Behandeling van het wetsvoorstel Implementatie van het kaderbesluit van de Raad van de Europese Unie betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie (Overleveringswet) (29042)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2003-2004, pag. 2154-2161

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

08-12-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

nr. 30, pagina 2154-2161

27-11-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29042Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Mediawet in verband met een nieuwe financieringsstructuur voor de regionale publieke omroep (28856)Pagina 2089-2102
Behandeling van het wetsvoorstel Implementatie van het kaderbesluit van de Raad van de Europese Unie betreffende het Europees aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten van de Europese Unie (Overleveringswet) (29042)Pagina 2154-2161
Regeling van werkzaamheden (donderdag 27 november 2003)Pagina 2102-2104
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (donderdag 27 november 2003)Pagina 2161-2162
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2004 (29200 XVI)Pagina 2104-2127
Debat over het Europees StabiliteitspactPagina 2127-2154
Presentie en opening (donderdag 27 november 2003)Pagina 2089-2089

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Implementatie
van het kaderbesluit van de Raad van de Europese Unie betreffende het Europees
aanhoudingsbevel en de procedures van overlevering tussen de lidstaten van
de Europese Unie (Overleveringswet) (29042).(Zie wetgevingsoverleg van 24 november 2003.)De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Albayrak (PvdA):Voorzitter. De vaste commissie voor Justitie heeft afgelopen maandag een
goed debat gevoerd met minister Donner. De minister heeft willen luisteren
naar de zorgen die door een groot aantal fracties werden gedeeld. Wij hebben
inmiddels een nota van wijziging ontvangen waarin belangrijke verbeteringen
zijn opgenomen.Mijn fractie is blij met de amendering van artikel 13, maar er rest mij
nog een concrete vraag op dit punt. Ik heb de minister in het debat gevraagd
of het aanhoudingsbevel meer zou inhouden dan het plaatsen van een kruisje
bij de desbetreffende feiten. Hij heeft toen gezegd dat er ook een volledige
omschrijving van de feiten zal zijn. Dit luistert nogal nauw. Als een land
vindt dat iemand voor moord moet worden uitgeleverd, moet daar niet volgens
onze normen euthanasie achter schuilgaan. Als de minister kan bevestigen dat
er daadwerkelijk een volledige opgave van feiten moet worden opgenomen in
het formulier, heb ik hierover geen vragen meer.Artikel 11 betreft de mensenrechtentoets. Aanvankelijk was mijn fractie
daar niet zo voor, omdat zij dacht dat dit tot symboolwetgeving zou leiden.
De rechter toetst in principe al aan het EVRM. De minister is toch bereid
gebleken, te kijken naar een formulering. Hij heeft zelf artikel 11 inmiddels
al geamendeerd. Wij zijn daar blij mee, want nu staat er dat er niet wordt
uitgeleverd aan een ander Europees land indien sprake zal zijn van een flagrante
schending van de mensenrechten. Het gaat mij nu om het woord "flagrante".
Dat is een wat merkwaardige en niet juridische term. Mijn fractie wil dat
woord eruit amenderen omdat er geen sprake mag zijn van differentiatie in
schendingen van mensenrechten. Rechters moeten niet worden opgezadeld met
definities van wat wel of niet flagrant is. Zij moeten niet hoeven te bepalen
of een bepaalde schending ernstig genoeg is om in aanmerking te komen voor
het stempel "flagrant". Het schrappen van dit woord is voor mijn fractie een
belangrijke aanvulling. Mevrouw Vos heeft een amendement voorbereid waarin
zij spreekt van een "dreigende schending" van mensenrechten in plaats van
dat mensenrechten "zullen worden geschonden". Mijn fractie zal ook dit amendement
van harte ondersteunen.Mijn fractie kijkt uit naar de evaluatie die binnen drie jaar plaatsvindt,
met name omdat daaruit zal blijken of het in één instantie behandelen
van overleveringsverzoeken afdoende is. Dat gezegd hebbende, zijn er nog twee
punten waarover mijn fractie belangrijke zorgen heeft. Allereerst hebben wij
gesproken over uitstel van overleveringen. De minister heeft in het wetsvoorstel
opgenomen dat dit inderdaad het geval kan zijn als iemand ziek is. Dat is
analoog aan de bepaling in het vreemdelingenrecht dat mensen die ziek zijn
niet worden uitgezet. Het Europese kaderbesluit waarop deze wet is gebaseerd,
heeft echter een veel bredere benadering. Ook om andere humanitaire redenen
kan uitstel worden verleend. Mevrouw Griffith heeft op dit punt een amendement
voorbereid, dat mijn fractie van harte zal ondersteunen.Ik heb nogal wat woorden gewijd aan de blinde vlek die overblijft nadat
wij deze wet hebben aangenomen, te weten de bescherming van mensen die in
Nederland iets doen wat hier niet strafbaar is. Als om overlevering wordt
gevraagd, worden deze mensen niet overgeleverd aan een andere Europese lidstaat
als het feit in Nederland niet strafbaar is. Ik denk hierbij aan abortus,
euthanasie en bepaalde feiten rond softdrugs. Als betrokkenen met vakantie
gaan in een ander Europees land, zijn zij echter opeens vogelvrij. De bescherming
die men hier geniet, geniet men niet op het moment dat men Nederland verlaat. Dat is een wat merkwaardige "blinde vlek". Ik heb in het wetgevingsoverleg
op de valreep een motie ingediend, waarop de minister toen geen reactie meer
kon geven. In deze motie wordt gevraagd om de bescherming die mensen in Nederland
genieten, door te trekken naar andere Europese landen, niet zijnde het land
dat om overlevering vraagt. Ik vraag de minister, wellicht ten overvloede,
of hij een reactie wil geven op deze motie.De heer De Wit (SP):Voorzitter. Ik heb kennis genomen van de nota van wijziging van de minister.
Voor mevrouw Vos en mij is dat reden om ons amendement op stuk nr. 9 in te
trekken. Daarmee is de minister er niet, want op initiatief van mevrouw Vos
hebben wij een nieuw amendement bedacht dat zij in haar eigen termijn nog
zal toelichten.De voorzitter:Het amendement op stuk nr. 9 was reeds ingetrokken en vervangen door het
amendement op stuk nr. 23. Dit laatste amendement is niet ingetrokken.De heer De Wit (SP):Naar aanleiding van de nota van wijziging trek ik mijn amendement op stuk
nr. 10 in.De voorzitter:Het amendement-De Wit (stuk nr. 10) is ingetrokken.De heer De Wit (SP):Ik handhaaf de twee resterende amendementen, want die hebben betrekking
op het grote probleem dat mijn fractie heeft met dit wetsvoorstel, met name
wat betreft de rol van de minister. Wij vinden dat de rechtsbescherming van
de degene die wordt of dreigt te worden overgeleverd, in dit wetsvoorstel
te karig is geregeld. Ik denk dan aan de mogelijkheid van hoger beroep, de
mogelijkheid van cassatie en de rol van de minister. Wij betreuren het ten
zeerste dat dit wetsvoorstel daarin niet voorziet. Daarom handhaaf ik het
desbetreffende amendement, evenals het amendement betreffende de rol van de
rechter. Wij hebben in dat amendement apart een weigeringsgrond opgenomen.Het eindoordeel van mijn fractie zal voor een deel afhangen van de reactie
van de minister, maar wij zullen ons in onze fractie naar aanleiding daarvan
beraden.Mevrouw Vos (GroenLinks):In het debat over het Europees Kaderbesluit heeft mijn fractie aangegeven
zeer kritisch te staan ten opzichte van het wetsvoorstel dat voorligt. Wij
hebben tegen dat besluit gestemd. Ook onze fractie in het Europees Parlement
heeft tegen het voorstel gestemd. Wij hebben daarover uitvoerig met de minister
gesproken.Ik dank de minister voor de wijze waarop hij de Kamer op een aantal belangrijke
punten tegemoet is gekomen. Een belangrijk punt voor mijn fractie was natuurlijk
de vrees dat om uitlevering zou kunnen worden gevraagd van mensen die in Nederland
feiten plegen die wij hier niet strafbaar achten, zoals onder normale wettelijke
omstandigheden het plegen van abortus en euthanasie of het in bezit hebben
van softdrugs binnen het Nederlandse gedoogbeleid. Die mensen zouden dan in
een buitenlandse gevangenis kunnen belanden of zij zouden in elk geval in
het buitenland vervolgd kunnen worden. De minister heeft via de nota van wijziging
geregeld dat dit niet op deze wijze kan plaatsvinden, door te bepalen dat
mensen die voor een feit dat zij in Nederland hebben gepleegd, niet uitgeleverd
zullen worden. Wij zijn er zeer blij mee dat de minister dit heeft geregeld.
Het amendement met betrekking tot euthanasie en abortus op stuk nr. 6, dat
ik had ingediend, trek ik in.De voorzitter:Het amendement-Vos (stuk nr. 6) is ingetrokken.Mevrouw Vos (GroenLinks):Een ander belangrijk punt is de toetsing door de rechter aan het EVRM.
Ook op dat punt is de minister de Kamer tegemoet gekomen in de nota van wijziging.
Mijn fractie wil samen met de heer De Wit van de SP toch nog een wijziging
aanbrengen in het betreffende artikel.Wij zijn overigens blij met het amendement van mevrouw Albayrak. Ik heb
het met haar eens dat de term "flagrant" tot allerlei juridische interpretatiekwesties
kan leiden. Het lijkt mij niet nodig om die term te vermelden.De heer Çörüz (CDA):In artikel 11 stond eerst niets over een flagrante schending van mensenrechten.
Er is, onder andere door u, aangegeven dat het wenselijk was dat dit werd
opgenomen. Dat is toen gebeurd in de nota van wijziging. Nu amendeert mevrouw
Albayrak het er weer uit. Volgens mij zijn wij dus weer terug bij af. Volgens
artikel 94 van de Grondwet mogen wij gewoon toetsen aan verdragen, dus ook
aan het EVRM. Wij hoeven er dus niet meer over te praten. Ik ben het met mevrouw
Albayrak eens dat het opnemen van deze term kan leiden tot allerlei problemen
op het terrein van de uitleg van het artikel, bijvoorbeeld dat flagrante schending
niet mag en schending wel. Waarom halen wij het er niet helemaal uit?Mevrouw Vos (GroenLinks):Ik vind het van belang dat er in de wet iets wordt opgenomen over schending
van de fundamentele rechten van de betrokken personen zoals is gewaarborgd
in het EVRM. In de wet moet expliciet staan vermeld dat niet mag worden uitgeleverd
als naar het oordeel van de rechtbank een op feiten en omstandigheden gebaseerd
gegrond vermoeden bestaat dat inwilliging van het verzoek daartoe zou leiden.
Ik vind dat winst en ik ben blij dat minister dat heeft opgenomen in de nota
van wijziging. Mijn fractie wil nu bij amendement het woord "dreigend" aan
het artikel toevoegen. Wij hebben daarbij dicht bij de uitspraak van het Hof
in de zaak Soering willen blijven. Op grond van die uitspraak dient de rechter
niet alleen te toetsen of overlevering zal leiden tot een schending van de
fundamentele rechten van een betrokken persoon, maar ook of die schendig dreigt.
Wij zijn van mening dat de rechter dit moet betrekken bij zijn oordeel. Daarom
willen wij artikel 11 zoals het is geformuleerd in de nota van wijziging amenderen.De heer Çörüz (CDA):Ik probeer het nog eens duidelijk te maken. Het voorstel leidt mijns inziens
een beetje tot symboolwetgeving. Artikel 94 van de Grondwet is heel duidelijk.
In dit artikel staat dat binnen het Koninkrijk geldende wettelijke voorschriften
geen toepassing vinden indien deze toepassing niet verenigbaar is met eenieder
verbindende bepaling van een verdrag, lees het EVRM. Als dat wordt geschonden,
zijn wij volgens mij al uitgepraat.Mevrouw Vos (GroenLinks):Dan nog vinden wij het van belang dat expliciet in deze
wet op grond waarvan een rechter de zeer belangrijke uitspraak moet doen over
de vraag of overlevering mogelijk de rechten van een persoon kan schenden,
wordt opgenomen dat niet tot uitlevering wordt overgegaan als een dergelijke
schending dreigt. Ik vind het winst dat dit expliciet in het artikel is vermeld.
De minister heeft overigens daartoe het initiatief genomen middels zijn nota
van wijziging. Wij zijn daar blij mee. Wij zouden alleen graag het woord"dreigend"
willen toevoegen aan de definitie die de minister aan de Kamer heeft voorgesteld.Ik trek het amendement op nr. 8 in. Dat had betrekking op een standplaats
in Den Haag in plaats van in Amsterdam. Het is mij tijdens de beraadslaging
duidelijk geworden dat men al in een zeer vergevorderd stadium is met het
vestigen aldaar. Mijn fractie vindt het nu niet meer verantwoord om dit amendement
te handhaven.De voorzitter:Het amendement-Vos (stuk nr. 8) is ingetrokken.Mevrouw Vos (GroenLinks):Ik handhaaf het amendement op stuk nr. 7 inzake het niet uitleveren bij
ernstige humanitaire omstandigheden, zoals jeugdige leeftijd, ernstige ziekte
of hoge ouderdom. Ik handhaaf ook mijn amendement inzake de mogelijkheid tot
cassatie. Ik wil de Kamer enkele moties voorleggen. De minister heeft gezegd
dat ons amendement met betrekking tot cassatie naar zijn idee zeer moeilijk
is in te voegen in de wetgeving. Daarom wil ik het kabinet bij motie vragen
om in elk geval te voorzien in een instantie voor beroep of voor cassatie.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat de Overleveringswet niet voorziet in een beroeps- of cassatie-instantie
tegen de uitspraak van de rechtbank dat overlevering van de opgeëiste
persoon toelaatbaar is;overwegende dat toetsing in twee instanties van wezenlijk belang is om
de rechtseenheid te garanderen en dat de toelaatbaarheid van overlevering
aan een zorgvuldige rechterlijke toets is onderworpen, waarbij eventuele rechterlijke
onvolkomenheden kunnen worden gecorrigeerd;verzoekt de regering, te voorzien in een beroeps- of cassatie-instantie
en daarover de Kamer te informeren,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Vos. Naar mij blijkt, wordt zij
voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 25(29042).Mevrouw Vos (GroenLinks):Mijn fractie mist node een hardheidsclausule. Daarom leg ik de volgende
motie voor.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat de Overleveringswet niet voorziet in de bevoegdheid van
de minister van Justitie om de overlevering van opgeëiste personen toe
te staan of te weigeren op grond van humanitaire omstandigheden;overwegende dat het Kaderbesluit bepaalt dat de feitelijke overlevering
tijdelijk kan worden opgeschort om ernstige humanitaire redenen;overwegende dat het algemene criterium "ernstige humanitaire redenen"
niet integraal wordt overgenomen in het wetsvoorstel en beperkt wordt tot
het tijdelijk achterwege blijven van feitelijke overlevering indien de gezondheidstoestand
van de opgeëiste persoon reizen onverantwoord maakt;overwegende dat daarmee in de Overleveringswet een hardheidsclausule ontbreekt;verzoekt de regering, te voorzien in een hardheidsclausule waarin al dan
niet tijdelijk afgezien wordt van feitelijke overlevering indien ernstige
humanitaire redenen aan feitelijke overlevering in de weg staan,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Vos. Naar mij blijkt, wordt zij
voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 26(29042).Mevrouw Van der Laan (D66):Voorzitter. Voor u staat een tevreden mens. D66 had twee harde eisen voordat
wij konden instemmen met de Overleveringswet en beide zijn ingewilligd. Ik
dank de minister van harte voor zijn open opstelling. In de eerste plaats
zijn wij tevreden omdat de zogenaamde mensenrechtenexceptie wettelijk is vastgelegd.
Dat betekent dat in specifieke gevallen gekeken kan worden of overlevering
niet zal leiden tot een schending van het Europees Verdrag voor de rechten
van de mens. D66 trekt daarom het amendement op stuk nr. 16 in.De voorzitter:Het amendement-Van der Laan (29042, stuk nr. 16) is ingetrokken.Mevrouw Van der Laan (D66):Wel zijn wij nog benieuwd naar het antwoord van de minister op de opmerking
van mevrouw Albayrak over het woord "flagrant". Dat lijkt ons ook een niet-juridisch
woord. Voor ons is elke schending van de mensenrechten flagrant.Het tweede bezwaar van D66 betrof de typisch Nederlandse aspecten van
onze rechtsorde, ons verstandige, maar in Europa toch wat afwijkende beleid
inzake euthanasie, abortus en de koffieshops. Onze angst betrof de Nederlandse
euthanasiearts, die in Nederland volgens de Nederlandse regels iemand uit
zijn lijden verlost en vervolgens aan Duitsland overgeleverd zou moeten worden,
om terecht te staan voor moord. Wij willen de rechtszekerheid dat dit nooit
zal gebeuren. Door de wijziging van artikel 13 hebben wij nu die zekerheid.Er blijven nog twee punten van zorg. Het eerste betreft de euthanasiearts
die met vakantie gaat naar een ander land. Vandaar de motie van mevrouw Griffith
en mijzelf, waarin de regering wordt gevraagd te onderzoeken hoe wij die onzekerheid
kunnen wegnemen.Het tweede betreft onze blijvende bezorgdheid over het handhaven van de
mensenrechten in het grote Europa. Zoals men weet wil D66 dat de
Europese landen op de vingers getikt worden als zij hun rechtsstaat niet op
orde hebben. Het huidige instrumentarium staat dat slechts toe als er sprake
is van ernstige en stelselmatige inbreuken op de algemene Uniebeginselen,
maar wij willen juist dat het helemaal niet zover komt. D66 zal dit punt blijven
doorzetten, vooral in de verschillende Europa-overleggen. Ik vraag de minister
van Justitie om hier de komende tijd aandacht aan te besteden. Dat betekent
onder andere dat wij kort voor de toetreding van de nieuwe lidstaten moeten
kijken of wij gebruik kunnen maken van vrijwaringsclausules op justitieel
terrein. Ik ben zeer verheugd dat de minister duidelijk heeft gemaakt, dat
wat hem betreft de mogelijkheid om gebruik te maken van die clausules nog
open staat. Ik reken erop dat serieus naar de situatie in de vier kandidaat-landen
gekeken wordt alvorens er een besluit valt.De vergadering wordt enige ogenblikken geschorst.Minister Donner:Mijnheer de voorzitter. Ik dank u en de Kamer als geheel voor de wijze
waarop dit wetsvoorstel zo spoedig op de agenda kon komen. Op deze wijze hebben
wij nog perspectief dat wij het daadwerkelijk op 1 januari in werking kunnen
laten treden en daarmee een onduidelijke juridische situatie voorkomen. Ik
besef dat dit ook medewerking van de Eerste Kamer vergt, maar ik hoop die
ook te kunnen krijgen.Ik zal mij concentreren op het amendement-Vos op stuk nr. 7 over de invoering
van een hardheidsclausule, het amendement op stuk nr. 11 over de herinvoering
van een vol cassatieberoep, het amendement-De Wit op stuk nr. 14 over de rol
van de minister van Justitie, op een amendement van de heer De Wit over een
aanvullende weigeringsgrond voor de feiten die onvoldoende duidelijk zijn,
een amendement-Griffith/Van der Laan over het feitelijke uitstel bij hardheid
om redenen van humanitaire aard en de twee nieuwe amendementen op de stukken
nrs. 23 en 24.Over de formulering die is gekozen voor artikel 11 dreigt een misverstand.
De term "flagrante schending" is de term die nu in de jurisprudentie wordt
gebruikt en die ook in de jurisprudentie van het Europese Hof wordt gebruikt.
Wij spreken namelijk niet over de situatie dat Nederland een schending begaat.
Nederland begaat de schending van de rechten van de mensen, doordat het een
dreigende flagrante schending zou toelaten door overlevering. Het gaat om
de situatie in het land van ontvangst. Als men het woord "flagrant" laat vallen,
scherpt men de jurisprudentie op een zeer bijzondere wijze aan. Dan moet Nederland
op het moment van overlevering gaan beoordelen alle mogelijkheden van schending
in het land van ontvangst. Derhalve wordt voor die situatie gezegd dat Nederland
een schending van de rechten van de mens pleegt, indien het zou overleveren
ondanks het feit dat het beseft dat het zou kunnen leiden tot een flagrante
schending in het land van ontvangst. Flagrant staat hier voor kennelijk. Het
gaat niet aan dat Nederland op het moment van overlevering gaat beoordelen
alle mogelijkheden in het land van ontvangst en of daar een schending zou
kunnen dreigen. Volgens het systeem van het verdrag van de rechten van de
mens is dat primair de verantwoordelijkheid van de lidstaat die verzoekt.
De term "flagrant" komt dus voor in de jurisprudentie en is ontleend aan de
jurisprudentie, aan de jurisprudentie van de Hoge Raad en aan de jurisprudentie
van het Hof in Straatsburg. Als men het in artikel 11 zou schrappen, voert
men in wezen op substantiële wijze een nieuwe weigeringsgrond in die
afwijkt van de bepaling in de Grondwet. Daarom is de term gebruikt en moet
de term gebruikt worden. Het oorspronkelijke standpunt van de regering was
dat wij de bepaling niet nodig hebben omdat zij ligt besloten in de Grondwet,
zoals de heer Çörüz zegt. Vanwege het gevoelen in de Kamer
heb ik gemeend, wat in de Grondwet vastligt te verwoorden in een wijziging
in het wetsvoorstel. Als uit die wijziging de term "flagrant" wordt geschrapt,
doet men iets totaal anders en dreigen wij in strijd te komen met het Kaderbesluit.
Dan gaan wij namelijk veel verder. Dan mengen wij ons veel verdergaand in
de beoordeling van de rechtsorde in het land van ontvangst.Mevrouw Albayrak (PvdA):Ik kan uw redenering niet goed volgen. U geeft een definitie van "flagrant"
die juridisch misschien wel gebruikelijk is, maar die volgens mij en deskundigen
die wij hebben geraadpleegd neerkomt op een beperking van de toets van artikel
94 van de Grondwet. Dat is toch niet uw bedoeling met artikel 11.Minister Donner:De toets van artikel 94 geldt voor de Nederlandse overheid en voor wat
gebeurt op Nederlands grondgebied. De schending door autoriteiten hier valt
onder artikel 94. Ik snap echter niet waarom u bezwaar hebt en waarom u zegt
dat de term juridisch niet duidelijk is. De term is namelijk ontleend aan
de vaste jurisprudentie van de Hoge Raad en die van het Hof. Voor Nederlandse
autoriteiten kan sprake zijn van schending van de rechten van de mens in Nederland
als zij met de overlevering doorgaan ondanks de wetenschap dat die in andere
lidstaten zou leiden tot een flagrante schending. Dat is de eis van kennelijkheid
die in de tekst ligt besloten. Anders moet het proces over de mogelijke schending
in de andere lidstaat in Nederland worden gevoerd. Wat u zegt klopt dus helemaal.
In artikel 94 staat het woord flagrant niet. Akkoord, maar het geldt voor
wat de Nederlandse autoriteiten doen in Nederland met de betrokken persoon.
Alleen, de uitleg van de jurisprudentie brengt met zich dat als zij de wetenschap
hebben van een flagrante mogelijke schending in de andere lidstaten, dat ook
in Nederland een schending van de mensenrechten is.Mevrouw Albayrak (PvdA):Daarmee zegt u dat flagrant betekent een kennelijk schending en dat dat
dus niet een kwalificatie van de schending is.Minister Donner:Flagrant is wat anders dan kennelijk. U zou de jurisprudentie erop na
moeten lezen om te weten wat daaronder valt. Het is: kennelijk, maar ook:
apert. We kunnen weer wel een andere term gaan invoeren, maar dat heb ik juist
niet gedaan, omdat deze term in de jurisprudentie voorkomt. Daarom moet u
die niet schrappen, want dan bent u met iets anders bezig.Datzelfde geldt voor het toevoegen van "dreigend". Als iets zou leiden
tot een flagrante schending, is dat een dreigende flagrante scheiding, maar
het zou niet leiden tot een dreigende flagrante schending.
In de situatie waarin niet sprake is van een flagrante schending, maar die
alleen maar dreigt, zou in Nederland al sprake zijn van schending van de mensenrechten.
Derhalve en in goed Nederlands: als iets zou leiden tot een flagrante schending
elders, is dat een dreigende flagrante schending, maar die zou niet leiden
tot een dreigende flagrante schending.Mevrouw Griffith (VVD):Deze bepaling hoefde niet in de overleveringswet te worden opgenomen.
Vindt u niet dat vanwege de discussie die nu ontstaat, u alles heel ingewikkeld
maakt?Minister Donner:Dat gebeurt met meer dingen. Ik denk aan het amendement ter zake van feitelijk
uitstel op humanitaire gronden. Soms wil de Kamer eenvoudige, duidelijk zaken
ingewikkeld maken. Ik vind dat wij een gemeenschappelijk probleem hebben.
Op het punt van de mensenrechten was er zorg. Ik meende dat te kunnen ondervangen
door in artikel 11 een heel duidelijke bepaling op te nemen en daarmee aan
te sluiten bij de jurisprudentie. Als dit artikel echter op de aangegeven
manier wordt geamendeerd, komen wij in wezen in conflict met het kaderbesluit.
Dan moet ik bezien wat ons te doen staat. Ik kan namelijk niet accepteren
dat wij een besluit nemen dat strijdig is met onze verplichtingen op grond
van het Unierecht.Mevrouw Vos (GroenLinks):Het woord "dreigend" willen de heer De Wit en ik juist toevoegen omdat
wij in het Soering-arrest deze terminologie steeds tegenkomen. Er wordt daarin
gesproken van een dreigende flagrante schending van een door artikel 6 EVRM
beschermde rechten. Onze overweging is dat het er niet om gaat of de uitlevering
zal leiden tot een schending van de fundamentele rechten van de betrokkene,
maar tevens of die schending dreigt. Ons voorstel behelst dus voorzorg. Daarom
de toevoeging van het woord "dreigend". Naar ons idee past dat bij het Soering-arrest.Minister Donner:U moet het zien in het zinsverband van artikel 11. Dan moet het gaan om
het vermoeden. In het Nederlands zeg je echter niet: het vermoeden dat er
sprake is ... Op dat moment is daar namelijk nog geen sprake van. Dat is waar
in die arresten over gesproken worden. Hier moet ik formuleren welk vermoeden
de Nederlandse autoriteit moet hebben. Dat is het vermoeden dat de overlevering
zal leiden tot een flagrante schending. Ik ben het met u eens dat dit een
dreigende flagrante schending is. De jurisprudentie op dat punt wordt ook
zo vertaald. Als het gaat om het vermoeden, is het veel scherper om in dit
zinsverband te zeggen: u moet een vermoeden hebben van een dreigende schending.
In Nederland is het pas een schending als wij het vermoeden of de wetenschap
hebben dat het zal leiden tot een flagrante schending. Dat is een dreigende
flagrante schending.Mevrouw Vos (GroenLinks):Er moet in Nederland natuurlijk een vermoeden zijn dat het tot die schending
leidt. Als je evenwel spreekt van het vermoeden dat het zal leiden tot, dan
moet je er volgens mij echter bijna 100% zeker van zijn dat die schending
daadwerkelijk zal plaatsvinden. Het lijkt mij voor de overleveringsrechter
bijna niet mogelijk om een dergelijk zwaar vermoeden te hebben. Wij hebben
het idee dat, als het woord "dreigend" wordt toegevoegd, het er dan voornamelijk
om gaat dat de overleveringsrechter vaststelt dat er een zeer gegrond vermoeden
is en dat de kans dus groot is dat het inderdaad gaat plaatsvinden.Minister Donner:De wetenschap dat er sprake is van een dreigende flagrante schending,
is precies hetzelfde als het vermoeden dat wat ik nu doe, zal leiden tot een
flagrante schending elders. Dat is het punt. Nogmaals, dit is het kader zoals
de Hoge Raad dat gebruikt. Als u het nog restrictiever wilt maken, bent u
in wezen iets anders aan het doen. Dan bent u niet de bedoeling van artikel
94 aan het verwoorden, maar dan bent u gronden voor weigering aan het toevoegen.
Ik ga hierbij, zoals gezegd, ook uit van de jurisprudentie van het Hof in
Straatsburg. Het Hof laat, wat dit betreft, de beoordeling in beginsel bij
die lidstaten die plegen. De enige uitzondering is dat wij in ons handelen
mede aansprakelijk zijn voor wat potentieel elders kan gebeuren, als wij het
vermoeden of de wetenschap hebben dat wat wij hier doen, zal leiden tot een
flagrante schending elders. Dat is het systeem, zoals het recht dat nu kent.
En dat is wat wij hier proberen te verwoorden. Daarom zou ik zeggen dat wij
nu niet moeten proberen om de tekst op dat punt aan te scherpen of te veranderen.Mevrouw Van der Laan (D66):Volgens mij willen de minister en de Kamer hetzelfde, namelijk de mensenrechtenexceptie
wettelijk vastleggen. Wij zoeken alleen maar naar de juiste formulering. Wellicht
helpt het als de minister bevestigt dat het absoluut niet het doel is om artikel
94 van de Grondwet op enige manier in te beperken. Daar heeft de overleveringsrechter
ook wat aan, als hij zou twijfelen over de interpretatie.Minister Donner:Laat ik dan hier voor alle duidelijkheid aangeven dat ik met de voorgestelde
tekst voor artikel 11 heb beoogd om in dit wetsvoorstel te vertalen wat de
implicatie is van artikel 94. Die implicatie zou er echter ook zijn, als artikel
11 er niet zo stond. Hiermee heb ik een reactie gegeven op de amendementen
22 en 23. Mevrouw Albayrak heeft overigens aangegeven dat zij het ermee eens
is dat er over drie jaar een evaluatie plaatsvindt.Het volgende punt is ook onderdeel van het amendement van mevrouw Griffith
en mevrouw Van der Laan op stuk nr. 22. Het argument voor dit amendement berust
op de formulering van het Kaderbesluit. Ik heb de motieven aangegeven waarom
wij gemeend hebben het Kaderbesluit op dit punt te moeten preciseren. Naar
onze mening kan de term "ernstige humanitaire redenen" leiden tot eindeloze
jurisprudentie en tot veel procedures, zoals ook is gebeurd bij de Vreemdelingenwet.
Het gaat hier nu niet – dit in reactie op een ander amendement van mevrouw
Vos – om een weigeringsgrond. Zij vraagt in een motie naast tijdelijk
ook om permanent feitelijk uitstel op humanitaire gronden. Daarmee wordt de
weigeringsgrond humanitaire redenen geïntroduceerd. Dat punt hebben wij
in de Kamer behandeld bij de totstandkoming van het Kaderbesluit. Dat heeft
Nederland opgebracht, maar daar stonden wij alleen in. Het Kaderbesluit biedt
niet de ruimte om een dergelijke weigeringsgrond te introduceren. Het gaat hier om de vraag of het besluit tot overlevering tijdelijk kan
worden opgehouden om, naar onze mening, redenen van ziekte. Dat dekt de gronden
die bedoeld zijn in het Kaderbesluit. Nederland heeft ook uitdrukkelijk gevraagd
wat wordt bedoeld en gevraagd om voorbeelden anders dan ziekte. Die konden
wij zelf niet bedenken. Wij hoopten van andere landen te horen wat voorbeelden
zouden zijn. Men komt niet veel verder dan ziekte, ziekte en nog eens ziekte.
Daarom meenden wij dat te moeten preciseren met de term "ziekte". Ik wil het
amendement van mevrouw Griffith en Van der Laan ten sterkste ontraden, omdat
dat in de praktijk neer zal komen op wat het voorstel van de regering is,
maar ook zal leiden tot erg veel procedures die vooral daarover zullen gaan.
Nogmaals, dat betekent extra procedures. Het is namelijk niet een element
dat aangevoerd kan worden in de procedure over de overlevering. Daarom zal
steeds op het moment dat wij op het punt staan om tot overlevering over te
gaan, een kort geding aangespannen worden, omdat er humanitaire redenen zouden
zijn om het niet te doen. Dat maakt het systeem en ook het systeem dat wij
binnen bepaalde termijnen tot overlevering overgaan, onhandelbaar.Mevrouw Griffith (VVD):Het amendement stelt voor om aan te sluiten bij de woorden die staan in
het Kaderbesluit. U gebruikt nu zware termen en zegt dat u het amendement
ten stelligste ontraad. Dat betekent dat u het Kaderbesluit ook ten stelligste
ontraad. Had u toen dan niet moeten protesteren, in plaats van tegen deze
formulering, die aansluit bij het Kaderbesluit? Ik vind dit heel vreemd.Minister Donner:Nederland heeft toen ook gesteld dat het veel beter zou zijn om hier te
spreken van ziekte. Wij hebben in Europa te maken met 15 rechtssystemen. Daarom
kun je niet één op één woorden die in het Kaderbesluit
staan, hier ook gaan gebruiken. Die moeten namelijk gebruikt worden in 15
rechtssystemen, door 15 rechters. Wij hebben hier ervaring met onze rechtspraak
en onze rechters. In die situatie zou het gebruik van de term humanitaire
redenen leiden tot eindeloos veel procedures, die in wezen niet verder komen
dan vast te stellen dat het om ziekte gaat.Mevrouw Albayrak (PvdA):U voert nu een beperking in die niet hoeft van Europa. Als u de tekst
van Europa neemt, kunt u volstaan met "humanitaire redenen voor uitstel".
Ik snap niet dat uw creatieve geest niet in staat is om andere redenen van
humanitaire aard te verzinnen dan ziekte, die een uitlevering op dat moment
zouden belemmeren. Wat gebeurt er bijvoorbeeld als iemands partner op sterven
ligt? Is dat geen reden van humanitaire aard voor uitstel van uitlevering?Minister Donner:In een dergelijke situatie zal er doorgaans gewacht worden met uitlevering.
Als dit echter in de wet wordt opgenomen, geldt het oude Engelse adagium "hard
cases make bad law". Een wet moet niet gebaseerd zijn op incidentele harde
zaken en moeilijke beslissingen, maar op wat er in de regel gebeurt. Ik heb
al aangegeven dat in Europa geprobeerd is om de term "ziekte" hiervoor te
gebruiken. Naar onze mening hebben wij voor de juiste, bruikbare vertaling
van de term "humanitaire redenen" in het kaderbesluit gekozen. De introductie
van die term in Nederlandse wetgeving leidt tot een situatie die in het kaderbesluit
niet beoogd is.Mevrouw Albayrak heeft een motie ingediend over de zogenaamde blinde vlek.
Zij wil dat Nederland het initiatief neemt tot regelgeving om Nederlanders
in andere lidstaten te beschermen in die gevallen waarin zij naar Nederlands
recht niet overgeleverd zouden worden. De intentie van de motie is heel sympathiek,
maar zij is niet uitvoerbaar. Ik heb vanmorgen moeten discussiëren over
het kaderbesluit drugs. Het kost al zeer veel moeite om een regeling waarin
het Nederlandse drugsbeleid niet met nadruk wordt genoemd, geaccepteerd te
krijgen. Nu wordt voorgesteld dat de Nederlandse regering in Europa regelgeving
bepleit waarin het Nederlandse euthanasiebeleid en het drugsbeleid worden
aangevoerd als grond waarop andere lidstaten niet mogen overleveren aan een
derde staat. Ik weet niet hoe ik dat op een nette manier kan doen zonder volledig
geïsoleerd te raken. Ik bereik daar niets mee. Daarbij komt dat dit een situatie betreft die niet door dit besluit verandert.
In de jaren zeventig heeft zich één keer iets dergelijks met
Duitsland voorgedaan. Dat heeft destijds tot een vrij scherpe woordenwisseling
tussen Duitsland en Nederland geleid. Sinds die tijd is het niet meer voorgekomen.
Het gaat om een theoretische vrees. Ik denk dan ook dat het onverstandig is
om Nederland daarvoor opnieuw te isoleren in Europa.De voorzitter:Ik vraag de leden om korte vragen te stellen en de minister om kort daarop
te reageren. Het betreft hier een plenaire afronding na een wetgevingsoverleg
in twee termijnen.Mevrouw Albayrak (PvdA):Ik wil de minister meegeven dat resultaten uit het verleden geen garantie
voor de toekomst zijn. Het is wat merkwaardig dat om die reden de blinde vlek
niet wordt ingevuld. Het is nogal wiedes dat de andere Europese landen tegensputteren
als de minister dit koppelt aan het Nederlandse beleid ten aanzien van softdrugs.
Daar gaat het echter niet om. Ik denk dat alle lidstaten hun onderdanen juist
op deze manier willen beschermen.De voorzitter:Dit is geen interruptie meer, mevrouw Albayrak. Die gedachtewisseling
is geweest. De minister heeft zijn oordeel daarover gegeven. Dan moeten wij
nu tot een afronding komen. U gaat het hele wetgevingsoverleg opnieuw doen.Mevrouw Albayrak (PvdA):Voorzitter. Ik zal mijn vraag stellen. Voor de orde meld ik dat deze gedachtewisseling
niet heeft plaatsgevonden, omdat de minister nog niet eerder had kunnen reageren
op mijn motie. Ik heb de motie alleen kunnen voorlezen.Denkt de minister nu werkelijk dat andere Europese landen niet in staat
of bereid zullen zijn om regelgeving te initiëren die ertoe leidt dat
de nationale bescherming die landen willen bieden, wordt doorgetrokken voor
onderdanen die zich in andere lidstaten bevinden? Dit is toch een heel legitieme
vraag die u in Europa neerlegt?Minister Donner:Het gaat om feiten die strafbaar zijn onder de wetgeving van de verzoekende
staat. Het is hoogst uitzonderlijk dat feiten die in een andere
lidstaat plaatsvinden, onder de wetgeving van een verzoekende lidstaat vervolgbaar
zijn. Dan gaat het al om feiten die men doorgaans vrij ernstig vindt. U vraagt
mij nu om regelgeving. De enige voorbeelden die wij ook in onze discussie
hier kunnen vinden, zijn euthanasie- en drugsbeleid. Als ik in Europa moet
vragen om regelgeving die uitdrukkelijk een erkenning van het Nederlands beleid
op dit punt vraagt, dat uiterst controversieel ligt in Europa en waarbij het
onverstandig is om de zaak op de spits te drijven zonder dat daarvoor een
strikte noodzaak is, dan is dat onverstandig uit een oogpunt van buitenlands
beleid en van justitiebeleid. Er zijn belangrijker dingen te bereiken in Europa!
Ik geef aan dat het zonder object is, omdat het in de praktijk in de afgelopen
decennia niet is voorgekomen. Het is naar mijn mening dus een theoretische
vrees waar wij mee moeten leren leven. Tegen de tijd dat het echt realiteit
wordt, zullen er waarschijnlijk voldoende instrumenten zijn om dat aan de
orde te stellen en te voorkomen. Dat was ook de vorige keer het geval.Ik kom te spreken over het amendement op stuk nr. 14 van de heer De Wit.
Dat hangt samen met het punt van hoger beroep en cassatie. Op dit moment hebben
wij in de uitleveringsprocedure ook geen hoger beroep. Wij hebben de mogelijkheid
van cassatie, maar wij hebben geen hoger beroep. Het introduceren van hoger
beroep in deze procedure is derhalve geen vereenvoudiging maar een uitbreiding.
Hetzelfde geldt voor de rol van de minister. Wij kiezen voor deze procedure,
omdat wij menen dat de materie geregeld kan worden door regels en dat derhalve
de samenwerking binnen Europa niet meer een kwestie van beleid is, van keuze
van wel of niet doen, maar een kwestie van recht en van rechtsregels. Daarom
wordt de minister eruit geschreven.Als wij de minister erin schrijven en als wij het cassatieberoep erin
houden, zijn wij gewoon bij de bestaande uitleveringsprocedure. Uit de discussie
van vorig jaar in het kader van de besluitvorming over de Unie op dit punt
is naar voren gekomen dat wij het kaderbesluit kunnen accepteren. Het is bekend
dat Nederland dat met zekere bedenkingen heeft geaccepteerd. Dan moeten wij
nu niet de stap terug willen doen en zeggen dat wij toch liever de uitleveringsprocedure
willen houden. Immers, de minister kan in dat kader geen andere gronden aanvoeren
dan die op grond van het kaderbesluit. En hij moet het binnen dezelfde tijdsklem
van 60 dagen doen. Dat kan niet, want als de minister besluit, zal er weer
rechtsbescherming tegen het besluit van de minister geboden moeten worden.
Dan zitten wij dus weer vast aan twee procedures. Als er dan ook nog een cassatieberoep
bij moet komen, zitten wij aan drie procedures vast, die wij allemaal binnen
60 dagen moeten doen. Dat is het belangrijkste argument tegen het op dit moment
introduceren van of hoger beroep of cassatie in de regeling. Wij hebben ons
vastgelegd op die termijn van 60 dagen, eventueel met 30 dagen verlenging.
Op dit moment duurt de hele uitleveringsprocedure acht maanden. Een procedure
in één instantie duurt echter drie maanden. Het is dus al een
zaak dat wij die van drie maanden naar twee maanden moeten reduceren. Als
de procedure nog verder moet worden ingedikt, zullen de termijnen van dagvaarding
zo kort worden, dan men zich in eerste instantie niet behoorlijk zal kunnen
verdedigen en de argumenten niet behoorlijk zal kunnen aanvoeren. In het wetgevingsoverleg
was dat juist punt van discussie. En dat allemaal vanwege het hoger beroep!
Ik stel conform de motie voor om dit punt uitdrukkelijk mee te nemen in het
kader van de evaluatie die op drie jaar is gezet en om te bezien of de ervaring
leert dat er daadwerkelijk behoefte bestaat aan hoger beroep in dezen. Dat
zou mijn oplossing zijn. De motie is op dit punt onduidelijk, want er wordt
aangenomen dat het amendement niet wordt aanvaard en voor dat geval wordt
de regering gevraagd nog een voorziening in de wet aan te brengen. De wet
is dan aanvaard. Dan wordt er dus geen voorziening meer in de wet opgenomen.
Ik zeg dus naar aanleiding van de motie dat ik die voorziening nu niet opneem,
omdat ik niet inzie hoe deze binnen de geldende termijnen kan worden ingepast.
Ik zeg toe dat wij bij de evaluatie over drie jaar dit punt hernemen en uitdrukkelijk
zullen bezien of het wenselijk is, in de wet op te nemen hoger beroep dan
wel cassatie, anders dan het nu opgenomen cassatieberoep in het belang der
wet.Mevrouw Vos (GroenLinks):In de motie wordt inderdaad in feite aan de regering gevraagd om op haar
manier een beroepsmogelijkheid te maken, want de minister had problemen met
de procedure waarvoor mijn fractie had gekozen. Ik begrijp van de minister
dat hij daar niet aan wil. Zijn toezegging is belangrijk, maar pas na drie
jaar zal mogelijk hiertoe worden overgegaan. Ik vind drie jaar wel erg lang.Minister Donner:Er moet een zekere ervaring ontstaan. Wij weten ook dat de eerste keer
dat er een situatie ontstaat die volgens u het overwegen van een beroepsmogelijkheid
zou rechtvaardigen, u of iemand anders onmiddellijk Kamervragen stelt aan
de minister en deze de vraag voorlegt of hij het geen tijd vindt worden om
die mogelijkheid te introduceren. Laat ik het zo zeggen: uiterlijk bij de
evaluatie.Mevrouw Vos (GroenLinks):En dan zegt u ja en gaat het doen?Minister Donner:Ik zeg: uiterlijk bij de evaluatie. Óf uw amendement wordt aanvaard
en dan hoeft de motie niet meer te worden aanvaard. Óf uw amendement
wordt niet aanvaard en dan kan ik de motie niet uitvoeren, omdat ik geen voorziening
in het wetsvoorstel kan treffen voordat het wet wordt. In beide gevallen moeten
wij eventueel evalueren. Mijn argument is: het kan er nu niet in geïntroduceerd
worden en er is ook geen behoefte aan. Juist doordat er een zekere tijd wordt
genomen, kan men ermee leven. Bij de evaluatie kunnen wij dan bezien of het
toch nodig is.Het amendement van mevrouw Vos op stuk nr. 7 over de hardheidsclausule
hebben wij al besproken.Het amendement op stuk nr. 11 behelst de herinvoering van het vol cassatieberoep.
Nogmaals, er is een cassatieberoep in het belang der wet. Het is onmogelijk
cassatieberoep in te voeren op de wijze waarop dat in het amendement wordt
voorgesteld, want dan zou er een bepaling worden opgenomen dat er vol cassatieberoep
is zonder dat is geregeld hoe dat vorm moet worden gegeven en hoe het vervolg
moet lopen. Dan zal er een volwaardige regeling voor cassatieberoep
moeten worden opgenomen.De heer De Wit heeft een amendement ingediend op stuk nr. 15 over de aanvullende
weigeringsgrond. Dat sluit aan bij de vraag van mevrouw Albayrak of wel verzekerd
is dat de feiten voldoende zijn omschreven. Ook voor de Handelingen bevestig
ik hier nogmaals dat het de bedoeling is dat het bij het invullen van het
formulier niet alleen maar gaat om het plaatsen van een kruisje, maar dat
ook feit, omstandigheden, plaats en betrokkenheid worden vermeld in het verzoek.
Er zit een criterium in, namelijk dat de betrokkene zijn schuld ook onmiddellijk
moet kunnen ontkennen en zijn eventuele onschuld mag aantonen. Dat soort feiten
zal dus gesteld moeten zijn. Het enige wat verandert, is dat het niet meer,
zoals nu geldt bij uitleveringsverzoeken, het volle dossier hoeft te zijn
waarvan ook alle stukken moeten worden vertaald. Het zal wel een volledige
omschrijving vergen om te kunnen bepalen of het verzoek binnen de categorieën
valt en hoe het staat met de strafbaarheid in Nederland van het feit waarvoor
men is veroordeeld. Aanvaarding van het amendement van de heer De Wit schept
echter onduidelijkheid. Nu is het heel eenvoudig: als iets op de lijst staat,
vindt overlevering plaats. Als het onduidelijk is, moet er doorgevraagd worden
totdat duidelijk is of het er al dan niet onder valt. Als het onduidelijk
blijft, is het overleveringsrecht niet van toepassing. Als het amendement
wordt ingevoerd, suggereren we echter dat er een tertium is gegeven.In de motie op stuk nr. 18 van mevrouw Van der Laan wordt gevraagd de
weg op te gaan van het uniformeren van het strafrecht op tal van punten. Als
wij dat bepleiten, vinden wij tegelijkertijd op allerlei terreinen harmonisatie
op ander niveau dan wij in Nederland kennen bespreekbaar. Ik kan haar de garantie
geven dat ik bij het eerste voorstel in het JBZ-overleg moet horen dat het
volstrekt onaanvaardbaar is om op allerlei punten, die niet aansluiten op
de wijze zoals het in Nederland is geregeld, te harmoniseren. Ik weet zeker
dat in deze motie niet de juiste koers wordt uitgestippeld. Wij hebben hierover
gesproken in de Kamer en mevrouw Van der Laan heeft toen het standpunt van
de regering gesteund dat terughoudendheid moet worden betracht bij de harmonisatie
van het procesrecht. Waar het nodig is met het oog op de samenwerking moeten
wij harmoniseren, maar diversiteit op dit punt in Europa is een groot goed.
De bodem wordt al gelegd door het EVRM. Er is derhalve geen behoefte om op
allerlei terreinen te gaan harmoniseren om het harmoniseren.Mevrouw Van der Laan (D66):Dit is niet het geschikte moment om een inhoudelijk debat aan te gaan
met de minister. Wel wil ik even duidelijk zeggen dat het absoluut niet mijn
bedoeling is om op allerlei terreinen te harmoniseren, want dan loop je de
kans dat je afzakt naar de laagste gemeenschappelijke noemer. Daarom ook spreekt
mijn motie uitdrukkelijk over minimumnormen waardoor Nederland altijd een
hoger niveau van bescherming kan handhaven. Wij zien dat ook al op het gebied
van milieu en andere zaken. Misschien moeten de minister en ik op een ander
moment hierover doorspreken. Onze standpunten zijn duidelijk.Minister Donner:U zult vele medestanders vinden in andere landen die in het kaderbesluit
drugs minimumnormen hadden willen invoeren voor het drugsbeleid. Bij de Nederlandse
overheid hebt u bepleit dat dat absoluut niet moest. Ik vermoed dat dezelfde
situatie zal ontstaan als er voorstellen komen op andere terreinen.De motie op stuk nr. 26 van mevrouw Vos over de hardheidsclausule sluit
aan bij het amendement van mevrouw Griffith. Het tijdelijkheidsaspect houdt
het invoeren van een weigeringsgrond langs een achterdeur in. Dat is een punt
dat Nederland met instemming van de Kamer heeft weggegeven.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, volgende week dinsdag over het wetsvoorstel en de ingediende
moties te stemmen.Daartoe wordt besloten.Sluiting 20.24 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20032004-2154-2161.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl