Behandeling van: de brief inzake de gebitsprotheses (24124, nr. 52)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1996-1997, pag. 3305-3315

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

18-12-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

nr. 40, pagina 3305-3315

18-12-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 24124Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Heropening van de beraadslaging over: de motie-Ter Veer over leasing melkquota (24596, nr. 3)Pagina 3315-3317
Behandeling van: het wetsvoorstel Uitbreiding van de Wet bodembescherming met bijzondere regels inzake sanering van de waterbodem (24234)Pagina 3297-3305
Voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek en van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering in verband met opneming daarin van bepalingen voor de registratie van een samenleving (23761), en van: - de motie-M.M. van der Burg/Dittrich over een gratis overstap naar het partnerschapsregister (23761, nr. 15); - de motie-Dittrich over de rechtsgevolgen van partnerschapsregistratie (23761, nr. 16) en één andere motiePagina 3283-3289
Behandeling van: het wetsvoorstel Instelling van een Raad voor de financiële verhoudingen (Wet op de Raad voor de financiële verhoudingen) (24781)Pagina 3289-3293
Regeling van werkzaamheden (woensdag 18 december 1996)Pagina 3282-3283
Behandeling van: de brief inzake de gebitsprotheses (24124, nr. 52)Pagina 3305-3315
Debat naar aanleiding van: een algemeen overleg van 5 december 1996 over de notitie Leegstand; een algemeen overleg van 13 november 1996 over het toezicht op woningcoöperaties.Pagina 3270-3276
Presentie en opening (woensdag 18 december 1996)Pagina 3263-3263
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg van 12 december 1996 inzake de CultuurraadPagina 3281-3282
Behandeling van: de brief inzake de situatie bij de Katholieke Universiteit Brabant (24646, nr. 81)Pagina 3263-3270
Behandeling van: - het wetsvoorstel Instelling van een vast college van advies op het terrein van de volksgezondheid en de zorggerelateerde dienstverlening (Wet op de Raad voor de volksgezondheid en de zorggerelateerde dienstverlening) (24627); - het wetsvoorstel Instelling van een vast college van advies op het terrein van de maatschappelijke ontwikkeling (Wet op de Raad voor maatschappelijke ontwikkeling) (24628); - het wetsvoorstel Wijziging van de Gezondheidswet in verband met de continuering van de Gezondheidsraad (24684)Pagina 3293-3297
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 18 december 1996)Pagina 3317-3318
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg van 11 december 1996 inzake de adeldomPagina 3276-3281

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 71 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: de brief inzake de
gebitsprotheses (24124, nr. 52).De beraadslaging wordt geopend.De voorzitter:Eerder in deze vergadering is spreektijd vastgesteld op twee minuten per
fractie. Dat betekent dat, als er behoefte is aan een tweede termijn, de spreektijd
wordt beperkt tot één minuut per fractie.De heer Marijnissen (SP):Voorzitter! De fractie van GroenLinks en die van de groep-Nijpels hebben
mij gevraagd om mede namens hen te spreken. Ik weet niet of dat tot enige
consideratie met betrekking tot de spreektijd kan leiden.De voorzitter:Geen enkele! Een privaatrechtelijke overeenkomst heeft hier geen werking.
U heeft een minuut per fractie.De heer Marijnissen (SP):Voorzitter! Het besluit om de tandzorg voor volwassenen uit het ziekenfonds
te halen, is van het begin af aan buitengewoon omstreden geweest. Ik heb het
eens nagekeken, maar inmiddels heb ik vijftien keer over de tandzorg, in het
bijzonder over de gebitsprothese, het woord gevoerd. Ook heb ik een keer mondelinge
vragen gesteld over het onderwerp.Wat aanvankelijk vrijwel uitgesloten leek, is vorige week dinsdag toch
gebeurd. Toen besloot de gehele Kamer, met uitzondering van de fractie van
de VVD, om het kabinet uitdrukkelijk te verzoeken om snel een oplossing te
vinden voor de 350.000 tot 500.000 mensen die om financiële redenen niet
die medische zorg krijgen waar ze op medische gronden toch recht op hebben.
Tijdens het debat over de begroting Volksgezondheid heb ik de woordvoerders
van de verschillende fracties meer dan eens gevraagd of zij vonden dat die
zaak per 1 januari volgend jaar moet zijn geregeld. Hun antwoord was bevestigend.Voorzitter! U begrijpt mijn teleurstelling toen uit de brief van de minister
bleek dat het kabinet had besloten om er toch weer een onderzoekje tegenaan
te gooien, alsof wij al niet precies weten waar het om gaat en alsof wij al
niet genoeg onderzoeken hebben. Daarom heb ik de volgende vragen voor de minister.Kan de minister de Kamer uitleggen waarom het nodig is om alsnog een onderzoek
in te stellen? Hoe hard is de toezegging van de minister dat het kabinet eventueel
bereid is om de zaak per 1 juli volgend jaar te repareren, in die zin dat
de tandzorg terugkomt in het ziekenfonds? Ik verwijs in dezen naar een persbericht
van het ministerie, waarin staat dat het kabinet bereid is om na te gaan op
welke wijze de gebitsprotheses in het ziekenfonds zouden kunnen worden opgenomen.
Met andere woorden, het kabinet houdt nogal wat slagen om de arm wat dat betreft.
Waarom wordt er in de brief van 9 december nog gesproken over een reparatie
per 1 januari 1998? In een latere brief wordt namelijk gesproken over reparatie
per 1 juli 1997.De minister geeft in de brief van 9 december voorts aan dat zij bereid
is, wanneer er sprake is van een substantiële groep en een substantieel
probleem, om heropneming in het ziekenfonds te overwegen. Wanneer is er sprake
van een substantiële groep en wanneer van een substantieel probleem?
In dezelfde brief spreekt het kabinet namelijk over een probleem van beperkte
omvang. Wanneer is er sprake van een probleem van beperkte omvang? Volgens
mij is er per definitie altijd sprake van een probleem van beperkte omvang.
Wanneer is er sprake van een kantelpunt, zodat er een structurele oplossing
moet komen? In het andere geval zullen wij proberen om het probleem via bijspijkeren
op te lossen.De heer Van Boxtel (D66):Voorzitter! Het vraagstuk van het kunstgebit speelt nu enkele maanden.
Een rechtgeaarde Amsterdammer zou zeggen: ik krijg een kunstkop van de discussie
over het kunstgebit. Het blijft duwen en trekken tussen kabinet en Kamer.
Dat is lastig en vervelend, vooral voor degenen die ons gadeslaan. Zij lezen
steeds wisselende meningen: in het pakket, uit het pakket, later in het pakket
en nu weer een onderzoek. Ondertussen ontstaat er een situatie die voor een
aantal betrokkenen medisch gezien tamelijk vervelende gevolgen kan hebben.Ik kan mij wel voorstellen hoe het ongeveer gegaan is. Minister Borst
komt in de Treveszaal met de mededeling dat zij enkele grote vraagstukken
heeft, namelijk de problematiek van de wachtlijsten en van het kunstgebit.
Minister Zalm vraagt dan uiteraard wat dat mag kosten. Het oplossen van de
 wachtlijstproblematiek blijkt voor 50 mln. mogelijk en het
kunstgebit terug in het ziekenfondspakket kost 75 mln. Minister Zalm wijst
er vervolgens op dat er incidenteel wel wat mogelijk is, maar dat het in december
niet mogelijk is om structureel veel geld uit te geven, zoals voor het kunstgebit.
Daarover kan namelijk pas in het kader van de Voorjaarsnota besloten worden.Voorzitter! Daar kan ik nog begrip voor hebben, omdat wij deze systematiek
met elkaar hebben afgesproken. Ik vind een ander punt echter problematisch.
In de tweede brief van minister Borst is tussen de regels door te lezen dat
er sprake is van een technisch vraagstuk. Het gaat om het moment waarop een
stap gezet kan worden. Een en ander gaat echter niet gepaard met het aanbod
om ieder geval een tijdelijke voorziening – in welke vorm dan ook –
te treffen voor degenen die nu in de knel dreigen te raken.Voorzitter! Ik beperk mijn bijdrage tot de vraag of de minister mogelijkheden
ziet om, vooruitlopend op het aangekondigde onderzoekje – ik denk dat
dit ongeveer hetzelfde resultaat zal hebben als het onderzoek van de Ziekenfondsraad –
financieel het nodige te doen om mensen medisch noodzakelijke zorg niet te
onthouden.De heer Oudkerk (PvdA):Voorzitter! Iemand vroeg mij vanmiddag op straat: hoe is het met het kunstgebit?
Ik antwoordde: nou, het lijkt op te schieten. Vijf maanden geleden zat het
in het aanvullend pakket. Vervolgens heeft het kabinet voorgesteld het kunstgebit
op te nemen in het aanvullingsfonds. Twee weken geleden werd per brief aangekondigd
dat het per 1 januari 1998 in het ziekenfondspakket zou komen. In de brief
van een week geleden is die datum 1 juli 1997 geworden. Nog even doorbijten
en wij zijn er.De heren Marijnissen en Van Boxtel hebben al gezegd dat wij nu voor de
zoveelste keer over het kunstgebit praten. Het kabinet wil er nog een onderzoekje
tegenaan gooien. Afhankelijk van de resultaten daarvan wil het bezien of het
mogelijk is om het kunstgebit per 1 juli 1997 in het ziekenfondspakket op
te nemen. Ik heb de minister op 4 september jl. gevraagd een onderzoek te
doen naar de omvang van de problematiek. Waarom is dat onderzoek toen niet
gestart?Voorzitter! Waarom pas 1 juli 1997? Ik heb afgelopen maandag met een aantal
tandartsen en tandtechnici gesproken. Zij wezen mij erop dat er op dit moment
nauwelijks kunstgebitten gemaakt worden, omdat men wacht op de beslissing
van het kabinet en van de Tweede Kamer. Feitelijk wacht men tot het kunstgebit
weer in het ziekenfondspakket wordt opgenomen.Ik heb mij afgelopen maandag laten informeren over hetgeen er kan gebeuren
als mensen, omdat zij het gewoon niet kunnen betalen, wachten met het vervangen
van hun kunstgebit. De oude prothese wordt te ruim. Onder en langs de prothese
gaat los vlees groeien. Er ontstaan drukplekken. De tanden snijden door het
tandvlees. Er ontstaan ontstekingen en wonden. Het tandvlees wordt afgekneld
en de doorbloeding wordt minder. Het vlees sterft af en gaat in sommige gevallen
zelfs een eigen leven leiden. Dit laatste is een mooie term voor het ontstaan
van gezwellen, goedaardig of kwaadaardig.Voorzitter! Ik vind het eigenlijk beschamend dat ik dit soort zaken, die
tandartsen en tandtechnici in toenemende mate constateren, via de minister
aan het kabinet duidelijk moet maken. Ik hoop dat het kabinet wil laten zien
dat het behalve voor hogesnelheidslijnen, tunnels, vliegvelden en stabiliteitspacten
ook nog oog heeft voor hetgeen er in de maatschappij met mensen gaande is.Ik sluit mij aan bij de woorden van de heer Van Boxtel. Kennelijk is het
om het kabinet moverende redenen pas per 1 juli 1997 mogelijk om het kunstgebit
in het ziekenfondspakket op te nemen. Ik weet dat het technisch niet nodig
is om zo lang te wachten. Het kan ook op 1 maart, 1 april of 1 februari als
het onderzoek is afgerond. Ik wil graag van de minister de toezegging dat
vanaf 1 januari tot 1 juli 1997 – of zoveel korter als het kabinet mogelijk
acht – er in ieder geval een subsidieregeling van kracht wordt. Wat
mij betreft kan dit een regeling krachtens de Ziekenfondswet zijn. Overleg
met de Ziekenfondsraad dat ik ook heb gevoerd, leert mij dat zo'n regeling,
die terugwerkende kracht heeft, binnen enkele weken gemaakt kan zijn. Dan
krijgen de mensen die het niet kunnen betalen, per 1 januari – de datum
die ook de heer Marijnissen heeft genoemd – in elk geval linksom via
een subsidieregeling, maar dat zal ze een zorg zijn, en niet rechtsom via
het pakket dat kunstgebit weer vergoed. Dan hebben wij de datum van 1 januari
in elk geval gehaald.De heer Marijnissen (SP):Bij de begrotingsbehandeling en bij de behandeling van het JOZ heb ik
de woordvoerder van de PvdA-fractie, de heer Oudkerk, meer dan eens gevraagd
of hij vindt dat deze zaak per 1 januari moet worden opgelost. Nu zegt hij
natuurlijk dat de PvdA pleit voor een subsidieregeling, maar de minister heeft
in haar brief aangegeven dat zij daar helemaal niets in ziet en dat dit voor
haar geen begaanbare weg is. Wat is de oplossing van de heer Oudkerk als de
minister dat hier herhaalt? Is hij dan bereid, van het kabinet te eisen dat
dit per 1 januari gewoon in het ziekenfonds komt?De heer Oudkerk (PvdA):Als er een onderzoek gedaan wordt dat vrij laat plaatsvindt en dat volgens
de brief van de minister ergens in januari tot resultaat kan leiden, zou het
kunstgebit wat mij betreft per 1 februari of 1 maart, of zoveel later als
nodig is, weer in het ziekenfondspakket kunnen. Ik zou nog het liefst willen
dat dit met terugwerkende kracht gebeurt. Ik ga echter niet zitten soebatten
over de vraag hoe mensen uiteindelijk betaald krijgen wat zij niet kunnen
betalen en daarom wachten met dat kunstgebit. Als dat twee, drie of vier maanden
via een bepaalde regeling moet en daarna via het ziekenfondspakket, zal dat
de burger die op dit moment wacht omdat hij het niet kan betalen, een zorg
zijn. Als hij het maar weer linksom of rechtsom vergoed krijgt. Het liefste
zou ik het kunstgebit per 1 januari a.s. in het ziekenfondspakket hebben.De heer Marijnissen (SP):Dat is duidelijke taal. Nu wil het geval dat de partij van de heer Oudkerk
deel uitmaakt van deze coalitie en dat geldt ook voor D66. De hele Kamer staat
achter de heer Oudkerk, want behalve de leden van de fractie van de VVD heeft
iedereen de desbetreffende motie ondersteund. De heer Oudkerk heeft er zelf
meermalen aan toegevoegd dat het per 1 januari eindelijk eens geregeld moest
worden omdat wij allemaal ontzettend moe van worden van dit
gedoe. Waarom houdt de heer Oudkerk het dan niet vol? Waarom gaat hij mee
met de minister en wil hij nog een onderzoek houden? Wij weten toch hoe de
zaak ervoor staat?De heer Oudkerk (PvdA):Dat onderzoek is volgens mij al in gang gezet. Ik heb tegen de minister
gezegd dat het misschien wel op 4 september in gang gezet had kunnen worden
en dan hadden wij hier vanavond niet eens gestaan omdat het dan al geregeld
was. Nu wordt het resultaat van dat onderzoek eind of half januari verwacht.
Ik denk dat dit zal opleveren wat de Ziekenfondsraad al heeft gepubliceerd
en wat ook in andere rapporten duidelijk is gemaakt. De minister wil dit kwantificeren
en ik heb daar niets tegen zolang er met terugwerkende kracht tot 1 januari
maar iets wordt geregeld. Dat is wat ik hier naar voren breng.De voorzitter:Ik zie dat de heer Marijnissen wil interrumperen, maar dat wordt de derde
keer in dit tweeminutendebat, en dat lijkt mij bovenmodaal. Als hij zijn interruptie
in een halve minuut kan plegen, vind ik dat prima, maar dan moet het ook de
laatste keer zijn.De heer Marijnissen (SP):Denkt de heer Oudkerk dat het probleem dat hij zojuist zelf uitvoerig
schetste – hij sprak over hetgeen er op dit moment gebeurt met de oudere
mensen – zal worden opgelost zodra wij met subsidies gaan werken die
terugwerkende kracht hebben?De heer Oudkerk (PvdA):Het overleg dat afgelopen maandag met de Ziekenfondsraad plaatsvond, leerde
dat het probleem op die manier zou kunnen worden opgelost. Ik vind het verreweg
de beste oplossing om het kunstgebit met terugwerkende kracht per 1 januari
weer in het pakket op te nemen. Als het mogelijk is via een tijdelijke subsidieregeling
totdat het kabinet zegt dat het wel in het ziekenfondspakket kan, zie ik niet
in wat het probleem is, als het maar met terugwerkende kracht gebeurt.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Voorzitter! Het beleid met betrekking tot de tandprothese begint aardig
te lijken op een jojobeleid: misschien in het pakket, uit het pakket, er weer
in en er weer uit. De manier waarop wij er hier over discussiëren, komt
de duidelijkheid niet ten goede. Dat wilde ik als inleiding even kwijt. De
brief van het kabinet geeft ons nog aanleiding tot een aantal vragen.Mijn eerste vraag luidt: is de oorzaak van het niet bijverzekeren wel
steeds een financiële oorzaak? Zijn hierover cijfers beschikbaar en is
deze vraagstelling ook betrokken bij eerder onderzoek of bij het momenteel
lopende onderzoek? Wij vinden het van belang dat dit duidelijk wordt. Dat
er oorzaken van financiële aard zijn, lijkt ons duidelijk. Het lijkt
ons echter ook duidelijk dat het niet altijd een reden van financiële
aard zal zijn.Mijn volgende vraag gaat over mensen die zich inmiddels wel hebben bijverzekerd.
Zij hebben dat waarschijnlijk voor meer jaren gedaan, want het is vaak niet
een kwestie van een jaar maar van twee, drie of vier jaar. Als straks datgene
wat wordt voorgesteld in de brief realiteit wordt, dan worden deze mensen
benadeeld omdat zij hun premie ook betaald hebben voor langer dan dat ene
jaar. Wat is de visie van de minister hierop?Een andere vraag betreft de voorlichting. Is die wel adequaat genoeg geweest?
Er zijn grote verschillen tussen aanvullende verzekeringen en de kosten hiervan.
Het is als gevolg van de loskoppeling van de basisverzekering en de aanvullende
verzekering voor verzekerden mogelijk om het aanvullende pakket bij een andere
verzekeraar af te sluiten. Maar is dat ook voldoende duidelijk gemaakt aan
eenieder? Immers, de mogelijkheden zijn er dan wel, maar is daar ook afdoende
gebruik van gemaakt?De heer Van Boxtel (D66):Voorzitter! Ik denk dat iedereen in Nederland weet dat hij kan switchen.
Wij hebben zelfs bekendgemaakt dat het ieder jaar mag. Met betrekking tot
dat overstappen naar een andere verzekeraar is de volgende vraag interessant.
De ene verzekeraar heeft misschien een iets voordeliger pakket dan de ander,
maar je zult nog altijd zeker ƒ 700 uit eigen zak moet bijbetalen.
Als alle 9,5 miljoen ziekenfondsverzekerden massaal naar die verzekeraars
stappen, zal die premie dan wel even laag blijven? Dat effect gaat immers
optreden. Ik hoop dat mevrouw Van Blerck dat ook ziet. Dat biedt dus niet
het voordeel dat zij schetst.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Die lagere prijs is kennelijk mogelijk, want anders zouden die paar maatschappijen
dat pakket ook niet aanbieden voor die prijs. Ik wijs derhalve op de mogelijkheid
dat meer verzekeringsmaatschappijen hetzelfde gaan bieden voor die lagere
prijs, zodat het nog breder gespreid wordt over het land dan op dit moment
het geval is. De tijd is gewoon te kort geweest om dat überhaupt uit
te proberen. In die zin kun je op dit moment eigenlijk nog bijna niet zeggen
dat de voorlichting voldoende is geweest en dat mensen zich gerealiseerd hebben
van welke mogelijkheden zij allemaal gebruik kunnen maken.De heer Van Boxtel (D66):Voorzitter! Ik wijs erop dat 30% van de 9,5 miljoen ziekenfondsverzekerden
zich niet aanvullend verzekerd heeft toen wij de tandheelkunde eruit hebben
gehaald. Van die 30% heeft 60% gezegd dat zij het te duur vonden worden, dat
zij dat niet meer konden opbrengen. Die groep zou dan, als zij dat wel gedaan
had, dat voordeel hebben van ƒ 700 tegemoetkoming op de kosten van
een gebit van ƒ 1400. Dat probleem blijft dus gewoon huizenhoog overeind
staan. Ik vind het relevant om dat in dit debat te benadrukken.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Ik wil dan ook graag van de minister weten in hoeverre die financiële
reden ook nog in deze laatste onderzoeken een rol heeft gespeeld. Is dat nog
wat nader toe te lichten, zodat ons duidelijk wordt hoe die vraag precies
ligt?Ik wil voorts nog een vraag stellen over de eigen bijdrage. Op dit moment
bestaat een beetje de indruk dat als het maar weer eenmaal in het pakket zit,
de mensen de prothese voor niets krijgen. Dat kan natuurlijk ook naar buiten
toe niet de bedoeling zijn. Als het, overeenkomstig het voorstel in de brief,
gebeurt via de drietrapsraket, dan moet naar buiten toe wel duidelijk zijn
hoe de regeling eruitziet. Via dat jojobeleid is het allemaal toch wat minder
goed bij de mensen overgekomen.Voorzitter! Ik sluit mijn eerste termijn af met de opmerking dat, zoals te doen gebruikelijk, de VVD-fractie het kabinet volgt in
dezen.De heer Lansink (CDA):Voorzitter! Ik kan beginnen met de verrassende mededeling dat ik geen
vragen aan de minister heb. De minister heeft van het begin af aan een bepaald
beleid verdedigd. In de oerfase – september – heb ik dat in zekere
zin gesteund, omdat het aansloot op hetgeen door de meerderheid van de Kamer
was vastgesteld. Omdat er een probleem was gerezen heb ik een alternatief
voorgesteld, namelijk de bijzondere bijstand. Dat kreeg geen draagvlak, niet
in de Kamer en ook nauwelijks bij de minister, hoewel zij enig begrip toonde.
Soms is het goed terug te kijken naar de verslagen. Ik moet vaststellen dat
er slechts één alternatief is, en dat is de lijn van de heer
Marijnissen. Op uw plaats zittend, voorzitter, heb ik iets heel fouts gedaan.
Ik zei: het lijkt wel dat de gehele begrotingsbehandeling Volksgezondheid
aan het kunstgebit is gewijd. Dat had niet gemogen, maar niemand heeft mij
tot de orde geroepen.De voorzitter:Ik was er niet bij.De heer Lansink (CDA):Inderdaad. Als hier onduidelijkheid is ontstaan, is het omdat de Kamer
met twee of drie monden heeft gesproken. Er lag een duidelijk voorstel van
mijn kant: de bijzondere bijstand, naast de lijn van de minister. Er lag een
duidelijke uitspraak van de heer Marijnissen die ik ook steun, als onze lijn
niet wordt gevolgd. Al het andere is een gevolg geweest van het feit dat de
Kamer niet met één mond ging spreken. Er werden meerdere moties
ingediend. De VVD heeft overigens ook een duidelijke lijn: ze heeft steeds
de minister gesteund. Zo is het gegaan. Dat is voor mij de verklaring waarom
de minister een brief heeft geschreven. In feite komt het neer op 1 juli.
Een zigzagbeleid is nooit goed. Ik heb dat losgelaten toen ik namens het CDA
het voorstel heb gedaan. Dat is niet haalbaar gebleken. Nu is er slechts één
oplossing en dat is het volgen van de lijn van de heer Marijnissen. Al het
andere doet niet meer terzake. Ik steun de heer Marijnissen: per 1 januari
de zaak regelen. Ik verwijs ten overvloede op het uitstekende commentaar in
het dagblad Trouw van vanochtend.De heer Oudkerk (PvdA):De heer Lansink is heel helder. Hij heeft naast het voorstel van de minister
het voorstel inzake de bijzondere bijstand gelegd. Ik was erbij. Het was duidelijk,
dat daarvoor geen Kamermeerderheid kon worden verkregen. Hij heeft de motie
van de heer Marijnissen gesteund. Tot zover ga ik akkoord met zijn verhaal.
Ik constateer met vreugde dat hij vorige week ook de motie-Oudkerk/Van Boxtel
heeft gesteund. Met andere woorden: hij laat een klein deel van het verhaal
weg. Waarom laat hij juist dat gedeelte weg?De heer Lansink (CDA):Ach, je weet nooit hoe het uitpakt. Ik wilde de heren Oudkerk en Van Boxtel
enige steun geven in de pogingen om de minister tot andere gedachten te brengen.
Om puur politieke redenen heb ik die motie gesteund. Inhoudelijk is er maar
één weg: óf de bijzondere bijstand óf de weg van
de heer Marijnissen. Alle verhalen over terugwerkende kracht zijn mooi.Ik zei zo-even dat ik geen vragen aan de minister zou stellen. Als het
dan toch moet wil ik het wel doen. Waarom nu weer zo'n halfslachtige brief
geschreven? Is dat terug te voeren op het feit dat op het gebied van de volksgezondheid
de spanningen tussen de VVD en de PvdA nooit kunnen worden opgelost? Als dat
zo doorgaat, hebben wij nog heel wat onderwerpen waarover wij hier dagen kunnen
praten. Dat heeft geen nut. Wij hebben destijds de verwijdering van de tandheelkunde
uit het pakket gesteund. Ik bleef erachter staan, terwijl het niet dankbaar
was. Ik heb het ook in het eerste mondeling overleg gezegd. De heer Oudkerk
zat met de inbreng van de heer Marijnissen en moest er iets tussen bedenken.
Het is van tweeën één: óf de heer Oudkerk zegt dat
hij het verkeerd heeft gezien óf hij volgt de heldere motie van de
heer Marijnissen, die zegt dat de zaak per 1 januari moet worden geregeld.De heer Oudkerk (PvdA):Ik heb nog een vraag die de burgers aangaat. Ik heb net in een interruptiedebat
met de heer Marijnissen gezegd: het liefst per 1 januari in het pakket. Als
het met terugwerkende kracht kan – hetzij via een subsidieregeling,
hetzij via de regeling krachtens de Ziekenfondswet – dan is dat mooi.
Ik neem aan dat de heer Lansink het wil regelen voor die mensen die het niet
kunnen betalen. Dat is in het voorstel dat ik zo-even heb gedaan, toch ook
geregeld? Waar zit nu het verschil?De heer Lansink (CDA):Het verschil zit in het feit dat wij eerder tot zaken hadden kunnen komen,
namelijk toen er een heldere discussie was over de alternatieven. Toen had
u zich bij de heer Marijnissen moeten aansluiten. Ik vind dat degenen die
het anders zien hier ook eens recht van spreken hebben. Wij moeten niet allerlei
mistige toestanden eromheen hebben. Ik kom ook voor die mensen op. Als wij
het destijds verkeerd hebben gedaan, moeten wij een heldere lijn kiezen en
zeggen: terug in het pakket. Dat is het punt. Wij moeten ook eens aan de minister
durven vragen: voert u het uit of niet? De minister moet dan zeggen of zij
dat wel of dat zij het niet kan. Met een tussenvariant van 1 juli schieten
wij niets op.De heer Van Boxtel (D66):Ik vind het vreemd dat de heer Lansink de minister geen vraag stelt, maar
wel een onderling debat wil. Daar kan ik geen chocola van maken.De heer Lansink heeft gezegd: ik heb ooit een andere oplossing voorgesteld.
Dat is prima, maar vervolgens is hij meegegaan met de gedachte – en
die was voor ons leidend – om niet klakkeloos voor iedereen het hele
gebit te vergoeden, omdat anders ook de mensen ervan zouden kunnen profiteren
die er financieel geen problemen mee hebben. Onze lijn is steeds geweest:
die mensen benaderen, die afgezien hebben van een aanvullende verzekering,
omdat dat hen financieel te machtig wordt. Daarvoor is de bijzondere bijstand
altijd een grote drempel. Daar is dat fonds in principe ook niet voor. Dus
was het verzoek om eens te zeggen: terug in het pakket, maar dan voor degenen
die het hard nodig hebben. Dat is een gerichte oplossing. De minister poogt –
en daar ben ik haar dankbaar voor – onze kant op te komen. Het feit
dat u dit wegwerpt door de discussie te trekken in het partijpolitieke vlak
is een miskenning van de zaak waarom het gaat.De heer Lansink (CDA):Voorzitter! Uit het feit dat de heren Oudkerk en Van Boxtel
zo fel op mijn toch vrij simpele beschouwing ingaan, blijkt wel dat hen iets
dwarszit. Mij gaat het om het volgende. Over dit relatief beperkte onderwerp
heeft heldere besluitvorming plaatsgevonden, terwijl heldere alternatieven
op tafel hebben gelegen. Ik wijs op het alternatief van de minister, gesteund
door de VVD, het alternatief inzake de bijzondere bijstand – daar is
natuurlijk wat tegen in te brengen, maar er zitten ook voordelen aan –
en het alternatief van de heer Marijnissen. Ik kies in tweede instantie voor
de next-bestoplossing van de heer Marijnissen. Ik heb de heren Oudkerk en
Van Boxtel gesteund, omdat ik weet hoe het hier werkt. Ik nam aan dat de minister
ook een beetje naar de regeringspartijen luistert, maar dat heeft zij niet
gedaan. Daarom heb ik gisteren bij de regeling van werkzaamheden gezegd: ik
doe graag mee aan het debat, omdat ik wil weten of u al dan niet met de mond
vol tanden staat. Dat soort grappen moet je eigenlijk helemaal niet maken
bij een dergelijk serieus onderwerp. Ik zeg daarom: laat ons gewoon helder
zijn. Ik verwijs niet voor niets naar het commentaar in Trouw en ook naar
andere commentaren. Als ik hier geen meerderheid kan krijgen voor het alternatief
van de bijzondere bijstand, dat op zichzelf een vangnet zou kunnen zijn voor
meer van dit soort vraagstukken, kies ik voor de mensen en dat is de lijn
van de heer Marijnissen. Dat is helder, dacht ik.Minister Borst-Eilers:Mijnheer de voorzitter! Ik dank de geachte afgevaardigden voor hun korte
en duidelijk inbreng. Ik zal proberen daarop zo kort mogelijk te reageren.Ik begin met de vraag van de heren Marijnissen en Oudkerk: waarom nu alweer
een onderzoek? Er is immers al een onderzoek gedaan door de Ziekenfondsraad
en de FNV. De uitkomsten van de evaluatie door de Ziekenfondsraad geven een
helder beeld van de categorie ziekenfondsverzekerden met een volledig kunstgebit
en zonder aanvullende verzekering. Daaruit werd duidelijk dat een groot deel
geen aanvullende verzekering heeft genomen op grond van de berekening van
risico's en te verwachten kosten. Betrokkenen hebben dus gehandeld als calculerende
burgers in de positieve zin van het woord. Zij hebben gedacht: het is uiteindelijk
goedkoper om je niet te verzekeren en wij zien wel kans om een dergelijk bedrag
te sparen. Voor deze categorie is het niet hebben van een aanvullende verzekering
dus geen gevaar voor de toegankelijkheid tot de zorg. Er is echter ook een
categorie – wij weten uit het onderzoek van de Ziekenfondsraad niet
hoe groot die is en aan welke kenmerken die voldoet – die geen aanvullende
verzekering heeft genomen vanwege onoverkomelijke financiële problemen.
De discussie gaat de laatste maanden steeds over deze groep. Het identificeren
van deze groep is daarom het eerste doel van het onderzoek van research door
beleid.De laatste maanden hebben ook mij signalen bereikt dat er ook mensen zijn
die wel een aanvullende verzekering hebben afgesloten, maar desondanks nog
financiële problemen hebben, omdat nog een flink bedrag voor hun eigen
rekening komt en zij dat om financiële redenen niet kunnen opbrengen.
Het zicht op de omvang en het karakter van deze groep ontbreekt nog steeds.
Daarmee zijn wij bij de tweede opdracht van het onderzoek dat nu is uitgezet.Het onderzoek van de FNV betrof het aandeel van de kosten van gezondheidszorgvoorzieningen
voor huishoudens met een inkomen op en rond het sociaal minimum, dus een beperkt
gedeelte van de populatie van de ziekenfondsverzekerden. Echter, dit is wel
relevant voor deze discussie; dit geeft immers een bepaald beeld. Toch kan
men hier niet spreken over een echt representatief onderzoek. Nogmaals, er
komt hieruit wel een zeker signaal naar voren.Voorzitter! Als wij op grond van het nieuwe onderzoek wél weten
wat de omvang is van de twee genoemde groepen en hoe ze kunnen worden gekenschetst,
kunnen wij ook de vraag beantwoorden wat de beste oplossing is. Echter, er
is nog een derde onderzoeksvraag: hoe reageren de ziekenfondsverzekerden op
de nieuwe aanbiedingen die ik nu maar even de basisaanvullingspolissen noem?
Daarmee komen wij bij de lijn waarop het kabinet heeft ingezet. Het kabinet
wil eerst weten wat dit oplevert alvorens eventueel te stellen dat dit onvoldoende
oplevert. Dit lijkt mij een consistente redenering.Van 24 ziekenfondsen hebben wij vernomen hoe zij reageren op het uitdrukkelijke
verzoek om een zo aantrekkelijk mogelijke premiestelling en vergoeding voor
protheses te combineren met het basisaanvullingspakket. De derde vraag die
voor het onderzoek van belang is, is dus: hoeveel mensen hebben van deze regeling
gebruikgemaakt? Hoe is het in 1997 gesteld met degenen die zich niet aanvullend
hebben verzekerd om financiële redenen? Ik meen dat ik hiermee ook ben
ingegaan op de vraag van de heer Oudkerk waarom dit onderzoek niet al op 4
september kon beginnen. Dit gedeelte van het onderzoek – en dit is toch
een zaak die het kabinet echt interesseert; anders waren wij dat pad nooit
opgegaan – kan uiteraard pas plaatsvinden na 1 januari 1997.De heer Oudkerk (PvdA):Voorzitter! Ik kan de minister wel volgen maar verschil toch met haar
van mening waar het om het laatste punt gaat. Waarom had niet de laatste maanden
onderzocht kunnen worden hoeveel procent van de mensen op de aanbiedingen
van verzekeraars, die allang voor 3 miljoen verzekerden golden – ik
doel op aanbiedingen van vijf of zes gulden per maand – waren ingegaan?
Dat had inderdaad onderzocht kunnen worden. Het zijn er nu méér –
dat geef ik toe – maar wij hadden dit al in kaart kunnen hebben. Het
is niet juist, te doen alsof de verzekeraars ineens met zo'n aanbod zijn gekomen.
Neen, sommige verzekeraars hadden dit al in hun aanvullende pakket.Minister Borst-Eilers:Wij wilden ons graag richten op de volledige situatie alvorens de ziekenfondsverzekerden
te gaan benaderen. Anders zouden er weer mensen zijn die zouden stellen: mijn
ziekenfonds heeft mij nog niets aangeboden. Een andere werkwijze zou ik niet
fraai vinden qua onderzoeksmethodologie, maar daarover kunnen wij van mening
verschillen.Voorzitter! Ik denk dat er met betrekking tot de resultaten van het onderzoek
in principe twee mogelijkheden zijn. De eerste mogelijkheid is dat een substantiële
groep ziekenfondsverzekerden ook in 1997, in een nieuwe situatie, de toegang
 tot het kunstgebit om financiële redenen ontbeert. Men
kan zich hierbij afvragen wat substantieel is en wat niet. Ik zou over een
substantiële groep willen spreken wanneer de conclusie moet zijn dat
de beste oplossing gewoon is dat de prothese terug wordt gebracht in het ziekenfondspakket.De andere uitkomst zou kunnen zijn dat het blijkt te gaan om een kleine,
specifieke groep van ziekenfondsverzekerden. In dat geval kan een andere conclusie
worden getrokken, namelijk dat het niet logisch lijkt om ook voor al die andere
mensen de prothese weer in het pakket op te nemen. In die situatie dient er
iets te worden gedaan speciaal in de richting van deze groep. Wij moeten ons
realiseren dat het hier gaat om de mensen met de grootste inkomensproblemen.
Zij zullen met de ziekenfondsverzekering maar gedeeltelijk kunnen worden geholpen.
Wij hebben het steeds over het "terugbrengen in het ziekenfondspakket", maar
vroeger werd een en ander via dat pakket niet volledig vergoed. Het kwam voor
ongeveer de helft uit het ziekenfondspakket. Je kon je nog voor ongeveer een
kwart bijverzekeren. Uiteindelijk betaalde je dan een kwart van de totale
kosten.De heer Lansink (CDA):Waarom is de minister in de briefwisseling niet meer ingegaan op de bijzondere
bijstand? Gelet op haar inbreng van naar ik meen 4 september was die weg niet
zo gek.Minister Borst-Eilers:De heer Lansink is wat snel. Ik wilde onder anderen bij hem uitkomen.
Ik wilde zeggen dat je dan moet zoeken naar een specifiek op deze mensen gerichte
maatregel. Zij worden dan financieel gecompenseerd, voor iets dat zij nodig
hebben en niet zelf kunnen financieren. Dat is dan ook nog incidenteel. Wij
weten tegenwoordig dat protheses gemiddeld tien jaar dienst doen. Je zult
dus met een adequate oplossing voor een kleine groep moeten komen. Je moet
de problemen voor die kleine groep volledig oplossen, want anders houd je
nog weer een probleem.De heer Van Boxtel merkte zojuist over de bijzondere bijstand zijdelings
ook op dat de drempel zo hoog is, dat de Nederlander er te trots voor is en
dat men zich schaamt. Als dat echt zo is en wij dat niet kunnen repareren,
vraag ik mij af waarom wij een instrument instandhouden dat niet werkt. Waarom
accepteren wij dat er honderden miljoenen onderbesteed blijven, jaar in jaar
uit?De heer Van Boxtel (D66):Ik heb in een eerder debat met de minister het kabinet al eens zo'n suggestie
gedaan. Of de vergoeding van de heer Melkert komt of van mevrouw Borst, zal
de betrokkene een zorg zijn, als hij die maar krijgt. Ik heb toen onderstreept
dat je voor dit soort voorzieningen een bijzondere zorgvoorziening zou kunnen
instellen, in plaats van de mallotige bijzondere bijstand. Dat was echter
op korte termijn geen begaanbare weg. Als je een probleem wilt oplossen, komt
het er weer op neer dat je in de portefeuille van Volksgezondheid moet kijken
hoe er moet worden gerepareerd. Dan resteert de Ziekenfondswet of een andere
tijdelijke voorziening. Dat is ingewikkeld. Daardoor zijn wij op het huidige
model uitgekomen.De heer Lansink (CDA):Als de leden op 4 september mijn inbreng niet aan de kant hadden geschoven,
zouden wij het probleem nog niet hebben opgelost, maar ik blijf bij mijn opvatting
dat wij dan maar de koninklijke weg moeten volgen en Marijnissen moeten volgen.Minister Borst-Eilers:Ik rond mijn betoog over de bijzondere bijstand af. Ik kan mij voorstellen
dat de Kamer dit instrument als het niet werkt, afschaft. De heer Tommel en
ik staan dan klaar om de vrijvallende gelden te besteden, zowel aan huursubsidie
als aan problemen als die van de tandheelkundige zorg in het ziekenfondspakket.Nu ik die claim heb gedaan, wil ik wel zeggen dat de weg niet alleen die
van de bijzondere bijstand hoeft te zijn. Het wetsvoorstel is, naar ik meen,
thans in de fase van schriftelijke behandeling. Ik weet niet hoe de bijzondere
bijstand daaruit tevoorschijn komt. Misschien wordt het instrument bruikbaarder,
ook voor de zorg. Is dat niet het geval, dan zou je dat, met de aardige term
van de heer Van Boxtel, via een subsidieregeling voor deze kleine groep volledig
moeten oplossen. Hij heeft het over individuele zorgsubsidie. Dat klinkt een
stuk vriendelijker dan het helaas zo beladen begrip bijzondere bijstand.Hoe het ook zij, het kabinet zou voor een kleine groep mensen in heel
slechte financiële omstandigheden een toegespitste regeling willen treffen.
Is de groep uit verzekeringstechnisch oogpunt de moeite waard om haar in het
pakket terug te brengen, dan zouden wij die weg kiezen. In beide gevallen
willen wij na ommekomst van het onderzoek – naar verwachting hebben
wij eind januari, begin februari inzicht – snel een beslissing nemen.
Wij willen dan de maatregel zo snel mogelijk laten ingaan. Op het moment heeft
het kabinet alleen nog maar besloten dat terugbrengen in het pakket financieel
mogelijk is per 1 juli 1997.Waarom is gekozen voor 1 juli 1997 en niet voor 1 januari 1998? Dat komt
doordat wij luisteren naar de wensen van de Kamer. Het was heel duidelijk
dat men dat eigenlijk veel te ver weg vond en dat men het gevoel had dat de
problemen, die zich vanaf januari 1995 wat hadden opgehoopt, te groot waren
geworden om langer uitstel te tolereren.De Marijnissen vroeg nog hoe hard de toezegging was, maar hij citeerde
een persbericht. Hij kan zich mijns inziens het best vasthouden aan de teksten
die ik namens het kabinet de Kamer doe toekomen. Daarin staat dat het kabinet
serieus bekijkt hoe de volledige gebitsprothese weer als wettelijke aanspraak
in het ziekenfonds geregeld kan worden met ingang van 1 juli. Met dat "hoe"
wordt bedoeld dat wij ons nog even kunnen afvragen of daarbij een bepaalde
leeftijdsgrens gesteld moet worden met het oog op degenen die al dan niet
een goede jeugdtandzorg hebben gehad. Ook is dan de vraag voor welk bedrag
dat vergoed wordt.De heer Marijnissen zei: het zijn geen debatten, maar het is soebatten.
Als je iemand moet soebatten, betekent dit dat die persoon zeer terughoudend
is, dus in dit geval het kabinet. De heer Marijnissen suggereert dat dit niet
terecht is. De reden van onze terughoudendheid, voorzichtigheid, hoe je het
ook wilt noemen, is dat wij wekelijks in de Treveszaal geconfronteerd worden
met de prachtige regel dat je het geld maar één keer kunt uitgeven.
Er moeten dus toch afwegingen gemaakt worden. Niet al het geld kan naar de
zorgsector. In die sector is nogal wat problematiek. Er zijn daar heel
hoge prioriteiten, ook voor de Kamer. Ik noem meer handen aan het bed in de
ouderenzorg en de thuiszorg en meer aandacht kunnen geven in de caresector
in het algemeen. Dus voordat wij weer een besluit nemen waarmee toch een substantieel
bedrag gemoeid is voor een vergroting van het ziekenfondspakket, willen wij
heel zeker van onze zaak zijn. Wij gaan dan ook niet over één
nacht ijs. Voor degene die haast heeft, lijkt dat te lang te duren.Als wij besluiten dat het een specifieke regeling moet worden, willen
wij die zo snel mogelijk laten ingaan. De vraag is gesteld of dat met terugwerkende
kracht kan. Ik denk echter dat dit toch afhangt van de aard van de regeling.
Wel ben ik graag bereid om te bezien of terugwerkende kracht mogelijk is per
1 januari.De heer Van Boxtel (D66):Voorzitter!...De voorzitter:Ik wijs erop dat wij aan de afronding van het debat zijn en niet aan het
begin. Wij praten hier al zeer lang over.De heer Van Boxtel (D66):Op zich is dit een prettige tegemoetkoming. Waar hangt het echter precies
van af of dat mogelijk is?Minister Borst-Eilers:Wij zijn met de Ziekenfondsraad al zover dat ons gebleken is dat een subsidieregeling
mogelijk is. Als het om de criteria gaat, kan dat bij terugwerkende kracht
wel eens ingewikkeld worden. Het gaat mij toch te ver om te zeggen dat de
regeling met terugwerkende kracht is. De regeling wordt dus in principe niet
met terugwerkende kracht, maar wij willen wel welwillend bekijken of die optie
reëel en mogelijk is en dan om hoeveel mensen het gaat.Voorzitter! Er is iets in de lucht van wachten op. En dit brengt mij bij
de heer Oudkerk die een categorie patiënten heeft beschreven die medisch
oftewel tandheelkundig in de grootst mogelijke problemen zijn met hun mondgezondheid.
Het lijkt mij goed om op te merken dat het mij bekend is dat in dit soort
situaties, waarbij er sprake is van ziekteverschijnselen in de mond, tandartsen
een prothese aanbrengen onder het etiket "bijzondere tandheelkunde". Dat zal
door mij in deze periode niet bestreden worden. Ik meen zelfs dat er goede
argumenten kunnen zijn om dat daaronder te vatten, want het is inderdaad bijzonder,
als men zulke problemen in de mond heeft. Zoals gezegd, weet ik dat sommige
tandartsen daar in een dergelijke situatie al gebruik van maken en daar heb
ik geen moeite mee. Dit geldt zeker daar wij op weg zijn naar een meer definitieve
regeling.De heer Oudkerk (PvdA):Dat is mooi, maar het probleem is nu juist dat de meeste mensen niet weten
welke problemen zij in hun mond hebben. Men moet er wel voor bij de tandarts
zijn. Dat is nu ook mijn probleem: volgens mij lopen die mensen rond met allerlei
dingen in en zelfs buiten hun mond, terwijl zij niet weten welke schade er
ontstaat. Bij iedereen die bij een dokter of een tandarts zit, is het diagnosticeren
soms niet al te moeilijk. Maar hoe krijg je die mensen daar? Immers, als zij
het niet weten, komen zij daar volgens mij niet.Minister Borst-Eilers:Zij hebben toch pijn en zweren. U had het over gezwellen. Gaan zij dan
ook niet naar de huisarts?De heer Oudkerk (PvdA):Het is vaak verbazend – de minister weet dat ook – hoe sommige
mensen heel erg lang doorlopen met dingen. Dat kun je ze zelf verwijten. Ik
betreur dat. Ik zou ook willen dat ze allemaal meteen kwamen, maar dat is
de werkelijkheid. Ik kan inderdaad uit eigen ervaring zeggen dat zij lang
niet altijd op tijd bij de huisarts komen.Minister Borst-Eilers:Wij voeren hier nu toch een openbaar debat. Ik wil alle Nederlanders die
echt ziekteverschijnselen in hun mond hebben, aanraden om dat aan de huisarts
dan wel de tandarts voor te leggen. Dat voorleggen kost nog niets. Die gang
moeten zij dan toch maken.De heer Oudkerk (PvdA):Dat is een mooie oproep, die ik van harte ondersteun.Minister Borst-Eilers:De vraag van mevrouw Van Blerck over de cijfers zijn hopelijk beantwoord
na hetgeen ik over het onderzoek gezegd heb.Zijn mensen die wel bijverzekeren, nu eigenlijk benadeeld? Ik zei zojuist
dat als de uitkomst van ons beraad, na de resultaten van het onderzoek te
hebben gezien, zou zijn dat het kunstgebit terugkomt in het ziekenfondspakket,
dit toch niet een volledige vergoeding zal zijn. Terug in het pakket betekent
dan voor de helft vergoed. Als je ziet wat nu aangeboden wordt in de aanvullende
verzekeringen, hebben die mensen zich niet voor niets verzekerd. Zij krijgen
dan nog steeds voor de andere helft in elk geval de uitkering uit de verzekering.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Als dat zo is, is dat voor die mensen een prachtige oplossing. Dan hoeven
zij niet meer bij te betalen. Maar de aard van de verzekering die de mensen
hebben gesloten, is toch een andere dan wij nu met elkaar bespreken, als het
doorgaat het komende halfjaar. Ik vraag mij dus af of het waar is wat de minister
zegt.Minister Borst-Eilers:Ik zal dit overleggen met de betreffende verzekeraars. Ik denk dat dit
wel zou moeten gelden. Ook tegenover de verzekeraars die toch hun best gedaan
hebben om een goede aanbieding te doen, moet daar in elk geval iets van worden
of blijven. Dit leek mij een heel goede oplossing. In de polisvoorwaarden
zou het kunnen worden geregeld, als er maar een bedrag vergoed wordt. En dat
je de andere helft van het ziekenfonds krijgt, moet dan eigenlijk geen rol
spelen. Die aanvullende verzekeringen zijn ook in feite particuliere verzekeringen.
Ze staan als het ware los van elkaar. Ik zal echter uitzoeken hoe dit precies
zit.Dat brengt mij op het volgende punt. Mevrouw Van Blerck heeft gezegd dat
je de aanvullende verzekering ook bij een ander fonds mag sluiten. Zij vraagt
of dit wel voldoende naar buiten komt. Ik heb een enkele folder van ziekenfondsen
over dit onderwerp bezien. Ik herinner mij dat ik in elk geval in twee van
die folders de mededeling heb gelezen dat je niet verplicht bent, dat je je
daarvoor ook elders kunt verzekeren en dat je voortaan per jaar van ziekenfonds
kunt veranderen. Die mededeling was overigens niet al te opvallend, wat ik
mij wel kan voorstellen. Maar het stond er wel. Er is echter niet heel actief
van onze kant op gewezen dat de aanvullende verzekering ook bij een
ander fonds gesloten kan worden. Als er massaal verzekerdenverschuivingen
optreden, zou dat kaartenhuis ook wel in elkaar kunnen storten. Als al die
mensen met protheses overgaan naar de drie verzekeraars met de premies van
vijf gulden, kan dat bijna niet in stand blijven.De voorzitter:Ik wijs erop dat dit een afrondend debat is. Er wordt geïnterrumpeerd
alsof wij aan het begin van een discussie staan. Ik heb daar bezwaar tegen.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Maar dan heb ik geen tweede termijn nodig.De voorzitter:De vraag of er een tweede termijn nodig is, regardeert ons allen en niet
alleen u. Wilt u buitengewoon kort zijn en niet de indruk wekken dat wij op
herhalingsoefening zijn? Dat verhoogt de paraatheid, maar de paraatheid is
groot genoeg.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD):Ik denk niet dat het aan de orde is om hier deernis uit te spreken met
verzekeraars, als iedereen zich massaal op dat pakket stort. Als dat zo zou
zijn, moeten wij op dat moment maar weer verder zien. Ik zit daar niet zo
mee.Minister Borst-Eilers:Dat is een helder standpunt van mevrouw Van Blerck.Ten slotte wil ik iets zeggen naar aanleiding van een opmerking van de
heer Lansink. Hij vroeg waarom het zo'n moeizame brief was. Die is zo moeizaam,
omdat wij serieus willen weten hoe onze beleidslijn uitwerkt. Wij hebben nu
eenmaal die lijn van de aanvullingsfondsen ingezet. Ik vind dat wij die tot
het eind moeten afmaken en serieus moeten bekijken of die het probleem zodanig
oplost, dat er als het ware nog maar een heel kleine groep probleemgevallen
overblijft. Ik ben het eens met de conclusie van de heer Lansink, die zegt:
óf de lijn van de heer Marijnissen volgen óf bijzondere bijstand.
Dat vertaal ik als volgt: als er grote problemen zijn, de moeite waard om
te verzekeren, dan dus ziekenfondspakket, of in een specifiek op die kleine
groep gerichte regeling. Dat kan wellicht iets anders zijn dan bijzondere
bijstand.De voorzitter:Ik kreeg even de indruk dat mevrouw Van Blerck namens u allen sprak, toen
zij zei: wij hebben geen tweede termijn nodig.De heer Marijnissen (SP):Dat is een misverstand.De voorzitter:Eén minuut en ik houd mij daar strikt aan.De heer Marijnissen (SP):Mijnheer de voorzitter! Dit kabinet is buitengewoon slecht voor de volksgezondheid
en dus ook deze minister.De heer Oudkerk heeft zojuist, iets te beeldend naar mijn esthetisch inzicht,
geschetst hoe het met de mondgezondheid van sommige mensen gesteld is.De minister zet daartegenover een openbare oproep – jawel, er zitten
vijf mensen op de publieke tribune – aan het Nederlandse volk om, als
het klachten voelt, zich toch vooral te melden.Voorzitter! Wij zijn hier bezig met een serieus debat en met een serieuze
kwestie. Ik snap werkelijk niet hoe het mogelijk is dat partijen – te
weten PvdA en D66 – die een motie aangenomen hebben gekregen die inderdaad
een dubbel dictum had, zo reageren. In de helft van dat dictum had ik geen
enkel vertrouwen. Dat wordt ook de door de brieven en de woorden van de minister
bevestigd. Het andere deel van het dictum is naar mijn mening de enig juiste
oplossing, te weten de tandzorg voor volwassenen per 1 januari terug in het
ziekenfondspakket.De voorzitter:Wilt u afronden?De heer Marijnissen (SP):Ik wilde de Kamer een motie voorleggen. U moet mij echter even excuseren,
want ik heb de motie op mijn tafel laten liggen.De voorzitter:U wandelt in spreektijd.De heer Marijnissen (SP):Zolang ik zwijg, kan het niet van de spreektijd afgaan.De voorzitter:Jawel.De heer Marijnissen (SP):Ik wil de volgende motie indienen, voorzitter.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende, dat de Kamer in grote meerderheid op 12 september 1996
de motie-Oudkerk/Van Boxtel heeft aanvaard;constaterende, dat het kabinet van mening is dat er binnen de Ziekenfondswet
geen instrument is om mensen financieel te compenseren op de wijze die in
de motie wordt voorgesteld;voorts constaterende, dat de recente aanpassingen van de aanvullende verzekeringen
tandzorg door zorgverzekeraars volstrekt onvoldoende zijn om de toegankelijkheid
van de volledige gebitsprothese voor alle ziekenfondsverzekerden te waarborgen;vraagt de regering de gebitsprotheses per 1 januari 1997 weer in het ziekenfonds-
en standaardpakket op te nemen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Marijnissen. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 53 (24124).De heer Marijnissen (SP):Ik zou nog één zin willen zeggen, voorzitter, aan het adres
van de PvdA en D66. Wij hebben de afgelopen weken al vele rituelen rondom
de paarse partijen en de paarse coalitie gezien. Ik zal hier de verschillende
varianten niet allemaal opsommen. Maar mag ik bij de variant waarbij een Kamermeerderheid
zich heel nadrukkelijk uitspreekt over een groot maatschappelijk probleem,
waarover wij nu al zo lang bezig zijn – een motie ingediend door de
twee genoemde fracties – een beroep op u doen te persisteren, vol te
houden en te eisen dat de zaak op een normale en fatsoenlijke manier per 1
januari wordt opgelost?De heer Van Boxtel (D66):Voorzitter! Ik wil meteen een antwoord geven aan mijnheer Marijnissen.
Ik vind dat de minister ons andermaal wat tegemoetkomt, maar
niet helemaal doet wat wij hebben gevraagd. Om nu allerlei voorbeelden van
de coalitie te noemen, vind ik onzin. Ik vind de opmerking, dat deze coalitie
slecht zou zijn voor de volksgezondheid, ook onzin. Dat is allemaal zwaar
overtrokken en puur demagogisch.Het gaat er wel om dat wij op enkele onderdelen inderdaad een aanpassing
willen. Wij zien namelijk dat ten gevolge van inkomenskwesties mensen afzien
van de noodzakelijke medische zorg. De inzet is steeds geweest om het vooral
voor die groep vergoed te krijgen en niet weer voor iedereen, dus ook diegenen
die het kunnen betalen. Ik beluister bij de minister de bereidwilligheid daartoe.
Ik heb in eerste termijn al gezegd dat ik de systematiek van het kabinetsbeleid
begrijp, wanneer men geld voteert. Je kunt er boos over worden, je kunt het
oninteressant vinden, maar zo werkt dat. Wij vragen vervolgens in het verlengde
van de aangenomen motie aan het kabinet om dat serieus te nemen en een tijdelijke
voorziening te treffen totdat die maatregel kan worden genomen. Als er een
nieuw onderzoek komt, zal ik ten allen tijde bereid zijn om naar die gegevens
te kijken. Als daaruit zou komen dat er maar twintig mensen in Nederland problemen
van ondervinden, dan heeft u mij niet gehoord in de afgelopen maanden. Ik
verwacht dat echter niet. Als het anders uitpakt en als wordt bevestigd wat
in het rapport van de Ziekenfondsraad staat, te weten dat het echt om honderdduizenden
mensen gaat, dan heeft het kabinet de morele plicht om dat te repareren.De heer Marijnissen (SP):Voorzitter! In zijn eigen motie spreekt de heer Van Boxtel over 500.000
mensen. Waarom heeft hij het nu weer over een onderzoek? Hij heeft dat onderzoek
van de minister helemaal niet nodig. Hij omarmt een onderzoek dat de minister
nu als een soort uitvlucht in de tijd heeft gecreëerd, als ware het een
inhoudelijke oplossing. Hij spreekt zelf in zijn motie over 500.000 mensen
die financiële problemen hebben en daarom die aanvullende verzekering
niet nemen.De voorzitter:Het woord is aan de heer Van Boxtel.De heer Van Boxtel (D66):Volgens mij is deze interruptie puur voor Den Haag Vandaag bedoeld. Het
gaat om 500.000 mensen uit het ziekenfonds...De heer Marijnissen (SP):Het spijt mij wel, maar dit soort opmerkingen slaat natuurlijk weer helemaal
nergens op. Wij hebben het hier over de inhoud van de zaak, dus dan moet u
niet zeggen...De voorzitter:Mijnheer Marijnissen, ik had de indruk dat ik de heer Van Boxtel het woord
had gegeven.De heer Van Boxtel (D66):De heer Marijnissen heeft ook mijn commentaar in de kranten kunnen lezen,
dat ik vind dat wij soms verstrikt raken in het aantal onderzoeken dat wij
doen. Het kabinet zegt: dat willen wij toch nog een keer doen. Daarover zijn
woorden gewisseld. Ik vind dat de gegevens die wij hebben gekregen, voldoende
zijn om er iets mee te doen. Heb ik achteraf ongelijk, dan kunnen wij er altijd
op terugkomen. Nu gaat het om de vraag: lukt het om het per 1 januari in het
ziekenfondspakket terug te doen? Die bereidheid heb ik geproefd. Ik heb nog
niet gehoord dat de minister bereid is om te proberen om in de tussenliggende
tijd op een goede manier tegemoet te komen aan die mensen die het echt nodig
hebben.De heer Oudkerk (PvdA):Voorzitter! Ik begin met mijn excuses aan de heer Marijnissen dat ik het
te plastisch zou hebben uitgedrukt. Het waren niet mijn woorden. Het waren
woorden van tandtechnici en tandartsen die ik gewoon heb overgenomen. Ik vind
dat je mensen die niet bij de tandarts terechtkomen, even moet beschrijven
in verband met de besluiten die hier uiteindelijk worden genomen.Ik constateer opnieuw dat de minister weer een stukje is opgeschoven,
maar dat is wat mij betreft nog niet genoeg. Ik vind wel degelijk dat de mensen
die het niet kunnen betalen, zekerheid moeten hebben dat zij het met zo mogelijk
met terugwerkende kracht per 1 januari weer vergoed krijgen. Ik ben ook niet
overtuigd geraakt door de argumenten van de minister dat niet ten minste een
deel van dat onderzoek vanaf 4 september had kunnen plaatsvinden. Er is toch
wel wat tijd verloren gegaan. Al was het alleen maar om de minister te ondersteunen
en even duidelijk vast te leggen wat wij hier vandaag bespreken, wil ik mede
namens collega Van Boxtel de Kamer de volgende uitspraak voorleggen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,van mening, dat: - een door de Kamer na deze zomer gevraagd
onderzoek naar omvang en achtergronden van de groep verzekerden die zich om
financiële redenen niet aanvullend verzekerd hebben in een eerder stadium
had moeten en kunnen plaatsvinden;- gezien de reeds beschikbare gegevens,
de resultaten van dit nu in gang gezette onderzoek uiterlijk 31 januari 1997
bekend moeten zijn;verzoekt de regering indien de resultaten van dit onderzoek eerdere gegevens
bevestigen, de volledige gebitsprothese zo snel mogelijk als wettelijke aanspraak
in het kader van de ZFW op te nemen en tot dat moment een tijdelijke subsidieregeling
zo mogelijk met terugwerkende kracht tot 1 januari 1997 krachtens de ZFW te
treffen om de gebitsprothese te vergoeden teneinde medisch niet verantwoord
uitstel van het aanmeten van de prothese te voorkomen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Oudkerk en Van Boxtel. Naar mij
blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 54 (24124).De heer Lansink (CDA):Voorzitter! Ik dank de minister voor haar heldere antwoord, zeker wat
het slot betreft. Zij heeft duidelijk gemaakt dat het gaat om de keuze tussen
datgene wat de heer Marijnissen voorstelt en datgene wat ik niet heb gehaald.
Wij zullen later verder zien.De terugwerkende kracht is al toegezegd, dus de zojuist ingediende motie
is overbodig. Maar goed, het hoort kennelijk allemaal bij wat tegenwoordig
windowdressing heet. De heer Oudkerk voelt zich alweer geroepen
om mij terecht te wijzen, maar ik zal hem niet overtreffen in windowdressing.De heer Oudkerk (PvdA):Mijnheer Lansink, u maakt een parodie van datgene wat wij hier doen. Ik
interrumpeer u, omdat u onjuist uit de motie citeert. Ik spreek daarin van
een regeling met terugwerkende kracht krachtens de Ziekenfondswet. Met andere
woorden: als de motie door de Kamer wordt aangenomen, krijgen de mensen die
het niet kunnen betalen, met terugwerkende kracht hun prothese vergoed. Waar
staat u eigenlijk voor: voor politieke spelletjes of voor die mensen?De heer Lansink (CDA):Nee, ik sta voor die mensen. Daarom heb ik, toen de route van de bijzondere
bijstand niet mogelijk bleek omdat die misschien te omvangrijk zou zijn, een-
en andermaal gezegd dat er slechts één weg was. Ik heb tot nu
toe uw weg gesteund, maar wij kunnen niet doorgaan met hier te stemmen over
moties en vervolgens weer de mensen met lege handen laten zitten. Laten wij
wel zijn.Mag ik één keer ten opzichte van u mijn ervaring laten spreken?
Op een gegeven moment moet je zeggen, ook tegen de minister: dit is het dan.
Je moet dan gewoon durven zeggen: wij hebben het gezien en laat ons een regeling
treffen. Daar gaat het gewoon om. Ik zou hier bij wijze van spreken ook wel
eens iets willen bereiken. Ik heb de afgelopen jaren veel bereikt, maar de
laatste twee jaar niet. U moet ook eens zeggen: er springt een vonk van erkenning
over en dat doen wij zo. Wees dan fair en zeg dan, na alles wat er de laatste
tijd op dit punt is gebeurd: laat ons de heer Marijnissen volgen. Als wij
hier voor de eerste keer een rondje hadden met 10 of 20 minuten spreektijd,
dan zouden wij alles kunnen uitwisselen. Maar dat kan niet na de tekst van
de motie die u zelf heeft ingediend. Wij moeten nog bespreken wat wij met
beide moties zullen doen, want het gaat om de mensen. Wij zullen uw motie
misschien dus ook weer moeten steunen. Maar eigenlijk zouden wij een andere
daad moeten stellen. U zou een keer moeten zeggen: ik steun in dit geval de
heer Marijnissen, de oppositie of wie het dan ook heeft aangekaart; laten
wij het zo doen en laat de minister dat uitvoeren. Daar gaat het om!De heer Oudkerk (PvdA):Mijnheer Lansink, de daden die hier gesteld moeten worden, gaan er uiteindelijk
toch gewoon om dat het linksom of rechtsom geregeld wordt? Ik snap niet waarom
u zegt: de laatste twee jaar is er niks geregeld, etc. Als u goed geluisterd
heeft naar de motie, dan heeft u gehoord dat daarin alles is opgenomen wat
u zowel op 4 september, zij het met een andere oplossing, als vandaag heeft
bepleit.De heer Lansink (CDA):Wat mij dwarszit, is dat wij er nu weer over spreken en dat het niet geregeld
is.De heer Oudkerk (PvdA):Die mening deel ik!De heer Lansink (CDA):Het is van tweeën één: ofwel u steunt de minister in
haar beleid, ofwel u blijft bezig met een weg te zoeken die weer net afwijkt
van wat de heer Marijnissen of ik voorstelde. Laat ons in dit dossier, waarin
het om zeer zware dingen gaat, óf de Kamer volgen óf de minister.De voorzitter:Ik sta in deze fase van het debat geen interrupties meer toe.Minister Borst-Eilers:Mijnheer de voorzitter! Ik zal mij in deze tweede termijn voornamelijk
beperken tot mijn reactie op de moties. Ik wil nog wel even ingaan op de opmerking
van de heer Marijnissen, dat ik een soort oproep deed terwijl er vijf mensen
op de publieke tribune zaten. Sommige mensen op de tribune meen ik te herkennen
als schrijvend voor een zeer groot publiek. Bovendien begrijp ik niet dat
mensen zo weinig vertrouwen hebben in hun huisarts, die vrij toegankelijk
is voor de ziekenfondsverzekerde. Hierbij wordt immers geen eigen bijdrage
geheven, ook straks niet. Ik vind het dan toch wonderlijk als je met zulke
klachten in je mond niet naar je huisarts gaat. Vanaf deze plaats zeg ik:
mensen, vertrouw je huisarts, ga naar je huisarts en bespreek wat aan de klachten
te doen is. Die huisarts heeft dan waarschijnlijk heel goed de krant gelezen
en weet waarschijnlijk precies hoe het zit.Met de motie van de heer Marijnissen wordt vooruitgelopen op de uitkomst
van de drie onderzoeksvragen. Het kabinet heeft een bepaald traject voor ogen:
eerst het onderzoek met de drie vragen, daarna het antwoord daarop en vervolgens
pas de besluitvorming. Om die reden moet ik de aanvaarding van de motie ontraden.
Het kabinet weet gewoon nog niet wat de meest geschikte oplossing is. Dat
is geen spelletje of uitstel, maar serieus.Dan kom ik op de motie van de heren Oudkerk en Van Boxtel. Op een gegeven
moment is het onderzoek gereed en dan nemen wij, afhankelijk van de uitkomst,
één van de twee volgende besluiten: terug in het pakket, of
een toegespitste regeling. Daarom kan en wil ik die terugwerkende kracht nu
niet toezeggen. Ik wil mensen niet blij maken met een dooie mus. Ik wil niet
de situatie creëren dat men nu verheugd naar de tandarts holt, omdat
er met betrekking tot een subsidieregeling iets is toegezegd dat terugwerkende
kracht heeft. Als straks de criteria daarvan bekend zijn, kan namelijk blijken
dat men daar niet aan voldoet. Dan zit men met een bedrag dat men dacht terug
te krijgen, terwijl dat niet zo is. Dat vind ik niet correct. Ik vraag de
indieners van deze motie om die aan te houden, totdat de uitkomst van het
onderzoek bekend is. Als het een subsidieregeling wordt, dan kent men dan
ook de inhoud daarvan. Dan kan er, zonder dat er nu mensen worden misleid,
duidelijkheid worden geschapen. Ik vind dit echt niet verantwoord.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, morgen over de motie te stemmen.Daartoe wordt besloten. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19961997-3305-3315.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl