Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet milieubeheer (luchtkwaliteitseisen) (30489)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 1220-1229

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

23-08-2007

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 38, pagina 1220-1229

10-07-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30489Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Leerplichtwet 1969 met betrekking tot criteria voor scholen als bedoeld in artikel 1, onderdeel b, subonderdeel 3, van die wet (30652)Pagina 1238-1242
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Comptabiliteitswet 2001 houdende bepalingen betreffende het toezicht op en de controle van derden die collectieve middelen ontvangen en uitgeven, alsmede betreffende de toegang van de Algemene Rekenkamer tot de Nederlandsche Bank N.V. (Derde wijziging van de Comptabiliteitswet 2001) (30660); het wetsvoorstel Wijziging van de Toeslagenwet en intrekking van de Invoeringswet stelselherziening sociale zekerheid in verband met het verbeteren en vereenvoudigen van de wijze waarop het sociaal minimum wordt gewaarborgd in de loondervingsuitkeringen (30937); het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene wet gelijke behandeling ter uitvoering van Richtlijn nr. 2004/113/EG van de Raad van de Europese Unie van 13 december 2004 houdende toepassing van het beginsel van gelijke behandeling van mannen en vrouwen bij de toegang tot en het aanbod van goederen en diensten (30967), en twee andere wetsvoorstellen (31034 en 30974)Pagina 1195-1195
Gezamenlijke behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 en enkele andere belastingwetten in verband met de introductie van een regeling voor vrijgestelde beleggingsinstellingen en een aanpassing van de eisen voor beleggingsinstellingen met uitdelingsverplichting (30533), en het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 teneinde beleggingsinstellingen de mogelijkheid te bieden om vastgoed te ontwikkelen ten behoeve van de eigen portefeuille (30689)Pagina 1235-1238
Stemming over een motie, ingediend bij het debat over de brief van de minister van Economische Zaken van 7 juni 2007 betreffende de splitsing van energiebedrijven (30212, L), te weten de motie-Doek c.s. over de inwerkingtredingsdatum van de effectuering van de splitsing (30212, N)Pagina 1195-1196
Stemming over het wetsvoorstel Algemene bepalingen betreffende de toekenning, het beheer en het gebruik van het burgerservicenummer (Wet algemene bepalingen burgerservicenummer) (30312)Pagina 1248-1248
Presentie en opening (dinsdag 10 juli 2007)Pagina 1175-1175
Lijst van besluiten (dinsdag 10 juli 2007)Pagina 1248-1249
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Leerplichtwet 1969 met betrekking tot criteria voor scholen als bedoeld in artikel 1, onderdeel b, subonderdeel 3, van die wet (30652)Pagina 1229-1235
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Telecommunicatiewet en de Wet Onafhankelijke post- en telecommunicatieautoriteit ter uitvoering van de roamingverordening (30994)Pagina 1229-1229
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Algemene bepalingen betreffende de toekenning, het beheer en het gebruik van het burgerservicenummer (Wet algemene bepalingen burgerservicenummer) (30312)Pagina 1175-1195
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet milieubeheer (luchtkwaliteitseisen) (30489)Pagina 1220-1229
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 10 juli 2007)Pagina 1249-1251
Voortzetting van de gezamenlijke behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 en enkele andere belastingwetten in verband met de introductie van een regeling voor vrijgestelde beleggingsinstellingen en een aanpassing van de eisen voor beleggingsinstellingen met uitdelingsverplichting (30533), en het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 teneinde beleggingsinstellingen de mogelijkheid te bieden om vastgoed te ontwikkelen ten behoeve van de eigen portefeuille (30689)Pagina 1242-1248
Voortzetting van de behandeling van de brief van de ministers van Buitenlandse Zaken en van Defensie van 22 juni 2007 inzake een adequaat volkenrechtelijk mandaat bij de uitzending van militairen (30800 V, nr. B)Pagina 1196-1219
Stemming over een motie, ingediend bij de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Leerplichtwet 1969 met betrekking tot criteria voor scholen als bedoeld in artikel 1, onderdeel b, subonderdeel 3, van die wet (30652), te weten de motie-Linthorst c.s. over effectuering van het recht op onderwijs voor ieder kind (30652, G)Pagina 1248-1248
Stemming over het wetsvoorstel Regels inzake de verwerking van politiegegevens (Wet politiegegevens) (30327)Pagina 1195-1195

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 57 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Wet milieubeheer (luchtkwaliteitseisen)
(30489).(Zie vergadering van 9 juli 2007.)De beraadslaging wordt hervat.Minister Cramer:Voorzitter. Ik ben verheugd dat de Eerste Kamer nog voor het zomerreces
dit wetsvoorstel heeft willen behandelen onder mijn toezegging dat conform
de wens van de Kamer artikel 5.8 van de Wet milieubeheer niet in werking zal
treden. Dit artikel zal in de eerste helft van 2008 bij de Implementatiewet
voor de nieuwe richtlijn worden geschrapt. Het doet mij deugd dat ik door
deze toezegging de onvrede in de Kamer over deze grondwettelijke kwestie heb
kunnen wegnemen.Voorzitter. Ik ga eerst in op het belang van het wetsvoorstel. Daarbij
ga ik ook in op het gezondheidsbelang en de kwestie van het zorgvuldig meten
en rekenen. Dit laatste naar aanleiding van het feit dat diverse senatoren
mij hebben gewezen op een artikel in de Volkskrant. Vervolgens ga ik in op
zaken als het NSL, het "niet in betekenende mate bijdragen" en de
cumulatieregeling. Daarna zeg ik iets over de gevoelige bestemmingen. Ik sluit
af met de beantwoording van de dan nog resterende vragen. Een zorgvuldig antwoord
zal overigens enige tijd vergen.Diverse sprekers hebben mij uitgenodigd, nog eens helder aan te geven
wat de bedoeling is van dit wetsvoorstel. Zij vroegen mij ook waarom ik nu
zo'n haast heb. Het wetsvoorstel vormt de basis van de opgave om de luchtkwaliteit
te verbeteren en de grenswaarden te halen. Daardoor verminderen de gezondheidsrisico's
en daardoor wordt weer ruimte gevonden voor het bouwen. Ik kom later hierop
terug, met name op de gezondheidsbelangen.Het wetsvoorstel bevat allereerst de normstelling. Deze volgt direct uit
de Europese richtlijnen. Daarnaast regelt het wetsvoorstel de wijze waarop
aan de normstelling moet worden getoetst. Het wetsvoorstel bevat twee hoofdelementen.
Ten eerste vormt het de basis voor het Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit,
NSL; daarin worden maatregelen opgenomen waardoor de luchtkwaliteit moet verbeteren.
Ten tweede wordt in het wetsvoorstel een kader geboden voor de projecten.
Dit kader wordt verder uitgewerkt in een AMvB. Op de vragen daaromtrent kom
ik straks terug.Ik ben er zelf van overtuigd dat het wetsvoorstel in de huidige context
het beste is wat we kunnen invoeren en uitwerken. De manoeuvreerruimte is
nu eenmaal zeer beperkt, ook vanwege de overschrijdingsproblematiek. De voorgestelde
wet is houdbaar en uitvoerbaar genoeg om de inwerkingtreding met vertrouwen
tegemoet te zien. Ik zal dit in de rest van mijn verhaal verder onderbouwen.Ik ga eerst in op de gezondheidsaspecten. Eerlijk gezegd, betreur ik het
dat er een beeld leeft dat deze wet vooral is bedoeld om de belangen van bouwend
Nederland veilig te stellen en dat gezondheidsrisico's en -belangen daaraan
ondergeschikt worden gemaakt. Dat is absoluut niet het geval. De statistieken
zijn bekend van de aantallen vroegtijdige sterfgevallen bij langdurige blootstelling
aan fijn stof. Dit was ook de reden voor de opstelling van de luchtkwaliteitrichtlijn.
We zullen ons daar ook aan moeten houden. Die aantallen van 15.000 tot 21.000
vroegtijdige sterfgevallen zijn op zich abstracte grootheden, maar een illustratie
met voorbeelden maakt meteen duidelijk dat er een luchtkwaliteitsprobleem
is. Ik refereer aan de recente televisiedocumentaire die hier aandacht aan
heeft besteed en liet zien dat onder andere in Overschie wel degelijk sprake
is van problemen bij jonge kinderen, ouderen en risicogroepen als astmapatiënten,
die substantieel meer longkwalen en -klachten hebben omdat ze aan een drukke
verkeersweg leven. We moeten ervoor zorgen dat dit soort klachten aanzienlijk
wordt teruggedrongen, want anders zou de kwaliteit van leven in Nederland
in het geding komen.We moeten er alles aan doen om de knelpunten voor de luchtkwaliteit daadwerkelijk
aan te pakken. Daarin moet de wet in de eerste plaats voorzien. En dat dit
tot gevolg heeft dat we weer volop binnen de grenswaarden kunnen gaan bouwen,
is een tweede, maar absoluut niet de hoofdreden voor deze wet. Om de luchtkwaliteit
te verbeteren, moet een omvangrijk pakket van maatregelen worden uitgevoerd.
De regio's in het land zijn er al druk mee bezig. Door de maatregelen verbetert
de luchtkwaliteit en worden de grenswaarden bereikt. Daardoor wordt het ook
weer mogelijk om ruimte te creëren om stilgelegde bouwprojecten zo snel
mogelijk te hervatten. Het is immers ook van belang dat we kunnen blijven
bouwen; dat wil ik absoluut niet buiten beschouwing laten. Nederland moet
van het slot en dat kan als de luchtkwaliteit beter wordt gemaakt en de gezondheidsrisico's
worden verkleind.Ik wil graag wijzen op het feit dat de luchtkwaliteit in de afgelopen
decennia sterk vooruit is gegaan; de situatie is dus niet die van tien à
twintig jaar geleden. En dat is niet het gevolg van schoner rekenen, dus onszelf
rijk rekenen met andere methodes, maar van het feit dat daadwerkelijk maatregelen
zijn genomen, op nationaal en internationaal niveau, om de luchtkwaliteit
te verbeteren. Die maatregelen hebben dus al hun vruchten afgeworpen, maar
nog onvoldoende.Deze ontwikkeling kan zich voortzetten bij de uitvoering van verdere beleidsmaatregelen
op internationaal, nationaal en lokaal niveau. In ons land, met zijn specifieke
ligging, nabij de zee, nabij het Ruhrgebied, en zijn klimatologische gesteldheid,
staan we voor een significante uitdaging om alle luchtkwaliteitsproblemen
op te lossen en de grenswaarden tijdig te halen. Nederland is een van de landen
in Europa waar dit probleem het meest leeft, en wel vanwege genoemde oorzaken.
Diverse studies geven aan dat het een lastige, maar geen onmogelijke opgave
is.In dit verband is het van belang om terug te gaan naar het Volkskrantartikel
van afgelopen donderdag waaraan verschillende senatoren refereerden. Daarin
werd de vraag opgeworpen of we de lucht werkelijk schoner maken, of alleen
zodanig rekenen dat die schoner lijkt, en of het accent op voldoende maatregelen
ligt of op pogingen om de normen neerwaarts bij te buigen. Ik ken geen enkel
land in Europa waar zo netjes, met zo veel detail, de luchtkwaliteit in beeld
wordt gebracht en deel uitmaakt van de besluitvorming. Het beeld is onjuist
dat in de wet wordt voorgesteld om te rekenen met vier meter in plaats van
anderhalve meter; er wordt dus gerekend met anderhalve meter. Verder is het
een onjuiste voorstelling van zaken dat een negatief advies van
TNO invloed heeft gehad op de besluitvorming over de wijze van meten en rekenen.
Ongeacht het advies van TNO of anderen zal ik nooit voorstellen om methodieken
zo aan te passen dat deze uitkomsten geven die niet stroken met de doelstelling
van de luchtregelgeving, dus de bescherming van de gezondheid. Ik wil in dit
verband graag wijzen op de brief van de raad van bestuur van TNO: daarin neemt
TNO nadrukkelijk afstand van het ongenuanceerde beeld dat in artikelen in
de Volkskrant en Cobouw is opgeroepen.Verder is de suggestie gewekt dat er allerlei trucs worden verzonnen bij
de onderbouwing van de projecten; het voorbeeld is gegeven van een parkeer­garage.
Dit is kritiek aan het adres van andere overheden. Mijn waarneming is dat
in de afgelopen jaren juist een sterke verbetering van de onderbouwing van
besluiten is opgetreden. Natuurlijk is het zorgelijk als bij de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State blijkt dat zaken niet kloppen, maar deze punten hebben
zich helemaal niet aangediend. Ook dit aangehaalde voorbeeld is naar onze
mening dus niet ter zake. We meten en rekenen in ons land op een zorgvuldige
wijze en dat vormt een prima basis voor beleidsontwikkeling.De heer Putters (PvdA):Voorzitter. Ik weet niet of de minister van plan is om nog meer te zeggen
over het meten en berekenen, maar ik wil daar toch de volgende vraag over
stellen. Er is namelijk nogal wat onduidelijkheid over welke meetmethoden
de beste zijn. De minister verwijst naar TNO, maar ik vraag me af op welke
manier er wordt gereviewd, dus op welke manier wordt bekeken welke meetmethoden
de beste zijn. Dat zou niet door degene moeten worden gedaan die ze ook heeft
ontwikkeld. Naar de geluiden die ik hoor, gebeurt dit echter wel zo. De validiteit
van de meetmethoden is cruciaal voor het salderen en voor de totaalberekening.Minister Cramer:Op deze opmerkingen van de heer Putters kom ik later nog terug.Enerzijds meten en rekenen wij in ons land zorgvuldig. Dit vormt een prima
basis voor de beleidsontwikkeling. Anderzijds benadruk ik, in reactie op senator
Janse de Jonge, dat wij niet strenger moeten rekenen en meten dan andere EU-landen.
De Europese richtlijnen zorgen voor een toenemende harmonisatie van metingen
en berekeningen. Straks ga ik nog verder in op de review.De verschillende woordvoerders zijn ingegaan op het NSL op zich. Ik wil
verschillende punten doornemen, allereerst het karakter van het NSL. Is het
geen bestuurlijk gedrocht, bindmiddel of katalysator? Verder ga ik in op koppeling
en ontkoppeling, bezwaar en beroep, de saneringstool, juridische onzekerheden,
de betrokkenheid van de Eerste Kamer bij de vaststelling van het NSL, de afwegingen
van bestuursorganen en de saldering. Overige punten behandel ik daarna.Is het NSL een bestuurlijk gedrocht, een bestuurlijk bindmiddel of een
katalysator? Ik begrijp dat verschillende senatoren zeggen dat het een complex
geheel is: veel overheden zijn erbij betrokken en moeten onderling afspraken
maken; het kan de nodige tijd vergen voordat dit soepel loopt. Het is een
typisch Hollandse polderoplossing. Ik heb echter in de praktijk ervaring opgedaan
met degenen die dit hele programma voorbereiden en uitrollen. Op basis daarvan
kan ik verzekeren dat het gaat werken zoals de Kamer vraagt. Het bestuurlijk
enthousiasme om het NSL tot een succes te maken dat ik de afgelopen maanden
heb ontmoet, staat in schril contrast met de tamelijk kritische houding die
de Kamer aan de dag legt. Mijn ervaringen met de NSL-aanpak zijn tot dusverre
zonder uitzondering positief. Op dit moment heb ik van zeven NSL-regio's voorlopige
regionale uitwerkingen ontvangen. Deze zien er in de regel heel gedegen uit.
Ze bevatten serieuze analyses van geraamde lokale overschrijdingen en passende
maatregelen om die te ondervangen. Mijns inziens gaat het lukken om vanuit
die regionale bouwstenen een overkoepelend nationaal programma op te stellen.
Ook blijkt dat de maatregelen zullen leiden tot het halen van de grenswaarden.
Daarnaast scheppen ze ruimte voor projecten.Er is mijns inziens zicht op het overal halen van grenswaarden binnen
de termijnen van de ontwerprichtlijn inzake luchtkwaliteit. Het proces rond
het NSL leidt tot meer maatregelen van Rijk, provincies, regio's en gemeenten
dan zonder NSL. Overheden trekken inderdaad samen op. Het verwachte effect
van nationale en internationale maatregelen is dat de overschrijdingen van
de PM10-grenswaarden in 2010 van ongeveer 1000 kilometer naar ongeveer 50
kilometer worden teruggebracht. Verder zullen de NO2-grenswaarden
in 2015 van 2000 kilometer naar 150 kilometer worden teruggebracht. Daar komen
nog lokale maatregelen bovenop.De heer Laurier (GroenLinks):Het is heel prettig dat de minister in de projecten positieve ervaringen
heeft opgedaan met de regio's. Kan zij enig inzicht verschaffen in hoe de
plannen uitwerken? In de plannen zitten maatregelen die in de toekomst compenserend
moeten werken. Hoe ligt de verhouding ongeveer? Wordt er veel mogelijk gemaakt
door naar de toekomst toe te redeneren?Minister Cramer:De set van plannen heeft deels betrekking op knelpunten die er nu al zijn.
De maatregelen die daartegenover staan, moeten dusdanig zijn dat wij binnen
de gestelde termijnen beneden de grenswaarden uitkomen. In dat kader worden
ook nieuwe ontwikkelingen meegenomen. Dit gebeurt op zo'n manier dat wordt
ingeschat dat alles bij elkaar de uitstoot beneden de grenswaarden komt. Met
name de steden hebben de opgave om ervoor te zorgen dat de ontwikkelingen
worden omgebogen. De daarvoor beschikbare set aan maatregelen kan worden doorgerekend.
Het eindresultaat moet uitkomen beneden de wettelijk vereiste grenswaarden.De heer Putters (PvdA):Kan de minister daarvan een voorbeeld geven? Ik begrijp dat het systeem
zo zou moeten werken; dat maakt het ook ingewikkeld. Waar moet ik echter aan
denken?Minister Cramer:Voor de ringwegen rond Amsterdam en de toegangswegen zijn bijvoorbeeld
berekeningen gemaakt waar de grenswaarden worden overschreden. Daar moeten
lokale maatregelen tegenover worden geplaatst. Die maatregelen kunnen te maken
hebben met het voertuig zelf of flankerend van aard zijn. Daarnaast moet in
het pakket worden meegenomen welke ontwikkelingen in Amsterdam zijn gepland
en hoeveel extra emissie die veroorzaken. Zo hebben alle gemeenten plannen
ingeleverd of zijn bezig om die uit te werken. Uiteindelijk
moeten die leiden tot een overtuigend geheel en het halen van de grenswaarden.De heer Putters (PvdA):Het inzicht van de minister in de nu bedachte plannen van de gemeenten,
provincies en regio's, leidt dus tot haar conclusie dat de uitstoot zal dalen.Minister Cramer:Het doel is om op die manier te gaan werken. Alle zeven regio's zijn de
plannen aan het voorbereiden. Tezamen met alle rekentools, die ik straks zal
toelichten, kunnen zij heel precies berekenen of de maatregelen ervoor zorgen
dat de grenswaarden worden gehaald. Wij zijn de zaak nog aan het opbouwen,
dus ik kan nog geen voorbeeld geven van een volledig doorgerekend plan. Daarvoor
hebben wij ook de rekenmethodiek van de saneringstool nodig.Mevrouw Huijbregts-Schiedon (VVD):Wat gebeurt er als die maatregelen niet worden geëffectueerd? Wie
heeft dan de doorzettingsmacht?Minister Cramer:In eerste instantie de lokale overheden. Zij moeten ervoor zorgen dat
als de ene maatregel niet werkt, er andere maatregelen worden genomen die
hetzelfde doel beogen. Als zij daartoe niet in staat blijken, moeten de provincies
of het Rijk in actie komen om ervoor te zorgen dat andere maatregelen worden
getroffen. Iedereen is echter gecommitteerd aan het op termijn halen van die
grenswaarden. Nederland moet nu eenmaal aan de luchtkwaliteitsdoelstellingen
voldoen.Mevrouw Huijbregts-Schiedon (VVD):Zijn dat afrekenbare en afdwingbare afspraken of bestuurlijke afspraken?Minister Cramer:Dat zijn bestuurlijke afspraken.De heer Putters (PvdA):In mijn beleving bevat het antwoord van de minister al vertwijfeling.
Als het de gemeenten niet lukt, moeten de provincies of het Rijk maatregelen
nemen. In mijn eerste termijn heb ik gesteld dat dit geen systeem mag worden
waarin overheidslagen de verantwoordelijkheid op elkaar afschuiven, waardoor
er vervolgens niets gebeurt. Daarvan wordt de luchtkwaliteit de dupe. Wie
pakt nu door? Welke sancties heeft de minister om ervoor te zorgen dat de
plannen worden gerealiseerd?Minister Cramer:In het kader van de AMvB willen wij nadrukkelijk aan dit punt van de verantwoordelijkheidsverdeling
aandacht besteden. Deze en andere zaken worden daarin nadrukkelijker vastgelegd,
zodat de Kamer de garantie heeft dat de gezamenlijke werkwijze goed is geborgd.De heer Laurier (GroenLinks):Voorzitter. Ik hoor de minister ook zeggen dat er andere maatregelen moeten
worden genomen als bepaalde maatregelen niet werken. De interessantste vraag
is natuurlijk ten eerste of dergelijke andere maatregelen überhaupt bestaan
en ten tweede of de plannen ten uitvoer kunnen worden gelegd op basis van
een schatting dat een maatregel zal werken. De minister zegt dat er een andere
maatregel moet komen als de ene maatregel niet werkt. Daardoor raak je in
een wat rare redenering verstrikt.Minister Cramer:Ik wil niet ingaan op allerlei concrete voorstellen. In het algemeen kan
ik wel zeggen dat het pakket aan maatregelen dat wordt voorbereid, zo gemakkelijk
mogelijk in te voeren wordt. Als blijkt dat de maatregelen niet volstaan,
gaan wij striktere maatregelen nemen. Dan kunt u zich wel voorstellen wat
er aan verkeer en vervoer kan worden gedaan om de luchtkwaliteitsdoelstellingen
toch te halen. Daarop wil ik alleen niet vooruitlopen. Ik ga er ook in de
gesprekken met de regiobestuurders van uit dat de maatregelen waar wij aan
denken – een combinatie van oplossingen aan de voertuigen zelf en flankerend
beleid – voorlopig volstaan. Dergelijke schattingen trachten wij te
maken om over het geheel een positief resultaat te boeken. Ik kan hier in
een latere termijn wellicht specifieker op ingaan; u moet in gedachten houden
dat dit proces nog in ontwikkeling is en dat ik niet nu al een concreet voorbeeld
van een plan kan geven, zoals de heer Putters vroeg. Dergelijke plannen zijn
nog in de maak.De heer Janse de Jonge (CDA):Ik begrijp het standpunt van de minister. Het is nu een hele operatie
om al die maatregelen op een rij te krijgen. Ze moeten goed bij elkaar passen.
Primair is bovendien de gemeente verantwoordelijk. De provincie en het Rijk
houden enig toezicht. Ik begrijp dat het een lastige operatie is, maar los
daarvan is de bestuurlijke inzet natuurlijk dat de minister na aanname van
dit wetsvoorstel de bevoegdheid krijgt om een aanwijzing te geven en dus in
te grijpen. Klopt dat? Het gaat erom dat bestuurlijk wordt afgesproken dat
de gemeenten primair de plannen maken en dat de provincies daarbij helpen
en er eventueel toezicht op houden. Voor alle lagen moge duidelijk zijn dat
er binnen vijf jaar resultaten moeten zijn geboekt en dat de minister in principe
bereid is om van haar bestuurlijke bevoegdheid om in te grijpen, zo nodig
gebruik te maken. Dit wil ik los van het maatregelenpakket zien. Is de minister
inderdaad bereid om van de bevoegdheid om in te grijpen, gebruik te maken?Minister Cramer:Ik zei het misschien wat minder stellig dan de heer Janse de Jonge deed,
maar wat hij zei is natuurlijk wel de consequentie van mijn woorden.Ik stel voor, door te gaan met mijn uitleg van wat het NSL als leidraad
behelst. Zoals gezegd, worden overschrijdingen vooral door de regio zelf opgelost.
De resterende overschrijdingen worden met locatiespecifieke maatregelen van
Verkeer en Waterstaat weggewerkt, bijvoorbeeld op de snelwegen, en door decentrale
overheden. Met elkaar moeten wij ervoor zorgen dat het plan gerealiseerd wordt.
Voor snelwegen is vooralsnog 300 mln. op de rijksbegroting gereserveerd en
voor maatregelen van decentrale overheden ongeveer 340 mln. Dat zijn dus flinke
bedragen. Naar ik hoop, zijn hiermee de problemen tot overzichtelijke proporties
gereduceerd. Wij hopen dat ook de regio's tot eind dit jaar met hun voorbereiding
bezig zullen zijn en de voorlopige uitwerking zullen omzetten in definitieve
plannen, die gezamenlijk de ruggengraat van het NSL vormen. Het maken van
het NSL heeft dan ongeveer twee jaar geduurd. Alle betrokken gemeenten, provincies
en ministeries in heel Nederland zullen zich ervoor hebben ingezet. Het NSL
vormt wat mij betreft een unieke kans en biedt in de huidige omstandigheden
de enige reële mogelijkheid om samen met alle betrokken overheden de
luchtkwaliteit wezenlijk te verbeteren. Een betere oplossing
of alternatief is gewoonweg niet voorhanden.Al met al zie ik overheden die vanuit een gemeenschappelijk gevoeld belang
hun krachten bundelen om zich maximaal voor het milieu in te zetten en zodoende
het gros van de voorgenomen projecten, onder andere op het gebied van de bouw,
mogelijk te maken. Ik deel daarom de zorg van de heer Janse de Jonge niet
dat overheden er niet uitkomen en dat de verantwoorde­lijkheidsverdeling
onduidelijk is. Daarbij heb ik ook al gezegd dat een aantal zaken misschien
niet expliciet zijn genoemd, maar zojuist in interventie wel zijn verduidelijkt.
Met behulp van de NSL-monitor wordt erop toegezien dat de beoogde resultaten
worden geboekt. Overheden zullen elkaar daarop moeten kunnen aanspreken, juist
vanwege het gemeenschappelijke belang. In bestuurlijk overleg moet worden
bepaald of desalniettemin projecten moeten afvallen. Als minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer hak ik de knoop door als men er niet
in slaagt, te bepalen wat al dan niet via het NSL kan doorgaan. Ik neem dus
wel degelijk het initiatief indien dit regionaal niet kan worden opgelost.
Een dergelijke situatie doet zich op dit moment niet voor. Ik verwacht ook
niet dat het zo ver zal komen dat ik van mijn bevoegdheid gebruik moet gaan
maken. Het draagvlak voor het NSL is uniek te noemen. Dit dermate complexe
proces verloopt mijns inziens ook naar behoren. Op zichzelf is het dus wel
complex, maar ik wil geenszins spreken van een gedrocht.In de aanloop naar dit wetsvoorstel is uitvoerig gesproken over de koppeling
uit het Besluit luchtkwaliteit 2005. Volledige ontkoppeling, dat wil zeggen:
het geheel achterwege laten van toetsing, is niet haalbaar gebleken vanwege
de overschrijdingen in Nederland. De Raad van State heeft de juridische risico's
bevestigd. In dergelijke overschrijdingssituaties kunnen de gevolgen van een
project voor luchtkwaliteit niet buiten beschouwing worden gelaten. Wel is
gebleken dat de koppeling beperkt en flexibeler moet worden gemaakt. Dat is
mogelijk dankzij de gekozen aanpak waarbij onder andere het begrip "niet
in betekenende mate" wordt gehanteerd. De NSL-aanpak leidt tot een indirecte,
flexibelere koppeling. Projecten worden niet meer rechtstreeks aan de grenswaarden
getoetst, maar op hun inpasbaarheid in het NSL. Uiteindelijk moeten de grenswaarden
wel worden gehaald. Dat is het verhaal dat ik zojuist vertelde: al die projecten
bij elkaar en het daarbij behorende pakket van maatregelen moeten in principe
leiden tot grenswaarden die in het kader van richtlijnen inzake luchtkwaliteit
vereist zijn. Daarnaast stelt de invoering van een grens voor niet in betekenende
mate kleinere projecten beneden die grens vrij van toetsing. Deze projecten
worden dus beargumenteerd ontkoppeld, waardoor de bureaucratie vermindert.De heer Putters (PvdA):Voorzitter. De grenswaarden moeten dus met dat pakket op alle locaties
in dat gebied worden gehaald?Minister Cramer:Juist. Uiteindelijk wel. Op de weg ernaartoe mag er even vanwege een bepaalde
situatie een kleine verhoging optreden, maar die mag niet leiden tot het niet
halen van de grenswaarden op alle locaties.De heer Putters (PvdA):Gaat u nog in op de termijn van dat uitstel? Dat heeft natuurlijk te maken
met hoe de nieuwe richtlijn eruit gaat zien. Het is van belang om te weten
hoe lang een dergelijke verhoging mag duren.Minister Cramer:Daar ga ik zo nog op in bij de derogatie.Ik wil nog iets meer zeggen over het begrip "niet in betekenende
mate" en het bijbehorende cumulatievraagstuk. Met de NSL-aanpak en de
definitie van dit begrip komt er, in ieder geval wat mij betreft, een einde
aan de directe koppeling uit het Besluit luchtkwaliteit 2005. Op het begrip "niet
in betekenende mate" kom ik straks nog verder terug. Voor de volledigheid
wijs ik erop dat de NSL-aanpak en de toepassing van dit begrip er niet toe
leiden dat bij het projectbesluit helemaal niet meer naar luchtkwaliteit hoeft
te worden gekeken. Het beginsel van een goede ruimtelijke ordening speelt
daarbij een rol. Daarbij gaat het er niet om of projecten bijdragen aan luchtverontreiniging,
maar om de mate waarin bewoners daaraan worden blootgesteld.Op het NSL is inspraak mogelijk, maar geen bezwaar en beroep bij de rechter.
De heer Putters heeft gewezen op een onderzoeksrapport waarin wordt gesuggereerd
dat met een bezwaar- en beroepsmogelijkheid tegen het NSL de daarin genoemde
projecten ook de garantie hebben dat zij kunnen doorgaan. Deze op zichzelf
zeer aantrekkelijke gedachte van het NSL als kader voor een eenmalig beroep
tegen het onderdeel luchtkwaliteit van projectbesluiten is al eerder niet
haalbaar gebleken. Mede naar aanleiding van het advies van de Raad van State
is deze gedachte dan ook verlaten. Ik zal uitleggen hoe wij dit nu invullen.Het NSL zou voor projecten aan zeer hoge eisen op het gebied van detaillering,
motivering en actualiteit moeten voldoen, zodat het als enig beroepskader
voor projectbesluiten – en dan nog alleen voor het aspect luchtkwaliteit –
zou kunnen fungeren. Dat zou betekenen dat het NSL voor alle daarin genoemde
projecten – enkele honderden – alle daartoe vereiste onderbouwing
zou moeten bieden, ook met betrekking tot de uitvoering en met inbegrip van
alle vereiste milieu-informatie. Het is echt onwerkbaar om aan het NSL een
dergelijke eis te stellen. Dat heeft te maken met het type plannen en maatregelen,
maar dat betekent niet dat uiteindelijk het projectbesluit niet vatbaar is
voor bezwaar en beroep.Immers, van veel van de toekomstige projecten zijn gegevens op het niveau
van detaillering waarover ik zojuist sprak helemaal niet bekend, c.q. daarin
kan nog van alles veranderen. Het zijn plannen en maatregelen die wij tegen
elkaar trachten af te wegen. De Raad van State heeft er al op gewezen dat
naast het NSL, indien dat niet alle vereiste actuele gegevens zou bevatten,
een tweede beroepsgang tegen het latere projectbesluit onvermijdelijk wordt.
Dat is niet wat wij zouden wensen.Daarnaast zou ook ten aanzien van iedere wijziging van het NSL bezwaar
en beroep moeten worden opengesteld. De voor het NSL vereiste flexibiliteit
zou daardoor geheel verdwijnen. Daarom heeft het kabinet gekozen voor een
opzet waarbij tegen het NSL wel inspraak maar geen bezwaar en beroep wordt
opengesteld en waarbij het NSL wel zo goed mogelijk bijdraagt aan de onderbouwing
van later te nemen projectbesluiten.Daarmee blijft het NSL wendbaar en wordt een dubbele rechtsgang voorkomen.
Het is dan ook juist, zoals de heer Laurier stelde, dat het wetsvoorstel beoogt om het beroep ten aanzien van luchtkwaliteitsaspecten van een besluit
eenmalig te doen zijn, zodat niet meermalen over dezelfde vragen wordt geprocedeerd.
Dat leidt tot minder belasting van de rechterlijke macht en tot een efficiëntere
bestuursgang. Het leidt echter niet tot een mindere rechtspositie voor de
burger. Deze kan ten volle in beroep gaan tegen besluiten. Hij kan in beroep
gaan tegen een projectbesluit, bijvoorbeeld tegen het feit dat het project
onvoldoende is onderbouwd in het NSL. Dat kan volledig door de rechter worden
getoetst. Het NSL wordt in de voorgestelde opzet bepaald niet vrijblijvend.
Het biedt een bindend toetsingskader voor projectbesluiten op het gebied van
luchtkwaliteit en voor de daarin genoemde maatregelen. Daarvoor geldt dus
een wettelijke uitvoeringsplicht.De heer Putters (PvdA):Moet ik het zo voor mij zien dat de burger straks bij bezwaar en beroep
tegen afzonderlijke projecten binnen het NSL te horen krijgt dat het NSL een
rechtvaardiging is om niet op zijn bezwaar en beroep in te gaan?Minister Cramer:Dat is niet het geval. Tegen elk projectbesluit kan bezwaar en beroep
worden aangetekend. Als het project niet aan de vereisten voldoet, is daartegen
beroep mogelijk. Het NSL is louter het totale kader.De heer Laurier (GroenLinks):Dit begrijp ik wel, maar het is de vraag of bij een beroep tegen een concreet
project het feit dat het is opgenomen in het NSL niet een extra grond vormt
om het bezwaar af te wijzen. Het NSL bevat immers allerlei mogelijk compenserende
maatregelen die nog in de toekomst moeten worden gerealiseerd. Naar het gevoel
van mijn fractie zit hierin ook juist de verzwakking van de positie van de
betrokkenen in het beroep. Ik zou graag willen dat de minister op dit punt
ingaat.Minister Cramer:Mijn antwoord is nee. Het is absoluut niet zo dat het NSL-kader een belemmering
is om een ordentelijke bezwaar- en beroepsprocedure per project te realiseren.De heer Putters (PvdA):Wanneer de burger die ordentelijke procedure bij een afzonderlijk project
doorloopt is het de vraag of het programma als geheel een rechtvaardigingsgrond
wordt voor het bestuurlijke handelen, waartegen geen bezwaar en beroep mogelijk
is. Dan is een burger spekkoper.Minister Cramer:De beroepsprocedure betreft de projecten. Het NSL is het kader. Daarop
is wel inspraak mogelijk maar geen rechtsgang. Indien maatregelen moeten vervallen,
moeten daar weer andere maatregelen tegenover worden gezet, zodat uiteindelijk
alles erop is gericht om de grenswaarde te bereiken.Dit brengt mij bij de diverse genoemde juridische onzekerheden. Zo wordt
met de voorbereiding van het NSL inderdaad geanticipeerd op een nieuwe EU-richtlijn
en op derogatie. Verschillende senatoren hebben gevraagd of die derogatie
en of de richtlijn er wel komen op de huidige manier en wat de risico's zijn.
De nieuwe richtlijn wordt naar verwachting eind van dit jaar vastgesteld.
Het gemeenschappelijk standpunt voor de nieuwe richtlijn bevat bepalingen
die uitstel van de realisatietermijnen mogelijk zullen maken. Ook het Europees
Parlement heeft in de eerste lezing van de richtlijn ingestemd met het principe
van verlenging van de realisatietermijn indien aan bepaalde voorwaarden wordt
voldaan. Dit is cruciaal voor ons om derogatie te kunnen aanvragen. Er hoeft
dus niet te worden betwijfeld of dit in de richtlijn wordt ingebouwd. Dat
is zeker. Wij mogen uitstel aanvragen, maar onder voorwaarden.Voor het daadwerkelijk verkrijgen van uitstel moet Nederland wel voldoen
aan de gestelde eisen, dat wil zeggen het aantonen dat voor de nieuwe einddatum
de normen worden bereikt. Het NSL is geheel daarop gericht.Dat de nieuwe richtlijn nog niet is vastgesteld vormt overigens geen belemmering
voor de inwerkingtreding van de nieuwe wet. Zo lang die nieuwe richtlijn er
nog niet is, kan er echter nog niet van een NSL-systematiek gebruik worden
gemaakt. Dat is nu eenmaal de gang van zaken. Het moet wachten tot na de vaststelling
en implementatie van de nieuwe richtlijn, inclusief het uitstel. Er zijn echter
geen redenen om aan te nemen dat geen uitstel zal worden verleend. Het lijkt
mij daarom prematuur om nu in te gaan op de financiële en juridische
risico's die dan zouden kunnen ontstaan. In algemene zin kan ik daarover overigens
geen uitspraken doen omdat het sterk afhangt van de afspraken die rond ieder
project zijn gemaakt. Provincies, gemeenten en marktpartijen zijn goed in
staat om hiermee verstandig om te gaan en geen onnodig risico's te nemen.
Wij zitten immers allemaal in hetzelfde schuitje. De grenswaarden moeten worden
gehaald.De heer Putters vroeg naar de review en het draagvlak ten aanzien van
de sanering. Ik kan daarop antwoorden dat er een eensluidend rekenmodel met
de naam "saneringstool" zal komen. Dit is door een onafhankelijk
bureau gemaakt. Als voorwaarde voor acceptatie en brede toepassing geldt dat
deze door de gebruikers en de regio's moet worden geaccepteerd. Het overleg
daarover is gaande. Bij het afronden van dit rekenmodel wordt gebruik gemaakt
van de review van het Milieu- en Natuurplanbureau. Op 24 mei heb ik de
rapportage daarover aan de Eerste en Tweede Kamer aangeboden. In deze rapportage
geeft het MNP een positief oordeel over de opzet van het saneringstool zoals
dat ter onderbouwing van het NSL wordt gebruikt. Daarnaast worden enkele aanbevelingen
gedaan die bij de lopende verdere uitwerking van de saneringstool worden meegenomen.
Ik kan toezeggen dat de handreiking Meten en berekenen luchtkwaliteit voor
de inwerkingtreding van deze wet klaar zal zij. Deze handreiking is namelijk
vorige week gereed gekomen. Hij is beschikbaar via de website van VROM.Verschillende sprekers hebben gevraagd naar de betrokkenheid van de Eerste
Kamer bij de vaststelling van het NSL. Daarover wil ik kort zijn. Ik heb begrip
voor de argumenten van de Kamer. Ik zeg toe het NSL gelijktijdig aan beide
Kamers der Staten-Generaal te zullen aanbieden. Dit zal wettelijk worden verankerd
in de eerdergenoemde implementatiewet.In verband met het NSL is gevraagd naar de effecten van het NSL op integrale
belangenafwegingen door bestuursorganen. Ik deel geenszins de zorg van de
Kamer dat het NSL zal leiden tot touwtrekkende besturen en het afschuiven
van verantwoordelijkheden. Het mooie van de aanpak van de NSL is nu juist
dat alle betrokken overheden hun verantwoordelijkheid nemen en deze met elkaar afstemmen. Er is geen sprake van afschuiven of van ondoorzichtige
besluitvorming. Luchtkwaliteit is en blijft een integraal onderdeel van de
ruimtelijke economische besluitvorming waarbij de aandacht deels verschuift
van project- naar programmaniveau. Het ter discussie stellen van verantwoordelijkheden
lijkt mij niet de weg die wij moeten gaan bewandelen. Daarvoor bestaat geen
reden. Het zou de bestaande goede samenwerking ernstig kunnen bemoeilijken.
De spelregels voor de verantwoordelijkheden zullen goed worden vastgelegd.Op de vraag van de heer Putters of het niet doorgaan van maatregelen het
NSL onuitvoerbaar zou maken, luidt het antwoord dat dit niet het geval is.
In dit geval zullen andere maatregelen met gelijk effect moeten worden ingezet.
Overheden hebben hierbij een gezamenlijk belang. De streefwaarden in de verschillende
regio's moeten worden gehaald.In dit verband is tevens gevraagd naar de afweging ten aanzien van de
publieke belangen met betrekking tot de in het NSL opgenomen projecten. Deze
afweging wordt, zoals ook nu het geval is, gemaakt door het bevoegd gezag.
De regio's bepalen in overleg om welke projecten het gaat. Dat gebeurt ook
indien er voldoende ruimte zou zijn om alle projecten te laten doorgaan. De
weging van publieke belangen is bij de decentrale overheden in goede handen.
Alleen wanneer men er echt niet uitkomt, kan de minister van VROM een knoop
doorhakken. Ik heb er alle vertrouwen in dat ik voorlopig geen gebruik zal
hoeven te maken van deze bevoegdheden.In dit verband is gevraagd naar hetgeen de EU en de Raad van State als
normen bij het salderen zullen accepteren. In de nadere memorie van antwoord
is allereerst bedoeld dat het reeds overschreden zijn van de grenswaarden
als zodanig, de uitvoering van een project nog niet in de weg hoeft te staan.
Afhankelijk van de totale omstandigheden kan een project ook in een overschrijdingssituatie
nog doorgang vinden wanneer dit het uiteindelijk bereiken van de grenswaarden
maar niet in de weg staat. Ook dat punt moet dan onder de grenswaarde komen.
Op basis van een dergelijke redenering werd in de zaken rond het ADO-stadion,
waarbij nog geen sprake was van een reële verslechtering van de luchtkwaliteit,
de bouw door de Raad van State geaccepteerd. Uiteraard worden aan deze projectsalderingen
grenzen gesteld. Er moet immers zicht blijven op het bereiken van de grenswaarden.
In overschrijdingssituaties zullen de te treffen maatregelen dan ook van grote
betekenis zijn.Ik zal nu verder ingaan op het onderwerp waarover veel vragen zijn gesteld,
te weten de regeling voor niet in betekenende mate bijdragen (NIBMB), in het
bijzonder de cumulatie.De heer Laurier (GroenLinks):Begrijp ik het goed dat projecten binnen een programma kunnen beginnen
maar dat daar maatregelen tegenover staan? De projecten zijn begonnen, en
vervolgens kan het gebeuren dat deze maatregelen om een of andere reden niet
kunnen worden uitgevoerd. Er is een probleem om uit te voeren wat men had
ingeschat. De minister zegt dat dan andere maatregelen moeten worden uitgevoerd.
Maar intussen gaan de projecten natuurlijk wel door. De eventuele belastende
werking in een situatie waarin men toch al boven de grenswaarde zit, blijft
dan ook doorwerken. De horizon waar de oplossing ligt, het punt dat wij allemaal
zo graag willen bereiken, schuift naar achteren. Of is het volgens de minister
onmogelijk dat die situatie zich voordoet?Minister Cramer:De wijze waarop de overschrijding plaatsvindt, moet er niet toe leiden
dat de overschrijding een zodanig groot gezondheidsrisico met zich meebrengt
dat dit al op korte termijn een probleem oplevert. Dat mag niet voorkomen.
Het tijdelijk overschrijden van de grenswaarde omdat wij weten dat er maatregelen
aankomen die alles bij elkaar leiden tot het bereiken van de grenswaarde is
inderdaad wel mogelijk.De heer Laurier (GroenLinks):Afgezien van het feit hoe wenselijk wij de tijdelijkheid, die even en
passant wordt meegenomen, al vinden zit het probleem in de systematiek. Eigenlijk
wordt er een hypotheek gelegd op de toekomst. Een project mag beginnen, zelfs
als de situatie al boven de grenswaarde zit, in de veronderstelling dat een
maatregel zal gaan uitwerken. De minister stelt ook dat het denkbaar is dat
maatregelen niet uitgevoerd zullen kunnen worden om welke reden dan ook. Dan
verhoog je in feite de hypotheek. Er wordt wel gebouwd, maar over de hoogte
van de hypotheek bestaat nog volstrekte onduidelijkheid.Minister Cramer:Dat mag niet het geval zijn . Als de maatregelen niet leiden tot het halen
van de grenswaarden, moeten extra maatregelen worden genomen. Het principe
is dat de maatregelen moeten leiden tot het halen van de grenswaarden. De
heer Laurier suggereert dat de maatregelen die worden genomen, de grenswaarden
niet halen. De maatregelen moeten de grenswaarden halen. Blijkt dat niet het
geval te zijn, dan moeten extra maatregelen worden genomen.Mevrouw Huijbregts-Schiedon (VVD):Is dat zo'n situatie waarin de minister doorzettingsmacht heeft?Minister Cramer:Ja. Wij moeten op alle terreinen en in de regio's de grenswaarde halen.De heer Putters (PvdA):Kan de minister toelichten op welke wijze dat gebeurt? De woningen staan
er inmiddels of de weg is aangelegd. Hoe zeker is de minister ervan dat de
Raad van State dit accepteert?Minister Cramer:Er zijn hardere maatregelen mogelijk om een overschrijding tegen te gaan.
Denk aan het verminderen of geheel stoppen van verkeer. Dat is echter een
uiterste maatregel. Er zijn altijd mogelijkheden om ervoor te zorgen dat wij
aan de grenswaarde komen.De Raad van State heeft nog wel een aantal punten genoemd dat hieraan
raakt. Als ik de gelegenheid krijg om mijn betoog te vervolgen, kan ik dat
ook toelichten.Ik kom toe aan de bespreking van niet in betekenende mate en in het bijzonder
de cumulatieaspecten. Ik onderken en herken de zorgen van de Kamer op dit
punt. Naar aanleiding van het advies van de Raad van State, dat nog niet openbaar
is, zal ik mij in nauw overleg met collega-ministers en decentrale overheden
beraden op de tot dusverre gekozen opzet.De heer Putters (PvdA):Begrijp ik nu goed dat het advies van de Raad van State
negatief is? Het lijkt mij een vrij cruciaal punt.Minister Cramer:De opmerkingen vanuit de Kamer over de cumulatie op lokaal niveau en de
3%-grens zal ik nadrukkelijk en zorgvuldig betrekken in een nieuwe
afweging. De Raad van State heeft niet gezegd dat het onjuist is, maar heeft
wel gevraagd om dit nog eens te bezien. In samenspraak met collega's en decentrale
overheden wil ik daarom heel goed naar deze zaken kijken en het vervolgens
in de AMvB vastleggen. Op dit moment is dus nog niet zeker wat vastgelegd
zal worden. Het moet een opzet zijn die goed uitvoerbaar en ook houdbaar bij
de rechter is. De Kamer zal over de uitkomsten van het beraad en het overleg
zo spoedig mogelijk worden geïnformeerd.De grens van 3% is mede ontleend aan de TA Luft 2002, de Duitse
luchtkwaliteitswet, die tot dusverre door de Europese Commissie blijkt te
worden geaccepteerd. Deze grens is mede op verzoek van bouwend en bestuurlijk
Nederland als algemeen criterium in de Nederlandse regelgeving opgenomen,
zij het niet in het wetsvoorstel maar in het besluit niet in betekenende mate
bijdragen. Het criterium van 3% wordt alleen gehanteerd om voor projecten
een ondergrens te kunnen bepalen waaronder geen individuele toets aan de grenswaarde
meer plaatsvindt. Deze projecten worden niet verder zelfstandig getoetst bij
het salderen of de saneringsopgave. De effecten van die projecten worden verwerkt
in de ontwikkeling van de achtergrondconcentraties in het NSL. De grens van
3%, zoals vertaald in aantallen woningen en dergelijke, ligt veelal
lager dan de grens voor MER-plichtige besluiten. Voor bijvoorbeeld woningbouw
ligt de MER-grens binnen de bebouwde kom op 4000 woningen en erbuiten op 2000.
Voor NIBM ligt die in alle gevallen op 1500 woningen per ontslui­tingsweg.
Voor bedrijfsterreinen ligt de MER-grens op 150 ha en voor NIBM komt de 3%-grens
overeen met een aanzienlijk lager aantal hectaren, namelijk tussen de 5 en
40. Nader onderzoek moet uitwijzen of dit het exacte getal is dat erbij hoort.De heer Putters (PvdA):Is de minister het met mij eens dat wij hier spreken over een zodanig
cruciaal onderdeel in de werking van het NSL en van deze wet, waar nu nog
eens nader naar gekeken moet worden, dat deze wet niet in werking kan treden
zolang dit niet geregeld is?Minister Cramer:De Raad van State vraagt om nadere verduidelijking van onder andere deze
grens van 3%. Ik zei al dat dit niet in het wetsvoorstel hoeft te worden
geregeld, maar in de AMvB die nog volgt. Wij hebben dus nog even de tijd om
dit goed te onderbouwen en zo nodig te wijzigen.De heer Laurier (GroenLinks):Als wij akkoord gaan met de wet, gaan wij akkoord met het niet meer toetsen
van niet-in-betekenende-mateprojecten. Er is een nog niet openbaar advies
van de Raad van State, waarin staat dat er iets aan de hand is met de 3%-grens
maar ook met de cumulatieve werking. Dan raak je een heel erg belangrijk punt
bij dit wetsvoorstel. Ik vraag mij af of wij überhaupt kunnen instemmen
met dit wetsvoorstel zolang die punten zo onzeker zijn.Minister Cramer:Het is inderdaad waar dat in het wetsvoorstel gerefereerd wordt aan niet-in-betekenende-mategevallen,
maar in de AMvB wordt wel de grens geregeld. Op de cumulatie kom ik nog terug.De heer Putters (PvdA):Ik begrijp dat het in de AMvB wordt geregeld. In eerste termijn heb ik
al aangegeven dat ik daarmee niet op alle onderdelen gelukkig ben, maar dit
betekent toch gewoon dat er niet gebouwd kan worden?Minister Cramer:Er kan op dit moment gebouwd worden als het onder het NSL valt. En als
het niet onder het NSL valt omdat het niet in betekenende mate is, is het
de vraag wat onder niet in betekenende mate valt.De heer Putters (PvdA):Dat lijkt mij een vrij cruciaal punt in het geheel.Minister Cramer:Ja, maar wij moeten wel een onderscheid maken. In het wetsvoorstel worden
de normen en de wijze van toetsing geregeld. Er staat vermeld dat er een NSL
is en een globale uitwerking ervan. Er wordt aangekondigd dat er een categorie
niet in betekenende mate is. Wij praten nu over het wetsvoorstel en nog niet
over de uitwerking van het niet in betekenende mate, want dat moet door de
regering nog verduidelijkt worden, wil ik tenminste de Raad van State serieus
nemen. Wij moeten het nog beter onderbouwen en niet refereren aan de 3%
in de Duitse luchtkwaliteitswetgeving. Daar neemt de Raad van State vooralsnog
geen genoegen mee, omdat de situatie in Nederland anders zou kunnen zijn.
Daarom moeten wij het eerst verduidelijken. Dat is iets wat wij op zeer korte
termijn ook willen verduidelijken. Het wetsvoorstel wordt daarmee niet aangeraakt.De heer Janse de Jonge (CDA):Ik begrijp het standpunt van de minister, maar ik vraag of dit een cruciaal
onderdeel van het wetsvoorstel is. Volgens mij is dat het geval. Als wij het
wetsvoorstel zouden goedkeuren en het kabinet komt op zo'n majeur onderdeel
in de algemene maatregel van bestuur tot andere conclusies, dan vraag ik mij
af of wij elkaar nog kunnen vinden. Ik vind dit een belangrijk, zelfs essentieel
punt.Mevrouw Huijbregts-Schiedon (VVD):Stel dat de norm voor de niet-in-betekenende-mateprojecten verandert.
Heeft dat dan effecten voor het NSL?Minister Cramer:In het wetsvoorstel wordt gesproken over normen die gehaald moeten worden.
In het NSL worden de projecten opgenomen die boven een bepaalde grens liggen.
Alles wat daaronder zit, wordt uiteindelijk wel cumulatief meegenomen, maar
niet individueel.Mevrouw Huijbregts-Schiedon (VVD):Als die norm verandert, zal het NSL toch automatisch gewijzigd worden?Minister Cramer:Het is niet de norm die verandert. De grenswaarden die wij moeten halen,
blijft gelijk. Het gaat om het percentage projecten die afzonderlijk een bepaalde
grens overschrijden. Het gaat om die 3%. Is dat de goede grens? Nogmaals,
heel kleine projecten zullen niet meegenomen worden, maar de vraag is welk percentage dat is. Dat wordt niet in de wet, maar per AMvB geregeld.
In de AMvB zullen wij een percentage voor de grenswaarden geven. Dat er een
categorie "niet in betekenende mate" zal blijven, is het uitgangspunt
van dit wetsvoorstel. Als de Eerste Kamer vindt dat deze categorie wellicht
zou moeten vervallen, hebben wij een probleem, want dat zit echt in de wet.De heer Laurier (GroenLinks):Ik heb begrepen dat dit niet het enige punt is in het advies van de Raad
van State. Ook het cumulatieve aspect is een element.Minister Cramer:Ik vervolg mijn verhaal en zal dan op dit punt ingaan.De Europese richtlijnen zeggen niets over de toetsing van projecten en
de grens voor "niet in betekenende mate". De richtlijnen vereisen
wel dat de grenswaarden overal worden gehaald. Projecten mogen niet in de
weg staan dat het doel uiteindelijk bereikt wordt. Zolang het NSL er niet
is, zal op andere wijze moeten worden voorzien in de dekking van de AMvB "niet
in betekenende mate". In het kader van het eerdergenoemde beraad hierover
zal ook dit aspect worden betrokken. Ik zal de zorg van de Kamer op dit punt
nadrukkelijk meenemen. Mogelijk kan op andere wijze voldoende dekking worden
geboden voor de periode waarin het NSL nog niet van kracht is. Het is prematuur
om nu al toe te zeggen dat ik met de inwerkingtreding van het besluit zal
wachten tot na de vaststelling van het NSL.Structurele verslechteringen, ook boven de grenswaarden, lijken niet toegestaan
en zijn ook niet aan de orde. Het beheersbaar maken van de cumulatie is een
aandachtspunt voor het beraad naar aanleiding van het advies van de Raad van
State. Het dient zowel aan de voorkant te gebeuren door een sluitende regeling
om lokale cumulatie boven de grenswaarden te voorkomen, als aan de achterkant
door middel van een NSL-monitor. Wij kunnen dus op twee punten zorgen dat
de cumulatie niet leidt tot een overschrijding van de grenswaarden. Voor het
ontstaan van de door de heer Laurier geschetste situatie van niet-in-betekenende-matepro­jecten
naast elkaar die toch niet als een lokaal knelpunt worden beschouwd, maak
ik mij vooralsnog geen zorgen. Zowel aan de voorkant als aan de achterkant
hebben wij daar voortdurend controle op.De heer Putters (PvdA):Het kan toch niet zo zijn dat ook die cumulatie niet duidelijk is? Het
gaat om ongelooflijk belangrijke pijlers onder het NSL en eigenlijk ook de
wet.Minister Cramer:Ik ben het met de heer Putters eens dat dit van belang is, maar wij regelen
het percentage van de grenswaarden en de cumulatie in de AMvB. Nogmaals, het
wordt geregeld aan de voorkant, door een sluitende regeling om lokale cumulatie
boven de grenswaarden te voorkomen, en aan de achterkant, bij de monitoring
van het NSL. Wij hebben dus twee manieren om voortdurend te peilen of geen
overschrijdingen plaatsvinden. Dat wordt heel nadrukkelijk in de AMvB verder
toegelicht.De heer Laurier (GroenLinks):Monitoring vindt achteraf plaats. Dan zijn zaken dus al gerealiseerd.
Je kunt achteraf constateren dat het fout is gegaan, maar dat is geen beheersingsinstrument.Minister Cramer:Het wordt aan de achterkant, maar ook aan de voorkant geregeld. De voorkant
is de preventieve kant, de belangrijkste kant om op te sturen. Daarnaast is
er nog de controle achteraf. Via monitoring kan worden bekeken of de preventieve
aanpak tot het gewenste resultaat heeft geleid. Omdat die monitoring regelmatig
wordt uitgevoerd, maak ik mij vooralsnog geen zorgen. Wij zullen de cumulatie-effecten
daarmee binnen de perken en onder de grenswaarden kunnen houden.Ik kom op het gewijzigde amendement van de Tweede Kamerleden Van der Ham
en Duyvendak. Er is bij de behandeling in de Tweede Kamer nadrukkelijk gesproken
over de onwenselijkheid van het bouwen van scholen langs snelwegen waar sprake
is van overschrijding van de grenswaarden voor de luchtkwaliteit. Er zal een
AMvB worden voorbereid die voorkomt dat in bepaalde zones, langs zeer drukke
snelwegen waar sprake is van normoverschrijding, scholen worden gebouwd. Op
het moment dat de luchtkwaliteit dermate is verbeterd dat aan de Europese
normen wordt voldaan, geeft de desbetreffende richtlijn geen aanleiding meer
om dergelijke beperkingen te handhaven. Immers, dan worden de grenswaarden
niet overschreden.De heer Putters (PvdA):Met het aannemen van dit amendement heeft de Tweede Kamer bedoeld dat
scholen niet gebouwd moeten worden in situaties waarin overschrijdingen niet
meteen of op korte termijn kunnen worden weggenomen. In dat soort situaties
moet je gewoon geen school neerzetten, tenzij je die overschrijding heel direct
en gericht kunt oplossen.Minister Cramer:Uit de redactie van het amendement blijkt duidelijk dat het zich richt
op situaties waarin overschrijdingen plaatsvinden. Een uitleg dat de bouw
van scholen langs snelwegen moet worden voorkomen, ook indien de normen niet
worden overschreden, strookt niet met het amendement. Het gaat om overschrijdingssituaties.
Wellicht is sprake van een misverstand. Ik ben zeker niet van mening dat onmiddellijk
scholen gebouwd moeten worden op locaties waar pas op termijn de luchtkwaliteit
beneden de grenswaarde komt. Dat is wat mij betreft pas aan de orde als de
luchtkwaliteit daadwerkelijk aan de normen voldoet. Ik zal mij daarom inzetten
om in het NSL met de regio's tot afspraken te komen om de hier bedoelde situaties
te vermijden. De Kamer wordt hierover geïnformeerd zodra er meer over
bekend is. Ik zal de Kamer informeren over de voorgenomen opzet van de AMvB,
waarbij ik rekening zal houden met de door de Kamer genoemde aandachtspunten.De heer Putters (PvdA):Ik begrijp dat de minister nog terugkomt op dat punt, maar kan zij toch
niet iets meer zeggen? Er zijn op dit moment in het land tal van discussies
over scholen die bijvoorbeeld 120 meter van de snelweg worden gebouwd, of
300 meter. Ik neem aan dat dat soort zaken in de AMvB komt te staan, maar
het is natuurlijk een vrij urgente situatie. Is de minister met mij van mening
dat bij de inwerkingtreding van deze wet dat duidelijk zou moeten zijn?Minister Cramer:U stelt dit terecht. Er zijn zorgelijke situaties, er zijn overschrijdingen,
en die mogen in het kader van deze luchtkwaliteitsrichtlijnen niet meer voorkomen.
Op dat punt moeten dus acute maatregelen worden genomen. Die situaties worden
nu al gelokaliseerd en aangepakt. Het misverstand zit hem in
de vraag, of er een school langs de snelweg mag worden gebouwd als onder de
grenswaarde wordt gebleven. Ja, dat mag, als de grenswaarde vervolgens niet
wordt overschreden. Het is niet voor de hand liggend om daar een school te
bouwen, omdat het risico dat er iets fout gaat veel groter is dan wanneer
die school op een andere plek wordt gebouwd.Er is gevraagd of dit wetsvoorstel geen zeer beperkte houdbaarheid heeft.
Hierbij is het standstill-beginsel uit de Europese richtlijnen genoemd, waaruit
binnenkort mogelijk strengere eisen voortvloeien. Het oorspronkelijke voorstel
van de Europese Commissie voor de nieuwe luchtkwaliteitsrichtlijn bevatte
inderdaad bepalingen die mogelijk tot meer beperkingen hadden kunnen leiden.
Inmiddels zijn deze bepalingen gewijzigd, er is nu een gemeenschappelijk standpunt,
en wel zodanig dat de EU-regelgeving op dit punt in het geheel niet zal veranderen.
Dat heeft dus geen gevolgen. Verder is het de vraag of de EU-grenswaarden
zo verlaagd zullen worden dat de ruimte die met het criterium van 3%
wordt geboden, veel kleiner zal worden. Dat is niet het geval, omdat de grenswaarden
waaraan dit criterium is gerelateerd, namelijk de jaargrenswaarden voor PM10
en NO2, met de nieuwe richtlijn niet zullen wijzigen.De heer Janse de Jonge heeft de regering om de toezegging gevraagd dat
in het vervolg alert en adequaat op Europese ontwikkelingen wordt gereageerd,
en dat op het juiste moment invloed wordt uitgeoefend in Brussel. Deze toezegging
wil ik in principe graag doen, zij het dat het laatste woord nog niet is gezegd
over de wijze waarop dit proces vanuit Nederland is verlopen. Voor Nederland
is dit sowieso een problematische situatie, omdat in ons land nu eenmaal grotere
problemen bestaan dan in sommige andere landen.De heer Putters heeft gevraagd of de administratieve en bestuurlijk-juridische
kosten van het salderingssysteem in kaart kunnen worden gebracht, afgezet
tegen de kosten van het plaatsnemen in de voorhoede van de innovatieve ontwikkelingen
binnen Europa, en een omkering van het luchtkwaliteitsbeleid, gericht op een
effectiever bronbeleid. Allereerst herhaal ik dat deze wet niet alleen maar
is gericht op het laten doorgaan van bouwprojecten. Deze wet biedt met het
NSL wel degelijk een belangrijke toegevoegde waarde aan de milieukant. Overheden
spannen zich gezamenlijk maximaal in om de luchtkwaliteit te verbeteren. Een
deel van de daardoor ontstane ruimte kan inderdaad worden benut voor projecten,
echter zonder dat de grenswaarden opnieuw worden overschreden. Beide genoemde
sporen worden al bewandeld, maar bronbeleid is al snel een exclusieve Europese
bevoegdheid. Het is dus niet of/of, er zijn zowel aanpassingen in de nationale
wetgeving en aanpak vereist als inzet om ervoor te zorgen dat het bronbeleid
van de grond komt. Het heeft dan naar mijn mening niet veel zin om die kosten
tegen elkaar te gaan afwegen, want beide sporen zijn noodzakelijk.Mevrouw Huijbregts heeft een vraag gesteld over de methodiek voor de rapportage
aan Brussel, en de monitoring. Wij zullen de monitoring van het NSL en de
rapportage aan Brussel zo goed mogelijk op elkaar afstemmen. Beide zijn namelijk
gebaseerd op dezelfde basisgegevens. Ik wil ervoor waken de andere overheden
tweemaal lastig te vallen met een net ietsje andere rapportage en vraagstelling.
Dit zal zijn beslag moeten krijgen bij de herziening van de Regeling beoordeling
luchtkwaliteit, die tegelijkertijd zal worden vastgesteld met de wijziging
van de Wet luchtkwaliteit, ter implementatie van de nieuwe EU-richtlijn.De heer Koffeman heeft gevraagd naar de verplichte invoering van roetfilters.
Ik zou dat wel willen, maar het wordt mij niet toegestaan door de Europese
Commissie, en nu ook niet meer door het Europese Hof. Daarmee is overigens
in het NSL rekening gehouden. Het stimuleren van vrijwillige vervroegde invoering
van roetfilters gaat gewoon door, en verloopt gelukkig succesvol. Dat hebben
wij hard nodig, omdat wij anders de doelstellingen ten aanzien van het NSL
niet goed kunnen halen.Ik hoop met het voorgaande naar tevredenheid te zijn ingegaan op vragen
en opmerkingen van de Kamer. Ten slotte spreek ik nogmaals mijn waardering
uit voor deze plenaire behandeling, nog voor het zomerreces.De vergadering wordt van 19.25 uur tot 20.30 uur geschorst.Mevrouw Huijbregts-Schiedon (VVD):Voorzitter. De woordvoerders hebben afgesproken om de tweede termijn te
beginnen met één woordvoerder. Wij hebben de heer Putters gevraagd
om als zodanig te willen optreden.De voorzitter:Dan geef ik het woord aan de heer Putters, namens alle woordvoerders.De heer Putters (PvdA):Mevrouw de voorzitter. Ik spreek namens alle woordvoerders, behalve die
van het CDA. Wij willen graag de minister bedanken voor haar beantwoording
in eerste termijn. Wij hebben in de dinerpauze even overleg gehad met de woordvoerders
en de minister. Wij hebben geconstateerd dat wij op zichzelf een goede weg
inslaan bij het afwegen van ruimtelijke ordening en volksgezondheid, maar
dat er nog betekenisvolle onduidelijkheden in de wetgeving zitten, zoals het "niet
in betekenende mate". Het is van groot belang voor de buitenwereld dat
er duidelijkheid ontstaat over punten als de 3%-norm, de cumulatie
en het salderen, die in de eerste termijn van de Kamer en de regering uitdrukkelijk
aan de orde zijn geweest. In onze ogen is dat cruciaal voor de uitvoering
van de wet.Wij hopen dat de minister ons in de zomer kan informeren over het advies
van de Raad van State en over de wijze waarop zij daarmee zal omgaan. In het
overleg dat wij met de minister hadden, hebben wij het vertrouwen gekregen
dat zij ons daarover duidelijkheid zal kunnen geven. Daarom stellen wij voor
om de tweede termijn van deze behandeling na de zomer te laten plaatsvinden
op basis van die nader te verkrijgen duidelijkheid. Aangezien wij niet willen
dat het bestuurlijk proces geheel stil komt te liggen, hopen wij snel na de
zomer met de minister te kunnen spreken, deze informatie te kunnen krijgen
en aan de bestuurders duidelijkheid te kunnen geven. Wij zijn bereid om onze
vragen op andere punten die wij cruciaal achten voor een goede behandeling
in tweede termijn, zo snel mogelijk schriftelijk aan de minister toe te zenden.De heer Janse de Jonge (CDA):Voorzitter. Mag ik u vragen om een korte schorsing, zodat wij even overleg
kunnen hebben in de fractie?De voorzitter:Ik kijk even rond. Ik zie geen heftige emotionele gevoelens. Dat betekent
dat ik de vergadering schors voor vijf minuten.De vergadering wordt enkele minuten geschorst.De heer Janse de Jonge (CDA):Mevrouw de voorzitter. Ik kan kort zijn. Wij hebben als fractie beraad
gehad over het voorliggende punt. De minister heeft aan het eind van de eerste
termijn redelijk verrassend, en dat geldt voor de hele Kamer, meegedeeld dat
er een niet-openbaar advies ligt van 4 mei van dit jaar over de projecten
die niet in betekenende mate bijdragen en de 3%-norm. De bedoeling
is dat er een wettelijke grondslag is die nader wordt uitgewerkt in een algemene
maatregel van bestuur. De minister heeft gezegd dat zij de tijd wil hebben
om daarnaar te kijken. Wij hebben hierover beraad gehad als fractie. De CDA-fractie
is van mening dat deze mededeling van de minister de verdere behandeling van
dit wetsvoorstel niet in de weg staat. De CDA-fractie kan dit wetsvoorstel
steunen, ook al komt er later een algemene maatregel van bestuur, die wij
graag willen zien in de Eerste Kamer. Wij willen hier niet de lijn volgen
dat wij de goedkeuring van een wetsvoorstel laten afhangen van een algemene
maatregel van bestuur die een nadere invulling geeft aan die 3%-regeling.De heer Putters (PvdA):Ik ben wel verrast door deze tweede termijn van het CDA. Is de heer Janse
de Jonge niet met mij van mening dat de hele eerste termijn nu juist ging
over de samenhang tussen het wetsvoorstel en wat in de AMvB geregeld moet
worden en dat in samenhang beoordeeld moet worden?De heer Janse de Jonge (CDA):Wij hebben een goede eerste termijn gehad, waarbij heel veel zaken de
revue zijn gepasseerd. Het wetsvoorstel bevat een voorschrift op het onderdeel "niet
in betekenende mate", maar daarbij wordt niet ingegaan op de 3%-regeling
of de 3%-norm. Als blijkt uit het nog niet openbare advies van de Raad
van State dat het kabinet hieraan wellicht een iets andere invulling moet
geven, zullen wij dat zien als de AMvB aan de orde is.Minister Cramer:Voorzitter. Dank voor de reacties. Ik heb begrip voor de interventie die
de heer Putters namens verschillende fracties uitsprak, maar ik vind het jammer.
Het zou wat ons betreft mooi zijn geweest als wij juist wel hadden kunnen
doorgaan met het wetsvoorstel, conform het voorstel dat is gedaan door de
heer Janse. Ik heb getracht uit te leggen dat het wetsvoorstel behelst dat
wij weliswaar aangeven dat er ook een categorie "niet in betekenende
mate" is, maar dat deze geen invulling behoeft in het wetsvoorstel. Wij
zullen daarvoor een apart AMvB-traject in gang zetten, opdat wij dat zo snel
mogelijk kunnen voorleggen.Ik zal mij neerleggen bij hetgeen de Kamer hier besluit, maar ik wil wel
heel nadrukkelijk zeggen dat de Raad van State op zichzelf positief heeft
geadviseerd over het wetsvoorstel. Ik heb in eerste termijn naar voren gebracht
dat hij alleen enkele verduidelijkingen wilde van de grenswaarden en de cumulatie-effecten.
Dat waren meer verduidelijkingen dan dat men het voorstel afkeurde of negatief
beoordeelde, zeg ik heel nadrukkelijk. Wij hebben om die reden een paar experts
naar deze twee punten laten kijken. De termijn van begin mei tot nu is echter
te kort om alle geraadpleegde deskundigen met een eindoordeel te laten komen
en om de medeoverheden erbij te betrekken. Het is dus meer een gebrek aan
tijd dat maakt dat wij niet alles goed konden verifiëren en onderbouwen.Ik laat het oordeel aan de Kamer. Ik kan niet anders dan wachten op het
antwoord.De voorzitter:Ik dank de minister voor haar reactie.Ik stel vast dat de Kamer, met uitzondering van de fractie van het CDA,
vindt dat de beraadslaging over het wetsvoorstel opgeschort dient te worden
tot een nader te bepalen datum.De beraadslaging wordt geschorst.De voorzitter:Ik stel voor, het wetsvoorstel Wijziging van de Telecommunicatiewet en
de Wet Onafhankelijke post- en telecommunicatieautoriteit ter uitvoering van
de roamingverordening (30994) als hamerstuk aan de agenda der Kamer toe te
voegen.Daartoe wordt besloten. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20062007-1220-1229.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl