Behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van de op 11 oktober 1999 te Pretoria totstandgekomen Overeenkomst inzake handel, ontwikkeling en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Zuid-Afrika, anderzijds (Trb. 2000, 45) (27154)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2000-2001, pag. 3957-3962

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

05-03-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

nr. 54, pagina 3957-3962

22-02-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 27154Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Stemmingen over twee moties, ingediend in het debat over AMA's, te weten: - de motie-Kamp over terugdringing van de toestroom van AMA's (19637, nr. 563); - de motie-Rouvoet/Van der Staaij over aanvullende maatregelen (19637, nr. 564)Pagina 3987-3987
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (donderdag 22 februari 2001)Pagina 4002-4003
Stemmingen over twee moties, ingediend in het debat over economie en ontwikkeling, te weten: - de motie-Karimi/Dijksma over een nadere praktische uitwerking van de nota en doorlichting van het bestaande instrumentarium (27467, nr. 2); - de motie-Van Ardenne-van der Hoeven over doorlichting van het lopende bedrijfslevenprogramma (27467, nr. 3)Pagina 3987-3987
Stemmingen over vier moties, ingediend in het debat over clustering van de vakken in de basisvorming, te weten: - motie-Cornielje c.s. over bevoegdheden zonder scholing (26733, 7); - motie-Lambrechts c.s. over vakkencombinaties (26733, 8); - motie-Mosterd c.s. over een extra beloning als stimulans (26733, 9); - motie-Rabbae over scholingsplannen voor individuele leraren (26733, 10)Pagina 3986-3986
Stemming over een motie, ingediend in het debat over clusterbommen, te weten de motie-Van Bommel over een moratorium op clusterbommen (27400 V, nr. 52)Pagina 3987-3987
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Waterstaatswet 1900 in verband met de instelling van de Commissie van advies inzake de waterstaatswetgeving (27492)Pagina 3986-3986
Herstemmingover de motie-Kamp over strafrechtelijke vervolging en afhandeling asielaanvragen (19637, nr. 561), ingediend bij het debat over het rapport Asielzoekers crimineler?Pagina 3985-3985
Stemmingen over drie moties, ingediend in het debat over het frequentiebeleid, te weten: - de motie-Wagenaar c.s. over continuering van bestaande zenders (24095, nr. 63); - de motie-Atsma over een alternatief voor de frequentieveiling (24095, nr. 64); - de motie-Halsema over verlenging van de implementatietermijn (24095, nr. 65)Pagina 3987-3987
Behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van de op 11 oktober 1999 te Pretoria totstandgekomen Overeenkomst inzake handel, ontwikkeling en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Zuid-Afrika, anderzijds (Trb. 2000, 45) (27154)Pagina 3957-3962
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers (pensioenopbouw, waarde-overdracht en waarde-overname alsmede enige andere onderwerpen) (26043), over: - de motie-Duijkers c.s. over verkenning van modernisering van het pensioenstelsel (26043, nr. 23); - de motie-Luchtenveld c.s. over een recht op outplacement (26043, nr. 24); - en twee andere moties (26043, nrs. 25 en 26)Pagina 3985-3986
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers en de Waterschapswet met betrekking tot gedeputeerden, wethouders en waterschapsbestuurders (27220)Pagina 3983-3983
Presentie en opening (donderdag 22 februari 2001)Pagina 3957-3957
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 17 juli 1998 totstandgekomen Statuut van Rome inzake het Internationaal Strafhof (27484, R1669)Pagina 3987-3996
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de Geneesmiddelenvoorziening en de Wet op de economische delicten in verband met de aanwijzing als economisch delict van illegale handel in de geneesmiddelen, zulks mede ter verbetering van de bestrijding van doping in de sport (27261)Pagina 3996-4002
Regeling van werkzaamheden (donderdag 22 februari 2001)Pagina 3982-3983
Voortzetting van de stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Meststoffenwet (27276): - motie-Waalkens over mestconcentraten (27276, nr. 15); - motie-Van der Vlies c.s. over de excretienormen (27276, nr. 17); - motie-Oplaat over een onnodige stapeling van regelgeving (27276, nr. 18)Pagina 3983-3985
Behandeling van het wetsvoorstel: - Wijziging van de Wet toezicht effectenverkeer 1995 in verband met de toetsing van gekwalificeerde deelnemingen in effectenbeurzen (27599); - Aanpassing onderwijswetgeving aan derde tranche Awb (27265)Pagina 3957-3957
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 (27585)Pagina 3987-3987
Behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 17 juli 1998 totstandgekomen Statuut van Rome inzake het Internationaal Strafhof (27484, R1669)Pagina 3962-3982

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Goedkeuring
van de op 11 oktober 1999 te Pretoria totstandgekomen Overeenkomst inzake
handel, ontwikkeling en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar
lidstaten, enerzijds, en de Republiek Zuid-Afrika, anderzijds (Trb. 2000,
45) (27154).De algemene beraadslaging wordt geopend.De heer Timmermans (PvdA):Mevrouw de voorzitter! De memorie van toelichting bij dit verdrag begint
met de zin: "De verkiezingen van april 1994 in Zuid-Afrika en de daarop volgende
installatie van een democratisch gekozen regering onder leiding van President
Mandela zijn te rekenen tot de belangrijkste naoorlogse gebeurtenissen." Dat
is een waarheid als een koe. In 1994 zijn er heel veel ministers naar Zuid-Afrika
gegaan om solidariteit te betuigen en om de bereidheid te tonen tot bijdrage
aan de opbouw van een nieuw Zuid-Afrika. Daarna is het zeven jaar lang heel
erg stil geweest. De Kamer praat nu pas over de ratificatie van het handelsverdrag.
In mijn ogen is dat een blamage voor de Europese Unie. Beloftes zijn hierdoor
niet waargemaakt.Wat is de kern van het probleem? De Europese Unie heeft in dit verband
drie uitgangspunten, waarvan er twee volkomen te billijken zijn: WTO-conform
en asymmetrisch. Het derde uitgangspunt leidt echter tot een hoop ellende,
namelijk het "burden sharing" door de Unie met betrekking tot
de handelsconcessies. Dat is de kern van het probleem bij dit verdrag, waardoor
vertraging is veroorzaakt. Ik vraag de minister van Buitenlandse Zaken in
dit verband om aan te geven op welke manier men uit zo'n impasse kan geraken.
Bij ieder verdrag zal er namelijk gedonder zijn over die "burden sharing".
Het Europees handelsbeleid is toch communautair? De Commissie zou op dit punt
toch een veel grotere rol kunnen spelen zonder dat het voortdurend leidt tot
gedoe tussen de lidstaten? Ik ben erg benieuwd of de minister van Buitenlandse
Zaken daar ideeën over heeft. Aangezien in de komende tien jaar de handelsconcessies
moeten worden ingevuld, vraag ik mij bovendien af of men met die discussie
over "burden sharing" weer tot het eind zal wachten, waardoor er een soort
stuwmeer ontstaat met alle ellende van dien, of dat men snel stapsgewijs tot
implementatie zal overgaan.Op welke manier zal de politieke dialoog die in het verdrag staat, geëvalueerd
worden? Zal er periodiek over worden gerapporteerd? Zo ja, in welke vorm?
Verder staat er in het verdrag dat er een belangrijke rol is weggelegd voor
de contacten tussen parlementen. Het parlement gaat daar voor een groot deel
natuurlijk zelf over, maar hoe ziet de regering dat? Hoe zou de regering die
contacten kunnen faciliteren?Ik heb een belangrijke vraag aan de minister voor Ontwikkelingssamenwerking
over de relatie tussen dit handelsverdrag en het Cotonouverdrag. Hoe passen
die verdragen in het totale Afrikabeleid? Voorlopig mag men aanschuiven aan
de tafel, maar blijft de broodtrommel gesloten. Men moet het doen met de kruimels
die toevallig op het tafellaken liggen. Ik vind dat geen verantwoordelijke
houding van de Europese Unie. Ik gebruik de term "voorlopig", omdat als alles
goed gaat de tarieven in de komende tien jaar voor 90% worden weggewerkt.President Mbeki heeft in zijn speech op 9 februari aangekondigd dat er
een Millennium Africa recovery programme komt voor geheel Afrika, om het continent
in een positief daglicht te stellen en om niet alleen maar te somberen. Hoe
past dit echter enerzijds in de handelsrelatie die moeizaam is vanwege bijvoorbeeld
de etikettering van portflessen – het is werkelijk te zot voor woorden –
en anderzijds in de bescheiden bijdrage aan het ontwikkelingsproces via het
Cotonouverdrag? Overigens, wanneer kunnen wij dat verdrag tegemoet zien ter
ratificatie?Voorzitter! Uit de speech van president Mbeki blijkt dat de problematiek
van HIV/aids nog altijd geen prioriteit is voor de Zuid-Afrikaanse regering.
Ik kan het niet anders lezen. Hij noemt dit terloops een keer, heel kort.
Uit het verslag van het bezoek van de Kamervoorzitter en een aantal fractievoorzitters
aan Zuid-Afrika blijkt dat dit een zeer belangrijk onderdeel is van de grote
problematiek in die regio. Het bestrijden ervan wordt als zeer belangrijk
gezien voor de toekomst van Afrika. Ik denk dat dit een onontkoombare conclusie
is. Hoe kunnen wij er nu toe bijdragen dat dit probleem ook in Afrika hoog
op de agenda komt te staan? Wij kunnen de regering daar niet in deze richting
dwingen, maar misschien kunnen er in een dialoog goede resultaten worden bereikt.In zijn reactie op de discussie in het parlement in Zuid-Afrika op 15
februari eindigt president Mbeki met een uitspraak in het Afrikaans. Ik vind
dit een mooie uitspraak omdat hij daarmee de somberte over Afrika tracht om
te buigen in een meer positieve houding. Hij pleit ervoor, dat mensen er trots
op zijn dat ze Afrikaan zijn. Hij vraagt aandacht voor de potentiële
ontwikkeling van het continent. Ik citeer hem: "Een donker gat verslindt sterrenstelsels."
Met dit mooie citaat sluit ik mijn betoog af.De heer Verhagen (CDA):Mevrouw de voorzitter! Met collega Timmermans ben ik van mening dat het
buitengewoon verheugend is dat wij nu eindelijk dit verdrag bespreken en zullen
goedkeuren; dat is althans de verwachting. Tegelijkertijd moeten wij met enige
schaamte constateren – ondanks het gegeven dat Nederland en de EU met
blijdschap de ontwikkelingen in Zuid-Afrika gadesloegen; de apartheid werd
afgeschaft en er kwamen vrije verkiezingen – dat de indertijd uitgesproken
mooie woorden niet meteen zijn gevolgd door het bieden van kansen, opdat de
economie daar kon worden ontwikkeld. Het was essentieel dat er een handelsverdrag
kwam dat Zuid-Afrika toegang zou bieden tot de Europese markt. Ik ben het
met de heer Timmermans eens dat het vrij gênant is geweest hoe lang
het heeft moeten duren. De belangen van de Franse wijnboeren hebben een tijdlang
zwaarder gewogen dan het bieden van mogelijkheden aan Zuid-Afrika. De fractie
van het CDA is dus blij dat er nu een verdrag ligt, maar dat wil niet zeggen
dat het niet beter had gemoeten. Wij hopen dat toekomstige ontwikkelingen,
mede in het kader van de WTO-onderhandelingen, meer mogelijkheden bieden.Voorzitter! Wij hebben ons bezorgd getoond over de mogelijkheden op basis
van het Verdrag van Cotonou in relatie met SADC. Het is voor goede economische
ontwikkelingen in de regio essentieel dat die handelssamenwerking tot stand
komt. Ondanks de antwoorden van de regering op vragen over dit onderwerp zijn
wij er niet geheel gerust op dat de onderscheiden regimes bevorderlijk zullen
werken voor deze samenwerking in de regio. Wij verlangen van de regering de
toezegging dat zij erop zal letten dat de twee regimes niet zullen leiden
tot onnodige belemmeringen in de Zuidelijk Afrikaanse samenwerking.Enigszins gerustgesteld zijn wij door de reactie van de regering waar
het gaat om overnameproblematiek en de problematiek van de illegale immigratie.
Dat laat onverlet dat wij het ten principale onjuist vinden om in een associatieovereenkomst
een clausule die wij bij álle overeenkomsten voorstaan, niet op te
nemen. Wij vinden dat, mede gelet op de mogelijke consequenties van zo'n opstelling
tegenover Zuid-Afrika voor andere landen, het niet wenselijk is dat ten principale
wordt afgeweken van het opnemen van zo'n clausule.Ik sluit mij aan bij de opmerkingen van de heer Timmermans over het bestuur
van Zuid-Afrika als ik zeg, dat wij het betreuren dat Zuid-Afrika zich heeft
verzet tegen het opnemen van de voorwaarde van goed bestuur als essentieel
onderdeel van het verdrag. Het gaat dan over de eerbiediging van mensenrechten,
de rechtsstaat, democratische beginselen en uiteraard ook het erkennen van
problematieken als aids. In het Cotonouverdrag is wel een heldere bepaling
over goed bestuur opgenomen. Dat geldt niet voor deze associatieovereenkomst.
Wij missen dat node.Mevrouw Karimi (GroenLinks):Voorzitter! Gelet op de historie van het verdrag vindt mijn fractie het
heel goed dat wij vandaag het debat erover plenair afsluiten. Ik dank collega
Timmermans, die ervoor heeft gezorgd dat dit onderwerp op de agenda kwam,
daarvoor.Met voorgaande sprekers zeg ik, dat dit verdrag al veel, veel eerder had
kunnen en moeten voorliggen. Ik vind dat de vertaling van mooie woorden in
daden heel lang op zich heeft laten wachten. De onderhandelingen hebben het
probleem van de Europese Unie behoorlijk blootgelegd. De Nederlandse regering
valt in eerste instantie niet zoveel te verwijten. De inzet van de regering
was om het verdrag snel af te sluiten. Goodwill alleen blijkt echter niet
genoeg om tegenwicht te geven aan een verkeerd uitgangspunt, zoals ook collega
Timmermans naar voren heeft gebracht. De regering schrijft in de memorie van
toelichting:"Immers, zelfs de lidstaten die geen voorstander waren van de lijsten
met producten die verder werden uitgezonderd, waaronder Nederland, zagen zich
genoodzaakt toch in de onderhandelingen producten op dergelijke lijsten te
plaatsen omdat de concessies anders alleen door hen zouden worden gedaan."Dat betekent dat op een gegeven moment het eigen belang toch weer gaat
prevaleren en dus de onderhandelingen maar duren. Van het compromis over port
en sherry dat is bereikt, kan ik eigenlijk alleen kan zeggen dat het belachelijk
is. Het is afgedwongen door een aantal zuidelijke lidstaten. De regering schrijft
dat de onderhandelingen over de uitwerking van het compromis nog geen resultaat
hebben opgeleverd. Zijn er inmiddels wel resultaten behaald? Als die resultaten
er nog niet zijn, heeft dat dan invloed op de inwerkingtreding van het verdrag?
Wanneer treedt het verdrag eigenlijk in werking? Is daarvoor een afzonderlijke
ratificatie door alle lidstaten vereist? Hoeveel lidstaten hebben al geratificeerd?
Wanneer gaat Zuid-Afrika er echt van profiteren?Het gaat hier om een uitgebreid handelsakkoord en niet om een associatieakkoord.
Net als collega Verhagen hebben wij ook gezien, dat er aandacht was voor mensenrechten.
Een mensenrechtenclausule is een van de elementen die bij associatieverdragen
constant terugkomen. Hoe is het gegaan? Hoe verhoudt dit verdrag zich met
het verdrag met de ACP-landen dat voorligt?De minister voor Ontwikkelingssamenwerking wil ik vragen, of het mogelijk
is een mechanisme te bedenken om bij de inwerkingtreding van het verdrag de
effecten van het verdrag voor de regio en de SADC-landen. Wordt de regionale
integratie bevorderd of juist tegengewerkt? Als zij er nu niet op kan antwoorden,
wil zij dan schriftelijk aangeven of er maatregelen genomen kunnen worden
die compensatie bieden voor eventuele nadelige effecten?Voorzitter! Ten slotte vraag ik welke maatregelen er worden genomen om
de regionale samenwerking te versterken.Minister Van Aartsen:Mevrouw de voorzitter! Dit is een belangrijk akkoord. De Kamer heeft daar
vanochtend terecht aandacht aan gegeven. De heer Timmermans zei dat het misschien
een wat obligate zin is, maar het is toch een belangrijk moment in de historie
van Zuid-Afrika geweest. Zuid-Afrika heeft het akkoord ook altijd gezien als
een belangrijke bijdrage aan het transitieproces waarin het land zich na de
afschaffing van de apartheid begeven heeft. Economische groei, politieke stabiliteit
en sociale vooruitgang zijn noodzakelijke voorwaarden om die transitie te
doen slagen. De samenwerkingsovereenkomst tussen de EU en Zuid-Afrika dient
dan ook meer in het bijzonder in dat kader te worden gezien.De Nederlandse inzet tijdens de onderhandelingen is vooral gestoeld geweest
op een tweetal principes, waar er overigens nog één bij kwam.
De heer Timmermans heeft terecht gezegd dat deze twee principes te billijken
elementen waren. Het gaat ten eerste om het thema van de WTO-conformiteit,
de liberalisatie van de handel en het niet uitsluiten van sectoren. Het tweede
punt is het grote belang van de asymmetrie, omdat dat voor Zuid-Afrika en
uiteindelijk ook voor de regio zeer wezenlijk is. Mijn collega voor Ontwikkelingssamenwerking
zal hier dadelijk op ingaan. Het derde punt is in het onderhandelingsproces
in de Europese Unie in wezen het probleempunt, de steen des aanstoots, gebleken.
Dat betreft de evenwichtige onderlinge verdeling van concessies tussen de
EU-lidstaten. Ik deel de opmerkingen die hierover in de Kamer zijn gemaakt.
Ik ben mevrouw Karimi zeer dankbaar voor de opmerking dat de Nederlandse regering
in dit kader geen verwijt is te maken. Aan de andere kant geldt dat het een
gênante vertoning is, zoals de heer Verhagen het noemde. De heer Timmermans
zei dat de gang van zaken een blamage is geweest. Ik kan mij herinneren dat
de minister-president zich tijdens een Europese Raad ook in die termen heeft
uitgelaten. Staatssecretaris Benschop en ik hebben ons een paar maal tijdens
een Europese Raad in dezelfde termen uitgelaten. Dat was nodig, omdat het
inderdaad gênant was dat het zo lang moest duren en dat de onderhandelingen
zo lang werden gerekt. Dat had met name te maken met het agrarische dossier
voor de zuidelijke landen. Nederland heeft er altijd op gelet dat het probleem
van de snijbloemen niet uitgroeide tot een situatie waarin wij in dezelfde
positie zouden komen als Spanje, Portugal of Frankrijk. Mevrouw Karimi doelde
daar ook even op. Wij hebben het in bepaalde stadia van de onderhandelingen
gebruikt als een hevel ten opzichte van deze landen. De openstelling van de
Europese markt voor Zuid-Afrikaanse producten had naar ons oordeel sneller
en omvangrijker moeten gebeuren. Uiteraard zijn wij gelukkig met de steun
die onze visie vond en vindt in de Kamer.Wij zijn er echter nog niet. Mevrouw Karimi vroeg hoe het nu precies zit.
Het akkoord is per 1 januari 2000 in werking getreden, ondanks nog lopende
geschillen over de deelakkoorden. Over het laatste zal ik dadelijk nog iets
zeggen. Voor Zuid-Afrika is het nu dus mogelijk om 95% van de industriële
producten, maar helaas nog maar 75% van de landbouwproducten voor het nultarief
op de Europese markt af te zetten. De hoop is, dat binnen tien jaar
volledige vrijhandel bereikt zal zijn.De heer Timmermans heeft terecht de positie van de Commissie bij dit soort
onderhandelingsprocessen aan de orde gesteld. Zoals men weet, vindt Nederland
dat de positie van de Commissie uitgerekend op dit soort punten sterker zou
moeten zijn. Bij de onderhandelingen in Nice hoopten wij ook op dat front
verder te kunnen komen. Van de zijde van de Commissie is toen een helder standpunt
ingenomen. De Nederlandse opstelling ten aanzien van dit soort vraagstukken
zal de komende jaren blijven, dat de positie van de Commissie versterkt moet
worden ten opzichte van datgene wat door de lidstaten wordt gedaan.Wat is er nog niet geregeld? Dat is het deelakkoord inzake wijn en spiritualia.
Daarbij gaat het om het gebruik van merknamen. Het is inderdaad ongelooflijk
dat wij nog zeer veel uren zullen moeten discussiëren over het gebruik
van de merknamen Port, Sherry, Grappa en Ouzo. Nederland steunt in dezen principieel
de positie die Zuid-Afrika inneemt en het zal dat blijven doen. Op dit moment
kan ik niet voorspellen hoe lang de onderhandelingen hierover nog zullen duren,
maar wij zullen uiteraard aan de gasgevende kant zitten.Hetzelfde geldt voor het deelakkoord inzake de visserij. Daarover zijn
de onderhandelingen nog niet begonnen, maar daarmee zal wel haast moeten worden
gemaakt. Dit is echter meer een zaak waarmee de Europese Unie is belast. Zij
heeft daarbij namelijk bepaalde belangen. Zuid-Afrika is van mening dat het
visbestand in en om zijn wateren nog veel te laag is en dat in het kader van
de sociaal-economische ontwikkeling voorrang moet worden gegeven aan de eigen
visserijvloot, een thema dat overigens in het overleg met meer ontwikkelingslanden
speelt. Ook in dezen steunt Nederland de Zuid-Afrikaanse visie.Dan is er nog de kaaskwestie. Daarbij gaan de gesprekken over de quota.
Hierop nader ingaan zou een zeer detaillistisch betoog vergen. U weet ook,
mevrouw de voorzitter, hoe de debatten hierover verlopen en als ik daar nu
meer over zou zeggen, zou dit een landbouwpraatje worden, hetgeen niet de
bedoeling is. Bij deze kwestie speelt ook het probleem van mond- en klauwzeer,
een ziekte die eind vorig jaar in Zuid-Afrika is geconstateerd. Dit belemmert
sowieso de export van zuivelproducten.De heer Timmermans (PvdA):Mevrouw de voorzitter! Is het mogelijk dat wij op het punt van de burden
sharing een doorbraak forceren? De minister hoeft nu niet direct hierop uitvoerig
in te gaan, maar kan dat bij een andere gelegenheid doen. Het gaat mij erom,
dat er nu problemen zijn met het akkoord met Zuid-Afrika en dat die zich straks
weer bij de onderhandelingen over andere akkoorden voordoen. Toen de voedselhulp
aan Rusland aan de orde kwam, vond Griekenland dat er per se sinaasappels
moesten zitten in het voedingspakket dat de Russen voor de winter kregen.
Op die manier is er altijd wel wat. Het zou daarom goed zijn een keer een
doorbraak te forceren. Wil de minister daarvoor ideeën ontwikkelen?Minister Van Aartsen:Voorzitter! Ik ben het geheel met de zienswijze van de geachte afgevaardigde
eens. Bij dit soort onderhandelingen blijkt de burden sharing een groot probleem
te zijn. De sleutel van de oplossing ligt naar mijn mening toch bij de Europese
Commissie. Die zou bij dit type onderhandelingen een grotere rol moeten krijgen.
In dit soort gevallen is het namelijk altijd mogelijk een blokkade op te werpen.
Het is uiteraard een thema in het beroemde post Nice-proces, dat wij overigens
niet meer zo mogen noemen, omdat het uiteraard meer gaat om de toekomst van
de Europese Unie. Daarbij is het vooral van belang, af te maken wat wij niet
voltooid hebben. Dat is misschien zelfs belangrijker dan het schetsen van
allerlei vergezichten voor de Unie over tien jaar. Laten wij nu maar eens
doen wat onze hand vindt te doen, en voorwaar, dat is ongelooflijk veel.De heer Verhagen heeft nog aandacht gevraagd voor de terug- en overnameclausule.
Wij hebben ons ingezet voor het opnemen van een dergelijke clausule in het
akkoord, conform het nationale en Europese beleid terzake. Dit stuitte echter
op grote bezwaren van Zuid-Afrika, dat benauwd was, verplicht te worden tot
het overnemen van illegale immigranten met een andere dan de Zuid-Afrikaanse
nationaliteit die via Zuid-Afrika naar de EU zijn gereisd. Bovendien wilde
men – en dat is een standpunt dat de Nederlandse regering en uiteindelijk
ook de Europese Unie konden billijken – niet vooruitlopen op het Verdrag
van Cotonou, waarbij over dezelfde materie onderhandeld is. Er was ook weinig
steun van de andere lidstaten, maar het gaf voor de Nederlandse regering in
het hele onderhandelingsproces de doorslag dat wij het zowel politiek als
economisch voor Zuid-Afrika zeer belangrijk vonden dat dit akkoord tot stand
zou komen. Dit heeft ertoe geleid dat wij uiteindelijk hebben ingestemd met
de tekst van een verklaring waarin het belang van de samenwerking op het gebied
van preventie en controle op het punt van illegale immigratie wordt onderkend
en waarin wordt vastgelegd dat deze zaak in de samenwerkingsraad in Zuid-Afrika
kan worden besproken. In artikel 13 van het Verdrag van Cotonou is dan ook
een terug- en overnameclausule opgenomen, zodat de Nederlandse inzet langs
deze omweg uiteindelijk toch is gehonoreerd.De heer Timmermans vroeg of er aan de Kamer gerapporteerd zal worden over
de resultaten van de politieke dialoog in de samenwerkingsraad. Uiteraard,
ik denk dat dit noodzakelijk is. De regering heeft zich altijd wat terughoudend
opgesteld tegenover een dialoog tussen parlementen; het is een zaak van beide
parlementen, maar ik kan me niet voorstellen dat zij elkaar niet heel gemakkelijk
zouden kunnen vinden. En vanzelfsprekend is de Nederlandse regering bereid,
hiervoor faciliteiten te bieden.Minister Herfkens:Mevrouw de voorzitter! Laat ik beginnen met een opmerking naar aanleiding
van de bijdrage van de heer Timmermans. Hij weet dat ik zijn gedachte over
de hypocrisie van de Europese Unie altijd gedeeld heb: aan de ene kant kruimels
hulp, maar toegang tot de Europese markt kunnen ze wel schudden. Dit is met
name deze week van belang, nu de Nederlandse regering zich veel zorgen maakt
over de wijze waarop lidstaten bezig zijn, het voorstel inzake "everything
but arms" bij de markttoegang voor de ontwikkelingslanden uit te kleden en
korte overgangstermijnen van drie jaar op te rekken tot meer dan tien jaar,
en zelfs dat nog voorwaardelijk. Er is dus inderdaad volop
sprake van hypocrisie en wij verzetten ons daar sterk tegen. Dit lijkt mij
niet het juiste moment om een uitgebreid debat te houden over de vraag of
dit betekent dat wij het Verdrag van Cotonou zouden moeten toejuichen. Ik
kan de heer Timmermans toezeggen dat dit verdrag de Kamer binnen een maand
zal bereiken. Tegen de wijze waarop de Europese Unie heeft geprobeerd, ontwikkelingslanden
te forceren tot het aangaan van samenwerkingsverbanden voordat zij zouden
mogen profiteren van markttoegang van de Unie, heeft Nederland zich zwaar
verzet. Er is echter goed nieuws, want om WTO-conform te kunnen zijn zal het
handelsbeleid van de Unie binnen tien jaar vanzelf verdampen, dus in die zin
behoeven wij ons er minder zorgen over te maken. Maar het probleem van Cotonou
en indertijd van Lomé is altijd geweest dat het eigenlijk ging om een
willekeurige groep van landen, die maar één ding gemeenschappelijk
hadden, namelijk de vroegere kolonisatoren. Dat betekent dat je daar rijp
en groen, arm en rijk, goed en slecht bestuurde landen bijeen hebt zitten,
terwijl je voor zaken als markttoegang en hulp graag wilt differentiëren
tussen die groepen. Ik geef een voorbeeld. De heilloze coalitie die heeft
geleid tot de ontrafeling van het aanbod voor de minst ontwikkelde landen,
is nota bene gestart door een aantal rijkere Afrikaanse APS-landen Mauritius
heeft een enorme lobby ingezet, want iedere kruimel suiker extra uit Mozambique
ging ten koste van het bijzonder rijke Mauritius. En dan is er ook nog een
groep landen uit het Caribische gebied. Cotonou past als groep landen dus
op geen enkele manier bij het objectieve beleid dat je wilt hebben en dat
ook vooral op Afrika is gericht. Ik ben immers zeer geïnteresseerd in
het met name helpen van Afrika. Via ACS, waarin je een stevige Caribische
"say" hebt, lukt dat niet. Dat is een probleem.Wij weten nog niet erg veel van de inhoud van de millenniumplannen van
Zuid-Afrika, Nigeria en Algerije. Ik heb begrepen dat die voor een deel geïnspireerd
zijn op de gedachte van een "compact" die voortkwam uit een vergadering in
Addis Abeba van de economische VN-commissie voor Afrika. Ik was bij die vergadering
aanwezig. De Kamer heeft het verslag ervan ontvangen en dat is geagendeerd
voor het AO over multilaterale samenwerking. Dan kunnen wij de gedachte van
een "compact" met Afrika wat uitgebreider aan de orde stellen.Het is moeilijk om klip en klaar antwoord te geven op de genoemde spanning
tussen het voorliggende verdrag en de samenwerking in SADC, zo zeg ik tegen
mevrouw Karimi. Ik vind het ook niet mijn taak om dat te monitoren. Het gaat
om soevereine Afrikaanse landen die onderling handelsafspraken maken. Ik vind
het dan nogal wat als mij wordt gevraagd om dat te monitoren. Ik kan wel zeggen
dat ik mijn zorgen geuit heb, niet alleen tegen de minister van handel van
Zuid-Afrika maar ook bijvoorbeeld in Mozambique. Voor de zeer arme landen
binnen SADC, die zelf geen enkele industrie hebben, is het niet goed om zich
te verschuilen achter tariefmuren die Zuid-Afrika ter bescherming van zijn
industrie nodig acht. Dat betekent dat Mozambique meer geld kwijt is als het
bepaalde industriële producten wil kopen. Kortom, er zit een spanningsveld
in. Dat is overigens wel gemitigeerd, omdat ook de Zuid-Afrikaanse regering
beseft dat er asymmetrie moet zitten in haar relatie met de arme kleine landjes,
zoals wij in Europa nu eindelijk ook beginnen te realiseren ten opzichte van
Zuid-Afrika, de Balkan, enz. Op het genoemde spanningsveld kunnen wij uitgebreider
terugkomen als het Cotonouverdrag met de Kamer besproken wordt.Ik ben het volstrekt eens met de stelling van de fractievoorzitters na
hun bezoek aan Zuid-Afrika, dat het aidsprobleem een enorme hoeksteen van
de problemen in Zuid-Afrika is. Er is geen land ter wereld met zoveel HIV/aidspatiënten.
Bijna 20% van de volwassen bevolking is nu besmet. Dat heeft ook een geweldige
economische impact, omdat het juist om het economisch actieve deel van de
bevolking gaat. Als dat zo doorgaat, zal het BNP over tien jaar 17% lager
zijn dan het zou zijn zonder aids. Dat is dus een enorm zorgelijke situatie.
President Mbeki heeft inderdaad uitspraken gedaan die niet echt behulpzaam
waren. Ik ben het volstrekt met de heer Timmermans eens, dat politiek leiderschap
en voorbeeldwerking hierbij het allerbelangrijkst zijn. De president van Oeganda
heeft gezegd zelf condooms te gebruiken en toch een echte man te zijn, waar
Herfkensook niemand aan twijfelt. Dit leiderschap heeft ertoe geleid dat de
epidemie in Oeganda nu onder controle is. Kortom, het maakt enorm verschil
als politieke leiders bereid zijn open te bespreken, hoe je aids krijgt en
hoe je dat kunt voorkomen. Toch is er sprake van een kentering. Het ministerie
van volksgezondheid in Zuid-Afrika verstrekt inmiddels op instigatie
van president Mbeki antiretrovirale middelen aan HIV-positieve zwangere vrouwen.
Kortom, de soep wordt minder heet gegeten dan zij destijds is opgediend.Daarnaast speelt het probleem rond de eigen geneesmiddelwetgeving van
Zuid-Afrika, waar de Europese Unie zich volgens ons mee zou mogen bemoeien.
De farmaceutische industrie in Zuid-Afrika heeft de regering voor de rechter
gesleept op basis van de suggestie dat de nieuwe geneesmiddelenwetgeving in
strijd zou zijn met het TRIP's-verdrag van de WTO. Dat betreft dan niet alleen
geneesmiddelen inzake aids, maar ook overige volgens de WHO essentiële
basisgeneesmiddelen. Ik heb alle vertrouwen in de rechtspraak en de onafhankelijkheid
daarvan in Zuid-Afrika. Wat dat betreft, behoeven wij hier dus niet al te
veel over door te praten. Ik wil wel zeggen dat de Nederlandse regering, althans
dit kabinet, direct na haar aantreden in de discussie over de inzet van Nederland
in de WTO-vergadering in Seattle het Nederlandse standpunt veranderd heeft.
Wij zijn van mening dat volksgezondheid van een zodanig belang is dat wij
ervoor moeten oppassen dat de uitleg van TRIPS op dit terrein niet schadelijk
zal zijn voor de volksgezondheid in ontwikkelingslanden. Pal voordat dit kabinet
aantrad, is door de toenmalige Commissaris Brittan een brief aan Zuid-Afrika
gestuurd waarin stond dat de Europese Unie zich achter het standpunt van de
farmaceutische industrie schaarde. Dat standpunt is omgedraaid dankzij de
positie die Nederland in Seattle en daarna heeft ingenomen. Hierdoor is het
debat over het belang van volksgezondheid en TRIPS opengetrokken. Overigens
vind ik persoonlijk dat de Europese Unie die maar al te graag zelf een beroep
op volksgezondheidsoverwegingen doet om handelsafspraken te mitigeren, consistent
moet zijn door dat nu ook te doen. Je ziet trouwens al resultaten van de Nederlandse
inzet op dit dossier, want de ontwikkelingscommissaris heeft deze week een
plan uitgebracht voor de toegang van armen tot medicijnen. In dat plan staat
een aantal uitspraken die bevestigen dat de huidige Commissie aanzienlijk
genuanceerder denkt dan Sir Leon Brittan zich destijds in die brief uitte.
Kortom, ik zie dit wel goed aflopen.Nederland heeft het aidsbeleid gemainstreamd in zijn hulp aan Zuid-Afrika.
Daarmee zitten wij juist in sectoren als jeugd en onderwijs en die zijn heel
geschikt om een en ander in te bouwen. Overigens is Nederland in absolute
termen wereldwijd de op een na grootste bilaterale donor op het terrein van
aidsbestrijding. Wij doen dat al veel langer dan dat dit onderwerp op de agenda
van de Veiligheidsraad en dergelijke figureert. De Kamer kan er dus op rekenen
dat het wel snor zit.De heer Timmermans (PvdA):Mevrouw de voorzitter! Dat is zo. De minister geeft echter aan dat het
probleem vooral ligt bij het agenderen door het politiek leiderschap. Daar
is een duwtje in de rug dus misschien wel nuttig.Minister Herfkens:Ja, maar het is volstrekt contraproductief om dat hier in het parlement
te bediscussiëren. Dat zult u toch met mij eens zijn.De voorzitter:Is er behoefte aan een tweede termijn?De heer Timmermans (PvdA):Ik hoop alleen dat wij later vandaag over dit wetsvoorstel kunnen stemmen.
Dan kunnen wij Zuid-Afrika duidelijk maken dat het parlement het onderhavige
verdrag zal goedkeuren. Dat is ook prettig voor de premier, als hij morgen
naar Zuid-Afrika vertrekt.Minister Herfkens:Wij hebben ook nog een Eerste Kamer!De algemene beraadslaging wordt gesloten.De algemene beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt, na goedkeuring van de onderdelen, zonder stemming
aangenomen.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20002001-3957-3962.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl