Behandeling van: het wetsvoorstel Nadere wijziging van een aantal socialezekerheidswetten en enige andere wetten, houdende technische alsmede enige andere wijzigingen (Veegwet SZW 1998) (26239)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1998-1999, pag. 1940-1968

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

03-12-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

nr. 28, pagina 1940-1968

24-11-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26239Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Stemmingen over drie moties, ingediend tijdens het debat over riooloverstorten, te weten: - de motie-Van Middelkoop c.s. over rapportage inzake de voortgang van het beleid (25890, nr. 5); - de motie-Van Middelkoop/Ter Veer over de ontvangstplicht voor bagger (25890, nr. 6); - de motie-Atsma c.s. over medefinanciering uit de Europese structuurgelden van de saneringsoperatie (25890, nr. 7)Pagina 1922-1922
Stemmingen over zestien moties, ingediend bij de behandeling van de begroting van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen, te weten: - de motie-Ross-van Dorp over management op basisscholen (26200 VIII, nr. 19); - de motie-Ross-van Dorp over studiekosten tot een maximumpercentage van het inkomen (26200 VIII, nr. 20); - de motie-Wijn over compensatie voor bezuinigingen op het HBO en het WO (26200 VIII, nr. 21) en dertien andere motiesPagina 1923-1924
Vragen van het lid Dittrich aan de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, over de vermeende training van tieners in Nederland door de PKK.Pagina 1916-1918
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 24 november 1998)Pagina 1968-1969
Stemmingen over twee moties, ingediend tijdens het debat over Kosovo, te weten: - de motie-Van Bommel over het leveren van een bijdrage aan de verificatiecommissie in Kosovo (22181, nr. 223); - de motie-Verhagen/Van Middelkoop over de veiligheid van de waarnemers voor de OVSE-missie in Kosovo (22181, nr. 222)Pagina 1922-1923
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 24 november 1998)Pagina 1918-1921
Presentie en opening (dinsdag 24 november 1998)Pagina 1913-1914
Stemmingen over drie moties, ingediend tijdens het debat over publiek-private samenwerking, te weten: - de motie-Bos c.s. over voorstellen inzake prestatiegegevens, taakstellingen en voortgangsrapportages (25017, nr. 12); - de motie-Reitsma c.s. over de meerwaarde van PPS bij bepaalde projecten (25017, nr. 13); - de motie-Reitsma over proefprojecten betaalstroken (25017, nr. 14)Pagina 1921-1922
Behandeling van: het wetsvoorstel Nadere wijziging van een aantal socialezekerheidswetten en enige andere wetten, houdende technische alsmede enige andere wijzigingen (Veegwet SZW 1998) (26239)Pagina 1940-1968
Vragen van het lid Verhagen aan de minister voor Ontwikkelingssamenwerking, over subsidieverlening door haar voorganger aan AwepaPagina 1914-1916
Behandeling van: het voorstel van wet van het lid Van Ardenne-van der Hoeven tot wijziging van de bepalingen betreffende pensioen in de Uitkeringswet tegemoetkoming twee tot vijfjarige diensttijd veteranen (26019)Pagina 1924-1940
Noot met het rapport van de Commissie voor het Onderzoek van de Geloofsbrieven inzake de heer A. MosterdPagina 1970-1970

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 134 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Nadere
wijziging van een aantal socialezekerheidswetten en enige andere wetten, houdende
technische alsmede enige andere wijzigingen (Veegwet SZW 1998) (26239).De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Mevrouw de voorzitter! Een Veegwet klinkt niet spannend. Het is goed als
zij dat ook niet is, en eigenlijk alleen maar een technische aanpassing is
vanwege een aantal eerder genomen besluiten. Maar op de een of andere manier
heeft de Veegwet zich de afgelopen drie jaar kunnen uitvouwen tot een instrument
waarin wel degelijk beleidsinhoudelijke afwegingen aan de orde zijn. Eerlijk
gezegd heb ik daaraan dit keer meegedaan. Wat dat betreft moet ik naast de
kritiek die mijn fractie wel degelijk heeft op de korte behandelingstijd in
relatie tot de meer dan technische wijzigingen die hier liggen, aangeven dat
wij ook als het gaat om de inhoudelijke kant van de zaak een bijdrage hebben
geleverd.Dat neemt niet weg dat ik ook nog een kritische opmerking heb over het
volume, met name van de nota naar aanleiding van het verslag, die wij dit
weekeinde mochten ontvangen. Inclusief de nota van wijziging kwam ik aan bijna
80 pagina's, waarbij ik niet de indruk had dat de geachte schrijvers zich
erg veel beperkingen hadden opgelegd in het vinden van toelichtingen om nog
maar eens duidelijk te maken hoe mooi het allemaal was.Voorzitter! Na dit te hebben gezegd, wil ik overgaan naar de inhoud. Het
eerste onderwerp dat ik aan de orde wil stellen, is dat van de premies voor
vrijwilligerswerk van bijstandsgerechtigden. In de Veegwet worden wijzigingen
van de bijstandswet voorgesteld, die ertoe moeten leiden dat maandpremies
voor vrijwilligerswerk in het kader van sociale activering niet worden verrekend
met de bijstandsuitkering. Hij of zij krijgt die premie op grond van de WIW.
Wij hebben bezwaar tegen het voorstel zoals het nu door de regering is gedaan,
en ik zal uitleggen waarom. Oorspronkelijk kende de bijstand een incentiveregeling
van 150 mln., die bedoeld was om mensen die bijvoorbeeld werk aanvaardden,
deelnamen aan scholing of vrijwilligerswerk deden, een premie te geven, hetzij
eenmalig, hetzij in een vast maandelijks bedrag. Die regeling en het geld
ervoor waren er gekomen, omdat wij daaraan voorafgaand de bijverdienregeling
hadden afgeschaft. Het geld is dus eigenlijk betaald door de mensen in de
uitkering zelf.Met de komst van de WIW, die bedoeld was om een aantal regelingen te stroomlijnen,
is dat bedrag van 150 mln. overgegaan naar de WIW, maar tegelijkertijd is
afgesproken dat dit geld nog steeds zou kunnen worden besteed in het kader
van incentives en premies voor mensen die in de bijstand zaten, en bijvoorbeeld
in het kader van de WIW uit hoofde van sociale activering vrijwilligerswerk
zouden doen. Bij de invoering van de WIW is echter niet gebeurd wat had moeten
gebeuren, namelijk een aanpassing van de bijstand, zonder dat dit geld verrekend
werd met de bijstandsuitkering, omdat dan niemand er wijzer van zou worden,
terwijl dat ook nooit de bedoeling was. In dit voorstel kiest het kabinet
ervoor de groep waarover wij het hebben, in de bijstand te beperken tot alleenstaande
ouders met een kind jonger dan 5 jaar, dan wel mensen die ouder zijn dan 57,5
jaar. So far, so good. Daartegen hebben wij helemaal geen bezwaar. Sterker
nog: prima! Alleen is dat niet de enige groep in de bijstand, waarvan wij
met elkaar zeggen dat daarvoor geen sollicitatieverplichting geldt, en waarvoor
sociale activering vaak van vitaal belang is om te zorgen dat mensen in het
kader van armoedebestrijding niet in de zijlijn verdwijnen, achter de geraniums
of niet meer mee kunnen doen.Juist omdat op grond van de WIW en op grond de bijstandswet sociale activering
zo van belang is, is het redelijk en billijk dat mensen in de bijstand die
geen sollicitatieplicht hebben, bijvoorbeeld doordat B en W
daarop een beschikking hebben afgegeven, in aanmerking kunnen komen voor zo'n
premie, op grond van de WIW. Daarom heb ik daarover een amendement ingediend,
mede namens de fracties van de VVD en D66. Als gevolg daarvan wordt de groep
mensen die om medische of sociale redenen geen sollicitatieplicht heeft –
dit is zorgvuldig bekeken, waarna een beschikking van B en W is afgegeven –
uitgebreid met bijstandsgerechtigden. Ook deze mensen komen in beginsel in
aanmerking voor een premie, al kan die lager zijn. Een en ander komt in ieder
geval uit de WIW-pot. Nu het geld ervoor beschikbaar is, onder andere via
de desbetreffende doelgroep, lijkt het niet meer dan reëel om tot een
uitbreiding met die doelgroep te komen. Is de regeling nu ook toegankelijk
voor alle langdurig werklozen die op grond van experimenteerartikel 144 van
de bijstandswet vrijwilligerswerk doen of werkervaringsplaatsen hebben met
behoud van een uitkering? Ik ga daarvan uit, want dit experimenteerartikel
is opgenomen – zo staat het in de toelichting van het kabinet –
met het oog op deze premieregeling. Ik hoor dat echter graag van de minister.
De premieregeling wordt ook van kracht voor de oudere arbeidsongeschikten,
werklozen of zelfstandigen die onder de IOAW en de IOAZ vallen. Wanneer verschijnt
de toegezegde AMvB op dat punt?Dan kom ik op de samenloop van de WW en de ZW, de Werkloosheidswet en
de Ziektewet. Wij hebben het VN-vrouwenverdrag ondersteund. Daarin wordt ook
gesproken over het vinden van een oplossing, gericht op een samenloop van
WW en ZW in geval van zwangerschapsverlof, waardoor iemand die zwangerschapsverlof
heeft, haar WW-rechten niet kwijtraakt. De regering stelt voor om op dit punt
tot uitvoering te komen. Wij stemmen daarmee in. Uit informatie van het LISV
blijkt echter dat 19 tot 20% van de vrouwen die gebruik maakt van zwangerschapsverlof,
en daarna dus WW-rechten heeft, na afloop van de desbetreffende termijn een
beroep moet doen op de Ziektewet. Die vrouwen hebben een bevalling doorstaan
en daar vervolgens ziekteverschijnselen van overgehouden. Ik noem die ziekten
niet allemaal. De vraag die zich voordoet, als je voor die groep niets regelt,
is of er dan sprake is van strijdigheid met het VN-vrouwenverdrag. Ik vraag
de bewindslieden om nader onderzoek te doen naar de vraag of het noodzakelijk
is om een voorziening te treffen voor vrouwen die een beroep op de ZW moeten
blijven doen na de bevalling, als dat tenminste strijdig is met het VN-vrouwenverdrag.Voorzitter: WeisglasMevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Voorzitter! Dan kom ik op de experimenten met betrekking tot de inzet
van WW-premiegeld in de werkloosheidsbestrijding. Het kabinet kiest op een
artistieke manier, niet formeel, maar wel materieel voor een voorhangprocedure.
Dat lijkt ons een prima oplossing. Wij hebben wel wat vragen over de voorwaarden,
de meting, de verantwoording en de resultaten van het experiment, maar die
kunnen aan de orde komen bij het debat over die voorhang.Dan het tijdelijk beheer van verhaalde uitkeringen van ambtenaren. Wij
kunnen ons vinden in de constructie die het kabinet tijdelijk heeft gekozen.
Het LISV gaat de verhaalde uitkeringen en boetes van ambtenaren beheren, maar
wanneer gaat het overheidspersoneel regulier onder de WW vallen? Daarover
willen wij duidelijkheid.Dan kom ik op de Wet boeten en maatregelen. Tijdens het onlangs gehouden
planningsoverleg met de minister en de staatssecretaris heeft mijn fractie
gevraagd of het mogelijk is dat er in deze Veegwet een hardheidsbepaling wordt
opgenomen die vooral betrekking heeft op al die situaties – het gaat
hier om veertien socialezekerheidswetten – waarin er sprake is van het
opleggen van een boete krachtens de Wet boeten en maatregelen, terwijl men
in wezen zichzelf benadeelt door niet tijdig of onjuiste informatie te verstrekken.
Tevens kan er sprake zijn van een nulbenadeling; in dat geval wordt niemand
er slechter van.Ik geef even een voorbeeld om aan te tonen hoe schrijnend zo'n situatie
kan zijn en hoe noodzakelijk het is dat daarin verandering komt. Iemand heeft
een gehandicapt kind. Die ouder is nooit verteld dat er drie maanden voor
de 18de verjaardag van het kind een Wajong-uitkering moet worden aangevraagd.
Als die ouder dat op dat moment niet doet en denkt dat dat pas moet als het
kind 21 jaar is, dan wordt er een boete opgelegd van 20% van de uitkering
gedurende een jaar. Dat is erg veel voor mensen die het gevoel hebben dat
zij niets fout hebben gedaan. Immers, de enige die hiervan schade heeft opgelopen,
zijn zij zelf, maar vooral hun kind. Dat voelt niet rechtvaardig en dat is
in mijn ogen ook niet billijk. Ik stel het dan ook op prijs dat de staatssecretaris
tijdens de beantwoording van door mij gestelde vragen heeft aangegeven dat
ook hij overwoog om de wet op dit punt aan te passen. Hij wilde deze aanpassing
echter pas na de evaluatie van de Wet boeten en maatregelen doorvoeren. Die
evaluatie vindt pas volgend jaar plaats. Als wij er gezamenlijk een beetje
hard aan trekken, zal deze noodzakelijke wetswijziging om dit soort onrechtvaardigheden
op te lossen op z'n vroegst ingaan op 1 januari 2000. De PvdA-fractie vindt
dat het dan echt te lang gaat duren.Dat is de reden waarom wij samen met de fracties van D66 en de VVD ten
aanzien van deze Veegwet een amendement hebben ingediend dat ertoe strekt
om in alle betrokken veertien socialezekerheidswetten te regelen dat mensen
die te laat een uitkering aanvragen of niet tijdig de goede informatie aanleveren,
in eerste instantie een waarschuwing krijgen, vooropgesteld dat het effect
van hun handelen in dat geval leidt tot zelfbenadeling dan wel tot nulbenadeling.
In de toelichting op het amendement wordt aandacht besteed aan de verwerking.
De waarschuwing heeft een geldigheid van een periode van twee jaar, bedoeld
om de uitvoeringsorganisaties niet te laten verdwalen in een stapel van administraties
over waarschuwingen. Bovendien geldt de waarschuwing per wet. Echter, als
men binnen het kader van dezelfde wet twee keer iets vergeet of nalaat of
onzorgvuldig informeert, dan is een boete wel aan de orde. Wanneer iemand
het oogmerk had om fraude te plegen maar er uiteindelijk toch sprake was van
een nulbenadeling van het uitvoeringsorgaan, bijvoorbeeld omdat men er tijdig
achter kwam, mag de bepaling er niet toe leiden dat men geen sanctie opgelegd
krijgt. Verder is van belang te vermelden dat er in de wet één
vorm van een hardheidsclausule aanwezig is, namelijk dat het uitvoeringsorgaan
zou kunnen afzien van een maatregel of een boete in het geval
van dringende redenen. Dat blijft natuurlijk bestaan. Dus wat dat betreft
doet ons voorstel niets af aan de bevoegdheden, het voegt juist een bevoegdheid
toe aan de uitvoeringsorganisaties, waardoor ik er vertrouwen in heb dat de
Wet boeten en maatregelen rechtvaardiger en billijker uitwerkt ten aanzien
van bepaalde situaties.Mijn volgende onderwerp is de aanpassing van de verrekening van de Wet
inkomensvoorziening kunstenaars. Dat is een lastige kwestie, mevrouw de voorzitter.
Excuus, mijnheer de voorzitter. U heeft heel snel van identiteit kunnen wisselen.
Nogmaals mijn excuus.De voorzitter:Neen, neen, u behoeft geen excuus te maken. De standaardregel is dat wanneer
de mannelijke voorzitter als mevrouw wordt aangesproken, dit als een compliment
geldt voor mevrouw Van Nieuwenhoven.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Bij dezen verzoek ik u dat compliment aan haar door te geleiden, maar
ik verexcuseer mij toch in uw richting, voorzitter.Voorzitter! Genoemde aanpassing van de WIK levert problemen op. Ogenschijnlijk
ging het om een technische aanpassing. Bij de aanbieding van de Veegwet is
die aanpassing alleen toegelicht in de artikelsgewijze toelichting en niet
of nauwelijks in de vier punten die het kabinet als inhoudelijke wijzigingen
zag. Ik vind dat eigenlijk niet juist en ik zal aangeven waarom. Ik heb begrepen
dat het kabinet het wetsvoorstel en daarmee ook de wetswijziging als volgt
interpreteert. Kunstenaars die tijdens een lopend jaar, bijvoorbeeld in de
tweede helft van dat jaar, geen gebruik meer maken van de WIK, worden anders
behandeld dan kunstenaars die het gehele jaar daarvan gebruik maken, omdat
de inkomsten die men in de tweede helft van dat jaar heeft, worden verrekend
met de WIK-inkomsten en eventuele bijverdiensten uit de eerste helft van dat
jaar. Dat kan er per saldo toe leiden dat een kunstenaar die halverwege het
jaar op eigen kracht verder gaat, toch aan het begin van het volgende jaar
een naheffing krijgt over het eerste halfjaar van het voorafgaande jaar toen
hij/zij nog gebruik maakte van de WIK. Is dat wel de bedoeling? In het oorspronkelijke
artikel 10, lid 2, is weliswaar gesproken over een jaarrekening, maar in de
artikelen 4 en 5 zijn die aspecten op een andere wijze geregeld. In het oorspronkelijke
wetsvoorstel is heel uitdrukkelijk in artikel 4 geregeld dat onmiddellijk
na beëindiging van gebruikmaking van de WIK er een verrekening plaatsvindt
met de voorafgaande periode en dat bij hervatting, zoals in artikel 5 is bepaald,
in zo'n lopend jaar het hele jaar meegerekend zal worden. Er is dus bij de
behandeling van de wet wel degelijk over nagedacht en er is een keuze in gemaakt.
In het voorliggende voorstel van wet wil het kabinet de artikelen 4 en 5 wijzigen
en geeft het kabinet een andere interpretatie aan artikel 10. Dit heeft onder
andere gevolgen voor het renteloos bevoorschotten van de WIK. Gekozen is voor
een jaarrekening. Een en ander leidt ertoe dat mensen die halverwege het jaar
uit de WIK stappen en een hoger inkomen hebben, van dat hogere inkomen na
dat jaar een gedeelte terug moeten betalen. Ik vraag mij af of dat rechtvaardig
is.Een andere vraag die zich ook voordoet, is welke drempels er worden opgeworpen
door toepassing van de nieuwe berekeningsmethode? De WIK zal voor velen toch
geen vetpot zijn. Voor weinigen is bij het uitoefenen van het kunstenaarsvak
meer weggelegd dan een schrale pot. Welke drempels zal deze interpretatie
van de wet bijvoorbeeld opwerpen voor het vergaren van meer inkomen of het
hebben van een bijbaantje in de sfeer van lesgeven? Mijns inziens wordt daarmee
een armoededrempel neergelegd en wordt het aantal uren dat een kunstenaar
inkomen uit kunstactiviteiten verwerft beperkt. Ik heb daar zorgen over. Ik
krijg graag van het kabinet verduidelijking op een aantal punten.Kunnen de bewindslieden aan de hand van de toelichting uitleggen hoe het
mogelijk is dat op pagina 46 van de nota naar aanleiding van het verslag wordt
gesuggereerd dat de veronderstelling van de PvdA-fractie, dat de totale inkomsten
uit een kalenderjaar van een kunstenaar die niet het hele jaar in de WIK zit,
worden meegenomen, onjuist is? Het verbaast mij dat op pagina 48, als het
gaat om de werkgroep kunstenaars in de bijstand, eenzelfde stelling andersom
wordt uitgelegd. Er zit een tegenstrijdigheid in het betoog in de nota naar
aanleiding van het verslag. Wat zijn nu de feitelijke inkomenseffecten wanneer
iemand halverwege het jaar overschakelt van de WIK naar het op eigen kracht
verder gaan? In welke mate vindt er dan verrekening plaats? Kunnen de bewindslieden
ook ingaan op de wijze waarop het wetsvoorstel oorspronkelijk is vormgegeven
en de financiële effecten in de situaties die ik hiervoor schetste van
die oorspronkelijke formuleringen? Ik ben erg benieuwd naar de beantwoording
van deze vragen. Ook wil ik graag weten wat de minister vindt van het amendement
van het CDA en van GroenLinks. Het is belangrijk dat ik een beter inzicht
krijg in de verdere effecten van de regelgeving.Voorzitter! Ik kom bij het volgende onderwerp: het veegwetbudget 1996-1997.
Dankzij een uitstekende vraag van de RPF-fractie – dat moet af en toe
ook maar eens gezegd worden – kregen wij onder ogen hoe op dit moment
de uitvoeringsorganisaties het budget besteden dat in de Veegwet 1996 en 1997
beschikbaar is gesteld om de integratie te bevorderen en om langdurig werklozen
via bemiddeling en inkoop bij de arbeidsvoorziening aan de slag te krijgen.
Daar worden wij heel verdrietig van en het kabinet ook. Ik neem als voorbeeld
de laatste cijfers over 1997. Slechts 13 à 22% van het budget wordt
benut door GAK, GUO, SVB en Cadans. Dat is diep droevig, zeker als je weet
dat de problematiek van langdurige werkloosheid groot is. Juist de intensieve
reïntegratietrajecten zijn heel behulpzaam om mensen weer aan de slag
te krijgen. Voor mensen die het het slechtst doen op de arbeidsmarkt –
niet omdat zij niet willen, maar omdat niemand ze wil hebben, bijvoorbeeld
mensen met een allochtone herkomst – zijn reïntegratietrajecten
vaak wel succesvol. Ik vind het dan ook eens te meer bedroevend dat de uitvoeringsorganisaties
blijkbaar niet in staat zijn zelfs het geld dat zij voor het grijpen hebben,
op een goede manier te besteden.Blijkbaar zal het in de toekomst nodig zijn de uitvoeringsorganisaties
met behulp van andere, misschien zelfs financiële drukmiddelen te helpen
dat geld wel in te zetten. De overweging van het kabinet om het geld dan maar
weer terug te geleiden naar de arbeidsvoorziening, is terugkeren op een pad
dat wij in het verleden hebben ingeslagen, namelijk ervoor
zorgen dat de uitvoeringsorganisaties die de inkomensvoorziening realiseren,
er direct belang bij kregen mensen terug te geleiden naar de arbeidsmarkt.
Als wij zouden doen wat het kabinet als een stok achter de deur houdt, dan
verlaten wij dat pad dat wij in de toekomst verder willen aflopen. Met die
overweging was ik niet helemaal gelukkig.Ik wil voorts het kabinet enkele vragen stellen. Welke groepen zijn in
traject gezet, gezien de gepresenteerde cijfers? Voor welke fase waren zij
geïndiceerd? Wordt ook geld besteed aan mensen uit fase 4? Wat was de
duur van de werkloosheid voordat het geld van dit inkoopbudget de afgelopen
jaren werd benut? Wat zijn de financiële effecten bij de arbeidsvoorziening
inmiddels? Het gaat immers om substantiële middelen. Als deze middelen
niet ingezet kunnen worden in de eigen exploitatie, wat wordt er dan mee gedaan?
Ik weet dat er een rekenregel achteraf is. Hoe gaat het bij de gemeenten?
Bij de veegwetten zijn ook budgetten naar de gemeenten gegaan. De eerste keer
bedroeg dat 50 mln. Daarna is het nog een keer gebeurd. Hoe pakken de gemeenten
deze zaak aan op dit moment? Kan de minister deze materie in een brief nader
uitwerken? Ik zou het op prijs stellen als die brief de Kamer op zeer korte
termijn bereikt, in ieder geval voor de behandeling van de begroting van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid. Wij moeten nu vormgeven aan iets wat sinds 1996
en 1997 niet loopt zoals wij graag hadden gezien.Ik besluit met een korte vraag. De regering zegt in de nota naar aanleiding
van het verslag op bladzijde 25 dat zij niet in staat is cijfers te geven
van de verschuiving van WAO-uitkeringen naar Wajong-uitkeringen. Dat kan zo
zijn, maar dan verzoek ik de regering ervoor te zorgen dat zij die vraag wel
kan beantwoorden. Ik vraag om een registratie, zodat wij beleid kunnen voeren
op dat soort ontwikkelingen.Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):Voorzitter! Namens de CDA-fractie neem ik met gemengde gevoelens deel
aan dit debat over de Veegwet. Mevrouw Noorman zei het aan het begin van haar
betoog ook al, hoewel iets te kort. Oorspronkelijk is de gedachte van een
Veegwet dat een aantal fouten wordt hersteld of enkele technische zaken worden
aangepast. En dat was het dan. Deze keer is er door de bewindslieden voor
gekozen om een behoorlijk aantal inhoudelijke wijzigingen in de Veegwet op
te nemen. Dat is niet voor het eerst.Ofschoon de CDA-fractie ook wel ziet dat zich in de loop van het jaar
beleidsmatige knelpunten kunnen voordoen die tot wetswijziging aanleiding
geven, vindt mijn fractie de procedure via de Veegwet echt onjuist. Ik heb
niet het gevoel dat de zaken nu goed bekeken kunnen worden.Mijn fractie ziet verder ook niet in dat deze beleidswijzigingen zomaar
opeens aan het eind van het jaar opkomen en dat er dan nog wat moet gebeuren.
Ik vraag de bewindslieden nog eens expliciet om dat volgend jaar anders te
doen. Kunnen zij de procedure nog eens toelichten? Ik wil voorts in dit plenaire
debat het punt aanstippen dat er wel erg veel technische reparaties nodig
zijn in de wetgeving rond sociale zaken. Ik vind dat ook dat punt hier nog
eens besproken moet worden. Kan het echt niet anders?Ik wil ten slotte nog over de procedure opmerken dat het mij opvalt dat
er, mede naar aanleiding van de vragen van de Kamer, op het laatste moment
een behoorlijke nota van wijziging is gekomen. Deze nota van wijziging van
20 pagina's plofte zaterdagmiddag opeens op de mat en bevatte echt ingrijpende
wijzigingen. Er zijn bijvoorbeeld vragen gesteld over de terugwerkende kracht
van het subsidieartikel in de WW. Die wordt nu opeens bij nota van wijziging
geschrapt. Ik noem verder de vragen over het indiceren van de vrijlatingsbepaling
voor vrijwilligerswerk in de bijstand. Dat waren dus dingen waarom was gevraagd,
maar er zitten ook nieuwe punten in de nota van wijziging. Ik noem bijvoorbeeld
de boetes die op grond van de WAO in de sectoren overheidspersoneel worden
opgelegd. Het overheidspersoneel is sinds 1 januari 1998 onder de WAO gebracht,
maar nog niet onder de WW. De wachtgeldfondsen waarin de boetes gestort dienen
te worden, bestaan dus nog niet in deze sectoren. Maar dat was toch ook al
eerder bekend? Waarom moet dit alsnog via nota van wijziging opeens geregeld
worden? Die nieuwe dingen roepen nog meer vragen op. Zo vroeg ik mij af of
er wellicht nog meer onzorgvuldigheden in zitten. Had het LISV dit punt nu
niet kunnen voorzien?Ook op andere punten blijkt het LISV de regelgeving niet op de juiste
wijze uit te voeren. Ik noem bijvoorbeeld de verstrekking van de toeslagen
op grond van de Wet REA en de Wamil, die weer tot wijzigingen in deze Veegwet
heeft geleid. Die wijzigingen moeten met terugwerkende kracht worden ingevoerd.
Ik doel hierbij op de te ruime uitleg van de wet door het LISV, omdat de uitkomst
anders onredelijk zou zijn. Dat roept gewoon vragen op. Het CTSV heeft de
uitleg van het LISV contra legem verklaard, zodat de wet gewijzigd moest worden.
Was dit nu door het LISV niet te voorzien geweest? Wordt het LISV bij de voorgenomen
wetgeving niet altijd gevraagd om een toets voor de uitvoering te geven?Ook ten aanzien van de nog niet in werking getreden Wet inkomensvoorziening
kunstenaars, die overigens al een keer is gewijzigd, zijn vele wijzigingen
op wijzigingen voorgesteld. Mevrouw Noorman heeft daar ook al over gesproken.
Met name bij deze wet kunnen vragen worden gesteld over de zorgvuldigheid
en de kennis van zaken waarmee deze wet op het departement blijkbaar is voorbereid.
Voor de Kamer is het bijna onmogelijk om de verwijzingen en opsommingen in
andere wetten na te lopen. Daar wil ik nog eens begrip voor vragen. Dat is
praktisch en feitelijk gezien gewoon onmogelijk. Ik heb er al het mijne over
gezegd: ik vind dat echt onzorgvuldig. Het gaat immers om ingrijpende zaken.Voorzitter! Ik had er echt behoefte aan om deze uitgebreide opsomming
bij de plenaire afronding te geven. Ik vraag mij werkelijk af of een aantal
zaken niet had kunnen worden voorzien. Ik hoop dat een volgende Veegwet niet
meer van die ingrijpende inhoudelijke wijzigingen zal bevatten. Ik hoop overigens
dat een volgende Veegwet niet nodig zal zijn, maar in de afgelopen drie jaar
is die steeds nodig gebleken. Ik ga er dus van uit dat die wel nodig zal zijn.
Als die inhoudelijke wijzigingen er toch in staan, dan moeten die wel toegelicht
worden. Dat ben ik met mevrouw Noorman eens. Die moeten dan
niet worden weggefrommeld onder een artikel. Dat zou het wat inzichtelijker
maken. Kijkend naar deze procedure, is drie keer genoeg!Ik kom te spreken over de inhoud en volg daarbij de nota naar aanleiding
van het verslag. Ik stel allereerst de feitelijke besteding van de veegwetbudgetten
aan de orde. Ook ik bedank de RPF voor het stellen van de vraag. Ik denk dat
het terecht is dat die vraag is gesteld. Het gaat hier om geld waarover uitvoeringsinstellingen
beschikken om reïntegratietrajecten in te kopen bij de arbeidsvoorziening.
De feitelijke besteding van die gelden laat ernstig te wensen over. Dat baart
de CDA-fractie echt grote zorgen, omdat het ook iets zegt over de houding
van UVI's ten opzichte van reïntegratie. Mevrouw Noorman heeft daar net
het hare over gezegd. Ik vraag de bewindspersonen ook om daar nog eens op
in te gaan, mede in relatie tot de nieuwe Wet REA. Waarom is het niet mogelijk
het exacte bedrag van onderbesteding te noemen? Vanuit het veld komen allerlei
bedragen tot ons. Ik heb bijvoorbeeld een bedrag van 80 mln. gehoord. Mevrouw
Noorman haalde net ook de gemeenten aan en dat lijkt mij terecht. Kunnen de
bewindspersonen niet met wat cijfers komen? Klopt het bedrag van 80 mln.?
Hoe ziet het kabinet Arbvo wel slagen om cliënten te selecteren –
daar zet ik wel wat vraagtekens bij – zodat het budget wordt besteed?
Daar wordt geen enkele toelichting op gegeven. Op welke termijn zullen de
UVI's resultaat moeten halen, voordat de minister de budgetten weghaalt? Ook
de termijn is wat mij betreft belangrijk. Het zal duidelijk zijn dat ik graag
een nadere toelichting krijg.Mijn fractie is het ermee eens dat stagiairs uit de kring van verzekerden
voor de WAO worden gehaald. Werkgevers bleken toch minder geneigd om stagiairs
aan te stellen, terwijl de financiële prikkels om reïntegratie te
bevorderen gewoon geen doel treffen, maar ook niet hoeven te treffen waar
het deze groep betreft. ROC's melden dat het moeilijk wordt om stageplaatsen
te krijgen en te houden. Stagiairs nemen ten opzichte van werkenden natuurlijk
een andere positie in. Misschien is het wel goed om de positie van stagiairs
in het kader van sociale zekerheid, maar ook wat betreft de aansluiting onderwijs
en arbeidsmarkt, eens wat fundamenteler te bekijken. Zijn de bewindslieden
daartoe bereid?De heer Van Dijke (RPF):Als je dat al wilt bereiken, zul je dat nu uit deze Veegwet moeten tillen
en er later nog eens op terug moeten komen. Beoogt mevrouw Bijleveld dat?
Dat zou een zelfstandige reden zijn om het amendement dat ik op dat punt heb
ingediend te steunen.Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):Ik heb het amendement van de heer Van Dijke gezien. Daarin laat hij de
situatie zoals zij was. Mij staat tenminste bij dat hij dat ermee beoogt.
In het kader van de week voor de chronisch zieken zijn er heel wat debatten
over de reïntegratiewetgeving geweest. Er wordt van alle kanten gemeld
dat de situatie van stagiairs een knelpunt is. In die zin onderschrijf ik
wel wat de bewindslieden in de oorspronkelijke wet en ook in de nota naar
aanleiding van het verslag hebben geschreven. Als je doet wat de heer Van
Dijke doet, los je het punt van de stagiairs op zichzelf niet op. Ik vind
wel dat je wat beter zou moeten kijken naar de positie van stagiairs. Ik wacht
de reactie van de bewindslieden op het amendement van de heer Van Dijke wel
af, maar ik ben in eerste instantie geneigd om de bewindslieden in dit geval
te volgen omdat dit een evident knelpunt is. Dat wordt mij ook van alle kanten
gemeld. De heer Van Dijke kan ook niet ontkennen dat de stagiair feitelijk
niet de doelgroep is die je beoogt te bereiken met een financiële prikkel,
want een stagiair is er sowieso maar tijdelijk. In die zin vind ik de redenering
van de bewindslieden terecht.De heer Van Dijke (RPF):De vraag is of het probleem voor de stagiair wordt opgelost via de route
die het kabinet ons voorhoudt. Als je daar twijfels over hebt of vindt dat
het in een veel breder verband moet worden aangepakt, dan lijkt het mij voor
de hand te liggen dat je het nu laat rusten en het later breder probeert te
regelen.Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):Ik heb het amendement gezien en ik wacht de reactie van de bewindslieden
af, maar voorlopig ben ik geneigd om de bewindslieden te volgen. Het probleem
van de stagiairs is evident en het was ook niet de bedoeling om die met de
financiële prikkel te bereiken. Dat neemt niet weg dat ik nog een aantal
andere vragen heb die volgens mij in een breder kader moeten worden afgewogen.
Ik heb al gevraagd of de bewindslieden daartoe bereid waren.Zo zijn er nog wel enkele vragen te stellen. In de memorie van toelichting
wordt bijvoorbeeld gesteld dat de positie van stagiairs meer overeenkomt met
die van studerenden dan met die van werknemers en dat meestal geen sprake
is van een arbeidsovereenkomst naar burgerlijk recht. De feitelijke situatie
kan wel degelijk anders liggen. Zo is soms wel degelijk sprake van het verrichten
van werkzaamheden in een gezagsverhouding.Ook over leer-werkovereen- komsten zijn nog wel wat vragen te stellen.
Het moet duidelijk zijn wanneer iemand stagiair is en wanneer werknemer, zeker
nu wij steeds meer de weg van de duale opleidingsvormen opgaan. Zo rijst de
vraag in hoeverre de stagiair bij een ongeval tijdens het uitvoeren van werkzaamheden
die normaal gesproken door andere werknemers binnen het bedrijf op dezelfde
wijze uitgevoerd worden, aanspraak kan maken op een WAO-uitkering, omdat hij
feitelijk de positie van de werknemer inneemt. In hoeverre speelt de hoogte
van de vergoeding een rol bij de bepaling achteraf of iemand werknemer is?
Kortom, wat zijn de juridische consequenties? Ik vraag dit temeer daar op
vragen van de CDA-fractie is geantwoord dat deze mensen wel onder de Ziektewet,
ook een werknemersverzekering, vallen. Is dat zo? Deze vragen moeten wat mij
betreft breder worden aangepakt.Op de interruptie van de heer Van Dijke heb ik al geantwoord dat ik voorlopig
geneigd ben de bewindslieden te volgen in hun oplossing voor het knelpunt.
Ik hoor echter graag het antwoord van de bewindslieden. Ik wil in ieder geval
dat op meer fundamentele wijze naar de totale problematiek wordt gekeken.De heer Van Dijke (RPF):Het gaat erom of de terechte vragen van mevrouw Bijleveld-Schouten in
het kader van een Veegwet aan de orde moeten komen.Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):Absoluut niet! Ik heb daar in het begin van mijn betoog echter al een
hele tijd aan besteed.De heer Van Dijke (RPF):Dat is dus de reden dat ik zeg dat wij dit niet moeten doen. Laten wij
het bij een normaal wetsvoorstel in den brede behandelen.Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):Ik heb de opmerking van de heer Van Dijke heel wel begrepen, maar ik wacht
eerst maar eens even de antwoorden van de bewindspersonen af.De CDA-fractie ziet in dit debat graag mondeling bevestigd dat het kabinet
toegezegd heeft dat de AMvB over het subsidieartikel in de WW aan de Kamer
wordt voorgelegd. Experimenten om het beroep op het wachtgeldfonds te verminderen,
zijn het ondersteunen waard. Een goede toetsing vooraf en achteraf is echter
van groot belang. In hoeverre is dat gewaarborgd? Is het juist dat in het
experiment in de GWW-sector niet wordt afgeweken van de WW? Waarom kan niet
worden aangegeven hoeveel besparingen dit experiment heeft opgeleverd? Hoe
is het mogelijk dat nu pas duidelijk is dat de financiering vanuit de wachtgeldfondsen
niet nodig was, omdat het experiment reeds gefinancierd was door Verkeer en
Waterstaat en VROM? Kan niet gewacht worden tot het wetsvoorstel experimenten
WW ingediend is? Het lijkt de CDA-fractie voor de hand te liggen dat in dit
wetsvoorstel alle mogelijkheden worden opgenomen om het beroep op de WW te
beperken. Het lijkt nu niet meer nodig om spoed te betrachten met de wet,
omdat dit experiment reeds op andere wijze gefinancierd is. Hoe zien de bewindslieden
dit?Kan nog eens uitgelegd worden waarom het subsidieartikel over twee artikelen
is gesplitst, namelijk artikel 69 dat het mogelijk maakt dat het LISV bepaalde
activiteiten subsidieert, en artikel 90 dat het mogelijk maakt dat bepaalde
activiteiten door het wachtgeldfonds worden gefinancierd? Dit terwijl in de
nota naar aanleiding van het verslag geantwoord wordt dat financiering uitsluitend
plaatsvindt vanuit de wachtgeldfondsen. Ik krijg daar graag een nadere toelichting
op, omdat een aantal zaken mij niet duidelijk is.Mijn fractie heeft in de schriftelijke inbreng gevraagd of het geen tijd
is om in meer fundamentele zin te spreken over vrijwilligerswerk en vrijlating
van subsidies op vrijwilligerswerk voor bepaalde groepen bijstandsgerechtigden.
Zoals bekend, vindt mijn fractie het in het licht van de bereikbaarheid van
vrijwilligerswerk voor iedereen niet te rechtvaardigen dat de belastingaftrek
voor vrijwilligerswerk hoger is dan de premievrijlating in de Algemene bijstandswet.
Wat verstaan de bewindslieden overigens onder 'ongewenste aanzuigende werking
in de richting van vrijwilligerswerk', zoals in de nota naar aanleiding van
het verslag wordt gezegd?De CDA-fractie zal graag de meer fundamentele discussie over vrijwilligerswerk
voeren in het voorjaar, als er een nota over vrijwilligerswerk komt. Ik ga
ervan uit dat de bewindspersonen van Sociale Zaken bij de opstelling van de
nota betrokken zijn. Ik hoor dat graag bevestigd.Inmiddels heb ik het amendement op stuk nr. 9 van de coalitie gezien.
Het zal duidelijk zijn dat mijn fractie deze verruiming van de vrijlating
voor doelgroepen steunt. Het moet mij van het hart dat het mij op zichzelf
wel bevreemdt dat deze amendementen allemaal in coalitieverband afgedekt worden.
Ik zag op dit punt namelijk echt geen opmerkingen in het verslag van de VVD.
In zo'n weekend gebeuren er kennelijk heel wat dingen. Het zag er net zo aardig
uit, maar nu zit mevrouw Schimmel er niet meer. Ik had net willen zeggen:
de amendementen ziende, begrijp ik best waarom u daar zo gebroederlijk en
gezusterlijk naast elkaar zit. Ik zeg het nu maar in de richting van de heer
Wilders. Er is blijkbaar heel wat gebeurd in verband met de nota naar aanleiding
van het verslag.Dat brengt mij bij de Wet boeten en maatregelen, waarvoor hetzelfde geldt.
Ook daarvoor ligt een amendement van de coalitiepartners. Ik ben op zichzelf
blij dat mevrouw Noorman-den Uyl de VVD heeft meegekregen in een amendement
om, ik noem het toch maar zo, een hardheidsclausule in de Wet boeten en maatregelen
op te nemen. Ik hoor graag het oordeel van de bewindspersonen over het amendement
dat voorligt. Zelf vonden zij het tot op heden niet mogelijk om tot een dergelijke
wijziging te komen. Ik hoor daarom graag hier in de plenaire zaal wat hun
oordeel is over het amendement. Mijn fractie zal het amendement zoals het
er ligt in ieder geval steunen, maar dat hoeft geen betoog, omdat ik dat punt
zelf in het verslag heb aangedragen.Voorzitter! Dan nog een paar nieuwe punten uit de nota van wijziging.
In artikel 5 wordt een versoepeling van de zogenaamde carpoolregeling voorgesteld
waaraan in de praktijk behoefte zou bestaan. Op welke situaties wordt gedoeld?
Waarom moet dit via de Veegwet worden geregeld? Er wordt een mogelijkheid
tot afwijken voorgesteld. Wat is de reikwijdte van dit alles?Dan de WSW. De rijkssubsidie mag nu ook aangewend worden om in de kosten
van indicatie te voorzien. Hoe hoog zijn die kosten eigenlijk? Is daar zicht
op? Heeft de VNG uiteindelijk gelijk gekregen met de vele protesten het afgelopen
jaar, dat de kosten van indicatie niet voldoende vergoed werden en hoger waren
dan de minister beweerde? Ook hierop wil ik graag een expliciet antwoord.
Als een indicatie mag worden toegerekend aan de subsidie, dan heeft dat waarschijnlijk
gevolgen voor het aantal plaatsen. Op dat punt hoor ik graag van de minister
hoe dat in verhouding tot elkaar staat. Ik hoor graag om welk bedrag het gaat,
of het ten koste van het aantal plaatsen gaat en, zo ja, hoe dat in de ogen
van de minister mag gebeuren. Mijn fractie is er nooit voorstander van geweest
dat iets, wat dan ook, ten koste zou gaan van het aantal plaatsen. Ik zeg
dat ook nog maar expliciet.Dan de WIK, mijn laatste inhoudelijke punt, voorzitter. Mijn fractie heeft
de sterke indruk dat met de voorgestelde wijziging ten dele wordt afgeweken
van de uitgangspunten van de WIK. Door het laten vervallen van twee artikelleden
wordt naar mijn idee het karakter van het kunstenaarsbestaan miskend. Ik begreep
een beetje uit de woorden van mevrouw Noorman dat zij dat ook bedoelde. Sterk
wisselende inkomsten horen juist bij het kunstenaarsbestaan. Calculerend gedrag,
dat de bewindspersonen kennelijk vrezen, wordt ondervangen door bij een tweede
beroep op de WIK binnen een jaar wél de tussenliggende inkomsten te
laten meetellen. Mijn fractie heeft samen met de fractie van GroenLinks een amendement
op dit punt ingediend op stuk nr. 10, dat inhoudt dat bij een kortdurend beroep
op de WIK alleen de inkomsten en maandelijkse WIK-voorschotten gedurende de
WIK-maanden in aanmerking worden genomen. Dat spoort ook met de beroepskostenregeling
in artikel 3.2 van het Uitvoeringsbesluit WIK. U heeft het amendement waarschijnlijk
al gezien, voorzitter. Een extra argument hiervoor is naar mijn idee dat het
onzorgvuldig is om op deze late wijze de wet nog te veranderen, terwijl er
een evaluatiebepaling van drie jaar in de WIK is opgenomen. Naar mijn idee
gaat het om een echt inhoudelijke wijziging. De geëigende weg lijkt te
zijn, aan de hand van deze evaluatie of misschien eerder, maar dan wel als
de wet enige tijd van kracht is, te bezien of er wetswijzigingen nodig zijn.
Volgens mij draagt de wijziging die nu door de bewindslieden wordt voorgesteld
echt niet bij aan de zorgvuldigheid van wetgeving. Ik sluit mij aan bij een
aantal vragen van mevrouw Noorman.Voorzitter! Ik rond af. Het zal duidelijk zij dat deze Veegwet veel meer
regelt dan alleen technische zaken. Mijn fractie is er echt niet zeker van
of het allemaal wel goed doordacht is. Bij zulke ingrijpende wetgeving als
die op het terrein van de sociale zekerheid moet je, juist omdat het over
mensen gaat, er grote vragen bij hebben. Mijn fractie hoopt echt dat het in
een volgend jaar niet meer behoeft voor te komen.De heer Wilders (VVD):Voorzitter! Ik wil beginnen met een opmerking over de aard van deze Veegwet.
Een Veegwet is primair voor technische wijzigingen bedoeld. Toch kan het oplossen
van dringende en wenselijke beleidsmatige knelpunten worden meegenomen. Dat
dient naar de mening van de fractie van de VVD echter meer uitzondering dan
regel te zijn. Ook de VVD-fractie verzoekt het kabinet om in een eventuele
volgende Veegwet zich meer tot de techniek te beperken en meer beleidsmatige
voorstellen zoveel mogelijk via separate wetgeving te geleiden.Ik kom thans te spreken over de veegwetbudgetten. Uit het antwoord op
vragen van de fracties van D66, RPF en GPV – ere wie ere toekomt –
blijkt dat het erg gesteld is met de feitelijke besteding van deze budgetten.
Het kabinet spreekt terecht over een situatie die ernstig te wensen overlaat.
Dat is wat mij betreft nog een understatement. Los van de vraag hoe dit verbeterd
kan worden, zou ik graag van het kabinet willen horen hoe het denkt dat deze
trieste situatie in hemelsnaam is ontstaan. Waarom was het in deze omvang
niet eerder bekend en is er niet eerder beleidsmatig op gereageerd? Ligt de
oorzaak bij de UVI's of bij het product van Arbvo? Naar de mening van mijn
fractie is de oplossing niet zozeer om Arbvo meer bevoegdheden te geven, maar
in de geest van het regeerakkoord zou je ook kunnen denken om verplichte winkelnering,
de verplichte inkoop bij Arbvo versneld los te laten. De onderuitputting zou
dan wel eens een stuk minder worden. Hoe staat het kabinet hier tegenover?Dan de samenloop van WW-uitkeringen en bevallingsuitkeringen op grond
van de Ziektewet. Mijn fractie ondersteunt het voorstel om artikel 43, tweede
lid, van de WW te wijzigen zodat vrouwelijk verzekerden die een bevallingsuitkering
hebben genoten, recht kunnen houden op de volledige resterende duur van de
WW-uitkering. Het is ook logisch dat het kabinet heeft toegezegd op dezelfde
wijze rekening te houden met een nog te creëren recht op uitkering bij
adoptie.Voorzitter! Voorgesteld wordt om stagiairs niet langer WAO-verzekerd te
laten zijn maar onder de Wajong te laten vallen. Ik begrijp dat dit niet zozeer
nodig wordt geacht omdat uit de praktijk feitelijk is gebleken dat de WAO-verzekering
van stagiairs tot grote problemen heeft geleid. Daarover zijn geen ervaringsgegevens
voorhanden. Bovendien is de kans dat jongeren in de WAO stromen, stagiairs
zijn meestal jongeren, zeer gering. Het voorstel is meer ingegeven door signalen
van een regionaal opleidingscentrum, de HBO-raad, onderwijsorganisaties en
een faxbericht van een kleine ondernemer. Men is bang dat indien stagiairs
arbeidsongeschikt worden, er een hogere premie moet worden betaald door de
premiedifferentiatie en dat werkgevers om die reden minder snel stageplaatsen
beschikbaar zullen stellen. Daar zit wat in, maar mijn fractie moet het van
het hart dat angst in de regel een slechte raadgever is. Maar ook wij willen
niet dat het beschikbaar stellen van stageplaatsen wordt ontmoedigd. Heeft
het kabinet daadwerkelijk aanwijzingen, los van de signalen uit het veld die
meer een preventief karakter hebben, dat werkgevers minder snel stagiairs
zullen aantrekken indien men WAO-verzekerd blijft? Kan het kabinet aangeven
of het aantal stageplaatsen het afgelopen jaar is verminderd? Mijn fractie
heeft begrip voor het argument dat stagiairs geen loon maar een vergoeding
ontvangen en er bovendien in het algemeen geen sprake is van een arbeidsovereenkomst
naar burgerlijk recht.Alles afwegende, neigt de VVD-fractie ertoe het kabinet hier het voordeel
van de twijfel te geven en het voorstel te steunen. Wij wachten echter eerst
de antwoorden van het kabinet in eerste termijn af. Het belang van voldoende
stageplaatsen kan daarbij een doorslaggevend punt zijn, al moet worden gezegd
dat van een feitelijke terugloop daarvan sinds de PEMBA ons niets bekend is.
Maar voorkomen is ook hier wellicht beter dan genezen. Toch zou ik van het
kabinet nog graag een wat bredere onderbouwing en argumentatie tegemoet willen
zien.Voorzitter! Vervolgens richt ik mij op het subsidieartikel in de WW. Vooruitlopend
op het wetsvoorstel experimenten WW, dat wij in het begin van het volgende
jaar tegemoet kunnen zien, wordt het nu al mogelijk gemaakt gelden uit de
wachtgeldfondsen te gebruiken voor activiteiten die het beroep op de WW moeten
verminderen. De VVD-fractie kan instemmen met dit voorstel en vindt de resultaten
van het experiment jaarmodel in de GWW-sector, voorzover er gebruik van is
gemaakt, ook bemoedigend. Geschat wordt dat een honderdtal werknemers door
dit experiment niet in de WW terecht is gekomen en dat is winst. Omdat het
een zachte winter was, zo lees ik, is er overigens nauwelijks gebruik gemaakt
van de garantieregeling, waardoor de wachtgeldfondsen niet aan de kosten hebben
bijgedragen en de voorgestelde terugwerkende kracht van het subsidieartikel
uit het wetsvoorstel is verdwenen. Het is volgens mij een novum dat er nu
ook een verband bestaat tussen de zachtheid van de winter en het al dan niet
geven van terugwerkende kracht aan wetgeving, maar voor hetzelfde
geld hadden de fondsen ten aanzien van het GWW-experiment wel bij moeten springen
en was terugwerkende kracht wel nodig geweest.Ondanks de sympathie die mijn fractie voor het experiment in de GWW-sector
heeft, kan het eigenlijk niet zo zijn dat het kabinet experimenten toestaat
terwijl de wetgever daar nog geen wettelijke basis aan gegeven heeft, althans
voor wat betreft de financiering. Ik verzoek het kabinet daar in het vervolg
rekening mee te houden. Ik dank het kabinet overigens voor de toezegging dat
de AMvB aan de Kamer zal worden voorgelegd voordat zij om advies naar de Raad
van State wordt gezonden. Mijn fractie hecht hieraan, omdat zij de subsidievoorwaarden
en de daaraan verbonden voorschriften graag wil toetsen aan de voorwaarde
dat de gelden ook daadwerkelijk en uitsluitend worden gebruikt voor het terugdringen
van het WW-volume. Door de toezegging van het kabinet is een amendement voor
een formele voorhangprocedure, hetgeen wij overwogen, niet meer nodig. Wel
vraag ik het kabinet wanneer wij deze AMvB tegemoet kunnen zien.Voorzitter! De VVD-fractie kan instemmen met het voornemen om subsidies
voor vrijwilligerswerk tot een bedrag van ƒ 150 per maand niet te korten
op de bijstandsuitkering van betrokkenen. De experimentele vrijlatingsregeling
op grond van artikel 144 ABW wordt veralgemeniseerd en dat is in het kader
van sociale activering en het voorkómen van maatschappelijk of sociaal
isolement zeer goed verdedigbaar. Het is echter minstens zo belangrijk –
en de VVD-fractie steunt het kabinet daarin – dat het stimuleren van
uitkeringsgerechtigden in de richting van betaald werk de absolute prioriteit
blijft. Dat staat voor ons buiten kijf. Subsidie voor vrijwilligerswerk, hoe
maatschappelijk gewenst dat werk dan ook is, kan en mag nooit in de plaats
komen van inkomen uit betaalde arbeid voor de mensen die een kans hebben op
een betaalde baan. Of, zoals het kabinet terecht stelt: sociale activering
moet voorbehouden blijven aan personen die een onoverbrugbare afstand tot
de arbeidsmarkt hebben.Dit brengt mij vanzelf op de discussie over de doelgroep die het kabinet
voor deze vrijlatingsregeling op het oog heeft. Het kabinet stelt dat bij
de overheveling van de incentiveregeling naar de WIW, de vrijlatingsbepalingen
in de ABW niet inhoudelijk zijn gewijzigd en ook de doelgroep niet is beperkt
en aangesloten is bij de doelgroep van sociale activering. Men denke hierbij
aan mensen die langer dan een jaar werkloos zijn, ouders met kinderen jonger
dan 5 jaar en personen van 57,5 jaar en ouder, die immers van de arbeidsverplichtingen
zijn vrijgesteld. Juist omdat het hier personen betreft die geen arbeidsverplichtingen
hebben dan wel langdurig werkloos zijn, kan terecht worden gesproken van sociale
activering ter voorkoming van sociaal isolement. Het gevaar van het te veel
uitbreiden van de doelgroep is niet alleen gelegen in het feit dat vrijwilligerswerk
het zoeken naar en het aanvaarden van een betaalde baan kan ontmoedigen. Ook
is van belang het feit dat het verschil van inkomen tussen mensen die al dan
niet parttime tegen een inkomen op of rond het wettelijk minimumloon werken,
en mensen die met een uitkering vrijwilligerswerk doen en daarbovenop ƒ
150 per maand ontvangen, wel eens naar de verkeerde kant kan doorslaan. Dat
kan en mag niet zo zijn, want werken moet lonen.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Dat laatste wil ik niet bestrijden, maar ik onderstreep dat sociale activering
niet altijd neerkomt op een vergoeding voor vrijwilligerswerk. Ik neem toch
aan dat u geen bezwaar heeft tegen sociale activering en dat u onderscheid
maakt tussen sociale activering met eventuele premie en sociale activering
die niet verdergaat dan werk met behoud van uitkering, vanwege het feit dat
de afstand tot de arbeidsmarkt niet of niet zichtbaar overbrugbaar is.De heer Wilders (VVD):Natuurlijk, voorzitter. Mevrouw Noorman weet heel goed dat wij voor beide
vormen zijn. Ik beperk mij nu tot de subsidieregeling omdat dat onderdeel
uitmaakt van het wetsvoorstel.Voorzitter! Nogmaals, werken moet en zal blijven lonen. Het verschil tussen
werken en niet-werken mag niet verder worden verkleind, laat staan dat het
hebben van een uitkering met een vrijlating structureel beter loont dan het
hebben van een betaalde baan. Deze twee argumenten, sociale activering en
het verschil tussen werken en niet-werken, brengen mijn fractie ertoe de doelgroep
zo beperkt mogelijk te houden. Het kabinet noemt de langdurig werklozen en
de groepen die vanwege de leeftijd of het hebben van jongere kinderen ontheven
zijn van de sollicitatieplicht. Wat mijn fractie betreft horen hier ook de
bijstandsgerechtigden bij die om medische of sociale redenen door gemeenten
zijn vrijgesteld van de sollicitatieplicht. Immers, ook voor hen geldt dat
men ver van de arbeidsmarkt af staat en dat het krijgen van een reguliere
betaalde baan voor hen helaas op de korte termijn evenmin in de rede ligt.Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):Voorzitter! Ik ben blij dat de heer Wilders dit voorstel steunt. Ik heb
dat ook al in mijn termijn gezegd. Het verbaast mij wel een beetje, maar ik
begrijp nu zijn inperking tot de doelgroep. Is dat ook alles wat hij wil in
dit kader? Mijn fractie heeft in de schriftelijke discussie naar voren gebracht
om sowieso een discussie te voeren over vrijwilligerswerk en over de onevenwichtigheid
dat mensen die een belastingaftrek hebben, in principe meer mogen aftrekken
dan in het kader van de vrijlating mag. Daardoor maak je het verschil juist
groter. Gesteld wordt dat het verschil niet kleiner mag worden, maar vindt
u het terecht dat het wel groter mag worden?De heer Wilders (VVD):Ik zeg dat het structurele verschil tussen het hebben van een uitkering
met een bonus voor vrijwilligerswerk en het krijgen van een betaalde baan,
wat onze fractie betreft, alleen mag gelden voor mensen die geen sollicitatieplicht
hebben. Om die reden ga ik met deze uitbreiding akkoord en heb ik het amendement
medeondertekend. Dat is zo klaar als een klontje. De totale discussie over
vrijwilligerswerk voeren wij niet vandaag, want die voeren wij in het begin
van het volgende jaar als er een algehele nota komt van het kabinet over vrijwilligerswerk.
Immers, de aspecten die u terecht noemt, zullen daar aan de orde komen. Ik
heb geen enkele behoefte om daar nu op vooruit te lopen. Wat mij betreft praten
wij nu over de bonus van ƒ 150. Ik heb aangegeven om welke reden ik
een bepaalde doelgroep wil uitbreiden omdat zij ook al geen
sollicitatieplicht hebben. De overige aspecten die u aan de orde stelt, komen
in de eerste helft van het volgend jaar aan de orde.Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):Mag ik uw opmerking, dat het verschil niet kleiner mag worden, zodanig
opvatten dat u wel een gesprek met ons wilt aangaan over een onrechtvaardigheid
die ik constateer?De heer Wilders (VVD):Ik doe geen enkele uitspraak over wat ik terecht of onterecht vind. De
VVD gaat graag met iedereen elke discussie aan. Daar hoeft u niet bang voor
te zijn. Maar ik wil mij niet vastleggen op welke conclusie dan ook op dit
punt.Voorzitter! Ik zei al dat wij om de reden die ik zojuist aangaf, een amendement
hebben ingediend samen met de coalitiepartners waarin ook de doelgroep met
sociaal-medische indicatie onder de regeling valt. Daarbij teken ik namens
de VVD-fractie wel aan dat indien de individuele situatie zich wijzigt en
men niet meer om sociaal-medische redenen is vrijgesteld van sollicitatieplicht,
natuurlijk ook de vrijlatingsregeling dient te vervallen. Dat geldt ook voor
alle andere groepen, ook voor ouders met kinderen die de leeftijd van 5 jaar
hebben bereikt.De heer Van Dijke (RPF):Voorzitter! Is de heer Wilders van mening dat zodra de indicatie die hij
noemde zich voordoet, dus dat het jongste kind de leeftijd van 5 jaar heeft
bereikt, de subsidie moet worden stopgezet, of mag ermee worden doorgegaan
totdat betrokkene een baan heeft gevonden?De heer Wilders (VVD):Nee, zodra de grondslag vervalt, zoals het hebben van sociaal-medische
redenen en het hebben van kinderen jonger dan 5 jaar, zal ofwel de subsidie
moeten verdwijnen, ofwel moeten worden gekort. Wij vinden dat er duidelijk
een eindpunt is op het moment dat de voorwaarden wegvallen. Als je dit langdurig
doorzet zonder dat er een indicatie is, loop je het gevaar dat de armoedeval
structureel verder vergroot en maak je de prikkel voor mensen om aan de slag
te gaan en een betaalde baan te aanvaarden, kleiner. Dat willen wij niet.De heer Van Dijke (RPF):Ik begrijp uw vrees en uw problemen met de armoedeval. Maar vindt u het
niet onverkoopbaar tegenover de mensen om die scheiding zo hard te hanteren,
zonder dat er in een uitloop is voorzien?De heer Wilders (VVD):Nee.De heer Van Dijke (RPF):Maar iemand die wordt goedgekeurd en dus geschikt is voor de arbeidsmarkt,
moet stante pede een nieuwe betrekking vinden, terwijl wij uit de praktijk
weten dat dit niet zo snel zal lukken, omdat er toch enige tijd overheen zal
gaan.De heer Wilders (VVD):Dat is niet het geval. Nogmaals, mijn antwoord op uw vraag is heel helder:
nee. Mensen die kinderen hebben van 3 of 4 jaar, weten dat die op een gegeven
moment 5 jaar worden en dat het doek dan valt. Dat is niet iets dat je niet
kunt voorzien. De indicatie is daaraan gekoppeld en voor ons ligt daar de
grens. Die grens ligt er niet voor het verrichten van vrijwilligerswerk, maar
wel als het gaat om het voorrang krijgen voor regulier betaald werk. Die vrijstelling
mag dan niet meer gelden.De heer Van Dijke (RPF):Voorzitter! Ik ben oprecht benieuwd of de PvdA-fractie eenzelfde harde
cesuur voorstelt als de collega van de VVD-fractie. Dat hoor ik graag van
collega Noorman-den Uyl.De heer Wilders (VVD):Voorzitter! Daarover gaat het amendement niet. Het amendement geeft aan
welke groep de coalitiepartners toevoegen aan de vrijlatingsregeling. Het
betreft de groep met een sociaal-medische indicatie. Zo luidt de wet, mocht
het amendement al dan niet met de steun van de heer Van Dijke tot onderdeel
van de wet worden verheven.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Voorzitter! De reikwijdte wordt inderdaad bepaald via het amendement.
Dat wil zeggen dat iemand niet beschikbaar is voor de arbeidsmarkt. Iemand
die weer beschikbaar is voor de arbeidsmarkt, valt niet onder de reikwijdte.
Daarmee is niet gezegd dat zo iemand niet onder een aantal regelingen kan
vallen ter ondersteuning van het inkomen. Iemand die bijvoorbeeld een opleiding
volgt, mag met dezelfde regeling van de WIW een premie voor het volgen van
een opleiding krijgen, want er is geen enkele beperking in dat kader. Wanneer
het moment nadert dat de jongste 5 wordt, dan zal van tevoren worden gesproken
met zo'n cliënt en zal worden bekeken hoe men kan terugkomen op de arbeidsmarkt.
Dat is de aard van de bijstand; zo zou het ook moeten. Voor een alleenstaande
ouder met opgroeiende kinderen zal dat in de regel een deeltijdbaan zijn,
omdat een voltijdbaan in die situatie alleen aan heel bijzondere mensen is
gegund. Je moet wel van ver komen om dat allemaal voor elkaar te krijgen.De voorzitter:Wilt u uw korte betoog toespitsen in een korte vraag aan de heer Wilders?Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Voorzitter! Ik was bezig met het beantwoorden van de vraag van de heer
Van Dijke. Volgens mij komt het al aardig in die richting.Nu ik zo'n toelichting geef – dit niet, maar misschien wel iets
anders – is mijn vraag of de heer Wilders zich daarin goed kan vinden.De heer Wilders (VVD):Voorzitter! Het spreekt voor zichzelf dat er altijd andere redenen kunnen
zijn. Ik wil dat mevrouw Noorman nageven. Wij hebben de WIW niet voor niets.
Het gaat mij erom dat, als deze reden vervalt om van de vrijlating gebruik
te maken en als er geen andere redenen zijn, het voorbij is met de vrijlating.
Daarover zijn wij het eens, dus wat dat betreft zijn wij weer evengoede vrienden.Ook hebben wij coalitiebreed een amendement ingediend ten aanzien van
de Wet boeten en maatregelen en terug- en invordering sociale zekerheid. Dat
was mevrouw Bijleveld niet ontgaan. Zij noemde dat een hardheidsclausule.
Dat is het niet; ik zal er nog op ingaan. Kernpunt is dat in een beperkt aantal
gevallen, wanneer betrokkene door het niet nakomen van bepaalde verplichtingen
niemand dan wel alleen zichzelf heeft benadeeld – dat is hooguit onhandig –
de bevoegdheid in het leven wordt geroepen om eerst een schriftelijke waarschuwing
te geven in plaats van direct een boete of maatregel op te leggen. Hierdoor
wordt voorkomen dat in onredelijke en onrechtvaardige situaties altijd een
boete of maatre gel moet worden opgelegd. Wij hebben dan ook
geen algemene hardheidsclausule geïntroduceerd. Het kabinet zegt in de
nota naar aanleiding van het verslag terecht dat dat niet de geëigende
weg is. Wij hebben door dit amendement de onredelijkheid van directe sanctieoplegging
in een beperkt aantal gevallen voorkomen door eerst een waarschuwing te geven.
Een waarschuwingsmechanisme geeft toch een beperktere ruimte aan de uitvoeringsorganisatie
dan een brede hardheidsclausule, die ook wel eens zou kunnen worden misbruikt.
Er is verschil tussen beide regelingen, maar de coalitiepartners hebben dat
ook voorgesteld in het amendement.Ik kom bij de uitvoering van de loonkostensubsidie en het voorstel om
de werkzaamheden daaromtrent met terugwerkende kracht op te dragen aan de
uitvoeringsinstelling die de werkzaamheden verricht voor de sector waartoe
de werkgever behoort. Het bevreemdt de VVD-fractie zeer dat de wijzigingen
van artikel 70 van de WAO via de aanpassingswet PEMBA niet tot de praktijk
zijn doorgedrongen. Hoe is het mogelijk dat noch de UVI's, noch het LISV en
het CTSV van het begin af aan op hoogte waren van deze wetswijziging? De wetgever
wijzigt de wet. Wij stemmen daarmee in als medewetgever. De UVI's, het LISV
en het CTSV weten van niets en het departement denkt dat de wet wordt toegepast.
Gelukkig zijn er in die tijd niet ten onrechte loonkostensubsidies verstrekt,
maar feit is en blijft dat er niet overeenkomstig de wet is gehandeld door
de bevoegde uitvoeringsorganen. Deze omissie wordt nu gecorrigeerd door de
wet met terugwerkende kracht te wijzigen voor een periode van een halfjaar.
Dat is begrijpelijk, maar eerlijk gezegd is het de wereld op zijn kop. Mijn
vraag aan het kabinet was, is en blijft – ik heb daarover al eerder
vragen gesteld in de voorbereiding, maar daarop geen bevredigend antwoord
gekregen – hoe iets dergelijks überhaupt kon plaatsvinden. De wet
is gewijzigd, en niemand weet dat het daadwerkelijk is gebeurd! Maar nog belangrijker
is mijn vraag, welke mechanismen het kabinet thans in het leven heeft geroepen
om te voorkomen dat een en ander zich op welk ander gebied dan ook zal herhalen.
Het hoort natuurlijk niet.Voorzitter! Ten slotte ook van mijn kant iets over de Wet inkomensvoorziening
kunstenaars (WIK). Het had het kabinet niet misstaan deze voorstellen uitgebreid
in het algemene deel van de memorie van toelichting te vermelden in plaats
van, zoals nu het geval is, enigszins verscholen in de artikelsgewijze toelichting.
Ik zeg het gewoon heel eerlijk: dat had eigenlijk niet gemogen. Want dat het
alleen technische wijzigingen betreft, wordt zo onderhand ook door ons in
twijfel getrokken. Ik wil eerst iets zeggen over de uitvoering en dan over
de inhoud van de voorstellen. Als het gaat om de uitvoerbaarheid van de regeling,
stelt het kabinet dat vele wijzigingen in overleg met de uitvoerders tot stand
zijn gekomen. Dat doet ons deugd, maar wij vragen het kabinet ook of dat geldt
voor alle wijzigingen ten aanzien van het vierde en vijfde lid van artikel
10 van de WIK. Ik begrijp dat het gros van de voorgestelde wijzigingen is
ingegeven door interpretatieverschillen. De VVD-fractie is zeer benieuwd op
welke exacte onderdelen interpretatieverschillen bestonden. Wie interpreteerde
wat op welke manier? Het kabinet stelt niet alleen dat overleg is gevoerd
met de VNG, Divosa en een aantal centrumgemeenten, het stelt ook dat de gemeenten
optimaal geoutilleerd zijn om de WIK uit te voeren. Dat zijn veelbelovende
woorden. Maar het gaat natuurlijk ook over de inhoud. Laat ik helder zijn:
in beginsel staat de VVD-fractie positief tegenover het niet achteraf hoeven
terugvorderen van de uitkering door een maandelijkse verrekening toe te passen.
Indien de inkomsten van de kunstenaar en zijn gezin op voorhand bekend zijn
en deze samen met de uitkering boven de bijverdiengrens uitkomen, is verrekening
op haar plaats en kan terugvordering na een jaar inderdaad worden voorkomen.
Mochten de vaste inkomsten verandering ondergaan, dan dient dat inderdaad
door betrokkenen te worden gemeld, waarna de hoogte van de maandelijkse geldlening
inderdaad tussentijds kan worden aangepast.Maar toch lijken er nog steeds pijnpunten te zitten over juist die verrekening
ten aanzien van personen die de WIK respectievelijk in- dan wel uitstromen.
Nog maar enige uren geleden ontvingen wij een brief van de Federatie van kunstenaarsverenigingen
en ontwerpersverenigingen, waarin de geruststellende antwoorden van het kabinet
op de vragen die de Kamer in de schriftelijke voorbereiding als het gaat over
deze verrekening aan de orde had gesteld, weer opnieuw in twijfel werden getrokken.
Men stelt onder meer dat het kabinetsvoorstel tot onredelijke negatieve uitkomsten
kan leiden, en zelfs een oplopende schuld aan de gemeentelijke sociale diensten
tot gevolg kan hebben. Ik kan vanaf hier in die korte tijd niet beoordelen
of dat zo is. Maar ik zeg wel dat mijn fractie volstrekte helderheid wil over
aard en strekking van alle voorstellen, en alle kritiek daarop van de federatie.
Wij krijgen zo langzamerhand het unheimliche gevoel dat de voorgestelde wijzigingen
allesbehalve technisch zijn. Vandaar dat wij het verzoek van onder andere
de PvdA-fractie ondersteunen om meer helder inzicht te krijgen. Indien dat
vandaag niet kan – ik wil namelijk een uitgebreide reactie op alle knelpunten,
ook de in de brief genoemde – zal dat maar per brief moeten, die wij
dan in ieder geval voor de stemmingen aanstaande donderdag willen ontvangen.
Mijn voorkeur gaat in ieder geval uit naar morgen. Wij zijn bereid om met
alle goede wil van de wereld naar alle voorstellen te kijken. Wij staan niet
bij voorbaat negatief tegenover steun aan de kabinetsvoorstellen. Maar zonder
die helderheid kan mijn fractie geen zorgvuldige afweging maken. In het slechtste
geval moet het maar uit de wet worden geamendeerd en een andere keer aan de
orde komen. Ik hoop dat dat niet nodig zal zijn. Ik hoop dat wij bevredigende
antwoorden krijgen. Dat is nu niet het geval. Bijna dagelijks krijgen wij
een brief, waarin verschillende cijfers en verschillende argumenten worden
genoemd. De VVD-fractie wacht het antwoord op dit punt met grote belangstelling
af.De heer Van Dijke (RPF):Om het compliment maar in één keer te maken, mevrouw de
voorzitter, ik spreek hier mede namens de GPV-fractie.De voorzitter:Op deze gewild leuke manier is het geen compliment.De heer Van Dijke (RPF):Mijnheer de voorzitter! U beschouwde het zelf als een
compliment, zei u.In de voorliggende Veegwet worden vooral veel technische onvolkomenheden
in de socialezekerheidswetten gerepareerd. Je staat er elk jaar weer versteld
van hoeveel er blijkbaar moet worden opgelapt. In een aantal gevallen is dat
logisch. De socialezekerheidswetten kennen nu eenmaal enorm veel verwijzingen
naar elkaar. Bij wijzigingen van de ene wet wordt een aanpassing van de andere
nogal eens over het hoofd gezien. In ons geautomatiseerde tijdperk zouden
dergelijke slordigheden eigenlijk tot het verleden moeten behoren. Het feit
dat vaak niet duidelijk is welk wetsvoorstel als eerste het Staatsblad bereikt
en het feit dat er fouten kunnen optreden als gevolg van nota's van wijziging
en amendementen, maakt de zaak natuurlijk vaak gecompliceerd. Toch moet er
een manier zijn om hierop adequaat te reageren, zeker als het gaat om de verwerking
van nota's van wijziging.Uit de nota naar aanleiding van het verslag leid ik af dat de nodige inspanningen
worden verricht om het jaarlijkse foutenfestival te beperken. Mag de Kamer
ervan uitgaan dat ook het herstellen van technische omissies, die niet het
gevolg zijn van wijzigingen in andere wetten, meer aandacht van de bewindslieden
zal krijgen? Intussen moet worden gevreesd dat het in de verschillende wetten
nog wemelt van de fouten. Hoe moeten wij anders de lijvige nota van wijziging
zien, die ons nog geen maand na het oorspronkelijk wetsvoorstel werd aangeboden?
De wijzigingen bleken 'bij nader inzien nog noodzakelijk' en zijn technisch
van aard. Ik heb in het verslag aandacht gevraagd voor het risico van de onbedoelde
effecten van onvolkomenheden in de socialezekerheidswetten, die bijvoorbeeld
kunnen leiden tot extra uitgaven voor het Rijk. Uiteraard valt niet aan te
geven hoe groot die risico's zijn, maar het is duidelijk dat alleen al daarom
een zeer alerte houding op haar plaats is. Houden andere departementen ook
een jaarlijkse veegactie? Het ministerie van Justitie heeft op dat punt een
speciale verantwoordelijkheid. Daarom vraag ik mij af waarom juist op het
gebied van sociale zaken een aparte Veegwet noodzakelijk is. Misschien is
het antwoord dat het om inhoudelijke wijzigingsvoorstellen gaat en dat het
ministerie van Justitie dat om die redenen niet mee kan nemen. Ik hoor daar
graag een reactie op.In de Veegwet 1998 zijn ook verschillende beleidsmatige wijzigingen ondergebracht.
Dat wordt een traditie in de nog jonge geschiedenis van het fenomeen Veegwet.
De fracties van RPF en GPV zijn hier geen voorstander van. Er valt inderdaad
wat te zeggen voor de benadering van de minister. Hij is beducht voor een
veelheid van min of meer kleinere wetsvoorstellen als deze inhoudelijke wijzigingen
apart moeten worden geregeld. Toch is het een vrij principiële keus die
wij maken. Moet de Veegwet zowel technische als inhoudelijke wijzigingen bevatten,
of beperken wij ons tot de eerste categorie? En als wij er bewust voor kiezen
ook inhoudelijke wijzigingen mee te nemen, waar ligt dan de grens? Daarover
moeten wij van gedachten wisselen. Ik vind dat een zeer relevante vraag, omdat
bij de huidige benadering het risico bestaat dat een inhoudelijk onderwerp
uit de Veegwet minder snel in een algemeen kader kan worden geplaatst. De
behandeling is per definitie haastwerk. Een sprekend voorbeeld treffen wij
in deze wet aan, waar het gaat over het vrijwilligerswerk. De regering stelt
voor de regelgeving op het punt van de vrijlating aan te passen. De CDA-fractie,
die aangeeft hierover meer in fundamentele zin te willen spreken, krijgt als
antwoord dat die discussie moet plaatsvinden bij de behandeling van de nota
over vrijwilligerswerk die in het voorjaar van 1999 verschijnt. Op dat moment
is de Veegwet uiteraard allang aangenomen. Wij vinden dit niet de fraaiste
route.Tussen haakjes, ook andere fracties hebben in het verslag kritische opmerkingen
gemaakt over het meenemen van inhoudelijke beleidswijzigingen in de Veegwet.
De PvdA-fractie betreurt deze gang van zaken zelfs. Ik had echter de indruk
dat het verdriet van deze fractie niet zo heel diep zat toen ik kennisnam
van het kolossale amendement van collega Noorman-Den Uyl, op stuk nr. 6. De
daarin beoogde wijziging van de Wet boeten en maatregelen, waarmee ik overigens
instem, is toch allesbehalve een louter technische aangelegenheid.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Wij zijn het wel met elkaar eens dat deze wijziging de moeite waard is.De heer Van Dijke (RPF):Uit de tekst die ik zojuist uitsprak, kunt u afleiden dat ik er zeker
mee zal instemmen. Het gaat evenwel niet om een technische, maar om een inhoudelijke
wijziging. Het in de schriftelijke voorbereiding kenbaar gemaakte verdriet
van uw fractie steekt dus niet erg diep.Mijnheer de voorzitter! Ik heb in het verslag ook aandacht gevraagd voor
de budgetten in het kader van de Veegwet. De feitelijke besteding van die
budgetten laat ernstig te wensen over. Dat is natuurlijk toch een treurig
bericht. Heeft de minister een vermoeden wat hiervan de oorzaak is?Onlangs is een brief aan het LISV verzonden waarin dringend werd verzocht
om de uitvoeringsinstellingen op te dragen zo snel mogelijk cliënten
aan te wijzen voor een bemiddelingsplan. Als de UVI's in gebreke blijven,
moet de arbeidsvoorzieningsorganisatie de bevoegdheid krijgen om zelf cliënten
van de UVI's te selecteren, teneinde die budgetten volledig uit te putten.
Kan de minister de Kamer het komende jaar zo volledig mogelijk op de hoogte
houden van de gang van zaken? Dat is toch wel het minste wat wij mogen vragen.Ik heb over twee inhoudelijke onderdelen van de wet nog enkele vragen.
Allereerst heb ik een vraag over de samenloop van een bevallingsuitkering
met een uitkering op grond van de Werkloosheidswet. Ik heb tijdens de schriftelijke
voorbereiding gevraagd of een analoge regeling met betrekking tot het adoptieverlof
achterwege blijft, gelet op de argumentatie die ten grondslag ligt aan de
voorgestelde wijziging van artikel 43 van de Werkloosheidswet. Daarin wordt
het voorstel gewijzigd, omdat daarmee een ongewenste samenloop van een bevallingsuitkering
en een WW-uitkering wordt voorkomen. De argumentatie spitst zich hierbij toe
op de uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen. Een dergelijk
probleem is bij het adoptieverlof niet aan de orde. De minister geeft in zijn
reactie alleen aan dat de uitkering bij een adoptieverlof naar analogie van
de bevallingsuitkering zal worden geregeld. Hij gaat niet in op mijn vraag
of dat misschien achterwege kan blijven, omdat hierbij nu
eenmaal geen sprake is van ongelijke behandeling van mannen en vrouwen.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Begrijp ik goed dat u van oordeel bent dat de medische implicaties van
de ouder die hechtingsverlof krijgt, van een andere soort zijn dan die welke
gelden bij zwangerschapsverlof, gelet ook op de lengte van dat verlof? Vindt
u dat hierbij met twee maten gemeten zou moeten worden?De heer Van Dijke (RPF):Ik heb daar nu uitdrukkelijk niet over gesproken. Dat laat ik in mijn
betoog volledig in het midden. Mij gaat het nu om de vraag waarom niet is
ingegaan op mijn redenering dat er bij deze regeling geen sprake is van een
ongelijke behandeling van mannen en vrouwen. Daarop zou ik graag de reactie
van de minister willen horen. De rest laat ik nu onbesproken. Ik zal met het
wetsvoorstel wel instemmen; ik had alleen behoefte aan een reactie op de eerder
door mij in de schriftelijke voorbereiding opgebouwde redenering.Het tweede punt betreft het voorstel om stagiairs niet langer onder te
brengen in de WAO, maar in de Wajong. Ook hier geldt dat een meer fundamentele
bezinning, in dit geval op de positie van stagiairs, achterwege is gebleven.
Alleen al dát gegeven zou wat mij betreft ervoor pleiten dit onderdeel
nu niet tussen neus en lippen door mee te nemen. Directe aanleiding voor de
wetswijziging op dit onderdeel vormen twee brieven uit de onderwijswereld
waarin vragen worden gesteld over de relatie tussen de WAO-premiedifferentiatie
en de positie van stagiairs. Bovendien ontving de regering vorig jaar een
faxbericht van een kleine werkgever, die schreef 'verontrustende geruchten'
te hebben vernomen over de PEMBA. Eerlijk gezegd heb ik wel eens een geloofwaardiger
aanleiding voor wetswijziging gezien. Intussen is absoluut niet duidelijk
of het huidige WAO-regime een ontmoedigend effect heeft op het aanbieden van
stageplaatsen.Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):Bent u het niet met mij eens dat de financiële prikkel helemaal niet
gericht was op stagiairs?De heer Van Dijke (RPF):Het ligt eraan hoe je de zaak bekijkt. De prikkel was erop gericht dat
de werkgever goed voor zijn mensen zorgt. Ik doel dan op de situatie waarin
de werkgever stagiairs op een werkplek plaatst die anders door een gewoon
werknemer zou worden ingenomen. Kortom, ik kom daar nog op terug. Maar de
prikkel is gericht op de werkgever en niet op de stagiair.Voorzitter! De minister schrijft dat de kans dat jongeren in de WAO stromen,
bijzonder klein is. Ik meen dat hij het had over 0,2%. Zouden kleine werkgevers
dat niet weten? Zolang de regering ons niet kan aantonen dat sprake is van
terughoudendheid bij het aanbieden van een stageplaats ten gevolge van de
Wet PEMBA, voelen wij weinig voor de voorgestelde regeling. De regering blijft
bij het standpunt dat de positie van de stagiairs meer overeenstemt met de
positie van studenten dan met die van werknemers. Wij zijn van oordeel dat
studenten in dit rijtje niet thuishoren, omdat zij geen arbeid verrichten.
Natuurlijk hebben stagiairs tijdens hun stage een sterke binding met de onderwijsinstelling
en is er vaak geen sprake van een arbeidsovereenkomst naar burgerlijk recht;
voor ons weegt echter zwaarder dat tegen vergoeding arbeid wordt verricht
op een plaats waarvoor de werkgever verantwoordelijkheid draagt. Normaal gesproken
is sprake van een gezagsrelatie tussen werkgever en stagiair. Er gaat volgens
ons geen goed signaal uit van het kabinetsvoorstel omdat de financiële
verantwoordelijkheid voor arbeidsongeschiktheid daarmee op de samenleving
kan worden afgewenteld. Werkgevers worden daardoor minder gestimuleerd aandacht
te geven aan het Arbo- en verzuimbeleid ten aanzien van stagiairs. En het
geven van financiële prikkels om arbeidsongeschiktheid bij stagiairs
te voorkomen, neemt in elk geval af en daarmee voor een deel het verantwoordelijkheidsgevoel
van de werkgevers. Vooralsnog ben ik dan ook niet overtuigd door het kabinet.
Ik heb dan ook een amendement laten voorbereiden waarmee wordt beoogd deze
bepaling uit de wet te halen.Voorzitter! Tot slot nog een opmerking over de WIK. Deze wet wordt door
het voorliggende wetsvoorstel in een zeer laat stadium gewijzigd. De WIK zelf
treedt op 1 januari a.s. in werking. De gemeenten die bij de uitvoering zijn
betrokken hebben niet veel tijd meer om hierop in te spelen. De kans bestaat
dat de inwerkingtreding van het voorliggende voorstel na 1 januari zal plaatsvinden.
De gemeenteambtenaren moeten met een WIK gaan werken die zij zich nauwelijks
of misschien wel helemaal niet eigen hebben kunnen maken. Uit de nota naar
aanleiding van het verslag is overigens niet af te leiden welke inbreng de
VNG, Divosa en de WIK-centrumgemeenten hebben gehad en in hoeverre wensen
van de verschillende partijen zijn gehonoreerd en welke niet zijn gehonoreerd.
Misschien kan daarover in dit debat meer duidelijkheid worden gegeven.Mijnheer de voorzitter! Ik wacht met belangstelling de antwoorden van
de kant van de regering af.Mevrouw Schimmel (D66):Mijnheer de voorzitter! Ik ben het met mijn collega's eens dat de voorliggende
wet niet te veel beleidsmatige veranderingen moet bevatten. Dat leidt alleen
maar tot ingewikkelde discussies. Daarnaast vind ik dat de wet een andere
naam moet hebben, want ik word altijd uitgelachen door leden van mijn fractie
als ik het heb over de Veegwet. Ik denk dat 'verbeterwet' een betere naam
is. Je kunt toch niet voor de dag komen met een Veegwet waar ook nog beleid
in staat?In de schriftelijke voorbereiding heeft mijn fractie, evenals RPF en GPV,
gevraagd naar de stand van zaken met betrekking tot de veegwetbudgetten. Het
stelt ons enorm teleur dat die budgetten niet gebruikt worden. Eigenlijk kan
het gewoon niet meer. Je schaamt je toch kapot? Er zijn zoveel mensen die
weer aan de slag moeten en dan worden die budgetten niet gebruikt. Maar ja,
deze opmerking hebben wij al zo vaak gemaakt. Het wordt tijd om die situatie
te verbeteren.De heer Van Dijke (RPF):Hebt u enig idee hoe wij de UVI's zouden kunnen aanspreken?Mevrouw Schimmel (D66):Ja, daar heb ik een heel goed idee over.De heer Van Dijke (RPF):Daar ben ik benieuwd naar.Mevrouw Schimmel (D66):In 1995 heeft de fractie van D66 bij de behandeling van het wetsvoorstel
Amber een amendement ingediend, waarin de uitvoeringsinstellingen verplicht
werden om voor iedere herkeurde arbeidsongeschikte een reïntegratieplan
te maken. De toenmalige staatssecretaris, de heer Linschoten, was bang dat
dit op grote uitvoeringstechnische problemen zou stuiten. Hij heeft toen gevraagd
of wij in plaats van een amendement een motie in wilden dienen. Die motie
strekte ertoe voor iedere gedeeltelijk arbeidsongeschikte binnen een bepaalde
termijn zo'n reïntegratieplan te maken op het moment dat de beschikking
binnenkomt omtrent de hoogte van de uitkering van betrokkene. Die motie is
Kamerbreed aangenomen. Zij is zelfs geëvalueerd en die evaluatie was
even teleurstellend als de onderuitputting van de budgetten. Je kunt bij de
behandeling van de Veegwet net zo goed een grammofoonplaat opzetten!De heer Van Dijke (RPF):Laten wij het afdraaien van die grammofoonplaat nu eens stoppen. Wij zijn
in het tijdperk van de cd beland zodat wij op het gewenste moment misschien
verder kunnen spoelen. Kunnen wij UVI's die persisteren in de houding die
wij niet op prijs stellen, niet meer laten meespelen in het veld?Mevrouw Schimmel (D66):Ik had meer het idee dat oude amendement te revitaliseren. Destijds hebben
wij eerst gekozen voor de motie om de mogelijkheden na te gaan. Waarom zeggen
wij niet: zo kan het niet langer en verplichten wij ze niet om reïntegratieplannen
op te stellen? Wij hebben bij de Organisatiewet geregeld dat het LISV verantwoordelijk
is voor de reïntegratietaak. Het kan afspraken maken over het aantal
reïntegratieplaatsen in de contracten. Dat is blijkbaar ook niet gelukt.
Daarom moet misschien het amendement weer ingediend worden, hoewel je dan
het risico loopt dwars in te gaan tegen de SUWI-discussie. Voordat de discussie
daarover is afgerond, ben je weer een paar jaar verder. Ik weet het dus nog
niet. Ik moet er maar eens over nadenken of zo'n amendement zin heeft. Aangezien
wij in deze verbeterwet bezig zijn met beleidsmatige beslissingen, kan dit
amendement er ook nog wel bij.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Gezien de ernst van de cijfers kun je er bijna niet omheen er inhoudelijk
op in te gaan. Ik heb nadrukkelijk gevraagd om een brief van de minister,
omdat de complexheid en het probleem van het onderwerp een separaat debat
verdienen. Misschien wil mevrouw Schimmel reageren op wat ik in eerste termijn
heb gezegd. Ik kan mij namelijk een maatregel voorstellen waarbij aan het
individu dat van de UVI's een uitkering ontvangt, bijvoorbeeld in het kader
van de WW, een budget voor reïntegratie gekoppeld wordt. Als het individu
bijvoorbeeld doorgeschoven wordt naar de bijstand omdat de UVI helemaal niets
aan reïntegratie gedaan heeft, dan gaat het budget mee.Mevrouw Schimmel (D66):Dat vind ik een uitstekend idee. Het amendement dat ik in 1995 heb ingediend,
houdt in dat een UVI een reïntegratieplan moet opstellen. Je creëert
daarmee eigenlijk een recht voor de uitkeringsgerechtigde op individuele bemiddeling
of op individuele begeleiding. Het recht van degene die een uitkering ontvangt,
wordt daardoor beter. Er moet wat meer 'vuur' in komen. Ik dien het amendement
wellicht alsnog in.Ik wil nog even ingaan op de reactie van het kabinet op de onderuitputting.
Er is een brief aan het LISV verzonden met het dringende verzoek zo snel mogelijk
cliënten aan te wijzen voor het opstellen van een bemiddelingsplan. Mij
lijkt dat vrij lastig om te doen. Ik vraag mij af hoe het kabinet zich dat
voorstelt. Als het niet lukt, mag de arbeidsvoorzieningsorganisatie cliënten
selecteren. Dan begint het mij al heel erg te duizelen hoe dat moet. Ik voel
er dus het meeste voor om mijn amendement te laten herleven. Natuurlijk moet
het LISV erop aangesproken worden. De contracten moeten dan maar goed bestudeerd
worden om na te gaan of daarin voldoende aandacht is besteed aan dit aspect.
Een apart overleg lijkt mij ook prima. Daarnaast is er de SUWI-discussie waarin
wij kunnen bekijken of er iets verandert als de arbeidsvoorziening de enige
organisatie is waarbij inkoopbudgetten kunnen worden besteed. Zekerheid hebben
wij niet. Wij moeten eigenlijk weten waarom de UVI's de inkoopbudgetten niet
besteden. Doen zij dat omdat zij bijvoorbeeld geen vertrouwen hebben in de
arbeidsvoorziening? Winkelen zij liever ergens anders? Is het misschien een
nieuwe tak van sport en weten zij nog niet goed hoe het moet? Ik laat mijn
amendement niet zonder meer schieten.Wij zijn tevreden met het subsidieartikel in de WW, dat de mogelijkheid
schept iets met de wachtgeldfondsen te doen. Ik ben het er mee eens dat de
AMvB voorgehangen moet worden. Als het LISV belast wordt met de subsidietoekenning,
mag het niet met het slagershakmes tekeergaan. Het LISV heeft heel sterk het
gevoel van verdelende rechtvaardigheid. Dat is een mooi principe, maar soms
worden de zaken wel erg in mootjes gehakt. Het zijn dan geen bedragen meer.
Niemand heeft er dan nog iets aan. Wij zijn nu bezig met stroomlijnen en de
zaak wat opengooien. Ik ben altijd zo bang dat dingen die wij hier verzinnen,
in de uitvoeringspraktijk weer dichtgetimmerd worden. Wellicht kan daarop
gelet worden.Wij ondersteunen natuurlijk ook het amendement van mevrouw Noorman, dat
beoogt om de doelgroep van de vrijlatingsbepaling wat groter te maken. Wij
wijzen verder nog eens op de verschillende moties met betrekking tot de vrijwilligersproblemen,
die door D66 ingediend zijn. Het kabinet had de doelgroepen inderdaad in eerste
instantie wat krap bepaald. Dat is zeker het geval als je het persbericht
van 19 januari 1998 erbij neemt. Daarin staat namelijk dat minister Melkert
de belemmering wilde opheffen door het in de bijstand mogelijk te maken dat
de stimuleringspremies voor vrijwilligerswerk in principe voor alle bijstandsgerechtigden
kunnen worden vrijgelaten bij de berekening van de hoogte van de uitkering.
Er is nu wel een ander uiterste in deze wetsvoorstellen bereikt. Dat geeft
niet, maar misschien kan nog wel gemotiveerd worden waarom de terugtocht is
geblazen. Ik denk dat het antwoord zal luiden dat alles principieel wordt
besproken bij de nota vrijwilligerswerk. Daar kijken wij dan ook heel erg
naar uit.Op basis van artikel 144 van de ABW wordt thans onderzocht of de premies
in verband met de afronding van de scholing ten behoeve van sociale activering
effectief zijn. Ik ontving vanmorgen het persbericht over
de najaarsbrief sociale zekerheid 1998. Er zijn met name minder uitgaven bij
de Regeling experimenten activering uitkeringsgerechtigden. Het wordt 90 mln.
minder, omdat de werknemers gemiddeld sneller de projecten uitstromen. Het
lijkt dus inderdaad effectief te zijn. Wellicht kan de minister of de staatssecretaris
hier nog op ingaan.Uit de antwoorden op de vragen over de Wet REA blijkt dat het LISV weer
een heel bataljon uitvoeringsregelingen op de Wet REA heeft gezet. Ik heb
het lijstje wel gemaakt, maar ik ga het nu niet voorlezen. Wij hebben bij
de Wet REA gezegd dat stroomlijning belangrijk is, maar dan ook in de uitvoering.
Anders wordt het immers weer heel erg ingewikkeld. Je kunt het ook ontzettend
ingewikkeld maken. Hoe kan bevorderd worden dat de uitvoeringsbesluiten van
het LISV de uitvoering van de Wet REA niet zullen frustreren?Wij zijn ook blij met een soort hardheidsclausule: de inwisseling van
de boete tegen de waarschuwing op het moment dat er een situatie aan de orde
is waarvan iedereen denkt: daar is een boete nu weer niet voor bedoeld.Voorzitter! Ik heb mijn brein gebroken over de Wet inkomensvoorziening
kunstenaars. Dat verhaal vind ik echt heel moeilijk te volgen. De werkgroep
kunstenaars in de bijstand heeft een reactie gegeven, waarin wordt gezegd
dat het ertoe zal leiden dat kunstenaars wel twee keer zullen nadenken voordat
zij in de WIK gaan, omdat de wijziging het minder aantrekkelijk maakt om de
WIK over zoveel mogelijk jaren uit te spreiden. Nou kan dat inderdaad de bedoeling
van de staatssecretaris zijn, maar het was niet de doelstelling van de Tweede
Kamer bij de behandeling van de WIK. Zij zeggen verder dat het flexibel gebruik
van de WIK alleen in de maanden dat de uitkering nodig is en het doel om door
eigen inkomsten de sprong naar een beroepspraktijk te kunnen maken, ondermijnd
worden. Er schijnt niet inhoudelijk gediscussieerd te zijn met Sociale Zaken
en de VNG, maar wel met de Divosa. Divosa wijst de kunstenaars weer aan als
de schuldigen. Ik weet ook niet wat er waar is, maar ik hoor het graag. Zij
hebben ook nog een ander commentaar. Als zij in de eerste maanden van een
kalenderjaar in hun eigen bestaan hebben kunnen voorzien maar vanwege een
terugval in inkomen een WIK-uitkering aanvragen, dan worden zij weer gestraft
met een lagere uitkering, terwijl zij op het moment van de WIK-uitkering blijkbaar
weer een inkomen beneden de bijstand hadden en ook geen in aanmerking te nemen
vermogen hadden.Kortom, het is allemaal erg ingewikkeld. Eigenlijk komt het erop neer
dat zij vinden dat zoiets niet in de Veegwet moet worden geregeld en dat het
desnoods bij de evaluatie over drie jaar zou moeten worden geregeld. Als het
dan geregeld wordt, dan moet er iets komen in de trant van het amendement-Bijleveld-Schouten
of het recht op een totale beroepskostenforfait op jaarbasis. Ik kan absoluut
niet overzien of zij gelijk hebben. Ik ben toch wel wat gewend bij socialezekerheidswetgeving,
maar ik vond dit verhaal echt heel moeilijk te volgen. Ik denk dat het belangrijk
is om daar een goed uitsluitsel over te krijgen. Ik heb dat het liefst schriftelijk,
zodat wij er ook nog eens over kunnen nadenken.Dan kom ik bij het punt van de zwangerschap en de bevalling. Het is inderdaad
opvallend dat het beroep op de Ziektewet in verband met een bevalling 19,2%
bedraagt volgens de cijfers van het LISV. Het gaat dan om aandoeningen die
rechtstreeks terug te leiden zijn tot de zwangerschap en de bevalling: bekkeninstabiliteit,
postnatale depressie, 'carpal tunnel syndrome'. Ik weet ervan mee te praten.
Dan bestaat er toch een rechtstreeks verband tussen de zwangerschap en de
bevalling. Dan is de vraag of de WW-uitkering daar eigenlijk wel mee verrekend
moet worden. De bewering is dat wij dan in strijd komen met het VN-vrouwenverdrag.
Dat wil deze staatssecretaris natuurlijk te allen tijde voorkomen. Ik kan
mij ook voorstellen dat deze zaak nog eens aan de orde komt bij de Kaderwet
zorg en arbeid, omdat zwangerschap en bevalling toch ergens anders thuishoren
dan in de Ziektewet. Je moet het natuurlijk ergens uit financieren, maar het
is niet echt een ziekte.De voorzitter:Om precies zeven uur zijn wij gekomen aan het einde van de eerste termijn
van de Kamer. De minister en de staatssecretaris zullen na de dinerpauze antwoorden.De vergadering wordt van 19.00 uur tot 20.30 uur geschorst.Minister De Vries:Mijnheer de voorzitter! Ik wil de Kamer hartelijk danken voor de inbreng
in eerste termijn. Deze Veegwet is in de bijdrage van de Kamer enigszins geridiculiseerd.
Door de opmerkingen van de sprekers is het een beetje een 'veeg uit de pan
wet' geworden. Ik wil daar niet al te veel woorden aan vuil maken, omdat de
Kamer daarin gelijk heeft. De bedoeling van een Veegwet kan alleen zijn, te
proberen een aantal technische onvolkomenheden in wetten te corrigeren. Eigenlijk
zou het een wet moeten zijn waarbij de onvolkomenheden die in de loop van
een seizoen bij elkaar gesprokkeld zijn door alle gemaakte wetgeving met elkaar
te vergelijken, met een schriftelijke behandeling afgedaan kunnen worden.
Het zou inderdaad om techniek moeten gaan.Sinds enkele jaren bestaat kennelijk de traditie om af en toe ook tamelijk
onomstreden punten van inhoudelijke aard aan die wet toe te voegen. Ik begrijp
dat iedereen daar lankmoedig mee omgaat. Mevrouw Noorman claimt hetzelfde
recht voor een zeer uitvoerig amendement, omdat in een algemeen overleg met
de Kamer is gebleken dat iedereen het een goede maatregel vindt. Wij hebben
ons daar niet tegen verzet, maar wij hebben wel gezocht naar de goede mogelijkheid.
De staatssecretaris zal later op de inhoud ingaan. Veegwetten zijn hiervoor
geschikt, maar het moeten dan geen aanpassingen zijn waarvan mensen denken:
wat gebeurt hier eigenlijk inhoudelijk? Ik beloof de Kamer dat de staatssecretaris
en ik op dit punt streven naar beterschap. Mocht het niet lukken, dan zullen
wij dat eerlijk opbiechten.Ik wil eerst ingaan op de voorstellen die betrekking hebben op de vrijlating
van premies voor vrijwilligerswerk in de ABW. Vervolgens zal ik een enkel
woord spreken over de WIK, waarbij ik de Kamer zal verbazen met de mededeling
dat het volgens ons gaat om een technische correctie. Daarna zal de staatssecretaris
ingaan op de voorstellen inzake de stagiairs, het subsidieartikel in de WW en het amendement van mevrouw Noorman-den Uyl, mevrouw Schimmel
en de heer Wilders inzake de boete en maatregelen.Mijnheer de voorzitter! Het terugdringen van het aantal uitkeringsgerechtigden
door het creëren van optimale mogelijkheden om op de arbeidsmarkt te
participeren, blijft een belangrijke opdracht en uitdaging. Want terwijl de
Nederlandse economie zich nog steeds op een behoorlijk niveau beweegt en zich
op de deelmarkten van de arbeidsmarkt kraptes in de zin van moeilijk vervulbare
vacatures voordoen, staat er nog een onaanvaardbaar aantal uitkeringsgerechtigden
aan de kant. Voor mensen met een minder goed ontwikkeld perspectief op arbeidsparticipatie
is het echter ook van groot belang dat zij niet in een maatschappelijk isolement
terechtkomen. De overheid heeft als taak te bevorderen dat ook zij zich blijven
richten op een zinvol bestaan met als mogelijke spin-off onder meer een toekomstige
reïntegratie op de arbeidsmarkt.In dat verband is maatschappelijke participatie, ook via vrijwilligerswerk,
van grote waarde. Ik heb goed begrepen dat wij op dit punt absoluut niet van
mening verschillen met de Kamer. Deelname aan vrijwilligerswerk kan ook voor
uitkeringsgerechtigden een bijdrage leveren aan het doorbreken van sociaal
isolement en het opvijzelen van allerlei vaardigheden. Hierdoor komt ook een
eventuele terugkeer naar de arbeidsmarkt meer in zicht.In de Algemene bijstandswet heeft de activeringstaak een prominente plaats.
Hierbij gaat het primair om de activering naar betaald werk, maar ook om het
voorkomen en bestrijden van maatschappelijk isolement. In dit licht moeten
ook de initiatieven tot stimuleren en faciliëren van het vrijwilligerswerk
worden gezien. Dit kabinet heeft hiertoe evenals het vorige een aantal stappen
gezet. Om bij het vorige kabinet te beginnen: in april jongstleden is de grens
voor de forfaitaire onkostenvergoeding voor vrijwilligerswerk opgetrokken
van ƒ 1200 tot ƒ 1400. Hiermee hebben vrijwilligersorganisaties
meer ruimte gekregen om onbelaste vergoedingen te verstrekken zonder dat daarvoor
een uitgebreide administratie hoeft te worden bijgehouden. Dergelijke onkostenvergoedingen
worden niet op de uitkeringen in mindering gebracht.In het kader van sociale activering worden bijstandsgerechtigden in de
bijstandsexperimenten ex artikel 144 onder meer met premies gestimuleerd om
vrijwilligerswerk te verrichten. Hiermee wordt beoogd de maatschappelijke
participatie van uitkeringsgerechtigden te bevorderen en sociaal isolement
terug te dringen. Bij motie van het lid Bakker heeft de Kamer gevraagd de
belemmeringen voor uitkeringsgerechtigden om vrijwilligerswerk te verrichten,
te inventariseren en op te heffen. Mijn voorganger heeft daar een onderzoek
naar geëntameerd. Ik zal binnenkort in de gelegenheid zijn uw Kamer de
resultaten daarvan te doen toekomen.De wens van de Kamer om het vrijwilligerswerk zoveel mogelijk te stimuleren,
wordt ondersteund door het kabinet. Hierbij dient er echter uitdrukkelijk
voor te worden gewaakt dat er spanning ontstaat met het activeringsbeleid
richting betaald werk. Dat vereist dus een zorgvuldige en evenwichtige aanpak.
Dit heeft geleid tot het voorliggende voorstel tot vrijlating van premies
voor vrijwilligerswerk. De mogelijkheid tot het vrijlaten van gemeentelijke
premies voor vrijwilligerswerk is nu voorbehouden aan de socialeactiveringsexperimenten.
Vooruitlopend op het aflopen van de experimenten in 1999 is besloten dit onderdeel
nu al structureel te maken in alle gemeenten. Het kabinet wil dit regelen
via dit wetsvoorstel dat thans aan de orde is.Mevrouw Noorman-den Uyl, de heer Wilders en mevrouw Schimmel hebben een
amendement ingediend over de vrijlating van vrijwilligerspremies. Zij stellen
voor, de doelgroep te verruimen met personen die om redenen van medische of
sociale aard ontheven zijn van de arbeidsverplichtingen (artikel 107, eerste
lid, van de Algemene bijstandswet). Ik wil een aantal opmerkingen maken over
de voorgeschiedenis. Zoals ik al opmerkte, maakt de vrijlatingsmogelijkheid
van premies voor vrijwilligerswerk reeds onderdeel uit van bijstandsexperimenten
ex artikel 144. Deze experimenten worden geëvalueerd en het eindrapport
wordt eind 1999 verwacht. Naar aanleiding hiervan zal worden bezien welke
elementen voor structurele inbedding in de Algemene bijstandswet in aanmerking
komen. Bij die gelegenheid zal ook zeker worden bezien in hoeverre er aanleiding
bestaat tot uitbreiding van de doelgroep voor vrijlating van vrijwilligerspremies,
welke doelgroep bij de experimenten bestaat uit langdurig werkloze bijstandsgerechtigden
die niet voor een regulier arbeidsbemiddelingstraject in aanmerking komen.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Daarmee heeft u impliciet mijn vraag beantwoord, dat daar waar de regeling
voor artikel 144 nu al geldt, deze gehandhaafd wordt?Minister De Vries:Ik kom straks heel precies op die vraag terug.Bij de doelgroep moet dus gedacht worden aan bijstandsgerechtigden die
langer dan een jaar werkloos zijn en zich in een zeer kansarme arbeidsmarktpositie
bevinden, op grond waarvan zij in aanmerking zouden komen voor indeling in
fase 4. In het huidige kabinetsvoorstel is zoveel mogelijk aangesloten bij
de doelgroep van de experimenten. Niettemin is ten opzichte van de experimenten
een beperkte uitbreiding van de doelgroep voorgesteld. Deze beperkte uitbreiding
heeft betrekking op alleenstaande ouders met kinderen jongeren dan 5 jaar
en op mensen van 57,5 jaar en ouder. Het betreft categorieën die al van
rechtswege een ontheffing hebben van de arbeidsverplichtingen. Deze beperkte
uitbreiding van de doelgroep werd verantwoord geacht, omdat hier geen spanning
optreedt met activering naar betaald werk. Immers, uitgangspunt is en blijft
dat het stimuleren van uitkeringsgerechtigden naar betaalde deeltijdarbeid
voorrang moet hebben.Uitbreiding van de doelgroep met bijstandsgerechtigden die om redenen
van medische of sociale aard ontheven zijn van de arbeidsverplichtingen, bergt
een risico in zich, namelijk dat er spanning optreedt met het activeringsbeleid
richting betaald werk. Door de ontheffing van de arbeidsverplichting in combinatie
met een premie op vrijwilligerswerk kan immers een inkomensverbetering bewerkstelligd
worden binnen de uitkeringssituatie en dat zou een aantrekkende werking kunnen
hebben op de indeling in fase 4. Een eventuele uitbreiding van de doelgroep
met personen die om medische of sociale redenen zijn ontheven
van de arbeidsverplichtingen, leidt bovendien tot andersoortige problemen.
Het betreft zeer uiteenlopende gevallen en casusposities: het volledig niet
opleggen van de verplichtingen of tijdelijke ontheffing ervan. In beide situaties
kan het gaan om alle dan wel om een gedeelte van de verplichtingen.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Dat begrijp ik niet zo goed. Hoe verhoudt de theorie van de minister zich
tot het feit dat men niet beschikbaar is voor de arbeidsmarkt? Dat beslist
toch de minister niet? Dat doet de gemeente of de keurende instantie. Op het
doen van vrijwilligerswerk heeft men geen invloed. De keurende instantie beslist
over de beschikbaarheid.Minister De Vries:Daarin hebt u formeel gelijk. Naarmate de aantrekkelijkheid van betaald
werk afneemt, zal de neiging om daar naartoe te groeien kleiner worden.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Daar hebben wij het niet over. Als je op medische of sociale gronden in
de bijstandswet niet geschikt geacht wordt voor de arbeidsmarkt, dan ben je
dat ook niet. Er zijn vele trajecten om iemand te begeleiden. Je valt niet
onder de werking van artikel 127, lid e.Minister De Vries:Daarin hebt u gelijk. Binnen die groep doet zich een grote verscheidenheid
van gevallen voor. Het gaat niet om mensen die in precies dezelfde omstandigheden
ten opzichte van de arbeidsmarkt verkeren.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Met alle respect, maar ik begrijp niet goed hoe in de theorie van de minister
de klant zelf invloed kan uitoefenen op dat gegeven. Door het doen van vrijwilligerswerk
kun je je kwalificeren. Bij de hercontrole wordt altijd bekeken of iemand
wel of niet gekwalificeerd is en wordt opnieuw een beslissing genomen. Een
beslissing van de sociale dienst om niet beschikbaar te zijn voor de arbeidsmarkt
is vaak tijdelijk. Iedere keer opnieuw wordt bekeken of je je daarvoor al
dan niet kwalificeert. Ik begrijp de angst van de minister niet dat de behoefte
van mensen een doorslaggevende rol speelt.Minister De Vries:Het zou kunnen doordat u mij midden in mijn betoog in de rede valt.Ook wij zien het belang van het activeren van deze groep. Bij de veelsoortigheid
van gevallen is er de mogelijkheid dat wij door een algemene maatregel –
de beoordeling van andere instanties speelt een buitengewoon belangrijke rol –
de neiging om zich in de richting van de arbeidsmarkt te bewegen niet stimuleren.
Een juridisch zuivere afbakening op dit punt lijkt niet mogelijk, nog afgezien
van de vraag of een en ander nog hanteerbaar zou zijn in de uitvoeringspraktijk.
Om deze redenen die ook aanleiding zijn geweest om tot een evaluatie van de
experimenten te komen, heeft de regering in de onderhavige stukken met klem
van argumenten erop gewezen dat het verstandiger is om de evaluatie af te
wachten, zodat een zorgvuldig ingebedde beslissing zou kunnen worden genomen.
Met evenveel klem van argumenten is er door de woordvoerders op gewezen dat
mensen die geen sollicitatieplicht hebben, ongeacht of dat nu rechtstreeks
voortvloeit uit de wet of uit een beslissing van burgemeester en wethouders –
het indiceert al dat wij hier te maken hebben met een veelsoortigheid van
gevallen die aan een plaatselijke beoordeling onderworpen moeten worden –
gelijk moeten worden behandeld. Onze voorkeur was dat wij de evaluatie hadden
kunnen afwikkelen. Wij hadden dan de materie wat breder kunnen neerzetten.
Tegen de wens van de Kamer zullen wij ons niet verzetten.De heer Wilders (VVD):Ik ben blij dat de minister zegt dat hij de argumenten van de Kamer zwaarder
zal laten wegen. Ik vind de principiële discussie belangrijk. Op het
moment dat het kabinet zegt dat vanwege het ontbreken van de sollicitatieplicht,
een uitbreiding mogelijk is ten behoeve van mensen ouder dan 57,5 jaar of
met kinderen jonger dan 5 jaar, geldt dat ook voor déze groep. Met
mevrouw Noorman ben ik niet bang voor wat de minister vreest, namelijk dat
de mensen er belang bij zullen hebben om in één keer op het
niveau van fase 4 sociaal-medisch geïndiceerd te zijn. Het is nogal wat
om zo'n etiket op je hoofd te hebben. Ik zie ook niet gauw gebeuren dat uitvoeringsorganen
zullen zeggen: word nu maar snel fase 4 – wij zullen je wel helpen –
want dan kom je in aanmerking voor de vrijlating. Ik zie dit meer als een
theoretisch dan als een praktisch bezwaar.Minister De Vries:Ik denk dat wij bij de evaluatie van de experimenten tot de conclusie
gekomen zouden zijn dat dit een groep is die als eerste in aanmerking zou
moeten komen voor deze vrijstelling. Echter, er zijn andere groepen en andere
activiteiten op het terrein van sociale activering die wij in samenhang hadden
kunnen bespreken als wij alle experimenten hadden geëvalueerd. U zult
begrijpen dat het de natuurlijke neiging van een kabinet is om de zaken in
het goede perspectief te blijven zien en niet vooruit te lopen op evaluaties
die het zelf heeft aangekondigd.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Ik ben blij, voorzitter, dat ik bij de minister meen te kunnen beluisteren
dat uit een oogpunt van sociale activering bij de evaluatie waarschijnlijk
méér groepen te benoemen zijn dan de groepen die wij nu in de
wet vastleggen.Minister De Vries:Dat zal uit de evaluatie moeten blijken.Voorzitter! Mevrouw Noorman vraagt mij te bevestigen dat de regeling van
vrijlating van premie voor het verrichten van vrijwilligerswerk ook toegankelijk
is voor degenen die deelnemen aan de huidige experimenten; het betreft hier
artikel 144 ABW. Dat is inderdaad het geval. Mevrouw Schimmel verwijst naar
een persbericht waarin sprake is van 'alle bijstandsgerechtigden'. Voorzitter!
Dat persbericht heb ik niet kunnen achterhalen, maar ik heb er wel toegang
toe gehad via het geheugen van mijn medewerkers. Met dit 'alle' was niet bedoeld
de doelgroep van de experimenten te verruimen in die zin dat hiermee anderen
dan langdurig werklozen tot de regeling zouden worden toegelaten. Wat wél
is bedoeld, is dat wat geldt binnen de experimenten ook daarbuiten geldt.
Mevrouw Bijleveld vraagt of SZW betrokken wordt bij het voor het komende voorjaar
aangekondigde brede overleg over plaats en functie van vrijwilligers. Het
zal uit het voorgaande duidelijk zijn geworden dat wij daar
niet gemist kunnen en willen worden.De WIK heeft veel aandacht van de geachte afgevaardigden gekregen. Het
gaat om een inkomensregeling voor kunstenaars die streven naar een renderende
beroepspraktijk. De vraag is gesteld of hier een beleidswijziging wordt aangekondigd.
Of is het waar – dit wordt gesuggereerd door de artikelsgewijze behandeling –
dat een gemaakte fout wordt gecorrigeerd? Voorzitter! In alle oprechtheid
zijn wij ervan overtuigd dat het laatste het geval is. Die fout is niet bij
de wetsvoorbereiding en ook niet in de Kamer ontdekt. Dat is pas later gebeurd,
toen uitvoerig met de uitvoeringsinstanties werd nagegaan hoe een en ander
uitwerkte. Toen bleek dat er een ongerijmdheid zat in artikel 10. De WIK beoogt
in elk geval niet om kunstenaars op ongelijke wijze te behandelen. Of het
nu om een kunstenaar gaat die een heel jaar in de WIK zit, een kunstenaar
die een halfjaar in de WIK zit, het eerste of het tweede halfjaar, de wettelijke
regeling dient met de kunstenaar steeds op dezelfde manier om te gaan.In het tweede lid van artikel 10 wordt gesproken over een berekening van
inkomen op jaarbasis. Dit spoort niet met het vierde lid van dit artikel,
waarin wordt gesteld dat er meteen met een kunstenaar kan worden afgerekend
wanneer hij of zij de WIK verlaat. Op zichzelf is dat een curieuze bepaling
die lastig is uit te voeren omdat kunstenaars vrij zijn om in de WIK te komen
en er weer uit te gaan. Dat is ook de reden waarom die bepaling zo is opgeschreven,
zo is mij verzekerd. Als iemand eruit gaat, is het het makkelijkst om meteen
af te rekenen. Men heeft daarbij niet beseft dat daarmee aan een berekening
op jaarbasis geen recht zou worden gedaan. Ik wil u daar graag nog het een
en ander over zeggen.De kern van deze wetswijziging is dat de wet in lijn wordt gebracht met
de bedoeling die is neergelegd in artikel 10, lid 2 – men vindt die
in de gewijzigde tekst terug – namelijk dat met de kunstenaar op jaarbasis
bekeken wordt welke aanspraken hij heeft op subsidie op basis van de WIK.
Ook het feit dat de WIK een subsidie geeft en niet meteen een uitkering, betekent
dat er een nacalculatie moet plaatsvinden om vast te stellen waar betrokkene
recht op heeft. Mevrouw Bijleveld en de heer Rosenmöller hebben een amendement
ingediend om de wet te herstellen zoals hij was. Ik wil de Kamer in overweging
geven om daar nog eens goed naar te kijken. Naast wat ik nu in de Kamer zeg,
zal ik morgen nog een brief over deze materie naar de Kamer sturen waarin
ik probeer om alles, zo mogelijk, nog wat uitvoeriger neer te leggen. Ik hoef
dan niet de hele avond beslag op uw tijd te leggen. Naar onze opvatting en
onze overtuiging verhoudt de hoofddoelstelling van de wet, namelijk afrekenen
op jaarbasis met toerekenen naar de maanden waarin men in de WIK heeft gezeten,
zich echt niet met datgene wat er in het volgende artikel staat, en verstoort
dit ook de rechtsgelijkheid tussen kunstenaars. Ik geef een voorbeeld. Een
kunstenaar meldt zich pas in juli bij de WIK. Er zal dan gekeken worden naar
wat hij in de maanden daarvoor aan inkomen heeft gehad. Aan het eind van het
jaar zal bezien worden welke aanspraken hij op grond van de WIK heeft. Een
kunstenaar kan zich ook op 1 januari bij de WIK melden, waarna hij er op 1
juli weer uitgaat. Hij zou dan ongelijk behandeld worden in vergelijking met
de kunstenaar die het tweede halfjaar heeft gekozen. Dat kan absoluut niet
de bedoeling van deze wet zijn.Een zorg die in het amendement doorklinkt, zeker in de toelichting, is
dat deze wet niet manipuleerbaar moet zijn voor kunstenaars. Nu ben ik de
laatste die denkt dat zij dat zouden doen, maar je moet een wet testen op
slechte mogelijkheden. Je zou je kunnen voorstellen dat iemand in het eerste
deel van een jaar als kunstenaar goed heeft kunnen rondkomen en dat hij in
het tweede deel van het jaar zegt dat het hem beter zou uitkomen om in de
WIK te zitten. Het is dan tegenover die persoon en tegenover anderen niet
redelijk om niet het jaarinkomen in ogenschouw te nemen.Anderzijds kun je je voorstellen dat de kunstenaar op 1 januari in de
WIK gaat en buitengewoon creatief werkt in de periode waarin hij zijn subsidie
krijgt. Dan gaat hij op 1 juli de WIK uit en hij brengt zijn kunstvoorwerpen
op de markt. Daarmee verwerft hij zoveel inkomen dat je moet vaststellen dat
de periode van de WIK niet gelijkwaardig is aan de periode die je aan anderen
gunt. Deze zaak moet echt op jaarbasis worden bekeken en er moet een toerekening
plaatsvinden naar de periode waarin men in de WIK heeft gezeten.Voorzitter! Op nadrukkelijk verzoek van een aantal leden van de Kamer
wil ik ingaan op de brief van 10 november van de werkgroep kunstenaars in
de bijstand. Daarin staat een reeks kritiekpunten die ingaat op wat er in
de Veegwet staat. Ik moet dan ook aannemen dat die kritiek niet wezenlijk
is veranderd. Er zou een tussentijdse aanpassing moeten kunnen plaatsvinden
van het bedrag dat de WIK'er als renteloos voorschot krijgt, zo schrijft de
werkgroep kunstenaars in de bijstand, indien eigen inkomen van de kunstenaar
in de loop van een uitkeringsjaar wegvalt. Dat is het geval, want de wet voorziet
daarin.Men werpt ook op dat alleen vast inkomen, bijvoorbeeld uit loondienst,
zou moeten worden verrekend met de maandelijkse geldlening. Dat is nooit anders
dan de bedoeling geweest. In de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel
is dat ook uitdrukkelijk gemeld.Verder wordt opgemerkt dat de kunstenaar aan het begin van het WIK-traject
een afspraak zou moeten maken met de sociale dienst over de hoogte van de
uitkering. Als er zich belangrijke wijzigingen in het inkomen voordoen, dan
zou de WIK'er dat moeten melden, zodat de uitkering kan worden aangepast.
Dat is altijd de bedoeling geweest; zo is het ook altijd uitgedragen door
het ministerie. Met de voorgestelde wijziging is hierin absoluut geen verandering
gebracht.Een belangrijk punt betreft de bijverdiensten. Bijverdiensten boven de
125% bijverdiengrens zouden niet en de forfaitaire beroepskostenaftrek zou
wel worden verrekend naar evenredigheid van het aantal maanden dat de kunstenaar
in de WIK zit, aldus de organisatie. Ook dit is een foutieve veronderstelling.
Zowel bijverdiensten boven de 125% bijverdiengrens als de forfaitaire beroepskostenaftrek
worden verrekend naar evenredigheid van het aantal maanden dat de kunstenaar
in de WIK zit. Van een kunstenaar die bijvoorbeeld zes maanden van een kalenderjaar
in de WIK zit, zou het eigen inkomen verdiend in deze zes maanden dat boven
de 125%-grens uitkomt, volledig op de uitkering worden gekort. Dat is niet
juist. Het inkomen van de kunstenaar over het hele kalenderjaar,
inclusief de maanden dat de kunstenaar niet in de WIK heeft gezeten, wordt
omgerekend naar een gemiddeld maandbedrag. Van het jaarinkomen van bovengenoemde
kunstenaar, die zes maanden in de WIK heeft gezeten, speelt 6/12 een rol bij
de definitieve vaststelling van de uitkering.Mevrouw Noorman heeft gevraagd of de WIK-wijziging een drempel opwerpt
voor het aanvaarden van bijbaantjes. Neen, dat is volgens mij absoluut niet
het geval. De WIK is bedoeld ter ondersteuning van het opbouwen van de beroepspraktijk.
De WIK-uitkering kan verder worden aangevuld met inkomsten uit bijbaantjes.
De grens hiervan is gelegen bij 125% van wat de betrokkene anders in de Algemene
bijstandswet zou hebben ontvangen. De kunstenaar weet dat de meerinkomsten
worden verrekend, ook als deze inkomsten niet vallen in de WIK-periode, maar
daarna. Het moment van de verrekening moet volgens het wetsvoorstel zijn het
moment waarop het in het kalenderjaar genoten inkomen in totaliteit bekend
is. Het doet er niet toe dat het moment van verrekening achteraf is. Er is
dus geen drempel om bijbaantjes te aanvaarden tijdens de WIK-periode of om
niet uit te stromen.Mevrouw Noorman informeert naar een discrepantie in antwoorden op pagina
46 en 48 in de nota naar aanleiding van het verslag. Pagina 46 stelt dat de
totale inkomsten uit een kalenderjaar van een kunstenaar worden verrekend,
inclusief de maanden dat de kunstenaar niet in de WIK zat. Niet het gehele
eigen inkomen wordt echter verrekend. Het inkomen uit het gehele jaar wordt
teruggebracht naar het gemiddeld maandinkomen. Daarna wordt voor de periode
dat de kunstenaar in de WIK zat, nagegaan of de renteloze geldlening moet
worden omgezet in een bedrag om niet. Het voorbeeld op pagina 46 gaat uit
van vijf maanden WIK. De berekening wordt dan 5/12 maal het totale jaarinkomen.
Pagina 48 geeft een voorbeeld – het is een beetje ongelukkig –
van zes maanden. Dan is de herberekening 6/12 maal het totale jaarinkomen.
Op hoofdpunten is er dus geen discrepantie.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Voorzitter! Op pagina 46 van de nota naar aanleiding van het verslag wordt
de veronderstelling van de PvdA-fractie, dat de gehele inkomsten in een kalenderjaar
van een kunstenaar worden meegenomen, door de minister in zijn antwoord tegengesproken.
Vervolgens licht hij nu weer toe dat het toch gebeurt. Ik kan dat alleen maar
als inconsistent beschouwen.Minister De Vries:Er zit een toerekening tussen. Er wordt bekeken wat een kunstenaar in
een heel jaar aan inkomsten heeft gehad. Voor de bepaling van de hoogte van
de subsidie die hij krijgt op grond van de WIK, vindt een toerekening plaats
naar de periode die hij in de WIK heeft gezeten. Laten wij het simpel houden:
als het inkomen over twaalf maanden wordt opgeteld en de kunstenaar heeft
drie maanden in de WIK gezeten, wordt het totale bedrag gedeeld door vier,
en ontstaat het bedrag dat eventueel in aanmerking komt voor verrekening met
de subsidie. Het kan dan zijn dat het bedrag lager is, zodat een hogere uitkering
ontstaat.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Maar dan nog staat op pagina 46 iets waarvan u nu zegt dat het anders
is. Wat u nu vertelt, heb ik verondersteld in de vraagstelling in het verslag.
In de nota naar aanleiding van het verslag staat vervolgens dat dat een onjuiste
veronderstelling is, die u nu weer onderschrijft. U zegt namelijk: als iemand
een gedeelte van het jaar een WIK-uitkering heeft, wordt voor de verrekening
gekeken naar het volledige inkomen in dat jaar, dat wordt herrekend naar een
maandbedrag. Als dat maandbedrag hoger is dan toegestaan op grond van de WIK,
wordt dat verrekend. Dat is dus anders, ook financieel gezien, dan het oorspronkelijke
wetsvoorstel. Mensen zullen er dus ten opzichte van het oorspronkelijke wetsvoorstel
op achteruitgaan.Minister De Vries:Ik geloof dat ik het goed heb gelezen in de pauze die wij hebben gehad
om een en ander te bezien. Omdat het mij op het ogenblik niet mogelijk is
die teksten te vergelijken, zal ik dat straks nog even doen. Het totale inkomen
dat een kunstenaar geniet, is relevant voor de bepaling van het recht dat
hij heeft op een subsidie op grond van de WIK, onafhankelijk van de vraag
of hij het hele jaar of een halfjaar werkt, of hij al of geen bijverdiensten
heeft. Dan wordt de subsidie berekend, en op basis van die berekening wordt
toegerekend naar de periode dat hij in de WIK heeft gezeten. Dan mag dat inkomen
tot 125% van het minimumloon uitgroeien. Als het daarboven ligt, zal hij gekort
worden, en als het daaronder ligt, hangt dat af van het niveau.De voorzitter:Mevrouw Noorman mag nog één vraag stellen. De minister heeft
al gezegd dat hij hierop terug zal komen.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Maar dat is dus niet bedoeld in de oorspronkelijke wet. De leden 4 en
5 van artikel 10 regelen expliciet hoe te handelen bij beëindiging van
de WIK. U draait dat nu dus om, waarbij ik het niet heb over de vraag of u
dat nu wilt of niet. Het is een wezenlijk andere regeling.Minister De Vries:Maar dat heb ik in het begin van mijn betoog toch gezegd, mevrouw Noorman?
Dit is een absolute ongerijmdheid in deze wet, die men helemaal niet heeft
beoogd. De hoofdregel van de wet staat in artikel 10, lid 2: er wordt op jaarbasis
afgerekend. Nu heeft men om technische redenen bedacht dat het handig zou
zijn om in artikel 4 op te schrijven dat meteen een afrekening plaatsvindt,
zich niet realiserend dat dit een doorkruising was van de beleidsinzet, die
overigens in alle inkomenswetten op jaarbasis wordt bekeken. Men heeft zich
verder niet gerealiseerd dat dit tot rechtsongelijkheid zal leiden voor mensen
die in de WIK terechtkomen.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Dat is feitelijk wat u stelt, niet conform de toelichting op de wet, en
ook niet conform de regeling zoals die geldt in de bijstand. In de toelichting
op artikel 10 van de oorspronkelijke wet staat op pagina 18 dat het hele complex
van regelingen rond artikel 10 is gebaseerd op artikel 23 van de Algemene
bijstandswet. In die wet is het niet zo dat na beëindiging van de bijstand
een herrekening van het later verdiende inkomen plaatsvindt met eerder genoten
bijstand. Daarom vond mijn fractie het doodnormaal dat artikel 10, lid 5,
regelde – ik lees de toelichting op het oorspronkelijke wetsvoorstel
voor –: indien tijdens een kalenderjaar...De voorzitter:Nee, u mag ervan uitgaan dat dat bekend is. Geen hele toelichtingen voorlezen!Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Met alle respect, maar het is wel vitaal in deze discussie.De voorzitter:Alles is voor mij vitaal, maar dit duurt te lang.Minister De Vries:Ik zou het prettig vinden als mevrouw Noorman die zin mocht afmaken, dan
kunnen wij dat in die brief meenemen.De voorzitter:Gaat uw gang.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Dank u wel, voorzitter. Er staat dat, indien tijdens het kalenderjaar
de kunstenaar om welke reden dan ook de WIK verlaat, zo spoedig mogelijk op
basis van de tot dan toe verworven middelen een definitieve vaststelling plaatsvindt.
Dat is conform de Algemene bijstandswet, waarop dit artikel is gebaseerd.Minister De Vries:Voorzitter! Dat verhoudt zich dus niet met artikel 10, lid 2. Dat heb
ik al herhaaldelijk gezegd.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Dit verhoudt zich wel met artikel 10, lid 2. Daarin wordt de situatie
geregeld van iemand die gedurende een jaar een WIK-uitkering heeft en dan
te maken heeft met wisselende inkomsten. Vervolgens wordt in een later artikel
geregeld hoe te handelen bij het beëindigen van de WIK. Dat is niet hetzelfde.
Dat is een verschillende situatie. Iemand die een aanvraag in het kader van
de WIK doet, heeft te maken met een herrekening, net zoals bij 'de ingang'
in de bijstandswet. Wordt de WIK beëindigd, dan heb je met dezelfde methodiek
te maken als bij de bijstand. Dat leidt tot onvolledige en wisselende inkomsten,
want ook aan het eind van die periode wordt er verrekend, ook als de bijstand
bij wijze van bevoorschotting is verstrekt. Die parallel valt ook met de WIK
te trekken.Minister De Vries:Bij de WIK is echter sprake van subsidies, die nu eenmaal tot verrekening
moeten leiden. Mijn overtuiging is, als het gaat om artikel 10, lid 2, dat
er op jaarbasis moet worden bekeken hoe hoog de subsidie voor betrokkene moet
zijn. Ik heb zojuist ook op een ongerijmdheid gewezen als je het anders doet.
Ik heb het voorbeeld genoemd van iemand die een jaar partieel in de bijstand
zit. In het eerste halfjaar wordt deze persoon echt anders behandeld dan iemand
die het tweede halfjaar in de bijstand zit. Dan wordt er namelijk ook naar
het jaarinkomen gekeken.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Voorzitter! Er is dan sprake van een verschil, maar dat is altijd het
geval. Als iemand op eigen kracht een inkomen verwerft, maar vervolgens tot
de ontdekking komt dat hij dat halverwege het jaar niet meer kan en dan een
beroep doet op overheidssteun, in dit geval de WIK, dan vind ik het redelijk
dat je bekijkt of die persoon niet als God in Frankrijk heeft geleefd in de
periode voordat hij een beroep op overheidssteun deed. Als iemand het aan
het eind van de periode van overheidssteun zelf kan, dan vind ik het niet
redelijk dat het inkomen dat deze persoon vervolgens verdient, wordt verrekend
met een eerder verkregen uitkering. Er is geen enkele uitkering, noch op basis
van de WW, noch op basis van de bijstand of de ANW, waarbij dat soort herrekeningen
plaatsvindt. Dat is een unicum. Ik vraag mij af of de minister dat echt moet
willen.Minister De Vries:Die vraag is duidelijk. Ik heb het extreme voorbeeld gegeven van een kunstenaar
die in de WIK zit, zich gedurende zes maanden op grote producties voorbereidt
en dan subsidie krijgt. Vervolgens ziet hij gelukkig voor hem en voor iedereen
kans om die kunstwerken in het najaar tegen een zeer goede prijs te verkopen.
Wat is er dan op tegen om dan jaarverrekening plaats te laten vinden? Neem
een kunstenaar die in het begin van het jaar goed heeft kunnen rondkomen van
zijn kunst, maar vervolgens voor een deel van zijn werk een beroep op de WIK
doet, omdat zijn inkomen is gezakt. Dan wordt er ook naar de inkomenssituatie
gekeken. Dat wordt wel normaal gevonden. Volgens mij is er maar één
oplossing, namelijk dat wij op jaarbasis bekijken in hoeverre de WIK-subsidie
het beoogde doel heeft bereikt, namelijk het faciliëren van een renderende
beroepspraktijk voor kunstenaars, zonder dat ze een beroep op de bijstand
doen, want daar zijn allerlei voor kunstenaars bezwarende voorwaarden aan
verbonden.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Voorzitter! Als de minister deze redenering volgt, dan betekent dat ook
dat het voor een kunstenaar die in de WIK zit, uiterst onaantrekkelijk is
om gedurende een WIK-jaar te proberen om zelf inkomen uit arbeid te verwerven.
Dan weet je namelijk dat, zodra je iets verdient, dit aan het eind van het
jaar wordt verrekend. Wij zijn er echter in het kader van de WIK op uit dat
een kunstenaar uiteindelijk een levensvatbare beroepspraktijk weet te creëren.
Het gaat dan niet aan dat je bij het verwerven van een zelfstandig inkomen
wordt afgestraft, omdat het geld dat je in het tweede halfjaar hebt verdiend,
wordt verrekend met eerdere uitkeringen. Dat is uiterst ongebruikelijk.Minister De Vries:Voorzitter! Ik heb de vraag al enkele malen beantwoord. Ik vind het niet
onredelijk dat een kunstenaar die zich in de tweede helft van het jaar voor
de WIK meldt, op dezelfde wijze wordt behandeld, namelijk naar zijn jaarinkomen,
als een kunstenaar die in de eerste helft van het jaar in de WIK zit. De redenen
die je daarvoor kunt geven, kunnen verschillen. Ik heb twee extreme invullingen
gegeven. Die geven naar mijn smaak aan dat het onbillijk zou zijn om de ene
kunstenaar anders te behandelen dan de andere. Het gaat ook om rechtsgelijkheid
binnen een regeling. Die probeert de regering te herstellen, omdat die kwestie
als gevolg van een fout verkeerd in de wet is opgeschreven.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Maar...De voorzitter:Neen, mevrouw Noorman. U hebt nog een tweede termijn en het lijkt mij
dat de argumenten op dit punt voldoende zijn gewisseld. Ik zie de heer Wilders
nu ook bij de interruptiemicrofoon staan. Ik wil hem alleen het woord geven
als het gaat om een nieuw element, een nieuwe interruptie.De heer Wilders (VVD):U kunt het ook een discussie tussen de minister en de PvdA-fractie laten
zijn, maar...De voorzitter:U hoeft niet zo verontwaardigd te doen. Ik vraag u om een interruptie
te plegen, als u dat wilt; kom op.De heer Wilders (VVD):Nou, kom op.De voorzitter:U behoort niet met de voorzitter in discussie te gaan. Een interruptie
is gericht aan de minister.De heer Wilders (VVD):Dank u, voorzitter, dan stel ik een vraag aan de minister.Op het punt van die verrekening en gelijkstelling kan ik een eind met
de minister meegaan. Ik zou het op prijs stellen als hij de moeite nam om
in te gaan – een groot aantal argumenten stond ook al in de nota naar
aanleiding van het verslag omdat hij toen reageerde op een brief van 10 november
van de werkgroep – op de nieuwe brief die wij vandaag van diezelfde
werkgroep hebben ontvangen, waarin weer wordt gereageerd op de argumentatie
van de minister. De minister wint in dat geval naar mijn mening aan geloofwaardigheid.Minister De Vries:Ik weet niet of die brief al op het departement binnen is gekomen. In
ieder geval kom ik naar u toe voor een kopie.De heer Van Dijke (RPF):Ik wil twee opmerkingen maken. Dit debat gaat zo diep in op de inhoud,
dat de vraag moet worden gesteld of, met inachtneming van het gemaakte excuus,
het wel de voorkeur verdient om dit punt nu in deze Veegwet te regelen. De
minister en de Kamer verschillen nogal van mening.In de tweede plaats focust de minister zich op het jaarinkomen van de
kunstenaar. Hij maakte daarover naar mijn mening terecht een aantal opmerkingen.
Dit jaarinkomen blijft evenwel beperkt tot een kalenderjaar. Als een bepaalde
kunstenaar in jaar A een uitkering in het kader van de WIK geniet en hij tevens
in dat jaar een uitstekende hoeveelheid kunst weet te genereren die hij het
jaar daarna verkoopt, is de minister op geen enkele wijze tegen zo'n opzet
gewapend. Daarmee is naar mijn mening aangetoond dat de WIK als zodanig een
slechte wet is.Minister De Vries:Die conclusie zou u niet moeten trekken.De heer Van Dijke (RPF):In ieder geval is die wet op dat punt heel gevoelig voor gebruik dat niet
beoogd wordt.Minister De Vries:Als een kunstenaar na een jaar in de WIK te hebben gezeten, met zijn kunst
opeens zijn inkomen goed kan verdienen, dan is precies aan het doel van die
wet voldaan, namelijk om kunstenaars in de gelegenheid te stellen een renderende
beroepspraktijk op te bouwen. In het volgend jaar zal dan worden bezien of
er nog aanspraak kan worden gemaakt op een WIK-subsidie. Als het zo goed met
hem gaat zoals de heer Van Dijke nu schetst, dan moeten wij daar allemaal
blij over zijn.De termijn van een jaar is niet willekeurig gekozen. Het is natuurlijk
onmogelijk om het per dag, per week of per maand te doen; in Nederland gebruiken
wij meestal een termijn van een jaar om vast te stellen wat het inkomen van
mensen is. De beperking in de wet is ook op vier jaar gesteld. Dus veel langer
dan die tijd kan men niet onder de regeling vallen. De bedoeling van een en
ander is om de kunstenaars de kans te geven zich te ontwikkelen en om hun
producten te verkopen. In dat licht vind ik een periode van een jaar heel
redelijk. Als het geval dat de heer Van Dijke noemt zich voordoet, zal dat
in het volgende jaar verdisconteerd worden als de desbetreffende persoon weer
een beroep op de WIK zou doen.De heer Van Dijke (RPF):Waarom focust u zich op een kalenderjaar en kan het niet gewoon om een
jaar als zodanig gaan?Minister De Vries:Ik denk dat het theoretisch zou kunnen, maar het is heel erg praktisch
om het op een kalenderjaar te fixeren.Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):Ik heb mij nooit zo ontzettend in de WIK verdiept en ik begrijp dat de
minister er pas vanmiddag uitgebreid naar heeft gekeken. Ik heb de argumenten
van de minister tot mij door laten dringen en dat leidt mij tot de vraag of
wat nu voorgesteld wordt, het allemaal niet veel moeilijker maakt. Het doel
van de WIK was om de renderende beroepspraktijk mogelijk te maken. Wordt door
hetgeen nu wordt voorgesteld, het niet veel moeilijker om die stap naar de
renderende beroepspraktijk te maken?Minister De Vries:Ik geloof niet dat dit voor die kunstenaars zo geldt. Ze kunnen ook een
beroep doen op de bijstand. Daar zit echter wel een verplichting aan die ze
niet willen. Ze moeten naar de arbeidsmarkt. Met de onderhavige regeling stellen
wij de kunstenaars in de gelegenheid om zich voor minder dan het bijstandsniveau
toch met de beroepspraktijk bezig te houden. Ze kunnen ook nog wat bijverdienen.
Als ze beeldend kunstenaar zijn kunnen ze ook werk verkopen; als ze acteur
zijn kunnen ze optreden etc. Dan kunnen zij zelfs een inkomen verdienen tot
125% van het minimumloon. En als dat gebeurt, is iedereen daar gelukkig mee.
Als het meer wordt, moet geconstateerd worden dat de kunstenaar de WIK eigenlijk
niet nodig heeft en dan wordt dat verrekend. Het is niet de bedoeling dat
wij een subsidie geven aan kunstenaars die hun inkomen zelf kunnen verdienen.
Het gaat erom mensen in de gelegenheid te stellen hun vak uit te oefenen.
Ik geloof niet dat daar misbruik van gemaakt wordt. Het gaat natuurlijk vaak
om jonge kunstenaars, die nog een entree zoeken op de markt en die met deze
steun in de rug een basis hebben om hun leven aan de kunst te wijden en te
kijken of zij een plek op die markt kunnen vinden. Daar hebben zij vier jaar
de tijd voor. Ja, en dan is het afgelopen volgens deze regeling. Het is te
hopen dat veel kunstenaars op deze manier slagen. Zij kunnen dus ook een inkomen
bijverdienen. Er is geen beperking op bijverdiensten. Verdient men echter
zoveel dat men eigenlijk die WIK-regeling niet nodig heeft, dan wordt dat
natuurlijk in mindering gebracht. Het is niet de bedoeling om geld op een
grote hoop te leggen. Integendeel, het is juist de bedoeling om mensen een
relatief kleine voorziening te geven waaraan zij zelf door hun prestaties
als kunstenaar iets kunnen toevoegen.Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):In antwoord op de vraag van de heer Wilders zei de minister dat hij bereid
is om op de laatste brief van de federatie van kunstenaars te reageren. In
zijn antwoord zal onder andere een vergelijking met de BPZ worden gemaakt.
Kan de minister ervoor zorgen dat wij dat morgen op schrift
krijgen?Minister De Vries:Dat zal ik graag doen. Dat heb ik ook toegezegd. Ik denk dat het verstandig
is om aan de hand van voorbeelden toe te lichten hoe een en ander kan uitpakken.
Ik heb hier wel wat voorbeelden bij de hand, maar die lenen zich niet voor
communicatie in deze zaal.Voorzitter! Hiermee wil ik mijn bijdrage in eerste termijn over de WIK
afsluiten en kom ik bij de vraag van mevrouw Bijleveld of via de Veegwet WSW-budgetten
mogen worden gebruikt voor indicatiestelling. Naar de kosten wordt nog een
extern onderzoek gedaan teneinde vast te stellen wat een redelijk bedrag is
om in de ramingen van het budget mee te nemen. Thans is de schatting dat het
gaat om zo'n ƒ 1200 tot ƒ 1600 per indicatie. Dit zal niet ten
koste gaan van de taakstelling met betrekking tot het aantal arbeidsplaatsen.
Dus daar wordt een andere oplossing voor gezocht.Staatssecretaris Hoogervorst:Voorzitter! De heer Van Dijke heeft gevraagd of ook andere departementen
jaarlijks zo'n veegwetactie kennen. Nu weet ik uit een vorig bestaan dat het
ministerie van Financiën jaarlijks een belastingplan afscheidt. Ook dat
is een bonte verzameling van kleinere wetsvoorstellen die bijeengeveegd worden.
Ik kan mij van de jaarlijkse discussie binnen de vaste commissie voor Financiën
herinneren dat precies dezelfde klachten naar voren gebracht werden als vandaag
geuit zijn. Dus ik sympathiseer met de gevoelens van de Kamerleden.Ik ben overigens wel blij dat de Kamer zelve niet geheel consistent is
geweest en aan deze Veegwet nog een soort wetsvoorstelletje heeft toegevoegd,
namelijk in de vorm van een amendement op de Wet boeten en maatregelen. Als
mevrouw Noorman-den Uyl in haar kritiek geheel consistent was geweest, had
zij natuurlijk een initiatiefwetsvoorstel in moeten dienen. Ik moet zeggen
dat ik mij goed kan vinden in dat amendement. Dat zal niemand verbazen. Ik
heb al eerder in antwoord op schriftelijke vragen van mevrouw Noorman aangegeven
dat ook ik er ongelukkig mee ben dat er van die evidente gevallen van zelfbenadeling
bestaan, die dan door de systematiek van de Wet boeten en maatregelen door
boetes worden getroffen. Dat leidt in de praktijk tot situaties die door geen
zinnig mens redelijk genoemd kunnen worden. Daardoor wordt de werking van
de wet belemmert. Zo is het ook door de uitvoerende instellingen sterk ervaren.
Ik heb voorgesteld om de evaluatie af te wachten, omdat wij dan alles goed
in samenhang kunnen bekijken. Dat kunnen wij alsnog doen, maar ik denk dat
wij goed uit de voeten kunnen met het amendement dat door mevrouw Noorman
is ingediend. Ik omarm het derhalve graag.De heer Wilders (VVD):Heeft de staatssecretaris het amendement overgenomen?Staatssecretaris Hoogervorst:Nee, ik laat de eer aan de Kamer.De meeste geachte afgevaardigden hebben hun ongenoegen geuit over de onderuitputting
van de veegwetbudgetten. Ik werd daar voor het eerst mee geconfronteerd in
een bestuurlijk overleg met het LISV in oktober. Ik had toen hetzelfde gevoel
als de Kamer: hoe is het mogelijk dat als je geld op de plank hebt liggen
voor nuttige dingen, het toch niet wordt besteed? Velen hebben gevraagd waar
dat aan ligt. Weten de UVI's hun werklozen niet uit hun bestanden te halen?
Daar zit wel een kern van waarheid in. Wordt er geen goed gebruik van gemaakt,
omdat er sprake is van gedwongen winkelnering bij de Arbvo? Ook daar zou een
kern van waarheid in kunnen zitten. Ik weet het eerlijk gezegd niet. Wel weet
ik dat in de veegwetbudgetten zelf is vastgelegd dat er sprake is van gedwongen
winkelnering bij de Arbvo. Daar kunnen wij niet onderuit. In 1999 loopt deze
regeling af. De gelden die nog niet gebruikt zijn, kunnen nog wel gebruikt
worden, ook uit voorgaande jaren. Ik zal graag op de uitnodiging ingaan om
in een brief een en ander nader uit de doeken te doen en de voorstellen van
het LISV te bekijken om tot een wat meer flexibele besteding van die budgetten
te komen.De heer Van Dijke (RPF):Voorzitter! Ik waardeer de eerlijkheid van de staatssecretaris als hij
zegt het niet te weten. Hij noemt enkele mogelijkheden, maar zeker weten doet
hij het niet. Is de staatssecretaris niet met mij van mening dat het toch
wel erg is dat wij niet weten hoe het precies zit?Staatssecretaris Hoogervorst:Het is inderdaad niet bevredigend. De kwestie van opdrachtgeverschap,
budgettering en reïntegratiebudgetten zullen wij in het SUWI-traject
nog eens fundamenteel bekijken. Wij kunnen deze problematiek daarbij betrekken.
Ik zal in de brief die ik de Kamer zal doen toekomen, proberen te omschrijven
wat de kern van het probleem is.De heer Van Dijke (RPF):Komt daarin ook te staan waarom het geld niet besteed is?Staatssecretaris Hoogervorst:Dat beschouw ik als de kern van het probleem.Mevrouw Schimmel (D66):Hoorde ik de staatssecretaris zeggen dat de gedwongen winkelnering per
1 januari 1999 ophoudt?Staatssecretaris Hoogervorst:Nee, de veegwetbudgetten houden op per 1 januari 1999.Mevrouw Schimmel (D66):En als de veegwetbudgetten ophouden te bestaan, houdt volgens hem ook
de gedwongen winkelnering op?Staatssecretaris Hoogervorst:Alleen voor dit budget.Mevrouw Schimmel (D66):Dat geldt alleen voor dit onderdeel?Staatssecretaris Hoogervorst:Ja.Mevrouw Schimmel (D66):Gaat de staatssecretaris nog verder in op bijvoorbeeld verplichte reïntegratieplannen
voor de uitvoeringsinstellingen?Staatssecretaris Hoogervorst:Dat zouden wij kunnen bespreken naar aanleiding van de brief die ik de
Kamer nog zal sturen. Ik kan op dit moment niet overzien hoe wij dit varkentje
even gaan wassen.Mevrouw Schimmel (D66):Als de inkoopbudgetten onderbesteed zijn en het geld dus niet gebruikt
is, is er dan nog een mogelijkheid het geld in te zetten voor projecten die
volgens ons zinvol zijn om te ondersteunen?Staatssecretaris Hoogervorst:Het geld blijft op de plank liggen, maar wel binnen het kader van het
veegwetbudget.Mevrouw Schimmel (D66):Het is dus extra voor reïntegreren.Staatssecretaris Hoogervorst:Het geld dat nu niet is uitgegeven binnen het kader van de veegwetbudgetten,
blijft ook vanuit voorgaande jaren binnen datzelfde kader beschikbaar om dit
jaar en volgend jaar besteed te worden. Ik herhaal dat dit moet gebeuren binnen
het wettelijke kader van het veegwetbudget.Mevrouw Schimmel (D66):Zegt de staatssecretaris daarmee ook binnen het kader van de gedwongen
winkelnering?Staatssecretaris Hoogervorst:Ja, want dat is het wettelijk kader waarbinnen het plaatsvindt.Mevrouw Schimmel (D66):Heeft de staatssecretaris het idee dat als het budget buiten de arbeidsvoorziening
besteed mag worden, er meer effecten te zien zouden zijn?Staatssecretaris Hoogervorst:Ik heb al gezegd dat ik daarop het precieze antwoord niet weet. Ik zou
wel iets kunnen verzinnen, maar ik weet het gewoon niet. Er hebben mij signalen
bereikt dat primair de oorzaak bij de UVI's zou liggen, omdat zij niet goed
in staat zijn de eigen kaartenbakken door te ploegen en de langdurig werklozen
op te sporen. Als dat waar zou zijn, is de gedwongen winkelnering niet de
kern van het probleem. Ik hoor ook wel geluiden dat als de UVI's niet verplicht
zouden zijn uit te besteden bij de Arbvo, maar ook elders hun heil mochten
zoeken, zij misschien beter hun best deden om de langdurig werklozen op te
sporen. Dat zijn de twee verhalen die ik hoor. Ik zou liegen als ik zei dat
ik wist wat de waarheid is.Mevrouw Schimmel (D66):De staatssecretaris heeft er in de nota naar aanleiding van het verslag
wel voor gekozen om de arbeidsvoorziening desnoods de cliënten te laten
selecteren. Hij heeft in feite dus al gekozen voor die gedwongen winkelnering.Staatssecretaris Hoogervorst:Nogmaals, dat zit in het veegwetbudget zelf, in het wettelijk kader van
de veegwetbudgetten. Als mocht blijken dat de UVI's er niet in slagen om hun
kaartenbakken om te schudden en die mensen eruit te halen, dan vind ik dat
Arbvo dat mag doen.Mevrouw Schimmel (D66):Hoe wil de staatssecretaris realiseren dat Arbvo dat gaat doen? Hoe gaat
Arbvo in de kaartenbakken van de UVI's kijken?Staatssecretaris Hoogervorst:Ik stel voor dat wij de heel praktische kant van deze zaak nog eens nader
bespreken naar aanleiding van de door mij toegezegde brief.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Ik wil de staatssecretaris vragen om in die brief een aantal gegevens
mee te nemen die het de Kamer mogelijk maakt om het probleem in z'n context
te bezien. Ik noem bijvoorbeeld de volgende vragen. Hoeveel fase 4-klanten
hebben de UVI's in hun bestand? Hoeveel fase 3- en hoeveel fase 2-klanten
zijn er? In welke mate zijn fase 4-, fase 3- of fase 2-trajecten ingezet of
ingekocht, ook via het Arbvo-budget en eventueel bij de WIW? Op die manier
kunnen wij beoordelen op welke plekken het nu precies niet goed werkt.Staatssecretaris Hoogervorst:Ik denk dat deze vragen meegenomen kunnen worden.Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):Voorzitter! Ik ben de staatssecretaris erkentelijk voor zijn eerlijkheid.
Hij zegt: ik weet gewoon een aantal dingen niet, laten wij dat maar eens opschrijven.
Maar het gaat natuurlijk om geld van 1996, 1997 en 1998, waarvan een groot
gedeelte op de plank ligt. Ik ga ervan uit dat de staatssecretaris in de brief
ook probeert aan te geven hoeveel geld er precies mee gemoeid is. Gaat hij
ook in op de wijze waarop wij zelf als bestuurders hebben gevolgd wat daar
gebeurd is. Ik heb het dan dus over de monitoring. Het intrigeert mij nu steeds
meer dat wij dat budget van enkele jaren op de plank hebben liggen en dat
wij eigenlijk nog niets weten. Kan de staatssecretaris daar misschien ook
op ingaan in de brief?Staatssecretaris Hoogervorst:Dat is goed. Ik meen mij te herinneren dat wij in de brief over de sluitende
aanpak hebben aangegeven hoeveel geld er ongeveer op de plank ligt. Volgens
mij gaat het om zo'n 80 mln.De heer Van Dijke (RPF):De interrupties brengen mij tot de conclusie dat wij weliswaar later,
op grond van een brief, over deze kwestie zullen debatteren, maar dat wij
intussen wel al een belangrijke stap zetten in de richting waarin wij het
toekomstige beleid zullen vormgeven. Dat is natuurlijk een beetje merkwaardig.Staatssecretaris Hoogervorst:Als wij hierover gaan praten, wordt het geen loos gesprek. Als wij tot
drastisch andere conclusies zouden komen, sta ik daarvoor open.Voorzitter! Mevrouw Noorman en mevrouw Schimmel hebben vragen gesteld
over de samenloop van WW en zwangerschapsverlof. Uit de informatie van het
LISV is gebleken dat 19% van de vrouwen die vanuit de WW met zwangerschapsverlof
gaan, na afloop een ZW-uitkering ontvangen. De vraag is: waarom wordt hiervoor
niet hetzelfde geregeld als bij het zwangerschapsverlof? Dan heb ik het over
de verrekening met de WW-periode. Is dat niet in strijd met het VN-vrou- wenverdrag?Wij hebben dat nagekeken en komen uitdrukkelijk tot de conclusie dat het
niet in strijd is met het VN-vrouwenverdrag, omdat het VN-vrouwenverdrag echt
sec gaat over zwangerschapsverlof. Hier gaat het over ziekte. Het is weliswaar
ziekte die mogelijk voortkomt uit zwangerschap, maar die toch te onderscheiden
is van een zwangerschap. Het is misschien wel iets om later met mijn collega
Verstand op terug te komen, maar wij zeggen juist: wij willen dat zwangerschapsverlof
eigenlijk uit de Ziektewet hebben. Zwangerschap is immers geen ziekte. Dan
kan het omgekeerd natuurlijk ook niet zo zijn dat ziekte een soort verlenging
van de zwangerschap wordt.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Dat is oorzakelijk bij 20% wel het geval. Ik vind het plezierig dat de
staatssecretaris het nagekeken heeft, maar het lijkt mij goed als de Kamer
precies weet waarom en op welke grond de staatssecretaris meent dat er geen
samenloop is met de 20% vrouwen die na afloop van het zwangerschapsverlof
als gevolg van zwangerschap ziek zijn. Kan hij dat de Kamer schriftelijk laten
weten?Staatssecretaris Hoogervorst:Ik wil daar nog wel een brief over sturen, maar volgens mij hebben wij
het in de schriftelijke behandeling heel precies laten weten, dus ik weet
niet wat daaraan toegevoegd kan worden.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Het gaat in dit geval om een substantieel aantal vrouwen die als gevolg
van zwangerschap langer ziek zijn. Op het moment is er dus de facto, ondanks
deze wetswijziging, sprake van samenloop van ziekte ingevolge zwangerschap
en WW. Op dat moment kun je concluderen dat er strijdigheid is met het VN-vrouwenverdrag.Staatssecretaris Hoogervorst:Daar hebben wij naar gekeken en onze conclusie is dat er geen strijdigheid
is, want het gaat hier niet om zwangerschap, maar om ziekte. Het feit dat
die ziekte voortkomt uit zwangerschap is niet echt relevant.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Zo komen wij in een welles-nietessituatie terecht en daar ben ik niet
zonder meer op uit. Ik zou het toch op prijs stellen als de staatssecretaris
dat op papier wat nader zou toelichten. Ik vind dit net iets te kort door
de bocht als onderbouwing. Het gaat tenslotte om een VN-verdrag en wij moeten
voldoen aan de eisen daarvan.Staatssecretaris Hoogervorst:Ik ben gaarne bereid om onze juridische afdeling er nogmaals naar te laten
kijken, maar ik wil niet de verwachting wekken dat wij tot een andere conclusie
zouden kunnen komen. Ik ben echter gaarne bereid om de Kamer daar nog een
brief over te sturen.De voorzitter:Wij houden het hierbij. Of heeft u een andere vraag?Mevrouw Schimmel (D66):Als iemand ziek wordt en daardoor zijn WW-rechten opschort...De voorzitter:De staatssecretaris heeft toch toegezegd dat die afdeling ernaar kijkt.Mevrouw Schimmel (D66):Ik wil aanduiden waar het verschil ligt. Je wordt niet zwanger om je WW-rechten
te sparen. Daarom zeg je dat het niet moet cumuleren. Daarom hoef je je WW-rechten
niet op te souperen tijdens je zwangerschap.De voorzitter:Wacht even...Mevrouw Schimmel (D66):Nee, ik wil het toch onder woorden brengen.De voorzitter:Nee, ik heb het woord. U stelt een vraag aan de staatssecretaris of niet.
U kunt niet een soort college aan uw collega's geven. Heeft u een vraag aan
de staatssecretaris?Mevrouw Schimmel (D66):Ik vraag de staatssecretaris of de oorzaak zwangerschap in combinatie
met WW en Ziektewet een andere oorzaak is dan bij een gewone ziekte, waardoor
de ziekte ten gevolge van zwangerschap in een ander daglicht komt te staan.
Dat is de achtergrond van onze stellingname.Staatssecretaris Hoogervorst:Er is geen VN-verdrag, of welk verdrag dan ook, dat zegt dat Ziektewetperiodes
moeten worden gesaldeerd met de WW-periode. Wij hebben hier dus gewoon te
maken met ziekte, weliswaar ziekte voortkomend uit zwangerschap, maar gewoon
ziekte. Er is geen enkel internationaal verdrag dat ons verplicht om die ziekteperiode
te salderen met de WW. Maar ik zal er nog een keer naar laten kijken.Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):Ik was een beetje nieuwsgierig naar een opmerking die de staatssecretaris
net maakte. Hij zei dat zwangerschap geen ziekte is – daar ben ik het
mee eens – en dat wij zwangerschap dus eigenlijk uit de Ziektewet zouden
moeten halen. Komt het kabinet op dat punt nog met voorstellen? Wat zijn dat
dan voor voorstellen? Dat intrigeert mij. Ik zou zelf niet weten wat je dan
zou moeten doen.Staatssecretaris Hoogervorst:Ik behandel nu de portefeuille van mijn collega Verstand.Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):Ik neem aan dat u de Ziektewet doet.Staatssecretaris Hoogervorst:Zij heeft dat aangekondigd en zij zal met voorstellen komen, maar ik weet
niet wanneer dat zal gebeuren.Voorzitter! Dan had de heer Van Dijke nog een intrigerende opmerking.
Hij zei dat saldering zo in het VN-verdrag is geregeld omdat er anders discriminatie
van de vrouw zou kunnen plaatsvinden. Bij adoptieverlof is dat eigenlijk niet
het geval, want dat kan zowel door man als vrouw worden opgenomen. Daar is
dus geen reden om die saldering te laten plaatsvinden. Dat is op zichzelf
wel logisch. Aan de andere kant lijken die regelingen zo verschrikkelijk veel
op elkaar, dat het ook weer onlogisch zou zijn om het bij adoptieverlof niet
te doen en bij zwangerschapsverlof wel. In die hevige strijd tussen die twee
logische redeneringen hebben wij voor de laatste gekozen.De heer Van Dijke (RPF):Voorzitter! Daar heb ik begrip voor, maar plak er dan niet de verkeerde
redenering achter.Staatssecretaris Hoogervorst:Nee, maar de heer Van Dijke heeft de helderheid van mijn denken op dit
punt verhoogd.Voorzitter! Dan kom ik bij de kwestie van de stagiairs die uit de WAO
gaan en in de Wajong komen. Het gaat hier niet om een grote zaak. Wij zoeken
vooral naar een praktische oplossing voor een dreigend probleem. Vanuit zowel
de onderwijswereld als de werkgeversorganisaties hebben ons signalen bereikt
dat er misschien niet geheel ten onrechte sprake is van de vrees dat een stagiair
die in de WAO belandt, negatieve prikkels veroorzaakt. Dit kan er bij veel
werkgevers toe leiden dat ze huiverig worden om stagiairs aan te nemen. Heb
ik harde aanwijzingen dat dit in grote getale gebeurt? Nee, die heb ik niet.
Aangezien het echter om een geringe aanpassing van de wet gaat en de psychologie
hier ook een rol speelt, vind ik dat wij geen risico's moeten nemen.Ik ben verder laconiek over de vraag of werkgevers zo worden gestimuleerd
om niet goed voor hun stagiairs te zorgen. Ten eerste blijft de werkgever
voluit verantwoordelijk voor de preventie op het gebied van de arbeidsomstandigheden.
Ik herinner mij het debat over de Arbo-wetgeving nog heel levendig en
verder heeft de Kamer gezorgd voor een speciale taak voor de jeugdigen. Het
is dus echt wel in orde. Ik denk niet dat werkgevers zich anders zullen gedragen
op het terrein van het algemene arbeidsomstandighedenbeleid, omdat stagiairs
buiten de PEMBA vallen. Werkgevers stemmen het beleid natuurlijk af op het
totaal van hun werknemers. Wij lossen hier op een praktische manier een dreigend
probleem op.Mevrouw Bijleveld heeft gevraagd de positie van de stagiairs fundamenteler
te bekijken. Het is de stellige indruk van mijn medewerkers dat de sociale
verzekering de stagiairs een volledige dekking biedt. Wij zullen er nog verder
naar kijken, maar wij willen de Kamer geen overbodige nota's sturen. Wij komen
hier alleen op terug als er echt een probleem is.Mevrouw Noorman heeft gevraagd of wij bereid zijn de verschuiving van
WAO naar Wajong in te kaart te brengen. Het gaat hier om dermate geringe bewegingen
dat dit nauwelijks te doen is. Het zal ook geen informatie opleveren waar
mevrouw Noorman echt iets mee kan.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Zo mijn fractie dat zelf niet zou willen weten, vraag ik mij oprecht af
waarom de staatssecretaris dat niet zou willen weten. De samenstelling van
het volume van de Wajong is voor hem toch een relevant gegeven, evenals dat
geldt voor de WAO? In dat kader kan ik mij voorstellen dat het toevoegen van
een aanvullend meetpunt – meer is het immers niet – toch wenselijk
is, ook als het gaat om bijvoorbeeld prestaties van uitvoeringsorganen. Dan
krijgt de staatssecretaris zicht op de weging die plaatsvindt.Staatssecretaris Hoogervorst:Gezien het feit dat er maar een kans van 0,2% is op instroom van jongeren
in de WAO, is zeker dat het om uitermate geringe aantallen gaat. Het is dus
geen informatie waar ik beleidsmatig iets mee kan doen.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Hebt u het nu over 0,2% Wajong of 0,2% WAO?Staatssecretaris Hoogervorst:Het laatste.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Dan gaat het niet over tien of honderd, maar over meer dan duizend, zo
niet tienduizend mensen. In ieder geval betreft het dan enkele duizenden.Staatssecretaris Hoogervorst:Ik beloof u dat ik er nog eens naar laat kijken. Als wij tot de conclusie
komen dat er echt een behoorlijke instroomkans is, hetgeen ik zeer betwijfel,
dan zullen wij dat monitoren, zoals dat tegenwoordig heet.Er zijn enkele vragen gesteld over het subsidieartikel in de WW. Zo heeft
mevrouw Bijleveld gevraagd waarom pas nu is komen vast te staan dat de kosten
van het experiment in de GWW-sector gedragen worden door de ministeries van
Verkeer en Waterstaat en VROM. Aanvankelijk zag het daar niet naar uit, maar
de zachte winter heeft ons in twee opzichten gered: het kostte ons geen geld
en de terugwerkende kracht was niet nodig. Het is niet ondergebracht in de
Wet experimenten WW, omdat het hier om een andere regeling gaat. Bij de experimenten
WW gaat het uitdrukkelijk wel om het veranderen of anders toepassen van de
regels van de WW, terwijl hier de regels van de WW helemaal intact blijven.
Ik heb vanmorgen nog een gesprek gehad met de sectorraad agrarisch die onder
andere wil komen tot de vorming van arbeidspools, om leegloop in de winter
te voorkomen. Die raad bleek zeer enthousiast te zijn over de regeling, omdat
deze aanknopingspunten voor het inrichten van die arbeidspools biedt. Deze
regeling voorziet dus in een behoefte.Waarom het op twee plaatsen in de wet staat? In artikel 69 WW wordt de
subsidieverstrekking door het LISV mogelijk gemaakt. In artikel 90 staat uit
welke bron dat zal moeten gebeuren, namelijk het wachtgeldfonds.Over de algemene maatregel van bestuur waarmee dat allemaal wordt geregeld
en waarnaar de heer Wilders heeft gevraagd, gaan we nog discussiëren.
Die zal begin januari aan de Kamer worden toegezonden.Mevrouw Bijleveld heeft gevraagd: hoe komt die carpoolregeling nu ineens
in dit wetsvoorstel? In het vorige belastingplan was een wijziging in de carpoolregeling
opgenomen, die niet helemaal bleek te voldoen, met als gevolg dat zelfs nog
lopende het jaar iets veranderd moest worden. In de communicatie tussen de
twee ministeries is toen iets niet goed gegaan. Ik wil niet met de vinger
wijzen, maar het is niet onze schuld.Voorzitter! Mevrouw Noorman heeft gevraagd wanneer het overheidspersoneel
onder de WW komt te vallen. In het regeerakkoord dat wij hebben ondertekend,
staat: 2001.De heer Wilders heeft nog gevraagd naar het waarom van de droevige toepassing
van artikel 70 WAO. De reden daarvoor wordt gevormd door een veelheid aan
regelgeving die de afgelopen jaren over ons heen is gebuiteld: REA, PEMBA,
Veegwet en dergelijke. Men is op een gegeven moment het spoor een beetje bijster
geraakt. Wat gaan wij eraan doen om dit in de toekomst te vermijden? Wij zullen
in ieder geval in deze regeerperiode wat minder regelgeving krijgen. Misschien
dat dit wat lucht geeft.Ik denk dat ik hiermee alle vragen heb beantwoord, voorzitter.De voorzitter:Is er behoefte aan een tweede termijn? Daar is tijd voor.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Voorzitter! Wij hebben beide bewindslieden om informatie gevraagd, die
per brief is toegezegd. Heel plezierig. Ik sluit niet uit dat er, zeker na
ontvangst van de informatie over de WIK, behoefte is aan een korte tweede
termijn. Die ruimte zou ik mij willen voorbehouden en dan zou ik nu van de
tweede termijn willen afzien.Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):Eerlijk gezegd, doe ik de tweede termijn liever nu. Ik wacht de informatie
wel af. Die zal een relatie hebben met bijvoorbeeld het door mij ingediende
amendement. Amendementen kunnen tot het moment van de stemming donderdag nog
worden ingediend. Ik zou dan ook zeggen: laten we nu de tweede termijn houden,
anders wordt het gezien de planning helemaal hopeloos voor mij.De voorzitter:Ik moedig het niet aan, maar u weet allen dat altijd tot het moment van
de stemmingen de mogelijkheid bestaat om heropening van de beraadslaging te
vragen naar aanleiding van nieuwe informatie. De stemmingen
over dit wetsvoorstel moeten, zoals bekend, donderdag worden gehouden.Wij gaan nu over tot een waarschijnlijk korte tweede termijn.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Voorzitter! In de eerste termijn hebben de bewindspersonen op een groot
aantal opmerkingen die ik heb gemaakt, naar genoegen gereageerd, als ik het
zo mag zeggen. Ik heb niet zoveel behoefte de eerste termijn nog eens dunnetjes
over te doen. Ik ben blij met de reactie van de regering op het amendement
met betrekking tot de bijstandswet en de premies voor vrijwilligerswerk door
bijstandsgerechtigden. Ik ben ook blij met de uitvoerige beantwoording op
dat stuk.Als het gaat om de samenloop van WW, ZW en zwangerschapsproblematiek,
ben ik toch benieuwd naar de brief. Die zou aanleiding tot verdere discussie
kunnen zijn. In ieder geval dank voor de toezegging.Wat de Wet boeten en maatregelen betreft, heb ik met waardering kennisgenomen
van de benadering van de staatssecretaris.De WIK is voor mij een wat lastig punt in de hele discussie. Ik heb het
gevoel dat wij daar nog niet over uitgesproken zijn en wil er dan ook een
paar opmerkingen over maken.In de eerste plaats is de instroom in de WIK een gebeurtenis van volstrekt
andere aard dan de beëindiging van of uitstroom uit de WIK. Daarom vind
ik de regeling die op grond van artikel 10, lid 2, is getroffen voor de wijze
van verrekening bij de instroom een uiterst acceptabele. In mijn perceptie
is artikel 10, lid 2, vooral zo geformuleerd, omdat het gaat om mensen met
een zeer wisselend inkomenspatroon. De ene keer verdient men ƒ 5000
en dan drie of tien maanden niets. Juist dit wisselende inkomenspatroon maakt
het noodzakelijk om de jaarrekening te realiseren, zoals in artikel 10, lid
2, is aangegeven. Ook hiermee kunnen wij goed leven.Iets anders is het beëindigen van de uitkering. Als je in staat bent
om op eigen kracht verder te gaan of via aanvullende betaald werk in het eigen
onderhoud kunt voorzien, dan is het over en uit. Ik zie geen noodzaak om een
herrekening te laten plaatsvinden met de WIK-uitkering gedurende de eerste
maand van het jaar. De vraag van de minister of dan niet met verschillende
maten wordt gemeten, gaat niet op want iedere kunstenaar kan zich zowel in
de eerste als in de laatste fase van de WIK bevinden. Het gaat niet om verschillen
tussen mensen, maar verschillen in fases. In de beginfase word je gelijk behandeld
als in de eindfase. Van ongelijke behandeling van mensen is geen sprake. Het
hangt er maar vanaf in welk stadium je de WIK bezoekt.Wat gebeurt er als er een calculerende kunstenaar is die zegt: ik ga voortaan
de eerste vijf maanden van het jaar de WIK in, daarna heb ik mijn verkoopexpositie,
ik werk hard en verdien goed en volgend jaar doe ik het weer? Ik weet niet
of iedere kunstenaar zo calculerend is, want als je echt veel geld wilt verdienen,
kun je beter geen kunstenaar worden. Dat gegeven zou zich over meerdere jaren
kunnen uitstrekken. Ik wil hierover nadenken. In artikel 10, lid 5, wordt
dat calculeren op jaarbasis uitgesloten. Het risico is aanwezig, als het zich
over een aantal jaren uitstrekt. Om dat te voorkomen kan in een aanvullend
artikel worden bepaald om zo'n jaarcalculatie in een langere periode, bijvoorbeeld
twee jaar onder te brengen. Als je over een periode van twee jaar of langer
wilt calculeren, moet je van goede huizen komen. Hierdoor kan het effect waarvoor
de minister wat bevreesd is, worden voorkomen. Ik geef de minister deze variant
in overweging. Wellicht kan hij in een brief hierop dieper ingaan. Ik denk
dat dan de ergste kou uit de lucht is genomen. Het wil er bij mij niet helemaal
in dat bij de vorming van de wet door de toen handelend bewindspersoon en
de Kamer deze aspecten in den brede zouden zijn overwogen.Voorzitter! Wat de Veegwet betreft ben ik benieuwd naar de brief van de
staatssecretaris over de wijze waarop de uitvoeringsorganisaties – de
UVI's, GAK, GUO, SVB en Cadans – en de gemeenten zijn omgegaan met de
veegwetbudgetten. Ik stel mij voor dat de fractie van de PvdA na ontvangst
van die brief hierover uitvoerig met de staatssecretaris van gedachten zal
wisselen.Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):Voorzitter! De bewindslieden dank ik voor hun antwoorden. Blij ben ik
met het feit dat de minister ruiterlijk heeft toegegeven dat hij streeft naar
beterschap waar het gaat om de inhoudelijke aspecten van de veegwetten. Ik
hoop van harte dat dat lukt en dat wij hiernaar het volgende jaar op een andere
manier kunnen kijken. Ik vrees wel dat mijn opmerking dat wij een dergelijke
wet niet meer nodig zullen hebben, niet wordt bewaarheid.Minister De Vries:We kunnen morgen afspreken dat u mij daarop afrekent.Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):Laten wij dat dan maar vandaag afspreken, vindt u niet?De voorzitter:Deze afspraak staat uiteraard in de Handelingen.Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):Voorzitter! Ik heb in tweede termijn geen behoefte aan uitgebreide beschouwingen.
Ik dank de minister voor zijn reacties waar het gaat om de vrijlating in de
bijstand en de categorieën. Ik heb goed begrepen dat het kabinet ook
zelf naar andere categorieën heeft gekeken.Ik blijf het intrigerend vinden dat wij zo'n omvangrijk inhoudelijk debat
hebben over de WIK, een wet die nog niet in werking is getreden. De minister
heeft aangegeven dat er in de wetstekst fouten waren geslopen. Destijds heb
ik niet naar het wetsvoorstel gekeken en dus moet ik het doen met de informatie
die in het kader van deze Veegwet beschikbaar is gekomen. Niettemin meen ik
dat er wel degelijk sprake is van een inhoudelijke wijziging; ik moet dat
nog nader wegen. Graag zie ik dat de minister in zijn brief ingaat op het
meest recente schrijven van de werkgroep kunstenaars in de bijstand, tegen
de achtergrond van het feit dat het doel van de WIK was dat de kunstenaars
in de richting van een rendabele praktijk zouden kunnen gaan. Op die manier
zou een flexibel gebruik van de WIK mogelijk moeten zijn. Ik vind dit nog
niet geheel helder en wacht af wat de minister daarover opschrijft. De suggestie
van mevrouw Noorman kan daarbij betrokken worden, maar voorlopig ligt mijn
amendement er. Ik hoop dat de brief er morgen is. Overigens blijft het vreemd
dat wij, wanneer in het kader van een wet een evaluatie wordt
afgesproken, al voordat die wet ingaat tot dergelijke wijzigingen komen. Het
zij zo.Voorzitter! De staatssecretaris heeft een vergelijking gemaakt met de
belastingplannen. Hij weet dat morgen het belastingplan 1999 aan de orde wordt
gesteld. Ook bij die discussies wordt er in grote haast over een groot aantal
stukken gesproken. Ik vind dat ook die werkwijze de schoonheidsprijs niet
verdient. Ik houd mij wat dit betreft maar vast aan de afspraak met de minister.Wat de veegwetbudgetten betreft neem ik er kennis van dat er een brief
komt. Het zou gaan om een bedrag van 80 mln. Ik blijf het vreemd vinden, voorzitter,
dat wij er niet in slagen om echt iets op gang te krijgen. Graag zou ik willen
nagaan hoe wij zélf dit proces hebben gevolgd. Ik hoop dat ook hieraan
aandacht wordt gegeven in de brief.Voorzitter! Ik heb, gelet op deze behandeling, geen behoefte meer aan
enorme nota's over bepaalde terreinen. Ik ben het met de staatssecretaris
eens dat er nu voor de stagiairs een dekkende voorziening is aangebracht in
de sociale zekerheid. Niettemin viel het mij bij het bestuderen van de stukken
op dat dit element ontbrak. Misschien geldt dat ook wel voor andere categorieën.
Wellicht is de staatssecretaris bereid daar nog even naar te kijken. Nogmaals,
ik heb geen behoefte aan dikke nota's en hetzelfde geldt voor dikke nota's
van wijziging die nog voor de stemmingen van aanstaande donderdag zouden verschijnen.
Wat mij betreft hebben de brieven die ons nog moeten bereiken, slechts beperkte
effecten.De heer Wilders (VVD):Mijnheer de voorzitter! Ik wil beginnen met de beide bewindslieden te
danken voor hun beantwoording. Ik dank de minister voor zijn belofte om te
streven naar een verbetering van de aard van de Veegwet. Dat is een heel goed
streven.Ik wil heel kort nog terugkomen op de subsidievrijlating in het vrijwilligerswerk.
Ik zal de discussie niet over doen, want ik heb in een interruptiedebatje
met de minister al uitgelegd waarom wij vinden dat die uitbreiding in lijn
is met de twee groepen die ook geen sollicitatieplicht hebben. Ik ben in die
overtuiging bevestigd toen de minister zei dat hij zich kon voorstellen dat
na de evaluatie van de regeling deze groep de eerste zou zijn die daarvoor
in aanmerking zou komen. Wat dat betreft hebben wij goed geanticipeerd op
zijn toekomstige voornemens.Voorzitter! Ik moet eerlijk bekennen dat de minister mijn fractie met
betrekking tot de WIK een heel eind heeft overtuigd. Wij hebben er toch nog
behoefte aan dat de minister ingaat op de specifieke punten en op de laatste
brief waarvan de minister, als het goed is, een kopie van mij heeft gekregen.
De kernpunten, dat je kunt verrekenen over een heel jaar en dat je binnen
de groepen geen ongelijkheid moet krijgen, spreken mij aan. Het is niet helemaal
te vergelijken met de bijstand, ook niet als het gaat om het uittreden. Wat
dat betreft zijn wij nog niet geheel overtuigd, maar de minister is een eind
op de goede weg. Dat komt wel goed.Voorzitter! Ik dank de staatssecretaris voor zijn warme woorden voor het
amendement op de Wet boeten en maatregelen. Over de budgetten voor de Veegwet
is al eerder door de collega's gesproken. Dat heeft inderdaad te maken met
zowel de houding van de UVI's als met de gedwongen winkelnering die in de
budgetregeling voor de Veegwet zit, zoals de staatssecretaris terecht zei.
Ik meen dat het een combinatie van beide zaken is. Ik ben blij dat de nadere
brief op beide punten ingaat. Toch zijn wij het niet eens met de keuze die
in de regeling wordt voorgesteld, dat mocht de situatie in eerste instantie
niet verbeteren, de Arbvo-organisatie de cliënten zelf kan selecteren.
Dat zou niet uitsluitend door de Arbvo mogen gebeuren. Collega Schimmel zal
op dit punt later een motie indienen die ik namens mijn fractie heb medeondertekend.
Wij zijn in ieder geval blij dat het geld wel op de plank blijft liggen, zodat
het nog besteed kan worden.Voorzitter! Over de stagiairs heeft de staatssecretaris terecht gezegd
dat psychologie een heel belangrijk punt kan zijn. Het was ons ook niet gebleken
dat er daadwerkelijk minder stagiairs zijn. Zijn redenering dat wij dit probleem
voor deze kleine groep kunnen oplossen door het preventief aan te pakken,
is voor ons voldoende reden om het voorstel te steunen.Tot slot wil ik nog een opmerking maken over de loonkostensubsidie in
artikel 70. Als liberaal zal ik niet tegenspreken dat het een oplossing kan
zijn om minder regelgeving te entameren. Natuurlijk kan het wel eens druk
zijn en ik heb daar alle begrip voor, maar er moet toch een mechanisme zijn
dat ervoor zorgt dat zowel het LISV als de toezichthouder, het CTSV, er eerder
de vinger op kan leggen. Misschien kan de staatssecretaris hier nog kort op
ingaan.De heer Van Dijke (RPF):Voorzitter! Ik wil beide bewindslieden bedanken voor de beantwoording
die zij hebben gegeven.Staat u mij toe dat ik, met verandering van twee woorden, een artikeltje
voorlees dat vandaag, curieus genoeg, in de knipselkrant stond. Nogmaals,
ik verander slechts twee woorden. De nieuwe Wet inkomensvoorziening kunstenaars
die op 1 januari 1999 van kracht wordt, is te ingewikkeld om via een tv-spot
van Postbus 51 onder de aandacht te brengen. Dat zei minister K. de Vries
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid dinsdagavond tijdens een overleg met
de Kamer over de nieuwe wet. Volgens De Vries bieden ook advertenties in dagbladen
nauwelijks de mogelijkheid de wet aan het grote publiek uit te leggen. Het
gaat nu eenmaal om een complexe materie.Ik verander slechts twee woorden. Hier staat 'de nieuwe Wet flexibiliteit
en zekerheid' en ik maak ervan 'de nieuwe Wet inkomensvoorziening kunstenaars'.
Met andere woorden, mijn opvatting is dat het ontzettend ingewikkeld is geworden
in Nederland. Je moet wel een enorm hoog ambitieniveau hebben als kunstenaar
om gebruik te willen maken van zo'n WIK. Ik zal er overigens niet rouwig om
zijn, want mijn fractie heeft er destijds helemaal niets in gezien dat de
WIK in de Kamer werd behandeld.Ik stel vast dat er nogal wat schriftelijk moet worden gewisseld. Dat
maakt het allemaal niet helderder. Wij zullen toch een poging doen om donderdag
te stemmen. Al met al bevordert weer een uitgebreide schriftelijke uitwisseling
het inzicht in de zaak niet. Wat de stagiairs betreft, ben ik het met de staatssecretaris eens dat
het geen grote zaak is. Het gaat om niet zo heel veel, zeker niet wat de aantallen
betreft. Een punt is wel dat de staatssecretaris de reden hiervoor ziet in
gevoelens in de samenleving, koudwatervrees en psychologie. Sinds wanneer
is het Paarse kabinet van zulke gevoelens en zulke psychologie zo onder de
indruk dat het onmiddellijk met een wijziging van de wet komt?In de interrupties hebben wij al het een en ander gewisseld over de veegwetbudgetten.
Als de UVI's in gebreke zijn gebleven, wat zal dan de houding van de staatssecretaris
zijn? Zijn er sancties denkbaar? Is het zijn ambitie om via sancties te corrigeren?
Wil hij daarop ingaan?Mevrouw Schimmel (D66):Voorzitter! Ik wil praten over zwangerschap en WW. Ik ben niet overtuigd,
omdat de gedachte om de WW te laten opsouperen tijdens ziekte ermee te maken
heeft dat mensen niet ziek worden om hun WW op te schorten. Bij zwangerschap
ligt dat wat anders. De ziektes die voortkomen uit zwangerschap heb je natuurlijk
ook niet in de hand. Er zit in die WW- en Ziektewetbepaling van oorsprong
een soort misbruikbepaling: je zorgt ervoor dat iemand niet gauw ziek wordt
en daardoor zijn WW niet opsoupeert. Dat is met zwangerschap toch iets anders.
Dat is een andersoortige regeling.Staatssecretaris Hoogervorst:Wat is het principiële verschil met iemand die een heel ernstige
ziekte heeft, bijvoorbeeld kanker? Als hij herstelt, kan hij zijn Ziektewetperiode
ook niet in mindering brengen op een WW-periode.Mevrouw Schimmel (D66):Bij zwangerschap is conform het VN-vrouwenverdrag geregeld dat die twee
elkaar niet in de staart bijten. Voor ons is dan de vervolgvraag of je, als
de ziekte zo samenhangt met de zwangerschap, het dan niet daartoe moet uitbreiden,
omdat zwangerschap een andersoortige aanleiding is.Ik voel toch een beetje mee met het amendement van de heer Van Dijke omtrent
de stagiairs. Als ik denk aan onze bekendste stagiaire, Monica Lewinsky, zou
een premiedifferentiatie wel op zijn plaats zijn geweest. Ik twijfel toch
nog of ik het amendement zal steunen.De voorzitter:Het hoge woord is eruit!Mevrouw Schimmel (D66):Voorzitter! De staatssecretaris is niet ingegaan op mijn vraag hoe hij
wenst te bevorderen dat in de uitvoeringspraktijk, met name van REA, niet
een woud van ingewikkelde uitvoeringsregelgeving ontstaat waardoor de doelstelling
van REA, te weten een zo simpel mogelijke wet zodat de mensen ervan gebruik
zullen maken, elders wordt gefrustreerd. Hetzelfde heb ik gevraagd over de
subsidieregeling voor het wachtgeldfonds in de WW.Voorzitter! Ik heb een aantal opmerkingen over de veegwetbudgetten. Zoals
ik in eerste termijn ook al heb gezegd, vind ik het vrij vreemd dat de mogelijkheid
wordt opengelaten dat de arbeidsvoorziening de cliënten bij uitvoeringsinstellingen
zou kunnen gaan selecteren om de budgetten te gaan opmaken. Omdat ons dat
vrij onlogisch lijkt, wil ik de volgende motie indienen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende, dat er nog steeds sprake is van onderuitputting van de veegwetbudgetten;overwegende, dat het kabinet het Landelijk instituut sociale verzekeringen
heeft benaderd met het verzoek om de uitvoeringsinstellingen op te dragen
zo snel mogelijk cliënten aan te wijzen voor het opstellen van een bemiddelingsplan;overwegende, dat het kabinet de mogelijkheid openhoudt dat de arbeidsvoorziening
de bevoegdheid krijgt zelf cliënten van de uitvoeringsinstellingen te
selecteren om de veegwetbudgetten volledig uit te putten;verzoekt het kabinet niet uitsluitend de bevoegdheid aan de arbeidsvoorziening
te geven en de mogelijkheden van vrije besteding van de budgetten te vergroten,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Schimmel, Wilders en Noorman-den
Uyl. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 12 (26239).Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):Ik begrijp niet goed waarom die motie nu door u moet worden ingediend,
waar de staatssecretaris zo'n ruiterlijke toezegging heeft gedaan om een brief
over de veegwetbudgetten te sturen, waarin zal worden ingegaan op de procedure.
Ik heb daar zelf nog een paar vragen bij gesteld, net als uzelf en mevrouw
Noorman. Het zal wel aan mij liggen, maar ik begrijp niet helemaal waarom
u met deze motie wilt komen. De staatssecretaris heeft immers ook nog gezegd
dat een debat over zo'n brief tot conclusies moet kunnen leiden. Wat is dan
de ratio achter deze motie?Mevrouw Schimmel (D66):Zoals u ziet, kiezen wij al voor een paar oplossingsrichtingen. Een daarvan
is niet, zoals in de nota naar aanleiding van het verslag staat, om het LISV
iets op te dragen en als uiterste mogelijkheid de arbeidsvoorziening zelf
de cliënten te laten selecteren om tot uitputting van de veegwetbudgetten
te komen.Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):De staatssecretaris heeft gezegd dat, als dit tot drastisch andere conclusies
zou moeten leiden, hij daarvoor open zou staan. Dan vind ik het een beetje
vreemd om hier opeens zo'n motie te zien verschijnen.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA):Mijn ondersteuning van de motie valt samen te vatten in één
impact: ik denk dat de brief moet komen, en dat daarover een debat moet worden
gevoerd. Maar de staatssecretaris heeft in de nota naar aanleiding van het
verslag en in het debat herhaald dat toevoeging van de budgetten aan de arbeidsvoorziening
voor hem een ultimum remedium zou kunnen zijn. Dat was één slag
te ver. SchimmelDaarmee is gezegd, te bekijken of de budgetten wat breder
kunnen worden ingezet, waardoor het doel, namelijk reïntegratie, sneller
wordt gereali seerd. Verder gaat het niet. Het is dus een ondersteuning
van de lijn van de staatssecretaris, met een kleine verbreding in zijn opzet.Mevrouw Schimmel (D66):Ik had het bijna zelf kunnen zeggen.De heer Wilders (VVD):Voor mijn fractie is de motie vooral bedoeld om uit te drukken dat de
richting die de staatssecretaris in de nota naar aanleiding van het verslag
aangeeft, namelijk uitsluitend bij de arbeidsvoorziening, niet onze keuze
is. Wij willen hem een richting opsturen, waarin het niet uitsluitend door
de arbeidsvoorziening kan gebeuren, maar ook door anderen, waarmee de mogelijkheden
kunnen worden vergroot. Die richting kan hij in zijn brief, waarvoor wij dankbaar
zijn, gebruiken. Ik zie dus totaal niet in wat mijn collega van het CDA bedoelt,
namelijk dat het daarmee in strijd zou kunnen zijn. Het is aanvullend en wellicht
sturend.Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA):Ik zei niet dat het in strijd was met iets. Ik vroeg naar de ratio achter
de motie, naar aanleiding van de toezegging. Ik begrijp het momentum niet
helemaal.Mevrouw Schimmel (D66):Zal ik nog eens herhalen wat mevrouw Noorman en de heer Wilders hebben
gezegd?De voorzitter:Dat hoeft niet.Mevrouw Schimmel (D66):Wat de WIK betreft ben ik blij met de brief, die ik zal gaan bestuderen
om te kijken of tegemoet wordt gekomen aan de bezwaren die de kunstenaars
iedere keer weer zo uitgebreid onder woorden weten te brengen. De brief zullen
wij op zijn merites gaan beoordelen.Minister De Vries:Voorzitter! Ik kan kort zijn. Er zijn mij nog enkele vragen gesteld en
enkele opmerkingen voorgehouden over de WIK. Het lijkt mij het beste om die
systematisch in de brief te beantwoorden. Wij zullen die brief, naar ik hoop,
in de loop van morgenmiddag aan de Kamer kunnen doen toekomen.Staatssecretaris Hoogervorst:Voorzitter! De heer Wilders heeft gevraagd hoe ik kan bevorderen dat de
wetten naar behoren worden uitgevoerd. Wij sturen ze, voorafgaand aan het
wetgevingsproces, aan de uitvoerende instellingen toe voor een uitvoeringstoets.
Dan doen wij hier ons werk. Vervolgens stuur ik ze weer aan de uitvoerende
instellingen toe. Als er iets fout gaat, dan volgt er bestuurlijk overleg.
Misschien dat wij met zijn allen ook kunnen proberen om de wet een beetje
simpel te houden.De heer Wilders (VVD):Voorzitter! Het was ook geen verwijt aan het adres van de staatssecretaris,
maar wellicht aan het CTSV.Staatssecretaris Hoogervorst:Zo vatte ik het ook niet op.De heer Wilders (VVD):Ik heb namelijk begrepen dat niet het CTSV als toezichthouder achter die
kwestie met betrekking tot artikel 70 kwam, maar het LISV, terwijl het CTSV
daarvoor als toezichthouder in het leven is geroepen. De minister heeft een
en ander uitgelegd, maar er moet structureler naar worden gekeken. In die
zin moet een soort van mechanisme worden ingebouwd.Staatssecretaris Hoogervorst:Ik denk dat men zijn best doet, zowel bij het CTSV als bij het LISV, maar
wij scheiden per jaar duizenden pagina's wetsteksten af. Die zijn niet altijd
even helder. Dat is vandaag ook gebleken. Ik kan dus niet garanderen dat dit
soort problemen zich nooit meer zal voordoen, maar wij doen ons uiterste best.De heer Van Dijke vroeg zich af sinds wanneer dit kabinet rekening houdt
met gevoelens uit de samenleving. Het is een goed streven van elk politicus
om dat zoveel mogelijk te doen, want anders misluk je in de politiek. Wat
betreft de kwestie met de stagiairs waren er ook intrinsieke redenen om de
verschuiving naar Wajong te volbrengen. Er is namelijk geen sprake van een
normale werkgever-werknemerrelatie.De sancties ten opzichte van de UVI's bij de veegwetbudgetten zullen wij
meenemen in de brief. Mevrouw Schimmel heeft nog gesproken over de ziekte
na zwangerschap. Op dat punt heb ik een brief toegezegd. Ik zal daar op hoog
niveau juridisch naar laten kijken. Ik zie hier de naam Monica Lewinsky staan,
maar dat sla ik over. Wat kan ik doen om te voorkomen dat er wederom van die
gecompliceerde uitvoeringsregels bij REA ontstaan? Ik zal dat aankaarten in
het bestuurlijk overleg met het LISV. Na het najaarsoverleg krijgt de Kamer
ook nog informatie over het concrete plan van aanpak met betrekking tot REA.
De regelgeving op dat punt is heel belangrijk.Dan kom ik te spreken over de motie over de veegwetbudgetten. Ik ben een
beetje verwonderd dat de motie hier nu ligt, maar ik begrijp welke richting
men mij probeert op te sturen. Die richting komt mij niet zo verschrikkelijk
voor, maar ik heb zojuist aangeboden om er eerst nog een goed gesprek over
te hebben. Het lijkt mij beter om de motie eventueel na dat gesprek in te
dienen. De kwestie van de veegwetbudgetten zit namelijk in een wet. Volgens
mij zegt die wet gewoon dat er sprake moet zijn van gedwongen winkelnering
bij Arbvo. Maar er is nog iets meer aan de hand. Ik kan mij herinneren uit
een donkerbruin verleden – die heb ik als woordvoerder niet eens meegemaakt –
dat de veegwetbudgetten voortkomen uit een soort bestuurlijk akkoord met het
RBA. Destijds is het budget van het RBA aanmerkelijk gekort. Toen werden de
veegwetbudgetten als een soort overgangsregeling aan het RBA aangeboden. Ik
vat het kort door de bocht samen, maar daar kwam het op neer. Ik kan nu nog
niet overzien in hoeverre het mogelijk is om die motie uit te voeren. Ik denk
dat de Kamer dit ook nog niet overziet. Ik stel dus voor dat wij de discussie
daarover nog eens voeren.Mevrouw Schimmel (D66):U zegt dat er een wetsvoorstel voor nodig is om de inkoopbudgetten wat
vrijer te maken. Dat denk ik zelf ook wel, maar de bevoegdheid van de arbeidsvoorziening
om cliënten te selecteren bij UVI's, kan volgens mij ook niet geregeld
worden zonder wetswijziging. Dus de voorstellen die worden gedaan in de nota
naar aanleiding van het verslag, hebben bij wijze van spreken hetzelfde gehalte
als hetgeen in de motie wordt geformuleerd. Overigens, wij weten dat wetswijziging
mogelijk is, zelfs op het punt van de inkoopbudgetten.Staatssecretaris Hoogervorst:Zeker, maar het is ook zo dat een kabinet de afspraken van een vorig kabinet
nakomt.Mevrouw Schimmel (D66):Dat is ook waar. Wij kunnen natuurlijk wel afwachten wat u in uw brief
gaat schrijven, maar als parlement kunnen wij zelf ook een mening formuleren
over hoe wij het graag zouden willen hebben. Je bent als zodanig dus niet
altijd volgend.Staatssecretaris Hoogervorst:Dat begrijp ik. Wij zullen er nader over praten.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, aanstaande donderdag over het wetsvoorstel en de motie te
stemmen, nota genomen hebbend van de toezegging van de bewindslieden dat de
Kamer morgen nog nadere schriftelijke informatie zal bereiken.Naar ik heb begrepen, zijn wat betreft het wetsvoorstel inzake fiscale
behandeling pensioenen (26020) en het wetsvoorstel met betrekking tot de reparatie
van de Flexwet (26257) geen verzoeken meer binnengekomen, respectievelijk
zijn de eerdere verzoeken ingetrokken om een plenaire afronding. De afhandeling
van deze wetsvoorstellen in het wetgevingsoverleg is kennelijk voldoende geweest.
Derhalve stel ik voor, over genoemde twee wetsvoorstellen aanstaande donderdag
te stemmen.Overeenkomstig de voorstellen van de voorzitter wordt besloten.Sluiting 22.15 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19981999-1940-1968.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl