Behandeling van:  - het wetsvoorstel Wijziging van de Coördinatiewet Sociale Verzekering in verband met de aanpassing van het stelsel van bestuurlijke boeten (26411)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1998-1999, pag. 5977-5979

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

24-09-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

nr. 104, pagina 5977-5979

15-09-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26411Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene bijstandswet in verband met de evaluatie van de bijstandsverlening aan zelfstandigen (26498)Pagina 5990-5994
Lijst van ingekomen stukken (woensdag 15 september 1999)Pagina 5994-5994
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de omzetbelasting 1968 in verband met de invoering van een bijzondere regeling voor beleggingsgoud (26467)Pagina 5943-5945
Regeling van werkzaamheden (woensdag 15 september 1999)Pagina 5943-5943
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Coördinatiewet Sociale Verzekering in verband met de aanpassing van het stelsel van bestuurlijke boeten (26411)Pagina 5977-5979
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Postwet en enige andere wetten in verband met richtlijn nr. 97/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 15 december 1997 betreffende gemeenschappelijke regels voor de ontwikkeling van de interne markt voor postdiensten in de Gemeenschap en de verbetering van de kwaliteit van de dienst (PbEG 1998, L 15), en een aantal wetstechnische wijzigingen (26363)Pagina 5945-5977
Behandeling van: - het wetsvoorstel Uitvoering van de Richtlijn 96/71/EG van het Europees parlement en van de Raad van de Europese Unie van 16 december 1996 betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten (PbEG 1997, L 18) (Wet arbeidsvoorwaarden grensoverschrijdende arbeid) (26524)Pagina 5979-5990
Presentie en opening (woensdag 15 september 1999)Pagina 5943-5943

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Coördinatiewet Sociale Verzekering in verband met de aanpassing
van het stelsel van bestuurlijke boeten (26411).De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Mijnheer de voorzitter! Dit wetsvoorstel is een logisch vervolg op de
invoering van de Wet boeten en maatregelen zoals die geldt voor uitkeringsgerechtigden
en verzekerden waar het gaat om de rechtmatigheid van uitkeringen. Het is
een goede zaak dat er ook aan de andere kant van dit uitvoeringsproces, via
een stelsel van bestuurlijke boeten dat samenhangt met administratieve verplichtingen,
een instrument komt waarmee ervoor kan worden gezorgd dat werkgevers aan hun
verplichtingen voldoen. Ik denk hierbij aan het afdragen van de juiste premie
en het voorkomen en bestrijden van fraude. Wat dat betreft stemt mijn fractie
in met het voorliggende voorstel. Dat staat.Echter, met betrekking tot de uitwerking hiervan rijst er een vraag. De
regering stelt terecht dat het voor de hand ligt om met deze aanpassing van
het stelsel van bestuurlijke boeten aan de collecterende zijde, aansluiting
te zoeken bij het boetestelsel aan de distribuerende zijde, zoals geregeld
in de Wet boeten. Het zou immers niet redelijk zijn, aldus het kabinet, om
bij het opleggen van boeten aan werkgevers een ander regime te hanteren dan
het geval is ten aanzien van uitkeringsgerechtigden. Ook met betrekking tot
de uitvoering zou een afwijkend regime tot complicaties kunnen leiden. Voorzitter!
Wij zijn het met de regering eens, maar het is toch wat vreemd dat er met
betrekking tot het sanctiebeleid en de aangiftegrens voor strafvervolging
aansluiting is gezocht bij de belastingwetgeving en niet bij de Wet boeten
en maatregelen. Immers, de aangiftegrens via een puntensysteem van ƒ
25.000 fraude, zoals die geldt in de belastingwetgeving, komt niet voort uit
de overweging die het kabinet eerder hanteert. Op dit moment wordt bij sociale
zekerheidsfraude door werknemers en verzekerden een aangiftegrens van ƒ
6000 aangehouden. Dat niveau ligt dus aanmerkelijk lager en in die zin wordt
er met twee maten gemeten.Zolang er geen goed systeem was om met betrekking tot de sociale verzekeringen
de handhaving te waarborgen, heeft de Kamer daarover gemord. Ik heb er al
in 1994 schriftelijke vragen over gesteld en vervolgens heb ik er jaarlijks
de aandacht voor gevraagd. De minister van Justitie gaf toe dat er sprake
was van rechtsongelijkheid en was van mening dat na invoering van de Wet boeten
de aangiftegrens zou moeten worden aangepast. Wij hebben dat geaccepteerd.
Vervolgens heeft de regering voorgesteld, dit per 1 januari 1998 in te voeren.
Er bleken toen veel zaken tegelijkertijd aan de orde te komen en daarom werd
gevraagd, of het niet een jaartje later kon, in 1999. Later werd het zelfs
2000 en sinds een week hebben wij een brief in huis met het voorstel om deze
invoering maar voor onbepaalde tijd uit te stellen.Daar voelen wij helemaal niets voor, geachte staatssecretaris. Het gaat
hier om rechtsongelijkheid en dat is een schrijnende zaak. Iemand die een
uitkering heeft en iets fout doet – dat is natuurlijk altijd verwerpelijk –
komt veel eerder in aanraking met het strafrecht dan iemand die een vergelijkbare
fout maakt in de sfeer van de belastingen of een werkgever die de boel tilt.
De minister van Justitie heeft aangegeven dat de zwaarte van deze vormen van
fraude, of het nu gaat om belastingen of sociale verzekeringen, om werknemers
of werkgevers, van gelijke zwaarte moet worden geacht. Daarom mag er in beginsel
niet op verschillende manieren worden vervolgd, maar dat gebeurt tot op de
dag van vandaag wél. Ik nodig de staatssecretaris uit om één
van twee dingen te doen. In tweede termijn zal ik aan de hand van zijn reactie
bezien of ik de Kamer om een uitspraak vraag.De regering wilde met dit voorstel aansluiting zoeken bij de Wet boeten,
maatregelen. Daartoe zou de aangiftegrens voor werkgevers ook op ƒ
6000 moeten worden gesteld. De regering omschrijft dat als eenzelfde regime.
Daar is iets voor te zeggen. Een nadeel is dat je de rechterlijke macht behoorlijk
belast. Het is de vraag of je dat wilt.Mocht de regering het verstandig vinden om dit niet te doen, dan moet
je het omdraaien. Het voornemen dat de regering nu al een aantal jaren heeft,
moet dan nu werkelijk worden geëffectueerd. De aangiftegrens voor fraude
bij sociale verzekeringen moet dan worden verhoogd. Dat betekent niet dat
de mensen niet bestraft worden. In de Wet boeten, maatregelen staat een goed
sanctiesysteem, dat voor de individuele uitkeringsgerechtigde heel hard uitpakken,
tot en met het staken van de uitkering. Dat is veel verstrekkender en graaft
veel dieper in iemands leven dan een boete van ƒ 20.000 of ƒ
25.000 voor iemand die daar wel meer van heeft. Ik nodig de regering daarom
van harte uit om op haar schreden terug te keren en de invoering niet uit
te stellen.De fractie van de PvdA hecht er nadrukkelijk aan dat deze onbillijkheid,
eigenlijk een vorm van klassenjustitie tot een einde komt.Mevrouw Schimmel (D66):Mijnheer de voorzitter! Zoals al uit de schriftelijke voorbereiding is
gebleken, ondersteunen wij het wetsvoorstel. Naar ons inzicht moet het opleggen
van een bestuurlijke boete met een aantal rechtswaarborgen omgeven zijn. Bij
de behandeling van de Wet boeten, maatregelen hebben wij dit uitgebreid aan
de orde gesteld.Als uitgangspunt voor de richtlijn premiefraude werkgevers geldt, dat
premiefraude voor strafrechtelijke vervolging in aanmerking komt indien het
premienadeel ƒ 25.000 of meer bedraagt en de zaak aan de hand van een
prioriteitenlijst een bepaald aantal punten krijgt. Het bedrag van ƒ
25.000 komt overeen met het bedrag dat bij fiscale werkgeversfraude gehanteerd
wordt als criterium voor strafrechtelijke vervolging.De richtlijn sociale zekerheidsfraude, die betrekking heeft op uitkeringsgerechtigden,
heeft een drempel van ƒ 6000. Mevrouw Noorman heeft het al gezegd.
Het spijt mij, maar ik zal haar verhaal grotendeels herhalen.Mevrouw Noorman en ik hebben een aantal jaren geleden in een motie verzocht,
socialezekerheidsfraude in vergelijkbare mate en gelijke zwaarte te vervolgen
c.q. te straffen en de bestaande verschillen in vervolging
en strafbaarstelling te elimineren. Het was de bedoeling dat de drempel voor
aangifte voor socialezekerheidsfraude door uitkeringsgerechtigden verhoogd
zou worden van ƒ 6000 naar ƒ 12.000. De Kamer is ermee akkoord
gegaan, dat deze verhoging al per 1 januari 1999 zou plaatsvinden. In de brief
over de evaluatie van de Wet boeten, maatregelen lezen wij, dat dit niet is
gelukt en waarschijnlijk ook niet zal lukken voor 1 januari 2000. Het is ook
niet zeker dat het na 1 januari 2000 zal plaatsvinden. Als reden worden uitvoeringsmoeilijkheden
aangevoerd.Dit roept vragen op. Het bedrag hoeft niet van ƒ 12.000 naar ƒ
25.000 verhoogd te worden, maar wij vinden het alleszins redelijk dat er ten
minste een uitzicht is dat de richtlijn voor socialezekerheidsfraude door
uitkeringsgerechtigden per 1 januari 2000 op ƒ 12.000 komt. Dit klemt
des te meer nu blijkt dat het CTSV in zijn augustusrapportage handhaving vaststelt,
dat een toenemend deel van de geconstateerde werkgeversfraude niet eens wordt
bestraft. Dat zou ermee te maken hebben dat het opleggen van sancties en maatregelen
aan werkgevers steeds meer op gespannen voet komt te staan met het groeien
van UVO's naar commerciële organisaties. Niet alleen is er dus een verschil
in benadering van werkgeversfraude en werknemersfraude, werkgevers blijken
ook minder risico te lopen om vervolgd te worden, ten gevolge van de vercommercialisering
van de organisaties. Daarom heeft mijn fractie de motie van mevrouw Noorman
ondersteund.Staatssecretaris Hoogervorst:Voorzitter! Ik dank de Kamer voor haar bijdrage in eerste termijn. Ik
sta hier in zekere zin als een gerust mens, want het wetsvoorstel kan op zichzelf
klaarblijkelijk op brede steun van de Kamer rekenen.Het gaat nu nog om het verschil in aangiftegrens tussen fraude bij werknemersverzekeringen
en die bij belastingen, respectievelijk ƒ 6000 en ƒ 12.000.
Voor werkgevers is de grens op beide gebieden ƒ 25.000. Daar loopt
het 1:1.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Dat is niet waar, want formeel is de grens bij de belastingen ƒ
12.000 en materieel ƒ 25.000. Ook daarbij geldt een puntensysteem dat
inhoudt dat een first offender bij ƒ 12.000 belastingfraude nooit een
aangifte aan zijn broek krijgt. Een first offender in de sociale zekerheid
krijgt echter al bij een fraude van ƒ 6000 een strafblad.Staatssecretaris Hoogervorst:Dat kan ik nu niet precies beoordelen, maar ik waarschuw er toch voor
om al te snel termen als "klassenjustitie" te gebruiken, want dat zijn heel
zware beschuldigingen en daar moeten wij dan ook voorzichtig mee omgaan.Voorzitter! In de manier waarop werkgevers en werknemers bestraft kunnen
worden, zitten zeer aanmerkelijke verschillen. Zo is in de praktijk de maximum
boete voor het plegen van werknemersfraude tot een bepaald bedrag ƒ
1800 en voor een werkgever is een maximum bestuurlijke boete ƒ 25.000,
dus dat scheelt even een slok op een borrel. Bovendien kan het bij de strafrechtelijke
vervolging bij de werkgever in principe tot vele miljoenen oplopen, als er
grootschalig is gefraudeerd. Hoewel het erg verleidelijk is om appels met
peren te vergelijken, moeten wij daar toch voorzichtig mee zijn.Dit neemt niet weg dat ik het evenals de woordvoerders niet bevredigend
vind dat er nu nog een verschil bestaat in de grens voor mogelijke strafvervolging,
nogmaals ƒ 6000 bij werknemersfraude in de premiesfeer en ƒ
12.000 in de belastingsfeer. Uit de bijdrage van mevrouw Noorman is gebleken
dat de regering zich dan ook tot doel stelt om die bedragen naar een gelijk
niveau te brengen. Waarom is dat nog niet gebeurd? Welnu, samen met de minister
van Justitie, die uiteindelijk verantwoordelijk is voor de richtlijn voor
de aangifte, vind ik dat de aangiftegrens pas verhoogd kan worden als er voldoende
zekerheid is dat de uitvoerders van de socialezekerheidsregeling het gat kunnen
vullen dat door de verhoging ontstaat, dus dat het stelsel van bestuurlijke
boeten bevredigend werkt. Immers, bij een hogere aangiftegrens moeten er meer
fraudegevallen worden afgedaan met een administratieve boete en als men in
de uitvoering (nog) niet in staat blijkt te zijn om administratieve boeten
ten uitvoer te leggen, houdt een vroegtijdige verhoging in dat een groot deel
van de fraudeurs niet gestraft wordt. Het gaat daarbij met name om de zwaardere
gevallen vanaf ƒ 6000. En dat zou ik uitermate ongewenst vinden.Het probleem is dat wij ons nog geen volledig beeld hebben kunnen vormen
van de uitwerking in de praktijk van de wet inzake boeten. Wij hebben al enkele
signalen, maar die zijn nog niet voldoende, wat ik ook aan de Tweede Kamer
heb gemeld in een brief van 2 september jongstleden, die klaarblijkelijk de
trigger voor deze aandeordestelling is geweest.Wij weten allemaal dat vooral bij de gemeenten de invoering van de wet
op grote vertraging is gestuit. Daardoor is het beeld nog niet voldoende helder
om te weten of het goed gaat met de afdoening van die bestuurlijke boeten.
De signalen die wij daarover krijgen, komen erop neer dat het niet goed gaat.
Wij hebben terzake dus meer ervaring en tijd nodig. Dat is ook de reden dat
ik de minister van Justitie heb gemeld dat ik het niet verantwoord vind per
1 januari 2000 tot verhoging van die aangiftegrens van ƒ 6000 naar ƒ
12.000 over te gaan, hoezeer ik dat ook zou wensen. Het lijkt misschien op
rechtsongelijkheid, maar als wij tot die verhoging zouden overgaan, ontstaat
een handhavingsongelijkheid in de fiscale en socialeverzekeringssfeer. Dan
leidt dit tot een betere handhaving op het gebied van de fiscaliteit dan op
het gebied van de sociale zekerheid. Die stap moeten wij op dit moment dus
nog niet nemen.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Mijnheer de voorzitter! Ik heb met belangstelling geluisterd naar het
verhaal van de staatssecretaris, maar ik moet daar toch een aantal opmerkingen
over maken. Daaruit zal blijken dat ik mij in het geheel niet kan vinden in
de argumentatie die hij hanteert om nog eens de invoeringsdatum van het aanpassen
van de aangiftegrens uit te stellen.Een argument dat de staatssecretaris hanteert, is dat een vertraging heeft
plaatsgevonden bij de Wet boeten. Het is waar dat de Wet boeten, maatregelen
bij de bijstand in de gemeenten een jaar later is ingevoerd. Dat had te maken
met het feit dat de gemeenten tegelijkertijd een nieuwe bijstandswet invoerden. Veel belangrijker was dat de gemeenten al sinds jaar en dag een
vrij strikt sanctiesysteem hadden, een systeem dat bij de sociale verzekeringen
ontbrak. Dit mag blijken uit het feit dat er bij de bijstand voor 6% fraudesignaleringen
waren die aangepakt werden, terwijl dat bij de sociale verzekeringen op dat
moment 0,8% was. Het feit dat de bijstandswet in tegenstelling tot de socialeverzekeringswetten
al beschikte over een sanctiesysteem, zoals staken of korten van de uitkering,
heeft ertoe geleid dat wij het verantwoord vonden om de Wet boeten, maatregelen
bij de gemeenten een jaar later in te voeren. Ik ben dus niet ontvankelijk
voor dat argument, omdat er een kwalitatieve overweging aan ten grondslag
lag, die geen afbreuk deed aan de invoering.Als het gaat om de mate waarin er sprake is van fraude mag het duidelijk
zijn dat witte fraude voor de volle 100% in de socialeverzekeringssfeer wordt
vastgesteld. Dat is een situatie die bereikt is in een vrij korte periode.
Dat gebeurt door matching met de belastinggegevens. Juist op die gronden is
er geen enkele reden om aan te nemen dat er sprake zou zijn van witte fraude.
Als het gaat om zwarte fraude, belastingfraude, zult u weten dat uit overzichten
hoe het gesteld is in Nederland met fraude en fraudeopbrengsten, de opbrengsten
van belastingfraude een veelvoud zijn van het fraudevolume dat wordt vastgesteld
op grond van sociale verzekeringen. Ook daar kan de argumentatie niet in liggen.De staatssecretaris heeft gesproken over een handhavingsgat. Als een uitvoeringsorgaan
in gebreke blijft bij het uitvoeren van vervolging moet de consequentie daarvan
natuurlijk niet onmiddellijk zijn dat degene die wel wordt vervolgd, waar
dan ook, geconfronteerd wordt met een strafregister in een veel eerdere fase
en bij een geringere overtreding dan bijvoorbeeld iemand die dat doet bij
de belasting of een werkgever straks bij dit voorstel. Dat is ook de reden
dat wij dit opnieuw agenderen, in samenhang met de brief die hij ons vorige
week deed toekomen. Dit alles doet mij tot de conclusie komen dat zo er sprake
zou zijn van een handhavingsgat, dat gat geen enkele relatie heeft met de
aangiftegrens. Als er sprake is van een gat zou ik dat diep betreuren, maar
zelfs als er een gat zou zijn, is er nog geen rechtstreekse relatie en gaat
het niet aan om iemand die iets fout gedaan heeft in de ene regeling, zwaarder
te straffen en van een strafblad te voorzien dan iemand die iets fout heeft
gedaan in een andere regeling. Wat dat betreft ben ik niet ontvankelijk voor
de argumenten van de staatssecretaris. Ik ben ervan overtuigd, dat we beiden
de fraude even snel de wereld uit willen hebben. Daarbij moet je evenwel niet
ten onrechte werken met een aangiftegrens of een relatie leggen die er niet
is. Daarom, mijnheer de voorzitter, wil ik mede namens mijn collega mevrouw
Schimmel een motie indienen.Ik wijs er nog op, dat wij op 28 november 1995 ook gezamenlijk een motie
over dezelfde materie hebben ingediend. Die motie hebben wij aangehouden,
omdat doen door de regering werd toegezegd het daarin gevraagde te doen. Deze
motie kunt u vinden onder 23909 in het aanhangsel van de Handelingen. Na bijna
vijf jaar blijkt evenwel dat de motie, ondanks toezeggingen, niet is uitgevoerd.
Wij vinden het daarom tijd de Kamer om een uitspraak te vragen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende, dat de regering in de vormgeving van het wetsvoorstel Bestuurlijke
boeten voor werkgevers aansluiting zoekt met het regime van de Wet boeten
zoals die voor werknemers en uitkeringsgerechtigden geldt;overwegende, dat de regering reeds een aantal jaren geleden heeft toegezegd
het onrechtvaardige onderscheid in de aangiftegrens en de strafvervolging
tussen socialezekerheidsfraude en belastingfraude op te heffen en dat vervolgens
de invoeringsdatum telkens is opgeschoven;van mening, dat een verder uitstel van de invoering van de verhoging van
de aangiftegrens bij socialezekerheidsfraude uit een oogpunt van rechtsgelijkheid
onverantwoord is;verzoekt de regering met ingang van 1 januari 2000 de aangiftegrens strafvervolging
van socialezekerheidsfraude op ƒ 12.000 te zetten,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Noorman-den Uyl en Schimmel. Naar
mij blijkt wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 6 (26411).Staatssecretaris Hoogervorst:Voorzitter! Ik heb de motie niet voor mij, maar de inhoud ervan is vrij
duidelijk. Het is belangrijk vast te stellen, dat de Kamer en de regering
hetzelfde willen. Op zichzelf kan ik het ongeduld van de leden die gesproken
hebben goed begrijpen. Mevrouw Noorman stelde vast dat geen sprake zou zijn
van het gevaar van een handhavingsgat als wij op dit moment de aangiftegrens
zouden verhogen van ƒ 6000 naar ƒ 12.000. Dat ben ik niet met
haar eens. De signalen die ik krijg geven aan dat de Wet boeten voorzover
wij kunnen nagaan nog niet optimaal functioneert. Het feit dat we van de gemeenten
nog onvoldoende te horen hebben gekregen wat nu precies de reden voor het
uitstel is geweest, is in dit verband niet erg materieel. Voor ons staat als
een paal boven water, dat er behoefte is aan een betere kijk op de gang van
zaken aldaar. Ik veronderstel dat wij op dit punt van mening blijven verschillen.
De regering hecht eraan geen risico te nemen met de handhaving. Het betreft
hier een ernstig probleem. Dat is de reden dat ik aanneming van deze motie
ontraad.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, op een nader te bepalen tijdstip te stemmen.Daartoe wordt besloten. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19981999-5977-5979.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl