Vragen M.B. Vos (GroenLinks) aan ministers van VROM en EZ over CO2-brief (15-09-1995) en reacties van RIVM/CPB en ECN daarop (NRC 23-09-1995)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 194-199

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

26-09-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 4, pagina 194-199

26-09-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

4de vergadering; 26 september 1995Pagina 191-191
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de omzetbelasting 1968, de Wet op belastingen van rechtsverkeer en enkele andere belastingwetten in verband met de bestrijding van constructies met betrekking tot onroerende zaken (24172), en over: de motie-Van Rey c.s. over eventuele meeropbrengsten aan overdrachtsbelasting (24172, nr. 15)Pagina 202-202
Vragen M.B. Vos (GroenLinks) aan ministers van VROM en EZ over CO2-brief (15-09-1995) en reacties van RIVM/CPB en ECN daarop (NRC 23-09-1995)Pagina 194-199
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellenPagina 232-233
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de artikelen 650 en 651 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek (arbeidstuchtrecht) (23974)Pagina 204-217
Voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Faillissementswet in verband met de sanering van schulden van natuurlijke personen (22969) en het wetsvoorstel Inwerkingtreding van en aanpassing van wetgeving aan de wijziging van de Faillissementswet in verband met de sanering van schulden van natuurlijke personen (Invoeringswet schuldsaneringsregeling natuurlijke personen) (23429)Pagina 203-204
Behandeling van het voorstel van Rijkswet Wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap (23594, R1496)Pagina 217-232
Vragen van het lid Rabbae aan de minister van Justitie, over het uitdragen van het Nederlandse drugsbeleid in het buitenlandPagina 199-202
Regeling van werkzaamhedenPagina 191-194

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 278 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is het mondelinge vragenuur, overeenkomstig
artikel 136 van het Reglement van orde.
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Allereerst deel ik mede, dat de mondelinge vragen van het lid De Hoop
Scheffer aan de minister van Defensie over berichten in de pers inzake het
opstellen van een lijst van gewonde Bosniërs door Dutchbat, niet hedenmiddag
maar donderdagmiddag aanstaande aan de orde zullen komen, zulks in verband
met het verblijf van de minister in het buitenland.
 
 
 
 
 
 De heer Van Oven (PvdA):
 
 Voorzitter! Mijn fractie heeft er uiteraard geen bezwaar tegen dat hierover
mondelinge vragen worden gesteld. Niettemin zijn wij van mening dat dit onderwerp
niet los gezien kan worden van het gehele onderzoek dat de minister van Defensie
heeft laten instellen naar het functioneren van Dutchbat. Mijn fractie zou
het op prijs stellen, wanneer de resultaten van dat onderzoek mede datgene
zullen bevatten wat op dit punt kan worden geconstateerd. Zij gaat ervan uit
dat de minister van Defensie zijn toezegging gestand zal doen om dat rapport
half oktober aan de Kamer te doen toekomen.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Dat laat onverlet dat ik voornemens ben die mondelinge vragen donderdagmiddag
aan de orde te stellen.
 
 
 
 
 
 De heer De Hoop Scheffer (CDA):
 
 Voorzitter! Ik constateer, niet zonder genoegen overigens, enige huiver
bij een van de coalitiepartners voor de mondelinge vragen van donderdag, maar
ik zou ze toch maar willen stellen. Uiteraard wordt alles meegenomen in het
onderzoek, want dat hebben wij hier afgesproken.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Sipkes (GroenLinks):
 
 Is dit nu een verlengde regeling van werkzaamheden, waarbij de Partij
van de Arbeid zegt iets bij het onderzoek te willen betrekken? Het ontgaat
mij even.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Nee, dit is geen verlenging van de regeling. Ik heb de mededeling gedaan
dat de vragen van de heer De Hoop Scheffer nu niet aan de orde zullen komen.
Daar werd op gereageerd. Dat heeft op zichzelf niets met de regeling te maken.
 
 
 
 
 
 
 
 Vragen van het lid M.B. Vos aan de ministers van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer en van Economische Zaken, over de CO2-brief (15-09-1995) en de reacties van RIVM/CPB en ECN daarop (NRC 23-09-1995).
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik zie dat alleen de minister van EZ aanwezig is. Betekent dit dat de
minister van VROM niet zal komen?
 
 
 
 
 
 Minister Wijers:
 
 Zij zit in het buitenland, voor zover ik weet.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Vos (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Wij kunnen dit kabinet niet beschuldigen van een pessimistische
toekomstvisie, als wij kijken naar de CO2-brief, die vorige week
naar de Kamer is gestuurd. Met een zeer bescheiden pakket van aanvullende
maatregelen zegt dit kabinet de doelstelling van min 3% in 2000 te gaan halen.
 
 Afgelopen zaterdag bleek dat de onderzoeksinstituten het Centraal planbureau,
het RIVM en het ECN daar anders over denken. Zij zeiden dat het kabinet zich
rijk rekent door de effecten van het lopend en het aangekondigd beleid onrealistisch
hoog in te schatten. Voorwaar, nogal ongezouten kritiek op de CO2-brief.
Wij hebben het niet over zomaar wat instituten die tot een standpunt zijn
gekomen, maar over ongeveer alle deskundigheid die op dit terrein verenigd
is. Deze instituten zeggen dat zelfs in het gunstigste groeiscenario, dus
met een lage economische groei, wij zullen uitkomen op ruim 4,5% groei van
de CO2. In een realistischer scenario waarbij de huidige economische
groei doorzet, komen wij uit op een groei van 7,5%. Dat is wel even iets anders
dan min 3% waarop het kabinet uitkomt.
 
 Voorzitter! Dit alles roept een heleboel vragen op, die ik bij dezen wil
stellen aan de minister van Economische Zaken.
 
 1. Waarom hecht het kabinet geen waarde aan het oordeel van de eigen planbureaus,
te weten het Milieuplanbureau, het RIVM en het Centraal planbureau op het
punt van de CO2-uitstoot? Heeft de minister geen vertrouwen in
de deskundigheid van deze instituten? Als dat het geval is, kan de minister
dan aangeven waarom op andere momenten het kabinet zich graag beroept op de
deskundigheid van deze instituten, zoals wij bij de Troonrede hebben mogen
constateren?
 
 2. Vindt de minister het realistisch, uit te gaan van die 1,6% efficiencyverbetering
per jaar op het gebied van energiebesparing, als volgens het Centraal planbureau
en het RIVM 1,2% tot 1,3% het hoogst haalbare is?
 
 3. Is de minister het niet met ons eens dat men moet uitgaan van een hoog
economisch groeiscenario, zoals nu het geval is?
 
 4. Vindt het kabinet het niet tijd, nu verdergaande maatregelen af te
spreken, gezien alle vragen die wij voorleggen?
 
 
 
 
 
 Minister Wijers:
 
 Voorzitter! Wij hechten als kabinet buitengewoon veel waarde aan het oordeel
van instituten als CPB, RIVM en ECN. Die vraag is niet aan de orde. Het betreffende
kranteartikel geeft de gang van zaken niet helemaal goed weer.
 
 Wat is het geval? Sinds de voorbereiding van het NMP 2 en de vervolgnota
Energiebesparing wordt er door de instituten en de departementen anders aangekeken
tegen de besparingseffecten op het gebied van de energiebesparing. Dat is
primair ingegeven door verschillende methoden van werken. De instituten werken
met macromodellen en macromodellen kunnen naar hun aard een aantal beleidseffecten
niet goed vangen. Je zou kunnen zeggen dat de instituten werken met modellen
die top-down proberen in te schatten wat de effecten zijn van de maatregelen.
De discussie daarover bestaat al veel langer.
 
 De departementen onderzoeken op het niveau van sectoren en doelgroepen
wat de effecten zouden kunnen zijn van het beleid dat zij voorstaan. Je bekijkt
daarbij wat de effecten zijn van meerjarenafspraken, wat de mogelijke effecten
zijn van gedragsveranderingen enzovoorts. Dat per saldo de methode van de
instituten tot een ander resultaat leidt dan van de departementen, is sinds
1993 bekend. Dat is niets nieuws en heeft niets te maken met het schrijven
van de CO2-brief. Het kranteartikel is daarin op zijn minst suggestief.
 
 De instituten en de departementen hebben tegen elkaar gezegd: let's agree
to disagree hierover. Laten wij proberen, de methoden meer naar elkaar te
brengen. Daaraan wordt al tweeënhalf jaar gewerkt. Er is nog geen conclusie
aan verbonden. Eén van de zaken die daarin een rol speelt, los van
de methodologie, is dat de instituten ervan uitgaan dat het beleid dat achtereenvolgende
kabinetten op dit gebied proberen te realiseren, niet geheel
zal worden gerealiseerd. Het zou toch op zijn minst eigenaardig zijn als departementen
en bewindspersonen nog voordat hun beleid gerealiseerd is, er van tevoren
van uitgaan dat het beleid niet helemaal gerealiseerd wordt! Om die reden
kunnen de departementen niet anders redeneren dan zij doen.
 
 Ten aanzien van het gebied waarvoor ik zelf verantwoordelijk ben, energiebesparing,
heb ik geen reden, te veronderstellen dat wij het beleid niet zullen realiseren.
Misschien mag ik een voorbeeld noemen. Bij de meerjarenafspraken zien wij
dat wij keurig op koers liggen, ondanks de bezuinigingen, zoals ook onlangs
is aangegeven in de reparatiebrief die ik voor het reces de Kamer heb doen
toekomen. Het verschil tussen 1,6% en 1,2% hangt hiermee samen. Dat is niets
nieuws. De tijd zal leren wie op dat punt gelijk heeft. Het is ook niet een
kwestie van elkaar verketteren; nogmaals: het is vooral een verschil in methode.
Of door het kabinet moet worden uitgegaan van een hoger economische-groeiscenario,
is nu niet aan de orde. Er wordt, althans als het over de efficiencydoelstellingen
gaat, uitgegaan van een gemiddelde economische groei over de periode 1990-2000
van 1,9%. We zullen dat van tijd tot tijd moeten monitoren. Overigens is het
effect van een hogere economische groei op de efficiencydoelstelling positief.
Ten aanzien van de reductie van de CO2 is het negatief. Het lijkt
mij dat de vraag naar verdergaande maatregelen aan de orde is naar aanleiding
van de bespreking van de CO2-brief en niet nu.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Vos (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Ik dank de minister voor zijn antwoorden, maar ik ben er absoluut
niet tevreden mee. Ik vind dat het kabinet hier op een volstrekt geflatteerde
wijze de CO2-doelstelling probeert te realiseren. Het lijkt alsof
we te maken hebben met een onderneming die ziet dat haar omzet en haar inkomsten
sterk teruglopen, maar toch maar liever tegen haar aandeelhouders blijft roepen
dat het allemaal wel goed komt en dus geen adequate maatregelen neemt. Daar
gaat het natuurlijk om. Wij hebben met z'n allen afgesproken dat wij die doelstelling
gaan halen. Ik vind dan ook dat de minister zich in dit geval meer moet realiseren
wat de realiteit is. Het CPB en het RIVM zeggen dat we de laatste vijf jaar
niet meer dan 1,1% per jaar aan efficiencydoelstellingen hebben kunnen bereiken.
Hoe komt het kabinet dan toch aan deze zeer optimistische inschatting dat
het die 1,6% wel zal halen? De minister zegt dat de tijd het zal leren, maar
hebben we die tijd? Als we die doelstelling willen halen, is het nu tijd om
een realistische inschatting te maken en een scherper pakket voor te leggen.
De hoge economische groei doet er nu blijkbaar niet toe. Daar staan we anders
in deze Kamer altijd om te juichen; laten we dan ook de keerzijde daarvan
accepteren en extra inzetten op milieugebied.
 
 Tot slot wil ik ook graag de fracties van de PvdA en D66, gezien hun verkiezingsprogramma's,
die op dit punt toch behoorlijk ambitieuze doelstellingen hebben, over deze
kwestie horen. Ik heb de heer Crone al horen spreken van een storm in een
glas water. Het lijkt me dat we op deze manier de geloofwaardigheid van de
politiek, waar we vorige week in deze Kamer bij de algemene beschouwingen
nog over spraken, wel eens ter discussie zouden kunnen stellen. Dat lijkt
mij niet goed.
 
 Ik wil dus heel graag van de minister een sterker antwoord. Hoe zit het
nou met de realiteit van de energie-efficiency? Hoe denkt de minister die
1,6% te gaan realiseren? Hoe denkt de minister om te gaan met de economische
groei die wij allemaal verwachten?
 
 
 
 
 
 Minister Wijers:
 
 Voorzitter! Ik dacht dat ik het toch zo duidelijk had gezegd. Hoe komen
we erbij dat we die doelstelling van 1,6% realiseren? Ik zal nog iets specifieker
zijn. In de eerste plaats zijn er de meerjarenafspraken. Ik ga nu dus in feite
de tekst herhalen van de reparatiebrief, die voor de zomer aan de Kamer is
gestuurd. Het gaat eigenlijk om drie gebieden, in de eerste plaats om compensatie
voor de bezuiniging op mijn begroting ter zake van het stimuleren van duurzame
energie. Als de regulerende energieheffing wordt gerealiseerd, kunnen we –
ik probeer het heel kort samen te vatten – die effecten compenseren,
zoals in die brief aannemelijk wordt gemaakt. In de tweede plaats hebben we
de meerjarenafspraken, die lopen vanaf 1989 tot ongeveer 2000, tot en met
1993 geëvalueerd. We hebben daar begin dit jaar ook nog een congres over
gehad om met alle deskundigen te bekijken of onze analyse klopt dat we goed
op koers liggen. De conclusie daarvan was: het klopt; we liggen keurig op
koers en we halen de doelstellingen als we doorgaan zoals nu. Het derde element
bestaat uit de milieu-actieplannen. Daar zijn we druk mee bezig. Ook op dat
punt heb ik nu geen redenen om te veronderstellen dat we het niet halen. Ik
zeg niet dat het vanzelfsprekend gaat; we moeten ons ervoor inzetten en we
zijn op allerlei gebieden in beweging, bijvoorbeeld met het energienet en
het midden- en kleinbedrijf. Al die plannen lijken echter in redelijke mate
gerealiseerd te zullen worden. We weten natuurlijk pas aan het eind of we
het allemaal volledig realiseren, maar ik heb nu in alle eerlijkheid geen
reden om te veronderstellen dat we die 1,6% efficiency niet halen.
 
 Ik herhaal: als de economische groei hoger is, zal dat eerder een positieve
dan een negatieve impact hebben op de efficiencydoelstelling. Ik ben het wel
met mevrouw Vos eens dat het consequenties zou hebben voor de CO2-doelstelling,
die nu eenmaal ook afhankelijk is van het volume-effect. We moeten echter
vreselijk uitkijken dat we op dat punt niet constant achter nieuwe prognoses
van de economische groei aanlopen. Het gaat nu goed met de economische groei,
maar twee jaar geleden ging het heel slecht met de economische groei. Ik vind
het in ieder geval nog geen reden om te veronderstellen dat we nu alle plannen
op een hoop moeten gooien, omdat de economische groei hoger lijkt te zijn.
 
 
 
 
 
 De heer Crone (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik wil de vraag van mevrouw Vos beantwoorden met
een wedervraag. Ik heb in het artikel van NRC Handelsblad van zaterdag niks
nieuws gelezen. Het stond allemaal in de brief van het kabinet en het was
in veel gevallen al veel langer bekend. Ik zou haar dus willen vragen om het
inhoudelijke debat met de fracties te voeren in het algemeen overleg en het
plenaire debat dat wij binnenkort zullen houden. Zij heeft
vorige week niet gevraagd om dat te bespoedigen. Ik was dus rijkelijk verrast
door het feit dat dit opeens allemaal hier moest.
 
 Ik wil overigens wel van de gelegenheid gebruik maken om aan de minister
drie vragen te stellen. Er zijn immers wel politieke problemen. Daar hebben
wij het overleg voor gepland. De politieke problemen betreffen voor mij ten
eerste dat ook wij een grote onzekerheid zien in het bereiken van de efficiencyverbetering
en dus in de effecten van de convenanten, de meerjarenafspraken. De minister
zal daar toch met garanties voor moeten komen en, zoals ook in de brief staat,
nauwlettend moeten volgen wat er gebeurt. Dat is wat anders dan aan het einde
constateren dat het niet gelukt is. Wie vrede wil, moet zich op de oorlog
voorbereiden.
 
 Mijn tweede vraag. De minister doet het makkelijk af: als de economische
groei hoger is, bereik ik meer efficiency. Het CO2-probleem gaat
dan verloren, omdat er meer emissies komen. Dat is toch precies het probleem?
Hoe krijgen wij economie en milieu op één lijn? Uw formulering
leidt ertoe dat u kiest voor economische groei en dan is er vervolgens een
probleem met CO2. Ik denk niet dat dit het evenwicht is dat ik
van u zou mogen verwachten.
 
 Mijn derde vraag. Wij hadden in het debat hier in mei een reeks instrumenten
genoemd die zouden kunnen worden ingezet, al vanaf vandaag. Waarom staan die
niet in de brief? Komen die alsnog aan de orde? Ik noem, bijvoorbeeld, het
verlengen van de terugverdientijd van de energiebesparingsprojecten en de
inzet rond het produktbeleid en de beperking van materiaalgebruik. Dat zijn
zeer beloftevolle ontwikkelingen die al vanaf vandaag kunnen worden ingevoerd,
maar in ieder geval al vanaf het algemeen overleg dat wij binnenkort zullen
hebben.
 
 
 
 
 
 Minister Wijers:
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik ga natuurlijk niet over de orde, maar ik denk
dat het vragenuurtje vooral bedoeld is om actuele dingen aan de orde te stellen
en niet om nu ten principale te gaan spreken over de geagendeerde CO2-brief. Ik heb dus ook geen behoefte om nu antwoord te geven op vragen
over zaken die niet in de brief staan. Daar is het overleg voor.
 
 Ik heb net wat gezegd over de efficiencydoelstellingen. Daar gaan de vragen
over en daar gaat het artikel in NRC Handelsblad over. Wat er in de krant
staat, is niets nieuws. In die zin heeft de heer Crone gelijk. De kop was
waarschijnlijk goed voor de verkoop van de losse kranten op zaterdag, maar
had niets te maken met wat er feitelijk aan de hand is. Over de 1,6% heb ik
voor de zomer een uitgebreide brief aan de Kamer gestuurd. Daarin wordt tot
in detail uitgelegd waarom ik nog steeds voor die 1,6% efficiencyrealisatie
kies. Dat is met onzekerheden omgeven in die zin dat je meerjarenafspraken
maakt en je afhankelijk bent van het gedrag van je convenantpartners. Ik heb
net al gezegd dat ik geen reden heb om te veronderstellen dat de partners
zich niet zullen houden aan de afspraken. Garanties kan ik daar niet over
geven. Die kan ik alleen geven als ik zelf de investeringsbeslissingen neem
en ik zelf in de ondernemingen de beparingsmaatregelen realiseer. Maar, zoals
ik het ook in mijn brief heb geschreven, ik zet mij daar voor in, ondanks
de bezuinigingen. Ik heb nog steeds redenen om te veronderstellen dat wij
die doelstellingen gaan realiseren.
 
 Naar aanleiding van de vragen over de efficiency heb ik uitgelegd hoe
de relatie wordt gelegd met de economische groei. Het is zo dat meer economische
groei leidt tot meer efficiency. Dat staat, denk ik, niet ter discussie. In
antwoord op de vraag van mevrouw Vos of dat waar is, geef ik aan dat ik tegelijkertijd
het probleem heb opgemerkt en wel dat meer economische groei ook leidt tot
meer gebruik. Daar zullen wij dus in deze Kamer goed met elkaar over moeten
praten: hoe vinden wij het goede evenwicht? Daarbij is natuurlijk één
van de grote beleidsmatige discussiepunten de vraag wanneer je overgaat van
no-regret-beleid naar regret-beleid. Welnu, dat is een discussie waarbij ik
ervan uitga dat wij die zullen voeren enerzijds naar aanleiding van de CO2-brief en de reparatiebrief en anderzijds, misschien nog wel veel principiëler,
naar aanleiding van de klimaatnota en de energienota aan het einde van dit
jaar of het begin van het volgende jaar.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Augusteijn-Esser (D66):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik heb een vraag aan de minister. Ik maak ook
een opmerking richting GroenLinks omdat die een vraag aan D66 hebben gesteld.
Ik ga kort in op de voorgeschiedenis. In maart is op voorstel van de fractie
van D66 een motie in deze Kamer aangenomen die vroeg om een extra pakket aan
maatregelen. Dat is nu gekomen in de vorm van de CO2-brief van
het kabinet. Wij hebben met elkaar afgesproken dat wij daarover een algemeen
overleg zullen hebben op een nader door ons allen te bepalen tijdstip. Bovendien
komt er dit jaar een discussie over de nota over energie en klimaat. Ik wijs
de fractie van GroenLinks op de woorden die daarover uitgesproken zijn door
mijn fractievoorzitter. Het is allemaal na te lezen. Dan zal er ook een discussie
komen over de energie-efficiency. Dat is ook mijn vraag aan de minister. Ik
wil graag van de minister de bevestiging hebben dat wij op dat tijdstip nader
kunnen ingaan op economische groei, energie-efficiency enzovoorts.
 
 
 
 
 
 Minister Wijers:
 
 Voorzitter! Het antwoord is: ja.
 
 
 
 
 
 De heer Van Middelkoop (GPV):
 
 Voorzitter! Even een opmerking vooraf. Ik denk dat de Kamer er verstandig
aan doet, eerst een hoorzitting te beleggen met de wetenschappelijke instituten,
alvorens de brief over de CO2-uitstoot te bespreken. Het methodische
punt dat hierbij speelt en waarover ik mijn vragen heb, moet namelijk zo snel
mogelijk verhelderd en uit de wereld geholpen worden.
 
 In NRC Handelsblad lees ik dat vanuit de instituten met verwondering en
met grote bitterheid is gereageerd op de gang van zaken. Mag ik aannemen,
de minister gehoord hebbend, dat hij er op zijn beurt verwonderd over is en
dat er kennelijk geen enkele aanleiding voor een dergelijke reactie is omdat
het methodische verschil van mening al sinds jaar en dag bestaat? Als dat
zo is, waarom is dan na de klimaatconferentie in Berlijn een adviesverzoek –
nota bene om een spoedadvies – aan de drie instituten
gericht? Dat verzoek is gedaan, wetende dat die instituten met methoden werken
waar het departement niet direct iets mee kan doen. Ik begrijp dan ook niet
dat het adviesverzoek is gedaan. Ik vraag de minister, dit te verhelderen.
 
 Ten slotte stel ik de simpele vraag wat erop tegen is of wat de minister
of het kabinet ervan weerhoudt om aan de instituten te vragen, een zodanig
model toe te passen dat de adviezen pasklaar zijn. Dan kan de geloofwaardigheid
van zowel de instituten als het kabinet niet op deze manier in het geding
komen.
 
 
 
 
 
 Minister Wijers:
 
 Voorzitter! Naar aanleiding van deze publiciteit ben ik inderdaad wat
verwonderd, maar niet verbitterd. Overigens zijn het niet de instituten die
hier spreken. Voor de goede orde zeg ik dat de instituten naar mijn weten
vallen onder de politieke verantwoordelijkheid van de betrokken ministers.
Wie hier gesproken heeft, is mij volstrekt onduidelijk. Ik kan alleen maar
vaststellen dat degenen die gesproken hebben en die verbitterd zijn, dat in
hun vrije tijd hebben gedaan.
 
 Waarom vragen wij adviezen aan de instituten en waarom doen wij er niks
mee, vat ik de tweede vraag van de heer Van Middelkoop wat huiselijk samen.
Dat is niet zo. Het werk van de instituten is wel degelijk nuttig. Zoals men
in de brief van mevrouw De Boer ziet, wordt er vervolgens op voortgeborduurd
en worden er aanpassingen op gepleegd. Het staat dus niet geheel tegenover
elkaar dat de instituten vanuit een bepaalde benadering naar het verschijnsel
kijken en het departement vanuit een andere benadering. Met name als het gaat
om effecten van beleid is het voor de departementen heel goed mogelijk om
voort te borduren op het werk dat de instituten doen. Zo liggen de verantwoordelijkheden
ook.
 
 Ten slotte de methodologische vraag van de heer Van Middelkoop. Dat is
een heel terechte vraag, die ik ook heb gesteld toen mij dit op een gegeven
moment duidelijk werd. Tweeënhalf jaar geleden is er al een project begonnen
om te bekijken of wij deze zaken in elkaar kunnen steken. Ik zeg er direct
bij dat er wel een probleem in zit, namelijk dat macro-economische modellen
of het type modellen waarmee de instituten werken, op een heel andere filosofie
zijn gebaseerd dan de micro- en meso-achtige modellen waarmee departementen
werken. Macro-denken is naar zijn aard nu eenmaal anders dan bottom-up-denken,
dat je bij het onderzoek naar beleidseffecten probeert te doen. Er wordt echter
aan gewerkt. Ik zeg ook toe dat ik er wat dieper in zal duiken om te bekijken
of het überhaupt mogelijk is. Als het niet lukt, moeten wij dat op een
gegeven ogenblik constateren. Dan moeten wij goede afspraken maken. Ik ben
het met de heer Van Middelkoop eens dat het buitengewoon onprettig is dat
de beeldvorming ontstaat alsof er helemaal langs elkaar heen gewerkt wordt.
Naar mijn mening heeft dat meer met de beeldvorming dan met de realiteit te
maken.
 
 
 
 
 
 De heer Stellingwerf (RPF):
 
 Voorzitter! Ik constateer dat de minister redelijk content is met zijn
beleid en dat hij de hoop heeft dat het allemaal wel goed komt. Toch stel
ik hem een vraag over de consistentie. Vorig jaar hebben wij in de begrotingen
een enorme besparing op energiebesparing doorgevoerd. Nu moet er weer 80 mln.
bij. Dat bedrag wordt met name voor de energiebesparing ingezet. Hoe ziet
de minister de consistentie van het beleid op dit punt?
 
 Een interdepartementale werkgroep heeft een inventarisatie uitgevoerd.
Er is een groot aantal maatregelen voorgesteld. Wij hebben er helaas maar
zes onder ogen gekregen. Dat is het beperkte pakketje dat het kabinet en de
minister naar voren hebben gebracht. Is het mogelijk dat de Kamer inzicht
krijgt in het totaal van de inventarisatie van de interdepartementale werkgroep?
 
 
 
 
 
 Minister Wijers:
 
 Als het gaat over de consistentie, mijnheer de voorzitter, dan is deze
er wel degelijk. Als ik er tevredenheid over uitstraal hoe het nu gaat met
het energiebesparingsbeleid, dan is dat met name in de context van het feit
dat ik een begroting had waar fors op moest worden bezuinigd, met name ook
op dit gebied, en dat wij er desalniettemin, met heel veel krachtsinspanning
en met medewerking van de partners, bijvoorbeeld in de industrie, toch in
lijken te slagen de doelstellingen te realiseren. Dat mag tijdelijk tot enige
tevredenheid leiden, omdat daarmee het beleid van de vervolgnota Energiebesparing
in hoge mate overeind wordt gehouden. Dat vind ik positief. Tegelijkertijd
ben ik het met de heer Stellingwerf eens dat wij daar even tevreden mogen
zijn, om dan weer fors door te gaan en te kijken of wij meer kunnen. Er zal
dan steeds een afweging moeten worden gemaakt, als het erom gaat waar het
geld vandaan komt en waar het betreft het nieuwe beleid, hoe de effecten van
dat beleid zich verhouden ten opzichte van andere doelstellingen. In die zin
is die inconsistentie er niet.
 
 Wij hebben moeten constateren dat, voor een belangrijk deel door exogene
factoren, de CO2-ontwikkeling negatiever is dan destijds met NMP
2 is gedacht. Daar proberen wij, binnen de grenzen van de mogelijkheden en
ook door op korte termijn nog nieuw beleid te ontwikkelen, nu iets aan te
doen. Dat is het pakket dat wij u in de brief hebben gepresenteerd.
 
 Voorzitter! De vraag die wordt gesteld over de andere pakketten met maatregelen,
acht ik, met alle respect, een element van een discussie die wij zullen hebben
naar aanleiding van de CO2-brief en de reparatiebrief. Ik vind
het een goed principe dat een kabinet niet alles wat er in zijn eigen denkproces
aan de orde komt en op een gegeven moment, op basis van verschillende overwegingen,
als niet interessant wordt bevonden, naar de Kamer stuurt, want anders, zo
voorspel ik u, wordt u met een berg papier geconfronteerd die niet altijd
even nuttig is.
 
 
 
 
 
 De heer Rosenmöller (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Reagerend op twee fracties, wil ik eerst het volgende opmerken.
De fractie van D66 zeg ik dank voor de procedurele adviezen, maar deze waren
op zichzelf bij ons bekend.
 
 Tegen collega Crone zeg ik dat wij juist hadden voorgesteld om het algemeen
overleg over die brief te bespoedigen, maar dat dit niet lukte. Vervolgens
is het logisch dat wij, na alle commotie die er eind vorige week
over is ontstaan, de gelegenheid van de mondelinge vragen te baat nemen. Dat
merk ik op over onze positie.
 
 Voorzitter! Dan mijn vragen aan de minister. Gezien het onderwerp lijkt
mij de kernvraag te zijn of deze minister van energiebeleid hier, ook namens
het kabinet, nog eens kan bevestigen dat men, als kabinet, onverkort vasthoudt
aan de min-3%-reductiedoelstelling CO2. Dat is de eerste vraag.
 
 Mijn tweede vraag is deze. Ik heb niet helemaal de indruk dat de minister
de onzekerheden die de afgelopen week via de media tot ons gekomen zijn, geheel
kan wegnemen. Hij voegt er natuurlijk ook iets aan toe. Hij zegt zelf ook
met betrekking tot de energie-efficiency, dat dit met de nodige onzekerheden
is omgeven en dat hij dit niet zelf in de hand heeft. Dat roept natuurlijk
de vraag op dat het – waar de eerste vraag ongetwijfeld straks met ja
beantwoord zal worden, zo neem ik toch aan – niet uitgesloten moet worden
dat aanvullende maatregelen – ondanks al het optimisme dat het kabinet
zelf heeft met betrekking tot zijn beleidsvoornemens en alles in de hand hebbend –
nodig zijn, om de min-3%-reductiedoelstelling op z'n minst te halen.
 
 
 
 
 
 Minister Wijers:
 
 Voorzitter! Wij krijgen nu dus een discussie over de brief zoals deze
door collega De Boer is geschreven. Er staat in die brief wat er staat en
ik heb geen enkele behoefte om over wat er in die brief staat, over de 3%-doelstelling,
nu weer allerlei discussies en allerlei mitsen en maren te hebben.
 
 Wat betreft de efficiency herhaal ik dat het concept van de meerjarenafspraken
op zichzelf impliceert, dat je met partijen afspraken maakt en dat je het
niet per wet regelt. Dat betekent dat je er afhankelijk van bent in het proces
of je het met elkaar eens wordt, ook als het erom gaat dat de afspraken die
worden gemaakt, worden gerealiseerd. Dat kun je niet afdwingen. Dat is het
concept van de meerjarenafspraken.
 
 Ik moet zeggen dat ik er, gegeven de voortgang die er nu is, alle vertrouwen
in heb dat die afspraken worden gerealiseerd. Nogmaals, de feiten spreken
voor zich. Ik wil alleen niet meer zekerheid suggereren dan je in dit soort
processen in redelijkheid kunt geven. Het zal steeds iedere keer afhankelijk
zijn van investeringsbeslissingen van de bedrijven, van gedragsveranderingen
van bepaalde doelgroepen, of het wordt gerealiseerd. Ik kan die zekerheid
niet geven. Maar ik kan u wel de zekerheid geven dat het mijn inzet is, dat
die doelstellingen worden gerealiseerd. Daar ben ik voor ingehuurd en dat
commitment heb ik eerder uitgesproken.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19951996-4-194-199.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl