Behandeling wetsvoorstel Goedkeuring van de op 10 maart 1995 te Brussel tot stand gekomen Overeenkomst opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie aangaande de verkorte procedure tot uitlevering tussen Lid-Staten van de Europese Unie en de op 27 september 1996 te Dublin tot stand gekomen Overeenkomst opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie betreffende uitlevering tussen Lid-Staten van de Europese Unie, alsmede wijziging Uitleveringswet en Wet overdracht tenuitvoerlegging strafvonnissen (26697)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1999-2000, pag. 1265-1268

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

26-05-2000

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

nr. 27, pagina 1265-1268

09-05-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26697Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Noot met schriftelijke antwoorden van de staatssecretaris en de minister van Financiën op vragen, gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de Belastingherziening 2001 (26727, 26728)Pagina 1290-1302
Voortzetting van de gezamenlijke behandeling van de wetsvoorstellen: - Wet inkomstenbelasting 2001 (Belastingherziening 2001) (26727); - Invoeringswet Wet inkomstenbelasting 2001 (26728)Pagina 1268-1289
Presentie en opening (dinsdag 9 mei 2000)Pagina 1245-1245
Voortzetting van de gezamenlijke behandeling van de wetsvoorstellen: - Wet inkomstenbelasting 2001 (Belastingherziening 2001) (26727); - Invoeringswet Wet inkomstenbelasting 2001 (26728)Pagina 1245-1265
Behandeling wetsvoorstel Goedkeuring van de op 10 maart 1995 te Brussel tot stand gekomen Overeenkomst opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie aangaande de verkorte procedure tot uitlevering tussen Lid-Staten van de Europese Unie en de op 27 september 1996 te Dublin tot stand gekomen Overeenkomst opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie betreffende uitlevering tussen Lid-Staten van de Europese Unie, alsmede wijziging Uitleveringswet en Wet overdracht tenuitvoerlegging strafvonnissen (26697)Pagina 1265-1268

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Goedkeuring
van de op 10 maart 1995 te Brussel tot stand gekomen Overeenkomst opgesteld
op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie aangaande
de verkorte procedure tot uitlevering tussen de Lid-Staten van de Europese
Unie en de op 27 september 1996 te Dublin tot stand gekomen Overeenkomst opgesteld
op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie betreffende
uitlevering tussen de Lid-Staten van de Europese Unie, alsmede wijziging van
de Uitleveringswet en de Wet overdracht tenuitvoerlegging strafvonnissen (26697).De beraadslaging wordt geopend.De heer Hirsch Ballin (CDA):Mijnheer de voorzitter! Onder de titel "Vers un droit commun de l'humanité"
verscheen paar jaar geleden een gesprek met de bekende Franse juriste Mireille
Delmas-Marty over haar visie op de toekomst van het recht in een wereld van
grensoverschrijdende contacten in economie en cultuur. Uitdagingen, "défis
pour un droit mondial", noemde zij dat in een latere publicatie. Inderdaad,
wie ziet hoe in goede en in kwade dingen relaties worden gelegd zonder zich
nog aan grenzen te storen, moet zich wel afvragen in hoeverre de territoriale
afbakening van rechtsmacht nog houdbaar is. Juridische verscheidenheid van
land tot land is daarmee niet in strijd, mits grenzen niet tot onrecht leiden.
Gemeenschappelijke waarborgen voor de rechten van de mens en verplichtingen
om samen te werken bij de bestrijding van onrecht vormen daarvan de kern.Nederland heeft vaak de toon gezet voor de ontwikkeling van de internationale
rechtsorde en het tot stand brengen van grensoverschrijdende vormen van samenwerking.
De aanwezigheid hier ter stede van het Internationaal Gerechtshof, van de
tribunalen voor de berechting van misdrijven tegen de menselijkheid en van
Europol zijn de tastbare tekenen van die leidende rol. De CDA-fractie heeft
dat steeds ondersteund en juicht het dan ook toe dat met de goedkeuring
van twee verdragen die de uitlevering van verdachten binnen het gebied van
de Europese Unie vergemakkelijken, weer een stap wordt gezet. Om dezelfde
reden bevreemdt het ons dan ook dat soms in tempo en in voorbehouden een oude
neiging de kop opsteekt om nog overdreven waarde te hechten aan de afbakening
van de eigen nationale rechtssfeer ten opzichte van de buurlanden. Waar het
gaat om waarborgen tegen inbreuken op de fundamentele rechten van de mens
vindt de regering ons altijd aan haar zijde. Maar kritiek is op haar plaats
als de omslachtigheid van procedures of vooroordelen tegen "vreemd" recht
eraan in de weg staan dat het recht zijn loop heeft. Bij de behandeling van
de begrotingen van Justitie en van Buitenlandse Zaken, maar ook bij verschillende
eerdere gelegenheden heeft onze fractie hier aandacht aan besteed. Dat juist
Nederland de eerste stap nog moet zetten om te komen tot ratificatie van het
Statuut van Rome inzake het Internationaal Strafhof, van 17 juli 1998, begint
pijnlijk te worden. Twee verdragen van de Raad van Europa inzake de bestrijding
van corruptie, respectievelijk verdrag 173 van 27 januari 1999 en verdrag
174 van 4 november 1999, zijn volgens de gegevens van de Raad van Europa op
het internet, gisteren geraadpleegd, nog steeds niet namens het Koninkrijk
der Nederlanden ondertekend. De regering heeft ons in maart verzekerd dat
de goedkeuringsprocedure van het verdrag over strafrechtelijke samenwerking
bij de bestrijding van corruptie in mei, deze maand dus, zou starten. Dat
wordt echter zo langzamerhand nogal onwaarschijnlijk. Zou de minister ons
kunnen uitleggen of het feit dat wij tot de zeer weinige staten behoren die
nog niet hebben ondertekend, het resultaat is van een beleidsbeslissing van
zijn kant of daarmee juist in strijd is, er uiteraard van uitgaande dat in
dit soort aangelegenheden politiek de vinger aan de pols wordt gehouden? Ook
de verdragen die vandaag aan de orde zijn hebben het parlement met veel vertraging
bereikt. Uitleg daarover zouden wij op prijs stellen.Bij internationale samenwerking zijn ook de "kleine lettertjes" van belang:
bij verdragen en onderhandelingen dus de voorbehouden en verklaringen. Deze
krijgen – eerlijk is eerlijk, ook parlementair – niet altijd de
aandacht die ze verdienen. Het is ons opgevallen dat de stukken die in de
JBZ-raad aan de orde komen ook van Nederlandse kant soms voorbehouden bevatten
die hechte strafrechtelijke samenwerking eerder afremmen dan stimuleren. In
het wetsvoorstel dat wij vandaag behandelen verdienen twee punten de aandacht.Een van de notoire complicaties in het uitleveringsrecht is het vereiste
van dubbele strafbaarheid. Dit beginsel is van belang om te voorkomen dat
uitlevering kan worden gevraagd voor een feit dat in de ene staat strafbaar
is, terwijl dat feit in de aangezochte staat helemaal niet strafwaardig wordt
geacht. Binnen de zozeer gelijkgerichte rechtssfeer van de Europese Unie vinden
wij de regeling getroffen in artikel 3 van het verdrag van 27 september 1996
eigenlijk zeer redelijk. Het gaat dan om ernstige gevallen van samenspanning
of deelneming aan een criminele organisatie. Deze gevallen worden in het verdrag
omschreven en afgebakend en wel zo precies dat eigenlijk aan de doelstellingen
van het vereiste van dubbele strafbaarheid wordt voldaan. Daartegenover is
het in de memorie van toelichting gebezigde argument ter ondersteuning van
het gemaakte voorbehoud van precedentwerking in onderhandelingen in VN-verband
niet erg overtuigend. Een regeling zoals die in artikel 3 van het verdrag
zou juist best als voorbeeld mogen dienen, omdat wereldwijd de verschillen
in opzet van de strafbepalingen nog een groot probleem opleveren.In een Europa zonder grenzen doet het vreemd aan dat het zo veel uitmaakt
of een verdachte in het ene of het andere land in de kraag wordt gevat. Met
de trein is men vanuit Breda sneller in Parijs dan in Groningen, maar de terugweg
vanuit Parijs via de route van de Uitleveringswet is heel veel langer en hobbeliger;
dat laatste dan vooral voor justitie. De ontwikkeling van, zoals het Verdrag
van Amsterdam dat zo mooi omschrijft, "één ruimte van vrijheid,
veiligheid en rechtvaardigheid" wordt nog sterk belemmerd door de gehechtheid
aan inmiddels obsolete territoriale afbakeningen. De grenzen die vanuit de
maatschappelijke realiteit zijn verdwenen, zitten nog wel tussen de oren van
veel juristen. Het verdrag van 10 maart 1995 zet op dit punt maar een kleine
stap, namelijk voor het geval de verdachte zelf instemt met de uitlevering.
De memorie van toelichting tekent hierbij aan dat het praktische verschil
beperkt is, omdat de Uitleveringswet al een verkorte procedure kent. Dit verdrag
zal dus geen eindpunt van de rechtsontwikkeling kunnen zijn. Deelt de minister
onze opvatting dat de traditionele denkwijze van het uitleveringsrecht eigenlijk
niet meer past in het verband van de Europese Unie?Er lijkt op dit punt een stap voorwaarts te zijn gezet met de conclusies
van Tampere. In het zogenaamde "scorebord" dat de Europese Commissie op 24
maart jongstleden ter kennis van de Raad van Ministers en het Europees Parlement
heeft gebracht, worden nieuwe ontwikkelingen in het vooruitzicht gesteld.
Graag krijgen wij van de minister de verzekering dat Nederland hierin een
stimulerende rol zal vervullen. Het uitleveringsrecht is naar ons oordeel
aan een herijking toe, waarbij niet langer de afbakening van rechtsmacht als
teken van soevereiniteit centraal moet staan, maar wel de verzekering van
de eerbiediging van de rechten van de mens in de strafrechtspleging. In datzelfde
scorebord staat trouwens dat de bekrachtiging van de verdragen die wij vandaag
behandelen door alle lidstaten in april 2001 rond moet zijn. Hoe is de stand
van zaken nu?Onze fractie betreurt het dat de goedkeuring alleen wordt gevraagd voor
Nederland. De verdragen zullen dus niet kunnen worden toegepast op de Nederlandse
Antillen en Aruba. De memorie van toelichting is op dit punt weinig overtuigend.
"De regeringen van de Nederlandse Antillen en Aruba beraden zich nog over
de wenselijkheid van medegelding", lezen wij op blz. 9. Wanneer is dit beraad
begonnen en wanneer verwacht de minister dat het zal zijn afgesloten? Heeft
hij hierover contact met zijn collega's van Justitie aan de overzijde? Als
nadere redengeving wordt opgemerkt dat een herziening van het Nederlands-Antilliaanse
uitvoeringsbesluit, dat ook voor Aruba geldt, in gang is gezet. Zou het niet
juist dan beter zijn, meteen ook rekening te houden met deze verdragen? Het
had naar ons oordeel meer voor de hand gelegen, de goedkeuring voor het gehele
Koninkrijk te doen plaatsvinden, maar de bekrachtiging zo
nodig in eerste instantie te beperken tot Nederland. Is trouwens de tijd niet
gekomen om de constitutionele fout van 1967 te herstellen, toen de uitleveringswet
als Nederlandse wet werd vastgesteld, terwijl artikel 3 van het Statuut uitlevering
als koninkrijksaangelegenheid aanmerkt? Artikel 14 van het Statuut brengt
met zich dat uitlevering bij of krachtens Rijkswet moet worden geregeld. Dat
is een reden temeer om bij de verdragsverplichtingen voor het hele Koninkrijk
één lijn te trekken.Wij zullen met belangstelling luisteren naar de antwoorden van de minister.
Ondanks de bedenkingen die wij tegen een aantal beperkingen hebben, zal de
CDA-fractie de goedkeuring en implementatie van de twee verdragen ondersteunen.
Wij verbinden daaraan de hoop dat de regering kan komen tot een eenduidige
keuze, ook in de onderhandelingen die namens haar worden gevoerd voor een
"droit commun de l'humanité", ook op het terrein van de rechtspleging,
en de Europese Unie daadwerkelijk zal willen maken tot de voorzegde ruimte
van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid.Minister Korthals:Voorzitter! Er is vandaag één spreker bij dit wetsvoorstel,
dat per hamerstuk in de Tweede Kamer is aangenomen. Tot dusver heeft de Eerste
Kamer er geen verslag over geproduceerd. Niettemin ben ik de heer Hirsch Ballin
zeer erkentelijk voor zijn inbreng. Misschien is het goed om toch even te
memoreren dat de heer Robert Schuman vijftig jaar geleden zijn plannen voor
de oprichting van de EGKS ontvouwde. Vandaag, 9 mei 2000, wordt dit gevierd
als Europadag. De behandeling van het voorliggende wetsvoorstel had niet op
een passender dag kunnen plaatsvinden.Waarom is er aandacht voor de uitlevering in de EU? Ik ben het met de
heer Hirsch Ballin eens dat wij ervoor moeten zorgen dat de samenwerking binnen
Europa zo goed en zo snel mogelijk zal geschieden. Dat is een van de redenen
waarom de Nederlandse regering zich beijvert om te komen tot vereenvoudiging
en harmonisatie van procedures en waar mogelijk tot een snellere uitlevering
van verdachte personen.Het tempo hiervan is niet altijd zo voortvarend als gewenst. Dat neemt
niet weg dat er wel degelijk sprake is van een verhoogd tempo. Ik wijs in
dit verband even op datgene wat in Tampere is afgesproken. Er is duidelijk
aandacht gevraagd om te komen tot snellere en betere internationale samenwerking,
met name op het gebied van justitie.Ik vind het verheugend dat ik vandaag dit wetsvoorstel kan voorstellen.
Het is de vraag of wij in Nederland verder moeten gaan, zodat wij altijd kunnen
uitleveren op de tijdstippen die ons goeddunken. Dit hangt samen met het punt
of in Europa een duidelijke wetgevende macht aanwezig is en of deze ook voldoende
gecontroleerd kan worden. Zolang dat niet het geval is, denk ik dat we altijd
langs een geleidelijke weg moeten komen tot samenwerking binnen Europa. Dat
is waar de Nederlandse regering volledig achter staat. Natuurlijk is het waar
dat ook die twee verdragen over corruptie eerder naar de Kamer hadden moeten
en kunnen komen. Ik kan de Kamer zeggen dat beide verdragen op 26 mei aanstaande
in de rijksministerraad zullen worden behandeld.Voorzitter! De heer Hirsch Ballin vroeg om een uitleg over de vertraging
van dit wetsvoorstel. Ik weet niet precies, waarin hij de vertraging heeft
gezien, maar ik kan hem zeggen dat een deel van de vertraging ook altijd zit
in de behandeling van wetsvoorstellen in de Tweede Kamer. We hebben het er
hier al eerder over gehad: er liggen op het ogenblik erg veel wetsvoorstellen
van het ministerie van Justitie voor plenaire behandeling gereed in de Tweede
Kamer, maar het zijn er kennelijk zoveel dat het niet mogelijk is, ze allemaal
heel snel te behandelen. Dat is één reden. Voor het overige
is het natuurlijk waar dat zorgvuldigheid bij de voorbereiding van het wetsvoorstel
wel enige tijd met zich meebrengt.Voorzitter! Ik dacht dat de heer Hirsch Ballin vroeg of de minister de
opvatting deelt dat dit soort wetsvoorstellen eigenlijk niet meer past in
Europa. Zou het geen vanzelfsprekendheid moeten zijn? De verschillen tussen
de landen in Europa zijn op het ogenblik nog te groot om die stelling geheel
te onderschrijven. Maar ik ben het met de heer Hirsch Ballin eens dat we ervoor
moeten zorgen dat deze situatie in Europa vanzelfsprekend wordt. We kunnen
het niet zo hebben dat mensen die een strafbaar feit begaan en veroordeeld
zijn in het ene land, zich aan die veroordeling zouden kunnen onttrekken door
maar naar een ander land te gaan. Juist deze voorstellen roepen daaraan een
halt toe.Ik heb begrepen dat de heer Hirsch Ballin nogal wat bezwaren heeft tegen
afschaffing van de dubbele strafbaarheid, althans binnen Europa.De heer Hirsch Ballin (CDA):Nee, juist niet. Ik heb aangegeven dat de in artikel 3 getroffen regeling
om te voorkomen dat het vereiste van dubbele strafbaarheid een obstakel blijft
vormen ons helemaal zo gek nog niet lijkt. Daarom hebben wij bedenkingen tegen
het voorbehoud dat de regering op dit punt heeft gemaakt. Daarom bepleiten
wij ook, juist artikel 3 te nemen als een precies omschreven en heel bruikbaar
uitgangspunt voor onderhandelingen in internationaal verband.Minister Korthals:Juist door dit wetsvoorstel is de zaak binnen de EU achterhaald, wat ik
in de memorie van toelichting duidelijk heb omschreven. Wat wereldwijde afschaffing
van de dubbele strafbaarheid betreft, blijkt uit de onderhandelingen die thans
in Wenen gaande zijn dat dat op dit moment nog geen haalbare kaart is. Het
is overigens niet de bedoeling van de Nederlandse regering om, als dat wereldwijd
gebeurt, daarvoor een voorbehoud te maken. Overigens komen we wat de Europese
landen betreft natuurlijk steeds dichter bij elkaar. Er was aanvankelijk in
Europa niet overal een artikel, waarbij de georganiseerde criminaliteit als
zodanig strafbaar was, en wij zien dat dat tegenwoordig steeds meer die richting
opgaat. Het is dan in ieder geval mogelijk, uitlevering te vragen.De heer Hirsch Ballin (CDA):Ik begrijp uit het antwoord van de minister dat onze opvattingen eigenlijk
heel dicht bij elkaar liggen. Dan was er ook geen voorbehoud bij artikel 3
nodig geweest, en dan is het misschien goed om bij het dubbele strafbaarheidprobleem
in internatio naal verband juist te zoeken naar een verstandige
manier om uitlevering alleen te blokkeren in gevallen, waarin de materiële
opvattingen over de strafwaardigheid een beletsel vormen. Het lijkt ons verder
goed, de sterk geformaliseerde benadering van de dubbele strafbaarheid te
vervangen door een benadering, zoals in dit artikel 3.Minister Korthals:Ik denk dat de heer Hirsch Ballin en ik inderdaad wat dit betreft niet
ver uit elkaar liggen. Ik denk dat we ook langs de weg der harmonisatie steeds
meer de weg opgaan die hij in feite aangeeft. Zijn voorstel om mij nog eens
te beraden op de vraag of wij die voorbehouden zullen moeten maken, neem ik
dus tot mij, zonder er op dit moment een definitieve uitspraak over te doen.Dan kom ik op het Internationaal Strafhof. De corruptieverdragen van de
Raad van Europa gaan op 26 mei naar de rijksministerraad. De traagheid op
dit punt is niet veroorzaakt door een beleidsbeslissing, maar door een aantal
bijkomende factoren. Daarom was het moeilijk een en ander vóór
mei van dit jaar gereed te maken.Ik kom op de positie van de Nederlandse Antillen en Aruba. Zoals bekend,
ligt er een advies van de Raad van State over de rijkswet cassatie. Het nadere
rapport is nog niet gereed, omdat mijn collega van de Nederlandse Antillen
begin april tijdens ons overleg heeft aangegeven de zaak nog eens nader te
willen bezien. Ik ben het ermee eens dat er formeel moet worden gestreefd
naar een rijkswet wanneer het de uitlevering betreft. Door de diverse omstandigheden
in relatie tot de Nederlandse Antillen en Aruba is het echter verstandiger
door te gaan op de ingeslagen weg. Met andere woorden, het streven is erop
gericht op termijn te komen tot rijkswetten voor de uitlevering, maar in dit
geval zou het alleen maar zeer vertragend hebben gewerkt wanneer wij daarnaar
zouden hebben gestreefd. De heer Hirsch Ballin wil dat ook niet.De heer Hirsch Ballin heeft ook nog gevraagd naar de stand van zaken rond
de bekrachtiging van de EU-overeenkomsten. De EU-overeenkomst inzake de verkorte
procedure – ik neem aan dat de heer Hirsch Ballin dat al weet via internet –
is tot op heden bekrachtigd door Duitsland, Denemarken, Finland, Portugal,
Spanje en Zweden. De EU-uitleveringsovereenkomst is bekrachtigd door Duitsland,
Denemarken, Finland, Griekenland, Portugal en Spanje. Dit zijn gegevens van
eergisteren. Wellicht is er sinds gisteren nog een land bijgekomen.De heer Hirsch Ballin (CDA):Voorzitter! Ik heb nog een nadere vraag. Het antwoord daarop maakt een
tweede termijn waarschijnlijk overbodig. Ik geloof dat de minister iets wilde
zeggen over het Internationaal Strafhof, maar hij heeft dat niet afgemaakt.
Misschien kan hij nog iets zeggen over de termijn waarop de goedkeuring van
het Statuut voor het Internationaal Strafhof alsnog in gang kan worden gezet.Minister Korthals:Voorzitter! Ik weet dat op het ogenblik niet precies, maar wij zijn er
behoorlijk mee bezig. Ik zal de Kamer een brief over de stand van zaken sturen.
Daar doe ik de heer Hirsch Ballin waarschijnlijk een plezier mee.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19992000-1265-1268.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl