Behandeling van het wetsvoorstel Uitvoering van de verordening (EG) Nr. 1348/2000 van de Raad van de Europese Unie van 29 mei 2000 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken (PbEG L 160/37) (Uitvoeringswet EG-betekeningsverordening) (27748)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2001-2002, pag. 535-540

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

18-10-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

nr. 11, pagina 535-540

10-10-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 27748Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de algemene financiële beschouwingen naar aanleiding van de Miljoenennota voor het jaar 2001 (28000, nr. 1), en de behandeling van: - de begroting van het Ministerie van Financiën (IXB) voor het jaar 2001 (28000 IXB); - begroting van de Nationale Schuld (IXA) voor het jaar 2001 (28000 IXA)Pagina 517-528
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 10 oktober 2001)Pagina 550-551
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van enige bepalingen van het Burgerlijk Wetboek en het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering in verband met de problematiek van vermissing van personen (27117)Pagina 540-550
Algemene financiële beschouwingen naar aanleiding van de Miljoenennota voor het jaar 2002 (28000, nr. 1), en de behandeling van: - de begroting van het Ministerie van Financiën (IXB) voor het jaar 2002; - de begroting van de Nationale Schuld voor het jaar 2002Pagina 485-515
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 3 oktober 2001 over regionale luchthavensPagina 528-531
Regeling van werkzaamheden (woensdag 10 oktober 2001)Pagina 515-517
Presentie en opening (woensdag 10 oktober 2001)Pagina 485-485
Behandeling van het wetsvoorstel Uitvoering van de verordening (EG) Nr. 1348/2000 van de Raad van de Europese Unie van 29 mei 2000 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken (PbEG L 160/37) (Uitvoeringswet EG-betekeningsverordening) (27748)Pagina 535-540
Debat naar aanleiding van het algemeen overleg op 3 oktober 2001 over de evaluatie taxiwetgevingPagina 531-535

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Uitvoering
van de verordening (EG) Nr. 1348/2000 van de Raad van de Europese Unie van
29 mei 2000 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten van gerechtelijke
en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken (PbEG L 160/37)
(Uitvoeringswet EG-betekeningsverordening) (27748).De algemene beraadslaging wordt geopend.De heer Weekers (VVD):Voorzitter. De VVD-fractie onderschrijft het doel en de strekking van
zowel de verordening als het wetsvoorstel, dat met name in het grensoverschrijdende
rechtsverkeer een aanzienlijke versnelling en vereenvoudiging van procedures
kan betekenen. Ik zeg uitdrukkelijk "kan", want het moet zich in de praktijk
uitwijzen of het allemaal echt sneller en eenvoudiger gaat.Mijn fractie heeft grote kritiek op het feit dat dit wetsvoorstel pas
eind mei jl. aan de Kamer is voorgelegd. De verordening heeft immers op 31
mei jl. directe werking gekregen, zodat de hoofdregel van de verordening per
die datum gevolgd zou moeten worden. Concreet betekent dit dat
bij de uitreiking van beslagexploot aan iemand in een andere EU-lidstaat de
Nederlandse termijnen gelden van bijvoorbeeld drie dagen. Als datum van betekening
geldt thans de datum dat de stukken in het buitenland worden uitgereikt, dus
niet de datum dat ze daarheen worden gestuurd. Het gaat om een termijn van
drie dagen voor een stuk uit bijvoorbeeld Rotterdam dat eerst naar de centrale
verdeelinstantie te Rome moet, alvorens het door de Romeinen naar Palermo
wordt gestuurd om daar te worden uitgereikt. Zelfs een maand is dan optimistisch
gerekend.Uitzonderingen op de hoofdregel in de verordening gelden voor beroepstermijnen
en andere procesinleidende stukken. Bovendien zijn andere uitzonderingen mogelijk,
maar die moeten wel fatsoenlijk in de nationale wetgeving worden geregeld.Kwesties die in aanvulling op de verordening moeten worden geregeld, zouden
dus per 31 mei jl. geregeld moeten zijn. Dat is niet gebeurd, dus worden bepaalde
zaken te laat geïmplementeerd. Bovendien heeft de regering belangrijke
knelpunten over het hoofd gezien, hetgeen kan leiden tot enorme financiële
risico's in bepaalde grensoverschrijdende rechtszaken, verjaringskwesties
en beslagen.Naar aanleiding van onze kritische opmerkingen in het verslag is de regering
met een nota van wijziging gekomen. Mijn fractie is de regering daar ook zeer
erkentelijk voor, maar dat loste de door ons geschetste problemen slechts
voor een deel op. Ik ben dan ook nog niet helemaal tevreden. Ik heb een drietal
amendementen voorbereid om de resterende problemen voor de rechtspraktijk
weg te nemen. Zo wil ik dat er terugwerkende kracht wordt verleend aan de
zogeheten termijnreddende bepaling, die bij nota van wijziging in de uitvoeringswet
is ingevoegd. Die nota van wijziging is met name van belang in het beslag-
en executierecht. Daarbij gelden vaak korte termijnen voor het verrichten
van bepaalde betekeningen. Ik noem het overbetekenen van derdebeslag of beslag
op registergoederen. Daar staan acht respectievelijk drie dagen voor. Wanneer
dat in het voorbeeld dat ik zojuist heb gegeven via een deurwaarder in Palermo
moet verlopen, worden de termijnen geheid overschreden, met alle gevolgen
en schadeclaims van dien. De schuldeiser vist dan achter het net en de schuldenaar
lacht in zijn vuistje.Bovendien kan dit tot extra kosten leiden. Bijvoorbeeld op Schiphol wordt
een vliegtuig aan de ketting gelegd en betekening vindt in het buitenland
plaats. De procedure gaat lopen en na een jaar constateert de rechter terzijde
dat betekening in het buitenland te laat plaatsvond. In dat geval is het beslag
nietig en worden de beslagkosten niet toegewezen. De beslaglegger draait op
voor de kosten en hij zal de rekening aan de overheid presenteren. Dat is
leuk als iemand een jaar een jumbo aan de ketting heeft liggen.Vergelijkbare problemen kunnen zich voordoen bij verval- en verjaringstermijnen.
Het kan daarbij om grote belangen gaan. De regering heeft dat ingezien naar
aanleiding van onze opmerking in het verslag en heeft bij nota van wijziging
hiervoor een voorziening getroffen. Je zou zeggen dat het dan oké is.
Dat zou inderdaad het geval zijn geweest, wanneer de regering tijdig en volledig
haar werk had gedaan, namelijk als zij het wetsvoorstel met nota van wijziging
vóór 31 mei jl. in het Staatsblad had geplaatst. Dat is niet
gebeurd. Er gaapt dus een gat van 31 mei tot de datum van de inwerkingtreding
van het wetsvoorstel, met alle gevolgen en risico's van dien voor crediteuren,
met een mogelijk verhaalsrecht op de overheid. Op dit moment verlopen verjarings-
en vervaltermijnen en lopen schuldeisers het risico achter het net te vissen
bij beslagen. Dat risico wordt weggenomen met mijn amendement op stuk nr.
9 dat de kloof dicht tussen 31 mei en de datum van inwerkingtreding. Fraai
is het niet; dat erken ik. Het brengt immers enige rechtsonzekerheid voor
de beslagdebiteuren met zich, maar het is de enige oplossing om schuldeisers
niet tussen wal en schip te laten vallen.Dan zit er nog een probleem in het fenomeen rechtsmiddelen. Om de betreffende
problemen op te lossen heb ik een tweetal amendementen ingediend. De kern
zit in het begrip "fictieve woonplaatskeuze". Procederende partijen moeten
woonplaats kiezen bij een procureur. Na het beëindigen van de procedure
kan op deze woonplaatskeuze geen beroep meer worden gedaan. In 1985 zijn de
huidige artikelen 343, eerste lid, en 407, vijfde lid, ingevoegd, waarbij
de wetgever de mogelijkheid schiep om rechtsmiddelen in te laten stellen via
de procureur, ook al was diens taak beëindigd. De Hoge Raad heeft al
in 1986 beslist – ik verwijs naar Nederlandse Jurisprudentie 1987, 764 –
dat deze wetgeving niet mag worden toegepast voor in het buitenland wonende
gedaagden. Wordt de weg van deze artikelen toch gevolgd en laat gedaagde verstek
gaan, dan blijft de dagvaarding wel geldig, maar moet gedaagde opnieuw worden
opgeroepen. De beroepstermijn is gered, omdat de datum van uitreiking bij
de procureur beslissend is. Onder de verordening geldt als datum het moment
dat de stukken in het buitenland worden uitgereikt. Daarom heeft betekening
bij de procureur geen nut meer, als de stukken niet ook naar het buitenland
worden gezonden. Het is gewenst dat daar een Nederlandse oplossing wordt getroffen
en dat kan worden volstaan met het oude systeem. De rechter kan dan eventueel
een nieuwe oproeping gelasten. Artikel 4a, lid 3, biedt volgens mij de rechter
nog de ruimte om niet-ontvankelijkheid uit te spreken, zelfs als gedaagde
verschijnt. Dat kan niet de bedoeling zijn en dat wordt ook voorkomen met
mijn amendement op stuk nr. 8, dat de rechter gebiedt de zaak aan te houden
en de wetsfictie creëert dat het beroep tijdig is ingesteld.Ik kom bij mijn laatste amendement, op stuk nr. 7. Daarvoor geldt het
volgende. In het zojuist genoemde artikel 4a, lid 3, worden de rechtsmiddelen
verzet, appel en cassatie ten onrechte op één hoop geveegd.
De hiervoor geschetste problematiek geldt namelijk niet voor het rechtsmiddel
verzet, omdat in die procedure partijen de rechtsstrijd voeren waaraan zij
eerder niet toekwamen. Men procedeert bij dezelfde rechter voort. Je kunt
dan niet spreken over een fictieve woonplaatskeuze. De beëindigde procedure
wordt simpelweg heropend. Doordat in genoemd artikel in de uitvoeringswet
ten onrechte verzet is opgenomen, wordt voor dit rechtsmiddel een onredelijk
zware eis aangelegd, waarvoor geen verdragstechnische reden bestaat en overigens
ook geen jurisprudentie. Een rechtsmiddel als verzet moet snel op de rol kunnen
worden aangebracht en niet op problemen rondom uitreiking kunnen
stuiten. Dit zou een in het buitenland wonende geopposeerde tot een chicaneuze
houding kunnen verleiden.Ik vraag aan de minister wat naar nieuw recht de termijn van dagvaarden
is: is dat vanaf de verzending in Nederland of vanaf de betekening in het
buitenland? Ik vraag de minister om een helder antwoord. Het is essentieel
dat de termijn vanaf de verzending in Nederland geldt, omdat anders de onaanvaardbare
situatie kan ontstaan dat een vertraagde betekening in het buitenland tot
nietigheid leidt.Dan heb ik nog een vraag over de omzetbelasting. De gerechtsdeurwaarders
in Nederland moeten over hun diensten omzetbelasting afdragen. Dat wordt "rechten"
genoemd. Bedoelt nu de verordening, wanneer zij spreekt over vrij van rechten,
dat exploten die met toepassing van de verordening als ontvangende instantie
worden uitgereikt, vrij van omzetbelasting moeten worden betekend? Welke implicaties
heeft dit?Ten slotte wil ik nog vragen wanneer en hoe het door Nederland te maken
aanvullend voorbehoud bekend wordt gemaakt en tot wanneer dat terugwerkt.
Op 22 mei 2001 hebben diverse landen mededelingen gedaan en het is te hopen
dat het aanvullende voorbehoud van Nederland dezelfde strekking zal hebben,
want enkel met de invoering van de wet zijn, zoals gezegd, de problemen nog
niet opgelost.Minister Korthals:Mevrouw de voorzitter. Het doet mij genoegen dat de Kamer dit wetsvoorstel
reeds heden, nog geen vijf maanden na indiening, heeft willen behandelen.
Met deze voortvarende wijze van behandelen blijft immers het tijdsverloop
tussen het moment van inwerkingtreding van de EG-betekeningsverordening van
31 mei 2001 en de inwerkingtreding van het wetsvoorstel zo beperkt mogelijk.De EG-betekeningsverordening strekt ertoe de zendingen van gerechtelijke
en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of handelszaken met het oog
op betekening en kennisgeving binnen de Europese Gemeenschap te verbeteren
en te versnellen ten opzichte van de huidige, internationale regels van het
Haags betekeningsverdrag van 1965. Met name wordt de versnelling gezocht in
het mogelijk maken van internationale verzending rechtstreeks tussen gedecentraliseerde
verzendende en ontvangende instanties in plaats van via de tussenschakel van
een centrale instantie per land. Het wetsvoorstel houdt enige regels in ter
uitvoering van de verordening in Nederland.De verordening liet de lidstaten slechts één jaar om de
uitvoeringswetgeving tot stand te brengen. Voor Nederland en in elk geval
ook voor Duitsland bleek die termijn helaas te kort, doordat de voorbereiding
van het wetsvoorstel meer tijd heeft genomen. Daarbij teken ik wel aan dat
de materie weerbarstig is en dat het van belang was bij de voorbereiding zorgvuldig
overleg te plegen met de vertegenwoordigers van de advocatuur en de deurwaarders
alsmede met de staatscommissie voor internationaal privaatrecht en de adviescommissie
Burgerlijk procesrecht.Doordat de verordening thans reeds geldt, is er tot de inwerkingtreding
van het wetsvoorstel sprake van een overgangssituatie. Internationale betekeningen
binnen de EG vinden thans wel plaats met inachtneming van de verordening,
maar zonder de nadere regels van het wetsvoorstel. Dat is mogelijk doordat
Nederland al wel de deurwaarders heeft aangewezen als verzendende en ontvangende
instanties en doordat de Koninklijke beroepsorganisatie van gerechtsdeurwaarders
is aangewezen als de centrale instantie. Voorlopig leveren de regels voor
betekening uit het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering in combinatie met
de regels van de verordening een effectieve mogelijkheid op om te komen tot
een daadwerkelijke en geldige wijze van betekening in internationale zaken.In de breed verspreide en gepubliceerde circulaire van 6 april jl. heb
ik bovendien voor de praktijk uiteengezet op welke wijze met de thans geldende
regels kan worden omgegaan. Daarom kan naar mijn overtuiging de verordening
in de overgangssituatie zonder al te grote problemen worden toegepast, temeer
daar veel deurwaarders en advocaten in de praktijk nog aanvullende veiligheidsmaatregelen
hebben getroffen. Blijkens het verslag van de Kamer en hetgeen heden over
het wetsvoorstel naar voren is gebracht, bestaat er in de Kamer op hoofdlijnen
steun voor het wetsvoorstel. Daarvoor dank ik de Kamer. Wel zijn er punten
en vragen waarop ik thans nog wil ingaan. Vanwege het belang van de amendementen
van de heer Weekers zal een uitvoerig antwoord terzake worden gegevenHet eerste punt betreft de vraag of terugwerkende kracht moet worden verleend
aan een deel van de uitvoeringswet. Laat ik vooropstellen dat terugwerkende
kracht niet nodig is voor de belangrijkste categorie betekeningen: de dagvaardingen
en andere exploten die in het kader van een gerechtelijke procedure plaatsvinden.
Uit de Nederlandse wet volgt namelijk al dat voor deze stukken de beslissende
datum de datum van betekening aan het parket is. Zie artikel 4, sub 8, Wetboek
van Burgerlijke Rechtsvordering. Ook bestaat er geen probleem ten aanzien
van verjarings- en vervaltermijnen. In de eerste plaats wijs ik erop dat daarvoor
een dagvaarding kan worden uitgebracht, zodat de betekeningsdatum aan het
parket beslissend is. In de tweede plaats kan stuiting ook plaatsvinden door
een schriftelijke aanmaning of stuitingsmededeling rechtstreeks aan de betrokkene
buiten verzendende, ontvangende en centrale instanties om. Wel doet de vraag
om terugwerkende kracht zich voor bij het executie- en beslagrecht, waarbij
deurwaarders gebonden zijn aan korte termijnen. Te denken valt aan het beslag
op een onroerende zaak, waarbij het proces-verbaal van beslag binnen drie
dagen aan de beslagene moet worden betekend. Zeker als de beslagene in Palermo
woont, is dat op korte termijn. Sinds de inwerkingtreding van de verordening
moet in zo'n geval de gehele betekening binnen die termijn zijn voltooid.
Het is niet voldoende dat de deurwaarder het te betekenen stuk overeenkomstig
de verordening heeft verzonden.In het wetsvoorstel is mede naar aanleiding van vragen van de VVD-fractie
bij nota van wijziging een nadere voorziening getroffen. Daardoor zal het
bij dergelijke termijnen voldoende zijn dat de deurwaarder het proces-verbaal
binnen de termijn overeenkomstig de verordening verzendt naar een buitenlandse
ontvangende instantie ter betekening aan de beslagene. Het beslag
vervalt niet, als de uiteindelijke betekening aan de beslagene pas na het
verstrijken van de wettelijke termijn plaatsvindt. Het is deze regeling waarvan
terugwerkende kracht wordt bepleit.In de nota naar aanleiding van het verslag heb ik aangegeven dat ik niet
voel voor terugwerkende kracht. In het algemeen moet de wetgever zeer terughoudend
zijn met terugwerkende kracht. In dit specifieke geval zou terugwerkende kracht
grote problemen voor de rechtszekerheid opleveren. Juist bij het leggen van
beslag is het van groot belang dat er volstrekte duidelijkheid bestaat over
de bevoegdheden van de verschillende betrokkenen, onder wie de beslaglegger
en de beslagene. De beslaglegger moet steeds precies weten of het beslag doel
treft. De beslagene moet weten in hoeverre zijn beschikkingsbevoegdheid door
het beslag wordt beperkt. Die zekerheid is ook van belang, wanneer bijvoorbeeld
beslag wordt gelegd op een zich in Nederland bevindende onroerende zaak terwijl
de beslagene zich in een andere EG-lidstaat bevindt. Vindt betekening niet
binnen de termijn plaats, dan is het beslag nietig. De beslagene is dan derhalve
volledig bevoegd om over de zaak te beschikken. Als de beslagene de zaak reeds
aan een ander verkocht had, zal hij derhalve aan zijn verplichting tot levering
jegens de koper mogen voldoen. Het zou toch heel merkwaardig zijn, wanneer
achteraf, doordat de wet met terugwerkende kracht wordt gewijzigd, zou worden
bepaald dat het nietige beslag alsnog geldig was.De heer Weekers (VVD):In wezen zet de minister voor de overgangstijd een soort bonus op onttrekking
aan het beslag, omdat het simpelweg niet binnen die drie of acht dagen kan
worden betekend.Minister Korthals:Het kan best binnen die drie dagen worden betekend door tevoren goede
maatregelen te nemen, zodat daadwerkelijk beslag gelegd en betekend kan worden.De heer Weekers (VVD):Dat is het geval in Nederland. Ik kan mij ook goed voorstellen dat het
in samenwerking met bijvoorbeeld de Belgische deurwaarders snel geregeld zal
zijn. In andere landen met centrale instanties, bijvoorbeeld de centrale instantie
te Rome in Italië, is dat echter volstrekt een illusie. Met de redenering
van de minister zet je in wezen een premie op de schuldenaar die kwaad wil.Minister Korthals:Andersom is het natuurlijk evenzeer waar – dat is de kern van mijn
betoog; dat houdt verband met de rechtszekerheid – dat een nietig beslag,
zoals de heer Weekers eigenlijk wil, alsnog geldig zou worden. Hoewel de overdracht
eerst volkomen rechtsgeldig heeft plaatsgevonden, zou deze alsnog ongeldig
blijken. Ik benadruk dat niet alleen de belangen van de beslaglegger en de
schuldenaar in het geding zijn. Ook voor derden kan het uiterst nadelig zijn,
als het beslag alsnog geldig zou zijn. Denk aan de koper die onverwachts alsnog
de eigendom van het huis kwijtraakt of aan de beslagene die met het oog op
zijn schulden inmiddels een extra hypotheek heeft genomen. Ook de hypotheekhouder
staat dan onverwachts met lege handen. Let wel, tegen een paardenmiddel zoals
het met terugwerkende kracht ontnemen van beschikkingsbevoegdheid bieden de
bepalingen voor derdenbescherming in het Burgerlijk Wetboek – ik denk
aan artikel 88 van Boek 3 – geen soelaas, ook niet voor eventuele latere
verkrijgers. Ook bij derdenbeslag kunnen de belangen van een derde in de knel
raken door de terugwerkende kracht. Als er conservatoir beslag is gelegd onder
een derde, zal de beslaglegger de dagvaarding in de hoofdzaak binnen acht
dagen moeten betekenen aan de derde. Verblijft de derde in een andere EG-staat
en wordt de dagvaarding hem daardoor te laat betekend, dan is het beslag ook
weer nietig. De beslagdebiteur kan dan de derde verplichten om aan hem uit
te keren wat hij voor hem onder zich heeft. Zou het beslag straks met terugwerkende
kracht herleven, dan wordt de derde nogmaals tot betaling gedwongen, ditmaal
aan de beslaglegger. Een vergelijkbaar probleem kan zich voordoen als het
conservatoir beslag overgaat in een executoriaal beslag op het moment dat
er een vonnis tegen de schuldenaar wordt gewezen. Als dat vonnis niet tijdig
aan de derde wordt betekend, mag hij bevrijdend betalen aan de schuldenaar.
Die kan hem daartoe ook verplichten. Wederom zou deze derde door terugwerkende
kracht in problemen kunnen komen. Ten slotte zouden ook latere beslagleggers,
die wel tijdig aan alle formaliteiten hebben voldaan, gedupeerd kunnen worden
door de terugwerkende kracht wanneer zij onverwachts alsnog een executieopbrengst
zouden moeten afstaan aan een eerdere beslaglegger. Kortom, de rechtszekerheid
verzet zich er sterk tegen dat terugwerkende kracht wordt verleend aan de
voorgestelde bepalingen in het wetsvoorstel. Het praktisch belang dat gediend
zou worden met terugwerkende kracht moet overigens niet worden overschat.
In de periode tot het wetsvoorstel in werking treedt, kan weliswaar het leggen
en vooral het vervolgen van het beslag in bepaalde gevallen moeilijk zijn,
maar die moeilijkheden moeten echt niet worden overdreven. Ik zal dit punt
niet nader uitwerken, want ik hoop dat de heer Weekers reeds nu overtuigd
is.Ik kom bij het tweede amendement van de heer Weekers, namelijk de betekening
aan de procureur van de vorige instantie. In het wetsvoorstel is op aangeven
van de staatscommissie voor het internationaal privaatrecht en de adviescommissie
burgerlijk procesrecht, rekening gehouden met de mogelijkheid van het uitbrengen
van een dagvaarding in hoger beroep of cassatie aan de procureur of gemachtigde
van de vorige instantie. Indien een dagvaarding op deze wijze wordt uitgebracht,
is de datum daarvan beslissend voor de vraag of het rechtsmiddel tijdig is
ingesteld, mits de deurwaarder tevens een afschrift van de dagvaarding naar
het buitenland verzendt ter betekening overeenkomstig de verordening. Met
opzet is in het wetsvoorstel niet voorgeschreven dat de deurwaarder deze verzending
gelijktijdig of binnen een bepaalde termijn verricht. Hiervoor wordt derhalve
enige ruimte aan de praktijk gelaten, ook al omdat een appeldagvaarding soms
op het laatste moment wordt uitgebracht en daarbij niet steeds direct zal
worden onderkend of daarbij tevens verzending overeenkomstig de verordening
noodzakelijk is. Wat is nu de situatie als een dagvaarding wel is uitgebracht
aan de procureur van de vorige instantie maar verzuimd is om daarvan een afschrift
te verzenden overeenkomstig de verordening? Het is wenselijk, zoals ook vastgelegd
in de jurispru dentie onder het Haags Betekeningsverdrag, wanneer
de rechter in zo'n geval alsnog gelegenheid zou geven om de verweerder op
te roepen overeenkomstig de verordening. De voorgestelde bepaling staat daaraan
ook geenszins in de weg nu daarin met opzet geen vaste termijn is opgenomen
voor de verzending. Die mogelijkheid sluit ook rechtstreeks aan bij de algemene
regels over de geldigheid en nietigheid van exploten in het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering. In artikel 2.2.10 nieuw, thans nog artikel 93, wordt immers
bepaald dat als bepaalde dagvaardingsvereisten niet zijn nageleefd en daardoor
de dagvaarding nietig is, de rechter in beginsel aan de eiser gelegenheid
biedt om het verzuim te herstellen en de gedaagde op te roepen tegen een nieuwe
roldatum. Als de gedaagde overigens wel is verschenen, zal de rechter uiteraard
niet alsnog oproeping behoeven te gelasten, omdat dat dan zinloos zou zijn.
Daarom is het niet nodig om in het wetsvoorstel alsnog nader tot uitdrukking
te brengen dat de rechter bij gebreke van verzending naar het buitenland altijd
gelegenheid moet bieden voor een nieuwe oproeping. Ook zonder die bepaling
loopt het systeem rond. Van een zodanige bepaling zou bovendien ook de onwenselijke
suggestie uitgaan dat degene die de dagvaarding laat uitbrengen eigenlijk
toch niet verplicht is nog te verzenden overeenkomstig de verordening. De
suggestie zou dan zijn dat de aanlegger in alle gevallen veilig kan afwachten
of de verweerder verschijnt en pas als dat niet het geval is moet overgaan
tot verzending overeenkomstig de verordening. Gegeven het feit dat thans ook
volgens de reeds genoemde adviesorganen geen volstrekte zekerheid bestaat
dat de verordening deze ruimte werkelijk biedt, is het beter om niet in de
wet te suggereren dat die ruimte bestaat.Voorzitter. Ik kom nu bij het derde amendement. In het wetsvoorstel gelden
de regels voor dagvaardingen aan de procureur van de vorige instantie op dezelfde
wijze voor verzetdagvaardingen na een verstekvonnis. Wanneer de dagvaarding
aan de procureur of gemachtigde van de wederpartij wordt betekend, is de datum
daarvan beslissend voor de vraag of het verzet tijdig is ingesteld, mits de
deurwaarder tevens een afschrift van de dagvaarding overeenkomstig de verordening
verzendt ter betekening aan de oorspronkelijke eiser die in een andere EG-staat
woont.De vraag is aan de orde gesteld of het wel juist is om de regeling ook
toe te passen op verzetdagvaardingen. Daarbij is erop gewezen dat het openen
van een verzetprocedure niet betekent dat de nieuwe instantie in de rechtsstrijd
wordt geopend, maar dat de beëindigde procedure wordt heropend. Voor
die instantie, zo wordt opgemerkt, heeft de oorspronkelijke eiser woonplaats
gekozen bij zijn procureur of gemachtigde zodat bij die gemachtigde of procureur
een dagvaarding kan worden betekend zonder dat daarvan nog een afschrift overeenkomstig
de verordening naar het buitenland hoeft te worden verzonden. Naar mijn overtuiging
is het niet verstandig om voor verzetdagvaardingen een andere regeling te
treffen dan voor dagvaardingen in hoger beroep of cassatie. In alle gevallen
gaat het om dagvaardingen waarbij een rechtsmiddel wordt ingesteld tegen een
eindvonnis, of dit nu een verstekvonnis is of niet.Er is gevraagd vanaf welk tijdstip de in de wet neergelegde dagvaardingstermijn
gaat lopen, de termijn derhalve die in acht moet worden genomen tussen de
dagvaarding en de eerstdienende dag. Is dit vanaf de datum van verzending
van de dagvaarding door de Nederlandse deurwaarder naar de buitenlandse ontvangende
instantie of is dit vanaf de datum dat de dagvaarding overeenkomstig de verordening
werkelijk aan de gedaagde is betekend? Het antwoord is ondubbelzinnig te vinden
in het voorgestelde artikel 8a Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. De
termijn loopt vanaf de datum van verzending door de Nederlandse deurwaarder.
Dit betekent dat eventuele vertragingen in de betekening er niet toe kunnen
leiden dat de voorgeschreven termijn van dagvaarding in gevaar komt.Voorzitter. Ik zal nog drie vragen beantwoorden. In de eerste plaats de
vraag wat de betekenis is van artikel 11, eerste lid van de verordening. Die
bepaling houdt in dat door Nederland verleende diensten geen aanleiding geven
tot betaling of terugbetaling van heffing of kosten. Deze bepaling is overgenomen
uit het Haags Betekeningsverdrag 1965. Zij brengt mee dat de Nederlandse ontvangende
instanties en de centrale instanties voor het in ontvangst nemen van de buitenlandse
stukken en het verzenden van de in de verordening geregelde formulieren, geen
kosten in rekening mogen brengen. De bepaling heeft geen betrekking op de
deurwaarderskosten voor de betekening zelf. Daarop heeft het tweede lid van
artikel 11 van de verordening betrekking. Evenmin heeft die bepaling betrekking
op de vraag of omzetbelasting verschuldigd is over de deurwaarderskosten.
Omzetbelasting wordt immers niet geheven terzake van door Nederland verleende
diensten.Verder is de vraag gesteld wanneer en hoe het nadere Nederlandse voorbehoud
bekend wordt gemaakt. Aan de Europese Commissie is kort voor de inwerkingtreding
van de verordening meegedeeld dat Nederland voornemens is op het punt van
de datum van betekening een nadere afwijking te maken van artikel 9 van de
verordening. Zoals de heer Weekers heeft opgemerkt, zal zo'n afwijking wel
fatsoenlijk in de nationale wetgeving moeten worden geregeld. Het voorbehoud
kan daarom eerst worden meegedeeld als het wetsvoorstel wet is geworden. Het
nadere voorbehoud zal alleen betrekking hebben op de betekeningsdatum van
exploten die niet in het kader een procedure worden uitgebracht. Daarbij zal
wat mij betreft terugwerkende kracht niet aan de orde zijn, tenzij uiteraard
in het wetsvoorstel zelf terugwerkende kracht zou worden vastgelegd.Voorzitter. Afsluitend nog een enkele opmerking. Het amendement op stuk
nr. 7 om voor verzetdagvaarding een andere regeling te treffen dan voor dagvaardingen
in hoger beroep of cassatie, spreekt mij niet aan. Het onderscheid lijkt mij
vooral dogmatisch. Een goede grond om voor betekeningsvoorschriften bij verzet
een lichter regime te creëren dan bij hoger beroep en cassatie zie ik
niet.Het amendement op stuk nr. 8 voor de creatie van een vangnet als is verzuimd
om een dagvaarding aan de procureur van de vorige instantie ook te verzenden
overeenkomstig de verordening, is naar mijn mening overbodig. Ook zonder dat
vangnet zal de rechter handelen als door het amendement voorgesteld. Dat ligt reeds besloten in het huidige recht, zoals ik heb geprobeerd aan
te tonen. Een expliciet vangnet zou systematisch niet fraai zijn en een onjuiste
suggestie wekken over de verplichtingen van diegene die de dagvaarding laat
uitbrengen.Het amendement op stuk nr. 9 over de terugwerkende kracht, waarmee ik
vanwege het belang ervan mee begon, acht ik een middel dat erger is dan de
kwaal. De rechtszekerheid is van het grootste belang, zeker in het beslag-
en executierecht. Mij is niet gebleken van zodanige problemen in de huidige
overgangssituatie tot het wetsvoorstel in werking treedt, dat een paardenmiddel
als terugwerkende kracht moet worden ingezet. Niet alleen voor beslaglegger
en beslagene schept dit grote rechtsonzekerheid, maar ook voor derden. Ik
denk aan hypotheekverleners, derden onder wie beslag is gelegd, of derden
aan wie goederen zijn doorgeleverd. Dat lijkt mij stellig niet verantwoord.
Ik ontraad dit amendement dan ook met klem.De heer Weekers (VVD):Voorzitter. Ik ben niet van plan om in tweede termijn nog met de minister
in debat te gaan. Het wetsvoorstel is zeer technisch en had zich daarom beter
geleend voor een nadere schriftelijke behandeling of een wetgevingsoverleg,
maar het is van het grootste belang dat dit wetsvoorstel zo snel mogelijk
door de Kamer gaat.De voorzitter:Mijnheer Weekers, ik dacht eerst dat u niet eens behoefte had aan een
tweede termijn, maar als dit de conclusies zijn die u in tweede termijn wilt
trekken, dan maakt u het wel heel erg bont. Mij moest dit echt even van het
hart. Als u nog vragen aan de minister heeft, stelt u die dan alstublieft.De heer Weekers (VVD):Voorzitter. Ik wil één conclusie trekken. Als de minister
zegt dat het middel erger is dan de kwaal en terugwerkende kracht een "paardenmiddel"
noemt, dan is mijn reactie daarop: had die kwaal dan voorkomen. Want als de
minister op tijd zijn huiswerk had gedaan en deze uitvoeringswet op 31 mei
in het Staatsblad had gestaan, dan was er geen centje pijn en hadden we deze
exercitie niet hoeven uit te voeren. Voor het overige gaat het om een appreciatie
van belangen: welke laat je prevaleren? De minister heeft ze goed opgesomd.
Ik ga na dit debat rustig alle argumenten pro en contra goed naast elkaar
leggen. Ik hoop dat we snel over het wetsvoorstel kunnen stemmen. Ik zal de
amendementen in overweging nemen.Minister Korthals:Mijn reactie op de opmerking dat het sneller had gekund, is dat ik in
eerste termijn reeds uitvoerig ben ingegaan op de problemen: weerbarstige
materie, alles was erg ingewikkeld, consultatierondes. Voor deze wetgeving
is de ervoor gestelde termijn nog niet eens zo lang.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, op een nader te bepalen tijdstip over de amendementen en
het wetsvoorstel te stemmen.Daartoe wordt besloten. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20012002-535-540.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl