Behandeling van:  het wetsvoorstel Wijziging van de Tracéwet (eerste tranche) (26343)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1999-2000, pag. 1710-1714

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

20-09-2000

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

nr. 36, pagina 1710-1714

05-09-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26343Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 5 september 2000)Pagina 1734-1739
Voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafrecht en het Wetboek van Strafvordering en enige andere wetten omtrent de straf van onbetaalde arbeid ten algemenen nutte (taakstraffen) (26114)Pagina 1724-1730
Noten bij pagina 1709: rapport van de Commissie tot onderzoek van de geloofsbrieven van het benoemde lid dhr. R.H. van de BeetenPagina 1740-1740
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Tracéwet (eerste tranche) (26343)Pagina 1710-1714
Presentie en opening (dinsdag 5 september 2000)Pagina 1709-1710
Lijst van besluiten (dinsdag 5 september 2000)Pagina 1732-1734
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafrecht en het Wetboek van Strafvordering en enige andere wetten omtrent de straf van onbetaalde arbeid ten algemenen nutte (taakstraffen) (26114)Pagina 1714-1722
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van de Wet OOW in verband met mogelijkheid om andere bestemming te bepalen voor opbrengst WW-premies over WAO-uitkeringen (27056); - Wijziging van artikel 22, derde lid, van de Welzijnswet 1994 (27155)Pagina 1710-1710
Behandeling van: de notitie Hiërarchie der normen in het Europees recht (25922, R1613, EK nr. 62d)Pagina 1722-1724
Voortzetting van de behandeling van: de notitie Hiërarchie der normen in het Europees recht (25922, R1613, EK nr. 62d)Pagina 1730-1732

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Tracéwet (eerste tranche) (26343).De beraadslaging wordt geopend.De heer Van der Lans (GroenLinks):Mijnheer de voorzitter! Laat ik beginnen met een punt van ergernis, dan
heb ik dat meteen gehad. In maart leverde mijn fractie, samen met twee andere
fracties uit deze Kamer, een bijdrage aan het voorlopig verslag van de vaste
Kamercommissie Verkeer en Waterstaat over het wetsontwerp dat hier vandaag
ter beoordeling voorligt. Er werden absoluut geen wereldschokkende vragen
gesteld. Misschien, moet ik erkennen, waren het vragen naar de bekende weg.
Desalniettemin deden de bewindslieden er bijna drie maanden over om ze te
beantwoorden. Voor een wetsvoorstel dat door de minister-president was gezet
op de lijst van wetten die voor het reces afgehandeld moesten zijn, was dat,
zeker gezien de aard van de vragen, ongelooflijk lang. Je vraagt je af: hoe
kan zoiets nu? Ik vraag ernaar, omdat deze laksigheid er mede de oorzaak van is, dat
er in deze Kamer zo weinig animo is om over dit wetsvoorstel een discussie
aan te gaan. Dat ligt natuurlijk ook aan mijn collega's, maar ik ben ervan
overtuigd, dat als dit wetsontwerp gewoon in mei had kunnen passeren, het
ook de brede politieke discussie had gekregen die het nu helaas moet ontberen
en die het, gezien het belang van het wetsontwerp, wel verdient.Natuurlijk had ook mijn fractie kunnen besluiten deze wetswijziging gewoon
als hamerstuk te laten passeren. Zij betreft immers, zoals collega's mij voorhielden,
maar een technische aanpassing die weinig of niets voorstelt. Maar het punt
is dat wij dat maar niet willen geloven. Dat is ook wat ons het meest stoorde
toen wij het dossier van deze wet doornamen: de bijna ontroerende manier waarop
gepoogd wordt het vraagstuk te ontpolitiseren en de gemoederen te sussen met
de mededeling dat het allemaal een technische wijziging is die alleen de efficiency
of doorloopsnelheid vergroot en de zaken dus wat sneller regelt, maar de zorgvuldigheid
op geen enkele wijze aantast. Het gaat om bespoediging en vereenvoudiging.
Welke rechtgeaarde vaderlandslievende burger kan daar eigenlijk nog op tegen
zijn?Elke bedenking werd weggewuifd. Elke onrust was ten onrechte. Of die nu
van de VNG kwam of dat het de stichting Natuur en Milieu was die aan de bel
trok: ze werden toch allemaal een beetje te kijk gezet als mensen die beren
op de weg zagen. Dat is een stijl van politiek bedrijven waarin technocratische
redeneringen dominant zijn geworden en de politieke analyses en motieven systematisch
uit de publieke meningsvorming worden verdreven.Dat is precies wat met dit wetsvoorstel is gebeurd, want dit wetsvoorstel
is niet zomaar een technische aanpassing. Het vormt een onderdeel van zich
wijzigende bestuurlijk-politieke krachtsverhoudingen als het gaat om de ruimtelijke
inrichting van Nederland. Deze wet staat ook niet op zichzelf, maar moet worden
gezien in samenhang met een reeks wettelijke initiatieven die variëren
van een wettelijke regeling van rijksprojecten tot herziening van de WRO en
aanpassing van de Wet luchtvaart. En nog meer.Wie dat hele pakket bekijkt, ziet dat zich twee met elkaar samenhangende
tendensen aftekenen. Allereerst is er de onmiskenbare tendens tot centralisatie,
dat wil zeggen: de rijksoverheid tendeert ernaar om zich minder afhankelijk
op te stellen en zich instrumenten toe te eigen die haar greep op de ruimtelijke
inrichting van het land vergroten. Dat gebeurt – en dat is de tweede
tendens – door in toenemende mate te kiezen voor sectorale en projectmatige
wetgeving die als het ware de klassieke ruimtelijke ordening van dit land
gaat overrulen.De Tracéwet past precies bij deze trend. De wet is zonder twijfel
centralistisch, want zij vergroot de greep van de overheid op de besluitvorming
en de uitvoering. De Tracéwet is een voorbeeld van sectorale wetgeving
die de ruimtelijke ordening verdringt doordat tracébesluiten met behulp
van artikel 19 van de Wet op de ruimtelijke ordening de bestaande planologische
logica simpelweg tenietdoen en als nietig terzijde schuiven, waarbij zelfs
niet meer om "planologische medewerking" van lagere overheden gevraagd hoeft
te worden.Nu hoeft dat niet per definitie slecht te zijn. De ruimtelijke problemen
in Nederland zijn zo groot dat zij op zichzelf een sterkere greep van de rijksoverheid
op de ruimte rechtvaardigen. Sterker, ook voor projecten die mijn partij aan
het hart gaan, zijn een sterke overheid en speciale projectwetgeving noodzakelijk.
Waar het echter om gaat, is de vraag hoe uiteenlopende belangen zich in deze
nieuwe bestuurlijke krachtsverhoudingen kunnen manifesteren. Juist op dat
punt biedt de Tracéwet volgens ons onvoldoende garanties dat andere
belangen dan economische een bepalende rol kunnen spelen.Wij hadden met deze wet kunnen leven als de regering had gezegd dat de
greep op de uitvoeringsfase verstevigd moet worden omdat voor de voorbereidingsfase
de garantie gegeven kan worden dat belanghebbenden – lagere overheden
en maatschappelijke organisaties – een onmiskenbare en goed geregelde
stem in het kapittel hebben. Dat is helaas niet het geval. Er zijn veel intenties
en goede bedoelingen, maar op de keper beschouwd, is er heel weinig echt geregeld.
Precies die onduidelijkheid leidt ertoe dat lagere overheden en maatschappelijke
organisaties zeer wantrouwend tegenover dit voorstel staan. Zij zien alleen
maar het centralisme en krijgen daar vooralsnog maar weinig voor terug.Wij hadden ook met deze wet kunnen leven als de regering had gezegd: wij
versterken de sectorale wetgeving omdat wij de garantie kunnen geven dat daarin
de ruimtelijke en de landschappelijke belangen optimaal worden gewogen. Maar
daarover bestaat absoluut geen zekerheid. In vrijwel alle vormen van sectorale
wetgeving en projectwetgeving die het parlement tot nu toe zijn gepasseerd,
lijkt het erop dat de regering de ruimtelijke ordening en de overwegingen
die daarbij horen min of meer van zich af wil schudden. De Tweede Kamer moest
eraan te pas komen om de toepassing van de zelfstandige projectprocedure op
lokaal niveau nog enigszins binnen de systematiek van de ruimtelijke ordening
te houden.Ook bij dit wetsvoorstel deed de regering in eerste instantie ronduit
minachtend over de ruimtelijke ordening. Het werd aanvankelijk niet eens noodzakelijk
geacht om een bestemmingsplan aan een tracébesluit aan te passen. Vooral
in de vakpers heeft dat tot grote verbazing geleid. In een recente beschouwing
in het vaktijdschrift Bouwrecht concludeert de bestuursrechtspecialist De
Gier dat het dubbelspoorbeleid van voor de Tracéwet, waarin de ruimtelijke
ordening en de speciale wetten nevengeschikt waren, in 1994 via de Tracéwet
werd vervangen door een enkelspoorbeleid en inmiddels door de voorgestelde
wijziging dreigt te worden verengd tot een smalspoor. De Gier komt tot de
slotsom dat inbreng en weging van de planologisch interessante aspecten dreigen
te worden gemarginaliseerd. Die onevenwichtigheid heeft bij ons tot het oordeel
geleid dat argumenten met betrekking tot de economische vitaliteit van ons
land door deze wet gemakkelijker en vanzelfsprekender bediend worden dan argumenten
met betrekking tot de ecologische vitaliteit of de ruimtelijke kwaliteit.
Of dit ook echt zo zal uitpakken, valt niet met zekerheid te zeggen, maar
de regering kan ons ook allerminst de zekerheid geven dat dit niet zo zal
zijn.Om die reden menen wij dat de wijziging van de wet veel te vroeg komt.
De argumentatie daarvoor is ook een voorbeeld van technocratisch
en bijna apolitiek redeneren. Het is een technische aanpassing en dat moet
kunnen. Waarom worden er dan zoveel woorden vuilgemaakt aan mogelijkheden
van interactieve beleidsvorming en aan het betrekken van alle belanghebbenden
bij de voorbereidingsfase? Ware het dan niet verstandiger geweest om met de
bestaande Tracéwet meer tijd te nemen om meer ervaring met dit soort
processen op te doen en in de wetgeving te verdisconteren? Dit zou tegelijkertijd
immers ook het centralistische element van deze wet legitiemer kunnen maken,
omdat dit zich dan ook echt verhoudt tot een goed geregelde interactieve voorfase.De aanleiding voor deze wijziging is naar ons oordeel uitermate dun. In
feite ligt er slechts één evaluatierapport aan ten grondslag
dat twee toepassingen van de Tracéwet uit 1994 betreft. Dat is tamelijk
mager, ondanks de melding van de bewindslieden dat ook latere ervaringen meewegen.
Uit dit type evaluaties blijkt dat het niet alleen de planologische obstakels
zijn die tot tijdverlies leiden, maar niet zelden ook de overheid. Uit verschillende
rapporten blijkt immers dat niet zozeer de wettelijke vereisten een sta-in-de-weg
zijn voor efficiënte procedures, maar vooral ook gebrekkig proces- en
projectmanagement van de verschillende overheden en niet in de laatste plaats
van de rijksoverheid zelf. Opmerkelijk is in dit verband ook de conclusie
die wordt getrokken uit de Internationale vergelijking besluitvorming infrastructuur
die gemaakt is door de Directie strategie en coördinatie van het ministerie
van Verkeer en Waterstaat, waarin staat: "Landen die inzetten op snelle besluitvorming
slagen er niet in dit te bereiken, maar boeten wel aan rijkdom in de afwegingen
in, terwijl landen waar een breed perspectief en heroverweging hoog worden
gewaardeerd, deze rijkdom wel realiseren zonder snelheid te verliezen. Veel
tijdverlies is niet het gevolg van moeizame inspraakprocedures, maar van gebrekkige
afstemming tussen overheden onderling en tussen overheden en pressiegroepen.
Met andere woorden: de pijn zit voornamelijk in het informele voorbereidingstraject,
met verbetering van het procesmanagement is hoogstwaarschijnlijk dus veel
meer tijdwinst te boeken dan met het bekorten van de procedures."Het aanvaarden van deze wetswijziging neemt dat probleem niet weg. In
de memorie van antwoord wordt in dit verband gesteld dat het ministerie van
Verkeer en Waterstaat in samenwerking met andere ministeries werkt aan "kaders
voor de MIT-verkenningen nieuwe stijl", maar wat deze kaders precies voorstellen
blijft tamelijk onduidelijk. Wellicht kan de minister daar enige nadere opheldering
over geven. Wat zijn precies die kaders en wat is een MIT-verkenning nieuwe
stijl?Mijnheer de voorzitter! Wij vrezen dat er met deze wet weinig ten goede
zal veranderen. De Raad voor verkeer en waterstaat heeft in zijn rapport "Ambities
bundelen" erop gewezen dat de eerste Tracéwet gebaseerd is op een bepaalde
visie op de relatie tussen overheid en burgers: er is een overheid die iets
wil en er zijn burgers die dat niet of anders willen. Het is, kortom, een
actie-reactiemodel, dat vooral stimuleert tot strategisch gedrag en niet tot
gezamenlijk creatief nadenken. Dat zal, zo vrezen wij, met de nieuwe Tracéwet
niet veel anders worden. Het wantrouwen tegen de centralistische overheid
zal eerder toenemen en dat zal bij lagere overheden tot een soort hebberig
"opeis-gedrag" leiden, dat de regering weer zal nopen om met allerlei goedmakertjes
over de brug te komen.Als dat zo is, dan is dat een gemiste kans, want juist de Raad voor verkeer
en waterstaat probeert met zijn advies een opening te bieden voor een andere
vorm van besluitvorming, die meer ruimte biedt aan creativiteit en kwaliteit.
Het ware beter geweest om die voorstellen eens goed te beproeven en ermee
te experimenteren en om op basis daarvan nieuwe wettelijke regimes te ontwerpen.
Dat was beter geweest dan het huidige voorstel dat bijna twee jaar geleden
met grote urgentie op de Haagse politieke agenda kwam te staan, omdat de nieuwe
wet dan nog toegepast zou kunnen worden in de besluitvorming van de HSL-Zuid.
Eigenlijk is dat het ultieme bewijs van de technocratische denktrant die achter
dit wetsontwerp schuilgaat; opportunisme is in dat denkkader altijd een gewaardeerde
inspiratiebron. Overigens zou ik het op prijs stellen als de minister nog
eens kan uitleggen in welke mate deze wet nu ook toepasbaar is op tracébesluiten
die onder het regime van de oude wet zijn gemaakt.Hoe gemakkelijk de aanvankelijke haast kan verkeren in laksigheid hebben
wij hier in de Kamer aan den lijve mogen ervaren, toen de grote haast van
het begin verdwenen was en de ambtenaren van het departement rustig drie maanden
de tijd namen om vragen te beantwoorden die met enige inspanning ook binnen
een dag of twee beantwoord hadden kunnen worden. Zo blijkt de technocratie
geen enkele moeite te hebben om verschillende gedaantes aan te nemen, behalve
dan de politieke; dat is een rol waar zij over het algemeen ver vandaan blijft.Maar misschien vergis ik mij en kan de minister heldere politieke uitspraken
doen over twee kwesties die voor ons met betrekking tot deze wet van belang
zijn. Mijn eerste vraag is: dient een grotere centrale greep niet gepaard
te gaan met een duidelijke en praktische visie, hoe de rijksoverheid lagere
overheden en maatschappelijke organisaties in de besluitvorming betrekt? Is
zo'n visie aanwezig? Kan de bewindsvrouw deze toelichten? De tweede vraag
is: dient een grotere invloed van sectorale of projectmatige wetgeving ten
opzichte van de ruimtelijke ordening niet gepaard te gaan met een expliciete
en uitgewerkte verplichting binnen die projectmatige of sectorale wetten om
zich met ruimtelijke overwegingen te verstaan? Hoe kan de bewindsvrouw garanderen
dat de ruimtelijke onderbouwing van tracébesluiten ook echt optimaal
is? Ik wacht het antwoord van de minister af.Minister Netelenbos:Voorzitter! Ik dank de heer Van der Lans voor zijn milde bijdrage. Ik
zal proberen zijn vragen te beantwoorden.Ik ga eerst in op zijn vraag over de drie maanden die gepasseerd zijn
voordat de vragen van deze Kamer zijn beantwoord. Ik ben ook van mening dat
dit te lang heeft geduurd. Ik zal hem niet uitleggen hoe ingewikkeld interdepartementaal
overleg soms is, maar dat is geen excuus. Ik vind dat wij dat sneller hadden
kunnen doen. Daarvoor bied ik mijn excuses aan. Ik ben nogal aangesproken op het technocratische gehalte van dit stuk,
maar ik voel mij daarop volstrekt niet aangesproken. Hier staat geen technocraat,
maar een politicus die houdt van de politiek. De vraag hoe je ervoor moet
zorgen dat je infrastructuur van vandaag bouwt en niet van gisteren, is een
vraag die ons allen raakt. De lengte van de procedures vormt echt een punt
van zorg. Een dynamische samenleving zoals de onze kent een gemiddelde omloopsnelheid
van zeven jaar voor het realiseren van een idee en dat kan niet. Wij hebben
dus echt te maken met een groot maatschappelijk vraagstuk. Dat is geen technocratisch
vraagstuk, maar een vraagstuk dat alle burgers betreft. Infrastructuur komt
er niet door de technocratie; infrastructuur komt er omdat burgers dat willen.
Door de bank genomen hebben zij wel last van Nimby, maar de infrastructuur
willen ze wel. Ik voel mij dan ook helemaal niet thuis bij het beeld dat wij
achter het bureau maar iets verzinnen en vervolgens proberen om de samenleving
daarvan te overtuigen. Wij moeten er allen voor zorgen dat wij bezig zijn
met moderne infrastructuur en visies op infrastructuur en niet met infrastructuur
van gisteren.Het voordeel van de wet die nu voorligt, is dat bijvoorbeeld inspraakeffecten
gerealiseerd kunnen worden zonder dat de procedure moet worden overgedaan.
Dat kan nu niet. Als gemeenten of burgers goede ideeën hebben en wij
willen die ideeën tijdens de procedure inpassen, dan begint de procedure
van voren af aan en dan duurt het weer zeven jaar. Dan doe je dat dus niet.
Het is dus alleen maar beter voor burgers. Dat geldt misschien niet voor sommige
actiegroepen die vinden dat er nooit iets mag veranderen, maar dat geldt wel
voor de burgers die vinden dat iets verantwoord moet gebeuren. Wij willen
dus luisteren naar de reacties bij de inspraak en dat kan niet onder het huidige
regime.De Tracéwet past uiteraard binnen algemene kaders. Alle infrastructuur
die wordt bedacht, moet passen binnen de kaders van de Vijfde nota ruimtelijke
ordening en het Nationaal verkeers- en vervoersplan. Nu is dat nog de Vierde
nota ruimtelijke ordening en het SVV 2. Buiten die kaders kan niets worden
bedacht. Je kunt niet zomaar iets aanleggen als dat niet past binnen de algemene
kaders. Het beeld dat zich dit helemaal buiten de algemene visies beweegt,
klopt dus niet.Ik ben niet voor projectwetten. Dat was uitvoerig te lezen in alle teksten
die uitgewisseld zijn, ook met de Tweede Kamer. Het is echter soms niet te
vermijden. Indertijd is voor de 5P-wet, voor de vijfde baan op Schiphol, gekozen
omwille van de snelheid van de besluitvorming. Uiteindelijk heeft dat tot
vertraging geleid. Die les moeten wij ook leren. Het zorgt er niet voor dat
de besluitvorming sneller gaat. Ik heb een- en andermaal gezegd dat ik in
principe niet voor projectwetgeving ben, maar ik sluit niets uit, want je
weet niet wat nut, noodzaak en urgentie zijn. Nogmaals, wij moeten niet suggereren
dat er geen infrastructuur meer nodig is of dat ons land af is, want dat is
natuurlijk niet het geval. Het milieu vraagt soms om ontsnipperingsbeleid.
Veiligheid vraagt om verbreding, uitbouw en modernisering van infrastructuur.
Dat gebeurt echt omwille van de burger.Het formele deel van dit wetsvoorstel, de doorwerking in de gemeentelijke
bestemmingsplannen, krijgt nu de meeste aandacht. Bij de huidige Tracéwet
biedt het bestemmingsplan niet de ruimte om buiten de besluitvorming van de
tracébeslissingen iets nieuws te bedenken. Het enige wat gemeenten
nu kunnen doen, is de maximale tijd benutten om uiteindelijk binnen het bestemmingsplan
het tracébesluit te realiseren. Daar kan men lang over doen. Men kan
een jaar niks doen. Dan moet men iets doen, maar vervolgens raakt men in ingewikkelde
procedures verwikkeld. Dat is toch een vorm van hindermacht, terwijl men materieel
niets kan wijzigen aan het tracébesluit. Daarom hebben wij gemeend,
tijdwinst te kunnen realiseren door een directe doorwerking in het bestemmingsplan
te realiseren. Wat heb je immers aan een bevoegdheid die je materieel niet
kunt invullen? Na amendering in de Tweede Kamer is gezegd dat het bestemmingsplan
dan wel gewijzigd moet worden, binnen het besluit dat bij de tracébeslissing
is genomen.Het verhaal van de heer Van der Lans komt neer op de vraag hoe het zit
met de positie van burgers, de inspraak en de interactieve besluitvorming.
Daarin verandert niets bij de meeste tracébesluiten. Deze gaan langs
de volgende lijn. Wij beginnen met verkenningen, waar Jan en alleman bij wordt
betrokken. Vervolgens hebben wij een startnotitie, een trajectnota, een milieueffectrapportage,
een ontwerptracébesluit en ten slotte het tracébesluit. Bij
al die onderdelen kan men interactief en soms formeel via tervisielegging
reageren op datgene wat voorligt.Daaraan wordt tittel noch jota gewijzigd. Iedereen die op het juiste moment
de juiste dingen vindt, kan laten horen wat hij van de ontwerpen, procedures
en milieueffectrapportages vindt. Vervolgens is er nog de formeel-juridische
procedure na ommekomst van het tracébesluit. Wij moeten niet suggereren
dat hier sprake is van het inperken van rechten van burgers, want dat is niet
het geval. De algemene discussie over rechten van burgers wordt helemaal niet
gevoerd bij dit dossier. De vraag is dan of belanghebbenden die rechten moeten
hebben of dat het gaat om generieke belangen. Die discussie komt nog.De heer Van der Lans (GroenLinks):Voorzitter! Ik heb ook niet over de rechten van burgers gesproken en ik
betwijfel niet dat er allerlei mooie dingen gebeuren bij interactieve beleidsvorming.
Ik heb alleen gesuggereerd dat nog volkomen onduidelijk is hoe die processen
van het organiseren van betrokkenheid uiteindelijk doorwerken in de besluitvorming
die leidt tot een tracébesluit. Daarmee wordt nu heel veel ervaring
opgedaan, maar er is nog geen duidelijk reglement voor. Er is nog geen praktijk
die uitwijst hoe dat het beste kan gebeuren. Een van mijn stellingen is dat
het veel verstandiger is om het traject van experimenten een aantal jaren
voort te zetten, zodat veel duidelijker kan worden vastgelegd hoe die vorm
van betrokkenheid bij deze processen gerealiseerd kan worden. Dat is toch
een feit?Minister Netelenbos:Voorzitter! Dat is ook niet het geval bij het hele rijtje dat ik zojuist
opnoemde, van verkenning tot tracébesluit. Formeel ligt precies vast
hoelang de inspraakprocedures lopen, hoe ze worden gewogen, en hoe de insprekers
vervolgens op de hoogte worden gebracht van de uitkomst van de conceptbesluitvorming,
zodat zij weten dat hun inbreng serieus wordt genomen.Daarnaast hebben wij te maken met andere processen. Met interactieve besluitvorming
loopt Verkeer en Waterstaat voorop in Nederland. Andere departementen beginnen
deze nu ook toe te passen. Ik heb in de Tweede Kamer al gezegd dat deze op
zichzelf lastig is. Ik ben geen naïeve politicus. De belangen lopen niet
altijd parallel. Het lastige is dat interactieve besluitvorming uiteindelijk
tot definitieve besluiten dient te leiden. Dan is de vraag hoe je al die eindjes
van zo'n interactief proces aan elkaar bindt. Dat is heel ingewikkeld. Er
is geen opperste wijsheid aan de orde.De heer Van der Lans zegt dat een gemeente nu kan claimen en dat straks
onverhoopt niet meer kan doen. Als ik een gemeente was, zou ik ook claimen
en kijken hoe ver je daarmee komt. Ik wil wel decentraliseren bij tal van
infrastructuurbeslissingen, niet zijnde rijkszaken, opdat het claimgedrag
verdwijnt, maar dat is een heel andere incentive. Bij het besteden van het
eigen budget wordt er anders mee omgegaan dan wanneer alleen aan het Rijk
hoeft te worden gevraagd of er nog een tunneltje of een extra inpassingsvariant
mag komen.Het is ook helemaal niet erg dat zij dat maximaal doen – it's all
in the game – maar dat heeft niets te maken met interactieve besluitvorming.
Ik vind dat het proces heel erg vastligt. Ik vind dat het ons algemeen belang
is, en dat heeft niets met economie te maken, maar soms ook met ecologie.
Het versterken van de rijkswegen en het ontlasten van het onderliggend wegennet
heeft zeker ook met leefbaarheid en ecologie te maken.Kortom, als het erom gaat de lagere overheden en maatschappelijke organisaties
erbij te betrekken, centraliseren wij niet. Integendeel. Ik decentraliseer
tal van beleidsbeslissingen, maar deze hebben dan weer niets te maken met
de tracébesluiten die toch genomen moeten worden. Daarbij is iedereen
sowieso al zeer betrokken. Je kunt nu het bestemmingsplan ook niet gebruiken
om het tracébesluit te wijzigen.Dan kom ik op de kwestie van sectorale of projectmatige wetgeving. Deze
is sectoraal, maar binnen de grotere kaders van de ruimtelijke ordening, zoals
ik al zei. Ik ben in principe niet voor projectwetgeving. Ik sluit die echter
ook niet uit. Ik kan garanderen dat er ruimtelijk gebouwd wordt via de Vijfde
nota ruimtelijke ordening, het Nationaal verkeers- en vervoersplan en het
economisch-ruimtelijk structuurbeleid. Wij wegen daarna op de hand hoe investeringsbeslissingen
uiteindelijk kunnen leiden tot verbetering van de ruimtelijke, ecologische
en economische situatie in dit land. De economie is immers een voorwaarde
om de ecologie binnen handbereik te houden.Voorzitter! Ik vind het een wetsvoorstel in balans. Dat is volgens mij
dan ook eerder de reden dat er vandaag maar één spreker is over
dit onderwerp dan het feit dat ik drie maanden over de antwoorden heb gedaan.
Dat hoop ik in ieder geval. Ik vrees dan ook dat ik de heer Van der Lans niet
kan overtuigen.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De voorzitter:De aanwezige leden van de fractie van GroenLinks wordt conform artikel
121 van het Reglement van orde aantekening verleend, dat zij geacht willen
worden zich niet met het wetsvoorstel te hebben kunnen verenigen.Aangezien ik veronderstel dat de minister van Justitie nog in de Tweede
Kamer verblijft, en de Kamer de tot half drie geboden gelegenheid om de minister
te ondervragen tot het uiterste zal gebruiken, schors ik de vergadering tot
half drie.De vergadering wordt van 14.16 uur tot 14.30 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19992000-1710-1714.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl