Aan de orde is de interpellatie-Kant, gericht tot de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over de berekening van de eigen bijdrage AWBZ
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2007-2008, pag. 2391-2402

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

22-01-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

nr. 30, pagina 2391-2402

29-11-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 31294Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Regeling van werkzaamheden (donderdag 29 november 2007)Pagina 2348-2349
Aan de orde is de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van enige wetten teneinde het verhaal van kosten van re-integratiemaatregelen te vergemakkelijken (31087)Pagina 2339-2339
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Nieuwe regels inzake tuchtrechtspraak ten aanzien van accountants (Wet tuchtrechtspraak accountants) (30397)Pagina 2387-2391
Aan de orde is de behandeling van de verslagen van de commissie voor de Verzoekschriften en de Burgerinitiatieven (31260, nrs. 2 tot en met 12)Pagina 2339-2339
Aan de orde is de behandeling van het wetsvoorstel Enige wijzigingen in de Pensioenwet, de Wet verplichte beroepspensioenregeling en enige andere wetten (31226)Pagina 2339-2348
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (VII) voor het jaar 2008 (31200 VII)Pagina 2353-2387
Noot 1 Interpellatievragen van het lid Kant over de problemen bij het CAK in verband met de berekening van de eigen bijdrage AWBZPagina 2404-2404
Aan de orde is de behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van de Staten-Generaal (IIA) voor het jaar 2008 (31200 IIA)Pagina 2350-2351
Aan de orde is de interpellatie-Kant, gericht tot de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over de berekening van de eigen bijdrage AWBZPagina 2391-2402
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 21 november 2007 over gezichtsopname voor reisdocumentenPagina 2351-2353
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (donderdag 29 november 2007)Pagina 2402-2403
Presentie en opening (donderdag 29 november 2007)Pagina 2339-2339

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 67 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de interpellatie-Kant, gericht tot
de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over de berekening
van de eigen bijdrage AWBZ.Tot het houden van deze interpellatie is verlof verleend in de vergadering
van heden.(De vragen zijn opgenomen aan het eind van deze editie.)1De voorzitter:Ik herinner de leden eraan dat wij een spreektijd van vier minuten per
fractie hebben afgesproken.Mevrouw Kant (SP):Voorzitter! Het kan niemand ontgaan zijn dat bij bewoners van AWBZ-instellingen
dan wel hun naasten of familie enorme onrust is ontstaan over de verhoging
van de eigen bijdrage. Veel mensen hebben deze week bericht gehad van schokkende
verhogingen. Soms is er sprake van een verdubbeling of zelfs een verdrievoudiging
van het bedrag dat men per maand aan eigen bijdrage moet betalen. Het kan
uitkomen op een verhoging van meerdere honderden euro's per maand. Ik geef
een paar voorbeelden: iemand gaat van € 90 naar € 327,
van € 150 naar € 350, van € 150 naar € 530,
van € 160 naar € 550, van € 219 naar € 470,
van € 370 naar € 592, van € 450 naar € 660,
van € 460 naar € 775 en, schrik niet, van € 790
naar meer dan € 1600 per maand.Deze getallen laten zien dat op de precieze verhoging geen pijl is te
trekken. Mensen voelen zich dan ook overvallen en blijven vaak in onbegrip
achter. De eerste drie verhogingen betreffen Wajongers die in Het Dorp wonen.
Mensen met een Wajong-inkomen hebben zeker geen hoog inkomen en dan is het
des te verrassender dat zij met zo'n grote verhoging worden geconfronteerd.Het was bekend dat de overgangsregeling op 1 januari zou stoppen
en men wist dan ook dat er een verandering aankwam. Maar wat er nu gebeurt,
kan echt niet. Je kunt mensen niet een paar weken voordat een regeling ingaat,
plotseling confronteren met zo'n ingrijpende verhoging van de eigen bijdrage.
Daarbij komt dat het CAK, dat de brieven de deur uit heeft gedaan, niet bereikbaar
is: de telefoon is constant in gesprek en als mensen iemand aan de lijn krijgen,
worden ze van het kastje naar de muur gestuurd.Deze verhoging is ook onaanvaardbaar, omdat het er wel heel erg op lijkt
dat er grove fouten zijn gemaakt. Zo wordt aangegeven dat gegevens van de
Belastingdienst niet tijdig zijn aangekomen en blijkt uit reacties dat gegevens
in de brief die mensen in de bus hebben gehad, soms echt niet kloppen. Door
dit soort fouten worden mensen onnodig in paniek gebracht.Als de getallen die ik onder ogen heb gehad, al juist zijn berekend, is
het nog steeds de vraag hoe redelijk die verhogingen zijn. Sommige gedupeerden
zeggen namelijk dat zij, als de verhoging correct is berekend, per maand minder
over zullen houden dan de ondermaatse zak- en kleedgeldnorm.Ik vraag de staatssecretaris met spoed een onderzoek in te stellen naar
de berekeningen en de verdere gang van zaken. Overigens is het natuurlijk
niet echt een verrassing dat deze operatie niet zo goed verloopt. Het CAK
had immers al heel veel problemen met het innen van de eigen bijdrage voor
de thuiszorg. Daarbij gaat en ging heel veel mis. En dit kantoor moet het
dan ook nog eens samen met de Belastingdienst doen! Dat kan niet goed gaan,
want wij weten allemaal hoe het is gegaan bij de zorgtoeslag en de huurtoeslag.
Daar ging ook van alles mis. Wie laat nu uitgerekend die twee instanties deze
regeling uitvoeren? Twee chaotische organisaties zorgen natuurlijk voor chaos
in het kwadraat! Ik heb er overigens al eerder voor gewaarschuwd dat het vragen
om moeilijkheden is om het CAK de eigen bijdrage te laten innen.Is de staatssecretaris bereid om onderzoek te doen naar de aard en omvang
van de problemen en de gemaakte fouten? Zal zij daarvoor snel oplossingen
aandragen? Hoe garandeert zij verder dat het proces vanaf nu alsnog fatsoenlijk
gaat verlopen? U moet wachten tot blijkt dat het echt klopt, voordat de nieuwe
eigen bijdragen worden geïnd. Als het inderdaad terecht is, dan vraag
ik aan de staatssecretaris: kan de maatregel dan wat geleidelijker worden
ingevoerd? Ik vind het echt niet fatsoenlijk om mensen van de ene dag op de
andere met dit soort gevolgen te confronteren.Staatssecretaris Bussemaker:Voorzitter. Misschien is het goed als ik eerst even de achtergrond van
de huidige maatregel aangeef, want die gaat terug tot 2003. Toen is het verzamelinkomen
gaan gelden als basis waarop de hoogte van de intramurale eigen bijdrage wordt
berekend. Daarvoor was er sprake van een aparte ingewikkelde berekening van
het bijdrageplichtige inkomen, met allerlei ingewikkelde inkomens- en aftrekposten.
Voor de extramurale bijdrage gold het verzamelinkomen al; daaraan verandert
nu niets. Het gaan hanteren van het verzamelinkomen voor alle inkomensafhankelijke
regelingen was een kabinetsbreed besluit en gold dus ook voor andere regelingen.
Er werd een overgangsregeling getroffen voor de bestaande bewoners van AWBZ-instellingen.
Dat klinkt als een langzame afbouw, maar het was feitelijk een voortzetting
van de bestaande situatie. Voor hen gold dat de eigen bijdrage vijf jaar lang
niet op het nieuwe inkomensbegrip werd gebaseerd, maar alleen werd geïndexeerd.
Eerst gold een termijn van vier jaar, maar dat is later een keer verlengd.
De reden voor het invoeren van deze regeling was de wens de effecten op te
vangen, vanuit de gedachte dat het gemiddelde verblijf in een instelling twee
jaar is, en dat men daarna zou zijn uitgestroomd. Op deze wijze hoefden zorgkantoren
niet meteen voor iedereen het nieuwe systeem te hanteren. De veronderstelling
was dat de invoering geleidelijk zou verlopen.Per 1 januari 2005 is er een nieuwe overgangsmaatregel ingevoerd,
die feitelijk een voortzetting van de bestaande situatie was. Deze overgangsmaatregel
gold voor de mensen die in de periode van 1 januari 2003 tot 1 januari
2005 in een instelling waren opgenomen. Dit had te maken met de correctie
voor buitengewone uitgaven die in het eigenbijdragesysteem al wel was ingevoerd,
maar per 1 januari 2005 pas echt ging gelden. Voor die groep, die dus
wel een eigen bijdrage betaalde op basis van het verzamelinkomen, ging ook
gelden dat de bijdrage alleen nog maar werd geïndexeerd. Voor alle andere
bewoners geldt dat de eigen bijdrage jaarlijks wordt vastgesteld op een recenter
inkomen, te weten het inkomen van twee jaar terug. Daardoor ontstaat er een
ongelijke behandeling van beide groepen. Het vorige kabinet heeft besloten
de overgangsmaatregel, die dus feitelijk een voortzetting was van het oude
systeem, per 1 januari aanstaande stop te zetten. Dan betaalt iedereen
met hetzelfde bijdrageplichtige inkomen dezelfde eigen bijdrage. Een langere
voortzetting van de oude situatie zou juridisch niet houdbaar zijn, gelet
op het besluit van het vorige kabinet en eerdere adviezen van
de Raad van State.Nu blijkt wel dat de groep die onder de overgangsmaatregel valt, veel
groter is dan verwacht. Minder mensen zijn na twee jaar uitgestroomd. Het
gaat om ongeveer 100.000 mensen, van de ongeveer 300.000 mensen in een instelling.
Ongeveer de helft van deze mensen betaalt nu minder dan andere personen met
hetzelfde inkomen in een instelling. Daarbij gaat het om ongeveer 25.000 Wajongers
en nog 5000 andere personen onder de 65 jaar. Dit kan nogal wat schelen voor
bijvoorbeeld een Wajonger die destijds 18 was en nog steeds een bijdrage betaalt
op basis van een Wajong-uitkering voor 18-jarigen. Hij of zij betaalt nu een
eigen bijdrage die tientallen euro's per maand lager is dan iemand die nu
als 23-jarige wordt opgenomen, terwijl zijn inkomen verdubbeld is.De bedragen die mensen die nu onder de overgangsbepaling vallen, meer
gaan betalen, kunnen soms inderdaad fors oplopen. In sommige gevallen gaat
het om een bedrag van meer dan € 60 per maand. Bedacht moet echter
worden dat deze mensen ten opzichte van mensen die niet onder de overgangsmaatregel
vallen en nieuw zijn ingestroomd, vijf jaar lang in vergelijking met anderen
te weinig hebben betaald. Wij hebben dus te maken met ongelijke behandeling
van gelijke gevallen. Dat maakt ook dat wij deze regeling niet zomaar kunnen
voortzetten. De mensen die te weinig hebben betaald, moeten meer gaan betalen,
maar er is ook een andere groep – dit betreft de helft van de mensen –
die er door het aflopen van de zogenaamde overgangsmaatregel op vooruit gaat.
Zij betaalden ten tijde van de overgangsmaatregel meer dan de mensen met hetzelfde
inkomen die er niet onder vielen. Ook hier kan het verschil fors zijn, en
soms meer dan gemiddeld € 60 per maand bedragen. Dat over de algemene
achtergrond. Ik hecht eraan, dat even aan te geven, zodat iedereen de context
begrijpt, ook omdat daarin ligt dat er geen andere keuze is dan een eind maken,
per 1 januari 2008, aan de oude situatie.Nu heeft mevrouw Kant mij een aantal vragen gesteld, allereerst wat mijn
reactie is op meldingen van mensen dat zij vanaf 1 januari een veel hogere
eigen bijdrage gaan betalen. Ik heb eigenlijk al uitgelegd dat dit een maatregel
is waar ik na mijn aantreden mee werd geconfronteerd. Er is geen andere keuze
dan per 1 januari 2008 een einde te maken aan de oude, inmiddels onrechtvaardige
situatie. Verlenging daarvan zou op bezwaren stuiten van de Raad van State.Dat betekent dus dat nu iedereen met hetzelfde inkomen dezelfde eigen
bijdrage moet gaan betalen. Dat was niet het geval. Eigenlijk kunnen wij zeggen
dat de afgelopen tijd twee eigenbijdrageregimes naast elkaar hebben bestaan.
Ik denk dat er geen rechtvaardiging is om deze situatie van ongelijke behandeling
langer te laten bestaan, ook juridisch niet. Ik zei het al: door het aflopen
van de overgangsregeling zijn er mensen die meer gaan betalen, maar er zijn
ook mensen die minder gaan betalen. Voor mensen die meer gaan betalen geldt
net als voor de andere mensen dat het eigenbijdragesysteem zo is ingericht
dat iedereen altijd minimaal het bijstandsbedrag aan zak- en kleedgeld overhoudt.De tweede vraag van mevrouw Kant is wat de verklaring is voor de enorme
verschillen. Uit verschillende voorbeelden blijkt dat sommige personen die
worden geconfronteerd met een fors hogere eigen bijdrage nu vaak een eigen
bijdrage betalen van ruim onder de € 300 per maand, bij een inkomen
dat enkele duizenden per jaar hoger is dan het bijstandsminimum. Deze eigen
bijdrage ligt ruim onder de eigen bijdrage van iemand die een inkomen heeft
op bijstandsniveau, want deze persoon betaalt, afhankelijk van zijn huishoudsituatie,
al snel € 500 per maand. Het lijkt mij terecht dat een huishouden
met een inkomen dat nu boven het minimum ligt, een eigen bijdrage gaat betalen
die in de lijn ligt van dat inkomen. Dit huishouden heeft dus ook anders gezegd
jarenlang een eigen bijdrage betaald die lager was dan die van iemand op bijstandsniveau.Iedereen gaat met de nieuwe regeling met hetzelfde inkomen dezelfde bijdrage
betalen. Natuurlijk is het vervelend voor mensen die meer moeten betalen.
Misschien was het ook beter geweest als die overgangsmaatregel niet gewoon
een voortzetting van de bestaande situatie was geweest, maar al langzamerhand
naar de nieuwe situatie was toegegroeid, maar dat is niet het geval geweest.Het is voor ons lastig om in te schatten hoeveel mensen er nu op vooruit
of achteruit gaan, omdat het om heel individuele gevallen gaat. Pas als de
optelsom van alle inkomenseffecten bekend is, valt uit te rekenen of iemand
erop voor- of achteruit gaat. Ik wil wel zeggen dat ons signalen hebben bereikt
dat onder de voorwaarde – dat zeg ik wel nadrukkelijk – dat alle
informatie goed is aangeleverd, het minder dan 1000 mensen zijn die in 2008 € 500
per maand meer moeten gaan betalen of die nu meer dan € 500 per
maand moeten betalen en in de nieuwe situatie de helft daarvan of minder.Mevrouw Kant wilde als derde vraag weten of ik inzicht heb in de mate
van verschuiving die optreedt in de eigen bijdrage en de financiële gevolgen
en of ik, zo niet, bereid ben om dit met spoed te onderzoeken. Ik gaf net
al een voorbeeld waaruit blijkt dat wij wel enig idee hebben, maar ik zei
ook dat het heel moeilijk is om dat precies in kaart te brengen. In de bijlage
inkomensbeleid van de begroting van Sociale Zaken voor 2008 is aangegeven
dat circa 60.000 mensen nadeel ondervinden van de beëindiging van de
overgangsmaatregel. Hiervan hebben circa 25.000 een Wajong-uitkering. Circa
50.000 mensen hebben een voordeel. Op basis van het administratieve bestand
van 2005 valt op te maken dat een kwart van de groep die erop achteruitgaat
op jaarbasis minimaal € 450 extra gaat betalen.Ik zei net al dat het lastig is om individuele gevallen te beoordelen,
want wij weten dus wel mogelijke indicaties en gevolgen daarvan, maar het
heeft – heel afhankelijk van de individuele inkomenssituatie –
heel verschillende effecten op mensen. Kortom, ook bij de inschatting die
wij moesten maken, konden wij niet preciezer zijn dan ik daarnet heb aangegeven.Mevrouw Kant vroeg ook of ik erken dat het bedrag dat bewoners overhouden
of te wel het zak- en kleedgeld, door de verhoging bij sommigen onder de norm
van € 270 zakt. Zij vroeg naar mijn reactie daarop en naar wat ik
ga ondernemen. Het mag niet voorkomen dat mensen aan zak- en kleedgeld minder
overhouden dan de bijstandsnorm. Deze norm is de basis en moet die ook blijven.
Het eigenbijdragesysteem is zo ingericht dat iedereen altijd het bijstandsbedrag
aan zak- en kleedgeld overhoudt. De Kamer weet dat deze bijdrage minimaal € 268
per maand bedraagt maar voor veel groepen hoger is. Voor alleenstaande Wajongers
bedraagt de bijdrage € 322, voor samenwonenden met een Wajong-uitkering € 506, voor alleenstaande 65-plussers € 295
en voor samenwonende 65-plussers € 469. Kortom, afhankelijk van
je levenssituatie heb je altijd recht op deze bijstandsnorm voor zak- en kleedgeld.
Wellicht ten overvloede zeg ik nog dat dit geld vrij te besteden is; kosten
voor zorg, wonen en dergelijke zijn er al afgetrokken. Ik heb geen signalen
ontvangen over mensen die onder deze norm uitkomen, maar als dit toch gebeurt,
moeten zij onmiddellijk contact opnemen met het CAK. Dit plust dan op tot
het zak- en kleedgeldniveau. Over deze kwestie onderhoud ik zeer intensief
contact met het CAK. Ik vind namelijk dat mensen niet door deze bodem mogen
zakken.Mevrouw Kant vroeg vervolgens of het waar is dat voor het vaststellen
van het inkomen op basis waarvan de eigen bijdrage wordt bepaald, het verzamelinkomen
standaard gecorrigeerd wordt voor de teruggave in verband met buitengewone
uitgaven voor ziektekosten. De Belastingdienst vult niet automatisch de buitengewone
uitgaven in. De dienst geeft wel voorlichting en wijst mensen erop dat zij
gebruik kunnen maken van de regeling voor buitengewone uitgaven. Het is echter
aan de burger zelf om te bepalen of men gebruik wil maken van deze aftrekpost.
Als mensen gebruik maken van de buitengewone-uitgavenaftrek, wordt deze doorgegeven
aan het CAK. In 2008 zal dit proces niet wijzigen.Mevrouw Kant vroeg ook of ik erken dat sommige verschillen dusdanig groot
zijn dat er onmiskenbaar fouten zijn gemaakt. Zij vroeg of ik inzicht heb
in de omvang hiervan en, zo ja, of ik bereid ben dit met spoed te onderzoeken.
Zij vroeg verder wat mijn reactie is op de klachten over fouten die zijn gemaakt
door het CAK. Op deze vragen kan ik antwoorden – ik deed dit in het
begin van mijn betoog ook al – dat de verschillen inderdaad fors kunnen
zijn. Dit wil echter niet zeggen dat er fouten zijn gemaakt door het CAK.
Door de overdracht van de uitvoering van de eigen bijdrage van de zorgkantoren
naar het CAK valt niet uit te sluiten dat er in individuele gevallen iets
fout gaat. Het gaat immers inderdaad om een groep van maar liefst 300.000
mensen. Als dit het geval is, zal het CAK de fout zo snel mogelijk corrigeren.
Ik heb van het CAK vernomen dat de overgang van de dossiers van de zorgkantoren
naar het CAK goed is verlopen. Wij hebben wel gehoord dat er wellicht bij
zo'n 200 mensen wel de beschikking is aangekomen, maar niet de informerende
brief. Wat er in de brief stond, is onmiddellijk daarop aan de desbetreffende
mensen uitgelegd. De brief is onmiddellijk nagezonden. Mochten mensen toch
het idee hebben dat er bij de berekening fouten zijn gemaakt, dan kan men
bezwaar aantekenen. Tegen de voorlopige beschikking die men nu heeft ontvangen,
is geen bezwaar en beroep mogelijk. Een voorlopige beschikking wordt immers
vastgesteld als de Belastingdienst geen definitieve gegevens kan leveren.
Het CAK is echter bereid om in december voor deze cliënten nogmaals de
gegevens op te vragen bij de Belastingdienst. Als deze dan definitief zijn,
krijgen mensen alsnog een definitieve beschikking.Mevrouw Kant vraagt wat ik ervan vind dat mensen blijkbaar zo slecht en
laat zijn geïnformeerd dat zij zich overvallen voelen. De betrokkenen
zijn al in 2002 en 2004 geïnformeerd. Men wist dus toen al dat men onder
een overgangsregime viel. Er is voor gekozen om deze mensen er pas op te wijzen
dat de eigen bijdrage meer kon afwijken dan andere jaren, op het moment dat
het CAK de eigen bijdrage voor 2008 kon berekenen. Het was simpelweg niet
mogelijk om dit eerder te doen, omdat het CAK niet eerder over de inkomensgegevens
beschikte. Het zou ook geen zin hebben gehad om eerder een brief te sturen,
want een mededeling zonder dat de individuele gevolgen voor de hoogte van
de eigen bijdrage bekend zijn, is geen goede informatie. Je schrijft dan eigenlijk
in zo'n brief: "het kan vriezen en het kan dooien, u moet nog maar afwachten".
Zo'n brief zou terzijde geschoven zijn of onnodig paniek hebben veroorzaakt.Op 21, 22 en 23 november heeft het CAK in een brief aan cliënten
uitgelegd dat de overgangsregeling op 1 januari afloopt. De beschikking
is op 16 november geautomatiseerd aangemaakt, ook weer bij het CAK. De
betrokkenen zijn dus ruim een maand van tevoren ingelicht. Natuurlijk zou
ik dit ook liever eerder hebben gezien, maar als je moet wachten op definitieve
gegevens om de bijdrage in individuele gevallen te kunnen berekenen, is er
geen andere keuze. Het heeft geen zin om de mensen halve informatie te geven.
Bovendien wist iedereen al dat de regeling zou aflopen.Het is misschien nog wel goed om aan te geven dat het CAK begin november,
dus voordat deze brieven uitgingen, zo'n twaalfhonderd brieven per week kreeg,
met name over het eigen risico. Nu komen er ongeveer veertienhonderd brieven,
dus het CAK krijgt tweehonderd brieven over deze maatregel. Dat is niet exorbitant
veel, maar het geeft wel aanleiding om goed de vinger aan de pols te houden.
Ik heb ook al met het CAK afgesproken dat ik wekelijks een overzicht zal krijgen
van het aantal brieven, van de aard van de klachten en van de individuele
inkomensgevolgen.Mevrouw Kant stelt dat de brief gedateerd is op 16 november, maar
dat de betrokkenen hem pas eind november hebben ontvangen. Zij vraagt of ik
haar mening deel dat de periode waarin deze mensen bezwaar kunnen maken, hierdoor
niet met twee weken verkort kan zijn. Ik ben het met haar eens; de termijn
van zes weken geldt vanaf het moment waarop de beschikking bekend is bij de
verzekerde, dus de termijn is altijd zes weken vanaf het moment van ontvangst,
de datum van het poststempel.Ik zei zojuist dat de mensen nu een voorlopige beschikking krijgen, maar
ik heb nu aanvullende informatie gekregen. De meeste mensen krijgen wel al
meteen een definitieve beschikking, er wordt alleen een voorlopige beschikking
afgegeven als er geen definitieve inkomensgegevens van twee jaar ervoor beschikbaar
zijn. De mensen die een definitieve beschikking krijgen, kunnen dan ook meteen
bezwaar aantekenen.Mevrouw Kant heeft ook nog gevraagd of de gegevens die de AWBZ-zorgregistratie
(AZR) aanlevert, juist zijn of dat er nog problemen zijn. Zij vraagt ook of
de gegevens kloppen die de Belastingdienst aanlevert, en of ik haar mening
deel dat de mensen om wie het gaat, niet de dupe mogen worden van problemen
en fouten bij de uitvoering. Ik heb geen signalen gehad dat er op grote schaal
problemen zouden zijn met het aanleveren van gegevens. Ik heb van het CAK
begrepen dat de uitwisseling van gegevens met de Belastingdienst goed verloopt.
Mocht blijken dat er in individuele gevallen fouten zijn gemaakt, dan zal
het CAK deze zo spoedig mogelijk herstellen. Ik heb zojuist al aangegeven
dat wij vernomen hebben dat er in tweehonderd gevallen fouten zijn gemaakt
bij de aanlevering van gegevens door zorgkantoren, en dat ik daarbij de vinger
aan de pols zal houden. De AZR heeft geen directe relatie met
de overgangsregeling. Het CAK krijgt gegevens over mensen voor wie de overgangsregeling
geldt, niet via de AZR van het zorgkantoor.Verder heeft mevrouw Kant gevraagd of ik bereid ben, ervoor te zorgen
dat de hogere eigen bijdragen pas worden geïnd vanaf het moment waarop
er gegarandeerd kan worden dat er geen fouten zijn gemaakt bij de vaststelling
van de hoogte ervan. Zoals ik al aangaf, is mij niet bekend dat er op grote
schaal problemen zouden zijn; wij hebben dit vandaag nog nagevraagd bij het
CAK. Ik zie dan ook geen aanleiding om dit complexe, technische proces te
stoppen; het kan ook juridisch niet anders dan zoals wij het nu doen. Bovendien
zijn er in het systeem genoeg vangnetten om onjuiste beslissingen zo snel
mogelijk te kunnen terugdraaien. Ik heb ook al gewezen op de mogelijkheid
om bezwaar te maken en ik heb gezegd dat ik de zaak goed zal monitoren, omdat
ook ik wil weten hoe dit zal uitpakken. Ik heb al aangegeven dat het ook voor
ons heel moeilijk is om in individuele gevallen de gevolgen te overzien.Mevrouw Kant vraagt voorts of ik bereid ben om voor mensen die met een
verhoging worden geconfronteerd een zodanige regeling te treffen dat deze
verhoging geleidelijk wordt doorgevoerd. Ik heb al aangegeven dat ik niet
anders kan dan de huidige regeling beëindigen. Als ik nu nog een overgangsregeling
zou treffen, zou ik, nadat een overgangsregeling al een keer met een jaar
is verlengd, terwijl die eigenlijk geen overgangsregeling was, weer een overgangsregeling
treffen. Dat zou op problemen stuiten, ook omdat dat de ongelijke behandeling
uiteindelijk in stand houdt. Ik zeg nogmaals dat het vorige kabinet heeft
vastgesteld dat de regeling per 1 januari absoluut niet meer verlengd
kan worden en dat daarvoor juridische argumenten gelden.Mevrouw Kant vraagt wat mijn reactie is op de klachten dat het CAK niet
of slecht te bereiken is en dat mensen langdurig in de wacht worden gehouden.
Zij vraagt wat ik ga ondernemen om dit probleem op te lossen. Ik heb aangegeven
dat ons geen signalen hebben bereikt die erop duiden dat er veel fout gaat.
Natuurlijk moeten mensen wel eens wachten en natuurlijk is dat vervelend,
maar ook het aantal toegenomen telefoontjes bij en brieven aan het CAK geven
mij niet de indruk dat de situatie heel erg is veranderd. Het beantwoorden
van telefoontjes gebeurt zorgvuldig en er is gepland. Er zijn extra mensen
ingezet en de openingstijden zijn verlengd. Inmiddels zijn ook maatregelen
getroffen om de wachttijd zo kort mogelijk te houden. Uiteraard blijf ik in
nauwe samenwerking met het CAK de situatie goed monitoren, zodat ik weet of
dit zo blijft. Ik zit er dus echt bovenop. Ik heb ook met het CAK afgesproken
dat het mij elke week een overzicht stuurt waaruit de mogelijk onverwachte
consequenties blijken. Mocht mevrouw Kant andere signalen over klachten hebben
dan ik en die ook kunnen motiveren, dan hoor ik dat graag. Dan zal ik daarover
contact opnemen met het CAK.De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Kant (SP):Voorzitter. Ik heb een enorm déjà vu-gevoel. Ik ken dit.
Ik stond hier ook toen wij het hadden over de problemen met de zorgtoeslag.
Toen was er ook niets aan de hand, maar dat kan ook nu niet waar zijn. Ik
heb een rits getallen genoemd. Die getallen staan voor mensen die ons melden
wat ze overkomt. Staatssecretaris, zegt u dan niet: er is niets aan de hand.Ik denk ook aan de effecten voor de Wajongers. U zegt: als je destijds
achttien was gold wat anders; dat kan met de situatie van nu enkele tientallen
euro's schelen. Natuurlijk kan dat, maar geen honderden. Dat zeggen wel de
berichten die wij krijgen. Ik heb u de voorbeelden gegeven: een Wajonger die
in plaats van € 90 ineens meer dan € 300 per maand moet
betalen, mensen die van € 150 naar € 350 en van € 150
naar € 530 gaan. Je kunt toch niet zeggen dat hier niet het een
en ander aan de hand is, dat hier mensen niet getroffen worden door hoge betalingen
en dat je niet aan je water voelt: dit klopt niet. Het water van dit kabinet
is blijkbaar anders, maar dat begrijp ik absoluut niet. Tientallen euro's
voor Wajongers: dat zijn niet de getallen die bij de meldingen worden genoemd.
Ik vertrouw wat hier gebeurt totaal niet. Er worden mensen de dupe van fouten
of misschien wel van het feit dat dat de regeling op een gekke manier wordt
toegepast. Ik wil daarom een motie indienen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat zo'n 100.000 mensen die verblijven in een zorginstelling
geconfronteerd worden met de verandering in de hoogte van de eigen bijdrage
door het verdwijnen van een overgangsregeling;van mening dat de invoering en het vaststellen van deze eigen bijdrage
in intramurale ABWZ-zorg gepaard gaan met problemen;verzoekt de regering, de aard en omvang van de problemen bij die uitvoering
van het vaststellen van de hoogte van de eigen bijdrage en het innen van de
eigen bijdrage te onderzoeken en de Kamer voor het kerstreces op de hoogte
te stellen van de oplossingen en maatregelen die getroffen worden,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Kant. Naar mij blijkt, wordt de
indiening ervan voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 1(31294).Mevrouw Kant (SP):Voorzitter. De zaak grondig onderzoeken lijkt mij echt een betere oplossing
dan nu de kop in het zand steken. Natuurlijk begrijpen wij, ik tenminste en
ik neem aan alle Kamerleden, dat er een eind komt aan zo'n overgangsmaatregel,
maar laten wij die dan op een fatsoenlijk manier beëindigen en niet accepteren
dat er allerlei fouten gemaakt worden.KantDe staatssecretaris zegt: gelijke monniken, gelijke kappen. Natuurlijk
zijn wij het daarmee eens, maar de consequentie kan wel eens zijn dat die
kappen niet goed zijn, dat mensen toch met wat ze overhouden door de bodem
zakken. Daarom wil ik de gevolgen voor betrokkenen van deze overgangsmaatregel
goed in beeld hebben. Daarom dien ik ook op dit punt een motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat er per 1 januari 2008 verschuivingen optreden in
de hoogte van de eigen bijdragen voor mensen die verblijven in een AWBZ-instelling;verzoekt de regering, de financiële gevolgen voor betrokkenen met
spoed te onderzoeken en de Kamer voor het kerstreces op de hoogte te stellen
van de uitkomsten van het onderzoek,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Kant. Naar mij blijkt, wordt de
indiening ervan voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 2(31294).Mevrouw Kant (SP):De staatssecretaris kan wel zeggen dat de gevolgen redelijk zijn, maar
dat wil ik dan wel zien. Dan kunnen wij bepalen of wij dat met z'n allen vinden.Er zouden geen signalen zijn dat er problemen zijn. Nu breekt mijn klomp!
Ik heb hier zo vaak gestaan omdat ik signalen kreeg van burgers terwijl het
hier niet bekend was. Heb ik dan als enige telefoon of e-mail? Krijgt de staatssecretaris
die brieven dan niet? Natuurlijk wel, alleen sluit de staatssecretaris daarvoor
haar ogen. Er zijn berichten dat mensen meerdere beschikkingen krijgen, dat
het CAK-kantoor mensen meedeelt al negen keer contact opgenomen te hebben
met de Belastingdienst om gegevens van hen op te vragen, maar die steeds niet
krijgt. Hoe kan de staatssecretaris nu ontkennen dat dit soepel verloopt?
Er zijn grote problemen. Mensen krijgen geen of onoverzichtelijke rekeningen,
of aanhoudende rekeningen terwijl zij allang betaald hebben. Er is van alles
mis en ik wil dat de staatssecretaris die problemen grondig onderzoekt en
niet de kop in het zand steekt.Dan is er nog het punt van het bezwaar, want dat vind ik ook ernstig.
De staatssecretaris heeft gezegd dat vanaf het moment waarop de mensen de
brief ontvangen, de periode van bezwaar ingaat. Dat is volstrekt onjuist.
Ik zal het sterker vertellen: in de brief die de mensen krijgen staat dat
de dagtekening van de brief het moment is waarop de periode van zes weken
ingaat waarin mensen bezwaar kunnen maken. Het is dus onjuist zoals de staatssecretaris
de Kamer informeert. Ik wil graag weten hoe zij ervoor zorgt dat mensen wél
ruim de tijd krijgen om dat bezwaar te kunnen maken.Als blijkt dat mensen terecht een hogere eigen bijdrage moeten betalen,
kan de staatssecretaris niet zeggen: het is gemeld dat die regeling afliep
en de mensen krijgen eind november of begin december bericht, en dan moeten
ze ook maar gewoon vanaf 1 januari, hup, de hele rits in één
keer betalen. Ik vind dat onfatsoenlijk, ongeacht je inkomen. Je kunt mensen
niet zo van de ene dag op de ander het vel over de oren trekken. Als alles
op orde is moet het wel op een fatsoenlijke manier gebeuren en met een geleidelijke
invoering. Vandaar deze motie.De Kamer,gehoord de beraadslaging,van mening dat de mensen die geconfronteerd worden met een sterke verhoging
van de eigen bijdrage de kans en de tijd moeten krijgen, zich daarop voor
te bereiden;verzoekt de regering, met voorstellen te komen om de verhoging van de
eigen bijdrage gefaseerd in te voeren,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Kant. Naar mij blijkt, wordt de
indiening ervan voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 3(31294).Mevrouw Kant (SP):Voorzitter, nog één opmerking. Ik kan mij de debatten over
de problemen rondom de zorgtoeslag herinneren. Toen zei de voormalige staatssecretaris,
de heer Wijn, tegen mij: komt u maar met de voorbeelden die u bereiken. Ik
was als het ware de ombudsman van de staatssecretaris. Ik heb daar een beetje
genoeg van. De staatssecretaris ruimt haar eigen rommel maar op. De problemen
worden door de Belastingdienst en het CAK veroorzaakt en de staatssecretaris
zorgt er maar voor dat mensen fatsoenlijk behandeld worden.De heer Jan de Vries (CDA):Voorzitter. In de ogen van de CDA-fractie is het heel begrijpelijk dat
de overgangsregeling voor het bepalen van de eigen bijdrage voor intramurale
cliënten per 1 januari aanstaande komt te vervallen. Daarmee vervalt
ook de onrechtvaardigheid ten opzichte van de cliënten die zijn ingestroomd
na 1 januari 2003 of 1 januari 2005 en voor wie al langer het verzamelinkomen
als grondslag geldt. De staatssecretaris heeft aangegeven dat het voor 50%
van de cliënten die het betreft een voordeel oplevert en voor de andere
50% een nadeel. Toch hebben wij nog een aantal vragen, gezien de vele
klachten en zorgen die wij hebben ontvangen. In onze ogen heeft de staatssecretaris
onvoldoende antwoord op vraag 5 van mevrouw Kant gegeven. Ik kan mij voorstellen,
gezien de complexiteit, dat de staatssecretaris er schriftelijk uitgebreider
op wil terugkomen.Mijn eerste, expliciete vraag betreft de communicatie: is het naar het
oordeel van de regering het beëindigen van deze overgangsregeling goed
en afdoende gecommuniceerd met cliënten en hun vertegenwoordigers? De
toelichtingen bij de beschikkingen die nu zijn verzonden, zijn erg mager en
voor cliënten niet erg begrijpelijk. Hoe wordt eventueel voorzien in
een aanvullende voorlichting voor alle betrokken?Waarom heeft het CAK de voorlopige beschikkingen zo laat verzonden? Als
het peiljaar 2006 is, moet de aangifte dan niet voor 1 april 2007 binnen
zijn? Veelal betreft het geen complexe aangiften. Dan moet de voorlopige beschikking
toch al eerder verzonden kunnen worden? Mevrouw Kant heeft al gesproken over
het recht op bezwaren en het moment waarop de bezwaartermijn
ingaat, dus die vraag hoef ik niet te herhalen. Maar de staatssecretaris zegt
dat je bij een voorlopige beschikking geen bezwaar kunt aantekenen. Uit voorlopige
beschikkingen die in ons bezit zijn, blijkt dat daarop wel degelijk bezwaar
mogelijk is. Het is goed voor alle betrokkenen dat snel helderheid komt over
de vraag of er bezwaar mogelijk is en zo ja hoe.De staatssecretaris zegt dat er 1400 brieven per week binnenkomen bij
het CAK, in plaats van 1200 in het verleden. Zij volgt het aantal klachten.
Hoeveel klachten komen er binnen? Die brieven bevatten immers niet allemaal
klachten. Heeft zij werkelijk zicht op het aantal klachten over de werkwijze
van het CAK? Hoe garandeert zij dat het CAK correct en klantvriendelijk haar
taken uitoefent?VG Belang heeft geconstateerd dat cliënten van voor 1 januari
2003 of 1 januari 2005 bij eerdere beschikkingen niet op de hoogte zijn
gesteld van het feit dat men onder een overgangsregeling viel. Klopt dat en
zo ja, wat zijn daarvan de effecten voor de lopende procedures? Een cliënt
kan herziening van zijn eigen bijdrage vragen. Het CAK zal dat onmiddellijk
regelen, en eventueel bijplussen. Maar de formele regeling luidt heel anders:
je moet allerlei formulieren invullen en aanvullende informatie verstrekken.
Is dat wel zo eenvoudig en helder voor cliënten? Gaat het wel zo snel
als de staatssecretaris suggereert? Wij hopen met haar dat dat wel het geval
is. Zijn de correcte inkomensgegevens wel beschikbaar en gebruikt? Immers,
SUB/Walvis functioneert geheel niet. Graag een concreet antwoord.Mevrouw Kant (SP):U stelt aanvullende vragen op de vragen die ik al nadrukkelijk heb gesteld.
Bent u het met mij eens dat er te veel ernstige signalen zijn om het hierbij
te laten. Zou er geen onderzoek moeten komen naar aard en omvang van de huidige
problemen?De heer Jan de Vries (CDA):Ik stel de vragen, in de hoop daarop een afdoend antwoord te krijgen.
Op basis daarvan zal de CDA-fractie haar conclusies trekken.Mevrouw Kant (SP):De gevolgen kunnen heel grof zijn: bij sommige mensen gaat het om honderden
euro's. Zelf geeft u aan dat u kritisch bent over het feit dat mensen veranderingen
pas heel laat te horen hebben gekregen. Vindt u niet dat dat niet kan, en
dat het wat geleidelijker zou moeten?De heer Jan de Vries (CDA):Ongerechtvaardigde verschillen worden rechtgetrokken, wat soms grote financiële
consequenties kan hebben. Ik heb niet voor niets gevraagd of de cliënten
daarover vroegtijdig en op juiste wijze zijn voorgelicht. Dat kan nooit met
exacte bedragen, maar mensen hadden wel kunnen worden gewaarschuwd voor mogelijke
inkomenseffecten per 1 januari. Ik ben benieuwd naar het antwoord van
de staatssecretaris.Mevrouw Kant (SP):De feiten liggen er dat mensen net bericht hebben gehad, terwijl zij ook
per 1 januari moeten betalen. Uw vraag waarom het te laat is, is een
goede vraag, maar het feit dat het te laat is, is al bekend. Vindt u het dan
gerechtvaardigd om mensen zo snel al met de gevolgen te confronteren?De heer Jan de Vries (CDA):Ik wacht de antwoorden van de staatssecretaris af.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Voorzitter. Dank voor de antwoorden van de staatssecretaris, die in technische
zin veel licht hebben geworpen op wat er aan de hand is. Wat overblijft, geeft
heel veel mensen in dit land reden om de overheid voor geen ene biet te vertrouwen.
Technisch gezien heeft de staatssecretaris gelijk. Het was een overgangsregeling
en iedereen weet dat daar een einde aan komt. Wij weten dat, maar de mensen
die het treft, wisten dat helemaal niet. Zij betaalden gewoon hun eigen bijdrage
en wisten niet dat het een overgangsregeling was.In de eerste zin van haar antwoord wijst de staatssecretaris erop dat
het vorige kabinet deze beslissing heeft genomen. Dit kabinet is in maart
aangetreden. Vanaf toen had de staatssecretaris dus de mogelijkheid om tegen
die mensen te zeggen dat zij onder een overgangsregeling vallen, dat er wat
gaat gebeuren en dat dit grote inkomensgevolgen kan hebben. Ik begrijp dat
een en ander niet kan worden teruggedraaid. Ik zal de motie van mevrouw Kant
dan ook niet steunen. Ik vind het wel een grove nalatigheid en ik hoop dat
de staatssecretaris vandaag toezegt dat het in de toekomst niet meer op deze
manier zal plaatsvinden. Het excuus dat je mensen niet nodeloos in verwarring
moet brengen, vind ik te goedkoop.De beschikking is de zestiende afgegeven, maar niet eerder dan vorige
week of deze week verstuurd. Het is dus geen wonder dat er nog weinig klachten
zijn binnengekomen bij het CAK. Ik verzoek de staatssecretaris om in de laatste
week voor het reces de Kamer te laten weten hoe het dan staat met het aantal
klachten dat bij het CAK is binnengekomen.Mevrouw Kant (SP):Ik heb niet gezegd dat alles teruggedraaid moet worden. Mijn eerste motie
vraagt om een onderzoek naar de aard en de omvang van de problemen bij de
uitvoering. Ik krijg ook berichten dat er van alles aan de hand is. Mevrouw
Van Miltenburg heeft net als anderen kritische vragen. De staatssecretaris
doet echter net of er niks aan de hand is.Mevrouw Van Miltenburg zegt dat zij inzicht wil hebben in de klachten.
Ik neem daarom aan dat zij de eerste motie, waarin wordt verzocht goed te
onderzoeken wat er allemaal aan de hand is, wel steunt.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ik heb geen idee van de aard en omvang van de problemen. Ik weet dat er
een aantal problemen is. Ook ik heb mails ontvangen. Mevrouw Kant heeft er
nog een aantal aan haar stukken toegevoegd. Over twee weken hebben wij een
beter beeld. Dan weten wij of er daadwerkelijk sprake is van een groter probleem.
Op dit moment weet ik dat niet zeker. Over twee weken kunnen wij altijd nog
een beslissing nemen.Mevrouw Kant (SP):Zeker, maar daar krijg je inzicht in als je daar onderzoek naar doet.
Je moet wel bereid zijn om te onderzoeken wat er precies aan de hand is. Daar
gaat de motie over.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ik neem liever de tussenstap. Laten wij nou niet gelijk
een onderzoek gelasten. Er worden al zoveel onderzoeken gelast. Laten wij
eerst de komende twee weken afwachten.Mevrouw Wolbert (PvdA):Voorzitter. Mijn fractie begrijpt de redelijkheid van de wijze van heffen
en begrijpt ook dat het verlengen van deze overgangsregeling niet tot de mogelijkheden
behoort. Het lost het probleem niet op; het stelt de oplossing alleen maar
uit.Het systeem waarbij de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen, is
principieel niet onredelijk, maar op dit moment zijn wij net als de andere
fracties bezorgd over de voorlichting. De staatssecretaris heeft daar het
een en ander over gezegd. Er zijn aanvullende vragen gesteld over de uitvoering,
die op zijn zachtst gezegd niet de schoonheidsprijs verdient, en over de individuele
effecten. De precieze effecten op de individuele inkomens kan de staatssecretaris
op dit moment niet inschatten. Zij verklaart hierop wel de hardheidsclausule
van de minimale grens van zak- en kleedgeld van toepassing. Komen mensen onder
deze grens, dan zijn bezwaar en beroep mogelijk. Het is ons allen bekend dat
veel mensen in de instellingen er werkelijk alleen voorstaan. Zij kunnen zich
niet door allerlei bureaucratie heen worstelen en zijn niet echt vaardig in
het aantekenen van beroep. Wij hebben het in allerlei andere verbanden regelmatig
over het gebrek aan cliëntenondersteuning. In dit geval zal het er waarschijnlijk
op uitdraaien dat mensen die niet worden ondersteund door familie, verwanten
of professionele ondersteuners, het aan de instelling moeten overlaten om
bezwaar en beroep aan te tekenen. Mijn vraag past wel in de serie vragen die
daarnet is gesteld. Kan de staatssecretaris aangeven of er voldoende anticipatieruimte
was voor de instellingen om met deze cliënten het gesprek aan te gaan,
over de consequenties ervan te communiceren en vervolgens voorbereidingen
te treffen?Als je dat op een rijtje zet, gaat er tijd overheen. Dat moet zorgvuldig
gebeuren. Het zijn niet altijd mensen die op heel korte termijn ingevoerd
zijn in complexe regelgeving. Nadenkend over oplossingen is mijn vraag of
het procedureel mogelijk is om de bezwaarprocedure te verlengen, mensen meer
tijd te geven en goed te communiceren met de cliënten over wie het gaat.Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):Voorzitter. Rationeel valt te beredeneren dat iedereen op de hoogte zou
moeten zijn van de beëindiging van de overgangsmaatregel, maar de ChristenUnie
is toch wat verrast en bezorgd over de effecten ervan. Na alles wat inmiddels
al is gezegd, wil ik nog een paar vragen toevoegen aan dit debat. De grondvraag
is wat er de afgelopen jaren is gebeurd om te anticiperen op het aflopen van
deze regeling. Dan denk ik heel concreet aan wat er is gedaan bij de opstelling
van de begroting. Is er toen voldoende geanticipeerd? De vraag is vooral of
mensen voldoende zijn voorbereid op het aflopen van deze overgangsmaatregel.De staatssecretaris is even teruggegaan in de tijd en refereerde aan wat
in 2003 en in 2005 is gebeurd. Ik ben heel benieuwd wat er toen is gezegd.
Welke conclusies zijn er toen getrokken? Zij zeiden toen ook al dat de uitstroom
wat tegenviel. In 2005 was dat de reden om de overgangsmaatregel te verlengen.Een andere vraag is of de effecten van beëindiging van de overgangsmaatregel
eigen bijdrage AWBZ zijn meeberekend bij het koopkrachtplaatje over 2008.
Zo nee, is het kabinet dan bereid om de koopkracht voor deze groep over 2008
opnieuw te berekenen en de Tweede Kamer zo spoedig mogelijk op de hoogte te
stellen van de uitkomst? Ik ben benieuwd welke maatregelen het kabinet in
dat geval voornemens is te nemen om de koopkracht van deze groep te herstellen.Ik wil even stilstaan bij de effecten op de buitengewone-uitgavenregeling.
Als mensen vanaf volgend jaar in sommige gevallen een eigen bijdrage AWBZ
moeten betalen die drie keer zo hoog is, wat betekent dat dan voor de druk
op de buitengewone-uitgavenregeling? De drempel daarvan wordt verlaagd tot
1,65% van het verzamelinkomen, terwijl men standaard 25% van
de eigen bijdrage AWBZ mag aftrekken als buitengewone uitgaven. De staatssecretaris
zei al dat dit in 2005 een reden was voor een nieuwe overgangsmaatregel. Die
correctie had toen ook al te maken met de buitengewone uitgaven.Het doel van het afschaffen van de buitengewone-uitgavenregeling is om
een nieuwe regeling tot stand te brengen die beter wordt toegespitst op chronisch
zieken en gehandicapten. De fractie van de ChristenUnie vindt het niet acceptabel
wanneer de koopkracht van chronisch zieken en gehandicapten door beëindiging
van de overgangsmaatregel afneemt. Graag een reactie op deze punten.De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter. De staatssecretaris heeft de achtergrond van het hele probleem
geschetst. De markante momenten erin herinner ik me nog wel, vanaf 2003, 2005,
2007. Ik kan me nog herinneren dat er een gevoel van opluchting door de Kamer
trok toen die overgangsregeling getroffen werd. Dat is duidelijk. Daar waren
wij toen blij mee. Dat vonden wij nodig en dat hebben wij allemaal verwelkomd.
Maar het was een eindige overgangsregeling. Op een gegeven ogenblik heeft
iedereen kunnen zien aankomen dat er een einde aan kwam. De principiële
motivering daarvan is inderdaad dat ongelijke behandeling van gelijke gevallen
toch een keer ten einde moet zijn.Ik ga ervan uit dat het verhaal van de staatssecretaris klopt. Dan is
het dus vooral een kwestie van informatie, communicatie en transparantie.
Uit de mailtjes en brieven die wij gekregen hebben, blijkt dat mensen zich
overrompeld voelen. De uitvoeringspraktijk bij het CAK is blijkbaar niet vlekkeloos.
Toen halverwege het jaar de inning van de eigen bijdrage overging van de zorgkantoren
naar het CAK, had het CAK daarop geëquipeerd moeten zijn. Ook ik erger
mij dan aan de slordigheden die er kennelijk in weten te kruipen. Dat behoort
niet zo te zijn.De staatssecretaris zegt eigenlijk: moet je eens kijken hoe netjes het
allemaal is verlopen. Ze hebben toch maar één maand van tevoren
informatie gekregen. Dat was een voorlopige beschikking, want de definitieve
beschikking is nog niet mogelijk. Die komt volgend jaar. Dan zeg ik: dat had
dan toch eerder gemoeten en naar mijn idee ook eerder gekund.
Immers, als je een voorlopige beschikking maakt, is de basis daarvoor toch
al eerder bekend, aangenomen dat de Belastingdienst die gegevens volgens de
route die daarvoor is geëigend en ook is beschermd, tijdig weet af te
geven. Die vraag stel ik dus aan de staatssecretaris: had dat nu toch echt
niet eerder gekund? Had niet eerder tegen betrokkenen kunnen worden gezegd:
dit komt eraan, dat kan een orde van grootte hebben die behoorlijk is, bereid
je daarop voor?Ik kom te spreken over de dagtekening van de brief die zij nu gekregen
hebben. De brief is van 16 november, maar de mensen hebben die brief
pas op 27 november ontvangen. Daar zitten elf dagen tussen. Dat is ruim
anderhalve week. Dat betekent dat de periode van zes weken waarin bezwaar
kan worden gemaakt, dan pas ingaat, want volgens mij gaan termijnen altijd
in op de datum van dagtekening van de brief. Als dat anders is geregeld, wil
ik dat graag van de staatssecretaris vernemen. Dat betekent dus dat daar een
punt ligt.Ik wil nog een opmerking maken over het aantal klachten. De staatssecretaris
zegt: voor die tijd was het aantal klachten x, na die tijd was het x plus
200, er zijn dus maar 200 klachten. Zo werkt het niet! Dan moet je toch de
inhoud van de brieven beter kennen. Wie garandeert mij immers dat het over
de weken heen bij die 1200 dezelfde categorie blijft en is en dat alleen het
stukje daarboven de nieuwe klachten zijn naar aanleiding van de laatste aanschrijving?Kortom, ik wil dat het correct wordt afgehandeld en dat er een prudente
en zorgvuldige wijze wordt gehanteerd om de sfeer rondom dit dossier die nu
een beetje jammerlijk aan het worden is, drastisch te verbeteren.De vergadering wordt enkele minuten geschorst.Staatssecretaris Bussemaker:Voorzitter. Ik zal proberen zo goed mogelijk in te gaan op de moties die
mevrouw Kant heeft ingediend en op de vragen die door haar en andere sprekers
zijn gesteld.Mevrouw Kant noemde als voorbeeld iemand die nu een eigen bijdrage van € 90
per maand betaalt en straks veel meer moet betalen. Een eigen bijdrage van € 90
per maand is extreem laag, want deze persoon betaalt € 90 voor maaltijden,
wonen, zorg et cetera, terwijl een huishouden op minimumniveau daarvoor al
snel € 500 betaalt. Uitgaande van de solidariteitsgedachte van de
AWBZ is een dermate lage eigen bijdrage niet houdbaar.Mevrouw Kant vraagt in haar motie op stuk nr. 1 om de aard en omvang van
de problemen bij de uitvoering van het vaststellen van de hoogte van de eigen
bijdrage en het innen daarvan te onderzoeken en de Kamer voor het kerstreces
op de hoogte te stellen van de oplossingen en de maatregelen die worden genomen.
Zij wekte de indruk dat ik vind dat het allemaal fantastisch gaat. Dat klonk
ook een beetje door in de woorden van de heer Van der Vlies. Ik heb het in
ieder geval niet bedoeld. Als ik het heb over een toename van het aantal klachtbrieven
met tweehonderd, zeg ik niet dat dit niets betekent, want het zijn er wel
tweehonderd, maar de tijd is te kort geweest om die tweehonderd brieven al
geanalyseerd te kunnen hebben. Ik kan de aard van de klachten nog niet in
kaart brengen en er dus ook geen conclusies uit trekken. Als er problemen
zijn, moeten die natuurlijk worden opgelost. Ik heb al aangegeven dat ik overal
bovenop zit.Ik heb ook al aangegeven dat ik het CAK heb gevraagd om mij wekelijks
een overzicht te geven van de vragen en klachten die het krijgt en van de
mogelijke effecten van de maatregel. Die zijn, zoals gezegd, voor ons moeilijk
in te schatten, maar mochten die veel groter zijn dan wij konden verwachten,
dan wil ik dat graag weten. Mevrouw Van Miltenburg heeft ook gevraagd om een
overzicht van de klachten voor het kerstreces. De CDA-woordvoerder heeft eveneens
gevraagd hoeveel brieven en klachten er zijn gekomen en nog worden verwacht.
Eind volgende week moet ik de eerste stand van zaken van het CAK ontvangen.
Ik ben bereid de Kamer daarover over twee weken te berichten. Ook na die twee
weken zal ik dat zeer nauwgezet in de gaten houden. Ik zal de Kamer dus zo
snel mogelijk informeren.Mevrouw Kant (SP):Dat is mooi. Iets specifieker wil ik weten wat wij van de staatssecretaris
kunnen verwachten. Als ik het goed begrijp, komt zij binnen twee weken naar
de Kamer met een analyse van de aard van de klachten op dit moment en van
de aard van de problemen in de uitvoering.Staatssecretaris Bussemaker:Wij zullen bekijken hoeveel klachten en telefoontjes er bij het CAK binnenkomen,
waar die op wijzen en of het bij de problemen gaat om uitvoeringsproblemen
bij het CAK of om andersoortige problemen. Je kunt wel meer voorlichting geven,
maar dat zal het resultaat niet anders maken, afgezien van mogelijke fouten
in de berekening. Voor sommige mensen bevat de beschikking die zij hebben
gekregen de prettige boodschap dat zij minder behoeven te betalen. Voor andere
mensen zal de vervelende boodschap blijven dat zij meer moeten betalen. Ik
wil dat soort problemen wel inventariseren, maar kan daarvoor geen oplossing
bieden.Mevrouw Kant (SP):Ik wil graag precies weten wat wij mogen verwachten. Misschien is dat
voor mij aanleiding om de moties aan te houden. Staat er in de brief ook iets
over informatievoorziening vanuit de Belastingdienst? Ik krijg signalen dat
er bij die dienst uitvoeringsproblemen zijn. Kan de staatssecretaris een analyse
geven van de gevolgen voor bijvoorbeeld mensen met een Wajong-uitkering? Dat
is een heel lage uitkering terwijl de negatieve gevolgen voor hen bijzonder
groot zijn. Verder wil ik graag iets meer weten over de problemen bij het
indienen van bezwaar.Staatssecretaris Bussemaker:Wij konden de beschikkingen niet eerder versturen omdat wij van de Belastingdienst
de belastinggegevens over 2006 nodig hadden. Die gegevens moeten voor 1 april
bij de Belastingdienst worden aangeleverd; na verwerking moet het CAK ook
nog allerlei technische handelingen verrichten. Je hebt ook de eigen bijdrage
van de zorgkantoren nodig en die is pas op 1 oktober beschikbaar. Ik
zal proberen dat hele proces in kaart te brengen ten behoeve van de Kamer.
De beschikking had wellicht een of twee dagen eerder kunnen worden verstuurd,
maar dan was het wel een erg algemene brief geworden, zonder een termijn en
zonder een bedrag. Dat zou de mensen ook niet helpen, want in die beschikking
zouden niet de exacte gevolgen zijn omschreven. Ik zal de problemen
echter inzichtelijk maken in de toegezegde brief. Daarin zal ik ook aandacht
besteden aan de wet Walvis en de TBu.In de brief zal ik tevens ingaan op de beschikking. In de verstuurde beschikking
staat: als u het niet eens bent met deze beschikking, kunt u binnen zes weken
na dagtekening bezwaar maken. In de AWB staat echter heel nadrukkelijk dat
die termijn aanvangt met ingang van de dag waarop het besluit bekend is gemaakt
bij de ontvanger. Artikel 6.7 regelt dat de termijn voor het indienen van
een bezwaarschrift zes weken is. Met andere woorden: dat is zes weken na ontvangst
van de beschikking. Als de dagtekening 16 november is en de beschikking
wordt op 30 november verzonden, dan start de termijn van zes weken op
laatstgenoemde datum. Er zit dus een frictie tussen de brief en de AWB.De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter. Ik ben niet gewend om een minister of staatssecretaris tegen
te spreken als ik niet zeker ben van mijn zaak, maar als de dagtekening 16 november
is, wordt de brief ook op die datum gepost. Twee dagen daarna zijn de brieven
bij de mensen. Nu zit daar echter enige tijd tussen. Zo'n brief kan ergens
blijven slingeren en dan moet de ontvanger maar het bewijs zien te leveren
dat hij de brief pas veel later heeft ontvangen als hij bezwaar aantekent.
Dat bewijs valt echter niet te leveren. Ook in de fiscaliteit wordt te werk
gegaan op de manier zoals ik nu beschrijf. Het klinkt misschien een beetje
eigenwijs, maar als het anders is, verneem ik dat graag van de staatssecretaris.Staatssecretaris Bussemaker:Voorzitter. In de brief zal ik hierop terugkomen. Als een gedagtekende
brief een week blijft liggen, is het nog maar de vraag wat de juridische betekenis
van die dagtekening is. Mevrouw Wolbert vroeg mij terecht of ik hieraan iets
zou kunnen doen. Ik zal dat proberen te doen, want ik wil niet dat mensen
de dupe worden van een brief die buiten hun schuld is blijven liggen. Als
hiervoor een oplossing kan worden gevonden, zullen wij proberen om mensen
via de websites van het ministerie van VWS en het CAK te informeren.De heer De Vries vroeg mij of de inkomensgegevens correct zijn opgenomen.
Het CAK zegt geen problemen te hebben met het aanleveren van gegevens. Het
inkomen van mensen van wie het inkomen nog niet definitief is vastgesteld,
wordt alsnog opgevraagd. De inkomens uit 2006 zijn voor het overgrote deel
definitief. Ik heb zojuist al aangegeven waarom mensen daarover pas in de
loop van het jaar een beschikking ontvangen.De CDA-woordvoerder vroeg of het waar is dat de mensen die er in 2005
bij zijn gekomen, niet is verteld dat zij in een overgangsregeling vielen.
Dat is niet zo; zij zijn hierover door hun zorgkantoor geïnformeerd.Met het CAK zijn duidelijke afspraken gemaakt over de verzending van de
brief en de beschikbaarheid van de telefoondienst in de periode dat de brieven
worden verzonden. Mensen moeten immers een adequaat antwoord op hun vragen
kunnen krijgen. Verder is het mogelijk om aan de hand van de rekenmodule op
de website van het CAK de eigen bijdrage te berekenen. Ten slotte staat er
een link op de website van VWS naar de website van het CAK. Mensen die op
de website van VWS naar informatie zoeken, krijgen via die link rechtstreeks
toegang tot de rekenmodule van het CAK. Ik zal erop toezien dat de nieuwe informatie die voortvloeit uit de afspraken
die ik vanavond met de Kamer heb gemaakt, zo snel mogelijk via de website
en in latere brieven van het CAK wordt verspreid.Mevrouw Kant verzoekt de regering de financiële gevolgen voor de
betrokkenen met spoed te onderzoeken en de Kamer voor het kerstreces op de
hoogte te stellen van de uitkomsten van dit onderzoek. De financiële
gevolgen kunnen zeer divers zijn. Ik ben dan ook niet in staat om alle informatie
voor het kerstreces te verzamelen. Ik wil echter ook zelf wel graag weten
wat de gevolgen zijn. Ik heb het vermoeden dat minder dan duizend mensen opeens
twee keer zo veel of meer dan € 500 extra moeten gaan betalen. Ik
heb echter ook aangegeven dat ik dit niet kon voorzien toen de brieven werden
verzonden. Ik had die informatie liever wel gehad, want dan had ik beter in
kaart kunnen brengen wie erop achteruit en wie erop vooruit gaat. Ik had mensen
dan ook individueel kunnen informeren. Helaas was dat niet mogelijk, omdat
het zo sterk afhankelijk is van individuele omstandigheden. Ik ontraad de
aanneming van de motie.Mevrouw Kant verzoekt de regering in een motie om met voorstellen te komen
om de verhoging van de eigen bijdrage gefaseerd in te voeren. Dat zou dus
een verlenging van een verlenging van een overgangsregeling zijn, die feitelijk
ook nog eens geen overgangsregeling was. De heer De Vries zei terecht dat
de Kamer buitengewoon opgelucht was toen tot die overgangsregeling werd besloten.
Met terugwerkende kracht constateer ik echter dat het een verlenging was van
een bestaande regeling en geen overgangsregeling. Het was dus misschien beter
geweest om er toen een echte overgangsregeling van te maken. Achteraf is het
echter altijd gemakkelijk praten. De feiten zijn wat ze zijn. Het lijkt mij
verder niet goed om nu weer een nieuwe ongelijkheid te introduceren, mede
gezien de juridische kwetsbaarheid daarvan.Mevrouw Kant (SP):Er zit een tegenstrijdigheid in het antwoord van de staatssecretaris,
want zij zegt nu dat het toen misschien beter was geweest om het stapsgewijs
te doen. Als dat toen beter was, is het nu ook beter om het stapsgewijs te
doen, nu de mensen definitief hiermee worden geconfronteerd. Zij kan wel stellen
dat het is zoals het is, en dat wij gaan werken aan gelijkheid, maar het is
buitengewoon onredelijk om mensen ineens in de eerste maand zulke grote aanslagen
te laten verwerken. Ik denk dat het heel redelijk is om dat geleidelijk te
doen. Mensen zullen uiteindelijk wel degelijk betalen wat rechtvaardig is.
Ik vind het echter niet rechtvaardig om mensen in een klap zoveel tegelijk
aan hogere eigen bijdrage te laten betalen.Staatssecretaris Bussemaker:Het is niet alleen zo dat heel veel mensen minder krijgen. Bijna net zoveel
mensen hoeven minder te betalen. Die zouden dan langer meer geld betalen dan
degenen die al vijf jaar lang een te lage eigen bijdrage betalen. Omdat het
gaat om een ongelijke behandeling uit het verleden, lijkt het mij het beste
om daarvan een echte gelijke behandeling te maken.Mevrouw Kant (SP):Natuurlijk moeten mensen die jarenlang zijn benadeeld, meteen worden gecompenseerd.
Dat lijkt mij nogal wiedes. Iedereen snapt wel dat het moeilijker
is op te vangen als je het met minder geld moet doen dan wanneer je het met
meer moet doen. U maakt dus een oneigenlijke vergelijking. Het gaat om forse
bedragen en om mensen die niet allemaal goed in de slappe was zitten. Ik noemde
al het voorbeeld van mensen met een Wajong-uitkering. Als het klopt –
maar daar zet ik vraagtekens bij– dat mensen zo veel meer moeten gaan
betalen, vind ik een geleidelijke invoering alleszins redelijk.Staatssecretaris Bussemaker:Dat ben ik niet met u eens. Het zou betekenen dat mensen die al jarenlang
te veel eigen bijdrage betalen, in die situatie blijven verkeren. Ik heb u
al eerder gezegd dat dit lang geleden, bij de vaststelling van de overgangsregeling,
duidelijk gemaakt is. Mensen wisten dat de overgangsmaatregel zou aflopen.Mevrouw Kant (SP):Natuurlijk moet dit geregeld worden. Het had al geregeld moeten zijn.
Ik snap wel dat wat ik voorstel, een paar centjes kost, maar fatsoen kost
soms nu eenmaal een paar centjes. In dit geval ben ik daartoe bereid.Staatssecretaris Bussemaker:Voorzitter. Mevrouw Wiegman heeft gevraagd naar de koopkracht. Het is
een eerlijker verdeling, maar ik heb gezegd dat ik in de brief die ik heb
toegezegd, nog zal terugkomen op de TBu-maatregel. Ik wijs erop dat de mogelijke
effecten van deze maatregel in de begroting van SZW zijn opgenomen.Daarmee heb ik volgens mij alle vragen beantwoord.De heer Jan de Vries (CDA):Voorzitter. De staatssecretaris heeft in haar eerste beantwoording van
vragen van mevrouw Kant gezegd: op het moment dat iemand onder de zak- of
kleedgeldgrens valt, kan betrokkene direct contact opnemen met het CAK en
dan zorgen wij ervoor dat het bedrag zo snel mogelijk wordt opgeplust tot
boven die grens. Maar als je de formele regeling bekijkt, zit er een heel
formele procedure aan vast. Zo moet men zijn inkomenspositie bewijzen, formulieren
invullen en noem maar op. Kan de staatssecretaris in haar brieven even uitleggen
hoe zij bevordert of werkelijk bewerkstelligt dat het een eenvoudige en snelle
procedure is?Mijn tweede vraag betreft de voorlichting. Cliënten zijn laat op
de hoogte gesteld van de gevolgen voor hun eigen bijdrage. Dit brengt veel
onrust en onzekerheid mee: extra brieven naar het CAK, brieven naar de Tweede
Kamer en noem maar op. Zou de voorlichting kunnen worden verbeterd, niet alleen
via de website, maar ook via de ondersteunende organisaties, zoals patiënten-
en cliëntenorganisaties en ouderenorganisaties? Het gaat erom dat zoveel
mogelijk twijfels kunnen worden weggenomen, en er een verheldering kan plaatsvinden
van de procedure. Wij voorkomen daarmee dat er onnodige onrust ontstaat.Staatssecretaris Bussemaker:Ik ben het met u eens dat mensen nooit onder de zak- en kleedgeldnorm
terecht mogen komen. Mocht dat wel gebeuren, dan moet dat zo snel mogelijk
verholpen worden. Ik zal dit nog eens onder de aandacht van het CAK brengen
en u daarover nader berichten in mijn al toegezegde brief.Ik zal kijken wat ik kan doen om de voorlichting te verbeteren, omdat
ik er zelf zeer aan hecht dat iedereen weet wat de achtergrond is van dit
besluit. Ik geef hier ook aan dat vooraf al een brief naar instellingen is
verstuurd. De informatie had dus wel degelijk ook op die manier al bij de
betrokkenen kunnen aankomen. Ik ga kijken hoe wij de communicatie met cliënten-
en patiëntenorganisaties nog kunnen verbeteren en hoe wij die communicatie
kunnen gebruiken om de consequenties per 1 januari aan te geven.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ik neem toch aan dat u zich versprak toen u net zei dat de instellingen
op de hoogte gebracht waren van het feit dat er een verandering kwam, want
het gaat om de bewoners van de instellingen, de cliënten, die de eigen
bijdrage moeten gaan betalen. Ik wil graag van u horen of u zich daarin vergist
hebt.Mijn interruptie gaat over het volgende. U begon u tweede termijn door
te zeggen: als de indruk is ontstaan dat ik het allemaal wel vind meevallen,
dan wil ik u met mijn hand op mijn hart aangeven dat dit niet zo is; het is
wel degelijk ernstig. Vervolgens staat u hier echter te beweren dat u nooit
voorlichting kunt geven als u niet precies weet wat de individuele gevolgen
voor mensen zijn. Dan kunt u een rode streep halen door heel veel overheidsvoorlichting.
Ik kan mij grote campagnes herinneren over de Zorgverzekeringswet en over
de WMO. Daarvan was ook niet bekend wat de individuele gevolgen waren, maar
mensen werden wel nadrukkelijk gevraagd om rekening te houden met het feit
dat er dingen gaan veranderen. Ik heb u gevraagd – dat was de enige
vraag die ik u heb gesteld – om hier toe te zeggen dat u ervoor wilt
zorgen dat dit soort processen in de toekomst veel zorgvuldiger begeleid worden.
Aansluitend bij wat de heer De Vries zegt, legt dat een grote verantwoordelijkheid
bij u om, nu er fouten gemaakt zijn en nu er zaken in ieder geval niet soepel
zijn gegaan, meer te doen dan nog een briefje te sturen naar instellingen.Staatssecretaris Bussemaker:Ik heb niet gezegd dat de gevolgen nu direct ernstig zijn, ik heb gezegd
dat ik op basis van het feit dat het CAK 1400 brieven krijgt in plaats van
1200 brieven, niet kan aangeven waar die 200 extra brieven over gaan. Ik kan
die kwalitatieve analyse niet maken. Ik kan wel iets heel globaal proberen
in te schatten, maar dat is allemaal buitengewoon voorlopig. Wij hebben echt
de consequenties nodig en de uitslagen om daar een goed beeld van te krijgen.
Mijn opvatting is dat mensen niet erg veel geholpen zouden zijn als wij hen
brieven gingen versturen terwijl wij er geen weet van hebben wat er met hun
eigen bijdrage gaat gebeuren. Het kan alle kanten op. Dat is echt een groot
verschil met de Zorgverzekeringswet. Het gaat om veel grootschaligere verbanden
en om veel meer generieke inkomenseffecten. Wij willen mensen immers ook niet
nodeloos ongerust maken als wij nog niet in de verste verte kunnen beschikken
over de gegevens die nodig zijn om mensen aan te geven wat precies de gevolgen
kunnen zijn. Ik heb al toegezegd dat ik nog eens zal kijken wat wij op het
gebied van voorlichting verder kunnen doen. Ik heb ook al gezegd dat ik daar
in de brief nog op terug kom.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Het is een verkeerde voorstelling van zaken als u zegt dat u totaal niet
had kunnen aangeven om wat voor verandering het gaat. Het CAK
heeft nota bene op haar eigen website een rekenmodel staan, waarmee mensen
zelf kunnen berekenen wat globaal de eigen bijdrage wordt die zij moeten gaan
betalen. Het is dus helemaal niet zoals u het nu voorstelt. Daar hadden mensen
vanaf maart op gewezen kunnen worden: houdt u daar rekening mee. Dan heb je
een aantal maanden de tijd om je daarop voor te bereiden en word je niet met
Sinterklaas verrast met het cadeautje dat je per 1 januari misschien
wel een paar honderd euro meer eigen bijdrage gaat betalen, ook al betreft
het misschien, zoals u zegt, maar een kleine groep.Staatssecretaris Bussemaker:Ik heb u net al aangegeven dat dit juist bij deze maatregel niet kan,
omdat het om zulke individuele gevallen gaat. Je kunt niet zeggen: als u Wajonger
bent en u woont al zolang in een verpleeghuis en u hebt dit en dat soort inkomen,
dan moet u rekenen op zus en zo een effect. Dat is juist het probleem. Dat
effect hangt totaal af van de optelling van al die individuele gegevens. Ik
heb al gezegd dat ik nog eens in een brief zal aangeven wat het proces is
dat daartoe geleid heeft en meer kan ik niet doen. Dit is echt een heel andere
situatie dan bijvoorbeeld die van de Zorgverzekeringswet.Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie):Ik zit ook met het punt dat mevrouw Van Miltenburg aanstipte. In bredere
zin had ik het over anticiperen. Ook ik ben van mening dat het beter had gekund,
ook al was misschien niet alles al duidelijk geweest. Mensen hadden zelf alvast
kunnen nadenken over wat een en ander voor hen had kunnen gaan betekenen.
De staatssecretaris zegt toe dat zij het hele proces nog eens zal schetsen
in de brief. Wij moeten op dit moment bezien of wij leermomenten uit deze
gang van zaken kunnen destilleren. Wat is er gebeurd in 2003 en in 2005, toen
werd besloten om een overgangsmaatregel in te voeren? Ik weet dat deze maatregel
niet werkelijk een overgang was. Wij zouden moeten bezien wat toen de argumenten
waren en welk traject toen is ingezet. Ik hoop dat wij op die manier kunnen
leren van de geschiedenis en van dit moment. Zo kunnen wij ervoor zorgen dat
wij hierop in de toekomst beter zijn voorbereid.Staatssecretaris Bussemaker:Ja, dit is een nuttige opmerking. Ik ben niet voor niets mijn bijdrage
begonnen met het schetsen van de achtergrond van de besluitvorming over dit
thema. Wij spreken steeds over een overgangsregeling. Toen was de opvatting
dat je mensen door zo'n regeling niet direct met de overgang zou hoeven confronteren.
Als dit echter uiteindelijk heeft geleid tot het vooruitschuiven van deze
confrontatie, dan kunnen wij wellicht de les trekken dat een en ander toen
al anders had gemoeten.Mevrouw Kant (SP):De staatssecretaris zegt toe dat zij binnen twee weken een brief naar
de Kamer zal sturen, waarin veel vragen worden beantwoord die vanavond zijn
gesteld. Daarom wil ik mijn drie moties aanhouden.De voorzitter:Op verzoek van mevrouw Kant stel ik voor, haar moties (31294, nrs. 1 tot
en met 3) van de agenda af te voeren.Daartoe wordt besloten.De beraadslaging wordt gesloten.Sluiting 22.02 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20072008-2391-2402.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl