Voortzetting van het debat over de nalatenschap van de oude Vreemdelingenwet (Pardonregeling)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 4149-4185

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

18-06-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 78, pagina 4149-4185

07-06-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 31018Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Debat over de nalatenschap van de oude Vreemdelingenwet (Pardonregeling)Pagina 4117-4147
Regeling van werkzaamheden (donderdag 7 juni 2007)Pagina 4147-4149
Presentie (donderdag 7 juni 2007)Pagina 4117-4117
Voortzetting van het debat over de nalatenschap van de oude Vreemdelingenwet (Pardonregeling)Pagina 4149-4185
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (donderdag 7 juni 2007)Pagina 4193-4194
Behandeling van vier wetscoorstellen: - Goedkeuring van de regeling van de minister van Financiën van 11 oktober 2006, nr. DB2006/00 476 (Stcrt. 198) tot buitentoepassingstelling voor een gedeelte van 2006 van de energie-investeringsaftrek en de milieu-investeringsaftrek (30924); - Wijziging van de Toeslagenwet en intrekking van de Invoeringswet stelselherziening sociale zekerheid in verband met het verbeteren en vereenvoudigen van de wijze waarop het sociaal minimum wordt gewaarborgd in de loondervingsuitkeringen (30937); - Wijziging van de Luchtvaartwet in verband met de verduidelijking en uitbreiding van bevoegdheden op het terrein van de beveiliging van de burgerluchtvaart en wijziging van de Wet wapens en munitie met betrekking tot onderzoek aan de kleding en de verpakking van goederen, met inbegrip van reisbagage, op wapenbezit van personen die zich op luchtvaartterreinen bevinden (30543); - Wijziging van de Wet op de uitoefening van de diergeneeskunde 1990 (verhoging maximaal bedrag tuchtrechtelijke boete en wijziging samenstellingseisen van tuchtcolleges ter zitting) (30973)Pagina 4117-4117
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Zorgverzekeringswet en andere wetten met het oog op het verzwaren van het premie-incassoregime en andere maatregelen om de werking van het met die wet en de Wet op de zorgtoeslag in het leven geroepen stelsel te optimaliseren (verzwaren incassoregime premie en andere maatregelen zorgverzekering) (30918)Pagina 4185-4193

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 219 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van het debat over de nalatenschap van de oude Vreemdelingenwet (Pardonregeling).De voorzitter:Gezien de tijd, verzoek ik de staatssecretaris, mij een signaal te geven
wanneer zij in haar beantwoording aan het einde van een onderwerp is, zodat
er vervolgens een ronde interrupties kan plaatsvinden.Staatssecretaris Albayrak:Voorzitter. Ik wil de beantwoording van de vragen graag thematisch oppakken.
Veel vragen zijn door veel leden gesteld, dus ik zal niet de verschillende
woordvoerders langsgaan, maar geef er de voorkeur aan de vragen per onderwerp
te beantwoorden. Ik zal uiteraard beginnen met een inleiding. Daarna zal ik
zal iets zeggen over de contra-indicaties, de openbare orde en artikel 1F,
de twijfel omtrent de identiteit. Dan zal ik ingaan op het ononderbroken verblijf,
inclusief de Dublindiscussie. Ik zal iets zeggen over de toelating van gezinsleden.
Vervolgens zal ik ingaan op de uitvoering van de regeling, inclusief de afspraken
die ik met de gemeenten heb gemaakt, waaronder uiteraard de noodopvang en
de opmerkingen die door sommige wethouders zijn gemaakt over de zorgplicht.
Ik zal stilstaan bij de terugkeer van de mensen die niet onder de regeling
vallen. Uiteraard zal ik ook ingaan op de vragen over de aantallen mensen
die onder de regeling zullen vallen en de financiële gevolgen daarvan.
Vervolgens zal ik iets zeggen over de manier waarop ik voornemens ben de uitvoering
van de regeling te monitoren.Op 25 mei is de regeling, zoals ik haar heb voorgesteld, inclusief
de gemaakte afspraken met de gemeenten, besproken in de ministerraad. De dag
daarna kopte een van de Nederlandse dagbladen dat het een historisch akkoord
over asielzoekers was. Ik denk dat weinig leden dit zullen bestrijden, al
geeft elk lid daar zijn eigen invulling aan. De een noemt het een ramp voor
het land. De ander roept dat er eindelijk rechtvaardigheid is en dat het te
lang heeft geduurd. Ik zal aangeven dat de regeling niet alleen noodzakelijk
is, maar ook goed en uitvoerbaar. Ik dank alle woordvoerders voor hun bijdragen
in eerste termijn en constateer daaruit dat er een brede steun is voor de
voorgestelde regeling. Die brede steun bleek ook al uit eerdere uitspraken
van de Kamer, laatstelijk op 13 december 2006 in de vorm van de motie-Bos.
Deze motie was een vertaling van de brede maatschappelijke steun, niet alleen
van de organisaties die naast en om asielzoekers heen staan, maar ook van
de gemeenten en de democratische lokale bestuurders van Nederland die hier
al jaren aandacht voor hebben gevraagd en hebben geroepen om een oplossing.Ik heb ook in herinnering de vele maatschappelijke acties die er geweest
zijn. Ik denk aan het Plein dat elke keer weer volstroomde
met mensen, allochtoon en autochtoon, die vroegen om het probleem nu voor
eens en altijd op te lossen, die ons vroegen om de oude Vreemdelingenwet achter
ons te laten. De wet was dood, maar nog niet begraven. Ik hoop dat wij na
vandaag kunnen constateren dat de oude wet, inclusief de nalatenschap, echt
tot het verleden behoort.De complexiteit van de oude Vreemdelingenwet zorgde ervoor dat de groep
heeft kunnen ontstaan. Er waren vele procedeermogelijkheden. De IND en andere
diensten moesten onder zware omstandigheden werken. Er was een hoge instroom.
Er ontstonden steeds meer en steeds grotere achterstanden, die de roep om
een nieuwe wet deden ontstaan. Die nieuwe wet is in 2000 aangenomen. Daarmee
is een stroomlijning van de procedures geïntroduceerd: kortere procedures,
snel duidelijkheid en eventueel snel toegang tot de samenleving, inclusief
alle rechten en plichten die daarbij horen. Wie geen rechten aan het asielbeleid
kan ontlenen, moet snel terug. Die terugkeer moet snel ter hand genomen worden.
Bij de introductie van de nieuwe Vreemdelingenwet kregen de mensen die onder
die wet gingen procederen, voorrang. De mensen die onder de oude wet vielen,
bleven opgesloten in de achterstanden die er al waren. Door de specificiteit
van deze groep is de terugkeer niet voldoende tot stand gekomen, ook niet
onder het vorige kabinet.Nu is het omslagpunt bereikt. Ik ben daar blij om, omdat ik vind dat de
situatie onaanvaardbaar was. Allereerst humanitair, want mensen zaten jarenlang
in onzekerheid. Deze situatie mocht niet langer voortduren. In de paar maanden
dat ik op het departement van Justitie verantwoordelijk ben voor de toelating,
heb ik ook gemerkt dat de nalatenschap van die oude wet een grote last legt
op de uitvoering van de nieuwe Vreemdelingenwet. Ik heb gemerkt dat alle hakken
in het zand staan. Ik denk daarbij niet alleen aan de vluchtelingen zelf die
hopen ergens een recht op verblijf te kunnen krijgen, maar ook aan alle mensen
die moeten meewerken aan de terugkeer van vluchtelingen, zoals de gemeenten.
Het enkele feit dat de noodopvang bestaat spreekt al van een situatie die
niet normaal is en die wij nu ook achter ons moeten durven laten. Ik ben dus
blij dat de nieuwe Kamer na de verkiezingen van 22 november en daarna
de coalitie de stap hebben gezet om daadwerkelijk af te rekenen met de nalatenschap
van de oude wet.De heer Zijlstra heeft gevraagd of ik kan garanderen dat er nooit een
meer een generaal pardon of een roep om een generaal pardon zal komen. In
deze kabinetsperiode ben ik verantwoordelijk voor het maken en het uitvoeren
van de huidige pardonregeling, onder andere omdat ik erin geloof dat de uitvoering
van deze regeling, zoals ik die voorzie, een roep om nogmaals een pardon zal
weten te voorkomen. Ik kan natuurlijk niet vooruitlopen op wat zich in een
volgende kabinetsperiode maatschappelijk en internationaal zal voltrekken.
Nogmaals, ik ben nu verantwoordelijk en ik zeg dat ik de uitvoering zodanig
ter hand ga nemen dat ik er alles aan ga doen dat er geen situatie zal ontstaan
die een nieuw pardon bespreekbaar maakt. Als ik een deel van de groep die
onder de huidige pardonregeling valt, zou laten voortbestaan als probleem,
wetende dat het om moeilijk uitzetbare mensen gaat, dus als ik onnodig binnen
de grenzen van de regeling een beperkte uitleg eraan geef, wordt die discussie
gaande de jaren vermengd met de mensen die onder de nieuwe wet hier zijn en
procederen, waardoor wellicht wel een nieuwe roep om een pardon zou ontstaan.De heer Zijlstra (VVD):Het is in ieder geval eerlijk van de staatssecretaris dat zij toegeeft
dat zij de regeling zo ruim mogelijk uitvoert en dat zij eigenlijk wil dat
iedereen die er maar voor in aanmerking zou kunnen komen, er ook onder valt,
om daarmee in deze kabinetsperiode geen probleem te krijgen. Ik snap ook dat
zij zegt alleen deze kabinetsperiode verantwoordelijk te zijn. Kan zij dan
wel antwoord geven op mijn vraag of het kabinet er geen bezwaar tegen zal
maken als de Kamer de uitspraak doet dat er nooit meer een generaal pardon
kan komen, dus niet alleen deze kabinetsperiode maar ook de daaropvolgende?
Zij heeft daar dan ongetwijfeld geen bezwaar tegen aangezien zij er in de
toekomst niet verantwoordelijk voor is.Staatssecretaris Albayrak:Ik heb gezegd dat ik niet namens volgende kabinetten toezeggingen en uitspraken
kan doen. Wat betreft deze kabinetsperiode tot en met 2011, dus de periode
waarin ik de verantwoordelijk bewindspersoon ben, kan ik u zeggen dat er geen
andere pardonregeling zal komen.De heer Zijlstra (VVD):Dat is duidelijk. Ik vraag u ook niet om een toezegging te doen, maar
u kunt wel aangeven dat het bij het kabinet niet op een bezwaar stuit. Dat
kunt u gerust doen.Staatssecretaris Albayrak:Volgens mij blijven wij hetzelfde zeggen. Kón ik maar in die toekomst
kijken!De heer Fritsma (PVV):Ik neem aan dat de staatssecretaris weet wie de pardonregeling van 1999
heeft geïnitieerd. Dat waren namelijk de gemeenten. Zij hebben ook de
pardonregeling waarover wij nu spreken geïnitieerd. Dus wordt steeds
weer het signaal afgegeven: kom naar Nederland, ook al voldoe je niet aan
de voorwaarden, ook al lieg je, er wordt met de hand over het hart gestreken,
je krijgt een verblijfsvergunning, als je maar volhoudt. Realiseert de staatssecretaris
zich dat het met de nieuwe pardonregeling een gebed zonder eind blijft?Staatssecretaris Albayrak:Met de pardonregeling van 1999 bedoelt u de regeling voor de witte illegalen,
neem ik aan.De heer Fritsma (PVV):Ja.Staatssecretaris Albayrak:Niet de gemeenten, maar de Tweede Kamer heeft daartoe het initiatief genomen.
Ik kan u dat nauwkeurig vertellen, want ik was er zelf bij.De heer Fritsma (PVV):De burgemeesters van de vier grote steden hebben destijds aangegeven dat
het probleem was dat heel veel vreemdelingen geen opvang hadden. Er werden
toen precies dezelfde argumenten gebruikt als nu. Vervolgens is die regeling
onder druk van de gemeenten tot stand gekomen. Er werd ook bij gezegd dat
het een eenmalige regeling was. Wij hebben het nu over de zoveelste eenmalige
regeling.Staatssecretaris Albayrak:Deze lezing klopt echt niet. Staatssecretaris Schmitz had aangekondigd,
ruimhartig gebruik te zullen maken van haar discretionaire
bevoegdheid om witte illegalen een verblijfsvergunning te geven. Die oproep
kwam ook uit de Tweede Kamer. Vervolgens is echter geconstateerd dat de discretionaire
bevoegdheid daar niet voor bedoeld is. Daarop heeft de Tweede Kamer het initiatief
genomen voor een regeling om de maatschappelijke onrust – ook bij gemeenten –
weg te nemen. Het is fout om de verantwoordelijkheid daarvoor alleen bij de
gemeenten te leggen.Toen ging het om de regeling voor witte illegalen, maar nu gaat het om
de nalatenschap van de oude Vreemdelingenwet. Niet alleen gemeenten, maar
ook veel maatschappelijke organisaties hebben zich hard gemaakt voor een regeling.
Inmiddels is een ruime meerderheid van de Tweede Kamer het ermee eens.Mevrouw Azough (GroenLinks):Wat trof aan toen u aantrad als staatssecretaris? Wat was de erfenis van
het vorige kabinet wat betreft de dossiers van degenen die onder het project
terugkeer zouden vallen?Staatssecretaris Albayrak:De erfenis was dat er tot op dat moment geen gehoor was gegeven aan de
oproep om een pardonregeling te maken voor degenen die nog onder de oude Vreemdelingenwet
vielen. Er was geprobeerd om mensen uit te zetten en voor een deel was dat
ook gelukt. Het was een complex geheel. Mijn voornaamste constatering was
dat er over de gehele linie zeer veel wantrouwen was, bijvoorbeeld bij degenen
met wie ik moet samenwerken om de terugkeer van uitgeprocedeerde illegalen
voor elkaar te krijgen. Ik hoop dat met deze regeling en met de afspraken
die in dit kader zijn gemaakt, het vertrouwen terugkeert. Zonder de gemeenten
is het niet goed mogelijk om illegalen uit te zetten. Als gemeenten geen politiebijstand
willen verlenen, zal zelfs de nieuwe Dienst Terugkeer en Vertrek er niet in
slagen om een uitzetting tot een goede einde te brengen. Vanmorgen heeft vrijwel
iedereen gezegd dat een goed functionerende terugkeerregeling een voorwaarde
is voor een efficiënt asielbeleid en voor een goede werking van de nieuwe
Vreemdelingenwet en dat onderstreep ik graag.De heer Van der Vlies heeft gevraagd of de asielprocedure nu wel goed
zal functioneren. De pardonregeling is daar een voorwaarde voor, zoals ik
zojuist heb uitgelegd. Het gaat echter om veel meer. Het coalitieakkoord bevat
een samenhangend geheel aan plannen en maatregelen voor een goede asielprocedure
in de toekomst. De procedure is streng, maar rechtvaardig. Als men recht heeft
op verblijf worden betrokkenen richting samenleving geleid. Heeft men daar
geen recht op, dan wordt men richting vertrek geleid. Gaat men niet vrijwillig,
dan wordt men daartoe gedwongen.De commissie-Scheltema heeft waardevolle suggesties gedaan voor de aanmeldprocedure.
De Kamer kan binnenkort voorstellen van mij ter zake tegemoet zien. Ik wil
de mogelijkheid om herhaalde asielverzoeken te doen eens tegen het licht houden.
Als er geen sprake is van nieuwe feiten kunnen wellicht de mogelijkheden om
door te procederen, worden beperkt. Ook dat staat in het coalitieakkoord.
Ik denk dat dit totale pakket ons in staat zal stellen om de nieuwe Vreemdelingenwet
de komende jaren uit te voeren zoals zij is bedoeld.Dan de contra-indicaties. Ik begin met de openbare orde. Ik trof in het
coalitieakkoord een pakket afspraken aan die al redelijk concreet waren, maar
die ik aan de ene kant nog moest uitwerken en aan de andere kant nog moest
invullen. Wat de openbare orde betreft, stond er: "aansluiten bij de
grens voor ongewenstverklaring". Artikel 1F is evident. Het is voor het
eerst dat wij over artikel 1F, dus over oorlogsmisdadigers, het debat voeren
zoals dat vandaag wordt gevoerd. Daar wil ik straks nog iets over zeggen.
Bij het kijken naar criminele antecedenten heb ik twee dingen geprobeerd.
Ik heb geprobeerd om de geest van deze regeling zo ruim mogelijk te respecteren.
Wij praten niet over de toelatingsregels of het asielbeleid, maar over een
speciale, specifieke bijzondere regeling voor de mensen die onder de oude
Vreemdelingenwet uitgeprocedeerd zijn geraakt. Daar zitten dus mensen bij
met wie iets aan de hand is, bijvoorbeeld twijfel omtrent de identiteit. Er
zitten ook mensen bij die zich schuldig hebben gemaakt aan strafbare feiten.
Bij het kijken naar die strafbare feiten heb ik bekeken wat ons echt tegen
de borst stuit. Wat vinden wij nou zo schokkend en zo de openbare orde verstorend
dat wij vinden dat die mensen geen verblijfsvergunning zouden moeten krijgen?
De grens van de ongewenstverklaring is duidelijk: een maand. Die grens heb
ik verder ingevuld, want ik wil ook mensen die zich bij herhaling schuldig
hebben gemaakt aan strafbare feiten die bij elkaar opgeteld meer dan een maand
onvoorwaardelijke veroordeling opleveren, geen verblijfsvergunning geven.
Ik wil immers dat ook de veelplegers, bijvoorbeeld van geweldscriminaliteit,
hier niet onder vallen.De volgende vraag waar ik tegenover kwam te staan, betrof de taakstraffen.
Wij denken in Nederland altijd dat taakstraffen een lichtere vorm van straf
is, maar dat is niet altijd waar. Rechters beschouwen taakstraffen vaak als
een passendere straf. Kijkend naar de achtergronden van het delict, is er
soms bijna geen verschil tussen taakstraffen en onvoorwaardelijke gevangenisstraf.
Ik wil ook taakstraffen die betrekking hebben op gewelds-, zeden- en drugsmisdrijven,
niet onder deze regeling hebben, want ik vind dat gewelds-, zeden- en drugsmisdrijven,
zeker als zij bij herhaling zijn begaan maar ook als zij alleen een taakstraf
opleveren, uitsluiten van deze regeling. Ik heb dus recht willen doen aan
het rechtsgevoel van de bv Nederland. Ik heb dat zo goed mogelijk willen adresseren.
Ik heb niet alleen vandaag maar ook in de afgelopen jaren en maanden ook goed
geluisterd naar de kritiek van partijen zoals de VVD en de PVV: waar zitten
hun daadwerkelijke zorgen? Die zorgen heb ik willen adresseren door deze regeling
te maken.De heer Fritsma (PVV):De staatssecretaris geeft precies aan wat zij doet. Zij zegt dat zij niets
te maken heeft met de toelatingsregels, omdat het nu over een speciale groep
gaat. Dat is natuurlijk van de gekke. De staatssecretaris laat alle gangbare
toelatingsregels voor immigranten varen, omdat zij vindt dat die groep overal
recht op heeft. Ik wil nog steeds weten waarom het gangbare beleid op het
punt van de openbare orde wordt losgelaten. Normaal gesproken geldt: je krijgt
geen verblijfsvergunning als je een misdrijf hebt gepleegd. Dat wordt nu losgelaten.
Waarom wordt dat versoepeld? De staatssecretaris kan wel zeggen dat het om
een bijzondere groep gaat, maar als iemand een misdrijf pleegt en drieënhalve
week in de gevangenis heeft gezeten, is dat niet niets. Dat moet worden aangepakt.
Dat mag nooit tot verblijfsaanvaarding leiden.Staatssecretaris Albayrak:Bij het tegenwerpen van criminele antecedenten bij mensen die een eerste
verblijf aanvragen, gaat het vaak om mensen die hier nog maar heel kort zijn.
Wij hebben het hier over mensen die hier al heel erg lang zijn. Tegenover
uw pleidooi staat het pleidooi van de heer De Wit, die zegt: waarom sluit
de staatssecretaris niet aan bij de glijdende schaal die wij hebben voor mensen
die hier al langer legaal zijn? Deze mensen zijn achteraf legaal. Kan de staatssecretaris
voor hen niet wat soepeler zijn? Nee, zeg ik tegen de heer De Wit, die het
antwoord nu dus al heeft. Dat "nee" geldt echter ook voor u. Ik
heb die grens zo goed mogelijk proberen te trekken. Met een groot gevoel voor
rechtvaardigheid heb ik bezien wat wel en niet acceptabel is, zonder de geest
van deze regeling teniet te doen. U bent het niet eens met de geest van deze
regeling, maar het is nu eenmaal een politieke beslissing.De heer Fritsma (PVV):U zegt aan te sluiten bij de criteria van de ongewenstverklaring, maar
volgens mij hebt u die overschreden. Iemand die herhaaldelijk misdaden heeft
gepleegd, wordt namelijk ongewenst verklaard en met spoed het land uitgezet.
Maar u geeft zo'n crimineel een verblijfsvergunning. Wat is de reden dat u
ervoor hebt gekozen om de grens van de ongewenstverklaring te overschrijden?Staatssecretaris Albayrak:Er zijn twee grenzen overschreden, want taakstraffen leiden ook niet tot
een ongewenstverklaring. Ik heb met mijn rechtvaardigheidsgevoel gezocht naar
een tussenweg tussen u en de heer De Wit. Ik denk dat ik de mensen die dit
pardon hebben gewild, zo het beste bedien. De invulling van de grenzen van
de openbare orde heb ik voorgelegd aan de ministerraad, de mensen die het
coalitieakkoord hebben geschreven. Op 25 mei zijn zij met mijn voorstel
akkoord gegaan.De heer Zijlstra (VVD):Ik begrijp op zichzelf waarom u vindt dat de taakstraffen eronder moeten
vallen, maar waarom dan wel taakstraffen voor zedendelicten maar niet voor
vermogensdelicten? Uw redenatie is toch zeker op alle taakstraffen van toepassing?U wilt appelleren aan het rechtsgevoel van de VVD. Ik heb al gezegd dat
wij iedereen met een crimineel verleden willen uitsluiten. Maar hoe kunt u
appelleren aan iemands rechtsgevoel als mensen in Nederland mogen blijven,
ook al hebben ze een gevangenisstraf, zij het korter dan een maand, gekregen
voor zware mishandeling? Er is zelfs een geval bekend, waarin het ging om
mishandeling van een politieagent. Als dit soort gevallen onder de nieuwe
regeling vallen, kunt u toch zeker niet aan het rechtvaardigheidsgevoel appelleren?Staatssecretaris Albayrak:De rechter bewaakt het rechtsgevoel in Nederland. Als een rechter een
delict strafwaardig vindt en een gevangenisstraf van drie weken oplegt, moet
ik mij daarbij neerleggen. Zo werkt het in de Nederlandse rechtsstaat.De heer Fritsma (PVV):Ik moet mij daarbij natuurlijk ook neerleggen, maar nu is de vraag aan
de orde welke mensen u toelaat. Wij weten dat mensen toegelaten zullen worden
die een straf hebben gekregen voor zware mishandeling of de mishandeling van
een politieagent. Daarvoor bent u verantwoordelijk en ik denk dat u niet moet
willen dat die mensen in Nederland blijven.Staatssecretaris Albayrak:De omstandigheden bepalen mede de straf die een rechter oplegt. Ik ken
die omstandigheden niet. Ik kan er echt niets anders van maken. Ik heb deze
grens getrokken en zowel de heer De Wit en mevrouw Azough als de heer Zijlstra
en u hadden liever een andere grens gezien.De heer De Wit (SP):Ik vroeg de staatssecretaris nog eens naar de ongewenstverklaring te kijken,
omdat het kabinet hiermee zelf een link legt. Ik vind 30 of 36 maanden natuurlijk
ook erg veel, maar waarom hebt u besloten tot één maand? Dat
is toch wel heel kort. Ik heb er in mijn betoog op gewezen dat de rechter
in een aantal gevallen geen taakstraf kon opleggen en dat hij daardoor vaker
een onvoorwaardelijke gevangenisstraf heeft opgelegd. Ik ga mijn betoog niet
herhalen, maar ik krijg hierop graag een duidelijker antwoord. Waarom telt
u verder vonnissen mee die nog niet onherroepelijk zijn?Staatssecretaris Albayrak:Als ik een verblijfsvergunning geef aan mensen van wie het vonnis nog
niet onherroepelijk is, dan kan ik mij echt niet verdedigen tegenover de Kamer
als een van hen later toch een gevangenisstraf opgelegd krijgt. De voorzichtigheid
staat hier ten dienste van de zorgvuldigheid.Er is in het coalitieakkoord niets afgesproken over een termijn van één
maand bij de ongewenstverklaring, maar ik heb ook aan tafel gezeten met partijen
die de voorkeur gaven aan een termijn van zes maanden of een jaar. Ik heb
onderzocht welke strafbare feiten je dan zou honoreren met een verblijfsvergunning.
Dan kom je uit bij ernstige drugs-, zeden- en geweldsdelicten. Ik wil het
niet voor mijn rekening nemen dat mensen met zo'n ernstig crimineel verleden
beloond worden met een verblijfsvergunning.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik kan mij daar wel iets bij voorstellen. In de brief van 27 april
hebt u het echter over één maand en niet over een optelsom van
verschillende straffen die leiden tot meer dan een maand. Waarom hebt u daarvoor
gekozen? U gebruikt het woord "veelplegers". Ik ken ook gevallen
waarin mensen een aantal keer winkeldiefstal hebben gepleegd. Zij stalen voedsel
voor hun gezin, omdat ze illegaal op straat leefden. In het jargon heet dat
overlevingscriminaliteit. Wilt u deze mensen ook uitsluiten? Terwijl zij daarna
in noodopvang terecht kwamen en nadien nooit meer problemen hebben veroorzaakt.
Dat vind ik uitermate triest.Staatssecretaris Albayrak:In de brief van 27 april kondigde ik aan de regeling te zullen uitwerken.
Wat nu voorligt, is de uitwerking. In die brief zou je ook kunnen lezen dat
er mensen onder vallen die ongewenst zijn verklaard op basis van twee constateringen
van illegaal verblijf. Daarvoor heb ik een uitzondering gemaakt, omdat het
juist gaat om mensen die hier illegaal zijn. Ik snap dat u selectief bent,
maar de invulling van de ongewenstverklaring werkt beide kanten op.Mevrouw Azough (GroenLinks):U hebt het over mensen die zich twee keer niet melden. Dat is niet echt
crimineel gedrag.Staatssecretaris Albayrak:Volgens ons Wetboek van Strafrecht wel. Daarvoor kun je ongewenst verklaard
worden.Mevrouw Azough (GroenLinks):U hebt het zelf ook over de geest van de motie. Dan moet u uzelf daar
ook op aanspreken.Staatssecretaris Albayrak:Dit is de wet. Ik erken echter dat het in de geest van de motie is om
het mensen niet tegen te werpen als zij ongewenst zijn verklaard omdat zij
twee keer illegaal door de politie zijn aangetroffen.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik heb gevraagd waarom u hebt gekozen voor een optelsom. Daarmee impliceert
u dat mensen die geen echte veelplegers zijn, ook worden uitgesloten.Staatssecretaris Albayrak:Het antwoord daarop is eigenlijk heel simpel. U hebt het over onschuldige
feiten die bij elkaar opgeteld misschien meer dan een maand opleveren. Ik
sluit niet uit dat het een enkele keer zo zal zijn dat het rechtsgevoel de
vraag legitimeert "had deze persoon er niet onder kunnen vallen?".
Andersom wilde ik niet voor mijn rekening nemen dat veelplegers er door het
soepeler maken van de regels onder zouden vallen. In dat geval doel ik op
mensen die zich gewoon niet gedragen. Dan zou ik niet goed bezig zijn. Ik
heb willens en wetens voor deze grens gekozen.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. Mag ik nog een keer kort reageren?De voorzitter:Dit is uw vierde vervolgvraag en uw interrupties zijn nooit kort. De staatssecretaris
vervolgt haar betoog.Staatssecretaris Albayrak:Ik kom nu op de 1F-discussie inzake de oorlogsmisdadigers. Dit is de andere
contra-indicatie. Het was een interessant debat hier. Dinsdag heeft de Kamer
ook al met de minister van Justitie gesproken over dit onderwerp. Wat doen
wij met oorlogsmisdadigers die naar Nederland komen? Zij kunnen geen verblijf
krijgen omdat wij het misdadig vinden wat zij hebben gedaan of waarvan zij
worden verdacht, maar zij kunnen hier ook niet veroordeeld worden, omdat er
geen bewijs te leveren is. Dit is een interessante discussie die de minister
en ik graag met de Kamer willen voeren op basis van de toegezegde notitie
die de Kamer vóór de begroting krijgt. Dat doet niets af aan
de regels die wij op dit moment kennen, namelijk dat 1F ook volgens het vluchtelingenverdrag
gewoon wordt tegengeworpen. Dat geldt ook voor het vermoeden.Het kan zijn dat er geen strafrechtelijke veroordeling is, bijvoorbeeld
omdat er geen bewijs is geleverd. Het vermoeden dat iemand een oorlogsmisdadiger
is, is voldoende om verblijf te ontzeggen. Het is een complex geheel. Wij
moeten vooral uitgebreid discussiëren over de manier waarop wij met 1F
omgaan. Vooruitlopend op die discussie zeg ik dat het wat mij betreft niet
de bedoeling is om oorlogsmisdadigers hier uiteindelijk gemakkelijker toe
te laten omdat zij er nu eenmaal zijn. Die discussie zal vooral gericht zijn
op de vraag hoe je mensen kunt straffen en hoe je het bewijs kunt leveren,
ook als strafbare feiten in een ander land zijn gepleegd. Die discussie gaan
wij nog voeren. Op dit moment zeg ik dat dit de regels zijn.De consequentie daarvan is dat gezinsleden die afhankelijk verblijf zoeken
bij de hoofdaanvrager die 1F tegengeworpen heeft gekregen, ook niet geaccepteerd
worden. Dat kan ik verdedigen. Ik volg de discussie al erg lang. Wij hebben
vaak gesproken over kinderen van asielzoekers, kinderen van reguliere migranten
en alleenstaande minderjarigen. Als je kinderen zelfstandig verblijf geeft
omdat er een kinderrecht bestaat, kan er geen juridische scheiding worden
aangebracht. De heer Pechtold vroeg mij om dat te onderzoeken. Op grond van
artikel 8 EVRM moeten zodra een kind een zelfstandig verblijfsrecht in Nederland
krijgt, de ouders in het kader van de eenheid van het gezin en het respecteren
van het gezin ook worden toegelaten. Als dat een ticket is om oorlogsmisdadigers
hier te laten blijven, pas ik daarvoor.De heer Pechtold (D66):Ik heb er niet voor gepleit om oorlogsmisdadigers hier uiteindelijk asiel
te verlenen. Ik heb de complexe situatie proberen te schetsen die de staatssecretaris
zelf ook geeft beschreven, van zowel kinderen als partners. Als het gezin
ervoor kiest om mee te gaan met een eventueel uit te zetten vader –
laten wij toch maar even over die mannen praten – dan is dat duidelijk.
Maar misschien kan de moeder van het gezin er uiteindelijk voor kiezen, niet
als hoofdaanvrager, om met de kinderen hier te blijven. Ik verzoek om dit
nu niet af te kaarten. Het denkproces zou moeten worden voortgezet, waarbij
met name moet ingegaan op de casuïstiek van partners of partners met
kinderen die hier willen blijven terwijl de oorlogsmisdadiger wordt uitgezet.Staatssecretaris Albayrak:Een dergelijk verzoek zal worden behandeld als een eigenstandig asielverzoek
en zal conform de toelatingsregels worden beoordeeld. Het kan ook zijn dat
het gezin heeft geleden onder de oorlogsmisdadiger en dat er sprake is van
een feitelijke scheiding. Natuurlijk is de praktijk ingewikkelder dan ik nu
schets. Een zelfstandig beroep op het recht op asiel zal als zodanig worden
beoordeeld. In de beantwoording heb ik geschreven dat er nog 500 gevallen
in onderzoek zijn. Als blijkt dat artikel 1F uiteindelijk niet wordt tegengeworpen
en mensen voldoen aan alle andere criteria van deze regeling, vallen zij er
alsnog onder.De heer De Wit (SP):Wij gaan dus nog een discussie voeren over dit onderwerp en er vinden
nog onderzoeken en heronderzoeken plaats. Is het denkbaar dat naar aanleiding
hiervan toch een splitsing kan worden aangebracht tussen de verdachte van
oorlogsmisdaden en zijn gezinsleden zodat die laatsten toch onder het pardon
kunnen worden gebracht of een andere oplossing voor hen kan worden gevonden?
Houdt de staatssecretaris die deur open?Staatssecretaris Albayrak:Dit wordt een beetje een hypothetische discussie omdat de discussie over
1F nog niet is gevoerd. Wij zullen echt eerst moeten kijken naar het beleid
met betrekking tot artikel 1F, de wijze waarop dit is toegepast en hoe wij
dit artikel in de toekomst willen toepassen. Dat debat moet worden gevoerd
voordat wij dit soort conclusies kunnen trekken. Ik kan daar op dit moment
niet op vooruit lopen. Als ik dat wel had gekund, had ik dat
onderwerp bij dit debat betrokken.Mevrouw Azough (GroenLinks):Maken 1F'ers die in de komende in de procedure alsnog worden vrijgesproken,
deel uit van die overweging?Staatssecretaris Albayrak:Ik heb het niet gehad over strafrechtelijke vrijspraak.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik doelde op de procedurele.Staatssecretaris Albayrak:Als artikel 1F niet meer wordt tegengeworpen door de IND en zij voldoen
aan alle andere criteria, lijkt het me evident dat er geen belemmeringen zijn
om deze mensen onder de regeling te laten vallen. Hiermee denk ik voldoende
te hebben gezegd over artikel 1F en daarmee over de openbare orde.Er is veel te doen geweest over de identiteit. Dit onderwerp spreekt tot
de verbeelding. Degenen die het coalitieakkoord schreven en degenen die op
13 december de motie-Bos ondersteunden om een pardonregeling te maken,
wisten voor welke groep deze regeling was bedoeld, namelijk uitgeprocedeerden
die onder de oude vreemdelingenwet vallen, mensen die niet terug kunnen keren
naar hun land van herkomst, mensen die hier jarenlang zijn, kinderen hebben
en deels zijn ingeburgerd. Wij wisten ook dat bij een deel van die groep sprake
is van twijfel omtrent de identiteit, wat soms ook een reden geweest om mensen
af te wijzen. Dat is inherent aan deze groep. Accepteren wij dat? Het antwoord
daarop is "nee". Ik heb bekeken hoe het rechtsgevoel ook op dit
terrein zo goed mogelijk kan worden gediend. Dat heb ik op twee manieren gedaan.
De ene is de volgende. Hierbij gaat het om mensen die evident kwaadwillend
herhaaldelijk de boel bedonderd hebben in verschillende procedures door andere
namen en andere identiteiten te geven. In de dossiers staat wat hun is tegengeworpen.
Bij dit soort kwaadwillende mensen zie ik geen reden om ze een verblijf toe
te kennen.Iets anders is de groep waarbij er ook twijfel omtrent de identiteit is,
maar waarbij men vasthoudt aan één identiteit. Misschien is
de twijfel omtrent die identiteit hun ook tegengeworpen. Die mensen houden
ook vast aan één vluchtverhaal. Enkele Kamerleden hebben hierover
gesproken. Dit is zo inherent aan de restgroep van de oude Vreemdelingenwet
dat ik heb besloten dat wij hun dit niet gaan tegenwerpen. Anders zouden wij
het probleem laten voortbestaan. Ik doel op de mensen die in Nederland zijn
neergestreken onder de oude Vreemdelingenwet. Het verhaal is bekend.De vraag die hierbij een rol speelt, is: wat doe ik ermee, wil ik accepteren
dat zij voor de rest van hun leven op basis van de identiteit waar wij over
twijfelen, worden ingeschreven? Nee. Wij bieden evenwel de mogelijkheid om
te verschonen. Wij kunnen tegen hen zeggen: u valt onder de regels, maar wij
twijfelen aan uw identiteit; u kunt dat nu voor eens en voor altijd recht
zetten; u krijgt dus deze gelegenheid zonder dat het u wordt tegengeworpen.
Mijn verwachting is dat hier veel mensen op reageren. Welk bewijs heb ik daarvoor?
Dat is de ervaring in andere landen, bijvoorbeeld Zweden. Toen mensen daar
de kans kregen om op basis van hun echte identiteit een verblijfsvergunning
te krijgen, zijn zij daarop ingegaan. Dat is immers in hun voordeel.Veel asielzoekers hebben echter geen documenten. De verwachting is wel
dat sommigen toch met het echte document op de proppen komen. Wij geven de
asielzoekers twee maanden de tijd om hun identiteit te bewijzen en de echte
documenten te overhandigen. Als zij dat niet kunnen, mogen zij na die periode
van twee maanden een verklaring ondertekenen, waarmee zij bevestigen echt
te zijn wie zij zeggen te zijn.Op basis van die identiteit worden de asielzoekers in Nederland opgenomen.
Op het moment dat zij ergens tegen de lamp lopen, dus als later blijkt dat
zij toch niet hun echte identiteit hebben opgegeven, bijvoorbeeld wanneer
zij zich willen naturaliseren, wordt hun alsnog tegengeworpen dat zij geen
juiste identiteit hadden opgegeven. Zo doe ik hier weer maximaal recht aan
de eigenheid van deze groepen.De heer Zijlstra (VVD):U zegt dat u die mensen de gelegenheid geeft om hun echte identiteit aan
te geven. Wij vinden overigens dat die mensen dat direct hadden moeten doen.
Ik kan uw redenering volgen, als u zegt dat die mensen naar Nederland zijn
gekomen en dat zij in een eerste opwelling een verhaal doen waarvan zij denken
dat dat nodig is. Kort daarna denken zij: ik zit nu in Nederland en ik ben
veilig, dus vertel ik het verhaal zoals het echt is. Dat is in eerste instantie
fout, maar daar kan je begrip voor opbrengen. Mensen die echter jaren in Nederland
verblijven en die in de procedure hebben gehangen, onder andere omdat zij
geen duidelijkheid verschaften over hun identiteit of nationaliteit, zijn
toch niet te goeder trouw? Die groep heeft toch bewust de regels ontdoken?
Zij moeten aan het eind daarvoor toch niet beloond worden?Staatssecretaris Albayrak:Ik heb eerst gezegd dat deze regeling bedoeld is voor die groep waarbij
wij ons ervan bewust zijn dat mensen over hun identiteit gelogen hebben. Ik
heb verteld hoe ik daar tegenaan kijk, alweer in de geest van de regeling
waarvoor die bedoeld is. Dat is dus echt het afrekenen met de nalatenschap
van de oude wet. Wij willen ervoor zorgen dat nieuwe Vreemdelingenwet in de
toekomst functioneert zoals dat moet. Daarmee proberen wij nieuwe problemen
zoveel mogelijk uit te sluiten. Daar wordt ook herhaaldelijk om gevraagd.
Welnu, daar heb ik dit echt voor nodig.De heer Van der Vlies (SGP):Ik kan best begrijpen dat de staatssecretaris zoekt naar mogelijkheden
om zo goed mogelijk door dit dossier heen te komen. Dat credit heeft zij van
mij, hoewel mijn fractie een andere opvatting had over het generaal pardon.
De werkelijkheid is dat er in meerderheid een beslissing is genomen, dus dan
moet het goed geregeld worden. Toch moeten wij proberen om de verschillen
niet te groot te laten worden tussen degenen die nu nog een kans krijgen en
degenen die aanvankelijk over hun identiteit gelogen dan wel gezwegen hebben
en er daarna op zijn teruggekomen, waarna het ze is tegengeworpen met daarvan
de consequenties. Er ontstaat dan een groeiend gevoel van onbehagen over de
onrechtvaardigheid die er toch is, mogelijkerwijs op onderdelen onontkoombaar,
in het huidige systeem. Het kan toch niet zo zijn dat iemand die uiteindelijk
binnen de termijnen waar wij het over hebben, alsnog de waarheid gesproken
heeft, zwaarder getroffen wordt dan degene die dat maar heeft
laten bungelen.Staatssecretaris Albayrak:Voor zover die laatste groep hier ook nog is en voor 1 april 2001
asiel heeft aangevraagd, valt zij onder dezelfde regels en wordt de regeling
dus niet versoepeld voor mensen bij wie er twijfel is omtrent hun identiteit.
Het is precies deze redenering die ik in de laatste maanden heb gevolgd om
uiteindelijk, zowel vanwege de rechtvaardigheid als vanwege de uitvoerbaarheid,
te komen tot de regeling die ik de Kamer nu voorstel.De heer Fritsma (PVV):Denkt de staatssecretaris echt dat zij het probleem van valse identiteiten
kan ondervangen door iemand bij de Dienst Burgerzaken een verklaring te laten
tekenen? Een vreemdeling die zijn identiteitspapieren heeft vernietigd en
die bij de Dienst Burgerzaken verklaart dat hij een bepaalde naam en een bepaalde
geboorteplaats heeft, kan nog steeds een leugenaar zijn. Gelooft de staatssecretaris
hem op grond van zo'n leugenachtige verklaring dan wel?Staatssecretaris Albayrak:De heer Fritsma doet alsof het bijzonder is dat de overheid een dergelijke
coulance betracht tegenover een specifieke groep. Ik wijs erop wat de Belastingdienst
eerder heeft gedaan toen het ging om Nederlanders met een vakantiehuis in
het buitenland dat zij nooit hadden opgegeven en waarover zij dus nooit belasting
hadden betaald. In dat geval is eenmalig een verschoningsrecht toegepast.
Het is dus helemaal niet zo bijzonder wat hier gebeurt, in een situatie waarin
iets niet had moeten gebeuren maar waarin er een maatschappelijke roep is
om het probleem op te lossen.De heer De Wit (SP):In het eerdere voorbeeld van de staatssecretaris gaat het om iemand die
de meest wilde verhalen vertelt. Dat kan ik mij heel goed voorstellen, maar
waarom legt zij nu de grens bij één keer liegen? Het is mogelijk
dat iemand dat door omstandigheden twee keer doet. Hiermee trekt zij een grens.Staatssecretaris Albayrak:Als iemand één keer een verkeerde identiteit of nationaliteit
heeft opgegeven en als hij dat in verschillende procedures jarenlang heeft
volgehouden, wordt hem dat niet tegengeworpen.Het ononderbroken verblijf is een van de harde criteria uit het coalitieakkoord.
Iemand die uitgeprocedeerd is en die Nederland heeft verlaten, hoe en onder
welke omstandigheid dan ook, heeft volgens deze regeling geen recht meer op
een verblijfsvergunning. Als wij dat niet deden, zouden wij alle grenzen openzetten
voor eenieder die ooit hier asiel heeft aangevraagd, die jarenlang weg is
geweest en die terugkomt. Dat is de aanzuigende werking waarop veel partijen
terecht wijzen. Dit is ook voor mij een zorg. Ik zou dit niet alleen onrechtvaardig
vinden maar ook onwerkbaar voor mijn diensten. De IND en andere organisaties
hebben de laatste jaren al van alles over zich heen gekregen, zij hebben zorgvuldig
gewerkt aan dossiers en zij hebben nu te maken met de consequentie van een
politiek besluit waaraan zij loyaal meewerken. Ik neem mijn petje voor hen
af. Wat ik daar heb aangetroffen aan voorbereiding, meedenken, flexibiliteit
en professionaliteit mag hier ook wel eens worden gezegd, naast alle andere,
negatieve redenen om in dit huis over deze organisaties te spreken. Ook voor
hen is dit een nieuwe start, waarvan ik meen dat die ook voor de toekomst
de last die op deze diensten ligt zal wegnemen. Als het gaat om het ononderbroken
verblijf, willen wij dus niet weer een onwerkbare situatie binnenhalen door
mensen die weg zijn geweest toch ook onder deze regeling te laten vallen.Als iemand uitgeprocedeerd is geraakt, uit eigen beweging naar Zwitserland
is gegaan – dat niet de Dublinovereenkomst heeft ondertekend –
en nu is teruggekomen, is dat voor mij hetzelfde als iemand die is weggegaan
en die door een ander Europees land is teruggestuurd. Als iemand het risico
neemt om te gaan "asylum-shoppen" is dat risico voor hem. Dan staat
die persoon in mijn boeken als vertrokken. Wanneer er een Dublinclaim komt,
kan ik dus geen onderscheid aanbrengen in het criterium dat vertrek geen recht
meer geeft op verblijf. Ik zie geen rechtvaardiging waarom ik die man uit
Zwitserland en die man uit Spanje anders zou behandelen.De heer Spekman (PvdA):Ik kan de redenatie van de staatssecretaris volgen, op een ding na dat
niet klopt. Er staat niet in het coalitieakkoord dat sprake moet zijn van
een ononderbroken verblijf. Dat staat in de regeling. Dat is overigens een
te begrijpen voorwaarde.Staatssecretaris Albayrak:In het coalitieakkoord staat: "... niet uitgezet zijn." Dat
lijkt mij redelijk ononderbroken.De heer Spekman (PvdA):Dat is toch net iets anders.Staatssecretaris Albayrak:Hm...De heer Spekman (PvdA):De vraag is of de regeling juridisch dicht te maken is als wordt voorgesteld
de Dublinclaimanten eronder te brengen. Dat is de kernvraag, want het is volgens
mij een geïsoleerde groep. Ik hoor daarover graag de afweging van de
staatssecretaris.Staatssecretaris Albayrak:Het is een principiële keuze om eenieder die weg is uit Nederland,
omdat hij of zij is uitgeprocedeerd, niet onder de regeling te laten vallen.
Zo heb ik het voorgesteld en zo wil ik dat blijven verdedigen.De heer Spekman (PvdA):De staatssecretaris stelt niet dat dit kan leiden tot een werking die
per definitie juridisch niet dicht te schroeien is, dus ook niet in de richting
van allerlei andere groepen die binnen zijn te halen. De staatssecretaris
noemde zojuist een aantal voorbeelden dat de achterkant van deze beweging
weer toont, ook als het gaat om het voorstel over de Dublinclaimanten. Feitelijk
zou dit dus wel kunnen als de politiek ervoor kiest.Staatssecretaris Albayrak:Dat geldt ook voor alle andere onderwerpen die wij tot nu toe hebben besproken,
dus ook voor de openbare orde en voor de kinderen van 1F'ers. Juridisch kan
dat allemaal. Dat kun je zo regelen, maar of je dat wilt, is een tweede.De heer Spekman (PvdA):Dat zijn twee verschillende zaken. Enerzijds gaat het om de politieke
wil, sommige zaken aan te passen. Anderzijds wijs ik op de feitelijke consequenties van politieke aanpassingen. Ik richt mij daarop. Als
de politiek iets aanpast dat leidt tot de komst van een heel grote groep waarvan
het niet de bedoeling is dat die hier binnenkomt, dan is dat effect niet goed.
Dat is het verschil. Volgens mij richt de staatssecretaris zich op het eerste.
Ik respecteer dat en ik kan mij dat ook voorstellen vanuit de opbouw van de
regeling. Dat leidt er echter niet toe dat veel meer groepen daar bepaalde
rechten aan kunnen ontlenen, bijvoorbeeld op basis van een politieke keus
de Dublinclaimanten hier toe te laten.Staatssecretaris Albayrak:Ik herhaal dat het een principiële keuze is, waarbij het mij niet
gaat om het aantal mensen dat daardoor verblijf zou krijgen. Die keuze heb
ik ook gemaakt ten aanzien van gezinnen van 1F-vluchtelingen. Dan gaat het
ook niet om duizenden mensen.De heer Zijlstra (VVD):Ik heb begrip voor deze keuze en vind die zeer goed. De heer Spekman heeft
het over het niet ononderbroken zijn. Als je het regeerakkoord heel ruim leest,
zou je het op zijn manier kunnen zien. Ik herinner hem echter wel aan de motie-Bos,
waarin onomwonden wordt gesproken over "ononderbroken".De heer Spekman (PvdA):Ik ken de motie-Bos, maar wij constateren dat de regeling het effect beoogt
een eind te maken aan de nalatenschap van de oude wet, dus om schoon schip
te maken. Dan is het een politieke afweging op welke groep je dat van toepassing
laat zijn en op welke niet. Wij staan nu voor die keuze en die moeten wij
vandaag maken.De heer Anker (ChristenUnie):Ik heb in eerste termijn gevraagd in hoeverre de redenering opgaat dat
wij op grond van het Dublinverdrag verantwoordelijk zijn voor de mensen die
ergens anders hebben geprobeerd asiel te vragen, maar naar ons terug zijn
gestuurd. Zij zijn eerst in Nederland geweest, maar zagen geen kans op terugkeer
naar hun thuisland. Vervolgens hebben ze geprobeerd ergens anders asiel aan
te vragen, maar zijn teruggestuurd. Verschilt hun situatie met die van mensen
die in Nederland zijn gebleven en geen actie hebben ondernomen op het gebied
van asylumshoppen?Staatssecretaris Albayrak:Ik refereerde zojuist aan de zorgvuldige asielprocedure in Nederland die
deze mensen hebben doorlopen, voordat zij uitgeprocedeerd raakten en het besluit
namen weg te gaan uit Nederland. De heer Anker stelt dat ze niet terug konden
naar het land van herkomst. Deze zorgvuldige asielprocedure behelst ook het
zogenaamde buitenschuldcriterium. Als mensen kunnen aantonen dat ze er alles
aan hebben gedaan om te vertrekken, maar dat toch niet konden, dan zijn daar
ook regels voor in Nederland. Die pas ik toe en dat wil ik ook, maar de suggestie
dat mensen naar een ander Europees land moesten, leidt wat mij betreft niet
tot welke verplichting dan ook om mensen die hier zijn uitgeprocedeerd weer
terug te nemen en onder deze regeling te laten vallen.De heer Anker (ChristenUnie):Ik heb het in eerste termijn over respectabele en niet-respectabele redenen
gehad. Bij de respectabele redenen had ik een verhaal over mensen die volgens
de regels misschien terug hadden gemoeten, maar niet zagen dat zij terug konden
en daarom in Nederland zijn gebleven. Zij hebben dat blijkbaar niet meer officieel
aangekaart of zij kregen telkens nul op het rekest. Zij zijn er nog. Het is
niet gelukt om terug te gaan.Op basis van hetzelfde motief zouden die mensen het in België of
een ander land kunnen proberen. Het gaat dan niet meer om het buitenschuldcriterium,
maar om de omstandigheid dat zij geen andere mogelijkheden meer zagen. Ik
probeer het voor mijzelf duidelijk te krijgen, maar er waren ook mensen die
nu wel onder het generaal pardon vallen die met dezelfde wetenschap maar in
Nederland bleven, omdat zij ook niet goed wisten wat zij moesten, of omdat
zij wisten dat zij met de Dublinregeling niet veel verder zouden komen.Staatssecretaris Albayrak:Ik snap de redenering goed. Ik snap ook het gevoel van recht dat de heer
Anker wil betrachten. Ons asielbeleid gaat ervan uit dat je moet vertrekken
als je hier uitgeprocedeerd bent. Wij moeten goed kijken of men terug kan
naar het land van herkomst. Artikel 3 EVRM kan bijvoorbeeld een reden zijn
waarom men toch hier moet blijven. Er zijn ook andere redenen denkbaar. Zijn
die er niet, dan is het toch echt de eigen verantwoordelijkheid van vluchtelingen
om te vertrekken. Wij hebben er heel vaak geen zicht op waar zij dan vervolgens
naartoe gaan. Als zij naar een ander Europees land zijn gegaan, is dat ook
hun eigen verantwoordelijkheid.Er zijn natuurlijk ook mensen die wel terug zijn naar het land van herkomst.
Als ik de weg openmaak om mensen die weg zijn gegaan terug te nemen, ligt
het in de rede om te verwachten dat andere vreemdelingen die naar niet-Europese
landen zijn weggegaan ook terugkomen. Daarom zeg ik dat de keuze principieel
is. Wij moeten hier helder over zijn.Mevrouw Azough (GroenLinks):Dan zou ik toch een andere principiële keuze maken. Nederland heeft
een duidelijke juridische verantwoordelijkheid, omdat men de claim heeft geaccepteerd
en de mensen heeft teruggenomen.De grens valt volgens mij ook niet zo gemakkelijk te trekken. Ik heb bijvoorbeeld
gehoord dat mensen naar een consulaat in België moesten worden gebracht
om een laissez-passer aan te vragen, begeleid door de Nederlandse overheid.
Er zijn ook mensen uitgezet met het vliegtuig, die bij aankomst in het land
van bestemming geen vergunning kregen om uit te stappen. Zij moesten weer
terugvliegen. Vallen die mensen nu niet onder het generaal pardon, omdat zij
een onderbroken verblijf hebben gehad?Staatssecretaris Albayrak:Wij kunnen nu wel alle varianten van vertrek en de consequenties daarvan
bespreken, maar iemand die geweigerd wordt en terugkomt in Nederland kan een
beroep doen op het buitenschuldcriterium. Die kan zeggen dat hij op het vliegtuig
is gestapt, maar er niet uit mocht. Het is allemaal casuïstiek. Ik snap
wel waar mevrouw Azough naartoe wil. Als een claim geaccepteerd is, bekijken
wij of de betrokkene, nu wij hem terug hebben genomen, uit hoofde van onze
asielregels nog een ander recht op verblijf kan hebben. Ik kan haar op een
briefje geven dat het antwoord vaak "nee" zal zijn. Het enige dat
ik nu zeg is dat ik geen reden zie om deze groep onder de regeling te laten
vallen. Dat zegt niets over de juridische claim.Mevrouw Azough (GroenLinks):Volgens mij hebben niet alle mensen asiel aangevraagd in een ander Dublinland.
Zij komen echter in precies dezelfde situatie terecht als de mensen die volgens
de staatssecretaris wel onder het generaal pardon vallen. Zo maken wij toch
geen schoon schip? Om hoeveel mensen gaat het dan?Staatssecretaris Albayrak:Schoon schip maken is niet alleen de nalatenschap opruimen, maar ook ervoor
zorgen dat er geen nieuwe problemen ontstaan. Mevrouw Azough zegt dat het
om een beperkte groep gaat, maar op het moment dat ik voor die beperkte groep
het principe loslaat, komt er een veel grotere groep binnen. Dat wil ik niet
voor mijn rekening nemen.De heer Pechtold (D66):Ik luister goed naar de staatssecretaris. Zij begon haar betoog vandaag
met de opmerking dat het pardon naar haar gevoel rechtvaardig en uitvoerbaar
is. Nu introduceert zij voor het eerst, zowel voor de kinderen van oorlogsmisdadigers
als voor de Dublinreclamanten, het argument dat het om een politieke keus
gaat. Dat is wel de crux van het debat.Staatssecretaris Albayrak:Het heeft ook met rechtvaardigheid en uitvoerbaarheid te maken.De heer Pechtold (D66):Ja, maar voor de Dublinclaimanten zou ik ook de positie van Nederland
ten opzichte van deze groep scherp willen bekijken. Nu de staatssecretaris
zegt dat het een politieke keuze is, komt het op mij zo over dat het voor
sommige coalitiepartijen wel ergens moest ophouden en dat zij het tot hier
kan verdedigen. Ik hoor hierop graag een reactie van de staatssecretaris.
Ik wil dat de staatssecretaris, omdat zij het begrip politieke keuze gebruikte,
specifieker aangeeft waarom het juridisch niet zou kunnen.Staatssecretaris Albayrak:Deze regeling kan op een ruime meerderheid rekenen en niet alleen van
de Kamer. Zij kan in het geheel en integraal op de steun van de coalitie rekenen.
Wij hebben het nu over een heel klein stukje van de regeling, dat u opblaast
alsof sommige coalitiepartijen er bezwaren tegen zouden hebben.U probeert in uw betoog de suggestie te leggen dat het politiek is om
dit niet te willen. Het heeft echter alles met rechtvaardigheid en uitvoerbaarheid
te maken. Mensen die in een ander land asiel hebben aangevraagd nadat zij
hier uitgeprocedeerd waren geraakt, hebben zich soms willens en wetens onttrokken
aan de Nederlandse overheid om niet uitgezet te worden. Zij wisten dat hen
uitzetting stond te wachten. Als u zegt dat die mensen via een ander land
toch weer terugkomen en onder deze regeling kunnen vallen, is mijn antwoord
dat wij hen misschien hadden kunnen uitzetten als zij zich niet hadden onttrokken.
Als dat geen rechtvaardigheid is, wat dan wel?De heer Pechtold (D66):U gebruikte zelf het begrip "politieke keuze". U zegt zelf:
soms. Het gaat mij niet om een kleine groep. Al zou het maar om één
persoon gaan, het gaat mij om de zorgvuldigheid. Het gaat waarschijnlijk om
een paar honderd mensen. U zegt dat er een brede meerderheid voor is. Stel
dat u straks voor dit voorstel een 76/74-meerderheid heeft, een hagelslagmeerderheid,
wat doet u dan? Voorzitter, dit is een duidelijke vraag en ik vind dat de
staatssecretaris er helder op moet antwoorden.Staatssecretaris Albayrak:Dat zal de staatssecretaris zeker proberen. Volgens mij heb ik dat al
een keer of vier gedaan in het Dublindebat. Wat u voorstelt, is voor mij niet
werkbaar en ook niet wenselijk. Als wij voor die kleine groep het principe
loslaten, komt er wellicht een grote groep die ook weg was – vreemdelingen
uit niet-Dublinlanden – naar Nederland met het bewijs dat zij ergens
zijn geweest. Dan moet je daarvoor dezelfde redenering hanteren. Ik heb een
paar keer gezegd dat het alles te maken heeft met werkbaarheid en rechtvaardigheid
van deze regeling, die ik hier verdedig zoals ze is.De heer Fritsma (PVV):Wat betreft het aantonen van ononderbroken verblijf geeft de staatssecretaris
de macht uit handen aan de burgemeesters. Dat is zeer onverstandig, want juist
deze burgemeesters hebben aangetoond een loopje te nemen met de Vreemdelingenwet.
Ik vraag mij af wie de burgemeesters controleert, want dat is hard nodig.Staatssecretaris Albayrak:Over de burgemeesters en de uitvoering van de regeling kom ik straks nog
uitgebreid te spreken.De voorzitter:Hoeveel blokjes hebt u nog te bespreken?Staatssecretaris Albayrak:Een stuk of vijf. Ik ga gewoon door en we zien wel hoever wij komen.De voorzitter:Ja, maar ik wil graag voor 18.00 uur dit debat hebben afgerond.Staatssecretaris Albayrak:Ja. Ik heb begrepen dat u een hoorzitting over Europa hebt. Ik wil er
graag aan meewerken dat u dat haalt.De heer Pechtold (D66):Ik heb nog die idiote situaties – ik geef het zelf toe – van
onafgebroken verblijf genoemd.Staatssecretaris Albayrak:Mensen die honden uitlaten over de grens in Duitsland.De heer Pechtold (D66):Ja, dat daar een bewijs van is, omdat iemand een boete heeft, met een
gebroken been in een ziekenhuis ligt of dergelijke. Die gevallen zitten er
vast tussen. Hoe gaat u daarmee om? Hebt u de ruimte om daar individueel mee
om te gaan?Staatssecretaris Albayrak:Het is puur hypothetisch. Ik ben ze nog niet tegengekomen. Als er in een
dossier een onacceptabele individuele schrijnende situatie is, kijken wij
daar heus wel naar. Dit soort hypothetische uitzonderingsgevallen zijn voor
mij echter geen reden om de regeling aan te passen.Over de gezinsleden kan ik kort zijn. Het kan, want ik vind dat ik met
deze regeling een toelating heb gecreëerd voor gezinsleden van mensen
die onder de regeling vallen die echt heel royaal is. In de vorige specifieke
regeling waren gezinsleden uitgezonderd. Zij moesten een mvv aanvragen en
leges betalen om in aanmerking te komen. Wij hebben voorgesteld om het anders
te doen. Er zijn veel relaties, gezinnen, partners of kinderen die hier al
zijn. Laten wij daar ook zo mee omgaan. Het zijn dus mensen
die niet de mvv en niet de leges tegengeworpen krijgen. Het gaat om mensen
die gehuwd zijn of een geregistreerd partnerschap hebben. Waarom leg ik daar
de grens en heb ik het niet over exclusieve en duurzame relaties? Dat is omdat
het voor mij objectief te toetsen moet zijn. Een geregistreerd partnerschap
en een huwelijksakte kan ik toetsen. Ik kan niet toetsen of mensen even doen
alsof zij partners zijn, omdat zij er dan ook onder vallen. Het geldt ook
niet voor mensen die bijvoorbeeld op hetzelfde adres ingeschreven zijn. Er
zijn wel meer mensen die bij elkaar ingeschreven zijn of die op hetzelfde
adres wonen en die niets met elkaar hebben. Om aan te tonen dat het om een
gezin gaat, kan ik alleen die objectief toetsbare elementen gebruiken. Het
gaat dus niet om degenen die zeggen: ik was altijd al in een relatie met deze
persoon.Mevrouw Thieme (PvdD):U hebt eerder gezegd dat mensen vaak geen papieren hebben en dat het daarom
moeilijk is in het huwelijk te treden of een geregistreerd partnerschap aan
te gaan. Wij hebben het dan over een heel grote groep mensen die een duurzame
relatie hebben, maar die niet onder deze regeling kunnen vallen.Staatssecretaris Albayrak:Ik zal er in de uitvoering naar kijken, maar er is mij geen groot probleem
bekend met het niet kunnen bewijzen dat je getrouwd bent. Ik ben het althans
nog niet tegengekomen. Mocht het er zijn, dan kijk ik er uiteraard naar. Het
gaat erom dat je alleen degenen die officieel getrouwd zijn of met een geregis­treerd
partnerschap nu formeel accepteert als onderdeel van deze regeling. Dit betekent
niet dat wij de overige personen niet accepteren als behorend bij het gezin
of bij degene die verblijf krijgt, maar wel dat wij de gewone regels op hen
toepassen voor mvv en leges.De heer Spekman (PvdA):Ook deze redenering kan ik volgen; misschien is mijn gebrek wel dat ik
te begripvol ben. Kan de staatssecretaris niet volgen dat in sommige gevallen
mensen toch onomstotelijk kunnen aantonen dat zij een duurzame relatie hebben?
Stel u voor dat twee mensen een relatie hebben en niet getrouwd of samenwonend
zijn, maar dat zij dat wel onomstotelijk kunnen aantonen. Dat hoeft misschien
niet eens in de regeling te staan, want ik kan mij voorstellen dat de bewijslast
dan ingewikkeld is. Maar als je het zelf onomstotelijk kunt aantonen en als
de IND het redelijk vindt, is het toch ook niet meer dan redelijk dat zij
voor dezelfde regeling in aanmerking komen?Staatssecretaris Albayrak:Dit is vergelijkbaar met het antwoord dat ik net heb gegeven. Dergelijke
mogelijke uitzonderingen en concrete individuele omstandigheden maken niet
dat ik de hoofdregel loslaat dat ik het objectief wil kunnen toetsen. Als
je op basis van dit soort verwachtingen de hoofdregel loslaat, trek je iets
open wat je niet wilt weten. Als je met de samenstelling van het gezin en
de bewijslast anders omgaat dan ik heb voorgesteld, is de fraudegevoeligheid
enorm. Dat zult u toch ook wel accepteren?De heer Spekman (PvdA):Ik ben zeer gevoelig voor fraude en ik wil ook geen naïeve regelgeving.
Daarom snap ik dat die hoofdregel er is. Maar ik zoek naar de ruimte om toch
een gevoel van rechtvaardigheid te krijgen voor een groep die weliswaar niet
getrouwd is of geen geregistreerd partnerschap heeft, maar die wel een duurzame
relatie heeft. Het is staand beleid om die groepen gelijk te verklaren. Ik
zoek naar de ruimte om met behoud van de regeling toch ruimte te creëren
voor de mensen van wie dat onomstotelijk vaststaat. Ziet u die ruimte?Staatssecretaris Albayrak:Hoe kan dat onomstotelijk vaststaan? Dan gaan wij met u een debat voeren
over het onomstotelijke bewijs dat er een relatie is. Wij achten het samen
hebben van kinderen onomstotelijk bewijs. Dat kunt u er al in lezen. Die groep
halen wij er dus ook al uit. Ik probeer ervoor te zorgen dat dit een fraudebestendige
regeling is. Ik wil dat kunnen toetsen. Het is echt een heel ruime regeling
voor gezinsleden.De heer Pechtold (D66):Ik heb aan het begin van mijn bijdrage gezegd dat ik waardering heb voor
strakke regels – "hoofdregels" worden ze hier genoemd –
omdat ik denk dat de staatssecretaris daar wat mee moet. Wij willen dat wordt
voorkomen dat er wordt gezegd: u hebt geen boterbriefje, u bent niet getrouwd,
dus u gaat op een andere stapel. Wij hoeven hier niet aan casuïstiek
te doen, maar het hebben van bijvoorbeeld een gezamenlijke bankrekening zou
mij, samen met andere dingen, veel meer zeggen over een relatie dan sommige
stellen met een boterbriefje. De staatssecretaris heeft een hoofdregel die
wij steunen, maar volgens mij vragen wij allemaal of zij bereid is een dergelijk
geval niet klakkeloos op de stapel "nee" te leggen, maar om open
te staan voor de argumentatie van deze mensen zodat zij kunnen aantonen dat
zij wel degelijk een relatie Albayrakhebben die te vergelijken is met een
huwelijk.Staatssecretaris Albayrak:Ook hier moet ik wijzen op de werkbaarheid. Met zulke bewijsvoering bij
de uitvoering van deze regeling komen wij er niet meer uit. Wij hebben toetsbare
criteria opgesomd zoals een huwelijk, een geregistreerd partnerschap en het
hebben van kinderen. Volgens mij hebben wij het over een non-probleem. Ik
kan er niets anders op zeggen dan dat ik nu geen redenen zie om uitzonderingen
op de hoofdregel te maken.Mevrouw Azough (GroenLinks):De staatssecretaris zegt dat het hebben van kinderen een voorwaarde kan
zijn om voor de pardonregeling in aanmerking te komen. Ik begrijp uit de tekst
van de regeling dat de kinderen juridisch moeten zijn erkend. Het probleem
is dat dit voor deze mensen heel moeilijk kan zijn, juist omdat zij die bewijzen
niet hebben. Zij hebben de papieren niet om die kinderen juridisch te erkennen.
Is dat niet nog een valkuil die ertoe kan leiden dat de problemen groot zijn?
Die problemen worden niet door ons verzonnen, maar komen echt vanuit het maatschappelijk
middenveld.Staatssecretaris Albayrak:Juridisch of biologisch, is dat voldoende? Stel je voor dat iemand zegt
dat hij nog zes kinderen op zijn naam wil laten inschrijven. Dan zul je dat
moeten toetsen.Mevrouw Azough (GroenLinks):Gaat de staatssecretaris dan het DNA onderzoeken?Staatssecretaris Albayrak:Dat is de uitvoering van de regeling. Als ik objectieve redenen heb om
te twijfelen of een kind bij de ouders hoort, terwijl zij zeggen dat het hun
biologische kind is, dan is het toch logisch dat ik om bewijzen vraag? Dit
gaat echter vele lagen dieper in de uitvoering van de regeling. Op het moment
dat er zich zulke individuele gevallen voordoen, loop je daar tegen een grens
aan en dan moet je bekijken hoe je daarmee omgaat. Ik geef aan wat de hoofdregel
is en wat mijn eerste toets zal zijn. Ik zie in al deze mogelijke individuele
zaken geen reden om deze regeling op dit moment aan te passen.De heer De Wit (SP):Hanteert de staatssecretaris dan een soort hardheid of gebruikt zij wellicht
de discretionaire bevoegdheid op zulke moeilijke dossiers? Met artikel 1 loopt
zij natuurlijk het risico dat zij getrouwde mensen anders behandelt dan mensen
die niet zijn getrouwd.Staatssecretaris Albayrak:Die discretionaire bevoegdheid is er voor mensen die onder welk beleid
dan ook in Nederland niet onder de regels vallen. Ik zal de discretionaire
bevoegdheid in ieder geval beperkt invullen. Na het maken van deze royale
regeling zie ik daar ook alle reden toe. Het is geen verkapte beroepsmogelijkheid:
ga naar de staatssecretaris en je haalt je gelijk wel. Bij alle regels, regulier
of op asiel betrekking hebbend, zal ik bekijken of het onevenredig hard en
schrijnend is dat de regels de persoon tegengeworpen worden.De heer Fritsma (PVV):De staatssecretaris zegt af te rekenen met de oude Vreemdelingenwet, maar
waarom doet zij ook de nieuwe wet geweld aan? Wij hebben het over gezinsleden
die bijvoorbeeld vorig jaar tegen de regels in zonder mvv naar Nederland zijn
gereisd om zich tegen de regels in bij een partner of familielid te vestigen
op grond van de nieuwe Vreemdelingenwet. De staatssecretaris laat het mvv-vereiste
en het inkomensvereiste vervallen. Daarmee doet zij de nieuwe Vreemdelingenwet
geweld aan, terwijl zij zegt dat zij hier staat om af te rekenen met de oude.Staatssecretaris Albayrak:13 december 2006 is een harde grens. Vóór die tijd
was er geen pardon. Mensen die voorafgaand aan de motie die het pardon mogelijk
heeft gemaakt, naar Nederland zijn gekomen, heb ik in Nederland willen laten.
Na de jarenlange discussie over een mogelijk pardon en de mogelijke inrichting
ervan, wil ik de hoofdaanvragers niet in een situatie brengen waarin zij jarenlang
van hun gezin worden gescheiden. Daar heb ik niet voor gekozen.De heer Fritsma (PVV):Maar 13 december 2006 is toch niet de ingangsdatum van de nieuwe
Vreemdelingenwet? Maar het is wel de grens die u stelt voor de gezinsleden.
Zij zijn binnengekomen op grond van de nieuwe Vreemdelingenwet.Staatssecretaris Albayrak:Ik heb er voor gekozen om deze gezinnen niet te scheiden.Voorzitter. Op de datum van de inwerkingtreding van de pardonregeling
zal de IND de zaken ter hand nemen. Daar bedoel ik wel uitdrukkelijk mee het
sturen van brieven naar mensen die ambtshalve een verblijfsvergunning kunnen
krijgen. Dat betekent dus niet dat de IND op genoemde datum pas begint met
het uitvoeren van deze regeling. Er zijn natuurlijk al vele voorbereidingshandelingen
getroffen. Degenen die hebben gevraagd hoe de piek in de werkzaamheden opgevangen
kan worden tijdens de komende zomervakantie waarin er heel veel mensen op
vakantie zijn, kan ik zeggen dat daarop is geanticipeerd. De IND is al heel
lang bezig met het voorbereiden van deze dossiers. Waar het mogelijk was om
na de aanneming van de motie-Bos de regeling al procedureel in te bedden,
is dat gebeurd. Twee dagen na publicatie van de regeling in de Staatscourant
zal de regeling in werking treden en zullen zeer snel, bij wijze met een druk
op de knop, de eerste brieven uitgedraaid worden. Door de capaciteit die wij
op dit moment bij de IND en andere diensten hebben gereserveerd voor het uitvoeren
van de regeling, voorzie ik geen problemen.Er ligt een uitspraak van de Raad van State die aangeeft dat wanneer het
gaat om ambtshalve verlening men daar niet in rechte tegen kan opkomen. Dat
is mede de basis van mijn uitspraak dat ik verwacht dat het wel zal meevallen
met de juridisering.De IND heeft een projectorganisatie opgericht die ervoor moet zorgen dat
de gehele afhandeling zo snel mogelijk plaatsvindt. Begonnen wordt met de
beoordeling van de vreemdelingen die reeds bij ons bekend zijn. Dat betreft
dan mensen wier aanvraag voor een verblijfsvergunning nog in behandeling is
of mensen die nog in het project Terugkeer zitten. Dat is de eerste fase.
Ook voor Justitie is dat een betrekkelijk overzichtelijk geheel. In de zaken
waarin de beoordeling heeft plaatsgevonden zullen mensen door middel van een
brief worden ingelicht. Daarin zal dan worden aangegeven dat de vreemdeling
in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning, op voorwaarde dat lopende
procedures worden ingetrokken en de fotokaart ingeleverd wordt.Gevraagd is of dit betekent dat de advocatuur daardoor inkomsten misloopt.
De bekostiging van de advocatuur voorziet ook in de bekostiging van procedures
die niet zijn afgerond.Verder is het belangrijk dat de vreemdeling snel reageert op de brief
die hem wordt gestuurd. Het is mede afhankelijk van de samenwerking hoe snel
mensen zekerheid hebben. Nadat de vreemdeling gereageerd heeft, wordt er een
document aangemaakt. Gevraagd is of die procedure niet te lang gaat duren,
waardoor mensen bijvoorbeeld een studiefinanciering mislopen.
Ik wijs erop dat het verwerkingsproces volledig is geautomatiseerd. Afhankelijk
dus van de snelheid van de reactie van de vreemdeling wordt het verblijfsdocument
inclusief code geautomatiseerd aangemaakt. Volgens de informatie die ik gekregen
heb, zit daar niet veel licht tussen. Ik wil degenen die deze mensen begeleiden
erop wijzen dat het van groot belang is dat betrokkenen snel na het verkrijgen
van de eerste brief zelf meewerken aan het verkrijgen van de vereiste documenten.De gemeenten krijgen nauwgezet te horen welke vreemdelingen een verblijfsdocument
hebben gekregen. Als men een burgemeestersverklaring aanvraagt, moeten gemeenten
weten of er mensen bij zijn die al een verblijfsvergunning hebben.Ik heb al gezegd dat de eerste fase binnen drie maanden afgerond kan zijn.
Aan het eind van de zomer kunnen degenen met de minst gecompliceerde dossiers
zekerheid hebben. Parallel hieraan komen de burgemeestersverklaringen over
het jaar 2006 binnen. Het is mogelijk dat er per individu meerdere verklaringen
zijn afgegeven die op elkaar aansluiten, namelijk als betrokkene in meerdere
gemeenten heeft verbleven. De eerstverantwoordelijke is dan de gemeente bij
wie de verklaring is aangevraagd.Ik heb de burgemeesters verzocht om de lijsten voor 30 september
aanstaande aan te leveren. Er is natuurlijk ruimte voor gegevens die worden
nageleverd, maar voor het werkproces is het van belang dat de meeste gegevens
op genoemde datum binnen zijn. Nadat de gegevens zijn binnengekomen, wordt
er bij de IND een contra-indicatiecheck uitgevoerd om na te gaan of het bijvoorbeeld
geen oorlogsmisdadigers zijn of mensen die Nederland al zijn uitgezet.Hoe meer evident kansloze aanvragen worden ingediend, des te langer het
proces voor de kansrijken zal duren. Als advocaten of andere begeleiders massaal
mensen aanmelden die onder de nieuwe Vreemdelingenwet zijn uitgeprocedeerd,
loopt het geheel enorme vertraging op. Ik wil deze begeleiders hiermee op
hun verantwoordelijkheid wijzen.Het is niet uitgesloten dat mensen die geen brief hebben ontvangen of
geen verklaring van de burgemeester hebben gekregen zich toch bij de IND melden
om een aanvraag in te dienen. Dat wordt dan beschouwd als een reguliere aanvraag
waarvoor leges is verschuldigd en die bij de N50-loketten worden afgehandeld.De heer Van de Camp (CDA):U hebt het over de eerste fase. Is er ook een tweede fase?Staatssecretaris Albayrak:Ik had het over de eerste fase om de periode aan te duiden waarin ik zelf
actief grip op de situatie heb. Een aantal procedures loopt daaraan parallel.
De burgemeesters zitten ook niet stil en zijn al bezig, gegevens te verzamelen.
Er is geen sprake van een aantal fases die elkaar in de tijd opvolgen. De
procedures worden gelijktijdig afgewerkt. Ik heb het over de eerste fase om
aan te geven dat wij het de eerste drie maanden in eigen beheer hebben.De heer Van der Vlies (SGP):Het afgeven van de burgemeestersverklaring gaat niet via de stempelmachine.
Daarvoor moet een afweging worden gemaakt. De gegevens moeten worden geïnterpreteerd.
U legt daarvoor geen criteria aan: u zegt dat dat de verantwoordelijkheid
van de burgemeester is. De betrokkene kan het echter oneens zijn met het uiteindelijke
oordeel van de burgemeester als dat afwijzend is. Hoe gaat het dan precies?Staatssecretaris Albayrak:Wij hebben de burgemeesters een lijst van bewijsmiddelen doen toekomen
die zij kunnen gebruiken om te beoordelen of het bewijs geleverd is dat mensen
gedurende 2006 in Nederland waren en in hun gemeente gewoond hebben. Dat is
een vrij uitvoerige lijst die niet alleen op basis van de GBA-inschrijving
et cetera is vastgesteld. De basis is heel breed: van verkeersboetes tot en
met onderwijsgegevens. Vaak zal het bewijs ook cumulatief zijn. Ik denk dat
het in het voordeel van de vreemdeling is om niet met één bewijsstuk
aan te komen zetten, maar met meerdere bewijsstukken. Het is uiteindelijk
aan de burgemeesters – zij zijn niet voor niets betrokken bij de uitvoering
hiervan – om te bekijken wat de positie van een vreemdeling binnen hun
gemeente is en of zij bewezen achten dat die positie gedurende het jaar 2006
intact is gebleven.De heer Van der Vlies (SGP):Wij moeten voor mogelijk houden dat de burgemeester naar aanleiding van
die checklist vindt dat dat, hoe je het ook wendt of keert, niet over die
persoon te verklaren valt. De betrokkene zal het daar niet mee eens zijn.
Wat kan hij dan doen?Staatssecretaris Albayrak:De verklaring van de burgemeester is een advies aan ons, het ministerie
van Justitie. Het is geen bestuursrechtelijk besluit waartegen beroep of bezwaar
open staat.De heer Van der Vlies (SGP):Dat is nou juist mijn probleem. Bij een blijvende onenigheid over de interpretatie
van de beschikbare feiten zou de betrokkene ergens moeten kunnen aankloppen
omdat hij het daarmee oneens is. Of is dit discretionair in de zin van: wat
de burgemeester vindt, is de waarheid?Staatssecretaris Albayrak:Wanneer burgemeesters lijsten aanleveren van de mensen van wie zij bewezen
achten dat zij in 2006 in hun gemeenten hebben verbleven, zullen zij ook doorgeven –
dat zal in dat nauwe contact ook moeten gebeuren – welke mensen zich
gemeld hebben voor wie zij geen verklaring hebben kunnen afleveren. Voor die
mensen geldt dat wij het vertrek, dus de uitzettingshandeling, snel ter hand
nemen. Ik kom straks terug op de rol van de Dienst Terugkeer en Vertrek, een
nieuwe dienst. In nauwe samenspraak met de gemeente zal geprobeerd worden
om de mensen die recht hebben, vanuit de noodopvang de regeling in te laten
gaan en om de mensen die denken recht te hebben maar dat niet hebben, richting
vertrek te laten gaan. Er zal een groep bij zitten die geen verklaring krijgt
van de gemeenten. Wij zullen proberen om hen, net als alle anderen, richting
vertrek te bewegen, eventueel gedwongen. U bent ervaren genoeg om te weten
dat mensen rechtsmiddelen kunnen inroepen tegen de uitzettingshandeling. Dat
is echter het uiterste geval. Ik moet nog maar zien of zo'n beroep kans van
slagen heeft. Dat verwacht ik eerlijk gezegd niet.De heer Pechtold (D66):Volgens mij is het punt nog niet duidelijk. U zegt dat het een advies
van de burgemeester is. Kunt u ons aangeven op welke moment
men weet hoe de burgemeester adviseert en hoe daarmee moet worden omgegaan?
Bij een koninklijke onderscheiding geeft de burgemeester ook advies, maar
de decorandus weet echt niet dat dat zo is. Als er geen decoratie plaatsvindt,
weet hij zelfs niet wie waarom negatief geadviseerd heeft. Wat is dus dat
moment? De heer Van der Vlies vroeg heel terecht wat de beroepsmogelijkheid
is. Ik heb in eerste termijn bovendien gevraagd wat er gebeurt als de ene
burgemeester iets ziet en de andere niet. Hoe gaan wij ermee om als burgemeesters
eenzelfde feit anders wegen?Staatssecretaris Albayrak:Wanneer een burgemeester een verklaring naar Justitie stuurt, is voor
de personen die een verklaring hebben gekregen, duidelijk dat er een advies
van de burgemeester aan Justitie is. Zij kunnen dat verder volgen. Zij horen
dan heel snel dat het advies is overgenomen en krijgen ambtshalve een brief
met het verzoek om langs te komen ofwel zij horen dat het advies niet is overgenomen
omdat er contra-indicaties zijn. In dat laatste geval houdt het daar op, bij
de IND. De andere mogelijkheid is dat iemand zich aanmeldt voor een verklaring,
maar dat de burgemeester die niet afgeeft. Als een verklaring uitblijft, is
het natuurlijk ook aan de vreemdeling zelf om na te gaan wat er over hem is
besloten.De heer Pechtold (D66):Ik wil niet de uitvoering voor u regelen, maar volgens mij moet de burgemeester
de vreemdeling op een gegeven moment aangegeven hoe hij heeft geoordeeld.
De vreemdeling moet volgens mij verder de mogelijkheid krijgen om dan beroep
aan te tekenen, want als je dat niet doet, gaat iedereen de burgemeester bellen
om erachter te komen of hij al iets gedaan heeft.Staatssecretaris Albayrak:Alleen de mensen die een ambtshalve verlening krijgen, worden daarvan
op de hoogte gesteld. Ik ga niet iedereen die een contra-indicatie krijgt,
een brief sturen met een uitleg waarom zij zijn afgewezen. Het is ook helemaal
geen afwijzing! Er ligt immers geen aanvraag. Datzelfde geldt voor de burgemeestersverklaring.
Het is uw verwachting dat het mensen tot rechtsmiddelen zal dwingen. Het enige
middel dat ze kunnen inroepen is een beroep tegen de actieve uitzettingshandeling.
Het is door mijn juristen nagegaan en de rest is niet voor beroep vatbaar.De heer Pechtold (D66):Ik krijg nog graag een antwoord op mijn vraag over de verschillen in oordeel
tussen burgemeesters en de mogelijkheid om beroep aan te tekenen.Staatssecretaris Albayrak:Wij hebben de weging nadrukkelijk aan de burgemeesters overgelaten. Zij
zijn onderdeel van de uitvoering van de regeling, waar ze zelf jarenlang om
hebben gevraagd.Mijnheer Zijlstra ging hierin het verst, maar wat een wantrouwen hebben
sommige woordvoerders in het lokaal bestuur! Alle partijen, van VVD tot en
met GroenLinks, hebben burgemeesters en wethouders. Ik vond het bijna schrikbarend
dat de heer Zijlstra er op voorhand van uit lijkt te gaan dat het lokaal bestuur
misbruik zal maken van de regeling. Zijn kritiek richt zich op de linkse helft
van het bestuur, want die gaan de regeling natuurlijk gebruiken als een open
poort om maar zoveel mogelijk mensen door te laten. Maar anderen zullen zeggen:
er zijn ook VVD-burgemeesters en die vinden natuurlijk dat die mensen het
maar moeten uitzoeken. Ik vertrouw ze. Ik heb afspraken gemaakt met de VNG.
Dat neemt niet weg dat de weging van het bewijs iets subjectiefs zal houden.
Ik heb de burgemeesters een handreiking gedaan door een lijst met acceptabel
bewijs op te stellen. Het is nu aan de burgemeesters en ik heb daar het volste
vertrouwen in.De heer Zijlstra (VVD):Op bladzijde 22 van de beantwoording staat: er is niet gekozen voor een
limitatieve lijst met bewijsmiddelen, zodat recht kan worden gedaan aan elke
individuele situatie. Daarmee geeft u aan dat iedere burgemeester zijn eigen
afweging maakt. Het heeft niets met wantrouwen te maken, maar met mijn ervaring
met de lokale politiek. Het is ook lokaal een ontzettend gevoelig politiek
onderwerp. Heel veel gemeenteraden bemoeien zich hier actief mee. U plaatst
een burgemeester echt in een onmogelijke situatie als hij zijn afweging moet
maken, wetend dat de gemeenteraad een bepaalde richting op wil. Hoe moet hij
dan verantwoording afleggen en aan wie? Dat kunt u hem toch niet aandoen?Staatssecretaris Albayrak:De regeling is opgezet als een lokale verantwoordelijkheid. Het is een
gezamenlijke opdracht, een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Dat is ook de
reden dat ik een positieve burgemeestersverklaring alleen maar onderwerp aan
een contra-indicatie. Ik ga echt het bewijs niet nog eens nalopen of onderzoeken
hoe het bewijs is gewogen. Ik vertrouw de gemeenten en u doet dat waarschijnlijk
niet. Geloof mij maar: Nederland bestaat niet alleen uit linkse lokale bestuurders.De heer Zijlstra (VVD):U hebt gelijk als u zegt dat het twee kanten op werkt. Mijn probleem is
dan ook dat er rechtsongelijkheid kan ontstaan. Een linkse gemeenteraad zal
de burgemeester onder druk zetten om A te doen en een rechtse om B te doen.
Daarom is het principieel verkeerd om met een burgemeestersverklaring te werken.
U kunt wel zeggen dat er geen beroepsmogelijkheden zijn, maar dat neemt niet
weg dat er straks sprake kan zijn van willekeur. En wat gebeurt er dan? Tot
nu toe is de advocatuur ons altijd te slim afgeweest en ik heb er wel vertrouwen
in dat zij dat wederom zullen zijn. Wat gebeurt er dan? Wij hebben dan twee
gevallen in twee gemeenten die precies vergelijkbaar zijn. In het ene geval
is wel toegewezen en in het andere niet. U gaat dan toch niet volhouden dat
dit geen stand houdt bij een rechtbank?Staatssecretaris Albayrak:Dus?De heer Zijlstra (VVD):Daarmee is sprake van willekeur en rechtsongelijkheid. Daarmee wordt aangetoond
dat de burgemeestersverklaring een slecht middel is. U moet het op rijksniveau
doen of helemaal niet.Staatssecretaris Albayrak:Ik heb nauwkeurig met de VNG besproken waarmee gemeenten kunnen werken
en wat zowel realistisch als haalbaar is. De gemeenten hebben lang om deze
regeling gevraagd. Zij krijgen de regeling nu. Ik ga ervan uit dat zij zorgvuldig
met deze regeling zullen omgaan en willekeur zullen bestrijden.
Wij leggen duidelijk een verantwoordelijkheid bij het lokaal bestuur, dat
zelf om deze regeling heeft gevraagd. Dat is een feit. U kunt nu wel over
de mogelijke consequenties daarvan beginnen, maar de verantwoordelijkheid
voor die weging hebben wij bewust en in samenspraak met de VNG bij de burgemeesters
gelegd.De heer Zijlstra (VVD):Dit is de achterdeur van de regeling.De voorzitter:Mijnheer Zijlstra, ik geef nu anderen de gelegenheid om te reageren.De heer Zijlstra (VVD):Dit is wel een essentieel punt, want dit is precies waar de regeling op
gaat spaak lopen. Dit is de open achterdeur.Staatssecretaris Albayrak:Het beeld moet niet zijn dat dit een open deur is waardoor iedereen onder
de regeling kan vallen. Ook de burgemeestersverklaring moet betrekking hebben
op mensen die voor 1 april 2001 een aanvraag hebben ingediend. Denkt
u werkelijk dat er daarvan nog 200.000 à 300.000 in Nederland rondlopen?
Dat is gewoon niet het geval.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik heb nog twee vragen naar aanleiding van dit blokje. Mijn eerste vraag
heeft betrekking op de snelheid waarmee alles gaat. U zegt dat de eerste fase
in september is afgerond. Daarna kunnen mensen aan de slag. Betekent dit inderdaad
dat mensen wier zaak is afgerond, dan kunnen beginnen met inburgeren en studiefinanciering
kunnen krijgen? Kunt u dat toezeggen? Mijn tweede vraag is de volgende. Wij
zitten niet op procedures te wachten. Niemand in deze zaal zit daarop te wachten.
Hebben wij genoeg lessen uit het verleden getrokken? Bij de Regeling schrijnende
gevallen – de 14/1-brieven – werd er ook van uitgegaan dat er
geen beroepsmogelijkheid zou zijn. De Raad van State heeft echter anders geoordeeld.
Denkt u niet dat u nu in precies dezelfde valkuil trapt?Staatssecretaris Albayrak:De 14/1-brieven vallen echt in een andere categorie. Als je deze regeling
ergens mee wilt vergelijken, dan moet je dat doen met de vorige specifieke
regeling waarbij ook sprake was van ambtshalve toekenning. De 14/1-brieven
worden nu allemaal als aanvraag behandeld en dat is echt een andere categorie.
De Raad van State heeft over die eerdere regeling gesproken en daarvan gezegd
dat er geen rechtsmiddelen tegen open staan. Daar moet u het mee vergelijken.Mevrouw Azough (GroenLinks):U zei dat het een advies is. Vervolgens vertelde u dat mensen kunnen opbellen
om te vragen wat de burgemeester heeft besloten.Staatssecretaris Albayrak:Vervolgens is het aan de burgemeester om te zeggen: ik heb geen verklaring
voor u doorgestuurd. Dat is dus geen bestuursrechtelijk besluit van de burgemeester.Mevrouw Azough (GroenLinks):Mijn tweede vraag was of een groot deel van de mensen in september kan
beginnen.Staatssecretaris Albayrak:Sterker nog: zij kunnen meteen beginnen. Zij beginnen al in de COA-centra
met inburgering en taalcursussen. Er is in voorzien dat mensen die wat langer
moeten wachten op uitplaatsing naar een woning, tijdens de centrale opvang
al met de inburgeringsinspanningen kunnen beginnen. Wij regelen dat met mevrouw
Vogelaar.Mevrouw Thieme (PvdD):De rechtspraak heeft zelf al moeite om rechtseenheid te bewerkstelligen.
Dat zijn onafhankelijke rechters. Nu hebben wij te maken met burgemeesters
die er niet in thuis zijn om te zorgen voor rechtseenheid. Vroeger was er
in het vreemdelingenrecht een rechtseenheidskamer om rechtseenheid te waarborgen.
Is het wel conform de rechtsbescherming die wij in Nederland kennen, als je
burgemeesters zelf over een casus laat beslissen zonder dat er beroep mogelijk
is? Hoe kun je de eenheid dan bewaren?Staatssecretaris Albayrak:Ik sta hier namens het ministerie van Justitie. Denkt u dat ik hier zou
staan als ik zou denken dat mijn voorstel juridisch niet houdbaar is? Er zullen
altijd uitzonderingen zijn. De regeling is juridisch gecheckt. Ik verwacht
geen onoverkomelijke problemen met betrekking tot de beroepsmogelijkheden.
Wij moeten niet vergeten dat dit geen algemeen beleid is waarbij rechtsmiddelen
openstaan. Dit is een heel speciale regeling voor een groep mensen die eigenlijk
nergens meer recht op had. Er is voor gekozen om de burgemeester adviezen
te laten geven. Dat zijn geen juridische besluiten. Het was de bedoeling om
geen individuele aanvragen uitlokken. Bij een aanvraag, treedt immers de hele
procedure in werking. Er is besloten om het ambtshalve af te wikkelen door
middel van een soort ambtshalve verklaring van de burgemeester, een advies.
Dat hoort bij het karakter van deze regeling en is juridisch getoetst door
het ministerie.De heer Fritsma (PVV):De staatssecretaris beklaagt zich over het wantrouwen richting de burgemeesters.
Dat wantrouwen is gegrond. Juist de burgemeesters hebben al laten zien dat
zij lak hebben aan de regels en aan het vreemdelingenbeleid, bijvoorbeeld
door mensen op te vangen die daar helemaal geen recht op hebben omdat zij
allang hadden moeten vertrekken. Ik wil weten wie de burgemeesters controleert,
want dat is echt hard nodig.Staatssecretaris Albayrak:Dat brengt mij bij de opmerkingen die ik wilde maken over de noodopvang
en de zorgplicht en de houding van sommige wethouders daarbij tot nu toe.
Ik heb gesprekken gevoerd met burgemeesters en ik ben geen burgemeester tegengekomen
die blij is met de huidige situatie, de noodopvang zoals die is ontstaan.
Zij koppelen het ontstaan daarvan allemaal aan de wijze waarop is omgegaan
met de oudewetters, met de nalatenschap van de oude vreemdelingenwet. Zij
willen het liefst allemaal het liefst morgen nog af van die structurele noodopvang.
Die noodopvang bestaat niet uit prefabgebouwen die zijn neergezet. Er zijn
vele vormen van noodopvang, bijvoorbeeld door het financieren van maatschappelijke
organisaties die in opvang voorzien. Gemeenten zijn ook niet blij met de situatie
die is ontstaan. De uitspraak dat gemeenten de bestaande situatie met betrekking
tot noodopvang zullen beëindigen en in de toekomst niet zullen meewerken,
direct noch indirect, aan de financiering van nieuwe vormen
van noodopvang staat zwart op wit in het convenant dat ik met de gemeenten
heb gesloten.De heer Fritsma (PVV):Ik had het niet over noodopvang, maar over het aantonen van ononderbroken
verblijf. Dat kunnen burgemeesters doen met de bekende verklaringen. Dat is
link omdat het willekeur in de hand werkt. Burgemeesters kunnen een verklaring
geven aan wie zij maar willen. Het is nodig om die burgemeesters te controleren
en ook om de verklaringen te controleren. Ik wil weten hoe dat wordt gedaan.Staatssecretaris Albayrak:De heer Fritsma spreekt duidelijk uit dat hij de burgemeesters wantrouwt.
Ik zie geen grond voor dat wantrouwen. Het zijn bestuurders van Nederland.
Het gaat om lokaal democratisch bestuur. Het betreft mensen die professioneel
zijn en weten waar zij mee bezig zijn. Zij zullen de wet echt niet aan hun
laars lappen, zoals de heer Fritsma verwacht. Het is ook niet in hun voordeel
om iedereen gewoon door te laten. Die bewijsmiddelen zijn er niet voor niets.
U kijkt toch over hun schouders mee, mijnheer Fritsma?De voorzitter:U hebt uw antwoord gehad, mijnheer Fritsma. Of hebt u nog een andere vraag?De heer Fritsma (PVV):Ik heb nog een vraag. De staatssecretaris spreekt over lessen trekken
uit het verleden. Dat doe ik ook. De burgemeesters hebben zich in het verleden
niet aan het vreemdelingenbeleid en aan de Vreemdelingenwet gehouden door
mensen op te vangen die allang weg hadden moeten zijn en dus geen recht hebben
op opvang. Het verleden heeft dus al bewezen dat zij die wet aan hun laars
lappen.De voorzitter:Ik vind dit geen vraag, maar een opmerking.De heer Fritsma (PVV):Ik wil weten wie de burgemeesters controleert zodat wordt voorkomen dat
zij dat weer doen.De voorzitter:Die vraag stelde u net ook al.De heer Fritsma (PVV):Daar heb ik nog geen antwoord op gekregen.De voorzitter:U hebt wel een antwoord gekregen.De heer Zijlstra (VVD):Het gaat niet om wantrouwen, maar om de politieke context waarin burgemeesters
opereren. Officieel zijn zij benoemd en zijn zij onafhankelijk in de gemeenteraad.
De staatssecretaris zei net zelf al dat wethouders bepaalde dingen roepen.
Hoe denkt zij dat een burgemeester moet opereren in een gemeente waarin wethouders
dat soort zaken roepen? Welke druk denkt zij dat wethouders gaan uitoefenen?
Hoe beschouwt zij in dat licht de neutraliteit en de objectiviteit van de
burgemeester? De burgemeester moet natuurlijk ook aan zijn eigen positie denken.
Dat heeft niets met wantrouwen te maken, maar met politiek realisme. Hoe gaat
zij dat op één lijn krijgen?Staatssecretaris Albayrak:Het afgeven van de verklaring is echt een bevoegdheid van de burgemeester.
Dat is dus gescheiden. Het andere vraagstuk betreft de wijze waarop lokaal
wordt omgegaan met mensen die de afspraken die zijn gemaakt aan hun laars
lappen. In het betoog van de heer Zijlstra liepen die twee zaken volgens mij
een beetje door elkaar.De heer Zijlstra (VVD):Ja. Wat kunnen wij verwachten van een burgemeester die geconfronteerd
wordt met een college en een gemeenteraad die zeggen "gij zult zoveel
mogelijk mensen onder de pardonregeling laten vallen"? Als je in die
situatie terecht komt, hoe gaat een burgemeester zich daaruit redden? Hij
zit namelijk in een politieke klem.Staatssecretaris Albayrak:Dit is een bekende als-danvraag. Ik ga ervan uit dat, wanneer een burgemeester
problemen heeft met een wethouder, die burgemeester dat zelf oplost. De regels
die ik met de burgemeesters heb afgesproken, zijn in ieder geval duidelijk.De heer Zijlstra (VVD):Dit is geen als-danvraag. U geeft zelf aan dat die situatie zich nu al
voordoet. Wij hebben dat ook allemaal in de media kunnen lezen.Staatssecretaris Albayrak:Dat is een andere kwestie, namelijk de beëindiging van de noodopvang.De voorzitter:Mijnheer Zijlstra, u had zojuist geen toestemming voor nog een interruptie.De heer De Wit (SP):Ik wil twee vragen combineren. De staatssecretaris liep namelijk al vooruit
op de kwestie van de noodopvang. Wat verstaan wij daaronder? Is dat ook de
particulier? Dat is mij even ontgaan. Wil zij hier nog op reageren?In verband met de verklaring van de burgemeester heb ik de volgende vraag.
Stel dat iemand in aanmerking komt voor het pardon en dat die persoon niets
hoort. Die persoon informeert bij de burgemeester of die een verklaring heeft
afgegeven. Voor die verklaring is een aantal bewijsstukken overgelegd. Het
kan zijn dat de burgemeester met "nee" antwoordt. Het kan ook zijn
dat hij "ja" zegt. Men komt dan bij de IND. Vervolgens wordt er
aan de IND om een ambtshalve beschikking gevraagd. Daarop reageert de IND
met "nee". Men heeft dan dus te maken met een weigering of een afwijzing.
Is dat niet toch een voor beroep vatbare beslissing? Het is immers een afwijzing,
zij het dat die niet op schrift staat. Men kan evenwel vragen dat die afwijzing
op schrift wordt gezet.Staatssecretaris Albayrak:Het is niet de bedoeling dat de IND verklaringen gaat verstrekken waarin
staat dat men ambtshalve geen verblijfsvergunning krijgt. De effecten die
de mensen zullen ondervinden die een dergelijke verklaring niet krijgen, zijn
dat de IND aangeeft dat men al lang uitgeprocedeerd is en dat er tot uitzetting
wordt overgegaan. Daaruit kan men opmaken dat men ambtshalve geen aanbieding
krijgt en dat er inspanningen worden gedaan om die mensen dan daadwerkelijk
uit te zetten. Op die manier zal men met de IND te maken krijgen en niet anders.De vraag over de noodopvang betreft inderdaad de ruime definitie zoals
die tot op heden in het project terugkeer gold.In dit verband hecht ik eraan om het volgende te herhalen. Er wordt niet
gewezen naar de hele grote groep van honderden bestuurders die de regeling
in het convenant prima vinden. Hun redenering is: wij blijven erbij en wij
gaan die regeling samen uitvoeren; wij geloven erin, want dit is wat wij wilden.
In dit debat worden er echter met een pincet enkele wethouders uitgehaald
die op de vingers van een hand, misschien twee handen, te tellen zijn. Aan
de hand van dat voorbeeld is de redenering: ziet u wel dat de VNG niet meewerkt
aan de uitvoering van de regels die u hebt afgesproken?De voorzitter:Wij waren net toe aan het volgende onderdeel. U moet niet zelf een stap
terug zetten.Staatssecretaris Albayrak:Op dit punt is expliciet ingegaan door veel woordvoerders. Zwart op wit
is afgesproken dat de noodopvang voor de toekomst niet meer gestart wordt.
Dat betreft een proces waarin er tot en met 2009 gezamenlijk aan wordt gewerkt
dat de noodopvang overbodig wordt. Welnu, een deel ervan haal ik eruit voor
de onderhavige regeling en voor een ander deel worden de handelingen voor
uitzetting gestart. Voor de rest, dus voor zover er mensen overblijven, ga
ik met de gemeenten na op welke wijze rechtmatig verblijvenden maximaal opgevangen
kunnen worden in de vreemdelingenbewaring of ergens anders, bijvoorbeeld de
onderdaklocatie, als het om gezinnen gaat. Dat pakket moet mij het vertrouwen
geven dat deze discussie in 2009 niet gevoerd wordt en dat de noodopvang dan
gesloten kan worden, ook door wethouders die nu zeggen dat zij het allemaal
nog maar moeten zien.De heer Zijlstra (VVD):Allereerst gaat het niet om enkele wethouders. U kunt bijna elke krant
in Nederland openslaan en zien dat daarin een wethouder wordt aangehaald die
dat roept. Het gaat dus om tientallen wethouders. Ook geldt dit voor de VNG.
Wim Kuiper, directielid van de VNG, zegt dit ook in de Volkskrant. Dit gaat
wel om de organisatie waarmee u hebt onderhandeld.Staatssecretaris Albayrak:U doelt op de zorgplicht.De heer Zijlstra (VVD):Ja. Dat wordt als excuus gebruikt om de noodopvang open te houden. Ik
herhaal dat ook de partij waarmee u om de tafel hebt gezeten, de VNG, er onderuit
probeert te komen. Nogmaals, u kunt wel het vertrouwen hebben en dat is prima –
laten wij ook het vertrouwen uitspreken – maar u moet ook een stok hebben
om mee te slaan op het moment dat het mis gaat. Welke stok gaat u inbouwen
die u kunt gebruiken, wanneer gemeenten zich niet aan de afspraak houden?
Is dat een korting op het Gemeentefonds?Staatssecretaris Albayrak:Ik constateer dat gemeenten op geen enkele manier een zorgplicht hebben
voor uitgeprocedeerde illegalen in dit land. Voor die mensen geldt namelijk
een vertrekplicht. Wij moeten hier niet een kip-of-eidiscussie voeren. Wij
zijn in een situatie beland die is zoals zij is. Wij proberen dit nu samen
met de gemeenten op te lossen door deze regeling te maken en uit te voeren.
Dat betekent dat de gemeenten voor de toekomst ook gewoon gehouden zijn aan
de uitvoering van de regels en dus moeten meewerken aan het uitzetten van
uitgeprocedeerde illegalen. Ik blijf met de gemeenten in gesprek, zoals ik
heb toegezegd, over rechtmatig verblijvenden die ook op straat belanden. Dat
is een proces dat ik bestuurlijk de komende jaren op basis van het vertrouwen
dat er nu is, zal vormgeven.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik ga ervan uit – en ik meen dat de staatssecretaris daar ook van
uitgaat – dat geen enkele gemeente echt noodopvang wil. Dan is het belangrijk
dat er oplossingen worden gevonden. De staatssecretaris spreekt van mensen
die rechtmatig in Nederland verblijven. Doelt zij dan ook op alleenstaanden
en op mensen die bijvoorbeeld door ziekte uitstel van vertrek moeten vragen?
Doelt zij dan verder op de mensen die met trage ambassades te maken hebben
en die daardoor niet weg kunnen uit Nederland? Voor deze mensen moet opvang
worden geregeld. Dat is het probleem van de gemeenten en is dus ook het probleem
van de staatssecretaris.Staatssecretaris Albayrak:Ik ben bezig met een beleidsreflectie terugkeer, waarin deze onderwerpen
terugkomen. De Kamer zal daar zo snel mogelijk informatie over ontvangen.Sinds januari van dit jaar is de Dienst Terugkeer en Vertrek operationeel,
die de terugkeer van uitgeprocedeerde asielzoekers en illegale vreemdelingen
intensief gaat faciliteren. Het streven is om de omstandigheden waaronder
deze dienst werkt optimaal te maken, zodat de terugkeer ook daadwerkelijk
kan worden gerealiseerd. Ik bezie hiertoe of de vertrektermijn van 28 dagen
als onderdeel van een traject van intensieve terugkeerfacilitering, vrijheidsbeperkende
maatregelen en daaraan gekoppeld tijdelijk verblijf in een onderdaklocatie
kan bijdragen aan de daadwerkelijke terugkeer. Ik zie de verlengde opvang
dan ook in dienst daarvan.Vooruitlopend hierop zal de Dienst Terugkeer en Vertrek prioriteit geven
aan het faciliteren van de terugkeer van verwijderbare afvallers van de regeling
en bewoners van de noodopvang. In de media heeft men mij na 25 mei jongstleden
al horen zeggen dat dit wat mij betreft een parallel proces is. Ik ga niet
wachten tot 2009. Voor de mensen van wie nu evident is dat zij kansloos zijn,
zal de vertrekfacilitering worden gestart. Het behoeft geen betoog dat de
Dienst Terugkeer en Vertrek zich ook bij voorrang gaat richten op de groep
asielzoekers die onder de nieuwe wet naar Nederland is gekomen en die uitgeprocedeerd
is.Er is met verbazing gereageerd op het feit dat ik geen precies aantal
mensen wil noemen. Na dit debat hoop ik dat het de Kamer duidelijk is dat
het ook niet verstandig zou zijn om wel zo'n precies aantal te noemen. Dat
is ook niet mogelijk. Een deel zit bij de IND in het project Terugkeer in
de centrale opvang, een ander deel moet uit de gemeenten komen. Wij weten
al dat van de mensen die onder de oude Vreemdelingenwet hier ooit asiel hebben
aangevraagd niet nog honderdduizenden in Nederland of elders in de wereld
rondlopen. Mijn verwachting is dat de schatting dat 25.000 tot 30.000 mensen
onder de regeling kunnen vallen een ruime schatting is.Natuurlijk staat ook nog niet vast wat de achtergronden zijn van al deze
mensen. Hoeveel mensen zijn eigenlijk al ingeburgerd? Dat is een van de argumenten
om überhaupt te pleiten voor dit pardon. Vaak zullen in een gezin de
hier geboren kinderen wel perfect Nederlands spreken en niet
een andere taal, terwijl dat voor de ouders misschien minder geldt. Verder
noem ik de aansluiting op de arbeidsmarkt. De behoeften van de groep die wordt
toegelaten, zullen dus heel divers zijn. De een zal moeten beginnen met een
alfabetiseringscursus, terwijl de ander na een lichte omscholing meteen aan
de slag kan in een ziekenhuis. Ik werp dan ook verre van mij dat wij nu 25.000
tot 30.000 criminelen, bedriegers en leugenaars zouden toelaten. Dat doet
echt geen recht aan het feit dat het overgrote deel van deze groep mensen
zijn die al jaren staan te popelen om nu een formele start te kunnen maken
in deze samenleving en die ook hun best zullen doen om niet in de bijstand
te blijven hangen maar zo snel mogelijk aan de slag te gaan.Niet alleen over de omvang, maar ook over de samenstelling is nu nog niet
veel met zekerheid te zeggen. De gegevens over deze samenstelling heb ik echter
wel nodig om antwoord te geven op de vragen die zijn gesteld over de kosten.De heer Zijlstra (VVD):Voorzitter...De voorzitter:Ik stel voor dat de staatssecretaris eerst haar betoog helemaal afrondt.
Daarna houden wij nog een ronde.Staatssecretaris Albayrak:Over het bedrag van 55 mln. is veel gezegd, met name in de media. Er is
gezegd dat dit bedrag niet zou kloppen, dat het allemaal veel duurder zou
zijn en dat de werkelijke kosten zouden worden verdoezeld. De 55 mln. is het
extra bedrag dat ik met de gemeenten heb uitonderhandeld en waarvoor ik naar
Wouter Bos ben gegaan. Dat bedrag heb ik nodig voor de extra uitvoeringskosten
van deze regeling. Daaronder vallen de administratieve kosten voor de burgemeesters,
die een verklaring moeten geven en de inrichtingskosten van mensen die een
huis krijgen, een start moeten maken en in aanmerking komen voor bijzondere
bijstand.Ik heb steeds gezegd dat mensen daarnaast, als zij ingezetenen zijn geworden,
dezelfde rechten en plichten hebben als alle andere Nederlanders. Vanaf het
moment dat zij ingezetenen zijn geworden, hebben zij recht op bijstand en
op inburgering. Daarvoor hebben wij in Nederland keurige stelsels die ook
voorzien in een automatische compensatie van hogere aantallen. Daarvoor heb
ik mijn hand niet hoeven ophouden bij Wouter Bos omdat Ella Vogelaar en het
ministerie van Sociale Zaken dat al in hun stelsels hebben zitten. In het
laatste geval gaat het om de bijstand.De hogere aantallen worden dus automatisch gecompenseerd. Als er bijvoorbeeld
massaontslagen plaatsvinden omdat er ergens in Nederland een bedrijf moet
sluiten, is er ook ineens een piek van mensen die op de een of andere manier
steun moeten krijgen. Onze stelsels voor inburgering en bijstand voorzien
in hogere aantallen. Daarbij moet ik nog zeggen dat ongeveer 45% van
de groep die nu een verblijfsvergunning krijgt, ook zonder deze regeling een
verblijfsvergunning zou hebben gekregen. Dat blijkt uit cijfers die zijn gebaseerd
op de praktijk in de vorige kabinetsperiode en onder de vorige minister. Het
is dus onredelijk om te denken dat dit allemaal kosten zijn die voortkomen
uit deze regeling.De voorzitter:Bent u klaar met uw betoog?Staatssecretaris Albayrak:Nee. Ik heb het gehad over de extra uitvoeringskosten. Voor de inburgeringskosten
is in de begroting van minister Vogelaar voor de komende jaren 60 mln. opgenomen.
Een klein deel daarvan, ongeveer 4 mln., is bedoeld voor de eerste start in
de COA-voorzieningen. De rest is al gewoon in de begroting opgenomen. Dit
zijn dus geen extra kosten.Het spreekt voor zich dat ik en het departement er alle belang bij hebben
om deze regeling goed te monitoren. Hoeveel mensen doen een beroep op de regeling?
Hoeveel mensen krijgen vervolgens een ambtshalve vergunning? Hoeveel verklaringen
komen er van de burgemeesters? Hoeveel afwijzingen na de verklaringen van
de burgemeesters vinden er nog plaats omdat er contra-indicaties zijn? Hoeveel
inburgeraars zijn er? Hoeveel mensen krijgen er bijstand? Zulke vragen moeten
aan de orde komen in een alomvattende monitor die ik sowieso periodiek ga
uitvoeren en die ik uiteraard ook naar de Kamer zal sturen.Ik heb afgesproken dat er aan het einde van 2009 een evaluatie zal worden
gehouden met de VNG. Dat staat ook te lezen in het convenant. Dit is een belangrijk
moment waarop wij moeten bezien of gemeenten daadwerkelijk meewerken aan het
beëindigen van de noodopvang. Op deze manier heb ik dit ook gewisseld
met de gemeenten. Het is ook een moment waarop wij bezien hoe er bijvoorbeeld
gedeclareerd is voor de 55 mln. uitvoeringskosten van de gemeenten.De heer Pechtold stelde nog een vraag over de informatievoorziening. Hij
vroeg hoe heel Nederland informatie zal krijgen over wat ik aan het doen ben.
Ik maak een onderscheid in de informatievoorziening aan de betrokken organisaties
en gemeenten die bij de uitvoering zijn betrokken en de informatievoorziening
aan de doelgroep. Door de VNG en mij wordt op korte termijn een brief aan
de gemeenten en belangenorganisaties opgesteld. Die brief voorziet in een
uitgebreide handleiding voor de uitvoering van het proces van de regeling.
Een aantal van de vragen die zojuist zijn gesteld, komt daarin aan de orde.
Deze handleiding is tevens bedoeld om de vreemdelingen in de gemeenten adequaat
te kunnen voorlichten. Daarnaast worden naar behoefte regionale voorlichtingsbijeenkomsten
georganiseerd voor lokale bestuurders en ambtenaren die bij de uitvoering
van de regeling zijn betrokken.Op de internetsite van zowel het ministerie als de IND zal zowel de regeling
als een uitgebreide toelichting in de vorm van meest gestelde vragen met de
daarbij behorende antwoorden worden geplaatst. Dat betreft onder andere vragen
die ook in dit debat zijn gesteld. Het informatienummer van de IND, 0900 1234561,
is beschikbaar. Ik constateer dat de leden dat nummer niet kennen. Ik meende
dat er leden zijn die dit nummer regelmatig bellen om te kijken hoe het functioneert.
Achter dit informatienummer zitten medewerkers die antwoorden zullen kunnen
geven op de vragen die bij de doelgroep leven.In zaken waarin de vreemdeling positief is beoordeeld, zal hij actief
worden ingelicht door middel van een brief waarin wordt aangegeven dat hij
in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning. Bij deze brief zal een bijsluiter
worden gevoegd waarin de regeling wordt uitgelegd en waaraan de voorwaarden
waaraan men dient te voldoen zijn opgenomen.De heer Zijlstra (VVD):Wij krijgen uiteindelijk toch geen antwoord over de aantallen
en kosten. Ik snap dat de staatssecretaris niet precies weet hoeveel mensen
het zullen gaan worden. Maar zij is niet ingegaan op onze vraag om te kijken
naar de schatting. In de stukken stelt zij dat deze schatting is gebaseerd
op de mensen die in het project Terugkeer zitten plus de mensen waarvan de
de gemeenten hebben opgegeven dat zij binnen hun grenzen aanwezig zijn. Ik
heb het voorbeeld genoemd van de gemeente Den Bosch, waar het al drie keer
zo veel lijkt te gaan worden, terwijl men daar dacht de situatie heel goed
in kaart te hebben gebracht. Hoe kan de staatssecretaris zeggen te verwachten
dat het aan de lage kant zal zijn, terwijl nu al blijkt de bron waaruit de
informatie komt, meldt dat het veel hoger wordt?Ten aanzien van de kosten zegt de staatssecretaris dat het bij 50 mln.
blijft en dat de rest in de reguliere begrotingsvoorstellen zal worden opgenomen.
Zij trekt de vergelijking met een massaontslag. Dit is echter wel een overheidsmaatregel.
Tot deze maatregel wordt door de politiek besloten. Bij een politieke maatregel
hoort een dekking. De staatssecretaris kan wel zeggen dat het een gewone bijstandsuitkering
of een gewone huursubsidie wordt, maar ik heb haar voorgerekend dat als 40%
in een bijstandsuitkering komt en ik de laagste schatting van de staatssecretaris
aanhoud, wij al 130 mln. per jaar verder zijn. Op basis van de cijfers van
VluchtelingenWerk mag je verwachten dat het minstens 40% zal zijn.
Waarom legt zij de kosten niet openlijk op tafel, maar probeert zij deze onder
het tapijt te schoffelen?Staatssecretaris Albayrak:De berekening van de heer Zijlstra klopt niet. Als wij uitgaan van 30.000
mensen, neemt hij daarvan 40% maal € 13.000 per bijstandsuitkering.
Dat klopt gewoon niet. Van de 30.000 moet hij eerst alle kinderen aftrekken,
tenzij hij van plan is om peuters en baby's ook een bijstandsuitkering te
geven. Mij lijkt dat een beetje sterk. Dat is ongeveer een kwart van de groep.
Vervolgens moeten ook de contra-indicaties ervan worden afgetrokken. De berekening
van de heer Zijlstra klopt in ieder geval niet. Ik zal pas gaande het proces
nauwkeurig kunnen zeggen welk percentage van de mensen op de bijstand zal
zijn aangewezen en hoe lang zij in de bijstand zitten. Dat zal ik ook doen.De heer Zijlstra (VVD):Voorzitter. Dit is toch echt te gemakkelijk. De staatssecretaris voert
de motie-Bos uit. De heer Bos is op dit moment minister van Financiën.
Ik kan mij niet voorstellen dat de heer Bos als een rechtgeaard minister van
Financiën die de vinger op de knip houdt, zegt dat het allemaal prachtig
is en dat hij in de toekomst wel ziet hoeveel de kosten zullen gaan worden.
Mevrouw Albayrak heeft gelijk wat betreft de kinderen, maar het kan ook nog
meer worden dan 130 mln. Deze groep is zo lang uit de roulatie dat het nog
maar de vraag is of wij 40% zullen kunnen halen. Die discussie wil
ik ook nog aangaan met de staatssecretaris.Staatssecretaris Albayrak:Maar zij zijn hoger opgeleid en beter geëquipeerd.De heer Zijlstra (VVD):Ook mevrouw Albayrak moet de cijfers goed interpreteren. VluchtelingenWerk
stelt ook dat deze groep heel moeilijk aan een baan komt ondanks hun hoge
opleiding. Dat is de realiteit. Dat vinden wij niet leuk...Staatssecretaris Albayrak:Daar kun je wel wat aan doen.De heer Zijlstra (VVD):Dat is prachtig, maar dit is de realiteit. Waarom komt mevrouw Albayrak
niet met een dekkingsvoorstel dat de heer Bos in zijn begroting moet versleutelen?
Hij gaat toch niet achteraf berekenen hoeveel het hem heeft gekost om dat
bedrag net zoals bij de gezondheidskosten dan maar weer een jaar door te schuiven?Staatssecretaris Albayrak:De heer Zijlstra denkt kennelijk dat ik nog niet met dit verhaal bij de
heer Bos ben langs geweest. De heer Bos zit inderdaad met zijn hand op de
knip en dat is maar goed ook. Hij doet dat niet alleen voor dit onderdeel
van het coalitieakkoord, maar ook voor alle andere onderdelen. Als u er zoveel
vertrouwen in hebt dat minister Bos de hand op de knip houdt, moet u er ook
van uitgaan dat hij er met al zijn experts goed naar heeft gekeken. Het is
geen openeinderegeling die miljarden aan kosten met zich mee zal brengen.
Ik heb de elementen aangegeven, ik heb vermeld hoe er in de stelsels in de
kosten voorzien wordt, en om welke aantallen het naar verwachting gaat. U
kunt het zo wild maken als u wilt, maar wilder dan dit is het niet!De voorzitter:Mijnheer Zijlstra, ik merk dat het antwoord u niet bevalt, maar u heeft
antwoord gekregen van de staatssecretaris, dus ik geef nu voor een interruptie
het woord aan de heer Fritsma.De heer Fritsma (PVV):Voorzitter, het verhaal van de staatssecretaris over het kostenaspect
is echt bizar, want zij zegt dat het weliswaar gaat om mensen die illegaal
zijn, maar dat het nu niet erg meer is dat zij geld kosten, omdat zij nu een
verblijfsvergunning krijgen. Zij doen immers gewoon een beroep op de reguliere
bijstandsregelingen. Dit is natuurlijk onzin. Als je tienduizenden mensen
extra toelaat, dan geeft dat natuurlijk extra druk op uitkeringen, gezondheidszorg,
politie-inzet, onderwijs enz. Ik wil een beeld van de kosten daarvan, dat
is toch het minste wat wij van de staatssecretaris mogen verwachten.Staatssecretaris Albayrak:Ik zeg niet dat het niet erg is, ik zeg dat er een politiek besluit is
genomen door een meerderheid in de Tweede Kamer. Daarna heeft het kabinet
in het coalitieakkoord vastgelegd dat deze regeling gemaakt zou worden. Wij
wisten dat mensen die toegelaten zouden worden, vanaf dat moment ingezetenen
zouden zijn, met alle rechten en plichten van dien. Het is voor mij geen verrassing,
ik heb een schatting gemaakt en ik weet wat de bestanddelen van de kosten
zijn. De exacte bedragen zijn afhankelijk van een aantal aspecten die gelet
op de achtergronden van deze groep niet nauwkeurig aan te geven zijn.De heer Fritsma (PVV):Ik zal u een handje helpen en ik hoop dat minister Bos een grote knip
heeft. Het Centraal Planbureau heeft in 1999 uitgerekend dat elke asielzoeker € 20.000
per jaar kost, in verband met onderwijs, politie-inzet en dergelijke. Dit
betekent dat de dertigduizend asielzoekers over wie wij het nu hebben, al
meer dan 0,5 mld. per jaar hebben gekost. Dit gaat natuurlijk door, omdat
er extra kosten komen voor uitkeringen, terwijl het onderwijs
ook doorgaat. Het is dus een kwestie van miljarden, waarom zegt u dat niet
gewoon?Staatssecretaris Albayrak:Als u heel eerlijk bent, moet u ook de besparingen noemen. Zodra deze
groep niet meer in de centrale opvang verblijft, bespaart dat het Rijk 85
mln. per jaar. Zodra het project Terugkeer niet meer bestaat, bespaart dat
geld. Die besparingen heb ik niet gekwantificeerd, omdat ook daarbij de achtergrond
en de omvang van de totale doelgroep belangrijk is. Ik ben hier eerlijk over,
dus als u zich ook eerlijk opstelt tegenover mij, dan kunnen wij in de loop
van het proces praten over wat de monitor zal opleveren, zowel voor de uitvoering
van de regeling als op het punt van de financiële gevolgen.De heer Van de Camp (CDA):Kunt u aangeven op welke punten u de regeling en het convenant zult monitoren
en wat in dit verband "periodiek" is? Eén keer per kabinetsperiode
is ook periodiek, en dat zou ik wel erg weinig vinden.Ik heb ook nog een vraag over de eventuele sancties bij de uitvoering
van het bestuursakkoord. De heer Van der Vlies en ik hebben hierover een vraag
gesteld en ik besef dat dit buitengewoon achterdochtig overkomt. De burgemeester
van Den Haag zal zijn volle gewicht in de strijd gooien – en u weet
dat dit gewicht toeneemt... – om het bestuursakkoord uit te voeren.
Ik vind ook dat het bestuursakkoord moet worden uitgevoerd op basis van vertrouwen;
dat zijn overheden aan elkaar verplicht. Maar wat als het onverhoopt niet
lukt? De heer Zijlstra gooide er al een korting op de uitkering uit het Gemeentefonds
tegenaan, hoe staat u hier zelf tegenover?Staatssecretaris Albayrak:Dit laatste lijkt mij wat moeilijk, ik kan me niet voorstellen dat wij
de gemeenten minder geld zouden geven voor bijvoorbeeld onderwijs omdat zij
de regeling niet goed uitvoeren. Het lijkt mij dat dat wat ver zou gaan. Ik
heb gezegd dat de uitspraken van de heer Deetman als voorzitter van de VNG
mij het vertrouwen hebben gegeven dat de regeling wordt uitgevoerd zoals wij
dat hebben afgesproken, inclusief het beëindigen van de noodopvang. Ik
heb ook gezegd dat ik tijdens het hele proces veel wantrouwen ben tegengekomen,
zeker in het bestuurlijk overleg met de VNG. Men had niet zoveel redenen meer
om Den Haag te vertrouwen en om te veronderstellen dat een oplossing gevonden
zou worden voor de problemen waarmee men geconfronteerd werd. Nu is er echter
nieuw vertrouwen. Ik wil dan ook niet vooruitlopen op de situatie die in 2009
zou kunnen ontstaan en niet nu al met een pakket aan sancties zwaaien. Ik
wil ook niet tegen de paar wethouders die bepaalde uitlatingen hebben gedaan
zeggen dat ze moeten weten wat ik kan doen. Zoiets is voor die paar wethouders
misschien heel adequaat en ik zal ook niet schromen om maatregelen te nemen
als dat voor die paar wethouders nodig is, maar als ik nu zou dreigen zou
ik blijk geven van wantrouwen en mij verkeerd opstellen tegenover al die anderen
die zich zeer loyaal hebben gedragen en die constructief overleg hebben gepleegd.
Zij hebben aan de totstandkoming van deze regeling meegewerkt en ervoor gezorgd
dat de afspraken over de beëindiging van de noodopvang konden worden
gemaakt. Betekent dit dat ik geen sancties heb? Natuurlijk niet. Zal ik aarzelen
om gemeenten aan te spreken en zal ik geen gebruik maken van sanctiemogelijkheden
als dat wel nodig is? Natuurlijk niet. Echter, ik wil het momentum gebruiken.
Ik wil degenen die op een gegeven moment verantwoordelijk zijn voor wangedrag
aanspreken en niet nu al de hele groep het stempel geven dat uitdrukt: u bent
niet te vertrouwen, u gaat waarschijnlijk de afspraken niet nakomen.Het gaat hierbij dus echt om een andere vorm van samenwerking. Aan die
andere vorm van samenwerking hecht ik. Wij hebben afgesproken om over kwesties
als de terugkeer en de beëindiging van de noodopvang nauw met elkaar
in contact te blijven. Dat geldt niet alleen voor mijn diensten, maar ook
voor mij. Deze vorm van samenwerking is nog nooit eerder vertoond. De DT&V
gaat met de gemeenten werken aan de terugkeer van uitgeprocedeerde asielzoekers.
Het COA gaat werken aan de opvang van de mensen die mogelijk rechtmatig hier
zijn. Dat is dus een heel andere benadering. Hiermee heb ik het startpunt
aangegeven. In 2009 komt er een evaluatie, maar ik zal niet tot 2009 wachten
als ik gaandeweg zie dat er gemeenten zijn die zich niet aan de afspraken
houden. U kunt ervan op aan dat als ik dat morgen merk dat zij zich niet aan
de afspraken houden, ik ze morgen zal aanspreken. Ik ga ervan uit dat u allen
ook nagaat hoe het proces verloopt. Als ik in voorkomende gevallen niets doe,
kunt u mij hier naar toe roepen en ervoor zorgen dat ik wel wat doe.Over de monitor heb ik al iets gezegd. Elementen van de monitor zijn:
de ambtshalve toetsing, het verloop van de burgemeestersverklaringen, het
terugkeertraject, de huisvesting en de inburgering van statushouders. Ik kan
de Kamer een meer uitgebreide opzet van de monitor doen toekomen. Zij kan
dan nagaan of zij zich daarin kan vinden. De monitor is in ons aller belang,
niet het minst omdat ik de eerste moet zijn die weet of alles gaat zoals het
behoort te gaan. Ik verbind mij zelf aan dit proces. Ik zal zeker goed monitoren
hoe het proces verloopt en de Kamer periodiek inlichten. Je moet ook weer
niet te vaak rapporteren, maar dat doen als er nieuws te melden is. Ik denk
hierbij aan de halfjaarlijkse rapportages over de vreemdelingenketen. U weet
dat wij de opzet van die rapportages willen veranderen. Ik zal evenwel nagaan
of informatie daaraan gekoppeld kan worden of dat een afzonderlijke rapportage
nodig is.De heer Spekman (PvdA):Ik wil nog een vraag stellen over het geld. Ik merk dat het gaat om hapklare
brokken en hoge kosten. U hebt iets gezegd over de besparingen bij de rijksoverheid.
Hebt u enig inzicht in de kosten die in de afgelopen vier, vijf, zes jaar
door lokale overheden zijn gemaakt om met de consequenties te kunnen omgaan
van het op-straat-beleid? Als u die kosten weet, probeert u die dan ook eens
te vergelijken met de besparingen die voortvloeien uit het beleid dat wij
nu in gang willen zetten, een beleid van vertrouwen, opvangen en mensen hier
houden of daadwerkelijk uitzetten naar het land van herkomst.Staatssecretaris Albayrak:Zeker, er zijn torenhoge kosten gemaakt. Bij de ontstane situatie hebben
wij vandaag lang stilgestaan. De gemeenten hebben de wet niet uitgevoerd en
mensen opgevangen vanwege de zorgplicht. Zij waren het namelijk niet eens
met het landelijke beleid. De hoge kosten zijn gemaakt op verantwoordelijkheid
van de gemeenten. Dat er hoge kosten zijn gemaakt, weet ik ook doordat ik
in de bestuurlijke onderhandelingen met de VNG geconfronteerd ben met de vraag
of die kosten met terugwerkende kracht vergoed konden worden. Dat vond ik
iets te ver gaan. Dat zult u begrijpen, maar dat die kosten zijn gemaakt,
onderschrijf ik.De heer Spekman (PvdA):Ik doelde op het laatste aspect. Ik verwacht niet anders dan dat de gemeenten
allerlei verzoeken gaan doen. Het gaat mij erom dat men niet moet doen dat
het beeld zwart of wit is. Men moet niet denken dat nu er een pardonregeling
komt, de kosten vele malen hoger zijn dan voorheen. Voorheen waren er ook
kosten. Alleen, die werden op andere posten weggeschreven. Zij werden wel
door het land opgebracht, hetzij lokaal hetzij landelijk.De vergadering wordt van 16.50 uur tot 17.10 uur geschorst.De heer Fritsma (PVV):Voorzitter. De PVV was, is en blijft tegen het generaal pardon, want een
pardonregeling betekent niets meer en niets minder dan het belonen van wangedrag.
Mensen worden beloond voor hun weigering om uit Nederland te vertrekken, mensen
worden beloond voor het negeren van regels, mensen worden beloond voor het
eindeloos doorprocederen, en daarbij is van jarenlange onzekerheid, waar de
staatssecretaris de regeling nog steeds op lijkt te baseren, echt geen sprake.
De mensen om wie het gaat zijn afgewezen, hebben het eenvoudigweg vertikt
om uit Nederland te vertrekken, en dat is gewoon onacceptabel. Los daarvan
heb ik een ontluisterend beeld gekregen van hoe slecht de regeling van de
staatssecretaris is uitgewerkt. De staatssecretaris weet nog steeds niet om
hoeveel mensen het gaat, omdat onbekend is met hoeveel verklaringen burgemeesters
gaan strooien, de staatssecretaris weet niet hoeveel criminelen binnen de
regeling vallen, de staatssecretaris weet niet hoeveel gezinsleden er op grond
van vervolgmigratie binnen zullen komen, de staatssecretaris weet niet wat
het kost, de staatssecretaris weet niet wat de gevolgen zijn voor de huisvesting.
Kortom, de staatssecretaris heeft haar huiswerk gewoon niet gedaan. Ik heb
zelden zo'n slecht uitgewerkt plan gezien. Ik denk dat de meeste voorstellen,
plannen en regelingen van vergelijkbare aard van andere bewindspersonen niet
door de Kamer zouden zijn gekomen. Ik wil hierover drie moties indienen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat het asielverzoek van de vreemdelingen die binnen het door
het kabinet voorgenomen generaal pardon vallen, is afgewezen en dat hun weigering
om uit Nederland te vertrekken nooit en te nimmer mag worden beloond met een
verblijfsvergunning;overwegende dat de in de Vreemdelingenwet gestelde toelatingsvoorwaarden
te allen tijde moeten worden gehandhaafd, om te voorkomen dat vreemdelingen
anders niet meer vrijwillig uit Nederland zullen vertrekken en om te voorkomen
dat er een aanzuigende werking ontstaat;overwegende dat de Nederlandse samenleving, gelet op de enorme bestaande
problemen die vreemdelingen met zich meebrengen, niet is gebaat bij het legaliseren
van tienduizenden andere vreemdelingen die nota bene geen echte vluchtelingen
zijn en niet aan de gangbare toelatingscriteria voldoen;constaterende dat de pardonregeling zeer slecht is uitgewerkt, omdat bijvoorbeeld
niet bekend is om hoeveel mensen het gaat, hoeveel criminelen er worden toegelaten
en wat de kosten zijn;verzoekt de regering om het voorgenomen generaal pardon definitief af
te blazen en nooit meer met nieuwe pardonregelingen te komen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Fritsma. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 4(31018).De heer Fritsma (PVV):Voorzitter. Het moge duidelijk zijn dat wij dat generaal pardon absoluut
niet willen, maar als wij naar de huidige uitgewerkte plannen kijken, wil
ik daarover twee moties indienen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat de Nederlandse samenleving niet is gebaat bij de toelating
van criminele vreemdelingen;overwegende dat vreemdelingen die een misdrijf hebben gepleegd, conform
het gangbare vreemdelingenbeleid daarom niet in aanmerking mogen komen voor
een verblijfsvergunning;constaterende dat het kabinet dit logische principe vreemd genoeg los
wil laten en criminelen die wegens het plegen van een misdrijf of misdrijven
een gevangenisstraf hebben gekregen van minder dan één maand,
toch toe wil laten in het kader van het generaal pardon;verzoekt de regering om iedereen die een misdrijf Fritsmaheeft gepleegd,
ongeacht de strafmaat, uit te sluiten van de pardonregeling,en gaat over tot de orde van de Fritsmadag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Fritsma. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 5(31018).De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat het ongewenst is dat burgemeesters in het kader van de
afhandeling van het generaal pardon een rol krijgen bij de beoordeling of
vreemdelingen ononderbroken in Nederland verbleven sinds 1 april 2001;verzoekt het kabinet, de verklaring van de burgemeester uit de regeling
te schrappen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Fritsma. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 6(31018).De heer De Wit (SP):Mevrouw de voorzitter. Ik geef niet vaak een compliment aan een bewindspersoon,
maar ik maak daarop nu graag een uitzondering. De staatssecretaris staat naar
mijn idee namelijk voor datgene wat zij in eerste termijn heeft gezegd. Ik
hecht er waarde aan dat zij de door de Kamer gestelde vragen heeft beantwoord.
In de voorgaande jaren was dat anders. Nu is het mogelijk om een debat te
voeren met de regering, wat ik als een verademing ervaar.Ik ga in op de criminele antecedenten. De uitleg van de staatssecretaris
over die ene maand heb ik goed begrepen. Naar mijn idee hebben wij elkaar
niet goed begrepen op het punt van de onherroepelijkheid van de uitspraken
van de rechter. Ik heb niet bepleit dat wij mensen voor wie geldt dat er nog
geen onherroepelijk vonnis is, op basis van de pardonregeling toch een status
verlenen. Mijn pleidooi is erop gericht om de zaak op te schorten indien er
nog geen onherroepelijke uitspraak van de rechter is. Het is niet de bedoeling
om die zaken alvast mee te tellen, terwijl de mogelijkheid van appel openstaat
en er dus ook een andere uitkomst mogelijk is.De discussie over de oorlogsmisdadigers is tot op dit moment duidelijk.
In antwoord op de vragen van de fractie van GroenLinks heeft de staatssecretaris
gezegd dat iemand alsnog onder de pardonregeling kan vallen, als die verdenking
op een gegeven moment wegvalt. Er zal discussie worden gevoerd over de positie
van de verdachten van oorlogsmisdaden, alsmede over de gezinsleden. Graag
wil ik wat duidelijkheid over die kwestie. Vandaar dat ik de volgende motie
voordraag.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat in de regeling "Afwikkeling nalatenschap oude Vreemdelingenwet",
gezinsleden van een vreemdeling aan wie bij beschikking artikel 1F van het
Vluchtelingenverdrag is tegengeworpen, van de regeling worden uitgesloten;overwegende dat op afzienbare termijn door de Kamer over dit onderwerp
zal worden gesproken;van mening dat deze groep vreemdelingen, voor de uitslag van dit overleg
bekend is, niet al mag worden uitgesloten van de regeling;verzoekt de regering, in het kader van de regeling een voorbehoud te maken
ten aanzien van deze groep, zodat zij mogelijk op een later tijdstip alsnog
onder de regeling kan vallen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid De Wit. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 7(31018).De heer De Wit (SP):Ik ga in op de leugens over de identiteit en de nationaliteit. Ook de
antwoorden op de vragen daarover zijn duidelijk. Er is een groot verschil
tussen de persoon die eenmaal gelogen heeft en de pathologische leugenaar.
Daartussen zit een behoorlijk aantal varianten. Ik pleit ervoor om in ieder
geval voor het grijze tussenveld na te gaan wat de achtergrond is en wat de
omstandigheden zijn van de persoon die over zijn identiteit of zijn nationaliteit
heeft gelogen. Vandaar dat ik de volgende motie indien.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat, wanneer in het kader van de regeling "Afwikkeling
nalatenschap oude Vreemdelingenwet", door vreemdelingen in verschillende
procedures verschillende identiteiten of nationaliteiten zijn opgegeven waarvan
in rechte is vastgesteld dat hieraan geen geloof kan worden gehecht, zij worden
uitgesloten van de regeling;overwegende dat er hierbij geen afweging plaatsvindt van omstandigheden
in individuele gevallen;van mening dat hierdoor ten onrechte geen rekening wordt gehouden met
mogelijke rechtvaardigheidsgronden;verzoekt de regering, de regeling op dit onderdeel aan De Witte passen
zodat een individuele afweging van feiten en omstandigheden plaats kan vinden,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden De Wit, Azough en Pechtold. Naar
mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 8(31018).De heer De Wit (SP):Ik doe een poging om de duurzame relaties in de regeling
onder te brengen. Ik vind dat er moet worden gehandeld naar analogie van de
reguliere verzoeken waarvoor geldt dat er een vrij bewijs mogelijk is. Daarbij
maak ik de aantekening dat in veel gevallen mensen niet kunnen trouwen of
dat zij hun relatie niet kunnen laten registreren vanwege het feit dat zij
niet over papieren beschikken. Daarom draag ik de volgende motie voor.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat in het kader van de regeling "Afwikkeling nalatenschap
oude Vreemdelingenwet" onder gezinslid onder andere wordt verstaan "de
vreemdeling van achttien jaar of ouder die met de hoofdpersoon een naar Nederlands
recht, waaronder het in Nederland toe te passen internationaal privaatrecht,
geldig huwelijk of een in Nederland geregistreerd partnerschap is aangegaan";overwegende dat hierdoor andere vormen van duurzame relaties van de regeling
worden uitgesloten;overwegende dat bij reguliere gezinsvorming deze andere vormen van duurzame
relaties wel worden toegestaan;overwegende dat bij de procedure van reguliere gezinsvorming toetsing
aan de hand van bestaande criteria plaatsvindt en dat deze toetsing ook plaats
zou kunnen vinden in het kader van deze regeling;van mening dat andere vormen van duurzame relaties ook binnen de regeling
zouden moeten vallen;verzoekt de regering, de regeling op dit onderdeel aan te passen en andere
vormen van duurzame relaties in het kader van deze regeling te erkennen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden De Wit, Azough en Pechtold. Naar
mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 9(31018).De heer Van der Vlies (SGP):De heer De Wit maakt een duidelijk punt. De staatssecretaris heeft naar
aanleiding van dat verzoek in het debat echter gesteld dat het voor haar niet
te handhaven is. Dat vind ik een serieus punt. Ik mag dan ook van de heer
De Wit een begin van een oplossing vragen bij deze motie. Die heb ik nog niet
gehoord.De heer De Wit (SP):Dat heb ik wel gezegd, maar ik wil het graag herhalen. Ik heb gezegd dat
er bij de reguliere aanvraag een soort vrij bewijs mogelijk is in het geval
van mensen die niet trouwen, geen geregistreerd partnerschap hebben, maar
wel een relatie hebben. Dat is te bewijzen in alle mogelijke vormen. Dat heb
ik ook in de motie vastgelegd. Vervolgens moet men bedenken dat mensen in
bepaalde gevallen kunnen aantonen dat zij een serieuze relatie hebben, bijvoorbeeld
door middel van getuigen of door middel van bankafschriften die al jarenlang
op gemeenschappelijke naam staan. Wij gaan dan weliswaar in op de individuele
gevallen, maar het moet wel mogelijk zijn.Voorzitter. Tot slot de positie van de kinderen. In deze Kamer is een-
en andermaal gesproken over het belang van het kind en over de eigen positie
die kinderen innemen in het vreemdelingenrecht. Als er sprake is van kinderen
die recht hebben op een verblijfsvergunning, dienen wij dat te onderzoeken
en te toetsen. Dit staat los van de rol van de ouders die met contra-indicaties
geconfronteerd worden. Op het moment dat kinderen als zelfstandig worden erkend,
rechthebbend op een vergunning, dient vervolgens de positie van de ouders
aan de orde te komen. Dat is een kwestie van afweging door bijvoorbeeld de
IND en de rechter. Op dit punt dien ik de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat wanneer in het kader van de regeling "Afwikkeling
nalatenschap oude Vreemdelingenwet" als gevolg van een contra-indicatie
ouders van de regeling worden uitgesloten, ook de kinderen niet onder de regeling
zullen vallen;overwegende dat de overheid op grond van onder andere artikel 3 van het
Verdrag inzake de rechten van het kind en resolutie 1483 van de Raad van Europa,
verplicht is de belangen van deze kinderen ook bij deze regeling voorop te
stellen;overwegende dat deze kinderen geen schuld hebben aan de daden van de ouders;van mening dat deze kinderen daarom ten onrechte van de regeling worden
uitgesloten;verzoekt de regering, de regeling uit te breiden en deze kinderen een
zelfstandig verblijfsrecht toe te kennen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid De Wit. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 10(31018).De heer De Wit (SP):Voorzitter. Ik hoop dat wij een mooie regeling tot stand kunnen brengen
waarmee een groot aantal problemen worden opgelost in deze samenleving.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. Vanochtend begon ik met te zeggen dat het vandaag een mooie
dag is. Ik dank de staatssecretaris mede daarvoor. Het mooie is dat de meerderheid
van Nederland het eens is met mij en met alle mensen die dit ook een mooie
dag vinden. Zelfs een meerderheid van 55% van de VVD-kiezers
is voor deze regeling, blijkt uit een TNS NIPO-peiling die vandaag is verschenen.
Laat de trompetten schallen, zou ik zeggen. Ik zie een kleine kloof tussen
de VVD in deze Haagse kaasstolp en de VVD-kiezers.Ik heb nog een paar punten. Ik vind het heel jammer dat de staatssecretaris
zich op het gebied van de Dublinclaimanten enigszins star opstelt. Mensen
die terecht deel uit zouden moeten maken van de regeling, worden uitgesloten.
Ik deel niet de angst van de staatssecretaris dat hiermee de deur naar vele
andere groepen wordt opengezet. Ik ben bang dat zonder een pardon voor deze
specifieke groep de lei niet echt wordt schoongeveegd. Daarom dien ik hierover
een motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat vreemdelingen die op grond van de Overeenkomst van Dublin
zijn overgedragen aan een ander land, niet in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning
krachtens de regeling "Afwikkeling nalatenschap oude Vreemdelingenwet";overwegende dat het bij Dublinclaimanten gaat om vreemdelingen die in
een ander Dublinland verbleven hebben en dat daarmee nog niet gezegd is dat
zij ook daadwerkelijk asiel in een ander Dublinland hebben aangevraagd;overwegende dat Nederland de juridische verantwoordelijkheid heeft voor
vreemdelingen waarop een Dublinclaim is gelegd;overwegende dat het hier gaat om een strikt afgebakende groep Dublinclaimanten,
waardoor de door de staatssecretaris van Justitie veronderstelde rechtsongelijkheid
niet zal optreden;verzoekt de regering om Dublinclaimanten onder de werking van de regeling "Afwikkeling
nalatenschap oude Vreemdelingenwet" te laten vallen indien zij reeds
teruggeleverd zijn aan Nederland en, als zij in een ander Dublinland verblijven,
er vóór 13 december 2006 een beroep op Nederland is gedaan
om deze vreemdelingen terug te nemen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Azough. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 11(31018).Mevrouw Azough (GroenLinks):Het tweede punt vormt de contra-indicatie. Verschillende straffen kunnen
bij elkaar opgeteld een maand of meer zijn. Dat is voor ons een te krappe
grens. Daarom dien ik hierover de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat vreemdelingen op grond van de regeling "Afwikkeling
nalatenschap oude Vreemdelingenwet" niet in aanmerking komen voor een
verblijfsvergunning indien er sprake is van één of meer veroordelingen
tot een gevangenisstraf of vrijheidsbenemende maatregel van meer dan een maand;overwegende dat het bij de toepassing van deze contra-indicatie ontbreekt
aan een hardheidsclausule om de specifieke individuele omstandigheden van
de veroordeelde vreemdelingen op waarde te schatten;overwegende dat daardoor de kans bestaat dat veroordeelden voor meer misdrijven
die als overlevingscriminaliteit kunnen worden beschouwd, niet in aanmerking
komen voor een verblijfsvergunning op grond van deze regeling;verzoekt de regering om toepassing van cumulatie van opgelegde onvoorwaardelijke
gevangenisstraffen of vrijheidsbenemende maatregelen achterwege te laten en
daarmee een onvoorwaardelijke aaneengesloten straf van een maand of meer als
grens te stellen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Azough. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 12(31018).Mevrouw Azough (GroenLinks):Mijn derde punt gaat over de verklaring. Wij hebben een geweldig vertrouwen
in de burgemeesters en het lokaal bestuur, maar wij willen voorkomen dat asielzoekers
die terdege bewijzen hebben van verblijf in 2006 en voldoen aan de verdere
criteria, buiten de boot vallen. Daarom dient er een zekere check and balance
te zijn. Dat kan door maatschappelijke organisaties en hun oordeel mee te
laten wegen. Daarom dien ik de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat vreemdelingen onder omstandigheden het ononderbroken verblijf
in Nederland sinds Azough1 april 2001 aannemelijk kunnen maken door een
verklaring van de burgemeester van de gemeente waar de vreemdeling feitelijk
verblijft;overwegende dat het voorstelbaar is dat een burgemeester weigert om een
verklaring van ononderbroken verblijf af te geven, terwijl een vreemdeling
tóch ononderbroken verblijf in Nederland heeft gehad en dat ook aannemelijk
zou kunnen maken door ondersteunende verklaringen van maatschappelijke
organisaties zoals kerken, vluchtelingenwerkgroepen en dergelijke;verzoekt de regering om aan vreemdelingen toe te staan dat zij, ingeval
hun burgemeester weigert om een verklaring van ononderbroken verblijf af te
geven, hun ononderbroken verblijf in Nederland aannemelijk maken door overlegging
van verklaringen van maatschappelijke organisaties,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Azough, Pechtold en De Wit. Naar
mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 13(31018).De heer Zijlstra (VVD):Ik zie hier een tegenstelling. Eerst wordt het enorme vertrouwen in de
burgemeesters uitgesproken, maar als een burgemeester "nee" zegt,
moet er een extra check zijn. Daarmee geeft u toch gewoon aan dat u daarin
geen vertrouwen hebt? U zwijgt. Ik begrijp daaruit dat u "ja" zegt.Mevrouw Azough (GroenLinks):Nee, ik probeer even mijn geduld te bewaren om u een goed antwoord te
geven.Het komt erop neer dat wij in het lokaal bestuur in het algemeen vertrouwen
hebben. Wij gaan ervan uit dat het lokale bestuur deze regeling op een goede
manier wil uitvoeren en dat het daarbij goed zal samenwerken met het ministerie
van Justitie en andere diensten. Dat neemt niet weg dat het een enkele keer
kan voorkomen dat een asielzoeker terdege bewijs kan leveren, maar dat een
burgemeester daarop niet de verklaring afgeeft. Als dit optreedt, moet er
een zekere mate van check and balance zijn. Door maatschappelijke organisaties
moet aannemelijk gemaakt kunnen worden dat een asielzoeker, man of vrouw,
in 2006 in Nederland verblijf heeft gehad.De heer Zijlstra (VVD):Aannemelijk is heel iets anders dan keihard bewijs, laten wij dat even
vooropstellen. Een betere onderbouwing dat de burgemeestersverklaring geen
goed instrument is, zoals de VVD-fractie al heeft gezegd, had ik niet kunnen
geven. Daarmee onderstreept u dat burgemeesters in een onmogelijke positie
zitten. Dank daarvoor.Mevrouw Azough (GroenLinks):U wilt het hele generale pardon niet, inclusief de burgemeestersverklaring,
dus ik kan mij voorstellen dat u elk puntje aangrijpt wat ook maar in de buurt
komt om gelijk te krijgen, maar dat is volstrekte onzin. Dat is niet het doel
van deze motie. Ik hoor graag de verklaring van de staatssecretaris of zij
dit probleem ziet en of zij deze oplossing ook naar voren wil brengen.De voorzitter:Uw tijd is om.Mevrouw Azough (GroenLinks):Dan dien ik alleen nog een motie in.De Kamer, gehoord de beraadslaging,overwegende dat de ambtshalve verleende verblijfsvergunningen op grond
van de pardonregeling terugwerkende kracht hebben tot twee dagen na de publicatie
van de regeling in de Staatscourant en dat de verwachting gerechtvaardigd
is dat de regeling op korte termijn gepubliceerd zal worden;overwegende dat tussen publicatie van de regeling en de daadwerkelijke
verlening van de verblijfsvergunningen een periode ontstaat waarin asielzoekers
formeel beschouwd geen rechtmatig verblijf in Nederland hebben, waardoor ze
geen toegang krijgen tot de arbeidsmarkt en het hoger onderwijs en nog geen
recht krijgen op inburgering;overwegende dat bijvoorbeeld jongeren die dit jaar dertig jaar worden
en in aanmerking komen voor het generaal pardon, nu geconfronteerd worden
met het probleem dat ze, als ze zich dit jaar niet kunnen inschrijven voor
hoger en wetenschappelijk onderwijs, hun recht op studiefinanciering verliezen;verzoekt de regering, overbruggingsmaatregelen te treffen onder voorwaarde
dat er ook daadwerkelijk een verblijfsvergunning op grond van de pardonregeling
zal worden verleend, waardoor de rechtspositie van deze asielzoekers tijdens
de periode tussen de publicatie van de regeling in de Staatscourant en de
verlening van de verblijfsvergunning niet afwijkt van de rechtspositie die
asielzoekers na statusverlening zullen krijgen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Azough, Pechtold en De Wit. Naar
mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 14(31018).De heer Zijlstra (VVD):Voorzitter. Allereerst bedank ik de staatssecretaris voor de uitvoerige
beantwoording. Het is in ieder geval duidelijk dat zij met oprecht gevoel
en met de beste intenties probeert de regeling, waar wij op tegen zijn, op
een goede manier uit te voeren. Na dit debat rijst wel de vraag of het dan
nooit genoeg is. Het lijkt wel of de nationale sport in dit debat is om zo
veel mogelijk mensen onder deze regeling te laten vallen. Dat kan toch niet
de bedoeling zijn? Deze regeling is een uitstap uit de normale asielwetgeving,
maar asielwetgeving is waar het om gaat. Politieke vluchtelingen moeten Nederland
in kunnen en degenen die dat niet zijn, niet. Dat wordt in deze regeling al
met voeten getreden. Als wij dan ook nog iedereen erin proberen te fietsen,
vindt de VVD-fractie dat geen goede zaak, maar een schande.Ik noem de Dublinclaimanten, duurzame relaties en het oprekken van de
criteria diefstal en liegen. De SP-fractie maakt het nog het bontst, omdat
zij zelfs oorlogsmisdadigers wil gedogen, omdat er een moeilijke situatie
ontstaat als de kinderen zijn toegelaten. Als het moeilijk is, gedogen wij
de oorlogsmisdadiger. Het is toch te idioot voor woorden, dat een partij als
de SP oorlogsmisdadigers gedoogt? Waar haalt zij dat vandaan?De voorzitter:Ik vind het wel vreemd dat u dit niet als een interruptie bij de heer
De Wit naar voren hebt gebracht.De heer Zijlstra (VVD):Ik was door mijn interrupties heen.De heer De Wit (SP):De SP gedoogt geen oorlogsmisdadigers en is er ook voorstander van dat
oorlogsmisdadigers Nederland uit gaan. Maar wij spreken hier over mensen die
worden verdacht op grond van artikel 1F. Daar moet u buitengewoon voorzichtig
mee zijn. Ik heb helemaal niet gezegd dat wij oorlogsmisdadigers willen gedogen.
Ik zeg nogmaals dat zij Nederland dienen te verlaten, maar de praktijk is
dat er niets gebeurt aan het stempel dat op dat dossier zit. De heer Zijlstra
heeft de motie verkeerd gelezen of verkeerd begrepen of wil deze niet begrijpen.
In de motie bepleit ik dat wij in afwachting van het debat in de Kamer over
de brieven van de twee bewindslieden over artikel 1F en de gevolgen voor de
gezinsleden een uitzondering maken in de regeling, zodat die mensen er mogelijk
naderhand wel onder kunnen vallen, als dat opgelost is.De heer Zijlstra (VVD):Die motie is prachtig, maar ik refereer gewoon aan uw eerste termijn.Voorzitter, u verzocht mij om zo weinig mogelijk te interrumperen en de
tweede termijn te gebruiken. Nu doe ik dat, maar is het kennelijk weer niet
goed...En meneer De Wit, u antwoordde letterlijk op een vraag dat je op die manier
in een gedoogsituatie komt. Zo gedoogt u oorlogsmisdadigers!De heer De Wit (SP):Dit is complete onzin. Waar zijn al die oorlogsmisdadigers, waar zijn
al die mensen die zijn veroordeeld wegens artikel 1F? We komen op dit moment
niet verder dan de verdenking van duizend mensen. Ten aanzien van vijfhonderd
mensen loopt een onderzoek. Er zijn dus geen veroordeelden die gedoogd worden;
als dat het geval was, zouden we een probleem hebben.Ik heb wel gewezen op de andere kant van de zaak: u moet duidelijk maken
dat u mensen uitzet die zijn veroordeeld wegens oorlogsmisdaden. Maar waarheen?
Voor dat dilemma heeft elke regering gestaan bij veroordeelden wegens artikel
1F; je kunt deze mensen niet uitzetten.De heer Zijlstra (VVD):Ik ben blij dat u nu een beetje op de terugtocht bent. Maar uw woorden
waren duidelijk, en echt te gek voor woorden. En verder suggereerde u dat
liegen soms geen liegen is. In mijn vocabulaire is "liegen" gewoon
liegen, ik kan er niks anders van maken.Een bijzondere bijdrage dus van de SP-fractie. Maar ook van de CDA-fractie,
die altijd heeft gerept van een afgebakende groep. Hoezo afgebakend? De burgemeestersverklaring
is de ultieme achterdeur van deze regeling. Het is geen achterdeur, want er
kan een complete mammoettanker doorheen. En toch gaat de CDA-fractie akkoord.
Er zijn geen eenduidige criteria en de burgemeester zit in een onmogelijke
positie. De bewijslast ligt duidelijk bij de overheid. De IND schat dat vanaf
1994 tot en met 1 april 2001 200.000 tot 240.000 mensen Nederland in
zijn gekomen. In theorie kunnen deze mensen allemaal binnen deze regeling
vallen. Het zal het werkelijke aantal niet zijn, maar hiermee geef ik aan
dat het aantal van 30.000 vele malen kan worden overschreden. Het zullen er
veel meer zijn; kijk naar de signalen uit Den Bosch.Ik wil hierover een aantal moties indienen. De eerste is dat wij geen
generaal pardon willen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat aan iedere specifieke asielaanvraag alleen recht wordt
gedaan door middel van een individuele en zorgvuldige behandeling;overwegende dat de asielwetgeving als primair doel heeft, politieke vluchtelingen
te identificeren en toe te laten en gelukszoekers uit te sluiten en dit alleen
bereikt kan worden door middel van een individuele en zorgvuldige behandeling;overwegende dat een heldere en eerlijke rechtsgang vereist dat de overheid
geen generieke regelingen toepast;overwegende dat de voorliggende regeling "Afwikkeling nalatenschap
oude Vreemdelingenwet" niet voldoet aan de criteria van individuele en
zorgvuldige behandeling en daarmee het primaire doel van de asielwetgeving
met voeten wordt getreden;verzoekt de regering, de regeling "Afwikkeling nalatenschap oude
Vreemdelingenwet" in te trekken en terug te keren naar een individuele
en zorgvuldige behandeling van alle asielaanvragen inclusief de daarbij behorende
terugkeer van uitgeprocedeerden naar het land van herkomst,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Zijlstra. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 15(31018).De heer Zijlstra (VVD):De staatssecretaris heeft Zijlstrageen vrees voor juridisering. Zij zegt
dat het een advies betreft, zonder mogelijkheid tot beroep. Zij gaat ervan
uit dat er geen gelijke gevallen zullen zijn. Maar natuurlijk zijn die er
wel: als de burgemeester in de ene plaats toegeeft en in de andere niet –
de fractie van GroenLinks dient er al een motie over in – dan ontstaan
er natuurlijk ongelijke gevallen. Natuurlijk gaat men dan naar een rechter.
In Nederland kent de rechtspraak het gelijkheidsbeginsel. Dat is al aanleiding
geweest voor veel juridische affaires, dat zal het ook in de toekomst zijn.
De advocatuur is er klaar voor: in nrc.nl gaf een advocaat gisteren aan dat
hij al in zijn handen zat te wrijven, want hij zou gaan procederen op alle
mogelijke gronden en het zou hem wederom gaan lukken. Het zal dus wederom
misgaan.Ik kom tot de conclusie dat er nooit meer een generaalpardonregeling mag
komen na dit generaal pardon; daarom de tweede motie.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat aan iedere specifieke asielaanvraag alleen recht wordt
gedaan door middel van een individuele en zorgvuldige behandeling;overwegende dat de asielwetgeving als primair doel heeft, politieke vluchtelingen
te identificeren en toe te laten en gelukszoekers uit te sluiten en dit alleen
bereikt kan worden door middel van een individuele en zorgvuldige behandeling;overwegende dat generieke pardonregelingen niet voldoen aan de criteria
van individuele en zorgvuldige behandeling en daarmee niet voldoen aan het
primaire doel van de asielwetgeving;overwegende dat is aangegeven dat de regeling "Afwikkeling nalatenschap
oude Vreemdelingenwet" een eenmalige regeling is;spreekt als haar mening uit dat de regeling "Afwikkeling nalatenschap
oude Vreemdelingenwet" eenmalig is en er in de toekomst in Nederland
nooit meer een generieke pardonregeling mag worden toegepast,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Zijlstra. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 16(31018).De heer Zijlstra (VVD):Voorzitter. Ik sprak over al die criteria en hoe die zich verhouden tot
het regeerakkoord en de regeling. Er is sprake van licht tussen het VNG-bestuursakkoord,
de regeling en de regeringsverklaring. Daar zit gewoon licht tussen. De coalitiepartijen
proberen dat een beetje weg te praten maar ik heb het opgeschreven. Ik ben
alleen bang dat het een heel verhaal is. U wilt ongetwijfeld dat ik dat hele
verhaal oplees.De voorzitter:U moet zich gewoon aan de regels houden die hier gelden.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat het regeerakkoord aangeeft dat asielzoekers voor de regeling
in aanmerking kunnen komen indien zij blijkens een uitdrukkelijke verklaring
van de burgemeester van een gemeente daar bekend waren en aantoonbaar sinds
begin 2006 verbleven in het kader van noodopvang – zoals gedefinieerd
in het kader van het project Terugkeer – dan wel daarin terecht zijn
gekomen in de loop van 2006 in onmiddellijke aansluiting op hun uitstroom
uit het project Terugkeer;overwegende dat de regeling "Afwikkeling nalatenschap oude Vreemdelingenwet"
aangeeft dat de burgemeestersverklaring dient te bevestigen dat de vreemdeling
aantoonbaar ononderbroken sinds 1 januari 2006 – of sinds enig
moment voor 13 december 2006 aansluitend op zijn uitstroom uit het project
Terugkeer – in het kader van noodopvang in die gemeente is verbleven;constaterende dat de burgemeestersverklaring zoals gedefinieerd in het
bestuursakkoord inzake vreemdelingenbeleid tussen de staatssecretaris van
Justitie en de VNG aangeeft dat de verklaring van de burgemeester enkel een
feitelijke verklaring omtrent het ononderbroken verblijf van een vreemdeling
in Nederland sinds 1 januari 2006 is en hier dus geen koppeling wordt
gemaakt met verblijf in noodopvang, noch met het project Terugkeer;constaterende dat de staatssecretaris van Justitie op 5 juni 2007
in antwoord op de schriftelijke ronde aangeeft dat er slechts een beoordeling
plaatsvindt op de vraag of een vreemdeling gedurende het jaar 2006 in Nederland
is geweest en ook hier geen koppeling wordt gemaakt met verblijf in noodopvang,
noch met het project Terugkeer;constaterende dat het bestuursakkoord inzake vreemdelingenbeleid tussen
de staatssecretaris van Justitie en de VNG op een cruciaal punt als de burgemeestersverklaring
niet overeenkomt met de regeling "Afwikkeling nalatenschap oude Vreemdelingenwet"
en het regeerakkoord;spreekt als haar mening uit dat de staatssecretaris van Justitie opnieuw
met de VNG dient te onderhandelen om het bestuursakkoord inzake vreemdelingenbeleid
in overeenstemming te brengen met de regeling "Afwikkeling nalatenschap
oude Vreemdelingenwet",en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Zijlstra. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 17(31018).De heer Zijlstra (VVD):Voorzitter. Ik kom op de Zijlstrapositie van de burgemeesters. Ik gaf
al aan dat de burgemeester niet in een vacuüm zit. Hij heeft te maken
met de politieke context van de gemeenteraad waar hij of zij in opereert.
Dat heeft niets met wantrouwen te maken maar met politieke realiteit. De staatssecretaris
stelt dat de gemeenten om een akkoord hebben gevraagd. Hoeveel gemeenten zeiden
daar echter "nee" tegen? Bovendien zijn er genoeg burgemeesters
die deze rol helemaal niet willen spelen. Die burgemeesters spreken wij ook
en zij zeggen dat zij deze verantwoordelijkheid niet willen dragen. Ik dien
daarom een motie in over de rol van de burgemeester.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat het kabinet burgemeesters in een onmogelijke positie plaatst
door hen te laten beslissen wie in aanmerking komt voor de regeling "Afwikkeling
nalatenschap oude Vreemdelingenwet";overwegende dat het zeer wel mogelijk is dat vanwege de grote politieke
lading gemeenteraden zich actief zullen bemoeien met het afgeven van burgemeestersverklaringen
en hierdoor de onafhankelijke positie van de burgemeester in gevaar kan komen;overwegende dat het zeer wel mogelijk is dat de politieke kleur van de
meerderheid van de gemeenteraad van invloed zal zijn op het al dan niet afgeven
van een burgemeestersverklaring en hierdoor rechtsongelijkheid binnen de regeling "Afwikkeling
nalatenschap oude Vreemdelingenwet" niet uitgesloten kan worden;verzoekt de regering, de burgemeestersverklaring uit de regeling "Afwikkeling
nalatenschap oude Vreemdelingenwet" en uit het bestuursakkoord inzake
het vreemdelingenbeleid met de VNG te schrappen en daarmee besluitvorming
over toelating tot de regeling "Afwikkeling nalatenschap oude Vreemdelingenwet"
plaats te laten vinden op rijksniveau,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Zijlstra. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 18(31018).Uw tijd is ruim verstreken.De heer Zijlstra (VVD):Ik heb nog twee moties dus die zal ik bij u neerleggen. De eerste gaat
over de noodopvang. De staatssecretaris zegt dat zij vanuit het vertrouwen
opereert...De voorzitter:U kunt uitsluitend uw moties oplezen want uw spreektijd is verstreken.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat uitgeprocedeerde asielzoekers een vertrekplicht hebben
en Nederland moeten verlaten;overwegende dat gemeentelijke noodopvang tegenstrijdig is met deze verantwoordelijkheid
en daarmee een effectieve en sluitende asielprocedure verhindert;overwegende dat deze notie ook is vervat in het Bestuursakkoord tussen
Rijk en VNG, waarin wordt bepaald dat de gemeentelijke (financiering van)
noodopvang van uitgeprocedeerde asielzoekers in samenhang met de uitvoering
van de regeling wordt beëindigd in 2009;constaterende dat de uitspraken door de VNG en van wethouders uit gemeenten
zoals Den Haag, Den Bosch en Amsterdam over continuering van de noodopvang
linea recta in strijd zijn met het bestuursakkoord;constaterende dat het evenwel essentieel is dat de afspraak in het bestuursakkoord
tussen Rijk en VNG over sluiting van de noodopvang wordt nageleefd;verzoekt de regering, hiertoe dwingende afspraken tussen Rijk en gemeenten
te maken, waarbij een korting op het Gemeentefonds als expliciete sanctie
op het niet-beëindigen van de noodopvang zal worden opgenomen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Zijlstra. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 19(31018).De heer Zijlstra (VVD):Ten slotte ga ik het hebben over de financiën. De staatssecretaris
heeft niet geantwoord op mijn vragen daarover, terwijl zij in haar brief van
27 april wel over besparingen praat. Wij blijven ook eerlijk. Wat zijn
de kosten?De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat ieder wetsvoorstel, amendement of regeling voorzien dient
te zijn van een degelijke financiële dekking;constaterende dat een degelijke financiële dekking voor de regeling "Afwikkeling
nalatenschap oude Vreemdelingenwet", onder andere bevattende de dekking
voor de kosten ten behoeve van bijstand, bijzondere bijstand, huisvesting,
huursubsidie, onderwijs, gezondheidszorg, re-integratieprojecten, maatschappelijk
werk en zorgtoeslag, tot op heden volstrekt ontbreekt;spreekt als haar mening uit dat er geen goedkeuring wordt verleend aan
de regeling "Afwikkeling nalatenschap oude Vreemdelingenwet" totdat
er een degelijke financiële dekking is verstrekt,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het Zijlstralid Zijlstra. Naar mij blijkt,
wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 20(31018).De heer Zijlstra (VVD):Voorzitter. Mijn slotzin...De voorzitter:Nee, geen slotzin. Ik vind echt dat uw tijd meer dan verstreken is. Ik
beveel u aan om, als u tijd hebt, nog eens te kijken naar artikel 66, lid
3.De heer Zijlstra (VVD):Voorzitter. U bent de baas.De heer Pechtold (D66):Voorzitter. Ik heb vanochtend complimenten gemaakt aan de staatssecretaris
en ik moet zeggen dat de eerste termijn van de staatssecretaris voor mij een
bevestiging was van mijn eerste compliment: gedegen voorbereid, duidelijk,
helder. Strakke regels voor de uitvoering, dat wel. En daar zit voor mijn
fractie ook het knelpunt. In de moties die ook ik ondersteund heb, zien wij
nog wel ruimte zitten voor de staatssecretaris om de komende maanden nog eens
goed na te denken. Ik heb getwijfeld of ik dat helemaal zou dichttimmeren
of dat ik toch met die moties zou meegaan.Het gaat mij om de Dublinclaimanten. Ik vind het jammer dat zij spreekt
van politieke wil. Ik zou het toch ook als juridisch recht willen zien. Het
gaat mij ook om de kinderen en partners van oorlogsmisdadigers, de zogenaamde
1F'ers. De staatssecretaris heeft aan het adres van de GroenLinks-fractie
een toezegging gedaan, als een en ander de komende maanden anders blijkt te
zijn. Ik zou dat als een lichte tegemoetkoming van de staatssecretaris willen
zien en ga dat nu ook niet verder verengen. Ik hoop dat de staatssecretaris
die ruimte houdt.Voor de burgemeesters ben ik blij als er ook de mogelijkheid is om daar
op zijn minst wat tegenover te stellen. Ook ten aanzien van de beroepsmogelijkheden
bij de relaties ten opzichte van het gewone huwelijk moet mijns inziens meer
mogelijk zijn. Ik ben blij dat de staatssecretaris over voorlichting het nodige
heeft gezegd.Ik sluit af. Ik dacht vanochtend: de PvdA gaat hier laten zien dat zij
nog wat ruimte ziet. De heer Spekman gaf alle ruimte in de pers. Wij werden
al gebeld met de vraag of wij dat dan gingen steunen. Op het moment dat ik
hier de fractievoorzitters Tichelaar en Slob binnen zag lopen, dacht ik: Spekman
wordt voor de kar van de coalitie gespannen. Hij mag het hier nog een keer
vertellen, de staatssecretaris heeft het niet gedaan en wij zullen hier dadelijk
zien: er gebeurt niets. De PvdA heeft even laten zien dat zij het pardon echt
fantastisch wilde maken, maar gaat onder druk van het CDA nu de puntjes niet
op de i zetten. Jammer.De heer Anker (ChristenUnie):Voorzitter. Ik dank de staatssecretaris voor de beantwoording van alle
vragen en ik dank iedereen in deze zaal voor het debat dat wij hebben gevoerd.
Wij hebben een uitgebreid debat gevoerd en de pardonregeling binnenstebuiten
gekeerd. Voor de staatssecretaris was het geen enkel probleem daarover op
een fatsoenlijke manier te spreken.Het was al met al een mooi debat. Het was ook lang, maar dat past bij
het memorabele karakter ervan. Het is bijzonder dat wij het eindelijk voor
elkaar hebben gekregen dat er een regeling ligt die op voldoende steun in
de Kamer, en waarschijnlijk ook op voldoende steun in de samenleving kan rekenen.
Daarmee zijn wij erg blij.Op een aantal punten hebben wij stof tot nadenken gekregen. Onze fractie
is dan ook nog lang niet klaar met de stapel moties die langzamerhand op ons
tafeltje ontstaat. Daarover moeten wij ons nog beraden. Op dit moment zijn
wij echter vooral erg blij, heel erg blij met waar wij nu zijn.De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter. Ik zeg de staatssecretaris hartelijk dank voor de beantwoording.
Die was inhoudelijk en correct.De SGP-fractie was tegen het generaal pardon. De reden daarvoor heb ik
vanmorgen nog eens herhaald. In de verkiezingscampagne hebben wij daarvoor
veel steun gekregen, maar ik zeg eerlijk dat wij op dit punt ook wel kritiek
hebben gekregen. Direct na de beëdiging van de Kamer in de huidige samenstelling
was er de motie-Bos. Ook daartegen hebben wij gestemd. De Kamer was echter
in meerderheid vóór. Het coalitieakkoord heeft dit punt opgenomen
en er komt een generaal pardon. Dit is een politiek feit.Nu komt het dan ook aan op een gezaghebbende, scherpe en daadkrachtige
uitwerking. Er zijn best nog wat risico's; die hebben wij vandaag langs zien
komen. Ik noem bijvoorbeeld – dit is het risico dat ons het zwaarst
weegt – het risico op effecten van rechtsongelijkheid. Wij zullen zien.Ik heb nog een enkel punt en een motie. Het punt gaat over de gezinnen.
Wij spraken over de casus waarbij de man wordt uitgewezen en vrouw en kinderen
in Nederland kunnen blijven. Ik heb mij er een beetje over verbaasd hoe hierover
door sommigen werd gesproken. Het was alsof wij zomaar in gezinnen kunnen
gaan knippen. Dat doe je toch niet? Wel val ik de staatssecretaris bij als
zij zegt dat zij de criteria van huwelijk en geregistreerd partnerschap wil
aanhouden, en niet de duurzame relatie erbij wil betrekken die niet aan deze
twee kenmerken voldoet. Dit vanwege de handhaafbaarheid, maar ook vanwege
het principiële motief.Ik hoop dat wij nooit meer geconfronteerd worden met zo'n regeling. De
staatssecretaris zegt dat dit in haar ambtsperiode ook niet meer zal gebeuren.
Je weet het echter maar nooit. Waarom de vinger dan toch maar niet aan de
pols gehouden? Daarop richt zich de volgende motie.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat een doelstelling van de Van der Vliesnieuwe Vreemdelingenwet
is, dat mensen snel duidelijkheid krijgen over hun verblijfsstatus;van mening dat het, om in de toekomst een generaal pardon te voorkomen,
belangrijk is dat de Kamer zo snel mogelijk en expliciet op de hoogte wordt
gesteld indien mensen langdurig en ononderbroken in Nederland verblijven zonder
dat zij een verblijfsvergunning hebben gekregen, en drie jaar na een eerste
aanvraag nog steeds in procedure zijn;van mening dat het goed is om tijdig te signaleren welke (uitvoerings)problemen
in de praktijk onverhoopt een snelle afhandeling van asielzaken belemmeren;verzoekt de regering, de Kamer onverwijld op de hoogte te stellen van
de aantallen, oorzaken en kenmerken van de gevallen waarin de procedure na
een periode van drie jaar nog niet beëindigd is, alsmede de in dit verband
te nemen maatregelen om snel definitieve duidelijkheid te bieden over het
verblijf,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Van der Vlies. Naar mij blijkt,
wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 21(31018).De heer Van de Camp (CDA):Voorzitter. Het is mij een genoegen om een keer aan te kunnen sluiten
bij de woorden van de heer Pechtold. Ik sluit mij aan bij zijn complimenten
aan de staatssecretaris voor haar beantwoording. Ik ben zeer onder de indruk
van de manier waarop zij de diverse mapjes heeft afgewerkt.Verder ben ik er wel een beetje trots op dat wij, ondanks de instructie
van de minister-president, toch nog een heel belangrijk onderwerp afhandelen
vóór 14 juni. Alles moet immers wachten op de grote presentatie
van 14 juni, maar het generaal pardon is vandaag al netjes behandeld.De staatssecretaris noemde het generaal pardon een noodzakelijke regeling
die goed uitvoerbaar is. Daar ben ik het zeer mee eens. Zij zei ook dat het
een oude last is die op dit moment een grote last is voor de uitvoering van
de huidige Vreemdelingenwet. Ook daarmee ben ik het zeer eens. En ik heb met
belangstelling kennisgenomen van haar opmerking dat het wantrouwen bij de
gemeentebesturen in de afgelopen weken in de onderhandelingen over het bestuursakkoord
is weggenomen.Ik denk dat de toezeggingen over de mensen in de 1F-categorie die de minister
en de staatssecretaris in samenspraak hebben gedaan, helder zijn. De kwesties
van de strafmaat en de identiteit hebben wij voldoende besproken en ik ben
ook vrij gelukkig met de opmerking van de staatssecretaris over de instelling
waarmee de ambtenaren van de IND de regeling zullen uitvoeren. Ik denk dat
het inderdaad in deze nieuwe fase een bepaalde instelling vergt om het generaal
pardon op een nette manier uit te voeren.Verder heb ik kennisgenomen van de opmerkingen van de staatssecretaris
over de gezinssamenstelling. Zij houdt vast aan toetsbare criteria, om fraudegevoeligheid
uit te sluiten.Ik ben er buitengewoon content mee dat de regeling zo snel zal worden
uitgevoerd. In de eerste fase zullen wij in de niet-complexe gevallen de mensen
waarschijnlijk binnen drie maanden aan een verblijfsvergunning kunnen helpen.
Ook met de studiebeurzen zal het redelijk goed op z'n pootjes terechtkomen,
zodat deze mensen ook echt kunnen gaan studeren.Ik markeer even dat de burgemeestersverklaring een beslissing zonder de
mogelijkheid van appel is. Ik denk ook dat wij er heel voorzichtig mee moeten
zijn om beroep hiertegen mogelijk te maken. Het gaat om een feitelijke verklaring,
afgegeven door de burgemeester. Ook de opmerking dat hoe meer kanslozen er worden aangemeld, des te meer
vertraging de kansrijken ondervinden, heb ik goed in mijn geheugen vastgelegd.Voorzitter: Ten HoopenDe heer Van de Camp (CDA):Voorzitter. Ik dacht even dat ik in een studie sociologie terecht was
gekomen: wij krijgen een terugkeerreflectie! Tjonge, ik zie de heer Wilders
al hoofdschuddend kijken. Ik neem aan dat het hierbij gaat om een duidelijk
stuk waarin wordt uiteengezet hoe de Dienst Terugkeer en Vertrek zijn taak
opvat en welke middelen men daarbij gaat gebruiken.Ik markeer ook nog even dat wij een conceptmonitor krijgen, of in ieder
geval een notitie waarin de ijkpunten voor de monitor worden aangegeven.Ten slotte wens ik de staatssecretaris veel sterkte bij de voortgangsgesprekken
met de heer Deetman.De heer Zijlstra (VVD):Voorzitter. De heer Van de Camp is buitengewoon content. Dit is wel een
beetje in tegenspraak met eerdere uitlatingen van hem. Hij heeft aangegeven
dat de CDA-fractie alleen met de regeling zou instemmen als er sprake was
van een afgebakende groep. Er is vandaag duidelijk gebleken dat er geen vaste
lijst van criteria voor de burgemeestersverklaring is. Er is dus een ruime
achterdeur voor deze regeling, zodat er een veel grotere groep voor in aanmerking
kan komen dan nu is aangegeven. De staatssecretaris zegt ook dat zij niet
weet hoeveel het er worden; zij denkt dat het er minder zullen zijn, wij denken
dat het er meer zullen worden. Hoe kan de heer Van de Camp nu volhouden dat
dit een goede regeling is, terwijl aan de enige eis van zijn fractie –
een afgebakende groep – niet tegemoetgekomen wordt?De heer Van de Camp (CDA):Ik herhaal maar wat ik in eerste termijn heb gezegd: de generaalpardonregeling
omvat een afgebakende groep. Wij weten precies welke mensen er aan de criteria
voldoen. Het punt is alleen dat u per se een exact getal wilt horen, maar
dat is in deze fase niet te noemen. Bij de voorbereiding, ook in de vorige
kabinetsperiode, is er voortdurend gesproken over een afgebakende groep. En
als het aan de CDA-fractie ligt, blijft het ook een afgebakende groep.En wat die burgemeestersverklaringen betreft, u maakt daar buitengewoon
veel lawaai over. Ik heb begrepen dat de VNG met een aantal gemeenten in contact
is getreden en dat er een richtlijn komt voor het afgeven van burgemeestersverklaringen
en voor de toetsing. Ik vind het dan een beetje goedkoop om alle burgemeesters
over één kam te scheren. Dat doet u, want u zegt: die zullen
wel massaal burgemeestersverklaringen afgeven. Dan doen die burgemeesters
niet. Gelukkig worden in dit land de burgemeesters nog steeds door de Kroon
benoemd. Zij hebben een wettelijke taak en die zullen zij consciëntieus
uitoefenen.U gebruikte het woord "juichend". Ik ben juichend als het gaat
om de dag van vandaag. Echter, ik herhaal: de uitvoeringsconsequenties van
het generaal pardon zijn zeer complex. Wij tikken die vandaag niet even weg,
hoeveel moties u ook indient.De heer Zijlstra (VVD):U zegt wederom dat u denkt aan een afgebakende groep en dat wij kabaal
maken vanwege die burgemeestersverklaringen. Dat doen wij echter
niet voor niets. Ook de staatssecretaris heeft in haar beantwoording aangegeven
dat er geen lijst is met vastomlijnde criteria. Dat betekent dat de burgemeester
de ene keer x en de andere keer y kan besluiten. Dus de achterdeur staat open.
De groep is niet afgebakend. Nogmaals: hoe kunt u dan content zijn?De heer Van de Camp (CDA):De burgemeestersverklaring is niet een openstaande achterdeur. Als de
burgemeester een verklaring afgeeft over een ononderbroken verblijf in 2006,
zal hij heel goed weten dat hij dat moet staven. Ik heb heel goed gehoord
wat de staatssecretaris zei. Volgens mij staat dat ook in de regeling, namelijk
dat de IND zodra die de burgemeestersverklaring ontvangt, een check doet.
Voor de rest geldt wat ik vanochtend al tegen u heb gezegd: het is maar net
wat je wilt lezen.De heer Spekman (PvdA):Voorzitter. Ik dank de staatssecretaris voor de beantwoording. Die was
heel duidelijk en bewogen. Tegen de heer Pechtold zeg ik dat ik geen motie
ga indienen. Zo meteen zal ik zeggen waarom ik dat niet doe. Hij kan zijn
kans dan grijpen en om uitleg vragen.Vandaag vind ik het een cruciale dag. Iedereen kan er lacherig over doen
dat ik geen motie indien, maar vandaag gaat het niet om moties, maar om de
regeling. Die pardonregeling wilde ik heel graag, al heel erg lang. Ik wil
die regeling omdat ik al die gezichten van de mensen voor mij heb die al heel
lang in onzekerheid verkeren. Ik sta voor die mensen en ik blijf voor die
mensen staan, omdat ik geloof dat die mensen een goede kans behoren te krijgen
om hier een nieuw leven op te bouwen. Dat is mijn diepe overtuiging. Ik ben
er ook van overtuigd, altijd geweest en ik zal er altijd van overtuigd blijven
dat het generaal pardon niet de oplossing voor alles is. Er is meer aan de
hand en er zijn meer verbeteringen nodig. Ook aan die verbeteringen zal ik
blijven werken.Ik ga de puntjes op de i zetten en ik noem dan eerst de duurzame relaties.
Misschien vinden anderen dat stompzinnig, maar ik heb echt de gewoonte om
in een debat te luisteren naar de argumenten. Soms zeg ik dan ook dat ik geen
gelijk heb, hoe vervelend ik dat ook vind en hoe moeilijk ik dat ook vind
voor een bepaalde groep. Ik wil dan iets zeggen over die eerste groep, de
groep van de duurzame relaties, waarbij het bijvoorbeeld gaat om vriend en
vriendin. De vraag is of je de definitie kunt uitbreiden en of de regeling
controleerbaar en handhaafbaar is. Kun je fraude met de regeling voorkomen?
Ik ben ervan overtuigd dat het niemand lukt, ook niet het ministerie, om een
regeling te maken die als het ware alles dichtschroeit. Daarom dien ik op
dit punt geen motie in. Ik heb mij namelijk met argumenten laten overtuigen.De heer Pechtold (D66):Het zou u sieren als u zou zeggen: hierop heb ik ingezet, maar het lukt
mij gewoon niet. Zo'n uitspraak zou ik veel overtuigender vinden. Als u die
deed, zou ik u niet langer op het rooster leggen. Echter, nu gaat u per puntje
aangeven overtuigd te zijn.De heer Spekman (PvdA):Niet per puntje.De heer Pechtold (D66):Nee, u bent bij het eerste puntje. U begint met iets te zeggen over de
groep gehuwden versus de samenwonenden. U komt nog te spreken over de groep
van artikel 1F, over de Dublinclaimanten enzovoorts. Dat worden uw volgende
punten en aan de hand van al die punten gaat u vertellen waarom u overtuigd
bent.De fractie van de PvdA heeft gisteravond zwaar ingezet door tegen heel
Nederland te zeggen: er ligt een goede regeling, maar wij kunnen die misschien
nog een beetje oprekken. Alle partijen zijn gebeld met de vraag of zij mee
wilden doen. De hagelslagcoalitie van 76 zetels zou u waarschijnlijk geholpen
hebben, maar Tichelaar kwam naast u zitten en wat u wilde, bleek niet te mogen.
De fractievoorzitters van de drie coalitiepartijen zijn bij elkaar geweest:
dat is politiek. Het zou u sieren als u dat toegaf. Maar houd nu niet een
tranentrekkend verhaal met de opmerking dat u al die gezichten voor u ziet
en dat u ze in de ogen kijkt. Die laatste punten op de i zet de PvdA-fractie
niet en als zij dat wel wil doen, steunt zij de moties van de leden De Wit,
Azough en Pechtold.De heer Spekman (PvdA):De heer Pechtold doet iets waarvan ik niet zo gecharmeerd ben. Gisteren
is mij op de gang gevraagd of ik van plan was om iets te doen. Ik ben gewend
om een eerlijk antwoord te geven en heb dus gezegd dat wij vraagtekens plaatsen
bij twee belangrijke groepen. Dit is inderdaad de eerste groep en later in
mijn betoog kom ik op de tweede groep. Ik vond het best dat vervolgens direct
hijgerig naar alle andere Kamerleden werd gebeld met de vraag of daarvoor
een meerderheid was. Dat was echter niet mijn verantwoordelijkheid. Het is
mijn verantwoordelijkheid om te beoordelen of er zaken aan de orde komen die
mij ertoe brengen om mijn standpunt te herzien.De heer Pechtold (D66):Ik ga in op het eerste punt, namelijk of het niet mogelijk is om een paar
te laten bewijzen dat het een relatie heeft gehad die gelijk staat aan het
huwelijk. De heer Spekman heeft in eerste termijn gezegd dat hij elf jaar
lang heeft samengewoond, dat hij vervolgens is getrouwd, dat hij drie kinderen
heeft en dat hij het keurig voor elkaar heeft. Voor hem was er echter geen
verschil tussen samenwonen en het huwelijk. Ik heb gezegd dat ik van mening
ben dat de staatssecretaris en de IND bepaalde zaken ontvankelijk zouden moeten
verklaren. Iemand moet immers kunnen aantonen dat hij de facto in dezelfde
situatie verkeert als een gehuwde. Zojuist heeft de heer Spekman gezegd dat
hij overtuigd is, terwijl de staatssecretaris feitelijk heeft gezegd dat het
een politieke wil is en dat zij het niet wenst te doen. Dat kan de heer Spekman
niet volhouden.De heer Spekman (PvdA):Er is gesproken over de wenselijkheid van iets en ook over de uitvoerbaarheid.
De wenselijkheid is in dit geval naar mijn oordeel niet belangrijk. De uitvoerbaarheid
echter wel. Op het laatste baseer ik mijn oordeel.Ik kom op de Dublinclaimanten. Ook in relatie tot dat onderwerp hebben
wij gesproken over de wenselijkheid en de werkbaarheid. De wenselijkheid doet
er wat mij betreft ook in dit geval niet toe. Het tegendeel geldt voor de
werkbaarheid. Op voorhand ben ik er niet van overtuigd dat datgene wat wij
hebben voorgesteld, niet werkbaar is. Ik verzoek de staatssecretaris dan ook
dringend om een en ander te onderzoeken en de Kamer over de
uitkomst te rapporteren. In haar betoog is de staatssecretaris met betrekking
tot de werkelijkheid ingegaan op de juridische componenten van de vergelijkbaarheid.
Daarmee heeft zij mij niet overtuigd. Ik ben er wel van overtuigd dat de staatssecretaris
oprecht meent wat zij heeft gezegd over de wenselijkheid. Dat neemt niet weg
dat het mogelijk is om daarover een andere opvatting te hebben.Ik vind het van belang dat er een werkbare regeling komt en dien niet
zomaar een motie in.Mevrouw Azough (GroenLinks):Dat is een ietwat flauwe opmerking van de heer Spekman.De heer Spekman (PvdA):Het is een ingewikkeld onderwerp. In de coalitie is veelvuldig over het
generaal pardon gesproken. Daar is toch niets geheimzinnigs aan? Bij het vorige
punt was dat helemaal niet aan de orde, dus daarover hoefde ik niets te zeggen.Mevrouw Azough (GroenLinks):De heer Spekman doet alsof degenen die achter de interruptietafel staan
alleen bezig zijn met vliegen afvangen. Dat is niet het geval. Dinsdagochtend
vroeg heb ik in De Telegraaf gelezen dat de heer Spekman van plan was om over
de Dublinclaimanten een aantal moties in te dienen. Ik was op dat moment zeer
verheugd en ik vermoed dat ook veel mensen uit het maatschappelijk middenveld –
ik doel ook op personen die de heer Spekman goed kent – daarmee gelukkig
waren. Het was voor mij dan ook teleurstellend om te horen dat de heer Spekman
de niet overtuigende argumentatie van de staatssecretaris zomaar overnam.
Dan moet de heer Spekman toegeven dat hij politiek heeft verloren. Dat kan
gebeuren.De heer Spekman (PvdA):Volgens mij heb ik de argumentatie van de staatssecretaris niet overgenomen.
Ik heb gezegd dat het een ingewikkelde regeling is en dat een en ander uit
politiek oogpunt lastig is. Tevens heb ik gezegd dat het punt van de wenselijkheid
en de argumentatie daarover voor mij niet doorslaggevend zijn geweest. Ik
heb de staatssecretaris verzocht om de Kamer duidelijkheid te geven op het
punt van de werkbaarheid door een juridisch onderzoek te laten doen.Mevrouw Azough heeft dat artikel overigens niet dinsdagochtend in De Telegraaf
gelezen, maar woensdagochtend.Mevrouw Azough (GroenLinks):Mocht de argumentatie die de staatssecretaris op papier gaat stellen aangeven
dat het in haar ogen nog steeds niet uitvoerbaar is, terwijl u die wenselijkheid
wel van belang acht, dan kunt u op korte termijn alsnog overgaan tot een discussie
over dit punt. Ik wijs erop dat het hier wel gaat om een belangrijke groep
mensen.De heer Spekman (PvdA):Deze hele regeling gaat over een ontzettend belangrijke groep mensen.
Ieder individu telt voor mij. Ik vraag dat onderzoek met redenen omkleed,
namelijk omdat ik gerede twijfel heb aan de woorden van de staatssecretaris
over de werkbaarheid. Ik wacht eerst dat onderzoek af.De heer Pechtold (D66):In Den Haag om een onderzoek vragen, betekent meestal "uitstel is
afstel". Ik vind dat wij eerlijk moeten zijn. Ik zie dat de coalitiegenoten
al een beetje onrustig bij de interruptiemicrofoons staan. Die denken natuurlijk:
hé, wat gaat die Spekman nu doen; dat was niet de afspraak. De staatssecretaris
heeft met betrekking tot de Dublinclaimanten gesproken over een politieke
keuze. U hebt het over wenselijkheid. Daar zijn wij het over eens. Wij willen
dat. Nu vraagt u om een onderzoek naar werkbaarheid aan de staatssecretaris.
Dan vind ik dat u nu helderheid moet geven. Wilt u er geen politieke show
van maken? Als Dublinclaimanten werkbaar zijn, dan is het wensbare werkbaar.
Dan is dat de politieke wil van de PvdA en gaan wij het doen.De heer Spekman (PvdA):Ik heb precies gezegd hoe ik in deze discussie sta, ook in eerste instantie.
Ik heb de staatssecretaris gevraagd naar een onderbouwing van haar argumenten.
Die neem ik serieus. Dat doet niets af aan al mijn andere opmerkingen.De heer Van de Camp (CDA):Om te voorkomen dat de heer Pechtold voortdurend gaat roepen wat wel en
niet mag van het CDA, merk ik op dat ik er helemaal geen bezwaar tegen heb
als er een brief komt van de staatssecretaris waarin een en ander nog eens
keurig uiteengezet wordt. Dat wilde ik maar even gemeld hebben.De heer Anker (ChristenUnie):Ik wil graag mijn steun betuigen aan de heer Spekman. Ik heb in eerste
termijn duidelijk gemaakt dat ik dit een lastig punt vind. Ik sta ook voor
een dilemma. Ik heb mijn motieven om sympathie te hebben voor de beweging
in de richting van de Dublinclaimanten. Tegelijkertijd heeft de staatssecretaris
vierkant aangegeven waarom zij daar niets in ziet. Ik zou het fantastisch
vinden als de staatssecretaris dat op papier wil zetten.De voorzitter:Op verzoek van de staatssecretaris schors ik de vergadering kort.De vergadering wordt enkele minuten geschorst.De heer Spekman (PvdA):Voorzitter. Ik ben ontzettend enthousiast over het VNG-akkoord. Dit akkoord
is heel waardevol. Wij hebben daar jarenlang op gewacht. Het zorg ervoor dat
het wantrouwen weg is. Ik heb echt een volwaardig vertrouwen in het college
van burgemeester en wethouders. Zij zullen dit werk goed doen. Ik snap de
twijfel die de fracties van GroenLinks en de VVD oproepen niet. Ik ben er
absoluut van overtuigd dat het aantal mensen echt niet zoveel van de 25.000
tot 30.000 zal afwijken. Daarbij komt dat alle maatschappelijke instellingen
aangeven dat het ongeveer om zo'n groep zal gaan. Dat was eigenlijk al bekend
voor de motie over het pardon. Ik zou het heel ruiterlijk vinden als de VVD-fractie
het verhaal over de 150.000 terugtrekt. Zij komt daar overigens pas in tweede
instantie mee. Misschien was zij dat in eerste instantie vergeten, maar dat
verhaal klopt niet.Bij de afspraken moeten wij twee dingen van belang niet vergeten. Het
eerste. Wij verwachten iets van de gemeenten. Zij moeten stoppen met de noodopvang.
Daartegenover staat de plicht van het Rijk om zijn werk goed te doen. Dat
betekent opvang voor rechtmatig verblijvenden. Dat is een ontzettend goede
verbetering van de situatie van alle mensen die creperen op straat, die ziek
zijn of van allerlei dingen mankeren. Die laten wij nu allemaal
maar buiten lopen. Het tweede. Ik wil graag dat wij de daadwerkelijke terugkeer
scherp in de gaten houden. In de afgelopen jaren was het desbetreffende streefpercentage
ongeveer 70. Uiteindelijk kwam het erop neer dat 60% een onbekende
bestemming had. Ik vraag de staatssecretaris graag of zij een streefpercentage
in haar hoofd heeft.Dit is niet de oplossing van alles en zal ook niet de oplossing van alles
worden. Ook de moties die zijn ingediend zijn niet de oplossing van alles.
Gelet op de groep asielzoekers die nog in Nederland is, op de mensen die nog
zullen komen en op de 19 miljoen vluchtelingen internationaal, mensen op de
vlucht voor oorlog, zijn wij nog lang niet van dit probleem af. Er is nog
een wereld te winnen. Dat moeten wij echt doen, en wel met elkaar.De heer Zijlstra (VVD):De heer Spekman zegt dat het met de aantallen wel meevalt. In 's-Hertogenbosch
heeft een casemanager van de IND samen met de gemeente geprobeerd inzichtelijk
te maken om hoeveel mensen het ging. Zij kwamen op 118. Inmiddels verwacht
men er daar 300. Hoe komt de heer Spekman erbij dat hij de aantallen kent?
Als je ziet hoeveel mensen voor 1 januari 2001 asiel hebben aangevraagd
en hoeveel er met onbekende bestemming zijn vertrokken, dan blijkt dat het
om meer dan 200.000 mensen gaat. Die zullen het echt niet allemaal zijn, maar
wij weten dus niet hoeveel het er wel zullen zijn. Door het burgemeesterscriterium
en het ontbreken van vastomlijnde criteria waaraan de burgemeester moet toetsen,
kan het iedereen zijn die voor 1 april 2001 een asielaanvrage heeft gedaan
en op een of andere wijze kan bewijzen – bijvoorbeeld door twee getuigen –
dat hij of zij in Nederland was. Die groep kan dus enorm groot worden.De heer Spekman (PvdA):Die angst is onterecht. De informatie die de LOGO-gemeenten tot nu toe
hebben verzameld, blijkt keer op keer te kloppen. Het blijkt dat zij daar
niet over fantaseren. Er heeft landelijk een illegalenonderzoek plaatsgevonden.
Daarbij is aangetoond hoeveel illegalen er ongeveer in Nederland zijn en welk
percentage van hen asielzoekers of ex-asielzoekers zijn. Er zijn ooit heel
veel mensen met onbekende bestemming vertrokken. Een bepaald percentage van
hen is nog in hun land. De groep die voor de regeling in aanmerking komt,
is een afgebakende groep. Dat worden er nooit meer dan tussen de 25.000 en
30.000. Dat kan niet en dat weet de heer Zijlstra heel goed. Ik zou het goed
vinden als hij dat zou erkennen.De heer Zijlstra (VVD):Dit is een beetje een jij-bak. Er is een hele discussie geweest in dit
huis over het illegalenonderzoek. Toen was het standpunt van uw fractie precies
andersom. De cijfers over illegalen klopten vast niet. Het kon niet dat het
er zo weinig waren. Nu gebruikt u dit rapport om te bewijzen dat het gebruik
van de generaalpardonregeling niet erg groot kan worden. Wij kennen de feiten.
Doordat er geen vastomlijnde criteria zijn, kan een heel grote groep in Nederland
asiel krijgen. De toekomst zal uitwijzen hoe groot deze is. Wij voorspellen
dat deze groter is dan 30.000.De heer Spekman (PvdA):Groter dan 30.000 is alvast minder stoer dan destijds bij indiening van
de motie, toen er constant sprake was van 150.000 of 200.000. Laat ik dat
dan maar als winst beschouwen.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik hoor de heer Spekman zeggen dat hij er in principe ook vanuit gaat
dat de uitzondering voor Dublinclaimanten wenselijk en uitvoerbaar is. Ik
heb hierover een motie ingediend die ik aanhoud totdat de staatssecretaris
antwoord heeft gegeven. Dat moet voor het eind van deze periode kunnen. Dan
kunnen wij nog eens kijken.De voorzitter:Dit is meer een stemverklaring over de motie die u hebt ingediend.De heer Spekman (PvdA):Ik stel een serieuze vraag over een serieus onderwerp, voor een regeling
waarmee ik heel erg blij ben. Ik kan mij voorstellen dat u dat doet. Dat is
uw goed recht. Ik wacht gewoon de uitkomst af van wat de staatssecretaris
hopelijk zal toezeggen.De vergadering wordt enkele minuten geschorst.De voorzitter:Ik heropen de vergadering in het kader van het debat over de nalatenschap
van de oude Vreemdelingenwet, ook wel de pardonregeling genoemd. De staatssecretaris
zal achttien ingediende moties behandelen. Als het antwoord van de staatssecretaris
op een bepaalde motie niet bevredigend is, kan daarover één
vraag worden gesteld. Daar beperkt het zich toe, mede gelet op het debat dat
hieraan vooraf is gegaan en de interrupties die hebben plaatsgevonden.Het woord is aan de staatssecretaris.Staatssecretaris Albayrak:Voorzitter. Ik dank de woordvoerders voor hun bijdrage in tweede termijn.
Gezien hun bijdragen waren de door hen ingediende moties geen verrassing voor
mij. Het aantal moties was ook geen verrassing, want ook dat was eigenlijk
al aangekondigd. Ik zal de moties langslopen en mijn reactie daarop geven.
Dat is de meest efficiënte manier om mijn tweede termijn in te vullen.De heer Fritsma heeft namens de PVV-fractie een aantal moties ingediend.
Ik reageer op zijn moties in de wetenschap dat, ongeacht welke regeling ik
gemaakt zou hebben, wij het hier nooit met elkaar eens zouden zijn geworden.
Daar heeft hij ook geen onduidelijkheid over laten bestaan. Hij is tegen een
pardon, ongeacht hoe zo'n pardon eruit zou zien en door mij voorgesteld zou
worden. In zijn motie op stuk nr. 4 wordt uitgesproken dat de regeling afgeblazen
dient te worden. Het zal hem niet verbazen dat ik de Kamer de aanvaarding
van deze motie ontraad, ten strengste ontraad.In de motie op stuk nr. 6 van de heer Fritsma wordt de regering verzocht,
de verklaring van de burgemeester uit de regeling te schrappen. Ook de aanvaarding
van deze motie moet ik ontraden. De heer Fritsma zal, gezien het debat en
gezien mijn voorstellen, wel begrijpen dat de burgemeestersverklaring een
integraal onderdeel van de regeling is. De afspraken die ik met de VNG heb
gemaakt, vormen een integraal onderdeel van deze regeling. De burgemeesters
heb ik uitdrukkelijk nodig voor de uitvoering van de regeling. Dat geldt ook
voor de verklaring die zij gaan afgeven.In de motie op stuk nr. 5 van de heer Fritsma wordt de regering verzocht,
iedereen die een misdrijf heeft gepleegd, ongeacht de strafmaat, uit te sluiten
van de pardonregeling. Dat zou in strijd zijn met een van de belangrijkste
uitgangspunten van het coalitieakkoord, namelijk aansluiten bij de ongewenstverklaring
zijnde één maand onvoorwaardelijke veroordeling. Ik heb die
ene maand nader gepreciseerd, maar ik heb ook aangegeven dat ik daarmee recht
wil doen aan de geest van deze regeling. Het uitsluiten op basis van alle
misdrijven waarop een veroordeling of een taakstraf is gevolgd, zou wat mij
betreft niet in lijn zijn met de geest van die regeling. Ik moet de Kamer
dus ook de aanvaarding van deze motie ontraden.Ik kom te spreken over de moties van de heer De Wit. In zijn eerste motie
wordt de regering verzocht, in het kader van de regeling een voorbehoud te
maken ten aanzien van de groep 1F'ers, zodat zij mogelijk op een later tijdstip
alsnog onder de regeling kunnen vallen. Ik heb in het debat zelf ook al gezegd
dat een dergelijke houding ernstig zou vooruitlopen op de discussie die wij
nog moeten gaan voeren over de manier waarop moet worden omgegaan met 1F'ers.
Wij zouden daarmee ook vooruitlopen op de mogelijke uitkomsten van zo'n discussie.
Daar ben ik op dit moment zeker niet toe bereid. Ik denk dat een goede volgorde
is om eerst die discussie te voeren. Tot die tijd voer ik de regels uit zoals
ze zijn. Ik ontraad de Kamer dus de aanvaarding van de motie op stuk nr. 7.In de motie op stuk nr. 8 vraagt de heer De Wit de regering, de regeling
zodanig aan te passen dat een individuele afweging van feiten en omstandigheden
kan plaatsvinden als het gaat om het vaststellen van de identiteit en de nationaliteit.
Die individuele toets heb ik bekeken toen ik aan het nadenken was over de
vormgeving van de regeling op dit punt. Het zou een totaal onwerkbare situatie
opleveren als ik nu de IND zou moeten opdragen om in alle gevallen waarin
twijfel omtrent de identiteit is, een individuele afweging van feiten en omstandigheden
te laten plaatsvinden. Ik heb gekozen voor het redelijke objectieve verschil
tussen de notoire kwaadwillende leugenaars die herhaaldelijk in verschillende
procedures met verschillende identiteiten de boel hebben willen bedonderen,
en de andere mensen bij wie ik dat gevoel niet heb. Dat is een werkbaar onderscheid
voor mij. Ook de aanvaarding van deze motie moet ik op die grond ontraden.De heer De Wit vraagt de regering ook om de regeling in die zin aan te
passen dat andere vormen van duurzame relatie in het kader van deze regeling
worden erkend. Ik heb als criteria genoemd het huwelijk, het geregistreerd
partnerschap en het hebben van kinderen. Als ik daaraan alle andere vormen
van duurzame relatie zou toevoegen, levert dat een situatie op die niet objectief
kan worden getoetst en die zeer fraudegevoelig is. Ik ontraad dus ook de aanneming
van deze motie; in het debat heb ik hier uitgebreid bij stilgestaan.De heer De Wit verzoekt de regering verder de regeling uit te breiden
met de kinderen van mensen die op basis van een contra-indicatie zijn uitgesloten.
Hiervan heb ik gezegd dat het geven van een zelfstandig verblijfsrecht automatisch
gepaard gaat met het accepteren van het verblijf van ouders. Zoiets zou de
contra-indicatie een wassen neus maken, waardoor iedereen met contra-indicaties
in Nederland zou kunnen blijven. Ik heb niemand horen pleiten voor het scheiden
van gezinnen; ik teken daar in ieder geval niet voor. Het huidige beleid is
dat tegenwerpen van contra-indicaties, bijvoorbeeld oorlogsmisdadiger zijn,
consequenties meebrengt voor het gezin. Ik ontraad dus ook de aanneming van
deze motie.De heer De Wit (SP):Over dat laatste wil ik het volgende zeggen. Er bestaat natuurlijk een
discrepantie tussen hetgeen in het verdrag en in de resolutie staat. Je moet
kijken naar de positie van kinderen, zeker van kinderen die hier zijn geboren,
hier zijn opgegroeid en geworteld. Dat is een apart element en in al die regelingen
wordt benadrukt dat hiermee rekening moet worden gehouden.Het is iets anders als ouders op basis van de status van hun kinderen
zouden vragen om gezinshereniging. Dat is een aparte afweging en voor mij
is niet zeker dat dit in alle gevallen zou moeten worden gehonoreerd. Hoe
wil je anders de positie van kinderen waarborgen? Zonder dat is het een wassen
neus, een lege huls, een dode letter.Staatssecretaris Albayrak:Ik geloof niet dat ik in strijd handel met welk verdrag dan ook als ik
zeg dat als er contra-indicaties zijn op basis waarvan de ouders geen verblijf
krijgen, dit consequenties kan hebben voor de kinderen. U zegt terecht dat
het twee gescheiden procedures zijn: eerst het kind een zelfstandig recht,
vervolgens een beroep op respect voor het gezin, dus op gezinshereniging door
de ouders op grond van artikel 8 EVRM. Als ik kinderen eerst een verblijf
toeken en vervolgens de ouders het recht onthoud om hier bij hun kinderen
te zijn, weet ik zeker dat ik op basis van artikel 8 EVRM een veroordeling
aan mijn broek krijg. Ik wil helemaal niet in de situatie terechtkomen dat
al die mensen van wie wij democratisch hebben besloten dat zij geen recht
hebben op verblijf in Nederland, omdat het oorlogsmisdadigers zijn, of zware
criminelen, via hun kinderen toch in Nederland kunnen blijven omdat we de
kinderen een zelfstandig verblijf hebben toegekend. Ik kies daar uitdrukkelijk
niet voor.Ik kom bij de moties van mevrouw Azough. In haar motie op stuk nr. 11
verwijst zij naar de Dublinclai­manten. We hebben vanmiddag uitgebreid
gedebatteerd over mijn visie hierop. Ik heb gezegd dat ik het niet wenselijk
acht om Dublinclaimanten onder deze regeling te brengen en dat het ook niet
werkbaar is, omdat er risico's aan vastzitten als de aanzuigende werking van
anderen die met onbekende bestemming zijn weggegaan. Ik ontraad dus de aanneming
van deze motie van mevrouw Azough.Ik heb geluisterd naar het debat dat ontstond naar aanleiding van de tweede
termijn van de heer Spekman en goed tot me laten doordringen wat hij precies
vraagt. De heer Van de Camp hoorde ik daarover zeggen dat hij tegen de vraag
van de heer Spekman om verduidelijking geen bezwaar heeft. Ik vat diens vraag
zo op: ik zeg dat het niet werkbaar is en zie een risico vanwege de juridische
vergelijkbaarheid tussen Dublinclaimanten en andere mob'ers; hij wil dat ik
een en ander nog eens uitzoek en op papier verduidelijk. Ik begrijp dat hij
na mijn antwoord in eerste termijn nog onvoldoende overtuigd is geraakt van
het feit dat dat een niet-werkbare situatie oplevert. Aangezien ook andere
leden dit punt graag nader willen bekijken, heb ik er geen bezwaar tegen om
een brief te sturen waarin ik de juridische vergelijkbaarheid van de gevallen
nog eens uiteenzet. Ik hoop wel dat hij met deze actie niet
wil dat de uitvoering van de regeling vertraging oploopt. Het is mijn bedoeling
om zo snel mogelijk na de stemming over de moties aanstaande dinsdag de regeling
te publiceren in de Staatscourant. Twee dagen daarna kan de regeling in werking
treden. Dat zou aan het einde van volgende week kunnen zijn. Die duidelijkheid
wil ik aan alle betrokkenen geven. Dat kan ik ook, afhankelijk van de stemmingen
in de Kamer. Ik hoop dus niet dat deze brief wordt gebruikt om de inwerkingtreding
te vertragen.De heer Spekman (PvdA):Natuurlijk wil ik dat niet want ik ben ontzettend gelukkig met die regeling.
Hoe eerder wij daarmee starten, hoe beter.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik hoor graag wanneer die toelichting naar de Kamer kan worden gestuurd.
Natuurlijk geldt ook voor mijn fractie dat er geen sprake mag zijn van vertraging
van de regeling. Dat is volgens mij ook niet nodig.De heer Anker (ChristenUnie):Als een van de indieners van het verzoek geef ik aan dat ik natuurlijk
niet graag zie dat de regeling wordt opgeschort. Begin daar alstublieft zo
snel mogelijk mee. Ook ik hoor graag zo snel mogelijk duidelijkheid op dit
punt.De voorzitter:De staatssecretaris zei: ik heb er geen bezwaar tegen om een brief te
sturen. Ik neem aan dat zij bedoelt: ik zal de Kamer een brief sturen.Staatssecretaris Albayrak:Uiteraard.De voorzitter:Dan is deze toezegging vastgelegd.Staatssecretaris Albayrak:Er is gevraagd naar het moment waarop de Kamer die brief tegemoet kan
zien. Gelet op de discussie lijkt het mij goed om de brief vóór
de stemmingen van aanstaande dinsdag, ervan uitgaande dat dan over de ingediende
moties gestemd wordt, naar de Kamer te sturen. Ik doe mijn best om de Kamer
voor die tijd die informatie te geven zodat zij voor de stemmingen haar oordeel
daarop kan baseren.De voorzitter:Ik stel vast dat de staatssecretaris een brief stuurt in het kader van
de Dublinclaimanten en dat die voor dinsdag 12.00 uur bij de Kamer ligt.De heer Pechtold (D66):Ik verzoek de staatssecretaris om een brede brief waarin wordt ingegaan
op de juridische aspecten en de internationale Europese context. De staatssecretaris
kwam zelf met het voorbeeld van Zwitserland maar dat vond ik niet zo sterk.Staatssecretaris Albayrak:Zo heb ik het verzoek opgevat.In een motie van mevrouw Azough wordt de regering gevraagd om de toepassing
van cumulatie van opgelegde onvoorwaardelijke gevangenisstraffen achterwege
te laten. Ik heb gezegd dat ik beoog om veelplegers die de openbare orde echt
schokken en schaden zoveel mogelijk uit te sluiten van een verblijfsvergunning.
Als ik deze motie overneem, dan krijgen veel veelplegers die ik geen verblijfsvergunning
wens te geven toch een verblijfsvergunning. Ik moet het aannemen van deze
motie derhalve ontraden.In de volgende motie van mevrouw Azough wordt de regering verzocht om
vreemdelingen toe te staan om, in geval hun burgemeester weigert om een verklaring
van ononderbroken verblijf af te geven, dat verblijf aannemelijk te maken
door overlegging van verklaringen van maatschappelijke organisaties. Ik heb
verklaringen van maatschappelijke organisaties uitdrukkelijk gezien als onderdeel
van het materiaal waarover de burgemeesters kunnen beschikken om te beslissen
of zij al dan niet een verklaring willen afgeven. Zij kunnen dat in hun oordeel
betrekken, maar ik werk alleen met het advies dat zij naar mij sturen. Ik
ben niet van plan om daarnaast nog een opening te bieden omdat dat onderdeel
uitmaakt van die waardering van de burgemeesters. Ik heb dat ook op deze manier
aan de burgemeesters gecommuniceerd. Ook het aannemen van deze motie moet
ik daarom ontraden.Ik kom te spreken over de laatste motie van mevrouw Azough. Zij vraagt
daarin om overbruggingsmaatregelen onder voorwaarde dat daadwerkelijk een
verblijfsvergunning op grond van de regeling wordt verleend. Het gaat dan
over de rechtspositie van asielzoekers in de periode tussen publicatie van
de regeling en verlening van de verblijfsvergunning. Mevrouw Azough heeft
hier eerder ook Kamervragen over gesteld. Op de eerste set vragen heb ik reeds
geantwoord. Ik heb haar laten weten dat ik haar voorstel niet overneem. Zij
voegt nu toe dat die overbruggingsmaatregelen genomen dienen te worden ten
aanzien van een groep vreemdelingen waarvan ik nu al weet dat zij onder de
regeling vallen. Daar zit hem nu juist het probleem. De voorwaarden van de
regeling zijn bekend, die heb ik de Kamer op 25 mei toegezonden. Ik kan
dus niet van tevoren weten of een individuele vreemdeling wel of niet onder
de regeling gaat vallen. Daar komt nog eens bij dat de uitvoering van de regeling
zeker tot eind 2008 zal duren. Van sommige vreemdelingen zal ik dus pas medio
2008 weten of zij in aanmerking komen voor verblijf op grond van deze regeling.
Ik heb dat niet alleen in de hand. Ik ben ook afhankelijk van burgemeesters
en van de vreemdelingen zelf. Dat heb ik allemaal al uitgelegd. Ik vind het
om al deze redenen niet wenselijk om nu maatregelen te nemen ten aanzien van
vreemdelingen van wie niet vaststaat of zij voor verblijf in aanmerking komen.
Ik vind het heel lastig om nu te bepalen wie ik wel en wie ik niet van zo'n
overgangsregeling zou moeten voorzien. Ik heb de Kamer wel toegezegd dat,
zodra bekend is dat er een vergunning verleend zal worden, de werkwijze zo
zal zijn – met betrekking tot de automatisering, de koppeling van systemen –
dat de rechtsgevolgen direct ingaan. Daar zullen dus niet nog maanden tussen
zitten. Ook de aanneming van deze motie moet ik dus ontraden.Dan kom ik bij de moties van de heer Zijlstra. In zijn eerste motie verzoekt
hij de regering, de regeling in te trekken en terug te keren naar een individuele
en zorgvuldige behandeling van alle asielaanvragen, inclusief de daarbij behorende
terugkeer van uitgeprocedeerden naar het land van herkomst. Die motie is vergelijkbaar
met de eerste motie van de heer Fritsma. De aanneming daarvan heb ik ontraden.
Die motie zegt: doe het pardon toch maar niet, terwijl wij hier nu al een
hele dag met elkaar zitten te praten over de vraag waarom ik vind dat de regeling
moet en wenselijk is, waarom zij noodzakelijk is en uitvoerbaar. Het zal dus geen verrassing zijn dat ik ook de aanneming van deze motie ontraad.Dan de tweede motie van de heer Zijlstra. De Kamer spreekt uit dat de
regeling eenmalig is en dat er in de toekomst in Nederland nooit meer een
generieke pardonregeling mag worden toegepast. Ik heb tegen de heer Zijlstra
in het debat gezegd dat als hij zich had beperkt tot de periode waar ik verantwoordelijkheid
voor draag, dat wij er dan nog over hadden kunnen praten. Maar hij vraagt
mij nu om alle toekomstige kabinetten vast te leggen, waarvan ik nog niet
eens weet hoe zij samengesteld zullen zijn. Als de Kamer deze uitspraak wil
doen, dan is dat aan de Kamer. Dan is het vooral een opdracht aan de Kamer
zelf. Ik kan geen bindende uitspraken doen voor toekomstige coalities. Ook
de aanneming van deze motie ontraad ik dus.De heer Zijlstra (VVD):Voorzitter. Dat is vreemd, want er staat duidelijk: de Kamer spreekt als
haar mening uit. Ik verzoek dus helemaal niets aan het kabinet. Waarom ontraadt
het kabinet een motie, terwijl men het ermee eens is voor zover het de eigen
kabinetsperiode betreft? Wat er in de toekomst gebeurt, gebeurt in de toekomst.
Waarom ontraadt de staatssecretaris de aanneming van deze motie?Staatssecretaris Albayrak:Om de redenen die ik al herhaaldelijk heb gegeven. U zegt dat de motie
aan de Kamer is gericht. Dan had u haar niet aan mij moeten voorstellen. Ik
ontraad de aanneming van deze motie. Dat is duidelijk.Dan kom ik bij de volgende motie van de heer Zijlstra. De Kamer spreekt
uit dat de staatssecretaris opnieuw met de VNG dient te onderhandelen om het
Bestuursakkoord inzake vreemdelingenbeleid in overeenstemming te brengen met
de Regeling afwikkeling nalatenschap oude Vreemdelingenwet. Ik zeg hier tegen
de heer Zijlstra dat het totaal niet aan de orde is dat ik de onderhandelingen
met de VNG openbreek, met welk doel dan ook. Er is nu een overeenkomst die
ik werkbaar vind en die de VNG werkbaar vindt. Met de uitvoering daarvan ga
ik nu aan de slag. Ik ontraad dus ook de aanneming van deze motie.Vervolgens vraagt de heer Zijlstra mij om de burgemeestersverklaring uit
de regeling te schrappen.De heer Zijlstra (VVD):Voorzitter. De regeling en het bestuursakkoord zijn niet met elkaar in
overeenstemming. Ik neem toch aan dat de staatssecretaris beide graag met
elkaar in overeenstemming wil hebben. Daar vraagt die motie om.Staatssecretaris Albayrak:U kunt mij aanspreken op de regeling en de afspraken die ik met de VNG
heb gemaakt over de afwikkeling van de oude vreemdelingenwet. Begrijp ik het
goed dat u nu spreekt over het brede bestuursakkoord? Nee? Dan snap ik de
strekking van de motie inderdaad niet. Volgens mij haalt u nu een aantal zaken
door elkaar.De heer Zijlstra (VVD):In de overwegingen staat duidelijk aangegeven dat er licht zit tussen
de letterlijke teksten en definities die er staan in het regeerakkoord, in
het bestuursakkoord met de VNG over de Asielwet en in de Regeling afwikkelen
oude Vreemdelingenwet. Dat zorgt voor extra ruimte. Wij vragen de staatssecretaris
ervoor te zorgen dat het akkoord met de VNG wordt opengebroken en dat de regeling
en het VNG-akkoord eenduidig zijn. Nu is dat niet het geval. Er is bovendien
ook nog een verschil met het regeerakkoord.Staatssecretaris Albayrak:In het regeerakkoord wordt mij gevraagd de regeling te maken nadat de
afspraken met de VNG zijn gemaakt. Zo heb ik het volgtijdelijk gedaan. Ik
heb de afspraken met de VNG gemaakt. Daar heeft men de regeling, de hoofdlijnen
en de uitwerking ervan gezien. U kunt nu zeggen dat een en ander niet in lijn
is omdat er definitieverschillen zijn, maar geen van de partijen die toegezegd
hebben dit te willen uitvoeren, heeft enige twijfel over definities of wat
er met deze regeling wordt beoogd. Ik zie dus geen enkele reden om welke onderhandeling
dan ook open te breken. De VNG ziet die reden ook niet, anders had u dat vóór
dit debat nog vernomen. Derhalve ontraad ik het aannemen van deze motie.Ik kom op de motie-Zijlstra op stuk nr. 18, waarin wordt verzocht de burgemeestersverklaring
uit de regeling te schrappen. Deze motie is vergelijkbaar met eerdere moties
en mijn reactie erop is gelijkluidend. De burgemeestersverklaring is een integraal
onderdeel van de regeling en de uitvoering ervan. Ik heb die ook nodig om
de regeling uit te kunnen voeren op de manier die ik u heb voorgesteld. Derhalve
ontraad ik ook het aannemen van deze motie.In de motie van de heer Zijlstra op stuk nr. 19 wordt de regering verzocht
dwingende afspraken te maken tussen Rijk en gemeenten voor als de afspraken
niet worden nagekomen, en wordt daaraan de sanctie verbonden van een korting
op het Gemeentefonds. Ik kan hiermee helemaal niks. Er wordt gesproken over "een"
korting op het Gemeentefonds. U zult hierover op z'n minst specifieker moeten
zijn. Welke korting? Welk onderdeel van het Gemeentefonds wilt u als straf
inzetten als men zich niet aan de afspraken houdt? Ik heb al gezegd: u gaat
toch niet de onderwijsgelden terughalen omdat gemeenten zich niet aan deze
regeling houden? Ik vind dit een vage motie. Ik heb gezegd hoe ik tegen de
samenwerking met de VNG aankijk. Ook het aannemen van deze motie ontraad ik.In de laatste motie van de heer Zijlstra, op stuk nr. 20 spreekt de Kamer
als haar mening uit dat er geen goedkeuring wordt verleend aan de Regeling
afwikkeling oude Vreemdelingenwet totdat er een degelijke financiële
dekking is verstrekt. De motie impliceert dat er geen degelijke financiële
dekking is op dit moment. Ik heb geprobeerd u tijdens dit debat voldoende
duidelijk te maken dat die degelijke dekking er mijns inziens wél is.
Ik heb gewezen op de stelsels die daarin voorzien en op de regeling voor de
compensatie van de extra kosten waarmee de gemeenten te maken krijgen. Ik
heb er geen enkele behoefte aan om via deze motie impliciet te erkennen dat
ik hier de hele dag al met de Kamer in een debat over de uitvoering van de
pardonregeling zou spreken, zonder dat ik voor die regeling de financiën
op orde had. Ook het akkoord van de ministerraad met deze regeling laat zien
dat tijdens de ministerraad de financiële aspecten nog eens goed zijn
bekeken. Ik kan u verzekeren dat dit aspect ook in de voorbereiding een belangrijk
punt is geweest. Volgens mij is de deugdelijke dekking er dus wel. Derhalve
ontraad ik ook het aannemen van deze motie.De voorzitter:Ik geef het woord aan de heer Zijlstra voor het stellen van een verhelderende
vraag. Ik wil geen nieuw debat.De heer Zijlstra (VVD):Kan de staatssecretaris toezeggen dat de kosten op lokaal en nationaal
niveau dan in ieder geval wel meegenomen worden in de monitoring? Verder vraag
ik mij af of het toeval is dat deze week de verhoging van de ozb en de 1,1
mld. extra voor de VNG...De voorzitter:Nee, nee, u treedt met de laatste vraag weer geheel buiten de orde. Ik
had u alleen het stellen van een verhelderende vraag over de motie toegestaan.
Het woord is aan de staatssecretaris.Staatssecretaris Albayrak:Het antwoord op de eerste vraag van de heer Zijlstra is ja. In mijn eerste
termijn had ik al gezegd dat ik de kostenontwikkeling wil monitoren aan de
hand van gegevens over bijvoorbeeld hoeveel mensen er in de bijstand komen
en hoeveel mensen er gaan inburgeren.De heer Van der Vlies verzoekt de regering in een motie, de Kamer onverwijld
op de hoogte te stellen van de aantallen, de oorzaken en de kenmerken van
de gevallen waarin de procedure na een periode van drie jaar nog niet beëindigd
is, alsmede van de in dit verband te nemen maatregelen om hierbij snel duidelijkheid
te bieden. Nu weet hij dat ik de Kamer al periodiek op de hoogte houd van
de realiseerde doorlooptijden. Het betreft hierbij uiteraard asielaanvragen.
Ook licht ik in voorkomende gevallen de obstakels voldoende toe. In eerdere
debatten heb ik op verzoek van een aantal Kamerleden al toegezegd, de rapportage
over de vreemdelingenketen anders te zullen inrichten. Het is op dit moment
een cijferbrij die veel mensen niet begrijpen; het geheel is voor velerlei
definities en interpretaties vatbaar. De rapportage leidt tot veel ingewikkelde
debatten met de Kamer over cijfers, waarbij cijfers op verschillende manieren
worden uitgelegd. Ik zal proberen om voor elkaar te krijgen dat de cijfers
zullen worden uitgelegd op de manier die de heer Van der Vlies volgens deze
motie belangrijk vindt. Ik zeg er wel bij dat ik nu geen signalen heb dat
er op enige schaal sprake zou zijn van overschrijding van termijnen. Bij de
asielaanvragen in 2006 is 90% van de beslissingen binnen de wettelijke
termijn genomen. Derhalve ontraad ik de Kamer, deze motie aan te nemen.De heer Van der Vlies (SGP):Ik begrijp heel goed dat de staatssecretaris geen behoefte heeft aan moties
die niet door een van de coalitiefracties zijn ingediend, maar als zij zegt
dat zij eigenlijk al doet wat er in de motie gevraagd wordt, dan snap ik niet
waarom zij de Kamer ontraadt om deze motie aan te nemen. Dan zou de motie
een ondersteuning van het beleid zijn of ze zou overbodig zijn. Zij houdt
een heel verhaal om aan te geven dat zij bezig is om de rapportage anders
in te richten en tegemoet te komen aan wat ik vraag.Staatssecretaris Albayrak:Ik ontraad u, deze motie in stemming te laten komen omdat het wat mij
betreft een overbodige motie is. Zeg ik het zo goed?De voorzitter:En verbindt u hier nog consequenties aan, mijnheer Van der Vlies?De heer Van der Vlies (SGP):Daar moet ik eens heel goed over nadenken...Staatssecretaris Albayrak:Voorzitter. Ten slotte zou ik nog een enkel woord tot de Kamer willen
richten. Ik heb van een aantal woordvoerders gehoord dat zij het een goed
debat over de inhoud van deze kwestie vonden. Ik hechtte er ook sterk aan,
een debat over de pardonregeling te voeren dat Nederland waardig is, ook gelet
op de voorgeschiedenis en omdat ik echt het gevoel heb dat heel Nederland
nu meekijkt wat er besloten wordt en of de regeling uitvoerbaar en wenselijk
is. Ik heb hiervoor complimenten gekregen, ik wil de woordvoerders complimenteren
voor de wijze waarop zij dit debat hebben gevoerd. Ik hoop ook dat ik degenen
die het pardon nooit hebben zien zitten, van inhoudelijke, deugdelijke antwoorden
heb voorzien. Ook al zijn zij het misschien niet met alle antwoorden eens,
ik heb in ieder geval geprobeerd om de reële zorgen die met name de heren
Fritsma en Zijlstra hebben uitgesproken, niet weg te wuiven onder het motto
dat zij maar moeten slikken wat er besloten is. Nee, ik heb geprobeerd om
er zo goed mogelijk op in te gaan, omdat ik vind dat zij, ook al zijn zij
het niet met de regeling eens, recht hebben op de antwoorden waarom zij gevraagd
hebben.Nu hebben wij misschien allen het gevoel dat dit de finale is: er is zes
jaar over gesproken en nu is het klaar, er is een regeling, zij het uiteraard
pas volgende week dinsdag na de stemmingen. Maar nee, het is geen finale,
het is een start voor heel veel mensen die op deze regeling hebben gewacht.
Zij willen een start maken, een formele start, een echte start met hun toekomst
in Nederland. Voor die mensen is dit echt een start, maar ook voor eenieder
die de regeling vanaf volgende week moet gaan uitvoeren. Op de hierbij betrokken
diensten van Justitie, de burgemeesters, advocaten en alle anderen die om
de vluchtelingen heen staan, op ons allen rust een heel grote verantwoordelijkheid
om de regeling niet alleen snel, maar ook zorgvuldig uit te voeren. Dit slaat
weer terug op de mensen die ik zojuist noemde. Deze regeling is deze mensen
gegund door de overgrote meerderheid van de Nederlanders. Ik wil dat onderstrepen.
Dit is in dit debat aangetoond en ik ben daar blij mee, omdat ik geloof niet
alleen een wenselijke en noodzakelijke, maar ook een werkbare regeling te
hebben gemaakt. Ik sta te popelen om die in de praktijk te brengen. Ik hoop
dat u de komende jaren op grond van uw verantwoordelijkheid daaraan zult meewerken.
Niet op een naïeve manier, maar wel vol vertrouwen. De regeling is een
genereus, maar zeker geen grenzeloos pardon.De heer Spekman (PvdA):Ik meen dat een kleine vergissing is begaan. Ik heb u iets horen zeggen
over contra-indicaties. Ik heb natuurlijk de regeling gelezen. Er wordt gesproken
over het gevaar voor de openbare orde en de punten a, b en c worden genoemd.
Er staat uitdrukkelijk dat voor degenen die vallen onder artikel 1F, de gezinsleden
zijn uitgesloten van de bepaling, maar niet in het geval van a. Bij navraag
bleek dat ook. Dat kwam verder naar voren in uw eerste termijn. Toen u het
echter over de motie-De Wit had, ontstond verwarring. Ik neem aan dat de regeling
klopt.Staatssecretaris Albayrak:Ik heb in de eerste termijn uitvoerig gezegd dat als gezinsleden een zelfstandig recht op asiel hebben, de aanvragen in behandeling worden genomen.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, aanstaande dinsdag te stemmen over de ingediende moties.Daartoe wordt besloten.De voorzitter:Ik herinner aan de afspraak dat de brief over de Dublinclaimanten er dinsdag
voor twaalf uur is.De vergadering wordt van 19.00 uur tot 20.00 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20062007-4149-4185.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl