Behandeling van Verslag van een algemeen overleg inzake "Weer samen naar school" (21860, nr. 35).
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 3113-3119

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

14-12-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 39, pagina 3113-3119

14-12-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 21860Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling wetsvoorstel Wijziging van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van de Hoge Colleges van Staat en Kabinet der Koningin (II) voor het jaar 1995 (wijziging samenhangende met de Najaarsnota) (24518) ; het wetsvoorstel Wijziging van de begroting van uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Algemene Zaken (III) voor het jaar 1995 (wijziging samenhangende met de Najaarsnota) (24519) ; het wetsvoorstel Wijziging van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Kabinet voor Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse Zaken (IV) voor het jaar 1995 (Wijziging samenhangende met de Najaarsnota) (24520) ; en een aantal andere wetsvoorstellen.Pagina 3093-3094
39ste vergadering; 14 december 1995Pagina 3075-3075
Behandeling van : de verslagen van de commissie voor de Verzoekschriften over een aantal in haar handen gestelde adressen (24425, nrs. 18 t/m 33).Pagina 3075-3075
Behandeling van Verslag van een algemeen overleg inzake "Weer samen naar school" (21860, nr. 35).Pagina 3113-3119
Behandeling rapport "Verzekerd van toezicht" van de tijdelijke commissie Toezicht Verzekeringskamer (23669).Pagina 3095-3113
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (donderdag 14 december 1995)Pagina 3122-3122
BIJVOEGSEL Nadere schriftelijke antwoorden van de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, mede namens de staatssecretaris, op vragen, gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de begroting van de Volksgezondheid, Welzijn en Sport voor 1996 (24 400-XVI). Vraagstellers: Oudkerk (PvdA), Van Boxtel (D66), Oedayrai Singh Varma (GroenLinks) en Middel (PvdA)Pagina 3123-3124
Voortzetting van de behandeling van regeringsstandpunt inzake het advies van de commissie-Brokx openbaar vervoer "Marktwerking in het openbaar vervoer" (23645, nrs. 2 en 5) ; het regeringsstandpunt inzake het advies van de commissie-De Boer "naar een vitaal en betaalbaar openbaar vervoer" (23645, nrs. 3 en 6) ; het regeringsstandpunt inzake het collectief vraagafhankelijk vervoer (naar aanleiding van de motie-Wolffensperger (23400-XII, nr. 31) (23645, nr. 4 en VW-95-261) ; Tarieven voor stads- en streekvervoer (23900-XII, nr. 31) (23645, nr. 4 en VW-95-261); Evaluatie Wet personenvervoer (23400-VII, nr. 47); alsmede een aantal motiesPagina 3119-3122
Behandeling van : de Najaarsnota 1995 (24517).Pagina 3075-3093
Regeling van werkzaamheden (donderdag 14 december 1995)Pagina 3094-3095

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de behandeling van: 
 
 het Verslag van een
algemeen overleg inzake "Weer samen naar school" (21860, nr.
35).
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Er zal één termijn worden gehouden. Omdat er nog vragen
schriftelijk zijn beantwoord, sta ik in dit twee-minutendebat een spreektijd
van drie minuten toe.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt geopend.
 
 
 
 
 
 De heer Koekkoek (CDA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Het akkoord "Weer samen naar school: de volgende
fase" is een waardevolle stap om de grondgedachte van Weer
samen naar school, dat kinderen zoveel mogelijk op de basisschool opgevangen
dienen te worden, te realiseren. Niettemin zullen scholen voor speciaal onderwijs
nodig blijven. Tijdens het algemeen overleg hebben de woordvoerders van de
regeringspartijen de vrees uitgesproken dat samenwerkingsverbanden zich zullen
hergroeperen naar richting, de zogenaamde "herzuiling". De vrees voor herzuiling
leeft vooral bij de algemeen bijzondere scholen.
 
 De woordvoerders van de PvdA, de VVD en D66 toonden zich voorstander van
"interzuilaire" samenwerkingsverbanden. De CDA-fractie wil gemeente- en schoolbesturen
niet voor de voeten lopen door te roepen: gij zult niet herzuilen!, of: gij
zult herzuilen! De wetgever past naar ons oordeel terughoudendheid. Ik beperk
mij dan ook tot twee opmerkingen.
 
 Volgens het nieuwe "Weer samen naar school"-akkoord krijgen samenwerkingsverbanden
vergaande bevoegdheden. Het is begrijpelijk dat de besturenorganisaties en
de vakorganisaties, gegeven de belangrijke rol die samenwerkingsverbanden
gaan spelen, nadenken over de mogelijkheid van een samenwerkingsverband van
de eigen richting. Het gaat er dan om dat kinderen zowel op de basisschool
als op de speciale school het onderwijs krijgen dat de ouders wensen. Bovendien
maakt een samenwerkingsverband naar richting bestuurlijke schaalvergroting
mogelijk. De CDA-fractie heeft voldoende vertrouwen in de schoolbesturen dat
zij op een verantwoorde wijze met hun vrijheid zullen omgaan.
 
 Evenals andere fracties is het CDA kritisch ten opzichte van de politieke
keuze van de staatssecretaris om de bekostiging van speciale scholen te baseren
op een verwijzingspercentage van 2. Dat komt neer op bijna een halvering van
de omvang van het speciaal onderwijs. Het percentage berust niet op een objectief
vastgestelde behoefte aan speciaal onderwijs. Het leidt tot een budgettering,
een quotering van het speciaal onderwijs, die veel verder gaat dan een bevriezing.
De CDA-fractie vindt een dergelijke vermindering op dit moment niet verantwoord.
Ik dien dan ook twee moties in, en begin met de minst vergaande.
 
 
 
 
 De Kamer,
 
 gehoord de beraadslaging,
 
 constaterende, dat blijkens 3.3 (blz. 18) van "Weer samen naar school:
de volgende fase", de staatssecretaris voornemens is, de omvang van de bekostiging
van het speciaal onderwijs gefaseerd terug te brengen tot 2%;
 
 constaterende, dat blijkens 3.5 (blz. 19) van de afspraken over hoofdlijnen
uit onderzoek tot nu toe niet is gebleken dat verschillen in omvang van het
speciaal onderwijs kunnen worden toegeschreven aan kenmerken of factoren op
leerling-, school- of regionaal niveau;
 
 van oordeel, dat rekening moet worden gehouden met de mogelijkheid dat
bijzondere omstandigheden een hoger verwijzingspercentage veroorzaken;
 
 van oordeel, dat nieuwe onderzoeksgegevens alsnog indicaties kunnen opleveren
voor de grote omvang van speciaal onderwijs in sommige regio's;
 
 verzoekt de regering een genormeerde bekostiging van het speciaal onderwijs
uit te werken, waarbij rekening wordt gehouden met bijzondere omstandigheden
en eventuele nieuwe onderzoeksgegevens,
 
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Deze motie is voorgesteld door het lid Koekkoek. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.
 
 Zij krijgt nr. 36 (21860).
 
 
 
 
 
 
 
 
 De Kamer,
 
 gehoord de beraadslaging,
 
 van oordeel, dat het akkoord "WSNS: de volgende fase" eraan kan bijdragen
dat kinderen die speciale zorg behoeven zoveel mogelijk in de basisschool
worden opgevangen;
 
 van oordeel, dat de bekostiging van scholen voor speciaal onderwijs mede
dient te berusten op de door de regionale verwijzingscommissies vast te stellen
behoefte aan speciaal onderwijs;
 
 van oordeel, dat de middelen die vrijkomen ten gevolge van een vermindering
van het aantal verwijzingen ten goede moeten komen aan het basisonderwijs;
 
 verzoekt de regering het verwijzingspercentage van 2 als grondslag voor
de omvang van de bekostiging van speciale scholen te heroverwegen,
 
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Deze motie is voorgesteld door het lid Koekkoek. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.
 
 Zij krijgt nr. 37 (21860).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 De heer De Cloe (PvdA):
 
 Voorzitter! Vanaf de start van de discussie over de noodzakelijke samenwerking
tussen het basis- en het speciaal onderwijs heeft de fractie van de Partij
van de Arbeid aangedrongen op het realiseren van twee aspecten: 1. meer objectivering
bij de verwijzing naar een school voor speciaal onderwijs en 2. regionalisering.
 
 De regionale verwijzingscommissies kunnen voor de objectivering zorgen.
De staatssecretarissen Ginjaar-Maas en Wallage hebben daarvoor voorstellen
gedaan die prima aansloten op de wens van de Tweede Kamer. Ook de onderwijsorganisaties
adviseren tot de instelling van centrale indicatiecommissies per schoolbegeleidingsregio.
 
 Over twee weken gaan deze commissies van start. Zij zullen toch niet binnen
twee jaar worden opgedoekt? Dat vraag ik de staatssecretaris nadrukkelijk.
De fractie van de Partij van de Arbeid is van oordeel dat de regionale verwijzingscommissie
van belang blijven, ook in de nieuwe situatie. Dat geldt zeker als de regionalisering
verder vorm krijgt. Daar is alles voor te zeggen, mede gezien de opmerking
hierover in het rapport "Prikkels" van de stuurgroep Evaluatie "Weer samen
naar school". De PvdA-fractie vindt de gedachte om via regionalisering
een meer gebundelde en gerichte inzet van onderwijsgeldstromen te realiseren,
erg interessant. Ik vraag de regering of zij bereid is die gedachte eens nader
uit te werken.
 
 Het aspect regionalisering heeft in de discussie over het speciaal onderwijs
ook op een andere manier de aandacht gevraagd. In 1991 werd het begrip "voedingsgebied"
in discussie gebracht. Dat is het gebied waarbinnen de speciale scholen leerlingen
ontvangen van de basisscholen. Het werd een vereiste om geld te krijgen en
aan de slag te kunnen gaan met de samenwerkingsverbanden van basisscholen
en speciale scholen. Staatssecretaris Wallage schreef zelfs dat het samenwerkingsverband
moet aansluiten bij het voedingsgebied van de LOM- en de MLK-school. Dat moesten
geen papieren of kunstmatige samenwerkingsverbanden zijn, maar samenwerkingsverbanden
die geënt zijn op de schoolkeuze van de ouders. Bijna overal is dat gelukt
en geeft men de voorkeur aan samenwerkingsverbanden van verschillende richtingen.
Openbaar, katholiek, protestant en algemeen bijzonder onderwijs werken in
80% van de samenwerkingsverbanden samen. Ook blijkt dat in die interzuilaire
samenwerkingsverbanden het minste verkeer is van leerlingen tussen de verschillende
samenwerkingsverbanden. Voorts blijkt dat bij zuilaire samenwerkingsverbanden
het leerlingenverkeer 50% of meer bedraagt. Om de bereikbaarheid en de interzuilaire
samenwerking nadrukkelijk te handhaven, leg ik de Kamer de volgende uitspraak
voor. Ik doe dit mede namens de collega's Rijpstra en Lambrechts.
 
 
 
 
 De Kamer,
 
 gehoord de beraadslaging,
 
 overwegende, dat het akkoord "Weer samen naar school: de volgende fase"
in belangrijke mate kan bijdragen aan de verbeterde toerusting van het basisonderwijs;
 
 van mening, dat regionale samenwerking en met name de bereikbaarheid de
basis vormen voor een succesvol "Weer samen naar school"-beleid;
 
 verzoekt de regering erop toe te zien dat ten aanzien van de samenstelling
van de samenwerkingsverbanden de voedingsgebieden van de deelnemende LOM-
en/of MLK-scholen het uitgangspunt blijven vormen,
 
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Deze motie is voorgesteld door de leden De Cloe, Rijpstra en Lambrechts.
Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.
 
 Zij krijgt nr. 38 (21860).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 De heer Koekkoek (CDA):
 
 Hoe wil de heer De Cloe dat "door de regering erop toe te zien" nader
vorm geven? Wil hij de vrijheid van schoolbesturen beperken?
 
 
 
 
 
 De heer De Cloe (PvdA):
 
 Dat zou kunnen. De Kamer heeft daarover in 1991 een uitspraak gedaan,
die erop neerkwam dat het voedingsgebied een bekostigingsvoorwaarde zou moeten
zijn. Dan kun je er op die manier op toezien. De heer Wallage, de toenmalige
staatssecretaris van Onderwijs, heeft bij de samenstelling van de samenwerkingsverbanden
een brief geschreven, waarin hij een aantal punten noemde waarop gelet moest
worden. In die brief staat onder andere: in de derde plaats moet het samenwerkingsverband
aansluiten bij het voedingsgebied van de LOM- of MLK-school. Dat is indertijd
ook in de desbetreffende circulaire bij de totstandkoming van de samenwerkingsverbanden
als een vereiste genoemd om faciliteiten te krijgen.
 
 
 
 
 
 De heer Koekkoek (CDA):
 
 Dat is een circulaire. Bent u ontevreden over de wijze waarop de samenwerkingsverbanden
tot stand zijn gekomen?
 
 
 
 
 
 De heer De Cloe (PvdA):
 
 Ja. Ik ken samenwerkingsverbanden die bestaan uit twee scholen: een basisschool
en een speciale school. De basisschool is katholiek en de speciale school
is protestant. Die hebben gezamenlijk een samenwerkingsverband. Dat past absoluut
niet in dit systeem, zeker niet als je eigenlijk vindt dat een samenwerkingsverband
een bepaalde omvang moet hebben, bijvoorbeeld 3000 leerlingen, teneinde een
behoorlijke basis te hebben om te kunnen functioneren.
 
 Ik ben dus een voorstander van een herschikking van die samenwerkingsverbanden.
Ik benadruk via deze motie wel heel nadrukkelijk het volgende: als het enigszins
kan, moet het in de nabijheid van de plaats waar die kinderen vandaan komen,
conform de wensen van de ouders en zoals de scholen het ook zelf het liefst
hebben. Dat is dus vaak interzuilair, dat blijkt uit 80% van de samenwerkingsverbanden.
Tot voor kort dachten wij dat het 70% was, maar ik heb recent gehoord dat
80% van de samenwerkingsverbanden interzuilair is. Het is dus ook conform
de wens van de ouders en de scholen zelf. Daar geef ik uitdrukkelijk de voorkeur
aan.
 
 
 
 
 
 De heer Koekkoek (CDA):
 
 En u wilt het afdwingen?
 
 
 
 
 
 De heer De Cloe (PvdA):
 
 Ja, zoals wij indertijd in de Kamer ook met z'n allen, inclusief de CDA-fractie,
afgesproken hebben dat alle scholen aangesloten moeten zijn bij een samenwerkingsverband.
Daar heeft de CDA-fractie ook aan meegedaan, dat zou u ook afdwingen kunnen
noemen.
 
 
 
 
 
 De heer Koekkoek (CDA):
 
 Dat is iets anders, want dat laat de vrijheid van de schoolbesturen bij
welk verband zij zich willen aansluiten onverlet.
 
 
 
 
 
 De heer De Cloe (PvdA):
 
 Voordat wij zover waren, kreeg ik wel te horen: maar dan dwing je ze om
mee te doen.
 
 
 
 
 
 De heer Koekkoek (CDA):
 
 Dat is juist. Maar u wilt nu de vrijheid van de besturen om zich bij een
samenwerkingsverband bijvoorbeeld naar richting aan te sluiten, beperken.
 
 
 
 
 
 De heer De Cloe (PvdA):
 
 Waar staat dat in?
 
 
 
 
 
 De heer Koekkoek (CDA):
 
 U wilt het afdwingen, dus ik begrijp dat u dat ook wilt.
 
 
 
 
 
 De heer De Cloe (PvdA):
 
 Nee, wij hebben afspraken gemaakt over het voedingsgebied. Die scholen
laten nu leerlingen toe van verschillende richtingen. De stelling die ik poneer,
is: laat dat dan ook het samenwerkingsverband zijn. Als je kinderen van alle
richtingen binnen laat, laat dat dan ook vorm krijgen in het verband
dat je met elkaar gaat vormen.
 
 
 
 
 
 De heer Koekkoek (CDA):
 
 De consequentie van uw motie is, dat u scholen wilt dwingen om in een
bepaald samenwerkingsverband toe te treden, ook als zij dat, gelet op hun
richting, niet zouden willen.
 
 
 
 
 
 De heer De Cloe (PvdA):
 
 Dat hoort u mij niet zeggen, dat is ook niet het geval. Immers, 80% is
interzuilair en 20% dus niet.
 
 
 
 
 
 De heer Koekkoek (CDA):
 
 Het lijkt mij een belangrijke vaststelling dat u dat niet wilt.
 
 
 
 
 
 De heer De Cloe (PvdA):
 
 Ik geef er wel heel nadrukkelijk de voorkeur aan om dat tot stand te brengen.
Daar mag absoluut geen misverstand over blijven bestaan. U bedoelt natuurlijk
weer dat wij het aan de richtingen, aan de koepels, aan de besturenorganisaties
over moeten laten, terwijl ik mij aansluit bij de praktijk. De praktijk is
dat de scholen zelf het liefst in hun eigen regio een verband zoeken. Dat
is van groot belang.
 
 
 
 
 
 De heer Koekkoek (CDA):
 
 Ik wil het niet overlaten aan de koepels, maar aan de verantwoordelijke
schoolbesturen zelf.
 
 
 
 
 
 De heer De Cloe (PvdA):
 
 Als u dat wilt stimuleren, zou u hier in feite uw handtekening onder kunnen
zetten.
 
 
 
 
 
 De heer Koekkoek (CDA):
 
 Gelet op de consequenties die u wilt trekken, zal ik dat niet doen.
 
 
 
 
 
 De heer De Cloe (PvdA):
 
 Dat is dan jammer.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Lambrechts (D66):
 
 Mijnheer de voorzitter! Waar gaat het om in het nieuwe akkoord over "Weer
samen naar school"? Het gaat er in ieder geval niet om dat de zorg voor kinderen
die speciale zorg nodig hebben, wordt gehalveerd. Als dat het geval was, zou
er geen haar op ons D66-hoofd zijn die zelfs maar zou overwegen, met de hoofdlijnen
van dat akkoord in te stemmen. Waar gaat het dan wel om? Het gaat erom dat
veel meer kinderen dan nu het geval is die speciale zorg kunnen krijgen op
hun gewone basisschool, en als dat niet kan, op een school voor speciaal onderwijs,
liefst zo dicht mogelijk bij huis. Dat is de opzet van "Weer samen naar school".
Wat D66 betreft is het ook de inzet van de discussie van vandaag.
 
 Er is wel degelijk reden om ons zorg te maken over het nieuwe akkoord
over "Weer samen naar school". De heer De Cloe heeft al gezegd dat op het
moment 80% van de samenwerkingsverbanden interzuilair werkt. Kennelijk weegt
voor het overgrote deel van de ouders het aspect speciale zorg dicht bij huis
zwaarder dan het aspect speciale zorg van de juiste kleur. Dat is een werkelijkheid
waarmee wij rekening hebben te houden, ook als het gaat om de vormgeving van
het nieuwe akkoord over "Weer samen naar school".
 
 Mijn fractie deelt dan ook absoluut niet de mening van de staatssecretaris
die zegt dat het maar zo moet zijn, als herzuiling de prijs is die betaald
moet worden voor het nieuwe akkoord. Die prijs vinden wij te hoog. Niemand
wil het akkoord om zeep helpen. Wij willen wel meer waarborgen dat in de uitwerking
van het akkoord ook inderdaad recht wordt gedaan aan een situatie waarin de
speciale zorg, die nu al voor 80% interzuilair gestalte krijgt, straks ook
op die manier gestalte zal krijgen. Ik betreur het overigens dat "Prikkels",
het boekje van de stuurgroep Evaluatie "Weer samen naar School" niet voor
het AO van 10 oktober aan ons is toegestuurd. Het was kennelijk in mei al
beschikbaar en het had ook best in ongebonden vorm bij ons kunnen aankomen.
Ook dan was het welkom geweest. Zonder de juiste prikkels zullen veel interzuilair
werkende samenwerkingsverbanden verdwijnen en zich zuilair hergroeperen. "Jammer"
is wat ons betreft dan niet genoeg.
 
 
 
 
 
 De heer Koekkoek (CDA):
 
 Ik heb een korte vraag. Waarop baseert mevrouw Lambrechts toch die vrees
voor herzuiling? Alleen op de brief van de Vereniging van bijzondere schoolbesturen?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Lambrechts (D66):
 
 Er zijn ook schoolbesturen en zelfs gemeenten die ons daarop wijzen. Ik
weet dat in Emmen en Waalwijk iets soortgelijks speelt. Dat zijn zorgen van
ouders en scholen – ik heb het dan even niet over schoolbesturen –
die ons bereikt hebben en waar wij wat mee willen doen. Wij delen dan ook
de visie dat het heel erg jammer zou zijn als een indeling op grond van zeggenschap
over middelen, en dus niet op grond van de vraag welke zorg heeft dit kind
dichtbij huis nodig, zou leiden tot herzuiling.
 
 
 
 
 
 De heer Koekkoek (CDA):
 
 Vindt mevrouw Lambrechts echt een paar gevallen van mensen die zorgen
hebben – die zorgen kan ik begrijpen – een reden om hier zo'n
punt van te maken?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Lambrechts (D66):
 
 Zeker! Wij staan pas aan het begin van het traject. Als nu al iets dergelijks
zichtbaar wordt, anticiperend op wat komen gaat, is dat reden voor ons om
volstrekte helderheid te willen geven aan het veld. Wij kijken naar wat er
voor signalen leven in het veld. Wij willen het met elkaar zo geregeld zien
dat de zorg zo dicht mogelijk bij het kind gestalte kan krijgen. Dat meen
ik oprecht. Voor ons is er dus reden om nu al van die zorg blijk te geven
en nu al wat piketpaaltjes te slaan en te zeggen dat het die richting wat
ons betreft niet op mag gaan.
 
 
 
 
 
 De heer Koekkoek (CDA):
 
 Ik begrijp de zorg. Daar zijn wij het over eens. Een kind moet zo dicht
mogelijk bij huis naar school kunnen. Ik vind echter dat mevrouw Lambrechts
allergisch is voor herzuiling. Ik begrijp daar niets van!
 
 
 
 
 
 Mevrouw Lambrechts (D66):
 
 Als het al een virus is, is het een virus dat door een ander is overgedragen
en waar ik in die zin mee besmet ben dat ik denk dat het een terecht signaal
en een terechte angst is. Als het een onterechte angst is, zou ik omgekeerd
willen vragen waar de heer Koekkoek dan bang voor is. Dan maakt wat wij hier
vandaag met elkaar afspreken, en ook vragen via een motie, helemaal niets
uit voor die 80% die interzuilair gestalte krijgt, nu en dus ook straks.
 
 
 
 
 
 De heer Koekkoek (CDA):
 
 Ik zal antwoorden op de vraag. Ik ben nergens bang voor. Ik wil het overlaten
aan de schoolbesturen. Die kennen hun verantwoordelijkheid.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Er komt een moment dat ik moet zeggen: ik breek dit beraad
af en u moet eerst in algemeen overleg. De interventies tot nu toe hebben
meer het karakter van voortzetting van het algemeen overleg dan van afronding.
Ik verzoek een ieder zich vanaf nu dan ook precies te beperken tot de bedoeling
van dit debat: het indienen van moties, waarop de staatssecretaris kan reageren
en waarover vragen gesteld kunnen worden. Iets anders sta ik niet toe. Anders
beveel ik u aan, eerst een algemeen overleg te voeren. Het woord is aan mevrouw
Lambrechts.
 
 
 
 
 
 De heer De Cloe (PvdA):
 
 Ik wil graag nog een algemene vraag stellen. Dit is de eerste keer dat
ik in dit debatje van de interruptiemicrofoon gebruik maak.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik wijs alleen even op het karakter van een twee-minutendebat. Het woord
is aan mevrouw Lambrechts. Ik merk aan het adres van de heer De Cloe op dat
ik hem niet van de interruptiemicrofoon heb afgehouden. Ik wijs alleen op
het karakter van een twee-minutendebat. Dat is verleden week ook al aan de
orde geweest. Als u een vraag wilt stellen, mag dat. Daar heb ik u niet van
afgehouden.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Lambrechts (D66):
 
 Gezien onze vrees hebben wij enkele moties geformuleerd. Een motie van
de heer De Cloe hebben wij medeondertekend. Daarbij gaat het erom, vast te
houden aan het voedingsgebied van de scholen voor LOM en/of MLK.
 
 De volgende motie heeft betrekking op de Landelijke vereniging van directies
van scholen voor speciaal onderwijs (LVSO).
 
 
 
 
 De Kamer,
 
 gehoord de beraadslaging,
 
 overwegende, dat de Landelijke vereniging van directies van scholen voor
speciaal onderwijs (LVSO) over de nodige expertise beschikt ten aanzien van
de speciale leerlingenzorg;
 
 overwegende, dat de LVSO derhalve een waardevolle inbreng zou kunnen hebben
in het verdere uitwerkingsoverleg over het nieuwe akkoord WSNS;
 
 verzoekt de regering de LVSO deel te laten nemen aan het uitwerkingsoverleg
over het nieuwe akkoord WSNS,
 
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Deze motie is voorgesteld door de leden Lambrechts, Rijpstra en De Cloe.
Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.
 
 Zij krijgt nr. 39 (21860).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Mevrouw Lambrechts (D66):
 
 Voorzitter! Onze wens is om de optie die door de stuurgroep Evaluatie
"Weer samen naar school" wordt neergelegd, in het verdere traject heel sterk
in beeld te houden. Die optie is dat er qua financiering en ondersteuning
aanhaking wordt gezocht bij de schoolbegeleidingsdiensten.
 
 
 
 
 
 De heer Rijpstra (VVD):
 
 Voorzitter! Er is gekozen voor een zorgstructuur in twee componenten,
waarbij zowel de basisschool als het speciaal onderwijs een deel krijgt. Die
zorgstructuur is mogelijk als er samenwerkingsverbanden zijn, alsook goede
indicatiecommissies en regionale verwijzingscommissies.
 
 Het is van groot belang dat duidelijk is wat de structuur in de regio
is. Daarbij staan efficiëntie en stroomlijning van middelen voorop. Wij
zullen dan ook naar de toekomst moeten kijken. Door decentralisatie naar gemeenten
van onder andere schoolbegeleidingsdienst- en onderwijsvoorrangsgebiedsgelden
heeft overleg tussen gemeenten grote waarde. In een samenwerkingsverband werken
scholen voor het basisonderwijs en het speciaal onderwijs namelijk samen.
Vaak doen daar verschillende gemeenten aan mee. Dat zijn de voedingsgebieden
van de samenwerkingsverbanden.
 
 Mijn fractie is een voorstander van een duidelijke infrastructuur op dit
gebied in die regio. Het gaat om nabijheid van de school. Dit is van belang
voor de leerlingen. Daarom hebben wij de motie van de heer De Cloe ook ondertekend.
 
 De stuurgroep Evaluatie "Weer samen naar school" stelt dat juist ook de
schoolbegeleidingsdiensten in samenspraak met speciale scholen heel goed die
leerlingenzorg kunnen aanbieden aan leerlingen in de basisonderwijsscholen
die dat nodig hebben. Wij onderschrijven dat van harte. Er zijn heel veel
mogelijkheden. De schoolbegeleidingsdiensten vervullen namelijk een prima
regionale taak. Mijn fractie verneemt graag van de staatssecretaris of zij
van plan is om die optie verder te onderzoeken.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Netelenbos:
 
 Voorzitter! Ik dank de leden voor hun inbreng. Ik ben er zeer over te
spreken dat een ieder hier heeft gezegd dat het akkoord een waardevolle stap
vooruit is. Dat is ook zo. De akkoordpartners gaan samen een vrij complex
traject in. Wij zijn nu bezig met het uitwerkingsoverleg. Alle woordvoerders
hebben nog eens onderstreept dat het waardevol is.
 
 De heer Koekkoek zegt: speciale scholen zijn altijd nodig, maar de staatssecretaris
halveert eigenlijk het speciaal onderwijs; dat kan eigenlijk niet; zij zou
via stabilisatie of via de rol van de regionale verwijzingscommissie ervoor
moeten zorgen dat er minder leerlingen verwezen worden, zodat er geld overblijft
voor extra zorg in de basisschool. Nog niet zo lang geleden hebben wij hier
met elkaar geconstateerd, voordat ik überhaupt ben gaan overleggen met
de akkoordpartners, dat de incentivestructuur in het WSNS-traject verkeerd
om is. Als er verwezen wordt, komt er meer geld, maar als de school met extra
zorg aan de slag wil binnen het basisonderwijs, komt er geen geld. Dat maakt
dat scholen zich bij wat voor indicatie dan ook helemaal niet de vraag kunnen
stellen of zij het zelf zullen doen dan wel of de leerling tijdelijk of langjarig
naar het speciaal onderwijs gaat. Nee, het blijkt dat de financiële prikkel
altijd het verwijzen beloont. En dat terwijl heel veel van datgene wat in
het speciaal onderwijs gebeurt, ook door de basisschool zelf kan worden gedaan,
mits er expertise in de school is, dus mits er mensen in die school zijn die
dat werk kunnen doen. Die mensen zitten nu in het speciaal onderwijs. De winst
van dit akkoord is dat de akkoordpartners hebben gezegd dat zij zien dat de
incentivestructuur op dit moment echt verkeerd om is geregeld en dat er een
prikkel in het systeem moet komen waardoor men de zorg naar
de leerling kan brengen. In die zin ben ik het zeer eens met de visie van
mevrouw Lambrechts, namelijk dat de zorg naar de leerling moet en dat de leerling
pas naar de zorg moet op het moment dat dat onvermijdelijk is.
 
 Dit betekent dat je een normatieve bekostiging moet vastleggen voor het
speciaal onderwijs. Het hoeft helemaal niet te betekenen dat dit in de praktijk
2% zal zijn. De heer Koekkoek kan dus niet zeggen dat op 2% van het verwijzingspercentage
het speciaal onderwijs wordt bekostigd. Wat hier gebeurt, is dat het totale
geld voor de zorg op twee verschillende manieren wordt gericht, namelijk naar
het speciaal onderwijs en naar de basisschool. In het gezamenlijk verband
moet men tot besluiten komen. Vervolgens beslist zo'n verband wat er gaat
gebeuren, waar de zorg wordt geboden en op welke manier dat gebeurt. Ik vind
dat je niet het verkeerde verhaal moet houden. Er wordt niet gehalveerd. De
prikkelstructuur, in financiële zin, in het systeem wordt verlegd. Ik
vind het winst dat een ieder erover praat hoe dat moet met het personeel,
met de samenwerking, enz. Dat wordt op dit moment uitgewerkt. Wij moeten af
van het beeld dat er dùs gehalveerd wordt. Nee, er wordt een verantwoordelijkheid
gelegd bij het samenwerkingsverband. Men kan daarover besluiten.
 
 Ik heb de moties van de heer Koekkoek nog niet ontvangen. Daar wacht ik
nog even op, voordat ik ze becommentarieer.
 
 Het andere punt is de gedachte dat het voedingsgebied van belang is omdat
leerlingen zorg-nabij en leerling-nabij, dicht bij huis, de zorg aangeboden
moeten krijgen. Het kan dus niet zo zijn dat besturen kiezen voor constructies
die maken dat leerlingen ver moeten reizen als ze naar het speciaal onderwijs
gaan. Door de leden Lambrechts, Rijpstra en De Cloe is een motie ingediend,
waarin zij zeggen dat dit in de uitwerking een belangrijk punt is. Wij hebben
er de vorige keer over gesproken of datgene wat aan de orde zou kunnen zijn
wel of niet "herzuiling" heet. De hoofdvraag is of je samenwerkingsverbanden
niet zo kunt inrichten dat zij levensvatbaar zijn. Dat betekent dat ze qua
omvang redelijk groot moeten zijn. Wat dat betreft moeten wij nog eens goed
kijken naar de huidige samenwerkingsverbanden. Het voorbeeld van de heer De
Cloe – de 1:1-situatie – is volstrekt ondoenlijk. Daarom moeten
wij opnieuw kijken naar een optimale schaal van de samenwerkingsverbanden.
Het is goed, in dit stadium mee te delen dat men in het uitwerkingsoverleg
nu praat over bijvoorbeeld een samenwerkingsverband van 3000 leerlingen. Hoe
kan dat eruit zien en hoe kun je dat in Nederland inrichten? Wat moet er gebeuren
in het kader van een herverdeling en een herschikking van de samenwerkingsverbanden?
Dat ligt nu voor in het overleg. Er wordt op dit moment over gesproken. Het
staat ook in het rapport Prikkels. Daarin wordt ook zo'n soort schaal genoemd.
 
 Als je zo'n samenwerkingsverband met een redelijke schaal hebt, moet je
vervolgens kijken naar de speciale school, zolang die er nog is en zolang
men niet heeft gekozen voor een andere constructie, bijvoorbeeld van hulpklassen,
variabele klassen of waarvoor men zoal nog kan kiezen. Er is een speciale
school – in dit systeem is dat een uitgangspunt – tenzij men in
gezamenlijkheid anders besluit. Dan moet het eigenlijk zo zijn dat die speciale
school als het ware in het midden van het samenwerkingsverband ligt. Dat is
eigenlijk wat de motie uitspreekt. De motie zegt eigenlijk dat de speciale
school school-nabij de zorg kan bieden aan de leerlingen die op de basisscholen
zitten en die naar de speciale school moeten. Bovendien is het voor de leerkrachten
die soms op andere scholen moeten werken als leraren speciaal onderwijs ook
prettiger als het allemaal wat dicht bij huis is. Over dit thema hebben wij
de vorige keer gediscussieerd, soms in wat grote woorden. Zojuist was dit
ook het geval, maar wel is overgekomen dat het een punt van zorg is. In het
overleg ter uitwerking wordt ook gesproken over bekostigingsvoorwaarden in
het kader van zo'n model: hoe is de uitwerking voor een speciale school midden
in een voedingsgebied? Dat betekent, dat de motie al onderwerp van beraad
is en in die zin een ondersteuning is.
 
 
 
 
 
 De heer Koekkoek (CDA):
 
 Voorzitter! Mag ik een toelichtende vraag stellen?
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Eén zin! Het is echt de afronding van een debat!
 
 
 
 
 
 De heer Koekkoek (CDA):
 
 Hoe denkt de staatssecretaris erop toe te zien, dat ten aanzien van de
samenstelling van de samenwerkingsverbanden de voedingsgebieden het uitgangspunt
zullen zijn?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Netelenbos:
 
 Dat nu is juist onderwerp van overleg met de partners in het akkoord.
Wat zo mooi is aan dat akkoord, is dat heel veel zaken worden neergelegd in
de kring van alle betrokkenen. De akkoordpartners van het allereerste begin
zitten daar om de tafel en zij praten met elkaar over een dusdanige inrichting,
dat niemand onrecht wordt aangedaan. Wij kennen de gevoeligheden op dit punt.
Ik vraag daarom de partners de kans te geven om dat uit te werken. Het is
de bedoeling, dat een en ander in maart is uitgewerkt. Daarna vinden nog allerlei
overlegrondes plaats. De Kamer zal op de hoogte worden gehouden en zij kan
er dan nader over spreken. Dat men het een belangrijk thema vindt, is uit
het vorige debat wel overgekomen.
 
 Voorzitter! Uit mijn bijdrage zal duidelijk zijn, dat ik de motie op stuk
nr. 36 van de heer Koekkoek over de afspraken op hoofdlijnen geen verstandige
vind, omdat daarmee de prikkels in het systeem niet goed kunnen werken en
de impuls niet kan worden gerealiseerd. Hetzelfde geldt voor de motie op stuk
nr. 37. Ik vind het jammer dat ik er niet in geslaagd ben om de CDA-fractie
ervan te overtuigen, dat het overleg ook het voordeel van de twijfel moet
worden gegeven. Alle partners zijn ervan overtuigd, dat wij dit traject in
moeten. Waarom zouden wij het hier dan beter weten?
 
 
 
 
 
 De heer Koekkoek (CDA):
 
 Voorzitter! Gelet op de verantwoordelijkheid van de Kamer, waaraan de
staatssecretaris toch geen afbreuk wil doen, wil ik haar toch vragen waarom
zij geen rekening wil houden met het simpele feit, dat nu eenmaal het aantal
verwijzingen in Friesland veel kleiner is dan bijvoorbeeld in Amsterdam.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik moet de heer Koekkoek erop wijzen, dat dit typische vragen zijn die
niet direct met de motie samenhangen maar met algemeen overleg. U krijgt nu
in dit debat niet meer het woord, want we moeten dit debat echt beschouwen
als een afronding. Het gaat om het indienen van een motie.
U hebt enkele seconden om een toelichting te geven. Iedereen kent de stukken
en de staatssecretaris kan haar oordeel geven. Wilt u meer weten, dan is dat
een kwestie van het algemeen overleg.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Netelenbos:
 
 Voorzitter! In de stukken staat, dat er tot nu toe geen objectiveerbare
oorzaken voor regionale verschillen zijn waardoor de ene regio meer verwijst
dan de andere, behalve het aanbod van speciaal onderwijs. In het akkoord is
ook een formulering opgenomen over het eventueel beschikbaar komen van nieuwe
gegevens. Als de heer Koekkoek het akkoord ondersteunt, is zijn motie overbodig.
Of hij is met iets anders bezig, maar dan begrijp ik het niet. Als straks
blijkt, dat er bijvoorbeeld in Limburg iets objectiveerbaars is waardoor er
van een hoger verwijzingspercentage sprake is, dan is dat bespreekbaar. Maar
tot nu toe zijn wij daar niet in geslaagd. Dat betekent ook, dat wij geen
verwachtingen mogen wekken die wij niet kunnen nakomen. Daardoor zouden de
zorgbudgetten oneerlijk verspreid worden over het land. Pas wanneer objectief
en wetenschappelijk wordt bewezen dat het anders ligt, is het bespreekbaar.
Tot nu toe is dat niet het geval. Als de heer Koekkoek dat wil zeggen met
zijn motie op stuk nr. 36, vind ik de motie overbodig.
 
 Tot slot kom ik bij de motie van mevrouw Lambrechts op stuk nr. 39 over
de Landelijke vereniging van directies van scholen voor speciaal onderwijs.
Mijn voorganger is begonnen met de overlegpartners Weer samen naar school.
Bij de start van de tweede cyclus van het overleg heb ik uit de aard der zaak
dezelfde partners uitgenodigd. De vraag is aan de orde geweest of wij de landelijke
vereniging van directies er niet bij konden vragen als waarnemer. Daar voelde
men niets voor. Ik heb dat nog een keer aan de orde gesteld. Men zei: als
je de Landelijke vereniging van directies van scholen voor speciaal onderwijs
vraagt, moet je eigenlijk ook de vereniging van directies van basisonderwijs
vragen. Voor je het weet, zit je met een gezelschap om de tafel waarmee je
niet kunt onderhandelen. Dat is natuurlijk waar. Bovendien vonden de vakorganisaties
dat zij hen vertegenwoordigden, hetgeen in formele zin ook zo is. Vervolgens
heb ik met de Landelijke vereniging van directies van scholen voor speciaal
onderwijs afgesproken dat ik apart met hen praat over hun expertise. Op zichzelf
is het natuurlijk waar dat daar een enorme hoeveelheid expertise zit en trouwens
ook in het basisonderwijs zelf. Er wordt dus ook met verenigingen gesproken,
maar niet in het formele overleg. Dat heeft te maken met formele posities.
Het heeft ook te maken met de hele historie van de ontwikkelingen rond Weer
samen naar school. Ik zou u echt willen vragen om mij de ruimte te geven om
dat overleg zo te organiseren dat het niet leidt tot onnodige complicaties.
Dat hoeft ook echt niet, want die expertise wordt zeer gewaardeerd. Die wordt
door mij ook ingeschakeld.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Lambrechts (D66):
 
 Voorzitter! Ik heb een korte vraag over de toelichting van de staatssecretaris.
Zij gaf eerder in de snelle beantwoording van de vragen, waarvoor dank, te
kennen zelf te hechten aan de inbreng van deze club. Dat is terecht, want
het is natuurlijk een club met veel expertise. De bonden willen dat niet graag.
Wat is de positie van de bonden in dezen? Is het aan hen om dat te verhinderen?
Kan een motie van de Kamer de staatssecretaris niet ondersteunen in haar wens
om de vereniging van directies alsnog te laten deelnemen aan het uitwerkingsoverleg?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Netelenbos:
 
 Ik vraag u om mij de ruimte te geven om de expertise optimaal te benutten,
maar in een overleg dat eigenlijk al loopt vanaf 1991 geen nieuwe partners
om de tafel te krijgen. Je komt dan voor een complex vraagstuk te staan: als
de ene nieuwe partner moet, is er dan niet nog een andere nieuwe partner?
Ik weet ook dat er ouderorganisaties zijn die niet vertegenwoordigd zijn in
de zuilair georganiseerde ouderorganisaties, bijvoorbeeld ouders van gehandicapte
leerlingen. Die hebben al laten weten dat zij eigenlijk mee zouden willen
praten. Zo wordt het een soort kerstboom. Er is een hoop waardevolle expertise,
die ook door ons wordt benut. Maar laten wij dat niet als een soort belasting
op het formele overleg leggen, want dan vrees ik dat wij maart niet halen.
Ik moet maart halen, omdat anders de wet op het primair onderwijs niet kan
functioneren per 1 augustus 1998. Ik vraag mevrouw Lambrechts om mij te steunen
in die uitleg.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik stel voor, aanstaande dinsdag over de moties te stemmen.
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19951996-39-3113-3119.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl