Voortzetting behandeling wetsvoorstel Wijziging van de Wet voorkeursrecht gemeenten (24235), en de motie-Esselink over de problematiek van dubbele belasting (24235, nr. 21)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 3962-3966

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

13-02-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 54, pagina 3962-3966

13-02-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 24235Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Vragen van het lid Biesheuvel aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, over een adviesaanvraag aan de SER over de sociale zekerheidPagina 3957-3959
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Instellingsregeling voor het Centraal bureau en de Centrale commissie voor de statistiek (Wet op het Centraal bureau en de Centrale commissie voor de statistiek) (23576)Pagina 3961-3961
Stemmingen over twee moties, ingediend in het debat over de opheffing van de dienstplicht, te weten: de motie-Sipkes over de totaalweigeraars (24400 X, nr. 64); de motie-Zijlstra over de wedde van de laatste groep dienstplichtigen (24400 X, nr. 65)Pagina 3960-3960
Vragen van het lid Verbugt aan de minister van Economische Zaken, over zijn opvattingen ten aanzien van de besluitvorming over de uitbreiding van de luchthaven Maastricht-Aachen AirportPagina 3955-3957
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Regels in verband met de instelling van de provincie Rotterdam en de wijziging van de gemeentelijke indeling in die provincie (Wet instelling provincie Rotterdam) (24088)Pagina 3961-3962
Stemmingen over vijf moties, ingediend in het debat over Seppe/Budel, te weten: de motie-Stellingwerf c.s. over stiltegebieden (24400 XI, nr. 52); de motie-Stellingwerf over een snelle zonering van de kleine luchtvaartterreinen (24400 XI, nr. 53); de motie-Van 't Riet over het stand-still-beginsel (24400 XI, nr. 54); de motie-Van 't Riet c.s. over de toekomst van de luchtvaart in Nederland (24400 XI, nr. 55); de motie-Crone c.s. over de geluidszone van het luchtvaartterrein Seppe (24400 XI, nr. 56)Pagina 3960-3961
Vragen van het lid Van Rooy (CDA) aan de minister van Verkeer en Waterstaat, over Maastricht-Aachen AirportPagina 3953-3955
Vragen Van Heemskerck Pillis Duvekot (VVD) aan de staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen, over het contract van de KNVB over voetbalrechtenPagina 3949-3953
Voortzetting behandeling wetsvoorstel Wijziging van de Wet voorkeursrecht gemeenten (24235), en de motie-Esselink over de problematiek van dubbele belasting (24235, nr. 21)Pagina 3962-3966
Behandeling brief van het Presidium over de bijstelling van de Regeling financiële ondersteuning fracties (24586)Pagina 3962-3962
54ste vergadering; 13 februari 1996Pagina 3949-3949
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 13 februari 1996)Pagina 4018-4019
Behandeling brief van de minister van Binnenlandse Zaken over het correctief wetgevingsreferendum (21427, nr. 113)Pagina 3987-4018
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 13 februari 1996)Pagina 3959-3960
Behandeling brief van het Presidium ten geleide van een voorstel voor de Raming van de kosten van de parlementaire enquête opsporingsmethoden voor het jaar 1996 (24072, nr. 21)Pagina 3962-3962
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Regels met betrekking tot de oprichting van de naamloze vennootschap N.V. RBB (Wet privatisering RBB) (24345), en over de motie-Koekkoek over de salarissen van de directieleden van de NV RBB (24345, nr. 9)Pagina 3961-3961
Voortzetting behandeling wetsvoorstel Regels op het gebied van de distributie van elektriciteit, gas en warmte (Wet energiedistributie) (22160)Pagina 3966-3987

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: 
 
 het wetsvoorstel Wijziging van de Wet voorkeursrecht gemeenten (24235)
 
 , en van:
 - de motie-Esselink over de problematiek
van dubbele belasting (24235, nr. 21).
 
 
 
 
 (Zie vergadering van 7 februari 1996.)
 
 
 
 
 
 De algemene beraadslaging wordt heropend.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Verbugt (VVD):
 
 Mijnheer de voorzitter! De fractie van de VVD heeft zich in hoge mate
verbaasd over de inhoud van het amendement op stuk nr. 22 van de heer Esselink.
Het amendement beoogt gemeenten het voorkeursrecht te geven op basis van een
uitbreidingstaakstelling. Wat we daaronder precies moeten verstaan, is mijn
fractie niet duidelijk. In het debat bleek ook al dat de indiener ten aanzien
van het amendement op stuk nr. 16 dat aan zijn amendement op stuk nr. 22 voorafging,
geen duidelijkheid kon geven over de wijze waarop de selectie tussen gemeenten
die wel of niet in aanmerking zouden kunnen komen voor het voorkeursrecht
zou plaatsvinden. Ik stel vast dat het vervangende amendement op dit punt
nog vager is.
 
 Er is verder nieuw toegevoegd dat ook gemeenten waaraan geen uitbreidingscapaciteit
is toebedacht, het voorkeursrecht kunnen bemachtigen. Dat kan dan gebeuren
via de provincie. Wij hebben ons erover beraden welke overwegingen de provincie
heeft om dit tegen te houden. Wij kunnen die overwegingen niet vinden, want
de provincie heeft er geen belang bij om met gemeenten te ruziën over
het feit of ze wel of niet via het voorkeursrecht hun positie op de grondmarkt
mogen versterken. Sterker nog, provincies hoeven volgens de
inhoud van het amendement niet eens te reageren op een verzoek van de gemeente.
Geen reactie is namelijk een instemming.
 
 Waar vindt de zorgvuldige afweging van particuliere rechten versus het
algemeen belang dan plaats? Dat is mijn fractie niet duidelijk. In de praktijk
zal het betekenen dat alle gemeenten het voorkeursrecht in principe kunnen
inzetten. Wij vragen ons dan ook af hoe het CDA zo'n amendement kan indienen.
Een amendement van de heer Esselink, die in het Agrarisch Dagblad aankondigt
dat het voorkeursrecht er alleen mag komen voor noodgevallen en die deze stelling
nogmaals herhaalt in een interview met Kenmerk. Ferme taal van het CDA: het
voorkeursrecht geeft een aantasting van het eigendomsrecht en dat zal het
CDA voorkomen in die gevallen waarin dat niet nodig zou zijn. Na alle aanzetten
voor een draai in het debat maakt het CDA in de laatste minuut plotseling
een reuzenzwaai en valt in de armen van D66 en de Partij van de Arbeid. Ik
wil "mevrouw Esselink", mevrouw Van der Burg en ook de minister daarmee feliciteren!
 
 
 
 
 
 Mevrouw Versnel-Schmitz (D66):
 
 Dit gaat wat al te ver, dit is bijna een persoonlijk feit, maar ik zal
het niet als zodanig opvatten.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Verbugt (VVD):
 
 Voorzitter! Ik kan ook de heer Esselink geruststellen. Na deze sprong
staat hij niet meer dicht bij de VVD. Dat kan voor hem een opluchting zijn,
maar ik stel vast dat hij daarmee ook niet meer dicht staat bij de inhoud
van zijn eerdere inbreng. Mijn fractie heeft behoefte aan een nadere uitleg
van het amendement, omdat wij hebben vastgesteld dat het rammelt. De wettekst
en de toelichting sporen niet. Wij vragen ons af of de CDA-fractie niet te
pessimistisch is als zij meent dat er voor alle gemeenten een noodsituatie
geldt.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Wenst er nog iemand van de heropening gebruik te maken?
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Voorzitter! Ik heb het amendement ingediend dat kennelijk aanleiding is
voor de heropening. Het lijkt mij dan ook beter dat eerst mijn collega's,
die vragen willen stellen over dat amendement...
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik vroeg wie het woord wilde, dus u wilt dat nu niet.
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Ik wil wel een keer het woord.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Dat vroeg ik niet!
 
 
 
 
 
 Mevrouw Versnel-Schmitz (D66):
 
 Voorzitter! Het is een belangrijk onderwerp. Ik stel vast dat het door
de heer Esselink ingediende amendement deugdelijk is. Hij gaat ervan uit dat
wanneer er nationaal en provinciaal een zodanig ruimtelijk beleid is gevoerd
dat er uitbreidingscapaciteit is toegedacht of gegeven aan gemeenten, voor
die gemeenten het voorkeursrecht bruikbaar is. Zijn de gemeenten nog niet
zover maar al wel een heel eind op streek, dan is het mogelijk om aan de provincie
te vragen of het voorkeursrecht gevestigd kan worden. Daarbij wordt dan op
het streven en het streekplan gewezen. Als de provincie daarover beslist,
kan dat naar de mening van het CDA. Als de provincie het niet de moeite waard
vindt om daarop te reageren, is het na vier weken sowieso geregeld. Op zichzelf
is het een laagdrempelige regeling, zeker vergeleken met de wet van vroeger.
 
 Ik heb het woord gevraagd naar aanleiding van de toelichting. Daarin is
een tussenzin opgenomen die een ander accent geeft aan dit amendement. Ik
heb tot dusverre de heer Esselink zien knikken bij mijn interpretatie van
zijn amendement. Er staat in de toelichting: een uitbreidingscapaciteit die
duidelijk boven de eigen behoefte van de gemeente uitgaat. Is dat zo bij de
grote steden in het westen, met de grote Vinex-locaties? Die enorme uitbreidingen
vinden voornamelijk plaats voor de eigen inwoners. Vallen dat soort gemeenten
er onder? Wat is de interpretatie van de tussenzin? In het amendement zelf
wordt geen verwijzing naar meer dan de eigen behoefte aangegeven. Ik verzoek
de heer Esselink dan ook om deze tussenzin eruit te halen. Volgens mij is
de toelichting dan heel redelijk. Zij doet geen schade aan de inhoud van het
amendement.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Van der Burg (PvdA):
 
 Voorzitter! De Partij van de Arbeid vindt dat vestiging van het voorkeursrecht
moet kunnen plaatsvinden in die gemeenten waar dat ook echt nodig is. Ik heb
dat ook in mijn vorige termijn naar voren gebracht. De grens waarbij precies
wordt aangegeven waar een en ander wel en niet nodig is, is moeilijk eenduidig
te formuleren. Als alle gemeenten deze mogelijkheid krijgen, is het helder.
Maar als je er nog een grens aan toe wilt voegen van waar het nu echt nodig
is en waar niet, dan is deze moeilijk te formuleren.
 
 In de toelichting op het amendement staat dat er sprake moet zijn van
uitbreidingscapaciteit die duidelijk boven de eigen behoefte van de gemeente
uitgaat. Ik zou graag nog een toelichting willen krijgen op de tussenzin tussen
de twee komma's. Ik heb de streekplannen van de provincie Utrecht bekeken,
maar ik kon niet uitmaken welke gemeenten er wel onder vallen en welke niet.
Ik zou daar nog een korte toelichting op willen hebben.
 
 Overigens is de formulering van het amendement voor mij een heel heldere
basis. De VVD zegt dat het een verzwakking is, maar dat vind ik zeker niet.
Ik vind het geen zwakke, maar een heldere basis. Ik denk dat gemeenten en
gedeputeerde staten daarmee wel uit de voeten kunnen.
 
 De termijn die zal vervallen, als gemeenten niet reageren op het verzoek,
is dus een fatale termijn. Deze kennen wij ook in andere wetgeving, zoals
bij de Woningwet rond de bouwvergunningen. Ik vind het een heldere situatie
dat GS daar ook werkelijk op moeten reageren, omdat zij anders uitgespeeld
zijn. Als je het niet op deze manier regelt, lopen gemeenten het gevaar dat
zij heel lang moeten wachten. De mogelijkheid om het voorkeursrecht effectief
te gebruiken, is dan misschien net verspeeld.
 
 Ik ben het dus zeer eens met de tekst van het amendement, maar ik zou
graag nog een kleine toelichting op de toelichting van het amendement willen
krijgen.
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Voorzitter! Ik ben blij dat het gewijzigde amendement een aantal van mijn
collega's aanmerkelijk meer helderheid heeft verschaft over
de bedoelingen die ook volwaardig in het oorspronkelijke amendement zaten.
Daarin had ik een verwoording gekozen die ik, daartoe uitgedaagd door mijn
collega's en door de minister, hier van een toelichting heb voorzien. Ik heb
geprobeerd de bedoeling van het amendement over het voetlicht te brengen.
Dat heeft ertoe geleid dat het amendement gewijzigd is ingediend, met de hulp
van de minister, die daartoe door mij was uitgenodigd. Dat heeft geleid tot
een enkele vraag over de geschreven toelichting, die ik graag beantwoord.
 
 Voorzitter! Het valt mij op dat de sfeer waarin wij nu over het wetsvoorstel
en de amendering spreken, al aanmerkelijk verschilt met de wijze waarop de
drie dames van de coalitie vorige week met elkaar aan het hekje stonden. Het
is aanmerkelijk ontspannener, en dat doet mij deugd. Met mevrouw Versnel ben
ik van mening dat wij hier over een volstrekt ernstig onderwerp spreken. De
Kamer, als medewetgever, moet samen met de regering het voorkeursrecht aan
gemeenten kunnen geven, wanneer daartoe behoefte is. In het interview heb
ik gezegd: daar waar de nood is. Dat is wat anders dan een noodsituatie.
 
 Ik ga ervan uit dat het amendement wordt aangenomen, gelet op de welwillende
begroeting door een deel van de coalitie. Dan maakt de wet ten principale
een zorgvuldige afweging mogelijk tussen het algemeen belang, dat wij door
het wetsvoorstel als zodanig wensen te dienen, en het eigendomsrecht. Hoe
je het ook wilt benoemen, door de verhandelbaarheid in enig opzicht te beperken,
doe je daar linksom of rechtsom toch afbreuk aan. Ik meen dat je voor goede
wetgeving zorgt, aangenomen dat het amendement het haalt en wij van het wetsvoorstel
een wet maken. Die kan de toets der kritiek bepaald doorstaan.
 
 Voorzitter! Mevrouw Verbugt vraagt wat ik precies bedoel met het tweede
lid, waarin het college van gedeputeerde staten de mogelijkheid krijgt, een
gemeente de gelegenheid te geven het voorkeursrecht toe te passen, namelijk
door een verklaring van geen bezwaar te verlenen dan wel een termijn te laten
verlopen.
 
 Het is zoals mevrouw Versnel het zegt. Het provinciaal ruimtelijk beleid
ligt in de regel vast in streekplannen. Streekplannen hebben een lange looptijd,
vooral als je de voorfase erbij neemt. Er kan in de loop der tijd een situatie
ontstaan waarbij het provinciaal bestuur, maar zeker een betrokken gemeente,
anders reageert op dat voorgestelde streekplan. Het is zeer voor de hand liggend
dat er in vooroverleg tussen een college van burgemeester en wethouders –
want in die fase zit je – en het college van gedeputeerde staten afspraken
worden gemaakt waarbij het voorkeursrecht door die gemeente in casu het college
van burgemeester en wethouders gevraagd wordt. In overleg met gedeputeerde
staten kan dan die verklaring van geen bezwaar afgegeven worden.
 
 Daar zit wel een keerzijde aan voor de provincie, maar ook voor de betrokken
gemeente. De keerzijde voor de provincie is dat met die verklaring van geen
bezwaar bij haar de plicht komt te liggen om het streekplan partieel dan wel
geheel te herzien, zeker op dit onderdeel. Bij het college van burgemeester
en wethouders van de betrokken gemeente komt de plicht te rusten om die herziening
te laten neerslaan hetzij via een structuurplan in een bestemmingsplan, hetzij
rechtstreeks in een bestemmingsplan. Het wetsvoorstel kent daarvoor een heel
traject. Daarmee sluit naar mijn oordeel ook de keten tussen provincie en
gemeente zich. Van een echte uitoefening in een zeer vroeg stadium –
want alleen dan kan het werken naar mijn overtuiging – kan met het vestigen
van een voorkeursrecht sprake zijn. Ik vind dat een sluitende redenering.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Verbugt (VVD):
 
 Voorzitter! Deze uitleg heb ik eigenlijk niet gevraagd. Ik krijg die er
gratis bij. De betekenis van het tweede lid is mij wel duidelijk. Ik heb nog
in mijn achterhoofd hetgeen de heer Esselink in eerste en tweede termijn heeft
gezegd. Ik vind het heel moeilijk de alinea daarvoor te begrijpen. Dat is
de tweede alinea van het tweede lid. Daar staat: in gevallen waarin een zodanige
capaciteit niet is toegedacht of toegekend, kan een gemeente zich wenden tot
de provincie. Ik kan daaruit alleen maar concluderen dat ook gemeenten die
geen uitbreidingstaakstelling hebben die weg via de provincie kunnen gaan.
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Voorzitter! Dat onderdeel, de tweede alinea van het eerste lid, sluit
perfect aan op het eerste onderdeel, dus de eerste alinea van het eerste lid.
Daar gaat het over het staande provinciale ruimtelijk beleid dat in uitbreidingscapaciteit
voorziet. De situatie die ik schilder is dat het staande provinciale beleid
die uitbreidingscapaciteit niet voorziet, nog niet voorziet wat mij betreft,
want anders komt dat punt niet aan de orde. Ik verklaar waarom ik mij zo'n
situatie goed kan indenken. Er is een heel lang voortraject voordat je tot
een streekplan komt en dan ligt het streekplan er ook nog een hele tijd. In
die lange tijd, die wel een periode van twaalf à veertien jaar kan
beslaan, kunnen inzichten wijzigen. Er kan een situatie ontstaan dat in een
bepaalde gemeente een uitbreidingscapaciteit èn naar het voorgenomen
oordeel van de provincie èn naar het oordeel van de gemeente zelf nuttig
en nodig is. Daarop slaat de tweede alinea. Dan gaat het traject in zoals
geschilderd in het amendement. Mij lijkt dat een goed sluitende aanpak. De
essentie van mijn benadering is dat er sprake moet zijn van een ruimtelijk
beleid van het Rijk en van een provinciaal ruimtelijk beleid ten aanzien van
de uitbreidingscapaciteit. Deze kunnen zich in die situaties goed manifesteren.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Verbugt (VVD):
 
 Als ik het goed begrijp, wordt bij aanneming van dit amendement het toepassingsbereik
van het voorkeursrecht ruimer dan u in eerste en tweede termijn betoogde.
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Flexibeler qua toepassing en minder star dan in mijn oorspronkelijke amendement
is geformuleerd. De bedoelingen van het oorspronkelijke amendement, die ik
vorige week omstandig, ook op uw verzoek, heb toegelicht, zijn in dit amendement
exact zo verankerd. Ik vind ook deze tekst beter dan de tekst van het wetsvoorstel.
Anders had ik ook geen amendement voorgesteld. Ik vind deze tekst duidelijker
en beter qua grensafbakening. Gehoord de opmerkingen over de mogelijke starheid
door aan te sluiten bij het staande provinciale en rijksbeleid op ruimtelijk
gebied heb ik mij ervan laten overtuigen dat het nuttig en nodig is om vanwege
een flexibele toepassing – en dat moet mevrouw Verbugt
zeker aanspreken – deze tweede alinea in te voegen. Wij willen toch
niet een soort boekhoudersbenadering van de vestiging van een voorkeursrecht
toepassen? Dan moet je wetteksten zoeken waarin die boekhoudersbenadering
niet zit.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Verbugt (VVD):
 
 U hebt zich dus laten overtuigen.
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik ben het gemeen overleg begonnen met te zeggen
dat de CDA-fractie de Wet voorkeursrecht gemeenten zodanig uitgebreid wenst
te zien dat het voorkeursrecht in gemeenten gevestigd kan worden waar dat
nodig is. Ik heb er steeds bij gezegd: en overigens moet het niet aan de orde
zijn in de afweging tussen het eigendomsrecht en het algemeen belang. Met
het oog daarop heb ik een amenderende tekst gemaakt. Die is in het overleg
in de Kamer onderling en in het overleg met de regering getoetst. Daar hebben
wij over gesproken. Dat doe ik niet met dovemansoren. Ik luister naar argumenten
van anderen. Ik heb mij ervan laten overtuigen dat een betere formulering
te verzinnen is. De minister heeft daar op mijn verzoek suggesties voor aangedragen,
maar heeft het amendement niet tot het hare willen maken. Ten principale vindt
zij nog steeds – in die zin heb ik haar dus niet overtuigd – dat
de huidige tekst van het wetsvoorstel beter is.
 
 Door sommigen is in hun vraagstelling in mijn richting gezegd dat wat
ik geformuleerd had, verstarrend zou kunnen werken. Ik heb met het oog daarop
een ontsnappingsclausule, zou je kunnen zeggen, ingebouwd. Daarmee treed ik
niet in de oorspronkelijke bedoelingen waarmee ik dit debat ben ingegaan.
Ik tast die ook niet aan. Ik probeer ze beter in de wettekst tot uitdrukking
te brengen. Gegeven de reacties en de vragen van mijn collega's – ik
hoor straks wel wat de minister ervan vindt – denk ik dat ik daarin
redelijk geslaagd ben. Mevrouw Verbugt is eigenlijk de enige die zich niet
aangesproken voelt.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Verbugt (VVD):
 
 Wij kunnen hier nog lang en breed over debatteren, maar ik wil de agenda
van de Kamer niet in de war maken. Ik stel vast dat de ontsnappingsclausule
die u introduceert, voor mijn fractie geen begaanbare weg is.
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Dat spijt mij, want wij pogen elkaar te overtuigen, maar het zij zo. Dit
onderstreept nog eens wat wij vorige week tegen elkaar gezegd hebben: wij
staan toch wat verder van elkaar af dan u wellicht wilde construeren.
 
 Voorzitter! Dan kom ik tot de vraag van mevrouw Versnel en van mevrouw
Van der Burg over het tussenzinnetje in de toelichting, zou je kunnen zeggen,
namelijk: "die duidelijk boven de eigen behoefte van de gemeente uitgaat".
Je kunt je een situatie voorstellen in gemeenten – vooral een aantal
grotere gemeenten in het westen van het land kan ik mij daarbij zo voor de
geest halen – waarin het bouwen door die gemeenten en het zoeken naar
uitbreidingslocaties eigenlijk alleen maar geschiedt ten behoeve van de opvang
van de eigen inwoners. Dat heb ik geprobeerd te ondervangen, ook al in het
vorige amendement, door een koppeling te maken met regio's dan wel samenwerkingsverbanden
waarin die gemeenten zich altijd bevinden. Die gemeenten krijgen in het kader
van zo'n verband wel degelijk een opvangfunctie die verre de eigen regio overstijgt.
Binnen zo'n regio – de vorige week heb ik het geschetst – zal
elke gemeente, of zij nu uitsluitend in de eigen behoefte voorziet of mede
ten behoeve van de externe opvang werkt, het voorkeursrecht moeten kunnen
krijgen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Versnel-Schmitz (D66):
 
 Ik ben blij met deze uitleg omdat daarmee duidelijkheid wordt verschaft.
Ik denk voorts dat de bedoelde tussenzin tot grote verwarring zal kunnen leiden;
het woord "regio" komt in de toelichting niet in de geschetste context voor.
Inmiddels hebben wij al een brief van de VNG gekregen die in dit verband meteen
zeer ingewikkelde constructies heeft bedacht, hetgeen weer voor het amendement
van belang zou kunnen zijn. Welnu, die kant moeten wij niet op, omdat wij
nu juist een mooie, heldere en simpele formulering hadden. Ik denk dat de
verwarring ontstaat door de toelichting. Als de conclusie moet zijn dat de
wettekst helderder is dan de toelichting, gaat mijns inziens de wettekst voor
en dient de toelichting te worden aangepast.
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 De behandeling in deze Kamer, zowel de discussie van de vorige week waarbij
dit punt ook al aan de orde kwam als de discussie van heden, maakt deel uit
van de wetsgeschiedenis. Wanneer mevrouw Versnel haar interventie opvat als
een pleidooi om de bedoelde tussenzin te schrappen, stel ik daar tegenover
dat ik de betekenis van die tussenzin exact heb uitgelegd zoals ik het uitgelegd
wil zien. Dat is het dan. Het is niet meer dan een teruggrijpen op de hoofdbenadering
in de eerste alinea van het eerste lid. Daarin zit wel degelijk, opnieuw door
middel van een tussenzin – "waaraan zelfstandig of samen met andere
gemeenten" – die opdracht verpakt. Daar slaat het op terug. Naar mijn
stellige overtuiging kan zich vervolgens een situatie, zoals door de VNG in
haar papiertje geconstrueerd, niet voordoen. Die constructie is na mijn toelichting
van vandaag volstrekt van de baan.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Versnel-Schmitz (D66):
 
 U heeft gelijk waar het uw opmerking over de wetsgeschiedenis betreft;
dat is waar. Niettemin constateer ik dat u, om de juistheid van uw toelichting
te bewijzen, terug moet naar een andere tekst waar het wèl goed in
staat. Op grond daarvan meen ik dat in de toelichting beter dat zinnetje kan
worden geschrapt. Nogmaals, dat schept slechts verwarring.
 
 
 
 
 
 De heer Esselink (CDA):
 
 Voorzitter! Ik heb er het mijne van gezegd.
 
 
 
 
 
 Minister De Boer:
 
 Mijnheer de voorzitter! Het is duidelijk dat wij vooral met elkaar praten
over het amendement van de heer Esselink, voorkomend op stuk nr. 22. Ik stel
voorop dat ik het wetsvoorstel, door mij ingediend, nog steeds steun. Daar
sta ik nog steeds achter en ik zie het graag ongewijzigd door de Kamer geaccepteerd
omdat ik de daarin gekozen formuleringen beter vind dan die van het amendement
op stuk nr. 22. Immers, de wettekst is helder en gaat over alle gemeenten.
Daardoor is die tekst gemakkelijk hanteerbaar en uitvoerbaar. Dat zijn toch
elementen die wij bij wetgeving graag realiseren.
 
 Niettemin constateer ik dat wij de vorige week een indringende en vruchtbare
discussie hebben gehad en dat daarbij het oorspronkelijke
amendement op stuk nr. 16 werd vervangen door het amendement op stuk nr. 22.
Dat amendement komt – eerlijk is eerlijk – heel dicht in de richting
van mijn bedoeling ten aanzien van deze wet. Het gaat immers om het uitvoeren
van ruimtelijk beleid, zoals het is vastgesteld door de nationale en de provinciale
overheid. Gezocht wordt naar instrumenten om die uitvoering te vergemakkelijken.
Door middel van het amendement op stuk nr. 22 vindt een zekere inperking plaats,
doordat gesteld wordt dat het vooral gaat om gemeenten die hetzij zelfstandig,
hetzij samen met andere gemeenten een bouwtaakstelling uitvoeren. Dat vind
ik buitengewoon heldere criteria; duidelijk wordt aangegeven dat het gaat
om een gemeente alléén of om het regionale verband dat tegenwoordig
steeds vaker wordt gekozen. Ik kan mij wat dat betreft volstrekt vinden in
het amendement, waarbij – eerlijk is eerlijk – mijn liefde nog
steeds uitgaat naar mijn eigen voorstel, zoals de Kamer zich zal kunnen voorstellen.
 
 Mevrouw Verbugt is nogal bezorgd naar aanleiding van artikel 2a, lid 2.
Zij vreest dat GS niet de moed zullen hebben om te ruziën met een gemeente
over het ruimtelijk beleid. Ik kan haar boeken vol casuïstiek leveren,
waarin aangegeven is dat provincies heel wel bereid zijn, sterker nog, de
plicht hebben, van tijd tot tijd te ruziën met gemeenten over het ruimtelijk
beleid.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Verbugt (VVD):
 
 Daar ging het mij niet om. Het ging om de gemeente die niet een zodanige
uitbreidingscapaciteit is toebedacht. Die gemeenten hebben een andere opgave
te vervullen dan de gemeenten die vallen onder lid 1.
 
 
 
 
 
 Minister De Boer:
 
 Ik ben het volstrekt met u eens. Op dat moment wordt, terwijl het ruimtelijk
plan er nog niet in voorziet, aan GS gevraagd of zij bereid zijn om toestemming
te geven. Ik zie absoluut niet in dat een provincie geen "nee" zou durven
zeggen, als een gemeente zich tot GS wendt met de wens op een bepaald punt
een voorkeursrecht te vestigen en dat zich niet verhoudt tot het ruimtelijk
beleid dat GS voor ogen hebben, ook al is dat nog niet neergelegd in provinciale
plannen. Mijn ervaring is dat provincies hun beleid over het algemeen heel
serieus nemen. Zij durven dan heel wel "nee" te zeggen tegen een gemeente
die zou handelen in strijd met het te vestigen ruimtelijk beleid.
 
 Kortom, ik ben zeker tevreden met de formuleringen in lid 2. Dan komen
wij bij het tussenzinnetje, dat gezien moet worden in relatie tot de discussie
die wij de vorige week hebben gehad. Wij hebben toen op een gegeven moment
gesproken over kleine gemeenten en over het positieve migratiesaldo. Ik denk
dat de discussie over het tussenzinnetje vooral beïnvloed is door dat
element. Constateren wij nu met elkaar dat het zowel gaat om de centrumgemeenten,
die misschien alleen nog voor zichzelf kunnen bouwen, als om andere gemeenten,
die een taakstelling hebben voor weer andere gemeenten, dan denk ik dat wij
hieraan niet veel woorden vuil behoeven te maken. Het is dan volstrekt helder
waarover wij het hebben. Kortom, de suggestie van de VNG om met zoveel woorden
in de wettekst te vermelden dat het gaat om gemeenten met een centrale functie,
is overbodig. Dat is voldoende in het geheel vervat.
 
 Ik beveel de Kamer mijn wetsvoorstel aan. Ik laat het oordeel over het
amendement op stuk nr. 22 aan haar over.
 
 
 
 
 
 De algemene beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik stel voor, aanstaande dinsdag te stemmen.
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19951996-54-3962-3966.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl