Behandeling wetsvoorstel Gemeentelijke herindeling van Schouwen-Duiveland en Walcheren (24461)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 1963-1967

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

03-09-1996

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 39, pagina 1963-1967

03-09-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 24461Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Noot met rapportage van de Commissie tot onderzoek van de geloofsbrief van de heer P.R. Stoffelen inzake zijn benoeming tot lid van de Eerste KamerPagina 2002-2002
Voortzetting behandeling wetsvoorstellen Gemeentelijke herindeling in de samenwerkingsgebieden Midden-Brabant, Breda en Westelijk Noord-Brabant en in een gedeelte van de samenwerkingsgebieden Zuidoost-Brabant en 's-Hertogenbosch (24571); Wijziging van de Wet tot gemeentelijke herindeling in de samenwerkingsgebieden Midden-Brabant, Breda en Westelijk Noord-Brabant en in een gedeelte van de samenwerkingsgebieden Zuid-Oost-Brabant en 's-Hertogenbosch (24783)Pagina 1978-1996
Behandeling wetsvoorstellen Wijziging van de Wet aansprakelijkheid olietankschepen (24473); Regeling van het conflictenrecht inzake de erfopvolging alsmede de vereffening en de verdeling van de nalatenschap, mede in verband met de bekrachtiging van het op 1 augustus 1989 te 's-Gravenhage totstandgekomen Verdrag inzake het recht dat van toepassing is op erfopvolging (Trb. 1994, 49) (Wet conflictenrecht erfopvolging) (23857); en enige andere wetsvoorstellenPagina 1942-1942
Lijst van besluiten (dinsdag 3 september 1996)Pagina 1996-1996
Voortzetting behandeling wetsvoorstellen Gemeentelijke herindeling in de samenwerkingsgebieden Midden-Brabant, Breda en Westelijk Noord-Brabant en in een gedeelte van de samenwerkingsgebieden Zuidoost-Brabant en 's-Hertogenbosch (24571); Wijziging van de Wet tot gemeentelijke herindeling in de samenwerkingsgebieden Midden-Brabant, Breda en Westelijk Noord-Brabant en in een gedeelte van de samenwerkingsgebieden Zuid-Oost-Brabant en 's-Hertogenbosch (24783)Pagina 1967-1978
39ste vergadering; 3 september 1996Pagina 1941-1942
Behandeling wetsvoorstel Gemeentelijke herindeling van Schouwen-Duiveland en Walcheren (24461)Pagina 1963-1967
Behandeling wetsvoorstellen Gemeentelijke herindeling in de samenwerkingsgebieden Midden-Brabant, Breda en Westelijk Noord-Brabant en in een gedeelte van de samenwerkingsgebieden Zuidoost-Brabant en 's-Hertogenbosch (24571); Wijziging van de Wet tot gemeentelijke herindeling in de samenwerkingsgebieden Midden-Brabant, Breda en Westelijk Noord-Brabant en in een gedeelte van de samenwerkingsgebieden Zuid-Oost-Brabant en 's-Hertogenbosch (24783)Pagina 1942-1963
Behandeling wetsvoorstel Gemeentelijke herindeling van Lemelerveld (24569)Pagina 1967-1967
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 3 september 1996)Pagina 1996-2001

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de behandeling van: 
 
 het wetsvoorstel Gemeentelijke
herindeling van Schouwen-Duiveland en Walcheren (24461).
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt geopend.
 
 
 
 
 
 De heer Postma (CDA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Aan het aantal belangstellenden in de zaal is
te zien dat het aantal kiesgerechtigden in de provincie Zeeland aanmerkelijk
minder is dan in de provincie Brabant. Desalniettemin is de provincie Zeeland
voor mij de mooiste provincie. Afhankelijk van het onderwerp herhaal ik dat
dus elf keer, met de noodzakelijke variaties.
 
 Aan de orde is een herindelingsvoorstel over twee onderscheiden regio's
in de provincie Zeeland, en wel de regio Schouwen-Duiveland en de regio Walcheren.
Ondanks onze betogen en het gedurende meer dan een decennium aandringen van
de zijde van verschillende fracties van de Eerste Kamer, worden ook nu weer
twee regio's die wat de herindeling betreft niets met elkaar te maken hebben,
toch in één wetsvoorstel gepresenteerd. Wij betreuren dat. Bij
voortduring hebben wij erop aangedrongen om dat niet te doen, en regio's,
gesplitst in aparte wetsvoorstellen, aan de Staten-Generaal te presenteren,
zodat over elke regio afzonderlijk de juiste afweging gemaakt kan worden.
 
 Het gaat in dit wetsvoorstel om Zeeland beoosten de Schelde, zoals dat
heet. In de loop van dit korte betoog komen wij nog te spreken over Zeeland
bewesten de Schelde. Tegenwoordig zouden wij spreken over Zeeland bezuiden
en benoorden de Schelde.
 
 Wat de criteria betreft zien wij dat vrij nauwgezet de getalscriteria
van de Midden-Betuwe uit 1987 zijn gevolgd. Alle gemeenten die worden opgeheven,
zijn gemeenten met minder dan 6000 inwoners. Westerschouwen heeft 6031 inwoners.
Van Zierikzee zou men kunnen zeggen dat het met tienduizend inwoners niet
voor opheffing in aanmerking komt. Je kunt ook zeggen dat Zierikzee, zij het
onder een andere naam, vergroot wordt met andere gemeenten.
 
 Het is interessant om eens te zien naar andere criteria die een rol hebben
gespeeld bij het totstandbrengen van nieuwe gemeenten. In Schouwen-Duiveland
zien wij dat is gekozen voor één gemeente en niet voor twee
gemeenten, zoals mogelijk zou zijn geweest. Door de fractie van het CDA van
de Tweede Kamer zijn twee gemeenten voorgesteld, namelijk Schouwen en Bruinisse-Duiveland.
Dat is afgewezen. De regering was en is daar niet voor, hoewel een dergelijke
gemeente in totaal plusminus 9000 inwoners zou hebben. Daarmee zou zij boven
het getalscriterium van de Midden-Betuwe uitkomen, waarin staat dat nieuw
te vormen gemeenten minimaal 8000 inwoners moeten hebben.
 
 Mijnheer de voorzitter! Als ik het goed zie, wordt er op een heel indirecte
wijze zowel door de regering als door het provinciaal bestuur van Zeeland
een move gemaakt in de richting van een nieuw criterium. Ik zie dat ook bij
bepaalde punten in de memorie van toelichting. Op pagina 3 wordt over Schouwen-Duiveland
gesteld: "Er ontstaat een krachtige gemeente met ruimte voor noodzakelijke
ambtelijke specialisaties en fulltime bestuurders." Op pagina 4 wordt over
Walcheren gezegd: "De te vormen grote plattelandsgemeente biedt ruimte voor
noodzakelijke ambtelijke specialisaties en fulltime bestuurders." De regering
maakt dus de move in de richting van fulltimewethouders. Parttimewethouders
voldoen kennelijk niet meer.
 
 Wat kunnen de mogelijke gevolgen zijn van deze veranderende criteria met
betrekking tot sommige andere gebieden in de provincie Zeeland? Ik kom te
spreken over Zeeland bewesten de Schelde: Zeeuws-Vlaanderen.
 
 Als ik kijk naar de getalscriteria, dan voldoen alle zeven gemeenten in
dat gebied aan het criterium van meer dan 6000 inwoners. Er is dus geen enkele
reden om ook maar één van deze gemeenten op te heffen. De reden
zou alleen de overweging kunnen zijn dat men een fulltimewethouder wil hebben.
In dat geval zou er een minimumomvang moeten zijn van 18.000. Tot mijn stomme
verbazing is dat criterium ook door het provinciaal bestuur van Zeeland omarmd.
In de stukken van het provinciaal bestuur van Zeeland staat dat er gemeenten
moeten komen van minimaal 20.000 tot 30.000 inwoners. De fractie van het CDA
van de Eerste Kamer vindt dat een onjuiste benadering. Men moet niet zeggen
dat er fulltimebestuurders moeten komen en dat daarop de schaal van de gemeentegrootte
aangepast moet worden. Het is precies omgekeerd. Men moet eerst kijken naar
de taken van de gemeente en vervolgens kan daar mogelijkerwijze in bepaalde
omstandigheden een conclusie uit voortvloeien met betrekking tot de noodzaak
van parttime- of fulltimewethouders.
 
 Interessant is ook wat in 1995 aan provinciale staten van Zeeland geschreven
werd in een interne notitie. Daar staat het volgende. "In Zeeuws-Vlaanderen
doet zich niet meer het in het beleid van het vorige kabinet geformuleerde
knelpunt voor dat gemeenten zich beneden de kwetsbaarheidsgrens bevinden."
Dus ook het provinciaal bestuur van Zeeland is het ermee eens dat het getalscriterium
met betrekking tot de gemeenten in Zeeuws-Vlaanderen niet van toepassing is.
 
 Ik citeer verder. "Het beleid van de provincie heeft sinds 1993 een ontwikkeling
doorgemaakt. Het knelpuntenbeleid viel aan te merken als een negatieve benadering
met herindeling als oplossing voor problemen." Vervolgens staat er: "in de
toelichting op het herindelingsplan voor Schouwen-Duiveland en Walcheren werd
gekozen voor een positieve benadering. Gemeenten moeten sterk genoeg gemaakt
worden om ook nog niet te voorziene ontwikkelingen op te vangen." Daartegen
heb ik nu juist ernstig bezwaar. Gemeenten moeten sterk genoeg gemaakt worden
om te voorziene ontwikkelingen op te vangen en niet om niet
te voorziene ontwikkelingen op te vangen. Als je dat laatste als criterium
neemt, moet je misschien zeggen dat gemeenten minimaal 50.000 inwoners moeten
hebben of minimaal 100.000 inwoners.
 
 Ik vat samen. Wanneer het provinciaal bestuur van Zeeland of de regering
met een wetsvoorstel zou komen dat ertoe strekte, enigerlei regio van Zeeland
te herindelen, dan moet ik zeggen dat de CDA-fractie van de Eerste Kamer aan
een dergelijk wetsvoorstel haar steun niet zal kunnen geven.
 
 
 
 
 
 De heer Wiegel (VVD):
 
 Mijnheer de voorzitter! Over het wetsontwerp strekkende tot gemeentelijke
herindeling van Schouwen-Duiveland en Walcheren zijn wij niet enthousiast.
Dat geldt met name voor Schouwen-Duiveland. Ik ben het eens met hetgeen de
heer Postma heeft gezegd die zijn kritiek heeft geuit op het feit dat beide
herindelingen op beide eilanden in een wetsontwerp zijn samengevoegd. De staatssecretaris
had naar onze mening heel wel met een kleinschaliger voorstel voor Schouwen
kunnen komen, juist omdat dan twee intern homogenere gemeenten zouden zijn
ontstaan.
 
 Dat dit wetsvoorstel thans zo voor ons ligt, komt overigens naar onze
mening ook omdat de bestaande gemeenten zich zwak hebben verweerd, doordat
zij het onderling oneens waren over de te volgen koers en misschien omdat
men op Schouwen-Duiveland wat te deemoedig tegen zogenaamde hogere autoriteiten
aankijkt. De vraag wat in termen van bestuurskracht het voordeel is van één
gemeente boven twee gemeenten staat recht overeind. Wat winnen de bewoners
van dit prachtige eiland? Wordt de afstand tussen burgers en bestuur niet
onnodig te groot? De regering noemt als belangrijk argument voor het totstandkomen
van één gemeente dat het hele eiland op Zierikzee georiënteerd
is. Wie het gebied kent, weet dat dit maar beperkt waar is. Voor tal van zaken
gaan de inwoners van Schouwen-Duiveland naar Middelburg of Goes. Wij vinden
de argumentatie in de stukken om tot één gemeente te komen niet
sterk. De regering zegt dat alzo een krachtige gemeente ontstaat met ruimte
voor noodzakelijke ambtelijke specialisatie en fulltimebestuurders. Wat zou
nu echt zijn afgedaan aan die ambtelijke specialisatie als er was gekozen
voor twee gemeenten op Schouwen-Duiveland? Bij de behandeling van het Brabantse
voorstel heb ik al gezegd dat er niet kan worden gezegd dat fulltimewethouders
per definitie zoveel beter zijn dan parttimers. De staatssecretaris schrijft
dat verwacht mag worden dat de toekomstige gemeente Schouwen-Duiveland een
krachtige rol zal kunnen spelen ten gunste van de eigen burgers en van de
provincie als geheel, nu en in de verdere toekomst. Dat is niet meer dan een
mond vol lucht.
 
 De provincie Zeeland is tot op heden heel fors met het herindelen en samenvoegen
aan de gang gegaan. Ik heb het gevoel dat de gemeentelijke schaal in deze
kleinschalige provincie te groot aan het worden is. Daarom wijd ik een paar
opmerkingen aan de situatie in Zeeuws-Vlaanderen. De kranten in Zeeland staan
er de laatste dagen bol van. In dat gewest, dat mij zeer na aan het hart ligt,
kwam 25 jaar geleden een ingrijpende herindeling tot stand: van 25 à
30 gemeenten naar 8 gemeenten. Eén van de toen, in 1970, in dit voor
Den Haag verre landsdeel opgeheven gemeenten, de gemeente Retranchement, die
koos voor samengaan met de stad Sluis, meldde toen op de hoorzitting van de
Tweede-Kamercommissie – ik zal dat nooit vergeten – dat zij eens
op een verzoek aan het ministerie van Binnenlandse Zaken ten antwoord kreeg
dat de gemeente zich maar moest wenden tot de eigen landsregering in Brussel.
Moraal van dit verhaal: Den Haag weet nauwelijks wat er hier speelt. Ik vraag
de staatssecretaris en het provinciaal bestuur van Zeeland dan ook om zich
praktisch en niet van achter de bestuurlijke tekentafel te beraden op de vraag
hoe de gemeenten aldaar functioneren. Wat is er tegen kleinere gemeenten die
hun zaken goed voor elkaar hebben en waar nog een echte band bestaat tussen
burgers en bestuur, die waar nodig – heel betrokken en weinig bureaucratisch –
de zaken samen doen? Daarbij komt dat Sluis en Aardenburg een paar jaar geleden
vrijwillig en met instemming van de provincie en het departement zijn samengegaan.
Wederom een herindeling voegt naar onze mening niets toe aan de kwaliteit
van het bestuur.
 
 Ik las dat een gemeentelijke herindeling in Zeeuws-Vlaanderen ongeveer
40 mln. zou kosten. PvdA-gedeputeerde De Kok voegde daar in De Stem van 22
augustus nog aan toe dat de frictiekostenregeling wordt versoberd, zodat een
eventuele herindeling de gemeenten zelf nog meer zal kosten dan verwacht.
Twee dagen later – ik volg de Zeeuwse kranten van dag tot dag –
concludeerde gedeputeerde De Kok in de PZC dat het tij voor gemeentelijke
herindelingen verlopen was. Ik begrijp dat de staatssecretaris niet al te
diepgaand zal ingaan op datgene wat ik over Zeeuws-Vlaanderen heb gezegd.
Toch wil ik namens mijn groep deze opmerkingen gemaakt hebben, zodat de regering
en het provinciaal bestuur van Zeeland weten met welke bijzondere aandacht
wij de ontwikkelingen zullen volgen, ook ter illustratie van onze opvatting
dat er her en der in het land te makkelijk wordt gekozen voor het opheffen
van op zich goed bestuurde gemeenten. Daar zouden wij in bestuurlijk Nederland
later wel eens grote spijt van kunnen krijgen. Ik zei dat vanochtend al eerder.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Van de Vondervoort:
 
 Mijnheer de voorzitter! Het wetsvoorstel zoals het hier ligt met betrekking
tot de gemeentelijke herindeling Schouwen-Duiveland en Walcheren is een wetsvoorstel
waarbij de regering eigenlijk de voorstellen van de provincie heeft gevolgd,
omdat een toetsing van het advies van de provincie heeft opgeleverd dat het
in voldoende mate past in het beleidskader zoals dat recent is geëxpliciteerd.
 
 De wens van de beide woordvoerders, de heer Postma en de heer Wiegel,
om een dergelijk voorstel niet zodanig in te richten dat beide regio's in
een wetsvoorstel zijn opgenomen, kan ik op zichzelf wel begrijpen, hoewel
bij een ander voorstel, dat voor Brabant, door de Tweede Kamer juist werd
gevraagd om wetsvoorstellen samen te voegen vanwege de onderlinge relaties
tussen de drie herindelingsgebieden die aan de orde zijn. Bij het wetsvoorstel
waar wij het hier over hebben, heeft de provincie nadrukkelijk die relatie
gelegd, vanwege, bijvoorbeeld, het gebied Neeltje Jans. Desalniettemin
heb ik niet een soort van eenduidige opvatting over de vraag of regionale
voorstellen in een of meerdere wetsvoorstellen moeten worden ondergebracht.
Ik denk dat men moet zorgen voor het zo veel mogelijk afwikkelen van voorstellen
voorzover die van de kant van de provincie worden ingediend. Geprobeerd moet
worden om ook zo veel mogelijk aan te sluiten bij de indelingen zoals die
daar zijn gegeven, tenzij er op het grensgebied van regio's afwegingen aan
de orde zijn die gezamenlijke behandeling wenselijk maken. Dat was het verzoek
bij Brabant. Ik heb hier de voorstellen dus verder gevolgd.
 
 De heer Postma hangt zijn redenering, zijn hele motivering, op aan het
criterium met betrekking tot de inwoneraantallen van de op te heffen gemeenten.
Ik moet vaststellen dat ik op dat punt van mening verschil met de heer Postma.
Ik begrijp, ook op grond van een eerdere gedachtewisseling in dit huis met
de fractie van de heer Postma, heel goed dat de wijze waarop in het beleidskader
gemeentelijke herindeling met inwoneraantallen wordt omgegaan niet helemaal
overeenkomstig de opvattingen van de fractie van het CDA is. Desalniettemin
ben ik van oordeel dat gemeenten kleiner dan 6000 inwoners vrijwel altijd
te klein zullen zijn om zelfstandig te bestaan. Ik vind bovendien de vraag
naar inwoneraantallen eigenlijk een aanvullend criterium en geen drempel waarbij
men begint met kijken of een gemeente al dan niet moet worden opgeheven. Het
is relevant om de combinatie van argumenten te wegen als het gaat om de vraag
hoe om te gaan met herindeling. Dat is hier ook geprobeerd.
 
 Ik realiseer mij heel goed dat er een serieuze discussie mogelijk is over
de vraag of je op Schouwen-Duiveland tot één of twee nieuwe
gemeenten zou moeten komen. Dat is een discussie die ook in de Tweede Kamer
aan de orde is geweest bij dit wetsvoorstel. Toch heb ik gemeend hier een
keuze te moeten maken voor één gemeente. Ik vind een gemeente
in de orde van grootte van 9000 inwoners in de regel aan de kleine kant, maar
dat wil niet zeggen dat het altijd is uitgesloten. Als je kijkt naar de ontwikkelingen
op het eiland Schouwen-Duiveland en ziet hoe de recreatieve en agrarische
functies zich tot elkaar verhouden en hoe die in de toekomst van het eiland
relevant zijn voor de vraag waar welke ontwikkelingen tot stand kunnen worden
gebracht, dan denk ik dat er goede argumenten zijn om tot één
gemeente te komen.
 
 Uiteraard zijn er meer overwegingen. Ik vind bijvoorbeeld de vraag of
je voor fulltimebestuurders kiest geen zelfstandig argument voor gemeentelijke
herindeling. Ik heb het ook nooit in die zin gebruikt en in het wetsvoorstel
met betrekking tot Brabant heb ik ook zelf een voorstel gedaan waar een gemeente
beneden de omvang van de wettelijke regeling voor fulltimewethouders zit.
Ik vind dat je dat per situatie moet afwegen. Ik vind wel dat provincies de
situatie kunnen overwegen dat fulltimebestuurders in hun gemeenten een indicatie
geven voor de omvang van een gemeente. Dat is in Drenthe en in Zeeland gebeurd
en ik vind ook dat dit afgewogen mag worden. Maar het feit dat ik hier een
deel van de argumentatie van de provincie in het wetsvoorstel overneem, is
niet de aankondiging dat dit voor altijd en alle situaties een absolute norm
is. Ik kan mij omstandigheden voorstellen waarin je ervoor kiest om dat niet
te doen.
 
 Zowel de heer Postma als de heer Wiegel is op de situatie in Zeeuws-Vlaanderen
ingegaan. Het is een beetje buiten het bereik van dit wetsvoorstel, maar laat
ik vooropstellen dat het initiatief om te komen tot herindeling in Zeeuws-Vlaanderen
een initiatief van het provinciebestuur van Zeeland zelf is. Ik heb daar op
geen enkele manier bemoeienis mee gehad. Desalniettemin zou ik het wijs vinden
als het provinciebestuur van Zeeland de procedures die daar beoogd zijn, afmaakt.
Maar dat is een kwestie die op dit moment ter beoordeling ligt bij het provinciebestuur
van Zeeland en waar het provinciebestuur van Zeeland in eerste instantie naar
moet kijken. Ik zou het niet consistent vinden als voor Zeeuws-Vlaanderen
zou worden gekozen voor een afwijkende opvatting, wat tot een bestendiging
van de huidige situatie zou leiden, waar grote delen van de provincie zijn
heringedeeld met een provinciaal beleidskader dat een redelijk evenwichtig
beeld van omvang en positie van gemeenten totstandbrengt.
 
 Bovendien liggen daar gemeenten die een zekere verstedelijking hebben
ondergaan en waarvan de positie ook nog wel eens in ogenschouw zou kunnen
worden genomen. Dat laat onverlet dat je ook daar kunt discussiëren over
de vraag tot hoeveel gemeenten op Zeeuws-Vlaanderen je dan moet besluiten.
Mij lijkt dat het voor de hand ligt dat de provincie Zeeland dat zorgvuldig
beoordeelt en als dat voorstel mijn bureau bereikt, zullen wij dat omzetten
in wet na de argumenten van de provincie te hebben gewogen. Ik denk dat het
onjuist zou zijn om op dit moment meer daarover te zeggen dan dat. Maar wat
mij betreft is het tij voor gemeentelijke herindeling niet verlopen.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik neem aan dat de tweede termijn kort kan zijn.
 
 
 
 
 
 De heer Postma (CDA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Dat neemt u aan. Dat is jammer, want er is in
eerste termijn zoveel gezegd door collega Wiegel en de staatssecretaris dat
mijn tweede termijn aanmerkelijk langer zou kunnen zijn dan de eerste termijn.
Maar ik heb begrepen dat er nog een wetsvoorstel komt tot herindeling van
Zeeuws-Vlaanderen en dat geeft mij dan de gelegenheid om uitvoerig een eerste
en een tweede termijn te benutten.
 
 Ik heb enkele korte opmerkingen. De reactie van de staatssecretaris over
Retranchement is juist. Overigens is een en ander de desbetreffende ambtenaar
die deze grote fout maakte, niet kwalijk genomen. Hij is vervolgens hoogleraar
administratief recht geworden aan de Universiteit van Amsterdam, de bekende
hoogleraar Duk.
 
 Ik ben het helemaal eens met gedeputeerde De Kok dat het tij voor gemeentelijke
herindelingen is verlopen. Ik wil de staatssecretaris aanraden om niet met
blote handen te trachten de ebbe die op het terrein van de gemeentelijke herindeling
plaatsvindt om te buigen in vloed. Ik denk namelijk dat zo'n poging zoal niet
in de Tweede Kamer dan toch in elk geval in de Eerste Kamer zal stranden.
 
 In principe, zegt de staatssecretaris, worden de voorstellen van de provincie
gevolgd. Het zou verba zingwekkend zijn dat, als er een voorstel
komt van provinciale staten met betrekking tot de herindeling van Zeeuws-Vlaanderen,
dit voorstel niet gevolgd werd. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat,
hoewel de staatssecretaris zegt dat zij eigenlijk geen bemoeienis heeft met
de procedure ten aanzien van Zeeuws-Vlaanderen die in Zeeland gevolgd wordt,
zij gezien haar uitlatingen van vanochtend het heel aangenaam zou vinden wanneer
gedeputeerde staten met de herindeling van Zeeuws-Vlaanderen voortgingen.
Wat zij zegt, komt hierop neer. Een aantal van 9000 inwoners voor nieuwe gemeenten
vind ik aan de lage kant. Dit betekent dat zij zegt: een aantal van de gemeenten
in Zeeuws-Vlaanderen is op dit moment te klein qua inwonertal.
 
 De staatssecretaris zegt ook: fulltimewethouders vormen eigenlijk geen
absolute norm; daarvan is een afwijking mogelijk. Voor haar is dus het uitgangspunt:
in principe fulltimewethouders met in uitzonderlijke omstandigheden een uitzondering.
Als je dat toepast op de situatie in Zeeuws-Vlaanderen leidt dit tot de conclusie
dat er naar haar oordeel een gemeentelijke herindeling moet plaatsvinden.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Mag ik u vragen terug te keren tot het wetsvoorstel zelf?
 
 
 
 
 
 De heer Postma (CDA):
 
 Ja, voorzitter.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik dacht: als ondervoorzitter weet u dat natuurlijk.
 
 
 
 
 
 De heer Postma (CDA):
 
 Dat is niet zo. Daarom ben ik ook ondervoorzitter! Ik moet nog veel leren.
 
 Mijnheer de voorzitter! Samenvattend, merk ik op dat wij moeten constateren
dat er op het terrein van de gemeentelijke herindeling ten aanzien van de
inwoneraantallen en het criterium van de fulltimewethouders een onoverbrugbare
kloof bestaat tussen de huidige regering en de CDA-fractie van de Eerste Kamer.
In ons stemgedrag zal dit ongetwijfeld tot uiting komen.
 
 
 
 
 
 De heer Wiegel (VVD):
 
 Voorzitter! Ik ben slechts ondervoorzitter van de commissie voor Binnenlandse
Zaken. Ik vraag dus ook enige largesse.
 
 Ik wil de staatssecretaris dankzeggen voor het door haar gegeven antwoord.
Zij heeft nog eens gezegd dat de regering met betrekking tot dit wetsvoorstel
de provincie heeft gevolgd. Zij heeft vervolgens gezegd – en daar heb
ik goed naar geluisterd – dat het inwonertal op zichzelf niet beslissend
is voor het antwoord op de vraag of er een gemeentelijke herindeling moet
komen. Zij heeft gezegd: 9000 inwoners is een beetje aan de lage kant. Als
je overigens kijkt welke ontwikkelingen op Schouwen-Duiveland totstandgekomen
zijn, bestuurlijk begeleid door vaak heel kleine gemeenten, kun je daarvoor
veel respect hebben. Ik houd vast aan datgene wat de staatssecretaris zo-even
heeft gezegd. Zij heeft in feite gezegd: het inwonertal is geen guillotine,
het geldt niet voor altijd en voor alle situaties. Vervolgens heeft de staatssecretaris
daaraan weer wat afgedaan. Het lijkt mij daarom goed om in het voetspoor van
de heer Postma nadrukkelijk te zeggen dat wij, denkend aan mogelijk komende
wetsvoorstellen, het inwonertal in genen dele als een valbijl willen zien.
Wij vinden dat voorstellen tot gemeentelijke herindeling steeds van geval
tot geval moeten worden bekeken. En het ene deel van het land is het andere
niet. Dit betekent dus ook – ik zou graag van de staatssecretaris enige
consistentie vragen – dat als de provincie Zeeland, die in verband met
Zeeuws-Vlaanderen aan zet is, mocht besluiten om geen voorstel tot gemeentelijke
herindeling voor te bereiden, wij ervan uitgaan dat de staatssecretaris, die
het heel druk heeft met tal van andere zaken, deze zaak ook niet aanvat.
 
 Voorzitter! De staatssecretaris heeft ons toch niet echt overtuigd als
het gaat om de vraag, waarom er nu op Schouwen-Duiveland beter één
dan twee gemeenten tot stand zouden kunnen komen. Maar iedereen in en buiten
dit huis wist een jaar of vijf, zes geleden al hoe op Schouwen-Duiveland "de
bestuurlijke pap gestort zou worden"; het was in feite al jaren geleden bekend
dat het deze kant op zou gaan. Om die reden en omdat de herindeling van Schouwen-Duiveland
in één wetsvoorstel is ondergebracht met de herindeling van
Walcheren, waarmee wij geen problemen hebben, komen wij tot de conclusie dat
wij onze stem niet aan het wetsvoorstel zullen onthouden. Was er sprake geweest
van twee aparte wetsvoorstellen, dan zou de regering onze stem voor het wetsvoorstel
voor Schouwen-Duiveland waarschijnlijk niet hebben gekregen.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Van de Vondervoort:
 
 Voorzitter! Ik kan mij de reactie van de heer Postma toch niet helemaal
goed voorstellen, omdat de pogingen die ik in eerste termijn heb gedaan om
de wijze waarop er met het beleidskader wordt omgegaan toe te lichten en te
nuanceren, door de heer Postma tamelijk eenzijdig worden uitgelegd. Dat doet
onrecht aan de uiteindelijke afweging die aan dit wetsvoorstel ten grondslag
heeft gelegen, zowel op het niveau van de provincie als bij regering en Tweede
Kamer.
 
 Op dit moment is wat Zeeuws-Vlaanderen betreft de provincie Zeeland aan
zet. Zij heeft de keuze gemaakt om een bepaald proces te starten en ik wacht
af wat zij gaat doen. Tot op de dag van vandaag heb ik geen aanleiding gezien,
daarin enig initiatief te nemen, al was het alleen maar omdat de provincie
dat doet en omdat in dit land niet alles tegelijk kan.
 
 De heer Postma heeft de in de Zeeuwse situatie begrijpelijke, maar desondanks
onjuiste beeldspraak "met blote handen eb en vloed omzetten" gebruikt. Ik
ben niet bezig met het omzetten van eb en vloed, ik wil bewerkstelligen dat
gemeenten in staat zijn, eb en vloed beide op te vangen.
 
 
 
 
 
 De heer Postma (CDA):
 
 Dat willen wij ook. U neemt nu afstand van de provincie Zeeland als u
zegt dat gemeenten moeten worden toegerust voor omstandigheden die wij nog
niet kunnen voorzien. U geeft het dus toe; dank daarvoor!
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Van de Vondervoort:
 
 Ik moet zeggen dat dergelijke discussies over woorden geen recht doen
aan wat ook de provincie Zeeland heeft beoogd. Je kunt er best over twisten,
welke formulering het mooist is, maar het gaat erom dat de provincie Zeeland
nadrukkelijk bij haar beschouwing heeft betrokken dat de te vormen gemeenten
voor de komende decennia in staat moeten zijn, het werk uit
te voeren waarvoor ze komen te staan, op een niveau waarmee recht wordt gedaan
aan wat burgers van een gemeente mogen verwachten. En dan vind ik het eerlijk
gezegd niet zo relevant om over een woord te discussiëren. Relevant is
dat de gemeenten die gevormd worden, naar verwachting, met de kennis van dit
moment, in staat zullen zijn om de komende decennia het werk waar zij voor
besteld zijn, uit te voeren.
 
 Wat betreft de fulltimewethouder, merk ik het volgende op. Inherent aan
het feit dat in het beleidskader gemeentelijke herindeling een zeer weloverwogen
en gemotiveerde keuze is gemaakt om geen inwonersaantal als criterium, in
min of meer absolute, getalsmatige zin te noemen voor de omvang van gemeenten,
is dat dit dan ook niet aan de orde is voor wat betreft het al of niet aanstellen
van fulltimewethouders, want dat zou impliciet weer dat inwonersaantal als
grens formuleren. Ik vind dat je gemeenten niet te klein moet laten zijn,
maar ik vind ook dat je de ruimte moet houden om de omstandigheden zo naast
de feitelijke situatie te leggen, daar waar het betreft de omvang van de gemeente,
dat je kunt afwegen of in die omstandigheden een fulltimebestuur gewenst,
dan wel ongewenst of onnodig is.
 
 Ik kan mij voorstellen dat dit, gezien de redenering die de heer Postma
ook in eerste termijn heeft gevolgd, vooralsnog blijft leiden tot een onoverbrugbare
kloof tussen CDA en regering, maar ik kan aan dat gegeven op dit moment, zo
geloof ik, nauwelijks iets toe- of afdoen, omdat de heer Postma vanuit een
andere opvatting argumenteert en met andere normen oordeelt dan ik. Dat is
het verschil van opvatting dat in dit huis uiteindelijk tot uitdrukking komt
in het stemgedrag. Ik realiseer mij dit. Het spijt me dat ik de heer Postma
niet kan overtuigen, maar het is een gegeven waar ik het op dit moment helaas
even mee moet doen.
 
 De heer Wiegel heeft herhaald dat het inwonertal geen valbijl is. Ik hoop
dat ik in de wijze waarop ik zo-even nog eens op de heer Postma reageerde,
wat betreft dit inwonersaantal, in voldoende mate tegemoet ben gekomen aan
de wijze waarop de heer Wiegel daar ook mee om wenst te gaan.
 
 Wat betreft Zeeuws-Vlaanderen wijs ik erop dat, als er van de kant van
de provincie Zeeland geen voorstel wordt gedaan, ik op dit moment niet bezig
ben een en ander te vervangen door een door mij ingezette ARHI-procedure.
Ik geloof dat wij eerst maar even moeten afwachten of de provincie Zeeland
zelf zo verstandig is om daar haar weg te vervolgen. Als het er niet van komt,
dan komt de tijd nog wel dat wij daar nader over oordelen. Ik ben daar op
dit moment in ieder geval niet mee bezig.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 
 Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Het aanwezige lid van de fractie van de SP wordt conform artikel 121 van
het Reglement van orde aantekening verleend, dat hij geacht wil worden zich
niet met het wetsvoorstel te hebben kunnen verenigen.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19951996-39-1963-1967.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl