Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet bodembescherming en enkele andere wetten in verband met wijzigingen in het beleid inzake bodemsaneringen (29462)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2005-2006, pag. 505-510

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

27-12-2005

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

nr. 11, pagina 505-510

13-12-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29462Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet bodembescherming en enkele andere wetten in verband met wijzigingen in het beleid inzake bodemsaneringen (29462)Pagina 528-537
Presentie en opening (dinsdag 13 december 2005)Pagina 483-483
Voortzetting algemene financiële beschouwingen inzake het in 2006 te voeren beleid naar aanleiding van de Miljoenennota 2006 (30300), het Belastingplan 2006 (30306) en de Wet Vpb-pakket 2006 (30307)Pagina 510-528
Noot bevattende schriftelijke antwoorden van de bewindslieden van Financiën op vragen gesteld in de eerste termijn van de algemene financiële beschouwingen (30300) het Belastingplan (30306) en het Vpb-pakket (30307)Pagina 538-552
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet bodembescherming en enkele andere wetten in verband met wijzigingen in het beleid inzake bodemsaneringen (29462)Pagina 505-510
Voortzetting van: de algemene financiële beschouwingen inzake het in 2006 te voeren beleid naar aanleiding van de Miljoenennota 2006 (30300), het Belastingplan 2006 (30306) en de Wet Vpb-pakket 2006 (30307)Pagina 483-505
Stemming over een motie, ingediend bij het Europadebat, te weten:de motie-Schuyer c.s. inzake Nederlands en Europees burgerschap in het onderwijs (30303 XXX, A)Pagina 505-505

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging
van de Wet bodembescherming en enkele andere wetten in verband met wijzigingen
in het beleid inzake bodemsaneringen (29462).De beraadslaging wordt geopend.De voorzitter:Ik heet de staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer van harte welkom.De heer Putters (PvdA):Voorzitter. Ik maak mijn opmerkingen over deze wet in aanwezigheid van
mijn opa en oma. Dat onderstreept nog maar eens het belang van deze wet voor
toekomstige generaties!"Vrouwen in het Twentse dorp Goor, waar veel asbest is verwerkt in
paden, wegen en erven, lopen vijf keer meer risico op een zeldzame vorm van
longkanker dan normaal. Bij mannen is dat risico twee keer zo hoog. Het Twentse
plaatsje kampt met hoge concentraties van het materiaal door de vestiging
van het bedrijf Eternit, dat jarenlang asbesthoudende bouwmaterialen produceerde.
Veel afval werd gebruikt om wegen en paden te verharden en om sloten te dempen.
Inwoners van Goor konden het spul gratis afhalen om thuis te gebruiken." "Staatssecretaris
van Geel is geschrokken van de resultaten. Hoeveel geld er ook nodig is om
de rommel verder op te ruimen, het komt er gegarandeerd. Het ministerie betaalde
al zo'n 70 mln. voor de schoonmaak en daar maakten zo'n 1300 mensen in en
rond Goor gebruik van. Zo snel mogelijk moet nog worden uitgezocht hoeveel
er nog onder de grond ligt. Het bedrijf Eternit uit Goor moet volgens Van
Geel meebetalen, maar weigert dat." Zo meldde het Algemeen Dagblad eerder
deze maand.De vrouwen van Goor wisten het niet. Wij ook niet. Wel dat asbest slecht
voor de gezondheid is, maar niet dat het daar overal in de grond zit op de
route naar school en dat dit dodelijke consequenties kan hebben. Hoewel de
kennis over de effecten van asbest breed bekend is, werd het gebruik ervan
jarenlang oogluikend gedoogd en werd de noodzaak van saneringen niet op tijd
gesignaleerd. Het voorbeeld laat zien hoe wezenlijk het is om vervuilde grond
te signaleren en de noodzaak tot sanering onafhankelijk te beoordelen. Het
voorbeeld laat in onze ogen ook zien hoe belangrijk de aansturing
van de bodemsaneringen is. Het is cruciaal dat de afweging om al dan niet
tot bodemsaneringen over te gaan op een dusdanige manier wordt gemaakt dat
het de individuele en actuele belangen van lokale overheden, bedrijven en
burgers overstijgt. Gebeurt dat niet dan kost het de samenleving in een extreem
geval, zoals in Goor, mensenlevens, en daarnaast vele miljoenen euro's om
het alsnog op te ruimen. In de kern heb ik daarmee de zorgen van de PvdA bij
dit wetsvoorstel verwoord. Wij steunen het doel van het wetsvoorstel en van
de staatssecretaris om de aanpak van de bodemsanering zo te regelen dat alle
ernstige gevallen van bodemverontreiniging binnen afzienbare tijd gesaneerd
of beheerst kunnen worden. Er zijn in de huidige situatie nog teveel problemen
ten aanzien van de organisatie, financiering en uitvoering van saneringen.
Dit wetsvoorstel moet er in voorzien dat de saneringen sneller, goedkoper
en met particuliere investeringen plaatsvinden. Mijn fractie wil vandaag drie
punten aan de orde stellen.Het eerste punt is de signalering van de noodzaak van spoedeisende bodemsaneringen.
Wanneer is bodemsanering spoedeisend? Was het dat in Goor al langer? De staatssecretaris
geeft in de memorie van antwoord aan dat het ministerie van VROM nadere criteria
in ontwikkeling heeft om het begrip spoedeisendheid te concretiseren, maar
dat is nog geen praktijk. De PvdA-fractie vraagt de staatssecretaris snel
meer duidelijkheid te geven over de situaties waarin spoedeisende sanering
noodzakelijk is en over de wijze waarop de vele betrokken belangen gewogen
moeten worden bij het besluit tot het uitvoeren van saneringen. Als nu aan
tien gemeenten wordt gevraagd wat hun top tien noodzakelijke bodemsaneringen
is dan krijg je tien verschillende interpretaties van spoedeisendheid en noodzakelijkheid.
Wij krijgen signalen dat er een impasse is en blijft zolang het saneringscriterium
niet scherper wordt aangegeven. Wanneer kunnen wij de uitgewerkte criteria
verwachten en wat betekenen ze voor de uitvoering van het voorliggende wetsvoorstel?
Wat gebeurt er als deze criteria of de bodemprestatieafspraken niet worden
gehaald?Aangezien het saneringscriterium per AMvB geregeld wordt en het de uitvoerbaarheid
van de wet sterk zal bepalen, willen wij nog de bevestiging dat die AMvB ook
aan dit huis wordt voorgelegd. Wij willen kunnen beoordelen of het voldoende
is om te voorkomen dat volksgezondheid en leefkwaliteit het onderspit delven
in de afweging met andere belangen. In een brief aan de Tweede Kamer d.d.
7 november jl. geeft de staatssecretaris aan dat enkel nog de AMvB's "die
er toe doen", zullen worden voorgehangen. Nog afgezien van ons oordeel
over de wijze waarop dat bepaald zou moeten worden, zou ik van de staatssecretaris
graag horen of wij het vandaag over iets hebben "dat er toe doet".De regering heeft de verlichting van administratieve lasten, decentralisatie
en beleidsvrijheid als leidmotief voor haar beleid gekozen. Dat kan in onze
ogen alleen als er een duidelijk afwegingskader door de regering wordt meegegeven
voor situaties waarin volksgezondheid en milieu in het geding zijn. Voorkomen
moet worden dat zij in de strijd met economische, infrastructurele en andere
belangen het onderspit delven. Deze staatssecretaris lijkt soms zijn voorganger
Pronk te verwijten dat hij te veel milieuregels stringent heeft verankerd.
Mijn fractie wil hier nog eens benadrukken dat diezelfde minister Pronk daarbij
de volksgezondheid op het oog had. Natuurlijk kun je erover twisten hoe je
daar vervolgens in regelgeving mee omgaat, maar dan zouden wij wel van deze
staatssecretaris willen weten hoe hij voorkomt dat spoedeisende saneringen
niet tijdig gesignaleerd worden en vervolgens, zoals in Goor, tot hoge financiële
kosten en negatieve gezondheidseffecten leiden.Dit alles raakt aan mijn tweede punt, namelijk de bredere sturingsfilosofie
van de regering en meer in het bijzonder de verdeling van verantwoordelijkheden
tussen de overheid, bedrijfsleven en burgers. Er is bij de bodemsaneringen
sterk ingezet op cofinanciering tussen overheid en bedrijfsleven, maar in
de praktijk blijkt de haalbaarheid daarvan sterk tegen te vallen. Dat bleek
opnieuw in het voorbeeld van Goor, hoewel daar nog flink over de financiering
wordt gesteggeld. De sanering van de spoedeisende locaties blijft te sterk
achter en dan hebben wij het nog niet over de sanering van duizenden andere
niet spoedeisende vervuilde locaties.De Algemene Rekenkamer concludeerde eerder dit jaar in een vernietigend
rapport over de bodemsaneringen dat een goede sturingsfilosofie ontbreekt
waarmee dit probleem effectief kan worden aangepakt. De Rekenkamer stelt dat
de huidige aansturing faalt op bijna alle aspecten: financieel, juridisch
en organisatorisch. Voor effectieve uitvoering van saneringen moeten op rijksniveau
scherpere kaders worden gesteld waarbinnen lagere overheden worden gecontroleerd.
De staatssecretaris reageerde – ik vat hem enigszins kort door de bocht
samen – met: ik ben het niet met de Algemene Rekenkamer eens. Dat is
te gemakkelijk. Zijn argument dat lagere overheden maximale vrijheid moeten
hebben om met lokale partijen tot oplossingen te komen, houdt ons argument,
en dat van de Rekenkamer, overeind dat het signaleren en overgaan tot bodemsaneringen
om meer centrale sturing vraagt in het belang van de volksgezondheid en het
milieu. Goor spreekt wat dat betreft boekdelen!Wij nodigen de staatssecretaris uit om op de volgende, misschien wat scherpe
stelling te reageren; zolang de staatssecretaris van Milieu geen scherpere
kaders aangeeft voor het afwegen van de vele belangen die bij bodemsaneringen
een rol spelen en niet centraler aanstuurt wanneer en hoe de bodemsaneringen
moeten plaatsvinden, accepteert hij doelbewust een structureel tekort op het
terrein van de volksgezondheid en de leefkwaliteit. Graag een scherpe inhoudelijke
reactie van de staatssecretaris.Binnen de sturingsfilosofie is het ook van belang te kijken naar de inzet
van instrumenten voor bodemsanering. Daarbij zou de PvdA-fractie juist een
flexibeler benadering willen zien. Wij pleiten voor meer ruimte voor en investeringen
in de ontwikkeling van alternatieve, op biologische methoden gebaseerde instrumenten.
In onze ogen biedt dit wetsvoorstel daarvoor een uitgelezen kans, omdat de
bodemsanering veel meer gekoppeld wordt aan de functies die de grond speelt
of moet spelen. Dat betekent dat niet enkel meer het signaleren van een stof
of levend organisme in de grond reden voor sanering is, maar dat ook gekeken
wordt naar de functie van de grond, dus waar de grond voor wordt gebruikt
of gebruikt gaat worden. Ook de Europese Milieuagenda heeft als doel hierbij
alternatieve instrumenten voor bodemsanering te ontwikkelen en in te zetten.
Het recente rapport van de SER Milieu als kans doet hiervoor
allerlei suggesties. Op langere termijn bevordert dat de effectiviteit en
snelheid van de bodemsaneringen. Is de regering bereid hierin meer te investeren
en meer ruimte te bieden voor experimenten? Op welke wijze moedigt de staatssecretaris
dat aan, net als de daadwerkelijke toepassing van beschikbare kennis en kunde
over alle kokers van Ruimtelijke Ordening, Milieu, Economie en Volksgezondheid
heen? Vraagt dit niet om meer centrale prikkels vanuit VROM richting de lagere
overheden en bedrijven? Het gaat niet vanzelf. De ontwikkelingén toepassing
van innovaties dienen volgens ons sterker gestimuleerd te worden en onderdeel
te zijn van de sturingsfilosofie.Mijn derde en laatste punt haakt aan bij de sturingsfilosofie. Ik heb
het nu over dubbele petten bij de uitvoering. Specifiek wil ik ingaan op die
dubbelepettenproblematiek. In het wetsvoorstel wordt naar ons idee wel veel
in één hand gelegd: het signaleren van de noodzaak tot bodemsanering,
de opstelling van saneringsplannen, de beoordeling of deze plannen adequaat
zijn, de uitvoering ervan en het toezicht op de effectieve uitvoering liggen
te veel op dezelfde plek. Hoe meer er in één hand ligt, des
te meer schaadt deze situatie van dubbele petten de onafhankelijkheid van
de uitvoering en controle. Ons bereiken ook signalen dat de gemeentelijke
afdelingen Milieu in de praktijk vaak tegelijkertijd adviseur zijn rond de
aanpak van bodemsaneringen bij bouwplannen en infrastructurele projecten,
en tevens zelf ontwikkelaar van dergelijke plannen zijn. Aan het bedrijfsleven
en bijvoorbeeld de milieukundige adviesbureaus stellen wij scherpe eisen om
dergelijke rolvermenging tegen te gaan. Zouden wij diezelfde eisen niet ook
scherper aan onze eigen overheden moeten stellen? Treden hier geen rolvermenging
en belangenconflicten op, of ten minste het risico daarop?In zijn memorie van antwoord bij onze schriftelijke vragen gebruikt de
staatssecretaris opnieuw de argumenten van de vermindering van administratieve
lasten en het belang dat eraan gehecht moet worden dat lagere overheden de
ruimte hebben om zelf afwegingen te kunnen maken. Wij begrijpen dit, maar
vinden ook dat wat mager. Lagere overheden hebben met veel partijen en vaak
tegengestelde economische belangen, huisvestings-, volksgezondheids- en leefbaarheidsbelangen
te maken. De afweging daartussen moet zorgvuldig plaatsvinden. Dat vraagt
om een helder besluitvormingskader, met een duidelijke rollenscheiding van
de betrokken partijen. Laat ik de vrouwen van Goor hier nog een keer in herinnering
roepen. Het mag niet zo zijn dat bodemsaneringen aan de grillen van lokale
politieke, financiële of sociale omstandigheden worden overgeleverd.
De VROM-Inspectie heeft dan wel de taak om toe te zien op de adequate uitvoering
van de saneringen, maar wij vragen ons af hoe sluitend die controles zijn
en of deze niet meer het karakter hebben van hier en daar door het ijs prikken
en achter incidenten aanlopen. Heeft de Inspectie ook wel de mankracht om
dat meer sluitend te kunnen doen? Kortom, waarom trekt de regering de verschillende
signalerende, uitvoerende en controlerende rollen niet wat meer uit elkaar,
zodat wij de zaken meteen aan de voorkant goed regelen en niet via de Inspectie
achteraf moeten constateren dat het misgaat?Ik sluit af met te memoreren dat wij hier een half jaar geleden met iets
meer irritaties tegenover elkaar stonden. Deze Kamer had kritiek op de werkwijze
van de staatssecretaris en op de manier waarop met de behandeling van het
wetsvoorstel in dit huis werd omgegaan. Wij hebben daarover in juli met elkaar
gesproken naar aanleiding van het wetsvoorstel over de handhavingstructuur.
Onze kritiek was zowel inhoudelijk als procedureel van aard. Mijn fractie
houdt kritiek op de inhoudelijke visie en aanpak van een aantal grote milieuproblemen,
zoals de luchtkwaliteit en ook de bodembescherming. Wij steunen echter deze
wet, en ook de ambities daarachter. Wij vinden wel dat de sturingsfilosofie
gebaseerd moet zijn op een duidelijkere inhoudelijke visie op de borging van
het volksgezondheidsbelang en de leefkwaliteit. Administratieve lastenvermindering
en beleidsvrijheid voor gemeenten en provincies zijn daaraan ondergeschikt.
Die visie missen wij te veel. Op procedureel vlak zijn wij echter positiever
gestemd geraakt. Wij bemerken een grotere precisie en bereidwilligheid van
de kant van de regering bij de beantwoording van onze vragen. Wij zijn daar
blij mee. Het maakt dat wij vandaag het antwoord van de staatssecretaris met
veel vertrouwen zullen afwachten.De heer Ketting (VVD):Voorzitter. Allereerst wil ik graag een groet brengen aan de grootouders
van mijn zeer gewaardeerde collega Kim Putters. Het is hartverwarmend om de
belangstelling van de grijze generatie waar te nemen. Wel is het zo –
en dit is een waarschuwend woord – dat, als dit het begin is van een
nieuwe tendens, wij met de komende vergrijzingsgolf zullen moeten komen tot
vergroting van de capaciteit van de publieke tribune.Mijn fractie dankt de staatssecretaris voor de beantwoording van de door
haar gestelde vragen. Daardoor kan haar inbreng in dit debat beknopt zijn.
Niemand is tegen bodemsanering, dus een wetsvoorstel als het onderhavige kan
dan ook snel op adhesie rekenen, en dat is ook in mijn geval aan de orde.
Wel blijft nog altijd de vraag knagen hoe het zover heeft kunnen komen. Het
is toch niet goed te begrijpen hoe wij in de afgelopen decennia erin zijn
geslaagd ons nest te bevuilen, en dan nog wel zo'n klein nest met vele bewoners.
Alle schone pogingen, alle commissies, zoals de commissie-Oele en andere schone
maar onvervulde beleidsvoornemens ten spijt. Voor een goed begrip, dit is
niet slechts op het conto van de overheden te schrijven. De rol die hier bedrijven
en instellingen hebben gespeeld behoeft nadrukkelijk vermelding, en wel in
aanklagende zin.Mijn fractie heeft waardering voor de gekozen beleidsmatige insteek: geen
incidentenbeleid meer, maar een beleid dat erop is gericht de functie van
de bodem als leidend uitgangspunt te kiezen. Dit verschaft een toetsingskader
dat bijdraagt aan een doelmatige aanpak. Vervolgens wordt gestreefd naar een
gestructureerde samenwerking van de betrokken partijen, en dat zijn –
zoals reeds gesteld – niet alleen de bestuursorganen, maar ook de relevante
private partijen. Deze laatsten komen ook goed van pas in financiële
zin, want de hele operatie kost geld, te veel geld zelfs. Als bij zovele goede
Nederlanders huizen ook in de borst van deze staatssecretaris zowel de koopman
als de dominee.Dit probleem is duizelingwekkend. In de Milieubalans 2005 wordt gesproken
van zo'n 55.000 à 65.000 locaties met ernstige bodemverontreiniging,
die sanering behoeven. En dat moet dan zo'n slordige 18 mld. kosten. Het bemoedigt
niet dat, als wij in het huidige tempo doorgaan, het karwei pas in 2065 is
geklaard. Natuurlijk valt op deze cijfers best wat af te dingen, maar ook
andere gegevens, zoals vervat in de Evaluatie Beleidsvernieuwing Bodemsanering,
geven eenzelfde magnitude weer. Wij komen dus van verre, en mijn fractie heeft
er begrip voor dat deze staatssecretaris met een niet geringe erfenis zit
opgezadeld. Hij verdient dan ook steun als hij deze Augiasstal wil gaan opruimen.Dit wetsvoorstel betekent een belangrijke stap daartoe. Het is daarom
dat mijn fractie eraan hecht zeker te stellen dat zij en de staatssecretaris
eenzelfde beeld voor ogen hebben. Naar de mening van mijn fractie kunnen de
te nemen stappen compact als volgt worden weergegeven. Wat moet er gebeuren
en waarom? Wat gaat dat kosten? Hebben wij dat geld? Hierbij moet ook een
afweging plaatsvinden met andere milieu-investeringen. Als wij niet voldoende
geld hebben, hoe komen we dan aan meer? Welke prioriteitsstelling wordt gehanteerd?
Hoe vindt controle op kwaliteit en uitvoering plaats, met eventuele terugkoppeling
naar het eerste punt, te weten de vraag of de continuïteit van het project
op lange termijn verzekerd is.De eerste vraag is dus: waar hebben we het over, met andere woorden wat
moet er gebeuren en waarom? Uit de veelheid van bronnen komt een nog onzeker
beeld van deze onderwerpen naar voren. Ook de Algemene Rekenkamer onderstreept
dit en dringt aan op een adequate planning van de bodemsanering als geheel.
Mijn fractie onderschrijft dit van harte. Gaarne ontvangen wij een reactie
van de staatssecretaris.Het tweede punt betreft de kosten. Wat dat betreft vliegen de miljarden
ons om de oren. Zeker gezien de gewenste bijdrage van andere partijen is het
scherp stellen van het benodigde budget, met een voldoende horizon van bijvoorbeeld
5 jaar voortschrijdend, noodzakelijk. Dit hangt vanzelfsprekend nauw samen
met het vorige punt. Is de staatssecretaris het daarmee eens?Mijn fractie heeft gedurende de afgelopen tien jaar bij herhaling aangedrongen
op een geobjectiveerde prioriteitstelling bij milieu-investeringen. De milieueuro
van de burger dient immers zo kosteneffectief mogelijk te worden besteed.
Het wil echter maar niet lukken. Hoe en wanneer denkt de staatssecretaris
een gekwantificeerde prioriteitsstelling van de te maken milieu-investeringen
te presenteren die voldoende inzicht biedt aan het parlement om de beleidskeuzes
te kunnen beoordelen?Het Rijk heeft niet voldoende geld op zak. Dit houdt dus in dat andere
overheden, en de private sector, zowel de eigenaren als de gebruikers, moeten
bijpassen. Kan de staatssecretaris aangeven hoe nu een harde verplichtende
afdwingbare structuur in deze lappendeken kan worden aangebracht om een solide
financiële basis tot stand te brengen? Vanzelfsprekend dient deze basis
zich over een voldoende lange termijn uit te strekken. In de Milieubalans
2005 wordt aangegeven dat een verhoging van de bijdrage van marktpartijen
van 50% naar 75% nodig is om de saneringsoperaties vóór
2030 te verwezenlijken. Mijn fractie zou dat gaarne beogen. Is de staatssecretaris
voornemens dit na te streven en hoe denkt hij de marktpartijen tot een hogere
donatie te bewegen? De Algemene Rekenkamer geeft in een antwoord op de desbetreffende
vraag van de vaste commissie voor VROM van de Tweede Kamer aan dat er nog
onvoldoende aandacht is voor kostenbeheersing. Gezien de omvang van de hierbij
in het geding zijnde bedragen moet deze zorg op de kortst mogelijke termijn
worden weggenomen. Hoe denkt de staatssecretaris dit te bewerkstelligen?Dan kom ik nu op de prioriteitstelling. De staatssecretaris vertrouwt
erop dat het gekozen uitgangspunt van de functie van de bodem zal leiden tot
een goede prioriteitsstelling van de uit te voeren projecten. Mijn fractie
hoopt van harte dat de staatssecretaris daarmee gelijk heeft en zeker gelijk
krijgt, maar acht het toch prudent om objectieve kenmerken te hanteren. Deze
zijn dan tevens van belang voor de controle of de werkelijkheid een goede
afspiegeling is van het beleidsvoornemen. VROM heeft hiertoe de bodemprestatie-eenheden
ontwikkeld. Kan de staatssecretaris mijn fractie informeren hoe de ervaringen
hiermee zijn en of dit een toereikend instrument blijkt te zijn?Dan kom ik nu op het zesde en laatste punt. Dit betreft de handhaving,
monitoring, terugkoppeling en waarborging van de consistentie van het beleid,
inclusief de daarbij behorende financiering. Mijn fractie stelt het op prijs,
van de staatssecretaris een helder beeld te krijgen hoe hij deze cluster denkt
in te richten. Hierbij hecht mijn fractie eraan de belangrijke rol van de
VROM-Inspectie te beklemtonen. Het heeft mijn fractie gerustgesteld dat uit
de brief van de staatssecretaris van 7 april jongstleden blijkt dat de
VROM-Inspectie kritiek heeft geleverd op de kwaliteit van toezicht en handhaving
en ook op de kwaliteit van uitvoering van de bodemsaneringsoperatie. Kennelijk
zit deze dienst dicht op dit dossier, en dat moet ook zo blijven. Kan de staatssecretaris
dit onderschrijven en mijn fractie de verzekering geven dat de Inspectie ook
op langere termijn daartoe in staat blijft gesteld?In dit verband wil mijn fractie nog een ander aspect in het geding brengen,
te weten de integriteit. Een van de belangrijkste oorzaken van grote problemen
waar wij nu mee zitten is dat het tal van actoren in het verleden aan integriteit
heeft ontbroken. Het gaat er mijn fractie niet om oude koeien uit de sloot
te halen of te zwartepieten, maar het verheugt haar te constateren dat de
staatssecretaris hier eveneens belang aan hecht. Mijn fractie baseert dit
op het inmiddels ook in dit huis aangenomen wetsvoorstel Wijziging van de
Wet milieubeheer en de Wet op de economische delicten, houdende regels inzake
de kwaliteit van werkzaamheden in het milieubeheer en de integriteit van de
daarbij betrokken uitvoerders. Graag krijgt mijn fractie de stellige verzekering
van de staatssecretaris dat hij in dit dossier als een bok op de haverkist
blijft zitten. De enorme offers die de samenleving zich moet getroosten vereisen
dit.Er is nog een lange weg te gaan. Mijn fractie steunt het ingezette beleid
en onderstreept het belang van het gaandeweg verder ontwikkelen en verscherpen
van het beleid. Daartoe vraagt zij de staatssecretaris, te verzekeren dat
hij het parlement met meer dan gewone regelmaat via evaluaties wil blijven
informeren over de voortgang bij het kuisen van onze bodem. Mijn fractie kijkt
met belangstelling uit naar de beantwoording door de staatssecretaris.Mevrouw Slagter-Roukema (SP):Voorzitter. Ik maak mijn opmerkingen in aanwezigheid van mijn zoon en
schoonzoon. Bodemsanering is van belang voor de toekomstige generaties. Ik
denk dat wij allen op dit punt onze verantwoordelijkheid moeten nemen. Het
is erg leuk dat er vandaag zoveel generaties aanwezig zijn.De voorgestelde wijziging van de Wet bodembescherming heeft tot doel de
sinds 1997 gegroeide praktijk van bodemsanering te legaliseren, waarbij de
centrale doelstelling is, bodemsaneringen te versnellen. Er zijn drie hoofdonderwerpen
die onderwerp van wijziging zijn. Een nieuwe saneringsaanpak leidt tot wijziging
van de saneringsdoelstelling; saneren wordt goedkoper door rekening te houden
met het uiteindelijk gebruik van de bodem. Ook worden de procedures in eenvoudige
gevallen vereenvoudigd. Er wordt een saneringsplicht ingevoerd voor eigenaren
of erfpachters van bedrijfsterreinen, met een wettelijke basis voor een bijdrageregeling.
Tot slot komt er een nieuw financieel hoofdstuk, waarin meer flexibiliteit
wordt geboden aan decentrale overheden voor een programmering die aansluit
bij de maatschappelijke dynamiek en met meerjarenbudgettering op basis van
een saneringsplan. Derden worden gestimuleerd tot (markt)investeringen in
bodemsaneringen. De bepalingen voor de handhaving door het bevoegd gezag worden
aangescherpt.Sinds dit voorstel bij de stemming in de Tweede Kamer met algemene stemmen
is aangenomen, is er al weer heel wat gebeurd op dit beleidsterrein. Gelukkig
hebben de ontwikkelingen wat dat betreft niet stil gelegen, ondanks het oponthoud
tot de plenaire bespreking vandaag in deze Kamer. Wij willen de staatssecretaris
dan ook complimenteren met zijn voortvarendheid en zijn ambities op dit terrein.
Desondanks heeft mijn fractie er nog behoefte aan enkele opmerkingen te plaatsen
en wat vragen te stellen die deels ook zijn opgeroepen door rapporten die
dit afgelopen jaar gepubliceerd zijn op het gebied van de bodemsaneringen.Ik doel dan op het rapport met een evaluatie van het beleid en de uitvoering
tot nu toe, op het jaarverslag bodemsaneringen over 2004, waarin ook een landsdekkend
overzicht van mogelijk verontreinigde locaties is opgenomen en een beschrijving
van de praktijk van bodemsaneringen, de scenario's bodemsaneringsoperaties
van het RIVM en het kritische rapport – mijn collega van de PvdA-fractie
had het zelfs over een "nogal vernietigend" rapport en ik ben het
eigenlijk wel eens met die kwalificatie – van de Algemene Rekenkamer
(ARK) "Voortgang bodemsanering".De staatssecretaris heeft zich ten doel gesteld, de bodemkwaliteit in
2030 overal geschikt te laten zijn voor gewenst gebruik, door sanering bij
ernstige gevallen van verontreiniging en door beheersing van de verontreiniging
als er geen direct gevaar is. Voor 2015 moeten voor 14.000 locaties met een
bekend spoedeisend risico saneringsplannen zijn gemaakt, de risico's moeten
beheerst zijn en de bodemkwaliteit verbeterd. Dat geldt dus voor 14.000 locaties
en dient voor 2015 te gebeuren. Wat het spoedeisende risico betreft, sluit
ik mij aan bij wat collega Putters vroeg: wat is nu precies de definitie van "spoedeisend"?
Wat zijn de harde criteria? Of zijn de criteria in feite boterzacht? Door de sanering te koppelen aan ruimtelijke of economische ontwikkeling
verwacht de staatssecretaris dat de markt bereid zal zijn ook investeringen
te doen, investeringen die naar zijn inschatting in 2030 75% van het
benodigde budget zullen opbrengen. Met de ARK plaatst mijn fractie daar toch
vraagtekens bij, gelet op de bereidheid van de markt tot nu toe. Is de inschatting
van de staatssecretaris geloof of stellige zekerheid? Is die onderbouwd of
is het wishful thinking? Waar moet eventueel de 900 mln. weggehaald worden
die ontbreekt om de gestelde doelen van 2015 te behalen? Om nog maar te zwijgen
van al het geld dat nodig zal zijn om de 45.000 locaties genoemd voor 2030
aan te pakken.Overigens geeft de staatssecretaris zelf ook al aan dat mogelijk extra
middelen met ICRE-geld zijn te verwerven. Wat wordt daar eigenlijk onder verstaan?
Heeft de staatssecretaris al extra overlegd met het bedrijfsleven en is er
al een convenant gesloten?De ARK stelt ook vragen bij de sturingsfilosofie, decentraal wat decentraal
kan en centraal wat centraal moet. Ook mijn fractie vraagt zich af hoe duidelijk
deze rolverdeling is. Ik vond het opvallend, op het klimaatcongres van twee
weken geleden in het Kurhaus van gemeenten te horen dat zij zo graag willen
dat het Rijk bij een zo urgent en complex vraagstuk als klimaatbeheersing
meer verantwoordelijkheid neemt, ook al omdat kennis over dit vraagstuk zo
specifiek en ingewikkeld is. Geldt dat dan ook niet voor bodemsanering? Hoe
schat de staatssecretaris het kennisniveau van gemeenten in als het gaat om
potentiële risico's van bodemverontreiniging?Over alles is natuurlijk advies in te winnen, maar leert een dossier als
dat van asbest bijvoorbeeld óók niet dat kennis van risico's
en daarop gebaseerde normen in de loop van de tijd kunnen veranderen? Pleit
dat niet voor een meer centrale aanpak, juist omdat het onmogelijk is om op
een te decentraal niveau alle expertise te integreren? Het gaat toch in dit
soort gevallen om risico's die de gezondheid van mensen bedreigen en het lijkt
mij een taak van de rijksoverheid om die zo klein mogelijk te houden. Graag
hoor ik hierop een reactie.Met de ARK en collega Putters blijven wij zorgen houden over de kwaliteit
van het toezicht en de handhaving. Gemeenten en provincies hebben niet zelden
een dubbele pet op, als uitvoerder én controleur van saneringen.Overigens zijn wij blij dat de staatssecretaris ten aanzien van de laatste
ontwikkelingen in het asbestdrama zijn verantwoordelijkheid neemt. Ik wijs
er nog even op dat 15 jaar geleden drie vrouwen uit Goor met de SP het eerste
proces tegen Eternit hebben gevoerd voor schadevergoeding in verband met de
ziekte van hun mannen. Ik heb uit publicaties begrepen dat de staatssecretaris
het nu ook zelf in overleg met Eternit gehad heeft over eventuele juridische
stappen. Ik ben benieuwd naar de stand van zaken. Ik dacht dat er gisteren
overleg was. Is Eternit bereid om over de brug te komen, nu is aangetoond
dat asbest niet alleen slachtoffers heeft gemaakt onder mensen die beroepsmatig
ermee in aanraking kwamen? Het gerucht gaat dat Eternit zou betalen. Als dat
zo is, wil ik graag van de staatssecretaris horen of dat ook perspectieven
schept om andere vervuilers aan te pakken. Dan denk ik bijvoorbeeld aan Shell
en de stort van Troost.Nu is aangetoond dat men asbestziekte ook buiten zijn beroep kan oplopen,
pleit dat dan ook niet voor een rechtvaardige compensatieregeling
naast de regeling die geldt voor beroepsziekten? Een dergelijke regeling is
in november 2003 al eens in deze Kamer bepleit in de motie van mijn fractiegenoot
Meulenbelt. Daarbij gaat het om een tegemoetkoming voor werkenden die niet
in de asbest werken, maar wel een asbestziekte hebben. Is de staatssecretaris
bereid zijn collega De Geus hierop te attenderen?Tot slot, als ik mij de 658.158 in kaart gebrachte mogelijk verontreinigde
locaties voor de geest haal, zakt mij de moed wat in de schoenen en schaam
ik mij ook een beetje voor mijn kinderen op de tribune. Het lijkt op vechten
tegen de bierkaai als wij de omvang van de vervuilingen tot ons laten doordringen.
Hoe langer wij echter wachten, des te groter de verspreiding. Juist asbest
bewijst dat de risico's alleen maar toenemen. Graag zou ik van de staatssecretaris
vernemen of hij niet met mij van mening is dat het tijd is voor een deltaplan
bodemsaneringen. Om ambities te verwezenlijken is de inspanning van veel partijen
nodig, evenals een staatssecretaris die als een bok op de haverkist zit. Ik
vond dat wel een mooie uitdrukking van collega Ketting. Wij zullen de staatssecretaris
van harte ondersteunen als hij initiatieven in deze richting onderneemt, zoals
wij hem ook steunen bij deze wetswijziging. Wij wachten de beantwoording van
de staatssecretaris met belangstelling af.De beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20052006-505-510.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl