Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 4 december 2002 over asbestslachtoffers
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2002-2003, pag. 2293-2296

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

18-12-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

nr. 32, pagina 2293-2296

11-12-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 28600-XVToon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Presentie en opening (woensdag 11 december 2002)Pagina 2293-2293
Behandeling van het voorstel van wet van de leden Dittrich en Schonewille tot wijziging van enige bepalingen van het Wetboek van Strafvordering (invoering van spreekrecht voor slachtoffers en nabestaanden) (27632)Pagina 2386-2395
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 5 december 2002 over het driejarenbeleid in asielzakenPagina 2303-2304
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 2003 (28600 XV); - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Spaarfonds AOW voor het jaar 2003 (28600 E)Pagina 2321-2355
Behandeling van: - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 2003 (28600 XV); - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Spaarfonds AOW voor het jaar 2003 (28600 E)Pagina 2304-2319
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 4 december 2002 over sociale veiligheid openbaar vervoerPagina 2301-2303
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 28 november 2002 over de vergaderingen van de ministers van transport van de EU-lidstatenPagina 2355-2357
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 4 december 2002 over asbestslachtoffersPagina 2293-2296
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van Koninkrijksrelaties (IV) voor het jaar 2003 (28600 IV)Pagina 2358-2368
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Tijdelijke wet noodcapaciteit drugskoeriers (28627)Pagina 2368-2386
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 4 december 2002 over de modernisering van de AWBZPagina 2296-2301
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 11 december 2002)Pagina 2395-2396
Regeling van werkzaamheden (woensdag 11 december 2002)Pagina 2319-2321

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen overleg
op 4 december 2002 over asbestslachtoffers.De heer De Wit (SP):Voorzitter. Tijdens het AO over de evaluatie van de Regeling tegemoetkoming
asbestslachtoffers heeft mijn fractie te kennen gegeven, verheugd te zijn
over de verruiming met de mogelijkheid van een voorschot. Mijn fractie heeft
echter ook geconstateerd dat een aantal asbestslachtoffers nog steeds niet
in aanmerking komt voor een uitkering op grond van de regeling. Ik beperk
mij tot de slachtoffers van in het milieu voorkomend asbest. Naar mijn idee
dienen deze mensen ook onder de regeling te vallen. De gedachtewisseling met
de staatssecretaris hierover heeft echter niet tot een oplossing geleid en
daarom dien ik de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat de asbestziekte mesothelioom voorkomt niet alleen bij
werknemers in verband met de door hen verrichte arbeid, maar ook bij mensen
die zijn blootgesteld aan in het milieu voorkomend asbest (zoals de asbestpaden
in de Hof van Twente);constaterende dat deze laatste groep asbestslachtoffers niet in aanmerking
komt voor een uitkering op grond van de Regeling tegemoetkoming asbestslachtoffers;van mening dat er aldus sprake is van een leemte in de genoemde regeling;verzoekt de regering, de kring van uitkeringsgerechtigden op grond van
de Regeling tegemoetkoming asbestslachtoffers uit te breiden met de hierboven
genoemde groepDe Wit asbestslachtoffers dan wel anderszins deze groep asbestslachtoffers voor een vergoeding van de door hen opgelopen schade in aanmerking
te brengen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden De Wit, Bussemaker en Tonkens.
Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 34(28600 XV).De heer Smulders (LPF):Ik dacht dat fietsen gezond was, maar dat blijkt nu helemaal niet zo zijn,
tenminste volgens de heer De Wit. Ik vind het nogal vergezocht om deze mensen
een tegemoetkoming in dit kader toe te kennen.De heer De Wit (SP):De drie ondertekenaars van deze motie zijn van mening dat de regeling
opgerekt moet worden. Het gaat om mensen die het slachtoffer zijn geworden
van via eterniet op ruime schaal verspreid asbest. De ondergrond van de bedoelde
fietspaden bestaat uit asbestcement. De producent hiervan heeft de regels
zwaar overtreden, want reeds vanaf 1949 is bekend is dat asbest schade veroorzaakt
en zelfs tot de dood leidt. Daarbij komt dat de overheid dit destijds goed
heeft gevonden. De regeling wordt nu door de staatssecretaris beperkt tot
arbeidssituaties, maar de oorspronkelijke opdracht aan de commissie-De Ruiter
was ruimer. Er is gevraagd in beeld te brengen wat er zich aan asbestschade
voordoet in ons land en hoe de overheid daarmee om moet gaan. De regeling
moet niet beperkt blijven tot arbeidsgerelateerde schade.De heer Smulders (LPF):Om hoeveel slachtoffers gaat het?De heer De Wit (SP):De categorieën die nog niet onder de regeling vallen betreffen 5%
van de in totaal 300 mesothelioomslachtoffers per jaar. Het gaat dus om 15
tot 20 mensen die als gevolg hiervan komen te overlijden.De heer Smulders (LPF):Zijn dit allemaal fietspadslachtoffers?De heer De Wit (SP):Het gaat om degenen die ziek zijn geworden door kleding die vervuild is
met asbestvezels, om zelfstandigen die in contact zijn gekomen met asbest
en slachtoffers van asbest in het milieu. Deze drie categorieën vormen
de door mij genoemde 5%.De heer Smulders (LPF):De staatssecretaris heeft een regeling in het vooruitzicht gesteld voor
mensen die besmet zijn door het wassen van kleding met asbesthoudende stoffen.
Ik vind uw motie overbodig.De heer De Wit (SP):Daar neem ik kennis van.Mevrouw Bussemaker (PvdA):Voorzitter. In het algemeen overleg hebben wij constructief overleg gevoerd
met de staatssecretaris. Hij heeft aangegeven, moreel te begrijpen dat er
op een aantal punten nog een probleem is, maar hij heeft daar geen consequenties
aan willen verbinden. Dat geldt in het bijzonder voor de meerderjarige nabestaanden
die niet in aanmerking komen voor een vergoeding. Met het oog hierop dien
ik de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat in de Regeling tegemoetkoming asbestslachtoffers een onderscheid
wordt aangebracht tussen de nabestaanden van het slachtoffer die wel als rechtsopvolgers
worden aangemerkt, namelijk de weduwen en de minderjarige kinderen, en die
nabestaanden die niet als rechtsopvolger van het asbestslachtoffer worden
beschouwd, namelijk de meerderjarige kinderen;overwegende dat dit begrip van nabestaanden afwijkt van het nabestaandenbegrip
in het Burgerlijk Wetboek en zodoende rechtsongelijkheid creëert;overwegende dat de financiële effecten van een uitbreiding van het
nabestaandenbegrip zeer beperkt zullen zijn;verzoekt de regering, het nabestaandenbegrip in deze regeling uit te breiden
naar meerderjarige nabestaanden zoals in het Burgerlijk Wetboek geregeld,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Bussemaker, De Wit en Tonkens.
Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 35(28600 XV).Mevrouw Tonkens (GroenLinks):Voorzitter. Zoals door voorgaande sprekers al is aangegeven, vallen verschillende
groepen naar onze mening onterecht buiten de regeling. Mijn bijdrage gaat
over zelfstandigen die door asbest mesothelioom hebben opgelopen. Deze ziekte
is duidelijk arbeidsgerelateerd, maar betrokkenen kunnen geen werkgeversverklaring
overleggen waardoor zij niet voor een tegemoetkoming in aanmerking komen.
Dat is niet terecht, want deze mensen hebben ook belasting betaald en dienen
aanspraak te kunnen maken op een vergoeding door de overheid. De reactie van
de staatssecretaris tijdens het AO was niet bevredigend en daarom dien ik
de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat er in de Regeling tegemoetkoming asbestslachtoffers geen
rekening wordt gehouden met zelfstandigen die geen werkgeversverklaring kunnen
overleggen;overwegende dat dit betekent dat zelfstandigen buiten de regeling vallen
terwijl hun ziekte wel arbeidsgerelateerd is;van mening dat de zelfstandigen hiermee niet binnen het vangnet vallen;verzoekt de regering, zelfstandigen tevens een plaats te geven in de regeling,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Tonkens,Tonkens De Wit en Bussemaker.
Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 36(28600 XV).Staatssecretaris Rutte:Voorzitter. Ik wil graag herhalen wat ik al in het AO heb gezegd, namelijk
dat ook ik het gevoel heb dat wij een heel goede en constructieve discussie
hebben gevoerd over een zeer belangrijk onderwerp: de mensen die door blootstelling
aan asbest in de werksituatie een vreselijke ziekte hebben gekregen. Dit werd
overigens onderstreept door het feit dat zeer veel betrokkenen in de zaal
zaten, onder anderen mensen van het Comité asbestslachtoffers en van
het instituut dat zich bezighoudt met de uitvoering van de regeling.Ik heb mij nog eens met Frank de Grave verstaan, de voormalige staatssecretaris
onder wie deze regeling tot stand is gekomen. Ik heb hem gevraagd of ik het
goed heb begrepen dat de TAS-regeling niet is getroffen omdat de overheid
de verantwoordelijkheid van dit probleem op zich wil nemen, maar met het oog
op de erkenning van dit vreselijke leed bij leven en als een vangnet naast
een convenant. Dit convenant hebben veel partijen van werknemers- en werkgeverszijde
en de overheid afgesloten.Mijn bezwaar tegen de ingediende moties is dan ook dat met deze moties
daadwerkelijk wordt geprobeerd om de regeling zodanig uit te breiden dat het
uitgangspunt dat de TAS-regeling een vangnet is naast een convenant, wordt
verlaten. De TAS-regeling werkt op dit moment zeker niet goed. Daarover hebben
wij ook gesproken. Het grote probleem is op dit moment dat de uitkering in
90% van de gevallen geschiedt na het overlijden van de uitkeringsgerechtigde.
Ik wil nu dat in de toekomst al na een lichte toets een voorschot kan worden
gegeven, en wel zodanig dat in de overgrote meerderheid van de gevallen het
voorschot kan worden uitbetaald voor overlijden in plaats van daarna. Dat
gaan wij nu ook per 1 januari doen. Daarover was ook overeenstemming binnen
de vaste commissie. Dit is het grootste knelpunt in de TAS-regeling op dit
moment. Over dit knelpunt heb ik de Kamer indertijd ook geschreven.Ik heb er moeite mee, de TAS-regeling uit te breiden met de groepen die
worden genoemd. Daarom zal ik het aannemen van de moties ook ontraden. Daarmee
wordt immers een totaal andere situatie gecreëerd en volledig afstand
genomen van het uitgangspunt dat de TAS-regeling een vangnet is naast het
convenant.Hierover wil ik nog een paar korte opmerkingen maken. De jurisprudentie
over de aansprakelijkheid van de werkgever is redelijk uitgekristalliseerd.
In de meeste andere gevallen komt het echter neer op het vorderen van een
schadevergoeding na een onrechtmatige daad en daarover is onvoldoende jurisprudentie
tot stand gekomen. Bij niet-werknemers is het aantonen of zelfs maar het aannemelijk
maken van een asbestverleden erg lastig. Je komt heel snel in een grijs gebied
terecht. Ik wil mij niet op een hellend vlak begeven voor slachtoffers van
andere asbestziekten, OPS of andere aandoeningen. Dat wordt echt onbeheersbaar
en gaat de verantwoordelijkheid van de overheid en de systematiek van de TAS-regeling
ver te buiten. De positie van bijvoorbeeld de zelfstandigen is anders dan
die van de werknemer. Er is geen afhankelijke relatie geweest tot een werkgever.
Daarmee is echt sprake van een andere situatie dan die welke in de TAS-regeling
is bedoeld.In het algemeen overleg heb ik wel aangegeven dat ik mij heel goed kan
voorstellen dat wij voor één groep asbestslachtoffers een heel
onverkwikkelijke situatie is ontstaan. Dat zijn de vrouwen – ik doel
nu op de vrouwen van de mannen die in de asbestindustrie hebben gewerkt –
die zijn blootgesteld aan asbest op de werkkleding en in een aantal gevallen
door het schoonmaken van die werkkleding deze vreselijke ziekte hebben gekregen.
Ik heb toegezegd dat ik zal bekijken of het mogelijk is om samen met de convenantpartijen
het convenant zodanig uit te breiden dat ook deze groep daaronder kan vallen.
Ik kan niet toezeggen dat dit zal lukken, maar ik heb tegenover de vaste commissie
wel aangegeven dat ik een uiterste inspanningsverplichting op dat punt op
mij wil nemen. Verder heb ik aangegeven dat ik mij heel goed kan voorstellen
dat wij bij de evaluatie van de TAS-regeling op een later moment opnieuw de
aandacht vestigen op de jurisprudentie, de stand van de wetenschap en de mate
waarin de link tussen deze ziekte en de blootstelling aan asbest kan worden
vastgesteld. Over een paar jaar moet immers opnieuw een evaluatie volgen.
Deze zaken zullen wij bij deze evaluatie betrekken. Dat kan dan een reden
zijn om opnieuw te spreken over de kring van rechthebbenden.Dan wil ik nog ingaan op de motie waarin wordt verzocht, de kring van
nabestaanden uit te breiden. Het aannemen van deze motie ontraad ik. Wij willen
niet proberen om met aanpassingen in de TAS-regeling het verleden te repareren.
Wij willen wel proberen om een aantal zaken dat nu echt niet goed in de TAS-regeling
is geregeld, voor de toekomst te repareren. Het gaat daarbij vooral om de
uitkering bij leven. Dat impliceert dat nabestaanden geen zelfstandige rechten
hebben. Dat hoeft voor mij ook niet, omdat het grootste deel van de rechthebbenden
in de nieuwe systematiek een voorschot zal krijgen. Ook is erin voorzien dat,
als er eenmaal een wilsuiting van het slachtoffer is in de vorm van een aanmelding
bij het instituut, volgens de regeling een beperkte kring van nabestaanden
in aanmerking kan komen voor een eenmalige uitkering. Een uitbreiding van
de kring van nabestaanden is naar mijn mening daarom niet aan de orde. Met
de voorschotregeling wordt juist bereikt dat het slachtoffer bij leven een
voorschot op de uitkering krijgt. Dat is ook steeds het doel van de TAS-regeling
geweest.Mevrouw Bussemaker (PvdA):Is de staatssecretaris het met mij eens dat, als de regeling snel werkt
zoals dat moet, nabestaanden niet meer in aanmerking hoeven te komen voor
een uitkering?Zolang dat nog niet het geval is, lijkt het mij logisch om een overgangsregeling
te treffen voor de nabestaanden voor wie een en ander nu nog niet goed is
geregeld. In de toekomst kan dit vermeden worden, maar zolang dit nog niet
goed is geregeld, dient rekening gehouden te worden met de positie van nabestaanden.
Dat is wat in mijn motie wordt gezegd.Staatssecretaris Rutte:Ik ben het met een deel eens. De aanpassingen van de TAS-regeling zullen
erin voorzien dat deze kwestie zich niet meer hoeft voor te doen omdat het
slachtoffer zelf het voorschot bij leven krijgt. Dat is het doel van de herziening.
Ik ben het niet eens met het zodanig oprekken van de regeling
ten opzichte van de bestaande praktijk dat, als dit toch nog misgaat, de kring
van nabestaanden uitgebreider wordt dan volgens de huidige regeling. Het centrale
uitgangspunt van de TAS-regeling is immers altijd de erkenning van het lijden
van het slachtoffer geweest. Ik kan mij heel goed voorstellen dat de kring
van de direct nabestaanden in gezinsverband daarbij is betrokken, maar ik
zie noch in de historie van de regeling, noch in de ernst van de problematiek
een reden om deze kring uit te breiden met bijvoorbeeld volwassen kinderen
die het ouderlijk huis al verlaten hebben. Want daar praten wij dan onder
andere over.De voorzitter:Ik stel voor dat wij dit debat snel afronden. Er zijn immers nog vele
VAO's te behandelen en we zouden het kerstregime toepassen.Mevrouw Vietsch (CDA):Als het voorschot ten onrechte is uitgekeerd, moet het worden terugbetaald.
Wat gebeurt er als het slachtoffer overlijdt voordat is geconstateerd dat
het voorschot terecht of niet terecht is uitgekeerd?Staatssecretaris Rutte:Daar moeten wij nog eens heel goed naar kijken. Ik heb dat ook in het
algemeen overleg aangegeven. Deze situatie kan zich voordoen. Het lijkt uitermate
lastig om een onterecht uitgekeerd voorschot terug te vorderen, maar ik heb
deze zaak in het algemeen overleg bewust opengehouden omdat de ontwikkeling
op dit gebied nog overleg vergt met de uitvoerende instantie, in dit geval
de Sociale verzekeringsbank. Ik heb wel aangegeven dat het naar mijn gevoel
heel lastig wordt om een onterecht uitgekeerd voorschot terug te vorderen.De heer De Wit (SP):Voor de volledigheid en de historie stel ik de staatssecretaris toch nog
een vraag over de vangnetregeling. Erkent de staatssecretaris dat een van
de belangrijke redenen om het asbestinstituut op te richten en deze regeling
te treffen, het voorkomen van de "dubbele lijdensweg" is? Er moet bijvoorbeeld
soms jarenlang worden geprocedeerd en uiteindelijk is het slachtoffer overleden.
Is dat voor de overheid niet ook een heel essentieel element geweest om een
regeling te treffen?Staatssecretaris Rutte:Ik maak toch bezwaar. De heer De Wit gaf al eerder in een toelichting
op zijn motie aan dat de regeling wordt beperkt tot arbeidsgerelateerde schade.
Ik wijs erop dat de TAS-regeling vanaf het eerste moment dat karakter heeft
gehad. Het is een vangnet naast een convenant. Ik noem dat niet zo, dat is
de feitelijke situatie op dit moment. De TAS-regeling is een vangnet naast
een convenant dat erin voorziet dat lijden als gevolg van deze ziekte, voortkomend
uit een werkrelatie, op een zo humaan mogelijke manier wordt erkend, ook in
financiële zin. Het grootste probleem met de TAS-regeling is, dat de
uitkering in veel te veel gevallen eerst plaatsvindt na overlijden. Wij staan
met ons allen voor de grote klus om dit te repareren. Ik heb er bezwaar tegen
dat die gelegenheid nu wordt aangegrepen om de kring van rechthebbenden en
van nabestaanden uit te breiden op een manier waarmee naar mijn opvatting
volstrekt voorbij wordt gegaan aan de oorspronkelijke bedoeling van de TAS-regeling.
Om die reden ontraad ik het aannemen van de moties. Ik daag de Kamer uit om
de TAS-regeling te beperken tot de groep waarvoor deze is bedoeld. Het is
een vangnet op een convenant. Dat zijn niet mijn woorden; het is de bestaande
systematiek. Volgens mij is dit een goede systematiek, die aansluit bij de
jurisprudentie. Dit neemt niet weg dat wij over een paar jaar opnieuw met
elkaar komen te spreken over de stand van de jurisprudentie en over de stand
van de wetenschap tegen die tijd. In het algemeen overleg heb ik al een inspanningsverplichting
toegezegd voor de vrouwen van asbestslachtoffers die aan de werkkleding blootgesteld
zijn geweest.De voorzitter:Ik stel voor, dit debat af te ronden, want wij vervallen in herhaling
van wat er in het algemeen overleg is besproken.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, op een nader te bepalen tijdstip over de moties te stemmen.Daartoe wordt besloten. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20022003-2293-2296.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl