatiedienstencode
(Stic) en het college. Zij heeft, gesteund door de VVD-fractie en de fractie
van D66, een amendement (nr 43) ingediend inzake wijziging van artikel 4.6.Het wetsvoorstel bepaalt dat het college tot intrekking van het nummer
moet overgaan als de Stic daartoe adviseert. Met het amendement wordt bereikt
dat het college aan een dergelijk verzoek gevolg kan geven. Anders gezegd,
het college zal zich een eigen oordeel kunnen vormen over het al dan niet
intrekken van een nummer na een daartoe strekkend verzoek van de Stic.Tegen dit amendement bestaan geen overwegende bezwaren, mede omdat ik
ervan uitga dat het oordeel van de Stic zal sporen met dat
van het college.De PvdA-fractie vraagt naar aanleiding van amendement nr 32, ingediend
door de fractie van D66 en gesteund door de VVD-fractie, welke gevolgen dat
amendement voor alarmdiensten heeft en wat het amendement betekent voor bedrijfstelefooncentrales.Het amendement strekt ertoe, aldus de PvdA-fractie, om persoonlijke nummers
identificeerbaar te maken.Het is met de huidige stand van de techniek, vermoedelijk, nog niet mogelijk
om persoonlijke nummers met behulp van nummeridentificatie door te geven.
In dat opzicht is het amendement wat voorbarig. Voor de alarmnummers verplicht
artikel 11. 10 van het wetsvoorstel om altijd het nummer behorend bij het
netwerkaansluitpunt, en dus niet het nummer dat ter identificatie van een
gebruiker dient, van waar af contact wordt gezocht met de 112-centrale aan
die centrale door te geven. Dit is van belang in verband met de locatie. Als
de klant van een «personal numbering»-dienstaanbieder met die
aanbieder heeft afgesproken dat altijd het persoonlijke nummer wordt doorgegeven,
is de aanbieder desondanks verplicht om toch dat netwerkaansluitpunt door
te geven. Bedacht moet worden dat het niet vaak zal voorkomen dat iemand via
een «personal number»-dienst de 112-centrale zal bellen.De consequenties voor bedrijfstelefooncentrales zijn hier niet onmiddellijk
te overzien. Niet uitgesloten is dat met interconnectieovereenkomsten de doorgifte
van persoonlijke nummers van en naar bedrijftelefooncentrales goed kan worden
geregeld. Maar ook kan niet op voorhand worden uitgesloten dat aanpassingen
nodig zijn.Er bestaat er geen grote behoefte aan dit amendement.Vervolgens kom ik toe aan de vragen van de fractie van D66.De fractie van D66 vraagt hoe omgegaan zal worden met de ontheffingsbevoegdheid
van artikel 8.2.Het college, en niet de Minister van Verkeer en Waterstaat, is bevoegd
ontheffing van verplichting tot doorgifte van het basispakket te verlenen.
Het is de bedoeling dat van deze ontheffingsmogelijkheid, gelet op de onderlinge
concurrentieverhoudingen, spaarzaam gebruikt wordt gemaakt.Wanneer een aanbieder de markt voor programmaverspreiding betreedt, en
wanneer die aanbieder geen aanmerkelijke macht op die markt heeft, kan geheel
of gedeeltelijk ontheffing worden verleend. De ontheffingsmogelijkheid is
geen verkapt concurrentievoordeel, maar eerder een middel om gelijke posities
te creëren.Mijn oordeel over de beleidslijn die de VECAI, de VNG en het Commissariaat
voor de Media hebben opgesteld over het instellen van programmaraden op grond
van de Mediawet is de volgende.Door de VNG en de VECAI zijn aanbevelingen gedaan over het instellen van
programmaraden op grond van de Mediawet. Daarover is overleg gevoerd met het
Commissariaat voor de Media. In de aanbevelingen is onder meer aangegeven
welke aspecten van belang zijn om te toetsen wanneer er sprake is van een
gekoppeld omroepnetwerk, waarvoor een programmaraad moet worden ingesteld.
Het Commissariaat moet hierover uiteindelijk een oordeel vellen. Ik heb begrepen
dat het Commissariaat in de loop van april een inventarisatie zal uitvoeren
van instelling en werkwijze van programmaraden. De staatssecretaris van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschappen heeft eerder al toegezegd de Kamer te zullen informeren
over de resultaten van dat onderzoek.De vraag of de eis voor aanbieders van omroepnetwerken tot het voeren
van een gescheiden boekhouding wanneer zij ook actief zijn als aanbieder van
een openbaar telecommunicatienetwerk te zwaar is, en of niet kan worden volstaan
met een lichtere vorm, zoals een gescheiden financiële verantwoording,
moet ontkennend beantwoord worden.In het wetsvoorstel is consequent, in navolging van de bewoordingen in
Europese richtlijnen, de term «gescheiden boekhouding» gebruikt.
Er is geen aanleiding hiervan af te wijken.Naar aanleiding van de vraag waarom de definitie van het begrip openbare
telecommunicatienetwerk ruimer is dan in de Europese richtlijnen, merk ik
het volgende op.Het is juist dat de in het wetsvoorstel opgenomen beschrijving van het
begrip openbaar telecommunicatienetwerk afwijkt van de door Europa gehanteerde
begripsomschrijving. In het wetsvoorstel zijn namelijk aan de Europese omschrijving
enige woorden toegevoegd. Dit is gedaan om buiten iedere twijfel te stellen
dat iemand die zijn netwerk gebruikt voor het aanbieden van huurlijnen daardoor
tevens te beschouwen is als een aanbieder van een openbaar telecommunicatienetwerk.
Bedoelde twijfel kan ontstaan doordat de door Europa gehanteerde definities
in hun onderlinge samenhang niet geheel duidelijk zijn.Hoe het ook zij, het is niet zo dat door de toevoeging in de begripsomschrijving
meer aanbieders onder de in het wetsontwerp geïmplementeerde Europese
regels vallen dan door Europa is voorzien. Voor wat betreft die onderwerpen
waar ruimte is voor nationaal beleid, met name het graven en het aftappen,
geldt dat er naar de opvatting van de regering geen enkele grond is iemand
die zijn netwerk gebruikt voor het aanbieden van huurlijnen anders te behandelen
dan iemand die zijn netwerk gebruikt voor het aanbieden van bijvoorbeeld data-diensten
of de telefoondienst.De fractie van D66 is er voorstander van dat het aansluitnet in zekere
zin wordt gescheiden van de centrales. Concurrenten van KPN kunnen dan hun
klanten al op een «laag» niveau van dienst zijn. Ook het college
stelt iets dergelijks voor in haar consultatiedocument: ontbundeling van het
aansluitnet en het verkeersnet. Door deze ontbundeling kan een nieuwe marktpartij
als het ware de aansluitlijn «leasen».Het wetsvoorstel gaat er vanuit dat partijen met aanmerkelijke marktmacht
voorzieningen voor interconnectie of bijzondere toegang voldoende ontbundelen.
Dat wil zeggen dat de vragende partij bepaalt wat hij nodig heeft, en niet
meer hoeft af te nemen dan dat wat hij vraagt. Als wat hij vraagt redelijk
is, moet de partij met aanmerkelijke marktmacht de gevraagde voorzieningen
leveren. Dat is de systematiek. Wat redelijk is, dat moeten de partijen in
eerste aanleg zelf bepalen in onderhandelingen. Bij een blijvend verschil
van inzicht kunnen zij hun geschil aan het college voorleggen. Dat
is voor de ontbundelde toegang tot de aansluitlijnen inmiddels ook gebeurd.
Het college heeft daarbij aangegeven dat een dergelijk verzoek in beginsel
redelijk is. In deze beslissing wil ik verder niet treden. Het is aan marktpartijen
en het college om de discussie hierover te voeren. Zoals is aangegeven past
deze procedure prima in regels die het wetsvoorstel hierover geeft.De fractie van D66 vraagt zich af waarom ter vermijding van enigerlei
schijn van afhankelijkheid in het toezicht nu niet gewoonweg meer aandelen
KPN worden verkocht. Zij wijst erop dat de thans ophanden zijnde splitsing
van KPN een mooie aanleiding vormt voor verkoop.Bij de beursgang van KPN is de privaatrechtelijke relatie met KPN herzien.
Daarbij zijn afspraken gemaakt met KPN. Kern van die afspraken was en is dat
de staat tot 2004 een bijzonder aandeel plus eenderde van de aandelen zou
behouden.Deze afspraken blijven, zoals in de nota van toelichting op de zogenaamde
«splitsingswet» is aangegeven, wat de regering en KPN betreft
ongewijzigd in stand. Ondanks de in gang gezette liberalisering neemt PTT
Telecom B.V. vooralsnog een unieke positie in op de Nederlandse telecommunicatiemarkt.
Op grond van deze positie mag worden verwacht dat PTT Telecom B.V. de komende
jaren nog een belangrijke rol zal spelen voor het algemeen belang van een
goed functionerend telecommunicatiesysteem, wat vanaf het begin de reden is
geweest voor het in ieder geval tot 2004 betrokken blijven bij KPN.De fractie van D66 merkt op dat de Vereniging van Internetproviders ervoor
pleit een Internetkamer bij het college in te stellen. Een alternatief zou
misschien zijn zo'n Internetkamer bij de NMa onder te brengen, of er zo een
beetje tussen in, aldus de fractie van D66.Allereerst is het goed op te merken dat het college of de NMa zelf moet
bepalen of het nuttig is om een aparte eenheid te belasten met Internetzaken.
Los hiervan is het van belang vast te stellen welke bemoeienis het college
vanuit de wettelijke taken van het college heeft met Internet. Voor Internetdiensten
op zich zelf gelden in de het wetsvoorstel geen bijzondere regels. Die gelden
immers vooral voor telefonie en huurlijnen.Wel moeten Internetproviders zich laten registeren en verder gelden enkele
regels voor alle aanbieders van telecommunicatiediensten. Dat betreft bijvoorbeeld
hoofdstuk 11 (privacy) en zeker ook hoofdstuk 13 (aftappen). Over dat laatste
gaat het college niet. Mijn inziens rechtvaardigt dat geen instelling van
een Internetkamer, maar ik herhaal het, die beslissing is aan het college.De fractie van D66 merkt op dat in de nota naar aanleiding het verslag
is aangegeven dat de consument veel baat heeft bij liberalisering, omdat er
combinatiepakketten zullen worden aangeboden, zodat klanten zowel omroep-
en telecomdiensten van één aanbieder betrekt. De fractie vraagt
of dat wel toegestaan is op grond van de Mededingingswet?In de nota naar aanleiding het verslag zijn allerlei ontwikkelingen geschetst,
die ertoe kunnen leiden dat ook de particuliere consument gebaat is bij liberalisering.Voorbeelden daarvan zijn nieuwe dienstverlening door KPN en anderen (nummeridentificatie,
elektronische postbussen, ADSL-diensten enz. ), maar ook concurrentie via
carrier selectie. Op (nu nog) bescheiden schaal zal ook de telefonie via de
kabel worden aangeboden,«wellicht mede via combinatiepakketten».Ik heb me dus veel voorzichtiger uitgedrukt dan de fractie van D66 aangeeft.
Zolang een nieuwe telefonieaanbieder geen aanmerkelijke marktmacht heeft,
verzet het wetsvoortel zich niet tegen combinatiepakketten van telecommunicatie
en omroep.Wel zal zo'n aanbieder een gescheiden boekhouding moeten voeren (artikel
8.4) voor de opmroepactiviteiten enerzijds en de telecommunicatie-activiteiten
anderzijds.Een andere vraag is of het aanbieden van een dergelijk combinatiepakket
misbruik zou kunnen opleveren van een economische machtspositie (artikel 24
van de Mededingingswet).Die vraag zou aan de orde kunnen zijn als de aanbieder op de markt van
opmroepdiensten een machtspositie heeft. Dat is een vraag die in een concrete
situatie moet worden beoordeeld door de NMa. Daarover kan en wil ik nu geen
uitspraak doen.De vraag of de politie en de brandweer als vitale overheidsinstanties
door de invoering van het nieuwe digitale systeem C-2000 met minder ruimte
in het spectrum toe kunnen, kan positief worden beantwoord. Voorwaarde is
wel dat het C-2000 systeem volledig gerealiseerd is. C-2000 zal namelijk de
huidige radionetten van politie, brandweer en ambulance vervangen. De vrijkomende
ruimte kan na volledige realisatie van het C-2000 systeem door de categorie
«zakelijk gebruik» in gebruik worden genomen.De eventuele toekomstige groei van de vraag naar mobiele telecommunicatie
door politie, brandweer en ambulance zal binnen het C-2000 systeem worden
opgevangen.De fractie van D66 vraagt naar de situatie rond de domeinnamen op internet
en rond IP-nummers. Zij maakt zich zorgen over de dominerende rol van de USA
en vreest voor een chaos.Het is inderdaad zo dat de situatie rond het beheer van internet domeinnamen
zich zorgelijk ontwikkelt. Dat beheer wordt sterk gedomineerd door de USA.
Er waren voorstellen om dat op een meer neutrale manier te organiseren en
een meer onafhankelijke geschilbeslechting te hebben, bijvoorbeeld bij de
World Intellectual Property Organisation, omdat het merkenrecht een rol speelt.Intussen hebben de Amerikanen zich weer van deze voorstellen gedistantieerd
en varen een eigen koers. Daar heeft de Europese Commissie recent in een reactie
zijn zorgen over uitgesproken.Ten aanzien van de «nummerportabiliteit van domeinnamen» geeft
de reactie van de Europese Commissie aan dat iemand niet gebonden moet zijn
aan een beheerder van domeinnamen, maar met zijn domeinnaam ook naar een andere
beheerder zou moeten kunnen overgaan. Mij is niet bekend dat dit tot het einde
van Internet zou leiden. Als dat zo zou zijn zou het voorstel snel van tafel
moeten.De fractie van D66 vraagt of het bezwaarlijk is dat de ONP-geschillenregeling
in hoofdstuk 7, de geschillenbeslechting in hoofdstuk 6 zou kunnen overlappen.De geschillenregeling in hoofdstuk 7 dient ter uitvoering van bepalingen
 van de ONP-richtlijn huurlijnen en de ONP-richtlijn spraak.
Het gaat hier om een specifieke regeling volgens welke bepaalde geschillen
aan het college kunnen worden voorgelegd.In een algemene maatregel van bestuur wordt bepaald welke geschillen aan
het college kunnen worden voorgelegd. De algemene maatregel van bestuur is
inmiddels voorbereid en in het Overlegorgaan post en telecommunicatie met
het bedrijfsleven besproken. Het gaat hier om geschillen naar aanleiding van
een maatregel van een aanbieder van huurlijnen of de spraaktelefoondienst,
door welke maatregel een afnemer van de betreffende dienst in zijn belang
is getroffen. In deze amvb worden niet de geschillen in het kader van hoofdstuk
6 opgenomen.Bij hoofdstuk 6 is iets anders aan de orde. Daar gaat het niet om een
eenzijdig genomen maatregel door een aanbieder waarover een afnemer van de
dienst van die aanbieder een oordeel wil hebben van het college. Bij de geschillenbeslechting
in hoofdstuk 6 gaat het om 2 partijen die geen overeenkomst inzake interconnectie
tot stand kunnen brengen of die wel een overeenkomst inzake interconnectie
hebben gesloten maar waarover alsnog een geschil is ontstaan of deze overeenkomst
al dan niet in strijd is met de wet.Naar aanleiding van de vragen van de CDA-fractie merk ik het volgende
op.Voor het niet opnemen in de Telecomwet van beperking van de aansprakelijkheid
zijn de volgende argumenten aan te voeren.Allereerst ontwikkelt een geliberaliseerde telecommunicatiemarkt zich
tot een normale markt, waarvoor met betrekking tot de aansprakelijkheid de
normale regels van het Burgerlijk Wetboek horen te gelden. Ten tweede verzet
het Europese recht zich tegen een wettelijke regeling van de beperking van
de aansprakelijkheid. En ten derde zie ik geen reden om af te wijken van de
regimes, die in de ons omringende landen gelden.Tenslotte mag ik vaststellen dat, nadat aanvankelijk sprake was van enige
koudwatervrees bij het bedrijfsleven met betrekking tot het voorstel om de
wettelijke beperking van de aansprakelijkheid te laten vervallen, de negatieve
geluiden daarover zijn verstomd. Kennelijk heeft de sector hiervoor al zonder
noemenswaardige problemen voorzieningen kunnen treffen.Met betrekking tot het aangehaalde citaat uit de kabinetsnota over een
wettelijk kader voor de elektronische snelweg «de wet is weinig flexibel
en dreigt snel te verouderen en dat kan de ontwikkeling van nieuwe diensten
en nieuwe convergentie remmen» en hoe dit citaat te rijmen is met mijn
opmerking in de nota naar aanleiding van het verslag dat het niet verstandig
is om nu al op de convergentie vooruit te lopen, merk ik het volgende op.Helaas stopt de heer Leers te vroeg met citeren. Want in de volgende zin
staat dat over enkele jaren nader moet worden onderzocht of de gehanteerde
onderscheidingen (in de Telecommunicatiewet) ook in de toekomst nog steeds
hanteerbaar zullen zijn. Daarbij wordt een relatie gelegd met het Groenboek
convergentie. Ook ik besef dat deze nieuwe wet, net zoals de Europese Commissie
dat beseft met betrekking tot de huidige, ten dele nog maar net vastgestelde,
richtlijnen op telecomgebied, niet eeuwigheidswaarde heeft. De ontwikkelingen
in de telecomsector gaan nu eenmaal zo snel, dat het een illusie is te veronderstellen
dat deze wet geen aanpassing zal behoeven. Ik heb wel getracht een zodanig
wettelijk kader te maken, dat veranderingen, met name ook op het gebied van
de Europese richtlijnen, relatief snel en makkelijk kunnen worden doorgevoerd.
Met betrekking tot het Groenboek convergentie moeten wij ons standpunt nog
bepalen. Het is ook een discussiestuk! Indien de resultaten van deze discussie
te zijner tijd worden vertaald in nieuwe richtlijnen, zullen wij deze simpel
kunnen implementeren.De CDA-fractie constateert dat er op de markt voor kabeldistributie, ondanks
liberalisering, nog weinig sprake is van het ontstaan van werkelijke mededinging.
Wat wordt daar aan gedaan?De liberalisering van de kabelsector is van recente datum.Door technische innovatie, zoals de vergroting van de capaciteit van kabelnetten,
en het ontstaan van alternatieve distributiestructuren zullen nog meer mogelijkheden
voor de ontwikkeling van nieuwe diensten, ook door nieuwkomers op de markt,
kunnen worden geboden. Daarvoor moeten nu juist geen regels worden opgesteld.
De markt zal naar verwachting in staat zijn hierop goed in te spelen. Aan
actieve overheidsbemoeienis is hier geen behoefte. De Mededingingswet kan
in ieder geval de werkelijke mededinging op dit terrein bevorderen.De vragen van de fracties van de RPF, de SGP en het GPV geven aanleiding
tot de volgende opmerkingen.Deze fracties vragen in te gaan op de raakvlakken die er zijn met betrekking
tot de storingsproblemen in Kootwijk, IJsselstein en Zeewolde tussen de betrokken
Ministeries van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen, van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, van Verkeer en Waterstaat en van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport.Voor wat betreft de problematiek van de storingen veroorzaakt door zendinrichtingen
(waaronder ook de grote omroepzenders) moet onderscheid worden gemaakt tussen
de storingen die worden veroorzaakt door de ongewenste straling die wordt
opgewekt als bijprodukt naast het gewenste zendersignaal en de storing veroorzaakt
door het gewenste signaal zelf. Op de eerstgenoemde storing is de Europese
richtlijn 89/336/EG inzake de electromagnetische compatibiliteit van toepassing
waarin eisen worden gesteld aan de stoorstraling van elektrische apparaten
(waaronder ook zendinrichtingen) in andere elektrische apparaten alsmede aan
de immuniteit (het bestand zijn tegen stoorstraling) van deze apparaten. Deze
richtlijn is in 1994 in de Wet op de telecommunicatievoorzieningen geïmplementeerd
en in hoofdstuk 10 van het onderhavige wetsvoorstel opnieuw opgenomen. Met
betrekking tot de storingen veroorzaakt door het gewenste signaal van zenders
is in hoofdstuk 3 van het wetsvoorstel de bepaling opgenomen dat een vergunning
voor het verlenen van frequentieruimte kan worden geweigerd indien ernstige
storingen in elektrische apparaten (bijvoorbeeld in de omgeving van omroepzenders)
moet worden gevreesd.De Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen is verantwoordelijk
voor de programmering van de omroep, hetgeen niet direct relevant is voor
de storingsproblematiek.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
is verantwoordelijk voor de aspecten van ruimtelijke ordening met betrekking
tot het oprichten van zendmasten. Daarnaast bevat de Wet Milieubeheer bepalingen
die het mogelijk maken om in het kader van het voorkomen van hinder ontstoringseisen
te stellen aan grote zenders.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport tenslotte vaardigt richtlijnen
uit op het gebied van de (mogelijke) invloed van elektromagnetische straling
op de gezondheid van de mens en niet op de elektromagnetische beinvloeding
van apparaten.Over de raakvlakken van de onderhavige wetgeving met andere wetgeving
vindt in voorkomende goede gevallen afstemming plaats.De fracties van de RPF, de SGP en het GPV zijn blij dat in de wet ruimte
is voor een vorm van zelfregulering via de Stichting Informatiedienstencode
(Stic), maar zeggen toch voorkeur te hebben voor een wettelijke regeling.
Zij vragen of een wettelijke regeling niet wat al te makkelijk opzij geschoven
wordt.Voorts zijn deze fracties blij met de koppeling van de Stic met de Reclame
Code Commissie, maar zij vragen zich af of de instrumenten wel voldoende zijn.
Zij geven als voorbeeld de grootschalige misleiding in seksadvertenties.Tenslotte merken zij op dat wel het blokkeren maar niet het koppelen van
seksnummers is geregeld. Zij willen graag de mogelijkheid tot blokkering van
dergelijke gratis nummers zien.Zij verwijzen in dit kader naar de schriftelijke vragen van het kamerlid
Van den Berg van 30 januari 1997 en de antwoorden daarop. Tenslotte vragen
zij in hoeverre via de in artikel 4. 10 bedoelde algemene maatregel van bestuur
hierin kan worden voorzien en of de Stic kan worden opgedragen bepaalde regels
op te nemen en wat de betrokkenheid is van de medewetgever in dit verband
en of de bereidheid bestaat de (Stic) -algemene maatregel van bestuur van
te voren onder de aandacht van de Kamer te brengen.Artikel 4.10 van het wetsvoorstel, waarin wordt bepaald dat de Minister
van Verkeer en Waterstaat een zelfregulerende instelling kan erkennen, is
juist opgenomen ter ondersteuning van het door de informatiedienstensector
genomen eigen initiatief om, in het belang van hun sector, te komen tot een
zekere mate van zelfregulering op het terrein van informatiediensten. Artikel
4.10 geeft deze zelfregulering een wettelijke inkadering.De instrumenten die de Stic kan gebruiken, afhankelijk van de ernst van
de overtreding, zijn de al dan niet openbare aanbeveling tot beëindiging
van de overtreding; een boete van maximaal f 50 000,00 of een verbod
om een informatienummer te gebruiken voor een periode van maximaal 3 maanden.
Ook kan een advies worden uitgebracht om een informatienummer door het college
te laten intrekken.In de Code Telefonische Informatiediensten staat bovendien in artikel
7.2 dat reclame voor informatiediensten ook onderworpen is aan hetgeen in
het Algemene gedeelte van de Nederlandse Reclame Code is bepaald. Hier vallen
ook misleidingen in seksadvertenties onder. Voorts is misleidende reclame
volgens Boek 6, Titel 3, Afdeling 4 van het Burgerlijk Wetboek een onrechtmatige
daad.De in artikel 4.10 van het wetsvoorstel bedoelde algemene maatregel van
bestuur is bestemd voor vaststelling van regels betreffende erkenning van
een instelling die een gedragscode hanteert inzake informatienummers en aansluitingsplicht
van bepaalde partijen bij deze instelling. In dit besluit wordt niets geregeld
met betrekking tot blokkering van nummers.In de Staatscourant van 11 februari 1998 is de Wijziging Nummerplan telefoon-
en ISDN-diensten van 19 januari 1998 gepubliceerd waarin de blokkeringsmogelijkheid
van deze gratis erotische diensten wordt geregeld. Dit naar aanleiding van
de vragen van de heer Van den Berg.Deze gratis erotische nummers worden nu aangeboden in de 0800-41.. -,
43.. -, 46.. – en -49..- reeks. Deze nummers hebben in het Nummerplan
telefoon- en ISDN-diensten een aparte bestemming gekregen «alle gratis
informatiediensten, inclusief diensten van erotische, seksuele of pornografische
aard of die daar (in)direct naar verwijzen». Door deze aparte bestemming
in het Nummerplan zijn deze nummers blokkeerbaar. In de Code Telefonische
Informatiediensten is een bepaling opgenomen die de verplichting bevat om
de toegang tot erotische diensten blokkeerbaar te kunnen maken. Het aanbieden
van niet-blokkeerbare erotische 0800-diensten, waarbij koppeling bijvoorbeeld
plaatsvindt met een 0906-dienst, is in strijd met genoemde Code (artikel 7.4
van de Code).Van het voorhangen van algemene maatregelen van bestuur ben ik geen voorstander.Naar aanleiding van de vraag of in de toekomst voorzien zal worden in
een schadevergoeding bij ambtshalve omnummering en wat de praktische en principiële
argumenten zijn om daartoe niet nu al over te gaan, merk ik het volgende op.In de schriftelijke stukken heb ik aangegeven dat nog niet te voorzien
is of omnummering in het algemeen maatschappelijk en economisch belang onredelijk
hoge kosten meebrengt. Inmiddels heeft er een omnummering-operatie plaatsgevonden,
namelijk voor de 06-nummers (gratis-, tarief- en koopnummers) naar de 0800-
en 090x-nummers. Bij deze operatie hebben zich naar mijn weten geen noemenswaardige
problemen voorgedaan. Er bestaat voor mij derhalve nog steeds geen aanleiding
om een voorziening voor schadevergoeding bij omnummering te treffen.De leden van de RPF, de SGP en het GPV vragen welke verantwoordelijkheid
de overheid heeft voor het tegengaan van maatschappelijke randverschijnselen
rondom het gebruik van telecommunicatiediensten (kinderporno op internet,
telefoonverslaving, etc.).De overheid heeft zeker een verantwoordelijkheid waar het gaat om de bestrijding
van negatieve maatschappelijke verschijnselen die voortvloeien uit gebruik
telecommunicatiediensten. Dit is echter niet in eerste instantie een onderwerp
dat hoort te worden geregeld in de telecommunicatiewetgeving. Justitie bestrijdt
bijvoorbeeld kinderporno op internet via het strafrecht. Verschijnselen als
telefoonverslaving moeten via door de overheid gesubsidieerde
maatschappelijke hulpverlening worden bestreden.De leden van de RPF, de SGP en het GPV vragen wat precies wordt bedoeld
met het antwoord in de nota naar aanleiding van het verslag dat het wetsvoorstel
een basis biedt om aan alle relevante richtlijnen uitvoering te geven. Tevens
vragen deze leden naar de stand van zaken in de andere lid-staten.Op grond van het wetsvoorstel kan aan de relevante Europese richtlijnen,
zeg maar de telecom-richtlijnen, uitvoering worden gegeven. Dat is bedoeld
met antwoord.Wat betreft de stand van zaken in Europa, kan worden meegedeeld dat de
Europese Commissie onlangs een overzicht gemaakt heeft met betrekking tot
de uitvoering van de richtlijnen in Europa.Daaruit blijkt dat in de meeste lid-staten de richtlijnen zijn geïmplementeerd
en dat de regels worden toegepast om te realiseren dat nieuwe marktpartijen
kans maken.De leden van de fractie van de RPF, de SGP en het GPV vragen of KPN de
jaarlijkse investeringskosten kan doorberekenen in de interconnectietarieven.
Tevens vragen zij of de kans dat partijen naar de rechter stappen vanwege
onvrede met door het college bepaalde tarieven groot is.Partijen die in het kader van interconnectie gebruik maken van het netwerk
van KPN moeten daar in beginsel een vergoeding voor betalen. Deze vergoeding
moet gebaseerd zijn op de onderliggende kosten van de voorzieningen die nodig
zijn voor de interconnectie. Als KPN noodzakelijke investeringen doet in het
netwerk die ook bij interconnectie nodig zijn, dan mag KPN deze kosten in
principe doorberekenen. Daarbij moet natuurlijk worden bedacht dat het dan
niet om de investeringskosten zelf gaat, maar om de, lagere, afschrijvingskosten.De ervaring in andere landen leert dat zeker in de beginfase van de liberalisering
belangrijke beslissingen worden genomen in interconnectiegeschillen. Dat is
niet verwonderlijk, de materie is voor alle partijen nieuw, het gaat vaak
om veel geld, en een beslissing in een bepaald interconnectiegeschil zal zijn
schaduw vooruit werpen voor komende interconnectieovereenkomsten. Het is dan
ook te verwachten dat in de beginfase, als allerlei principiële zaken
nog worden bevochten, partijen geen genoegen nemen met een uitspraak van de
scheidsrechter, het college, maar ook het oordeel van de rechter zullen vragen.
Dat hoort nu eenmaal bij het spel. Als eenmaal de belangrijkste beslissingen
zijn genomen, en jurisprudentie is ontstaan, verwacht ik dat er minder geschillen
zullen ontstaan, partijen het vaker eens zullen worden, en ook minder vaak
de gang naar de rechter zullen maken.Naar aanleiding van vragen van de SP-fractie merk ik het volgende op.De SP-fractie wil een nadere reactie waarom de aansprakelijkheid niet
in de wet kan worden geregeld. Zij wil het wettelijk onmogelijk maken dat
bedrijven hun aansprakelijkheid contractueel uitsluiten.De aansprakelijkheidsregeling ligt vast in het Burgerlijk Wetboek. Er
is geen enkele reden om de telecommunicatiesector daarvan afwijkend te regelen.
Het Burgerlijk Wetboek geeft juist algemene regels die zoveel mogelijk voor
alle maatschappelijke geledingen gelden. Beperking of uitsluiting van aansprakelijkheid
ten opzichte van natuurlijke personen wordt door de rechter niet geaccepteerd.
In Nederland zijn voldoende voorzieningen om iedere burger toegang tot de
rechter te geven zonder hem op onredelijke kosten te jagen.De SP-fractie vraagt waarom de vrijkomende ruimte op de FM niet bij voorrang
wordt gebruikt om de hoofdpijn bezorgende langegolf- en middengolfzenders
uit de lucht te halen.Anders dan de SP-fractie suggereert, komt er helemaal geen ruimte vrij
op de FM. Wel is het zo dat er naar aanleiding van het «zero base»-onderzoek
naar alle waarschijnlijkheid meer frequentieruimte beschikbaar zal komen,
maar de vraag naar frequenties, of het nu middengolffrequenties zijn of FM-frequenties,
is zeker de komende jaren, (veel) groter dan het aanbod van deze frequenties.Dat betekent dat ook de komende jaren omroeporganisaties een beroep zullen
blijven doen op middengolfzenders. Uit de lucht halen is wat mij betreft dan
ook niet aan de orde.Nogmaals: tientallen partijen willen de ether in, maar daar is op dit
moment onvoldoende frequentieruimte. Na implementatie van de resultaten van
het «zero base»-onderzoek, welk onderzoek bijna klaar is, zal
er wel meer frequentieruimte beschikbaar zijn, maar ook dit zal naar mijn
inschatting niet genoeg zijn.Ook zijn er partijen die helemaal geen FM-frequentie willen maar juist,
vanwege hun specifieke programma, een middengolffrequentie. Het station Q-FM
is daar een voorbeeld van. Ook radio 1 en radio 5 zenden nog uit op de AM.Voor wat betreft langegolfzenders: op dit moment is er in Nederland nog
geen langegolfzender in gebruik. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19971998-5029-5035.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl