Behandeling van het wetsvoorstel Aanpassing van de Boeken 3 en 6 van het Burgerlijk Wetboek en andere wetten aan de richtlijn betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt (30928).
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2008-2009, pag. 10-14

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

07-10-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

nr. 1, pagina 10-14

23-09-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30928Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Presentie en opening (dinsdag 23 september 2008)Pagina 1-1
Noot 1: JBZ-instemmingsbesluiten 23 september 2008Pagina 44-44
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Aanpassing van de Boeken 3 en 6 van het Burgerlijk Wetboek en andere wetten aan de richtlijn betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt (30928)Pagina 29-33
Behandeling van het wetsvoorstel Aanpassing van de Boeken 3 en 6 van het Burgerlijk Wetboek en andere wetten aan de richtlijn betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt (30928).Pagina 10-14
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het overleg huurders verhuurder (verbetering positie en zeggenschap huurders) (30856)Pagina 33-40
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafvordering, het Wetboek van Strafrecht en de Wet schadefonds geweldsmisdrijven ter versterking van de positie van het slachtoffer in het strafproces (30143)Pagina 3-10
Behandeling van de volgende wetsvoorstellen: - Wijziging van de Wet op het financieel toezicht en enige andere wetten ter implementatie van richtlijn nr. 2004/109/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 15 december 2004 betreffende de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten en tot wijziging van Richtlijn 2001/34/EG (PbEU L 390) (31093); - en nog een aantal wetsvoorstellen (31115, 31474 IIA t/m 31474 F, 31326, en 31444 I t/m 31444 H)Pagina 1-3
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 23 september 2008)Pagina 42-43
Voortzetting behandeling wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafvlordering, het Wetboek van Strafrecht en de Wet schadefonds geweldsmisdrijven ter versterking van de positie van het slachtoffer in het strafproces (30143)Pagina 20-29
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het overleg huurders verhuurder (verbetering positie en zeggenschap huurders) (30856)Pagina 14-20
Lijst van besluiten (dinsdag 23 september 2008)Pagina 40-42

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Aanpassing
van de Boeken 3 en 6 van het Burgerlijk Wetboek en andere wetten aan de richtlijn
betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten
op de interne markt (30928).De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Duthler (VVD):Voorzitter. Het wetsvoorstel oneerlijke handelspraktijken is een een-op-een-implementatie
van de Europese richtlijn. Hierdoor zal in alle lidstaten hetzelfde niveau
van consumentenbescherming gaan gelden. Het wetsvoorstel bevordert hiermee
de vrije concurrentie in alle lidstaten van de EU. De leden van de VVD-fractie
zijn een groot voorstander van vrije concurrentie en staan positief tegenover
dit wetsvoorstel. Zij hebben nog wel enkele vragen.Eerst nog een positief aspect van dit wetsvoorstel dat tot nu toe onderbelicht
is gebleven. Immers, met dit wetsvoorstel verbetert mogelijk de effectiviteit
van andere wetten. Ik doel specifiek op de Wet elektronische handel en de
Wet koop op afstand. Die wetten bevatten bepaalde regels die bij elektronische
handelspraktijken in acht moeten worden genomen, zoals de publicatie van het
handelsregisternummer, vermelding van het btw-nummer van de ondernemer op
een toegankelijke plaats op zijn website en het gemakkelijk vindbaar zijn
van de algemene voorwaarden die ook nog eens begrijpbaar moeten zijn. Niet
eerder mag de koop worden gesloten dan nadat de consument de gelegenheid heeft
gekregen om van de algemene voorwaarden kennis te nemen.Bij de verschillende webwinkeliers op het internet zijn er nogal wat handelaren
die er een potje van maken en die zich niets van deze informatieverplichtingen
aantrekken. Met het onderhavige wetsvoorstel kan er geen misverstand bestaan
en is duidelijk dat in zulke gevallen sprake is van oneerlijke handelspraktijken.
Mogelijk zal dit wetsvoorstel een stimulans zijn voor webwinkeliers om de
wettelijke regels beter in acht te nemen. Dit wilde ik maar gezegd hebben.De mogelijkheid voor consumenten om in geval van een oneerlijke handelspraktijk
een overeenkomst te vernietigen, is met dit wetsvoorstel, helaas, omslachtig
geregeld. De consument moet daarvoor de weg van het wilsgebrek van boek 3
van het BW volgen. Dat is niet praktisch en het komt de rechtszekerheid niet
ten goede. Liever had mijn fractie gezien dat met deze wet rechtstreeks de
koppeling werd gelegd tussen oneerlijke handelspraktijk en de vernietigbaarheid
van een overeenkomst.Nu schrijft de minister in zijn nadere memorie van antwoord weliswaar
dat hij bereid is om de ontwikkelingen te volgen en om zo nodig de wet op
basis van opgedane ervaringen aan te passen, maar dat is te vrijblijvend.
Hij gaat pas een jaar na inwerkingtreding van deze wet beoordelen of met de
wet voldoende ervaring is opgedaan om een evaluatieonderzoek te starten. Op
basis van welke criteria beoordeelt de minister of voldoende ervaring is opgedaan.
In België is met de wet al ervaring opgedaan. Kent de minister deze ervaringen?
Waarom niet gebruik maken van deze ervaringen? Is de minister
bereid om dit evaluatieonderzoek na inwerkingtreding van dit wetsvoorstel
gewoon te starten?Mevrouw de voorzitter. Ook met de regeling van de handhaving van dit wetsvoorstel
is mijn fractie minder gelukkig. Wij zijn ons ervan bewust dat dit het gevolg
is van een amendement dat in de Tweede Kamer is aangenomen, maar toch! Het
wetsvoorstel kent zogenaamde open en gesloten normen. Met het oorspronkelijke
wetsvoorstel was bepaald dat afhankelijk van de aard van de overtreden norm
privaatrechtelijk of bestuursrechtelijk gehandhaafd kon worden. Als het gaat
om open normen is de civiele rechter de instantie om de concrete omstandigheden
van het geval te beoordelen. Als het gaat om gesloten normen, waarvan de overtreding
eenvoudig is vast te stellen, zijn de Consumentenautoriteit en de AFM de aangewezen
instanties om bestuursrechtelijk op te treden. Als gevolg van het amendement
kunnen onafhankelijk van de aard van de norm de Consumentenautoriteit en de
AFM tegen alle oneerlijke handelspraktijken bestuursrechtelijk optreden.Een consument zal niet zoveel hebben aan een boete als hij is gedupeerd
door een oneerlijke handelspraktijk. Ook lijkt het mij voor ondernemers niet
gewenst dat zij uit verschillende hoeken betalingsverplichtingen opgelegd
krijgen, of in de vorm van boetes of in de vorm van schadevergoedingsverplichtingen.
In beide gevallen moeten zij betalen. Is de minister het met de leden van
de VVD-fractie eens dat terughoudend moet worden omgegaan met het bestuursrechtelijk
instrumentarium en dat het uitgangspunt moet zijn dat ondernemers en consumenten
zoveel mogelijk zelf regelen wat zij kunnen regelen. Wij krijgen graag een
expliciete uitspraak van de minister op dit punt.Al met al zijn de leden van de VVD-fractie niet ongelukkig met dit wetsvoorstel.
Wel ziet zij uit naar heldere antwoorden van de minister op de gestelde vragen.De heer Van de Beeten (CDA):Mevrouw de voorzitter. Vorige week maandag verscheen in Het Financieele
Dagblad een artikel van twee advocaten, verbonden aan een groot kantoor, die
het voorliggende wetsvoorstel bekritiseerden, omdat het een middel biedt aan
consumenten om ook bij uitgifte van aandelen of in het geval van woekerpolissen
verhaal te halen. Daarmee zou de wet oneerlijke handelspraktijken een onnodig
strenge aanvulling van bestaande regels vormen. Beide schrijvers riepen de
Eerste Kamer op om in te grijpen. Dit laatste illustreert dat de omvang van
een advocatenkantoor niet garant staat voor een juridisch en rechtspolitiek
juist inzicht. Het wetsvoorstel betreft immers de implementatie van een richtlijn
die bovendien totale harmonisatie beoogt. Voor deze Kamer valt dan weinig
in te grijpen, te meer daar het voorstel geen nationale kop bevat, behoudens
een kleinigheidje – enkele buiten de richtlijn vallende wetstechnische
verbeteringen – dat de minister bij dezen en voor deze keer wordt vergeven.
Niet alleen qua procedure zaten beide schrijvers met hun standpunt op het
verkeerde spoor, ook inhoudelijk en rechtspolitiek. Er is geen enkele reden
om deze wet buiten toepassing te laten wanneer het om oneerlijke handelspraktijken
gaat rondom financiële producten. Integendeel: de ervaringen van de afgelopen
tien jaar, leidend tot een gestage uitbouw van normstelling waar de financiële
sector zelf tekortschoot, hebben de noodzaak daartoe alleen maar onderstreept.
Momenteel bevindt de financiële sector zich in een wereldwijde crisis,
zij het vooral made in the USA. Dat is echter geen reden om ons zelf te sussen
met de gedachte dat het in Nederland of Europa zoveel beter is geregeld. Op
zichzelf wel, maar niet zo dat daarmee ook grootschalige affaires zijn uitgesloten.
De Dexia- en woekerpoliszaken illustreren dat.Ook wanneer het om de fundamenten van het bankstelsel gaat, zijn er redenen
tot zorg. Toen de crisis rond de subprime-Ieningen uitbrak volgde in Europa
na korte tijd de weerslag ervan, ook in Nederland. Het leidde onder andere
tot het aftreden van de bestuursvoorzitter van de NIB Capital, de vroegere
Nationale Investeringsbank. In een interview met Het Financieele Dagblad zei
deze bankier: ik wist niet dat wij voor 0,5 mld. aan deze leningen op de balans
hadden staan en als ik het wel geweten had, had ik niet geweten wat subprime-leningen
zijn. Hij voegde eraan toe dat hij zijn hand ervoor in het vuur durfde te
steken dat dit voor het overgrote deel van zijn Europese en Amerikaanse collega's
gold. Nu kan men zeggen dat de financiële instrumenten die de laatste
decennia zijn bedacht te ingewikkeld zijn voor een bankvoorzitter, maar men
kan ook zeggen dat het bijna misdadig is om zo onwetend te zijn. Het heeft
mij verbaasd dat de openhartige uitspraken van deze bankman niet tot enig
weerwoord uit de hoek van de bancaire sector hebben geleid. Sterker, in de
Miljoenennota vind ik een citaat van de heer Maas, de vroegere thesaurier-generaal
en ING-bestuurder, die dit ronduit bevestigt. Daaruit kan slechts de conclusie
worden getrokken dat die uitspraken volkomen juist zijn. Als dan deze wet
ertoe leidt dat de financiële sector nog eens wordt ingescherpt dat men
gewoon zijn werk naar behoren moet doen zonder alleen acht te slaan op beurskoersen,
rendementen en bonussen, dan is dat echte winst.Dit neemt niet weg dat wij nog wel enkele opmerkingen en vragen aan de
minister zouden willen voorleggen, op een punt daartoe recent aangemoedigd
door de Nederlandse Vereniging van Banken, waarvan de woordvoerder in een
gesprek met mij toegaf dat men wel wat eerder wakker had mogen worden, niet
alleen op het terrein van woekerpolissen en Dexia-zaken, maar ook op dat van
deze wetgeving. Het betreft hier overigens een vraag die mijns inziens vrij
eenvoudig kan worden beantwoord, namelijk in hoeverre het voorliggende wetsvoorstel
de eisen die voortvloeien uit de in de Wet financieel toezicht geïmplementeerde
prospectusrichtlijn verzwaart, een vraag die mogelijk ook de achtergrond vormde
van het artikel van de eerder genoemde advocaten. Dit spitst zich voor de
banken toe op de thans toegestane praktijk waarbij in plaats van terhandstelling
van het gehele prospectus gebruik wordt gemaakt van de algemene verkrijgbaarstelling
en de prijsvorming van het bookbuildingsysteem. Dit laatste houdt in dat het
prospectus wordt gehanteerd als uitnodiging tot het doen van een aanbod, daarin
een bandbreedte is aangegeven voor de prijsvorming en bij inschrijving de
consument zich vastlegt op de prijs die uiteindelijk binnen die bandbreedte
ligt. Ik ben geneigd om de mening te huldigen dat alles wat het prospectus
zelf en zijn inhoud betreft, met inbegrip van de algemene verkrijgbaarstelling
en de prijsvorming, de prospectusrichtlijn als lex specialis
prevaleert. De vraag is vervolgens of de wet oneerlijke handelspraktijken
wél geldt in het geval van lacunes in de prospectusrichtlijn respectievelijk
de Wet financieel toezicht. In dat verband wijs ik op overweging 10 bij de
richtlijn oneerlijke handelspraktijken, die spreekt over bescherming waar
specifieke, sectorale wetgeving op communautair niveau ontbreekt. Dat zou
erop kunnen duiden dat wat het prospectus betreft sprake is van een uitputtende
regeling in de desbetreffende richtlijn, dus zonder aanvullende betekenis
van de wet oneerlijke handelspraktijken. Dat lijkt mij een logische gedachtegang,
omdat anders systematisch gezien de prospectusrichtlijn een aanvulling zou
zijn geworden op de latere richtlijn oneerlijke handelspraktijken. Voor die
conclusie is in de teksten geen enkel aanknopingspunt te vinden. Ik teken
daarbij aan dat mijns inziens de wijze van presenteren van een prospectus
weer wel valt onder de werking van de richtlijn oneerlijke handelspraktijken
en die richtlijn dus ook moet gelden voor alle overige communicaties, buiten
het prospectus sec, van een uitgevende instelling rond een financieel product,
met inbegrip van omissies. Gaarne verneem ik de visie van de minister hieromtrent,
opdat deze omissie van de Nederlandse bankwereld in ieder geval wordt weggenomen.
Vanzelfsprekend ben ik mij ervan bewust dat het laatste woord aan het Hof
van Justitie is. Niettemin kan de minister vandaag wellicht enig houvast voor
de rechtspraktijk scheppen.Ik kom nu bij een onderwerp dat steeds de bijzondere aandacht van onze
fractie geniet, namelijk de bewijslastverdeling. Op zichzelf kan ik daar kort
over zijn, aangezien de minister, ondersteund door zijn voortreffelijke ambtenaren,
daar al uitgebreid op is ingegaan in de schriftelijke voorbereiding. Ons standpunt
was dat een bijzondere bewijsregel niet nodig is in dit wetsvoorstel, omdat
de consument enkel de feitelijkheid van een oneerlijke handelspraktijk hoeft
te stellen – de consument moet die feitelijkheid nog steeds bewijzen –
en het aan de handelaar is om dit te ontzenuwen, en wel in zijn feitelijke
verschijningsvorm. Onzes inziens ligt dat besloten in de normstelling zelf,
die feitelijk omschreven praktijken omvat. In zijn recente artikel in het
Tijdschrift voor Ondernemingsrecht ondersteunt mr. Pijls deze stelling door
zijn analyse dat in de vaststelling van de gedraging van de handelaar niet
alleen de normoverschrijding, maar ook al de causaliteit besloten ligt. Graag
verneem ik een reactie van de minister, wellicht ook in samenhang met de opmerkingen
die collega Haubrich nog zal maken over de civielrechtelijke consequenties
voor een beroep op dwaling, respectievelijk misbruik van omstandigheden. Als
de minister namelijk blijft bij zijn standpunt, is de consequentie dat de
consument voor de civielrechtelijke handhaving moet terugvallen op de hoofdregel
van bewijsrecht en dan de hulp moet ontberen van de bijzondere bewijsregel
die hem wel ten dienste staat bij een onrechtmatige-daadsactie.Tot slot twee punten, beide inzake de strafrechtelijke handhaving. Uit
overleg met de Consumentenbond is mij gebleken dat in die kring de gedachte
leeft dat Justitie handhaving van consumentenrecht vooral een zaak van civiel-
en bestuursrecht acht. Als dat al zo is, zou ik willen pleiten voor een gerichte
inzet van het strafrecht, met name waar het gaat om grote aantallen kleinere
financiële belangen. Bij het optreden tegen bijvoorbeeld bedrieglijke
bankbreuk wordt regelmatig door het OM bij de eis van een voorwaardelijke
vrijheidsstraf de bijzondere voorwaarde gesteld dat de benadeelde schadeloos
wordt gesteld, waarbij zelfs een concreet bedrag of concrete bedragen worden
genoemd als onderdeel van de bijzondere voorwaarde. Ik kan uit ervaring als
advocaat van benadeelden zeggen dat dit een uiterst effectief en relatief
snel middel is om verhaal te halen.Zoals de minister in de memorie van antwoord al opmerkte, kunnen wij veel
gedragingen uit dit wetsvoorstel ook kwalificeren als strafbare feiten. Het
lijkt mij gewenst dat de ministeries, het Openbaar Ministerie en de Consumentenbond
overleg plegen over criteria waaraan met name grootschalige oneerlijke handelspraktijken
moeten voldoen om strafvervolging in te zetten, ook als redres voor de benadeelden
via bijzondere voorwaarden. Zijn de minister en de staatssecretaris bereid
zulk overleg te bevorderen?Ten leste een ander dierbaar kindje van onze fractie: de verhouding tussen
de bestuurlijke boete en de OM-afdoening. Overigens is dit ook een oplossing
voor het probleem dat door collega Duthler aan de orde is gesteld. De minister
kondigt in de nadere memorie van antwoord aan dat de overheveling van bestuurlijke
boetes naar OM-afdoening medio 2008 in een notitie aan de Staten-Generaal
uit de doeken zal worden gedaan. Misschien is het aan mijn aandacht ontsnapt,
maar ik meen die notitie nog niet te hebben gezien. Is dit juist? Zo ja, wanneer
kunnen wij die notitie verwachten?De voorzitter:Het woord is aan mevrouw Haubrich-Gooskens, die haar maidenspeech zal
houden.Mevrouw Haubrich-Gooskens (PvdA):Mevrouw de voorzitter. Ik mag vandaag mede het woord voeren namens de
SP-fractie.Wij spreken hier vandaag opnieuw over een stuk consumentenwetgeving. Het
lijkt om onbelangrijke wetgeving te gaan, want je leest of hoort er zelden
over. Hooguit "Kassa!" wil er nog wel eens aandacht aan besteden.
Maar alles wat er mis kan gaan bij de aanschaf van goederen of diensten is
nu precies een onderwerp dat heel veel emoties oproept bij gewone mensen in
gewone huizen en met gewone levens. Eigenlijk zouden alle wetsvoorstellen,
en zeker consumentenwetgeving, vanuit die invalshoek bekeken moeten worden.Wat heeft mijn collega-Kamerlid aan deze nieuwe wet als zij een nieuwe
printer koopt? Wordt het internetverkeer van mijn buurman door deze wet makkelijker
gemaakt? Schiet mijn neef, die koikarpers houdt, hier iets mee op, als hij
zich opgelicht voelt door een koikarperhandelaar? Ik kom daar dadelijk nog
op terug.Dit is een redelijk goed wetsvoorstel. De hoge bestuurlijke boete die
door de AFM en de Consumentenautoriteit kan worden opgelegd, kan een effectief
instrument zijn, met de vereiste afschrikwekkende werking. De Consumentenbond
kan in kort geding op basis van artikel 3:305a BW snel en effectief stopzetting
van een louche handelspraktijk vorderen. Maar dit wetsvoorstel had wel beter
gekund. Daar kunnen wij als senaat helaas niets meer aan doen. Ik moet zeggen:
dat valt mij niet mee.Ik wil het vandaag niet hebben over het feit dat het consumentenrecht
zo langzamerhand een lappendeken is geworden, waarbij de lapjes
vaak niet tegen, maar over elkaar heen zitten vastgenaaid. Wie heeft nog overzicht?
Een duidelijk voorbeeld daarvan zijn de vandaag aan snee zijnde titels 6.3.3A
en 6.3.4.Ik wil het evenmin hebben over de vrij beperkte afschrikwekkende werking
die van deze manier van implementatie van de richtlijn uitgaat. Ook al wil
ik het daar vandaag niet over hebben, toch vragen de fracties van PvdA en
SP, en naar ik begrijp ook de VVD-fractie, of beide Kamers begin 2009 geïnformeerd
kunnen worden over de ervaringen in België, waar dan ondertussen al een
heel jaar, namelijk sinds 1 december 2007, praktijkervaring is opgedaan
met ontbinding van de overeenkomst door de misleide consument, met de mogelijkheid
tot behoud van de prestatie als afschrikwekkende boete.Ik wil het ook niet hebben over de mogelijkheid dat de rechter het beroep
van een door de Consumentenautoriteit beboete handelaar gegrond zou kunnen
verklaren omdat de boete niet is gebaseerd op een "duidelijke, nauwkeurige
en ondubbelzinnige wetsbepaling", maar op een "open norm" als "een
gebrek aan professionele toewijding", zoals vermeld in artikel 6:193b,
lid 2, BW. Is een dergelijke overtreding dan wel eenvoudig vast te stellen?
Dat lijkt in strijd met artikel 7 EVRM. En als een dergelijk beroep dan gegrond
wordt verklaard door de rechter, ligt het dan niet voor de hand dat de Consumentenautoriteit
en de AFM in gevallen van open-normovertreding er verder wel voor zullen waken
om nog eens op basis van een dergelijke open norm een bestuurlijke boete op
te leggen?Ook willen wij niet uitspreken dat kleine ondernemers, zoals zzp'ers,
aan dit wetsvoorstel heel weinig hebben. Wij willen dus ook niet vragen wat
de minister daaraan denkt te gaan doen.Wij willen het vooral hebben over de gewone consument. Wordt het hogere
doel van deze wet bereikt, namelijk het doeltreffend beschermen van de consument
tegen ernstige bedreigingen en risico's waar hij individueel machteloos tegenover
staat? Natuurlijk heeft de gewone consument er baat bij als de Consumentenautoriteit
via bestuurlijke boetes verdere oneerlijke handelspraktijken voorkomt. Natuurlijk
heeft de consument er baat bij als door bijvoorbeeld de Consumentenbond collectieve
acties worden ondernomen. Maar wat te doen als het kwaad al is geschied? Wat
te doen als de koikarperverzamelaar de bijzondere koikarpers al heeft besteld
en ontdekt dat hij daar veel meer voor moet betalen dan hij dacht? Wat te
doen als het Kamerlid al weken met haar printer heeft geprint en voor de eerste
keer een vervangende cartridge gaat kopen, die exorbitant duur blijkt te zijn?
Deze consumenten hebben niet zo veel aan een schadevergoedingsactie. Zij zullen
veel vaker behoefte hebben aan vernietiging van de al gesloten overeenkomst.
Als mijn buurman de breedbandovereenkomst niet zou hebben afgesloten, zou
hij zich gelukkig prijzen dat hij niet in de val is getrapt van een misleidende
provider en afzien van het vorderen van schade. Dit laatste staat trouwens
nog los van het feit dat die schade meestal ook moeilijk te begroten zal zijn.De minister zegt geruststellend dat als er sprake is geweest van een misleidend
aanbod, er ook wel voldoende grond zal zijn voor een succesvol beroep op een
wilsgebrek. Ik heb een tweetal tegenargumenten. Allereerst moet de consument
voor een succesvolle vernietiging van de overeenkomst de causaliteit tussen
het misleidende aanbod en het sluiten van de overeenkomst aantonen. Het Kamerlid
moet dus aantonen dat als zij had geweten dat de vervangende cartridges zo
duur waren, zij de printer van dit merk niet had aangeschaft. Ten tweede zal
de consument moeten bewijzen dat juist hij is bedreigd of dat juist hij dwaalde
en daar terecht een beroep op doet. Immers, oneerlijke handelspraktijken zien
op de gemiddelde consument, terwijl het leerstuk van de wilsgebreken, zoals
dwaling, ziet op die ene, individuele consument. Als mijn neef de koop van
koikarpers wil vernietigen wegens dwaling, dan zou het verweer van de verkoper
wel eens doel kunnen treffen dat de gegeven informatie weliswaar niet de uiteindelijk
te betalen prijs bevatte, maar dat in deze specialistische branche iedereen
pleegt te weten wat er aan bijkomende kosten moet worden betaald, zodat hij
gevoeglijk mocht aannemen dat mijn neef de aankoop ook zonder het noemen van
deze all-inprijs zou hebben gedaan.Voor beide problemen, de causaliteit en de individuele versus gemiddelde
consument, zijn best oplossingen te bedenken. Een gewone consument zou zeer
geholpen zijn met de grondregel dat in geval van een oneerlijke handelspraktijk
van de zwarte lijst, de causaliteit tussen de oneerlijke handelspraktijk en
het wilsgebrek als een gegeven wordt beschouwd, tenzij het tegenbewijs wordt
geleverd. De minister stelt in de nadere memorie van antwoord dat invoering
van deze grondregel aanpassing van de wet vereist. Wij zijn dat met hem eens,
maar met de zojuist gegeven voorbeelden hoop ik duidelijk gemaakt te hebben
dat een vastgestelde oneerlijke handelspraktijk niet altijd één
op één zal leiden tot een succesvol beroep op een wilsgebrek.Wij vragen heus niet om een novelle. Deze wet, met al zijn kleine gebreken,
moet echt heel snel worden ingevoerd. Wij willen wel de toezegging van de
minister en de staatssecretaris dat bij de eerstvolgende wetswijziging op
het gebied van het consumentenrecht een nieuw artikel 6:228A wordt ingevoerd,
waarbij een oneerlijke handelspraktijk als bedoeld in 6.3.3A voor een consument
altijd een grond tot vernietiging van de overeenkomst oplevert.Er is een andere, minder verstrekkende oplossing die wij van de minister
vragen. Een "richtlijnconforme interpretatie" van dit wetsvoorstel
kan de civiele rechter nopen om 6:193j BW toe te passen in een vernietigingsprocedure
wegens een wilsgebrek. Van Boom spreekt in zijn artikel in het Tijdschrift
voor consumentenrecht ook wel van kruisbestuiving vanuit de wet OHP naar het
leerstuk van de wilsgebreken. Dit kan dus zonder verdere wetswijziging. Indien
de minister onomwonden uitspreekt dat artikel 6:193j BW niet alleen toepasbaar
is in geval van schadevordering door een individuele consument, maar dat de
rechter ook in een vernietigingsprocedure de handelaar het bewijs kan opdragen
dat het wilsgebrek van de consument niet door zijn oneerlijke handelspraktijk
kan zijn ontstaan, dan helpt hij ongetwijfeld de rechter bij zijn richtlijnconforme
interpretatie van de wet.Samenvattend zou ik graag drie zaken door de minister beantwoord zien: - Komt de minister de Kamer tegemoet door een evaluatie van het punitieve
Belgische systeem toe te zeggen voor het eerste kwartaal van 2009?- Wil de minister meer dan vrijblijvend toezeggen dat serieus naar een wetswijziging à
la het door mij voorgestelde artikel 6:228A zal worden gekeken?- Als de minister deze toezegging (nog) niet wil doen, wil hij dan
bevestigen dat niets de civiele rechter tegenhoudt om in een richtlijnconforme
interpretatie van deze wet de handelaar te belasten met het bewijs dat het
beweerde wilsgebrek niet door zijn oneerlijke handelspraktijk kan zijn ontstaan?Ik zie met belangstelling uit naar het antwoord van de minister en de
staatssecretaris.De voorzitter:Mevrouw Haubrich-Gooskens, ik feliciteer u van harte met uw maidenspeech.
U hebt zojuist onder andere voor de fractie van de PvdA het woord gevoerd.
Voor deze partij bent u al lang actief. Vanaf 1973 fungeerde u zeven jaar
lang als secretaris van de partijafdeling Geldermalsen. Uw partij en het lokale
bestuur hebben u niet losgelaten. Want naast en tijdens uw loopbaan als jurist
en advocaat was u vanaf 1986 dertien jaar lid van de gemeenteraad van Geldermalsen,
waarvan zeven jaar tevens wethouder. Dat was uiteraard nog voor het dualisme.
Aansluitend, in 1999, werd u lid van provinciale staten van Gelderland voor
de duur van acht jaar, waarna u lid werd van deze Kamer.U heeft zich niet beperkt tot advocatuur en politiek. Zo was u in de regio
onder andere bestuurlijk actief in het Waterschap Rivierenland, was u voorzitter
van de Unie Van Vrijwilligers en bekleedde u onder andere het vicevoorzitterschap
van de raad van toezicht van de stichting Zorgcentra De Betuwe. Tot op de
dag van vandaag wendt u uw deskundigheid in het patiënten- en cliëntenklachtrecht
nog aan als voorzitter van verschillende klachtencommissies.Uw ervaring in het lokale en provinciale bestuur brengt u nu ook op nationaal
niveau in deze Kamer in. Daarbij bent u ook internationaal actief. Ik wijs
graag op al uw inspanningen als waarnemer bij verkiezingen in Kosovo, in Guatemala
en in Georgië. Het zijn gebieden waar, zoals u deze zomer in Lokaal Bestuur
schreef, democratie minder vanzelfsprekend is dan in Nederland. In dat artikel
maakte u tevens gewag van het feit dat ook deze Kamer, veel vaker dan de gemiddelde
Nederlander denkt, Europese regelgeving beoordeelt. U stelt: "Menige
gemeente en provincie zal zelfs oordelen: het gaat te vaak om Europese regelgeving
(...) waar bemoeit Europa zich mee." Verderop vervolgt u: "Mensenhandel,
internetcriminaliteit, broeikasgas en schending van mensenrechten, daartegen
helpen geen nationalisme, geen ijsmuts en geen klompen meer." Ik weet
niet of het toeval is dat het onderwerp van uw maidenspeech vandaag de implementatie
van een Europese richtlijn betreft, maar u bent bepaald niet onkritisch geweest.
Een goed kritisch vermogen om wetsvoorstellen te beoordelen, is een wezenskenmerk
van Eerste Kamerleden. Ook daarom wens ik u van ganser harte geluk met uw
maidenspeech en succes met uw werkzaamheden.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.De voorzitter:Wenst een van de leden nog het woord in eerste termijn? Dat is niet het
geval.De beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20082009-10-14.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl