Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling van een onafhankelijke uitoefening van risicobeoordeling door de Voedsel en Waren Autoriteit (Wet onafhankelijke risicobeoordeling Voedsel en Waren Autoriteit) (29863)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2005-2006, pag. 4151-4162

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

06-04-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

nr. 65, pagina 4151-4162

30-03-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29863Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Presentie en opening (donderdag 30 maart 2006)Pagina 4131-4131
Behandeling van verslagen van de commissie voor de Verzoekschriften over een aantal in haar handen gestelde adressen (30335, nrs. 33 t/m 37)Pagina 4131-4131
Debat over de hongersnood in Oost-AfrikaPagina 4169-4182
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Monumentenwet 1988 en enkele andere wetten ten behoeve van de archeologische monumentenzorg mede in verband met de implementatie van het Verdrag van Valletta (Wet op de archeologische monumentenzorg) (29259)Pagina 4131-4145
Behandeling van - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (periodieke registratie) (30463); - het wetsvoorstel Uitvoering van verordening (EG) Nr. 1435/2003 van de Raad van de Europese Unie van 22 juli 2003 betreffende het statuut voor een Europese Coöperatieve Vennootschap (SCE) (Uitvoeringswet verordening Europese coöperatieve vennootschap) (30382)Pagina 4131-4131
Behandeling van het wetsvoorstel Regeling van een onafhankelijke uitoefening van risicobeoordeling door de Voedsel en Waren Autoriteit (Wet onafhankelijke risicobeoordeling Voedsel en Waren Autoriteit) (29863)Pagina 4145-4150
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (donderdag 30 maart 2006)Pagina 4182-4183
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Regeling van een onafhankelijke uitoefening van risicobeoordeling door de Voedsel en Waren Autoriteit (Wet onafhankelijke risicobeoordeling Voedsel en Waren Autoriteit) (29863)Pagina 4151-4162
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Uitvoeringswet huurprijzen woonruimte en van de artikelen 252 en 253 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek (eenzijdige legesheffing) (29858)Pagina 4162-4169
Regeling van werkzaamheden (donderdag 30 maart 2006)Pagina 4150-4151

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 178 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Regeling van een onafhankelijke uitoefening van risicobeoordeling
door de Voedsel en Waren Autoriteit (Wet onafhankelijke risicobeoordeling
Voedsel en Waren Autoriteit) (29863).De algemene beraadslaging wordt hervat.Minister Veerman:Voorzitter. Ik dank de Kamer voor de inbreng in eerste termijn. Voordat
ik inga op de afzonderlijke vragen en opmerkingen die door de geachte afgevaardigden
zijn gemaakt, is het misschien goed om iets in zijn algemeenheid uiteen te
zetten. Niet alleen bij de Voedsel en Waren Autoriteit hier te lande, maar
ook bij de Wereldgezondheidsorganisatie, de FAO en de Codex Alimentarius Commission
bestaat het karakteristieke onderscheid tussen risicobeoordeling, risicomanagement
en risicocommunicatie. Wij hebben het hier over de risicobeoordeling en het
bij wet vaststellen van de onafhankelijkheid en dus de mogelijkheid om daarin
apart en zelfstandig, zonder inmenging van de minister, te opereren. Risicomanagement
en risicocommunicatie zijn taken waar de minister zijn hand in moet kunnen
hebben. Als er sprake is van een geval waarin risico voor de volksgezondheid
of een dierziekte bestaat, moet de minister snel en adequaat kunnen handelen.Het vloeit uit ons grondwettelijk stelsel voort dat de minister in alle
gevallen de algemene bevoegdheid heeft om aanwijzingen te geven. Daarover
zijn door verschillende geachte afgevaardigden vragen gesteld. Het wetsvoorstel
regelt ondubbelzinnig dat de wetenschappelijke risicobeoordeling en adviezen
te allen tijde in onafhankelijkheid tot stand komen en uiterlijk binnen vier
weken openbaar worden. De heer Van den Brink vroeg waarom er is gekozen voor
een termijn van vier weken. Wil de minister er in die vier weken nog zijn
hand tussen steken en tot kalmte manen? Neen. Die adviezen zullen altijd geheel
en onveranderd beschikbaar komen. Het is een aantal gevallen verstandig dat
de minister er meteen bijschrijft welke consequenties hij er in het kader
van risicomanagement en risicocommunicatie aan heeft verbonden. Die vier weken
biedt alleen gelegenheid om meteen aan de Kamer duidelijk te maken welke consequenties
de minister daaraan verbindt. Het heeft niets te maken met het feit dat de
minister dat proces nog wil beïnvloeden. De adviezen zullen
geheel en onveranderd ter beschikking komen.De heer Van den Brink (LPF):Blijkbaar heeft deze minister meer gedaan dan alleen minister spelen.
Ik ben blij met het antwoord. Als je dit antwoord geeft, geef je dan ook invulling
aan het onderwerp waarop ik in mijn laatste vraag ben ingegaan? Daarvoor heb
je in die vier weken dan wel tijd.Minister Veerman:De laatste vraag die de heer Van den Brink heeft gesteld is: wat betekent
dit voor de concurrentiepositie en de positie ten opzichte van andere landen?
De heer Van den Brink formuleerde het als een verplichting. Ik kan mij goed
voorstellen dat de minister bij de beoordeling van de consequenties van de
risicoanalyse die in onafhankelijkheid is gemaakt, zegt op welke wijze dit
zich verhoudt tot wat er in andere landen aan de gang is. Het gaat dan om
zijn reactie en de consequenties die hij eraan wil verbinden. Ik wil de heer
Van den Brink toezeggen dat ik daarvoor mijn best zal doen in de tijd die
mij daarvoor is gegeven.De heer Van den Brink (LPF):U bedoelt dan die vier weken?Minister Veerman:Nee. U vraagt of ik in het risicomanagementgedeelte wil meenemen wat de
consequenties zijn ten opzichte van andere landen die eenzelfde soort probleem
hebben en wat dit betekent voor de Nederlandse concurrentiepositie. Ik zeg
toe dat dit zal worden verzorgd in de tijd die mij is gegeven. Dat zijn niet
die vier weken, althans dat hoop ik.De heer Waalkens (PvdA):Wij hebben de minister gevraagd om de wet op dit punt bij te stellen.
Wij hebben gevraagd waarom de risicoanalyse niet onverwijld na gereedkoming
bekend kan worden gemaakt. Het staat de minister vrij om er dan zijn conclusies
aan te verbinden en met een beleidsbrief te komen in reactie op de risicoanalyses
die openbaar zijn gemaakt. Het heeft er alle schijn van dat in die vier weken
wordt nagedacht. Misschien is er in de tussentijd iets geblust of juist niet.
Het is mogelijk dat het in die periode alleen maar erger wordt. Waarom wordt
er niet onverwijld vanuit de onafhankelijke positie van het instituut rechtstreeks
melding gemaakt aan de Kamer?Minister Veerman:Ik begrijp best dat de heer Waalkens moeite heeft om mij te vertrouwen.
Dat is goed, dat hoort ook zo. Het is de taak van de oppositie om die positie
in te nemen. Ik heb net gezegd dat de Kamer uiterlijk binnen vier weken wordt
geïnformeerd. Het is dus geenszins uitgesloten dat gebeurt wat de heer
Waalkens verlangt.De heer Waalkens (PvdA):Als het direct kan, waarom wordt dat dan niet wettelijk vastgelegd?Minister Veerman:Er kan in een aantal situaties aanleiding zijn om dat niet te doen. Als
een advies tot stand is gekomen en ik van mening ben dat op dat advies iets
valt aan te merken of dat het onvolledig is, moet de dienst in staat zijn
om dat commentaar eventueel te verwerken. Het advies wordt altijd volledig
en ongewijzigd gepubliceerd. Als er een fout staat in het gepubliceerde advies,
kan er commotie ontstaan. In dat geval zou het vreemd zijn als de minister
met de ontnuchterende conclusie komt dat er iets is misgegaan. Dat kan toch
niet de bedoeling zijn?De heer Koopmans (CDA):Heb ik goed begrepen dat de minister van LNV na het afgeven van een risicobeoordeling
binnen vier weken een brief aan de Kamer stuurt waarin hij de elementen die
de heer Van den Brink noemde zal meenemen?Minister Veerman:Dat beloof ik te doen.Mevrouw Snijder-Hazelhoff (VVD):Ik kan mij erin vinden dat er een termijn is van maximaal vier weken om
de Kamer te informeren over een risicobeoordeling. De ervaring heeft echter
geleerd dat u sneller reageert als er echt iets aan de hand is.Minister Veerman:Dat ik een termijn van vier weken heb om te reageren, wil niet zeggen
dat ik altijd vier weken zal wachten voor ik de Kamer informeer. Dat is niet
de bedoeling. Ik zal de Kamer terstond informeren wanneer daar aanleiding
toe is en ik zal terstond handelen wanneer dat wordt gevraagd. De minister
zit er niet tussen om het advies te veranderen, maar om zijn reactie op dat
advies afgewogen naar voren te kunnen brengen en de Kamer te informeren over
de maatregelen die hij heeft genomen. De heer Waalkens zegt dat dit altijd
en onverwijld moet gebeuren. Ik heb daar een kanttekening bij gemaakt, namelijk
dat het soms toch verstandig kan zijn om nadere vragen te stellen als het
advies naar de mening van andere deskundigen van het departement vragen oproept.
Het gebeurt vaak genoeg dat er een haakje zit aan wetenschappelijk onderzoek.Veerman
Dat is het enige. De Kamer en het publiek krijgen te allen tijde die adviezen
volledig en onversneden te zien.Er zijn ook vragen gesteld over de totstandkoming van het onderzoeksprogramma.
De onderzoeksthema's worden jaarlijks in de onderzoeksagenda van de VWA opgenomen.
Die wordt samen met de ministeries van LNV en VWS opgesteld. Het bureau Risicobeoordeling
van de VWA heeft de verantwoordelijkheid om te komen tot een zo efficiënt
mogelijke verdeling van de onderzoeksthema's over de genoemde
onderzoeksprogramma's. De directeur van het bureau Risicobeoordeling heeft
de vrijheid om zelf op basis van wetenschappelijk inzicht in risico's zijn
keuzes in het onderzoeksprogramma te maken. In samenspraak met LNV en VWS
draagt het bureau Risicobeoordeling vervolgens zorg voor het opstellen en
coördineren van een integraal onderzoeksprogramma op het terrein van
voedsel- en productveiligheid. De prioriteiten en activiteiten worden jaarlijks
opgenomen in het jaarpan van VWA. Dat jaarplan wordt aan de Tweede Kamer gezonden.
Straks kom ik terug op de positie van de Tweede Kamer waarover het amendement
van de heer Waalkens onder andere ging.Ik wijs er nogmaals met nadruk op dat ik absoluut voorstander ben van
het zichtbaar maken van de wetenschappelijke onderzoeksresultaten van de risicobeoordeling
en van de adviezen die daarop worden gebaseerd. Het is volstrekt duidelijk
dat die openbaar moeten worden gemaakt. Daartoe wordt een vaste account op
het bureau risicobeoordeling ingesteld voor de afdeling communicatie van de
VWA. Dat bureau krijgt ook een aparte webpagina op het internet van de VWA.
Mij lijkt dat de directeur van dat bureau altijd onafhankelijk en volledig
adviezen en risicobeoordelingen moet geven. De inspecteur-generaal kan in
de begeleidende brief van de VWA aan de ministers van Landbouw, Natuur en
Voedselkwaliteit en Volksgezondheid, Welzijn en Sport zo nodig nog een separaat
advies over het toezicht en de handhaving opnemen. Mevrouw Snijder vroeg naar
de integraliteit en naar de manier waarop ervoor werd gewaakt dat de bureaus
naast elkaar gingen werken. Dit is er een voorbeeld van. Ik kom straks terug
op de vraag hoe dat in andere landen is georganiseerd. Het wetsvoorstel bevat
in ieder geval naar mijn mening de nodige waarborgen op dit punt.Vrijwel iedereen heeft gevraagd naar de afstemming tussen de Europese
Voedselautoriteit en het onderdeel risicobeoordeling van de VWA. Beide organisaties,
de FSA en de VWA, maken na goedkeuring hun werkplannen openbaar. Het adviesforum
van de FSA dient tot informatie-uitwisseling over de adviezen in uitvoering
en tot bundeling van kennis om overlappingen van het wetenschappelijk onderzoek
tussen FSA en de lidstaten zo veel mogelijk te vermijden. Iedereen brengt
namelijk de plannen bij elkaar. Dat is synergie, vormt een meerwaarde en biedt
de garantie dat dubbel werk zo veel mogelijk wordt voorkomen.De VWA en de FSA kunnen op het vlak van de risicobeoordeling van elkaars
expertise gebruik maken. De adviezen kunnen dus worden gebaseerd op wetenschappelijk
gefundeerde risicobeoordelingen. Die kunnen onderling worden uitgewisseld.
De directeur risicobeoordeling neemt ook deel aan de bijeenkomsten van de
FSA. Zodoende zijn naar mijn mening voldoende waarborgen geschapen ter voorkoming
van dubbel werk of van niet-gebruikmaking van elkaars expertise.In alle landen zijn risicobeoordeling en risicomanagement van elkaar gescheiden.
Daar begon ik mijn betoog al mee. In de Europese Unie is de FSA een apart
onderdeel van de inspectie. Dat strookt met wat wij voorstellen. Ik duid hiermee
op de zogenoemde Food and Veterinary Office. In België is het ook wettelijk
onafhankelijk geregeld in het zogenoemde Federaal Agentschap voor de Voedselveiligheid.
In Duitsland is de risicobeoordeling ondergebracht bij wetenschappelijke instituten.
De inspectie is daar apart. In het Verenigd Koninkrijk houdt de FSA zich vooral
met risicobeoordeling bezig en wordt door een ander bureau de inspectie uitgeoefend.
In alle landen om ons heen zijn deze twee taken dus gescheiden, al is er een
verschil in de manier waarop de inspectie en de wettelijke taken zijn georganiseerd.De heer Koopmans heeft een vraag over de openbaarmaking van gegevens gesteld.
Ik kwalificeer het maar even als naming and shaming. Binnen het huidige wettelijke
kader geschiedt dat in eerste instantie op grond van de Wet openbaarheid van
bestuur. Die wet biedt een grondslag voor actieve openbaarmaking. De huidige
bestaande privacyregelgeving vormt daar aan de andere kant het uitgangspunt
voor. Al bestaat dus de mogelijkheid tot actieve openbaarmaking, de Wet op
de privacy vormt het uitgangspunt. Daarbij wordt goed gelet op de wettelijke
waarborgen die terzake gelden. Ondernemers zullen wij van tevoren informeren,
als wij er al toe overgaan. Verder zal op een website goed worden uitgelegd
wat de gegevens betekenen en in welke context ze moeten worden geplaatst om
te voorkomen dat er misverstanden ontstaan. Ondernemers weten dus van tevoren
wat er gaat gebeuren. Zij krijgen van tevoren een besluit tot openbaarmaking
toegestuurd, waarop zij hun zienswijze kunnen geven. Er is dus nog niets gepubliceerd.
Als zij commentaar hebben, zal dit ook op de website komen te staan als er
al tot openbaarmaking wordt overgegaan. Uiteindelijk staan de mogelijkheden
van bezwaar en beroep open.De kwintessens van de opmerking van de heer Koopmans is, denk ik, dat
er een goede wettelijke regeling moet komen als wij verdergaande stappen willen
nemen. Wat dat betreft ben ik het met de heer Koopmans eens.De heer Koopmans (CDA):Ik begrijp dat de minister in een aantal wetten, de Wet openbaarheid van
bestuur en de wetgeving op het gebied van privacy en de VWA, de grondslagen
vindt voor een eventuele publicatie. Mijn fractie heeft zorgen over het feit
dat voor ondernemers onvoldoende duidelijk is wanneer, op grond van welk beleidskader
en bij welke mate en welke soort overtredingen publicatie aan de orde is.Minister Veerman:In de eerste plaats zullen ondernemers van tevoren te horen krijgen dat
wij een besluit nemen over openbaarmaking. Zij kunnen hun zienswijze daarop
kenbaar maken. Die zienswijze kan, wanneer die steekhoudend is, aanleiding
zijn om het nogmaals te overwegen. Er is sprake van hoor en wederhoor. Als
al besloten wordt tot publicatie, zal ook het commentaar van de ondernemer
erop worden gepubliceerd. Wij zullen hierin voorzichtig opereren. Naming and
shaming kan een effectief middel zijn, maar wij moeten oppassen dat wij het
kind niet met het badwater weggooien. Ik begrijp de heer Koopmans in dezen
zeer wel.De heer Koopmans (CDA):De minister zegt dat hij voorzichtig zal opereren. Wij willen natuurlijk
weten wat dit gaat betekenen. Ik heb zojuist de voorbeelden genoemd. Een wietteler,
iemand die crimineel gedrag vertoont, mag op grond van de huidige wetgeving
niet op een website worden gezet. Iemand die een broodje bakt en daarover
een klein misverstand heeft of iemand die de soep even te warm bewaart, mag
wel op een website genoemd worden. Dit alles op grond van dezelfde
Nederlandse wetgeving. Mijn fractie heeft er grote moeite mee dat wij dit
niet met meer waarborgen zorgvuldig met elkaar delen.Minister Veerman:Ik heb al gezegd dat wij daarvoor een goede wettelijke regeling moeten
maken. Die is er op dit moment niet. Ik begrijp uw zorg heel goed. Ik begrijp
ook de achtergrond van de vraag. Die zal mij eerder aansporen om daarvoor
een adequate wettelijke regeling te maken, zodat die dichotomie niet voorkomt.
In de tussentijd zullen wij prudent zijn en iedereen de gelegenheid geven
om wat wij willen publiceren, eerst van commentaar te voorzien. Vervolgens
zullen wij beoordelen of het in een redelijke verhouding tot elkaar staat.De heer Van der Vlies (SGP):Zorgvuldig opereren, prudent omgaan met elkaar. Dat betekent ook billijke
termijnen van hoor en wederhoor. Nu ken ik alle wettelijke bepalingen die
in het geding zijn, niet uit het hoofd. Ik weet niet of erin is voorzien,
maar duidelijk zal moeten zijn aan welke termijnen men over en weer gebonden
is.Minister Veerman:Wij moeten voorkomen dat wij incidenten opblazen tot algemene praktijk.
Dat beluister ik achter de vraag van de heer Koopmans en het voorbeeld dat
hij geeft. Wij weten echter ook dat één vlieg de zalf stinkend
kan maken. Wij moeten dus van geval tot geval bezien op welke wijze moet worden
gehandeld. Wij moeten van tevoren tegen een ondernemer zeggen dat wij van
plan zijn het naar buiten te brengen en hem of haar de gelegenheid geven om
te reageren. Daarna moeten wij opnieuw bezien in hoeverre het middel adequaat
en proportioneel is ten opzichte van het doel.Mevrouw Snijder-Hazelhoff (VVD):Er worden nu voorbeelden genoemd. Wij hebben toch afgesproken dat wij
het traject van naming and shaming ingaan op een aantal onderwerpen en niet
in de breedte van alle sectoren. Wij hebben ook afgesproken dat wij in de
aanloop en in het vervolg van het traject eens rustig zullen bekijken hoe
het verloop is in de drie gekozen deelsectoren. Anders had ik van de minister
verwacht dat hij bij de discussie die wij een aantal weken geleden hebben
gevoerd, direct met het wetsvoorstel was gekomen. Ik stel mij voor dat wij
eerst eens kijken hoe het loopt. Mocht het noodzakelijk zijn dat wij verder
gaan, dan stel ik mij voor dat de minister op dat moment met het wettelijke
kader komt.Minister Veerman:Dat is juist. Wij komen niet terug op wat wij hebben afgesproken, maar
laten wij elkaar goed verstaan. Wij gaan niet op basis van incidenten algemene
conclusies trekken. Wij gaan daarmee voorzichtig om. Wij geven altijd wederhoor
en dat kan ons aanleiding geven om te zeggen: ga heen en zondig niet weer.
Wanneer echter ondanks vermaningen, waarschuwingen of wellicht boetes herhaaldelijk
blijkt dat het gedrag niet wijzigt, komt er een keer een moment waarop wij
zeggen dat in het publieke belang dat gedrag of die handelswijze toch openbaar
gemaakt moet worden. Vrijwel iedereen heeft gevraagd hoe de bekostiging geregeld wordt. Voor
de begroting van het bureau risicobeoordeling is een vast budget geregeld
binnen het jaarplan. Er zijn budgetten beschikbaar die betaald worden uit
de begrotingen van LNV en VWS. Naast het eigen budget, kan ook gebruikgemaakt
worden van de capaciteit van onderzoeksinstituten zoals het RIVM en het Rekilt.
Die kunnen daar worden geplaatst, al dan niet binnen de bestaande capaciteit
of binnen capaciteit die op grond van eigen budget wordt ingehuurd. Verder
is er een budget voor de zogenaamde vrije ruimte, voor de ongevraagde adviezen.
De VWA kan ook ongevraagde adviezen geven, laten wij dat niet vergeten. Wanneer
er extra prioriteiten zijn bijvoorbeeld in geval van calamiteiten of veel
spoedadviezen, bijvoorbeeld ten gevolge van dioxine of vogelgriep, is altijd
geld beschikbaar. Wanneer het bureau onafhankelijke risicobeoordeling meent
dat er iets moet worden ondernomen, kan het niet zo zijn dat een financiële
beperking dat in de weg zou staan.De heer Waalkens (PvdA):Kan de minister mij even helpen met de begroting van de VWA? Hoeveel is
er geserveerd voor dat aparte bureau? Wij maken daarvoor een wet. Dat bureau
gaat van start. Met welk budget voor de vrije ruimte is gerekend?Minister Veerman:Ik ken het bedrag niet uit mijn hoofd. Mijn ambtenaren zullen mij ongetwijfeld
in de loop van dit debat een briefje doen toekomen waarop dat bedrag staat.
Ik kan u dan straks inlichten. Het belangrijke punt is dat ik u toezeg dat
als het onafhankelijke onderzoeksbureau het noodzakelijk vindt om een onderzoek
te doen, er geen financiële belemmering zal zijn om dat onafhankelijke
advies te verschaffen.De heer Koopmans heeft een vraag gesteld over de regels die er zijn en
de fte's bij de VWA. Ik ben blij dat ik kan zeggen dat er op mijn departement
een grote vereenvoudigingsslag gemaakt wordt, onder meer via het wetsvoorstel
voor de dierlijke productie. Dat is de komende periode een van de grote wetsvoorstellen.
Daarmee kan een grote vermindering van het aantal regels worden bereikt en
neemt de effectiviteit van het optreden van de VWA toe. Overigens is op mijn
departement het aantal regels al van 1500 naar 700 teruggebracht. Wij zullen
daarmee voortgaan, alhoewel elke volgende regel lastiger is dan de vorige
want het lage fruit plukt men immers het eerst! Bij de VWA is het aantal fte's
teruggegaan van 2500 naar ongeveer 1800. Ik heb op 8 december ook al
gezegd dat vermindering natuurlijk geen doel op zichzelf is, maar er komen
andere werkwijzen. Ik wijs op het instrument van toezicht op controle. In
dat kader voeren wij gesprekken met verschillende branches over de vraag in
hoeverre het daar toepasbaar is. Het is nog wat te vroeg om te concluderen
dat toezicht op controle kan leiden tot een structurele vermindering van de
toezichtlasten, maar er wordt duidelijk met die intentie geopereerd. Er vindt
toezicht op controle plaats; als branches het zelf willen regelen, kan de
toezichtdruk worden verminderd, omdat de verantwoordelijkheid door de branches
zelf wordt overgenomen. Het beleidskader zal in 2008 worden geëvalueerd
en dan komen de eerste resultaten. In de tussentijd stuur ik onverminderd
op de inzet van het instrument toezicht op controle op die plekken waar initiatieven
door de branches of sectoren zelf worden ontplooid. Naar mijn mening kunnen
daarmee de controle-inspanningen adequaat worden verminderd,
altijd tot het niveau waarop de minister van VWS en ik de verantwoordelijkheid
kunnen dragen en dat verantwoord is uit het oogpunt van de volksgezondheid
en andere toetsingscriteria die hierop van toepassing zijn.De heer Koopmans (CDA):Mijn vraag over de regels was iets preciezer. In een perspublicatie bleek
duidelijk dat de VWA ingevolge de wet 1200 regels moet controleren, maar de
facto slechts 80 controleert. De partij waarvan de minister en ik lid zijn
heeft gedogen niet hoog in het vaandel staan. Wat doen wij daarmee? Is de
minister bereid om samen met zijn collega van VWS een beschouwing geven hoe
wij daarin een slag kunnen maken, misschien zelfs op aangeven van de VWA,
die blijkbaar werkende weg erachter komt dat een heleboel regels niet handhaafbaar,
niet houdbaar, niet werkbaar et cetera zijn? Ik vind dat ondernemers er recht
op hebben om dat weten. Als er regels zijn, controleren wij daarop; als wij
er niet op controleren, dan moeten wij afwegen of wij ze in stand houden.Minister Veerman:Het aantal van 1200 versus 80 kan ik niet onmiddellijk thuisbrengen. Overigens
zou die verhouding bij ondernemers niet moeten leiden tot grote zorgen, maar
ik hoor het altijd andersom, namelijk dat er te veel controles zijn. Ik streef
naar een evenwichtige verhouding tussen datgene wat nu per se des overheids
is en datgene wat heel goed ook door de sector kan worden gedaan. Ik hoor
vaak uit de sectoren dat er te veel controles zijn. Maar als wij toezicht
op controle en het nemen van verantwoordelijkheid aanbieden, dan blijkt dat
toch ontzettend moeilijk te zijn. Er zijn kosten aan verbonden en er is verantwoordelijkheid
aan verbonden. Dat is toch lastig. Ik pleit er steeds sterk voor en wil er
ruimte voor geven, maar ik ontmoet gereserveerdheid om daar actief op in te
gaan. Laat ik deze verzuchting op dit moment ook eens slaken.De heer Koopmans (CDA):Wij delen die zorg. Ik ben positief over de inzet van de minister op dit
punt. Toch wil ik even kijken naar regels die wij hebben, maar die wij niet
handhaven. Het is heel goed denkbaar dat een aantal daarvan blijft en dat
wij er niet al te veel drukte over maken, maar het is ook mogelijk dat een
aantal regels niet verstandig, niet haalbaar, niet werkbaar of niet uitvoerbaar
blijkt te zijn. Wil de minister die beschouwing eens maken via de VWA, die
dat werkende weg tegenkomt en het resultaat daarvan naar de Kamer sturen?Minister Veerman:Ik zal eerst die getallen controleren. Zullen wij dat afspreken?De heer Koopmans (CDA):Het gaat mij er niet om of het er 80, 1200 of 111 zijn. Het gaat om de
essentie.Minister Veerman:Ik zal eerst de getallen controleren. Als die spanning inderdaad zo groot
is, tussen 1200 en 80, dan zal ik nagaan of wij een aantal regels kunnen missen,
bijvoorbeeld omdat ze verouderd zijn. Een heleboel regels, waarover overigens
Kamervragen zijn ingediend, zijn inmiddels al afgeschaft. Wij zijn bezig te
bevragen over regels die al zijn afgeschaft. Ik zal het uitzoeken en ik zal
u een brief sturen te bekwamer tijd.Mevrouw Snijder-Hazelhoff (VVD):Wij hadden het over de fte's in relatie tot de controle. Ik kijk nu weer
naar de fte's, de lastendruk, de regelgeving en de risicobeoordeling. Hoe
zal dat traject verlopen? Wij gaan ervan uit dat er niet meer achter wegkomt.
Mogen wij ervan uitgaan dat het kleine blokje dat zijn werk goed moet doen
binnen de VWA zo blijft en niet uitdijt?Minister Veerman:De bedoeling van het blokje, zoals mevrouw Snijder het aanduidt, van de
onafhankelijke risicobeoordeling is om zelfstandig risicobeoordelingen tot
stand te brengen. Dat hoeft men niet zelf te doen; men moet ze tot stand doen
komen. Het kan misschien door eigen expertise, maar ik ben er een groot voorstander
van om dat zo klein mogelijk te houden. Het moet er komen. Er moet gebruikgemaakt
worden van de bestaande capaciteit bij de instituten die ik al heb genoemd,
zoals het RIVM. Het is dan niet nodig om daar aparte staven voor op te richten,
om daar aparte onderzoekers voor aan te stellen. Dat zou dubbel werk betekenen.
Ik zal erop toezien dat het geschiedt langs de lijnen die zijn aangegeven.
Dat is vanaf het allereerste begin de bedoeling geweest.Mevrouw Snijder-Hazelhoff (VVD):Verwacht de minister extra regelgeving?Minister Veerman:Het hangt ervan af wat er wordt gevonden. In de veevoersector hebben wij
verschillende voorvallen gehad. Er werd iets ontdekt en de risicobeoordeling
wees uit dat het niet mocht gebeuren, dat het gevaarlijk was. Ik zou daarop
antwoorden: dit hebben ze gevonden en ik heb daar die en die maatregelen voor
getroffen. Ik kan het nooit uitsluiten. Als iets als een risico wordt beoordeeld,
moet er ook worden gehandeld. Dat kan heel goed binnen de bestaande capaciteit,
maar bij een calamiteit kan het noodzakelijk zijn om tijdelijk of voor de
wat langere termijn in het beheersen of uitbannen van het risico de capaciteitsvraag
of de vraag naar regelgeving te stellen. Als wij iets vinden, willen wij het
uitbannen, maar wij willen geen regel hebben die het verbiedt. Je kunt in
dit leven maar op twee manieren iets niet tot stand laten komen, namelijk
door een eerlijk geweten of door een regel. Ik kies voor het eerlijke geweten,
maar dat is moeilijker controleerbaar.Aan het adres van de heer Waalkens zeg ik dat het gaat om een klein miljoen.
Als er iets nodig is, dan zal de minister erin voorzien, los van het budget.
Dit uiteraard binnen het redelijke. Ik ben zelf ook onderzoeker geweest: de
wereld is groot en problemen zijn interessant. Met het kleine miljoen worden
de onderzoeksvragen in de capaciteit van de bestaande instituten ingevlochten.De heer Koopmans heeft gevraagd om een meldpunt voor klachten over de
VWA. Met klachten op dit terrein kan men altijd bij de minister van LNV terecht.Het eten van kip is veilig en de waarborgen daarvoor zijn voldoende. Wij
hebben het hier over de onafhankelijkheid van de risicobeoordeling en over
het feit dat de minister daar geen invloed op mag uitoefenen. Het zou dus
wel vreemd zijn als ik nu zou zeggen dat wij het gaan onderzoeken. Ik denk
dat de vraag van de heer Koopmans zover doorklinkt, dat het voor de risicobeoordelaar
van de VWA reden zal zijn om een en ander te onderzoeken. De uitslag zal de
Kamer onverwijld en volledig bereiken.De heer Koopmans (CDA):Het is niet alleen van groot belang vanwege het feit dat Wakker Dier in
onze ogen op een buitengewoon onredelijke manier aan de gang is, maar het
is ook van belang in het kader van dit wetsvoorstel. De heer Waalkens heeft
bij amendement voorgesteld om de Kamer rechtstreeks dat recht te geven. Dat
lijkt mij wat ver gaan. Wel meen ik dat wanneer er gerechtvaardigde vragen
komen, de minister daarmee wat scherper om zou moeten kunnen gaan. Als oefening
vind ik dat wel van belang, los van de importantie.Minister Veerman:Aan oefeningen hebben wij geen gebrek. Ik kan natuurlijk altijd aan het
Risicobeoordelingsbureau een vraag voorleggen. Wel vind ik het wat merkwaardig
om in het kader van dit debat over de onafhankelijkheid, als minister meteen
te zeggen: welnu, mijnheer Koopmans, die vraag ga ik aan het Risicobeoordelingsbureau
voorleggen. Gelet op hetgeen hier reeds is gewisseld, zou het overigens best
eens kunnen zijn dat die vraag onder ogen wordt gezien.De heer Waalkens (PvdA):Ik heb een vraag aan college Koopmans. Als hij aangeeft dat vanuit de
Kamer een onderzoeksvraag geformuleerd zou kunnen worden, wijs ik hem erop
dat ik in mijn amendement juist voorstel om de Kamer het recht daartoe te
geven. In dat licht vraag ik de heer Koopmans rechtstreeks of hij dan steun
zou willen uitspreken voor dat amendement, dat hem op dit punt volledig bedient.
Of het dan een zinvolle onderzoeksvraag of een zinloze onderzoeksvraag is,
is dan aan de Kamer om te beoordelen.De voorzitter:Het is overigens merkwaardig dat u die vraag aan de heer Koopmans stelt,
aangezien wij nu in discussie zijn met de minister.Minister Veerman:Voor die vraag had ik de heer Koopmans ook willen behoeden.De voorzitter:Kijk aan, maar dat is blijkbaar niet gelukt.De heer Koopmans (CDA):Niet voor de vraag maar wel voor het verkeerde antwoord, daar heeft de
minister mij wel voor behoed, want hij heeft net een heel duidelijk antwoord
gegeven. Hij heeft gezegd dat aan de orde kan zijn, mede naar aanleiding van
wat hier gewisseld is, dat het onderzoek gaat plaatsvinden. Verder heeft hij
terecht gezegd dat het niet aan de orde kan zijn dat er willekeurig vanaf
deze kant van de tafel in een keer een beeld kan ontstaan dat er iets moet
gebeuren en dat dit vervolgens onverwijld in de richting van de VWA geschoven
moet worden. Binnen de staatsrechtelijke verdeling waarbij de Kamer controleert
en de regering regeert en met inachtneming van de onafhankelijkheid van de
risicobeoordeling in het gehele traject, vind ik het goed dat er bepaalde
stappen tussen zitten.De heer Waalkens (PvdA):Voorzitter. Ik kom hier in mijn tweede termijn nog op terug. Ik vind dat
de argumentatie van de heer Koopmans exact aansluit bij datgene wat in mijn
amendement staat.De heer Van der Vlies (SGP):De minister zei gereed te zijn met zijn antwoord. Nu heb ik de gewoonte
om mijzelf zo veel mogelijk serieus te nemen. Ik heb in mijn eerste termijn
gezegd dat ik het materieel met de minister eens ben over de onafhankelijkheid
van de risicobeoordeling. Ik heb er toen wel de vraag aan verbonden waarom
het in dit wetsvoorstel en op deze wijze geregeld moet worden. Ik heb verwezen
naar het advies van de Raad van State. Als ik mijzelf serieus neem, moet ik
de minister toch herinneren aan deze vraagstelling die in mijn termijn redelijk
dominant aanwezig was. Ik ben het dus eens met wat de minister wil regelen,
maar ik heb twijfels over de plaats waar hij het regelt en over het gewicht
waarmee hij het regelt.Minister Veerman:Ik had dit punt gereserveerd als afsluiting van mijn commentaar op de
amendementen van de heer Waalkens, omdat het hierbij een zuiver staatsrechtelijk
punt betreft, maar ik wil er nu meteen wel op ingaan. Door de keuze voor vastlegging
in een wettelijk traject, hebben wij de ernst van de onafhankelijkheid van
dit deel van de VWA tot uitdrukking willen brengen. Er blijkt allemaal argwaan
te zijn, waaraan onder anderen de heer Van den Brink eerder al refereerde,
in de zin van dat de slager zijn eigen vlees zou keuren en dat de minister
van LNV wel een handje zou hebben in alles wat daar gebeurt. In het belang
van een goede, correcte wetenschappelijk verantwoorde risicobeoordeling heb
ik daaruit de conclusie getrokken dat het noodzakelijk is om de zwaarst mogelijke
garantie in te bouwen qua inbedding in het gehele stelsel, namelijk een wet.
En dat heb ik daarin tot uitdrukking willen brengen. Deze volstrekt zuivere,
zware inbedding van deze taak van de VWA was een politieke keuze. Daarmee
willen wij voor eens en voor altijd alle argwaan en al het commentaar –
gelukkig vandaag niet door de heer Waalkens, maar in het verleden heeft hij
ook wel eens verdenkingen geuit – wegnemen. Het kabinet wil hiermee
aangeven dat het bij LNV in goede handen. Niemand hoeft bang te zijn dat de
minister zich met de adviezen bemoeit. Dat is de achtergrond ervan.De heer Van der Vlies (SGP):In mijn termijn heb ik aangegeven dat ik begrip heb voor die argumentatie,
maar dat ik het lichtelijk merkwaardig vind dat van de drie taken onder ministeriële
verantwoordelijkheid – risicobeoordeling, risicomanagement en risicocommunicatie –
er één in een wet wordt verankerd, terwijl het instituut dat
de drie taken draagt, via een ministeriële regeling in het leven is geroepen.Minister Veerman:Met het oog op de staatsrechtelijke zuiverheid die hier deskundig en voortdurend
wordt bewaakt door de heer Van der Vlies, is dat juist. Toch heb ik ervoor
gekozen om al die argwaan die is gedebiteerd voor eens en voor altijd naar
het rijk der fabelen te verwijzen, zodat iedereen die in de onderzoekseenheid
werkt en advies uitbrengt, kan bogen op de wettelijke grondslag van zijn activiteiten.Binnen het instituut is de bevruchting van de activiteiten van de een
naar de ander goed geregeld; in die zin is er geen scheiding. Hooguit had
ook de VWA zelf nog een wettelijke status moeten krijgen. In de redenering
van de heer Van der Vlies was dat het logische sluitstuk geweest. Voor mij
is dat echter van minder belang dan het eerste stuk. Voor de taakuitoefening
heeft het geen enkele consequentie, niet voor het eerst stuk en niet voor
de andere twee stukken. Maar op zich heeft de heer Van der
Vlies gelijk, zoals gebruikelijk.De heer Van den Brink (LPF):De Raad van State heeft het verhaal over het wettelijke deel van de VWA
afgekeurd. Toch heeft de minister doorgezet. Waarom heeft de minister niet
ervoor gekozen om juist dit stuk weg te halen bij de VWA en bij een apart
agentschap onder te brengen? Dat was nóg zuiverder geweest.Minister Veerman:In eerdere beraadslagingen met de Kamer heb ik erop gewezen dat de drie
taken met elkaar te maken hebben. Risicobeoordeling kan leiden tot maatregelen
op het gebied van risicomanagement en risicocommunicatie. Als dat risicobeoordelingstuk
helemaal apart zou worden gezet – de Wetenschappelijke Raad van het
Regeringsbeleid is genoemd als voorbeeld – komen de taken te ver uit
elkaar te staan. Dat kan betekenen – maar wij zijn erop beducht dat
het dat feitelijk betekent – dat daarmee de noodzakelijke coherentie
van risicobeoordeling en de daaropvolgende maatregelen niet tijdig, adequaat
en efficiënt tot stand zullen komen. Dat is de achtergrond ervan.Dan kom ik bij het amendement op stuk nr. 9 met betrekking tot de risicobeoordelingen
en de directe zending daarvan aan de Kamer. In het wetsvoorstel wordt bepaald
dat adviezen van de onderzoekseenheid van de VWA door de tussenkomst van de
inspecteur-generaal aan de minister worden aangeboden en vervolgens zo snel
mogelijk, maar uiterlijk binnen vier weken, openbaar worden gemaakt. Daar
wordt enerzijds mee beoogd om een integraal advies van de VWA mogelijk te
maken en anderzijds om de ministers in de gelegenheid te stellen, zich te
beraden op het advies van de VWA in verband met eventuele maatregelen. De
Kamer zal vervolgens zo volledig mogelijk worden geïnformeerd over het
advies en de conclusies die daaruit worden getrokken. Het amendement doorkruist
dit. Daarbij is het staatsrechtelijk onjuist dat de directeur Risicobeoordeling
zelfstandig met de Kamer communiceert. Ik zie tot mijn geruststelling de heer
Van der Vlies instemmend knikken. Gelet op de ministeriële verantwoordelijkheid
behoort de communicatie met de Kamer altijd via de minister te verlopen. Ik
kan dan ook niet anders dan aanneming van dit amendement met klem ontraden.In het jaarplan van de VWA zijn de onderzoeksactiviteiten, inclusief de
prioritering, opgenomen. De Kamer kan zich daarover uitspreken. Onderzoeksvragen
van de Kamer behoren staatsrechtelijk gezien via de minister te lopen. Dat
algemene kabinetsbeleid is onlangs weer eens bevestigd tijdens de discussie
over de aanbevelingen van de Tijdelijke commissie infrastructuurprojecten.
Ik doel dan op de informatievoorziening aan de Kamer door de planbureaus.
Door de minister van BVK is zowel mondeling als schriftelijk betoogd dat planbureaus
onder de ministeriële verantwoordelijkheid vallen en dat verzoeken van
de Kamer via de verantwoordelijke minister moeten worden geleid. Hij heeft
daarbij aangegeven dat in de praktijk door het kabinet ruimhartig met verzoeken
van de Kamer zal worden omgegaan. Ik schaar mij daar van harte achter. Voor
de VWA moet hetzelfde gelden. Verzoeken van de Kamer gaan via de minister,
maar daar zal ruimhartig mee worden omgegaan. Met het oog op het voorgaande,
acht ik het amendement op stuk nr. 10 niet alleen uit staatsrechtelijk oogpunt
onwenselijk, maar ook overbodig. Derhalve ontraad ik aanneming ervan.In zijn amendement op stuk nr. 12 stelt de heer Waalkens voor om een evaluatiebepaling
in de wet op te nemen. Ik voel daar geen sterke aandrang toe, maar ik heb
er ook geen bezwaar tegen. Ik laat het oordeel over dit amendement aan de
Kamer over.Het amendement op stuk nr. 14 betreft de raad van advies. Uit de inbreng
van verschillende geachte afgevaardigden maak ik op dat er op dit punt een
misverstand is ontstaan. Deze raad heeft tot taak om op basis van wetenschappelijke
expertise de onafhankelijke risicobeoordelingsautoriteit bij te staan. Een
raad van toezicht heeft geheel andere taken. Deze beoordeelt het functioneren
van de autoriteit als zodanig. De raad van toezicht van een universiteit bemoeit
zich niet met het onderwijs, maar met de totale gang van zaken op dat instituut.
Een raad van advies heeft de primaire doelstelling het verstrekken van wetenschappelijke
adviezen die de kwaliteit en het gezag van de autoriteit kunnen versterken.
Daarom is een vertegenwoordiging van belangengroepen niet gepast. Dat zou
namelijk afbreuk doen aan de onafhankelijkheid. Daardoor wordt het meer een
raad van toezicht dan een raad van advies. De Consumentenbond heeft ook gezegd
hierin geen zitting te willen nemen en dat begrijp ik heel goed. Het zal duidelijk
zijn dat ik ook de aanneming van dit amendement moet ontraden.De voorzitter:Ik constateer dat wij direct kunnen doorgaan met de tweede termijn. De
spreektijden bedragen een derde van die in eerste termijn.Mevrouw Snijder-Hazelhoff (VVD):Voorzitter. De minister heeft helder aangegeven waar de verantwoordelijkheden
liggen. Hij heeft tevens duidelijk gemaakt dat wettelijke inkadering nodig
is vanwege de ernst van het onderwerp. Ook de VVD wil een zo onafhankelijk
mogelijke risicobeoordeling. Als ik de discussie hoor over allerlei amendementen
om de onafhankelijkheid naar ons gevoel weer te ondermijnen, denk ik dat het
correct is om nu dit wettelijk kader te hebben.Ik wil nog even goed benadrukken dat er geen extra administratieve lastendruk
moet zijn. De minister heeft duidelijk geantwoord dat wij daar niet aan ontkomen,
als er iets geregeld moet worden tegen bepaalde risico's of als er een slagje
geslagen moet worden. Daarbij moeten wij heel voorzichtig zijn. Als er onderzoek
wordt gedaan, moet dat worden afgestemd op het onderzoek in andere landen
in Europa, zodat er geen zaken dubbel worden gedaan.Verder ziet het ernaar uit dat de VVD-fractie geen van de amendementen
van de fractie van de Partij van de Arbeid zal ondersteunen.De heer Koopmans (CDA):Voorzitter. Ik dank de minister voor zijn antwoorden in eerste termijn.
De CDA-fractie wil meer voedselveiligheid, maar minder hypes en minder politiek
opgeklopte, soms zogenaamde, affaires. Daarom steunen wij het wetsvoorstel.
Wij geven geen steun aan de in onze ogen politiserende amendementen van de
PvdA. Met die PvdA-amendementen komt er meer politieke afhankelijkheid
van de VWA, vooral als het gaat om de bemensing en de rol van de Kamer.Ik hoor in de woorden van de minister een zorgvuldige benadering en een
aantal goede bedoelingen wat betreft naming en shaming. Die deel ik. Onze
fractie heeft wel grote zorgen op dit punt. Wij hebben onvoldoende zicht of
er in de wet voldoende borging is voor die goede bedoelingen. Het is niet
duidelijk of de goede aanpak van de minister in de wet is verankerd. Hierover
dien ik de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat de regering overweegt om naming en shaming toe te passen
op het gebied van voedselveiligheid, door de VWA;overwegende dat publicatie juridische en financiële gevolgen kan
hebben voor de rijksoverheid;overwegende dat publicatie ook grote gevolgen voor bedrijven kan hebben;van mening dat publicatie slechts aan de orde kan zijn bij overtreding
van Europese normen waarbij de voedselveiligheid in het geding is;verzoekt de regering, hiertoe een wettelijke regeling te treffen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Koopmans. Naar mij blijkt, wordt
zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 15(29863).Mevrouw Snijder-Hazelhoff (VVD):Als ik het goed begrijp, wil de CDA-fractie niet wachten op de resultaten
van het traject dat wij bij deze drie deelsectoren zijn ingegaan, maar het
proces van wetgeving heel voortvarend in gang zetten. Zij is daarmee zelfs
nog sneller dan de minister, want hij zat ongeveer op mijn lijn, om even te
kijken hoe dit traject loopt.De heer Koopmans (CDA):Wij willen graag een scherpere wettelijke borging van de goede bedoelingen
die de minister heeft uitgesproken.Ik ben blij met het impliciete antwoord van de minister op onze vraag
over de schandelijke actie van Wakker Dier. Waarom hebben wij dat punt nog
eens in dit debat neergezet? Omdat de actie van Wakker Dier een buitengewoon
goed voorbeeld is van het neerzetten van hypes, puur voor politieke doeleinden.
Gesponsord door de goededoelenloterijen proberen de directies van organisaties
zich een weg te banen naar dit huis. De wet op de sponsoring van politieke
partijen moeten wij ook nog eens in dit licht aan de orde stellen.De voorzitter:Dat onderwerp is nu niet aan de orde.De heer Waalkens (PvdA):Voorzitter. Wij zijn op zich blij met de wetgeving waarin de onafhankelijkheid
wordt geregeld van het onderzoeksbureau dat de risicoanalyses uitvoert. Wij
zijn er absoluut van overtuigd dat het bureau de synergie moet zoeken binnen
de ijzeren driehoek van risicomanagement, risicoanalyse en risicocommunicatie.
In die zin zal de kennis die er is, deze drie belangrijke taken over en weer
bevruchten.Wij realiseren graag aanpassingen in het wetsvoorstel die inhouden dat
de adviezen geheel en onveranderd aan de Kamer worden doorgegeven. De minister
wil een tijdsvertraging inbouwen bij de toezending van de adviezen, zodat
hij integraal kan reageren op de adviezen en nog eens kan bekijken of de adviezen
deugdelijk zijn. Blijkbaar heeft hij niet veel vertrouwen in de adviezen die
de onderzoekspoot zal produceren. Ik vind het op zijn minst een beetje merkwaardig
dat hij zegt dat de Kamer de adviezen krijgt, maar dat hij daar eerst maximaal
vier weken over wil nadenken om zijn beleidsbrief erbij te kunnen doen, zodat
de Kamer alles bij elkaar ontvangt. Dit getuigt niet van vertrouwen in de
onafhankelijke onderzoekspoot. Ik spreek hiermee geen verdenking uit over
belangenverstrengeling of interventie van de minister. Ik constateer dat wij
nu een wettelijke regeling maken op dit punt. Ik zou graag via amendering
van het wetsvoorstel regelen dat het advies naar de Kamer komt op het moment
waarop het klaar is. Het staat de minister daarna vrij om daarop te reageren.De heer Van der Vlies (SGP):Ik heb van de minister begrepen dat de heer Waalkens krijgt wat hij wil,
namelijk een geheel en onveranderd gepubliceerd stuk. Hij wil alleen een termijn
van maximaal vier weken – die hij niet altijd nodig zal hebben –
om te bezien of geen ongewenste en onbedoelde neveneffecten ontstaan naar
aanleiding van de publicatie van het rapport. Het rapport kan namelijk een
geweldige impact hebben voor producenten, consumenten, consumentenvertrouwen
en noem maar op, met alle gevolgen van dien. De heer Waalkens heeft nog niet
gereageerd op het feit dat de minister door een simpele check en het meteen
afgeven van een adequaat pakket van maatregelen – indien dat nodig is –
die emotie en commotie kan indammen. Ik vind de opmerking van de minister
hierover heel steekhoudend. Dit sluit aan op de praktijk die wij van de laatste
jaren kennen.De heer Waalkens (PvdA):Dat is waar, maar het is aan de intrinsieke waarde van het advies verbonden
dat het onderzoeksbureau zich niet alleen nadrukkelijk buigt over de uitkomsten
van het onderzoek, maar in het advies met een beleidsaanbeveling ook kan ingaan
op de implicaties die het heeft. Ik weet niet precies hoe het onderzoek eruit
zal kunnen zien. Ik vind het vreemd dat niet bekend wordt gemaakt dat er ergens
een risico is waarnaar moet worden gekeken, op het moment van wetenschappelijke
constatering. Ik blijf dit vreemd vinden, zonder bijbedoelingen en zonder
te willen hypen. Ik wil de risicoanalyse juist depolitiseren en wil haar na
wetenschappelijk onderzoek in de maatschappij laten landen. Het is vervolgens
aan de Kamer en aan de organisaties om erop te reageren.De heer Van der Vlies (SGP):Mijn fractie staat aan de kant van de heer Waalkens als
hij vraagt om transparantie. Die transparantie moet er zijn. Er moet niets
onder de pet worden gehouden of worden verdoezeld, maar er moet een eerlijk
beleid zijn en er moet een eerlijk signaal worden gegeven. Nu suggereert u
echter dat het risicobeoordelend instituut zich ook kan gaan vergewissen van
de beleidsmaatregelen die meteen afgegeven zouden moeten kunnen worden om
de zaak beheersbaar te houden in de samenleving. Dat is juist geen eigenlijke
taak van dat instituut, want dat is voorbehouden aan de beleidsmakers en de
politieke verantwoordelijkheid.De heer Waalkens (PvdA):Ja, maar de onderzoekspoot zou wel een oordeel kunnen geven over toezicht,
controle en handhaving, zodat ook die punten worden meegenomen in de risicoanalyse.
Als daar zwakke punten in zitten, is het billijk om daar in het advies op
z'n minst een alinea aan te wijden.Ik zou het opdrachtgeverschap graag vanuit de Kamer willen neerleggen
als een wettelijke bevoegdheid. Dat heeft niets met politiseren te maken.
Als de Kamer een uitspraak doet over het aan het onderzoeksbureau richten
van een onderzoeksvraag om risico's in kaart te brengen, vind ik het jammer
dat de collega's die aan dit debat meedoen, wel vanuit de Kamer vragen om
een onderzoek, maar dat de paden ineens uit elkaar lopen als wij dat wettelijk
willen verankeren in een recht van de Kamer. Wat dat betreft, zie ik twee
gezichten, met name bij het CDA, maar misschien ook bij de VVD. Zij willen
dat opdrachtgeverschap immers niet meenemen in de wettelijke regeling.Mevrouw Snijder-Hazelhoff (VVD):Natuurlijk komt hier onderzoek uit voort, maar het gaat hier om een onafhankelijke
risicobeoordeling. Volgens mij richt u zich veel te veel op onderzoek en sturing
daarvan door de Kamer. U hebt blijkbaar niet veel vertrouwen in de wetenschappers
die wij op dit punt aan het werk willen zetten.De heer Waalkens (PvdA):Ik heb alle vertrouwen in hen. Ik heb er behoefte aan om dit zelfs wettelijk
te regelen. Ik heb mijn enthousiasme uitgesproken voor een wettelijke regeling
voor een onafhankelijke positie. Ik begrijp de vraag van collega Van der Vlies
wel, maar het is onze keuze om dat op afstand te zetten, maar wel in de staatsrechtelijke
zin dat er altijd een ministeriële verantwoordelijkheid is. Dat is anders
dan in Zweden. De minister heeft een aantal Europese landen genoemd waar dit
geregeld is zoals hij heeft gezegd, maar in Zweden staat dit helemaal los
van de ministeriële verantwoordelijkheid. Ik zou haast zeggen: het staat
daar rechtstreeks onder de Koning. Men wordt dus benoemd door de Kroon, krijgt
mandaat en legt rechtstreeks rekening en verantwoording af aan het parlement.
Zo is het in Zweden geregeld. Als wij de onafhankelijkheids­poot van de
VWA in een wet willen regelen, heb ik er alle vertrouwen in dat die ook kwaliteit
krijgt. Daar twijfel ik geen moment aan. Ik twijfel geen moment aan de uitkomsten
van de adviezen die er zullen komen. Wie ben ik om daar op voorhand twijfels
over te hebben? Ik waardeer het advies van het onderzoeksbureau zodanig dat
ik zeg dat er nooit iets anders dan een gedegen onderzoek kan komen van de
risicoanalyses. Dat onderzoek wordt dan onversneden, in zijn geheel en –
waarom niet? – onverwijld doorgegeven aan de Kamer. Wij kunnen toch
niet schrikken van onze eigen schaduw?Uit de reactie van de minister maak ik op dat in principe bijna 1 mln.
beschikbaar is voor vrije onderzoeksgelden en dat er zo nodig ruimte zal worden
gemaakt. Als het urgent is om onderzoek te doen en als er dan budgettaire
problemen zijn, wordt daar dus ruimte voor gemaakt. Wordt het bij derden uitgezette
onderzoek dan openbaar aanbesteed?Alles overziende zijn wij op zich wel enthousiast over de route van de
wet en de ingeslagen weg, maar wij hopen toch dat wij via amendering nog een
aantal zaken zodanig kunnen inbrengen dat de wet sterker en steviger wordt
en meer depolitiseert dan politiseert. De heer Koopmans doet mij onrecht aan
door mij te beschuldigen een hype te beginnen. Hij is degene die over Wakker
Dier is begonnen. Hij wil een zinloos onderzoek door de Kamer waarvan hij
de resultaten in een maatschappelijke context plaatst. Ik begrijp daar helemaal
niets van. Als er iemand aan het hypen en flauwekullen is, is dat de heer
Koopmans.De heer Koopmans (CDA):Denkt de heer Waalkens dat dit aan de keukentafel van de kippenhouders
op dezelfde manier wordt beleefd?De heer Waalkens (PvdA):Ik heb geen behoefte, hierop te reageren. Het maatschappelijke debat daarover
is tot aan rechtszaken toe gegaan. Er zijn uitspraken over gedaan. Ik laat
het daarbij.De heer Van den Brink (LPF):Voorzitter. Ik dank de minister voor de antwoorden. Wat betreft de termijn
van vier weken is hij duidelijk geweest. Voor mij is in het debat tevens duidelijk
geworden dat onafhankelijkheid de boventoon moet voeren en moet blijven voeren.
De opmerking van de heer Koopmans over Wakker Dier, hem wellicht uit het hart
gegrepen, is niet slim. Juist wie onafhankelijkheid propageert, moet de VWA
hiermee niet willen opzadelen. Erger nog, Nederland moet zo veel vertrouwen
in de VWA krijgen dat als de VWA niet ingaat op wat Wakker Dier zegt, Nederland
weet dat Wakker Dier onzin vertelt. Met een dergelijk vertrouwen zou de VWA
gigantisch scoren. De heer Koopmans heeft dan ook geen goed voorbeeld gegeven.De minister heeft iets gezegd over beleidsmaatregelen en risico-onderzoek.
Ik hoop dat ik dat voldoende positief mag uitleggen. Ik heb echter toch een
motie voorbereid. Als de minister straks zegt dat de motie een ondersteuning
van zijn beleid is, is die motie natuurlijk meteen van tafel. Daar ben ik
heel gemakkelijk in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat de risicobeoordelingen van de VWA vergezeld kunnen gaan
van adviezen voor beleidsaanpassingen;constaterende voorts dat het kabinet streeft naar level playing
field in EU-verband;van mening zijnde dat beleidsaanpassingen gevolgen kunnen hebben voor
de concurrentiepositie van ondernemers in de voedings- en genotsmiddelenindustrie
in Nederland;roept de regering op, wanneer zij overgaat tot beleidsmaatregelen als
gevolg van door de VWA gegeven adviezen: - de Kamer mee te delen
of en, zo ja, op welke wijze andere EU-landen betreffende hetzelfde onderwerp
hebben gehandeld;- de Kamer in te lichten over de gevolgen van de
te nemen beleidsmaatregel voor de concurrentiepositie van de Nederlandse ondernemers
in de voedings- en genotsmiddelenindustrie,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Van den Brink. Naar mij blijkt,
wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 16(29863).De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter. Over de materie zijn wij het eens: onafhankelijke risicobeoordeling
is een vereiste. De vraag was alleen hoe wij dat moeten regelen, waar wij
het aanhechten en op welk niveau. De VWA is bij ministeriële regeling
ingesteld en de drie kerntaakgebieden zijn benoemd. Over één
daarvan is maatschappelijke discussie geweest. Dat kerntaakgebied moet onbetwist
gemarkeerd worden en vandaar regeling bij wet. Daar zit voor mij een frictie.
Daarom voel ik mij wel thuis bij het oordeel van de Raad van State in het
advies dat werd uitgebracht aan de regering over het conceptwetsvoorstel.
De minister gaf mij gelijk, maar hij maakt een andere politieke keuze. Ik
sta nu voor de keuze om die politieke keuze al dan niet te volgen. Het is
een staatsrechtelijk wat droge maar op zichzelf volstrekt steekhoudende redenering.
Wij zijn best bereid om wat wordt voorgesteld te volgen, maar ik hecht er
belang aan om dit nog even helder te markeren.De onafhankelijkheid moet onbetwist zijn. Het gaat om een gezaghebbend
instituut met een gezaghebbende inzet. De scherpste kritiek op het voorgestelde
kwam van de heer Waalkens. Hij zei het volgende. Als de risicobeoordeling
leidt tot een bevinding, moet die bevinding onverwijld in de Tweede Kamer,
dus in de samenleving, worden neergelegd. Daar moeten niet ten hoogste vier
weken tussen zitten. De verdenking mag niet bestaan dat de minister, welke
dan ook, die periode van vier weken benut om de bevindingen af te zwakken
of bij te schaven. Aldus de heer Waalkens. Daarom is het goed dat de minister
klip en klaar heeft gezegd dat het advies geheel en onveranderd naar de Kamer
gaat. Het moet er nog bijkomen dat het anders zou zijn. Zo'n risicobeoordelaar
zou toch geen knip voor de neus waard zijn als hij de bevinding die hij de
minister heeft aangereikt verminkt terugziet. Dat doet een minister ten hoogste één
keer en dan is het echt afgelopen. Die periode van ten hoogste vier weken
kan goed benut worden om de ernst van het risico voor de humane gezondheid
en de maatschappelijk-economische impact van een adequaat tegenwicht te voorzien.
Wij moeten geen hypes krijgen. Dat er daadkrachtig, gezaghebbend en slagvaardig
geopereerd moet worden, zal niemand betwisten.De heer Waalkens (PvdA):In eerste termijn heb ik de VWA met de NMa vergeleken. De NMa is een volstrekt
onafhankelijke organisatie die haar advies en bevindingen wel onverwijld,
onversneden en onveranderd naar de Kamer stuurt. Daarmee wordt op geen enkele
manier afbreuk gedaan aan de ministeriële verantwoordelijkheid van in
dit geval de minister van Economische Zaken. Met het oog hierop begrijp ik
uw redenering niet. Waarom bent u in dit geval een voorstander van een periode
van maximaal vier weken en wilt u niet bij wet regelen dat het advies onverwijld
bij de Tweede Kamer en dus in de maatschappij wordt neergelegd?De heer Van der Vlies (SGP):De wetgever heeft ervoor gekozen om het bij de NMa op een andere manier
te regelen. Ik heb redenen om u niet te volgen in uw pleidooi om het bij de
VWA alsnog te regelen als bij de NMa.De garnalensector heeft grote problemen ondervonden doordat een beschikking
van de NMa onverwijld werd gepubliceerd. Het is u ongetwijfeld niet ontgaan
dat daarover een heleboel te doen is geweest. Uiteindelijk is er op goede
gronden voor gekozen om te repareren, maar de schade was wel aangericht. Iets
dergelijks proberen wij nu te voorkomen.De heer Waalkens (PvdA):Economische schade kan natuurlijk heel erg zijn, maar bij de VWA spreken
wij wel over de volksgezondheid. Met het oog daarop moeten wij hier scherp
aan de wind durven varen. De samenleving moet namelijk onverwijld, onversneden
en onveranderd kennis kunnen nemen van het advies.De heer Van der Vlies (SGP):Als in dat advies wordt gewezen op implicaties voor de humane volksgezondheid,
zal de minister echt geen vier weken nodig hebben. Hij moet dan immers acuut
ingrijpen; die sluipmoordenaar moet de deur uit. Het zal van de ernst van
de risico's afhangen hoe veel tijd de minister zich gunt en neemt.
Hij moet die tijd echter wel kunnen nemen als daarvoor goede redenen zijn.De heer Waalkens (PvdA):Ik kan uw redenering goed volgen. Het is echter ook mogelijk dat men denkt
dat er geen implicaties zijn, maar dat die later binnen die termijn van vier
weken alsnog ontstaan. Als dat gebeurt, is het misschien wel beter om dat
advies eerder naar buiten te brengen. Waarom regelen wij niet in de wet dat
het advies onverwijld naar de Kamer moet worden gestuurd? De minister kan
dan zo snel mogelijk komen met zijn beleidsbrief.De heer Van der Vlies (SGP):Ik houd die twee dingen liever bij elkaar. Er zijn goede redenen om de
publicatie van een bevinding vergezeld te doen gaan van een beleidsreactie.
Juist als het erom spant, kan het heel belangrijk zijn dat het zo wordt gedaan.
U haalt het advies en de beleidsbrief uit elkaar en ik zie genoeg reden om
dat niet te willen. Overigens ben ik wel met u eens dat er, naarmate de situatie
ernstiger is, sneller en daadkrachtiger moet worden opgetreden. Dat zal niemand
betwisten.De heer Koopmans heeft een motie ingediend die voorstelt om bij wet een
en ander te regelen over de procedure rond naming and shaming. Als die motie
tenminste de eindstreep haalt en door de minister ten uitvoer wordt gebracht.
Ik vond dat de minister een redelijk welwillende toezegging had gedaan. Hij
zei namelijk dat hij het als een goed doel voor de nabije toekomst ziet om
zo'n wet tot stand te brengen. Daarin moeten de termijnen van hoor en wederhoor
klip en klaar worden vastgelegd, zoals in andere wetgeving ook gebeurt, zodat
daarover geen misverstand kan ontstaan. Ik ken een geval waarbij dat wel het
geval was.Ik kom tot slot te spreken over de amendementen. Een wet van enige importantie
kan het best voorzien zijn van een evaluatiebepaling. Daar is niets tegen.
De termijn waarbinnen het moet gebeuren, moet echter niet te krap worden.
Ik geloof dat de heer Waalkens een termijn van drie jaar voorstelt. Ik weet
niet of dit per se moet, maar ik heb geen bezwaar tegen een evaluatiebepaling.
De overige amendementen zal ik om staatsrechtelijke redenen niet steunen.Minister Veerman:Voorzitter. Mede door de gedachtewisseling over een van de springende
punten tussen de heer Waalkens en de heer Van der Vlies kan ik redelijk kort
zijn. Ik onderschrijf wat mevrouw Snijder heeft opgemerkt. De motie-Koopmans
met betrekking tot de wettelijke regeling kan ik als ondersteuning van beleid
kwalificeren, voorzover het om zaken gaat die verder gaan dan wat thans wettelijk
is toegestaan. Ik val mevrouw Snijder bij, want zij heeft gezegd dat het van
belang is om te kijken naar de uitkomsten van de pilot. De voorbereiding kan
weliswaar plaatsvinden, maar voor de precieze invulling moeten wij de ervaringen
uit de pilots meewegen. Het zou niet verstandig zijn om die terzijde te leggen
en, ongeacht wat de pilots opleveren, een wettelijk kader te ontwikkelen.
De heer Koopmans kent mijn terughoudendheid om wettelijke maatregelen tot
stand te brengen, maar ik wil zijn motie als ondersteuning van beleid kwalificeren.De heer Koopmans (CDA):De minister kent ook mijn terughoudendheid op dat gebied. Ik denk dat
het goed is om langs die twee lijnen te redeneren. Ik wil dan ook de stap
zetten dat de lijn met de drie pilots benevens de lijn die in de motie staat,
wordt ingezet.Minister Veerman:Wij kunnen de voorbereidingen daartoe treffen, maar het zou onverstandig
zijn om de resultaten van de pilots niet mee te nemen bij de formulering van
het wetsvoorstel.Ik denk niet dat de heer Waalkens en ik elkaar zullen naderen. Uit de
toelichting van de heer Waalkens in tweede termijn blijkt dat hij wil dat
de Kamer recht op onderzoek krijgt. Ik kan niet anders dan de conclusie trekken
dat de heer Waalkens staatsrechtelijk een andere formule voor ogen heeft dan "de
regering regeert en de Kamer controleert". Overigens is dat zijn goed
recht. Tot op heden loopt ons staatsrecht nog langs deze lijnen. Hij wekt
de schijn dat de deugdelijkheid van de adviezen zou worden aangetast als zij
niet onverwijld zouden worden gepresenteerd. Maar misschien bedoelt hij dat
niet. Stel dat er een advies tot stand komt over een ernstige zaak. Stel dat
de minister drie weken gaat zitten prakkiseren wat hij daaraan gaat doen.
Uiteindelijk moet hij met zijn water voor de dokter, te weten de Kamer. Wat
zal er dan gebeuren? Ik denk dat hij niet eens hoeft te verschijnen. Het hangt
dus helemaal af van de ernst en omvang van zo'n risicobeoordeling. De bewindsman
is in de allereerste plaats verantwoordelijk om de passende maatregelen te
treffen. Als de zaak van een zodanige importantie is dat bijvoorbeeld onmiddellijk
het terughalen van producten om redenen van volksgezondheid noodzakelijk is,
dan gebeurt dat natuurlijk onverwijld. In dat geval kan ook het advies onverwijld
ter beschikking komen. Ik verzet mij tegen het voorstel om dat in alle gevallen
te doen. Het is aan de verantwoordelijke bewindspersoon, die altijd ter verantwoording
kan worden geroepen, om die afweging te maken krachtens het beginsel dat de
regering regeert en dat bevalt mij goed. De heer Waalkens zegt dat het in
Zweden helemaal los staat. Het is maar waarvoor wordt gekozen. De indruk moet
niet ontstaan dat de minister op een of andere wijze zijn vinger achter die
onderzoeken wil houden. Dat is niet het geval.De heer Waalkens heeft vanaf het begin gepleit voor een zo groot mogelijke
onafhankelijkheid van dit deel. Dat is in dit wetsvoorstel geregeld. Mijnheer
Waalkens, tel uw zegeningen. Het zijn er verschillende. Wij zaten van meet
af aan op de zelfde lijn. Het enige wat ons nu nog scheidt, is de vraag of
de adviezen onverwijld aan de Kamer moeten worden gezonden. Om staatsrechtelijke
en praktische redenen wijs ik uw voorstel af. Ik denk dat u daar diep in uw
hart het volste begrip voor hebt en anders zult u dat stellig nog krijgen.Er was nog een voorstel over de bekostiging en aanbesteding. Als een advies
snel tot stand moet komen, is een openbare aanbesteding niet altijd de meest
effectieve weg. In dat geval wordt gezocht naar de expertise die beschikbaar
is en die past bij de vraag. Voor meerjarige onderzoeken met een lange doorlooptijd
worden de geldende wettelijke kaders gevolgd.De motie van de heer Van den Brink is eigenlijk wel vriendelijk. Hij roept
de regering op om, wanneer wordt overgegaan tot beleidsmaatregelen als gevolg
van door de VWA gegeven adviezen, de Kamer mee te delen of en, zo ja, op welke
wijze andere EU-landen betreffende hetzelfde onderwerp hebben
gehandeld en de Kamer in te lichten over de gevolgen van de te nemen beleidsmaatregel
voor de concurrentiepositie van Nederlandse ondernemers in de voedings- en
genotmiddelenindustrie. Ik zal dat zo veel als mogelijk doen. Het is immers
regeringsbeleid om het level playing field daar in de gaten te houden. Ik
houd één slag om de arm. Ik kan niet toezeggen dat dit altijd
zal gebeuren. Dat is afhankelijk van de vraag wat de kosten ervan zijn en
of het tot veel onderzoek leidt. Dergelijke zaken kunnen een snelle reactie
op beleidsmaatregelen in de weg staan. Ik ben zeer welwillend. Als hij zich
hierin kan vinden, beschouw ik deze motie als ondersteuning van mijn beleid.
Als hij zegt dat het altijd moet, houd ik een slag om de arm.De heer Van den Brink (LPF):Als iets zo urgent is dat vandaag zaken uit schappen moeten worden gehaald
en het stuk is er niet bij, zou ik dat de minister niet euvel duiden.Minister Veerman:Dan begrijpen wij elkaar goed en beschouw ik de motie als ondersteuning
van mijn beleid. Tegen de heer Van der Vlies wil ik nog zeggen dat is gebleken
hoe een principiële partij flexibel kan zijn.De voorzitter:Mijnheer Van den Brink, wilt u uw motie handhaven?De heer Van den Brink (LPF):Nee.De voorzitter:Aangezien de motie-Van den Brink (29863, nr. 16) is ingetrokken, maakt
zij geen onderwerp van beraadslaging meer uit.Mevrouw Snijder-Hazelhoff (VVD):Ik heb nog een vraag over de motie van de heer Koopmans. Als de minister
een motie beschouwt als ondersteuning van zijn beleid, neemt hij deze feitelijk
over. Ik begrijp dat hij de motie van de heer Koopmans onderschrijft, maar
dat nog zal worden gekeken naar de evaluatie.Minister Veerman:Dat is juist.Mevrouw Snijder-Hazelhoff (VVD):Ik kijk dan even naar de heer Koopmans. Mijn fractie ondersteunt deze
motie op zich, maar heeft moeite met overbodige moties.De heer Koopmans (CDA):Nu de minister zo duidelijk heeft geantwoord op deze vraag, trek ik mijn
motie in.De voorzitter:Aangezien de motie-Koopmans (29863, nr. 15) is ingetrokken, maakt zij
geen onderwerp van beraadslaging meer uit.De heer Waalkens (PvdA):Wij hebben een hele tijd gesproken over de VWA en haar positie. Deze wetgeving
vloeit voort uit mijn persistentie op het punt van onafhankelijkheid. Dat
wordt nu in de wet geregeld. Daarover verschil ik staatsrechtelijk van mening
met de heer Van der Vlies. Ik vind het een goede zaak. Op een aantal punten
hebben wij een inhoudelijk verschil van opvatting over de inrichting en de
onafhankelijke positie van de onderzoekspoot. Wij zijn een heel eind gekomen.
Zeker als wij de gehele historie bezien, hebben wij de positie van de VWA
vier keer over de kop getrokken. Wij zijn nu bijna aan een fysieke uitvoeringsfase.
Ik wens de minister heel veel succes met deze wet. Wij zullen voor deze wet
stemmen, maar een beetje met pijn in het hart omdat wij nog niet alles hebben
gekregen. Maar u weet: als je te lang dooronderhandelt over een koe, houd
je haar op stal. En ik wil haar graag kwijt.Minister Veerman:Ik kan mij niet helemaal in de beeldspraak vinden, maar wel in de consequentie
ervan. Kamer en ministerie hebben eendrachtig deze wet tot stand gebracht.
Ik dank de Kamer ook voor haar inbreng terzake.De heer Koopmans (CDA):De minister zei in zijn oordeel over het amendement van de heer Waalkens
over de evaluatiebepaling, dat drie jaar misschien wel wat kort is. Als daarvan
vijf jaar wordt gemaakt, zal misschien zijn en ook mijn enthousiasme over
het amendement wat groter worden.Minister Veerman:Ik heb het oordeel aan de Kamer overgelaten. Wie ben ik om daarop invloed
te willen uitoefenen buiten hetgeen ik heb gezegd. Ik vind drie jaar aan de
korte kant. Die opvatting deel ik.De heer Waalkens (PvdA):Als indiener van het amendement wil ik de termijn van drie jaar wel oprekken
tot vijf jaar.De voorzitter:Dan krijgen wij van u dus nog een wijziging van het amendement. Zorgt
u ervoor dat het er voor dinsdag is, zodat wij er dinsdag over kunnen stemmen.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Wij zullen aanstaande dinsdag stemmen over het wetsvoorstel en de amendementen.De vergadering wordt van 15.23 uur tot 15.30 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20052006-4151-4162.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl