Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 in verband met het stellen van een inburgeringsvereiste bij het toelaten van bepaalde categorieën vreemdelingen (Wet inburgering in het buitenland) (29700)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2004-2005, pag. 3883-3906

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

24-03-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

nr. 60, pagina 3883-3906

16-03-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29700Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 16 maart 2005)Pagina 3925-3925
Presentie en opening (woensdag 16 maart 2005)Pagina 3853-3853
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Aanpassing van het Burgerlijk Wetboek, het Wetboek van Strafvordering en de Wet schadefonds geweldsmisdrijven in verband met de vergoedbaarheid van schade als gevolg van het overlijden of ernstig en blijvend letsel van naasten (28781)Pagina 3874-3883
Debat over het mogelijk openbaar maken van dossiers van uitgeprocedeerde asielzoekersPagina 3853-3873
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het voortgezet onderwijs in verband met decentralisatie van de vervangingsuitgaven en van de wachtgelduitgaven (decentralisatie vervangingsuitgaven en wachtgelduitgaven VO) (27744)Pagina 3906-3925
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 in verband met het stellen van een inburgeringsvereiste bij het toelaten van bepaalde categorieën vreemdelingen (Wet inburgering in het buitenland) (29700)Pagina 3883-3906
Regeling van werkzaamheden (woensdag 16 maart 2005)Pagina 3874-3874

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 186 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging
van de Vreemdelingenwet 2000 in verband met het stellen van een inburgeringsvereiste
bij het toelaten van bepaalde categorieën vreemdelingen (Wet inburgering
in het buitenland) (29700).De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Lambrechts (D66):Voorzitter. Vandaag ligt een klein wetsvoorstelletje voor. Je kunt zeggen
dat het een miniwetsvoorstel is; het heeft wel een grote impact op de bestaande
praktijk van de inburgering. Voortaan zal aan vreemdelingen die naar Nederland
willen komen om er te blijven, gevraagd worden om een inburgeringstoets te
doen om aan te tonen dat zij al over enige, overigens bescheiden, kennis van
de Nederlandse taal en samenleving beschikken. Heeft dat zin? De fractie van
D66 meent van wel. Zo'n toets dwingt nieuwkomers om zich in de taal, cultuur
en gewoontes van dit land te verdiepen. Dat leidt eigenlijk vanzelf tot een
betere voorbereiding en bewustere keuze. Dit is geen land van uitsluitend
melk en honing. Dat kan iemand maar beter weten voordat hij naar Nederland
komt. Misschien wordt niet eens zozeer de kennis getoetst, als wel de motivatie
en de bereidheid van de nieuwkomer om zich in te spannen om actief deel te
nemen aan de Nederlandse samenleving. Dat wordt ook verwacht van mensen die
eenmaal in Nederland zijn.Over wat voor een niveau gaat het bij deze inburgeringstoets? De toets
mag geen drempel vormen die niet te overwinnen is. Ik moet eerlijk zeggen
dat ik enige twijfel had tijdens de presentatie van de toets op het ministerie.
Vrij ingewikkelde uitdrukkingen als "daarvoor moet u niet bij mij zijn" moeten
correct worden nagezegd. Ik geef toe dat je deze uitdrukking in Nederland
niet vroeg genoeg kunt leren, omdat je die vaak genoeg te horen krijgt. Ook
tegenstellingen zoals zwart-wit, groot-klein, hoog-laag moeten worden geleerd.
Die vragen naast woordenkennis om begrip. Vanwege mijn twijfel heb ik gesproken
met een taaldeskundige van een gerenommeerd taalinstituut om te horen wat
die ervan vond. Hij zei dat veel tegenstellingen zeer gemakkelijk te leren
zijn. Hij vroeg mij om er vijfentwintig te noemen en zei dat je ze met vijftig
allemaal wel ongeveer had gehad. Dat is dan toch een iets andere kijk erop
en die heeft mij enigszins gerustgesteld.Ik heb begrepen dat de kennis van de Nederlandse samenleving in het Nederlands
wordt getoetst. Hoe moet ik mij dat precies voorstellen met een kennis van
zo'n vijfhonderd woorden? Kan dat wel?Vanochtend hebben wij in de Volkskrant een artikel kunnen lezen over de
Phonepass-techniek. Mag ik aannemen dat die methode van spraakherkenning geschikt
is voor het doel waarvoor wij die gaan gebruiken? Kan de minister ons dat
garanderen? Zij zal haar deskundigen toch wel hebben geraadpleegd om ons te
garanderen dat het werkt?Een toets afleggen kost € 350 per keer. Dat is veel geld. De
kans is groot dat mensen die toets meerdere keren moeten afleggen, zeker zolang
de toets niet volmaakt is en er kinderziektes in zitten. Je kunt besluiten
om de toets eerst te vervolmaken. Dat is een redenering. Je kunt echter ook
zoeken naar mogelijkheden om in het begin speelruimte te bieden voor onbedoelde
fouten in het systeem die er ongetwijfeld in de loop van het eerste halfjaar
uitgehaald worden. Ik vind niet dat mensen op hoge kosten mogen worden gejaagd
omdat de toets nog niet goed is. Is het niet redelijk om gedurende de eerste
periode van bijvoorbeeld een halfjaar een gratis herkansing te bieden aan
mensen die zakken, dus twee voor de prijs van één, wetend dat
er in het begin zeker nog fouten in de methode zullen zitten? Toen wij op
het ministerie waren, hebben wij tenslotte zelf gemerkt dat bepaalde dingen
op elkaar leken, zoals "water" en "vader". Ongetwijfeld zitten er meer van
dit soort dingen in. Ik hoor hierop graag de reactie van de minister.De fractie van D66 ziet graag dat wij in het begin vrij intensief monitoren.
Misschien kan dat na de eerste drie maanden of in ieder geval na de eerste
zes maanden gebeuren. De vinger moet echt aan de pols worden gehouden om erachter
te komen hoeveel mensen die toets afleggen en hoeveel ervoor slagen. De enige
methode om te zien of het werkt, lijkt mij kijken wat het in de praktijk doet.
Er is over twee jaar een evaluatie voorzien. Dat is ook goed, maar het laat
onverlet dat in het begin een monitoring van de resultaten gewenst is. Kunnen
wij daarop rekenen?Dat brengt mij bij de reikwijdte van het inburgeringsexamen en de vraag
voor wie deze inburgering precies gaat gelden. Mijn eerste vraag daarover
heeft wederom betrekking op een discussie die wij eerder gevoerd
hebben, alleen is er mijns inziens nog steeds geen duidelijkheid over. Hoe
zit het nu eigenlijk met het Associatieverdrag en de positie van Turkije?
Gaat dit wel of niet ook mogelijk worden voor Turken in Turkije? Het zou toch
bizar zijn als een voorstel dat in de eerste plaats bedoeld was voor de grote
groep van Turken en Marokkanen die hier via gezinshereniging of gezinsvorming
komen, voor een dusdanig grote doelgroep niet zou kunnen gelden.Wat is de positie van de Surinamers? Zij zijn MVV-plichtig en als zodanig
ook inburgeringsplichtig. Dat geldt ook voor de inburgering in het buitenland.
De vraag is of dat voor deze groep wel zinvol is. Nederlands is de officiële
taal van Suriname. Nederlands is de instructietaal, het hele onderwijs wordt
er in het Nederlands gegeven. Suriname is zelfs lid van de Taalunie. Ik heb
begrepen dat er dagelijks allerlei televisieprogramma's zoals NOVA en het
NOS Journaal worden uitgezonden. Dan kun je toch rustig stellen dat er bij
elke Surinamer een grotere woordenschat aanwezig is dan 500 woorden. De overgrote
meerderheid spreekt zelfs vloeiend Nederlands.Voor Surinamers schiet de inburgering in eigen land gewoon het doel voorbij.
Daarom heb ik ook een amendement ingediend om Surinamers niet te verplichten
tot inburgering in het buitenland. De inburgering in Nederland blijft overigens
gewoon bestaan, omdat die ook in toenemende mate gekoppeld is aan werk en
toetreding tot de arbeidsmarkt, en dat willen wij vanzelfsprekend wel zo houden.Mevrouw Vergeer (SP):Dat laatste lijkt mij heel erg belangrijk. U zegt dat het niet nodig is
om een toelatingstoets te doen. Ik denk toch dat wij goed moeten onderzoeken
hoe het gesteld is met het Nederlands. Hebt u daar gegevens over?Mevrouw Lambrechts (D66):Wat ik daarnet al zei: de voertaal is op alle terreinen, bij de overheid
en in het onderwijs, Nederlands. Een jaar onderwijs levert je al meer kennis
op dan 500 woorden.Mevrouw Vergeer (SP):Er zijn volgens u geen Surinamers die minder dan 500 woorden Nederlands
kennen?Mevrouw Lambrechts (D66):Ik weet niet of zij er niet zijn, maar ik denk dat het er in elk geval
niet veel zullen zijn. Moet je dan dat hele mechanisme in werking stellen
en iedereen de toets laten doen, omdat misschien 1 of 2% gebrekkige kennis
van het Nederlands heeft?Mevrouw Vergeer (SP):Lijkt dit op de situatie die in de motie-Sterk wordt beschreven dat ook
Nederlanders onder de inburgering vallen die in het buitenland wonen en niet
aan de regels voldoen? Wilt u dan een uitzondering maken door een quick scan,
zoals de minister dat voorstelt?Mevrouw Lambrechts (D66):Ik ken die motie of dat amendement niet. Het omgekeerde is het geval.
Ik wil het juist niet laten gelden, maar dat kan mevrouw Sterk ongetwijfeld
het beste zelf even toelichten. Ik weet niet anders – dat heb ik mede
ondersteund – dan dat er een uitspraak ligt van de Kamer om het niet
ook voor autochtone Nederlanders te laten gelden.De voorzitter:Ik stel voor dat u dit onderwerp met mevrouw Sterk verder bekijkt.De heer Dijsselbloem (PvdA):Voorzitter. Mag ik mevrouw Lambrechts vragen of zij in haar pleidooi voor
vrijstelling ook onderscheid maakt tussen het onderdeel taal en het onderdeel
kennis van de Nederlandse samenleving?Mevrouw Lambrechts (D66):Nee, niet echt. Ik laat voor dat deel de eenvoudige inburgeringstoets
in het land van herkomst in zijn geheel voor de Surinamers gelden, temeer
daar ik hoor dat zij ook in hun media en op televisie vaak Nederlandse zenders
ontvangen.De heer Dijsselbloem (PvdA):Wordt NOVA goed bekeken in Suriname?Mevrouw Lambrechts (D66):Er kijken net zoveel mensen als hier vermoedelijk. Ik hoor zelfs dat het
er meer zijn, omdat de belangstelling en de gretigheid daarvoor groter is.De voorzitter:Mevrouw Azough komt voor het evenwicht met het RTL-nieuws?Mevrouw Azough (GroenLinks):Laat ik daar niet over beginnen, voorzitter. U geeft met uw voorstel enigszins
de willekeur van de reikwijdte van het wetsvoorstel aan. Japanners hoeven
niet in te burgeren in eigen land. Surinamers moeten dit wel. Wat vindt u
daarvan?Mevrouw Lambrechts (D66):Het heeft een pragmatisch aspect. De meeste vreemdelingen
die hier blijven komen in het kader van gezinsvorming en gezinshereniging
uit Turkije en Marokko. Daarom vroeg ik of de wet ook voor Turkije zal gelden.
Daarnaast is de redenering dat andere landen economisch en sociaal meer overeenkomen
met Nederland. Verder is er de Europese wet- en regelgeving. De wet zal niet
gelden voor een Italiaan die slecht Nederlands spreekt.Mevrouw Azough (GroenLinks):U noemt het feit dat uit deze landen geen enorme immigratiestromen komen.
Uit Argentinië komen niet veel meer huwelijksmigranten dan uit Japan.
Dat geeft toch enigszins de willekeur aan?Mevrouw Lambrechts (D66):Voor ons heeft dit een belangrijk pragmatisch aspect. Waar komt de grote
groep nieuwkomers vandaan die echt invloed hebben op achterstanden in het
onderwijs? Jonge kinderen blijken de taal niet te beheersen, omdat hun ouders
geen Nederlands spreken. Die groepen komen uit Turkije en Marokko. Ik vind
het belangrijk dat de wet in ieder geval voor die landen geldt. Dit is nooit
helemaal rond te krijgen. Ik heb zojuist een brief gelezen van het Landelijk
Bureau ter bestrijding van Rassendiscriminatie. Dit kan nooit zo worden geregeld
dat de situatie precies eerlijk en gelijk is, maar wel zo dat de wet zijn
doel raakt en niet voorbij schiet. Dan moet de wet gelden voor de landen waar
de grootste groep nieuwkomers vandaan komt. Dat is voor ons een belangrijke
overweging.Mevrouw Azough (GroenLinks):U beantwoordt mijn vraag niet. Ik spreek niet over Turkije en Marokko.
Ik spreek over bijvoorbeeld Argentinië, waar niet veel meer huwelijksmigranten
vandaan komen dan uit Japan. U geeft zelf aan dat dit wetsvoorstel eigenlijk
ook voor Argentinië niet zou moeten gelden, als het gaat om het aantal
huwelijksmigranten.Mevrouw Lambrechts (D66):Ik weet niet precies hoe wij dit met Argentinië hebben geregeld.
Het is nu gekoppeld aan de MVV. Dat is ook weer een eenvoudige manier om het
ergens aan te koppelen. Ik weet niet of er meer immigranten zijn uit Argentinië
of uit Japan. Ik weet wel dat de grote toestroom naar Nederland daar niet
vandaan komt. Bij die landen zit het probleem niet. Overigens geldt niet voor
Argentinië wat wel geldt voor Suriname, namelijk dat daar goed Nederlands
wordt gesproken.Onder de asielzoekers aan wie een vergunning regulier is verstrekt, bevinden
zich vele voormalige vluchtelingen. Dat zijn degenen die hebben kunnen blijven
op grond van een eenmalige regeling, op grond van het buiten-schuld-criterium
of op grond van schrijnendheid. Voor deze groep geldt niet wat geldt voor
vluchtelingen met een vluchtelingenstatus, namelijk dat het gezin binnen drie
maanden kan overkomen. Dat geldt evenmin voor degenen met gezinsleden in een
land waarvoor een categoraal beschermingsbeleid geldt. Wel antwoordt de minister
in de nota naar aanleiding van het verslag dat in individuele gevallen zal
worden beoordeeld of gezinsleden vanwege de onveiligheid in het land van herkomst
versneld naar Nederland moeten komen. Hoe krijgt dat vorm? Kan dat zodanig
worden vormgegeven dat er in voorkomende gevallen echt aanspraak op kan worden
gemaakt? Die indruk heb ik niet. Ik heb de nota naar aanleiding van het verslag
een paar keer gelezen, maar ik heb niet de indruk dat helder is hoe men daarop
aanspraak zou kunnen maken, noch dat het dusdanig handen en voeten heeft dat
men er iets mee kan.In beginsel is de geldigheid van het inburgeringsexamen een jaar, maar
soms duurt een MVV-procedure langer. Lees ik het goed dat het examen gewoon
geldig blijft wanneer een MVV-procedure langer duurt dan een jaar en dit niet
aan de vreemdeling te wijten is?De toegankelijkheid van de ambassades blijkt ook een punt te zijn. In
vrij veel landen is geen Nederlandse vertegenwoordiging. Mensen moeten dan
naar het buurland om de inburgeringstoets te doen en hun documenten op te
halen. Soms betreft het afstanden van meer dan duizend kilometer en zijn hieraan
hoge reis- en verblijfskosten verbonden. Soms moet men de reis meerdere malen
maken, bijvoorbeeld wanneer men de eerste keer niet slaagt of wanneer de MVV
niet onmiddellijk kan worden afgegeven. Is daarop niet iets te verzinnen?
Met een beetje pech moet iemand drie keer dit soort afstanden reizen, en dat
kan toch niet de bedoeling zijn? Ik vraag daarop de reactie van de minister.De heer Dijsselbloem (PvdA):Voorzitter. Zoals al is aangegeven in het PvdA-rapport "Integratie en
immigratie: aan het werk!" van onze partijcommissie-Patijn, is ook de PvdA-fractie
van mening dat huwelijksmigratie, waarover wij vandaag vooral spreken, kan
leiden tot een ernstige vertraging van integratie. Het recht de eigen partner
te kiezen en het recht op een gezinsleven zijn echter universeel. Tegelijkertijd
staat het landen vrij voorwaarden te stellen aan gezinshereniging of gezinsvorming.
Deze voorwaarden moeten in onze visie wel leiden tot een grotere kans op snellere
en succesvolle integratie in Nederland. De voorwaarden moeten zich daarom
ook richten op de naar Nederland komende partner en zijn of haar kans op een
zelfstandig bestaan in Nederland en niet zozeer op de al in Nederland verblijvende
partner, op wie de voorwaarde van een verhoging van de inkomenseis zich richt.Daarvoor is het opleidingsniveau van de migrant een belangrijk criterium.
Het durven stellen van opleidingseisen aan de komende partner past bij onze
inzet, gericht op volwaardige en zelfstandige participatie van migranten,
en bij het door onze commissie-Patijn bepleite selectieve migratiebeleid.
In het debat over de parlementaire commissie-Blok is mede op ons initiatief
de motie-Dittrich aangenomen waarin het kabinet wordt verzocht te onderzoeken
in hoeverre het huidige systeem, waarin vooral eisen worden gesteld aan de
in Nederland verblijvende partner, kan worden vervangen door een systeem waarin
vooral eisen aan de migrerende partner worden gesteld. In de motie wordt het
kabinet verzocht tevens te bezien in hoeverre in dat systeem van migrerende
partners ten minste alfabetisering in de eigen taal is gewenst. Deze motie
is met brede steun door de Kamer aangenomen.De minister heeft de motie voor advies voorgelegd aan de Adviescommissie
voor Vreemdelingenzaken. Van de staatssecretaris van SZW ontvingen wij de
vorige week een brief over de relatie tussen sociale zekerheid
en migratie. Deze brief zal later worden besproken.De PvdA-fractie is van oordeel dat aan migranten die vrijwillig kiezen
voor een toekomst in Nederland, mag worden gevraagd dat zij zich voorafgaand
aan migratie zo goed mogelijk op hun integratie en inburgering in Nederland
voorbereiden. Oogmerk van dat beleid is wat ons betreft niet het beperken
van migratiestromen. Juridische adviezen, vooral van de ACVZ, wijzen erop
dat de migrant redelijkerwijs in staat moet zijn aan deze voorwaarde te voldoen.
Ook indien dit het geval is, zal een zekere mate van selectie onontkoombaar
het gevolg zijn.De minister betoogt dat haar basisexamen inburgering in het buitenland
selecteert op motivatie. Zij noemt daarbij termen zoals "bereidheid", "inzet",
"startbekwaamheid", "doorzettingsvermogen", "het kunnen en willen investeren
in de eigen inburgering", maar niet "opleidingsniveau". Met andere woorden:
als men maar wil, dan haalt men het; dat is de lijn van de minister. Zij wijst
daarbij op de evaluatie van de WIN, waaruit zou blijken dat velen het beoogde
eindniveau van de inburgering in Nederland niet halen vanwege een gebrek aan
motivatie. In deze evaluatie wordt echter een andere oorzaak als eerste en
belangrijkste genoemd van de slechte resultaten aan het einde van het inburgeringstraject.
Dat is het lage niveau van instroming: geen of weinig opleiding. Daarna volgt
pas de tweede verklaring, de motivatie.Ook de PvdA-fractie is van mening dat de inburgering veel beter moet verlopen.
Om dat voor elkaar te krijgen, zal wellicht veel meer inspanning moeten komen
van zowel de nieuwkomer als de Nederlandse samenleving. Dat lage niveau van
instroming betekent dat velen een grote achterstand zullen moeten overwinnen.
Een deel van de achterstand wordt in de voorstellen van de minister aangepakt
in het land van herkomst. Zij slaat echter in onze visie de eerste stap over.
Dat is het probleem van het analfabetisme, de stap van alfabetisering. Onder
vooral huwelijksmigranten uit Turkije en Marokko komt analfabetisme nog veel
voor. Voor hen is het van groot belang dat zij al in eigen land leren lezen
en schrijven in de eigen taal. De verantwoordelijkheid daarvoor ligt in onze
visie in de eerste plaats bij de migrant zelf en bij de overheid van het land
van herkomst.De ACWZ zegt hierover dat alfabetisering als voorwaarde juridisch niet
staande kan worden gehouden, omdat analfabeten redelijkerwijs niet in staat
zijn aan die voorwaarde te voldoen. Dit zal ook gelden voor een deel van de
mensen die het examen van de minister afleggen. Zij verwacht zelf dat dit
25% tot 30% zal zijn. Voor analfabetisme geldt dat deze kennis kan worden
verworven. Dit geldt ook voor elk niveau van Nederlands dat men vereist. Analfabetisme
is geen gegeven, het is een te overwinnen achterstand. Het is voor ons niet
de vraag of deze achterstand moet worden ingelopen, maar hooguit waar, wanneer
en onder wiens verantwoordelijkheid dit het beste kan. Het heeft dus onze
voorkeur, voor het inburgeringsexamen in het buitenland niet te kiezen voor
een heel laag niveau Nederlands, maar het te richten op de eerste, cruciale
stap van alfabetisering. De minister lijkt steeds om het probleem van analfabetisme
in de groep heen te lopen. Ook in haar voorstellen voor inburgering in Nederland
wordt dit onderwerp niet bij de kop gepakt. Hoe denkt zij dit reële probleem
te kunnen aanpakken? Of kunnen analfabeten de basistoets die de minister voorstelt,
in werkelijkheid nooit halen, alleen al vanwege de gekozen manier van examinering,
zoals een deskundige stelde met wie wij spraken? Graag een uitgebreide reactie
van de minister hierop.Mevrouw Sterk (CDA):Is uw fractie niet bang dat een eis dat iemand gealfabetiseerd is voordat
hij een inburgeringsexamen mag afleggen, in strijd zou zijn met artikel 8
van het EVRM?De heer Dijsselbloem (PvdA):Welke eis je ook stelt, het niveau van het Nederlands of het kunnen lezen
en schrijven in de eigen taal, er zal een zekere selectie van uitgaan. Een
zeker deel van degenen die een examen aanvragen, zal het niet halen. De grootte
van die groep is bepalend voor de vraag of deze nieuwe wet een belemmering
voor het recht op gezinshereniging zal vormen. Stel dat straks 80% van degenen
die de door de minister voorgestelde basistoets afleggen, het niet haalt.
Dan komen er procedures, dan zal men zeggen dat de toets een reële belemmering
voor gezinshereniging vormt. Hetzelfde geldt voor het leren lezen en schrijven
in de eigen taal. Dat vergt inspanning, analfabeten zullen die vaardigheden
moeten verwerven om de toets te kunnen afleggen. Maar nogmaals, het is voor
ons niet de vraag of deze hindernis moet worden overwonnen, je kunt er hooguit
nog over twisten of deze in het land van herkomst of in Nederland moet worden
genomen. Nu blijft dit onduidelijk.Mevrouw Sterk (CDA):Klopt het dat voor uw fractie het analfabetisme niet per se al in het
buitenland moet worden overwonnen, maar dat het eventueel ook in Nederland
kan? En als zij wél vindt dat het al in het buitenland moet, hoe kunnen
de posten dit dan controleren? Hoe weet je of iemand al gealfabetiseerd is?De heer Dijsselbloem (PvdA):Het heeft duidelijk onze voorkeur dat het analfabetisme wordt overwonnen
in het land van herkomst. Het gaat om lezen en schrijven in de eigen taal;
dat kan nergens beter worden geleerd dan in het eigen land. Ik vind ook dat
de Nederlandse overheid niet verantwoordelijk is voor de structuur daarvoor,
dat is primair een verantwoordelijkheid van de mensen zelf en natuurlijk van
de overheid in het land van herkomst. Dit heeft onze voorkeur en als het wetsvoorstel
het uiteindelijk toch haalt, worden wij ermee geconfronteerd dat het analfabetisme
in Nederland zal moeten worden opgelost. Als de verantwoordelijkheid hiervoor
niet in het land van herkomst wordt genomen, importeren wij dit probleem.
Wij kunnen er nog een uur over discussiëren, maar wij kunnen niet wegpraten
dat wij dit probleem zullen moeten oplossen, voor zover het zich voordoet
in de groep van huwelijksmigranten. Linksom of rechtsom, het moet worden opgelost.Mevrouw Sterk (CDA):En hoe wordt het gecontroleerd?De heer Dijsselbloem (PvdA):Dat zou kunnen met een diplomatoets, als er in het land van herkomst gecertificeerde
diploma's bestaan. Ik heb begrepen dat ook u pleit voor een diplomatoets voor
Surinamers, dus onze gedachten op dit punt verlopen parallel. En in landen
 zonder betrouwbare diploma's zal er op de ambassade een eenvoudige
toets moeten worden afgenomen om na te gaan of de betrokkene kan lezen en
schrijven in zijn eigen taal.De heer Visser (VVD):Voorzitter, de heer Dijsselbloem begon met de opmerking dat het goed is
om voorwaarden te stellen en na te gaan of de mensen die naar Nederland willen
komen, daarvoor goed gemotiveerd en voorbereid zijn. Toen noemde hij de mogelijkheid
dat 80% de toets niet haalt; ik neem aan dat hij daar dan geen problemen mee
heeft, want wij stellen die eisen niet voor niets. Ik ga er dan ook van uit
dat hij niet de conclusie trekt dat wij ermee moeten stoppen als over twee
jaar blijkt dat maar 20% de toets haalt, maar dat hij dat dan als een gegeven
beschouwt.De heer Dijsselbloem (PvdA):In het ideale geval verwerft iedereen deze basiskennis en kan hij of zij
lezen en schrijven. Dat is mijn politieke wens, dat is de beleidsvisie van
ons allen: het opleidingsniveau moet omhoog, de mensen moeten een grotere
kans van slagen hebben. Maar als 80% het niet haalt, is er een gerede kans
dat een aantal van deze mensen zich tot het Europese Hof zal wenden met de
stelling dat Nederland een maatregel heeft genomen die het recht op gezinshereniging
aantast, die gezinshereniging feitelijk onmogelijk maakt. De ACVZ zegt dat
dit niet kan omdat mensen een gerede kans moeten hebben om te slagen. Als
die gerede kans er in de praktijk niet is, verwacht ik wel juridische procedures.De heer Visser (VVD):Maar waarom zou die 80% een probleem zijn? Als mensen niet gemotiveerd
genoeg zijn of het kost hen langere tijd om het te leren, zullen zij daarvan
de consequentie moeten dragen. Wij hebben die eis toch niet zo hoog gesteld?
Ik zie niet in dat dit juridische procedures oplevert. Het is gewoon de consequentie
van een redelijke eis.De heer Dijsselbloem (PvdA):Kortheidshalve verwijs ik naar het advies van de ACVZ. De ACVZ zegt dat
de groep waar het hier om gaat, een gerede kans moet maken om aan de voorwaarden
te voldoen. Zo niet, dan gaat er in feite een blokkerende werking vanuit.
De facto is voor deze mensen geen gezinshereniging meer mogelijk in Nederland
en dat is in strijd met daarvoor geldende Europese richtlijnen.Mevrouw Lambrechts (D66):Dat geldt toch ook voor ons voorstel, mijnheer Dijsselbloem? Daarvoor
staat de ACVZ ook niet te trappelen. Die vindt dat evengoed belemmerend. De
ACVZ vindt dat er een toets moet zijn die analfabeten ook kunnen doen. Het
bezwaar van deze commissie is dus hetzelfde voor beide voorstellen.De heer Dijsselbloem (PvdA):De ACVZ maakt in haar analyse een verschil tussen het stellen van de eis
voor een laag niveau Nederlands en het stellen van een alfabetiseringseis.
Het eerste zou wel kunnen maar het laatste niet vanwege de juridische consequenties.Mijn analyse was juist dat men in beide gevallen zal voldoen aan een bepaald
niveau en wanneer het de facto voor mensen bijna onmogelijk is om daaraan
te voldoen, zal het in beide gevallen leiden tot procedures. Ik sprak ook
in reactie op de opmerkingen van de ACVZ. Wat dat betreft zien wij geen verschil
tussen het stellen van een basiseis Nederlands of een basiseis alfabetisering.
Als het een onneembare drempel opwerkt, zal het in beide gevallen leiden tot
procedures.Mevrouw Lambrechts (D66):Ik deel die opvatting. Mij is één punt niet duidelijk. Komt
uw voorstel in plaats van het voorstel van de regering, of wilt u het eraan
voorafgaand?De heer Dijsselbloem (PvdA):Mijn amendement vervangt de taaleis Nederlands door alfabetisering in
eigen taal. Dat geldt niet voor het tweede onderdeel. Kennis van de Nederlandse
samenleving is zeer relevant voor iedereen die kiest voor een toekomst in
Nederland.Het wetsvoorstel creëert feitelijk alleen een kapstok in de Vreemdelingenwet
om extra voorwaarden te kunnen stellen. Het examen inburgering in het buitenland
wordt al uitgewerkt in lagere regelgeving. Wij steunen het amendement van
collega Azough om een zware voorrangprocedure voor het Vreemdelingenbesluit
af te spreken.De minister stelt een basistoets Nederlandse taal voor op niveau A1-.
Wij hebben inmiddels begrepen dat de toets een grote reikwijdte heeft tot
en met niveau C. Ik begrijp wel dat op die manier getoetst kan worden of mensen
eventueel hoger scoren, maar daardoor worden mensen wel in verwarring gebracht
op het examen want zij krijgen ingewikkelder vragen dan per se nodig is. Bij
degenen die bij de demonstratie van het examen zijn geweest, heeft dat effect
zich ook voorgedaan. Men vond het veel moeilijker dan verwacht. Waarom kiest
de minister daarvoor en waarom wordt niet alleen getoetst op het door haar
gewenste niveau A1-?De commissie-Franssen heeft geadviseerd het onderdeel kennis van de Nederlandse
samenleving niet te toetsen in de Nederlandse taal, omdat dan ook weer moet
worden uitgegaan van het hele lage niveau Nederlands A1- en daarmee belangrijke
kennis over de Nederlandse samenleving niet kan worden overgedragen. De minister
kiest er wel voor om de informatiefilm in 17 talen beschikbaar te stellen.
Waarom wordt op dat onderdeel het examen dan niet afgenomen in een van die
17 talen? Dan kunnen er immers wat moeilijker vragen gesteld worden. Ik zeg
dit niet om het eenvoudiger te maken, maar omdat ik het belangrijk vind dat
mensen het goed begrijpen en goed worden getoetst op hun kennis van de Nederlandse
samenleving.Dan kom ik bij de zorgvuldigheid, de relatie met artikel 8. Bij interruptie
bracht ik al naar voren dat wij moeten afwachten welk percentage uiteindelijk
niet voor het examen inburgering in het buitenland zal slagen. De minister
spreekt de verwachting uit dat 25 tot 30% het examen niet zal halen. Is dat
haar grens? Bij welk percentage verwacht zij juridische problemen en procedures
en zal zij met wijzigingsvoorstellen komen? Of wacht zij die procedures af
en maakt het haar niet uit hoeveel mensen het examen niet zullen halen?De verwachting is reëel dat het aantal huwelijksmigranten, zeker
in de eerste tijd, zal dalen. Mogelijk zal het zich na verloop van tijd ook
weer herstellen. Kan de minister toezeggen dat de budgetten voor inburgering
van nieuwkomers, die mogelijk onbenut blijven als gevolg van deze terugloop,
kunnen worden ingezet voor inburgering van oudkomers? Bijzondere aandacht gaat uit naar de gezinsleden van ex-asielzoekers.
Ik vraag in het bijzonder aandacht voor de groep familieleden van genaturaliseerde
vluchtelingen. Op hen wil de minister het inburgeringsvereiste wel van toepassing
laten zijn en slechts in individuele gevallen hun belangen afwegen conform
artikel 8 van het EVRM; geen generieke vrijstelling. Wij vinden dat een te
formele positie van de minister. Betrokkenen kwamen immers wel als vluchteling
naar Nederland. Om die reden vrezen wij dat hun familieleden nog steeds een
risico lopen in het land van herkomst. Ik vraag de minister voor de groep
genaturaliseerde vluchtelingen een generieke uitzondering te maken.De minister rekende ons voor dat de kosten voor het examen neerkomen op € 350.
Daar blijkt een soort risico-opslag in te zitten voor het geval het aantal
aanvragen tot examen "tegenvalt". Het gaat hier om een risico-opslag van 20%.
Wij zien niet in waarom de huwelijksmigranten dat risico zouden moeten dragen.
Wij verzoeken de minister om die risico-opslag van 20% uit het voorstel te
halen waardoor de prijs navenant kan worden verlaagd.Een belangrijk en kwetsbaar punt in het geheel betreft het verloop van
het examen en de techniek van het examen. Ik begrijp dat wij nog worden geïnformeerd
over het verloop van de pilots. Wanneer krijgen wij die informatie? Een woordvoerder
van de minister stelde vanmorgen in de krant: wetenschappelijk onderzoek toont
aan dat de toets net zo betrouwbaar is als de toetsen die wij in Nederland
afnemen. Dat vind ik een raadselachtige opmerking. Ik begrijp niet goed welke
toetsen in Nederland worden bedoeld. Volgens mij hebben wij dit systeem niet
in de huidige vorm in Nederland. Kan de minister aangeven welk wetenschappelijk
onderzoek aantoont dat de toets zo goed werkt? Kunnen wij de resultaten van
dat wetenschappelijk onderzoek krijgen? Wordt op enig moment een proef gedaan
met een representatieve groep die zich daadwerkelijk nog in een herkomstland
bevindt? Wij stellen voor om onder verantwoordelijkheid van de commissie-Franssen
of een andere onafhankelijke commissie nog eenmaal het hele systeem voor invoering
aan een evaluatie ex ante te onderwerpen. Dat is ook in het belang van de
minister die, gegeven haar probleem met de IND, niet nog een grote uitvoeringszeperd
kan hebben. Graag een toezegging op dat punt.Voorzitter. Wat zegt het over onze Nederlandse volksaard als men als onderdeel
van het examen de volgende zinnen na moet kunnen zeggen: "Het is niet helemaal
gegaan zoals wij hadden verwacht.", "Dat kan iedereen wel zeggen.", en ten
slotte "Wij zien geen oplossing voor uw probleem."?Mevrouw Sterk (CDA):Mijnheer de voorzitter. Vandaag bespreken wij een wetsvoorstel over een
onderwerp waarover in april 2000 in deze Kamer enigszins honende opmerkingen
werden gemaakt. Onze toenmalige fractievoorzitter Jaap de Hoop Scheffer deed
toen het voorstel, de inburgering van nieuwkomers gedeeltelijk te laten beginnen
in het land van herkomst. De reden hiervoor was erin gelegen dat het CDA een
antwoord wilde bieden op de gezinsvorming, waardoor ondermeer veel vrouwen
naar Nederland kwamen, onvoorbereid, zonder kennis van het Nederlands en van
Nederland. Het gevolg was dat deze vrouwen in hoge mate uitkeringsafhankelijk
werden en daarnaast al snel in een isolement terechtkwamen. In deze gezinnen
groeiden vervolgens weer kinderen op die bij hun geboorte op taalachterstand
kwamen. Door te starten met een goede voorbereiding voordat men naar Nederland
komt, wordt de zelfredzaamheid in Nederland juist vergroot en nemen de kansen
op participatie toe. Toen kon dat op geen enkele steun in de Kamer rekenen.In december 2002 is vervolgens Kamerbreed, met uitzondering van de VVD,
een CDA-motie aanvaard waarin de regering werd verzocht met concrete voorstellen
te komen om inburgering van nieuwkomers die in het kader van gezinsvorming
of gezinshereniging naar Nederland komen, te laten beginnen in het land van
herkomst. Vervolgens is dit in het Hoofdlijnenakkoord van het kabinet Balkenende
2 terechtgekomen. En zie, zo'n vijf jaar na die eerste CDA-suggestie is het
zover. Vandaag spreken wij over de Wet inburgering in het buitenland. Die
wet moet er komen, maar er is ons ook veel aan gelegen dat het nieuwe beleid
een succes wordt. Het CDA hecht daarom aan een zorgvuldige implementatie.
Juist door het nieuwe karakter van deze wet liggen er veel risico's op de
loer. In de beantwoording van de minister blijven nog de open einden zitten,
die een mogelijke bedreiging zijn voor het welslagen van deze wet. Deze papieren
wet moet uitgroeien tot een mooie springplank voor de integratie, maar zover
is het dus nog niet. Voordat wij kunnen instemmen met het wetsvoorstel moet
er wat ons betreft antwoord komen op een aantal indringende vragen.De CDA-fractie onderschrijft ten volle de doelstelling. Door het succesvol
afleggen van een basisexamen komen nieuwkomers beter voorbereid naar Nederland.
Zij komen immers ook niet tijdelijk naar Nederland. Nederland wordt hun nieuwe
thuisland. Dat is een grote stap die om een goede voorbereiding vraagt. Hierdoor
kan de inburgering in Nederland naar verwachting ook sneller en efficiënter
verlopen. Dat is zowel in het belang van de nieuwkomer als van onze samenleving.
Ik zei al aan het begin: dat is in het bijzonder van belang voor bepaalde
groepen vrouwen onder de migranten in een kwetsbare positie.De minister stelt dat gelet op het gekozen A1-min taalvaardigheidsniveau
een ieder die voldoende motivatie en doorzettingsvermogen toont, het basisexamen
inburgering kan halen, ongeacht zijn opleidingsniveau en na aankomst in Nederland
een succes zal weten te maken van zijn vervolginburgering. Zij sluit zich
aan bij de adviezen van de ACVZ en de commissie-Franssen op dit punt. De CDA-fractie
is eigenlijk van oordeel dat het niveau A1-min wel zeer minimaal is. Immers,
het gaat om minder dan 500 woorden. Om goed te kunnen functioneren in Nederland
heb je natuurlijk veel meer woorden nodig. De minister stelt echter dat een
hoger niveau spanningen oplevert met andere internationale wetgeving. Een
hogere niveaueis leidt ertoe dat deze wet geen doorgang kan vinden. Kan de
minister dit nog eens toelichten? Als dat zo is, hebben wij namelijk niets
en dat is niet wat de CDA-fractie wil. De CDA-fractie zal er dan voor kiezen,
in de wet inburgering die nog komt de taaleis op zo'n niveau te stellen
dat de inburgeraar zich zelfstandig kan redden in de Nederlandse samenleving
en die ligt wat de CDA-fractie betreft hoger dan de minister nu suggereert
in haar voorstellen in de Contourennota.De heer Dijsselbloem (PvdA):Ik proef in de bijdrage van mevrouw Sterk dat zij eigenlijk buitengewoon
ontevreden is over wat wij nu aan de orde hebben. Zij noemt het "niks". Heb
ik dat goed begrepen? Is zij met mij van mening dat wij er dan beter aan doen
om bijvoorbeeld de alfabetering in deze wet als toetsingscriterium in te voeren?Mevrouw Sterk (CDA):Ik ben mij er niet van bewust dat ik het woord "niks" gebruikt zou hebben.De heer Dijsselbloem (PvdA):Letterlijk zegt u: dan hebben wij niks.Mevrouw Sterk (CDA):Als wij de eis hoger stellen en op grond daarvan deze wetgeving, die in
het buitenland begint, geen doorgang kan vinden, dan hebben wij dus niks.
Ik zou dat zeer jammer vinden, juist omdat ik het van groot belang vind dat
vrouwen voordat zij naar Nederland komen op hun rechten worden gewezen, bijvoorbeeld
ten aanzien van eerwraak, of om te werken of om een opleiding te volgen. Het
is belangrijk dat vrouwen daarvan op de hoogte zijn voordat zij naar Nederland
komen. Als de consequentie van een hoger niveau voor de inburgering in het
buitenland is dat deze wet niet door kan gaan, dan kiest mijn fractie ervoor
om dit niveau te hanteren, maar om de eisen voor de inburgering in Nederland
hoger te leggen, zodat een niveau wordt bereikt waarmee mensen in de samenleving
wat kunnen.De heer Dijsselbloem (PvdA):U hebt dus begrip voor de keuze voor dit niveau, maar dat is zo laag dat
het nauwelijks wat voorstelt. U bent er teleurgesteld over. Of zie ik dat
verkeerd?Mevrouw Sterk (CDA):Wij vinden het jammer dat deze wet blijkbaar alleen op grond van dit niveau
kan functioneren. Dat heeft te maken met de internationale verdragen. Wij
vragen de minister om de zekerheid dat dit inderdaad de reden is dat voor
dit niveau is gekozen. Ik kan mij niet voorstellen dat zij blij is met dit
lage niveau, want er is meer nodig om goed te kunnen functioneren in de Nederlandse
samenleving. Ik heb liever een half ei dan een lege dop.Mevrouw Lambrechts (D66):U daagt ons wel uit. Als wij het voorstel van de heer Dijsselbloem overnemen
om alfabetisering in de eigen taal in het land van herkomst vooraf te laten
gaan aan die taaltoets, hebben de mensen die hierheen komen een hoger niveau.
Zou u daar iets voor voelen?Mevrouw Sterk (CDA):Nee, want dat is in strijd met de internationale wetgeving. Als wij die
eis stellen, komen wij in de problemen.De heer Visser (VVD):U ziet het niet als een groot probleem als na twee jaar blijkt dat maar
20% van de mensen de toets haalt?Mevrouw Sterk (CDA):Dat geeft aan dat het niveau voor de mensen die het moeten halen, misschien
toch wel hoog is. Wij hebben best wat kritische kanttekeningen bij de uitwerking
van het wetsvoorstel. De evaluatie zal een belangrijk moment zijn om de wet
op waarde te schatten. Dit aspect zal een belangrijk criterium zijn. De reden
kan de taaleis zijn, maar er kunnen ook andere redenen zijn waarom maar 20%
de toets zal halen. Wij weten niet of dat zo zal zijn, want de wet wordt nog
niet uitgevoerd. Deze percentages zuigen wij uit onze duim. Wij kunnen er
wel over discussiëren, maar dat leidt nergens toe. Wij kunnen beter de
evaluatie afwachten.Dat een en ander spanning kan opleveren in relatie tot artikel 8 van het
EVRM realiseren wij ons ook. Ik kom daar later over te spreken.De CDA-fractie benadrukt het belang van een zo kort mogelijke MVV-procedure.
Als een nieuwkomer zijn examen in het buitenland heeft gehaald, is het zaak,
zo snel mogelijk zijn MVV te kunnen krijgen. Op die manier is het rendement
immers optimaal. De minister geeft aan dat de IND zich inzet om zo spoedig
mogelijk over een MVV-aanvraag te beslissen. De potentiële nieuwkomer
moet uiteraard zelf bijdragen aan een voorspoedige behandeling van zijn MVV-aanvraag
door tijdig alle noodzakelijke gegevens en bescheiden over te leggen. Als
buiten de schuld van de nieuwkomer om de MVV-aanvraag langer dan een jaar
duurt, hoeft deze nieuwkomer naar de mening van de CDA-fractie het examen
niet opnieuw af te leggen. Kan de minister inderdaad garanderen dat de IND
de aanvraag niet afwijst? Hoe wordt het buitenschuldcriterium nader ingevuld?
Bij wie ligt de bewijslast?EU-regelgeving lijkt volgens de minister geen belemmeringen op te leveren
voor invoering van het nieuwe inburgeringsvereiste. De gezinsherenigingsrichtlijn
verbiedt niet dat aan gezinsmigratie integratievoorwaarden worden gesteld.
Evenmin lijkt artikel 8 EVRM bezwaren op te leveren, is ook de mening van
de Raad van State en de Adviescommissie voor vreemdelingenzaken. Het Europees
sociaal handvest levert volgens de minister evenmin problemen op.Wij hebben enige twijfel over de uitwerking van het nieuwe inburgeringsvereiste
in relatie tot artikel 8 EVRM. De minister geeft dit zelf aan onder de paragraaf
vrijstellingen. Het wetsvoorstel biedt een ontsnappingsmogelijkheid, als iemand
uit Nederland naar België verhuist en daarheen een partner laat overkomen.
In België liggen de eisen immers lager en geldt dit wetsvoorstel niet.
Nederland is het eerste land dat een dergelijk wetsvoorstel implementeert.
Vervolgens keert die Nederlander met partner terug naar Nederland. Op deze
manier valt de overkomende partner niet onder de wet.Eerder stonden in de krant berichten dat daarvan op grote schaal gebruik
zal worden gemaakt. Na Kamervragen antwoordde de minister dat dit niet bevestigd
kan worden. Is de minister het met de CDA-fractie eens dat België en
andere EU-landen een mogelijkheid bieden om de wet te omzeilen? Hoe groot
schat zij de kans in dat daarvan gebruik zal worden gemaakt?De minister erkent in de beantwoording dat men gebruik maakt van het communautaire
recht. Bij misbruik van het gemeenschapsrecht wil zij daartegen optreden.
Wanneer is er volgens de minister sprake van misbruik? Hoe kan zij daartegen
optreden? Bovendien zal zij in overleg treden met haar collega's in België
en de andere EU-lidstaten. Wij horen graag wat dat overleg heeft opgeleverd.Mevrouw Azough (GroenLinks):U stelde dat u niet zeker wist of die eis hoger zou kunnen zijn. U weet
dat toch al? Het Adviescollege voor vreemdelingenzaken zegt dat die eis wellicht
niet in strijd is met artikel 8 EVRM, zolang voldaan wordt aan bepaalde voorwaarden.
De Raad van State zegt precies hetzelfde. Ik snap niet waarom u een vraag
stelt waarop u het antwoord al weet.Mevrouw Sterk (CDA):Wij willen de verzekering van de minister dat deze wet geen doorgang vindt
als er een hogere eis wordt gesteld. Dat is voor ons de enige reden om ons
neer te leggen bij dit lage niveau. Wij zijn van mening dat je een hoger niveau
nodig hebt om in de Nederlandse samenleving te kunnen functioneren. Die eis
zullen wij dan ook stellen aan de inburgeringswet in Nederland.Mevrouw Azough (GroenLinks):Vindt u het als woordvoerder van de partij van het gezin geen probleem,
als dat betekent dat slechts 20% van de huwelijksmigranten met hun partner
in Nederland, voor de helft zijn het overigens autochtone Nederlanders, hier
in Nederland hun leven kunnen doorbrengen?Mevrouw Sterk (CDA):Ik begrijp uw vraag niet helemaal. Het gaat over de inburgering. Het enige
is dat je aan de voorkant de eis wat lager stelt en dat je aan de inburgering
in Nederland een hogere eis stelt. Het gaat ons erom dat mensen uiteindelijk
kunnen participeren in de samenleving en niet achter de begonia's blijven
zitten. Het gaat erom dat mensen een baan krijgen. Over de eis van het niveau
A1 die de minister op dit moment stelt voor de inburgering van nieuwkomers
in Nederland zeggen zelfs de NT2-docenten dat het te laag is om überhaupt
wat te kunnen doen. Daarmee kun je nog niet eens een formulier van school
lezen. Als je mensen echt de mogelijkheid wilt geven om goed mee te komen
in Nederland, dan moet je eisen stellen. Wij vinden dat de eisen van het inburgeringsexamen
in Nederland hoger moeten worden.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik wil graag een antwoord op mijn vraag of het voor u een probleem zou
zijn als 80% van de mensen die toets niet haalt. Dat zou de consequentie kunnen
zijn. Waarom bent u daar niet duidelijk over?Mevrouw Sterk (CDA):Ik begrijp niet waarop dat gebaseerd is. Ik ken die cijfers niet. Dat
weten wij niet, want deze wet is nog helemaal niet in werking getreden. Ik
heb gezegd dat wij deze cijfers moeten bespreken op het moment dat duidelijk
is dat het problemen oplevert. Dan moeten wij onderzoeken wat de reden is
van die 80% en of dat inderdaad te maken heeft met het taalniveau. Die evaluatie
moeten wij bespreken en indien nodig moeten wij de wet aanpassen. Ik wil daar
niet nu al op vooruitlopen. Dat heeft geen enkele zin, want die cijfers zijn
niet hard.Mevrouw Vergeer (SP):Ik begrijp niet goed waarom u pleit voor het verhogen van het niveau van
het toelatingsexamen. Ik begrijp wel dat je een hoger niveau nodig hebt om
in Nederland te kunnen functioneren, maar dat gaan wij doen op het moment
dat mensen in Nederland zijn. Ik dacht dat het uw partij ook ging om het tonen
van motivatie en inzet. Het gaat om de wil je voor te bereiden op de komst
naar Nederland. Dat is het en verder geen andere drempel.Mevrouw Sterk (CDA):Ik heb net gezegd dat het niveau voor de inburgering in het buitenland
waarschijnlijk niet hoger kan worden gesteld, omdat de consequentie is dat
de wet niet in werking kan treden. Die verzekering wil ik van de minister.
Als dat niet zo is, dan mag het niveau wat ons betreft best wat hoger liggen.
Wij willen dat mensen die naar Nederland komen al van het begin af aan goed
kunnen meekomen in de samenleving. Veel vrouwen raken zwanger als zij in Nederland
zijn. Zij vallen uit de cursus, ook al is die verplicht. Vervolgens moeten
zij wel een kind opvoeden en dan zou het fijn zijn als zij zich iets beter
kunnen redden. Als deze wet alleen maar doorgang kan vinden met het niveau
A1-min, dan leggen wij ons daarbij neer. Dan willen wij dat de eisen in het
latere traject van de inburgering zodanig geformuleerd worden dat die mensen
een redelijke kans hebben op een baan of het volgen van een opleiding. Ook
willen wij dat zij hun kinderen goed kunnen opvoeden.Mevrouw Vergeer (SP):Ik stel vast dat u van mening bent veranderd. Het niveau dat u wilt verhogen,
is voor veel mensen in het buitenland niet haalbaar. Dat is in Nederland al
moeilijk. Dat kunnen wij zien aan de inburgeringscursus. U gaat nu wel degelijk
een obstakel opwerpen.Mevrouw Sterk (CDA):Ik ben niet van mening veranderd. In het verleden heb ik altijd gepleit
voor het niveau A1 voor de inburgering in het land van herkomst. Dat ligt
net iets hoger dan het niveau A1-min. Ik wil daarmee akkoord gaan als de minister
garandeert dat dit inderdaad het niveau is op grond waarvan deze wet doorgang
kan vinden, maar nu verval ik in herhalingen.De voorzitter:Die indruk had ik al. U kunt uw betoog vervolgen.Mevrouw Sterk (CDA):Voorzitter. Indien derdelanders op grond van nationale wetgeving van een
andere Europese lidstaat reeds aan integratiecriteria hebben moeten voldoen
om in die lidstaat de status van langdurig ingezeten derdelander te verkrijgen,
hoeven zij zich als zij naar Nederland willen komen niet vooraf te oriënteren
op de Nederlandse taal en de Nederlandse samenleving. De minister zegt dat
nog moet worden bezien in hoeverre de wetgeving van de verschillende lidstaten
in januari 2006, wanneer de richtlijn moet zijn geïmplementeerd, voorziet
in integratievoorwaarden voor de verkrijging van de status van langdurig ingezetene.
Als de integratievoorwaarden niet worden gesteld, kan Nederland deze dus wel
stellen en dus ook inburgering in het buitenland eisen. Klopt dat? Als wij
het goed begrijpen, is er momenteel nog geen andere lidstaat die integratievoorwaarden
heeft verbonden aan toekenning van de status van langdurig verblijvende derdelander
en dat Nederland dus vooralsnog onverkort de eigen inburgeringseisen kan stellen.
Klopt dat? Maar als andere lidstaten straks wel inburgeringseisen stellen,
hoe wordt dan gecontroleerd dat een derdelander die naar Nederland komt aan
die eisen heeft voldaan? De noodzaak van meer uniformiteit inzake Europese
inburgeringseisen moge duidelijk zijn. Voorkomen moet worden dat men op grond
van het hebben voldaan aan geringere eisen in het ene land kan ontkomen aan
 hogere inburgeringseisen in het andere land.In verband met enkele onduidelijkheden in relatie tot het vrije verkeer
van EU-burgers en van derdelanders binnen de EU heeft de minister begin 2004
advies gevraagd aan de Europese Commissie. Wanneer is dat advies er? Graag
horen wij van de minister welke mogelijke gevolgen dit heeft voor het wetsvoorstel
dat wij nu bespreken. Kan het mogelijk tot bijstelling van het onderhavige
wetsvoorstel leiden? Is het in de ogen van de minister verantwoord, de parlementaire
behandeling af te ronden zonder inzicht in het advies van de Europese Commissie?
De CDA-fractie heeft daarover grote twijfels.De minister geeft aan dat zij een afzonderlijke vrijstelling zal overwegen,
als blijkt dat deze inburgeringsvereisten voor een bepaalde categorie vreemdelingen
niet in overeenstemming is met artikel 8 van het EVRM, dat betrekking heeft
op het recht op gezinsleven. Er kan met het oog op toekomstige gevallen voor
die bijzondere categorie een afzonderlijke vrijstelling worden ontwikkeld.
Naar ons gevoel kunnen er zoals gezegd in relatie tot artikel 8 EVRM problemen
ontstaan. Te denken is aan gevallen waarin er sprake is van een in Nederland
gevormd gezinsleven, bijvoorbeeld van een illegale vreemdeling of een afgewezen
asielzoeker, al dan niet uitgeprocedeerd, die een relatie of huwelijk is aangegaan
met een Nederlandse vrouw waarbij er sprake is van kinderen. In zulke gevallen
kan men verblijf bij partner aanvragen, maar dit betekent niet alleen dat
men naar het land van herkomst moet terugkeren om daar de MVV aan te vragen,
maar ook dat men daar eerst moet voldoen aan het eerste inburgeringsvereiste.
Dit zou kunnen betekenen dat het gezin langduriger wordt gescheiden dan nu
veelal het geval is. Naar ons gevoel zouden juist dit soort gevallen op gespannen
voet kunnen staan met het EVRM. De minister voelt dat eigenlijk ook wel aan,
zo denk ik, gezien de opmerking op bladzijde 37 van de nota naar aanleiding
van het verslag dat een zeer zorgvuldige en op de individuele zaak toegespitste
belangenafweging essentieel is. Een dergelijke toetsing zal naar de verwachting
van de minister kunnen leiden tot enig extra werk voor de IND. De CDA-fractie
vreest echter dat dergelijke gevallen zeker ook zullen leiden tot een toename
van bezwaar- en beroepsprocedures. Deelt de minister deze vrees? Kan dit door
heldere beleidsregels voor de afzonderlijke vrijstelling worden voorkomen?
Is de minister bereid die te ontwikkelen en aan de Kamer voor te leggen?De minister stelt dat bij gevallen van vreemdelingen met een verblijfsvergunning
wegens klemmende redenen van humanitaire aard zeer zorgvuldig zal moeten worden
beoordeeld of van hun eveneens reeds in Nederland verblijvende gezinsleden
wel kan worden gevergd dat dezen zich naar het land van herkomst begeven om
daar een machtiging voor voorlopig verblijf aan te vragen en daar het basisexamen
inburgering af te leggen. In een voorkomend geval zal met toepassing van de
hardheidsclausule ontheffing van het MVV-vereiste worden verleend om onredelijke
uitkomsten te voorkomen. Denkt de minister dat deze hardheidsclausule meer
dan voorheen zal moeten worden toegepast en wellicht ook in de eerder door
mij aangegeven gevallen? Hoe denkt de minister over het voorstel van VluchtelingenWerk
om bij aanvragen voor gezinshereniging van asielzoekers met een reguliere
verblijfsvergunning de eis van de inburgering in het buitenland niet te stellen?Ik ga nu over naar de praktijktesten van het examensysteem. De minister
heeft de Kamer de gelegenheid geboden om het examen te doen. Dat verhelderde
veel en was nuttig. Toch plaatst de CDA-fractie nog wel kanttekeningen bij
wat de minister test met het examen. Bij kennismaking leek de minister twee
zaken te willen testen: of iemand het A1-min-niveau beheerst én welk
taalniveau die persoon op de Europese schaal van A1 tot C2 heeft behaald.
De CDA-fractie heeft ernstige twijfels bij die keuze voor een dubbel doel
en denkt dat die problemen kan opleveren. Het niveau van de vragen overstijgt
wat mensen met slechts A1-min kunnen bevatten, zo lijkt het. Hoe betrouwbaar
is dan de toets voor het beoogde niveau A1-min? Ik verwijs ook naar het commentaar
van prof. Groenendijk op dit onderdeel. Is er een onafhankelijke wetenschappelijke
onderbouwing van de toets voor de Kamer beschikbaar? Begin 2005 zouden er
pilots worden gestart. Wij gaan ervan uit dat dit inmiddels is gebeurd. Wat
zijn nu precies de aard en het doel van de pilots? Zien de pilots ook nog toe
op de inhoud van de toets, het te beoordelen taalniveau, of beperken de pilots
zich meer tot de praktische uitvoerbaarheid van de toets? De Kamer zou van
de resultaten op de hoogte worden gesteld, maar kan de minister daarover nu
al iets melden?Wat het CDA betreft zijn deze pilots cruciaal om te zien of met de manier
waarop het examen nu is vormgegeven ook daadwerkelijk het beoogde doel wordt
bereikt. Wordt het meegenomen in de pilots? Welke consequenties kan de uitkomst
van de pilots hebben voor de manier waarop het examen er nu uitziet? Als het
inderdaad consequenties heeft, gaat de CDA-fractie ervan uit dat het examen
zal worden aangepast. Welke functie heeft die schijnbaar tweede test eigenlijk?
Dan bedoel ik de test waarbij wordt bekeken welk niveau iemand heeft als hij
die test doet. Is de minister op de hoogte is van de opmerkingen van prof.
Groenendijk in de brieven van 7 december 2004 en 25 januari 2005
over de wijze waarop het basisexamen met behulp van de spraakcomputer wordt
afgenomen? Is bijvoorbeeld de gekozen spraakherkenning onafhankelijk en wetenschappelijk
gevalideerd? Wat het CDA betreft zou het te overwegen zijn om het CITO te
vragen dit systeem te valideren. Het CITO heeft er veel ervaring mee. Ik ben
het eens met de PvdA dat het ook in het belang van de minister is dat het
examen slaagt en wij niet over twee jaar tot grote wijzigingen zouden moeten
komen.De heer Visser (VVD):Mevrouw Sterk verwijst een aantal keren naar hoogleraar Groenendijk als
het om de taalkundige kanten van deze toetsing gaat. Zou zij de achtergrond
van het vakgebied van de heer Groenendijk kunnen aangeven? Dat heeft volgens
mij niets met taalkunde te maken.Mevrouw Sterk (CDA):Dat wil echter niet zeggen dat zijn opmerkingen daarmee minder relevant
zijn. Ik wil gewoon graag een antwoord van de minister daarop. Vanmorgen hebben
wij in de Volkskrant kunnen lezen dat drie deskundigen er kritiek op hebben.
Ik wil er gewoon zeker van zijn dat dit wetsvoorstel zoveel
mogelijk is ontdaan van kinderziektes voordat het geïmplementeerd wordt.De Kamer stelt nu niet formeel de inhoud en de aard van het examen vast,
maar de kwaliteit en de uitvoerbaarheid van het voorstel tot inrichting van
examens is cruciaal voor het welslagen van de doelstellingen van het onderhavige
wetsvoorstel. Wij zijn benieuwd naar de reactie van de minister op het amendement
van mijn collega Azough, waarin zij voorstelt de inrichting van het examen
door middel van een voorhangbepaling aan de Kamer voor te leggen.De CDA-fractie voelt er niet voor om een beroepsprocedure in het leven
te roepen voor de examenuitslag. Het zou namelijk een onnodig beroep doen
op de capaciteit van de rechterlijke macht. Het weigeren van een MVV is vanzelfsprekend
wel voor bezwaar en beroep vatbaar. Is het echter niet wenselijk om evenals
in het reguliere onderwijs een examencommissie in te stellen die verantwoordelijk
is voor de inhoud en de beoordeling van het examen? Dan zou ook bezwaar tegen
de examenuitslag kunnen worden ingesteld, bijvoorbeeld bij ruis op de telefoonlijn
of veel kabaal buiten de ruimte waar het examen plaatsvindt, waardoor niet
goed verstaanbaar is wat door de telefoon gezegd wordt. Een examencommissie
zou dat moeten kunnen corrigeren.Kan de Kamer inzicht krijgen in de investerings- en exploitatiekosten
in relatie tot de opbrengsten van de examens?Mevrouw Azough (GroenLinks):U vindt dat een examencommissie een uitspraak moet kunnen doen als er
sprake is van technische storingen, kabaal buitenshuis en dergelijke. Maar
je moet toch eerst regelen dat dergelijke problemen zich absoluut niet zullen
voordoen voordat je over dit wetsvoorstel gaat stemmen?Mevrouw Sterk (CDA):Natuurlijk moet er op dit punt zoveel mogelijk zekerheid worden verkregen,
maar er kunnen zich natuurlijk altijd situaties voordoen waarin zich storingen
voordoen die wij nu niet kunnen voorzien. Als iemand niet goed kan horen wat
er over de telefoon wordt gezegd, moet hij of zij naar mijn mening een klacht
kunnen indienen. Daarover zou een examencommissie dan een oordeel kunnen uitspreken,
zonder meteen in een langdurige bezwaar- en beroepsprocedure te vervallen.De heer Dijsselbloem (PvdA):Ik begrijp de zorgen van mevrouw Sterk over een al te omvangrijke bezwaar-
en beroepsprocedure. De verificatie van documenten is een onderdeel van de
MVV-procedure. Als documenten niet worden erkend, kan de asielzoeker daar
apart beroep tegen aantekenen. Dit onderdeel van de MVV-procedure is dus apart
vatbaar voor bezwaar en beroep. Waarom zou dat in dit geval niet kunnen gelden?Mevrouw Sterk (CDA):Ik zou graag van de minister horen of dat ook een mogelijkheid is. Het
gaat ons erom dat mensen een klacht kunnen indienen als zij denken dat er
echt sprake is van overmacht. Dat kennen wij ook bij examens in Nederland.
Wij vinden het redelijk dat er gezocht wordt naar een oplossing hiervoor.
Wij denken eraan om het via een examencommissie te doen, maar ik hoor graag
van de minister of er ook nog andere alternatieven zijn.Mevrouw Lambrechts (D66):Vindt u het echt wenselijk dat wij een hele toestand krijgen met procedures
van bezwaar en beroep? Wij kunnen toch vrij snel, na drie tot zes maanden,
bezien of het überhaupt werkt? Als het niet werkt, zullen wij daar consequenties
aan moeten verbinden. In de eerste plaats kijk ik daarvoor naar de minister.
Met een heel circus van bezwaar en beroep zullen wij van een koude kermis
terugkomen, gesteld dat het 80% wordt.Mevrouw Sterk (CDA):Ik vind dat wij elke mogelijkheid moeten uitsluiten waarbij het op een
goede manier afnemen van het examen wordt bedreigd, maar u en ik weten ook
dat er problemen zouden kunnen zijn, bijvoorbeeld omdat een telefoon het niet
goed doet. Deze examens worden over de gehele wereld afgenomen. Ik vind dat
degene die het examen aflegt de mogelijkheid moet krijgen om een klacht in
te dienen. Die klacht moet dan heel snel worden afgehandeld, maar ik vind
dat de mogelijkheid tot het indienen van een klacht er moet zijn.Mevrouw Lambrechts (D66):Dat ben ik met u eens, en ik hoop dat er in voorkomende gevallen opnieuw
gratis een test wordt aangeboden. Dat lijkt mij de snelste weg.Mevrouw Sterk (CDA):Dat zou heel mooi zijn, maar ik vind dat degene die examen doet ook rechten
heeft. Er moet een goede procedure voor komen. Dat is wat ik beoog met dit
voorstel.Surinamers moeten een MVV aanvragen en vallen dus ook onder de werking
van deze wet. In Suriname wordt echter gewoon Nederlands gesproken. Sterker
nog, Suriname is toegetreden tot de Nederlandse Taalunie. Op school en op
straat is de voertaal Nederlands. Nu zal niet elke inwoner van Suriname Nederlands
spreken, want het is een groot land. Mijn fractie vindt het onzin om degenen
die Nederlands op school leren een inburgeringsexamen te laten doen in Suriname,
zeker wat de taal betreft. Welke mogelijkheden ziet de minister om hen van
het inburgeringsvereiste uit te zonderen?De heer Dijsselbloem (PvdA):Wilt u ook een vrijstelling voor de kennis van de Nederlandse samenleving,
het tweede onderdeel van de inburgeringscursus? In de krant heb ik gelezen
dat u het had over een diplomatoets. Heb ik dat goed begrepen?Mevrouw Sterk (CDA):Ik heb gezegd dat het vereiste van een inburgeringscursus in ieder geval
zou moeten vervallen wat betreft de taal. Ik hoor ook graag de reactie van
de minister wat betreft de kennis van de samenleving. Eerlijk gezegd deel
ik de visie van de fractie van D66, namelijk dat het met die kennis best wel
goed zit. Er wonen meer Surinamers in Nederland dan in Suriname, dus ik denk
dat heel veel mensen in Suriname prima weten hoe het in Nederland werkt. BVN
is inderdaad ook in Suriname te zien en zal daar vast wel evenveel kijkers
trekken als NOVA in Nederland. Wat de diplomatoets betreft: die heb ik gesuggereerd
als een mogelijkheid om te toetsen of iemand inderdaad de taal beheerst, want
je moet daar wel op een of andere manier achter komen. Ik denk dat een diploma
een goed middel daartoe zou kunnen zijn, omdat immers op school Nederlands
wordt onderwezen. Als men het diploma kan overleggen, kan
men automatisch worden vrijgesteld van het inburgeringsvereiste. De procedure
daartoe lijkt mij vrij simpel.Mevrouw Lambrechts (D66):Dat lijkt logisch, maar het niveau van 500 woorden haalt men al met één
jaar basisschool. Is het nu zinvol om het niet afleggen van de toets alleen
toe te staan, als men over het voor een diploma middelbaar onderwijs vereiste
niveau beschikt?Mevrouw Sterk (CDA):Ik heb ook niet gezegd dat het per se een diploma van de middelbare school
zou moeten zijn, want ik kan mij ook voorstellen dat een diploma op het niveau
van de basisschool voldoende zou zijn. Hoe dan ook, ik vind dat wij moeten
zoeken naar mogelijkheden om deze groep te kunnen uitzonderen en daartoe heb
ik een suggestie gedaan. Daarmee wil ik niet dat mensen die nog niet voldoende
of helemaal geen Nederlands spreken onder deze wet uitkomen.Een andere mogelijk obstakel is het Turkse associatieverdrag. Al bij de
behandeling van de contourennota, in december, heeft de CDA-fractie aandacht
gevraagd voor de mogelijke tegenwerking van het associatieverdrag met Turkije
inzake de inburgering. Turkse migranten vormen immers een grote groep voor
wie het nodig is in te burgeren. De minister kwam terug op haar eerdere overtuiging
dat het verdrag geen beletsel zou vormen. Onderzoek aan de universiteit in
Tilburg had uitgewezen dat niet met zekerheid gesteld kon worden dat dit geen
problemen zou geven, en daarom heeft de minister de zaak voorgelegd aan de
Europese Commissie. Inmiddels behandelen wij echter wel het onderhavige wetsvoorstel.
Als het aan de minister ligt, gaat deze wet op 1 juli in. De CDA-fractie
wil dan ook dat er met grote spoed duidelijk wordt of dit verdrag een groot
gat kan schieten in deze wet. Graag horen wij van de minister wanneer de Europese
Commissie zal rapporteren en wat zij gaat doen als er wellicht geen inburgeringsexamen
kan plaatsvinden in Turkije. Als ik goed ben geïnformeerd, loopt er overigens
nu wel een pilot in Ankara. Acht de minister het mogelijk dat het advies van
de Europese Commissie tot wijzigingen in het onderhavige wetsvoorstel leidt?
Ik vraag het opnieuw: is het in de ogen van de minister verantwoord, de parlementaire
behandeling af te ronden zonder inzicht in het advies van de Europese Commissie?
De CDA-fractie heeft daarover twijfels.De heer Van der Staaij (SGP):Voorzitter. Begrijp ik mevrouw Sterk goed dat zij het van belang vindt
om de Turkse bewonersgroep eigenlijk blijvend onder het bereik van dit wetsvoorstel
te laten vallen?Mevrouw Sterk (CDA):Ik denk dat u toe wilt naar wat ik in de motie al heb gelezen, namelijk
dat, als Turkije toetreedt, er dan nog steeds een inburgeringsvereiste zou
moeten gelden. Zo ver wil ik nu niet gaan. Als blijkt dat het associatieverdrag
deze wet tegenwerkt, dan zou de minister moeten kijken of er een andere mogelijkheid
is om de Turkse migranten alsnog daaronder te laten vallen. Wij weten immers
ook dat dit een van de grote groepen is die naar Nederland komen. Daar horen
ook kwetsbare vrouwen bij en ik vind het bijvoorbeeld van belang dat zij horen
welke rechten zij hier in Nederland hebben omtrent eerwraak, om maar een voorbeeld
te noemen.De heer Van der Staaij (SGP):In het verlengde hiervan ligt het volgende punt. Sinds vorig jaar december
is duidelijk dat er mogelijk sprake zal zijn van een toetreding van Turkije
tot de Europese Unie. Dan is het toch logisch dat je daar nu ook al over nadenkt?
Moeten wij ons hierover alleen druk maken tot de toetreding van Turkije tot
de EU of vindt mevrouw Sterk dat mensen uit Turkije blijvend onder dit wetsvoorstel
zouden moeten vallen?Mevrouw Sterk (CDA):Dat vind ik wel erg ver weg. Volgens mij spreken wij dan waarschijnlijk
over het jaar 2015. Ik vind dat toch een als-dan-redenering. Wat mij betreft,
beperken wij het nu gewoon tot dit associatieverdrag en de vragen die u daarover
hebt. Wij kunnen deze wet altijd op een later tijdstip in dat opzicht aanpassen
als dat nodig blijkt.Er is voorzien in een evaluatie van de werking van het nieuwe inburgeringsvereiste
twee jaar na inwerkingtreding. De evaluatiecriteria staan nog niet volledig
vast. Aspecten waarop er in ieder geval wordt geëvalueerd, zijn de vragen
of de instroom afneemt van vreemdelingen die moeizaam integreren en of de
integratie van nieuwkomers beter en efficiënter verloopt. Ook wordt gekeken
naar de aantallen gevallen waarin het basisexamen bij eerste examinering of
pas in tweede of latere instantie is behaald. Daarbij willen wij ook inzicht
in de oorzaken. Wordt hierbij ook een onafhankelijke instantie betrokken?
Graag ontvangen wij voorafgaand aan de afronding van het wetsvoorstel de evaluatiecriteria
en de daarbij te hanteren procedure. Wij gaan ervan uit dat er tussentijds
wordt ingegrepen, dus eerder dan na twee jaar, indien bepaalde ontwikkelingen
dat noodzakelijk maken.Tot slot, voorzitter, moet inburgering beginnen op het moment dat men
besluit naar Nederland te komen. Er is ons echter ook veel aan gelegen dat
zorgvuldig te doen. Het is goed dat de wet er is, maar het moet ook een goede
wet zijn, een wet die tot een kwalitatief uitvoerbaar en rechtvaardig examensysteem
in het land van herkomst leidt. Op grond van de voorliggende gegevens hebben
wij nog niet het vertrouwen dat daarvan sprake zal zijn. Er zijn door mij
een groot aantal vragen gesteld en open eindes benoemd. Die baren de CDA-fractie
zorgen. Daarom geven wij nog geen carte blanche aan de minister. Wij nodigen
haar uit om in haar eerste termijn uitgebreid en deugdelijk antwoord te geven
op onze vragen.Mevrouw Vergeer (SP):Ik hoorde mevrouw Sterk net zeggen dat het misschien nodig is om een eerder
evaluatiemoment te hebben. Daar ben ik het heel erg mee eens. Zouden wij dat
dan niet gewoon afspreken? Het is immers een heel zwaar middel.Ik heb ook nog een tweede vraag. Als na de evaluatie blijkt dat het inderdaad
technisch niet werkt en dat de mensen om oneigenlijke redenen uitgesloten
worden, moeten wij dan niet met een generaal pardon komen en mensen gewoon
toelaten? Het is wel heel zwaar om hen dan tegen te houden.Mevrouw Sterk (CDA):Op het eerste punt wil ik eerst de reactie van de minister afwachten.
Ik heb ook al aangegeven dat, als de pilots reden geven tot aanpassingen,
deze aanpassingen ook eerder moeten worden doorgevoerd dan
pas tijdens de evaluatie.Uw tweede punt ben ik even kwijt.Mevrouw Vergeer (SP):Stel dat het technisch niet blijkt te werken en dat mensen om oneigenlijke
redenen geen toegang tot Nederland krijgen, terwijl zij met gezinsvorming
of gezinshereniging bezig zijn.Mevrouw Sterk (CDA):Dat ligt weer in de buurt van de vragen die aan het begin zijn gesteld.
Wat als 80% dat niet kan? Dat moeten wij op dat moment bekijken. Ik heb gezegd
dat wij in ieder geval dat punt moeten evalueren en moeten kijken wat de redenen
zijn. Bij de evaluatie zullen wij al dan niet de wet daarop aanpassen. Ik
vind het te vroeg om nu al te zeggen dat wij de wet dan maar afschaffen.De heer Van der Staaij (SGP):Mevrouw Sterk heeft over vele punten terecht gezegd dat zij er meer over
wil horen of dat er goed naar moet worden gekeken. Welke consequentie verbindt
zij daaraan? Vindt zij dat het voorstel op de lange baan moet worden geschoven
of hecht zij aan een snelle invoering?Mevrouw Sterk (CDA):Natuurlijk hechten wij aan een snelle, maar ook aan een zorgvuldige invoering.
Wij hebben er niets aan als wij brokken maken omdat bepaalde vragen nog niet
afdoende zijn beantwoord. Ik ga ervan uit dat de minister deze in eerste termijn
op een juiste manier zal beantwoorden. In tweede termijn kunnen wij dan wellicht
instemmen met dit wetsvoorstel.De heer Dijsselbloem (PvdA):Mevrouw Sterk zei dat onder bepaalde omstandigheden tijdig moet kunnen
worden ingegrepen. Hoe zou zij die omstandigheden definiëren? Wat vindt
zij onacceptabele gevolgen?Mevrouw Sterk (CDA):Als tijdens de pilot blijkt dat de toets in de praktijk niet functioneert,
moeten wij bezien hoe wij dat kunnen aanpassen.De heer Dijsselbloem (PvdA):Wat is "niet functioneren"? Wanneer zegt zij dat het zo niet beoogd was?Mevrouw Sterk (CDA):Dat zal blijken uit de rapportage over de pilot die wij van de minister
krijgen. Aan de hand daarvan moeten wij beoordelen of wij vinden dat de toets
goed genoeg functioneert. Ik vind het lastig om nu al te zeggen dat een bepaald
percentage dat er niet doorkomt betekent dat het niet werkt en dat wij iets
anders moeten doen. Het is te vroeg om dat nu al te zeggen. Ik kan u garanderen
dat wij hier kritisch naar zullen kijken.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik heb een amendement ingediend, waarin ik vraag om een evaluatie na een
jaar door een onafhankelijke wetenschappelijke instantie. Zou u dan mijn amendement
willen ondertekenen, als de minister niet ingaat op uw verzoek?Mevrouw Sterk (CDA):Ik houd niet van als-dan-redeneringen. Ik wil eerst de eerste termijn
van de minister afwachten.Mevrouw Azough (GroenLinks):Politiek is ook grenzen stellen, een limiet stellen aan wat uw fractie
aanvaardbaar vindt. U schuift nu wel heel veel vooruit en neemt geen stelling
over wat nog aanvaardbaar is.Mevrouw Sterk (CDA):Het hangt natuurlijk van de minister af of wij twijfels zullen hebben
over de AMvB's en of wij het dan noodzakelijk vinden dat er een voorhangprocedure
voor de Kamer wordt gevolgd. Ik kan dat nu nog niet toezeggen, omdat ik niet
weet wat de minister zal antwoorden. U mag mij deze vraag in tweede termijn
nogmaals stellen.De heer Visser (VVD):Mevrouw Sterk probeert het spannend te maken. Zij begint met de opmerking
dat het CDA dit hele idee zo ongeveer heeft uitgevonden. Zij geeft nog geen
carte blanche. Is dat vanwege het punt van de Surinamers? Het kan niet zijn
vanwege het punt van de 500, 900 of 1000 woorden. Zij heeft gezegd dat zij
een hogere eis had gewild, maar dat zij daaraan niet vasthoudt. Is het vanwege
de geluiddichtheid van de examenruimtes of vanwege de bezwaar- en beroepsprocedure?Mevrouw Sterk (CDA):Dat zijn wel de punten waarop wij dit voorstel zullen beoordelen en op
grond waarvan wij al dan niet kunnen instemmen. U hebt vier punten genoemd
en ik zou er nog meer kunnen noemen.De heer Visser (VVD):U hebt gezegd dat u een hogere eis had gewild dan het niveau A1-min maar
dat u het daarvan niet laat afhangen.Mevrouw Sterk (CDA):Dat klopt.De heer Visser (VVD):Dan blijven over de geluiddichtheid van de examenruimtes, de kwaliteit
van de telefoonverbindingen en de vraag of er een goede juridische bezwaarprocedure
is.Mevrouw Sterk (CDA):U kunt mijn opmerkingen bagatelliseren, maar ik heb een aantal zaken aangevoerd
waarvan mijn fractie de verzekering wil dat zij goed zijn geregeld. U noemt
dat ruis op de telefoonlijn. Ik noem het de verzekering dat mensen gehoor
krijgen als er problemen zijn. Ik heb meer zaken genoemd. Het associatieverdrag
EEG-Turkije lijkt mij niet het minste probleem dat wij hebben met dit wetsvoorstel.
Ik wil daarover graag duidelijkheid van de minister.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. Integratie staat hoog op de agenda, en terecht. Regelmatig
spreek ik vrouwen en mannen uit de eerste generatie migranten, die hier vanaf
de jaren zestig zijn gekomen. Zij zeggen: "Ik wou dat wij destijds Nederlands
hadden kunnen leren, dat wij destijds inburgeringscursussen hadden gehad."
Die onverschilligheid is anno 2005 gelukkig verdwenen. De noodzaak om Nederlands
te leren en je toekomst op te bouwen trekt niemand meer in twijfel.Dit voorstel tot wetswijziging echter is wat de GroenLinks-fractie betreft
geen oplossing voor dit probleem. Dit wetsvoorstel grijpt diep in in persoonlijke
vrije keuzen van Neerlands onderdanen. Nergens ter wereld stelt men dergelijke
eisen aan gezinsvorming. Men kan stellen dat dit kabinet de eigen onderdanen
discrimineert. Immers, de Belg die in Nederland verblijft, kan trouwen en
in Nederland leven met wie hij wil. De Engelsman die graag met zijn vriendin
uit India in Nederland wil gaan wonen, kan zijn gang gaan. De Nederlander
echter, autochtoon en allochtoon, moet eerst diverse horden
nemen.Laat ik beginnen met de aanleiding voor dit wetsvoorstel. Dat is het fenomeen
van de huwelijksmigratie. Ruim de helft van de migranten, ook uit de tweede
generatie, kiest voor een partner uit het herkomstland. Dit is bekend komen
staan als het "importbruidje uit het Rifgebergte". Voor een deel is dit onterecht,
want verhoudingsgewijs komen ook heel veel mannen naar Nederland uit Turkije
en Marokko. Om dit probleem te tackelen kiezen het kabinet en de meerderheid
van de Kamer voor een vlucht vooruit. Daarbij worden de proportionaliteit,
zorgvuldigheid en rechtvaardigheid van het voorstel uit het oog verloren.
Met deze maatregel treft men in principe 16 miljoen Nederlanders, terwijl
men eigenlijk iets wil doen aan een specifiek probleem van duizenden huwelijksmigranten
die onvoldoende zijn opgeleid en met te weinig bagage naar Nederland komen
en die dus het probleem van achterstand importeren.Laat ik beginnen met de problemen die hieraan ten grondslag liggen. Ten
eerste is er de sociale druk die familie en ouders soms uitoefenen op jongeren
om een partner uit het herkomstland te halen. Jongeren moeten weerbaarder
worden gemaakt om zo hun eigen keuzen te maken. Ook is er een discrepantie
in wensen en houding tussen allochtone mannen en allochtone vrouwen. Afgelopen
maandag is dit nog door onderzoek van de Nederlandse Gezinsraad bevestigd.
Allochtone vrouwen willen een gelijkwaardige verdeling van arbeid en zorg,
en leuke geëmancipeerde mannen, zoals zoveel Nederlandse autochtone vrouwen.
Allochtone mannen willen een vrouw die net als hun moeder thuis voor de kinderen
zorgt.Die discrepantie is heus niet nieuw. Die bestaat al jaren en die leidde
en leidt er deels toe dat allochtone mannen uit Nederland in Marokko en Turkije
op zoek gaan naar een ouderwets deemoedige bruid en dat Turkse en Marokkaanse
vrouwen uit Nederland hetzelfde doen, op zoek naar een geëmancipeerde
man die ook eens de afwasborstel ter hand neemt. Dat probleem moet men in
Nederland aanpakken door dit probleem op scholen, in buurthuizen en via zelforganisaties
op de kaart te zetten. Want van de allochtone jongeren, zo blijkt uit CBS-onderzoek,
wil 90% gewoon een vriend of vriendin, een man of vrouw, met wie zij niet
eerst een hoop inburgeringsproblemen en gedoe hebben. Zij willen iemand die
eveneens in Nederland is opgegroeid en Jip en Janneke kent. De inperking van
vrije keuze door druk van familieleden mag echter naar de mening van de GroenLinks-fractie
niet worden vervangen door een inperking van vrije partnerkeuze door de overheid.
Dit is wel wat er gebeurt.De GroenLinks-fractie is voor een goede voorbereiding op Nederland. De
GroenLinks-fractie is ook voor het leren van Nederlands. Ik gun ieder het
lezen van Max Havelaar of Pluk van de Petteflet. De GroenLinks-fractie is
ook voor duidelijkheid. Nederland is voor de GroenLinks-fractie een vrijzinnig
land, met een liberale omgang met softdrugs, een vrije kijk op seksualiteit
en een gelijke positie van man en vrouw. Juist dat liberale karakter van Nederland,
juist het Nederland dat zich altijd groot heeft getoond in het over de grens
kijken, wordt door dit voorstel verder ingekapseld. Met het instellen van
een plicht tot het behalen van de taal- en kennistoets voor het krijgen van
een machtiging tot voorlopig bedrijf, treedt een selectiemechanisme in werking.
Een selectiemechanisme dat verreikende consequenties heeft voor de persoonlijke
levens van de Nederlanders.Het is goed om over de Nederlandse taal en cultuur te leren, maar hetzelfde
resultaat wordt in Nederland veel makkelijker gehaald. Ofwel: deze wet heeft
niet zozeer een betere integratie maar een scherpere selectie tot doel. Ook
de commissie-Franssen concludeerde, al enige tijd geleden, dat inburgering
in Nederland veel effectiever is. Als overheid en nieuwkomers hun geld en
energie steken in inburgering in Nederland, is het effect veel groter. Nederlands
leer je nu eenmaal makkelijker in Nederland dan in Kazachstan. Dit geldt nog
sterker voor de meerderheid van de huwelijksmigranten die met een autochtone
Nederlander of een prima geïntegreerde oudkomer trouwen. De Mexicaanse
of de Filippijnse die met een Nederlander trouwt, leert het snelst Nederlands
door zich te verenigen met haar partner, als zij elkaar 's avonds liever woordjes
toefluisteren of elkaar 's ochtends uitschelden vanwege een ochtendhumeur.
Het is zeer ineffectief en inefficiënt om 140 ambassades en consulaten
op te zadelen met het opzetten van een toets. Beter hier integreren met je
Nederlandse partner dan in Sri Lanka of in Mexico klooien met een cassettebandje,
zo simpel is het!GroenLinks heeft dit probleem onderkend en het heeft verleden jaar in
zijn nota "Het hoofd koel en het hart warm, integratie door emancipatie" in
reactie op het rapport van de commissie-Blok al aangegeven dat er een specifieke
aanpak nodig is om de problemen van de specifieke groep van huwelijksmigranten
en hun partners aan te pakken met een leerplicht waarbij de kosten van de
opleiding gedragen worden door de twee gehuwden, door een sollicitatieplicht
te hanteren als men om welke reden dan ook niet naar school gaat, of zelfs
een sociale dienstplicht. Ons voorstel zorgt daadwerkelijk voor een betere
en effectieve inburgering en onterechte selectie naar inkomen of opleiding
wordt ermee uitgesloten. Ik geef onze notitie nogmaals aan de minister; wie
weet kan zij er nog enige lessen uit halen.In de memorie van toelichting legt de minister de nadruk op de onevenredig
grote problemen met Turkse en Marokkaanse huwelijksmigranten. Die zijn er
inderdaad, maar ik wil wel even een paar feiten noemen, want daar ontbreekt
het in dit debat en in de publiciteit nogal aan. Er kwamen in 2003 20.700
huwelijksmigranten naar Nederland. Van hen trouwde ruim de helft met een autochtone
Nederlander, met Jan, Jaap, Kees of Ineke. Van deze groep waren er 2900 uit
Marokko en 3900 uit Turkije afkomstig. Van deze Turken en Marokkanen heeft
de meerderheid in ieder geval basisonderwijs en een middelbare of hogere opleiding
genoten. Laten wij dus ophouden met het wekken van de suggestie dat Nederland
overspoeld zou worden door analfabete buitenlanders, laten wij stoppen met
bijdragen aan de beeldvorming dat huwelijksmigranten allemaal ongeletterde
meisjes uit het Rifgebergte zijn die met een partner uit dezelfde etnische
groep trouwen. Dit komt zeker voor, maar het is niet de absolute meerderheid.
Deze maatregel treft vooral mensen die met een vloeiend Nederlands sprekende
partner trouwen: Hollandse autochtonen of goed ingeburgerde
en hoog opgeleide personen. Wij denken graag mee over oplossingen als het
echt gaat om het meisje dat niet kan lezen en schrijven en dat door haar ouders
uit Oost-Anatolië wordt weggeplukt om in Kanaleneiland in de keuken van
haar neef te verdwijnen. Dit gebeurt, maar hierover zwijgt de regering, bijvoorbeeld
als het gaat om de aanpak van gedwongen of gearrangeerde huwelijken, als het
gaat om voorstellen om emancipatie via onderwijs, zelforganisaties of buurthuizen
op de agenda te zetten en om een redelijke termijn voor afhankelijke verblijfsvergunningen.
Hoe langer die termijn wordt, des te moeilijker de positie van zulke meisjes
wordt.Mevrouw Sterk (CDA):Ik vind het op zichzelf heel sympathiek dat u hierbij het punt van de
gedwongen huwelijken betrekt, want ik denk dat iedereen daar een tegenstander
van is, ook de regering. U doet het nu een beetje voorkomen alsof de regering
hier niets tegen zou willen doen, maar hoe zou u dit willen aanpakken? Hoe
zou u willen controleren of een huwelijk gedwongen is?Mevrouw Azough (GroenLinks):Wij hebben al voorgesteld om dit in ieder geval in het Wetboek van Strafrecht
op te nemen om ervoor te zorgen dat er een duidelijke norm is, opdat iedereen
in Nederland weet dat het absoluut niet kan. Maar daarnaast vinden wij dat
jonge meisjes en jongens weerbaarder moeten worden gemaakt, dat zij weten
dat zij het recht hebben op een vrije keuze van hun partner.De voorzitter:Het is een belangrijk onderwerp, maar het is buiten de orde van dit wetsvoorstel,
dus hierover moet u nu niet met elkaar in debat gaan.Mevrouw Azough (GroenLinks):Het is voor een deel wel de aanleiding voor dit wetsvoorstel.Mevrouw Sterk (CDA):De vraag die ik wil stellen, heeft wel met dit wetsvoorstel te maken.
Volgens mij is het verhogen van de zelfredzaamheid bij die jongens en meisjes
nu juist de reden dat wij dit voorstel vandaag in de Kamer behandelen. Daarmee
wordt beoogd dat die meiden en jongens voordat zij naar Nederland komen –
het betreft vooral de meiden, want die zijn vaak nog een groter slachtoffer
dan de jongens – weten wat hier hun rechten zijn. Zij kunnen dan weten
wat zij hier allemaal kunnen krijgen, bijvoorbeeld waar zij naartoe kunnen
voor een opleiding. Zij kunnen dan weten dat wij hier kinderopvang hebben
en dat zij daarnaast inburgeringcursussen kunnen gaan volgen. Daarom behandelen
wij deze wet vandaag in de Kamer. Het is één van de uitgangspunten
daarbij, juist om dit soort zaken tegen te gaan.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik zou het niet zozeer als een recht ervaren van een meisje als zij, bijvoorbeeld
doordat zij laag opgeleid is of weinig inkomen heeft, door deze toets, die
hoge kosten met zich brengt, niet naar Nederland zou kunnen komen om zich
te verenigen met de partner. Als je het echt hebt over emancipatie van deze
meisjes, zorg je ervoor dat de inburgering in Nederland goed geschiedt en
stevig is en dat de verantwoordelijkheid van de huwelijkspartner die in Nederland
verblijft, duidelijk is.Mevrouw Sterk (CDA):De inburgering houdt niet op als iemand in Nederland is. U weet echter
ook dat er meiden zijn die naar Nederland komen en dan zwanger raken, uit
de inburgeringcursus vallen en te maken krijgen met de opvoeding van hun kind,
terwijl zij geen Nederlands spreken. Zij krijgen te maken met allerlei instanties
in Nederland, maar kunnen hun kind niet in de Nederlandse taal opvoeden. Dan
is het toch heel goed als zij van tevoren, voordat zij naar Nederland komen,
al wat van de taal leren en bijvoorbeeld weten hoe Nederland functioneert?
Dat is toch het doel van deze wet?Mevrouw Azough (GroenLinks):Wij zijn absoluut vóór een voorbereiding, maar wat u voorstelt,
kan er ook toe leiden dat deze meisjes helemaal niet naar Nederland kunnen
komen. Dat lijkt mij niet de bedoeling.De heer Dijsselbloem (PvdA):Ik begrijp inmiddels dat de fractie van GroenLinks eigenlijk zegt: de
hele inburgering moet pas beginnen in Nederland. Daar verschillen wij van
mening over. Waar ik niet met mevrouw Azough van mening over verschil, is
haar constatering dat deze wet breed uitwaaiert en veel groepen raakt waar
eigenlijk het probleem niet zit. Is zij dan niet met mij van mening dat onze
benadering, het amendement van de PvdA-fractie, veel specifieker is: iedereen
die een redelijk opleidingsniveau heeft enz. kan snel doorstromen. Analfabeten
vormen echter een reëel probleem en ik neem aan dat mevrouw Azough dat
probleem niet helemaal wil ontkennen.Mevrouw Azough (GroenLinks):Nee, dat doe ik absoluut niet.De heer Dijsselbloem (PvdA):Vindt u niet dat onze benadering in feite veel specifieker is, namelijk
gericht op de groep waar de grootste achterstanden zitten?Mevrouw Azough (GroenLinks):Ja, maar in uw eigen inbreng en ook in eerdere instanties waar u met dit
voorstel bent gekomen, bent u niet echt ingegaan op de bezwaren die dit voorstel
met zich brengt als het gaat om internationale verdragen.De heer Dijsselbloem (PvdA):In de eerste termijn!Mevrouw Azough (GroenLinks):Wij hebben het ook eerder aangekaart, bij de behandeling van de contourennota
en dergelijke. Laten wij dus niet doen alsof het plotseling uit de lucht komt
vallen. Dit is een bekend voorstel van de PvdA-fractie. Uw eigen fractievoorzitter
kwam er vorig jaar in januari nog mee en koos daarbij de vlucht vooruit. Als
je met deze taaltest en deze kennistest die nu voorliggen, ervoor zou zorgen
dat bijvoorbeeld mensen die laag opgeleid zijn, analfabeet zijn en weinig
inkomen hebben, hierdoor niet naar Nederland kunnen komen, waardoor je niet
selecteert op inzet en motivatie, maar puur op inkomen en opleiding, dan zegt
de Raad van State dat dit niet in lijn is met artikel 8 van het EVRM. Laten
wij die artikelen en die verdragen nu eens serieus nemen, want in dat opzicht
heeft de Groep Wilders gelijk; als wij deze verdragen niet meer serieus willen
nemen en als wij voorbij willen gaan aan dit soort richtlijnen, dan moeten
wij een status aparte voor Nederland gaan vragen.De heer Dijsselbloem (PvdA):Wij gaan nu het interruptiedebatje herhalen dat plaatsvond tijdens mijn
 eerste termijn. Ik maak er bezwaar tegen dat mevrouw Azough
suggereert dat de PvdA-fractie voorstelt ook te selecteren op inkomen. Wij
hebben ons juist altijd verzet tegen de hogere inkomenseis. Het oogmerk van
ons amendement is niet de selectie. Het oogmerk is dat de voorwaarden specifiek
moeten zijn; de mensen kunnen daaraan voldoen. Mevrouw Azough doet net alsof
analfabetisme een ongeneeslijke ziekte is en zij benoemt niet waar zij het
probleem dan wel bij de horens wil vatten, want het zal ergens moeten worden
opgepakt.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik wil het probleem bij de horens vatten in Nederland, want ik vind het
onverteerbaar als je onderwijs als uitsluitingsmechanisme gebruikt. Onderwijs
is voor mij altijd een insluitingsmechanisme geweest en geen uitsluitingsmechanisme.
Dat zal het in uw voorstel zijn, want een tekortschieten waarop u doelt, kan
wel degelijk veroorzaakt zijn door bijvoorbeeld weinig inkomen. Ik weet dat
uit eigen ervaring. Dus het is een beetje vreemd dat u stelt: inkomen doet
er niet toe, iedereen kan in de landen waar wij het over hebben de basisschool
hebben gedaan. Dat is pertinente onzin.De heer Dijsselbloem (PvdA):Het probleem in de discussie tussen de Partij van de Arbeid en GroenLinks
is dat die laatste partij de verantwoordelijkheid geheel bij Nederland legt.
Ik meen dat de Kamer van dat idee afstand heeft genomen en dat zij vindt dat
de verantwoordelijkheid ook bij de migranten ligt en zelfs bij de overheid
van het land van herkomst. Dat geldt zeker als het gaat om het volgen van
de basisschool, dus niet de lagere school, in de landen van herkomst. Op dat
punt is er voor de overheden in de landen van herkomst een grote verantwoordelijkheid.
Mevrouw Azough ontkent dat.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik ontken helemaal niets, mijnheer Dijsselbloem. U zegt dat wij de problemen
ontkennen. Ik stel heel duidelijk dat de verantwoordelijkheid voor de inburgering
van de huwelijksmigrant ligt bij de partner die haar of hem naar Nederland
haalt. Dat was niet zo toen wij vorig jaar hierover spraken. Dat is punt één.
Punt twee: met ons voorstel gaan wij verder als het bijvoorbeeld de oudkomers
betreft. Wij stellen dat er een leerplicht is, dat je dus de plicht hebt om
daar de kosten voor te dragen en dat verder een sociale dienstplicht of een
sollicitatieplicht geldt als iemand van deze groep niet het onderwijs volgt
dat wij op het oog hebben. Wij stellen voor dat specifieke maatregelen worden
genomen die effectief zijn voor de inburgering in Nederland.U zegt dat de overheid in de landen van herkomst de plicht heeft deze
personen de basisschool te laten volgen. Ik ben het op dat punt volledig met
u eens, maar heeft u wel eens over de grenzen van Nederland gekeken? Niet
in alle landen kan iedereen de basisschool doorlopen. Niet elke overheid in
de wereld neemt die verantwoordelijkheid voor haar onderdanen. Moeten wij
dan als progressieve Kamerleden zeggen: er geldt een verbod voor Nederlandse
autochtonen en allochtonen die willen trouwen met de partner van hun keuze
als die niet hoog is opgeleid?De heer Dijsselbloem (PvdA):Ik heb echt bezwaar tegen de woorden dat een verbod zou gelden. Dat is
demagogie. Er is geen sprake van een verbod.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik meen dat ik niet de enige ben die zich schuldig maakt aan demagogie.Voorzitter. Er is ook kritiek op de juridische houdbaarheid. De Raad van
State en de Adviescommissie voor vreemdelingenzaken waren beide duidelijk.
Dit wetsvoorstel is alleen in lijn met artikel 8 van het EVRM zolang de overheid
zorgt voor het mogelijk maken van een adequate voorbereiding. Er was op dit
punt verschil van mening, maar ook de Raad van State zei: goed lesmateriaal
is noodzakelijk. Aan die voorwaarde is door de regering niet voldaan. Dit
punt wuift deze minister weg. Tegen haar zeg ik: wees eerlijk. Ook het kabinet
weet niet of dit voorstel wel voldoet aan de huidige internationale verdragen
aangezien de voorstellen van de Raad van State en de Adviescommissie voor
vreemdelingenzaken niet zijn opgevolgd.Daarnaast zijn de huidige voorstellen wellicht in strijd met de nieuwe
Europese richtlijn voor gezinsvorming die vanaf augustus dit jaar gaat gelden.
In artikel 7 van deze richtlijn wordt gesteld dat voor integratie maatregelen
mogen gelden, zoals die voor het deelnemen aan cursussen voorafgaand aan toelating,
maar dit mag geen toelatingsvereiste zijn. In de Nederlandstalige versie van
de richtlijn staat dat er integratievoorwaarden mogen worden gesteld. Wat
is hier aan de hand? Is sprake van een fout in de vertaling of is er sprake
van een zich moedwillig onttrekken aan deze Europese afspraak? Graag krijg
ik hierop een reactie van de minister.Verder wijs ik erop dat volgens artikel 8 van het EVRM fair balance nodig
is. Om de maatschappelijke orde te bewaken mag je specifieke maatregelen nemen,
maar die moeten dan wel proportioneel zijn. Het is de vraag of hier sprake
is van fair balance. Duizenden mensen worden gedupeerd zonder dat zij schuldig
zijn aan de achterstanden van sommige huwelijksmigranten.Daarnaast is er wat mijn fractie betreft sprake van willekeur. Het is
logisch dat EU-burgers niet onder deze wet vallen, maar wat is de reden voor
het uitzonderen van Australië, Canada, Japan, Nieuw-Zeeland, de Verenigde
Staten en Zwitserland? Waarom zouden Argentijnen bij binnenkomst al moeten
beginnen met inburgeren en Japanners niet? In de memorie van toelichting wordt
gesproken van landen die in sociaal-economisch, maatschappelijk en politiek
opzicht vergelijkbaar zijn met Europese landen en dat er om die reden geen
aanleiding is voor de veronderstelling van ongewenste en ongebreidelde migratiestromen
naar Nederland en voor het ontstaan van een wezenlijk probleem bij integratie
van hun burgers in Nederland. Het is maar de vraag of Japanners zoveel sneller
integreren en of er een ongebreidelde migratiestroom uit Argentinië is.
Graag krijg ik op dit punt een reactie van de minister.Een fundamenteel punt is dat zelfs echtgenoten en andere naaste familieleden
van genaturaliseerde vluchtelingen eerst moeten voldoen aan de inburgeringsplicht.
Dat is in mijn ogen niet te rijmen met het feit dat deze gezinsleden extra
risico's zouden kunnen lopen. Ook hierop krijg ik graag een reactie.Ten slotte wil ik iets zeggen over het associatieverdrag met Turkije.
Het Europees sociaal handvest lijkt in de Bermudadriehoek
van de EU te zijn verdwenen. Kan de minister aangeven wat er is gebeurd na
de vorige voorzichtige erkenning dat zich hierbij een probleem voordeed?Mijn principiële kritiek op het wetsvoorstel moge duidelijk zijn.
Daarnaast plaats ik een aantal kritische kanttekeningen bij de praktische
uitvoering van deze wetswijziging. Bij de proef met de phone pass test werd
mijn vrees namelijk bewaarheid. De andere Kamerleden die hier met mij aan
deelnamen, vonden het proefexamen van de Nederlandse taal van ongeveer 500
woorden op niveau A1-min behoorlijk lastig. Ook de inzichtvragen waren behoorlijk
lastig. Dat leidt tot de vraag in hoeverre de toetsen wel valide zijn. De
minister wil mensen vanaf A1-min toelaten; laat haar dan toetsen op A1-min.
Wat is de functie van moeilijker toetsen dan het moeilijker maken voor de
geëxamineerde?Bovendien plaats ik – gelukkig ben ik niet de enige – grote
vraagtekens bij de technologie voor spraakherkenning bij mensen die ver weg
de Nederlandse taal moeten leren. Bij de test werden woorden als "water" en
"vader" door de spraakherkenner niet als zodanig onderscheiden. Dat belooft
wat: in de zomer gooi je je vader in de tuin. Spraakherkenning, zoals die
bij telefoonnummer 118 wordt gebruikt, leidt ook bij mij tot problemen. Ik
zeg in prima Nederlands dat ik de heer Smeets in Appelscha wil spreken, maar
krijg mevrouw Teeven uit Appingedam. De minister stelt dat zij de toets wetenschappelijk
heeft onderbouwd. Waar is die onderbouwing dan echter? Welke onafhankelijke
wetenschapper heeft dat gedaan?De afgelopen maanden moest ik onwillekeurig denken aan de paspoortaffaire.
Ook nu ziet een bedrijf kansen en belooft gouden bergen. Bij de paspoortfraude
bleken die gouden bergen uit gebakken lucht te bestaan. Ook nu is er sprake
van grote financiële belangen. Eén bedrijf heeft het monopolie
op de technologie en de spraakherkenning is gebaseerd op de spraak van autotonen
en allochtonen die al in Nederland leven. Deze mensen vormen in mijn ogen
geen valide proefgroep. De kans is groot dat bijvoorbeeld Filippijnse vrouwen
en mannen met een accent oneigenlijk worden gedupeerd. Destijds was er ook
sprake van een gehaast en onzorgvuldig beleid. Dat was tragisch voor de betrokkenen,
vooral voor de talentvolle staatssecretaris Linschoten die, de Carrington-doctrine
volgend, moest aftreden. Mijn advies aan de minister zou dan ook zijn om haar
verantwoordelijkheid te nemen en voor een onafhankelijke gedegen toetsing
door derden te zorgen. Het moet vaststaan dat zij haar belofte van een eerlijke
en onfeilbare computertoets op niveau A1-min kan nakomen.Ik heb ook nog een vraag over de termijn die wordt gesteld. De test is
slechts één jaar geldig. Dat is voldoende als je MVV-aanvraag
direct wordt goedgekeurd. Als je aanvraag echter wordt geweigerd en je een
bezwaarprocedure moet starten, blijkt deze termijn in de praktijk absoluut
onvoldoende te zijn. De gemiddelde bezwaarprocedure kan namelijk al snel een
jaar duren. Dit kan dus echt niet.Ik heb een aantal wijzigingen op het wetsvoorstel voorgesteld. Het is
duidelijk dat de GroenLinks-fractie tegen dit wetsvoorstel is – zij
heeft ook niet ingestemd met de motie die hieraan ten grondslag ligt –
maar zelfs binnen de kaders van het wetsvoorstel moet er nog veel worden verbeterd.Mevrouw Sterk (CDA):Ik wijs mevrouw Azough erop dat de GroenLinks-fractie wel heeft ingestemd
met de motie die hieraan ten grondslag ligt. Alleen de VVD-fractie heeft dat
niet gedaan.Mevrouw Azough (GroenLinks):Er zijn twee moties die hieraan ten grondslag liggen. Met de eerste hebben
wij ingestemd, maar met de tweede niet. De tweede motie heeft direct aanleiding
gegeven tot dit wetsvoorstel. U kunt zo nagaan dat de GroenLinks-fractie daar
als enige niet vóór heeft gestemd.Tegen de uitslag van de computer is geen beroep mogelijk, terwijl iedere
Nederlander in beroep kan gaan tegen een besluit van de overheid. Op scholen
en universiteiten bestaan beroepscommissies waarbij je in beroep kunt gaan
tegen de wijze van examineren of tegen de uitslag van het examen. Het is zeer
onrechtvaardig dat er bij het inburgeringsexamen geen beroep mogelijk is,
want de lading ervan is enorm. Het gaat namelijk om de vraag of je je partner
naar Nederland mag halen of niet. Het kan natuurlijk niet dat nieuwkomers
geen poot hebben om op te staan, als de spraakherkenning hapert. Ik heb hiervoor
een amendement ingediend, maar sta open voor alternatieven die tot minder
bureaucratie leiden, zolang er maar een onafhankelijke beroepsmogelijkheid
komt.Er is gekozen voor spreektaalniveau A1-min en een examenvorm met luister-
en spreektests. Methode en niveau zijn allesbepalend voor de kansen om met
een buitenlandse partner te gaan samenwonen. Op basis van dit beeld beoordeelt
de Kamer de nieuwe regelgeving. Als de wet evenwel is vastgesteld, kan de
minister de examenmethode en het niveau aanpassen zonder dat de Kamer daarbij
een rol speelt. De minister kan Nederland daarmee feitelijk op slot doen.
Wij vinden het logisch dat er bij dit soort zware besluiten een zware voorhangprocedure
plaatsvindt, zodat de Kamer nog invloed kan uitoefenen. De gebruikelijke vorm
van zware voorhang leggen wij graag vast via een amendement dat meeondertekend
is door mevrouw Vergeer en de heer Dijsselbloem.Ik voeg hier nog de volgende belangrijke vraag aan toe. In artikel 3.98a,
derde lid, staat dat het niveau van de test niet hoger mag liggen dan niveau
A1. Dat is niet wat de minister de Kamer heeft beloofd. Zij heeft namelijk
beloofd dat het niveau van de test niet hoger zal zijn dan niveau A1-min.
Naar ik aanneem, is het een typefout die hersteld kan worden. Zo dit niet
het geval is, overweeg ik hieromtrent een amendement in te dienen.Over de effecten van de wet doen vele verhalen en meningen de ronde. De
commissie-Franssen was kritisch over de effectiviteit. Sommige organisaties
vrezen de uitsluiting van bijvoorbeeld laag opgeleide vrouwen. Sommigen vrezen
dat het zo moeilijk is om in bepaalde landen Nederlands te leren, dat bepaalde
groepen gewoonweg volledig worden uitgesloten. Of dat waar is, moet blijken,
maar als het fout loopt, moeten wij dat snel weten. Een evaluatie na één
jaar lijkt mij dan ook de aangewezen vorm. De minister heeft al aangegeven
een evaluatie te willen laten uitvoeren, maar zij is nog volstrekt onduidelijk
over het hoe en over de organisaties die daarbij betrokken zullen worden.
Om de onafhankelijkheid en de grondig heid van de evaluatie
te waarborgen, stellen wij een amendement voor dat meeondertekend is door
de heer Dijsselbloem.Het mag duidelijk zijn hoe GroenLinks hier in staat. Wij zijn voor de
aanpak van de grote problemen onder specifieke groepen, maar dan wel op een
manier die recht doet aan de burgers van dit land. Op deze manier kiest dit
kabinet niet per se voor een betere inburgering maar voor een extra steen
op de muur die dit kabinet reeds om Nederland bouwt. De deuropening voor Nederlanders
om over de grens verliefd te worden, lijkt verder te worden dichtgemetseld,
na de vorige voorwaarden die gesteld zijn voor huwelijksmigratie. Zo wordt
het grondrecht van onze burgers om als Nederlanders hun leven in Nederland
door te brengen, ingeperkt. Bovendien vind ik het als mens, als links politicus
onverteerbaar dat onderwijs als uitsluitingsmechanisme wordt gehanteerd. Onderwijs
is altijd een middel geweest om mensen in te sluiten. Het feit dat je met
huwelijksmigratie vanuit sommige landen in sommige gevallen problemen importeert,
moet ook leiden tot oplossingen in Nederland, waarbij de partner, de importbruid,
de importbruidegom en voor een deel de overheid hun verantwoordelijkheid nemen.
Het is ironisch dat dit kabinet bij een protest tegen de inperking van vrije
partnerkeuze in bepaalde kringen – ik heb het dan met name over jonge
Turken en Marokkanen – kiest voor een inperking van het fundamentele
mensenrecht op eigen partnerkeuze.De vergadering wordt enige ogenblikken geschorst.De heer Van der Staaij (SGP):Inburgering in het buitenland lijkt een contradictio in terminis. Inburgeren
kun je toch alleen "sur place"? Als je je het Nederlands eigen wilt maken
en de Nederlandse samenleving wilt leren kennen, moet je toch niet op het
platteland van Marokko of in een wijk van Istanbul zijn? Toch, daar is de
SGP-fractie op de lange weg naar deze plenaire behandeling van overtuigd geraakt,
is het goed om een bepaalde mate van taalvaardigheid en kennis van onze samenleving
van de nieuwkomer te verlangen, voordat hij of zij naar Nederland komt. Dan
wordt er indirect ook getoetst op motivatie voor deelname aan onze samenleving.
Over het idee is gaandeweg overeenstemming bereikt, maar over de uitwerking
daarvan en dan vooral over de praktische haalbaarheid en juridische houdbaarheid
zijn vandaag al de nodige vragen gesteld. Ik sluit mij daarbij aan en ik voeg
er nog enkele vragen aan toe.Eerst ga ik echter in op de te verwachten effecten van het wetsvoorstel.
De SGP-fractie is voorzichtig. Wij mogen er vooral geen overspannen verwachtingen
van hebben. Wij zijn voorzichtig met betrekking tot de kansen op integratie
van hen die het basisexamen met succes in het buitenland hebben afgelegd,
want er wordt slechts een beperkte taalschat getoetst. Het zal ook na aankomst
in Nederland aanzienlijke inspanningen blijven vergen om het verdere inburgeringsprogramma
met goed gevolg te voltooien. Het zal moeten blijken of de motivatie die in
het buitenland aan de dag gelegd is, positief zal doorwerken in de verdere
inburgering. Mijn fractie verwacht vooralsnog dat, in combinatie met andere
maatregelen zoals een verhoogde inkomenseis, immigratiebeperking het belangrijkste
effect zal zijn, en niet zozeer een verlichting van de totale inburgeringsproblematiek
in Nederland in het algemeen. Hoe ziet de minister dit?In aantallen en percentages uitgedrukt, zijn het vooral de Turkse en de
Marokkaanse minderheden die de partner uit het land van herkomst laten komen.
Ik sluit mij aan bij de vragen over de eisen die in het kader van het associatieverdrag
aan Turkije gesteld kunnen worden. In december 2004 heeft Turkije de status
gekregen van kandidaat-lidstaat van de EU. Dat betekent dat de kans groot
is dat Turkije over een aantal jaren daadwerkelijk zal toetreden. De Europese
Raad heeft aangetekend dat over het vrije verkeer van personen tussen Turkije
en de lidstaten het laatste woord nog niet gezegd is. Allerlei beperkingen
en overgangstermijnen zijn nog denkbaar. Niettemin is het alleszins reëel
om te verwachten dat, wanneer Turkije onder het EU-recht valt, dit het stellen
van een inburgeringsvereiste onmogelijk maakt. Daarmee zou het bereik van
de Wet inburgering in het buitenland drastisch beperkt worden. Zo zou voor
een hele groep voor wie inburgering in het buitenland geboden is, het vereiste
komen te vervallen. Tijdens de schriftelijke behandeling deed de minister
daar nogal luchtigjes over. Zij meent dat daarover met de nieuw toetredende
landen, waaronder Turkije, afspraken zullen worden gemaakt. Dat vinden wij
te gemakkelijk. De vraag is duidelijk: hoe zorgen wij ervoor dat Turkse gezinsmigranten,
ook na de Turkse toetreding tot de EU, toch in Turkije moeten voldoen aan
het inburgeringsvereiste alvorens ze naar Nederland komen? Ook de CDA-fractie
ging hier nogal gemakkelijk mee om. Mevrouw Sterk merkte op dat het allemaal
ver weg is en dat wij dit wel zien als dit aan de orde is. Er zijn echter
al besluiten genomen. De ervaring leert dat je er vroeg bij moet zijn om te
voorkomen dat wordt gezegd dat er sprake is van een voldongen feit, waar niet
meer over gesproken kan worden.De heer Dijsselbloem (PvdA):U bent er nu zeker op tijd bij. Wilt u tot in lengte van dagen onderscheid
blijven maken tussen burgers naar het land van herkomst? Er is volgens u kennelijk
een nieuwe categorie EU-burgers, die anders benaderd moet worden.De heer Van der Staaij (SGP):Voor mij is de vraag of Turkije wel bij de EU hoort. Ik vraag mij ook
af of toetreding een beletsel kan zijn voor effectief integratiebeleid. Die
discussie hebben wij in zekere zin al gevoerd. Het is een feit dat Turkije
een kandidaat-lidstaat is, maar er kan nog over allerlei eisen gesproken worden,
onder andere die ten aanzien van het vrije verkeer van personen. Zolang wij
menen dat het uit een oogpunt van integratiebeleid geboden is om inburgeringseisen
te stellen, moet dat ook gebeuren. Niet de formele toetreding tot de Europese
Unie moet dat anders maken. Dat kan alleen op grond van een materiële
verandering, waardoor de eis niet meer gesteld hoeft te worden.De heer Dijsselbloem (PvdA):Ik heb ook gevraagd of daaraan een termijn is verbonden. Er staan immers
nog andere uitbreidingen op stapel, zoals die met Roemenië en Bulgarije.
Is deze visie in bredere zin van toepassing op uitbreidingen van de Unie of
is er een specifieke reden om die op Turkije van toepassing
te verklaren?De heer Van der Staaij (SGP):Wij verschillen er niet van mening over dat juist de Marokkaanse en de
Turkse minderheid een belangrijke doelgroep van dit wetsvoorstel vormen. Daarvoor
worden allerlei redenen gegeven. De doelgroep van dit wetsvoorstel moet niet
ingeperkt worden door toetreding tot de Europese Unie.Een ander punt is de aanbieding van cursusmateriaal. Hoewel mijn fractie
inburgering in het buitenland toejuicht, zijn wij minder gerust op een toereikend
aanbod van cursusmateriaal. De regering laat het aan de eigen verantwoordelijkheid
van de potentiële migrant over om het juiste cursusmateriaal aan te schaffen.
De positie van de inburgeringsplichtige in Nederland is al kwetsbaar als het
gaat om het beoordelen van de kwaliteit van beschikbare taalcursussen. Dat
geldt zo veel te meer voor de inburgeringsplichtigen in het buitenland. De
veronderstelling van een rationele consument die weloverwogen informatie vergaart
en een zo goed mogelijke keuze maakt, is op deze markt op zijn minst aanvechtbaar.
Ik hoop dat de regering bereid is, er op zijn minst op toe te zien dat er
een adequaat aanbod is van cursusmateriaal dat goed aansluit op het examen.
Het aanbod moet ook goed toegankelijk zijn voor inburgeraars in het buitenland.
Ik kan mij heel goed voorstellen dat de overheid zelf zorgt voor een cursuspakket.
Als er examens en proefexamens worden ontwikkeld, is de stap naar het ontwikkelen
van dat materiaal heel klein. Dat kan bijna hand in hand gaan. In ieder geval
vind ik dat de overheid er minimaal op moet toezien dat er een adequaat en
toegankelijk cursusaanbod is. Ik nodig de minister uit om uitdrukkelijk op
deze suggestie te reageren.Bij het examen wordt ook gevraagd naar kennis van de Nederlandse geschiedenis
en samenleving. Dat is minder gemakkelijk te meten dan taalvaardigheid. Daar
bestaat geen duidelijke staffel van niveaus voor. Mijn vraag is dan ook hoe
het in zijn werk zal gaan. Onduidelijk is voor mij hoe deze kennis getoetst
kan worden bij iemand met een woordenschat van 500 woorden. Wat moet en wat
kan er bij dit onderdeel concreet worden geëxamineerd?Een belangrijk element in het nieuwe systeem van het afnemen van examens
is de geautomatiseerde spraakherkenner. Juist omdat aan het al dan niet halen
van het examen belangrijke consequenties verbonden zijn, is het van groot
belang dat een spraakherkenner van goede en onomstreden kwaliteit is. Ondanks
de vele informatie die de minister daarover geeft, heb ik enkele vragen. Is
het programma voldoende ontwikkeld om met moeilijke accenten van vreemde talen,
een zwakke uitspraak of een spraakgebrek om te gaan? Wil de minister reageren
op de recente kritiek die hierop door een groep van hoogleraren naar voren
is gebracht?De minister brengt ook gezinsleden van vergunninghouders op basis van
het driejarenbeleid of de eenmalige regeling onder de reikwijdte van de inburgeringsplicht.
Zij stelt dat aan deze vergunninghouders geen asielgerelateerde vergunning
is verstrekt nadat in de asielprocedure in rechte is vast komen te staan dat
er geen reden is voor verlening van een verblijfsvergunning asiel. Dat laatste
is niet altijd het geval. Het driejarenbeleid en de eenmalige regeling kunnen
in belangrijke mate de lopende asielzaken doorkruisen. Daardoor is er geen
rechtens onherroepelijke uitspraak over gekomen. Die wordt afgebroken doordat
op grond van tijdsverloop en enkele andere criteria geen vergunning wordt
verleend. Normaliter zou de betrokkene ofwel afgewezen zijn of uiteindelijk
een asielvergunning gekregen hebben. Het gaat hier om mensen die vanwege een
"Fremdkörper" in het asielrecht onder het reguliere migratierecht komen
te vallen. Materieel gezien vind ik het daarom gekunsteld om hun gezinsleden
algemeen onder de inburgeringsplicht in het buitenland te laten vallen. Zou
hiervoor niet in een vrijstellingsmogelijkheid voorzien kunnen worden?Het punt van de juridische houdbaarheid heeft altijd veel aandacht getrokken,
met name het onderscheid naar nationaliteit. De inburgering in het buitenland
geldt alleen voor gezinsvormers die afkomstig zijn uit MVV-plichtige landen.
Ik zou graag van de minister vernemen of dit in het licht van het EHRM juridisch
houdbaar is. In de stukken is daar al de nodige aandacht aan besteed, maar
recente commentaren hebben daar weer vraagtekens bij geplaatst. Politiek gezien
vinden wij het toepassingsbereik van deze wet wel een verdedigbare keuze,
maar vanuit het perspectief van de juridische houdbaarheid ervan willen wij
dit nog wel graag even expliciet aan de orde stellen.Binnenkort zullen wij nog met de minister spreken over de verhoging van
leges. In dit debat wil ik alvast de aandacht vragen voor de stapeling van
kosten voor reguliere migranten. Onlangs is bij AMvB de inkomenseis voor de
in Nederland woonachtige partner verhoogd, daarnaast zijn kosten voor legalisatie
en vertaling van documenten sterk gestegen, alsook de leges voor de MPV en
de verblijfsvergunning. Daar moeten nog aan worden toegevoegd de kosten die
de voorbereiding op en het afleggen van het examen in het buitenland met zich
brengen en het feit dat in Nederland toegelaten migranten nog worden geconfronteerd
met de hoge kosten voor het volgen van een inburgeringcursus. Op zich mag
dat alles wel gerechtvaardigd, wenselijk en redelijk zijn, maar is er ook
oog voor het individuele kostenplaatje als gevolg van die stapeling?Er is al het nodige gewisseld over de rechtsbescherming tegen de examenuitslag.
Ook mijn fractie voelt niets voor een opgetuigde rechtsbeschermingprocedure
met allerlei toeters en bellen, waardoor de daarvoor nodige inzet niet meer
in verhouding staat tot hetgeen beoordeeld zou moeten worden. Aan de andere
kant kan ik mij voorstellen dat er een praktische oplossing wordt gezocht,
bijvoorbeeld in de vorm van een commissie, zodat in gevallen waarin twijfel
kan bestaan over de gang van zaken snel tot herkansing kan worden overgegaan.
Dus geen uitvoerige rechtsbeschermingprocedure maar wel een praktische voorziening
in gevallen waarin redelijke twijfel kan bestaan of iets wel zorgvuldig is
verlopen.Op onze voorzichtige vraag of het nieuwe inburgeringsvereiste zou kunnen
leiden tot een toename van illegaal verblijvende vreemdelingen reageert de
minister met een verwijzing naar het onderzoek "Illegale vreemdelingen in
Nederland", waaruit blijkt dat illegaal verblijf in Nederland
geen enkel perspectief biedt. Zij neemt daarom aan dat het dan ook niet zal
toenemen als de immigratie-eisen worden aangescherpt. Toch ben ik daar niet
helemaal gerust op, want uit datzelfde onderzoek blijkt ook dat onder belangrijke
doelgroepen van deze wet – Turken en Marokkanen – illegaliteit
zich voordoet. Vaak verblijven illegalen uit deze landen bij familie en vrienden.
Kennelijk is de illegaliteit dus niet zo perspectiefloos is als op het eerste
gezicht zou lijken. In combinatie met ook andere strenge eisen acht ik een
toenemend illegaal verblijf bij gezinsleden – zeg maar illegale gezinshereniging –
niet ondenkbeeldig. Ik zie graag dat de minister dit aspect probeert mee te
nemen bij de evaluatie van de wet.Wat de sluiproute van gezinshereniging en gezinsvorming via België
betreft, omdat de wetgeving daar soepeler is, merkt de minister op dat zij
daarover in overleg is getreden met haar Belgische ambtgenoot. Wat is daarvan
het resultaat geweest?Voorzitter. Wij delen de gedachten achter het wetsvoorstel maar hebben
nog wel enkele vragen over de uitwerking in de praktijk, waarop ik graag het
antwoord van de minister hoor.Mevrouw Vergeer (SP):Voorzitter. De SP-fractie heeft zich vanaf de tachtiger jaren ingezet
voor de inburgering van migranten die permanent in Nederland willen blijven.
Zij was alleen voor het onderwijs in eigen taal en cultuur voor kinderen van
ouders die terug wilden keren en was voor extra Nederlands voor kinderen en
hun ouders die wilden blijven. Tegenstanders van inburgering probeerden de
voorstanders in de hoek te drukken van racisme en discriminatie en bedienden
zich van argumenten zoals: wat is er mis met Turks? Natuurlijk niets, behalve
dan dat je er in Nederland niet zo ver mee komt. Doordat er geen er inburgeringsbeleid
werd gevoerd – ook de commissie-Blok zou dat later laten zien –
zijn er nu nog veel te veel met name niet-westerse allochtonen verstoken van
evenredige deelname aan het maatschappelijk verkeer, zijn er mensen in een
isolement gekomen, hebben we zwarte wijken en zwarte scholen, concentratiewijken
van mensen die niet goed of nauwelijks Nederlands spreken, laagopgeleid zijn,
vaak werkloos zijn, op de armoedegrens leven en zich niet gewaardeerd weten
of voelen. Een van de conclusies van de commissie-Blok was dat de rijksoverheid
in de jaren zeventig en tachtig de spanning tussen de nationale verzorgingsstaat
en de internationale migratie te lang heeft onderschat en dat daardoor onvoldoende
beleid is gevoerd gericht op arbeidsparticipatie. Ook heel belangrijk is het
gegeven dat inactiviteit onder migranten heeft geleid tot een negatieve beeldvorming
en stigmatisering.Onderzoeken tonen aan dat kinderen die in onvoldoende geïntegreerde
gezinnen worden geboren met achterstand op school komen en die achterstand
maar moeizaam inlopen. Ook de onderzoeken op dit terrein heeft de commissie-Blok
gesystematiseerd. Daarnaast is veel met leerkrachten van zwarte scholen en
buurtbewoners van zwarte wijken gesproken. Bij velen heerst, naast optimisme
over het resultaat van goed onderwijs bij de tweede- en derdegeneratiemigrantenkinderen,
toch vooral pessimisme ten aanzien van het vasthouden van die vooruitgang;
veel tweede- en derdegeneratiemigrantenkinderen trouwen namelijk met laagopgeleide
niet-westerse migranten, of zelfs een analfabete partner uit het land van
herkomst van ouders of grootouders. De positie van deze huwelijksmigranten
komt dicht in de buurt van die van de eerstegeneratiemigrant. Dat houdt het
risico in van een terugkerende reproductie van marginalisering van generatie
op generatie, zo schrijft het kabinet.De SP onderschrijft deze conclusie en is ook van mening dat een begin
moet worden gemaakt met inburgering vóór de komst naar Nederland.
Zulks verbetert de startpositie van de nieuwkomer en vergroot de kans op een
volwaardig burgerschap in Nederland aanzienlijk. Een toelatingstoets is daarvoor
een geschikt middel, want die toetst of de migrant zich voldoende op zijn
komst naar Nederland heeft voorbereid. Het toelatingsniveau moet uiteraard
wel zó laag zijn dat deze te halen is voor iedereen die daar werk van
maakt; de eigenlijke inburgering vindt immers daarna pas plaats, in Nederland
zelf. Het toelatingsexamen moet daarom van een zodanig niveau zijn dat iedereen
met inzet en motivatie dit kan halen.De SP-fractie verschilt wel van mening met het kabinet over de invulling
van dat examen. Zo verbaast het ons dat het kabinet heeft gekozen voor een
spraakcomputer, terwijl bekend is dat de psychologische drempel voor het praten
met een computer zeer hoog is; dat geldt zelfs voor autochtone Nederlanders.
Heeft de minister dit onderzocht en zo ja, wat zijn haar conclusies? Verder
kent de spraakcomputer het risico van foute scores door een accent bij de
uitspraak. Ik heb de indruk dat de steekproef die tot nu is gehouden, bestaat
uit mensen die in Nederland cursussen volgen. Is zoiets wel representatief?
Deze kandidaten horen immers wel Nederlands om zich heen, de mensen in het
buitenland niet.Het niveau waarop de kandidaat slaagt is A1-min; daarin kan de SP-fractie
zich vinden. Uit de proef die wij Tweede-Kamerleden zelf hebben gedaan, bleek
echter dat het examen bestaat uit passages van verschillende niveaus, zelfs
tot en met C2. Ik heb tien jaar inburgeringscursussen gegeven – en heb
dus enige ervaring op dit gebied – en heb heel wat niveautoetsen afgenomen.
Ik weet dat het zeer ongebruikelijk is om op zoveel niveaus tegelijk te toetsen.
Wat zijn de ervaringen van de minister hiermee? Kan zij met cijfers staven
dat het slagingspercentage niet afhankelijk is van het opleidingsniveau van
de kandidaat bij dit soort toetsen? Zijn er vergelijkingen waarbij de toets
uitsluitend niveau A1-opgaven bevat?Wij hebben dus veel twijfels bij het gebruik van de spraakcomputer. We
gaan een zeer ingrijpende eis stellen aan de nieuwkomers en moeten er daarom
zeker van zijn dat alles werkt en dat er geen ongewenste drempels worden opgeworpen.
Eigenlijk vraag ik de minister dus om het onderzoek waarop zij haar stelling
baseert dat het allemaal verantwoord is, naar de Kamer te sturen en de Kamer
daarover zelf te laten oordelen. Het lijkt me ook veiliger om, voordat wij
deze wet ten uitvoering brengen, er eerst mee in het buitenland te experimenteren.
Hoe staat het met pilots die daar op dit ogenblik gaande zijn? Ook hiervan
wil ik graag zelf kennis nemen. Er kan pas een definitief besluit
over de uitvoering worden genomen als informatie daarover beschikbaar is.De regering schrijft dat door mondelinge examinering van de potentiële
nieuwkomer ook analfabeten in staat zijn om het basisexamen inburgering in
het buitenland te behalen zodat deze categorie niet a priori wordt uitgesloten
van hereniging met hun in Nederland verblijvende gezinsleden. Hoewel dit sympathiek
klinkt, valt het nog maar te bezien. Ik weet graag zeker of de niet-geletterde
zich de stof eigen kan maken zonder gebruik te maken van schrift. Is geschikt
lesmateriaal voorhanden? Als het alleen kan op de audiovisuele manier, dan
is dat moeilijk voor sommige groeperingen in Turkije, Marokko en andere landen
gelet op de omstandigheden waaronder zij leven. Is lesmateriaal voorhanden
waarmee niet-geletterden zich kunnen voorbereiden en kan de Tweede Kamer daarover
een oordeel krijgen?De kosten kunnen ook een drempel vormen voor laagopgeleiden. De minister
hanteert op dit punt ook nog eens een risico-opslag. Mijn fractie ziet graag
een draagkrachtberekening en sluit zich aan bij de woorden van de heer Van
der Staaij dat de cumulatie van kosten een rol kan gaan spelen: de cursuskosten,
de examenkosten en de vergunningkosten. Kan de minister een rekensom geven
van de kosten binnenland en buitenland?Ik heb het audiovisuele materiaal voor het toetsen van de kennis van de
samenleving gezien en dat is inhoudelijk van goede kwaliteit. Het wordt ook
in de belangrijkste talen aangeboden hetgeen positief is. De toets wordt echter
helaas in het Nederlands afgenomen. Het is niet mogelijk om op niveau A1 zinvolle
vragen te stellen over de inhoud van de film die diep ingrijpt op de kennis
van de westerse samenleving. De minister heeft ons verteld dat dit wel mogelijk
is, maar ik wil dat graag met eigen ogen zien. Ik hoop dat de minister een
moment creëert waarop de Kamerleden kunnen zien op welke wijze op niveau
A1 zinvolle vragen kunnen worden gesteld over een inhoudelijk zeer rijke film.De SP-fractie onderschrijft de keuze voor het afbakenen van de doelgroepen
op grond van het aantal jaren dat men tijdens de leerplichtige leeftijd in
Nederland heeft gewoond. Ik val op grond daarvan zelf ook onder de inburgeringsplicht
want ik heb maar zeven jaar op leerplichtige leeftijd in Nederland gewoond.
Vanwege het andere criterium, het behalen van een Nederlands diploma, hoef
ik echter niet in te burgeren. De wet lijkt onvolkomenheden te bevatten. De
motie-Sterk c.s. is bijna Kamerbreed aangenomen en onder meer gesteund door
de SP-fractie maar ik zat daar enorm mee. Naar mijn mening moeten de criteria
"etniciteit" en "nationaliteit" namelijk niet opnieuw worden gebruikt. Deze
zeggen onvoldoende over de kennis van de Nederlandse taal en de maatschappij.
Het is echter ook onzinnig om Nederlanders te laten inburgeren als zij naar
alle waarschijnlijkheid al voldoende voorbereid zijn. De vraag is op welke
manier de minister dit wil oplossen. Het is verder mogelijk dat potentiële
inburgeraars een examen afleggen dat eigenlijk niet op hen van toepassing
is en daarvoor premie ontvangen. Ik hoop dat de minister die ongewenste mogelijkheden
kan uitsluiten.De heer Visser (VVD):Mag ik uit de woorden van mevrouw Vergeer opmaken dat zij eigenlijk spijt
heeft dat zij voor die motie heeft gestemd?Mevrouw Vergeer (SP):Ik heb met gemengde gevoelens die motie gestemd. De strekking van de motie
is goed, maar hoe kan het begrip "nationaliteiten" vervangen worden?Het is onmenselijk om van buitenlandse gezinsleden van in Nederland rechtmatig
verblijvende vluchtelingen te verlangen dat zij een toets afleggen in het
buitenland. Die mogelijkheid moet zeker worden uitgesloten. Ook als een asielzoeker
in Nederland wordt afgewezen maar inmiddels een partner heeft, is het onmenselijk
om te verlangen dat eerst in het buitenland een toelatingsexamen voor Nederland
wordt behaald.Mijn fractie is voorstander van het uitvoeren van experimenten alvorens
wordt overgegaan tot het zware middel van daadwerkelijk mensen weigeren op
grond van een toelatingsexamen. De uitvoering moet in een algemene maatregel
van bestuur met een voorhangprocedure worden vastgesteld. Mijn fractie heeft
het amendement van mevrouw Azough op dit punt gesteund; de Tweede Kamer kan
op die manier voldoende bijsturen op grond van feiten. Ook moet een beroepsprocedure
mogelijk zijn. Ik meen dat ook dit punt in een amendement van mevrouw Azough
is neergelegd. Ik hoor graag de reactie van de minister op beide voorstellen.Ik sluit af. Het toelatingsexamen dient van tevoren afdoende te worden
getest. Na invoering moet er een zeer zorgvuldige evaluatie plaatsvinden.
Een termijn van twee jaar is daarvoor te lang; ik pleit voor één
jaar. Bij de evaluatie moet in ieder geval aandacht worden besteed aan de
techniek van het examen, de gevolgen voor bepaalde doelgroepen – te
onderscheiden in opleidingsniveau, geslacht en leeftijd – en de financiële
consequenties voor zowel de regering als de inburgeraar.De heer Visser (VVD):Voorzitter. Misschien mag ik beginnen met een persoonlijke verzuchting
bij het bestuderen van dit wetsvoorstel: hadden wij dit maar vijftien jaar
geleden ingevoerd. Migranten zouden dan beter voorbereid en gemotiveerd naar
Nederland zijn gekomen; veel problemen hadden misschien kunnen worden voorkomen.
Ik ben het dan ook eens met wat er in de nota naar aanleiding van het verslag
staat: "de acceptatie van verschillen in het integratiebeleid heeft vaak de
overhand gehad op het gemeenschappelijke en de risico's van het cultiveren
van de eigen identiteit voor het behoud van samenhang zijn onderschat". Dit
wetsvoorstel is, met andere onderdelen van het beleid van de minister, een
noodzakelijke tegenbeweging. Ik heb de sprekers voor mij goed gehoord; die
gedachte wordt breed gedeeld.De inburgeringstoets c.q. de examinering is even opvallend als modern,
maar volgens de minister ook "zeer goedkoop, fraudebestendig en betrouwbaar".
De VVD-fractie is tevreden dat het advies van de commissie-Franssen is overgenomen
om ook audiovisueel materiaal hieraan toe te voegen. Wij voeren nu echter
een debat over de wet; het gaat niet om het bespreken of recenseren van een
film.De wet en de voorstellen zijn totstandgekomen na adviezen van de Raad
van State en de ACVZ, overleg met de vier organisaties van het Landelijk
Overleg Minderheden, de commissie-Franssen, de Raad voor de rechtspraak, de
voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State en experts
op het gebied van examinering, taalkunde, onderwijs, technologie enzovoorts.
Verder is aangesloten bij het Europees raamwerk moderne vreemde talen. Bovendien
worden alle ambassades aangepast. Met andere woorden, er is niet over een
nacht ijs gegaan bij de voorbereiding van deze wet en de uitvoering ervan.Er ligt een aantal vragen voor. Kan de inburgeringstoets nu ook in het
buitenland in de praktijk worden gebracht? Zijn wij het eens met het gekozen
niveau? Het antwoord van de VVD-fractie daarop is "ja". Andere vragen liggen
nu echter niet voor. Zijn de toetsingsvragen precies juist? Is er wel gekozen
voor de juiste toetsingsmethode? Als wij gaan discussiëren over dat soort
vragen, komen wij in een pedagogisch debat of in een debat onder taalkundigen.
Dat is geen politiek debat; die discussie houd ik graag buiten het politieke
domein. Welke methode je ook kiest, er is altijd discussie onder vakbroeders
over de gekozen methode. Als Kamer is onze taak het bewaken van het proces,
waar evaluatie bij hoort. In de evaluatie – het maakt niet uit of die
over een of twee jaar plaatsvindt – moet ruimte zijn voor discussie
over de methode, maar dan gaat het wel om een debat onder vakbroeders tussen
mensen die er verstand van hebben. Zo leren zij van elkaar en van de praktijk.Mevrouw Azough (GroenLinks):U zegt dat wij het vandaag niet zouden moeten hebben over de uitwerking
van het voorstel. Het niveau moet duidelijk zijn, maar de uitwerking van het
voorstel moet maar worden beoordeeld bij de evaluatie over twee jaar. De keuzes
die wij vandaag maken, zijn toch politieke keuzes?De heer Visser (VVD):U vat mij niet goed samen. De uitvoering is wel degelijk van belang. Ik
verschil echter met anderen, zoals mevrouw Vergeer, van mening over de vraag
in hoeverre wij ons als Kamer daarin moeten mengen. De keuze voor examenvragen,
de wijze van examinering, het stellen van vragen en de beoordeling zijn zaken
die moeten worden besproken in een debat onder taalkundigen en experts op
dat gebied. Onze verantwoordelijkheid is het goed bewaken van het proces,
zodat organisaties betrokken zijn en blijven bij bijvoorbeeld de evaluatie.
In tegenstelling tot mevrouw Vergeer wil ik niet en detail bekijken of de
afzonderlijke vragen en de gebruikte methode goed zijn. Welke methode je ook
kiest, welke stroming binnen de pedagogie je ook volgt, er zal altijd een
vakbroeder zijn die het er niet mee eens is.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik vind het interessant, ik ga daarin graag met u mee. Dan stel ik voor
dat toch nog even wordt ingegaan op de bezwaren die uit het veld zijn gekomen.
Er wordt gevraagd om een wetenschappelijk onderbouwde second opinion van een
onafhankelijke instantie. Hebt u een wetenschappelijke onderbouwing gezien
van de uitwerking? Hebt u een wetenschappelijke onderbouwing gezien van de
proefgroepen die hiervoor zijn gebruikt? Hebt u een wetenschappelijke onderbouwing
gezien van de gebruikte toets?De heer Visser (VVD):Uit mijn eigen kleine wetenschappelijke carrière als student Nederlands,
waarin ik veel vakken taalverwerving heb gevolgd, kan ik mij herinneren dat
er een hevige discussie gaande is onder taalkundigen over wat de goede methoden
zijn. Welk rapport je ook vraagt, er is altijd een tegenbeweging en er is
altijd een tegenmethode. Wij praten hier niet over natuurkunde of wiskunde
waar alles tot een eenduidige uitkomst leidt. Je zult op een gegeven moment
moeten kiezen voor een methode.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik voel met u mee als student linguïstiek, maar dat neemt niet weg
dat wij hier als politici politieke keuzes maken en dus ook de politieke consequenties
van onze keuzes onder ogen moeten zien. U moet het toch met mij eens zijn
dat er ook een zekere mate van wetenschappelijke onderbouwing moet zijn door
een onafhankelijke instantie? Hetgeen nu nog niet is gebeurd.De heer Visser (VVD):Dat ben ik niet helemaal met u eens. Een paar weken geleden hebben wij
een briefing gehad waarbij ons de hele voorbereiding is toegelicht. Daarbij
is aan bod gekomen hoe het tot stand is gekomen en wie erbij betrokken zijn.
Als ik nog even door was gegaan, dan had ik gezegd dat die briefing alweer
een aantal weken geleden was en dat er is aangekondigd dat men doorgaat met
de verdere ontwikkeling van de methoden en de toetsing. Ik zou graag van de
minister willen horen wat er sindsdien is gebeurd en wie erbij betrokken zijn.
Dat vind ik allemaal uitstekend en dat past ook bij de procesbewaking waarmee
wij ons bezighouden. Ik zei alleen dat wij moeten oppassen om daar niet te
veel in detail op in te gaan, want wij zijn niet degenen die naast die toetsers
gaan staan.Mevrouw Vergeer (SP):Hoewel ik mij bij mevrouw Azough aansluit, heb ik een iets andere vraag.
Wij zouden van tevoren een experiment of een test kunnen doen om te kijken
hoe die toets uitpakt voor zaken als leeftijd, man-vrouw en opleidingsniveau.De heer Visser (VVD):Dat hoort bij een goede voorbereiding. Er is toegelicht op welke manier
men die voorbereiding vormgeeft, wat men wel of niet doet, wie men erbij betrekt
en welke referentiegroepen men gebruikt. Men zou daarin verder gaan. Ik hoor
graag van de minister wat men intussen heeft gedaan. Dat vind ik uitstekend.Mevrouw Vergeer (SP):Dat wilt u dus wel weten. U zegt alleen dat wij ons niet al te zeer met
de uitvoering moeten bemoeien, maar u weet natuurlijk ook dat de Algemene
Rekenkamer iedere keer komt met opmerkingen als: De Tweede Kamer is goed in
beleid, maar kijkt niet naar de uitvoering.De heer Visser (VVD):Daar hebt u een terecht punt. Ik wilde aangeven dat wij op moeten letten
tot hoever wij gaan. Bepaalde zaken moeten wij aan de professionals overlaten
en wij moeten oordelen op basis van adviezen van professionals. Dat moet de
minister en dat moeten wij ook.Als je kiest voor een bepaalde technologische methode en kiest voor de
technologie van één bedrijf, in hoeverre ben je dan als overheid
afhankelijk van dat ene bedrijf? Welke afspraken zijn er gemaakt? Is er een
licentie die bijvoorbeeld vijf jaar geldig is en ben je na vijf jaar vrij
om bij een ander bedrijf met een andere technologie een andere licentie
te vragen? In hoeverre ben je met huid en haar overgeleverd aan dat ene bedrijf
en in hoeverre is het daarna nog mogelijk in goede concurrentie een tweede
offerte te vragen?Eerdere woordvoerders hebben erover gesproken in hoeverre je in individuele
gevallen uitzonderingen kunt maken op het voorschrift. Zowel in de memorie
van toelichting bij de wet als in de memorie van toelichting bij het Vreemdelingenbesluit
zelf staat dat het niet kunnen behalen of kunnen doen van de toets op voorhand
geen negatieve beslissing tot gevolg zal hebben. Ik citeer een stukje. Van
een imperatief geredigeerde beleidsregel in de Vreemdelingencirculaire zal
in onvoorziene gevallen met toepassing van artikel 4.84 van de Algemene wet
bestuursrecht moeten worden afgeweken indien bijzondere en niet verdisconteerde
omstandigheden in het individuele geval bij het onverkort toepassen van de
beleidsregel zou leiden tot kennelijke onevenredigheid.Daar staat met andere woorden: in principe wijzen wij af als mensen die
toets niet halen, maar het kan onevenredig uitvallen en het kan er in onvoorziene
gevallen toe leiden dat het toch wordt toegestaan. Dat staat er in feite.
Volgens mij zit daar ook het antwoord op de verzoeken die van verschillende
kanten zijn gedaan. Hoe ga je bijvoorbeeld om met gezinsleden van voormalige
asielzoekers? Hoe ga je om met mensen met een geestelijke en lichamelijke
handicap? Hoe ga je om met gevallen die tot spanning zouden kunnen leiden
met artikel 8 EVRM? De minister zegt ook dat wij op dat punt na twee jaar
scherp moeten evalueren.De minister kiest voor een individuele aanpak en niet voor een categorale.
Dat heeft ook de voorkeur van mijn fractie. Ik zou niet willen dat wij hier
categoraal beleid gaan maken en weer grote groepen gaan beschrijven die zich
daaraan zouden kunnen onttrekken. Dat is het paard achter de wagen spannen.
Zoals ik dit lees, is het heel goed mogelijk om te voorkomen dat mensen in
bijzondere gevallen in de problemen zouden komen en waarin deze voorschriften
onevenredige gevolgen zouden kunnen hebben. Graag daarop een reactie van de
minister met een nadere uitleg. Een van de uitzonderingen die zijn genoemd, betreft de positie van derdelanders.
Derdelanders zijn migranten die in andere EU-lidstaten wonen. Wij hebben hier
vorig jaar ingestemd met een richtlijn over de positie van derdelanders. Ik
wil een verduidelijking over de positie van migranten die vanuit EU-lidstaten
naar Nederland komen. Bij de totstandkoming van die richtlijn en de vraag
of de Kamer ermee kon instemmen dat Nederland ermee akkoord ging, was een
belangrijk punt van discussie of Nederland het recht hield om eisen te stellen
op het gebied van inburgering aan mensen die vanuit een andere EU-lidstaat
naar Nederland zouden komen. Het antwoord was dat de richtlijn die voorlag
Nederland de mogelijkheid biedt om alsnog aanvullende eisen te stellen. De
richtlijn verbiedt dat niet. Hierover was een verschil van mening met de PvdA-fractie,
die dat niet wilde. Hoe staat het daar nu mee? De derdelanders worden als
uitzondering genoemd. Hoe wordt in de toekomst omgegaan met deze mensen? Wat
is hun positie? Kunnen en zullen wij eisen stellen in gevallen waarin dat
nodig is?Wat is de positie van de Wet inburgering in het buitenland ten opzichte
van de nieuwe wet op de inburgering, die nog in ontwikkeling is, waarover
wij bij de behandeling van de contourennota in december hebben gesproken?
In de toelichting bij dit wetsvoorstel staat dat de Wet inburgering nieuwkomers
en de Wet inburgering in het buitenland op elkaar aan moeten sluiten. Personen
die later inburgeringsplichtig zijn volgens de Wet inburgering nieuwkomers
vallen ook onder de doelgroep van deze wet. Dat is logisch, want beide wetten
geven een antwoord het hetzelfde vraagstuk, namelijk hoe ervoor kan worden
gezorgd dat immigranten goed integreren, volledig kunnen participeren en hoe
kan worden voorkomen dat mensen buiten de boot vallen omdat zij bijvoorbeeld
de taal en de gebruiken van het nieuwe land niet kennen.De nieuwe wet op de inburgering, waar wij over hebben gesproken in december,
omvat een nieuwe juridische basis voor de definiëring van de doelgroep.
Dat betreft de discussie over hoe lang iemand hier heeft verbleven en hoe
lang iemand hier in de leerplichtige leeftijd is geweest. Sluit deze nieuwe
wet op dezelfde manier aan op de Wet inburgering in het buitenland als de
huidige inburgeringswet? Zijn de doelgroepen hetzelfde of is het straks nodig
om op basis van de criteria van de nieuwe wet aanpassingen te doen in bijvoorbeeld
de memorie van toelichting of in de Vreemdelingencirculaire? Ik kan dat niet
goed overzien. Ik wil hier graag een reactie van de minister op.De minister stelt dat beperking van migratie niet het doel is van deze
wet, maar wel een neveneffect kan zijn. De VVD-fractie is het daarmee eens.
Nog sterker, de algemene doelstelling van beleid is een restrictief immigratie-
en toelatingsbeleid. Een verwachte afname van immigratie als neveneffect,
is dus volgens ons niet negatief. Als de 80/20-verhouding ontstaat waar de
heer Dijsselbloem over sprak, zullen wij deze wet niet per se negatief beoordelen.In de nota naar aanleiding van het verslag staat dat het CBS verwacht
dat de komende jaren nog ongeveer 60.000 jonge Turken en ongeveer 60.000 jonge
Marokkanen met iemand willen trouwen uit Turkije, respectievelijk Marokko.
De minister wijst ook op volgmigratie van vluchtelingen. Op iedere drie vluchtelingen
komt er één volgmigrant. Met ruim 150.000 vluchtelingen, komen
er dan nog eens 50.000 personen bij. Samen komt dat dus op 170.000 te verwachten
migranten. Dat is een flinke groep, of bij wijze van spreken een flinke stad,
bij elkaar. Heeft de minister al inzicht in de effecten op die cijfers van
de voorstellen die recent zijn aangenomen over de leeftijds- en inkomenseisen?
Gaat het dan nog steeds over dit soort aantallen?De heer Dijsselbloem (PvdA):Dit stukje van uw betoog roept de vraag op wat eigenlijk voor de VVD-fractie
de doelstelling is van dit wetvoorstel. Is dat kwantitatieve beperking van
migratie? Of is de doelstelling, zoals wij dat zien, het bevorderen van de
participatie en integratie van mensen die rechtmatig naar Nederland komen?De heer Visser (VVD):De hoofddoelstelling van deze wet is dat mensen die naar Nederland komen
goed zijn voorbereid, dat zij de eerste stappen hebben gezet op het gebied
van taalverwerving en op dat van kennis van Nederland en van Nederlandse gebruiken. Dat is de hoofddoelstelling. Als een neveneffect van
deze wet is dat een deel van de mensen niet slaagt omdat zij niet goed gemotiveerd
zijn of sommige mensen nog niet slagen omdat zij moeite hebben het ontwikkelen
van de taal, vinden wij dat niet negatief. Als 80% niet slaagt, zoals u stelde
in uw voorbeeld, vinden wij dat niet op voorhand een negatieve uitkomst van
deze wet. Het betekent dat de 20% mensen die wel zijn geslaagd goed voorbereid
hier zijn. Het betekent ook dat een van de algemene hoofddoelstellingen van
het beleid, beperking van de immigratie en een restrictief toelatingsbeleid,
beter in de hand kan worden gehouden.De heer Dijsselbloem (PvdA):De heer Visser vindt dus met mij dat de doelstelling van de wet een betere
integratie van de mensen die rechtmatig naar Nederland komen is. Waarom rekent
hij dan zo precies uit hoeveel mensen er mogelijk nog naar Nederland komen?
Daarbij straalt hij toch uit dat het eigenlijk heel ongewenst is dat het er
nog zoveel zijn. Vervolgens vraagt hij de minister welke aantallen zij denkt
in te dammen met een combinatie van maatregelen. Laten wij elkaar geen mietje
noemen. Daarmee straalt hij erg uit dat wat hem betreft de migratie fors aan
banden wordt gelegd.De heer Visser (VVD):Het standpunt van de VVD is al jarenlang dat wij de migratie aan banden
moeten leggen. Ik heb gezegd dat, als dit een neveneffect van de wet is, het
geen negatief neveneffect is. Ik had in het vervolg van mijn betoog de reden
naar voren willen brengen. Ik zal dat nu doen, ook als antwoord op de vraag.Ik ben nogal onder de indruk van de cijfers. Ik heb zojuist een optelsom
gemaakt. In de memorie van toelichting staat een aantal van 170.000 personen,
op basis van verwachtingen van het Centraal Bureau voor de Statistiek. Dat
heeft veel, maar niet een grote duim. Ik heb eerder ook een artikel van de
heer Dijsselbloem gelezen over migratiebeperking. Ik herinner mij voorts de
begrotingsbehandeling van een aantal maanden geleden. Ik heb de minister gevraagd
om de situatie goed te bekijken. Moeten wij niet meer vooruitkijken? Moeten
wij de effecten van migratie voor de volkshuisvesting, de economie, de arbeidsmarkt
en de integratie niet beter in beeld hebben? Moeten wij daar niet meer aan
doen? Tot dusverre werd altijd in de achteruitkijkspiegel gekeken, naar wat
in het verleden was gebeurd. Daarna werd nagedacht. Wij moeten vooruitkijken.Ik wil twee vragen uit het vorige debat herhalen. Daarom noemde ik aantallen.
De eerste vraag is of de minister eens in de twee jaar of drie jaar, bijvoorbeeld
bij de begrotingsbehandeling, een aparte notitie wil maken over het migratiebeleid
in den brede en de effecten daarvan op een heleboel beleidsterreinen. Wil
zij daarop dan ook een antwoord formuleren? De minister zou erop terugkomen.
Ik vind dit een goed moment om de vraag te herhalen.Het tweede punt is dat ik toen heb voorgesteld naar de migratie te kijken.
Ik heb het voorbeeld genoemd van landen die een sponsorship gebruiken. Ik
ga niet het hele voorstel herhalen. De minister heeft gezegd dat zij het zou
meenemen in het overleg met haar collega's. Ik heb tot dusverre niets gehoord.
Ik gebruik daarom de behandeling van dit wetsvoorstel om te vragen hoe het
ermee staat.Het examen is een jaar geldig. Dat is later in het wetsvoorstel gekomen,
na het advies van de Raad van State. Men moet binnen een jaar na het slagen
een MVV aanvragen. De behandeling van een aanvraag duurt gemiddeld drie maanden.
In theorie is het dus mogelijk dat men anderhalf jaar na het examen echt naar
Nederland komt. Het is goed mogelijk dat de kennis dan is weggeëbd. Aanvankelijk
was er geen tijdslimiet. De regering koos later voor een jaar. Kan de minister
beredeneren waarom dat is gebeurd? Waarom is niet gekozen voor een half jaar,
plus de tijd die nodig is voor het aanvragen van een MVV etc.? Dan kom je
ook op een jaar. Is dat niet een redelijke termijn?Ik breng ook een motie van collega Blok in herinnering waarin werd voorgesteld
de mensen voordat zij naar Nederland komen een soort loyaliteitsverklaring
te laten ondertekenen. Als zij weten naar welk land zij gaan en wat daar gebruikelijk
is, moeten zij als zij zich er duurzaam willen vestigen ervoor tekenen dat
zij zich aan een aantal gebruiken en regels zullen houden. In de memorie van
toelichting zegt de minister dat het wetsvoorstel in zekere zin een antwoord
is op de motie van collega Blok. Ik vraag mij dat af. Wil de minister dat
voorstel eens bekijken? Kan zij het slagen voor het examen niet combineren
met het voorstel van toen, dat inhoudt dat de mensen niet alleen aantonen
wat zij weten, maar ook verklaren dat zij zich aan de Nederlandse regels en
gebruiken zullen houden?Mevrouw Lambrechts (D66):Waar is de wet nu eigenlijk voor bedoeld? Ik heb er wat moeite mee als
dat een dubbele doelstelling is. Wij spreken hier met elkaar af dat het inburgeringsexamen
in principe te halen moet zijn voor degene die werkelijk een inspanning daarvoor
pleegt. Zo moeilijk is het niet: 500 woorden, kennis van de Nederlandse taal.
Zegt de heer Visser nu dat de wet ook geslaagd is als een heleboel mensen
het examen niet halen, omdat een andere doelstelling een zekere beperking
van de instroom is? Dan heb ik daar wel moeite mee. Hoe moeten hij, ik en
de rest van de Kamer dan ooit bespreken of dit traject slaagt of niet slaagt?
Moeten wij niet op voorhand duidelijk van elkaar weten hoe wij dat slagen
zullen toetsen?De heer Visser (VVD):Volgens mij was het de heer Dijsselbloem die in zijn eerste termijn zei:
wij moeten in dit land eens eisen durven stellen. Nu, dat doen wij hier ook.
Wij moeten dit examen dus serieus nemen. Als wij deze eisen stellen, moeten
wij ons er ook aan houden. Als mensen niet aan deze eisen voldoen, mag dat
consequenties hebben. Dat hoeft op voorhand geen negatief effect te zijn.
Als wij deze wet evalueren, moeten wij evalueren wat de intrinsieke waarde
is van de wet en moet het niet gaan om allerlei neveneffecten. Wij moeten
de methode evalueren en de wijze van uitvoering. Wij kunnen daarbij van elkaar
leren of de wijze van toetsing nog beter kan en of de techniek inmiddels niet
is voortgeschreden. Dat is allemaal uitstekend, maar ik vind niet dat je kunt
zeggen: alles ging uitstekend en de uitvoering van de wet verliep vlekkeloos,
maar 80% van de mensen haalt het niet en daarom is de wet mislukt. Nee, dat
kun je zo niet zeggen. Blijkbaar was dan 80% van de mensen niet toegerust,
niet gemotiveerd en niet goed genoeg voorbereid. Wij moeten
eisen durven stellen en die eisen durven te handhaven.Mevrouw Lambrechts (D66):Eisen stellen, moet je inderdaad durven, maar dan moet je ook eerlijk
daarin zijn. Dan vind ik het eerlijker om te zeggen: laten wij een hoger niveau
nemen, bijvoorbeeld alfabetisering, en daarop toetsen. Maar deze wet is met
dit niveau erop afgestemd dat het zelfs door iemand die niet gealfabetiseerd
is, door een analfabeet, kan worden gehaald. En dan zegt u dat u vindt dat
de wet goed werkt, als 80% het niet haalt?De heer Visser (VVD):Ik moet weer iets rechtzetten, want zo heb ik het niet gezegd. Ik heb
gezegd, het voorbeeld nemend van de heer Dijsselbloem dat 80% het niet zou
halen, dat dit op voorhand niet tot een negatieve beoordeling van de wet zou
behoeven te leiden. Dat is wat ik heb gezegd. Ik heb helemaal niet gezegd
dat het de doelstelling van de wet is en dat ik dit prachtig zou vinden, als
80% het niet haalt. Nee, ik heb graag dat mensen goed voorbereid naar Nederland
komen.Mevrouw Lambrechts (D66):Dan zijn er dus twee dingen. Laten wij het nu even niet over de hele wet
hebben, maar over deze cursus en de methode die wij gebruiken. Als 80% of
70% – of welk percentage u zelf maar wilt – het niet zou halen,
dan vindt u dat deze methode goed werkt? Wij moeten toch eerlijk zijn? Ik
heb zo-even gezegd dat wij snel genoeg zullen merken of het al of niet werkt.
Dat zien wij misschien niet na drie maanden, maar zeker na een halfjaar zien
wij hoeveel mensen eraan deelnemen en of het werkt. Dat is een heel simpele
manier van evaluatie. Als u zegt dat dit voor u niet telt, omdat u vindt dat
de wet ook werkt als 80% of 70% – of welk percentage u zelf stelt –
het niet haalt, heb ik wel een probleem. Immers, wat is dan mijn toetsingsmechanisme?De heer Visser (VVD):Ik moet nu in herhaling vervallen en drie keer hetzelfde zeggen. Ik heb
al eerder gezegd dat, als het gaat om de evaluatie van deze wet, je moet oordelen
op grond van de intrinsieke waarde van de wet en de hoofddoelstelling van
de wet. De immigratiegevolgen zijn een neveneffect. Daarvan heb ik alleen
maar gezegd dat dit niet per definitie een negatief neveneffect hoeft te zijn.
Ik vind het juist heel eerlijk dat ik dit hier zeg en het niet voor mij houd.
U vroeg om eerlijkheid: nu, zo eerlijk ben ik.De voorzitter:Ik stel mij voor dat wij dit onderdeel in de tweede termijn nog eens terug
laten komen, als daar aanleiding voor is. Het punt is nu in eerdere interruptiedebatten
besproken.Wij zijn hiermee gekomen aan het einde van de eerste termijn van de kant
van de Kamer. De eerste termijn van de kant van de regering zal op een later
moment beginnen; daar komt nog een nader voorstel voor.De algemene beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt van 17.40 uur tot 19.15 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20042005-3883-3906.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl