Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Mediawet 2008 en de Tabakswet ter implementatie van de richtlijn Audiovisuele mediadiensten (31876)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2008-2009, pag. 7167-7177

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

25-06-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

nr. 91, pagina 7167-7177

03-06-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 31876Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Stemmingen in verband met: - het wetsvoorstel Fiscaal stimuleringspakket en overige fiscale maatregelen (31301); en over: - de motie-Omtzigt c.s. over goedkoper maken van energiebesparing door dubbel glas (31301, nr. 22); - de motie-Bashir over vernieuwing van de internationale boekhoudkundige standaard (31301, nr. 28); - en nog drie andere moties (31301, nrs. 29, 30 en 32)Pagina 7177-7179
Stemmingen over moties, ingediend bij het spoeddebat over de benoeming van de voorzitter van de Europese Commissie en de opvolging van de Nederlandse eurocommissaris, te weten: - de motie-Van Baalen/Pechtold over voorwaarden voor steun aan de herbenoeming van de heer Barroso (21501-20, nr. 428); - de motie-Van Gent c.s. over handelen volgens de nieuwe procedure rondom de benoeming van de Europese Commissie (21501-20, nr. 429)Pagina 7181-7181
Behandeling van het verslag van een algemeen overleg over de Nota Dierenwelzijn en de Nationale Agenda Diergezondheid (28286, nr. 293)Pagina 7195-7198
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 3 juni 2009 over energieonderwerpen (SDE)Pagina 7144-7149
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Mediawet 2008 en de Tabakswet ter implementatie van de richtlijn Audiovisuele mediadiensten (31876)Pagina 7181-7195
Regeling van werkzaamheden (woensdag 3 juni 2009)Pagina 7140-7144
Voortzetting van de behandeling van het voorstel van wet van de leden Van Velzen en Waalkens houdende een verbod op de pelsdierenhouderij (Wet verbod pelsdierenhouderij) (30826)Pagina 7198-7210
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Mediawet 2008 en de Tabakswet ter implementatie van de richtlijn Audiovisuele mediadiensten (31876)Pagina 7167-7177
Voortzetting van de behandeling van: - voorstel van wet van het lid Van Dijken houdende wijziging van de Gemeentewet in verband met een vrijstelling van parkeerbelastingen voor houders van een gehandicaptenparkeerkaart (30879), en van: - motie-Roemer/Van Gent over gratis parkeren voor gehandicapten in gemeentelijke parkeergarages (30879, nr. 10); - de motie-Roemer/Van Gent over efficiënte digitale parkeerhandhaving (30879, nr. 11); - en nog drie andere moties (30879, nrs. 12, 13 en 14)Pagina 7121-7125
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Invoering en wijziging van de Wet inkomensvoorziening oudere werklozen (31893); - Wijziging van de Wet explosieven voor civiel gebruik ten behoeve van de implementatie van richtlijn nr. 2008/43/EG van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 4 april 2008 tot instelling van een systeem voor de identificatie en de traceerbaarheid van explosieven voor civiel gebruik overeenkomstig Richtlijn 93/15/EEG van de Raad betreffende harmonisatie van de bepalingen inzake het in de handel brengen van en de controle op explosieven voor civiel gebruik (PbEG L 127) (31779)Pagina 7115-7115
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 27 mei 2009 over de staat van het bestuur op de Nederlandse Antillen en ArubaPagina 7115-7121
Presentie en opening (woensdag 3 juni 2009)Pagina 7115-7115
Een voordracht ter vervulling van een vacature van een lid van de Commissie van Toezicht betreffende de inlichtingen- en veiligheidsdiensten (31964, nr. 2)Pagina 7177-7177
Spoeddebat over de benoeming van de voorzitter van de Europese Commissie en de opvolging van de Nederlandse eurocommissarisPagina 7149-7167
Spoeddebat over het versneld afbouwen van landbouwsubsidiesPagina 7210-7223
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 3 juni 2009)Pagina 7223-7226
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Wet kinderopvang in verband met een herziening van het stelsel van gastouderopvang (31874), en over: - de motie-Sterk c.s. over "oude" gastouders die aan de nieuwe deskundigheidseisen voldoen (31874, nr. 27); - de motie-Sterk over het eventueel verlengen van de overgangstermijn (31874, nr. 29); - en nog 11 moties (31874, nrs. 30 en 32 t/m 41)Pagina 7179-7181
Behandeling wetsvoorstel Wijziging Kieswet en enkele andere wetten houdende invoering van het stemmen met een stempas in een stembureau naar keuze binnen de eigen gemeente (30569)Pagina 7125-7140

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 61 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Mediawet 2008 en de Tabakswet ter implementatie van de richtlijn Audiovisuele
mediadiensten (31876).De algemene beraadslaging wordt geopend.De voorzitter:Ik heb begrepen dat de heer Jasper van Dijk, die als eerste op de sprekerslijst
staat, te kennen heeft gegeven dat hij als laatste wil spreken. Ik geef daarom
als eerste het woord aan de heer Bosma.De heer Bosma (PVV):Voorzitter. Ik had graag als tweede gesproken, maar dan moet ik toch maar
als eerste.Het snoepgoed van vandaag zit hem waarschijnlijk in de relatie tussen
artikel 7 van de Grondwet en de uitbreiding daarvan richting de mediadiensten
op aanvraag. De plaatsing onder artikel 7, lid 2, van de Grondwet roept vele
principiële vragen op. Een mediadienst onder het tweede lid betekent
immers een ruimere reguleringsbevoegdheid. Terecht trekt professor Nico van
Eijk van de Universiteit van Amsterdam hierover aan de bel. Het lijkt erop
dat de overheid meer te zeggen krijgt op een gebied waarop de staatsinvloed
juist uiterst beperkt moet zijn. Die invloed kan nog verder groeien als allerlei
multimediale diensten ook onder de richtlijn gaan vallen en niet onder lid
3, dat veel mee vrijheid overlaat.Ik spreek nadrukkelijk over "kan", want ik geloof best dat de minister
geen intenties heeft de greep van de overheid dramatisch uit te breiden. De
plaatsing onder lid 2 opent echter wel de deur voor een vergunningenstelsel
plus uitgebreide regulering voor – ik noem maar wat – eenieder
die een videootje op een website zet. Iedere on-demanddienst moet daarmee
rekening houden. Dit wordt het "chilling effect" genoemd. De argumentatie
is uiterst mager: omdat de traditionele televisie-uitzendingen onder lid 2
vallen, moet dat ook gebeuren met diensten op aanvraag zo is de rechtvaardiging.
Ik denk dat eerder de juridische noodzaak om deze Europese richtlijn ingevoerd
te krijgen de reden is om naar dit paardenmiddel te grijpen.Ik begrijp best dat delen van de richtlijn niet kunnen worden geïmplementeerd
als lid 2 niet van stal wordt gehaald. Dat maakt het bijzonder moeilijk deze
wet te amenderen. Waarom lid 2, zo vraag ik de minister. Wat wordt de wereld
hier beter van? Hoe kan dat allemaal in de toekomst uitpakken? Ziet hij met
mij potentiële gevaren? De heer Remkes heeft, zo heb ik begrepen, een
amendement of een motie hierover klaarliggen. Ik ben benieuwd hoe de minister
reageert op de breder gedragen bezwaren. Afgezien daarvan is de PVV-fractie
sowieso ongelukkig met deze wet. Brussel heeft zich niet te bemoeien met onze
televisie. Europese richtlijnen die invloed hebben op de Nederlandse media
moeten daarom bij de grensovergang Wuustwezel worden tegengehouden, desnoods
met de hooivork. Hoe vaak tv-programma's worden onderbroken en wanneer, kunnen
wij prima zelf uitmaken.Ik heb nog een enkele detailvraag. Productplaatsing hoeft niet te worden
vermeld als het programma niet is geproduceerd door de aanbieder van de mediadiensten
zelf. Begrijp ik goed dat productiebedrijven dus zijn vrijgesteld? Ik denk
dat inmiddels de meeste televisieprogramma's worden gemaakt door derden. Hoe
komen Endemol of Talpa tenslotte aan hun omzet? Is dit geen dode letter doordat
hierdoor de vermelding van productplaatsing vrijwel altijd achterwege kan
blijven?Dankzij deze wet heb ik mogen kennismaken met het begrip "niet-lineaire
audiovisuele mediadienst". Zo'n dienst op aanvraag kan bijvoorbeeld een nieuwsvideo
zijn zoals de NOS die vervaardigt en op haar eigen site plaatst. Vorige week
heeft de voorzitter van de Nederlandse Publieke Omroep, de heer Hagoort, gezegd
dat hij die video's best wil aanbieden aan dagbladen. De dagbladen hebben
het moeilijk en kunnen dus elke hulp gebruiken, zeker op de electronic superhighway.
Omdat er niet zoiets bestaat als een gratis lunch, zit er een addertje onder
het gras: de heer Hagoort wil als tegenprestatie dat de dagbladen zwijgen
over de concurrentievervalsing door de publieke omroep, een klacht die kranten
in toenemende mate ventileren. Dat kan toch niet? Deze nieuwsvideootjes worden
vervaardigd met publiek geld. Het kan toch niet zo zijn dat met belastinggeld
de publieke discussie wordt gefrustreerd en een bedrijfstak die toch al zwaar
weer verkeert het zwijgen wordt opgelegd? Wat vindt de minister van het aanbod
van de heer Hagoort?De heer Remkes (VVD):Voorzitter. Ik realiseer mij uiteraard dat ook deze minister de gave van
het koffiedik kijken niet is gegeven. Hij zal zelf zeggen dat hij een heel
eind komt. Mijn eerste vraag is of hij eens wat nader zou kunnen ingaan op
de vraag of deze richtlijn en dit wetsvoorstel niet morgen alweer zijn verouderd,
gegeven de snelheid waarmee de technologische ontwikkelingen zich voltrekken.
Ik durf in ieder geval wel een voorspelling te doen: deze richtlijn zal het
niet net als de Richtlijn Televisie zonder Grenzen een kleine twintig jaar
volhouden, want het zal steeds lastiger worden om onderscheid
te maken tussen lineair en non-lineair. Dat wringt met het oog op de lange
termijn die verloopt vanaf het moment van het in de steigers zetten van een
nieuwe richtlijn tot het in werking treden van wetgeving die daarop is gebaseerd.
Ik heb begrepen dat men in 2005 met de voorliggende richtlijn is gestart.
Als technologische ontwikkelingen de wetgeving inhalen, kunnen de creativiteit
en de slagvaardigheid daarmee worden gesmoord.In de memorie van toelichting van de wet staat: "Als iets er uitziet als
een eend, loopt als een eend en kwaakt als een eend, dan is het een eend."
Ik zal niet stilstaan bij de logica van die redenering en evenmin een vergelijking
maken met het voorliggende voorstel. Toch betekent dit naar ons oordeel dat
er sprake is van een aanmerkelijke inperking voor de non-lineaire diensten.
Die worden immers automatisch onder artikel 7, lid 2 van de Grondwet gebracht.
Volgens de redenering van de minister betreft het televisiediensten. Waarom
zou daarop het regime van artikel 7, lid 3 van de Grondwet niet van toepassing
moeten zijn? Er is namelijk wel degelijk een principieel verschil tussen de
traditionele televisiediensten en de diensten die op aanvraag worden verricht.
In het laatste geval is onder andere de impact van reclame op consumenten
veel geringer.In de nota naar aanleiding van het verslag staat dat een en ander goed
verdedigbaar is. "Verdedigbaar" is zoiets als "eetbaar". Dat houdt niet altijd
in dat iets mooi is of dat de smaak goed is.Naar aanleiding van het rapport van de commissie-Franken met de titel
"Grondrechten in het digitale tijdperk" nam het vorige kabinet een ander principieel
standpunt in. In de nota naar aanleiding van het verslag staat dat het huidige
kabinet andere inzichten heeft dan het vorige. Daarbij wordt verwezen naar
recente ontwikkelingen in het media-aanbod en Europese wetgeving die daarvan
het gevolg is. Niet duidelijk is waarop precies wordt gedoeld. Ik verzoek
de minister daarom, daarover duidelijkheid te geven.Ter voorbereiding van dit debat probeerde ik een amendement op te laten
stellen, maar dat was technisch buitengewoon ingewikkeld. Uiteraard wacht
ik de reactie van de minister op dat punt af. Mocht die niet bevredigend zijn,
dan overweeg ik om in tweede termijn een motie op dat principiële punt
in te dienen. Ik wil de minister en de Kamerleden er wel op wijzen dat in
de jaren tachtig, ik meen in 1983, dus meer dan 25 jaar geleden, bijna de
hele Kamer op de SGP en de Centrum Democraten na, een totaal andere richting
in sloeg, namelijk de richting dat alles eigenlijk onder de vrijheid van drukpers
moest worden gebracht, dus lid 1 van artikel 7 van de Grondwet. Nu wordt er
precies de andere kant opgegaan. Ik vind dat dit meer toelichting behoeft
dan de minister in de stukken geeft.De heer Van Dam (PvdA):Voorzitter. Dat internet in de jaren tachtig ging zo hard dat de Kamer
op dat moment al last had van voortschrijdend inzicht.De fundamentele discussie die Remkes aansnijdt gaat wezenlijk over de
vraag of er regels mogen worden gesteld aan radio en televisie, zoals op dit
moment artikel 7.2 van de Grondwet bepaalt. De heer Remkes zei eerder al dat
het onderscheid tussen lineaire en non-lineaire diensten de komende jaren
steeds verder vervaagt. Hij zei dat de richtlijn om die reden al verouderd
zou zijn zodra die werd geïmplementeerd. Daarover ben ik het met hem
eens. De heer Remkes zegt dat voor televisie op aanvraag, dus non-lineaire
diensten eigenlijk geen regels moeten worden opgesteld. Als je die redenering
doortrekt, is de consequentie dat er evenmin voor lineaire diensten, dus voor
gewone radio en televisie, regels worden opgesteld oftewel dat je alle regels
ten aanzien van radio en televisie overboord gooit en dus eigenlijk de helft
van de Mediawet schrapt.De heer Remkes (VVD):Dat zou in de toekomst wel eens de conclusie kunnen zijn. Op dit moment
is dit mijn conclusie nog niet, maar ik sluit niet uit dat de Kamer in de
toekomst hierover nog eens discussieert. Ik weet wel dat de liberale stroming
in deze Kamer in feite altijd ten principale de stelling betrekt dat in feite
voor dit type media hetzelfde moet gelden als voor de gedrukte media: zo vrij
als krantenpapier. Ik weet niet precies welke liberaal ik nu citeer, maar
dit is een befaamd liberaal citaat. Eigenlijk is het mij daar in deze discussie
ook een beetje om te doen. Ik ben het er met de heer Van Dam wel over eens
dat een pleidooi om af te zien van totaal regelloze media op dit moment aan
de premature kant is. Om die reden vind ik dat je van goeden huize moet komen
wil je de stelling betrekken dat de nieuwe diensten – ik heb een vrij
wezenlijk verschil aangegeven – onder dat oude regime moeten vallen,
omdat daar in ieder geval in mijn ogen minder aanleiding voor is. De heer
Van Dam kent natuurlijk de opvattingen van de VVD-fractie over allerlei reclameverboden.
Dit is overigens mijn volgende onderwerp.De heer Van Dam (PvdA):Daar gaat het natuurlijk wezenlijk om: de regels die gesteld worden, perken
eigenlijk allemaal de commerciële mogelijkheden in. Het gaat niet om
inperking van de vrijheid van meningsuiting. Eigenlijk gaat het om bepaalde
regels ten aanzien van reclame die bedoeld zijn om burgers te beschermen.
Ik ben het met de heer Remkes eens als hij zegt dat het steeds moeilijker
wordt om dergelijke regels te hebben en te handhaven. Is dat de achtergrond
van zijn pleidooi? Of is de achtergrond eerder principieel van aard en vindt
hij überhaupt dat je kijkers en luisteraars niet met dergelijke regels
moet beschermen, terwijl er, zeg ik er meteen bij, wel degelijk situaties
zijn waarin je kijkers en luisteraars wel moet beschermen? Ik doel nu vooral
op sluikreclame.De heer Remkes (VVD):Het gaat mij ten principale om de vraag of de situatie bij mediadiensten
op aanvraag niet zo wezenlijk anders is dat het onderbrengen bij lid 2 van
artikel 7 een te zwaar instrument is in het perspectief van mijn stelling
van zojuist dat wij op dit moment niet zonder regels kunnen. Dat zie ik ook
wel, dus de heer Van Dam hoort op dit moment uit mijn mond geen pleidooi om
alles te schrappen. Dat is een stelling die ik niet zou willen betrekken.
Maar omdat het principiële punt van de vrijheid van meningsuiting aan
de orde is, vind ik dat deze discussie hier wel moet worden gevoerd.Dit brengt mij op de reclameverboden. Ik zal het betoog dat ik bij een
eerdere gelegenheid heb gehouden tegen het verbod op alcoholreclame tussen
zes uur 's ochtends en negen uur 's avonds hier niet herhalen, maar die bezwaren
gelden nog onverminderd. Maar er is inmiddels nog wel iets anders gebeurd.
Er ligt een initiatiefwetsvoorstel in de Kamer van de collega's Blanksma en
Spekman tot wijziging van de Wet op het financieel toezicht.
Het doel daarvan is de kredietreclame aan banden te leggen. Daarbij is gekozen
voor exact dezelfde tijdspanne als waarvoor ook het verbod op alcoholreclame
geldt. Men beroept zich ook op wat in de Mediawet is geregeld. Dit is wat
mij betreft, gelet op de verschillende doelgroepen die aan de orde zijn, volstrekt
absurd. Bij alcoholreclame gaat het om kinderen. Die liggen om negen uur in
bed. Voor kredietreclame is het een totaal ander verhaal. Ik vraag de minister
niet om dit te verdedigen, want dat is aan de initiatiefnemers. Wel zeg ik
dit: als wij zo lichtvaardig overgaan tot het instellen van allerlei verboden
zonder dat daaraan een fatsoenlijke analyse ten grondslag ligt, dan is wat
mij betreft het hek van de dam. De indieners betrekken de stelling dat het
wetsvoorstel geen gevolgen heeft voor de rijksbegroting. Ook dat komt mij
tamelijk ongerijmd voor, want de inkomsten uit de Ster-reclame zijn toch wel
terdege relevant.Voor dit wetsvoorstel is deze minister niet zelf rechtstreeks verantwoordelijk.
Ik vind het wetstechnisch overigens buitengewoon slordig dat dit op verschillende
plekken in het wetgevingscomplex wordt geregeld. De minister is er echter
terdege bij betrokken, zeker als het gaat om de consequenties. Ook spreek
ik deze minister als de minister van vrijheid van meningsuiting aan op de
vraag of allerlei verboden, bij welke gelegenheid dan ook en op welke plek
dan ook, maar even via houtje-touwtjeredeneringen moeten worden geïntroduceerd.Een volgende discussie gaat over de reclameregels voor voedingsmiddelen
rond kinderprogramma's. Gelukkig zegt het kabinet daarvan dat dit via zelfregulering
moet en dat het daarbij voor de wetgever geen taak ziet. Zo heb ik het althans
uit de stukken begrepen.Een ander thema heeft betrekking op toezicht en toezichtskosten.De heer Jasper van Dijk (SP):Ik interrumpeer graag nog even op het vorige punt. Het liberale pleidooi
van de heer Remkes, dat past bij zijn partij, nodigt ook uit tot een voorstel
van zijn partij voor het opheffen van het verbod op tabaksreclame. Dat zou
consequent zijn. Is hij het daarmee eens?De heer Remkes (VVD):Ja, eigenlijk wel, als die vraag mij zo rechtstreeks gesteld wordt. Qua
achtergrond in de Brusselse regelgeving ligt het een tikkeltje anders, maar
eigenlijk is dat ten principale mijn opvatting. Ik waag nu geen nieuwe poging
om via een amendement dat alcoholverbod geschrapt te krijgen – bij een
vorige gelegenheid heb ik dat geprobeerd – omdat ik wel ongeveer weet
wat de politieke gang van zaken bij de stemming over een dergelijk amendement
zal zijn. Aan de briljante gedachte van collega Van Dijk ben ik dus überhaupt
nog niet toegekomen.De heer Jasper van Dijk (SP):Akkoord. Dat voorstel kunnen wij dus niet tegemoet zien.De heer Remkes (VVD):Als we het voorstel samen indienen, hebben we er al ruimere steun voor.
Ik ben bereid om het voorstel te laten maken.De heer Jasper van Dijk (SP):Dan hebben we nog steeds geen meerderheid. Bovendien ben ik het er niet
mee eens. Ik sta namelijk wel achter het verbod. Maar dat terzijde. Wat gaat de heer Remkes doen met het verbod op haat zaaien in deze richtlijn?
Gaat de heer Remkes dat ook opheffen?De heer Remkes (VVD):De discussie daarover vindt zijn fundament in het strafrecht. De relatie
daarmee wordt in dit wetsvoorstel ook gelegd.In de nota naar aanleiding van het verslag wordt gezegd dat de ministeriële
regeling voor de toezichtskosten nog niet afgerond is. Dat was toen de nota
werd geschreven het geval. Misschien kan de minister er nu iets over zeggen,
om het inhoudelijk te duiden. Ik ben namelijk wel benieuwd naar de financiële
consequenties van een en ander.Bij het schrappen van het voorkeursrecht en de introductie van het flitsenrecht
speelt wat de VVD betreft eigenlijk één indringende vraag een
rol. Waarom heeft het kabinet ervoor gekozen dat de speeldag van een sportcompetitie
aangemerkt moet worden als één evenement, waardoor het flitsenrecht
voor de hele dag beperkt wordt tot 90 seconden? In de overwegingen bij de
richtlijn wordt gezegd dat het een onaanvaardbaar grote inbreuk zou maken
op de vaak duur verworven exclusieve uitzendrechten als je daarin verder zou
gaan dan 90 seconden. Maar in artikel 3 staat dat de lidstaten zelf de maximale
duur bepalen. Ik leid daaruit af dat het op zichzelf, op grond van de richtlijn,
niet verboden is om iets langere flitsen uit te zenden, maar dat daarvoor
wel een heel goede motivering nodig is, om te voorkomen dat je in Brussel
tegen een "njet" aanloopt. De minister zegt dat de keuze in het wetsvoorstel
om een competitiedag als één evenement te beschouwen "het evenwicht
tussen het belang van exclusieve rechtenhouders en het recht op vrije nieuwsgaring"
in disbalans zou brengen. Ik zie het punt wel. Ik realiseer mij ook dat je
hieraan niet ongelimiteerd invulling kunt geven. Maar ik waag ten zeerste
te betwijfelen of er deze beperkte uitleg aan gegeven moet worden.Mijn laatste onderwerp is productplaatsing en sponsoring. Ik snuif in
het veld van de producenten de vrees op dat het voorgestelde regime van productplaatsing
strenger uit zal pakken dan het sponsorregime en dat er met enige vrees wordt
gekeken naar artikel 3.19b, lid 5, waarin het Commissariaat in de gelegenheid
wordt gesteld om nadere regels te stellen. Misschien kan de minister daarop
nader ingaan in zijn beantwoording. Als dat de bedoeling is, wil ik er de
concrete betekenis van weten. Want als het Commissariaat daarbij een bijkans
ongelimiteerde vrijheid krijgt, komt ook de positie van de Kamer als medewetgever
op de tocht te staan. Volgens ons zou dit haaks staan op de op zichzelf door
het kabinet onderschreven liberalisering tot het Europese minimumniveau.De heer Van Dam (PvdA):Voorzitter. Europa bepaalt hoeveel minuten reclame wij per uur mogen zien
of hoe lang een reclameblok mag duren. Is dat nuttig? Volgens mij niet. Volgens
mij moet Brussel zich daar niet mee bemoeien. Dat heb ik in de discussie over
de richtlijn Audiovisuele mediadiensten al heel vaak ingebracht. Europese
regels zijn wel nodig, want televisie is grensoverschrijdend, maar ik heb
in het debat steeds betoogt dat de consument alleen beschermd moet worden
tegen stiekeme reclame, naast enkele afspraken die nu eenmaal
op Europees niveau gemaakt moeten worden over reclames gericht op kinderen
en reclames voor alcohol, tabak en producten die schadelijk zijn voor het
milieu.De Europese richtlijn waarvan wij vandaag de implementatie bespreken,
houdt een aanzienlijke deregulering in ten opzichte van de vorige, maar niet
voldoende. Ik ben het met de heer Remkes eens dat deze richtlijn al verouderd
is op het moment dat wij hem implementeren.Brussel heeft verzuimd te regelen dat tv-zenders Europa niet mogen misbruiken
om nationale regels te ontduiken. Luxemburg hanteerde de afgelopen jaren nauwelijks
regels en kent een slap toezicht. Dit gaf RTL een voorsprong op in Nederland
gevestigde stations. De discussie is steeds geweest of met deze richtlijn
daar eindelijk eens verandering in gebracht kon worden en of wij stations
die zich echt alleen op de Nederlandse markt richten, niet gewoon onder Nederlandse
regels zouden kunnen brengen. Dat is niet gelukt.Deze nieuwe richtlijn zou ook duidelijkheid moeten bieden over het verdwijnende
verschil tussen traditionele tv en tv via internet. De EU heeft verschillende
regels voor gewone tv en voor tv op aanvraag. Denk aan Uitzending Gemist:
tv-programma's die je gewoon zelf aan of uit kunt zetten. Het is natuurlijk
gek dat voor dat soort tv-programma's een ander regime geldt dan voor gewone
tv, terwijl de kijker er niets van merkt of hij een programma gewoon op Nederland
2 bekijkt of naderhand via Uitzending Gemist. Het blijft hetzelfde programma,
maar onder een verschillend regime. Wat dat betreft, loopt deze Europese richtlijn
achter de ontwikkelingen aan, terwijl regels op ontwikkelingen vooruit horen
te lopen. De heer Remkes zwengelde een terechte discussie aan: naarmate de
techniek verder vordert, wordt het steeds lastiger om regels te maken voor
gewone televisie en televisie via internet. De regels worden steeds gemakkelijker
te ontduiken. De Europese richtlijn is dus een gemiste kans. Die had veel
verder moeten gaan.Sowieso lijkt de regelgeving onduidelijkheid te laten bestaan over de
vraag of een internetaanbieder die een tv-programma van iemand anders doorgeeft,
aangemerkt kan worden als een partij met redactionele verantwoordelijkheid.
Een website die bijvoorbeeld het programma van SBS doorgeeft, is aan minder
regels gebonden dan de maker SBS zelf. Je kunt dus rondom dat programma allerlei
dingen doen. Daarover hebben wij samen met het CDA een amendement ingediend.
Ik hoor graag de reactie van de minister.Deze richtlijn is niet ideaal. Ik heb dat in debatten steeds gezegd. Het
is een stap vooruit, maar het Europees Parlement, dat de komende dagen door
heel Europa wordt gekozen, kan meteen weer aan de slag. De implementatie kan
grotendeels op onze steun rekenen, maar ik heb wel een aantal wijzigingsvoorstellen
ingediend. Ik ga daarover graag het debat aan met de minister.Zoals ik zojuist al zei en ook in eerdere debatten heb aangegeven, is
de belangrijkste bescherming van de kijker die tegen stiekeme reclame. Dat
is de enige echt relevante regel die men zou moeten maken. Je mag kijkers
niet stiekem reclame aanbieden zonder dat ze dat doorhebben. Daarom staat
in deze regelgeving bijvoorbeeld een verbod op sluikreclame en op de zogeheten
subliminale technieken. Dat zijn beeldjes die je zelf niet kunt zien, maar
die wel in het programma verwerkt zitten. Dat is goed, maar je moet ook kijken
naar productplaatsing.Naarmate mensen meer zelf kunnen bepalen of ze reclameblokken willen zien,
en deze dus ook veel vaker zullen overslaan, zullen programma- en reclamemakers
steeds vaker hun toevlucht zoeken tot reclame in de programma's zelf. Als
kijker denk je dat je naar een onafhankelijk gemaakt programma kijkt, maar
stiekem kijk je naar reclame. Het is al vaak zo. James Bond gebruikt een Philishave,
Ne-Yo gebruikt een mobieltje van Samsung, Baantjer drinkt Nescafé en
bij Carlo en Irene maak je de allerlekkerste gerechten met Knorr. Soms zien
wij zelf dat het reclame is, maar soms hebben wij het niet door. Dat verandert
niet als je voor of na het programma een melding krijgt dat er reclame in
je filmserie of praatprogramma zit. Je moet het weten op het moment dat het
gebeurt. Je moet weten dat op het moment dat een presentator een bepaald product
aanprijst, hij dat om commerciële redenen doet en niet om redactionele
redenen. Vandaar mijn amendement op stuk nr. 10.Als sprake is van productplaatsing moet je daar op dat moment met een
tekentje in het beeld op worden geattendeerd. Dan weet je namelijk dat je
naar reclame kijkt en kun je als kijker daar zelf je afweging in maken.De heer Jasper van Dijk (SP):Ik heb het voorstel van de heer Van Dam gezien. Deelt hij mijn mening
dat dit toch een beetje armoedig is? In zijn voorstel komt in al de door hem
genoemde televisieprogramma's rechtsboven een logootje in beeld. De kijker
wordt daarmee bewust door de heer Van Dam geattendeerd: let op, nu is er reclame.
Dat gaat de kijker dan eens even opzoeken. Waar staat het pak melk? Waar staat
die pot pindakaas? Dan weet hij waar er reclame voor wordt gemaakt. Je kunt
het ook omdraaien door helemaal geen productplaatsing toe te staan. Dan ben
je ervan af. Ik schat in dat de heer Van Dam denkt dat dit niet haalbaar is
met James Bond en dergelijke. Ziet hij in dat hij een enigszins beperkte oplossing
aandraagt?De heer Van Dam (PvdA):Ik denk dat er internationaal een onomkeerbare ontwikkeling gaande is
waarin de reclame zich steeds meer verplaatst naar de programma's zelf, de
films of series. De vraag is hoe je ervoor kunt zorgen dat kijkers daardoor
niet te maken krijgen met "stiekeme" reclame, reclame waarvan je eigenlijk
niet door hebt dat die er is. Je ziet het soms ook in kranten. Je denkt dat
je een redactioneel artikel leest, dat door een onafhankelijke redactie is
gemaakt, maar ondertussen wordt gewoon een bepaalde reis of een bepaald product
aangeprezen. Als kijker, luisteraar, lezer moet je daar altijd goed op worden
geattendeerd. In de pers zou dat ook geregeld moeten worden. De Grondwet stelt
echter dat wij daarvoor geen regels mogen maken. Bij radio en tv kunnen wij
daarvoor regels maken. Volgens mij is de regel niet dat wij het geheel onmogelijk
maken. Dat lijkt mij ook onhoudbaar, want nu al zendt RTL vanuit Luxemburg
uit. Laten wij er dan wel een afspraak over maken dat de kijker of luisteraar
erop wordt geattendeerd, zodat hij dat weet. Misschien leidt dat tot leuke
spelletjes thuis: waar staat het pak melk waarvoor reclame wordt gemaakt?
Ik ben dat met de heer Van Dijk eens, maar het helpt de kijker, te weten dat
hij naar reclame kijkt. Als hij dat niet wil, kan hij bij de publieke
omroep terecht, want daar mag dat terecht niet. Dat houden wij ook zo.De heer Jasper van Dijk (SP):Voor alle helderheid: ik kom in dit geval niet met een nieuwe regel, maar
u komt met een nieuwe regel. U voegt iets toe. Ik vind overigens dat programma's
tegenwoordig sowieso al helemaal vol staan met logootjes, linksboven en rechtsboven.
U wilt er nog een logootje bij hebben, een r'etje van: reclame, let op. Daarmee
komt u en niet ik met een nieuwe regel.De heer Van Dam (PvdA):Ja, en die nieuwe regel gaat erover dat er misschien een verhaal wordt
verteld over iets wat helemaal geweldig lijkt, maar dat wordt om commerciële
redenen gedaan en niet om redactionele redenen. Ik vind dat de kijker dat
mag weten en dat hij erop geattendeerd moet worden. Wij zien dat soms al bij
programma's die even een soort geïntegreerd reclameblokje hebben. Dan
krijg je netjes het logo van IP. Je denkt dat je naar een onafhankelijk gemaakt
programma kijkt, terwijl gewoon betaald wordt om je aan te sporen om iets
te kopen. Dat gebeurt misschien niet rechtstreeks, maar op een slimme, subtiele
manier. Als kijker heb je er recht op, te weten dat het programma waarnaar
je kijkt, eigenlijk een reclameprogramma is en niet een onafhankelijk gemaakt
programma. Je kunt dan als kijker zelf bepalen wat je daar vervolgens mee
doet. Zo lang je maar weet dat je naar reclame kijkt en niet naar iets onafhankelijks.De heer Atsma (CDA):Ik denk dat iedereen die mening deelt. Juist daarom hebben wij aangegeven
om dit bij de aftiteling of op welke manier dan ook zichtbaar te maken. Ik
heb het dan nog niet eens over gesproken ondertiteling, die wij ook belangrijk
vinden. Het is bijna ondoenlijk om dat kenbaar te maken. Wij moeten hiermee
wel pragmatisch omgaan. Wij zijn het erover eens dat de kijker gewaarschuwd
moet worden, maar doe dat voorafgaand of meteen na afloop van het programma.
Mensen zijn zelfstandig denkende wezens.De heer Van Dam (PvdA):Laat ik de heer Atsma als antwoord een vraag stellen. Vindt hij het terecht
dat kijkers soms om de tuin geleid worden? Vindt hij het terecht dat zij denken
naar een onafhankelijk gemaakt programma te kijken terwijl er betaald wordt
voor wat getoond wordt? Er wordt betaald om mensen aan te sporen om iets te
kopen. Dat gebeurt niet rechtstreeks, dat gebeurt op een slimme en subtiele
manier. Als kijker heb je het recht om te weten dat het programma waar je
naar kijkt, eigenlijk een reclameprogramma is. Dan kun je als kijker zelf
bepalen wat je daar vervolgens mee doet, zolang je maar weet dat je naar reclame
kijkt.De heer Atsma (CDA):Ik denk dat iedereen het daarmee eens is. Daarom hebben wij aangegeven
dat bij de aftiteling zichtbaar moet zijn dat sprake is geweest van productreclame.
Als je dat voor elk programma moet inbranden – ik heb het nog niet eens
over de gesproken ondertiteling, die wij ook belangrijk vinden – is
dat toch ondoenlijk? Wij moeten hier wel een beetje pragmatisch mee omgaan.
Je moet de kijkers waarschuwen, maar doe dat voorafgaand aan of meteen na
afloop van het programma. Mensen zijn zelfstandig denkende wezens, zo zou
ik haast zeggen.De heer Van Dam (PvdA):Ik ken nog maar weinig mensen die een programma tot en met de aftiteling
uit kijken. Volgens mij doet niemand dat meer. Ik geef het voorbeeld van een
van de bekende autoprogramma's op de Nederlandse tv. Je verwacht dat zo'n
programma redactioneel gemaakt wordt. Je verwacht dat de auto's op een onafhankelijke
manier besproken worden, dat de plussen en minnen op een rijtje worden gezet,
zodat jij als kijker weet wat een mooie auto is en wat een iets mindere auto
is. Ik zag de nieuwste SUV-diesel een keer aangeprezen worden als een zeer
milieuvriendelijke auto. Dat lag er natuurlijk dik bovenop, maar in heel veel
afleveringen ligt het er niet zo dik bovenop. Als kijker heb je het recht
om te weten dat je geen onafhankelijke, maar commerciële informatie voorgeschoteld
krijgt, dat je naar een reclamefilmpje kijkt.De heer Bosma (PVV):Een product dat ook slecht verkoopt, is de EU. En die wordt ook in veel
tv-programma's geplaatst: Geert Maks In Europa, Paul Rosenmöller in Europa,
Erik van Muiswinkel in Europa. Goh, wat zijn ze lekker in Europa bezig. Een
gedeelte van deze programma's kent cofinanciering. Krijgt het programma van
Paul Rosenmöller dan ook zo'n symbooltje in beeld?De heer Van Dam (PvdA):Je moet geattendeerd worden op elk programma met commerciële boodschappen
waarvoor betaald is.De heer Bosma (PVV):Fijn dat u de EU als een commercieel doel ziet.De heer Van Dam (PvdA):Ook niet-commerciële partijen kunnen zendtijd inkopen.Voorzitter. In de wet staat dat bij films of programma's uit het buitenland
de kijker helemaal niet gewaarschuwd hoeft te worden voor productplaatsing.
Dat de agenten bij CSI gebruikmaken van een Nikoncamera of een Applecomputer
is echter net zo goed reclame, die heel bewust wordt ingekocht in een programma
dat de hele wereld overgaat. Men weet dat het ook de Europese kijkers bereikt.
Mag de Nederlandse kijker daarover worden geïnformeerd? Het lijkt mij
wel. Ook bij een dergelijk programma moet je te horen krijgen: let op, hier
zit reclame in ingebakken. Het wetsvoorstel voorziet niet in een meldingsplicht
voor dit soort buitenlandse programma's. Dat lijkt mij niet consistent en
daarom heb ik op stuk nr. 11 een amendement ingediend.Op stuk nr. 12 heb ik een amendement ingediend over de vrije nieuwsgaring
bij evenementen. Nieuwsprogramma's moeten een overzicht kunnen geven van belangrijke
gebeurtenissen, ook als het sportevenementen zijn, ook als het gaat om speelrondes
in de nationale competitie. De richtlijn verbiedt dat niet. Sterker nog, volgens
de Raad van State is het verbod in dit wetsvoorstel in strijd met de richtlijn.
Ik begrijp dat die opvatting onderwerp is van een interpretatieverschil tussen
de Raad van State en de regering. Daar wil ik niet tussenkomen, maar voor
mij staat als een paal boven water dat de bepaling in artikel 5.4, lid 3b
een inbreuk is op de vrije nieuwsgaring. Die vrije nieuwsgaring moet worden
beschermd. Nieuws kent standaard een exceptie op het auteursrecht en die moet
ook gelden bij het weergeven van de competitieronden in een sportevenement.
Dat is nu eenmaal een nationale gebeurtenis. Je moet nieuwsprogramma's
het recht geven om daarvan verslag te doen en commerciële belangen moeten
daarop geen grip krijgen. Daarover gaat mijn amendement op stuk nr. 12.De heer Atsma (CDA):De heer Van Dam zal het met mij eens zijn dat dit nogal wat impact kan
hebben op een aantal recentelijk vastgelegde afspraken en contracten. Ik hoef
alleen te wijzen naar het rechtencontract dat de NOS vorig jaar heeft gesloten
met betrekking tot de beelden van de eredivisie en de Champions League. Hoe
interpreteert de heer Van Dam zijn eigen voorstel, gelet op hetgeen recent
door de NOS is ingekocht? Was dat weggegooid geld als het amendement van de
heer Van Dam wordt aanvaard?De heer Van Dam (PvdA):De heer Atsma vraagt feitelijk of ik vind dat RTL Nieuws of Hart van Nederland
de doelpunten mogen laten zien uit de eredivisie en de Champions League, waarvan
de uitzendingen eigendom zijn van de NOS. Ik vind dat dit mag. Nieuwsprogramma's
moeten die doelpunten kunnen laten zien, want het betreft evenementen van
nationaal belang. Die horen in nieuwsprogramma's thuis. In de vorige wet had
alleen de NOS het voorkeursrecht en dat was natuurlijk scheef. Ik vind dat
alle nieuwsprogramma's dat recht behoren te hebben. In het wetsvoorstel van
de regering krijgt geen enkel nieuwsprogramma het recht meer, maar ik vind
dat het moet blijven bestaan. Als nieuwsprogramma moet je het nieuws kunnen
verslaan, ook als het sportnieuws is.De heer Atsma (CDA):Dat was mijn vraag niet. Mijn vraag was of de heer Van Dam het geld dat
de publieke omroep recentelijk heeft betaald – ik laat in het midden
of dat terecht was – om heel veel te kunnen uitzenden, nu niet voor
een belangrijk deel weggooit. Dat had vier of vijf jaar geleden bij Talpa
al aan de orde kunnen zijn. In dat geval kocht een commerciële partij
de rechten. Moeten we die dan ook dwingen om een deel van het beeldmateriaal
af te staan aan derden? Kunnen wij dat? Ik vind het nogal wat en ik ben benieuwd
wat de minister ervan vindt. Mijn conclusie is dat er geld over de balk is
gegooid.De heer Van Dam (PvdA):Volgens mij niet. Het geld is betaald voor de samenvattingsrechten en
de livewedstrijden. Dit is een discussie die een aantal jaren geleden heel
heftig heeft gespeeld, namelijk of de NOS het recht had om de doelpunten uit
te zenden toen Talpa de rechten had gekocht. Daar was toen onduidelijkheid
over en het lijkt mij goed om met deze wet duidelijkheid te bieden. Als wetgever
hoef je er bovendien geen rekening mee te houden dat de publieke omroep toevallig
vorig jaar veel geld heeft uitgegeven aan voetbalrechten. Het is andersom:
wij maken de wet en vervolgens bekijken de verschillende omroepen hoe ze daarbinnen
opereren.De heer Atsma (CDA):Recentelijk heeft de publieke omroep de rechten van de Champions League
binnengehaald. Daar is veel geld voor betaald, hoewel sommigen zeggen dat
het weinig is. De heer Van Dam zegt dat iedereen de doelpunten moet kunnen
uitzenden. Daarmee is per definitie de exclusiviteit die men dacht te hebben,
veel minder waard geworden. Er is dus een kat in de zak gekocht.De heer Van Dam (PvdA):Het betreft evenementen van nationaal belang. Het zou primair gelden voor
de eredivisie, waarvan de doelpunten wat mij betreft inderdaad een dag later
in het RTL Nieuws vertoond mogen worden. Ik vind dat de doelpunten op maandag
uitgezonden moeten kunnen worden. Dat valt onder de nieuwsexceptie die binnen
het auteursrecht bestaat. Als een bepaald popconcert nieuwswaardig is, mag
je ook de nieuwswaardige elementen daaruit uitzenden. Dat is nu eenmaal vrije
nieuwsgaring. Die breekt in op het auteursrecht.De heer Atsma (CDA):Dit gaat om puur commerciële deals. En wat betreft het nationale
belang: bij Real Madrid spelen meer Nederlanders in het basisteam dan in de
meeste Nederlandse topclubs. Dat is dus voor mij geen argument. Mijn vraag
aan de heer Van Dam is: had de NOS dit geld niet moeten betalen, omdat zij
de beelden niet meer exclusief voor zichzelf kan houden?De heer Van Dam (PvdA):In dit geval heeft de NOS exclusief de rechten voor de samenvatting van
de eredivisie en voor de livewedstrijden van de Champions League. Dat is iets
anders dan het laten zien van een paar doelpunten. Daarmee is het dus geen
weggegooid geld, maar het is natuurlijk aan de NOS zelf om dat te beoordelen.
Er zijn mensen in deze zaal die het überhaupt weggegooid geld vinden.De mogelijkheid blijft bestaan om de regels te omzeilen door je in een
ander EU-land te vestigen of daar gevestigd te blijven. Er is in de nieuwe
richtlijn wel een procedure voorzien om een zender aan te pakken die bewust
de regels omzeilt. Mag ik aannemen dat de minister die proceduremogelijkheid
direct zal inzetten als daarvoor aanleiding is, dus als RTL, want daar gaat
het om, zich niet aan de Nederlandse regels houdt? Hoewel er nauwelijks regels
zijn in deze wet die veel verder gaan dan wat de Europese richtlijn vraagt,
zijn er een paar bij waarvan ik de minister vraag of hij, als RTL zich daar
niet aan houdt, gebruik gaat maken van die procedure. Het is niet uitgesloten
dat er veel meer partijen komen die zich in het buitenland vestigen en vanuit
het buitenland hun aanbod op Nederland afsturen. Kan de minister ook de mogelijkheid
onderzoeken of die regels niet alleen van toepassing kunnen worden verklaard
op radio- en tv-zenders, maar bijvoorbeeld ook op adverteerders, die je in
zekere zin een bepaalde redactionele verantwoordelijkheid kunt toedichten?
Een adverteerder moet namelijk niet ons verbod op alcoholreclame omzeilen
door via het buitenland te gaan adverteren. Het zou goed zijn als je adverteerders
daarop kunt aanspreken.Leidt de registratieplicht in dit wetsvoorstel voor iedereen die tv op
aanvraag aanbiedt, niet tot een enorme hoeveelheid registraties bij het Commissariaat?
Iedereen die met een commercieel motief video gaat aanbieden op zijn website,
moet zich voortaan registreren bij het Commissariaat. Heeft de regering wel
een indruk welke vlucht dat op dit moment neemt, en hoe hard het gaat met
het commerciële aanbod van video op het internet? Niet tientallen, mogelijk
zelfs geen honderden, maar waarschijnlijk duizenden partijen moeten zich gaan
registreren bij het Commissariaat. Is dat de bedoeling van
deze wet? Levert dat niet veel te veel gedoe op?De heer Atsma (CDA):Voorzitter. Ook van de kant van het CDA een paar reflecties. Ik denk dat
collega Van Dam zojuist al terecht op een aantal punten heeft gewezen waarbij
het nog maar de vraag of er veel verbetert door de richtlijn waarover wij
vandaag spreken. Je kunt daarover verschillend oordelen. Op een aantal thema's
zal de CDA-fractie bepaald niet rouwig zijn als wij iets verder gaan met de
nationale wetgeving dan wat Europa voorschrijft, namelijk een minimumkader.
Wat dat betreft kan er op een aantal onderdelen misschien wel een tandje bij.
Dat laat onverlet dat ten principale het mediabeleid natuurlijk een nationaal
beleid hoort te zijn, nu en in de toekomst, met het oude parlement als hoeder
van een aantal rechten en met het toekomstige parlement.De CDA-fractie stelt vast dat kabelaars en providers niet onder de werkingssfeer
van deze wet vallen, omdat zij uitsluitend programma's doorgeven en dus geen
redactionele verantwoordelijkheid hebben. Het is ons niet helemaal duidelijk
wat hier nu precies mee wordt bedoeld. Wordt hier in feite ook gezegd dat
providers geen verantwoordelijkheid hebben als het gaat om het doorgeven van
kinderporno? Wij vinden dat dat duidelijk wél aan de orde is. Daarom
hebben wij moeite met deze stellingname. Wij zouden liever die verbreding
wel gerealiseerd zien. Sommige providers spelen namelijk wel in op die verantwoordelijkheid.
Dat geldt ook voor kabelbedrijven. Wij weten allemaal dat in de afgelopen
jaren meerdere kabelbedrijven zelf initiatieven hebben genomen om te komen
tot een eigen zender, met eigen content. Het zou toch raar zijn dat je de
werkingssfeer van de richtlijn en wat wij in de Mediawet gaan vastleggen,
niet van toepassing verklaart op wat de kabelaars doen.De voorzitter:Ik wil graag proberen om voor de stemmingen, die om 18.15 uur moeten plaatsvinden,
de eerste termijn af te handelen. De minister had zelfs graag voor die tijd
willen antwoorden, maar dat lukt al niet. Ik verzoek de Kamer terughoudend
te zijn met interrupties.De heer Van Dam (PvdA):Toch komen er soms principiële punten voorbij en dit is daar een
van. De heer Atsma zei dat providers verantwoordelijk zijn voor zaken die
over het netwerk getransporteerd worden. Hij noemde het meest in het oog springende
en meest afschuwelijke voorbeeld van kinderporno. Toch hebben wij de Europese
richtlijn e-Commerce die geïmplementeerd is in de Nederlandse wetgeving.
Die zegt dat providers daarvoor uitdrukkelijk niet verantwoordelijk zijn omdat
zij er niet toe in staat zijn om al het internetverkeer na te kijken. Dat
zou trouwens ook een enorme inbreuk zijn op de privacy.De heer Atsma (CDA):Dat laat onverlet dat er providers zijn die wel die verantwoordelijkheid
willen nemen en daarin stappen hebben ondernomen, maar zij zijn inderdaad
in de minderheid. Wij zouden het raar vinden dat zo'n richtlijn wel van toepassing
is op de traditionele media-aanbieders, maar niet op alle anderen die zich
in eenzelfde omgeving manifesteren. Het is raar dat zij zich niets hoeven
aan te trekken van een Europese richtlijn die vergaande en ingrijpende consequenties
kan hebben voor wat zij aanbieden.De heer Van Dam (PvdA):Ik hoop dat wij het er wel over eens zijn dat providers niet verantwoordelijk
zijn voor het verkeer dat over het netwerk gaat. Dat sommigen vrijwillig een
filter plaatsen is prima; dat hebben wij ook altijd ondersteund. De heer Atsma
vindt toch ook dat providers niet verantwoordelijk gesteld kunnen worden voor
het internetverkeer dat gebruikers over het netwerk sturen?De heer Atsma (CDA):Nee, maar je mag ze wel medeverantwoordelijk maken voor wat er gebeurt.
Daar is helemaal niets mis mee. Het zou juist goed zijn als zij zich daarvan
meer bewust zouden zijn.De heer Van Dam (PvdA):Dat is nu net het belangrijkste punt. Als de heer Atsma zegt dat wij hen
medeverantwoordelijk moeten maken, zegt hij eigenlijk dat internetproviders
het internetverkeer moeten censureren. Dan moeten zij al het internetverkeer
van iedereen in Nederland gaan bekijken en er een stop op zetten als iemand
over een grens gaat.De heer Atsma (CDA):Er ligt helemaal geen verbod op het ter sprake brengen van dit onderwerp.
Ik wijs op de discussie die wij hebben gevoerd over chatrooms. Gelukkig is
er in toenemende mate sprake van intern toezicht. Als het alleen maar vrijheid
blijheid zou zijn ... alsjeblieft zeg. Ik ben een groot voorstander van dat
type regulering; dat is vaak zelfregulering. Daar is helemaal niets mis mee.
Zelfregulering betekent per definitie dat aanbieders van content – en
dat kunnen soms providers zijn – ook een eigen verantwoordelijkheid
hebben. Laat hen die maar oppakken.Die verantwoordelijkheid keert ook terug in het regeerakkoord. Daarin
werd gesproken over de wenselijkheid om tot een mediacode te komen die bedoeld
is om veilige programma's een breed draagvlak te geven binnen de wereld van
aanbieders van content. Klopt het beeld dat het op dit moment erg stil is
rond deze code? Wij hebben onder andere van SBS een initiatief gezien om te
komen tot een mediacode. Wij waarderen dat zeer. Wij vinden echter dat het
verder erg stil blijft, zowel bij de commerciële als de publieke zenders.
In hoeverre heeft de minister de omroepen die in Nederland actief zijn gemaand
om enige spoed te maken? Wij zouden daar in tweede instantie op terug willen
komen, want wij vinden dat eigenlijk rond Prinsjesdag, halverwege de rit,
helder moet zijn wat er aan mediacodes wordt gehanteerd; nu en in de toekomst.Elektronische versies van kranten en tijdschriften vallen niet onder de
richtlijn. Zelfstandige en uit audiovisuele media-inhoud bestaande onderdelen
van sites vallen daarentegen wel onder de richtlijn. Het is niet duidelijk
waarom dit onderscheid gemaakt wordt. Wij komen er in elk geval niet uit.De regering wil zenders die via een samenwerkingscomponent gebaseerd op
artikel 3 van de richtlijn vanuit het buitenland uitzenden – bijvoorbeeld
RTL dat onder Luxemburgs regime valt – aanmoedigen om zich vooral te
houden aan en te richten op wat in Nederland wenselijk wordt gevonden om uit
te zenden en op de tijdstippen waarop dat kan gebeuren. Voor ons is op dit moment niet helder wat dit nu precies betekent voor de in Luxemburg
op Nederland gerichte zenders. Vallen ze nu wel of niet onder de Nederlandse
wetgeving? Is het alleen vrijblijvendheid of is het zo, zoals wij tot nu toe
steeds hebben begrepen, dat in het geval van RTL men zich volledig richt op
en schikt naar de Nederlandse wetgeving? Als dat laatste zo is, behoef je
niet zo veel nieuwe instrumenten uit de kast te halen, hetgeen onze grote
voorkeur zou hebben.Verder is ons onduidelijk wat in algemene zin de gevolgen zijn van reclamebeperkingen
voor in dit geval de publieke omroepen wat betreft de Ster-inkomsten, waar
het regeerakkoord een duidelijke verwijzing maakt naar teruglopende inkomsten
die gecompenseerd zouden moeten worden. Wij kennen een aantal voorbeelden
waarbij de reclame-inkomsten onder druk staan dan wel minder zullen worden.
Ik denk bijvoorbeeld aan wat er wordt gezegd over de voeding rond kinderprogramma's.
Is de minister met ons van mening dat het niet zo kan zijn dat straks door
wetgeving een grote tik wordt uitgedeeld aan de inkomstenbron van de publieke
omroep? Is hij met ons van mening dat dit dan toch op enigerlei wijze gecompenseerd
moet worden?De richtlijn brengt alleen de gratis producten met een grote waarde onder
de regels van de productplaatsing. Wat wordt hieronder precies verstaan? Eveneens
is het ons niet duidelijk welke mogelijkheden er zijn voor programmasponsoring
in natura. Productplaatsing op grond van artikel 2.88a is verboden maar programmasponsoring
in natura mag nog wel. Kan de minister ons duidelijk maken wat het verschil
is en welke mogelijkheden er straks nog zijn? Het is tevens onduidelijk hoe
productplaatsing en sponsoring zich onderscheiden waar het de gratis goederen
betreft. In een interruptiedebat met collega Van Dam heb ik daar ook al aandacht
voor gevraagd. Wij denken dat het verstandig is dat als je spreekt over productplaatsing
of sponsoring – het verschil is wat ons betreft erg diffuus –
je dat in elk geval kenbaar moet maken via de aankondiging en/of aftiteling.
De suggestie die collega Van Dam zojuist deed en die hij ook in een amendement
heeft verwoord, lijkt ons bijna onbegaanbaar. Die leidt tot een nieuwe toko
aan bureaucratie waar niemand echt gelukkig en blij van wordt.Uit de richtlijn wordt niet duidelijk of de bepalingen ook van toepassing
zijn op alle lokale en regionale zenders. Ik zou graag willen dat de minister
daarover duidelijkheid geeft. Wat ons betreft wordt er één lijn
getrokken. Dat is ook het meest relevant. Ik denk ook dat niemand daar moeite
mee zou hebben. Als dat wel zo is, dan zou er op zijn minst in de richtlijn
ook over moeten worden gesproken.Dan over de duur van kinderprogramma's. Er wordt gesproken over de brutoberekening.
Ik heb een amendement van collega Van Dijk langs zien komen met betrekking
tot de vraag of kinderprogramma's mogen worden onderbroken door reclame. Wij
zijn daar op zichzelf geen voorstander van. Daar heb je bij de publieke omroep
sowieso geen last van, maar wij denken dat het toch een stap te ver is om
dit via wetgeving tegen te houden. Bovendien kunnen wij de consequenties niet
overzien, zeker niet als het volgende week via een amendement in de wet zou
worden verankerd. Wij denken dat je er in samenspraak met alle desbetreffende
zenders uit moet kunnen komen. Kies dan voor het instrument van de zelfregulering.De heer Jasper van Dijk (SP):Ik ben een beetje teleurgesteld want in de schriftelijke ronde was uw
partij er wel kritisch over, als ik het goed las. Het is toch heel simpel:
de minister verruimt de mogelijkheden voor deze zenders om meer reclame rond
kinderprogramma's uit te zenden. Dat is duidelijk de intentie – dat
zegt de minister ook – want die zijn er financieel afhankelijk van.
Dus wilt u meer reclame rond kinderprogramma's dan moet u tegen het amendement
stemmen. Wilt u dat niet, dan moet u voor mijn amendement stemmen.De heer Atsma (CDA):Even een misverstand wegnemen: onze inbreng bij de nota was zodanig dat
wij hebben gezegd dat wij niet voor het onderbreken van kinderprogramma's
door reclame zijn. Wij vinden wel dat rondom de kinderprogramma's plaatsing
van reclame mogelijk moet zijn. Dat is het verschil tussen u en mij. Wij zijn
absoluut tegenstander van het onderbreken van de programma's, maar wij vinden
dat dat moet worden geregeld via zelfregulering en gesprekken met aanbieders
van programma's en zenders. Zij hebben al de intentie uitgesproken om met
de minister, het kabinet, te bespreken hoe daar op een goede manier invulling
aan kan worden gegeven. Ik denk dat niemand in de Kamer moeite heeft met de
intentie van het amendement, maar als je dat per wet wilt verbieden, moet
je eerst de consequenties kennen.De heer Jasper van Dijk (SP):Per saldo komt het neer op meer reclame rond kinderprogramma's. Ik vind
het jammer dat u mij daar niet in steunt, want u bent wel voor een gedragscode
en voor een mediacode. Ik doe daarom nu een ethisch beroep op uw partij.De heer Atsma (CDA):In de wet staat hoeveel minuten reclameboodschappen mogen worden geplaatst
rondom programma's. Laten wij elkaar nu niet voorhouden dat als uw amendement
niet wordt gesteund er ineens een wildgroei aan reclameminuten in en bij die
programma's aan de orde zou zijn. Ik heb de wet zo verstaan dat het aantal
reclameminuten beperkt is, zowel bij de publieke als bij de commerciële
omroep. Bij de commerciële omroep kan er meer – terecht, begrijpelijk
en verdedigbaar – dan bij de publieke omroep. Het is echter niet zo
dat als je tegen uw amendement stemt, je daarmee per definitie kiest voor
meer reclamezendtijd. Die conclusie trekt u wel, maar die deel ik dus niet.
Ik ga ervan uit dat een groot aantal fracties die conclusie ook niet zal delen.Voorzitter. De richtlijn bepaalt dat de lidstaten het vertonen van een
logo in kinderprogramma's mogen verbieden. Die discussie ligt eigenlijk in
het verlengde van wat wij zojuist hebben besproken toen het ging om de plaatsing.
De regering kiest hier niet voor. Daaruit concludeer ik dat de regering ook
niet echt enthousiast zal zijn over het amendement dat collega Van Dam heeft
ingediend over het onderwerp waar wij eerder over spraken. Ik begrijp waarom
de regering dat op dit moment ook niet overweegt.De regering wil geen regelgeving op het gebied van gesproken ondertiteling
voor mensen met een visuele handicap. Nederlandstalige zenders bieden deze
extra service op vrijwillige basis aan. Wij vinden het zoals het nu geformuleerd
is, wel erg vrijblijvend. Sterker nog, de CDA-fractie pleit voluit voor ondertiteling,
hetzij geschreven, hetzij gesproken, voor mensen met een handicap, zodat iedereen
de programma's kan volgen. Het is logisch en verdedigbaar dat
bij de publieke omroep iets verder wordt gegaan dan bij de commerciële
aanbieders van programma's.Het moet ons van het hart dat volgens informatie die wij hebben gekregen,
steeds minder programma's van de publieke omroep worden aangeboden met gesproken
ondertiteling. Dit zou te maken hebben met het feit dat programma's via nieuwe
technieken worden ingebrand, waardoor de automatische piloot – als ik
het even huiselijk mag zeggen – die kan leiden tot een gesproken tekst
onder de programma's, niet meer kan worden aangeboden. Als dat klopt, vinden
wij dat buitengewoon spijtig. Wij vinden dat de minister de publieke omroep
daar ook op moet aanspreken. Dat geldt overigens ook voor de geschreven ondertiteling.
Op dit moment moet 85% van de Nederlandstalige programma's door de
NPO worden voorzien van geschreven ondertiteling. Per 1 januari 2010
zal dat percentage omhoog worden gebracht naar 90. Wij vinden dat daar absoluut
niet aan mag worden getornd. Wij zijn benieuwd of de minister met ons van
mening is dat alles op alles moet worden gezet om in elk geval dit programma-aanbod
voor zo veel mogelijk mensen toegankelijk te maken.De opmerkingen over reclames voor voedingsmiddelen rond kinderprogramma's
heb ik al gemaakt. Ik heb de minister daar ook al vragen over gesteld. Ik
concludeer dat er wellicht sprake kan zijn van derving van inkomsten. Die
vraag heb ik ook al aan de minister voorgelegd.Uit de richtlijn wordt niet duidelijk welke rechtsmiddelen er precies
zijn om buitenlandse zenders te dwingen, zich aan het Nederlandse regime te
houden. Wij hebben eerder al gesproken over op Nederland gerichte zenders
onder een buitenlands, in dit geval onder het Luxemburgse, regime vallen.
Er zijn echter veel meer zenders die zich vanuit andere landen, soms heel
verre landen, op Nederland richten. Het is maar de vraag of je voldoende instrumenten,
rechtsmiddelen, hebt om die zenders op grond van deze richtlijn, die minder
ver gaat dan de oude richtlijn, te dwingen zich aan de Nederlandse wet- en
regelgeving te houden. Hoe kijkt de minister naar dat probleem. Dat het een
probleem is, hebben wij immers in het verleden al gezien. Het zou zich in
de toekomst wel eens nadrukkelijker kunnen manifesteren.De CDA-fractie is benieuwd wat de wettelijke verplichting om Europese
producties te vervaardigen precies gaat inhouden. Is hier een percentage aan
verbonden? Ik ben er blij mee dat de heer Bosma en anderen die zich in algemene
zin kritisch hebben uitgelaten over de richtlijn met ons van mening zijn dat
je in plaats van meer, juist minder extern zou moeten produceren. Wat mij
betreft geldt dat vooral voor de Nederlandse Publieke Omroep. Laten wij vooral
de producten die deze uitzendt in Nederland bij de publieke omroep zelf produceren.Er zijn in technische zin nogal wat veranderingen aan de orde. De vraag
is of de richtlijn daar wel gelijke tred mee houdt. Door de industrie wordt
op dit moment nog volop geëxperimenteerd met het aanbieden van toestellen
die zowel voor de ontvangst van televisie als internet geschikt zijn. Je kunt
letterlijk het verschil niet meer waarnemen als je voor je flatscreen zit.
Wij zeggen – het is een open deur – dat het onderscheid tussen
televisie en internet hierdoor nog sneller zal verdwijnen en vervagen dan
tot nu toe het geval was. Het gevolg van dit wetsvoorstel is dat voor via
internet verspreide beelden straks wellicht een soepeler regime gaat gelden
dan voor beelden die via de traditionele televisie worden verspreid. Dat lijkt
ons raar. Het kan immers niet zo zijn dat voor beelden die via de televisie
worden verspreid bijvoorbeeld het reclameverbod voor alcohol wel geldt en
voor beelden die via het internet worden verspreid, waarvan de kwaliteit vergelijkbaar
is, niet. Op dat punt hebben de heer Van Dam en ik een amendement trachten
te formuleren. Wij denken dat het verstandig is om dit soort ontwikkelingen
in elk geval tijdig te onderkennen en daar rekening mee te houden in de wetgeving.De heer Remkes (VVD):Is de heer Atsma eigenlijk niet met mij van mening dat het kardinale verschil
is dat – dat bedoelt de wet en dus ook de richtlijn precies aan te geven –
de zeggenschap van de kijker over bijvoorbeeld het tijdstip in het ene geval
veel groter is dan in het andere. Ook hier geldt immers het adagium dat er
een knop op zit. Je kunt kiezen op welk tijdstip je wat dan ook bekijkt. Vanuit
dat vertrekpunt is er toch alle aanleiding om te stellen dat in het ene geval
in tikkeltje minder regulering mogelijk te maken en in het andere geval niet?De heer Atsma (CDA):Dan moet de heer Remkes mij ook duiden wat in zijn beleving het verschil
is tussen tv-programma's die je via je computer binnenhaalt, van een excellente
kwaliteit, en de programma's die je regulier via je eigen kastje in je huiskamer
binnenhaalt. Als wij vaststellen dat daar op zich geen enkel verschil tussen
zit, maar dat de regelgeving die voor de tv geldt totaal anders is dan die
voor hetgeen je via je computer binnenhaalt, terwijl hetgeen je wilt zien
exact hetzelfde is, is er volgens ons iets mis. Wij hebben de indruk dat in
de oude Mediawet wel in meer of mindere mate werd voorzien in het ondervangen
daarvan.Natuurlijk kent deze discussie ook nog een auteursrechtelijk aspect. Niet
iedereen kan immers zomaar – daar ga ik althans van uit – tv-programma's
aanbieden te kust en te keur zonder dat in auteursrechtelijke zin een fatsoenlijke
regeling is getroffen met de rechthebbende. Dat laat onverlet dat op het moment
dat je dat doet en je regels stelt voor de televisieaanbieders, de publieke
en commerciële contentaanbieders, het raar zou zijn als die op geen enkele
manier van toepassing zijn voor programma's die je via de computer in de huiskamer
kunt ontvangen. Daarom hebben wij getracht om daar via een amendement in te
voorzien. Of het kan, of het wenselijk is en of een meerderheid van de Kamer
dat met ons eens is, horen wij straks.De voorzitter:Heeft de heer Van Dijk de juiste spreektijd opgegeven? Ik begrijp dat
hij niet langer nodig heeft dan tien minuten. Dan ronden wij het debat af.
Er is echt niet meer tijd, want er zijn 140 mensen die wachten totdat er kan
worden gestemd.De heer Jasper van Dijk (SP):Voorzitter, ik laat het aan u over.Eén dag voor de verkiezingen van het Europees Parlement spreken
wij over een Europese richtlijn die betrekking heeft op het mediabeleid. Nederland
moet deze richtlijn binnen twee jaar overnemen. Hoe symbolisch
kan het zijn! Deze richtlijn, die tot gevolg heeft dat er uiteindelijk meer
reclame op de televisie komt, wordt de Nederlandse bevolking eenvoudig opgedrongen.
Als de Tweede Kamer die namelijk niet goedkeurt, komt de Europese Commissie
achter haar aan met een inbreukprocedure. Nederland wordt dan voor het Europees
Hof gesleept en vervolgens zal er met boetes worden gedreigd van mogelijk
miljoenen euro's. Het is dus slikken of stikken, ook wat ons televisiebeleid
betreft. Daarom zegt de SP-fractie dat Nederland minder Brussel wil.De voorliggende richtlijn leidt tot verruiming of liberalisering van de
reclameregels. Dat is een nieuwe stap naar een groot concurrerend, Europees
televisielandschap. Het gaat weer typisch op de Europese manier: er is een
minimale set van regels. Iedere lidstaat mag daarbij extra regels opstellen,
maar dat ligt niet voor de hand vanwege de concurrentie. Alleen in uitzonderingsgevallen
zal de nationale regeling strenger worden toegepast dan de richtlijn. Ook
deze minister laat zijn oren wat dat betreft naar Europa hangen, ondanks dat
hij in zijn tijd als columnist een kritische houding aannam ten opzichte van
de EU. Het land met de minste regels heeft het voor het zeggen. Het is een
race naar het afvoerputje.De minister wil dat er een gelijk speelveld komt voor Nederlandstalige
zenders. Hij maakt zich daardoor afhankelijk van regels van andere lidstaten,
bijvoorbeeld die van Luxemburg. Als die regels soepeler zijn, wordt Nederland
gedwongen om niet minder soepel te zijn. Anders heeft RTL een concurrentievoordeel
ten opzichte van SBS. In dat voorbeeld bepaalt Luxemburg de regels. Op onze
vraag waarom de regels voor sponsoring van programma's worden versoepeld,
antwoordde de minister schriftelijk dat die versoepeling rechtstreeks voortvloeit
uit de richtlijn die wij nu bespreken. Dat is echter geen antwoord op die
vraag. De minister mag immers eigen regels maken, maar dat gebeurt niet. Ik
vraag daarom nogmaals waarom de regels over sponsoring van programma's worden
versoepeld. Ik vind dat de televisie al vol zit met reclame en ben dan ook
van mening dat er niet nog meer reclame moet worden gemaakt. Dat moet zeker
niet gebeuren tijdens kinderprogramma's. Uit de officiële lezing blijkt
dat sponsoring voor de publieke omroep slechts in beperkte mate is toegestaan.
Helaas was het voor de omroep toch mogelijk om programma's uit te zenden die
volledig betaald werden door derden. Vooral medische programma's worden fors
gesponsord door de medische industrie. Dat is een groot gevaar voor de onafhankelijkheid.
Mensen moeten er immers van uit kunnen gaan dat zij naar een onafhankelijk
programma kijken, vooral als dat betrekking heeft op diabetes of baarmoederhalskanker.
In november van het afgelopen jaar heb ik daarover Kamervragen gesteld. De
minister zegde mij toen toe dat het onmogelijk zou worden om een programma
volledig te sponsoren. Hij zou met het Commissariaat voor de Media een minimum
financieringspercentage uit eigen middelen afspreken. Is dat intussen gebeurd?
Hoe groot is het percentage dat de publieke omroep voor een programma minimaal
zelf moet betalen? Om echt onafhankelijk te zijn, zou de omroep een fors deel
zelf moeten betalen. Mocht dit niet het geval zijn, dan heb ik een motie achter
de hand. Ik ben ook benieuwd of het Commissariaat voor de Media inmiddels
boetes heeft uitgedeeld aan de omroepen die zich niet aan de sponsorregels
hielden.Een kinderprogramma mag pas worden onderbroken door reclame als dat minstens
30 minuten duurt. De meeste kinderprogramma's duren volgens de minister slechts
20 tot 25 minuten. Die mogen dus niet worden onderbroken door een reclameblok.
Nu haalt de minister een trucje uit waardoor dat toch mag: hij telt de reclametijd
bij de duur van het kinderprogramma, zodat het bruto 30 minuten duurt.Ik wijs de heer Atsma erop dat de minister op pagina 7 van de nota naar
aanleiding van het verslag schrijft: "Om ervoor te zorgen dat de inkomsten
en het bestaan van deze zenders niet in gevaar komen, heeft de regering ervoor
gekozen om voor kinderprogramma's uit te gaan van de bruto berekening." Met
mijn amendement handhaaf ik de huidige situatie, niets meer maar ook niets
minder dan dat.Met deze wet wordt het ook mogelijk om de naam en het logo of een ander
symbool van de sponsor tijdens het programma in beeld te brengen. Dit mag
bij kinderprogramma's aan het begin of aan het eind van het reclameblok tijdens
het programma: weer een verruiming. De minister faciliteert de zenders om
op deze manier geld te verdienen, ook aan kinderen die naar kinderprogramma's
kijken. Ik vind dit wel een beetje een domper. Wil de minister uitleggen hoe
de uitbreiding van kinderreclame, deze verruiming, in het kabinetsbeleid past?
Ook het CDA was kritisch tijdens de schriftelijke behandeling. Ik hoop dus
nog steeds op steun van die partij voor mijn amendement.Nederlandse jongeren drinken steeds meer en misschien wel het meest van
alle Europese landen. Toch wordt er voor alcohol reclame gemaakt. Dat is niet
voor niets, want het levert wat op, lijkt mij. Als je die ontwikkeling echter
wil tegengaan, moet je reclame op alcohol verbieden. Daarvoor heb ik ook een
amendement vastgelegd. Het maakt het kabinetsbeleid ook wat consistenter,
want nu worden er dure ontmoedigingscampagnes gevoerd over alcohol drinken,
terwijl de reclames na 21.00 uur gewoon door mogen gaan. Dan kijkt een substantieel
deel van de jongeren gewoon nog naar reclame. Ik citeer een bericht uit Spitsnieuws:
"comazuipen op jonge leeftijd heeft desastreuzer effect op het menselijk brein
dan voorheen werd gedacht, zo wijst Brits onderzoek uit". Ook op de website
van het CDA troffen wij aan dat 5% van alle ziektekosten door alcohol
wordt veroorzaakt. Het pleit allemaal voor een verbod op alcoholreclame overeenkomstig
het bestaande verbod op tabaksreclame op televisie.Over ongezonde voeding heb ik eerder met de minister gedebatteerd. De
minister wil die niet verbieden. Hij vindt alcohol iets anders dan ongezonde
voeding, maar ik vind dat je wel met je tijd moet meegaan. De zorgen over
overgewicht en obesitas zijn groot. De minister roept de sector op tot zelfregulering,
maar daar blijft het bij. Dat is natuurlijk vrijblijvend; bedrijven kunnen
zelf kiezen of zij daar al dan niet een eind aan maken.Met deze wet gelden verschillende regimes, zoals eerder besproken. Ik
sluit mij aan bij de sprekers die de vraag al stelden of deze wet nog wel
up-to-date was bij inwerkingtreding. Is die ook wel te handhaven? De techniek
gaat zo snel dat deze richtlijn uit 2005 eigenlijk niet meer actueel is. Een
voorbeeld hiervan is de introductie van Philips Net tv. Dat is een televisie
met een ingebouwde browser. Die komt waarschijnlijk dit najaar
al. Daardoor zou valse concurrentie kunnen ontstaan, want voor televisiezenders
geldt een strenger regime dan voor internet. Hoe gaat de minister daarmee
om?Bij de schriftelijke behandeling vroeg ik of de regeling ook voor YouTube,
de videoafdeling van de site van een krant, weblogs of profielensites zou
gelden. De minister is daar niet echt helder over, dus ik krijg graag alsnog
duidelijkheid. Op pagina 4 staat dat de richtlijn ten aanzien van diensten
op aanvraag verwarring lijkt op te roepen doordat daar ook televisieachtige
diensten onder worden geschaard. Wat voor een diensten dit anders dan televisie
kunnen zijn, blijft volstrekt onduidelijk. Misschien wil de minister daar
nog eens op ingaan. Hoe zit het met YouTube? Is daar wel of geen redactionele
verantwoordelijkheid voor? Er worden filmpjes verwijderd.Wat als een bank programma's gaat maken, "rabotelevisie"? Het hoofddoel
zal hypotheken of leningen verstrekken zijn en niet het maken van programma's.
Vallen deze programma's onder de wet c.q. richtlijn van de minister?Ik snijd nog twee onderwerpen aan: ondertiteling en de Kijkwijzer. De
minister schrijft dat ondertiteling op themakanalen nog niet goed te realiseren
is. Wanneer is dat wel het geval? Op "Uitzending Gemist" moet dit gemakkelijker
te doen zijn. Er zouden bijvoorbeeld twee versies online gezet kunnen worden,
een met en een zonder ondertiteling. Ik leg dit maar even bij de minister
neer. Of zou er een apart programma kunnen worden gedraaid terwijl mensen
naar "Uitzending Gemist" kijken? Ook deze dienst moet goed toegankelijk worden
voor de anderhalf miljoen doven en slechthorenden in ons land.Mijn laatste punt. De SP-fractie is kritisch over de Kijkwijzer, omdat
die van zelfregulering uitgaat. Uiteraard moeten de voorschriften voor uitzendtijden
nageleefd worden, maar op internet wordt dat lastig. Nu kun je bijvoorbeeld
via "Uitzending Gemist" 24 uur per dag naar een programma als "Spuiten en
slikken" kijken. Dat is een prima programma, maar wel voor zestienjarigen
en ouder. In de nota naar aanleiding van het verslag schrijft de minister
dat het Commissariaat voor de Media erop gaat toezien dat er maatregelen worden
genomen, zodat kinderen van onder de leeftijd van zestien jaar dat programma
niet kunnen zien. Dit zou met pincodes geregeld moeten worden. Dat klinkt
veelbelovend, maar het is nog niet geregeld. Hoe gaat de minister dat doen
als deze wet wordt aangenomen? Wanneer komt het commissariaat met maatregelen?
Wat gebeurt er als een zender zich niet aan de regels houdt? Hier is de minister
echt nog wat vaag. Graag meer duidelijkheid.De algemene beraadslaging wordt geschorst.De voorzitter:Ik heb in de tussentijd de stemmingsbel laten gaan. Het voornemen is om
nu stemmingen te houden en daarna de avondpauze. Tegen 19.45 uur à
20.00 uur kunnen wij doorgaan met het antwoord van de minister.De vergadering wordt enkele minuten geschorst.Voorzitter: Verbeet 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20082009-7167-7177.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl