Vragen Dijksma (PvdA) en Marijnissen (SP) aan de minister van Buitenlandse Zaken over de afwikkeling van de bezetting van de Nederlandse ambassade in Jakarta door enkele tientallen Oosttimoreze en Indonesische jongeren
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 2899-2905

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

12-12-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 37, pagina 2899-2905

12-12-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Stemmingen over acht moties, ingediend in het wetgevingsoverleg van 27 november en in de vergadering van 6 december over de politiële informatievoorziening, het onderdeel Politie van de begroting en de Beleidsvoornemens politie 1996, te weten: de motie-Gabor over een geïntegreerde communicatie-infrastructuur bij de politie (24400-VII en -VI, nr. 21); de moties-Van der Heijden/Gabor over uitbreiding aantal executieve agenten (24420 nr. 5) en compensatie 36-urige werkweek (24420 nr. 6), etc.Pagina 2905-2906
Behandeling brief van de regering over de Nederlandse deelname aan de vredesimplementatiemacht voor Bosnië-Herzegovina (IFOR) (22181, nr. 137)Pagina 2939-2977
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 13 december 1995)Pagina 2895-2897
Vragen Dijksma (PvdA) en Marijnissen (SP) aan de minister van Buitenlandse Zaken over de afwikkeling van de bezetting van de Nederlandse ambassade in Jakarta door enkele tientallen Oosttimoreze en Indonesische jongerenPagina 2899-2905
Stemming over een motie, ingediend in het debat over de behoefte aan kleinere vliegtuigen van de D-categorie bij Defensie, te weten: de motie-Hillen over de aanschaf van een transporttoestel (24400-X, nr. 47)Pagina 2906-2906
Behandeling voorstel van de Algemene commissie voor de Rijksuitgaven tot wijziging van het Reglement van Orde inzake taak en positie van de commissie voor de Rijksuitgaven (24160)Pagina 2907-2907
Voortzetting behandeling wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 1996 (24400-XVI); het wetsvoorstel Wijziging van hoofdstuk XVI (Ministerie van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur) van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten voor het jaar 1994 (slotwet/rekening) (24311)Pagina 2907-2939
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 1996 (24400-XV)Pagina 2906-2906
Vragen Vreeman (PvdA) aan de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over het Organic Psycho SyndromePagina 2898-2899
Stemming over een motie, ingediend in het wetgevingsoverleg over het deel Visserij van de begroting, te weten: de motie-Stellingwerf c.s. over de uitgifte van additionele oesterpercelen (24400-XIV, nr. 35)Pagina 2905-2905
37ste vergadering; 12 december 1995Pagina 2895-2895
Lijst van ingekomen stukken (dinsdag 12 december 1995)Pagina 2977-2978
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van hoofdstuk XV (Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid) van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten voor het jaar 1994 (slotwet/rekening) (24310).Pagina 2906-2906
Stemmingen over tien moties, ingediend bij de behandeling van de begroting van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, te weten: de moties-Bijleveld-Schouten/Wolters over het sociaal-zekerheidsstelsel op de langere termijn (24400-XV, nr. 22) en de positie van gezinnen (24400-XV, nr. 23); de moties-Wolters/Bijleveld-Schouten over de ontwikkeling van een vouchersysteem (24400-XV, nr. 24) en leeftijdsdiscriminzatie bij werving en selectie (24400 nr. 26); de motie-Wolters c.s. over de blindenwerkplaatsen (24400-XV, nr. 25); etc.Pagina 2906-2907

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Mevrouw Dijksma wil vragen stellen aan de minister van Buitenlandse Zaken
over de ongeregeldheden bij de Nederlandse missie in Jakarta. Ik wil erop
wijzen dat met betrekking tot hetzelfde aandachtspunt de heer Marijnissen
vragen wenst te stellen. Deze betreffen de afwikkeling. Ik verzoek zowel de
leden als de minister dat onderscheid in acht te nemen, opdat straks recht
wordt gedaan aan de vragen van de heer Marijnissen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksma (PvdA):
 
 Voorzitter! Ik wil toch een aantal vragen stellen die te maken hebben
met dit incident. Die scheiding tussen de vragen lijkt mij interessant, maar
is waarschijnlijk moeilijk aan te brengen.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Voor de goede orde zal dat toch moeten. Anders moet ik besluiten, de vragen
te combineren. Misschien is dat bij nader inzien het handigste. Ik ben er
in het algemeen geen voorstander van, want de leden doen zichzelf in zekere
zin onrecht aan, maar in dit geval lijkt het mij het beste, want anders komen
wij in een wat geforceerde situatie terecht.Voorzitter Eerst stelt mevrouw
Dijksma gedurende twee minuten haar vragen. Dan stelt de heer Marijnissen
zijn vragen. De minister beantwoordt beide vragenreeksen.
Daarna volgt de normale gang der dingen.
 
 
 
 
 
 
 
 Vragen van het lid Dijksma aan de minister van Buitenlandse
Zaken, over de ongeregeldheden bij de Nederlandse missie in Jakarta,
waarbij pro-Indonesische demonstranten het gebouw binnendrongen.
 
 
 
 
 
 
 
 Vragen van het lid Marijnissen aan de minister van Buitenlandse
Zaken, over de afwikkeling van de bezetting van de Nederlandse ambassade
in Jakarta door enkele tientallen Oosttimorese en Indonesische jongeren.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksma (PvdA):
 
 Voorzitter! Dertien Oosttimorese jongeren zijn uit angst voor vervolging
een kerk ingevlucht. Dat is de nasleep van een actie die vorige week donderdag
begon in de Nederlandse ambassade te Jakarta. Mijn fractie is zeer verontrust
over het lot van de betrokken Oosttimorese actievoerders en over de veiligheid
van het Nederlandse ambassadepersoneel. Kennelijk verdwijnt de alertheid van
de Indonesische autoriteiten die zij ten opzichte van de betogers tonen als
sneeuw voor de zon wanneer de veiligheid van de Nederlandse ambassade in het
geding is. Ook krijgen wij de indruk dat mogelijke asielverzoeken door de
Nederlandse vertegenwoordiging al te gemakkelijk zijn afgedaan. Dat roept
vanzelf een stel vragen op, die ik nu aan de minister van Buitenlandse Zaken
wil stellen.
 
 1. Wat is de precieze gang van zaken geweest rond de bezetting van de
Nederlandse ambassade in Jakarta door andere Oosttimorese actievoerders?
 
 2. In welke mate is het ambassadepersoneel in gevaar geweest?
 
 3. Kloppen de berichten dat Indonesische autoriteiten betrokken waren
bij de regie van de tegendemonstraties en hoe oordeelt u over deze eventuele
betrokkenheid?
 
 4. Hoe wordt de veiligheid van het personeel van de ambassade in de toekomst
gegarandeerd door de Indonesische autoriteiten? Heeft de minister er vertrouwen
in dat deze garanties zullen werken?
 
 5. Zijn er door de Oosttimorese betogers verzoeken tot asiel ingediend
bij de Nederlandse ambassade? Zo ja, op welk moment gebeurde dit? Waarom zijn
deze verzoeken afgewezen?
 
 6. Is de minister van mening dat een verzoek tot asiel nooit kan worden
afgewezen omdat het in een te laat stadium is ingediend?
 
 7. Hoe groot acht de minister de kans, dat de Oosttimorese betogers alsnog
vervolgd zullen worden door de Indonesische autoriteiten?
 
 8. Wat gaat de Nederlandse regering ondernemen om de veiligheid van de
Oosttimorese betogers te bewerkstelligen?
 
 
 
 
 
 De heer Marijnissen (SP):
 
 Voorzitter! Twintig jaar geleden werd Oost-Timor onafhankelijk van Portugal,
maar Indonesië maakte van de gelegenheid gebruik om zich Oost-Timor wederrechtelijk
toe te eigenen. Dat is door de internationale gemeenschap nooit erkend. Sterker
nog, resoluties van de Verenigde Naties wijzen erop dat de internationale
gemeenschap het niet eens is – om het maar eens heel zacht uit te drukken –
met de Indonesische politiek met betrekking tot Oost-Timor. Het Oosttimorese
volk komt dus in actie. Dat doet het onder andere op ambassades in Jakarta,
waaronder de Nederlandse. Omdat daar de gang van zaken in ieder geval mijn
fractie niet kan bevredigen, heb ik de volgende vragen aan de minister.
 
 Is het juist dat de ambassadeur gedreigd heeft met een gewelddadige ontruiming
van het terrein indien de 55 bezetters niet vrijwillig zouden vertrekken?
Zo ja, waarom is dat dreigement geuit en waarom heeft de minister de bezetting
niet gebruik als aanleiding om zijn standpunt met betrekking tot Oost-Timor
onder de aandacht te brengen en de internationale discussie rond Oost-Timor
nieuw leven in te blazen? De minister van Buitenlandse Zaken bezocht in 1994
met een parlementaire delegatie Indonesië en is toen nog speciaal op
bezoek geweest bij Poncke Princen. Daarmee toonde hij toen waarde te hechten
aan de strijd voor mensenrechten.
 
 Waarom heeft de minister medewerking aan politiek asiel voor de 24 Oosttimorezen
geweigerd en is er door zijn ministerie gesteld, dat er geen enkele grond
was om de asielaanvraag in behandeling te nemen? Ik verwijs in dit verband
naar een artikel in de Volkskrant van vandaag. In artikel 14 van de Verklaring
voor de rechten van de mens staat immers: een ieder heeft het recht om in
andere landen asiel te zoeken en te genieten tegen vervolging. Mijn vraag
aan de minister is dan ook: hoe interpreteert hij dit artikel?
 
 Anders gezegd, waarom heeft de minister van Buitenlandse Zaken zo weinig
begrip getoond voor de ernst van de situatie op Oost-Timor, de eisen van de
actievoerders en de risico's die zij met hun actie namen? Dit is een prangende
vraag, omdat de dag ervoor een bemiddelingspoging in verband met een bezetting
op de Russische ambassade door verraad van de kant van de Indonesische autoriteiten
stukliep.
 
 Hoe beoordeelt de minister de kritiek van zowel Portugal als Amnesty International
op het handelen van Nederland in dezen?
 
 Tot slot, de bezetters zijn afgelopen zondag vrijgelaten. Mijn vraag aan
de minister is: hoe vrij zijn zij nu? De berichten zijn dat zij inmiddels
zijn gevlucht in een kerk. Acht hij het gevaar aanwezig dat zij alsnog het
slachtoffer worden van wraakacties van de Indonesische autoriteiten of door
hen geworven knokploegen? Is hij bereid om zich actief in te zetten ten behoeve
van de veiligheid van deze mensen en hun desnoods asiel te verlenen indien
zij daarom vragen?
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Voorzitter! Vooropgesteld zij dat ik opgelucht ben over de goede afloop
van de bezetting van de Nederlandse ambassade in Jakarta. Dit doet niets af
aan mijn grote bezorgdheid over het feit dat dit mogelijk is geweest en over
de dingen die zich hebben voorgedaan. Voor de regering heeft immer vooropgestaan
om via overleg tot een vreedzame oplossing te komen, zonder gebruik van geweld
en met garanties van de Indonesische autoriteiten ten behoeve van de bezetters.
 
 Afgezien van het feit dat er sprake was van huisvredebreuk, had de bezetting
op de plaats van de ambassade zelf een volstrekt vreedzaam karakter totdat
de tegendemonstranten zich aan de poort van de ambassade manifesteerden. De
groep bezetters wenste internationale aandacht voor de situatie
op Oost-Timor en eiste gesprekken met de op dat moment te Jakarta aanwezige
Hoge commissaris voor de mensenrechten Ayala Lasso, met de vertegenwoordiger
van het Internationale Rode Kruis te Jakarta Henry Fournier, met de mensenrechtenactivist
Princen en met een vertegenwoordiger van het ministerie van Buitenlandse Zaken.
De ambassade heeft zich ervoor ingezet om deze gesprekken te arrangeren. De
Indonesische autoriteiten waren niet tot een dergelijk gesprek bereid. Hoge
commissaris Ayala Lasso was niet meer beschikbaar. Het Rode Kruis zag, waar
geen sprake was van asielaanvragen, in dit stadium geen rol voor zich weggelegd.
De heer Princen is de enige die van het gevraagde gezelschap is verschenen.
 
 Vanaf het moment dat de ambassade werd bezet, maar nog meer na het verschijnen
van de tegendemonstranten, is voortdurend beroep op de Indonesische autoriteiten
gedaan tot bescherming. Ik moet helaas benadrukken dat de reacties ter zake
absoluut onvoldoende zijn geweest. Toen de tegendemonstranten voor de vierde
maal het ambassadeterrein binnendrongen, hebben de ambassadeur en zijn staf
zich opgeworpen als menselijk schild tussen beide groepen. De moed die zij
hierbij hebben getoond, is alle lof waardig. Zoals bekend zijn er rake klappen
gevallen, waarbij ook de ambassadeur gewond is geraakt. Toen bleek dat de
tegendemonstranten toch doorgingen met hun acties, was duidelijk dat dit voortdurend
gevaar zou opleveren voor de veiligheid van de bezetters en van het ambassadepersoneel.
Vanuit het beginsel van onschendbaarheid van diplomatieke vertegenwoordiging
was de bezetting ontoelaatbaar. Voor de Nederlandse regering hebben evenwel
de veiligheidsaspecten de doorslag gegeven om de bezetting niet langer te
gedogen. De rechtvaardiging hiervoor ligt in het feit dat de actie niet tot
doel had om asiel te verkrijgen en dat de bezetters zich ter wille van een
politieke demonstratie vrijwillig in deze omstandigheden hadden gebracht.
 
 In het telefoongesprek dat ik op 7 december vanuit Boedapest met minister
Alatas voerde, heeft deze mij persoonlijk de garantie gegeven dat de bezetters
na het verlaten van de ambassade het gebruikelijke verhoor zouden ondergaan
en vervolgens binnen 24 uur in vrijheid zouden worden gesteld. Hij heeft mij
toen expliciet medegedeeld dat op de lijst met namen – die lijst was
door de bezetters zelf verspreid – er niet één stond van
iemand die door de Indonesische regering werd gezocht.
 
 De bezetters gingen uiteindelijk akkoord met een vrijwillig vertrek uit
de ambassade. Betrokkenen hebben zich in alle rust begeven naar de reeds gereed
staande bussen. De bevelvoerend officier werd verzocht om tijdens de ondervraging
de betrokkenen goed te behandelen en toe te zien op de medische verzorging
van de vier zieken in de groep, hetgeen is geschied. Een ambassademedewerker
heeft de groep vergezeld naar het politiebureau en heeft een gedeelte van
de verhoren, dat correct verliep, bijgewoond. De volgende dag heeft dezelfde
medewerker het politiebureau bezocht en de vrijlating van de groep kunnen
waarnemen. De groep zag er moe uit, maar was correct behandeld. Op verzoek
van de groep werd door de Indonesische autoriteiten voor voedsel gezorgd.
Niemand maakte tegenover de ambassademedewerker melding van incorrecte behandeling.
Buiten het terrein van het politiebureau gingen de groepsleden ieder hun eigen
weg, nadat zij door de Indonesiërs aangeboden vervoer hadden geweigerd.
De ambassade heeft aldus kunnen vaststellen dat de toezeggingen die door minister
Alatas aan mij waren gedaan, zijn uitgevoerd.
 
 Het is duidelijk dat de Indonesische autoriteiten voor wat betreft de
beveiliging van de Nederlandse ambassade, zowel voorafgaand aan de bezetting
als tijdens de bezetting, in gebreke zijn gebleven. Ik heb het dan over dat
soort beveiliging dat in het diplomatieke verkeer gebruikelijk is. De Nederlandse
regering betreurt deze gang van zaken, waartegen zij bij de Indonesische autoriteiten
krachtig protest heeft aangetekend. Ik merk op dat het protest op verschillende
momenten en op verschillende wijzen is gebeurd. Het is vijf maal gebeurd vanuit
de ambassade in Jakarta. Het is gebeurd door mijzelf vanuit Boedapest. Het
is in Den Haag tweemaal gebeurd, eenmaal door de ambassadeur te ontbieden –
dat gebeurde vlak voordat de klappen werden opgelopen door de ambassadeur
en zijn medewerkers – en eenmaal gisteren toen ik zelf terug was en
het gehele beeld duidelijk was geworden.
 
 Voorzitter! Ik kom thans tot de vragen. Vraag 1 handelt over de precieze
gang van zaken. Het beeld dat ik heb gegeven kan veel completer, maar het
kan niet binnen de tijd voor mondelinge vragen. Als de Kamer dat op prijs
stelt kan ik dat complete beeld schriftelijk aan de Kamer doen toekomen.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Dat lijkt mij akkoord, als ik zo rondkijk.
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 De vraag in welke mate het ambassadepersoneel in gevaar is geweest, heb
ik beantwoord. Doordat de tegendemonstranten door de politie weliswaar af
en toe werden verwijderd, maar ook weer toegestaan werd om terug te komen,
werd het gevaar voor de ambassade en het personeel met het verstrijken van
de uren groter en daarmee ook de klemmendheid van het argument om in ieder
geval te zorgen voor beveiliging: verwijdering van de demonstranten zo mogelijk
vrijwillig, als het moest door de politie.
 
 Kloppen de berichten dat de Indonesische autoriteiten betrokken waren
bij de regie van de tegendemonstraties en, zo ja, hoe oordeelt de minister
daarover? Er zijn duidelijk aanwijzingen dat er een betrokkenheid is waarvan
niet uitgesloten is dat die rechtstreeks leidt tot organisaties die verbinding
hebben met de autoriteiten. Ik zeg dit zo, omdat er waarnemingen zijn gedaan.
Hierover is zowel aan de minister van buitenlandse zaken als aan de Indonesische
ambassadeur – gisteren – om opheldering gevraagd. Tevens is om
een onderzoek gevraagd. Dat onderzoek is door minister Alatas aan mij toegezegd.
Ik moet mijn conclusies op dit punt opschorten totdat het onderzoek resultaat
heeft afgeworpen. Hoe ik erover denk wanneer dit het geval zal zijn: de vraag
stellen is haar beantwoorden.
 
 Voorzitter! Hoe wordt de veiligheid van het personeel van de ambassade
in de toekomst gegarandeerd door de Indonesische autoriteiten? Heeft de minister
daarin vertrouwen? Ik heb gisteren aan de ambassadeur gevraagd, nadat het
protest was geformuleerd, om de Nederlandse regering zo spoedig
mogelijk te laten weten welke maatregelen getroffen worden om een herhaling
van dit soort incidenten te voorkomen. Dat zo zijnde, heb ik het vertrouwen
dat als die maatregelen ons bereiken ze ook zullen worden uitgevoerd.
 
 Voorzitter! Ik vat de vragen 5 en 6 samen. Zij handelen over de Timorese
betogers. Zijn er verzoeken tot asiel ingediend? Zo ja, op welk moment gebeurde
dit en waarom zijn deze afgewezen? Is de minister van mening, dat een verzoek
tot asiel nooit kan worden afgewezen omdat het in een zo laat stadium is ingediend?
Nadat de groep in de vroege morgen van 7 december het ambassadeterrein was
binnengevallen, heeft geen van de leden van de groep om asiel gevraagd. Ook
in de hierop volgende dagen heeft de ambassadestaf geen asielaanvrage van
de groep ontvangen. Pas nadat in de vroege ochtend op 10 december bij monde
van de vice-voorzitter van de mensenrechtenorganisatie, de heer Princen, de
groep werd meegedeeld dat indien geen gebruik zou worden gemaakt van de mogelijkheid
om op vrijwillige basis de ambassade te verlaten, zou worden overgegaan tot
gedwongen ontruiming, is de driekoppige delegatie van de bezettingsgroep ertoe
overgegaan om politiek asiel aan te vragen voor de Oosttimorese leden van
de groep. Nadat een laatste beroep van ambassadeur Brouwer om de ambassade
op vrijwillige basis te verlaten, andermaal door de delegatie van de groep
werd beantwoord met een verzoek om asiel voor de Timorese leden, heeft de
ambassadeur uitgelegd dat op dat moment een aanvrage om politiek asiel niet
meer aan de orde was. De argumenten daarvoor zijn de volgende. In de eerste
plaats noem ik de constatering dat de asielaanvrage absoluut niet het doel
was van de actie. In de tweede plaats is er het feit dat geen van de bezetters
gezocht werd door de Indonesische regering. In de derde plaats had de minister
van buitenlandse zaken toegezegd dat, wanneer zij voor verhoor na 24 uur zouden
worden vrijgelaten, zij ook ècht vrij zouden zijn om te gaan en te
staan waar zij wilden en om eventueel asiel aan te vragen, hetgeen altijd
mogelijk is.
 
 Gelet op de ontwikkelingen en de ontstane sfeer – ik doel op het
steeds terugkeren van de tegendemonstranten en de dreiging van acties die
daaruit zouden kunnen voortvloeien – heeft de ambassadeur ten slotte
in overleg met mij besloten om voorrang te geven aan de veiligheid en op het
bedoelde moment de asielaanvrage niet een vertraging te laten zijn in de procedure
die vanwege de veiligheid nodig was.
 
 Voorts kan ik mededelen dat ik vanochtend een brief heb ontvangen van
mijn Portugese collega die daarin zijn waardering uitspreekt voor de wijze
waarop de Nederlandse ambassade de zaak heeft behandeld. Hij geeft de verzekering
dat de Oosttimorese leden van de groep in Portugal welkom zijn.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Met alle soepelheid moet ik u vragen om toch wat op de spelregels van
het vragenuur te letten.
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Ik ben nu toe aan de beantwoording van de vragen van de heer Marijnissen.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Gaat uw gang, maar u heeft alle regels overtreden. Ik vind dat ik ook
leden van het kabinet aan de regels van het vragenuur moet houden. Beantwoordt
u de vragen van de heer Marijnissen; die heeft daar recht op.
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Voorzitter! Ik meen dat ik de eerste vraag van de heer Marijnissen al
heb beantwoord. Hij vraagt waarom er zo weinig begrip is getoond. De behandeling
die heeft plaatsgevonden, is naar mijn gevoel een getuigenis van begrip voor
mensen die opkwamen voor de zaak waarvoor zij stonden. Dat wil niet zeggen
dat de Nederlandse regering dezelfde opvattingen heeft over die zaak.
 
 Voorts wordt mij gevraagd hoe ik de Portugese kritiek beoordeel. Voorzitter!
Ik heb zojuist mededelingen gedaan over het laatste stadium van die kritiek.
Ik verwijs naar de geuite woorden van waardering en naar de mededeling van
mijn Portugese collega dat Portugal bereid is om de Oosttimorezen asiel te
verlenen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksma (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik zou haast zeggen: hoe meer wij over deze kwestie
horen, des te ernstiger lijkt zij mij. Ik dank de minister voor zijn uitgebreide
beantwoording. Er zijn twee zaken waarop ik nader wil ingaan.
 
 De minister stelt dat de Indonesische autoriteiten de ambassade onvoldoende
hebben beschermd en dat er zelfs aanwijzingen zijn dat de autoriteiten op
de een of andere manier de hand hebben gehad in de tegendemonstraties. Die
kwestie wordt onderzocht. De minister geeft aan dat hij op dit moment verder
geen politieke conclusies wil trekken. Ik denk zelf dat het een heel ernstige
zaak is en dat wij als Kamer ook het recht hebben om te horen op het moment
dat het onderzoek gedaan is, wat de uitkomst daarvan is. Dat verzoek wil ik
dan ook bij dezen doen.
 
 Het tweede punt is natuurlijk het lot van de Oosttimorese betogers. De
minister is ingegaan op de vraag waarom geen asiel is verleend. Hij noemt
onder andere het argument dat de betogers niet worden gezocht door de politie.
Ik kan er een gokje op wagen dat dit inmiddels misschien wel het geval is.
Ik wil ook vragen of men, het gezond verstand in acht nemend, niet ervan kan
uitgaan, gezien ook de situatie in het verleden, dat wanneer Oosttimorese
betogers tot een actie komen zoals verleden week donderdag heeft plaatsgevonden
en de dag erop, hun veiligheid daarna wel degelijk in het gedrang komt. Ik
vraag mij ook af of die argumenten geen rol hebben gespeeld op het moment
dat zij tot dat asielverzoek, in een laat stadium dan, zijn gekomen. Bovendien
is het ook nog zo dat de vraag of mensen al dan niet gezocht worden door de
Indonesische autoriteiten niet altijd in alle openheid naar voren komt. Ik
ben ook benieuwd of dit nog een rol heeft gespeeld bij de afwegingen voor
het afwijzen van dit verzoek tot asiel. Ik ben blij dat de Portugese regering
heeft toegezegd om die mensen wel op te nemen. Mijn vraag aan de minister
is: wordt dat vanuit Nederland nog enigszins begeleid en helpen wij nog om
die mensen dan naar Portugal te krijgen?
 
 
 
 
 
 De heer Marijnissen (SP):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik heb maar één woord voor de beantwoording
door de minister en dat is toch "verbijsterend". Ik ben over twee dingen ontzettend
geschrokken. 
 
 Het eerste is dat klaarblijkelijk een ambassadeur tegen mensen die om
hun moverende, terechte en rechtvaardige redenen besluiten tot een bezetting
van een Nederlandse ambassade om op te komen voor hun eigen onafhankelijkheid,
na twee dagen zegt dat hun aanvraag voor asiel niet meer aan de orde is. Ik
ga nu niet in op de afzonderlijke argumenten die de minister daarvoor heeft
aangevoerd, want ik vind ze allemaal niet valide. Het gaat erom dat mensen
een beroep doen op artikel 14. Wij spreken inderdaad nu over de vraag hoe
veilig die mensen zijn. Zij zijn niet voor niets in een kerk gevlucht. De
vraag is nu hoe het kan dat een ambassadeur in zo'n situatie op een bepaald
moment zegt dat artikel 14 niet meer aan de orde is. Ik kan dat niet begrijpen.
Ik kan ook niet begrijpen dat de minister hierachter kan staan.
 
 Het tweede wat ik heel graag van de minister wil weten, is welke stappen
Nederland gaat ondernemen tegen Indonesië. Als hetgeen de minister zojuist
heeft gezegd, namelijk dat er aanwijzingen zijn voor een direct verband tussen
de knokploeg en de autoriteiten en er bovendien aanwijzingen zijn –
nee, het is gezien en gehoord – dat de politie niets heeft ondernomen
tegen die knokploeg, vind ik dat Nederland stappen moet ondernemen die iets
verder gaan dan alleen het ontbieden van de ambassadeur.
 
 Nog een opmerking over de garanties. Ik kom even terug op de 24 Oosttimorezen
die nu dan weliswaar vrij zijn, althans niet meer op het politiebureau, maar
voor wie toch alle reden is om te vrezen voor hun veiligheid. Het mag dan
zo zijn dat de heer Alatas, de minister van buitenlandse zaken, gezegd heeft
dat hij garanties geeft, maar ik heb ook begrepen dat die garanties niet verder
strekken dan 24 uur.
 
 Ten slotte heb ik nog een vraag aan de fractie van de PvdA. Ik wil graag
weten of die fractie van mening is dat er fout is gehandeld door de 24 Oosttimorezen
geen asiel te verlenen en of de PvdA-fractie het met de SP-fractie eens is
dat indien die Oosttimorezen alsnog politiek asiel in Nederland vragen en
niet in Portugal, dit ook dient te worden gehonoreerd.
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Voorzitter! Op de vraag van mevrouw Dijksma om de uitslag van het onderzoek
te mogen vernemen, is vanzelfsprekend het antwoord ja.
 
 Mevrouw Dijksma betwijfelt de uitspraak dat de betogers niet door de politie
gezocht werden en doet er een gokje om dat het wel zo is. Er is geen reden
om te twijfelen aan de uitspraak van de minister van buitenlandse zaken, Alatas,
dat de namen die voorkomen op de lijst die de bezetters zelf hebben verspreid,
mensen betreffen die niet door de Indonesische autoriteiten worden gezocht.
Wanneer er namen op staan die niet de echte namen zijn, is het natuurlijk
denkbaar dat die garantie niet geldt. Dat is dan het gevaar ervan om een naam
op te geven en er niet bij te zeggen dat het niet de echte naam is en dit
er zelfs niet bij te zeggen tegenover de Nederlandse autoriteiten.
 
 Helpen wij Portugal om de mensen tot asielverlening toe te laten, zo vroeg
mevrouw Dijksma. Het antwoord is ja. Portugal heeft aan de ambassadeurs van
de Europese Unie het verzoek gedaan, waar mogelijk te helpen bij het in de
gaten houden van het lot van de Oosttimorezen. In ieder geval zal Nederland
hieraan gehoor geven en ik heb de indruk dat ook de andere landen het zullen
doen. Op dit moment vindt in Jakarta een bespreking tussen de ambassadeurs
plaats om te zien wat men kan doen.
 
 De heer Marijnissen wil de hele redenering die de regering naar voren
heeft gebracht, niet aanvaarden. De regering heeft geen betere en heeft, denk
ik, gewoon een andere opvatting dan hij. Ik vind dat het de plicht van de
ambassadeur was in laatste instantie de veiligheid van de ambassade en het
ambassadepersoneel te laten voorgaan, op een moment waarop er al zoveel risico's
genomen waren. Daarom was het volstrekt gerechtvaardigd de asielaanvrage op
dat moment niet te honoreren, omdat dit zou leiden tot een ingewikkelde doorbreking
van de procedure die tot grotere veiligheid zou moeten leiden, terwijl er
geen termen aanwezig waren om te vrezen dat het niet mogelijk was dat de asielaanvrage
op een later tijdstip gebeurde. Dat is dan ook zo en die asielaanvrage wordt
ook verleend.
 
 Wat gaat Nederland doen tegen Indonesië wanneer dat alles waar is
waarvoor nu aanwijzingen zijn? Ik heb al gezegd dat de Nederlandse regering
er geen behoefte aan heeft vooruit te lopen op de resultaten van een onderzoek,
die aan de Kamer zullen worden meegedeeld.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 De heer Marijnissen heeft een vraag gesteld aan de fractie van de Partij
van de Arbeid. Ik geef het woord aan mevrouw Dijksma om deze te beantwoorden.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksma (PvdA):
 
 Voorzitter! De vraag is of wij vinden dat de Oosttimorese betogers asiel
had moeten worden verleend. Wij vinden dat zij tot de procedure hadden moeten
worden toegelaten. Er is een afweging gemaakt door de minister van Buitenlandse
Zaken tussen de veiligheid van de mensen op dat moment en de procedure. Ik
begrijp dat hij nu zegt dat die mensen een asielverzoek kunnen doen. Dat is
voor ons op dit moment voldoende. Ik moet wel zeggen dat ook ik het argument
dat de betogers niet worden vervolgd, niet begrijp, maar dit heeft de heer
Marijnissen al in een eerdere instantie kunnen horen.
 
 
 
 
 
 De heer Weisglas (VVD):
 
 Voorzitter! Het is in strijd met alle regels van het diplomatieke verkeer
tussen staten wanneer diplomaten van het ene land onvoldoende beschermd worden
in het andere land en wanneer een situatie ontstaat zoals nu ontstaan is,
waarin Nederlandse diplomaten nota bene op het terrein van de eigen ambassade
verwond worden zonder dat zij bescherming krijgen van de autoriteiten in het
land Indonesië. Het spreekt vanzelf dat wij daarom het krachtige protest
in dezen aan de Indonesische autoriteiten, ook van de minister van Buitenlandse
Zaken persoonlijk, steunen.
 
 Mijn vraag aan de minister is of hij inzicht kan geven in de reactie van
de Indonesische autoriteiten. Is er enige vorm van verontschuldiging aangeboden
voor deze grove nalatigheid in het diplomatieke verkeer? Wordt er over deze
kwestie in het algemeen, de bescherming van ambassades in Jakarta, door de
partners van de EU een gezamenlijke lijn getrokken? De minister duidde er
al op.
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Voorzitter! Door de minister van buitenlandse zaken zijn tegenover mij
excuses aangeboden voor hetgeen was voorgevallen. Dat is nog eens herhaald
door de Indonesische ambassadeur toen hij gisteren bij mij was.
 
 Op het ogenblik is in Jakarta de chef van de afdeling beveiliging van
het departement van Buitenlandse Zaken aanwezig om te bezien wat er van Nederlandse
kant kan gebeuren aan het verbeteren van de veiligheidssituatie daar. Ongetwijfeld
wordt in het verband van de EU het vraagstuk van de beveiliging onderkend.
En dat vraagstuk betreft niet alleen de Nederlandse ambassade, want gisteren
was er nog een dreiging bij de belendende Nieuwzeelandse ambassade; de Russische
ambassade heeft een dreiging gehad en de Franse ambassade heeft ook met dreiging
te maken gehad, maar zij heeft het gevaar inderdaad kunnen keren. Ik hoop
dan ook dat men zal komen tot gezamenlijke acties.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Sipkes (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Er waren tegendemonstraties bij de ambassade, die vermoedelijk
zijn georganiseerd door de autoriteiten. Ik zeg vermoedelijk, want de aanwijzingen
zijn vrij sterk. Tegelijkertijd worden de Oosttimorezen toch overgedragen
aan dezelfde autoriteiten die een tegendemonstratie bij de Nederlandse ambassade
houden en daarbij voor nogal gewelddadige acties zorgen.
 
 Voorzitter! Ik vind het onbegrijpelijk en ik zou dan ook graag willen
weten waarom er is overgegaan tot het overdragen aan de autoriteiten. Welke
geruststellende woorden had de minister daarover te horen gekregen? Is dat
niet al te naïef, gezien de lange geschiedenis die er is tussen Oost-Timor
en Indonesië? Uiteindelijk wilden de Oosttimorezen aandacht vragen voor
hun probleem en gegeven hun lange voorgeschiedenis zou ik willen weten welke
initiatieven wij concreet van de regering kunnen verwachten. Er wordt al jarenlang
gepoogd om tot een oplossing te komen, onder andere in VN-verband maar dat
proces stagneert. Welke bijdrage geeft de minister nu precies aan het oplossen
van het probleem van de politieke gevangenen, vervolgingen en dergelijke,
alleen maar op basis van het feit dat zij opkomen voor Oost-Timor? Dat is
overigens voldoende reden voor het doen van het allerlaatste verzoek tot het
geven van asiel.
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Voorzitter! Ik zou in herhaling treden als ik nog eens de argumenten gaf
waarom overgedragen is aan de Indonesische regering. Ik zal het toch beknopt
doen. Het argument van de veiligheid van de eigen mensen stond voorop. De
schade, toegebracht aan de eigen mensen, was een feit. De toezeggingen van
de heer Alatas gaven reden tot vertrouwen dat die zouden worden nagekomen,
hetgeen ook is gebeurd.
 
 Nederland vertegenwoordigt Portugal in Indonesië en ten aanzien van
het vraagstuk zelf neemt Nederland een neutrale positie in, die niet anders
is dan de positie van de andere landen van de EU waarin gezamenlijk het beleid
wordt ontwikkeld om te komen tot een oplossing voor Portugal.
 
 
 
 
 
 De heer Van den Bos (D66):
 
 Voorzitter! In tegenstelling tot de heer Marijnissen deel ik de lof van
de minister voor het ambassadepersoneel. Ik vind de redenering voor de asielaanvrage
wel degelijk valide. Ik zou de minister willen vragen, in hoeverre de heer
Alatas een garantie heeft gegeven dat de bezetters ook in de toekomst met
rust gelaten zullen worden. In hoeverre is de Nederlandse ambassade in staat
om het lot van deze mensen in de gaten te houden? Op welke manier komt men
aan de informatie?
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Voorzitter! Wat het in de gaten houden van het lot van de mensen betreft,
herhaal ik dat dit gebeurt in het samenwerkingsverband met de andere Europese
landen en naar vermogen. Het is niet wel mogelijk gedurende lange tijd het
lot van Oosttimorezen op drift in de gaten te houden.
 
 De garantie van Nederland betrof honorering van de toezeggingen met betrekking
tot de 24 uur. Dat is ook gemonitored. De toezeggingen zijn nagekomen en op
dit punt valt de Indonesische regering geen verwijt te maken.
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 Voorzitter! Toen bleek dat de politie de ambassade niet beschermde en
de tegenactie voort liet gaan en toen er aanwijzingen waren dat daar zelfs
de autoriteiten achter zaten, waarom heeft toen de minister van Buitenlandse
Zaken zijn collega Alatas niet verzocht de ambassade te beschermen? Dit is
mijn eerste vraag en deze stel ik aan de minister van Buitenlandse Zaken.
 
 Mijn tweede vraag stel ik aan de Partij van de Arbeid. Heb ik het goed
begrepen, dat de Partij van de Arbeid akkoord ging met het niet verlenen van
asiel in de eerste situatie, de situatie waarin de aanvraag werd gedaan?
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Voorzitter! Op vele momenten en aan vele personen, maar ook door mij aan
de minister van buitenlandse zaken, de heer Alatas, is verzocht de ambassade
te beschermen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Dijksma (PvdA):
 
 Voorzitter! In antwoord op de vraag van de heer Poppe, wil ik eerdere
uitspraken herhalen. Zojuist heb ik al gezegd, dat naar onze mening de betrokken
mensen de procedure hadden moeten kunnen ingaan. De naar voren gebrachte motiveringen
waren niet allemaal even helder. Ik denk in dit verband aan de opmerking over
de betogers. Dat de veiligheid van de mensen gewaarborgd moet worden, vinden
wij op zichzelf een belangrijk argument, maar dit betekent niet dat de betrokkenen
niet de asielprocedure hadden kunnen ingaan. Dit zeg ik voor de tweede maal,
mijnheer Poppe, en dit moet toch duidelijk zijn.
 
 
 
 
 
 De heer Van Oven (PvdA):
 
 Voorzitter! Ik blijf een probleem houden. Het gaat er mij nu niet om de
innerlijke waarde van een asielverzoek op afstand en in deze tijd te beoordelen.
De enige die kan bepalen of een asielverzoek aan de orde is,
is de potentiële asielverzoeker en niet degene die op het verzoek moet
reageren. Mijn vraag aan de minister van Buitenlandse Zaken is of met het
niet aan de orde zijn van een asielverzoek, een nieuwe weigeringsgrond in
het Nederlandse vreemdelingenrecht is geïntroduceerd?
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Nee, voorzitter, dat is niet zo, maar het gehoor geven aan een asielverzoek
kan onder bepaalde omstandigheden niet te rijmen zijn met verantwoordelijkheden
voor de veiligheid. Vanwege deze discrepantie is door de ambassade in nauw
overleg met mij gekozen voor veiligheid. Daarmee is niet een nieuw criterium
geïntroduceerd voor het beoordelen van de juistheid en de opportuniteit
van een asielaanvraag.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19951996-37-2899-2905.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl