Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van hoofdstuk 18 van de Wet milieubeheer (Handhavingsstructuur) (29285)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2004-2005, pag. 1483-1489

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

19-07-2005

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

nr. 31, pagina 1483-1489

04-07-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29285Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Lijst van besluiten (maandag 4 juli 2005)Pagina 1489-1489
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet toezicht beleggingsinstellingen met het oog op de modernisering van de wet en implementatie van richtlijn nr. 2001/107/EG en richtlijn 2001/108/EG van 21 januari 2002 (28998); - het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 3 november 2001 te Rome totstandgekomen Internationaal Verdrag inzake plantgenetische bronnen voor voedsel en landbouw, met bijlagen (Trb. 2002, 134) (29656) (R1764); - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet milieubeheer en de Wet verontreiniging oppervlaktewateren (verduidelijking in verband met de EG-richtlijn inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging; vergunning op hoofdzaken/vergunning op maat) (29711) en 5 andere wetsvoorstellen (29737, 29828, 29952, 30006 en 30090)Pagina 1453-1454
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafvordering en enkele andere wetten in verband met de regeling van bevoegdheden tot het vorderen van gegevens (bevoegdheden vorderen gegevens) (29441)Pagina 1454-1463
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van onder meer de Wet op het primair onderwijs, de Wet op de expertisecentra en de Wet medezeggenschap onderwijs 1992 in verband met de invoering van lumpsumbekostiging in het primair onderwijs (29736)Pagina 1477-1483
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van hoofdstuk 18 van de Wet milieubeheer (Handhavingsstructuur) (29285)Pagina 1483-1489
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (maandag 4 juli 2005)Pagina 1489-1491
Behandeling van de volgende voorstellen van de commissie voor de Verzoekschriften: - res van L.J. Lindeman te Eindhoven betreffende het handelen van de belastingdienst (XXIV-A); - res van D.A. Pugh te Eindhoven betreffende het handelen van de belastingdienst (XXV-A); - res van J.A. Vreugdenhil te Leersum betreffende de aftrek van kosten van juridische bijstand (XXVI-A); - res van G.M.G. van de Vinne te Vaïssac (Frankrijk) betreffende het handelen van de belastingdienst (XXVII-A); res van M. Buyankara te Schiedam betreffende het handelen van de belastingdienst (XXVIII-A).Pagina 1453-1453
Presentie en opening (maandag 4 juli 2005)Pagina 1453-1453
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Mediawet in verband met het bevorderen van een gezamenlijke strategie en duidelijke regie met betrekking tot de programmering van de landelijke publieke omroep, alsmede het aanbrengen van een helderder afbakening tussen toezicht, bestuur en professionele werkprocessen binnen de organisatie van de landelijke publieke omroep (29991)Pagina 1463-1477

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging
van hoofdstuk 18 van de Wet milieubeheer (Handhavingsstructuur) (29285).De voorzitter:Ik heet de staatssecretaris van harte welkom.De beraadslaging wordt geopend.De heer Putters (PvdA):Mevrouw de voorzitter. De wijziging van de Wet milieubeheer met betrekking
tot de handhavingsstructuur kan de instemming van de fractie
van de PvdA krijgen. Om een aantal redenen zijn wij positief over deze wetswijziging.
De geloofwaardigheid van het bestuur en de verbetering van de relatie tussen
burger en bestuur staan sterk ter discussie. Juist in dat kader is het van
het grootste belang dat de overheid de regels naleeft en handhaaft die zij
zelf heeft geformuleerd. Dat geldt ook op milieugebied. Terecht stelt de memorie
van toelichting het volgende: niet toereikende naleving leidt tot het niet
bereiken van de op democratische wijze vastgestelde beleidsdoelen en tot een
tekortschietende bijdrage aan de handhaving van de rechtsorde. De PvdA-fractie
deelt deze opvatting.Dit wetsvoorstel regelt de kwaliteitseisen waaraan de handhaving van milieuregels
moet voldoen, maar ook dat de verschillende betrokken bestuursorganen met
elkaar overeenkomsten sluiten en gezamenlijk uitvoeringsstructuren opzetten
om de milieuhandhaving effectief te laten zijn. De provincie krijgt de regie
en het Rijk de mogelijkheid om in te grijpen als de handhaving desondanks
gebrekkig blijft. Er is hard gewerkt en veel bereikt om de handhaving te verbeteren:
daarvoor onze waardering. Over een drietal punten willen wij echter nog van
gedachten wisselen met de staatssecretaris. In de eerste plaats is dat de
sturingsfilosofie ten aanzien van de inhoudelijke verfijning van kwaliteitscriteria
voor de milieuhandhaving. In de tweede plaats is dat de professionalisering
van de handhavingspraktijk. In de derde plaats gaat het om de relatie van
dit wetsvoorstel met de bredere discussie over toezicht en handhaving.De sturing van handhavingskwaliteit. De staatssecretaris schrijft onze
Kamer dat het bevoegd gezag een toezichtstrategie dient te hebben, maar dat
het aan het bevoegd gezag zelf is om daarbij procedureel en inhoudelijk doelen
en prioriteiten te stellen. In de schriftelijke beantwoording stelt de staatssecretaris
dat er aan een aantal procedurele minimumvereisten voldaan moet worden, maar
dat deze zich op basis van praktijkervaringen verder moeten ontwikkelen. Hij
stelt: "De waarde van aldus ontwikkelde best practices is groter dan een op
rijksniveau opgelegde norm." In het licht van ons gezamenlijke streven om
onnodige regels en extra bureaucratie tegen te gaan, vindt mijn fractie deze
benadering van onderop, dus vanuit de praktijk van de uitvoering, zinvol.
Tegelijkertijd roept het de vraag op welke rol het Rijk speelt bij het vaststellen
en toetsen van minimumvereisten. De inhoudelijke vereisten zijn nader bij
AMvB geregeld en roepen een probleem op waar deze Kamer al eerder in een ander
verband over gesproken heeft, namelijk hoeveel zicht wij eigenlijk op de uitvoering
kunnen houden als belangrijke onderdelen van de wet niet in de wet zelf geregeld
worden. Waar praten wij dan nog over?Wij zijn daarom blij met het door de Tweede Kamer aangenomen amendement-Samsom
om de AMvB met de daarin nader uitgewerkte inhoudelijke eisen aan de handhaving
aan de Kamer voor te hangen. In de toelichting op de voorgehangen AMvB stelt
de staatssecretaris dat het echter ook daarin om handhavingsvereisten gaat
die op basis van praktijkervaringen verder invulling moeten krijgen. Het professionaliseringstraject –
waarover ik zo nog te spreken kom – en andere projecten zijn daarvoor
bedoeld. Zijn van die andere projecten inmiddels resultaten te melden en welke
betekenis hebben die voor de verdere invulling van de kwaliteitscriteria voor
handhaving?Wij vragen hiernaar omdat de staatssecretaris de verwachting uitspreekt
dat meer gedetailleerde regulering op dit punt nodig zal zijn, aangezien de
nu genoemde kwaliteitscriteria nog weinig specifieke voorwaarden voor adequate
afstemming van de verschillende bestuurs- en strafrechtelijke handhavingsstructuren
en vereisten kennen. Is het niet mogelijk en verstandiger om al eerder helderheid
te geven over minimumvereisten om te voorkomen dat de op zichzelf sympathieke
bottum-up-sturingsfilosofie, waarbij best practices leidend zijn, achteraf
alsnog top down overruled wordt door de nadere regels die vanuit de AMvB gesteld
worden? Moet procedureel gezien samenwerking tussen gemeenten niet nu al veel
krachtiger worden gestimuleerd? In de praktijk zijn al goede voorbeelden te
vinden dat dit aantoonbaar tot betere dienstverlening heeft geleid. Met andere
woorden, moeten de procedurele en inhoudelijke ondergrens toch niet nu al
scherper worden aangegeven om te voorkomen dat er later problemen ontstaan?
Graag een reactie van de staatssecretaris.Uit recente berichten blijkt dat de professionalisering van de handhavingpraktijk
in de afgelopen jaren sterk is verbeterd. De PvdA-fractie vindt dit verheugend.
Naast de nu voorliggende wet is in 2002 ook het Besluit Kwaliteitseisen Handhaving
Milieubeheer ingesteld waarin al wel handhavingcriteria zijn afgesproken rond
doelen en condities, de organisatie, de uitvoering en de evaluatie van de
milieuhandhaving. Een wet of afspraak is echter iets anders dan de werkelijkheid
van de uitvoering. Het rapport met de Eindmeting Professionalisering Milieuhandhaving
gaat over die praktijk en is recent uitgekomen. Deze eindmeting werd ons overigens
pas vorige week toegestuurd. In de ogen van mijn fractie is het niet erg attent
en misschien ook wel een beetje ongepast dat de regering terwijl het wetsvoorstel
over de handhavingstructuur hier in de Eerste Kamer voorligt ons hiervan niet
per direct op de hoogte stelt. Wij stellen het begrip van de staatssecretaris
voor ons ongenoegen hierover, verwoord in zijn brief van afgelopen vrijdag,
gisteren door ons ontvangen, op prijs, maar hoe serieus wordt de behandeling
van deze zaken in deze Kamer eigenlijk door de regering genomen? Wij horen
daar graag de reactie van de staatssecretaris op.Natuurlijk hebben wij het rapport wel gedownload en na lezing kwam bij
ons de vraag op hoe de regering aankijkt tegen de laatste stand van zaken
rond de professionalisering van de handhaving. De eindmeting wijst uit dat
de milieuhandhaving nog steeds onder de maat is als het gaat om het behalen
van de afgesproken criteria. Nog steeds voldoet een substantieel deel van
de handhavende organisaties niet. De verschillende overheden hebben nog tot
1 oktober van dit jaar om het op orde te krijgen, waarbij de provincie
de verantwoordelijkheid heeft om dat te bewaken. De provincie moet eind dit
jaar de balans opmaken en zich daarover verantwoorden. In de begeleidende
brief schrijft de staatssecretaris dat de Stuurgroep Professionalisering Milieuhandhaving
adviseert om binnenkort de wettelijk beschikbare instrumenten in te zetten
door provincies en Rijk om ervoor te zorgen dat eind dit jaar de zaak op orde is. De staatssecretaris zelf wil daarover eerst overleg over
plegen met betrokken bestuurders maar, voorzitter, de tijd dringt wel, de
datum van 1 oktober is snel nabij. Wij zouden daarom toch graag van de
staatssecretaris willen weten wat het "binnenkort inzetten van wettelijke
instrumenten" betekent en of dat niet per direct zou moeten gebeuren. Bovendien
komt de vraag naar boven wat er moet gebeuren als het allemaal niet lukt,
als de gemeenten het niet voor elkaar krijgen.In een reactie op een ander amendement-Samsom in de Tweede Kamer om de
positie van de toezichthouder te versterken bij milieuhandhaving meldde de
staatssecretaris dat de afspraken rond de professionalisering voldoende waarborg
zouden zijn. Hoe kijkt hij daar met de kennis van nu tegenaan? Wreekt zich
hier niet nu al het dilemma waarover ik zojuist sprak bij de sturingsfilosofie,
namelijk het conflict tussen het enerzijds leidend willen laten zijn van best
practices en anderzijds het van bovenaf moeten ingrijpen? Graag de reactie
van de staatssecretaris.Mijn derde onderwerp betreft de relatie met de bredere discussie over
toezicht en handhaving. In antwoord op vragen van de PvdA-fractie over de
evaluatie van dit wetsvoorstel antwoordde de staatssecretaris dat hij graag
bereid is om met beide Kamers over het evaluatiekader te spreken. Mijn fractie
stelt dat op prijs en vraagt hem of hij ons dat evaluatiekader kan doen toekomen,
alsmede op welke termijn. Wij zouden daarbij echter wel de relatie willen
leggen naar de bredere politiek-bestuurlijke discussie over toezicht. De staatssecretaris
gaf in de schriftelijke beantwoording aan dat er formeel geen verband bestaat
tussen die bredere discussie en dit wetsvoorstel. Toch meent mijn fractie
dat in de gedachtevorming over de relaties tussen de verschillende bestuurslagen
en de burger ook toezicht en handhaving een belangrijke rol spelen. De regering
werkt aan een nieuwe kaderstellende visie op toezicht en herijkt deze relaties.
Naar wij begrijpen levert de commissie-Alders bouwstenen voor die nieuwe visie
als het gaat om het interbestuurlijke toezicht. Wij gaan ervan uit dat waar
het de organisatie van het toezicht betreft hierbij ook het rapport-Kohnstamm
en de vaak kritische reacties daarop betrokken worden. Aangezien de regering
voornemens is dit najaar met de nieuwe toezichtvisie te komen, vraagt mijn
fractie de staatssecretaris om de uitkomsten van de discussie daarover ook
te betrekken bij de evaluatie van de handhavingpraktijk van het nu voorliggende
wetsvoorstel. Graag horen wij hier zijn reactie op.Tot slot een punt van geheel andere orde. De plenaire behandeling van
dit wetsvoorstel biedt ons de gelegenheid om eens met de staatssecretaris
van gedachten te wisselen over zijn relatie met ons. Laat ik niet verhelen
dat wij – en ik meen dat dit gevoelen breder wordt gedeeld in de commissie
voor Milieu – de afgelopen tijd soms teleurgesteld zijn. Zowel het voorliggende
wetsvoorstel als de wetsvoorstellen met betrekking tot de luchtkwaliteit,
de bodemsanering en de implementatie van het Verdrag van Arhus werden geruime
tijd geleden aan de Kamer voorgelegd. De commissie voor Milieu bracht begin
dit jaar bij elk van deze wetsvoorstellen voorlopig verslag uit zodat er voldoende
tijd was om voor de zomer tot afhandeling te komen.De afgelopen weken ontvingen wij pas de verschillende memories van antwoord
met het verzoek vaart te maken om nog voor de zomer tot afhandeling te kunnen
komen. Het Besluit Luchtkwaliteit werd bovendien pas enkele weken geleden
voorgehangen met de boodschap binnen een week te reageren, terwijl mijn fractie
in deze Kamer reeds in december vorig jaar – nog voordat dit bij de
Tweede Kamer was doorgedrongen – naar aanleiding van de wijziging van
de Wet Luchtverontreiniging indringende vragen stelde over de handhavingproblemen
bij de luchtkwaliteitsnormen.Afgezet tegen het hoge tempo waarmee het Besluit Luchtkwaliteit moest
worden behandeld, hadden wij het op prijs gesteld als onze eerdere vragen
minder ontwijkend en meer tijdig waren beantwoord, gezien ook het belang van
de discussie daarover die toen in volle omvang op gang kwam.Daarnaast ligt er ook nog een hele lijst met toezeggingen die de staatssecretaris
in de afgelopen periode heeft gedaan en waar hij nog geen antwoord op heeft
gegeven. Bij het voorliggende wetsvoorstel ontbrak daarnaast, zoals gezegd,
de snelle informatie-uitwisseling over de stand van de professionalisering
van de handhaving en leek de financiering van de servicepunten handhaving
in gevaar te komen door het late moment van behandeling. De CDA-fractie heeft
over dit laatste punt nadere vragen gesteld en zij zal hier ongetwijfeld nog
op ingaan.Wij hebben begrip voor de noodzaak om soms snel te handelen, wij werken
daar ook graag aan mee, maar zorgvuldigheid is nodig om uitvoeringsproblemen
te voorkomen. De mogelijkheid van een constructieve nadere schriftelijke vragenronde
en een plenair debat valt in deze Kamer onder de definitie van zorgvuldige
wetgeving. Onze vraag aan de staatssecretaris is dus waarom hij op deze wijze
op onze vragen reageert.Uit recent onderzoek blijkt dat veel burgers bondgenoot zijn van de staatssecretaris.
Door de aandacht voor de risico's van ongezonde lucht beseffen zij in toenemende
mate het belang van adequate milieuhandhaving. Ook de fractie van de Partij
van de Arbeid waant zich bondgenoot van de staatssecretaris. Daarom steunen
wij dit wetsvoorstel dat de milieuhandhaving verbetert, maar de vraag is of
de staatssecretaris ons ook als zijn bondgenoot ziet. Wij wachten zijn reactie
graag af.De heer Ketting (VVD):Mevrouw de voorzitter. Het belang van handhaving kan moeilijk worden overschat.
Handhaving moet geloofwaardig zijn, effectief en efficiënt. Dit geldt
zeker voor het milieu; wij leven immers in een dichtbevolkt land met grote
belasting voor bodem, lucht en water en waar ruimte moet zijn voor mobiliteit,
economische en andere maatschappelijke activiteiten. Het is treurig maar de
handhaving, met name op milieugebied, laat al lang te wensen over, te beginnen
met Lekkerkerk eind jaren zeventig tot de alarmerend gestegen milieucriminaliteit
zoals enkele maanden geleden werd gerapporteerd door de KLPD en de Inlichtingen-
en Opsporingsdienst van VROM. Het beschermen van het milieu kost immers geld,
steeds meer geld, dus misdaad – waaronder ook ontduiking – loont
in toenemende mate. Dit wordt nog versterkt door de internationalisering van afvalstromen.
Dit leidt tot de eerste vraag van mijn fractie aan de staatssecretaris: hoe
past handhaving in internationaal verband binnen de structuur van dit wetsvoorstel?
Het kan natuurlijk niet zo zijn dat door een strakkere handhaving in ons land
ongewenste milieubelasting naar het buitenland wordt geperst.Handhaven vraagt altijd een afweging. Het is onmogelijk om een opsporingsambtenaar
te plaatsen bij elke lozingspijp, schoorsteen of afvalstort. Hoe nu kan zo
verstandig mogelijk het beschikbare en per definitie altijd beperkte handhavinginstrumentarium
worden ingezet? De staatssecretaris heeft ervoor gekozen de handhaving zo
dicht mogelijk bij de te handhaven partij in te zetten. Mijn fractie kan met
dit beleidsuitgangspunt instemmen.Maar nu de realiteit. Zijn de lagere bestuursorganen, de provincies, gemeenten
en waterschappen daartoe ook werkelijk in staat? Mijn fractie is daar niet
gerust op. Het blazoen van deze partijen, die primair voor de handhaving verantwoordelijk
zijn, is bepaald niet lelieblank. De staatssecretaris erkent dit ook in zijn
brief van 20 januari jongstleden aan de Tweede Kamer. De rapportage van
de VROM-inspectie over de wijze waarop een 27-tal onderzochte gemeenten omgaat
met de eigen interne handhaving is onthutsend: slechts zes gemeenten hadden
hun zaakjes op orde. Dit beeld wordt nog versterkt door de resultaten van
het onderzoek van mevrouw Suzanne Verberk, die enkele maanden geleden verschenen.
Zij constateert dat het aantal overtredingen door overheden die bij het Openbaar
Ministerie wordt aangebracht maar blijft stijgen. 60% van deze overtredingen
betreft milieuzaken. Er is een duidelijke dubbele moraal aangetroffen bij
de provincies bij het "behandelen" van de overtredingen door de provincie
zelf of bij die van burgers en bedrijven: overtredingen in eigen huis bij
de provincie worden afgedaan met een goed gesprek en bij burgers en bedrijven
worden harde sancties toegepast. Dit kan natuurlijk niet worden geaccepteerd.
Mijn fractie wil dan ook van de staatssecretaris weten hoe deze denkt de provincies
tot een beter normbesef te kunnen brengen. Ook de Algemene Rekenkamer is in
haar rapport "Handhaven en gedogen" niet mals in haar oordeel. Zij constateert
niet geringe tekorten in de handhaving.Deze droeve reeks kent maar geen eind. Ook in de recente rapportage van
de stuurgroep Handhaven op niveau wordt een weinig rooskleurig beeld geschetst.
De betreffende commissie onder voorzitterschap van de heer Welschen –
toch niet de eerste de beste – constateert onverbloemd: "Een overheid
die naleving wil bevorderen zal zich om te beginnen zelf aan de regels moeten
houden". Met name normen op terrein van natuur en milieu worden geregeld aan
de laars gelapt.Er is dus sprake van achterstallig onderhoud en een inhaalslag is broodnodig.
In het VROM-jargon heet dat dan "professionaliseren". Mijn fractie zou dit
willen noemen: fatsoen en je huiswerk maken. De staatssecretaris ziet dit
ook wel in en spreekt bij herhaling over de noodzakelijk te maken "professionaliseringsslag".
Welnu, hoe staat het daarmee, is het veld werkelijk klaar voor zijn taakvervulling
als dit huis vandaag of morgen met deze wet zou instemmen? Allerminst! De
eindmeting "professionalisering milieuhandhaving" die zojuist is verschenen,
spreekt duidelijke taal. Om Churchill te citeren – dit staat niet in
het rapport, maar ik citeer hem: "We staan nog niet aan het begin van het
einde, evenmin aan het einde van het begin, maar aan het begin van het begin".
Met de handhavende bestuursorganen was afgesproken dat zij op 1 januari
jongstleden alle zouden voldoen aan de gestelde kwaliteitscriteria. De nulmeting
is evenwel onthutsend: 70% van de gemeenten, 40% van de provincies en 60%
van de waterschappen voldoen niet aan alle minimumeisen! De staatssecretaris
citeert in zijn aanbiedingsbrief dit rapport, waarin de stuurgroep eufemistisch
concludeert dat bij de professionalisering van de handhaving een grote sprong
voorwaarts is gemaakt. Volgens mijn fractie zegt dit meer over de droeve situatie
van de start in 2003 dan over de kwaliteit van het resultaat eind vorig jaar.Het vervult mijn fractie met grote zorg dat een substantieel deel van
de handhavende organisatie nog niet aan de minimumkwaliteitseisen voldoet.
Wat is namelijk het geval? Als handhaving niet van meet af aan adequaat, lik
op stuk, wordt toegepast dan is het later weer het bekende dweilen met de
kraan open. Dan immers staan gegroeide praktijken, zogenaamde werkafspraken,
normvervaging en gedogen handhaving in de weg. Waar leidt dit toe? De staatssecretaris
dient deze bestuurlijke handhavers aan de korte teugel te houden. Allereerst
moet de professionalisering nauwlettend worden gevolgd. Het gaat hier niet
alleen om de noodzakelijke bestuurlijke structuur, maar vooral ook om de wijze
waarop de feitelijke handhaving wordt uitgevoerd. Hoe denkt de staatssecretaris
dit te doen?Vervolgens moet er niet worden doorgemodderd. Natuurlijk is er begrip
van mijn fractie voor het feit dat de gemeenten de afgelopen decennia door
de opeenvolgende bezuinigingsrondes bestuurlijk zijn vermagerd. Maar als mede
op basis hiervan wordt geconstateerd dat gemeenten te klein of te zwak zijn
om deze handhavingstaak te vervullen, dan dienen zij op een doelmatige wijze
elkaar te ondersteunen en wel zonder dralen. Er ligt dus een zware taak voor
de provincies: zowel het scheppen van orde in eigen huis als de gemeenten
in staat stellen hun taken te verrichten. Naar de mening van mijn fractie
is het geboden dit professionaliseringstraject ultimo dit jaar te hebben afgerond
in die zin dat alle provincies, gemeenten en waterschappen aan de gestelde
kwaliteitseisen voldoen. Is de staatssecretaris het met mijn fractie eens
dat bij gebreke daarvan de provincies onverwijld met aanwijzingen moeten komen
in de richting van achterstallige gemeenten en in het verlengde daarvan dat
VROM even onverwijld aanwijzingen moet uitvaardigen in de richting van provincies
die daartoe aanleiding geven?Mijn fractie is zich bewust van de spanning die bestaat tussen decentrale
handhaving en landelijke verantwoordelijkheid, zo ook tussen gewenste samenwerking
tussen gemeenten die wel zo nodig moet kunnen worden opgelegd. Maar dat mag
het doorbijten van de provincies ofwel de staatssecretaris niet in de weg
staan. De belangen zijn te groot.Een krachtige rol is weggelegd voor de VROM-inspectie. Mijn fractie heeft
een goede indruk van het functioneren van deze dienst en het lijkt erop dat
zij adequaat is uitgerust. Maar er ligt gevaar op de loer en
wel in de vorm van bezuinigingen, nu of in de toekomst. Kan de staatssecretaris
toezeggen dat er, zeker tot de resultaten van de evaluatie in 2007 bekend
zijn, geen sprake kan zijn van bezuinigingen bij deze dienst? Of dat er anderszins
wordt geknabbeld aan de handhavingscapaciteit?Voorzitter. Nu toch de evaluatie ter sprake komt, heeft mijn fractie gemist
welke ijkpunten de staatssecretaris hierbij wil hanteren. Kan hij daarover
nadere informatie verschaffen en vooral of er ook naar feitelijke handhaving
wordt gekeken. Met andere woorden of ook in voldoende mate de kwantitatieve
aspecten in beeld worden gebracht. Mijn fractie is daar niet gerust op gezien
de overwegend kwalitatieve aard van de kwaliteitseisen die zijn opgenomen
in het Besluit kwaliteitseisen handhaving milieubeheer.Voorzitter, goed voorbeeld doet goed volgen. Mijn fractie hoopt van harte
dat de staatssecretaris daar op zodanige wijze inhoud aan zal geven dat dit
wetsvoorstel de vruchten afwerpt die worden beoogd. Mijn fractie wacht het
antwoord van de staatssecretaris met belangstelling af.Handhaving vindt zijn fundament in normen, waarden, een voorbeeldfunctie.
In de systematiek van het onderhavige wetsvoorstel is de staatssecretaris
daarvoor bepalend. Dienaangaande moet mijn fractie iets van het hart. Zij
hecht ten zeerste aan het in stand houden van bestuurlijke en staatsrechtelijke
omgangsvormen. Tot haar teleurstelling voelt zij zich daarin door de staatssecretaris
niet altijd echt gesteund. Te vaak moet zij constateren dat geëigende
termijnen worden veronachtzaamd; dat dit huis tot spoed wordt gemaand bij
de behandeling van wetsvoorstellen terwijl het departement van de staatssecretaris
zo'n maand of vijf de tijd neemt om een memorie van toelichting van iets meer
dan zes pagina's te produceren en de staatssecretaris niet de moeite neemt
om door de commissie Milieu gevraagde informatie direct te verschaffen, maar
koeltjes verwijst naar een document dat aan de Tweede Kamer is toegezonden.
Hij toont wel begrip voor de onvrede in dit huis, maar een verontschuldiging
was misschien passender geweest.Mevrouw Nap-Borger (CDA):Voorzitter. Het schijnt mijn lot te moeten zijn om in deze Kamer 's avonds
laat, zo tegen het nachtelijk uur te spreken. Het doet mij desondanks bijzonder
deugd dat ik hier vandaag mag staan om namens de CDA-fractie te spreken over
de wijziging van hoofdstuk 18 van de Wet milieubeheer. De reden dat wij deelnemen
aan dit plenaire debat is niet zozeer gelegen in het feit dat de CDA-fractie
zich niet zou kunnen vinden in dit voorstel, integendeel, maar veel meer omdat
hier niet spreken en dan citeer ik staatssecretaris Wijn bij de behandeling
van de wet AWIR in deze Kamer, "geen recht zou doen aan het belang van dit
wetsvoorstel." Bovendien zouden we alle organisaties te kort doen die nauw
betrokken zijn bij en zich serieus hebben ingezet voor de invoering van het
stelsel van kwaliteitseisen dat in deze wet en het bijbehorende Besluit kwaliteitseisen
handhaving milieubeheer is voorgesteld. Met belangstelling hebben de leden
van mijn fractie de ontwikkelingen inzake het voorliggende wetsvoorstel gevolgd.
Al in het tweede Nationale Milieubeleidsplan werd geconstateerd dat verbetering
van de handhaving van de milieuregelgeving noodzakelijk was. Sinds de jaren
negentig vindt er bestuurlijk overleg plaats tussen alle handhavinginstanties
ter versterking van de uitvoering en handhaving op milieugebied.De versnippering als gevolg van de bestaande bevoegdheidsverdeling heeft
een goede samenwerking lange tijd in de weg gestaan. De uitkomsten van de
onderzoeken na de afschuwelijke rampen in Enschede en Volendam maakten nogmaals
ondubbelzinnig duidelijk dat de kwaliteit van de handhaving van de milieuregelgeving
bij alle verantwoordelijke overheidsniveaus nog te wensen overliet en dat
goede samenwerking tussen alle bij de milieuwethandhaving betrokken instanties
essentieel is voor een efficiënte en effectieve handhaving. Als vertegenwoordiger
van het IPO in de Landelijke Coördinatie Commissie Milieu stond ik in
2002 aan de wieg van het project Professionalisering van de milieuhandhaving.
In een bestuursovereenkomst werd door VROM, het IPO, de VNG en de Unie van
Waterschappen de gezamenlijke basis gelegd voor de verdere aanpak van de problemen
bij de bestuursrechtelijke handhaving. Alle handhavinginstanties, gemeenten,
provincies, waterschappen en de betrokken ministeries hebben zich toen verbonden
om per 1 januari 2005 te voldoen aan een gezamenlijk ontwikkelde set
van minimumkwaliteitscriteria voor de handhaving. De regie voor de handhaving
is neergelegd bij de provincies. Zij kregen de opdracht om het initiatief
te nemen tot het sluiten van regionale bestuursovereenkomsten met als doel
versterking van de tot dan toe bestaande samenwerking. Inzet was tevens de
bestaande vrijblijvendheid ervan te doen afnemen.De nulmeting die begin 2003 werd uitgevoerd, leidde tot het beeld dat
geen enkele handhavingsorganisatie aan alle elementen van de minimumkwaliteitscriteria
voldeed. De opdracht die uit deze conclusie getrokken kon worden, was voor
de betrokken instanties niet gering. Ik kan uit eigen ervaring melden dat
het niet eenvoudig was binnen de organisaties de handen op elkaar en de mouwen
opgestroopt te krijgen, laat staan om de benodigde financiële middelen
binnen de begrotingen los te peuteren, om aan de criteria die betrekking hadden
op uitvoering, de organisatie, de doelen en condities te kunnen voldoen.Voorzitter. Ik gaf al eerder aan dat samenwerking tussen de voor de handhaving
verantwoordelijke instanties een noodzakelijk gegeven is. Niet alleen om de
samenleving veiliger en duurzamer te maken, maar ook om de toezichtslast terug
te dringen. De CDA-fractie onderstreept het in het programma Andere Overheid
verwoorde standpunt dat "controle niet altijd het meest logische middel is
om meer naleving te realiseren. Betere voorlichting, advies en praktische
hulp kunnen geschikter zijn om samen resultaten te boeken." In dat kader plaatsen
wij de aandacht die onze fractie heeft gevraagd voor een goede financiële
ondersteuning van de servicepunten handhaving door het Rijk. De staatssecretaris
heeft zelf bij meerdere gelegenheden, zowel mondeling als op papier, het belang
van continuering van de ondersteuning van de handhavende instanties benadrukt.
Naast het mobiliseren en entameren van de betrokken organisaties
spelen de steunpunten eveneens een rol bij het afstemmen van de prioriteiten
en de programmering met politie, het OM en de rijksinspecties. Ook in de vertaling
van landelijke handhavingsprojecten naar de uitvoeringspraktijk op decentraal
niveau kunnen de steunpunten een niet te onderschatten rol vervullen. De huidige
stand van zaken vraagt van alle instanties een krachtige inzet om de doelstelling
op korte termijn te halen. In de fase die hierop volgt dienen de criteria
verder uitgediept en uitgebreid te worden. Dat alles wetende, achten de leden
van mijn fractie de voortzetting van de ondersteuning door de steunpunten
in ieder geval tot en met de evaluatie van de wet in 2007 onontbeerlijk. De
CDA-fractie verzoekt de staatssecretaris dringend nogmaals te kijken naar
de verdeling en de hoogte van de door het Rijk toegezegde middelen. Het psychologische
effect dat zal uitgaan als alle bij de handhaving betrokken departementen
een substantiële bijdrage leveren voor de partners op regionaal en lokaal
niveau, is naar verwachting niet te verwaarlozen. Wij zijn benieuwd naar het
antwoord van de staatssecretaris.Er lopen momenteel nog verschillende onderzoeken die een rechtstreekse
of indirecte relatie hebben met het voorliggende wetsvoorstel. Het kabinet
zet in op een herordening van de verantwoordelijkheidsverdeling tussen enerzijds
rijksoverheid en de decentrale overheden en anderzijds overheid en samenleving.
De CDA-fractie ondersteunt dat van harte in het kader van deregulering en
decentralisatie van taken en verantwoordelijkheden. De consequenties voor
de rol en organisatie van het Rijkstoezicht die voortkomen uit deze herverdeling
zullen worden uitgewerkt in de nieuwe kaderstellende Visie op Toezicht. Wij
wachten met belangstelling deze visie en de uitkomsten van het onderzoek naar
de inrichting van het interbestuurlijke toezicht af.In opdracht van de stuurgroep Handhaven op niveau is onderzoek gedaan
naar de mate waarin de Nederlandse overheden zelf regels overtreden. De uitkomst
ervan is zorgelijk. In alle beleidssectoren blijken de overheden hun verantwoordelijkheid
op het terrein van de handhaving slechts ten dele waar te maken. De conclusie
dat de handhaving ten opzichte van de eigen organisatie minder strikt wordt
nageleefd dan de handhaving van derden is verontrustend en, vanuit het oogpunt
dat de overheid als eerste zelf het goede voorbeeld moet geven, naar de mening
van mijn fractie, onacceptabel. Graag vernemen de leden van de CDA-fractie
van de staatssecretaris of hij enig inzicht heeft in de oorzaken van het tekort
aan handhaving bij de overheden en welke consequenties hij hieraan voor het
Rijk, als eerste- en tweedelijns toezichthouder, verbindt.De resultaten van de eindmeting van het project Professionalisering milieuhandhaving
hebben de Kamer kortgeleden bereikt. Samenvattend is de conclusie van de eindmeting,
dat er sinds de start van het professionaliseringtraject in 2002 en de nulmeting
in 2003 veel ten goede is veranderd. De handhavingorganisaties hebben hun
verantwoordelijkheid onder regie van de provincies serieus opgepakt met als
resultaat dat, terwijl in 2003 nog geen enkele organisatie aan meer dan 90%
van de minimumeisen voldeed, anno 2005 ruim 30% er voor 100% aan voldoet.
Uit de eindmeting klinkt lof door voor de grote meerderheid van de organisaties
die veelal, ik citeer: met enorme inzet van ambtenaren en bestuurders in deze
periode een voortreffelijke prestatie heeft geleverd.Ik had de bijdrage van mijn fractie hier graag mee geëindigd, ware
het niet dat de volgende pagina opent met de harde woorden: einddoel niet
gehaald! Het streven was immers dat alle handhavingorganisaties in ons land
op 1 januari 2005 voor 100% zouden voldoen aan alle minimumkwaliteitseisen.
Dit is helaas maar voor ongeveer 33% het geval. Mijn fractie verneemt graag
van de staatssecretaris of bij de eindweging onderscheid is gemaakt tussen
de "zwaarte" van de eisen. Zijn er meer of minder belangrijke bij? Zo ja,
wordt hier rekening mee gehouden in het vervolgtraject naar het realiseren
van het einddoel?Het valt op dat voornamelijk gemeenten nog niet voldoen aan de eisen.
Het bevreemdt de leden van mijn fractie dat in een twintigtal gemeenten de
zelfevaluatie niet bestuurlijk is vastgesteld. Moet mijn fractie hieruit concluderen
dat er in deze gemeenten weinig bestuurlijk draagvlak is voor het professionaliseringsproject?Ook de conclusie dat met name de gemeenten vooral ad hoc met de minimumelementen
aan de slag zijn gegaan en dat het kwaliteitsdenken nog onvoldoende is ontwikkeld,
baart mijn fractie zorgen. Bij het ontwikkelen van beleid moet de kwaliteit
de hoogste prioriteit hebben. Dat moet beslag krijgen in de uitvoeringspraktijk,
zodat in zijn totaliteit van een echte kwaliteitsverbetering sprake is. Wij
moeten overgaan van denken naar doen. In dat verband wijst mijn fractie naar
het debat over de kloof tussen beleid en uitvoering, dat in dit huis plaatsvond,
en naar de daarbij kamerbreed aangenomen moties die precies gaan over genoemde
wenselijkheden.Er rust op de schouders van de provincies een zware taak om voor 1 oktober
van dit jaar de ambitie, waarmee het proces is ingezet, waar te maken. Het
instrumentarium dat in de voorliggende wet is opgenomen om als ultimum remedium
toegepast te worden in gevallen waarin de organisaties niet zouden voldoen
aan de wettelijke eisen, kunnen de provincies en de betrokken ministers vanaf
1 oktober inzetten. Mijn fractie gaat ervan uit dat, gezien de consequenties
van de toepassing van de aanwijzingsbevoegdheid, de hiervoor bevoegde instanties
nauw zullen samenwerken en elkaar, waar mogelijk, zullen ondersteunen.De voorliggende wet en het bijbehorende Besluit kwaliteitseisen handhaving
milieubeheer bieden naar de mening van de CDA-fractie voldoende elementen
om de noodzakelijke verbeterslag te kunnen realiseren. Het ultieme doel voor
de CDA-fractie is niet het bereiken van de minimumkwaliteit, maar een kwaliteit
die erbovenuit stijgt. Bovendien kan met de ervaring, in dit proces opgedaan,
ook voortvarend gewerkt worden aan een verbreding van het werkterrein door
tevens de verbetering van de handhaving op de terreinen natuurbeheer, ruimtelijke
ordening en de bouw- en brandveiligheid op te pakken. Voldoende werk aan de
winkel en een loffelijk streven, dunkt mijn fractie!De beraadslaging wordt geschorst.Sluiting 23.35 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20042005-1483-1489.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl