Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel: Wijziging van het Wetboek van Strafvordering, het Wetboek van Strafrecht en de Wet overdracht tenuitvoerlegging strafvonnissen strekkende tot het verruimen van de bevoegdheid van de politierechter en de enkelvoudige kamer in hoger beroep (verruiming bevoegdheid enkelvoudige kamers) (28215)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2001-2002, pag. 1644-1649

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

10-07-2002

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

nr. 33, pagina 1644-1649

25-06-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 28215Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Presentie en opening (dinsdag 25 juni 2002)Pagina 1589-1589
Behandeling van het wetsvoorstel: Wijziging van het Wetboek van Strafvordering, het Wetboek van Strafrecht en de Wet overdracht tenuitvoerlegging strafvonnissen strekkende tot het verruimen van de bevoegdheid van de politierechter en de enkelvoudige kamer in hoger beroep (verruiming bevoegdheid enkelvoudige kamers) (28215)Pagina 1625-1633
Lijst van besluiten (dinsdag 25 juni 2002)Pagina 1649-1649
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel: Wijziging van het Wetboek van Strafvordering, het Wetboek van Strafrecht en de Wet overdracht tenuitvoerlegging strafvonnissen strekkende tot het verruimen van de bevoegdheid van de politierechter en de enkelvoudige kamer in hoger beroep (verruiming bevoegdheid enkelvoudige kamers) (28215)Pagina 1644-1649
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel: Wijziging van de Wet luchtvaart inzake de inrichting en het gebruik van de luchthaven Schiphol (27603),van:de motie-Baarda c.s. over gelijkwaardigheid met het stelsel van de PKB Schiphol (27603, nr. 88k)Pagina 1615-1625
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet luchtvaart inzake de inrichting en het gebruik van de luchthaven Schiphol (27603)Pagina 1589-1605
Behandeling van het wetsvoorstel: Wet op het BTW-compensatiefonds (27293)Pagina 1633-1644
Behandeling van het wetsvoorstel: Goedkeuring van de opzegging van het op 14 februari 1972 te Rabat ondertekende Algemeen Verdrag inzake sociale zekerheid tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Koninkrijk Marokko, en het op 3 november 1972 te Rabat ondertekende Administratief Akkoord betreffende de wijze van toepassing van het Algemeen Verdrag inzake sociale zekerheid tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Konink rijk Marokko, met overgangsvoorziening (Wet sociale zekerheidsrelatie Marokko) (28275)Pagina 1605-1615
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wet inzake de geldtransactiekantoren (28229); - het wetsvoorstel Wijziging van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2002 (wijziging samenhangende met de Voorjaarsnota) (28300); - het wetsvoorstel Wijziging van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Economische Zaken (XIII) voor het jaar 2002 (wijziging samenhangende met de Voorjaarsnota) (28305) en één ander wetsvoorstelPagina 1589-1589

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel:Wijziging van het Wetboek van Strafvordering, het Wetboek van Strafrecht en
de Wet overdracht tenuitvoerlegging strafvonnissen strekkende tot het verruimen
van de bevoegdheid van de politierechter en de enkelvoudige kamer in hoger
beroep (verruiming bevoegdheid enkelvoudige kamers) (28215).De beraadslaging wordt hervat.Minister Korthals:Voorzitter. In de eerste plaats is een woord van dank op zijn plaats aan
uw Kamer, die bereid is geweest om in korte tijd de schriftelijke voorbereiding
van dit wetsvoorstel af te ronden en het vandaag, zo mogelijk, af te handelen.
De schriftelijke voorbereiding van de behandeling van dit wetsvoorstel in
uw Kamer is zeer grondig geweest. Vooral de leden van de fracties van het
CDA en de PvdA hebben in het voorlopig verslag en in het nader voorlopig verslag
tal van vragen gesteld. In de beantwoording zijn daardoor veel aspecten van
dit wetsvoorstel in een duidelijker daglicht komen te staan. De heer Holdijk
refereerde daar ook aan.Twee aspecten wil ik met name noemen. De verschafte kwantitatieve gegevens
ondersteunen de noodzaak van de voorgestelde aanpassingen. Op die kwantitatieve
gegevens in de berekeningen van de heer Van de Beeten kom ik dan ook nog terug.
Verder is nader verhelderd dat dit wetsvoorstel rechtbanken en gerechtshoven
alleen verruimde mogelijkheden biedt tot enkelvoudige behandeling en geen
verplichtingen daartoe oplegt. Doel van dit wetsvoorstel is, de ruimte voor
enkelvoudige behandelingen van strafzaken te vergroten onder waarborgen. Het
behelst geen verplichtingen om van de verruimde bevoegdheden gebruik te maken
en het moet bovendien om eenvoudige zaken gaan.Graag wil ik alvorens specifiek op de gestelde vragen in te gaan, meer
in het algemeen aandacht besteden aan twee punten die ook in de bijdragen
van de leden van uw Kamer aan de orde kwamen. Het eerste betreft de keuze
voor een structurele oplossing die niet uitsluitend op de berechting van de
invoering van drugs ziet. De heer Van de Beeten, mevrouw Tan en ook de heer
Kohnstamm gingen hierop in. Het tweede betreft het draagvlak van de voorgestelde
aanpassingen. Mevrouw Tan heeft aangegeven dat zij de verruiming van de bevoegdheden
van enkelvoudige kamers liever beperkt zag tot berechting van de drugskoeriers.
Ik heb daar begrip voor. Zoals ik eerder heb aangegeven, wegen de voordelen
van meervoudige berechting voor mij zwaar. Een oplossing voor alleen de berechting
van drugskoeriers suggereert dat deze voordelen in belangrijke mate behouden
kunnen worden.Na afweging overigens van alle relevante factoren ben ik evenwel tot het
standpunt gekomen dat een structurele oplossing de voorkeur verdient. Het
probleem van de ontoereikende berechtingscapaciteit is namelijk niet eerst
gerezen sinds de problemen met de drugskoeriers manifest werden. Het dateert
al van veel langer. Het initiatiefwetsvoorstel Van Oven/Vos, dat inmiddels
is ingetrokken, is al een aantal jaren geleden ingediend. Lang heb ik gehoopt
dat een structurele verruiming van de competentie voorkomen zou kunnen worden
door andere maatregelen te nemen, waaronder met name een substantiële
uitbreiding van het aantal rechters, want, zoals gezegd, de voordelen van
de meervoudige berechting wogen en wegen voor mij zwaar. De capaciteitsontwikkelingen
binnen de rechterlijke macht in het laatste jaar hebben mij evenwel tot de
overtuiging gebracht dat aan een verruiming niet te ontkomen valt. Graag wil
ik dit dan ook nog eens nader toelichten. Daarbij wil ik eerst ingaan op de
capaciteitsontwikkelingen en daarna, mede ook naar aanleiding van hetgeen
mevrouw Tan naar voren heeft gebracht, op andere inspanningen die erop gericht
zijn, de berechtingscapaciteit te vergroten.Wijzigingen zoals nu aan de orde zijn, moeten geen gewoonte zijn of worden.
De heer Rosenthal wees daar impliciet op. De heer Kohnstamm sprak zelfs van
een hellend vlak. Die uitdrukking zou ik wat dit wetsvoorstel echter betreft,
niet willen onderschrijven. Hij weet net zo goed als ik dat dit wetsvoorstel
pas is voorbereid toen de nood zo hoog werd dat andere oplossingen daarin
onvoldoende zouden kunnen voorzien.In verband met de capaciteitsontwikkeling ga ik in de eerste plaats op
basis van de cijfers die door het OM zijn aangeleverd in op het aantal zaken
waarin voor de rechter wordt gedagvaard. In het jaar 2001 waren er dat in
totaal 129.514. Over de periode 1 mei 2001 tot 1 mei 2002 waren er dat 139.418.
In de eerste vier maanden van dit jaar is daarom waarschijnlijk opnieuw sprake
van een aanmerkelijke stijging van het aantal strafzaken dat door de rechter
moet worden afgedaan en dus al geappointeerd is. Slechts een beperkt deel
van deze stijging komt voor rekening van het arrondissement Haarlem. Ook het
aantal nog te appointeren zaken is in de afgelopen maanden flink gestegen.
Het gaat van 31 december 2001 tot 1 mei 2002 om een groei van 24.280 naar
26.002 strafzaken: een toename met meer dan 1700 strafzaken.Specifiek over de situatie bij drugskoeriers is recentelijk verslag gedaan
in de derde voortgangsrapportage Plan van aanpak drugssmokkel Schiphol. Daarin
is aangegeven dat andere rechtbanken dit jaar in totaal 50 zittingen –
dat zijn ongeveer 500 zaken – van de meervoudige kamer van de rechtbank
Haarlem overnemen. Daarbij doet de rechtbank Haarlem zelf dit jaar ongeveer
300 zaken extra meervoudig af. Verder is nu al afgesproken dat zowel de rechtbank
Utrecht als de rechtbank Alkmaar in 2003 ongeveer 150 zaken van de rechtbank
Haarlem zullen afdoen.Ik hoop dat deze kwantitatieve gegevens nog duidelijker maken dat het
tekort aan berechtingscapaciteit structureel is. Verder hoop
ik dat zij voldoende duidelijk hebben gemaakt dat de berechting van drugskoeriers
in de genoemde arrondissementen een zo groot beslag op de berechtingscapaciteit
legt, dat aanpassing van de competentiegrenzen geen nader uitstel verdraagt.Graag wil ik ook een overzicht geven van andere inspanningen die erop
gericht zijn de berechtingscapaciteit te vergroten, vooral op het terrein
van de werving van rechters en ondersteunend personeel. Mevrouw Tan en de
heer Kohnstamm vroegen hier ook naar. Daarbij wil ik allereerst ingaan op
de specifieke inspanningen in verband met de berechting van drugskoeriers.
Voor de aanpak van de drugskoeriers wordt, zo is in het derde voortgangsbericht
aangegeven, het arrondissementsparket Haarlem uitgebreid met 9 officieren
van justitie en 36 fte's aan ondersteunend personeel. Deze personen zullen
deels in juli, deels in september worden aangesteld. Per 1 januari 2003 wordt
de strafsector van de rechtbank Haarlem uitgebreid met 5 rechters. Gerechtssecretarissen
zijn op grote schaal aangetrokken. Het ondersteunend personeel zal naar verwachting
per 1 december 2002 op sterkte zijn. Met ingang van 1 september a.s. beschikt
het gerechtshof Amsterdam over een nieuwe strafkamer die de strafzaken tegen
drugskoeriers in hoger beroep gaat afdoen. Deze strafkamer bestaat uit 3 raadsheren
en 6 fte's aan ondersteunend personeel. Het streven van het hof is erop gericht
om eind 2002 nog een nieuwe strafkamer operationeel te hebben. De werving
hiervoor vindt thans plaats.Meer in het algemeen vestig ik nog de aandacht op de enorme uitbreiding
van het hof Arnhem die momenteel plaatsvindt. Het hof Arnhem gaat namelijk
het hoger beroep tegen vonnissen van de rechtbank Utrecht behandelen. Deze
operatie is ingegeven door de grote achterstanden die er zijn bij het hof
in Amsterdam.Het beeld lijkt mij duidelijk: er wordt niet bezuinigd op de rechterlijke
macht. Integendeel, alles wordt in het werk gesteld om de rechterlijke macht
beter in staat te stellen de strafzaken die zich aandienen, te berechten.
Dat gebeurt door de inzet van extra rechters-plaatsvervangers, door capaciteitsuitbreidingen
bij strafsectoren, door afspraken tussen het openbaar ministerie, rechtbanken
en gerechtshoven over het afhandelen van achterstanden, door aanpassing van
het wervings-, selectie- en opleidingspersoneel, het schuiven met strafzaken
tussen gerechten, enz. Al deze maatregelen gezamenlijk hebben echter niet
kunnen verhinderen dat de berechtingscapaciteit onder grote druk en grote
spanning staat en naar verwachting zal blijven staan. In deze situatie komt
het mij wenselijk voor, de verruimde mogelijkheden voor enkelvoudige berechting
die dit wetsvoorstel bevat, aan de rechtbanken en gerechtshoven ter beschikking
te stellen.Ik noem nog een ander getal. In een brief die ik op 26 maart 2001 aan
de Tweede Kamer heb gestuurd, heb ik al aangegeven dat in de komende tien
jaar 600 extra rechters nodig zijn om de bestaande werkvoorraden in alle sectoren
van de rechtbanken weg te werken. Dat is veel als bedacht wordt dat met maximale
inspanning 200 rechters per jaar geworven kunnen worden die ook rechters moeten
vervangen die met pensioen gaan. Het is mijn hoop dat het zal lukken, de rechterlijke
macht zodanig uit te breiden dat deze ambitie inderdaad verwezenlijkt wordt.
Daar is het personeelsbeleid op gericht. Mevrouw Tan vroeg naar dit P&O-beleid,
omdat daarin haars inziens de structurele oplossing ligt. Ook de heer Kohnstamm
heeft daarop gewezen. Het onderdeel werving en selectie van dit beleid is
erop gericht, de omvang van de rechterlijke macht in Nederland die inderdaad
relatief klein is, te vergroten om daardoor de toename van het aantal zaken
beter te kunnen opvangen.Uiteraard heeft deze werving en selectie gevolgen voor de budgetten voor
opleiding en huisvesting. Hoewel deze capaciteitsgroei veel problemen zal
kunnen ondervangen, is het mijns inziens tevens realistisch, gelet op het
almaar toenemende beroep dat in onze samenleving op de strafrechter wordt
gedaan, de rechtbanken en gerechtshoven niet de veiligheidsklep te onthouden
die dit wetsvoorstel hun biedt. Met nadruk wil ik daarbij stellen dat als
van de verruimde mogelijkheden tot enkelvoudige rechtspraak slechts in beperkte
mate gebruik behoeft te worden gemaakt dat in geen enkel opzicht bezwaarlijk
is. Het wetsvoorstel biedt mogelijkheden waarvan gebruik kan worden gemaakt,
waar en wanneer daaraan behoefte is. De flexibiliteit die de nieuwe regels
bieden, is met andere woorden groot.Daarmee kom ik op het tweede punt: het draagvlak voor de wetsvoorstel.
Niet ontkend kan worden dat het wetsvoorstel binnen de rechterlijke macht
op kritiek is gestuit. Ik refereer aan het advies van de NVvR. Deze kritiek
behoeft niet te verbazen. De heer Holdijk heeft dit wetsvoorstel naar mijn
gevoel gelukkig gekarakteriseerd als een historische breuk. Zo'n breuk roept
per definitie weerstanden op. Het zou echter een misverstand zijn, te denken
dat de rechterlijke macht als geheel tegen het wetsvoorstel is. De raad voor
de rechtspraak heeft een positief advies uitgebracht. Het openbaar ministerie
stelt de verruiming op prijs. Het beeld is dus geschakeerd. Ik wijs erop dat
het openbaar ministerie in het verleden ook tegen was.In de wetenschappelijke commentaren is dat niet anders. Steun en afwijzing
klinken beurtelings door. De onderzoeksgroep strafvordering 2001 bijvoorbeeld
die onder leiding staat van de hoogleraren Groenhuijsen en Knigge heeft eveneens
voorgesteld de competentie van de enkelvoudige kamer in appèl tot zes
maanden gevangenisstraf uit te breiden. De heer Van Dorst, advocaat-generaal
bij de Hoge Raad, bespreekt dit voorstel in het jongste nummer van het Rechtsgeleerd
magazijn Themis en meent dat op de onderbouwing van dit voorstel weinig is
aan te merken. Anderzijds heeft de hoogleraar Mevis in het Nederlands Juristenblad
een kritisch geluid laten horen.Ik wil met het voorgaande geenszins ontkennen dat het wetsvoorstel tegenstand
heeft opgeroepen. Wel wil ik het misverstand voorkomen dat de tegenstand zou
domineren. Er zijn bepaald ook veel voorstanders. Verder wil ik er in verband
met deze tegenstand nogmaals op wijzen dat het wetsvoorstel slechts mogelijkheden
biedt. Rechtbanken en gerechtshoven die aan die mogelijkheden geen behoefte
hebben, behoeven er geen gebruik van te maken.In het navolgende ga ik in op specifieke vragen die aan mij zijn gesteld.
Ik begin met de kwantitatieve gegevens van de heer Van de Beeten. Daaraan
voorafgaand merk ik jegens mevrouw De Wolff op dat er sprake
lijkt te zijn van een vreemde paradox. Zowel mevrouw De Wolff als de heer
Van de Beeten zien het, zo begrijp ik, als een belangrijk bezwaar dat zij
een beperkt gebruik van het wetsvoorstel verwachten. Dat zou je ook als winst
kunnen zien. Aan meervoudige rechtspraak geven wij immers allen de voorkeur.
Anderzijds spreken zij over de bezwaren van veelvoudige toepassing vanwege
die voorkeur voor meervoudige rechtspraak. Mijns inziens moet een kwalitatieve
afweging de doorslag geven. Het gaat, alles afwegende, om de aanvaardbaarheid
van de voorgestelde regeling. Willen wij voorkomen dat te late berechting
plaatsvindt en dat een lagere straf wordt geëist dan verwacht zou mogen
worden om een zaak maar te kunnen aanbrengen bij de politierechter?De heer Rosenthal merkte terecht op dat het wetsvoorstel gelet op de gepresenteerde
cijfers een redelijke verlichting kan brengen. Dat klopt. Maximaal een kwart
van de zaken van de meervoudige kamer waarin straf tussen de zes maanden en
een jaar is opgelegd, zou enkelvoudig worden afgedaan. De heer Van de Beeten
zet daar andere cijfers tegenover. Hij kwam op een totaal van 6600 zaken per
extra aan te stellen rechter. Tijd voor een uitgebreide analyse van deze cijfers
ontbreekt. Ik wil wel alvast het volgende zeggen. Als wordt uitgegaan van
een rechter die 40 weken per jaar elke week een politierechterzitting en een
meervoudige kamerzitting zou doen – en dat is veel – dan is hij
per jaar in staat om ongeveer 1200 strafzaken af te doen. Dat is heel wat
anders.Laat ik hier eens een zelfbedachte rekensom tegenover zetten. In de memorie
van antwoord is voorgerekend dat ongeveer 2500 zaken waarin de meervoudige
kamer een gevangenisstraf van zes maanden tot een jaar oplegt, zich in beginsel
voor afdoening door de politierechter lenen. Als per zitting van de meervoudige
kamer ongeveer zes zaken werkelijk kunnen worden afgedaan, zijn voor die 2500
zaken thans 400 zittingen van een meervoudige kamer nodig. Als wij er vervolgens
van uitgaan dat twee van de drie rechters die in een meervoudige kamer zitten
als politierechter inzetbaar zijn, zouden 800 politierechterzittingen kunnen
worden gehouden. Op een zitting van de politierechter worden gewoonlijk minstens
20 zaken afgedaan. Dat betekent dat de twee politierechters 20 keer 800 is
16.000 zaken af zouden kunnen doen. Als wij daar de 2500 zaken van aftrekken
die nu door de meervoudige kamer worden gedaan, resteert een extra capaciteit
van meer dan 13.000 zaken. Om precies te zijn: 13.500.En dan nog wat. Als het werkelijk zo eenvoudig zou zijn dat met het aantrekken
van enkele rechters de problemen voorbij zouden zijn, zou ik het standpunt
dat ik lang had ingenomen toch niet hebben bijgesteld. Dan zou dit wetsvoorstel
niet zijn ingediend.De heer Van de Beeten refereerde ook aan de adviezen van de NVvR en de
Raad voor de rechtspraak. Die wijzen inderdaad in een verschillende richting.
In de stukken is aangegeven dat individuele rechters hierover verschillend
denken. Ik zie daarin geen bezwaar. Het is ook niet raar om dat te zeggen.
Een minister van Justitie moet namelijk voeling houden met wat in de rechterlijke
macht en überhaupt in de maatschappij leeft. Hij of zij kan de Kamer
daarvan, zo nodig, in kennis stellen.De heer Van de Beeten is ingegaan op de rechtsvergelijking die ter onderbouwing
van dit wetsvoorstel heeft plaatsgevonden. Hij meende dat het wetsvoorstel
de Duitse regeling zou volgen. Dat nu is niet het geval. Zoals uit de stukken
blijkt, kan de alleensprekende rechter in Duitsland straffen tot twee jaar
opleggen. Verder maakt het "Schöffengericht" de vergelijking gecompliceerd.
Het gaat mij met deze vergelijking om iets anders. De vergelijking met Duitsland
leert dat zes maanden voor enkelvoudige rechtspraak niet de enig denkbare
grens is. Ook de vergelijking met België illustreert dat. Verder blijkt
uit de vergelijking dat Nederland voorzichtig is, en bij aanname van het wetsvoorstel
ook voorzichtig blijft, met enkelvoudige rechtspraak in strafzaken. Aan die
vaststelling heeft de heer Van de Beeten met zijn opmerkingen niet afgedaan.De heer Van de Beeten heeft gevraagd naar het gevaar van afbreuk van deskundigheid
en kwaliteit van de rechtspraak. Rechters schrijven bijvoorbeeld geen vonnissen
meer. De huidige praktijk is dat veel rechters in familiezaken en strafzaken
geen vonnissen en arresten zelf schrijven. Rechters kijken de gemaakte beslissingen
na. De huidige kwaliteit van de Nederlandse rechtspraak is niettemin zonder
meer goed. Ik zie dan ook niet waar het gevaar ligt dat de heer Van de Beeten
vreest.De heer Van de Beeten is ingegaan op mijn vergelijking met de rechter
in civilibus, die alleensprekend veel kan. Hij gaf aan dat de rechter in civiele
zaken geen vrijheidsbeneming oplegt. Ik ben dat niet met hem eens. De enkelvoudige
kinderrechter geeft machtigingen tot plaatsingen in gesloten inrichtingen
in het kader van de ondertoezichtstelling. Dat zijn machtigingen tot maximaal
een jaar. Het betreft in dit geval wel degelijk vrijheidsbenemingen. Sinds
jaar en dag doet een enkelvoudige rechter dit.De heer Rosenthal sprak over een drietal punten. In de eerste plaats vroeg
hij zich af of de toepassing van enkelvoudige rechtspraak voorwerp van richtlijnen
van de Raad voor de rechtspraak wordt. Ik wil het graag aan de Raad voor de
rechtspraak overlaten op welke wijze hij over deze materie met rechtbanken
en gerechtshoven communiceert. Voorstelbaar is dat een afspraak wordt gemaakt
met de vergadering van rechtbankpresidenten en de vergadering van hofpresidenten.
De heer Rosenthal heeft goed begrepen dat de eenvoudige aard van enkelvoudig
te berechten strafzaken een bindend uitgangspunt van het wetsvoorstel is,
waaraan de Raad voor de rechtspraak bij het maken van deze afspraken derhalve
gebonden is.De heer Rosenthal merkte vervolgens op dat enkelvoudige afdoening zal
plaatsvinden door ervaren rechters en dat een logisch gevolg daarvan is dat
minder ervaren rechters minder zullen leren van hun meer ervaren collega's.
Daarover kan ik moeilijk een algemene uitspraak doen. Het wetsvoorstel biedt
slechts mogelijkheden. Het hangt per rechtbank van diverse omstandigheden
af in hoeverre daarvan gebruik wordt gemaakt. De behoefte van jonge rechters
aan het opdoen van ervaringen door zittingen bij te wonen met meer ervaren
collega's is een van de omstandigheden waarmee in dat verband rekening zal
moeten worden gehouden.Ten slotte vroeg de heer Rosenthal of het risico bestaat dat de uitbrei ding van de capaciteit van de zittende magistratuur op sterk water
wordt gezet. Ik zeg met nadruk dat dit niet het oogmerk van het wetsvoorstel
is en het ligt, gezien de ontwikkelingen op het terrein van de strafrechtspleging,
ook geenszins voor de hand. Beide mogelijkheden tot vergroting van de afdoenings-mogelijkheden
(het aantrekken van meer rechters en verruiming van de mogelijkheden van enkelvoudige
rechtspraak) zijn bitter nodig. Ze cumuleren en verdringen elkaar niet. Verder
wordt ook het ondersteunend personeel sterk uitgebreid. Hierop ben ik overigens
uitgebreid ingegaan in een brief aan de Tweede Kamer. De financiële middelen
hiervoor moeten nog worden vrijgemaakt en ik ben dan ook zeer benieuwd naar
wat hierover in het nieuwe regeerakkoord komt te staan.De vraag van de heer Holdijk of ik zijn inleidende beschouwingen over
het wetsvoorstel kan onderschrijven, kan ik zonder meer bevestigend beantwoorden.
Ook vroeg hij welk mogelijk effect het wetsvoorstel tot verhoging van het
strafmaximum van zes maanden tot een jaar toevoegt. Hij herinnerde er in dit
verband aan dat de politierechter een taakstraf van maximaal 480 uren mag
opleggen naast een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf van maximaal zes maanden.
Het onderhavige wetsvoorstel zal, gelet op deze beperking, vooral betekenis
hebben in eenvoudige strafzaken waarin oplegging van een taakstraf in het
geheel niet in de rede ligt. Daarbij valt behalve aan drugskoeriers ondermeer
te denken aan recidivisten.De heer Holdijk ging ten slotte in op het voorstel inzake enkelvoudige
rechtspraak in appèl. Inderdaad is dit voorstel een uitvloeisel van
en in die zin onlosmakelijk verbonden met de uitbreiding van de mogelijkheden
tot enkelvoudige rechtspraak in eerste aanleg. Hij vroeg of de uitbreiding
tot alle huidige politierechterzaken een uitbreiding tot misdrijfzaken betekent.
Het antwoord op die vraag is "ja" en "nee". Ja, omdat de politierechter inderdaad
overtredingen en misdrijven berecht en de uitbreiding derhalve ook op misdrijven
ziet. Nee, omdat de bevoegdheid van de enkelvoudige kamer in appèl
ook thans niet tot overtredingen beperkt is. Dronken rijden is een misdrijf
dat ook nu al in appèl enkelvoudig kan worden afgedaan. Dit wetsvoorstel
maakt het dus niet voor het eerst mogelijk dat het hoger beroep tegen een
veroordeling wegens een misdrijf enkelvoudig wordt afgedaan. Ik ontken overigens
niet dat het nu om een substantiële wijziging gaat. Ik hoop dat wij niet
van mening verschillen over de waarde van meervoudige rechtspraak in hoger
beroep. Behandeling van een hoger beroep door een meervoudige kamer blijft
ook voor de regering het uitgangspunt. De voorgestelde wijziging maakt het
gerechtshoven evenwel mogelijk om in relatief lichte strafzaken van eenvoudige
aard, waarin de strafoplegging sterk genormeerd is, een alleensprekende rechter
in te schakelen. Daarbij valt behalve aan drugskoeriers ook te denken aan
gevallen waarin naast het misdrijf dronken rijden een of meer verkeersovertredingen
ten laste zijn gelegd. Thans moeten die strafzaken per definitie meervoudig
worden berecht.Mevrouw Tan vroeg zich af of er geen druk zou ontstaan om van de geboden
mogelijkheden gebruik te maken. Graag stel ik voorop dat het inderdaad gaat
om het bieden van mogelijkheden en niet om het afdwingen van enkelvoudige
rechtspraak. Het gaat bij dit wetsvoorstel niet om de druk vanuit het ministerie
of vanuit de Raad voor de rechtspraak, maar om de druk die wordt uitgeoefend
door de toename van het aantal strafzaken, vooral bij sterke stijgingen zoals
bij de drugskoeriers het geval is.Wij hebben lang gesproken en uit de inbreng van verschillende fracties
heb ik begrepen dat men er toch moeite mee heeft. Ik hoop overigens in het
voorgaande de vragen te hebben beantwoord die er nog bij de leden leefden
inzake het onderhavige wetsvoorstel. Graag wil ik nog met een enkele opmerking
besluiten. Uit de bijdrage van de leden van uw Kamer heb ik begrepen dat sterk
wordt gehecht aan een beperkte toepassing van het onderhavige wetsvoorstel.
Dat geldt overigens niet voor iedereen. Daarbij wordt vooral gedacht aan toepassing
jegens drugskoeriers. Intussen luidt de wet algemener. Ik heb toegelicht welke
argumenten daarvoor de doorslag hebben gegeven. Er is mij er evenwel veel
aan gelegen, de bestaande aarzelingen weg te nemen. Ik ben dan ook bereid,
toe te zeggen dat ik, indien het wetsvoorstel wordt aanvaard en in werking
treedt, zal bevorderen dat de verruiming van de mogelijkheden voor enkelvoudige
berechting voorshands alleen zal worden gebruikt in strafzaken betreffende
drugs. Ik zal daarover dan ook overleg voeren met de Raad voor de rechtspraak
en uiteraard met het openbaar ministerie, zodat zij dat in het rekwireerbeleid
kan vastleggen. Voorts zeg ik toe dat het gebruik van de verruimde bevoegdheden
bij drugskoeriers zorgvuldig zal worden gemonitord.Mevrouw De Wolff (GroenLinks):Als het wetsvoorstel wordt aanvaard, in hoeverre ligt het dan nog in de
macht van de minister om ervoor te zorgen dat de werking alleen betrekking
heeft op de drugskoeriers?Minister Korthals:Uiteraard is het een inspanningsverplichting, maar ook de Raad voor de
rechtspraak heeft in zijn brief aangegeven dat hij graag wil dat dit wetsvoorstel
er komt, zelfs als het wordt beperkt tot de drugskoeriers. Ik neem dus aan
dat de Raad voor de rechtspraak bereid is, hierop positief te reageren.Mevrouw De Wolff (GroenLinks):Betekent dit dat de minister niet de macht heeft om tegen de Raad te zeggen:
deze wet is weliswaar in generieke termen geformuleerd, maar mag alleen worden
toegepast in zaken betreffende drugskoeriers?Minister Korthals:Die macht heb ik niet. Ik wil ook niet via de Raad voor de rechtspraak
invloed uitoefenen op de rechterlijke macht. De rechterlijke macht is onafhankelijk.
Ik heb wel de macht om het openbaar ministerie ertoe te brengen dat zij niet
enkelvoudig zal rekwireren in andere zaken dan die van drugskoeriers.De heer Van de Beeten (CDA):Brengt de opmerking van de minister met zich mee dat hij het openbaar
ministerie een richtlijn inzake dit punt zal verstrekken?Minister Korthals:Wanneer dit algemeen beleid is, kan het niet anders dan dat dit in een
richtlijn wordt vastgelegd. Overigens zou ik mij kunnen voorstellen dat zo'n
richtlijn niet eens nodig is als het openbaar ministerie toezegt dat zij het
zo zal doen. Maar het lijkt mij, ook vanwege de eenheid in
optreden van het openbaar ministerie, het meest praktisch als dit wel wordt
vastgelegd.Mevrouw De Wolff (GroenLinks):Wat betekent deze toezegging voor het onderdeel van het wetsvoorstel inzake
het appèl?Minister Korthals:Dat is een goede vraag. Dat heeft eigenlijk geen gevolgen voor het appèl.
Ik heb mij geconcentreerd op de eerste aanleg.De heer Kohnstamm (D66):Voorzitter. Ik meende het antwoord van de minister zo te moeten begrijpen
dat de Raad voor de rechtspraak in het bijzonder op het punt van het appèl
zou worden aangesproken. De minister heeft daarbij geen macht, maar hij kan
wel kenbaar maken dat appèl zoveel mogelijk alleen in drugszaken zou
moeten worden toegepast, terwijl hij wat de verruiming voor de politierechter
betreft de mogelijkheid heeft om het openbaar ministerie te vragen, te handelen
conform de uitspraken in deze Kamer.Minister Korthals:Dit laat niettemin onverlet dat de rechterlijke macht toch van deze wet
gebruik kan maken. Ik heb het zo begrepen dat er heel duidelijk behoefte aan
was, deze vraag juist in eerste termijn te stellen. Ik wil mij er best over
beraden of wij het voorlopig bij hoger beroep niet maar op dezelfde wijze
zouden moeten doen, maar ik heb begrepen dat men het aanvankelijk zag als
een soort noodwet, althans als een in de noodwetgeving passend wetsvoorstel,
gericht op drugskoeriers, dat een deel van deze Kamer er grote moeite mee
heeft, maar dat ook een deel, en misschien zelfs het overgrote deel, over
de streep te trekken zou zijn als ik zou weten te bevorderen dat het zich
zou beperken tot drugszaken, en dan in eerste instantie. Ik ga er, gelet op
de contacten met de Raad voor de rechtspraak en met het openbaar ministerie,
van uit dat dit ook zal lukken.De heer Van de Beeten (CDA):Maar dit betekent dan toch noodzakelijkerwijze dat alleen drugskoeriers
die een zwaardere straf dan zes maanden hebben gehad, in ieder geval bij de
meervoudige kamer van het Hof terechtkomen, maar dat ze bij een straf van
minder dan zes maanden voor de enkelvoudige kamer bij het Hof in appèl
kunnen komen?Minister Korthals:Dat lijkt mij logisch, maar in theorie is het natuurlijk mogelijk dat
er ook andere zaken zijn waarover in eerste instantie door de meervoudige
kamer geoordeeld is en waarbij minder dan zes maanden is opgelegd, zodat men
de zaak dan verder bij het Hof enkelvoudig afdoet, louter vanwege de strafmaat.
Ik vind het prima om ook hierover nog te overleggen, maar wij moeten er wel
voor oppassen, dit wetsvoorstel te veel uit te kleden. Ik zou er dan ook duidelijk
de voorkeur aan geven, dit te beperken tot de eerste instantie.Voorzitter. Ik hoop dat de Kamer na deze toezegging akkoord zal willen
gaan met het wetsvoorstel, dat dan in werking kan treden op de dag na de datum
van uitgifte van het Staatsblad waarin de wet zal worden geplaatst. Vooral
de situatie in het arrondissement Haarlem maakt spoedige inwerkingtreding
dringend noodzakelijk.Mevrouw Tan (PvdA):Voorzitter. Ik denk dat wij door te interrumperen de minister geen gelegenheid
meer hebben gegeven om zijn tweede punt naar voren te brengen. Hij begon zijn
slotbetoog met de aankondiging van twee punten. Ik meende dat hij ook nog
iets zou zeggen over de monitoring.Minister Korthals:Ik dacht dat ik dat al gezegd had.De heer Rosenthal (VVD):Voorzitter. Voordat wij naar dat tweede punt overgaan, zou ik nog even
verder willen gaan met het eerste. Ik ben vooral benieuwd naar wat mijn collega's
Van de Beeten en Tan over het volgende op te merken hebben. Ik begrijp heel
goed waarom de minister op deze manier zijn lijnen uitzet; hij wil het wetsvoorstel
erdoor krijgen. Maar ik herinner me dat er een paar maanden geleden in deze
Kamer met veel poids een vrij omstandig debat is gevoerd waarin als een van
de in het oog springende punten rondom de kwaliteit van de wetgeving naar
voren werd gebracht dat wij vaak toch wel erg gemakkelijk zaken wegzetten
in uitvoeringsregelingen, instructies, richtlijnen etc. etc. De gretigheid
waarmee hier nu door mijn collega's op de wenk van de minister wordt ingegaan,
verbaast mij vanuit dat perspectief van wetgevingssystematiek en kwaliteit
van wetgeving toch wel enigszins.Mevrouw Tan (PvdA):Voorzitter. Onze fractie heeft inhoudelijk een grote voorkeur voor het
spoor van de minister, maar wel in een andere vorm. Wij zouden er zeer tevreden
mee zijn als het de vorm van een novelle kreeg.De heer Van de Beeten (CDA):Mijn antwoord is dat wij nu spreken over noodwetgeving. Zoals ik al heb
gezegd, gaat het om de kwestie-Schiphol. En als de heer Rosenthal hier een
principieel punt van wil maken, moeten wij daar misschien in tweede termijn
maar een debat over voeren. Misschien kan hij dan argumenten geven om mij
er nog van te overtuigen dat wij deze weg maar niet op moeten gaan.Minister Korthals:Voorzitter. Op dit punt hoef ik verder niet in te gaan. Wel wil ik opmerken
dat er mij veel aan gelegen is om dit wetsvoorstel ook door de Eerste Kamer
te krijgen. Ik heb het met een grote meerderheid door de Tweede Kamer gekregen.
Ik zal niet voorlezen welke bijzondere bijdrage bijvoorbeeld de CDA-fractie
in de Tweede Kamer daarbij heeft geleverd die een sterke voorstander was.
Deze fractie wilde zelfs dat het in hoger beroep niet beperkt zou worden tot
een halfjaar maar tot een jaar. Ik zal dat niet doen; ik wil alleen aangeven
dat het een belangrijk wetsvoorstel is.In de richting van mevrouw Tan merk ik op dat ik inderdaad als tweede
punt heb, dat ik het gebruik van de verruimde bevoegdheden ook bij de drugskoeriers
zorgvuldig zal monitoren om uw Kamer te gelegener tijd duidelijk aan te kunnen
geven: werkt dit en werkt het naar tevredenheid? Zo ja, dan zou er gesproken
kunnen worden over uitbreiding; zo niet, dan kan dit een reden zijn om het
hele wetsvoorstel als zodanig in te trekken.De voorzitter:Wij komen nu aan de tweede termijn van de zijde van de Kamer.De heer Van de Beeten (CDA):Voorzitter. Gehoord het antwoord van de minister, zou ik willen vragen om de beraadslaging te schorsen en de tweede termijn volgende week
te houden, zodat ik gelegenheid heb om datgene wat de minister nu naar voren
heeft gebracht, in mijn fractie te bespreken.De voorzitter:Dat is een zorgpunt voor mij, want ik ben nu al bezig met het beheersen
van de agenda van volgende week. Dat is een aandachtspunt dat met name bij
mij de nadruk krijgt. Het ordevoorstel ligt er evenwel en ik heb de indruk
dat daar in de Kamer, zoals ik de lichaamstaal zie, met begrip op wordt gereageerd.
Welnu, dan kunnen wij niet anders doen dan daaraan te voldoen, maar dan zetten
wij het wel op de agenda voor volledige afhandeling volgende week, met inbegrip
van de stemmingen.De beraadslaging wordt geschorst.De voorzitter:Dat is een verrassende ontwikkeling, want terwijl het programma er oorspronkelijk
in voorzag dat de vergadering tot vanavond elf uur zou duren, kom ik nu aan
het moment dat ik de vergadering kan sluiten.De heer De Boer (GroenLinks):Voorzitter. Als het voorgaande consequenties heeft voor het aanvangstijdstip
van de vergadering, wilt u dat dan vroeger communiceren dan op zaterdag met
die wat flexibele postbezorging?De voorzitter:Ik begrijp u. Dat is inderdaad het zorgpunt waarop ik doelde. Ik moet
daarvoor tijdig aanwijzingen hebben over de spreektijden. Ik hoop dat die
vandaag binnengekomen zijn. Morgen ben ik ook hier en dan zal ik een beslissing
nemen.Sluiting 19.24 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20012002-1644-1649.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl