Vragen van het lid Marijnissen aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over dispensatie met betrekking tot het minimumloon
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1994-1995, pag. 4264-4268

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

02-05-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

nr. 71, pagina 4264-4268

02-05-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Stemmingen over twee moties, ingediend bij het debat over het verslag van een algemeen overleg over het uitvoeringsbesluit "Weer samen naar school", te weten: de motie-De Cloe c.s. over maatregelen om het proces WSNS een impuls te geven (23900-VIII en 24069, nr. 91); de motie-Koekkoek/Rabbae over de wachtlijsten (23900-VIII en 24069, nr. 90)Pagina 4270-4270
Vragen Van den Doel aan minister van Defensie over de ontwikkelingen in het voormalige JoegoslaviëPagina 4306-4311
71ste vergadering; 2 mei 1995Pagina 4261-4261
Behandeling van de brief van de vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat houdende het voorstel het Deltaplan grote rivieren aan te merken als groot project (18106, nr. 56)Pagina 4270-4270
Behandeling van de brief van de vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat houdende het voorstel de PKB Schiphol aan te merken als groot project (23552, nr. 11).Pagina 4270-4270
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 2 mei 1995)Pagina 4323-4324
Behandeling van de moties, die zijn voorgesteld tijdens het nota-overleg van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over het Nationaal Ruimtelijk Beleid (24054), te weten: de motie-Duivesteijn c.s. over een te entameren maatschappelijk debat over de toekomstige inrichting van Nederland (24054, nr. 5); de motie-Duivesteijn c.s. over bouw in hogere dichtheden (24054, nr. 6); de motie-Duivesteijn c.s. over het tegengaan van segregatie (24054, nr. 7) en acht andere motiesPagina 4270-4279
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet individuele huursubsidie (opname van een tegemoetkoming voor huishoudens die de effecten van maatregelen in de kinderbijslag ondervinden) (24079); het wetsvoorstel Wijziging van de Wet individuele huursubsidie en wijziging van de wet van 21 juni 1989 tot aanpassing van de Wet individuele huursubsidie naar aanleiding van de voorstellen van de commissie tot vereenvoudiging van de loonbelasting en de inkomstenbelasting (24091)Pagina 4311-4323
Vragen van het lid Marijnissen aan de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over dispensatie met betrekking tot het minimumloonPagina 4264-4268
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 13 januari 1993 te Parijs tot stand gekomen Verdrag tot verbod van de ontwikkeling, de produktie, de aanleg van voorraden en het gebruik van chemische wapens en inzake de vernietiging van deze wapens, met bijlagen (23910, R1515).Pagina 4269-4269
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 2 mei 1995)Pagina 4261-4264
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Regels betreffende de uitvoering van het Verdrag tot verbod van de ontwikkeling, de produktie, de aanleg van voorraden en het gebruik van chemische wapens en inzake de vernietiging van deze wapens (Uitvoeringswet verdrag chemische wapens) (23911)Pagina 4269-4269
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet individuele huursubsidie (opname van een tegemoetkoming voor huishoudens die de effecten van maatregelen in de kinderbijslag ondervinden) (24079); het wetsvoorstel Wijziging van de Wet individuele huursubsidie en wijziging van de wet van 21 juni 1989 tot aanpassing van de Wet individuele huursubsidie naar aanleiding van de voorstellen van de commissie tot vereenvoudiging van de loonbelasting en de inkomstenbelasting (24091)Pagina 4279-4306
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Auteurswet 1912 en de Wet op de naburige rechten in verband met de richtlijn van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 19 november 1992, PbEG 1992, L 346/61 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom (23247), en over de motie-O.P.G. Vos over tijdschriften in leesportefeuilles (23247, nr. 31)Pagina 4268-4269
Stemmingen over twee moties, ingediend bij het debat over het verdrag chemische wapens, te weten: de motie-Van den Doel c.s. over evaluatie van de extra regelgeving (23910, R1515 en23911 , nr. 7); de motie-Roethof c.s. over extra inspanningen om de vernietiging van chemische wapens op het grondgebied van de voormalige Sovjet-Unie te realiseren (23910, R1515 en 23911, nr. 8)Pagina 4270-4270

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is het mondelinge vragenuur, overeenkomstig
artikel 136 van het Reglement van orde.
 
 
 
 
 
 
 Vragen van het lid Marijnissen aan de minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid, over dispensatie met betrekking tot het minimumloon.
 
 
 
 
 
 De heer Marijnissen (SP):
 
 Voorzitter! In het regeerakkoord is een passage opgenomen die zegt, dat
het mogelijk moet worden dat mensen een tijd beduidend onder het minimumloon
gaan werken. Voor alle duidelijkheid, de fractie van de SP heeft zich vanaf
het allereerste begin verzet tegen deze plannen. Zij zijn naar haar idee sociaal
onaanvaardbaar. Het minimumloon is al niet veel meer dan een grijpstuiver
die door de baas de mensen wordt toegeworpen. Wij hebben het immers over ƒ
2163 bruto voor mensen ouder dan 23 jaar. Het zal duidelijk zijn dat 70% van
dat lage minimumloon totaal onaanvaardbaar is. Wij spreken dan immers over ƒ
1550 bruto. Dat betekent dat alleenstaanden ƒ 300 boven de bijstandsnorm
komen en kostwinners zelfs ruim onder de bijstandsnorm.
 
 Bovendien zou men zich kunnen afvragen, wat de betekenis van het woord
minimum is als mensen aan het werk gezet worden voor een derde minder dan
dat minimumloon.
 
 Voorzitter! Reeds eerder heb ik de vrees uitgesproken dat de plannen van
het kabinet met de tijdelijke dispensatie op de Wet op het minimumloon uiteindelijk
zal leiden tot afschaffing van het minimumloon. Wij begeven ons daarmee op
een hellend vlak. Om dat te illustreren, geef ik het volgende voorbeeld.
 
 Op 8 december 1994 spraken wij hier over de begroting van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid. In dat debat heb ik de minister gevraagd of mensen die
twee jaar lang gewerkt hebben voor 70% van het minimumloon, een arbeidsovereenkomst
krijgen. De minister zei toen: "Ik heb in eerste termijn reeds uiteengezet
dat in de wet zal worden opgenomen dat het zal moeten gaan om contracten voor
onbepaalde tijd." Hij heeft toen met zoveel woorden gezegd dat mensen voor
onbepaalde tijd in dienst moesten worden genomen. Wat schetste mijn verbazing,
toen ik de minister bij de AVRO afgelopen zondag hoorde zeggen dat hij hier
nu verder van afzag? Hij wil slechts regelen dat het mensen wordt "toegestaan"
gedurende twee jaar voor 70% van het minimumloon te werken en een jaar voor
het minimumloon, waarna ontslag kan volgen. Ik heb daarom de volgende vragen.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Daar heeft u nog maar een grote zin voor. U bent ruimschoots over uw tijd.
 
 
 
 
 
 De heer Marijnissen (SP):
 
 Kan de minister aan de Kamer uitleggen waarom en onder invloed van welke
druk hij van mening is veranderd? Hoe stelt de minister het zich voor, indien
iemand twee jaar voor 70% van het minimumloon en een jaar voor het minimumloon
heeft gewerkt en daarna wordt ontslagen? Kan zo iemand daarna door een andere
baas in dienst worden genomen tegen dezelfde naar ons idee asociale voorwaarden?
Is de minister van plan mensen in ons land te verplichten mee te werken aan
deze naar ons idee heilloze plannen?
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Mijnheer de voorzitter! De heer Marijnissen heeft terecht verwezen naar
de afspraak in het regeerakkoord over het mogelijk maken van
het tijdelijk te werk stellen van langdurig werklozen onder het minimumloon
als opstapje naar volwaardig werk tegen een volwaardige beloning op of boven
het minimumloon. Ik heb vorig jaar de heer Marijnissen de achtergrond geschetst
waartegen dat voorstel tot stand is gekomen.
 
 Helaas blijven veel werklozen, vaak jongeren, door gebrek aan ervaring
en opleiding, dus door gebrek aan mogelijkheden om onmiddellijk volwaardig
werk te kunnen leveren, buitengesloten van de kans op een baan, omdat voor
een werkgever de kosten eenvoudigweg niet opwegen tegen de baten. Tegen die
achtergrond is, zoals ik aan de Kamer heb medegedeeld, vorig jaar een voorstel
ter advisering voorgelegd aan de Sociaal-economische raad om zowel de principiële
als de praktische kanten van de vormgeving van een dispensatiemogelijkheid
te verkennen. Naar aanleiding van het advies van de SER van 21 april jl. heb
ik mij voorgenomen om op een enkel punt een aanpassing van de gedachten die
ik toen naar buiten heb gebracht aan het kabinet voor te leggen.
 
 De heer Marijnissen heeft terecht geconstateerd dat het ook betrekking
heeft op het voor onbepaalde tijd in dienst nemen. Van de kant van de werknemers
is gezegd dat eigenlijk in geen geval dispensatie van het minimumloon aan
de orde dient te zijn. Van de kant van de werkgevers is gezegd dat het voor
onbepaalde tijd in dienst nemen in algemene zin voor veel bedrijven al een
probleem kan zijn, gelet op de vaak wankele of onzekere economische vooruitzichten.
Dat zou a fortiori het geval kunnen zijn voor mensen met minder opleiding
en minder ervaring, die wij net aan de slag willen helpen. Ik kies er dan
ook voor om dit voornemen in het kabinet te bespreken en het uiteraard in
de vorm van een wetsvoorstel aan de Kamer voor te leggen. Ik wil zo praktisch
mogelijk aan de gang gaan, omdat ik het van het grootste belang vind dat wij
alles doen om mensen kans te geven op werk.
 
 De heer Marijnissen heeft de grote woorden "sociaal onaanvaardbaar" in
de mond genomen. Ik neem die woorden ook graag in de mond, maar dan voor het
permanente uitzicht op werkloosheid. Dat vind ik sociaal onaanvaardbaar. Het
is voor mij een reden om langs allerlei, ook onorthodoxe, wegen te verkennen
hoe wij mensen betere perspectieven op werk kunnen geven. Daarbij wil ik niet
tornen aan wat ik toen heb genoemd en ook nu noem "de ankers" van onze sociaal-economische
ordening, waaronder begrepen het minimumloon. Ik sluit echter niet uit dat
een tijdelijke dispensatie de betrokkenen daarbij heel goed kan helpen. Wij
zullen in de wetsvoorstellen die de Kamer zullen bereiken de praktische vervolgkanten,
de toetsing en de rol van het arbeidsbureau daarbij nader vormgeven. Ik kan
daar op dit moment niet in alle detail op vooruitlopen, maar over die hoofdkeuze
behoeft voor mij geen geheim te blijven bestaan. Ik hoop dat het mogelijk
zal zijn de regeling, wat dat betreft, snel van toepassing te doen zijn en
vanzelfsprekend ook in verband te brengen met het algemene beleid met betrekking
tot uitkeringen. Ik denk dan ook aan de noodzaak dat iemand die een uitkering
heeft, zichzelf en ook de samenleving helpt om zo snel mogelijk uit de uitkeringssituatie
te kunnen komen, als het moet, via dit opstapje.
 
 
 
 
 
 De heer Marijnissen (SP):
 
 Mijnheer de voorzitter! Je vraagt de staatssecretaris om een brief; dat
duurt dan acht weken. Je vraagt de minister in de Kamer te antwoorden, en
hij geeft gewoon geen antwoord. Ik heb de minister gevraagd waarom hij van
mening is veranderd. Hij zegt: de werknemers zagen het eigenlijk helemaal
niet zitten. Welaan, die mening deel ik. De werkgevers wilden per se af van
de bepaling "voor onbepaalde tijd". Die geeft de minister gelijk, die geeft
hij gewoon hun zin. Maar op mijn vraag waarom dat gebeurt, krijg ik geen antwoord.
 
 Ik heb hem gevraagd: hoe stelt u het zich voor indien iemand drie jaar
onder die condities gewerkt heeft en vervolgens ontslagen wordt; kan een andere
baas hem dan weer drie jaar onder het minimumloon betalen respectievelijk
een jaar op minimumloon? Met andere woorden: wordt het de facto de afschaffing
van het minimumloon voor die persoon? De minister geeft daarop geen antwoord.
Ik heb hem gevraagd of hij mensen wil verplichten, maar hij geeft geen antwoord.
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik stel voor dat de minister van zijn tweede termijn
gebruik maakt om wel antwoord te geven op die vragen en daarbij de volgende
vragen meeneemt. Hij vond het sociaal onaanvaardbaar als mensen aan de kant
staan. Dat punt heeft hij gemaakt. Maar ik zeg dat het sociaal onaanvaardbaar
is om mensen 70% van het minimumloon te betalen, terwijl zij volwaardig werk
moeten doen, nee zelfs werk dat vaak zwaar, smerig en vuil is en waar mensen
op neerzien. Nogmaals, ik vind dat sociaal onaanvaardbaar. Het is sociaal
onaanvaardbaar als mensen met een uitkering armoede lijden en ook als zij
een baan hebben in de armoede blijven. Zie de onderzoeken bij de banenpoolers
in Rotterdam.
 
 Tot slot vraag ik de minister naar zijn reactie op de uitspraak die de
heer Stekelenburg gisteren nota bene op een 1 mei-bijeenkomst van de PvdA
heeft gedaan, namelijk dat deze regeling zal leiden tot verdringing en dus
geen enkele aanwas zal bevorderen van nieuwe banen.
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Mijnheer de voorzitter! Zoals mij wel vaker in een debat met de heer Marijnissen
is overkomen, wordt het geven van een antwoord dat hem niet aanstaat, gelijkgesteld
met het niet geven van een antwoord. Daar maak ik bezwaar tegen. Ik heb de
heer Marijnissen uitgelegd om welke reden ik het van belang acht om het voorstel,
zoals dat ook in het regeerakkoord is opgenomen, ook daadwerkelijk in de praktijk
te kunnen laten functioneren. Het heeft natuurlijk geen enkele zin om met
een voorstel te komen dat niet zou werken. Ik heb daarbij overwogen dat het
voor werkgevers echt een behoorlijke investering kan zijn om mensen in dienst
te nemen die bij aanvang eigenlijk niet over voldoende produktieve capaciteit
beschikken om de kosten van het volledig minimumloon voor de werkgever te
kunnen opbrengen. Er wordt niet voorgesteld om 70% van het minimumloon te
betalen voor volwaardig werk. De crux is nu juist dat de mensen om wie het
gaat, door gebrek aan opleiding en ervaring in het algemeen niet in staat
zullen zijn om onmiddellijk op volwaardige wijze dat werk te kunnen verrichten.
Juist met opleiding, scholing en begeleiding, wat ik ook graag
als voorwaarde bij die regeling wil stellen, worden zij wel in staat geacht
om na maximaal twee jaar de kosten op te brengen die de werkgever moet maken.
Dan geraakt de kosten/baten-balans in evenwicht. Dat noem ik een opstapje,
een opstapje uit het donker, duister perspectief van permanente werkloosheid,
dat te veel mensen bedreigt, zoals ook de heer Marijnissen zeer goed weet.
Wij moeten alles doen om mensen te helpen daaruit te komen. De werkgever wordt
gevraagd, daarin te investeren. Voor de betreffende werknemer is het een kans
om zich een volwaardige plaats op de arbeidsmarkt te verwerven. Een kans,
inderdaad, geen garantie, want garanties kun je niet geven aan mensen die
er permanent buiten vallen. Als dat niet zo was, zouden ze er natuurlijk niet
permanent buiten vallen. Wij willen die uitzichtloosheid doorbreken.
 
 Zoals gezegd zullen wij verder in de vormgeving van deze regeling, die
ook getoetst zal moeten worden door het arbeidsbureau, waarbij scholing, opleiding
en begeleiding een belangrijke rol zullen spelen, nader ingaan op enkele uitvoeringskwesties.
Daarbij kan het inderdaad niet de bedoeling zijn dat er een soort draaideurconstructie
ontstaat: erin, er weer uit en er weer in, en dus permanent onder het minimumloon.
Eén ding wil ik hier namelijk volstrekt duidelijk maken: het kabinet
is niet in voor een structurele verlaging van het minimumloon als een oplossing
van het werkgelegenheidsvraagstuk. Tegen die achtergrond zal het kabinet spoedig
met voorstellen komen om op praktische wijze invulling te geven aan dit onderdeel
van het regeerakkoord, één van de vele onderdelen, gericht op
een actief en activerend werkgelegenheidsbeleid.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Groenman (D66):
 
 Voorzitter! De minister heeft gezegd dat hij spoedig met voorstellen zal
komen. Kan hij enige aanduiding geven, wanneer dat zal zijn?
 
 Geldt wat wordt voorgesteld, waarmee D66 het overigens eens is, alleen
voor de marktsector, of ook voor de overheidssector? Als het antwoord daarop
bevestigend is, kun je je afvragen hoe dan de verhouding is tot allerlei andere
additionele werkgelegenheidsprojecten, waarvan door het kabinet nog een stroomlijning
wordt verwacht.
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Mijnheer de voorzitter! Wat is spoedig? Ik kan daar geen precieze duiding
aan geven. Ik kan wel zeggen dat ik voornemens ben om, nu we het SER-advies
hebben ontvangen – daarop was het wachten – snel met een voorstel
aan de ministerraad te komen. Nadat het bij de Raad van State is geweest,
zal het spoedig de Tweede Kamer kunnen bereiken.
 
 De vraag van mevrouw Groenman of het voorstel alleen op de marktsector,
of ook op de overheidssector betrekking kan hebben, kan ik als volgt beantwoorden.
Beide mogelijkheden zijn aanwezig. De stroomlijning van gesubsidieerde arbeid –
dat is alles wat betrekking heeft op sociale werkvoorziening, jeugdwerkgarantie,
banenpools, subsidieregelingen – heeft geen onmiddellijk verband. In
een individueel geval zou het denkbaar kunnen zijn, maar als regel hebben
wij het natuurlijk, ook waar het gaat om gesubsidieerde arbeid, over regelingen
die ingepast moeten worden in de normale structuur van de arbeidsvoorwaarden,
die dus wat mij betreft beginnen bij het minimumloon.
 
 
 
 
 
 De heer Janmaat (CD):
 
 Voorzitter! Ook de CD-fractie is niet geheel gerust over het sociaal gezicht
van vooral de sociaal-democraten. Ik wijs daarbij op dit opstapje, het afschaffen
van het minimumloon, zij het tijdelijk, en op een volgend opstapje en afglijdertje,
het afschaffen van de Ziektewet, waarvan we ook maar moeten afwachten hoe
dat wordt opgelost. Kortom, dat sociaal gezicht wordt wat harder. De CD wil
in het bijzonder weten, of er door de minister afspraken zijn gemaakt met
het bedrijfsleven, want het afschaffen van het minimumloon zal voor het bedrijfsleven
niet zo moeilijk vallen. Maar waar de CD voor vreest, is dat het bedrijfsleven
een aantal technologische ontwikkelingen zal stoppen die duur en kostbaar
zijn, omdat de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid nog een stelletje
goedkope werklozen heeft, die hij liever uit de uitkeringen gooit en voor
een habbekrats in het bedrijfsleven wil laten werken.
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Voorzitter! Ik geloof dat de visie van de heer Janmaat op de dynamiek
van het bedrijfsleven niet spoort met mijn visie. Ik adviseer de heer Janmaat
en de Kamer om de lijn te volgen die het kabinet voorstaat.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Tijdens de behandeling van de begroting van Sociale Zaken
eind vorig jaar heb ik namens de fractie van GroenLinks al onomwonden duidelijk
gemaakt niets te zien in de voorstellen van deze minister om dispensatie te
verlenen voor de Wet op het minimumloon en grote groepen mensen in de gelegenheid
te stellen tijdelijk te gaan werken voor een loon dat fors – 30% –
onder het minimumloon ligt. De verdedigingslinie van de minister was toen
vooral dat men een vast contract in het vooruitzicht gesteld zou krijgen.
De minister zei vandaag dat er geen draaideurconstructie gehanteerd wordt
en dat het minimumloon niet structureel verlaagd zal worden. Ik vraag mij
af wat die voorwaarden waard zijn, want een halfjaar geleden werd gesteld
dat men na twee jaar werken voor een verlaagd minimumloon een vaste baan kon
krijgen. Die voorwaarde is in het afgelopen halfjaar of misschien de afgelopen
twee dagen als sneeuw voor de zon verdwenen. Ik begrijp niet dat deze sociaal-democratische
minister zo'n grote concessie moet doen aan rechts. In de afgelopen jaren
pleitten de VVD en de werkgevers al voor het verlagen van het minimumloon.
Waarom wordt daar steeds voor 50% à 60% aan toegegeven, terwijl er
andere maatregelen te nemen zijn die acceptabeler en noodzakelijker zijn.
Met die maatregelen zou boven het minimumloon de ruimte benut kunnen worden
om mensen die nu geen kans hebben een kans te geven.
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Mijnheer de voorzitter! De heer Rosenmöller weet heel goed dat er
boven het minimumloon tal van maatregelen in de maak zijn of al in uitvoering
zijn genomen, gericht op het creëren van werkgelegenheid
voor terreinen waar wij het te lang erbij hebben laten zitten. De heer Rosenmöller
is bekend met de 40.000-banenregeling, met de experimenten, met de aanpassing
van de regels, met de herverdeling van arbeid en met de lastenverlichting.
Al deze maatregelen komen mensen op en boven het minimumloon ten goede. Niettemin
weet ook de heer Rosenmöller – of hij sluit zijn ogen daarvoor –
dat deze maatregelen nog niet voldoende zijn om iedereen een kans te geven
die dat ook verdient op de arbeidsmarkt en dat dit veel te maken heeft met
capaciteit, met het slechts kunnen verrichten van laagproduktieve arbeid,
met het daarbij geholpen moeten worden. Hij weet ook dat het uitleggen van
die loopplank verre te prefereren is boven het in een uitkeringssituatie blijven,
zonder uitzicht op werk. Ik begrijp niet dat de heer Rosenmöller dit
zo vertolkt.
 
 
 
 
 
 De heer Van Dijke (RPF):
 
 Mijnheer de voorzitter! De minister heeft deze regeling vooral geplaatst
in het kader van een toeleidende maatregel tot de reguliere arbeidsmarkt voor
mensen die daar nu nog niet voor geschikt zijn. In dat kader is van de werkgevers
gevraagd een concessie te doen, namelijk om in dat te traject te doen aan
scholing, begeleiding en alles wat daarmee samenhangt. Hoe toetst de minister
of de werkgevers zich op deze wijze van hun taak kwijten? Hoe toetst hij of
zijn beleid als zodanig in dat kader effectief is?
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Dit vind ik een zeer begrijpelijke vraag. Ik vraag begrip van de heer
Van Dijke voor het feit dat dit punt verder uitgewerkt moet worden in praktische
zin. Ik vond het buitengewoon positief dat uit het advies van de SER naar
voren kwam dat dit als een natuurlijk element werd gezien in de voorgestelde
regeling. De hoofdinvalshoek van dit voorstel wordt dan ook bevestigd, namelijk
dat het hier gaat om een persoonsgebonden benadering. Dus persoonsgebonden
tijdelijk onder het minimumloon kunnen betalen en niet arbeidsgebonden structureel
betaling onder het minimumloon mogelijk maken. Bij dat persoonsgebonden karakter
behoort inderdaad een afspraak over scholing, opleiding en begeleiding. Dat
zal getoetst moeten worden om het geen lege huls te laten zijn. Daar zullen
wij graag op terugkomen bij de behandeling van de wetsvoorstellen in een zo
praktisch mogelijke, maar wel reële aan de persoon in kwestie rechtdoende
vormgeving.
 
 
 
 
 
 De heer Rabbae (GroenLinks):
 
 Voorzitter! De minister zegt dat hij niet voor een structurele verlaging
van het minimumloon is en dat hij deze maatregel neemt als overstap naar werkgelegenheid.
Wanneer je echter het minimumloon in individuele gevallen verlaagt juist voor
de mensen die het nodig hebben, welke garantie hebben de mensen in dit land
dan nog dat zij inderdaad het minimumloon zullen ontvangen?
 
 De PvdA heeft de kiezers tot nu toe duidelijk gemaakt, ook tijdens de
campagne, dat zij niet voor verlaging van het minimumloon is. Als deze minister
begint met een verlaging hiervan in individuele gevallen en conjunctureel,
zoals hij betoogt, ingeval van gewijzigde politieke omstandigheden na een
komende verkiezing, dan is dit natuurlijk het begin van het einde van het
minimumloon. Ik vraag aan de PvdA-fractie hoe zij deze zaak ziet, ook in het
licht van haar verkiezingsbelofte.
 
 
 
 
 
 De heer Van Zijl (PvdA):
 
 Voorzitter! Ik wil graag de vraag van de heer Rabbae beantwoorden en tegelijk
een vraag aan de minister stellen.
 
 Wij zijn geen voorstander van verlaging van het minimumloon en zien, evenals
de minister en het kabinet en zoals het in het regeerakkoord staat, de dispensatie
als een opstap voor een wellicht beperkt aantal mensen die anders misschien
niet aan de bak komen om tegen een normaal loon, normale voorwaarden aan het
werk te kunnen komen. Wij zien het dus als een opstap. Wij hebben tijdens
de behandeling van de begroting gezegd dat wij ons niet zo vreselijk willen
uitspreken over de vraag of het "te lang of te kort, te veel of te weinig"
is. Wij hebben namelijk zeer gehecht aan het commitment van contractpartijen,
CAO-partijen over het maken van een afspraak over dispensatie van het minimumloon.
 
 Wij hebben dit stuk nog niet gekregen. Ik vraag de minister daarom of
het element van de contractpartijen, de CAO-partijen nog altijd onderdeel
uitmaakt van de voornemens, juist opdat voorkomen wordt dat het een cadeau
wordt aan de werkgevers, terwijl het bedoeld is als een cadeau voor de werknemers
om op een zo kort mogelijke termijn weer tegen een volwaardig loon aan het
werk te kunnen gaan. Onze opvatting is dat er, als je het zo doet, geen sprake
kan zijn van een afstap, een afglijden naar een verlaging van het minimumloon.
Het is dan een echte opstap naar betaald werk.
 
 
 
 
 
 Minister Melkert:
 
 Voorzitter! Ik zal beginnen met een antwoord op de vraag van de heer Rabbae
of een tijdelijke verlaging van het minimumloon niet hard aankomt bij de mensen
die het nodig hebben. Ik wijs hem erop dat men er in de meeste gevallen, namelijk
in het geval van alleenstaanden, in ieder geval op vooruit zal gaan. Men gaat
tijdelijk van een uitkering van 70% naar een op zijn minst even hoog of hoger
minimumloon. Men kan zeggen dat dit nog te weinig is. Natuurlijk is dit te
weinig, waar het gaat om het kunnen verrichten van volwaardig werk tegen een
volwaardig loon. Ook in mijn definitie dient volwaardig werk op zijn minst
als minimumloon te worden gehonoreerd. Maar we hebben het hier juist over
mensen die hiertoe tijdelijk nog niet in staat zijn. Dit spoort in zoverre
ook met het algemene uitgangspunt.
 
 Mijn stelling is dat mensen er materieel op vooruitgaan, zij het niet
veel, maar dit is niet het eerste doel. Zij gaan er echter ook in hun kansen
op de arbeidsmarkt op vooruit. Om deze twee redenen is het alleszins de moeite
waard om het te proberen. Het is ook een probeersel, omdat we ons anders te
veel neerleggen bij de langdurige werkloosheid, zoals u weet het enige sein
in de economie dat nog altijd op rood staat in een overigens redelijk florerende
omgeving.
 
 Voorzitter! Ik kom nu bij de beantwoording van de vraag van de heer Van
Zijl over de CAO-partijen. Ik plaats overigens een kanttekening bij zijn woorden
"cadeau aan de werkgevers". Ik zie het als een investering
die ook van werkgevers wordt gevraagd om iemand inderdaad bij de hand te nemen
en daar een volwaardige werknemer van te maken. Dat is echter een kwestie
van appreciatie. Afgezien daarvan zijn CAO-partijen, zoals het gaat in dit
land, vanzelfsprekend vrij om hun eigen afspraken te maken over het tijdelijk
mogelijk maken van dispensatie van het minimumloon.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19941995-71-4264-4268.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl