Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet, houdende uitbreiding van de loonkostensubsidieregeling (23784)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1994-1995, pag. 419-422

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

21-12-1994

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

nr. 12, pagina 419-422

21-12-1994

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 23784Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het wetsvoorstel Overgangsregeling voor de heffing van motorrijtuigenbelasting inzake motorrijtuigen met een tenaamstelling van het kentekenbewijs van voor het kalenderjaar 1988, en vervanging van het wisseldisconto van De Nederlandsche Bank N.V. door de voorschotrente van De Nederlandsche Bank N.V. in de Wet op de accijns en de Wet op de belasting van personenauto's en motorrijwielen 1992 (23981)Pagina 461-463
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van de Nationale Schuld (IXA) voor het jaar 1995 (23900-IXA); Wijziging van hoofdstuk IXA (Nationale Schuld) van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten voor het jaar 1993 (Slotwet; rekening) (23842); Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het ministerie van Financiën (IXB) voor het jaar 1995 (23900-IXB)Pagina 438-461
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Coördinatiewet Sociale Verzekering, de Ziekenfondswet en de Wet aanpassing uitkeringsregelingen overheveling opslagpremies in verband met de invoering van een premievrije voet voor het werkgeversdeel van de procentuele premie voor de ziekenfondsverzekering (Wet invoering franchise ZFW-premie) (23964)Pagina 407-419
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Werkloosheidswet en enkele andere wetten (aanscherping referte-eisen WW) (23985)Pagina 422-433
12de vergadering; 21 december 1994Pagina 407-407
Stemming in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Coördinatiewet Sociale Verzekering, de Ziekenfondswet en de Wet aanpassing uitkeringsregelingen overheveling opslagpremies in verband met de invoering van een premievrije voet voor het werkgeversdeel van de procentuele premie voor de ziekenfondsverzekering (Wet invoering franchise ZFW-premie) (23964)Pagina 437-437
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van onder meer de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs, de Wet op het basisonderwijs en de Wet medezeggenschap onderwijs 1992 ten behoeve van een betere toerusting van het basisonderwijs met capaciteiten en faciliteiten van (delen van) het speciaal onderwijs (Weer samen naar school) (23486)Pagina 433-436
Stemming in verband met het wetsvoorstel Nadere wijziging van de Algemene Kinderbijslagwet, de Ziekenfondswet en de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (23957)Pagina 436-437
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet, houdende uitbreiding van de loonkostensubsidieregeling (23784)Pagina 419-422
Stemming over een motie, ingediend bij het debat over de wetsvoorstellen inzake belastingen op milieugrondslag, te weten:de motie-K. Zijlstra c.s. over de milieukundige rechtvaardiging van een heffing op de winning van grondwater (23935, nr. 117d)Pagina 437-438
Stemming in verband met het wetsvoorstel Wijziging van bepalingen van de Mediawet in verband met het beperken van de duur waarvoor concessies voor omroepverenigingen, zendtijdtoewijzingen voor kerkgenootschappen en genootschappen op geestelijke grondslag en toestemmingen voor commerciële omroepinstellingen kunnen worden verleend, tot een periode van vijf jaren (23978)Pagina 437-437

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de behandeling van: 
 
 het wetsvoorstel Wijziging
van de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet, houdende uitbreiding van de loonkostensubsidieregeling
(23784).
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt geopend.
 
 
 
 
 
 De heer Van de Zandschulp (PvdA):
 
 Voorzitter! Sinds de invoering van de Wet tot terugdringing arbeidsongeschiktheidsvolume
in 1992 beschikt de GMD over een arsenaal gereedschap voor de vervulling van
de taak van arbeidsbemiddeling en reïntegratie van ex- of gedeeltelijk
arbeidsongeschikten. Een van die instrumenten is een loonkostensubsidie, afgekort
LKS, eventueel gecombineerd met een inwerksubsidie bij integratie bij een
nieuwe werkgever. En inderdaad, loonkostensubsidie kan een hulpmiddel zijn
om een aarzelende werkgever over de brug te trekken. Nu wordt voorgesteld
om de loonkostensubsidie uit te breiden naar reïntegratie bij de eigen
werkgever. Wij zullen dit voorstel steunen, maar wij verwachten er hooguit
een marginaal effect van.
 
 Als ik even over dit voorstel nadenk, vind ik het toch een ietwat merkwaardig
voorstel. Het gaat hierbij om werknemers die nog in dienstbetrekking zijn.
Het kan gaan om werknemers die na een jaar Ziektewet in zo geringe mate arbeidsongeschikt
zijn, minder dan 15%, dat zij zelfs niet voor de laagste arbeidsongeschiktheidsuitkering
in aanmerking komen. Het kan ook gaan om werknemers in een van de lagere arbeidsongeschiktheidsklassen.
In het algemeen zal het dus gaan om het eerste WAO-jaar. In dat geval geldt
er een inspanningsverplichting van de werkgever om deze werknemer een aangepaste
arbeidsplaats aan te bieden en geldt er een verscherpte ontslagbescherming.
Op zichzelf doet loonkostensubsidie hieraan niet toe of af.
 
 Bij reïntegratie bij de eigen werkgever zijn er twee varianten denkbaar.
De eerste is dat de betrokkene bij de eigen werkgever aan de slag gaat in
een functie met bijbehorend functieloon dat overeenkomt met de theoretische
schatting van het functie-informatiesysteem, FIS. Lager loon en gedeeltelijke
WAO-uitkering sluiten dan goed op elkaar aan; er is in principe geen probleem.
Als het om een heel andere functie bij de eigen werkgever gaat, kan de laatste
wellicht behoefte hebben aan een inwerksubsidie.
 
 De tweede variant is dat betrokkene weer aan het werk gaat bij de eigen
werkgever in een andere functie tegen een lagere loonwaarde dan overeenkomst
met de theoretische schatting van het FIS. Sinds TBA geschiedt die schatting
op basis van de hoogst bereikbare loonwaarde. Nu is er wel een probleem. Loon
en gedeeltelijke WAO-uitkering sluiten niet meer op elkaar aan. De gedeeltelijke
WAO-uitkering biedt geen adequate compensatie voor het feitelijk loonverlies.
In sommige, wellicht zeer uitzonderlijke situaties levert de combinatie lager
loon en gedeeltelijke WAO zelfs minder op dan een gecombineerde WAO/WW-uitkering. 
 
 In deze tweede situatie is er wel een probleem en wel voor de werknemer.
Dat probleem wordt nu opgelost, althans verzacht via een subsidie voor de
werkgever. Het ligt op het eerste gezicht voor de hand dat de werkgever die
subsidie doorsluist naar de werknemer die werk hervat tegen een lager loon
dan overeenkomt met de maximale resterende verdiencapaciteit volgens het FIS.
Een probleem is echter wel dat de loonkostensubsidie slechts tijdelijk verstrekt
kan worden. Mijns inziens is er behoefte aan een op de werknemer toegespitst
reïntegratie-instrument in dergelijke situaties. Ik geef in dit verband
een curieus voorbeeld uit de praktijk van de arbeidsongeschiktheidsschattingen
van de DETAM.
 
 Een wasserijmedewerkster wordt geschikt geacht om voor halve dagen niet
te zwaar werk te doen. De medisch-arbeidskundige beperkingen staan toe dat
zij ook haar eigen werk voor halve dagen doet. Dat levert een loon op ter
waarde van de helft van haar oude loon. Volgens mijn logica is deze vrouw
half arbeidsongeschikt en zou zij ingedeeld dienen te worden in de arbeidsongeschiktheidsklasse
45 tot 55%. Volgens de computer van het FIS blijken er echter ook functies
te bestaan met een ruim hogere loonwaarde die zij met haar beperkingen nog
kan vervullen, bijvoorbeeld samenstelster elektrische apparatuur; ik weet
niet precies wat de functie inhoudt. Omdat geschat moet worden op basis van
haalbare functies met de hoogste loonwaarde wordt zij nu niet voor de helft,
maar voor een derde arbeidsongeschikt verklaard: de arbeidsongeschiktheidsklasse
25 tot 35%. Werkhervatting voor halve dagen in haar oude functie bij haar
eigen werkgever wordt nu niet erg aantrekkelijk. De kleine WAO-uitkering biedt
geen adequate compensatie voor het feitelijk loonverlies.
 
 Voor de invoering van TBA zou vorenstaande uitkomst van de arbeidsongeschiktheidsschatting
zich waarschijnlijk niet hebben voorgedaan. Zou zo'n vreemde uitkomst toch
denkbaar zijn geweest, dan was er de mogelijkheid van herschatting op basis
van feitelijk loon. Sinds TBA is herschatting op basis van feitelijk loon
niet meer mogelijk, althans als het gaat om werkhervatting tegen een lager
loon. Merkwaardigerwijs is herschatting wel mogelijk bij hervatting tegen
een hoger loon dan de FIS-computer eerder voor mogelijk had gehouden. Als
wij doctrinair aan bovenstaande vasthouden, wordt de reïntegratiedoelstelling
toch in een aantal situaties ondergeschikt gemaakt aan een theoretisch zo
zuiver mogelijke schatting. Ik pleit er daarom juist ter wille van de reïntegratie
voor om de mogelijkheid van herschatting tegen feitelijk loon te heropenen,
uiteraard genormeerd, wellicht afgebakend en gecontroleerd door een onafhankelijk
toezicht.
 
 De tegenwerping bij deze suggestie is mij bekend: dan sluipen er toch
weer arbeidsmarktoverwegingen binnen in de arbeidsongeschiktheidsschatting.
Wij hebben ervoor gekozen om het arbeidsongeschiktheidsrisico en het werkloosheidsrisico
zo duidelijk mogelijk te scheiden. Wij kenden vroeger de mogelijkheid om bij
gedeeltelijke arbeidsongeschiktheid de werkloosheidscomponent te verdisconteren
in de WAO-uitkering. In de praktijk is die mogelijkheid maximaal opgerekt.
Het ging erom, in de woorden van de vroegere directeur-generaal Arbeid van
het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, de werkloosheidscijfers
op te zwabberen. Dat heeft geleid tot een forse scheefgroei in de WAO.
 
 Voorzitter! Dat is mij bekend, maar ik bepleit iets geheel anders. In
het verleden, bij de verdiscontering van de werkloosheidscomponent in de WAO,
ging het om de uitkering als een afkoopsom voor het recht op arbeid. Ik bepleit
precies het tegengestelde: de uitkering gebruiken als een opstapje naar arbeid.
Ik gebruik niet helemaal toevallig de term "opstapje". De staatssecretaris
zal zich het opstapje nog herinneren: de mogelijkheid om bij werkhervatting
tegen lager loon betrokkene een arbeidsongeschiktheidsklasse hoger in te schalen
dan overeenkomt met de eerdere theoretische schatting. Ik bepleit om in deze
gevallen de reïntegratiedoelstelling zwaarder te laten wegen dan een
doctrinair zuivere schatting. Ik bepleit dus niet werkloosheid in de WAO-uitkering
te verdisconteren. Ik bepleit wel indien nodig en nuttig voor de reïntegratie
werkhervatting tegen een lager loon in de WAO te verdisconteren. Het gaat
mijns inziens niet aan om verdiscontering van werkloosheid en verdiscontering
van werkhervatting tegen lager loon over één kam te scheren.
 
 Voorzitter! Van generaals wordt wel gezegd dat ze strategieën bedenken
om de vorige verloren oorlogen alsnog te winnen, zich niet realiserend dat
de omstandigheden en omgevingsfactoren inmiddels zijn gewijzigd. Politici
hebben al evenzeer de neiging, zich zo te fixeren op het vermijden van fouten
uit het verleden, dat ze recente fouten soms over het hoofd zien. Ik hoop
dat het spoedig mogelijk wordt om het verleden positief te verwerken en onbevangen
aan te kijken tegen de huidige knelpunten. Alle arbeidsdeskundigen en arbeidsbemiddelaars
die ik gesproken heb, vertelden mij dat de mogelijkheid tot herschatting bij
werkaanvaarding tegen een lager loon een van de meest effectieve reïntegratie-instrumenten
was.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Linschoten:
 
 Voorzitter! De heer Van de Zandschulp heeft terecht gewezen op het feit
dat we een heel arsenaal aan instrumenten hebben om te pogen, mensen aan het
werk te houden, ook als ze gedeeltelijk arbeidsongeschikt zijn en om te reïntegreren.
Ik zou hem willen voorhouden dat het kabinet er zeer veel aan gelegen is om
wat dat betreft alles wat we beschikbaar hebben en wat we kunnen bedenken
met elkaar, uit de kast te halen. Het begeleiden in de richting van de arbeidsmarkt
van mensen die arbeidsongeschikt zijn geweest of op dit moment nog steeds
gedeeltelijk arbeidsongeschikt zijn, is namelijk een heel belangrijke doelstelling
van het regeringsbeleid. Ik zou ook graag in de loop van het komend jaar,
als wij praten over de wetsvoorstellen in het kader van het privatiseren van
de Ziektewet en de WAO-voorstellen – het flankerend beleid wat nodig
is – heel nadrukkelijk willen stilstaan bij dat onderdeel van het flankerend
beleid. Het is cruciaal dat we erin slagen, op dat punt de wissels te verzetten.
Er is op dit moment naar mijn stellige overtuiging op basis van de nieuwe
wetgeving van het vorige kabinet te veel sprake van dat mensen die op dit
moment gebruikmaken van een arbeidsongeschiktheidsregeling, geheel of gedeeltelijk
uit die regeling komen op basis van de nieuwe schattingen en dan werkloos
worden, terwijl we er niet voldoende in slagen, ze te begeleiden
naar de arbeidsmarkt en daarvoor voldoende banen te realiseren. Het mag ook
de heer Van de Zandschulp duidelijk zijn dat, als het aan het kabinet ligt,
alles uit de kast wordt gehaald om dat probleem tot een oplossing te brengen.
Ik heb daar ook aan de overkant, tijdens de behandeling van de begroting van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid, het een en ander over gezegd.
 
 De heer Van de Zandschulp verwacht van dit instrumentje, zoals hij het
noemde, eigenlijk maar een marginaal effect. Ik zou hem daarin gelijk willen
geven. Er is behoefte aan dit instrument, maar we moeten er met elkaar geen
spectaculaire effecten van verwachten. Degenen die bezig zijn met het begeleiden
van de categorieën waar ik over gesproken heb in de richting van de arbeidsmarkt,
geven aan dat ze ook aan dit instrument behoefte hebben. Dat is ook de reden,
waarom het kabinet overwogen heeft om het instrument in te dienen.
 
 De rest van het verhaal van de heer Van de Zandschulp ging eigenlijk volledig
over de wijze van schatten, het schattingsbesluit en de gevolgen van de TBA-wetgeving.
Ik zou daar heel kort over willen zijn, omdat ik mij realiseer dat wij over
die wijze van schatten en het herbeoordelen van mensen, in de loop van de
komende maanden nog een uitgebreide discussie krijgen. De heer Van de Zandschulp
weet dat het departement bezig is met het evalueren van het schattingsbesluit,
waarvan wij de komende maanden de resultaten zullen zien. Ik ben op dit moment
over een aantal andere aspecten van het schattingsbesluit in overleg met de
uitvoeringsorganen, namelijk de GMD en de Federatie van bedrijfsverenigingen,
om te kijken of we op dat punt een aantal evident onredelijke situaties in
de toekomst kunnen voorkomen. Het is niet mijn voornemen om, kijkend naar
de huidige schattingspraktijk, wederom arbeidsmarktelementen in de schatting
te betrekken. Ik geloof dat een van de goede onderdelen van de TBA-wetgeving
en van het schattingsbesluit van het vorige kabinet is geweest dat we, in
tegenstelling tot het verleden, kijken naar wat mensen nog wel kunnen op de
arbeidsmarkt, en dat we ons niet concentreren op wat men niet meer kan. Uitgaande
van het gegeven wat men nog wel kan, komen we tot een oordeel, welke functies
beschikbaar zijn. Ik ben het met de heer Van de Zandschulp eens dat je reïntegratie
buitengewoon zwaar moet wegen, maar ik ben aan de andere kant ook van mening
dat we, waar het gaat om een beoordeling van de vraag of iemand arbeidsongeschikt
is, dit op een heel zuivere manier moeten vaststellen, al was het alleen maar
om "arbeidsongeschikten" en mensen die om andere redenen werkloos zijn, niet
op een ongelijke wijze te behandelen.
 
 De heer Van de Zandschulp kent de tegenwerpingen en hij weet ook wat mijn
opvatting is met betrekking tot het wederom introduceren van arbeidsmarktrelevante
factoren in de hele schattingspraktijk. Ik zou hem willen voorstellen, af
te wachten wat de huidige evaluatie oplevert – dat duurt niet zo lang
meer – en vervolgens met elkaar, ook met de Tweede Kamer, te bezien
op welke wijze wij in de toekomst met het hele fenomeen van keuren en schatten
om moeten gaan.
 
 
 
 
 
 De heer Van de Zandschulp (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Het is mij bekend dat er een discussie gaande
is over het huidige schattingsbesluit en de vaststelling van de mate van arbeidsongeschiktheid.
Voor zover mij bekend gaat de discussie tot dusverre over vreemde en schrijnende
uitkomsten die vooral het gevolg zijn van de medische beoordeling. Ik vraag
aan de staatssecretaris of die evaluatie van het schattingsbesluit mede met
zich kan brengen dat ook onredelijke of vreemde uitkomsten als gevolg van
de arbeidskundige beoordeling een rol spelen. Het voorbeeld dat ik heb geplukt
uit de Detam-praktijk vind ik zo'n curieus voorbeeld. Ik ben het uiteraard
eens met het uitgangspunt dat je primair moet kijken naar wat mensen nog wel
kunnen, in plaats naar je te fixeren op wat mensen niet kunnen. Over die uitgangspunten
zijn wij het dus eens. Het gaat nu over "het introduceren van arbeidsmarktelementen".
Ik ken dat argument en ik weet ook wat er in het verleden fout is gegaan,
een fout die ook ik niet nog eens wil maken. Daarover zijn wij het eens. De
staatssecretaris heeft echter niet gereageerd op mijn argumentatie dat wat
ik voorstel niet het verdisconteren is van enige werkloosheidscomponent in
de WAO-uitkering, maar daar waar dat nodig is voor de reïntegratie het
verdisconteren van werkhervatting tegen een lager loon. Ik vind dat een essentieel
andere variant, ook al probeer je ze allebei onder de ene noemer van arbeidsmarktoverwegingen
te behandelen in het schattingsbesluit. Ik vind dat tot dusverre dit onderscheid,
wat toch essentieel is, niet is gemaakt als men alleen maar de term gebruikt
en daarmee het probleem naar mijn mening wegschuift. Ik doel op de variant,
waarin beide geheel verschillende benaderingen gezamenlijk onder die ene noemer
van het introduceren van arbeidsmarktoverwegingen in de schatting worden betiteld.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Linschoten:
 
 Voorzitter! Natuurlijk, die evaluatie is breed opgezet en zal zich niet
alleen maar concentreren op de medische beoordeling. De evaluatievragen en
onderzoeksvragen zijn er in eerste instantie op gericht, te ontdekken welke
signalen wij op dit moment krijgen met betrekking tot de nieuwe schattingspraktijk.
Die signalen zijn heel breed, en hebben te maken met de medische keuring en
de arbeidskundige kant van de zaak. Dat brede scala zal dus in beeld moeten
komen. Een tweede belangrijke vraag is, wat het realiteitsgehalte van die
signalen is, hoe serieus je die kritiek moet nemen en of een en ander een
onbedoeld effect is van de maatregel. Zonder enige twijfel zal de hele arbeidskundige
kant van de zaak aan de orde komen, ook gelet op de signalen die ik op mijn
bureau krijg. Maar ook de heer Van de Zandschulp zal daarover de nodige post
krijgen. De bulk van de signalen heeft te maken met het gegeven dat mensen
zeggen: als ik tegen die functies beoordeeld word, tegen dat hoge niveau aan
loon, dan is er altijd sprake van een nog resterende arbeidsgeschiktheid.
Dat heeft alles te maken met die arbeidskundige kant van de zaak. Ik ben ervan
overtuigd dat dat een relevant onderdeel zal zijn, niet alleen van het onderzoek
dat op dit moment gaande is, maar ook van de evaluatie en de discussie die
wij daarover zullen voeren. Wat dat betreft kunnen wij dus de klokken gelijk
zetten. 
 
 Ik ben blij dat de heer Van de Zandschulp de doelstellingen van het huidige
kabinet onderschrijft, namelijk dat wij niet uit moeten gaan van wat mensen
niet meer kunnen, maar van wat mensen wel kunnen. Dat moeten wij blijven vasthouden.
 
 De heer Van de Zandschulp zegt dat hij niet met zijn opmerkingen de hele
verdiscontering naar voren wilde halen. Het gaat volgens hem om een fundamenteel
andere zaak, namelijk het verdisconteren van werkhervatting tegen lager loon.
Ik ben met hem van mening dat dat een andere zaak is dan de oude verdisconteringsproblematiek.
Ik wil de heer van de Zandschulp voorhouden – die discussie moeten wij
later voortzetten, als wij spreken over de toekomst van het schattingsbesluit –
dat ook het verdisconteren van werkhervatting tegen een lager loon niet een
medisch, maar arbeidsmarktrelevant gegeven is. Het is wat mij betreft de vraag
of wij dat type elementen wederom moeten betrekken bij het beantwoorden van
de vraag wat de mate van arbeidsongeschiktheid van iemand is. Als iemand 100%
arbeidsgeschikt is, tegen een loon dat afwijkt van het loon dat hij vroeger
verdiende, is het voor mij een grote vraag of wij dat wederom moeten betrekken
in de verzekering die wij rondom arbeidsongeschiktheid hebben. Ik begrijp
uit opmerkingen van de heer Van de Zandschulp dat hij daar wat anders tegenaan
kijkt, maar laten wij, als wij de precieze waarde van alle signalen rond de
nieuwe schatting goed in beeld hebben en die systematisch in kaart hebben
gebracht, maar met elkaar bekijken op welke wijze die medische en arbeidskundige
elementen ook in de toekomst een rol zullen blijven spelen.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 
 Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt enkele minuten geschorst.
 
 
 
 
 Voorzitter: Heijne Makkreel
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19941995-12-419-422.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl