de behandeling van:het wetsvoorstel Nieuwe bepalingen inzake het financieringsbeleid van openbare lichamen (Wet financiering decentrale overheden) (26906)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2000-2001, pag. 495-502

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

27-12-2000

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

nr. 12, pagina 495-502

12-12-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26906Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van de Wet op belastingen van rechtsverkeer, de Natuurschoonwet 1928, de Wet op de loonbelasting 1964, de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 en de Coördinatiewet Sociale Verzekering (27030); - Aanpassingswet Wet inkomstenbelasting 2001 (27184); - Wijziging van enkele belastingwetten c.a. in verband met de tweede tranche van het ondernemerspakket 2001 (Wet ondernemerspakket 2001) (27209); - en enige andere wetswijzigingen.Pagina 457-482
Presentie en opening (dinsdag 12 december 2000)Pagina 457-457
de behandeling van:het wetsvoorstel Nieuwe bepalingen inzake het financieringsbeleid van openbare lichamen (Wet financiering decentrale overheden) (26906)Pagina 495-502
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Mediawet en van het Wetboek van Strafrecht, alsmede intrekking van de Wet op de filmvertoningen (26841)Pagina 482-495
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van de Wet op belastingen van rechtsverkeer, de Natuurschoonwet 1928, de Wet op de loonbelasting 1964, de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 en de Coördinatiewet Sociale Verzekering (27030); - Aanpassingswet Wet inkomstenbelasting 2001 (27184);Wijziging van enkele belastingwetten c.a. in verband met de tweede tranche van het ondernemerspakket 2001 (Wet ondernemerspakket 2001) (27209); - Wijziging van enkele belastingwetten c.a. (Tariefwet 2001) (27415); - en enige andere wetten.Pagina 502-539
Bijvoegsel met schriftelijke antwoorden van de staatssecretaris van Financiën, op vragen gesteld in de eerste termijn van de behandeling van het BelastingplanPagina 540-557

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Nieuwe
bepalingen inzake het financieringsbeleid van openbare lichamen (Wet financiering
decentrale overheden) (26906).De beraadslaging wordt geopend.De heer Boorsma (CDA):Mijnheer de voorzitter! Ik dank de minister voor de antwoorden die wij
hebben gekregen in het kader van de schriftelijke voorbereiding van deze behandeling.
Die antwoorden waren bepaald goed en op veel punten overtuigend, zij het niet
op álle punten. Voorts wil ik graag een compliment geven aan de ambtelijke
ondersteuning van de minister. Het is immers duidelijk dat de hierbij betrokken
ambtenaar er plezier in had om hierop even zijn of haar best te doen. Het
is dan voor ons heel aangenaam om dergelijke antwoorden te lezen.Het gaat om een wetsvoorstel met betrekking tot de financieringstransacties
van decentrale overheden, voorzover althans opgesomd onder artikel 1. Op dit
punt kom ik straks nog terug. Het wetsvoorstel vervangt de huidige Wet Filo,
maar het blijft bij hondennamen. Immers, in plaats van Filo krijgen wij Fido
terwijl wij ook een Bello hadden, het Besluit leningvoorwaarden lagere overheden.
Het is ons opgevallen dat bij de nieuwe nadere regelgeving de naam Bello direct
is weggevallen en vervangen is door Bllo. Dat is wat jammer. Ik geef de minister
in overweging, ooit een nieuwe wet in te dienen die géén hondennaam
draagt. Daarmee kan immers iets worden gesuggereerd dat blijkens de schriftelijke
beantwoording niet is bedoeld. Ik lees nog even voor de eventuele luisteraars
voor wat Financiën heeft gesteld in antwoord op de vraag, of dit duidt
op een bepaalde houding tegenover lagere overheden. Men heeft geantwoord:
Neen, dit duidt meer op de instelling "trouw als een hond". Dat vind ik een
leuke grap.Voorzitter! Dit wetsvoorstel was al in voorbereiding maar heeft een extra
impuls gekregen door de Ceteco-affaire in Zuid-Holland. In dat kader heb ik
indertijd, met een andere pet op, aanbevolen om te komen tot de instelling
van een financieringsstatuut. Eén van de grote verbeteringen die dit
wetsvoorstel oplevert, is inderdaad de bepaling dat de aangewezen decentrale
overheden een financieringsstatuut moeten hebben.De Wet Kpl en de Wet Filo hadden drie doelstellingen: een conjuncturele,
een monetaire en een bedrijfseconomische. De conjuncturele was gericht op
het tegengaan van overmatig beroep op de kapitaalmarkt. Dit doel verdwijnt
en in plaats daarvan komt de EMU-stabilisatiedoelstelling. Op dit punt had
mijn fractie de vraag gesteld of het toch niet verstandig zou kunnen zijn
om een soort slapend regime voor de conjuncturele doelstelling te hanteren.
Eén zin in het schriftelijke antwoord van de minister vinden wij zeer
overtuigend: "Van de mogelijkheid tot ingrijpen onder het uitzonderingsregime
is tot op heden nooit gebruikgemaakt." Inderdaad is dit een overbodige bepaling
en dus: weg ermee. De fractie van het CDA stemt daar van harte mee in.De monetaire doelstelling, gericht op beperking van de monetaire financiering,
komt eveneens te vervallen. Zij was al niet actueel meer omdat DNB een andere
definitie van geldschepping hanteert. Zeker binnen het Eurogebied lijkt dit
overbodig. De bedrijfseconomische doelstelling daarentegen wordt niet alleen
geactualiseerd met nieuwe ontwikkelingen en nieuwe instrumenten, maar ook
versterkt. Daarover gaan de opmerkingen die nu volgen. Over
het algemeen genomen zijn wij met dit nieuwe voorstel zeer blij.Nieuw is – overigens na een nota van wijziging – dat de Gemeentewet,
de Provinciewet en aanpalende wetten worden gewijzigd en dat voorzien moet
worden in een financieringsstatuut waarin moet worden aangegeven wat zoal
de ruimte is voor de financiële sleutelfiguren. Daarmee wordt een bijdrage
geleverd aan grotere transparantie; het laatste woord is een van de sleutelwoorden
van dit wetsvoorstel. Die transparantie wordt óók gediend door
in de verschillende comptabele voorschriften op te nemen dat begroting en
rekening een financieringsparagraaf moeten bevatten waarin plannen en feiten
worden geconfronteerd met het statuut.In de Wet KPL en de Wet Filo stonden of staan voorschriften over de vaste
schuld die inderdaad al te stringent zijn. In het wetsvoorstel wordt voorgesteld,
de grens te leggen bij één jaar, vanwege de afstemming van de
kortetermijnfinanciering op de begroting. Dit is een argument, een zinvol
argument, maar het is bekend dat in geldkringen het onderscheid tussen kort
en lang wordt gelegd bij twee jaar. Wij vinden dit niet bepaald een gelukkige
verbetering, maar in het budgetproces is de keuze te verantwoorden.Vroeger werd de regel gehanteerd dat de rente tien jaar moest vastliggen.
Nu wordt via een technisch wat ingewikkeld verhaal een renterisiconorm geïntroduceerd.
Deze fungeert als referentie voor het renterisico dat wordt gelopen over de
totale schuld langer dan een jaar. Tijdens een door mij voorgezeten conferentie
werd hierop geen kritiek gehoord, en ook in de vakpers hebben wij instemming
gelezen. Wij hebben nog wel schriftelijk gevraagd of er een simpelere benadering
mogelijk is. Het antwoord was kundig en bevredigend; ook op dit punt zijn
wij dus overtuigd.Met het oog op solide financiering en het tegengaan van renterisico's
en vanwege de monetaire doelstelling werd in de vorige wet een begrenzing
gesteld aan de korte financiering. Hiertoe bestaat de kasgeldnorm. In het
wetsvoorstel Fido wordt ook een kasgeldnorm gehanteerd, maar niet meer vanwege
de monetaire doelstelling. Er wordt nu een flexibilisering voorgesteld: geen
beoordeling meer per maand, maar per kwartaal. Dit is wederom een verbetering
voor de decentrale overheden. In de huidige wet wordt de omvang van de korte
gelden gerelateerd aan de balansomvang. Ook dit is in een vorig regime nog
anders geweest. Het verandert eigenlijk bij elk wettelijk regime. Thans wordt
voorgesteld, het aan de begrotingsomvang te relateren. Ook dit lijkt ons een
verbetering.In de Wet Filo zijn geen bepalingen omtrent de financiële activa,
leningen aan derden (denk aan woningbouwcorporaties) en beleggingen (denk
aan de Ceteco-affaire). Nu is er de bepaling dat het aantrekken en uitzetten
van middelen uitsluitend mag in het kader van de publieke taak. Bankachtige
activiteiten zijn niet langer toegestaan. Hiermee zijn wij het volstrekt eens,
maar wij komen dan langzamerhand bij een wat moeilijker onderdeel, namelijk
de vraag wat de publieke taak is. De minister weet dat dit ook in de Tweede
Kamer aan de orde is geweest. Het zal worden omschreven in nadere regelgeving,
die wij afwachten. Daarin zit natuurlijk wel het probleem: wat is nu precies
die publieke taak?In dit verband heeft de commissie de vraag gesteld of de toezichthoudende
organen voldoende deskundigheid hebben op het gebied van treasury om het toezicht
goed te kunnen uitoefenen. Kunnen de provincies wel het juiste toezicht uitoefenen
op de gemeenten? Kan de Staat der Nederlanden wel het juiste toezicht uitoefenen
op de provincies? Met de derivaten hebben wij het indertijd fout zien gaan
bij een aantal woningbouwcorporaties en een enkele gemeente. Met het bankieren
hebben wij het fout zien gaan bij de provincie Zuid-Holland en een enkel politiekorps.
Voortdurend blijkt dat je ingehaald wordt door nieuwe ontwikkelingen op de
geld- en kapitaalmarkt, die buitengewoon snel gaan.Er bestond bij de hele commissie twijfel over of de door mij genoemde
toezichthoudende organen voldoende deskundigheid hebben. De vraag is opgeworpen
of het kan worden uitbesteed. Het antwoord hierop is niet geheel bevredigend.
Er wordt gezegd dat het toezicht niet kan worden uitbesteed aan een financiële
instelling. Hiermee is de fractie van het CDA het eens: natuurlijk, je bent
en blijft verantwoordelijk, bijvoorbeeld als minister van Binnenlandse Zaken
voor het toezicht op de provincies. Dit wil echter niet zeggen dat je geen
enkele welomschreven toezichtopdracht kunt geven aan een deskundige instelling.
Overigens zijn de woningcorporaties indertijd over die derivaten geadviseerd
door een zogenaamde deskundige instelling. Die is naar mijn mening later niet
voldoende achtervolgd door de toezichthoudende organen; zij is nog steeds
werkzaam. Ik vind het antwoord dus niet bevredigend en dring bij de minister
erop aan dat er zeker de eerste jaren voldoende deskundigheid wordt ingehuurd.
Deze mogelijkheid wordt al in de schriftelijke beantwoording geopperd, maar
ik wil onderstrepen dat dit ook moet gebeuren. Er is voldoende deskundigheid
bij de departementen en bij de provincies terzake van traditionele onderwerpen
als budgetteren en kostprijscalculatie – cost accounting in ruime zin –
maar op het gebied van de treasury is weinig deskundigheid aanwezig met uitzondering
van het departement van Financiën.Bij uitzettingen of derivaten dient sprake te zijn van prudent beheer.
Dat is niet nader omschreven en dat zou nader gereguleerd worden.Nu kom ik bij een aantal problemen. Een van de problemen die ons zijn
geworden onder andere van de zijde van het IPO betreft de zogenaamde nazorgfondsen
welke zijn ingesteld op grond van de Leemtewet 1997. De provincies wijzen
erop dat voor de taak opgedragen in de Leemtewet fondsen zijn ingesteld waarbij
belegd is in aandelenfondsen. Dat zou strijdig zijn met de nadere regelgeving
welke in ontwikkeling is. Volgens die nadere regelgeving zou belegging namelijk
moeten plaatsvinden in producten waarbij de hoofdsom intact blijft alsmede
vastrentende waarden. Die producten mogen alleen maar afgesloten worden bij
financiële instellingen met minimaal een A-rating dan wel een overheidsinstelling
als tegenpartij en – zo vul ik aan – ook enkele financiële
instellingen zonder rating die algemeen bekend zijn als van zeer goede huize,
bijvoorbeeld het ABP.Voorzitter! Hier zit een probleem. Ik wil eerst eens ingaan op die nazorgfondsen.
Immers in artikel 1.a wordt opgesomd welke openbare lichamen
vallen onder de werkingssfeer van de wet. Ik zal de opsomming niet geven.
Ik wijs alleen naar nr. 6. Ik citeer: "door Onze Ministers aan te wijzen andere
bij wet ingestelde lichamen en organen;". De vraag is nu, of de nazorgfondsen
bij wet zijn ingesteld of niet. Naar het oordeel van de fractie van het CDA
is dat niet het geval. Zouden zij namelijk bij wet zijn ingesteld, dan zou
de minister mij eens moeten aangeven bij welke wet dat geweest is en dan ligt
het voor de hand dat er 12 provinciale nazorgfondsen zouden zijn. Maar zij
zijn niet bij de wet ingesteld. De Leemtewet zegt alleen dat, indien een provincie
een fonds instelt, dat dan een bepaalde status heeft. Wij komen nu bij een
juridische fijnzinnigheid. Wat is "bij de wet"? Naar ons gevoel zijn de nazorgfondsen
krachtens de Leemtewet ingesteld maar niet bij de wet, dus vallen zij niet
onder de werkingssfeer van de wet.Daarnaast wijzen wij erop dat de provincies nadrukkelijk gekozen hebben
voor een vrij zorgvuldige financiering. Als het mag, voorzitter, lees ik even
een stukje voor uit een brief van een gedeputeerde van de provincie Drenthe
die schrijft: "Het verwachte rendement van aandelen is veel hoger dan van
vastrentende waarden." (Dat is bekend, zo voeg ik toe.) "Op lange termijn
is het risico van aandelen, obligaties en liquiditeiten vrijwel gelijk." (Dat
is bekend.) Vervolgens stelt hij: "Een scheut aandelen in een obligatieportefeuille
betekent extra tussentijdse risicodemping ten opzichte van een 100% obligatieportefeuille
omdat het koersverloop van obligaties en aandelen meestal tegengesteld is."
(Dat onderstreep ik.)Voorzitter! Ik verwacht eigenlijk dat de minister het volmondig met mij
eens is en dan zou ik graag zien dat hij toezegt dat deze wat bijzondere organen
die een zeer lange looptijd hebben niet zullen vallen onder de werkingssfeer
van deze wet en dat daarvoor een uitzonderingsregiem zal worden bepaald. Ik
kan de minister vertellen dat ik een rondgang in dit huis heb gemaakt bij
de collegae en dat bijna alle fracties een eventueel in te dienen motie zullen
ondersteunen. Ik hoop echter de minister te overtuigen.Mijnheer de voorzitter! Dan kom ik op een punt waar ik niet uitkom. Ik
heb dus enige uitleg van de minister nodig. Misschien zal dat moeilijk zijn
en breng ik de minister in verwarring. Dat hoop ik natuurlijk, want het is
altijd leuk als dat lukt. Niettemin zullen wij onze steun aan het wetsvoorstel
geven, want het is duidelijk een sterke verbetering van de huidige situatie.
Ik heb een probleem met artikel 2, lid 1, waarin staat dat leningen worden
verstrekt uitsluitend ten behoeve van de uitoefening van de publieke taak.
Lid 2 zegt: in afwijking daarvan eventueel andere taken. De laatste zin van
lid 2 is: terzake van de uitvoering van dit lid worden bij ministeriële
regeling nadere regels gesteld. Welke regels zijn dat precies? Bijvoorbeeld
dat je alleen maar mag beleggen bij financiële instellingen met een rating
A en alleen maar in financiële producten waarvan de hoofdsom veilig is
gesteld? Tenminste, dat neem ik aan op grond van het schriftelijk antwoord.
Maar dan kom ik nu bij lid 3, waarin staat dat openbare lichamen geldleningen
kunnen aangaan en verstrekken – dus uitzettingen – indien zij
voldoen aan de daarvoor bij algemene maatregel van bestuur te stellen regels.
Wat is nu het verschil tussen die regels in lid 2 en lid 3. Misschien is het
dommigheid van mij dat ik dit niet begrijp, maar de memorie van toelichting
maakt het mij niet diets. Uit de antwoorden en de stukken die ik heb gelezen
wordt het mij ook niet duidelijk. Ook een conferentie die ik heb mogen voorzitten,
heeft het mij niet duidelijk gemaakt. Ik hoop dat de minister straks in zijn
veel grotere kennis van dit soort zaken het mij wel duidelijk kan maken.Voorzitter! Tot slot nog het volgende. De minister wil bij nadere regelgeving
bepalen dat uitzettingen alleen mogen worden gedaan als het gaat om uitzettingen
niet voor publieke taken en alleen maar in producten waarvan de hoofdsom gegarandeerd
is. Ik vind het schriftelijke antwoord op een vraag van ons op dit punt niet
zo duidelijk. Er wordt gezegd dat het, bijvoorbeeld als het gaat om een deelneming
in een woningbouwcorporatie, volstrekt duidelijk is dat het gaat om een uitzetting
in het kader van de publieke taak. In het schriftelijk antwoord staat dat
het eerste lid betrekking heeft op uitzettingen die direct voortvloeien uit
de uitoefening van de publieke taak. Dan gaat het om een deelneming bijvoorbeeld
in een PPS-constructie. Dan zou het bij het tweede lid gaan om middelen die
op enig moment niet direct voor uitoefening van de publieke taak worden aangewend.
Stel nu dat er een gemeente is die over drie jaar een nieuw stadhuis wil bouwen
en daarvoor een actieve reserve vormt. Dat geld moet drie jaar worden belegd.
Als ik nu afga op de redenering die wordt gegeven, zou het dan niet gaan om
een belegging voor de publieke taak. Ik denk dat de minister eigenlijk drie
casus had moeten onderscheiden. De eerste casus moet een belegging betreffen
bijvoorbeeld in een PPS-constructie, die overigens veel riskanter kan zijn
dan alle andere uitzettingen. De tweede casus moet een actieve belegging betreffen
die gedaan wordt voor een bepaald doel, omdat de gemeente dat geld over drie
jaar wil aanwenden voor de bouw van het nieuwe stadhuis. De derde casus moet
gaan over vrije beleggingen, omdat de gemeente tijdelijk geld over heeft,
daar geen bestemming voor heeft en daar een goede aanwending voor zoekt. Ik
vind dat de indieners van het wetsvoorstel deze drie casus hadden moeten onderscheiden.
Het maakt nogal wat uit. De tweede casus vloeit bijvoorbeeld direct voort
uit de uitoefening van de publieke taak. Maar als ik de tekst lees van de
minister zou dit niet het geval zijn, omdat het om overtollig geld zou gaan.
Het is niet overtollig.Mijnheer de voorzitter! Ik meen dat ik hiermee heb aangegeven dat wij
de wet in belangrijke mate een verduidelijking en een verbetering van de huidige
situatie vinden, maar dat er onduidelijkheid ontstaat naar aanleiding van
artikel 2, vooral als het gaat om de leden 2 en 3. Wij zouden graag zien dat
de nazorgfondsen niet vallen onder de werkingssfeer van de vandaag aan te
nemen wet.De heer Platvoet (GroenLinks):Voorzitter! Laat ik beginnen met de opmerking dat ook voor GroenLinks
geldt dat zij de modernisering van het financieringsbeleid van openbare lichamen
ondersteunt. Dus mocht er al enige spanning in dit debat bestaan wat de levenskansen
van deze wet betreft, dan zijn die bij dezen weggenomen. Toch maak ik een
paar opmerkingen. Ik ben mij ervan bewust dat deze een ander
karakter hebben dan die van de heer Boorsma, maar ik hoop dat ze even relevant
zijn. Misschien had beter de minister van Binnenlandse Zaken achter de regeringstafel
kunnen zitten, maar de regering is collegiaal en spreekt met één
mond. Ik zal daarom met grote belangstelling naar de antwoorden van de heer
Zalm luisteren.Eerst wil ik ingaan op de commerciële kredietverlening door gemeentelijke
kredietbanken. Daarover is in de Tweede Kamer vrij uitgebreid gediscussieerd.
Deze discussie heeft nog een open eind omdat nog overleg zal plaatsvinden
tussen gemeentelijke kredietbanken en de VNG. Het gaat mij om de vraag wat
commerciële kredietverlening is. Wij weten natuurlijk allemaal dat de
gemeentelijke kredietbanken een bepaalde taak hebben en voor een bepaalde
doelgroep werken, maar moeten zij daarom per definitie verliesgevend zijn?
Zijn ze commercieel als het winst oplevert of niet? Dat soort vragen moet
toch beantwoord worden. Ik zeg dit omdat mijn oog viel op een tekst in de
nota van wijziging. Daarin staat: het maken van winst is voor overheidsorganisaties
geen doel. Dat vond ik toch een merkwaardige zin. Of moet ik lezen "geen doel
op zichzelf"? Het kan natuurlijk wel het gevolg zijn van het bedrijfsmatig
handelen van overheidsorganisaties. In Amsterdam is bijvoorbeeld een zeer
rendabel grondbedrijf. In 1993 is 500 mln. van de reserves van dit grondbedrijf
overgeheveld naar de algemene dienst. Hierover is de motie-Platvoet aangenomen.
De minister kan dat navragen bij zijn ambtgenoot De Grave. Daardoor werd voorkomen
dat de gemeente Amsterdam een artikel 12-gemeente zou worden. In de gemeente
Amsterdam boekt ook de dienst parkeerbeheer elk jaar vele miljoenen winst.
Dat geld wordt vervolgens ingezet, bijvoorbeeld om de negatieve gevolgen van
het autogebruik in de stad tegen te gaan. Is dat niet goed? Is dat verboden?
Moet ik die zin zo opvatten dat dit soort winstgevende activiteiten niet meer
kan? Dat lijkt mij nogal sterk.Het is goed dat het financieringsstatuut er komt. In de wet wordt een
aantal zaken genoemd waaraan het financieringsstatuut moet voldoen, maar de
relatie raad - college van B&W ontbreekt. Dat is een zwakte. In de beantwoording
wordt verwezen naar het modelfinancieringsstatuut. Ik heb dat even snel bekeken –
ik kon het op een internetsite vinden – maar ik heb geen duidelijke
regels kunnen vinden die ervoor zorgen dat de gemeenteraad bij de totstandkoming
van dit financieringsstatuut een duidelijke positie inneemt. Dat vind ik toch
wel van groot belang. Erop vertrouwen dat dit vanzelfsprekend wordt geregeld,
vind ik onvoldoende. Ik wijs nog even op de wetsvoorstellen die zullen worden
ingediend naar aanleiding van het advies van de staatscommissie-Elzinga. Daarin
wordt nu eindelijk een aantal bevoegdheden van de gemeenteraad vastgelegd.
In principe waren deze er wel, maar zolang ze niet wettelijk zijn vastgelegd,
worden ze niet door alle gemeenteraden benut. Ik vind het nodig dat de positie
van de raad bij het financieringsstatuut helder wordt voorgeschreven. Dat
gebeurt niet en dat vind ik jammer.Wij hebben ook een vraag gesteld over de PPS-constructies. De minister
heeft geantwoord dat wij ons daarover geen zorgen hoeven te maken omdat in
artikel 155 van de Gemeentewet is geregeld dat gemeenteraden daarover beslissen.
De raad heeft daarbij dus een vinger aan de pols. In het voorontwerp van de
wijziging van de Gemeentewet, dat mede naar aanleiding van het rapport van
de commissie-Elzinga is opgesteld, wordt nu juist dat punt uit handen van
de gemeenteraad geslagen. Het zal dan het college van B&W zijn dat beslist
over de PPS-constructies. Er komt wel een voorhangprocedure, dus de gemeenteraad
kan er iets over zeggen, maar de uiteindelijke besluitvorming vindt plaats
bij B&W. Dat vind ik toch wat strijdig met de wijze waarop de discussie
over dit punt in de Tweede Kamer is verlopen. Daarin werd met name de positie
van de gemeenteraad van belang geacht. Ik zie de minister nu zuchten. Ik begrijp
ook waarom hij dat doet. Ik zal dit debat immers vooral moeten voeren bij
de behandeling van het ontwerp van de Gemeentewet. Dat begrijp ik, maar ik
wil wel even signaleren dat er wat spanning zit tussen de opvatting die de
regering destijds naar voren heeft gebracht over de relatie tussen de gemeenteraad
en PPS-constructies, en datgene wat nu in het voorontwerp is terechtgekomen.Ik kom ten slotte te spreken over de nazorgfondsen. De heer Boorsma heeft
gezegd dat deze niet bij wet zouden zijn opgericht. Als dat zo is, dan heeft
hij gelijk. Ik heb de brief van het IPO ook gelezen en ben niet erg ondersteboven
van de argumenten die daarin worden gedebiteerd. Elke gemeente zou immers
zo'n verhaal kunnen ophangen. Elke gemeente is er natuurlijk van overtuigd
dat zij een heel verantwoord pakket heeft, met mengvormen. Als de provincie
Zuid-Holland vier jaar geleden om een reactie over hun treasury-beleid was
gevraagd, dan had zij ook zo'n brief geschreven. De wet is er nu juist voor
bedoeld om dat prudente beleggen te bereiken. Dat geldt voor overheidslichamen
en dat zou naar mijn mening eigenlijk ook voor die nazorgfondsen moeten gelden.
Alleen, als je het puur op de juridische merites bekijkt en ze zijn niet bij
wet aangesteld, dan is er ruimte voor de opvatting van de heer Boorsma.Minister Zalm:Voorzitter! Ik dank de woordvoerders voor hun commentaren. Ik ben de heer
Boorsma er erkentelijk voor dat hij een wel zeer evenwichtig betoog heeft
neergezet, zeker als je er rekening mee houdt dat hij van de oppositie is.
Hij heeft de verbeteringen die de nieuwe wet met zich brengt, uitvoerig geschetst
en hij is de veranderingen ten opzichte van de oude wet heel systematisch
langsgelopen.Dat wij de hondennamen een beetje kwijt zijn gemaakt, althans in ieder
geval één, dat komt omdat wij het oude begrip "lagere overheid"
inmiddels hebben veranderd in "decentrale overheid". Daardoor is de afkorting
veranderd van Filo in Fido. Misschien gaan wij ooit weer eens terug naar het
oude begrip "lagere overheid", maar dat schijnt toch een beetje ouderwets
te zijn. Wij spreken liever over "mede-overheden" of "decentrale overheden"
en dat soort begrippen. Dat schijnt modern te zijn. Maar goed, dat is een
van de nadelige gevolgen van de modernisering: dat er een hondennaam is gesneuveld.Er is een aantal kritische kanttekeningen geplaatst. Er is allereerst
gevraagd wat een publieke taak is. Dat is een belangrijk vraagstuk. Het vervelende
is dat wij vaak wel makkelijk kunnen zeggen wat geen publieke taak is, maar
dat wij moeilijk kunnen aangeven wat wel een publieke taak is.
Daarover lopen de meningen binnen de politiek nogal eens uiteen. Is het bijvoorbeeld
een publieke taak van een gemeente om ervoor te zorgen dat er een fatsoenlijk
voetbalstadion is. Sommige partijen vinden dat dit geen publieke taak is,
terwijl andere zeggen dat het wel een publieke taak is. Dat is dus een grijs
gebied. Een ander voorbeeld is het financieren van woningbouwcorporaties.
Moet een gemeente dat nu wel of niet doen? Daarover wordt ook verschillend
gedacht. Er is echter wel overeenstemming over een groot gebied dat in ieder
geval geen publieke taak is. Het beleggen in Unilever-aandelen is geen publieke
taak. Dat geldt ook voor het beleggen in Ceteco-aandelen of het lenen aan
een bedrijf als Albert Heijn. Er moet een zekere discretie zijn voor de gemeenten
en de provincies om eigen keuzes in dat grijze gebied te maken. Dat geldt
bijvoorbeeld voor de financiering van een voetbalstadion, een nutsbedrijf
of een woningbouwcorporatie. Als men dat wil, kan men dat rekenen tot de publieke
taak. Het gaat vooral om die zaken waarvan het evident is dat geen enkele
politieke stroming die tot het publieke domein rekent. Daar leggen wij dan
ook beperkingen aan op. De beperkingen worden niet zozeer opgelegd aan uitzettingen
met een publiek karakter. Vandaar het eerste lid van artikel 2. Daarin wordt
uiteengezet dat uitzetten, lenen en doorlenen in het kader van de publieke
taak is toegestaan.Wat wij niet willen, is ook helder. Daarom dat voor de overtollige middelen
in artikel 2 nadere beperkingen worden gesteld, erop neerkomend dat men niet
als een winstnajagende belegger mag opereren met het overtollige geld. Men
moet dat prudent en voorzichtig beleggen, vertaald in de regel dat de hoofdsom
intact moet blijven.Ik behandel het voorbeeld van de drie groepen van de heer Boorsma, die
liever een driedeling dan een tweedeling ziet. Ik denk dat de tweedeling volstaat.
Ik probeer aan te geven waarom. Het is inderdaad juist dat in het kader van
een publieke taak er riskantere uitzettingen kunnen plaatsvinden dan die in
het kader van het beleggen op de beurs. Dat moet echter gezien worden in het
kader van een publieke taak. Als men deelneemt in een stadion dat vervolgens
niet echt rendabel blijkt te zijn, is dat jammer, zeker als men erop gerekend
had dat het wel rendabel zou zijn. Het is echter in het kader van een publieke
taak gebeurd. Hetzelfde geldt voor deelname in een nutsbedrijf. Daarmee kan
men soms heel veel geld verdienen. Dat is recentelijk gebleken bij de verkoop
van nutsbedrijven door een aantal provincies en gemeenten. Uitgangspunt is
echter dat die deelneming plaatsvindt in het kader van een publieke taak.Vervolgens kan er sprake zijn van overtollige middelen, waarbij de heer
Boorsma een nuance aanbrengt door erop te wijzen dat men soms bewust geld
kan overhouden in het kader van het sparen voor een aanschaf. Dat kan alleen
een rol spelen bij, bijvoorbeeld, de nazorgfondsen. Ik denk dat de heer Boorsma
daar een punt heeft. Ik behandel eerst de nazorgfondsen, zodat ik vervolgens
het verschil met bijvoorbeeld een gemeentehuis in dit verband wellicht duidelijk
kan krijgen.Vallen de nazorgfondsen wel of niet onder de wet Fido? De heer Boorsma
wijst erop dat zij niet bij wet, maar krachtens de wet worden opgericht. In
dat punt kan hij inderdaad een verdediging vinden. Ik wijs er echter op dat
de provincie middels de wet onder het regime daarvan is gebracht. Het creëren
van de nazorgfondsen en het garant staan voor het geld, de heffing op zich,
zijn allemaal provinciale activiteiten. Middels de aansprakelijkheid van de
provincie voor de nazorgfondsen hebben wij dus de facto deze fondsen onder
de werking van de wet gebracht.Wij hebben overleg gehad naar aanleiding van een wens van de Tweede Kamer,
die nog twee grote problemen zag. Ik doel op de nazorgfondsen en de gemeentelijke
kredietbanken. Ik heb toegezegd over beide punten nader te overleggen, volgens
goede, "polderse" wijze. Dat is gebeurd. Een nader regime voor de nazorgfondsen
acht ik mogelijk, omdat volgens de Moderne Portefeuille Theorie een combinatie
van obligaties en aandelen op de lange termijn tot een prudente risicorendementsafweging
kan leiden. De nazorgfondsen zijn een bijzonder geval, omdat het gaat om beleggingen
op de lange termijn voor een wettelijk ingekaderd doel. Wij hebben de neiging
om een nadere formule en een nadere uitzondering voor die nazorgfondsen na
te streven, maar daar komen wij nog op terug. Ik moet nog verder overleg voeren
met mijn collega van Binnenlandse Zaken, die hier natuurlijk ook verantwoordelijkheid
voor draagt. Ik denk dat het materiële punt daarmee geregeld is. Het
formele aspect waar wij net over spraken, namelijk of ze wel of niet onder
de wet vallen, wordt dan ook minder belangrijk omdat ze toch een uitzonderingsbenadering
krijgen. Wat dat betreft is het theologische of juridische punt dan ook in één
keer opgelost.Dat ligt bij het stadhuis toch anders. Er is een algemeen idee dat er
over drie jaar een stadhuis wordt gebouwd, maar dat wil niet zeggen dat de
gemeenteraad niet op een ander idee kan komen. De termijn is ook kort. Het
is toch iets dat je apart hebt gezet. Ik heb niet de neiging om daarvoor een
aandelenfondsconstructie toe te staan. Als je voor drie jaar iets vastzet,
kun je banken ook nog wel om aanbiedingen vragen met een minimumrendement
en een zeker risicodragend element. Je kunt bijvoorbeeld van de bank een offerte
vragen voor een gegarandeerd rendement van 2% en dan vragen wat de winstdeling
kan zijn. Dat soort constructies is ook voor een gemeentehuis mogelijk, maar
de hoofdsomgarantie moet er wel zijn. Dan kom je dus in producten van financiële
instellingen terecht.Ik verwijs in dit verband naar wat de politie in Amsterdam heeft gedaan,
even los van het feit of dat een gezonde zaak is. Ik heb mij wel eens laten
vertellen dat de politie van Amsterdam een contract heeft afgesloten dat de
hoofdsom garandeert, maar waarbij wordt gespeculeerd met de rentebaten via
opties. Dat valt nog net binnen de formule, maar dat staat los van de vraag
of er überhaupt vermogen beheerd moet worden door een politiekorps. Dat
is een discussie die wij nog zullen voeren in het kader van de vraag over
het geïntegreerd middelenbeheer of schatkistbankieren, zoals het ook
wel genoemd wordt.Ik heb dus de neiging om geen uitzondering te maken voor zo'n gemeentehuisconstructie,
omdat je dan al heel snel een doelredenering krijgt bij de gemeenten en provincies
die het wel grappig vinden om een beetje te speculeren. Zij
noemen dan een bepaald doel voor over drie of vier jaar en dan zijn ze weer
ontheven van alle verplichtingen die de wet stelt. Ik denk dat dit niet goed
is. Zoals ik al zei, zijn er ook mogelijkheden in de markt om bij een gegarandeerde
hoofdsom toch iets risicodragends te doen voor degenen die dat willen, maar
veel beperkter dan de particulier zich kan veroorloven als hij het grappig
vindt om in World Online te beleggen.Dan kom ik bij de vragen van de heer Platvoet. Hij heeft de gemeentelijke
kredietbanken genoemd en hij vroeg wat commerciële kredietverlening is.
Waar wij dan op doelen, is kredietverlening die niet voortvloeit uit de eigenlijke
taak van de gemeentelijke kredietbank, maar die ook door particuliere banken
kan worden verricht en die louter bedoeld is om een zekere winst te geven.
Wij hebben inmiddels overleg gevoerd met de gemeentelijke kredietbanken en
de VNG en er is overeenstemming bereikt over de vraag wat de doelgroep van
de gemeentelijke kredietbanken zal moeten zijn. Dat is dan wel iets ruimer
getrokken dan alleen maar mensen op het sociaal minimum, mensen in de bijstand
of mensen met minimumloon. Er is afgesproken dat de afbakening moet liggen
bij 130% van het minimumloon. Het gaat dus om de onderkant van het loongebouw.
Die groep mensen heeft minder makkelijk toegang tot de reguliere kredietverlening
en die groep zou tot de doelgroep van de gemeentelijke kredietbanken kunnen
worden gerekend. Daarnaast moet er een overgangsregime komen om de commerciële
portefeuille die men nu heeft af te bouwen. Daar is enige financiële
compensatie dan ook gepast. Daarmee heb je wel de zuiverheid terug. Het is
niet de bedoeling dat de gemeentelijke kredietbank zich gaat oriënteren
op het verschaffen van kredieten aan ministers en Kamerleden. Het gaat om
de groep die niet goed kan worden bediend door de particuliere markt. Ik denk
dat wij daar dus wel uitkomen met die instellingen.Ik ben het met de heer Platvoet eens dat het maken van winst kan voorkomen,
ook als het op zichzelf geen doel is. Ik denk niet dat provincies en gemeenten
de waterleidingbedrijven hebben opgericht om er lekker veel geld mee te verdienen,
maar toevallig is het wel zo. Ik hoop dat het doel van het grondbedrijf niet
is om winst te maken via het speculeren in grond door gemeenten, want dat
zou ook ten nadele van de burgers uitpakken, althans van de burgers die grond
kopen bij de gemeente. Het kan natuurlijk wel voorkomen.Parkeerbeheer is een heel andere doelstelling, namelijk een verkeersdoelstelling.
Die doelstelling wordt nagestreefd via een heffing, respectievelijk het parkeertarief
en levert geld voor de gemeente op. Dit is verder niet bezwaarlijk, maar het
is geen eigen zelfstandig oogmerk.De heer Platvoet is van mening dat de rol van de gemeenteraad in het financieringsstatuut
en PPS-constructies van rijkswege moet worden voorgeschreven. Ik vind dat
wij al redelijk ver gaan met het voorschrijven van het statuut. Hoe daarin
de rol van en de rolverdeling tussen het college en de gemeenteraad moeten
worden geregeld, moet mijns inziens door de lokale democratie worden beoordeeld.
Ik ben het er overigens wel mee eens dat het gepast zou zijn om in zo'n statuut
duidelijkheid te verschaffen over de informatie waarover de gemeenteraad kan
beschikken en over de verhouding tussen gemeenteraad en college.Bij de PPS-constructies dacht ik ook aan de dualisering die wordt beoogd
met "Elzinga". Daardoor kan de taakverdeling tussen het college en de gemeenteraad
wellicht zodanig veranderen dat er iets meer analogie met het rijk ontstaat.
Nu is het zo dat wij voor PPS-constructies niet vooraf toestemming vragen
aan de Staten-Generaal. Daarom aarzelde ik om onmiddellijk te zeggen dat dit
een ongewenste verhouding zou zijn en dat B&W nieuwe stijl een PPS-constructie
zou kunnen accorderen zonder dat in de wet is vastgelegd dat men vooraf toestemming
van de gemeenteraad moet blijven vragen. Maar zoals de heer Platvoet al zei:
deze discussie komt ongetwijfeld opnieuw aan de orde bij de behandeling van
de Gemeentewet. Of dit aspect van de dualisering al of niet gewenst wordt
geacht, zal op grond van de voorstellen die dan worden ingediend, nog moeten
worden beoordeeld.De heer Boorsma sprak over het onderscheid tussen lid 2 en lid 3. Lid
2 heeft betrekking op overtollige middelen, respectievelijk op middelen die
op dat moment niet nodig zijn voor de publieke taak. Als ik het zo formuleer,
heb ik het stadhuis van de heer Boorsma hierbij ook nog inbegrepen. Lid 3
heeft betrekking op de leningen en wel op alle leningen, zowel uit hoofde
van lid 1 als van lid 2. Dit is dus de leningenkant van de begroting. Lid
2 heeft betrekking op de uitzettingenkant. Voor die leningen geldt onder andere
het voorschrift dat er geen leningen in vreemde valuta mogen worden gesloten
en geen indexleningen. Lid 2 en 3 zijn wat dit betreft goed te onderscheiden.De heer Boorsma heeft ook gewezen op de deskundigheid van het toezicht.
Ik ben het met hem eens dat dit heel belangrijk is. Er loopt een aantal acties.
Wij zijn bezig om minimumbeleidskaders af te spreken met de toezichthouders,
dat wil zeggen tussen de ministeries van BZK en Financiën enerzijds en
de toezichthouders anderzijds. Er worden ook cursussen georganiseerd voor
de toezichthouders. In het kapitaalmarktoverleg voeren alle spelers op het
veld, dat wil zeggen De Nederlandsche Bank, BNG, maar ook de toezichthouders,
overleg over de vraag hoe de toezichtorganisatie moet functioneren. Wij denken
er verder over een deskundigengroep op te richten die geconsulteerd kan worden
door de toezichthouders, een soort kenniscentrum op het gebied van het toezicht
waarin financiële deskundigen van banken, uit de universitaire wereld
en accountants zitting kunnen nemen. Dit heeft dus onze aandacht, want je
kunt wel iets in de wet regelen, maar het moet ook worden toegepast, zo leert
de ervaring.Voorzitter! De idee achter de keuze om korte financiering te beperken
tot een periode van één jaar terwijl twee jaar in de financiële
markten gebruikelijk is, is dat korte financiering louter en alleen moet dienen
om fluctuaties binnen het jaar op te vangen. Een en ander is te vergelijken
met de DTC's die bij het rijk worden gehanteerd en die bedoeld zijn om het
schatkistsaldo te stabiliseren. Als er een financieringsbehoefte is die de
periode van een jaar overstijgt, dient te worden gekozen voor een langere
financiering. De reden waarom voor een periode van één jaar
als criterium is gekozen, is dat deze financiering is bedoeld voor het opvangen
van fluctuaties en asynchrone bewegingen binnen het jaar. Al met al is het een voor de hand liggend maximum. Ik begreep uit de woorden van de
heer Boorsma dat het voor hem geen zwaar punt is, maar ik probeer toch maar
te beargumenteren waarom het een goede verandering is.Voorzitter! Ik hoop dat ik door deze beantwoording nog meer enthousiasme
heb losgemaakt voor dit wetsvoorstel.De heer Boorsma (CDA):Mijnheer de voorzitter! Staat u mij toe dat ik iets over mijn verleden
vertel. Toen ik student-assistent bij de de minister welbekende prof. De Roos
was, mocht ik namens zijn economische faculteit een bijeenkomst bijwonen waar
door prof. Goedhart werd gesproken over de gemeentefinanciën. Deze liet
zich toen kritisch uit over het heersende rentegamma. Hij bepleitte toen een
verandering die later heeft geleid tot de invoering van de wet KPL. U begrijpt
dus met welke historische vreugde ik dit soort voorstellen behandel.Voorzitter! Ondanks al mijn enthousiasme moet ik de minister toch op een
enkel punt teleurstellen. Ik houd namelijk een probleem met de hondennamen,
nu er definitief lijkt te worden gekozen voor Fido in plaats van voor Filo.
Al met al kan ik zijn mening hierover niet onderschrijven.Ik heb al aangegeven dat ik de redengeving voor de keuze voor het criterium
van één jaar zeer wel begrijp. Ik vind het zelfs een goede keuze,
omdat hiermee wordt aangesloten op de financieringsproblematiek die verbonden
kan zijn met een begroting. Dat is een sterk argument dat echter niet wegneemt
dat men te maken kan krijgen met andere actoren die een andere taal spreken.
Zo kan een actor van de provincie of de gemeente die een kapitaalmarkttransactie
wil aangaan voor een tweejarige lening, met de terminologie van dit wetsvoorstel
in het achterhoofd denken dat dit een lange termijn is, terwijl de man van
de bank of de geldmarkt een dergelijke lening een geldmarkttransactie vindt.
Dit is een overkomelijk probleem, maar het is een ongelukkige situatie dat
de door de betrokken partijen gehanteerde terminologie niet dezelfde is.Ik zal niet uitgebreid ingaan op de publieke taken. Het is een uitermate
boeiend onderwerp, maar het is niet aan dit huis om nu hierover te discussiëren.
Ik zal de omschrijvingen van de minister afwachten. Ik ben het echter wel
met hem eens dat binnen de publieke taken veel riskantere zaken aan de orde
kunnen zijn dan het uitzetten van een driejarige belegging om een nieuw stadhuis
te financieren. Zo is de bouw van een stadion een veel gevaarlijkere onderneming.
Het moet mij wel van het hart dat het wetsvoorstel op dit punt enigszins onevenwichtig
is. De Staat der Nederlanden vindt het namelijk kennelijk best dat decentrale
overheden zich storten in tal van zeer riskante PPS-constructies. De boodschap
is eigenlijk dat zij het zelf maar moeten uitzoeken, ook al is er nog wel
het repressieve en soms preventieve toezicht van de hogere overheid. Het is
al met al wel wonderlijk dat op voorhand veel minder riskante beleggingen
wel in de wetgeving worden ondervangen.Voorzitter! In eerste termijn vergat ik in te gaan op de gemeentelijke
kredietbanken. In de schriftelijke ronde hebben wij met kracht duidelijk gemaakt
dat wij het eens zijn met het streven van de regering om de commerciële
kredietverlening te beëindigen. In een andere functie en met een andere
pet op heb ik eens, samen met twee collega's, een gemeentelijke kredietbank
van een provinciehoofdstad onderzocht. Wij gedrieën troffen bij de commerciële
kredietverlening van die bank werkelijk schrikbarende praktijken aan. Zo vonden
wij een wisselfaciliteit met valuta die niet viel onder de werkingssfeer van
de MOT. Overigens is dat later veranderd, nadat ik hierover contact heb gehad
met het ministerie van Financiën en De Nederlandsche Bank. Wij vonden
daar een commercieel krediet dat verleend was aan een zaak van minder allooi.
Ik zal de aard van dit huis niet nader duiden. Er was een commercieel krediet
verleend en er werden hypotheken verstrekt zonder dat er hypotheken werden
ingeschreven. Het was nogal stuntelig opgezet. Ons dringende advies is om
de commerciële kredietverlening te beëindigen.Ik heb nog een vraag over de regelgeving. Ik volg de minister niet met
betrekking tot artikel 2, tweede en derde lid. Als ik hem goed begrepen heb,
regelt lid 2 de uitzettingen en regelt lid 3 de leningen die aangegaan worden
bij derden. Misschien kan de minister mijn interpretatie bevestigen, dan wel
ontkennen.Minister Zalm:Lid 3 regelt alle leningen, zowel leningen ten behoeve van lid 1 –
dat zijn de publieke doelen – als leningen ten behoeve van de algemene
begroting. Lid 2 heeft betrekking op de uitzettingen van overtollige middelen,
respectievelijk middelen die geen directe aanwending behoeven.De heer Boorsma (CDA):Dat hoorde ik inderdaad, maar ik blijf in verwarring. In lid 3 staat dat
openbare lichamen geldleningen slechts kunnen aangaan – dat wil de minister –
en verstrekken. Verstrekken is een geldlening aan derden geven; dat zijn uitzettingen.
Maar volgens de minister zijn die uitzettingen geregeld in lid 2. Op dit punt
blijf ik dus in verwarring. Overigens vind ik het best als dit punt blijft
liggen, want het is een technische aangelegenheid. Ik heb nog steeds het gevoel
dat hier een foutje in de wet zit. Ik vraag de minister daar nog eens rustig
op te studeren. Het doet er niet zo erg toe, maar ik zou graag een novelle
zien waarmee dit gewijzigd wordt. Het is een technische reparatie, die mij
echt nodig lijkt. Ik zou het in ieder geval op prijs stellen als de minister
zich hier eens rustig op bezint en mij laat weten of ik nu wel of niet gelijk
heb. Het kan mij niet zoveel schelen, maar ik blijf met die verwarring zitten.
Als ik de minister goed beluister, is hij zelf ook in de war geraakt. Nogmaals,
in lid 3 gaat het over beide, het aangaan en verstrekken van leningen. In
lid 2 gaat het over regels voor de uitzettingen, terwijl het in lid 3 gaat
over regels voor uitzettingen en voor leningen die aangegaan worden. Dat is
dus twee keer regelgeving en dat kan toch niet goed zijn. Ik heb van meet
af aan gemeend dat hier een foutje in de wet zit en die mening is nu versterkt.Voorzitter! Een dringender punt in de eerste termijn betrof de nazorgfondsen.
De minister was geneigd om toe te geven – zo begreep ik hem althans –
dat er een verschil is tussen "bij" en "krachtens", maar hij wil daar geen
punt van maken, omdat er sowieso gestreefd wordt naar een apart regime. Hij
wil dit nog nader bespreken met de minister van Binnenlandse
Zaken. Als hij aanstonds wil zeggen dat hij inderdaad een sterke neiging heeft
om een apart regime op te zetten, zal ik de motie niet indienen. Eigenlijk
vind ik dat de minister het mooi geformuleerd heeft door te spreken van een
mooie mengvorm van obligaties aan de ene kant en verstandige aandelen aan
de andere kant. Hij sprak over bepaalde financieringsinstrumenten. Ik probeer
geen reclame te maken, maar er zijn natuurlijk clickfondsen. In clickfondsen
kan de nominale waarde wel degelijk veiliggesteld worden. Op zich vind ik
het goed dat er toezicht is op die nazorgfondsen; ik ben dat eens met mijn
collega van GroenLinks.De provincies vallen natuurlijk onder deze wet; zij worden daarin opgesomd.
Maar ik weet niet of de redenering juist is dat alles waar de provincie voor
verantwoordelijk is, eronder valt. De minister nam zelfs het woord "garanties"
in de mond, dacht ik, toen hij het over aansprakelijkheid had. De provincie
kan zich garant stellen voor een lening aan een of andere instelling voor
welzijnszorg, maar dat wil niet zeggen dat daarmee de instelling voor welzijnszorg
onder de werkingssfeer van de wet valt. Op dat punt aarzel ik, maar in verband
met de tijd hoef ik daar van de minister geen uitvoerig verhaal over te krijgen.
Als hij zeer duidelijk stelt dat het zijn streven is om voor die nazorgfondsen
een nieuw regime te creëren, waarin niet de hele beleggingsportefeuille
op korte termijn overhoop gehaald wordt – ook niet op lange termijn
trouwens – en als hij zegt dat er, eventueel in overleg tussen Binnenlandse
Zaken en Financiën, bekeken wordt hoe daarvoor een nette tussenoplossing
gevonden kan worden, hebben de CDA-fractie en de medeondertekenaars van deze
nog niet ingediende motie daar vrede mee. Het financiële regime zal dan
aanstonds aanzienlijk verbeterd worden.De voorzitter:U had het over een novelle. Ik hoop dat u dat niet bedoelt. Dan zouden
wij niet tot stemming kunnen overgaan. U zult reparatiewetgeving hebben bedoeld.Minister Zalm:Mijnheer de voorzitter! Ik zal de Kamer schriftelijk rapporteren over
de leden 2 en 3. Ik heb hier een nieuw briefje van mijn ambtenaren. De heer
Boorsma is zeer goed in de materie thuis. Voordat ik weer door hem op een
ander been wordt gezet, is het beter dat ik het schriftelijk probeer af te
handelen. Mijn deskundigen houden vol dat het in orde is. Er is geen novelle
of reparatiewetgeving nodig.Ik dank de heer Boorsma voor zijn reactie in tweede termijn. Voor de nazorgfondsen
komen wij met een nader regime. In tegenstelling tot het aangaan van een garantie
ten behoeve van een sportvereniging of iets dergelijks: als een nazorgfonds
zijn verplichtingen niet na kan komen, dan is krachtens de wet de provincie
aansprakelijk. Er is geen vrije keuze. Het feit, dat Gedeputeerde Staten garant
moeten staan voor de oprichting, de heffing en het nakomen van de verplichtingen
van het fonds geeft al aan dat via provincieaanwijzing in de wet een lijn
is vastgelegd. Wij hoeven daar niet al te zwaar over te doen. Wij komen met
een apart regime. Eventuele onhelderheid op dit punt is dan verdwenen.Wat de gemeentelijke kredietbank betreft, ben ik de heer Boorsma erkentelijk
voor zijn voorbeelden. Hieruit blijkt dat het niet goed is om een organisatie
die een bepaald sociaal doel heeft in het wild te laten omgaan met allerlei
commerciële zaken. Men is daarvoor niet opgericht en niet ervaren. Vaak
ontbreekt het deskundig toezicht.Ik ben het eens met de heer Boorsma dat er een risico kan zitten in PPS-constructies.
De teneur van de wet is dat risico's mogen worden genomen als je direct een
publiek doel behartigt. Ook publiek bestuur is niet zonder risico's. Hetzelfde
geldt voor een bestuur van een onderneming. Wat wij niet willen is dat men
risico's loopt met overheidsmiddelen zonder dat het iets te maken heeft met
het rechtstreeks behartigen van de publieke taak. De ROM's nemen heel bewust
risico's ten behoeve van het publieke doel van de economische ontwikkeling.
Het is niet de bedoeling dat een politiekorps, dat geld over heeft, leuk gaat
speculeren op de beurs en het geld kwijtraakt. Het risico lopen in het kader
van de publieke doelstellingen is iets anders dan het risico lopen buiten
de publieke doelstelling.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De vergadering wordt enkele minuten geschorst.Voorzitter: Boorsma 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20002001-495-502.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl