Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Brandweerwet 1985, de Wet rampen en zware ongevallen en de Wet geneeskundige hulpverlening bij rampen in verband met de bevordering van de kwaliteit van de rampenbestrijding door middel van een planmatige aanpak en de aanscherping van het provinciale toezicht en tot wijziging van de Wet ambulancevervoer (Wet kwaliteitsbevordering rampenbestrijding) (28644)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2003-2004, pag. 1155-1165

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

27-04-2004

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

nr. 23, pagina 1155-1165

06-04-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 28644Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Brandweerwet 1985, de Wet rampen en zware ongevallen en de Wet geneeskundige hulpverlening bij rampen in verband met de bevordering van de kwaliteit van de rampenbestrijding door middel van een planmatige aanpak en de aanscherping van het provinciale toezicht en tot wijziging van de Wet ambulancevervoer (Wet kwaliteitsbevordering rampenbestrijding) (28644).Pagina 1142-1147
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling van de aanspraak op, de toegang tot en de bekostiging van de jeugdzorg (Wet op de jeugdzorg) (28168) en over de motie-Soutendijk-van Appeldoorn c.s. inzake rapportage met betrekking tot verschillende aspecten van de werking van de Wet op de jeugdzorg (28168, F)Pagina 1165-1173
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling van de aanspraak op, de toegang tot en de bekostiging van de jeugdzorg (Wet op de jeugdzorg) (28168)Pagina 1147-1155
Presentie en opening (dinsdag 6 april 2004)Pagina 1117-1117
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Brandweerwet 1985, de Wet rampen en zware ongevallen en de Wet geneeskundige hulpverlening bij rampen in verband met de bevordering van de kwaliteit van de rampenbestrijding door middel van een planmatige aanpak en de aanscherping van het provinciale toezicht en tot wijziging van de Wet ambulancevervoer (Wet kwaliteitsbevordering rampenbestrijding) (28644)Pagina 1155-1165
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling van de aanspraak op, de toegang tot en de bekostiging van de jeugdzorg (Wet op de jeugdzorg) (28168)Pagina 1117-1138
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Landinrichtingswet en enige andere inrichtingswetten (positie van de Centrale Landinrichtingscommissie) (28967)Pagina 1138-1142

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 70 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging van de Brandweerwet 1985, de Wet rampen en zware
ongevallen en de Wet geneeskundige hulpverlening bij rampen in verband met
de bevordering van de kwaliteit van de rampenbestrijding door middel van een
planmatige aanpak en de aanscherping van het provinciale toezicht en tot wijziging
van de Wet ambulancevervoer (Wet kwaliteitsbevordering rampenbestrijding)
(28644).De beraadslaging wordt hervat.Minister Remkes:Voorzitter. Het wetsvoorstel Kwaliteitsbevordering rampenbestrijding is
een belangrijke stap voorwaarts in de kwaliteitsverbetering van de organisatie
van de rampenbestrijding. Het voorstel voert terug naar de verbeterpunten
die zijn geformuleerd naar aanleiding van een aantal ernstige rampen en ongevallen.
De vuurwerkramp in Enschede en de nieuwjaarsbrand in Volendam zijn daarvan
de meest recente voorbeelden. Daarnaast bevat het wetsvoorstel een juridische
verankering van de resultaten van het Project geneeskundige hulpverlening
bij ongevallen en rampen en die van het Project versterking brandweer. Ook
in het licht van de actuele ontwikkelingen is dit wetsvoorstel van bijzondere
betekenis. Ik ben dan ook blij dat de drie woordvoerders hebben aangegeven
in hoofdlijnen, zij het voorzien van kanttekeningen, te kunnen instemmen met
het wetsvoorstel.We leven in een samenleving waarin meerdere risico's ons bedreigen. Zware
industrie, vervoer van gevaarlijke stoffen, wateroverlast van regen en rivieren
en de dreiging van terrorisme hebben steeds vaker gevolgen voor de veiligheid
in ons land. Aan de ene kant moeten burgers en bestuurders zich bewust zijn
van deze risico's. Anderzijds moeten de hulpverleningsdiensten zich goed voorbereiden
op eventuele incidenten. Dit wetsvoorstel draagt daaraan bij. Met de Wet kwaliteitsbevordering
rampenbestrijding wordt gestreefd naar een verhoging van het risicobewustzijn
bij burgers, bestuurders en hulpverleningsdiensten. Het bevat een aanscherping
van de administratieve voorbereiding op de rampenbestrijding door een verbetering
van de planvorming door gemeenten en regio's en een aanscherping van het toezicht
daarop door de provincies en de Inspectie Openbare Orde en Veiligheid. Verder
voorziet de wet in een verbetering van de informatievoorziening over de voorbereiding
op de rampenbestrijding aan de provincie en het Rijk door middel van de bestuurlijke
rapportage en aan de burger door middel van de provinciale risicokaart. Tot
slot bevat de wet de wettelijke verankering van de territoriale congruentie
en van de uitkomsten van het project GHOR. Met het laatste
project is onder meer de regionaal-geneeskundige functionaris geïntroduceerd.Mevrouw Meindertsma en de heer Hoekzema hebben gesproken over de relatie
met het ROB-advies. De heer Hoekzema vroeg naar een agenda, terwijl mevrouw
Meindertsma eigenlijk suggereerde dat het beter zou zijn om het kabinetsstandpunt
af te wachten. Ik heb altijd aangegeven dat uitstel van de behandeling van
de WKR onwenselijk is. Ik vind dat nog steeds. Ik kan wel melden dat het kabinetsstandpunt
naar verwachting zeer binnenkort zal worden aangeboden aan de Tweede Kamer
en in afschrift zal gaan naar de Eerste Kamer. Er is aangegeven dat het kabinet
drie maanden de tijd heeft om erop te reageren, maar het leek mij verstandig,
gegeven de implicaties van het voorstel, om er iets meer tijd voor te nemen.
Ik heb daar achteraf bezien totaal geen spijt van. Er heeft in de afgelopen
maanden uitgebreid overleg plaatsgevonden over dat advies met het operationele
en bestuurlijke veld. Daarbij is duidelijk geworden dat de regionale hulpverlening
zich in een bepaalde richting ontwikkelt. Er zijn in de praktijk in de regio's
al vele ontwikkelingen in gang gezet, waarbij in het kabinetsstandpunt in
belangrijke mate zal worden aangesloten. Zonder vooruit te willen lopen op
het kabinetsstandpunt dat de Kamer binnenkort zal ontvangen, kan ik wel aangeven
in welke richting de betrokken partijen de veiligheidsregio's zich willen
zien ontwikkelen. Ik licht er een paar kernpunten uit om duidelijk te maken
dat de ontwikkelingen volstrekt niet haaks staan op wat in het aan de orde
zijnde wetsvoorstel staat aangegeven.Het ligt voor de hand dat het beheer van de brandweer verder wordt geregionaliseerd.
Deze regionalisering vindt op vrijwillige basis her en der in het land al
plaats. De brandweer werkt al dagelijks samen in regionaal verband. Men verleent
elkaar bij het opleiden en oefenen onderlinge bijstand, terwijl de operationele
uitrukgebieden vaak al gemeentegrensoverschrijdend zijn. Er zal in dit verband
nadrukkelijk aandacht bestaan voor de betrokkenheid van parttime professionals –
in de volksmond de "vrijwilligers" zeg ik in de richting van mevrouw Meindertsma –
in het brandweerapparaat. Zij zijn een van de steunpilaren van de Nederlandse
brandweer. Ook het aantal taken dat gemeenten in het kader van de rampenbeheersing
regionaal organiseren, zal worden uitgebreid. Verder zal, zoals ik in de beleidsnota
"Bewust veiliger" van oktober 2002 heb aangekondigd, de integratie van de
besturen van de regionale brandweer en de GHOR daadwerkelijk vorm moeten krijgen.
Soms is dat trouwens ook al het geval. Daarbij zal ook de samenwerking met
het Regionaal college van politie nadrukkelijk aandacht krijgen.De integratie van de besturen van brandweer en GHOR zal leiden tot een
hulpverleningsbestuur. Dit bestuur moet voldoende doorzettingsmacht krijgen.
Voorkomen moet worden dat in de toekomst de besluitvorming te afhankelijk
wordt van de opvatting van een kleine minderheid van de deelnemende gemeenten.
Het verleden heeft ons geleerd dat hierdoor belangrijke besluitvorming over
landelijke of regionale beheersvragen te veel vertraging oploopt. Deze doorzettingsmacht
is overigens niet alleen van belang bij de voorbereiding op rampen en crises,
maar ook bij de voorbereiding van meer dagelijkse werkzaamheden zoals de grotere
branden, incidenten en grootschalige evenementen.De heer Hoekzema (VVD):Mevrouw de voorzitter. De minister had het zojuist over vergroting van
de doorzettingsmacht. Dat is vrij abstract geredeneerd. Bedoelt hij dat in
de hulpverleningsbesturen straks bij meerderheid besloten wordt?Minister Remkes:Mijn primaire gedachten gaan daar wel naar uit, maar ik wil, zoals gezegd,
niet geheel vooruitlopen op het kabinetsstandpunt.Mevrouw de voorzitter. Er is ook aandacht gevraagd om de rol van de regio
bij de advisering over de verlening van complexe vergunningen te vergroten.
Gezien het complexer worden van de samenleving wordt ook de kennis die noodzakelijk
is voor het verlenen van vergunningen specifieker. Om de juiste kennis te
kunnen waarborgen is regionale bundeling van deze kennis onontkoombaar. Ik
zal hiertoe onder meer in overleg met mijn collega van VROM komen met maatregelen
om deze adviesrol van de regio voldoende te verankeren. Als belangrijk onderdeel
van de rampenbeheersing geldt de GHOR.Mevrouw Meindertsma (PvdA):Mevrouw de voorzitter. De vraag van de heer Hoekzema en de opmerkingen
van de minister over een hulpverleningsbestuur op regionaal niveau zijn goed
te volgen. Dat past ook in het beeld. De minister zegt echter uitdrukkelijk
"met doorzettingsmacht". Bij de Wet gemeenschappelijke regelingen wordt toch
altijd bij meerderheid besloten? Wat is dan het verschil tussen het begrip
"doorzettingsmacht" dat de minister noemt en de WGR? Over de vraag of dat
vrijwillig is of verplicht zullen wij het vast later hebben.Minister Remkes:Het kabinetsstandpunt zal daarop een antwoord geven. Ik wil nu niet al
te specifiek vooruitlopen op dat standpunt. Anders praat ik voor mijn beurt.
Ik wil hiermee niet zeggen dat ik dat nooit doe, maar dat lijkt mij bij dit
onderwerp, uit respect voor mijn collega's, toch niet zo geschikt.Als belangrijk onderdeel van de rampenbeheersing geldt de GHOR. Deze pijler
van de rampenbeheersing zal verder worden versterkt. Vooruitlopend op het
advies dat de Raad voor het openbaar bestuur en de Raad voor de volksgezondheid
hierover zullen uitbrengen, heb ik thans samen met mijn collega van VWS een
aantal ontwikkelingen in gang gezet. Een belangrijke ontwikkeling is dat de
minister van VWS voornemens is de GGD's te regionaliseren op de schaal van
de veiligheidsregio. Ons doel is om een basisniveau te formuleren waaraan
regio's moeten voldoen. Hoe aan dit niveau vorm wordt gegeven, ligt aan de
gemeenten. Zij hebben daarbij de ruimte om maatwerk toe te passen.Het uitgangspunt is dat de huidige financieringssystematiek hierbij wordt
gehandhaafd. In het betoog van mevrouw Meindertsma constateerde ik toch een
zekere innerlijke inconsistentie. Aan de ene kant vroeg zij om meer geld van
het Rijk, maar aan de andere kant huldigde zij de stelling dat brandweer en
rampenbestrijding primair lokaal en regionaal ingebedde taken dienen te zijn.
Op zichzelf ben ik het met die stelling eens. De logische consequentie daarvan
is echter dat ook de financiering primair lokaal en regionaal
dient te zijn geregeld en geborgd.Mevrouw Meindertsma (PvdA):Als ik een inconsistentie heb uitgesproken, wil ik dat tegenover de minister
meteen toegeven, maar zover ben ik nog niet. In mijn verhaal heb ik betoogd
dat gemeenten en regio's door de veranderingen die zich voordoen, enerzijds
andere prioriteiten mogen leggen. Anderzijds nemen de taken en verplichtingen
voor de gemeenten en regio's, onder andere door deze wet, zodanig toe dat
vooral voor het oefenen meer geld nodig is. Ik citeerde daarbij een uitspraak
van de commissaris van de koningin van Utrecht.Minister Remkes:Het spitst zich toe op de plannenmakerij. Ik kom op dat specifieke element
straks nog wel terug.Voorzitter. Voor gemeenten betekent dit dat zij ervoor moeten zorgen dat
het basisniveau van de regio ook financieel kan worden gerealiseerd. Het streven
is om dit basisniveau medio 2006 te hebben bereikt. Daarvoor zal ten aanzien
van de verplichte elementen nog dit jaar een aanvang worden gemaakt met het
wetgevingstraject.Het wetsvoorstel kent een aanscherping van het bestaande planvormingstelsel,
evenals van het toezicht dat daarop wordt uitgeoefend. De gemeentelijke rampenplannen
en rampenbestrijdingsplannen worden beter afgestemd op de in een gemeente
aanwezige risico's door de opname van een inventarisatie en analyse van die
risico's. Deze plannen moeten ook vaker worden geactualiseerd, namelijk ten
minste eenmaal per vier jaar.Overigens bleek mij gisteren bij een werkbezoek aan de regio Hollands-Midden
dat dit in sommige regio's ook nu al een keer per vier jaar gebeurt. Dat relativeert
de stelling dat als gevolg hiervan veel indringender verplichtingen op de
gemeenten en regio's afkomen.Op regionaal niveau wordt het multidisciplinaire beheersplan geïntroduceerd.
Daarin is het ambitieniveau van de politie, brandweer, GHOR en gemeentelijke
diensten op het terrein van de rampenbestrijding beschreven. Dit beheersplan
geldt voor vier jaar en wordt door de regionale hulpverleningsdiensten ieder
voor zich uitgewerkt in een organisatieplan.Er worden overigens niet alleen nieuwe plannen geïntroduceerd. De
met het project "Versterking brandweer" ingevoerde organisatieplannen –
dat zijn andere plannen dan de nieuwe, met het wetsvoorstel te introduceren
plannen – en de activiteiten- en invoeringsplannen komen te vervallen.
Ook de jaarlijkse organisatieoverzichten van de regionale brandweer, genoemd
in artikel 6 van de Brandweerwet, komen te vervallen. De administratieve verplichtingen
van de regio's worden met dit wetsvoorstel dus niet noemenswaardig vergroot.Er is weleens gesuggereerd dat dit wetsvoorstel leidt tot planfixatie
en een papieren werkelijkheid. Een wettelijk stelsel dat voorziet in een beter
gedefinieerd proces van planvorming, rapportage en toezicht, is er juist op
gericht om te voorkomen dat in de verschillende gemeentelijke en regionale
plannen een papieren werkelijkheid wordt geschetst die niet overeenkomt met
de feitelijke situatie. Een grondige voorbereiding van de rampenbestrijding
is niet mogelijk zonder een goede beoordeling van de risicovolle situaties
in de gemeente en in de regio, een beoordeling van de beschikbare en na te
streven prestaties van de verschillende hulpverleningsdiensten, de afspraken
over eventuele bijstand uit omliggende gemeenten en regio's en een beoordeling
van het opleidings- en oefenniveau binnen een regio. De planvormingsystematiek
dwingt gemeenten en regio's ertoe om deze punten systematisch uit te werken
en de resultaten daarvan in plannen neer te leggen.Planvorming is dus geen doel op zichzelf, maar een middel om het proces
van het inventariseren van de aanwezige risico's en het bepalen hoe daarmee
moet worden omgegaan, te begeleiden. Door planvorming wordt de aandacht voor
het voorkomen en beperken van de gevolgen van een ramp vergroot. Dat geldt
ook voor de vraag hoe moet worden omgegaan met de inzet van de hulpverleningsdiensten.
De structuur van de voorgestelde plannen en rapportages leidt tot een sluitende
beleids- en beheerscyclus, waarmee de kwaliteit van de voorbereiding op de
rampenbestrijding wordt verbeterd. Ik wil ook in dit verband benadrukken dat
naast de nieuwe plannen ook plannen komen te vervallen.Binnen het huidige systeem van de rampenbestrijding is sprake van gespreide
verantwoordelijkheden. Zodoende kunnen alle betrokken partijen verantwoording
dragen voor hun eigen inbreng. Het gevolg hiervan is wel dat geïnvesteerd
moet worden in afstemming en coördinatie. De planvorming begint op gemeentelijk
niveau. Het college van burgemeester en wethouders stelt een rampenplan vast
op basis van een risico-inventarisatie en -analyse. Dit rampenplan bevat een
overzicht van de risico's in de gemeente, waarvoor ten minste een rampenbestrijdingsplan
moet worden vastgesteld. De burgemeester stelt deze rampenbestrijdingsplannen
vast. De gemeenteraad zal bij de uitoefening van zijn controlerende taak de
samenhang tussen de soorten plannen kunnen beoordelen. Het bestuur van de
regionale brandweer is verantwoordelijk voor de vaststelling van het beheersplan.
Dit gebeurt in overeenstemming met het bestuur van de GHOR-regio en het regionaal
college van de politieregio. Het beheersplan is gebaseerd op de gemeentelijke
risico-inventarisaties en -analyses zoals die zijn opgenomen in de rampenplannen
van de deelnemende gemeenten. De regio dient dus rekening te houden met deze
gemeentelijke plannen. Met betrekking tot de gemeentelijke en de regionale
plannen zijn in het wetsvoorstel enkele specifieke afstemmingsverplichtingen,
bijvoorbeeld met de calamiteitenplannen van waterbeheerders en plannen van
omliggende regio's, en een verplichting tot het toezenden van de plannen aan
de relevante andere betrokken bestuursorganen. De provincie houdt toezicht
op de samenhang tussen de verschillende plannen en kan desgewenst een aanwijzing
geven. Kortom, degene die een plan bestuurlijk vaststelt, is er tevens verantwoordelijk
voor dat het is afgestemd met andere betrokken instanties. Het wetsvoorstel
bevat enkele voorzieningen om die afstemming te stimuleren.Bij alledrie de woordvoerders bestaat het beeld dat de toezichtstructuur
in het wetsvoorstel omvangrijk is en op onderdelen overlap kent. Klaarblijkelijk
heeft de memorie van antwoord tot meer vertwijfeling geleid dan dat die antwoorden heeft gegeven. Ik sta er dan ook uitgebreid bij stil.Het toezicht op de voorbereiding van de rampenbestrijding bestaat uit
twee onderdelen. Enerzijds houdt de provincie toezicht op de plannen die gemeenten
en regio's maken. Anderzijds houdt het Rijk, in casu de inspectie, toezicht
op wat de operationele diensten feitelijk kunnen. Dat laatste noemen wij de
algemene doorlichting. Ik verzeker de Kamer nogmaals dat tussen beide vormen
van toezicht geen enkele overlap bestaat. Zij hebben een totaal verschillende
insteek en zijn daarmee complementair.De provincie is in de huidige wetgeving al verantwoordelijk voor het toezicht
op de plannen die gemeenten maken ter voorbereiding op de rampenbestrijding.
Zowel GS als de Cdk hebben daarin nu al een rol. Dit wetsvoorstel introduceert
een nieuw, regionaal beheersplan. Het toezicht hierop wordt, zoals te doen
gebruikelijk bij samenwerkingsverbanden van gemeenten, ook neergelegd bij
de provincie. Om te zorgen dat de gemeentelijke en regionale plannen landelijk
ongeveer gelijk worden beoordeeld, worden in een algemene maatregel van bestuur
criteria opgenomen aan de hand waarvan de provincie de plannen toetst. Als
gemeenten of regio's verzuimen de benodigde plannen vast te stellen of als
de kwaliteit onder de maat is, krijgt de provincie de bevoegdheid om een aanwijzing
te geven en desnoods in de plaats van de gemeente of de regio te treden om
de plannen te wijzigen en vast te stellen. Kortom, de provincie toetst uitsluitend
of gemeenten en regio's hun plannen tijdig vaststellen en of deze kwalitatief
in orde zijn.Het bestaande toezicht van de inspectie wordt met dit wetsvoorstel uitgebreid
met een periodieke, algemene doorlichting. Zij doet dat samen met andere rijksinspecties,
waaronder de VROM-inspectie, de IGZ en de arbeidsinspectie. Tijdens deze doorlichting
kijkt de inspectie naar de feitelijke organisatie van de rampenbestrijding
en of deze voldoende is toegerust en voorbereid om een ramp te kunnen bestrijden.
De inspectie inventariseert de organisatie van de meldkamer en de opschalingsprocedures
en houdt vervolgens een onverwachte praktijktest, waarbij een acute ramp wordt
gesimuleerd. Vervolgens wordt gekeken hoe het proces van melding en opschaling
verloopt, met specifieke aandacht voor de leiding, de coördinatie en
de operationele informatievoorziening direct na het ontstaan van een ramp.
Bij de simulatie wordt uitgegaan van een ramptype dat overal in ons land kan
plaatsvinden, zodat de resultaten van de praktijktest landelijk te vergelijken
zijn. De inspectie onderzoekt dus waartoe de regio feitelijk in staat is en
legt knelpunten daarin bloot. De pilots die de inspectie in de afgelopen maanden
met de algemene doorlichting heeft gehouden, tonen nut en noodzaak daarvan
duidelijk aan.Samenvattend houdt de provincie toezicht op de totstandkoming van de verschillende
gemeentelijke en regionale plannen. Zij bekijkt of deze plannen alle elementen
bevatten die wettelijk zijn voorgeschreven en of de plannen consistent zijn,
zowel de inhoud van ieder afzonderlijk plan als van de verschillende plannen
onderling. Dit is dus een toets op proces en eindresultaat.De Inspectie Openbare Orde en Veiligheid richt zich voornamelijk op de
kwaliteit en effectiviteit van het hele stelsel van de brandweerzorg en de
rampenbestrijding. Zij kijkt of hetgeen in de plannen is beschreven in de
praktijk wordt waargemaakt en of daarmee een adequaat veiligheidsniveau wordt
bereikt. Het gaat dus om een toets van de operationele prestaties in de praktijk.
Beide vormen van toezicht zijn onvergelijkbaar en onmisbaar. Zij vullen elkaar
aan, en van overlap is geen sprake. Je zou kunnen zeggen dat de provincie
toetst op consistentie en op de vraag of de wetgeving voldoende is nageleefd.
In feite is het een papieren toets. Ik druk het nu wat denigrerend uit, maar
zo is het niet bedoeld. De inspectie beoordeelt de kwaliteit en effectiviteit
van het hele stelsel, dus met name op de praktijk.De heer Pastoor dringt aan op een algemene maatregel van bestuur, waarin
nadere regels worden gegeven voor het samenspel en het overleg tussen toezichthouders.
Een dergelijke algemene maatregel van bestuur is mijns inziens overbodig,
omdat er geen overlap bestaat van toezicht dat door provincie en inspectie
wordt uitgeoefend. Daarnaast komt er al een algemene maatregel van bestuur
waarin de kwaliteitscriteria voor de gemeentelijke en regionale plannen worden
vastgelegd. Die algemene maatregel van bestuur is leidraad voor de provinciale
toetsing van de plannen. Uit die AMvB vloeit al voort dat het toezicht door
de provincie zich tot die planmatige toets beperkt.De algemene doorlichting geschiedt onder mijn verantwoordelijkheid. Op
grond van het bepaalde in het nieuwe artikel 19a van de Brandweerwet wordt
jaarlijks een werkprogramma aan de Tweede Kamer gezonden voor het daaropvolgende
jaar. Zodoende is er bij het parlement zicht op de werkwijze van de inspectie
en kan jaarlijks worden getoetst dat daarin geen overlap met andere vormen
van toezicht ontstaat.Voor een bijzondere algemene maatregel van bestuur zoals die door de heer
Pastoor wordt gewenst, is in de wet geen afdoende wettelijke grondslag opgenomen.
Op de korte termijn zou ik dan ook geen gevolg kunnen geven aan zijn verzoek,
omdat dan eerst de wet dient te worden aangepast. Ik denk echter dat ik de
heer Pastoor een heel eind tegemoet kan komen, want dit thema is natuurlijk
ook in de Tweede Kamer aan de orde geweest. Om iedere schijn van overlap te
voorkomen, is met IPO en inspectie afgesproken dat er protocollen zullen worden
afgesproken waarin de exacte taakverdeling wordt vastgelegd. Op dit ogenblik
wordt hieraan gewerkt en ik ben bereid om dit protocol voor het zomerreces
aan de Eerste Kamer toe te zenden.Ook is de vraag opgeworpen waarom de toezichtstructuur van de commissie-Brouwer
niet is overgenomen. Welnu, die commissie maakt een andere keuze dan de regering.
De commissie kiest voor een tweelagenstructuur, waarbij het Rijk, in plaats
van de provincie, rechtstreeks toezicht houdt op regio's en gemeenten. Het
wetsvoorstel houdt volgens de commissie-Brouwer het risico in van de overlap
waarop ik zojuist ben ingegaan en die naar mijn opvatting in dit stelsel niet
aan de orde is. Ik zeg er ook bij dat voor het toezicht op de planvorming
aansluiting is gezocht bij de bestaande toezichtstructuur. Toezicht op deze
plannen door de provincie past in ons staatsbestel, waar gemeentelijke samenwerkingsverbanden
regulier onder toezicht van de provincie staan. Daarnaast is inhoudelijke
betrokkenheid van de provincies van belang, omdat zij zicht hebben op de lokale
en regionale risicofactoren, dicht bij de lokale en regionale
diensten staan en omdat de provincie een rol speelt in de daadwerkelijke rampenbestrijding.Meer recentelijk is door de voorzitters van IPO en VNG de suggestie gedaan
om het toezicht volledig op provinciaal niveau neer te leggen en bij de inspectie
weg te halen. Mevrouw Meindertsma refereerde hieraan en het is op zichzelf
genomen een geweldige tournure geweest. Behalve dat die suggestie niet echt
getuigt van consistentie ten opzichte van de eerdere uitlatingen van de VNG,
acht ik het bijzonder onverstandig om aan die suggestie gehoor te geven. De
redenen daarvoor zijn dezelfde als voor het niet volgen van de oorspronkelijke
suggestie van de VNG. Dat heeft ook iets te maken met het rapport-Toonen getiteld
"Toezicht in het binnenlands bestuur, veiligheidsregio's en de Cdk". Dat rapport
is overigens geen rapport van het IPO, maar is verschenen in opdracht van
de Cdk's in augustus vorig jaar. Het door de heer Toonen uitgevoerde onderzoek
richt zich niet alleen op de rol van de Cdk in de veiligheidsregio, maar ook
op zijn mogelijke rol binnen het toezicht in breder verband. Het advies van
Toonen bevat belangrijke onderdelen voor een discussie over de toezichtsrol
van de Cdk in den brede. Mijn conclusie is dat de discussie over het rapport
Toonen ook gediend is met een verbreding tot de organisatie van het toezicht
in het algemeen, inclusief dus toezicht op provinciaal niveau.Het rapport-Toonen is uitgebracht in opdracht van de Cdk's. Het IPO, de
VNG en BZK waren er tot dusverre niet bij betrokken. Wil je deze discussie
echter ordentelijk voeren, dan dient dat te geschieden met inbreng van alle
betrokken partijen. Daarom heb ik in overleg met de Cdk's, IPO en VNG een
procedure afgesproken die zal leiden tot inhoudelijke verdieping. Dit zal
geschieden onder leiding van de Cdk in Groningen, de heer Alders, die bereid
is gevonden, als procesbegeleider op te treden. Nadat een algemene visie op
de organisatie van toezicht is uitgewerkt, kan deze worden vertaald naar het
toezicht op de verschillende beleidsterreinen zoals de rampenbeheersing. Dat
is wat mij betreft de goede volgorde. Mocht het ten gevolge van die discussie
nodig blijken om met voorstellen te komen tot wijziging van deze wet, dan
zal ik vanzelfsprekend niet aarzelen om dergelijke voorstellen te doen.Mevrouw Meindertsma (PvdA):Kan de minister ons enig inzicht verschaffen in het tijdsbestek dat hiermee
gemoeid is?Minister Remkes:Het is niet mijn bedoeling dit op de lange baan te schuiven. Wat mij betreft,
wordt die discussie dit jaar nog afgerond.Mevrouw Meindertsma (PvdA):U zegt dat u dit jaar de discussie afrondt en daarmee naar de Tweede Kamer
gaat?Minister Remkes:De procedure die ik daarbij zal volgen, laat ik nog even in het midden.
Het is mogelijk om met de resultaten van de discussie naar de Tweede Kamer
te gaan, maar het is natuurlijk ook mogelijk om dat direct in de vorm van
wetsvoorstellen te doen, alleen kost het dan wat meer tijd. Het gaat mij er
in de kern om dat ik niet inbreuk wil doen op het huis van Thorbecke, maar
dat dan die discussie dus in den brede meer ten principale gevoerd moet worden,
met als mogelijkheid consequenties voor het wetsvoorstel nu. Dat lijkt mij
uit een oogpunt van consistentie in ieder geval zeer aan te bevelen.Ik kom op het thema territoriale congruentie. Met het wetsvoorstel wordt
het beginsel verankerd dat de geografische grenzen van de brandweer- en de
GHOR-regio's identiek zijn en dezelfde schaal hebben als de politieregio's.
Daarmee wordt een duidelijke stimulans gegeven aan de verschillende hulpverleningsregio's
om met elkaar organisatorische samenwerkingsverbanden aan te gaan. Ook wordt
de weg geëffend voor verdergaande bestuurlijke samenwerking. Alle noodzakelijke
fusies met betrekking tot de brandweer- en GHOR-regio's worden uitgevoerd.
De verwachting is dat de fusies nog dit jaar overal formeel zullen zijn afgerond.Daarnaast zijn de regio's Zaanstreek, Waterland en Amsterdam en omstreken
wat de GHOR betreft door de desbetreffende gemeenten bij één
WGR-bestuur ondergebracht. De wet en het onderhavige besluit verzetten zich
daar niet tegen. Een dergelijk samengevoegd bestuur neemt in die situatie
wel de verplichtingen van twee regio's op zich. Dit betekent onder meer dat
het desbetreffende GHOR-bestuur dient mee te werken aan de totstandkoming
van de beheersplannen van beide brandweerregio's. Ter uitwerking daarvan dient
het twee organisatieplannen vast te stellen.Op grond van het wetsvoorstel kennen de brandweer en GHOR-regio's altijd
een uniforme, territoriale indeling. In beginsel is deze indeling gelijk aan
de verdeling van gemeenten in politieregio's, zoals is opgenomen in de bijlage
bij de Politiewet 1993.Deze territoriale congruentie is inmiddels in bijna heel Nederland gerealiseerd.
De verdeling van gemeenten over regio's mag slechts van de politieregio-indeling
afwijken, zo merk ik op aan het adres van de heer Pastoor, indien dat noodzakelijk
is voor een doelmatig georganiseerde en gecoördineerde uitvoering van
de werkzaamheden ter voorbereiding en uitvoering van de rampenbestrijding.
Dit is ook slechts toegestaan, indien met die situatie het belang van de rampenbestrijding
aantoonbaar beter gewaarborgd is en de bestuurlijke aansturing zowel in de
voorbereidende als in de repressieve fase is gewaarborgd door middel van heldere,
interregionale en interprovinciale afspraken. Dit betekent dat een afwijkende
indeling zowel voor de brandweer als de geneeskundige hulpverlening voordelen
met zich dient te brengen.Thans is besloten om voor de indeling van enkele gemeenten een incongruentie
ten opzichte van de politieregio-indeling voor een beperkte tijd te gedogen.
Wat de indeling betreft van de gemeente Haarlemmermeer (Schiphol) is het volgende
met gedeputeerde staten van Noord-Holland afgesproken. De huidige incongruente
situatie rondom de gemeente Haarlemmermeer zal ik vooralsnog accepteren. Bij
de evaluatie van het politiebestel in 2005 wordt deze incongruentie expliciet
bezien. Vervolgens kan het kabinet over de indeling een besluit nemen. Op
dit moment ga ik ervan uit dat de gemeente Haarlemmermeer uiteindelijk bij
de veiligheidsregio Amsterdam en omstreken ingedeeld zal worden.De heer Hoekzema heeft gevraagd waarom dit niet op korte termijn mogelijk
is. Mijn antwoord daarop is: omdat dit naar mijn opvatting,
los van de evaluatie van het politiebestel, waarbij ook de schaalgrootte aan
de orde is, te ingrijpende consequenties zal hebben voor het korps Kennemerland.De heer Hoekzema (VVD):Kan de minister iets specifieker zijn?Minister Remkes:Dat zou namelijk toch een relatief stevige afkalving van het politiekorps
tot gevolg hebben. Naar mijn opvatting is dat niet verantwoord. Dit zie ik
in het licht van de afweging van effectuering op de korte termijn en effectuering
op de iets langere termijn. Bij dit laatste doel ik niet op de heel verre
toekomst. Ik denk aan het moment waarop wij de resultaten van de evaluatie
van het politiebestel hebben. Die afweging heeft mij dus tot deze keuze gebracht.De heer Hoekzema (VVD):Dat zou, kortom, ten koste gaan van de slagkracht van de politieregio?Minister Remkes:Precies.Voorzitter. Op termijn zal territoriale congruentie gerealiseerd moeten
worden. In de tussentijd is het voor de veiligheidssituatie in het gebied
van groot belang dat de regio's uitvoering geven aan een aantal urgente verbeterpunten
uit het rapport van de inspectie. Ik heb de commissaris van de Koningin verzocht,
mij te informeren over de voortgang in dezen.Voor de gemeente Hattem heb ik analoog aan de gemeente Haarlemmermeer
besloten, uitstel te verlenen tot na de evaluatie van het politiebestel. Er
kan congruentie op meer manieren verkregen worden. Ik zal niet zeggen welke
verschillende wegen naar Rome leiden; er zijn er in ieder geval meerdere.
Ik ben met de verantwoordelijke regio's en provincies aan het overleggen om
goede afspraken te maken over de financiën die nodig zijn om congruentie
in de gemeente Deventer door te voeren. De bedoeling is dat de congruentie
uiterlijk op 1 januari 2006 is gerealiseerd. Ik heb begrepen dat de Kamer
een afschrift heeft gekregen van een brief aan mij over de stedendriehoek.
Op basis van die brief heb ik de conclusie getrokken dat wij er met enige
bestuurlijke goede wil over en weer uit moeten komen. Ik heb financieel in
ieder geval mijn best gedaan.De heer Hoekzema (VVD):Eerst zegt de minister dat hij er wel uitkomt met de andere partij. Daarna
zegt hij dat hij zijn best heeft gedaan. Wat betekent dat?Minister Remkes:Ik heb een laatste bod gedaan. Ik vermoed dat de regio een goede reden
heeft om het te accepteren.De heer Hoekzema (VVD):Gaat de provincie ook iets doen?Minister Remkes:Tijdens een eerder bestuurlijk overleg heb ik dergelijke signalen wel
ontvangen.Ik overweeg om de gemeente Mook en Middelaar uitstel te verlenen tot na
de evaluatie van het politiebestel, analoog aan het uitstel dat ik heb verleend
aan de gemeenten Haarlemmermeer en Hattem. Ik zal daarover contact opnemen
met de verantwoordelijke besturen. Het is uitdrukkelijk de bedoeling dat alle
genoemde incongruenties op termijn tot het verleden behoren. Zoals gezegd,
zullen de uitkomsten van de evaluatie van het politiebestel hierbij worden
betrokken.Uit dit wetsvoorstel vloeien nieuwe taken voort voor met name de brandweer,
de GHOR-regio's en de provincies. Aan deze organen is dan ook extra geld toegekend.
De regio's hebben als extra taak het opstellen en bijhouden van het regionale
beheersplan, van de organisatieplannen en van de bestuurlijke rapportage.
De hieraan verbonden werkzaamheden sluiten vaak aan bij al bestaande taken
van de regio's. Voor deze taken zijn aan de regio's al financiële middelen
beschikbaar gesteld: 38,5 mln naar aanleiding van de beleidsnota Rampenbestrijding
en 27,6 mln structureel naar aanleiding van de rampen die zich hebben voltrokken
in Enschede en Volendam. Deze middelen zijn voldoende voor de uitvoering van
de taken die voortvloeien uit dit wetsvoorstel. Daar is onafhankelijk onderzoek
naar gedaan. Dat onderzoek is aangeboden aan de Tweede Kamer. Daarover bestaat
geen verschil van inzicht met de regio's.De taak van de provincies wordt zwaarder, doordat zij ook toezicht moeten
houden op het beheersplan en de jaarlijkse bestuurlijke rapportage. De extra
administratieve taken veroorzaken voornamelijk personele kosten. De provincies
hebben nu al een toetsende en coördinerende rol ten aanzien van de rampenbestrijding
en de voorbereiding daarop. Voor dit doel is in het kader van de decentralisatie-impuls
in 1993 structureel geld overgeheveld naar het Provinciefonds. Voor de uit
dit wetsvoorstel voortvloeiende taakverzwaring zijn in de afgelopen jaren
aanvullende financiële middelen beschikbaar gesteld. Bovendien is in
2003 2,268 mln structureel extra in het Provinciefonds gestort.In de afgelopen periode heeft het ministerie van verschillende gemeenten
brieven ontvangen waarin wordt gevraagd om financiële compensatie voor
de taken die in het wetsvoorstel worden genoemd. De taken en verantwoordelijkheden
van gemeenten veranderen echter nauwelijks. Zij zijn op grond van de bestaande
wetgeving al verantwoordelijk voor het hebben van een actueel rampenplan en
actuele rampenbestrijdingsplannen. Het spreekt vanzelf dat deze plannen moeten
zijn toegesneden op de in de gemeente aanwezige risico's en moeten zijn gebaseerd
op de analyse van die risico's. Het wetsvoorstel legt in dat opzicht geen
nieuwe verplichtingen op aan gemeenten. Het enige verschil met nu is dat de
bestaande plannen eens in de vier jaar moeten worden geactualiseerd. Ik zei
daar zojuist al iets over, namelijk dat dit in sommige praktijksituaties al
gebeurt; ik kon dat gisteren nog vernemen. Dat is sowieso niet als taakverzwaring
aan te merken. Om die reden worden aan gemeenten geen aanvullende financiële
middelen ter beschikking gesteld.Maar hoe gaat dat in de praktijk? Er is een gemeente die op een gegeven
ogenblik aan de bel trekt en een brief stuurt aan de minister en deze brief
ook in afschrift stuurt aan alle andere gemeenten. Dan is er een alert gemeenteraadslid
in een belendende gemeente die deze brief leest en vervolgens bij zijn college
van B en W aan de bel trekt en vraagt of het college van de eigen gemeente
net zo flink wil zijn als het college van B en W van de gemeente die de brief
al had gestuurd. Zo komt zo'n effect op gang; zo gaat de sneeuwbal rollen.
Dat heeft echter weinig met feitelijke onderbouwing en feitelijke argumentatie
te maken. Op basis van de pilot in Zuid-Holland Zuid – een pilot van onze
inspectie samen met de regio –, de doorlichting in de regio's Gooi-
en Vechtstreek en Friesland én het onderzoek naar de regionale indeling
van Haarlemmermeer is een aantal fundamentele knelpunten geconstateerd. Dat
zijn typisch de praktijksituaties waar het inspectietoezicht zich op richt.
De conclusies in het inspectierapport Melding en opschaling 2001 zijn hiermee
nogmaals bevestigd. Op basis van de pilots zijn enkele knelpunten geconstateerd;
de meeste knelpunten komen voort uit het huidige systeem van de rampenbestrijding.
Het huidige beleid legt het accent op planvorming en te weinig op de resultaten
van de bestrijding. Het risico hierbij is dat er te veel wordt uitgegaan van
de gedachte dat als er een plan is, de processen ook volgens dat plan verlopen.
Op operationeel gebied speelt het probleem van onvoldoende aandacht voor de
praktijk van de opschaling, de effectiviteit van rampenbestrijdingsplannen
en het realiteitsgehalte van de oefeningen. Het wetsvoorstel biedt het benodigde
juridische kader voor verbeteringen in de rampenbestrijding en is daarmee een
eerste stap in het wegwerken van de knelpunten.Het realiseren van een wet en plannen is belangrijk, maar het gaat er
uiteraard om de feitelijke bestrijding van rampen op een acceptabel niveau
te brengen. Om dat doel te bereiken, zijn twee elementen van belang. Enerzijds
moet het niveau resultaatgericht zijn beschreven en meetbaar zijn. Dat is
nodig om als systeemverantwoordelijke minister en als regionale en gemeentelijke
overheden te kunnen sturen op resultaat. Anderzijds moet sprake zijn van een
effectief proces waarmee het vereiste niveau van voorbereiding binnen een
redelijke termijn daadwerkelijk wordt bereikt en geborgd. De Wet kwaliteitsbevordering
rampenbestrijding voorziet in een basis daarvoor. In het regionale beheersplan
zullen de regionale besturen het na te streven niveau vaststellen en verder
voorziet de wet in een gesloten beleidscyclus om aandacht voor realisatie
van dit niveau te borgen. Concreet denk ik aan de volgende maatregelen om
te borgen dat de beoogde verbeteringen uit het wetsvoorstel gekoppeld worden
aan het realiseren van inhoudelijke resultaten.In de eerste plaats zal met de betrokken partners in het veld worden gewerkt
aan de formulering van basisvereisten voor de rampenbeheersing. Deze basisvereisten
hebben onder meer betrekking op de opschaling bij grootschalig optreden en
acute rampen, het informatiemanagement en de communicatie, en de leiding en
coördinatie ten tijde van de ramp. De multidisciplinaire referentiekaders
zullen worden afgestemd op de basisvereisten. Vervolgens zullen deze basisvereisten
voor de vaststelling worden getest en geïmplementeerd door de operationele
hulpverleningsdiensten. Het gaat er niet om dat er weer een lijstje met vrijblijvende
aanbevelingen wordt geformuleerd; het gaat erom dat die eisen daadwerkelijk
kunnen worden gerealiseerd als de omstandigheden daarom vragen. Als sluitstuk
zullen deze basiseisen op termijn juridisch worden verankerd. Er wordt naar
gestreefd deze basisvereisten nog dit jaar gereed te hebben. In de tweede
plaats zal geïnvesteerd worden in de praktijkgerichtheid van de voorbereiding
op de rampenbestrijding. Zo zal erop worden toegezien dat in de plannen van de
regio's nadrukkelijk aandacht wordt besteed aan de implementatie daarvan en
aan het testen van het resultaat onder praktijkcondities. Hetzelfde geldt
voor het rijksbeleid. De mogelijkheden van pilots, proeftuinen en het testen
van producten onder praktijkomstandigheden moeten beter worden benut. Op basis
van het doorlichtingsinstrument van de inspectie zullen praktijktesten worden
ontwikkeld die door de regio's zelf uitgevoerd kunnen worden om het niveau
van de operationele prestaties te kunnen meten. Voor de regionale en gemeentelijke
overheden zijn die tests noodzakelijk om te kunnen sturen op resultaat.Verder is het zaak het realiteitsgehalte van het oefenen te verhogen.
Ik ben het in dat opzicht dan ook van harte eens met mevrouw Meindertsma.
Er moet onderscheid worden gemaakt tussen oefeningen gericht op het leereffect
om kennis en vaardigheden op te doen én het onaangekondigd testen dat
inzicht geeft in de prestaties die onder rampomstandigheden kunnen worden
geleverd. In de derde plaats zullen de activiteiten die de onderhavige wet van de
decentrale overheden en hulpverleningsdiensten vraagt, intensief ondersteund
worden door mijn departement. Zo worden er modellen van de verschillende te
maken plannen ontwikkeld, zullen per regio de voortgang en eventuele knelpunten
in kaart worden gebracht en zullen daarover afspraken worden gemaakt om het
gewenste eindresultaat te bereiken. De te bereiken inhoudelijke verbeteringen
zullen daarbij wat mij betreft de hoogste prioriteit hebben, te beginnen met
de implementatie van de basisvereisten. Het ministerie zal daarnaast actief
bemiddelen in het uitwisselen van kennis en ervaring, zodat de beschikbare
capaciteit optimaal wordt benut.In de vierde plaats wordt bekeken hoe het functioneren van de meldkamers
verder kan worden verbeterd. Met de co-lokatie van de meldkamers is een belangrijke
stap gezet. Er zal worden bezien hoe een technische koppeling tussen de meldkamers
te realiseren is. Hierdoor kan in geval van grootschalige incidenten en rampen
makkelijker samengewerkt worden met de meldkamers in naastgelegen regio's
en kan onderling assistentie worden verleend. De interregionale samenwerking
zal overigens in het algemeen een belangrijk aandachtspunt worden de komende
tijd, mede naar aanleiding van het te verschijnen kabinetsstandpunt over het
ROB-advies over de bestuurlijke inbedding van de veiligheidsrisico's. In dat
kader wordt bezien hoe die samenwerking kan worden verbeterd.Ik geef deze vier punten ook om heel concreet duidelijk te maken waar
de kern van de toezichthoudende taken van de inspectie ligt en om aan te geven
dat dit wezenlijk anders is dan het toezicht van de provincies. Ik heb ook
niet de illusie dat de provincies deze vormen van praktijktoezicht op de hele
korte termijn kunnen overnemen, nog even los van de schaalnadelen die daarmee
geïntroduceerd zouden worden. Dat soort beelden moeten wij niet hebben.Mevrouw Meindertsma heeft een vraag gesteld over de vrijwilligers. Ik
deel haar zorg. Bij alle werkbezoeken die ik aan de regio's breng –
ik heb er inmiddels 20 achter de rug, gisteren nog was ik in Hollands-Midden – wordt dit als een knelpunt genoemd. Het is dan ook
van belang dat de inzet van vrijwilligers voor de brandweer en de rampenbestrijding
gewaarborgd blijft. Dit punt heeft daarom niet alleen mijn aandacht, ik zal
serieus zoeken naar oplossingen voor dit probleem. Hoewel ik mij realiseer
dat voor de werving van vrijwilligers voor de brandweer lokale binding een
groot goed is, betekent dit niet dat regionalisering van de brandweer een
onmogelijkheid is. Je kunt ook in personele zin een zekere knip aanbrengen,
maar dat zal allemaal terugkomen in de reactie van het kabinet naar aanleiding
van het ROB-advies. Het is ook een kwestie van het maken van goede afspraken.
Dat geluid hoor ik zeer regelmatig terug tijdens mijn werkbezoeken.De heer Hoekzema heeft een vraag gesteld over de land- en zeeregeling
naar aanleiding van de Dakotaramp. Ik ben het met hem eens dat de afstemming
tussen de hulpverlening op zee en de opvang van de slachtoffers op het land
beter dient te worden georganiseerd. Het belangrijkste hierbij is een goede
bevoegdheidsverdeling tussen de autoriteiten op zee en op het land inzake
de rampenbestrijding. Er is een project gestart om de betrokken hulpverleners
beter te laten samenwerken. Ik ben er namelijk nog niet van overtuigd dat
de oplossing ligt in het maken van nieuwe wet- en regelgeving. Ik heb de heer
Hoekzema er niet voor horen pleiten en dat beeld heb ik op dit moment ook
nog niet. Ik ben van mening dat er in de huidige regelgeving voldoende aanknopingspunten
zijn om het genoemde probleem op te lossen. Dat vereist dan wel de bereidheid
om eruit te komen, departementaal en lokaal. Wij gaan er nu echt aan werken.
Vanzelfsprekend zal over dit project afstemming plaatsvinden met het ministerie
van Verkeer en Waterstaat en de betrokken provincies.De heer Hoekzema (VVD):Ik heb er begrip voor dat de minister dit niet direct in wet- en regelgeving
wil vastleggen. Ik zie ook dat het waarschijnlijk niet hoeft. Hij zegt dat
het meer projectmatig zal worden benaderd. Betekent dit in de praktijk dat
hij samen met zijn collega van Verkeer en Waterstaat hiervoor oefenplannen
zal realiseren? Het gaat met name om de wijze waarop men in de praktijk met
elkaar werkt. Helaas moet ik uit ervaring spreken; u weet wat er in 1996 is
gebeurd. De vraag is vooral hoe men deze zaken in de praktijk goed op elkaar
afstemt, want het is in het verleden niet gelukt om er via regelgeving en
bevoegdheidsregelingen afspraken over te maken.Minister Remkes:Dat zal onderdeel van dat proces moeten zijn.Mevrouw Meindertsma (PvdA):Voorzitter. Ik dank de minister heel hartelijk voor zijn uitvoerige beantwoording
van onze vragen en opmerkingen. De hoofdpunten kunnen worden samengevat in
twee onderdelen, te weten de wijze waarop de regionale aansturing vorm krijgt
en de wijze waarop het toezicht is georganiseerd. De minister is daarop ingegaan.
Hij gaf aan niet te kunnen wachten met de behandeling van deze wet op het
ROB-advies. Hij vond uitstel onwenselijk, maar gaf niet aan waarom hij dat
precies onwenselijk vond. Men is al bezig met de organisatie en het loopt
in een aantal gevallen al buitengewoon goed, aldus de minister. Het is mij
niet helemaal duidelijk geworden wat er precies misgaat, wanneer wij wachten
op het ROB-advies zodat wij meer helderheid hebben over het kabinetsstandpunt
over de vraagstukken betreffende het toezicht en de aansturing op regionaal
niveau. De minister heeft wel enig inzicht gegeven in het kabinetsstandpunt,
maar dat roept juist op tot een debat. Wij doen daar graag aan mee, niet in
de laatste plaats omdat het nadenken over aansturing op regionaal niveau niet
alleen bij dit beleidsdossier aan de orde is. De komende week heeft hij in
de Tweede Kamer debatten over de integratie. Wij zien hoe de commissie-Blok,
maar ook de rapporten van politieke partijen aangeven dat het regionale niveau
veel meer in de aandacht moet komen bij de verdeling van lusten en lasten
en bij de samenwerking. Vanuit de verschillende beleidsdossiers moet de regionale
aansturing zo totstandkomen, dat wij niet allemaal verschillende regio's krijgen,
voor de ene beleidssector deze en voor de andere beleidssector die. Het moet
wat meer op elkaar aansluiten. Wij hopen dat wij in deze Kamer in dat licht
nog eens een debat kunnen voeren om te voorkomen dat onderdelen steeds in
wetten terechtkomen.De heer Hoekzema (VVD):Mevrouw Meindertsma persisteert bij de uitwerking van het ROB-rapport
door het kabinet. In mijn eerste termijn heb ik gevraagd naar de volgtijdelijkheid
van het geheel. Uit het verleden hebben wij geleerd dat het bar noodzakelijk
is om de rampenbestrijding in de praktijk operationeel goed te regelen. Is
het betere dat mevrouw Meindertsma vraagt niet de vijand van het goede?Mevrouw Meindertsma (PvdA):Ik denk dat men allang aan het werk is. Als het op lange termijn niet
geregeld zou worden, dan heeft u gelijk, maar op dit moment wordt in de praktijk
al gewerkt alsof de wet totstandgekomen is. Het zou af en toe zinvol zijn
om te kijken hoe de praktijk zich ontwikkelt, om te bekijken hoe het in andere
beleidsdossiers gaat, om te zien hoe het standpunt van de regering zich ontwikkelt.
De minister heeft toegezegd dat, wanneer deze standpunten leiden tot wijzigingsvoorstellen
voor deze wet, hij deze voorstellen ook zal indienen. Daarmee geeft hij aan
dat herzieningen van invloed kunnen zijn. Soms vraag je je af of wetsontwikkeling
zich ook niet eens wat anders kan voordoen: wat meer in de praktijk toetsen
vóór afronding in daadwerkelijke wetten. Het betere is niet
de vijand van het goede. Ik denk dat het betere gewoon tot stand had kunnen
komen wanneer wij op het ROB-advies gewacht hadden.De heer Hoekzema (VVD):Maar u hebt er geen bezwaar tegen dat het goede nu ontstaat?De heer Meindertsma (PvdA):Wij zullen daar nog eens even in de fractie over spreken. Ik hoop dat
wij op niet al te lange termijn kunnen doorpraten over dat regionale niveau.
Het is zeer interessant dat er een hulpverleningsbestuur met doorzettingsmacht
op regionaal niveau moet komen. Wat gaat dat precies betekenen voor de verschillende
geledingen op regionaal niveau? Ik ben benieuwd hoe dat uitgewerkt wordt.De minister heeft voor de derde keer de toezichtstructuur uitgelegd. Het zal aan mij liggen, maar ik snap het nog steeds niet. De provincie
houdt toezicht op de plannenmakerij en het Rijk houdt toezicht op de operationaliteit.
De minister zegt dat daar geen overlap tussen zit. Alsof de inhoud van de
plannen niet regelrecht te maken heeft met de mogelijkheid om het operationeel
op een goede manier uit te voeren. Alsof de operationele doorlichting niet
van invloed is op de kwaliteit van de plannen. Het zou niet best zijn als
het niet zo zou zijn. De minister zegt dat de kwaliteit en de effectiviteit
van de plannen getoetst worden vanuit het toezicht op rijksniveau. Ik mag
toch hopen dat de kwaliteit en effectiviteit van de plannen ook wel degelijk
getoetst worden op provinciaal en lokaal niveau. Het zou niet best zijn als
dat van boven naar beneden gaat. Anders gezegd, de plannen moeten kwalitatief
van dien aard zijn dat zij in de praktijk voldoen. Volgens dit model moet
de provincie daarop toezicht houden. De toezichtstructuur van de provincie
is in dit voorstel versterkt. Al met al leidt het wetsvoorstel tot meer toezicht
en niet alleen tot ander toezicht. Wij wilden dat het in geen geval tot meer
toezicht zou leiden. Het zou helder moeten worden wie verantwoordelijk is
voor welk toezicht. Wij zullen ongetwijfeld in de praktijk constateren hoe
dit verder gaat uitwerken. Er moeten kaders komen. Er moeten voorwaarden komen.
Het toezicht moet bij het Rijk blijven, maar het moet verminderen en niet
voortdurend opstapelen. De minister gaf aan dat de algemene visie op de organisatie
van het toezicht voor meerdere dossiers gaat ontstaan. Mocht dit aanleiding
geven tot verandering en verheldering, dan wil hij daaraan werken. Hij heeft
overigens naar aanleiding van de opmerkingen van de heer Pastoor toegezegd
dat een aantal protocollen over de kwaliteitsborging ook naar deze Kamer zal
worden gestuurd.Ik wil niet te lang met de minister doorgaan over de kwestie van de financiën.
De minister bagatelliseert de signalen die uit de praktijk naar voren komen
enigszins, wanneer hij zegt dat als de een een brief schrijft, iedereen brieven
gaat schrijven. Ik wijs nog eens op de samenvoeging van de meldkamers, het
automatiseringssysteem, de inzet van de menskracht en het plannen maken voor
meer oefeningen. In de periode dat ik in het lokale bestuur zat, werd er buitengewoon
weinig geoefend. Wanneer er meer geoefend moet worden, is er meer inzet en
uitwerking nodig. Dat kost aanmerkelijk meer.De minister geeft ten slotte aan dat hij uitdrukkelijk praktijkgericht
wil werken met praktijktesten. Ik vind dat de praktijktest niet alleen rekening
moet houden met het oefenen met professionals vanuit verschillende culturen.
Brandweer, politie en gezondheidszorg hebben compleet verschillende culturen
en dat is buitengewoon ingewikkeld om deze op een goede manier tot een uitvoering
te krijgen in de praktijk. Ik hoop dat de oefeningen zich zo ver zullen gaan
uitstrekken dat er af en toe wordt geoefend samen met burgers en vrijwilligers.
Ik denk dat het niet anders kan dan dat in de toekomst ook burgers betrokken
worden bij de organisatie van hun eigen veiligheid en het oppakken van medeverantwoordelijkheid
en inzet bij de rampen.De heer Pastoor (CDA):Mevrouw de voorzitter. Ik ben de minister zeer erkentelijk voor zijn uitvoerige
beantwoording. Deze was zo uitvoerig dat hij meer dan twee keer de tijd nodig
had voor zijn antwoord dan degenen die de vragen hebben gesteld en geformuleerd.
Dat hoeft niet per definitie op een goede inhoud te wijzen, maar de minister
heeft in dit geval buitengewoon indringend en duidelijk antwoord gegeven.Dat betekent niet dat ik het op alle punten met hem eens ben. Ik zou het
in eerste instantie over het toezicht willen hebben. De CDA-fractie heeft
dit in de eerste ronde als belangrijkste element eruit gelicht en haar bedenkingen
daarover geformuleerd. De minister zegt nog eens dat er een gespreide verantwoordelijkheid
aanwezig is. We zijn het daar volkomen mee eens. Hij zegt verder dat er geïnvesteerd
moet worden in afstemming en coördinatie. Wanneer je de lijn van de gespreide
verantwoordelijkheid naar de regio's en de gemeenten leidt, ontstaat er een
web van lijnen vanuit de toezichthouders. Dit zijn er drie, twee bij de provincie
en de inspectie. Je kunt zelfs zeggen dat bij de inspectie opdeling plaatsvond
in een aantal ministeries. Ik heb daaraan gerefereerd in eerste termijn. Een
aantal lijnen van het web zal naar de regio's en de gemeenten leiden. Ik heb
getracht uiteen te zetten dat de lijnen van het web elkaar soms op een wonderlijke
manier kruisen, soms tot een dikkere draad verweven raken en dat niet geheel
duidelijk is wat de functies van de verschillende draden van het web zijn,
wanneer je dit tenminste relateert aan de tekst van de wet. Want daarvoor
staan we hier. Wij hebben de wet hier te beoordelen. Ik heb de minister eigenlijk
niet voldoende of duidelijk horen weerleggen dat de wet die dubbels niet aangeeft.
Ik heb gepoogd om aan de hand van wetsartikelen, de memorie van antwoord en
de memorie van toelichting uiteen te zetten dat er wel dubbels zijn. Gelukkig
heeft de minister nog wel tussen neus en lippen door gezegd dat de memorie
van antwoord kennelijk niet erg veel duidelijkheid heeft verschaft en misschien
zelfs het omgekeerde heeft gedaan. De bevlogen wijze waarop de minister de
praktijk uiteenzet, geeft aanmerkelijk meer hoop. Nogmaals, wij zitten hier
voor de beoordeling van de wet.Ik vind het dan ook jammer dat de minister niet bereid is om een AMvB
te nemen om webdraden te nuanceren en te verhelderen. De minister noemt hierbij
als argument dat niet in de wet staat dat er een AMvB mag komen, maar dat
is slechts een beperkt argument. Het is immers alleen een argument van tijd,
en dat is op te lossen.Hoewel ik de wetstekst op dat punt nog steeds niet goed vind, moet ik
toch zeggen dat de minister ons duidelijk tegemoet is gekomen door te zeggen
dat over die samenwerking wel protocollen verschijnen. Dat is een heldere
toezegging, waarmee wij redelijk gelukkig zijn. Het antwoord vind ik dus eigenlijk
niet afdoende, maar de invulling is wel zodanig dat wij daar vrede mee hebben.Ik heb gevraagd naar de criteria die gelden bij de congruentieaspecten.
De minister heeft twee dingen genoemd: een en ander moet aantoonbaar beter
gewaarborgd zijn en een afwijkingsmogelijkheid moet voordelen met zich brengen.
Als ik deze criteria als openbaar bestuurder zou zien, zou ik ze eerlijk gezegd
graag nader ingevuld willen zien, want ze zijn vrij vaag. Ik ben echter geneigd
om de minister op dit moment het voordeel van de twijfel te
geven.Als laatste wil ik nog een punt noemen waarop ik in eerste instantie niet
ben ingegaan: de vrijwilligheid. Ik wil graag onderstrepen wat de minister
zegt. Ik ben erg verheugd over het feit dat hij zich zo duidelijk opstelt
achter de vrijwilliger en de mogelijkheden daarvan. Zij zijn immers essentieel
in het brandweerbestel.De heer Hoekzema (VVD):Mevrouw de voorzitter. De minister heeft bijzonder uitgebreid geantwoord.
Daarvoor zeg ik hem zeer veel dank.Naar mijn mening heeft hij goed duidelijk gemaakt dat er in feite twee
soorten van toezicht zijn. Juist door mijn praktijkervaring uit het verleden
ben ik er bijzonder blij mee dat hij op het operationele toezicht veel nadruk
legt. Om dat operationele te kunnen laten werken, zijn echter een goede organisatorische
planvorming en het samenstel daarvoor nodig. Op dat terrein heeft de krijgsmacht
het wat makkelijker. Daar heb je één organisatie en één
verantwoordelijke daarvoor. Hier is de verantwoordelijkheid geweldig verspreid.
Je zult dus eerst goed de organisatie daarvan moeten regelen. Als er een ramp
is – ik aarzel om het te zeggen, maar dan heb je eigenlijk een oorlogssituatie –
moet je zaken zo geregeld hebben dat de uitvoeringsorganisaties perfect op
elkaar zijn afgestemd en operationeel goed functioneren. Mevrouw Meindertsma
heeft het ook al gezegd: er zal dus buitengewoon veel geoefend moeten worden.
De gerichtheid op de praktijk, die de minister heeft genoemd, en de toetsing
op het resultaat spreken mijn fractie zeer aan.De manier waarop de verdeling van het toezicht en het samenspel in het
toezicht in deze nieuwe opzet vorm hebben gekregen, zal zich nog moeten uitkristalliseren.
Ik heb er begrip voor dat dat juist niet in een AMvB wordt gedaan, maar in
protocollen, zodat je in de praktijk kunt bepalen hoe dat zich zet. Als de
protocollen niet goed werken, is het altijd nog mogelijk om dat in een AMvB
te regelen.Ik ben blij dat de problematiek van de rampenbestrijding op zee die overgaat
op hulpverlening op land, zeer projectgericht wordt aangepakt, want het is
van het grootste belang dat dat niet blijft liggen, maar wordt opgepakt.Minister Remkes:Mevrouw de voorzitter. Ik wil over een paar thema's nog iets zeggen, ten
eerste over de vraag van mevrouw Meindertsma over de relatie met het kabinetsstandpunt
over de ROB: waarom wil de minister niet wachten? De eerste reden daarvoor
is dat dit wetsvoorstel absoluut geen belemmering vormt voor de realisering
van de voornemens zoals de ROB die aangeeft en evenmin voor het kabinetsstandpunt
daarover. Dit wetsvoorstel is dus in feite alleen maar ondersteunend voor
de uitvoering van de aanbevelingen van de ROB. Om die reden hoeft er dus niet
gewacht te worden.De tweede reden is dat ik op de verschillende fronten graag wat beweging
wil houden, want ik zou later niet onverhoopt het verwijt willen krijgen dat
het allemaal in een slakkengangetje is gegaan. Als wij het ene proces echt
op het andere laten wachten, is dat niet bevorderlijk voor het tempo.Er is nog een derde punt. Natuurlijk zie ook ik op een breder terrein
soms een aantal bewegingen inzake de regiovorming, maar ik vind het interessant
dat mevrouw Meindertsma integratie als voorbeeld noemde. Een discussie over
regiovorming op dat terrein vind ik niet wenselijk, maar mijn opvattingen
daarover zijn bekend. Deze Kamer komt voor de grootschalige regio's binnen
afzienbare tijd ook nog te praten over de WGR+-regelingen. Als wij het laten
afhangen van dat soort ontwikkelingen en dus bereid zijn om te accepteren
dat het hele concept van de veiligheidsregio als gevolg van die ontwikkelingen
weer op de schop zou gaan, zijn wij verder van huis. Dan zijn wij bezig om
de lijnen die wij op het gebied van de veiligheid met elkaar willen realiseren,
niet gerealiseerd te krijgen. Dat zijn voor mij enkele overwegingen om op
dit front en ook op dat andere front te zeggen: vooruit!Dan het thema van het toezicht. Ik heb geprobeerd om het karakterverschil
tussen het provinciale toezicht en het toezicht door de inspectie aan te geven.
Ik heb ook niet voor niets aan het slot van mijn eerste termijn gerefereerd
aan wat bijvoorbeeld zichtbaar is geworden bij de gezamenlijke pilot van de
inspectie en de regio Zuid-Holland-Zuid. Met name op het punt van de operationaliteit
is daaruit immers af te leiden dat er nog heel veel moet gebeuren en dat met
name de inspectie daarop gefocust dient te zijn. Daar ligt dus nog een heel
grote taak. Naar mijn stellige overtuiging kunnen de provincies dat onderdeel
van het toezicht niet doen. Ik begrijp heel goed waarom bij de gemeenten af
en toe de roep klinkt of het niet nog een tandje minder kan, maar onze inhoudelijke
ambities en het dichterbij brengen daarvan zijn niet gebaat bij het al te
zeer luisteren naar die roep. Ik heb zo-even tegen de heer Pastoor gesproken
over protocollen. Ik wil daarin een stap verder gaan. Ik wil geen stapeling
en ik wil geen benadering van feitelijke dubbeling. Ik kan mij dan ook heel
goed voorstellen dat wij eerst gaan werken met het protocol en vervolgens
over een jaar of twee evalueren hoe het systeem werkt. De heer Hoekzema refereerde
hieraan. Als blijkt dat in de praktijk zich de situaties voordoen waarvoor
sommige woordvoerders bevreesd zijn, moet niet geaarzeld worden om met wijzigingen
van de wet te komen. Ik zal dat ook niet doen. Ik wil niet de indruk wekken
dat het mij allemaal niet interesseert. Als ik daarmee mijn aanpak meer sluitend
kan maken, ben ik daartoe graag bereid. Ik zie instemmend geknik in reactie
hierop.Er moet meer geoefend worden. In het verlengde van de lokale taak of de
taken die uitgeoefend worden in verlengd lokaal bestuur, is er sprake van
een primair gemeentelijke taak. De discussie over de rampenbestrijding heeft
soms helaas wat weg van de discussie over het rioolbeheer: men ziet het niet
en dus deert het niet. Het heeft vaak een niet al te hoge financiële
prioriteit. Ik neem ook met enige zorg waar dat naarmate Enschede en Volendam
verder weg liggen in de tijd, het gevoel van urgentie bij sommige gemeentebestuurders
wegzakt. Ik zeg tegen de VVD-fractie nadrukkelijk dat het om sommige gemeentebestuurders
gaat. Financieel gezien en qua financiële prioritering zal het bij het
gemeentebestuur flink tussen de oren moeten zitten dat het nodig is om aan
deze taken voldoende prioriteit te geven, hoe ondankbaar dat
soms ook is. Helaas is het nodig.Tegen de heer Pastoor zeg ik nadrukkelijk dat het de bedoeling is dat
de rijksinspecties ook met elkaar samenwerken. Juist om te voorkomen dat de
ene dag inspectie zus zich bij het kantoor vervoegt en de andere dag inspectie
zo. De nieuwe werkwijze zal bij deze en gene nog meer tussen de oren moeten
gaan zitten. Dat is uitdrukkelijk de bedoeling.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De voorzitter:Ik schors de vergadering tot acht uur voor de dinerpauze.De vergadering wordt van 19.00 uur tot 20.00 uur geschorst.De voorzitter:Ik deel aan de Kamer mee dat op 24 maart jl. de aanvullende geannoteerde
agenda met bijlagen is ontvangen van de JBZ-Raad van 30 maart 2004. Bij
deze aanvullende geannoteerde agenda werden twee ontwerpbeschikkingen aangeboden,
geagendeerd onder 2i en 2j, welke als Koninkrijk bindend zijn aangemerkt.
Het betreft een ontwerpbeschikking houdende opneming in het Gemeenschappelijk
Handboek van een bepaling betreffende doelgerichte grenscontroles op begeleide
minderjarigen en een ontwerpbeschikking tot wijziging van het Gemeenschappelijk
Handboek. Op 26 maart jl. werd instemming onthouden wegens het te laat
aanbieden van deze ontwerpbeschikkingen. De bijzondere commissie voor de JBZ-Raad
heeft zich heden beraden over deze ontwerpbeschikkingen en adviseert de Kamer
in te stemmen.Voorts heeft de Eerste Kamer op 1 april jl. een brief ontvangen van
de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie, waarin zij instemming vraagt
ten aanzien van een ontwerprichtlijn van de Raad betreffende de verblijfstitel
die in ruil voor samenwerking met de bevoegde autoriteiten wordt afgegeven
aan onderdanen van derde landen, die het slachtoffer zijn van mensenhandel
of hulp hebben gekregen bij illegale immigratie. De bijzondere commissie voor
de JBZ-Raad heeft deze ontwerprichtlijn besproken en wenst nog enkele vragen
voor te leggen aan de minister. De commissie adviseert de Kamer derhalve instemming
te onthouden.Ik stel de Kamer voor, deze adviezen te volgen.Aldus wordt besloten. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20032004-1155-1165.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl