Behandeling van het wetsvoorstel:  Wijziging van de Wet wapens en munitie met betrekking tot de strafmaat voor verboden wapenbezit en verboden wapenhandel (26586)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1999-2000, pag. 5754-5761

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

30-06-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

nr. 89, pagina 5754-5761

21-06-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26586Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 15 juni 2000 over vrouwen in het vreemdelingenbeleid (27111)Pagina 5761-5764
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 31 mei 2000 over het drugsbeleid (24077)Pagina 5771-5775
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 21 juni 2000)Pagina 5779-5780
Regeling van werkzaamheden (woensdag 21 juni 2000)Pagina 5723-5724
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel: - Wijziging van de Wet wapens en munitie met betrekking tot de strafmaat voor verboden wapenbezit en verboden wapenhandel (26586)Pagina 5764-5771
Voortzetting van de behandeling van: - de Voorjaarsnota 2000 (27101); - de Voorjaarsbrief sociale zekerheid en arbeidsmarkt (27112); - de Voorjaarsbrief Zorg 2000 (27113)Pagina 5707-5723
Behandeling van het wetsvoorstel: Wijziging van de Wet wapens en munitie met betrekking tot de strafmaat voor verboden wapenbezit en verboden wapenhandel (26586)Pagina 5754-5761
Behandeling van: - de Raming der voor de Tweede Kamer in 2001 benodigde uitgaven, alsmede aanwijzing en raming van de ontvangsten (27082); - het Jaarverslag van de Bouwbegeleidingscommissie (11107, nrs. 97 en 98)Pagina 5724-5754
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel: - wijziging van de Meststoffenwet in verband met de invoering van een stelsel van pluimveerechten (26473), en over - de motie-Th.A.M. Meijer over investeringen in ammoniakemissierechten (26473, nr. 15)Pagina 5775-5779
Presentie en opening (woensdag 21 juni 2000)Pagina 5707-5707

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Wet wapens en munitie met betrekking tot de strafmaat voor verboden
wapenbezit en verboden wapenhandel (26586).De voorzitter:Ik meld nog even dat wij hebben afgesproken dat tussen de eerste termijn
van de Kamer en die van de minister het verslag van het algemeen overleg over
vrouwen in het vreemdelingenbeleid zal worden behandeld.De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Voorzitter! Verhoging van de strafmaten op het bezit van en de handel
in vuurwapens stond oorspronkelijk als hamerstuk op de stemmingslijst. Ik
voelde mij al enigszins schuldig dat ik gevraagd heb om het onderwerp te agenderen,
maar nu ik weet dat dit gebeurt op dezelfde avond als waarop het Nederlandse
elftal speelt, ben ik geneigd mij nog schuldiger te gaan voelen, maar toch
vindt mijn fractie het onderwerp belangrijk genoeg om er een kort debat over
te voeren, vooral omdat wij niet op voorhand overtuigd zijn van de noodzaak
van de verhoging van de strafmaten. Laten wij wel zijn, het gaat om aanzienlijke
verhogingen; een vervijfvoudiging van de strafmaat voor het bezit van een
bepaalde categorie wapens en een verdubbeling van de strafmaat op handel.Laat ik beginnen met te zeggen dat mijn fractie overtuigd is van de noodzaak
om het bezit van en de handel in vuurwapens terug te dringen. Zij heeft vooral
twijfels over de gekozen weg, namelijk die van de verhoging van de strafmaxima.
In de algemene inleiding in de memorie van toelichting geeft de minister twee
redenen aan om de strafmaten zo fors te verhogen. Wat ons betreft zijn beide
redenen nogal discutabel. Hij stelt namelijk eerst dat verhoging van
de strafmaten een reactie is op een aantal gewelddadige incidenten in 1998,
waarmee naar mijn idee vooral het drama in Gorinchem wordt bedoeld. Het verbaast
mij dat de minister dit argument gebruikt, omdat hij namelijk altijd de eerste
is om te stellen dat er geen incidentenpolitiek moet worden bedreven naar
aanleiding van gewelddadige gebeurtenissen. Maar ook de aanname wekt verwondering,
namelijk dat van de verhoging van de strafmaten een generaal preventieve werking
zou kunnen uitgaan. Is de minister nu werkelijk deze mening toegedaan? Zo
ja, dan zou ik dat wel eens toegelicht willen hebben. Maar, het argument gaat
nog te meer verbazen als de minister vervolgens in de nota naar aanleiding
van het verslag aangeeft dat uit gegevens van onder andere de CRI blijkt dat
de omvang van de vuurwapencriminaliteit en het illegale wapenbezit de afgelopen
vijf jaar niet significant zijn toegenomen. Verderop in de nota, op bladzijde
4, stelt hij dat de verhoging van het strafmaximum niet in een behoefte uit
het veld voorziet. De vraag is dan waarom dan wel deze verhogingen! Het kan
toch niet enkel gaan om een symbolisch signaal naar aanleiding van incidenten?De tweede reden die de minister in de inleiding geeft, is dat de verhoging
noodzakelijk zou zijn omdat de landen om ons heen een minder restrictief beleid
voeren ten aanzien van wapenbezit en -handel. Met het wegvallen van de binnengrenzen
in de Europese Unie is Nederland volgens de minister gedwongen de regelgeving
verder aan te scherpen. Dit argument bevreemdt mij, want het lijkt zich slecht
te verhouden tot het door de regering vaak beleden en door ons altijd onderschreven
uitgangspunt dat in de EU geen negatieve beleidsconcurrentie dient plaats
te vinden. Ik zou de minister willen vragen ook hierop eens in te gaan.Voorzitter! Bij het verhogen van het strafmaximum op illegaal wapenbezit
gaat het vooral om het wegvallen van het onderscheid tussen de zogenaamde
tweede en derde categorie wapens. Wapens in de tweede categorie, zware wapens
die normaal zijn voorbehouden aan politie en leger, werden in het verleden
al met vier jaar bestraft en dat blijft zo. Wapens in de derde categorie –
hierbij gaat het met name om sport- en jachtwapens, wapens waarvoor burgers
in principe een vergunning kunnen krijgen – worden tot nu toe slechts
met maximaal negen maanden bestraft. Dat wordt nu in het voorstel omhoog getrokken
tot vier jaar! Het argument dat wordt gegeven voor het gelijkelijk bestraffen
van de twee categorieën naar ons idee toch geheel verschillende wapens,
is dat de dreiging die voor een individu uitgaat van een wapen niet verschilt
per gebruikt wapen. Als ik eerlijk ben, moet ik zeggen dat ik dit argument
om de strafmaat op het bezit van sport- en jachtwapens zo fors te verhogen
toch beschouw als invalide. Het dreigen met een wapen is namelijk apart strafbaar
gesteld in artikel 285 Wetboek van Strafrecht. Hierbij maakt de wetgever geen
onderscheid naar het daarbij gehanteerde wapen. Bij dreiging maakt het voor
de strafmaat dus helemaal niet uit welk wapen is gebruikt. Ik neem aan dat
de minister dit met mij eens is. Bij het bezit van wapens hoeft er echter
geen sprake te zijn van een dreiging. Bij sport- en jachtwapens kan het ook
voorkomen dat de eigenaar zijn vergunning niet tijdig heeft verlengd. Als
ik naar de wetsgeschiedenis kijk, dan heeft de wetgever eerder ook een uitdrukkelijke
bedoeling gehad met het maken van het onderscheid in het bezit van verschillende
soorten wapens. Het verschil tussen sport-, jacht- en bijvoorbeeld politiewapens
ligt erin dat de laatste volgens de wetgever een groot gevaarzettingskarakter
hebben wat tot uitdrukking dient te komen in de strafwaardigheid. In de stukken
gaat de minister voorbij aan deze wetsgeschiedenis die naar ons idee geloofwaardig
en overtuigend is. Ik vraag de minister in te gaan op het verschil in gevaarzetting
bij het bezit van sport- en jachtwapens en de andere wapens.Met de verdubbeling van de strafmaat tot acht jaar voor de handel in vuurwapens
heeft mijn fractie op zich minder moeite. Het lijkt ons logisch dat de strafmaat
van dit delict als even strafwaardig wordt gekwalificeerd als bijvoorbeeld
de criminele handel in harddrugs. Wel hebben wij moeite met de instrumentele
argumentatie van de minister, met name waar hij spreekt over de mogelijkheid
om de handel in vuurwapens binnen het bereik van de voorbereidingshandelingen
te brengen. Ik breng de minister graag zijn bijdrage in herinnering aan het
debat destijds over de voorbereidingshandelingen. Hij was toen zeer terughoudend
en zei dat de voor- bereidingshandelingen alleen maar voor een kleine categorie
misdrijven moesten worden gebruikt en dat een verhoging van de strafmaten
er niet toe mag leiden dat een groter aantal delicten onder de voorbereidingshandelingen
zou gaan vallen. Volgens mij is dit hier nu het geval. De strafmaat wordt
verhoogd omdat het delict daarmee binnen het bereik van de voorbereidingshandelingen
komt. Ik vind dit niet wenselijk en ook geen overtuigend argument voor het
verhogen van de strafmaat.De heer Dittrich (D66):Als wij deze redenering volgen, kan de wetgever nooit reageren op maatschappelijke
misstanden door de wet aan te passen, in dit geval de strafmaat verhogen naar
acht jaar zodat CID-informatie kan worden verkregen en andere bijzondere opsporingsbevoegdheden
kunnen worden toegekend. Wat mevrouw Halsema zegt, is: er is een beperkt aantal
misdrijven en via verhoging van de strafmaat mogen daaraan geen nieuwe worden
toegevoegd. Dit is toch een invalide redenering.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Wat je naar mijn idee als wetgever tot uitdrukking brengt met verhoging
van de strafmaten, is dat je de strafwaardigheid van het delict anders beschouwt
dan in het verleden. Dit is volgens mij de kern van de redenering voor verhoging
van de strafmaten. Ik heb gezegd dat ik mij kan voorstellen dat de strafmaat
voor de handel in wapens op een gelijk niveau wordt gebracht als bijvoorbeeld
de handel in harddrugs en dat beide als even strafwaardig worden gekwalificeerd.
De minister noemt dit argument slechts zijdelings; hij verlaat zich vooral
op instrumentele redeneringen. Die, vind ik, mogen nooit doorslaggevend zijn
voor het verhogen van de strafmaat, want met het verhogen van de strafmaat
stel je een nieuwe strafnorm en ik vind dat je daarmee secuur moet omgaan.
Ik moet zeggen dat ik uitermate sceptisch ben over het hanteren van redeneringen
als: dit zou generaal preventief kunnen werken. De geschiedenis leert ons
dat dit over het algemeen niet zo is.De heer Dittrich (D66):Ik ben het hiermee niet eens, maar ik kom hierop terug in mijn eigen termijn.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Voorzitter! In de schriftelijke voorbereiding hebben wij al aangegeven
dat de verhoging van de strafmaten onzes inziens niet leidt tot het tegengaan
van het bezit van en de handel in vuurwapens. Naar ons idee moet dit vooral
gebeuren door middel van preventie en alle andere vormen van terugdringing.
Wij waren en zijn een groot voorstander van de inleveracties. Ik verzoek de
minister nogmaals – hij heeft het al in de stukken aangegeven –
te bevestigen dat dit najaar een nieuwe actie plaatsvindt. Op welke manier
zal hieraan ruchtbaarheid worden gegeven? Zullen dergelijke acties vaker plaatsvinden?Bij de behandeling van de justitiebegroting hebben wij er, sprekend over
preventie, op gewezen dat scherpere controle op vuurwapenverenigingen, op
de aanwezigheid van lieden zonder vergunningen aldaar en op het weglekken
van wapens van groot belang is. Hierover bereiken de Kamer regelmatig klachten.
Het is mij niet duidelijk geworden of de minister inmiddels stappen heeft
gezet in de vorm van een scherpere controle op vuurwapenverenigingen.Aan het bezit van wapens gaat illegale handel in wapens vooraf. Het gaat
hier met name om internationale handel. Het belangrijkste is ons inziens dat
die handel wordt tegengegaan. De minister heeft aangegeven dat Nederland pleit
voor een Europese aanpak bij het tegengaan van deze handel en dat juichen
wij toe. Echter, wij zouden graag zien dat de regering een stap verder zou
gaan en ook in de EU pleit voor het zetten van stappen en het uitoefenen van
druk op vuurwapenproducerende en -doorvoerende landen buiten de EU. Is de
minister bereid om de Kamer wat dit betreft een toezegging te doen?Als men werkelijk iets wil doen aan de preventie met betrekking tot het
wapenbezit en de wapenhandel, dient door Europa een oproep te worden gedaan
aan de regering van de Verenigde Staten om de vuurwapenlobby aldaar te gaan
beheersen en temperen. Zoals wij allemaal weten is die lobby uitermate actief
in allerlei internationale fora, hetgeen haaks staat op elk streven naar een
betere beheersing en het tegengaan van het bezit en de handel in vuurwapens.
Is de minister bereid om ook op dit terrein binnen de EU een voortrekkersrol
te spelen?De heer Niederer (VVD):Bedoelt u hiermee dat u legale wapenhandelaren en -producenten min of
meer de nek wil omdraaien omdat daaruit mogelijk illegaal wapenbezit en illegale
wapenhandel kan voortkomen?Mevrouw Halsema (GroenLinks):Zoals u weet, hebben wij überhaupt een heel ander standpunt ten aanzien
van de legale wapenhandel dan u. Wij vinden dat ook de legale wapenhandel
moet worden teruggedrongen. Laten wij wel wezen: legale en illegale wapenhandel
zijn natuurlijk zeer nauw met elkaar verbonden. Wat uitermate moeilijk is
bij het bestrijden van de illegale wapenhandel, is dat de Amerikaanse wapenlobby
zeer actief is. Daardoor wordt de legale wapenmarkt vergroot en worden ook
de mogelijkheden voor het weglekken van wapens naar de illegale markt ruimer.
Wij vinden dat dit veel zorg vereist en zouden er geen bezwaar tegen hebben
wanneer de legale wapenhandel veel verder zou worden teruggedrongen dan nu
het geval is.De heer Niederer (VVD):Voorzitter! Met de regering onderkent mijn fractie dat van illegaal wapenbezit
en de daaronder liggende illegale wapenhandel een serieuze bedreiging uitgaat
voor de samenleving. Incidenten met vuurwapens zijn immers per definitie ernstig,
zeker wanneer willekeurige, onschuldige mensen ernstig worden verwond of zelfs
gedood. Dergelijke afschuwelijke incidenten hebben wij allemaal nog op ons
netvlies staan. Een passende strafbedreiging is dan ook ook uit preventief
oogpunt geboden.Niet valt in te zin waarom op het illegaal bezit van een sport- of jachtwapen
(categorie 3) slechts negen maanden gevangenisstraf staat terwijl men vier
jaar gevangenisstraf kan krijgen wanneer men een vuurwapen bezit dat wordt
gebruikt in het leger, bij de politie of bij een andere overheidsdienst (categorie
2). De dreiging die voor een individu uitgaat van bijvoorbeeld een dienstpistool
van de politie is niet per se groter dan die van bijvoorbeeld een jachtgeweer.
In beide gevallen kijk je in een loop en in beide gevallen komen uit die loop
kogels die kunnen verwonden of doden. Beide categorieën vuurwapens kunnen,
met andere woorden, even verwoestend zijn. De VVD-fractie steunt dan ook het
voorstel van de regering om de strafmaat voor illegaal bezit gelijk te trekken
op vier jaar.Illegaal bezit is één, maar illegale wapenhandel is twee
en misschien nog wel zorgelijker dan het bezit. De memorie van toelichting
geeft een onthutsend voorbeeld van de winst die een wapenhandelaar kan maken
met het zogeheten zwartwassen van op zichzelf legale wapens. Een wapen dat
boven de toonbank wordt verkocht met ƒ 300 winst, kan onder de toonbank
worden verkocht met een winst van maar liefst ƒ 2000. Voor de
snelle moneymaker is de keuze gemakkelijk gemaakt.De handel in illegale vuurwapens is een vorm van zware criminaliteit,
waarvoor een verdubbeling van de strafmaat – nu vier jaar en straks
acht jaar, althans voor de beroeps- of gewoontematige handel – naar
ons oordeel zonder meer gerechtvaardigd is. Ook dit voorstel heeft derhalve
de steun van de VVD-fractie.Voorzitter! Hoewel van de verhoogde strafmaat ontegenzeggelijk een preventieve
en afschrikkende werking zal uitgaan, blijft de VVD-fractie bezorgd over de
handhaafbaarheid en uitvoerbaarheid van de wapenwetgeving. Een rondgang langs
een aantal politiekorpsen heeft mij geleerd dat de politie grote moeite heeft
om de wapenwetgeving voldoende effectief toe te passen. Men klaagt erover
dat de Wet wapens en munitie te ingewikkeld en ondoorzichtig is met haar vele,
vaak gedetailleerde uitzonderingsbepalingen. Onlangs heeft ook het landelijk
platform tegen geweld op straat exact hetzelfde geluid laten horen. Ik heb
daarover eind mei Kamervragen gesteld en hoewel ik in afwachting ben van de
antwoorden daarop, wil ik de minister toch vragen of hij deze signalen herkent
en of deze signalen voor hem aanleiding vormen de wetgeving nog eens tegen
het licht te houden, met name op de punten handhaafbaarheid en uitvoerbaar heid. Hij zou de politiepraktijk er in elk geval een grote dienst
mee bewijzen.In tegenstelling tot ons omringende landen wordt in Nederland ten aanzien
van de vuurwapens een zeer restrictief vergunningenbeleid gevoerd, aldus de
memorie van toelichting. Hoewel dit natuurlijk prettig is om te lezen, vraag
ik mij tegelijkertijd wel af wat wij ermee opschieten, als ons omringende
landen het kennelijk iets minder nauw nemen. Ik hoef alleen maar België
te noemen en we weten allemaal dat daar – waarschijnlijk weten we ook
nog wáár – probleemloos vuurwapens kunnen worden gekocht.
Met onze open grenzen is het vervolgens een fluitje van een cent om deze wapens
illegaal in Nederland in te voeren en te verhandelen. Dekt Nederland, zo vraag
ik de minister, met zijn vergunningenbeleid niet slechts het topje van de
ijsberg af en gaat daaronder niet een ongrijpbare, florerende illegale wapenhandel
annex wapenbezit schuil?Behalve met een complexe wetgeving zit de politie ook nog opgezadeld met
het effect van de grootscheepse landelijke reorganisatie, een aantal jaren
geleden, waardoor specialistische afdelingen werden opgeheven. Jeugd, zedenzorg,
milieu en ook de afdelingen wapens en munitie verdwenen om plaats te maken
voor de algehele basispolitiezorg. De surveillant moest van alles wat afweten,
zo was de gedachte. Maar, voorzitter, weet de gemiddelde diender nog een pistool
van een revolver te onderscheiden of is alleen pistolenpaultje een autoriteit
op dit gebied? Ik mag hopen van niet, maar vaststaat wel dat lange tijd dit
ingewikkelde specialisme verwaarloosd is, met alle gevolgen van dien. Onderkent
de minister dit probleem en, zo ja, herstelt hij, in overeenstemming met zijn
ambtgenoot van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, de wapenexpertise
bij de politie en overigens ook bij het openbaar ministerie? Legt de politie
zich weer toe op huisbezoeken bij vergunninghouders, zoals zij vroeger deed?
Welke rol speelt daarnaast de Binnenlandse veiligheidsdienst, wanneer het
gaat om illegale vuurwapenhandel als vorm van zware criminaliteit, met name
vanuit Oost-Europa? Kan de minister ook bevestigen of met name de Rotterdamse
haven door criminelen wordt gebruikt als import- en doorvoerplaats voor wapens?
Welke maatregelen worden getroffen om vooral containers hierop te scannen?Op internet worden wapens te koop aangeboden. Voorzover dit illegaal is,
vraag ik welke middelen de politie heeft om hiertegen op te treden? Kan ook
de provider worden aangepakt? Ik krijg hierop graag een reactie van de minister.Voorzitter! Ik wil ten slotte nog een opmerking maken over de internationale
aanpak. De minister spreekt uit dat wereldwijd zorgen bestaan over de illegale
wapenhandel. Dat er zorg is, is mooi, maar hoe wordt die zorg omgezet in daden
om inderdaad de illegale handel te bestrijden, om te beginnen binnen de Europese
Unie? Welke maatregelen neemt Brussel om de wapenwetgeving meer te harmoniseren
om buitenbeentjes als België binnenboord te houden? Wat is de inzet van
de minister in de JBZ-raad om de bestrijding van de illegale wapenhandel hoger
op de agenda te krijgen? Ziet de minister mogelijkheden nu of voor de toekomst
om Europol hiervoor in te zetten? Ook hierop krijg ik graag een reactie van
de minister, waarmee ik mijn eerste termijn kan afsluiten.De heer Dittrich (D66):Voorzitter! Elke dag lezen wij in de krant dat er iemand is doodgeschoten.
Soms zijn dat afrekeningen in het criminele milieu en soms daarbuiten, bijvoorbeeld
door agressie in het verkeer. Je leest steeds vaker, dat mensen dan ook al
een vuurwapen trekken. Nu is het nog maar de vraag of het vuurwapengeweld
enorm is toegenomen. Ik zou daar graag een reactie van de minister op krijgen,
omdat ik in de stukken in antwoord op de vraag van GroenLinks heb gelezen,
dat de minister van mening is dat dit eigenlijk niet het geval is. Ik zou
het prettig vinden om daar wat meer over te horen. In elk geval is elk schot
er een te veel. Dit is een ernstig maatschappelijk probleem waartegen terdege
moet worden opgetreden. De fractie van D66 is dan ook voor een streng beleid
ten aanzien van vuurwapenbezit en zeker ook ten aanzien van vuurwapenhandel.
Wij ondersteunen de redenering van de regering, dat het voor een burger die
met een vuurwapen wordt geconfronteerd, eigenlijk niet uitmaakt in welke categorie
dat vuurwapen zich bevindt. Wij zijn van mening dat het inderdaad beter is
om één strafmaat te hebben op illegaal vuurwapenbezit, namelijk
vier jaar.Op de handel in illegale vuurwapens komt een strafmaat van acht jaar te
staan. Ik heb indertijd namens D66 samen met collega Kalsbeek een motie ingediend,
omdat wij van mening waren dat er zo veel wetsaanpassingen zijn – niet
alleen in het Wetboek van Strafrecht maar ook in allerlei bijzonder wetten –
waardoor de vraag rijst of het systeem van het wetboek nog wel intact is.
Rond 1980 had de staatscommissie een uitgewerkt plan over de strafmaten in
onderling verband maar in de loop der jaren is daar natuurlijk ontzettend
veel op gewijzigd. Onze motie is aangenomen, er is een rapport verschenen
van prof. De Hullu en anderen en de regering heeft daarop haar standpunt bekend
gemaakt. Het is de bedoeling dat elke wetswijziging waarbij een strafmaat
wordt verhoogd, in dat verband wordt bekeken. In tegenstelling tot mevrouw
Halsema kan ik de redenering van de regering over het optreden tegen de handel
in illegale vuurwapens en de strafmaatverhoging tot acht jaar zeker volgen.
De regering vergelijkt strafmaten bij opiumdelicten en valsemunterij en ik
noem daar zelf de strafmaxima bij geweldsdelicten bij. Wat D66 betreft, heeft
de regering genoegzaam aangegeven waarom voor een strafmaximum van acht jaar
is gekozen.Daar komt een voordeel bij, namelijk dat eventuele voorbereidingshandelingen
onderwerp van opsporingsonderzoek kunnen zijn en dat dus ook bijzondere opsporingsbevoegdheden
kunnen worden toegepast, natuurlijk wanneer dat in georganiseerd verband plaatsvindt.
Ik zie dat als een bijkomend voordeel en ik denk, dat dit op zichzelf ook
een goed argument is om de strafmaat te verhogen. Het zou niet het enige argument
moeten zijn, maar in de combinatie vind ik dat juist wel degelijk overtuigend.Wat mijn fractie wel zorgelijk vindt, is dat in andere Europese landen
veel gemakkelijker aan vuurwapens kan worden gekomen en dat ook de wetgeving
in de Europese lidstaten onderling nog steeds aanmerkelijk verschilt. De regering is daarop weliswaar ingegaan maar welke ontwikkelingen
kan zij op dit punt nog melden? Welke initiatieven heeft de Nederlandse regering
de afgelopen jaren genomen om in internationaal verband op harmonisatie aan
te dringen en op een strenge aanpak van vuurwapenbezit en vuurwapenhandel?
In het kader van de uitbreiding van de Europese Unie komen er landen bij.
Ik denk bijvoorbeeld aan Tsjechië dat traditioneel een grote en sterke
vuurwapenindustrie heeft. Uit onderzoek blijkt dat ook het vuurwapenbezit
aldaar veel en veel groter is dan in Nederland. Is er sprake van specifieke
initiatieven in het kader van de toetreding van dergelijke landen om het vuurwapenbezit
c.q. de vuurwapenindustrie aldaar terug te dringen?Mijn fractie is geïnteresseerd in de proefprojecten waarbij op basis
van een intensiever en onderling samenhangend gebruik van wettelijke mogelijkheden
in bepaalde gebieden een impuls kan worden gegeven aan het voorkomen van vuurwapengeweld.Wij hebben natuurlijk de uitspraak van de Rotterdamse rechtbank gelezen
over de Millinxbuurt in Rotterdam. Daarbij heeft de rechter aan de regering
een gevoelige tik uitgedeeld. De regering is nu voornemens met additionele
wetgeving te komen. Kan de minister aangeven waaraan in dit verband gedacht
wordt?Mevrouw Halsema (GroenLinks):Begrijp ik het goed dat de heer Dittrich na het rechterlijk oordeel inmiddels
afstand neemt van het eerdere standpunt van D66 dat de actie in de Millinxbuurt
geëigend was?De heer Dittrich (D66):Nee, ik neem daarvan geen afstand. Mevrouw Halsema hoort blijkbaar iets
teveel in mijn woorden. Ik vraag nu aan de minister om aan te geven welke
additionele maatregelen de regering gaat voorstellen. Ik wil de hoofdlijnen
daarvan horen in dit debat.Mijn fractie is enthousiast over de inleveracties van vuurwapens. Ik kan
mij echter wel voorstellen dat er wanneer dit jaarlijks of halfjaarlijks landelijk
gebeurt, een soort immuniteit optreedt. Wij vinden het wél heel goed
dat het op lokaal niveau gebeurt. Aan welke toekomstige activiteiten denkt
de regering en is zij bereid om met name lokale acties te steunen?Voorzitter! Mijn fractie verschilt met de regering van mening over de
toelatingseisen van vuurwapenhandelaren. Ik heb brieven ontvangen waarin gezegd
wordt dat het nogal gemakkelijk is om erkend vuurwapenhandelaar te worden
en dat het toezicht op de handel en wandel van erkende vuurwapenhandelaren
aanmerkelijk verbeterd kan worden.De regering stelt dat een moeilijk examen een van de toelatingseisen is
en dat daarbij een rijksgecommitteerde aanwezig is die een en ander goed controleert.
Bovendien moet er een verklaring van zedelijk gedrag overgelegd worden. Gelet
op de door ons ontvangen signalen zou ik er bij de regering met klem op willen
aandringen om te gaan onderzoeken hoe de erkende vuurwapenhandelaren in de
praktijk functioneren.De heer Van der Staaij (SGP):Voorzitter! In de bijdrage aan het verslag heeft de SGP-fractie reeds
te kennen gegeven in te kunnen stemmen met het voorliggende wetsvoorstel.
Het onderwerp – het tegengaan van illegaal vuurwapenbezit en van verboden
wapenhandel – achten wij echter van een zodanig groot belang dat het
wetsvoorstel ook bij de plenaire afhandeling op onze aandacht mag rekenen.Immers, niet alleen op internationaal niveau bij conflicten tussen staten
en bij grootschalige conflicten binnen staten spelen wapens een grote rol,
ook in het verband van nationale burgerlijke veiligheid vormt illegaal wapenbezit
een latente bedreiging voor de orde en veiligheid in de samenleving.Uit de nota naar aanleiding van het verslag blijkt nog weer eens dat de
afgelopen vijf jaar een toename valt te bespeuren in het aantal gewapende
overvallen die bovendien een steeds ernstiger karakter krijgen. Met name het
gebruik van vuur- en daarop gelijkende wapens bij overvallen en straatroven
is de laatste jaren toegenomen. De cijfers mogen overigens van jaar tot jaar
wat verschillen, maar wij vrezen dat wij ons geen enkele illusie hoeven te
maken over spontane vermindering van het wapenbezit.Het is een logische gedachtegang om te proberen het wapengeweld terug
te dringen door het bezit van wapens te ontmoedigen. Wij beseffen zeer goed
dat dit eenvoudiger gezegd dan gedaan is. Wapenbezit is nu eenmaal vrijwel
alleen vast te stellen bij wapengebruik. Er zullen ook vrij veel wapens in
omloop zijn waarvan de bezitters uitsluitend defensieve bedoelingen hebben,
maar waarbij de praktijk op den duur wel eens behoorlijk kan afwijken van
de oorspronkelijke bedoeling.Het wetsvoorstel is gebaseerd op de gedachte dat het bezit van vooral
vuurwapens ontmoedigd zou worden door verhoging van de strafdreiging. Uit
de nota naar aanleiding van het verslag blijkt dat de regering niet kan garanderen
dat daadwerkelijke vermindering van het bezit het reële effect van die
verhoogde strafdreiging zal zijn. Wij lezen dat van de verhoging van de strafmaat
een belangrijk signaal moet uitgaan tegen het bezit van verboden wapens. Die
verhoging moet duidelijk maken dat het de overheid ernst is met de bestrijding
van het illegale bezit van alle vuurwapens. Ik hoop dat dit signaal doorkomt.De nota naar aanleiding van het verslag geeft in reactie op een vraag
onzerzijds een beschouwing over de hoogte en onderlinge verhouding van strafmaxima.
Het beeld dat uit dit betoog naar voren komt blinkt naar onze mening niet
uit in helderheid en overtuigingskracht. Ik krijg graag een nadere toelichting
op de stelling: "Bij de waardering van de strafwaardigheid van de onderhavige
feiten speelt ook een rol dat de feiten waarop de wapenwetgeving ziet in de
loop der tijd van karakter zijn veranderd." Ook krijg ik graag een verduidelijking
van de conclusie van het betoog, dat de verhoging van de strafmaat op illegaal
bezit van en illegale handel in vuurwapens zonder meer aansluit bij het regeringsstandpunt
betreffende de wettelijke strafmaxima.Eenieder die het wapenbezit wil terugdringen, zal zich de vraag moeten
stellen hoe men, vooral de politie, dat bezit op het spoor komt. Hangt dat
nu nog altijd niet heel sterk af van toevallige vondsten? De regering is het
erover eens dat adequate fouillering van belang is, maar plaatst nog steeds
vraagtekens bij de noodzaak van preventieve fouillering. Hoe lang denkt men
dat standpunt nog te kunnen volhouden? Hoe kan worden gekomen
tot een reële intensivering van de controle, ook wanneer men voorlopig
nog van mening is dat de bestaande mogelijkheden voldoende soelaas bieden?
Wij lezen in de nota naar aanleiding van het verslag – zie ook het kabinetsstandpunt
van 22 april 1999 – dat de aanpak van het illegale wapenbezit en geweld
meer prioriteit moet krijgen. Natuurlijk stemmen wij van harte daarmee in,
al zouden wij thans geen opsomming meer kunnen geven van alle feiten waarvan
wij de laatste jaren hebben vernomen dat ze prioriteit genieten. Bij lezing
van de nota naar aanleiding van het verslag valt ons de ontzettend langdurige
beleidsvoorbereiding op, de bureaucratie van onderzoeken, proefprojecten,
beleids- en beheersplannen, etc., die moet worden afgelegd voordat van een
daadwerkelijke aanpak sprake zal kunnen zijn. Begrijp ons goed, wij staan
geen incidentenbeleid voor dat nu eens door dit en dan weer door een ander
gruwelijk incident wordt ingegeven, maar ontkomen nu niet aan de indruk dat
het vele jaren kan duren voordat de bezitters van illegale wapens daadwerkelijk
iets te vrezen hebben, bijvoorbeeld van de thans voorgestelde strafverzwaring.Diezelfde indruk, maar nog sterker, krijgen wij van een gezamenlijke internationale
aanpak, die niet in de laatste plaats noodzakelijk is met het oog op de ontwikkelingen
in Oost-Europa. Ook andere sprekers hebben daarop gewezen. De regering zegt
dat die ontwikkelingen ons in de komende tijd wel eens voor een toename van
onverwachte problemen zouden kunnen plaatsen. In de Europese Unie en in VN-verband
wordt wel geprobeerd het probleem in kaart te brengen en komen er af en toe
wat suggesties, maar wat de daadwerkelijke uitvoering betreft is sprake van
traagheid en weinig voortvarendheid. Het is eigenlijk beschamend te noemen
dat er qua regelgeving behalve overeenkomsten nog altijd zulke grote verschillen
bestaan tussen de landen van de EU. Wij lazen in de nota naar aanleiding van
het verslag over een richtlijn van de Raad voor de Europese gemeenschappen
van 18 juni 1991 inzake de controle op de verwerving en het voor handen hebben
van wapens. In deze richtlijn, nota bene uit 1991, is gekozen voor harmonisatie
op het punt van minimumvoorwaarden. Is dat niet beschamend te noemen voor
de samenwerking op dit punt in EU-verband, temeer wanneer men het ernstige
gevaar meent te onderkennen? Mogen wij ook op dit punt een intensivering van
de initiatieven van de zijde van de Nederlandse overheid verwachten?De heer Van de Camp (CDA):Mijnheer de voorzitter! Wat de CDA-fractie betreft had dit wetsvoorstel
na de schriftelijke ronde als hamerstuk kunnen worden afgedaan.De voorzitter:Dan is het woord aan de heer De Wit.De heer Van de Camp (CDA):Nu het voorstel toch plenair wordt besproken, zal ik volstaan met een
korte inbreng. Mijn fractie kan instemmen met deze wet. Een strafmaatverhoging
voor verboden wapenbezit en -handel is op zijn plaats om te laten zien dat
het de overheid ernst is met de aanpak van vuurwapengeweld. Ook het feit dat
het onderscheid tussen de categorie 3- en categorie 2-wapens bij de verhoogde
strafmaat vervalt, kan op onze instemming rekenen. De logische veronderstelling
dat aan elke vorm van wapengeweld wapenbezit voorafgaat, wordt zeker ook door
de CDA-fractie onderkend.Wij hebben nog wel een aantal vragen over de nota naar aanleiding van
het verslag. De minister geeft in de nota aan dat hij voor het najaar van
2000 een generaal pardon overweegt voor de inlevering van vuurwapens. Dat
is nog wel even wat anders dan voor slag- en steekwapens. Dit fenomeen, deze
gedachte roept dan ook heel wat vragen op. Hoe concreet is het voorstel? Ik
vraag de minister de Kamer apart over dit voornemen te informeren.Is het generaal pardon ten aanzien van slag- en steekwapens geëvalueerd?
Wat is de ervaring nadat zovele wapens zijn ingeleverd? Is het aantal incidenten
met slag- en steekwapens inderdaad teruggelopen? Bestaat de indruk dat de
ingeleverde aantallen substantieel waren op het totaal aantal in omloop zijnde
wapens?Kunnen de vuurwapens dit najaar anoniem worden ingeleverd, zoals bij de
slag- en steekwapens het geval was? Wat gebeurt er als een wapen wordt ingeleverd
waarvan te achterhalen is dat het in een delict is gebruikt? Immers, met vuurwapens
is dat gemakkelijker te traceren dan met slag- en steekwapens. Gaat het bij
dit alles om alle vormen en aantallen vuurwapens? In de nota naar aanleiding
van het verslag laat de minister zien dat de bestrijding van wapenbezit sinds
vorig jaar meer prioriteit heeft gekregen, maar zijn er ook resultaten van
de verhoogde inzet te melden?Op pagina 9 van de nota naar aanleiding van het verslag is sprake van
een uitgewerkt standpunt inzake het al of niet uitbreiden van bevoegdheden
tot preventief fouilleren dat de Kamer in maart 2000 kan verwachten. Hoe staat
het daarmee? Hoe staat het met de evaluatie van de proefprojecten?De heer De Wit (SP):Mijnheer de voorzitter! Wapenbezit leidt tot ernstige vormen van criminaliteit
en moet dus aangepakt worden. Net als tegen wapenhandel moet tegen wapenbezit
opgetreden worden. Ik maak een enkele opmerking over het bredere kader waarin
ik dit wetsvoorstel wil beoordelen. Ik verwijs naar het rapport "Juridische
infrastructuur in internationaal perspectief" van maart van dit jaar, waarin
staat dat in Nederland op de 100.000 inwoners 2100 vuurwapens voorkomen. Dat
is een van de laagste cijfers ter wereld. In Duitsland zijn het er 9400 en
in Finland zelfs 50.000. Als het cijfer van Nederland al het laagste is, ligt
het dan niet voor de hand om te concluderen dat het tot nu toe gevoerde beleid
met betrekking tot wapenbezit en -handel redelijk succesvol is geweest? In
antwoord op vragen van GroenLinks over aantallen, heeft de minister geantwoord
dat op grond van gegevens van het regionaal bureau wapens en munitie van de
politie Rotterdam-Rijnmond geconcludeerd kan worden dat de omvang van de vuurwapencriminaliteit
en het illegale bezit van wapens in de laatste vijf jaar niet significant
is toegenomen. Maar, zo voegt hij eraan toe, er is wel een toename te bespeuren
van het aantal gewapende overvallen. En, zo zegt hij, er lijkt voorts sprake
te zijn van een toename van de ernst van het vuurwapengebruik. Dat zijn redelijk
vage formuleringen. Het zijn in ieder geval geen keihard geformuleerde zinnen, waaruit blijkt wat nu precies de omvang is van het probleem
waar wij over praten. Bovendien is er nog steeds sprake van regionale gegevens.
De vraag is dus gewettigd welke conclusies wij mogen trekken uit de cijfers
van het rapport dat ik noemde en uit de gegevens van de politie Rijnmond.
Wat is de visie van de minister daarop?Het wetsvoorstel zelf munt naar mijn idee niet uit in heldere motiveringen
voor de verhoging van de strafmaat. Er is in ieder geval geen deugdelijk cijfermateriaal
over bijvoorbeeld een toename van illegale import en vondsten van wapendepots.
In feite is de oorsprong van het wetsvoorstel te herleiden naar de ernstige
en uiteraard zeer spijtige incidenten uit 1998. De vraag is echter of dat
een basis is voor wetgeving. Moet je op grond daarvan de wet gaan wijzigen?
Daar zijn wij nog niet uit. Ik had van deze minister een zorgvuldiger formulering
en motivering verwacht. Wat is de meerwaarde van de verhoging van de strafmaat?
Laat een crimineel die van plan is iets met een vuurwapen te gaan doen, zich
weerhouden omdat hij precies weet welke straf hem te wachten staat als hij
het doorzet? Welk signaal vindt de minister dat ervan uit gaat en wat is het
effect van dat signaal op degene die met wapens omgaat of illegaal in wapens
handelt?De essentie van vuurwapens is voor een gedeelte dat je niet weet dat iemand
een vuurwapen in zijn bezit heeft. Veel mensen hebben dat bij wijze van spreken
in hun nachtkastje liggen. Het blijkt pas dat iemand een vuurwapen in zijn
bezit heeft, op het moment dat het wordt gebruikt. Wanneer een vuurwapen gebruikt
wordt, wordt meestal helemaal onder aan de tenlastelegging geformuleerd dat
de persoon in het bezit van een vuurwapen was. Het gaat bij het gebruik van
het vuurwapen echter meestal om mishandeling, moord, doodslag of dat soort
ernstige delicten. Het element van het bezit van een wapen is dus in wezen
niet zo'n belangrijke factor. Daarom kan de vraag worden gesteld waarom dit
moet leiden tot een extra verhoging van de straf, zowel voor het bezit als
voor de handel erin.De minister plaatst zijn wetsvoorstel tegen de achtergrond van het bekende
thema "geweld op straat". De politiekorpsen in het landen dienen in het kader
van dat plan een aanpak te maken hoe zij het wapenbezit in hun eigen regio
willen terugdringen. In het kader van datzelfde beleidsplan past ook de actie
"heb het lef, wapens weg". Over het algemeen wordt er lovend gesproken over
de effecten van dit soort acties. Ik heb in de krant echter gelezen dat de
politie Amsterdam vindt dat de verkeerde mensen de wapens hebben ingeleverd
in het kader van deze actie. Er is zelfs een proces van de nodige historici
in ons land, die vaststelden dat samoeraizwaarden, klewangs en allerlei ander
historisch materiaal in de container van de politie is verdwenen. De vraag
die dat bericht bij mij deed rijzen, is of je de conclusie wel zo breed mag
trekken, dat je kunt zeggen dat dit soort grootschalige acties het effect
hebben dat diegenen die eigenlijk het wapen zouden moeten inleveren, dat ook
doen. Ik denk dat dat niet zo is.De regering gaat nog verder. De ministers van Justitie en van Binnenlandse
Zaken hebben de grenzen van de wet verkend en hebben met acties als die in
bijvoorbeeld de Millinxbuurt gekeken hoever kan worden gegaan met grootschalige
acties om het wapenbezit te controleren. De rechter heeft een duidelijk signaal
gegeven dat dit op deze manier niet kan. In de nota naar aanleiding van het
verslag lees ik echter dat de minister eraan denkt om via wetgeving de politie
verdergaande bevoegdheden te geven om iets aan het wapenbezit te kunnen doen.
Ik erken uiteraard dat het om een ernstig probleem gaat. Overweegt de minister
een andere vorm van grootschalige controle of wil hij de kern van de rechterlijke
uitspraak, namelijk het ernstig vermoeden, afzwakken om individuen gemakkelijker
te kunnen controleren op wapenbezit? Ik ben zeer benieuwd naar de visie van
de minister op dit punt. Ik sluit mij aan bij de vraag van de heer Van de
Camp naar de voorbereiding van het wetsvoorstel.De actie in de Millinxbuurt heeft 37 wapens opgeleverd. Je kunt erover
twisten of dit veel of weinig is. Met een dergelijke actie wordt het probleem
echter niet opgelost en ook niet door de binnenstad van Eindhoven met detectiepoortjes
te beveiligen. In het café kan ik genoeg wapens vinden om iemand af
te tuigen, zoals een kapot glas of een tafelpoot. Met deze acties wordt het
probleem van de agressie en het geweld niet weggenomen. De nadruk moet liggen
op de preventie. Het bestrijden van geweld op straat en van wapenbezit is
vooral de aanpak van een maatschappelijk vraagstuk waarin een aantal actoren
een rol dienen te spelen. Ik noem de ouders, het onderwijs, de horeca en de
buurtvereniging. Deze betrokkenen zouden degenen die van plan zijn, wapens
te gebruiken tot het inzicht moeten brengen dat dit de verkeerde methode is.
In de motivering van het wetsvoorstel mis ik de preventie.Voorzitter! Wij hebben nogal wat vragen bij het wetsvoorstel. Ik wacht
met belangstelling de antwoorden van de minister af.De heer Van Oven (PvdA):Voorzitter! Met dit wetsvoorstel wordt het verboden bezit van diverse
soorten wapens gelijkgesteld en wordt de strafmaat voor vuurwapenhandel verdubbeld.
Het wetsvoorstel verdient daarom alle steun van de PvdA-fractie. In toenemende
mate worden vuurwapens of daarop gelijkende wapens gebruikt bij straatroven
en roofovervallen, maar ook bij ernstige gewelddadige incidenten is steeds
vaker sprake van illegaal wapenbezit. Dit wetsvoorstel kan door de strafverzwaring
van het wapenbezit en de handel in wapens bijdragen aan vergroting van de
veiligheid. Het is een signaal voor veiligheid dat een preventieve werking
kan hebben. Veiligheid wordt door de PvdA als fundamenteel recht gezien.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Waarop baseert u zich bij uw constatering dat het gebruik van vuurwapens
toeneemt?De heer Van Oven (PvdA):Op het analyserapport van de CRI inzake de aard en omvang van vuurwapencriminaliteit
in Nederland in de periode 1996-1997. Daarin wordt geconcludeerd dat er sprake
is van een toenemend bezit van wapens en van een steeds toenemende bereidheid
van mensen om daarvan gebruik te maken.Het laten vervallen van het onderscheid tussen wapens van de eerste en
tweede categorie wordt door de PvdA-fractie gesteund. Wij plaatsen wel een
vraagteken bij de redenering van de regering dat het zou gaan
om een zuiver administratief onderscheid. Men kan toch ook het karakter van
de wapens daarbij betrekken. Belangrijker is voor de PvdA-fractie dat het
onderscheid dat in de huidige wetgeving wordt gemaakt, voor de potentiële
dader interessant is, maar voor het potentiële slachtoffer niet uitmaakt.
Dan kiezen wij toch altijd liever de kans van het potentiële slachtoffer.
Ik wijs erop dat degenen die van plan zijn om strafbare feiten met vuurwapens
te plegen er op het ogenblik verstandig aan doen om te vluchten in de minst
strafbedreigde categorie wapens, terwijl dat voor de slachtoffers bijzonder
weinig zal uitmaken.Voorzitter! Aan elke vorm van wapengeweld gaat wapenbezit en wapenhandel
vooraf. Als wij dat wapenbezit en de illegale wapenhandel kunnen beperken,
zal ook het aantal malen dat wapens wordt gebruikt logischerwijs afnemen.
Het is dan wel noodzakelijk dat de nieuwe wetgeving daadwerkelijk kan bijdragen
aan een veiliger Nederland en niet werkt als een druppel op een gloeiende
plaat. Daarom wil ik in mijn bijdrage vooral ingaan op de internationale context
waarbinnen die strengere aanpak zal gelden.Doel van de Wet wapens en munitie is de bescherming van de Nederlandse
rechtsorde tegen ongecontroleerde aanwezigheid van wapens en munitie. Maar
Nederland is geen eiland. Het is spijtig dat geconstateerd wordt – terecht –
dat volledige uniformering van het beleid van de lidstaten van de Europese
Unie nog geen haalbare optie is, met de nadruk op "nog". Daarom is begrijpelijk
dat in Europees verband voorlopig is gekozen voor harmonisatie van wapenwetgeving
op het niveau van minimumvoorwaarden. Daarbij is de Nederlandse wapenwetgeving
restrictiever dan dat wat als minimumniveau is gesteld in de zogenoemde Europese
richtlijn. Kan de minister aangeven of dit een eindfase is of dat wij nog
een ontwikkeling kunnen verwachten. Daarbij is uiteraard het actieplan dat
in Wenen is aangenomen in december 1998 van het grootste belang en dus ook
het gevolg dat aan dat actieplan zal worden gegeven. Het wordt genoemd in
de nota naar aanleiding van het verslag. Mijn vraag is of de activiteiten
die in dat kader worden ontwikkeld ook worden bijgehouden op het scorebord
van de Europese Commissie en of er wat dat betreft zichtbare resultaten worden
behaald.In de nota naar aanleiding van het verslag stelt de minister dat voor
een aantal Europese landen het onderscheid tussen de geldende wetgeving enerzijds
en de handhaving van de wet anderzijds goed in het oog moet worden gehouden.
Een omineuze zin, zou ik zeggen. Kennelijk twijfelt de minister eraan of in
een aantal lidstaten de wetgeving behoorlijk wordt gehandhaafd. Wat betekent
dat en om welke landen gaat het? Is het zo dat met deze wetswijziging de verschillen
met sommige EU-landen nog groter worden? Kan de minister toelichten wat de
strafrechtelijke situatie is in de verschillende lidstaten van de Europese
Unie voor vuurwapenbezit? Een op het oog misschien wat lastige en gedetailleerde
vraag, maar wij hebben die vraag ook al gesteld in de nota naar aanleiding
van het verslag en daar helaas nog geen antwoord op gekregen.Het is positief dat er internationaal overleg en internationale afstemming
op het gebied van de bestrijding van internationale vuurwapencriminaliteit
plaatsvindt. Hoe verloopt dat? In 2000 is er een gemeenschappelijke operationele
actie van de EU-lidstaten met betrekking tot in beslag genomen wapens in de
Unie. Wordt de Kamer daar nog nader over geïnformeerd? Wordt die actie
ook geëvalueerd?Voorzitter! De minister verwacht in de komende jaren aanzienlijke problemen
op het gebied van de internationale illegale wapenhandel. Genoemd worden dan
met name de gevolgen van de veranderingen in Oost-Europa. Wat dat betreft
is er een verband met de toetreding, dat ook door de heer Dittrich is genoemd.
De vraag is of de regeringen van de EU-lidstaten bereid zijn om de conclusies
over de huidige gang van zaken, het huidige beleid in die kandidaat-toetredingslidstaten
te betrekken bij de beantwoording van de vraag of zij daadwerkelijk op enig
moment moeten worden toegelaten.Overwogen wordt in het najaar een generaal pardon voor vuurwapens in te
stellen voorafgaand aan de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel. Een goed
idee, want met elk illegaal wapen kan een ongeluk gebeuren en elk illegaal
wapen is er één te veel. Hoe gaat de minister dat aanpakken?
Is er geleerd van de ervaringen die zijn opgedaan met de inleveractie van
de verboden slag- en steekwapens in december 1999? 13.826 wapens werden in
beslag genomen, terwijl de raad van hoofdcommissarissen in mei 1999 nog een
schatting hanteerde van enkele honderdduizenden illegale vuurwapens. Als de
score ongeveer op hetzelfde niveau zou liggen, zouden wij dus teleurgesteld
moeten zijn, ondanks het feit dat elk ingeleverd vuurwapen als een succes
moet worden beschouwd.Tot slot ga ik in op de consequenties van de verhoging van de strafmaat
voor het cellenbeleid. In de nota naar aanleiding van het verslag worden die
op 50 extra cellen geschat. Gelet op de bestaande leegstand wordt dat niet
gezien als een probleem. Die observatie dateert echter van februari van dit
jaar. Inmiddels hebben wij al weer de nodig discussies over de cellencapaciteit
gehad. Het is dus de vraag of die redenering nog hout snijdt en of de regering
tot een herwaardering daarvan kan komen. Zij zou in ieder geval moeten verzekeren
dat de uitvoering van de strafverhoging niet zal afstuiten op een tekort aan
cellencapaciteit.De algemene beraadslaging wordt geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19992000-5754-5761.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl