Behandeling van het wetsvoorstel Nadere wijziging van een aantal sociale-zekerheidswetten (technische verbeteringen in verband met de wetten TAV, TBA en TZ, alsmede enige andere wijzigingen) (24326)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 606-611

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

20-12-1995

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 15, pagina 606-611

20-12-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 24326Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

15de vergadering; 20 december 1995Pagina 595-595
Voortzetting van de gezamenlijke behandeling van de wetsvoorstellen: Privatisering van het Algemeen burgerlijk pensioenfonds (Wet privatisering ABP) (24205); Vaststelling van een kader voor regeling van rechten en verplichtingen van overheidspersoneel, onderwijspersoneel en daarmee gelijk te stellen personeel ter zake van vrijwillig vervroegd uittreden (Wet kaderregeling vut overheidspersoneel) (24217); Regels met betrekking tot de oprichting van de Stichting Uitvoeringsinstelling Sociale Zekerheid voor Overheid en onderwijs (Wet Stichting USZO)Pagina 625-631
Stemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Auteurswet 1912 en de Wet op de naburige rechten in verband met de richtlijn van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 19 november 1992, PbEG 1992, L 346/61, betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom (23247)Pagina 595-595
Gezamenlijke behandeling van de wetsvoorstellen: Privatisering van het Algemeen burgerlijk pensioenfonds (Wet privatisering ABP) (24205); Vaststelling van een kader voor regeling van rechten en verplichtingen van overheidspersoneel, onderwijspersoneel en daarmee gelijk te stellen personeel ter zake van vrijwillig vervroegd uittreden (Wet kaderregeling vut overheidspersoneel) (24217); Regels met betrekking tot de oprichting van de Stichting Uitvoeringsinstelling Sociale Zekerheid voor Overheid en onderwijs (Wet Stichting USZO) (24222)Pagina 596-606
Gezamenlijke behandeling van de wetsvoorstellen: Instelling van een Fonds economische structuurversterking (Wet Fonds economische structuurversterking) (23002); Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Fonds Economische Structuurversterking voor het jaar 1994 (23400 G); Wijziging van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Fonds Economische Structuurversterking voor het jaar 1994 (wijziging samenhangende met de Voorjaarsnota) (23741)Pagina 631-639
Voortzetting van de behandeling van enkele punten van de agenda van de JBZ-raad van 23 en 24 november 1995 (23490, EK nr. 90)en van: de motie-Jurgens c.s. over het tijdig aan de Staten-Generaal overleggen van ontwerp-besluiten van de JBZ-raad (23490, nr. 90c)Pagina 621-625
Behandeling van de wetsvoorstellen: Wijziging van de Auteurswet 1912 en de Wet op de naburige rechten in verband met de richtlijn nr. 93/98/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 29 oktober 1993, betreffende de harmonisatie van de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten (PbEG L 290) (23812); Wijziging van de voorstellen van wet tot wijziging van de Auteurswet 1912 en de Wet op de naburige rechten in verband met de richtlijn nr. 93/98/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 29 oktober 1993, betreffende de harmonisatie van de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten (PbEG L 290) en in verband mer de richtlijn van 19 november 1992, PbEG 1992, L 346/61, betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom (24477)Pagina 595-595
Behandeling van het wetsvoorstel Nadere wijziging van een aantal sociale-zekerheidswetten (technische verbeteringen in verband met de wetten TAV, TBA en TZ, alsmede enige andere wijzigingen) (24326)Pagina 606-611
Gezamenlijke behandeling van de wetsvoorstellen: Wijziging van de Wet Infrastructuurfonds en de Wet op de motorrijtuigenbelasting 1994 (herziening van de voeding van het Infrastructuurfonds) (24476); Wijziging van de Wet op de inkomstenbelasting 1964, de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 en de Wet belasting- en premiefaciliteit voor de zeevaart 1995 (wijziging van enige belastingwetten in het belang van de zeescheepvaart) (24482)Pagina 595-595
Stemmingen over de Algemene nabestaandenwet) (24169) en Wijziging van de Algemene Ouderdomswet en enkele andere wetten (24258)Pagina 620-621
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: Privatisering van het Algemeen burgerlijk pensioenfonds (Wet privatisering ABP) (24205); Vaststelling van een kader voor regeling van rechten en verplichtingen van overheidspersoneel, onderwijspersoneel en daarmee gelijk te stellen personeel ter zake van vrijwillig vervroegd uittreden (Wet kaderregeling vut overheidspersoneel) (24217); Regels met betrekking tot de oprichting van de Stichting Uitvoeringsinstelling Sociale Zekerheid voor Overheid en onderwijs (Wet Stichting USZO); Wijziging van de Algemene burgerlijke pensioenwet en de Algemene militaire pensioenwet (invoering partnerpensioen), alsmede van de Uitkeringswet gewezen miliatiren (rechtspositionele erkenning van andere relatievormen dan het huwelijk) (24227)Pagina 611-620

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de behandeling van: 
 
 het wetsvoorstel Nadere
wijziging van een aantal sociale-zekerheidswetten (technische verbeteringen
in verband met de wetten TAV, TBA en TZ, alsmede enige andere wijzigingen)
(24326).
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt geopend.
 
 
 
 
 
 De heer Rongen (CDA):
 
 Voorzitter! Het intitulé van dit wetsvoorstel, in de wandeling
ook wel het veegwetje genoemd, duidt op technische verbeteringen in verband
met TAV, TBA en TZ, zoals u reeds zei. In het intitulé staat echter
een toevoeging, namelijk: alsmede enige andere wijzigingen. Als je niet kennisneemt
van het wetsvoorstel zelf, denk je dat het slechts om een aantal technische
verbeteringen gaat, zonder inhoudelijke of politieke betekenis. Belanghebbende
burgers of belangengroeperingen kunnen hierdoor op het verkeerde been staan,
want het wetsvoorstel bevat drie inhoudelijke wijzigingen, waaronder belangrijke.
De fractie van het CDA in de Tweede Kamer heeft het ongepast genoemd dat de
afschaffing van het kinderbijslagrecht voor 18-jarigen en ouderen in dit wetsvoorstel
is opgenomen. Het gaat om de volgende drie inhoudelijke wijzigingen: de introductie
van een regresrecht voor de werkgever, de afschaffing van kinderbijslagrechten
voor 18-plussers en de inkoop van arbeidsbemiddeling door de bedrijfsvereniging.
 
 Het regresrecht hoort nog wel thuis bij het intitulé van dit wetsvoorstel,
omdat er bij gelegenheid van de wetten TAV, TBA en TZ inderdaad een regresrecht
bij de bedrijfsvereniging is weggevallen en er reden was voor het kabinet
om het regresrecht aan de werkgever te geven. Dit lijkt voor de hand te liggen.
Ik wil nu niet een hele discussie uitlokken over het regresrecht in het algemeen
en in werknemersverzekeringen of volksverzekeringen in het bijzonder. Toch
wijs ik erop dat het toch iets anders is of de bedrijfsvereniging, een publiekrechtelijk
orgaan, een regresrecht uitoefent dan wel de werkgever, een private persoon
en partij in een arbeidsovereenkomst met de werknemer. De staatssecretaris
heeft toegezegd dat er in de loop van 1996 een nota over het regresrecht in
algemene zin verschijnt en dat deze ook aan deze Kamer wordt toegezonden.
Wij wachten af op dit punt.
 
 De kinderbijslagrechten voor 18-jarigen en ouderen hadden naar onze opvatting
niet met dit wetsontwerp moeten worden afgeschaft, maar dit had moeten gebeuren
bij een apart wetsontwerp, namelijk de wijziging van de AKW. Het CDA betreurt
de afschaffing zeer, want een aantal arbeidsmarktrelevante opleidingen, waaronder
die van de centra voor vakopleiding en sommige instellingen in het kader van
het leerlingwezen, vallen nu buiten de kinderbijslagregeling en ook buiten
de studiefinancieringsregeling. Dit is merkwaardig, omdat ik de staatssecretaris
gisteravond nog krachtig hoorde zeggen: werk, werk, werk. Aan de onderkant
van de arbeidsmarkt worden nu arbeidsmarktrelevante opleidingen buiten de
financiering gehouden. Bij werk, werk, werk hoort ook: opleiden, opleiden,
opleiden. Het is merkwaardig dat de staatssecretaris in dit verband ineens
van oordeel is dat het niet nodig is. Nu gelden de argumenten kennelijk niet.
 
 Belangrijk is de derde inhoudelijke wijziging, namelijk de inkoop van
arbeidsbemiddeling door de bedrijfsverenigingen. Binnen afzienbare tijd wordt
de nieuwe wet op de arbeidsvoorziening in dit huis behandeld. Ik neem aan
dat wij bij de behandeling ervan ten principale op arbeidsvoorziening en arbeidsbemiddeling
zullen ingaan. Het gaat mij er nu om dat in dit wetsvoorstel over de jaren
1996-1999 een bedrag van 195 mln. door het TICA bestemd wordt voor de bedrijfsverenigingen
om te kunnen besteden aan inkoop van arbeidsbemiddeling bij de arbeidsvoorzieningsorganisatie,
maar dat deze 195 mln. plus alle beheerskosten die erbij horen, ten laste
gebracht worden van het Algemeen werkloosheidsfonds. Dat fonds wordt gefinancierd
door de premies van werkgevers en werknemers. Zo ontstaat er het merkwaardige
verschijnsel dat gelden die eigenlijk uit de publieke middelen moeten komen
voor de financiering van de arbeidsbemiddeling, nu met een omweg door de bedrijfsgenoten
van de bedrijven moeten worden opgebracht. Ik neem aan dat dit invloed heeft
op de hoogte van de werkgevers- en werknemerspremies. Ik vind dit onjuist.
Ook bij gelegenheid van de introductie van de franchise in de WW heeft de
fractie van het CDA gesteld dat het onjuist is om op deze wijze een wet die
daarvoor niet bedoeld was, te gebruiken of, zo u wilt, te misbruiken.
 
 Voorzitter! Ik krijg hierop gaarne een reactie van de staatssecretaris.
 
 
 
 
 
 De heer Heijmans (VVD):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik ben geen gynaecoloog maar ik durf te voorspellen
dat deze bevalling ietwat gemakkelijker zal zijn dan die van gisteren.
 
 De heer Westerlaken, de voorzitter van het CNV, heeft eens gezegd dat
als je met de staatssecretaris sprak – ik zal de naam van die staatssecretaris
niet noemen – je een bak vol technische ellende over je heen gestort
kreeg. Zo'n zelfde bak zit in de zogenaamde veegwet, voorstellen tot reparatie
van technisch ingewikkelde wetten, zoals de TAV, de TBA en de TZ, die vaak
met stoom en kokend water door het parlement zijn gesleurd.
 
 Voorzitter! Haastige spoed is zelden goed en wie consciëntieus aan
het wetgevingsproces wil deelnemen zou dat spreekwoord voortdurend in gedachten
moeten houden. Het is overigens symptomatisch voor de ingewikkelde sociale
verzekeringswetgeving dat in deze reparatiewet al weer bij nota van wijziging
twee reparaties moesten worden aangebracht. De reparatiepoot van de BV Sociale
Zaken zal voorlopig nog wel een goed gevulde orderportefeuille hebben.
 
 Toen ik het wetsvoorstel las, moest ik terugdenken aan de herfst van 1986,
toen wij in dit huis de stelselherziening behandelden. Een van de uitgangspunten
van de toenmalige staatssecretaris was het aanbrengen van een vereenvoudiging
in het stelsel. Ja, ja, we hebben het gezien en geweten!
 
 Het is overigens wat merkwaardig en in mijn ogen niet aanbevelenswaard,
dat in deze brij van techniek ook enkele beleidsvoornemens zitten verpakt.
Het gaat dan om het afschaffen van het overgangsrecht voor kinderen van 18
jaar en ouder, het regresrecht en de inkoop van arbeidsbemiddeling.
 
 Ik begin met de kinderbijslag. Dit voorstel zat al in het wetsontwerp
prestatiebeurs dat het in dit huis niet heeft gehaald. Het gaat dan om huishoudkinderen
en om kinderen die studeren aan niet-erkende onderwijsinstellingen in binnen-
en buitenland. Een grote vooruitgang ten opzichte van het oorspronkelijke
voorstel is dat de staatssecretaris, nog wel op eigen houtje, eerbiedigende
werking heeft opgenomen: zij, die in het vierde kwartaal van dit jaar recht
hebben op kinderbijslag, behouden dit tot het einde van de studie.
 
 Ik wil over het regresrecht ook niet veel zeggen. Het is wel vreemd dat
het nu al in de nabestaandenwet wordt ingevoerd, terwijl een fundamentele
discussie over dit juridisch ingewikkelde onderwerp is toegezegd. Werkgevers
maken bezwaren dat zij slechts de netto schadeloosstelling krijgen uitgekeerd
en dat zij zelf belasting en sociale lasten moeten betalen. Collega Van Hoof
heeft aan de overzijde een correctie hierop gevraagd, maar een verdere discussie
hierover is verschoven naar het fundamentele debat en wij wachten dat debat
dan maar af.
 
 Ten slotte kom ik bij de tijdelijke regeling inkoop arbeidsbemiddeling.
Ik heb tijdens het debat over AMBER gezegd dat via een U-bochtconstructie
de bezuiniging op de arbeidsvoorziening gedeeltelijk uit de sociale kassen
wordt gehaald. De staatssecretaris bestreed dit en hij sprak over "toevallige
omstandigheden". Ik heb daarop gereageerd met de uitspraak dat ik niet aan
dit toeval geloofde. Wat lees ik nu in de memorie van toelichting op de veegwet?
"Deze regeling dient bezien te worden tegen de achtergrond van de op 22 december
1994 door de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid met sociale partners
gesloten partijenovereenkomst inzake de hoofdlijnen voor de toekomst van Arbeidsvoorziening.
Onderdeel van de overeenkomst is een meerjarig begrotingskader voor de periode
van 1995 tot en met 1999, waarin rekening is gehouden met de vermindering
van de rijksbijdrage aan de Arbeidsvoorzieningsorganisatie, zoals vermeld
in het regeerakkoord. In het begrotingskader is voorzien in een bescheiden
vorm van contractfinanciering." Toeval, zoals de staatssecretaris beweerde
bij de behandeling van AMBER, of een welbewust beleid? Ik hoor het graag van
hem. Het zal hem inmiddels wel duidelijk zijn geworden, dat ik deze constructie
onjuist vind. Zij heeft niets met verzekeren te maken, alleen met graaien
in de fondsen. Gisteren heb ik daar al over gesproken.
 
 Voorzitter! Ondanks dat bezwaar zullen wij het voorstel steunen.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Linschoten:
 
 Mijnheer de voorzitter! De heer Rongen sprak over technische wijzigingen
maar ook nog enige andere aanpassingen en de heer Heijmans voegde zojuist
aan mijn adres "een bak vol techniek" toe. Ik denk dat het goed is om aan
te geven wat de bedoeling van dit wetsontwerp was.
 
 In eerste instantie was het om een aantal knelpunten en misverstanden
die ontstaan waren als gevolg van een zeer intensief wetgevingsprogramma rondom
Ziektewet en WAO, de TAV, de TBA en de TZ-Arbo tot een oplossing te brengen.
De heer Heijmans had het over de herfst van 1986 toen wij de stelselwijziging
behandelden. Ook dat was zo'n intensief pakket aan wetgeving, hetgeen bijna
onvermijdelijk is, gegeven de complexiteit van de samenleving waar die wetgeving
betrekking op heeft, waardoor je na verloop van tijd de klokken gelijk moet
zetten om te zien of er verbeteringen noodzakelijk zijn. Dat was de oorspronkelijke
bedoeling van dit wetsvoorstel.
 
 Dit wetsvoorstel heeft terecht de naam veegwet gekregen, want er is nog
een aantal andere dingen bij geveegd, niet omdat ze in dit wetsvoorstel zelf
thuishoren, maar omdat het de meest praktische oplossing was. Dat heeft inderdaad
te maken met de AKW-regeling en de inkoopregeling, waarover beide woordvoerders
hebben gesproken. Nogmaals, het is een praktische afweging om ze te laten
meeliften met dit wetsvoorstel zodat wij, zonder dat wij voor al die onderdelen
een aparte procedure behoeven te bewandelen, de zaak snel geregeld krijgen.
 
 Voorzitter! Ik wil de drie punten die door de heren Rongen en Heijmans
aan de orde zijn gesteld, bespreken en ik begin met de kinderbijslag voor
kinderen van 18 jaar en ouder. Het is inderdaad een gevolg van het verwerpen
van de prestatiebeurs in deze Kamer, dat wij deze zaak via dit wetsontwerp
op een behoorlijke manier en snel konden regelen. Het klopt dat het kabinet
overwogen heeft om op dit punt volledig eerbiedigende werking toe te passen.
Dat wil zeggen, dat de AKW-gerechtigden in dit kader die in het laatste kwartaal
van dit jaar rechten hadden, de opleiding daarmee kunnen voltooien. Dit nieuwe
regime heeft betrekking op de nieuwe gevallen, zoals inhoudelijk bij de schriftelijke
voorbereiding en destijds bij de behandeling van de prestatiebeurs afdoende
is verdedigd.
 
 Vervolgens kom ik bij het regresrecht. Wat hier gebeurt, is het goed maken
van een omissie die ontstaan is bij de TZ-Arbowetgeving. Die omissie komt
erop neer, dat de werkgever die verantwoordelijk werd, niet hetzelfde regresrecht
heeft als de bedrijfsvereniging voor die tijd had. Dat proberen wij te repareren
met dit wetsontwerp. Dat laat onverlet dat wij de uitgebreide discussie over
het regresrecht ten principale nog met elkaar moeten en zullen
voeren. Dat werd zojuist terecht aangegeven. Daarbij zullen alle andere elementen
die nog steeds op de agenda staan voor de discussie over het regresrecht aan
de orde komen: de bruto/nettokwestie, de schuld- en risicoaansprakelijkheid
etcetera. Dit is niet de tijd en de plaats om al die zaken uitgebreid bij
de behandeling van dit wetsontwerp te bediscussiëren. Daarover komen
wij op korte termijn met elkaar te spreken. Het gaat nu slechts om het herstellen
van een omissie die in de wet TZ tot stand is gekomen en om de wetgever in
een zelfde positie te plaatsen als die waarin de bedrijfsvereniging al sinds
jaar en dag verkeert.
 
 
 
 
 
 De heer Heijmans (VVD):
 
 Voorzitter! Is het de bedoeling dat er een wetsontwerp komt dat op de
normale manier bij het parlement komt? Of komt de staatssecretaris eerst met
een notitie? Immers, er wordt gesproken over een fundamentele discussie. Ik
kan mij voorstellen dat die plaatsvindt aan de hand van een notitie, met name
in de Tweede Kamer, en dat er afhankelijk van de uitslag van die discussie
een wetsontwerp komt.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Linschoten:
 
 Het zal worden behandeld in het nog uit te brengen nadere rapport naar
aanleiding van het inmiddels ingetrokken wetsvoorstel uitbreiding regresrecht.
Daarin zal het definitieve standpunt worden weergegeven. Naar aanleiding daarvan
kan de discussie plaatsvinden. Die procedure heb ik voor ogen.
 
 
 
 
 
 De heer Heijmans (VVD):
 
 Aan de hand van een ingetrokken wetsontwerp?
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Linschoten:
 
 Ja.
 
 
 
 
 
 De heer Heijmans (VVD):
 
 Dat begrijp ik niet.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Linschoten:
 
 Er komt een nader rapport op dat wetsontwerp. Daarin zal het kabinet aangeven
hoe te handelen met het regresrecht. Naar aanleiding daarvan kunnen wij met
elkaar in de breedte de discussie voeren.
 
 Voorzitter! Dan kom ik te spreken over de inkoopregeling arbeidsbemiddeling.
Het is inderdaad een nieuw fenomeen. De heer Rongen zegt: had het niet in
een apart wetsontwerp gemoeten? Dat had gekund. Om wille van de snelheid,
die in dit kader noodzakelijk was, hebben wij gekozen voor aanplakken, vegen,
bij dit wetsontwerp. Waar gaat het om? Het gaat niet om het realiseren van
U-bochtconstructies om bezuinigingen op arbeidsvoorzieningen te kunnen voorkomen.
Neen, het gaat erom dat destijds de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
met de partijen tot een partijenovereenkomst is gekomen waarin deze zaak aan
de orde is geweest. Daarover zijn afspraken gemaakt. De uitvoering, zoals
neergelegd in dit wetsontwerp, komt neer op "een man een man, een woord een
woord". Het moest worden veilig gesteld, omdat anders de bedragen die voor
1995 op de lat stonden niet meer tot de mogelijkheden zouden behoren. Ik ben
het met de heer Heijmans eens dat deze hele problematiek op zichzelf een principiële
discussie waard is. Ik vind ook dat wij die principiële discussie op
korte termijn moeten voeren. Ik deel niet de stelligheid van zijn stelling
dat in het kader van arbeidsvoorziening, met alle elementen die daarbij in
het geding zijn, nooit premiegeld mag worden ingezet. Ik ben er een groot
voorstander van dat misschien niet in de eerste fase maar wel in de tweede
fase van de procesgerichte samenwerking in de regio de diverse partijen –
bedrijfsverenigingen, uitvoeringsinstellingen, arbeidsvoorzieningsorganisatie
en gemeenten – in tal van relaties tot elkaar worden gebracht, ook inkooprelaties.
Dat is anders dan dat alleen vanuit de algemene middelen bij arbeidsvoorziening
wordt gezegd: jullie moeten diensten verlenen aan uitvoeringsinstellingen
en gemeenten. Ik meen dat de effectiviteit enorm is gediend met inkooprelaties.
Daarbij wordt bijvoorbeeld ook de arbeidsvoorziening afgerekend op de produkten
die geleverd worden, met bovendien de mogelijkheid voor uitvoeringsinstellingen
en gemeenten om de produkten ook elders, buiten de sfeer van de arbeidsvoorziening,
na een periode van nu nog verplichte winkelnering te betrekken. Ik meen dat
de efficiency van het beleid, van de procesgerichte samenwerking, er enorm
mee is gediend dat wij op een ordentelijke wijze die financiële infrastructuur
uitbouwen. Wat die uitbouw betreft ben ik er nog niet helemaal uit. Die gaat
wat mij betreft in ieder geval verder dan alleen maar een dikke pot neerzetten
bij arbeidsvoorziening, waar men langs mag komen om wat op te halen zonder
dat de prikkel aanwezig is dat produkten wordt gevraagd waarop degene die
de produkten moet leveren ook wordt afgerekend.
 
 
 
 
 
 De heer Heijmans (VVD):
 
 Voorzitter! De staatssecretaris en ik verschillen op dit punt inderdaad
van mening. Ik vind dat zijn visie kan worden gerealiseerd in een voorzieningenstelsel,
maar niet in een verzekeringsstelsel. Ik heb gisteren tot drie keer toe geprobeerd
de staatssecretaris een reactie te ontlokken, naar aanleiding van wat ik aan
het begin van mijn verhaal over de nabestaandenwet heb gezegd. Dat is tot
nu toe niet gelukt. Ik vind dat de discussie moet doorgaan. Die discussie
moet leiden tot een fundamentele opstelling als wij praten over het stelsel
voor de komende eeuw.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Linschoten:
 
 Daar wil ik de volgende reactie op geven, voorzitter. Het gaat inderdaad
om verzekeringsgeld. Maar naar mijn stellige overtuiging zou het heel onverstandig
zijn om te zeggen dat verzekeringsgeld uitsluitend geschikt en beschikbaar
is voor het betalen van een uitkering, als de verzekeraar met dat geld wellicht
een veel betere investering zou kunnen doen door het uitkeringsrecht te beperken,
door reïntegratiemaatregelen te financieren. Als wij straks een belangrijk
deel van bijvoorbeeld de arbeidsongeschiktheidsregelingen bij particuliere
verzekeraars hebben ondergebracht, ben ik ervan overtuigd dat zij hun premiegeld
voor een niet onbelangrijk deel zullen aanwenden om te voorkomen dat zij zeer
langdurige aanspraken op hun bordje krijgen. Men zal bereid zijn om geld te
investeren om te voorkomen dat iemand langer dan noodzakelijk afhankelijk
is van een arbeidsongeschiktheidsuitkering. Met andere woorden, ik denk dat
het goed is om na te denken over de manier waarop premiegeld in dit kader
zo efficiënt mogelijk kan worden ingezet. Ik weet dat het afwijkt van
de meer traditionele opvattingen over de relatie premieheffing en uitkeringen
die betaald moeten worden. Maar als de uitvoeringsinstellingen en de uitvoerders van de publieke verzekering niet alleen de taak hebben
een uitkeringsfabriek te zijn maar ook de belangrijke taak hebben om de duur
dat mensen gebruik moeten maken van een uitkering te beperken, moeten zij
ook de instrumenten daartoe in handen hebben. Als zij die instrumenten alleen
maar op de meest efficiënte manier kunnen afdwingen van derden door met
die derden een contractrelatie aan te gaan, is dat wat mij betreft een welkome
bijdrage voor de toekomst. Ik zeg de heer Heijmans overigens toe dat het mij
er niet om gaat om straks de deur naar de premiepotten open te zetten. Wij
zullen goed met elkaar moeten afspreken langs welke lijnen en binnen welke
kaders dat zal moeten gebeuren. Maar het instrument is interessant genoeg
om bij de discussie te betrekken. Deze inkoopregeling is een tijdelijke regeling
en is een voorschot op wat er in relatie tot de procesgerichte samenwerking –
het kabinetsstandpunt over het advies van Buurmeijer c.s. – zal worden
geregeld op het gebied van de financiële infrastructuur.
 
 
 
 
 
 De heer Heijmans (VVD):
 
 Voorzitter! Ik herhaal dat dit mogelijk is als je praat over een voorzieningenstelsel.
Ik blijf moeilijkheden houden als het gaat om een verzekeringsstelsel. Ik
geef direct toe dat particuliere verzekeraars, bedrijfsverenigingen en bijvoorbeeld
de Ziekenfondsraad gelden geven voor experimenten om de preventie te dienen.
Dat moet echter wel beperkt blijven. Een structurele regeling van de inkoop
voor arbeidsbemiddeling uit de fondsen gaat mij erg ver. Ik wil er nu niet
veel meer over zeggen, maar ik vind dit een essentieel punt voor de discussie
over een toekomstig stelsel. Ik hoop dat de staatssecretaris deze vraag, die
ik ook reeds heb gesteld bij de behandeling van de begroting, wil meenemen
en serieuze aandacht wil geven. Je moet eerst zeggen welk stelsel je wilt
hebben. Dan kun je met de invulling beginnen.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Linschoten:
 
 Zeker, voorzitter. Wat mij betreft is die vraag geagendeerd voor de discussie.
Wellicht kan de vraag eerder aan de orde komen, als wij na ommekomst van het
advies van Buurmeijer met elkaar over de procesgerichte samenwerking praten.
De kwintessens van de zaak is natuurlijk dat ik graag zou zien dat de verzekeraar,
ook een publieke verzekeraar, de beschikbare financiële ruimte aanwendt
om op een zo efficiënt mogelijke manier het risico, ook het financiële
risico, te beperken. Iedere particuliere verzekeraar die is geconfronteerd
met een plicht om een arbeidsongeschiktheidsuitkering uit te keren, die gekapitaliseerd
misschien een paar ton waard is, zal graag bereid zijn om in het kader van
scholing, werkervaringsplaatsen en dergelijke financiële ruimte beschikbaar
te stellen, niet met het oog op het openzetten van de geldpotten en het zoveel
mogelijk geld uitgeven. Neen, hij zal dat doen met het oog op het beperken
van het risico. Je moet ervoor zorgen dat je als verzekeraar zo weinig mogelijk
geld kwijt bent. Dat zal ook een publieke verzekeraar moeten doen, mits dat
op een verantwoorde wijze gebeurt. Ik probeer rond te komen met het op een
verantwoorde wijze gebruiken van de sociale zekerheid. Daarbij ga ik uit van
de gedachte van het kabinet dat sociale zekerheid meer is dan alleen maar
het ordentelijk uitbetalen van een uitkering. Maar sociale uitkering heeft
ook te maken met preventie en met name met reïntegratie van de mensen
die weliswaar geconfronteerd zijn met het verzekerd risico, maar die in termen
van de arbeidsmarkt nog niet tot de volstrekt kansloze groepen behoren. Dat
is de reden waarom ik de discussie graag langs die lijn zou willen voeren.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Voordat de heer Heijmans weer gaat interrumperen, attendeer ik hem erop
dat er de mogelijkheid bestaat van een repliek en van een fundamentele discussie
over dit punt op een later tijdstip.
 
 
 
 
 
 De heer Heijmans (VVD):
 
 Ik zie af van een repliek als ik nog één opmerking mag maken.
Het is een heel korte opmerking. Ik ben blij dat de staatssecretaris heeft
toegezegd dat het probleem, zoals aangevoerd, straks wordt meegenomen en misschien
zelfs uitgangspunt is voor de fundamentele discussie. Ik wacht dat met vertrouwen
af.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Linschoten:
 
 Voorzitter! Na het verschijnen van het advies van de heer Buurmeijer c.s.
ten aanzien van de procesgerichte samenwerking en de financiële infrastructuur
zullen wij ook op dit punt een standpunt innemen. Nogmaals, ik wil ter zake
niet al te veel verwachtingen wekken, omdat in de eerste contractfase van
de uitvoeringsinstellingen naar alle waarschijnlijkheid nog steeds sprake
zal zijn van gedwongen winkelnering. Het is echter wel een systeem dat tot
wasdom moet komen. Over de vraag binnen welke kaders dat moet gebeuren, zullen
wij goede afspraken moeten maken.
 
 
 
 
 
 De heer Rongen (CDA):
 
 Voorzitter! Ik zal mijn inbreng in tweede termijn kort houden. Wat de
discussie over het karakter van verzekeringen betreft, ben ik net als de heer
Heijmans van mening dat de werknemersverzekeringen niet bedoeld zijn om arbeidsbemiddeling
te financieren. Het valt mij overigens op, dat de staatssecretaris het gehele
terrein van de verzekeringen overhoop wil halen. Gisteravond hebben wij uitvoerig
gesproken over de vraag wat een volksverzekering is. Er is toen gezegd dat
er nog een karkas van volksverzekeringen over zou blijven als vandaag de ANW
in dit huis onverhoopt zou worden aangenomen. Ik denk nu ook aan hetgeen gebeurt
in het veld van de werknemersverzekeringen. Wij vragen in dit huis al jaren
om een discussie ten principale over de vraag wat wij in Nederland nog willen
met wat traditioneel heet voorzieningen, werknemersverzekeringen en volksverzekeringen.
Ik vind dat die discussie moet worden gevoerd. Ik heb de indruk dat de staatssecretaris
alles in één hoed gooit.
 
 De staatssecretaris is in zijn antwoord niet ingegaan op mijn vraag of
het gestelde betekent dat de premies voor de WW omhoog zullen gaan. Dat zou
het gevolg kunnen zijn van het feit dat 195 mln. ten laste van het AWF wordt
gebracht.
 
 De kinderbijslag voor kinderen ouder dan achttien jaar wordt afgeschaft.
Mijn vraag was: hoe denkt de staatssecretaris over het wegvallen van de financiering
voor arbeidsmarktrelevante opleidingen? In zijn memorie van antwoord heeft
hij er een aantal genoemd.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Linschoten:
 
 Voorzitter! De heer Rongen zegt dat verzekeringsgeld niet bedoeld is om
de arbeidsvoorziening te financieren. Daarover zijn wij het snel met elkaar
eens. Ik heb geprobeerd aan te geven waarom het gaat. Op dit moment wordt
een grote hoeveelheid publieke middelen aangewend in het kader van de arbeidsvoorziening.
Een aantal mensen vraagt zich af of die middelen op de meest efficiënte
wijze worden ingezet. Er worden namelijk produkten aan organisaties, aan werkgevers
en werknemers geleverd, terwijl zij anders dan het stellen van een vraag weinig
invloed kunnen uitoefenen op de kwaliteit van het produkt. Daarom is de vraag
aan de orde hoe wij in de toekomst moeten omgaan met die relaties. Ik pleit
niet voor het gebruiken van premiegeld voor het financieren van de arbeidsvoorziening.
Ik pleit ervoor degenen die verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van onze
verzekeringen instrumenten in handen te geven, zodat zij ervoor kunnen zorgen
dat het risico voor de samenleving, dus voor de premiebetaler, zoveel mogelijk
beperkt wordt. Dat is een volstrekt andere zaak dan het financieren van de
arbeidsvoorziening. Ik zou er een heel groot tegenstander van zijn als men
premiegeld zonder meer over wilde maken naar de arbeidsvoorziening en als
men dat ook nog op een structurele manier zou doen. Dat zou het financieren
van arbeidsvoorziening met premiegelden zijn. Nee, daar is geen sprake van.
Er moet sprake zijn van een geheel andere wijze van handelen en die moet alles
te maken hebben met opvattingen over verzekeren die niet alleen bij mij leven,
maar bij alle particuliere verzekeraars. Dat is mij gebleken. Conform deze
gedachte wordt ook vandaag de dag met verzekeringen omgegaan, omdat men het
risico zoveel mogelijk wil beperken. Naar mijn mening zou deze handelwijze
in de toekomst ook bij de publieke verzekeringen aan de orde moeten zijn.
 
 
 
 
 
 De heer Rongen (CDA):
 
 Voorzitter! Dit begrijp ik niet. De staatssecretaris zegt dat hij 195
mln. door TICA laat besteden voor het inkopen bij de arbeidsvoorziening. Die
195 mln. wordt ten laste gebracht van het Algemeen werkloosheidsfonds. Daardoor
zal dan toch de premie stijgen. Het werkloosheidsfonds wordt niet gevoed met
publieke middelen. Het bestaat uit door de bedrijven opgebrachte middelen.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Linschoten:
 
 Zeker.
 
 
 
 
 
 De heer Rongen (CDA):
 
 Dus komen die middelen ten laste van de werkgevers en de werknemers. Dan
wordt dus de arbeidsbemiddeling niet gefinancierd uit de publieke kas. Die
wordt gefinancierd door het AWF.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Linschoten:
 
 Dat is te kort door de bocht. De heer Rongen formuleert de gang van zaken
nu ook te simpel. In het debat met de heer Heijmans had ik het niet over deze
tijdelijke inkoopregeling. Het gaat mij nu om de structurele situatie die
ik wil. Dat is een situatie waarin de publieke verzekeraar met het oog op
het reduceren van de premielast en het reduceren van de risico's die in het
geding zijn, geld ook op een andere manier zou kunnen inzetten dan dat alleen
maar uitgeven ten behoeve van uitkeringen. Particuliere verzekeraars doen
zoiets ook op een zeer verstandige manier. Tot deze situatie wil ik in de
toekomst komen, zij het dat daarbij strikte randvoorwaarden in acht genomen
moeten worden. Er mag daarbij namelijk geen sprake zijn van het openzetten
van de kraan van de premiepotten. Naar mijn mening moet ook een publieke verzekeraar
instrumenten in handen hebben om ervoor te kunnen zorgen dat de premiebetaler
niet te veel geld betaalt. Van deze wenselijkheid ben ik doordrongen en op
dit punt zullen wij een ordentelijke regeling moeten treffen.
 
 
 
 
 
 De heer Rongen (CDA):
 
 Ik begrijp dat de staatssecretaris bedoelt te zeggen dat wij over dit
punt in de toekomst nog met elkaar een discussie zullen hebben. Voorshands
kan ik zijn redenering in dezen niet volgen. Voorlopig geldt in ieder geval
dat het AWF met 195 mln. wordt belast.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Linschoten:
 
 Dat gaan wij nu niet doen. Wat nu gebeurt is een voorziening treffen voor
1995. U weet dat minister Melkert bij de partijenovereenkomst een afspraak
heeft gemaakt en dat de overheid daaraan dus gebonden is. Een man een man,
een woord een woord. Dat proberen we met deze veegwet te realiseren en dat
is nu aan de orde. Ik heb gereageerd op het verhaal van de heer Heijmans.
Hij veronderstelde dat er sprake was van een U-bocht om bezuinigingen te voorkomen.
Ik ken zijn scepsis op dit punt. Het is ook niet de eerste keer dat hij hiervan
blijk geeft. Ik heb alleen een ander verhaal tegenover het zijne gesteld en
gezegd dat deze kwestie te maken heeft met de relatie tussen uitvoeringsinstellingen,
arbeidsvoorziening en gemeenten in de toekomst. Naar mijn mening zou op een
veel volwassener manier moeten worden omgegaan met publieke middelen. Men
zou de publieke middelen niet alleen maar moeten inzetten om uitkeringen te
betalen, maar ook om erop een efficiënte manier voor te zorgen dat de
mensen in dit land niet te veel premies en belastingen betalen. Daarom gaat
het.
 
 
 
 
 
 De heer Rongen (CDA):
 
 Voorzitter! Dat is iets voor de toekomst. Ik lees nu echter in de stukken
van het wetsvoorstel dat voor ons ligt dat de staatssecretaris voor de jaren
1996 tot en met 1999 een bedrag van totaal 195 mln. ten laste brengt van het
AWF.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Linschoten:
 
 Dat ontken ik toch ook niet. Ik zeg: dat is de inhoud van de partijenovereenkomst.
 
 
 
 
 
 De heer Rongen (CDA):
 
 Dat hebben wij dan toch vastgesteld.
 
 
 
 
 
 Staatssecretaris Linschoten:
 
 Maar daar heb ik geen moeite mee. Dit was echter niet het punt waarop
ik reageerde. Wij weten wat wij met de veegwet regelen. Wij weten welke bedragen
straks vrijkomen en waarvoor het TICA nog nadere regels moet stellen. Dat
is zo klaar als een klontje. Daarbij gaat het echter om een onderdeel van
de partijenovereenkomst en die was bij deze Kamer al ruim voordat wij dit
wetsvoorstel in overweging namen bekend. In die zin is er geen nieuws.
 
 Voorzitter! Dan is nog gesproken over het wegvallen van de kinderbijslag
in verband met bepaalde vormen van scholing die niet erkend zijn. Het gaat
erom, dat de collega's van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen er, naar mijn
idee terecht, op hebben aangedrongen om bij de financiering
van onderwijsinstellingen één financieringssysteem te hanteren,
dus geen twee verschillende. Dus niet en de Wet op de studiefinanciering en
een kinderbijslagregeling hanteren. Het punt van het niet erkend zijn van
een aantal onderwijsinstellingen is inmiddels in belangrijke mate tot een
oplossing gebracht. De gedachte dat onderwijs, in welke vorm dan ook, gefinancierd
moet worden langs de lijn van studiefinanciering en niet via de kinderbijslag,
is de achtergrond van het laten vervallen van de kinderbijslag voor kinderen
ouder dan achttien jaar. Nogmaals, de regeling geldt voor nieuwe gevallen.
De bestaande gevallen, waarbij dus ook in het laatste kwartaal voor het onderwijs
is betaald, kunnen ook in de toekomst weer een beroep doen op de voorziening.
In de nieuwe situatie geldt echter een eenduidig systeem van studiefinanciering
en dat valt onder verantwoordelijkheid van de collega's van Onderwijs, Cultuur
en Wetenschappen.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 
 Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19951996-15-606-611.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl