Noot bij pag. 3112: bijvoegsel met schriftelijke antwoorden van de staatssecretaris en de minister van Financiën op vragen, gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de Belastingherziening 2001 (26727 en 26728)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1999-2000, pag. 3173-3183

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

01-02-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

nr. 41, pagina 3173-3183

26-01-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: - Wet inkomstenbelasting 2001 (Belastingherziening 2001) (26727); - Invoeringswet Wet inkomstenbelasting 2001 (26728)Pagina 3112-3171
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 26 januari 2000)Pagina 3171-3172
Noot bij pag. 3112: bijvoegsel met schriftelijke antwoorden van de staatssecretaris en de minister van Financiën op vragen, gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de Belastingherziening 2001 (26727 en 26728)Pagina 3173-3183
Presentie en opening (woensdag 26 januari 2000)Pagina 3087-3087
Voortzetting van de behandeling van de wetsvoorstellen: - Wet inkomstenbelasting 2001 (Belastingherziening 2001) (26727); - Invoeringswet Wet inkomstenbelasting 2001 (26728)Pagina 3087-3112
Regeling van werkzaamheden (woensdag 26 januari 2000)Pagina 3112-3112

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 61 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Noot 1 (zie blz. 3141)BIJVOEGSELSchriftelijke
antwoorden van de staatssecretaris en de minister van Financiën op vragen,
gesteld in de eerste termijn van de behandeling van de Belastingherziening
2001 (26 727 en 26 728)Vraag Reitsma (CDA) betreffende groen beleggen/Agaath).Positief staat de CDA-fractie omtrent de regeling maatschappelijk beleggen.
Twijfels hebben zij bij de maximale grens bij groen beleggen en Tante Agaathlening.
Zouden deze vrijstellingen ook ongemaximeerd kunnen worden ingevoerd?AntwoordDoor de invoering van de kaderregeling maatschappelijke beleggingen en
de daarbij behorende generieke vrijstelling wordt naar onze mening meer expliciet
gemaakt dat deze beleggingen een zeker maatschappelijk karakter hebben. Door
de vrijstelling nemen zij tegelijkertijd een uitzonderingspositie in ten opzichte
van overige beleggingen, die niet onder een vrijstelling vallen, maar integraal
worden begrepen in de rendementsgrondslag. Naar onze mening is er binnen de
ruimte van de vrijstelling voor maatschappelijke beleggingen van f 100 004
(f 200 008 voor gehuwden) voldoende ruimte voor belastingplichtigen
om te investeren in groene beleggingen of beleggingen via de zogenoemde Agaathregeling.
Door de begrenzing van de vrijstelling voor maatschappelijke beleggingen zal
de aanzuigende werking die mogelijk van een dergelijke vrijstelling uit zou
kunnen gaan, verminderen, hetgeen vanzelfsprekend alleen maar bij kan dragen
aan het behoud van de vrijstelling, ook op de lange termijn.Vraag Reitsma (CDA) Draagvlak premie- en belastingheffing.Het kabinet kiest voor arbeidsmaximalisatie om zo het draagvlak voor premie
en belastingheffing te vergroten. Tegelijkertijd wordt de grondslag voor de
premieheffing versmald. Over de grondslag van box II en III wordt geen premie
meer geheven. Hiermee wordt de grondslag uitgehold.Waarom is daarvoor gekozen? AntwoordEr is overwogen ook over box II en III inkomsten premie te heffen. Dit
zou zonder extra voordeel leiden tot complicaties. De belangrijkste is dat
de premie over inkomen box II en box III door het premiemaximum afhankelijk
zou zijn van de premie over box I. Dit is uitvoeringstechnisch ingewikkeld.Vraag Reitsma (CDA) (Meesleepregeling; systeem 2e NvW).De heer Reitsma heeft opgemerkt dat zijn fractie de kritiek op de voorgestelde
verhoging van het aanmerkelijkbelangtarief tot 30% deelt. De CDA-fractie constateert
dat het niet doorvoeren van deze verhoging inderdaad kan worden gefinancierd
uit de middelen die waren bestemd voor de verhoging van tariefopstapje in
de vennootschapsbelasting. De leden van deze fractie hebben kritiek op de
wijzigingen van de meesleep- en meetrekregeling die zijn neergelegd in de
tweede Nota van wijziging, met name op het feit dat in bepaalde gevallen een
deel van de belastingdruk kan komen te rusten bij andere aanmerkelijkbelanghouders
die geen deel hebben aan de terbeschikkingstelling van vermogensbestanddelen
aan de vennootschap. Leidt dit er niet toe dat de steun aan ondernemersfamilieleden
blokkeert zo vragen zij zich af. De leden van de CDA-fractie betonen zich –
evenals VNO-NCW en de Orde voorstander van het onderbrengen van de meesleep-
en meetrekregeling in box II. Zij bepleiten echter een nog verdergaande wijziging
van deze regeling waarbij gebruik wordt gemaakt van wettelijke normeringen.AntwoordHet verheugt ons dat de CDA-fractie zich kan verenigen met het handhaven
van het aanmerkelijkbelangtarief op 25% en de wijze waarop dat is gefinancierd.
De leden van deze fractie staan kritisch tegenover de wijzigingen in de meesleep-
en meetrekregeling zoals deze zijn neergelegd in de tweede Nota van wijziging.
Aan de door deze leden geopperde gedachte dat het de voorkeur van zou verdienen
deze regeling onder te brengen in box I wordt tegemoetgekomen in de vierde
Nota van wijziging. Naar ons oordeel is daarmee ook de door deze leden geuite
vrees weggenomen dat de in de tweede Nota van wijziging neergelegde regeling
de steun aan ondernemers in de familiesfeer zou blokkeren. Het voorstel van
de leden van de CDA-fractie om de meesleep-en meetrekregeling te vervangen
door een systeem met normeringen steunen wij niet. Een dergelijk systeem zou
complex en conflictgevoelig zijn. Daarmee zou ook bepaald dienen te worden
wat wel en wat niet als voordeel zou moeten worden aangemerkt. Het is juist
deze problematiek in de sfeer van de vermogensinkomsten die heeft geleid tot
de introductie van de vermogensrendementsheffing. Ook op het gebied van constructies –
wij noemen het voorbeeld van de zogenoemde turbovorderingen – zou de
door de leden van de CDA-fractie voorgestane systeem tot problemen leidenVraag Reitsma (CDA) (uitgaven wegens ziekte en invaliditeit).De heer Reitsma geeft aan dat hij een voorstel heeft gedaan (stuk nr.
71) om de kring van verwanten voor onder meer uitgaven wegens ziekte, invaliditeit
en bevalling uit te breiden met kinderen van 27 jaar en ouder alsmede de ouders
van de belastingplichtige indien zij tot het huishouden van de belastingplichtige
behoren. Hij wijst er hierbij op dat mantelzorg goedkoper is dan opname in
een instelling.AntwoordIn de voorgestelde afdeling 6.5 van de Wet inkomstenbelasting 2001 (buitengewone
uitgaven) is uitgegaan van een kring van verwanten die aansluit bij de keuze
om uitgaven voor levensonderhoud alleen in aanmerking te nemen voorzover deze
uitgaven zien op kinderen jonger dan 27 jaar. Hierdoor zijn uitgaven voor
levensonderhoud onder het voorgestelde regime beperkt aftrekbaar. Uit het
oogpunt van kenbaarheid en eenduidigheid van regelgeving is er voor gekozen
deze afbakening van de kring van verwanten te laten doorwerken naar de andere regelingen die zijn ontleend aan artikel 46 van de Wet
op de inkomstenbelasting 1964. In deze benadering past het niet om de kring
van verwanten voor uitgaven wegens ziekte, invaliditeit en bevalling alsmede
uitgaven wegens overlijden te verruimen.Vraag Reitsma (CDA).De CDA-fractie is met een voorstel gekomen om enkele bedragen in de wet
te indexeren. Daarmee wordt deels tegemoet gekomen aan de motie Stevens.AntwoordIn het amendement op Wet IB 2001 (stuk nr. 77) wordt voorgesteld de bedragen
van de in aanmerking te nemen kosten voor woon-werkverkeer in de winstsfeer
(artikel 3.2.2.8a) en het maximaal als autokosten in aanmerking te kilometerbedrag
bij gebruik van de privé-auto door de ondernemer (artikel 3.2.2.8,
eerste lid, onderdeel b) te indexeren. In het amendement op de Invoeringswet
IB 2001 (stuk nr. 52) wordt voorgesteld de maximale belastingvrije vergoedingen
voor woon-werkverkeer anders dan per openbaar vervoer en het maximale bedrag
dat de werkgever als autokosten belastingvrij aan zijn werknemers mag vergoeden
(buiten het woon-werkverkeer) te indexeren.Tot en met 1996 werden de bedragen van het algemene reiskostenforfait
(niet-openbaar vervoer) – waarvan de in de Wet IB 2001 ingevoerde bedragen
voor aftrek kosten woon-werkverkeer voor de ondernemer een afgeleide zijn –
en de kilometerbedragen van de autokosten jaarlijks aangepast aan de ontwikkeling
van de tarieven van de Nederlandse Spoorwegen. Het is achteraf dan ook goed
te begrijpen dat daardoor het aftrekbedrag van autokosten veel sneller is
gestegen dan de reële autokosten. Met ingang van 1 januari 1997 zijn
deze bedragen bij de Wet aanpassing loon- en inkomstenbelasting c.a. 1997
bevroren op het niveau van 1996, dit voornamelijk vanuit een milieu-oogpunt.
Gelet op dit destijds aan de bevriezing ten grondslag liggende argument is
afgezien van indexering van de desbetreffende bedragen in de Wet IB 2001 en
in de Wet op de loonbelasting 1964 zoals deze met ingang van 2001 zal luiden. De kosten van elk van de amendementen bedragen f 10 mln per procentpunt
inflatiecorrectie per jaar.Vraag Reitsma (CDA).De heer Reitsma (CDA) heeft gevraagd of er van kan worden uitgegaan dat
bij een vruchtgebruiktestament niet de kinderen maar de langstlevende als
vruchtgebruiker in de forfaitaire rendementsheffing wordt betrokken. Verwezen
wordt naar de toedelingssystematiek in box III zoals die voor een langstlevende-testament
geldt. Daarnaast heeft de heer Reitsma aangegeven dat de CDA-fractie grote
moeite heeft met het ontbreken van een overgangsregeling voor bestaande gevallen
waarin ouders de eigen woning onder voorbehoud van vruchtgebruik aan hun kinderen
hebben overgedragen. De CDA-fractie heeft een amendement ingediend dat voorziet
in een overgangsregeling voor bestaande vruchtgebruiksituaties bij leven voor
mensen van 65 jaar en ouder.AntwoordAllereerst merken wij op dat bij een langstlevende-testament het niet
zo hoeft te zijn dat de langstlevende voor de volledige waarde van de nalatenschap
in de forfaitaire rendementsheffing wordt betrokken. Het gaat erom dat de
langstlevende voor het volledige saldo van de nalatenschap in de belastingheffing
wordt betrokken. Dit betekent dat als tot de boedel een eigen woning behoort
of aanmerkelijkbelangaandelen, deze bij de langstlevende in box I respectievelijk
box II in de heffing worden betrokken. De vordering van de kinderen wordt,
zoals de heer Reitsma terecht heeft opgemerkt, op grond van artikel 5.1.3a
niet in de rendementsgrondslag opgenomen.De veronderstelling van de CDA-fractie dat de bovenomschreven toerekeningssystematiek
eveneens geldt voor vruchtgebruiktestamenten is niet juist. In de schriftelijke
gedachtenwisseling is op deze kwestie inmiddels uitvoerig ingegaan. Het gaat
om de vraag of een vruchtgebruiktestament inhoudelijk overeenkomt met de nieuwe
regeling inzake het erfrecht bij versterf. Zoals in de nota naar aanleiding
van het (nader) verslag is aangegeven, is de wettelijke regeling inzake het
erfrecht bij versterf gebaseerd op een «verplicht» voorgeschreven
verdeling van de nalatenschap voor situaties waarin de erflater dit niet bij
uiterste wilsbeschikking heeft geregeld. Voor gevallen waarin de erflater
bij uiterste wilsbeschikking nadrukkelijk hiervan is afgeweken, is de fiscale
toedelingsregel van artikel 5.1.3a, eerste tot en met derde lid, niet van
toepassing. Immers, de erflater is in dergelijke situaties bewust afgeweken
van de maatschappelijk gebruikelijk geachte verdeling. Dit geldt dus eveneens
voor het door de heer Reitsma aangehaalde vruchtgebruiktestament wanneer dat
aldus afwijkt.De door de CDA-fractie voorgestelde overgangsregeling voor bestaande vruchtgebruiksituaties
bij leven komt neer op een bepaling in de Invoeringswet waarin voor een gerechtigdheid
als bedoeld in artikel 25b, tweede lid, onderdeel c, van de Wet op de inkomstenbelasting
1964 enerzijds de eigenwoningregeling bij de ouders van toepassing blijft
en anderzijds bij de kinderen de blote eigendom buiten de rendementsgrondslag
wordt gehouden. Wij merken hierover het volgende op. Vruchtgebruik valt, behoudens
de uitzondering voor erfrecht, niet onder de eigenwoningdefinitie. Hier is
in het wetsvoorstel nadrukkelijk voor gekozen. Eerbiedigende werking voor
een vruchtgebruik bij leven strookt derhalve niet met de opzet van de eigenwoningregeling
zoals die in de Wet inkomstenbelasting 2001 is opgenomen. Een vrijstelling
in de forfaitaire rendementsheffing voor de blote eigendom van de kinderen
komt niet overeen met de systematiek van de forfaitaire rendementsheffing.
Indien niet-tijdelijke blote eigendommen zonder overgangsregeling in de forfaitaire
rendementsheffing wordt betrokken, zal dit in elk geval ook moeten gelden
voor tijdelijke blote eigendommen, zoals in ouder-kindsituaties.Vraag/opmerking Bos (PvdA) inzake vergoedingen en aftrekposten.Het is voor ons niet slechts vanuit fiscaal theoretisch standpunt, maar
nadrukkelijk ook politiek, heel belangrijk om te zien hoe de beoogde grondslagontwikkeling
zich in de praktijk voor zal doen, of het nieuwe zelfdragende regime van vergoedingen
dat niet via één of ander symmetrie-beginsel verbonden is aan
het regime van aftrekposten, het houdt en niet door de rechter onderuit
wordt gefietst. Het is ook één van de redenen dat wij met name
op dit punt over een aantal jaren de wet willen evalueren.AntwoordWij verwachten dat het nieuwe zelfdragende regime voor vrije vergoedingen
en verstrekkingen, te introduceren in de Wet op de loonbelasting1964 bij de
Invoeringswet IB 2001, mede voor de rechter een signaal zal zijn dat de fiscale
wetgever met de Belastingherziening 2001 een cesuur wil aanbrengen ten opzichte
van de tot nog toe in de inkomsten-uit-arbeidsfeer, grosso modo, geldende
symmetriebenadering van aftrekposten en vergoedingen. Deze cesuur komt onder
meer tot uiting in het beoogde structurele karakter van de grondslagverbreding
als gevolg van het schrappen van de werkelijke-kostenaftrek. Het lijkt ons
nuttig om over een aantal jaren te evalueren of de met dit wetsvoorstel beoogde
grondslagverbreding ook daadwerkelijk gerealiseerd is.Vraag Bos (PvdA) Door ingediend amendement uitbreiden bewijs
reisaftrek. Herhaling vraag/opmerkingen.Korte toelichting op het ingediende amendement. Versobering van het OV-forfait
leidde tot een streng regime voor reizigers die onregelmatige en/of over kleine
afstanden reizen en minder goed in staat zijn om met OV-verklaring aftrek
te claimen. Ons amendement strekt ertoe om daar waar een OV-verklaring mogelijk
is deze ook te eisen doch daar waar dit niet mogelijk is maar wel met het
OV wordt gereisd, nadere regels voor een soepelere bewijslast toe te laten.
Ik heb in het verlengde hiervan ook de intentie bij motie aan te dringen op
verder overleg tussen Financiën, Verkeer en Waterstaat en de OV-bedrijven
om op dit punt met nadere oplossingen te komen (bijvoorbeeld nieuwe kaartsoorten).AntwoordVoor de toepassing van het OV-forfait is in het wetsvoorstel Wet IB '01
voor de totale reisafstand een OV-verklaring vereist. Door het geringe verschil
tussen het niet OV forfait (alleen van toepassing voor afstanden tot 30 kilometer)
en het verhoogde OV-forfait werd deze eis onder het regime van de Wet IB '64
alleen gesteld voor de reisafstanden boven 30 kilometer. Tot 30 kilometer
werd de belastingplichtige in de gelegenheid gesteld op andere wijze aannemelijk
te maken dat per openbaar vervoer was gereisd. Aangezien door het afschaffen
van het gewone niet OV-forfait de materiële betekenis van het verschil
voor de reisafstanden onder de 30 kilometer aanzienlijk is vergroot, is er
thans voor gekozen om ook voor deze afstanden een OV-verklaring verplicht
te stellen. Voor de belastingplichtigen die niet kunnen beschikken over een
OV-verklaring en onder de bestaande regeling op basis van «losse»
kaarten voor aftrek in aanmerking komen, betekent deze eis inderdaad een verscherping
van de huidige regeling. Om die reden kan worden overwogen om voor toepassing
van de reisaftrek naast de OV-verklaring het mogelijk te maken bij ministeriële
regeling ook andere meer gelijkwaardige vormen van bewijs toe te laten. Voor
personen die nu op basis van de door hen gebruikte kaarten reeds een OV-verklaring
ontvangen zou de OV-verklaring het enige bewijsmiddel blijven. Dit geldt onder
meer voor de gebruikers van de maandkaarten, de trajectkaarten en de OV-jaarkaarten.
Het moet toch makkelijk zijn voor de aanbieders van openbaar vervoer zulke
kaarten, maar ook bundels met afstempelbare retourtjes voor flexwerkers te
koppelen aan een stamkaart met foto en een sofi-nummer. Daar kan dan een semi-OV-verklaring
bij worden verstrekt. Ik neem aan dat de OV-bedrijven de markt graag producten
aanbieden waar hun klanten wat aan hebben. Op dit moment wordt in overleg
met de NS bezien op welke wijze het op korte termijn mogelijk is ook aan deze
groep een OV-verklaring te verstrekken. Op de langere termijn zou een mogelijke
oplossing gezocht kunnen worden in de invoering van een elektronisch kaartensysteem.
In dit verband kan gemeld worden dat de NS thans bezig is met de ontwikkeling
van een (elektronisch) chipkaartensysteem. Uiteraard wil ik het overleg graag
met kracht voortzetten. Aan ons zal het niet liggen.Vraag Bos (PvdA) en mevrouw Giskes (D66) over faciliteiten
medegerechtigden film- en zeescheep-cv's. De heer Bos geeft aan dat zijn fractie kan instemmen met het onderbrengen
van commanditaire vennoten als medegerechtigde in box I en ziet ook enige
logica in de manier waarop de knip is geplaatst tussen de fiscale faciliteiten
waar zij wel en waar zij geen beroep op zullen kunnen doen. Hij begrijpt ook
dat dit het regime is waaronder de film en zeescheepvaart zullen worden geplaatst.
In de diverse nota's is echter nog steeds sprake van aanvullende faciliteiten
voor deze beide sectoren. Hij zou daar graag meer van horen, met name een
antwoord op de vraag of het hier permanente dan wel tijdelijke faciliteiten
zou dienen te betreffen. Meer specifiek vraagt hij aan te geven of het mogelijk
en wenselijk is de faciliteit zo vorm te geven dat herfinanciering (bij schepen)
en productie buiten Nederland of buiten Europa (bij schepen en films) niet
langer ten laste van de faciliteit kan worden gebracht. Ook verzoekt hij duidelijkheid
voor groenfondsen.Mevrouw Giskes geeft aan dat D66 het ermee eens is dat de mogelijkheid
van slimme constructies met commanditaire vennoten tegen wordt gegaan, maar
rekent wel op afdoende alternatieven voor het in stand houden van de aantrekkelijkheid
van de financiering van filmprojecten. Vooralsnog signaleert zij dat er met
de derde nota van wijziging op de invoeringswet een gat dreigt te ontstaan
tussen 12 januari en het moment van afhandelen van het ondernemerspakket.
Zij vraagt of nog eens exact kan worden toegelicht wat de situatie wordt voor
bij voorbeeld de film- en scheepvaartsector.AntwoordHet verheugt ons dat we kunnen rekenen op de instemming van de leden van
de PvdA-fractie en van de D66-fractie ten aanzien van de behandeling van commanditaire
vennoten. De heer Bos constateert terecht dat ook medegerechtigden in een
film-cv of zeescheepvaart-cv onder dit regime vallen. Een medegerechtigde
in bij voorbeeld een film-cv of zeescheep-cv wordt aangemerkt als winstgenieter
en valt dus in box I. Voordeel daarvan is dat de kosten en lasten die hij
als zodanig maakt, ten laste van de winst komen en dat eventuele verliezen
uit de medegerechtigdheid, tot maximaal het bedrag van de inbreng,
gecompenseerd kunnen worden met het overige inkomen in box I. Deze verliezen
zijn in de tijd onbeperkt compensabel. Een medegerechtigde in een filmcommanditaire
vennootschap kan daarnaast in aanmerking komen voor willekeurige afschrijving
op (bioscoop)films. Een medegerechtigde in een zeescheepcommanditaire vennootschap
kan, onder voorwaarden, in aanmerking komen voor de forfaitaire winstvaststelling
aan de hand van de tonnages. Waar in de diverse nota's gesproken werd over
aanvullende faciliteiten voor beide sectoren was dit uitgaande van het oorspronkelijke
voorstel waarbij medegerechtigden in box III vielen. Na de tweede nota van
wijziging ligt de situatie anders. Een regeling voor venture capital zal worden
opgenomen in het wetsvoorstel ondernemerspakket. Daarbij kan de gedachte van
de heer Bos de faciliteit zo vorm te geven dat herfinanciering (bij schepen)
en productie buiten Nederland of buiten Europa (bij schepen en films) niet
langer ten laste van de faciliteit kan worden gebracht, in de beschouwing
worden betrokken. Faciliteiten als deze – zo kunnen wij hem antwoorden –
zijn in principe altijd tijdelijk bedoeld.Vraag Bos (PvdA) inz. inkomenseffecten grensarbeiders.De heer Bos heeft gevraagd naar de inkomenseffecten van de belastingherziening
voor grensarbeiders in de Nederlands-Belgische grensstreek.De vraag die daarbij kan worden gesteld, is of de grensarbeiders er in
netto-inkomen op achteruit gaan doordat het wetsvoorstel inkomstenbelasting
2001 voorziet in een splitsing van de heffingskorting in een belasting- en
een premiedeel. Een in Nederland wonende grensarbeider die in de Belgische
grensstreek werkt, zou dan bijvoorbeeld alleen het belastingdeel van de heffingskorting
kunnen genieten, omdat bij hem de belastingheffing is toegewezen aan Nederland
en de premieheffing aan België. Dit terwijl in het huidige belastingstelsel
de belastingvrije som volledig kan worden «vergolden», doordat
de grensarbeiders deze belastingvrije som volledig in mindering kunnen brengen
op het belastingdeel van hun inkomen.Wanneer men voor een aantal inkomensposities een berekent hoeveel inkomstenbelasting
op dit moment is verschuldigd en hoeveel onder het belastingstelsel 2001,
dan kan men constateren dat in alle gevallen het «nadeel» van
de gesplitste heffingskorting meer dan gecompenseerd wordt door de lagere
IB-tarieven en de gunstiger schijflengtes.Wanneer ook de vergelijking wordt gemaakt met de «buurman/niet-grensarbeider»,
ontstaat het volgende beeld (de weergegeven bedragen betreffen de netto-inkomensvooruitgang
op jaarbasis): inkomengrensar-beider, alleenstaandniet-grensar-beider,
alleenstaandgrensar-beider, alleen-verdienerniet-grensar-beider
alleen-verdiener 54 000 (modaal)± f 1 0001 3352 5001 551 65 0002 2002 0561 5001 232100 0004 9004 8024 1003 933Vraag Bos (PvdA) betreffende maatschappelijk beleggen (algemeen).De leden van de PvdA-fractie merken naar aanleiding van de regeling voor
maatschappelijk beleggen op, dat het hen conceptueel zuiverder lijkt groen
beleggen, ethisch beleggen, tante agaathleningen en kapitaalverzekeringen
voor studerende kinderen niet op één hoop te gooien.AntwoordTot op zekere hoogte zijn wij het met de leden van de PvdA-fractie eens
dat de vrijstellingen die zijn ondergebracht in de regeling maatschappelijk
beleggen, geheel andersoortige ontwikkelingen of zaken stimuleren. Het groen
beleggen zou uiteindelijk kunnen bijdragen aan de ontwikkeling van een schoner
milieu, terwijl bijvoorbeeld de tante agaathlening weer meer gericht is op
stimulering van het ondernemersklimaat. Tegelijkertijd hebben de vrijstellingen
die zijn ondergebracht in de regeling voor maatschappelijke beleggen ook een
gemeenschappelijk kenmerk, namelijk dat zij een zeker maatschappelijk karakter
bezitten. Wij hebben niet de intentie om de ene maatschappelijke belegging
te willen stimuleren boven een andere. Daarom past een gezamenlijk maximum
voor alle maatschappelijke beleggingen wel in het voorstel voor de Wet inkomstenbelasting
2001. Dit laat ook voor de belastingplichtige alle mogelijkheden open om zijn
financiële middelen naar eigen goeddunken aan te wenden aan de verschillende
maatschappelijke beleggingen.lVraag Bos (PvdA).Het blijft de PvdA-fractie dwarszitten dat bij kleine deeltijdbanen voor
toekenning van de arbeidskorting, en ook elders bij inkomensafhankelijke regelingen,
altijd naar het percentage van het minimumloon wordt gekeken in plaats van
naar het aantal gewerkte uren. Dit betekent dat in de praktijk mensen met
een laag uurloon benadeeld worden.AntwoordVoor de toepassing van het inkomenscriterium voor de arbeidskorting gelden
een aantal motieven. In de eerste plaats past een inkomenscriterium beter
bij het kabinetsbeleid dat erop is gericht de uitstroom uit uitkeringssituaties
te bevorderen; dit laatste wordt alleen bereikt indien de verdiensten een
bepaalde ondergrens te boven gaan. Door de bovengrens van de arbeidskorting
bij een inkomen van 100% van het wettelijk minimumloon te leggen, ongeacht
het aantal uren dat daarvoor gewerkt is, wordt voor (vanuit financieel oogpunt
bezien) substantiële deeltijdbanen en voltijdbanen de maximale arbeidskorting
toegekend. Een inkomenscriterium heeft verder als positief punt boven een
urencriterium dat het leveren van extra inspanningen, bijvoorbeeld scholing,
waardoor een hoger inkomen wordt verworven zonder dat meer uren wordt gewerkt,
wordt bevorderd.In de tweede plaats kent een inkomenscriterium aanzienlijk minder uitvoeringsproblemen
dan een urencriterium. Voor de werkgevers betekent het toepassen van een urencriterium
dat zij een voor de fiscus controleerbare urenadministratie moeten gaan bijhouden,
waar dat thans vaak niet nodig is, dus een administratieve lastenverzwaring.
Voorts is de arbeidskorting volgens een inkomenscriterium op eenvoudige wijze
te verwerken in de loonbelastingtabellen. Arbeidskorting via een urencriterium
kan niet in de loonbelastingtabellen worden verwerkt; in die situatie zal
het in te houden bedrag aan loonbelasting zoals dat uit de tabel kan worden
afgelezen nog moeten worden verminderd met een door de werkgever afzonderlijk
te berekenen bedrag aan arbeidskorting. Ook ten aanzien van zelfstandigen
en personen die resultaat uit overige werkzaamheden genieten geldt het probleem
van de urenverantwoording. Het risico van misbruik/grijs gebruik van een regeling
met een urencriterium is niet denkbeeldig.Overigens kan niet in zijn algemeenheid gesteld worden dat de keuze voor
het inkomenscriterium mensen met een laag uurloon benadeelt. IJkpunt voor
de maximale arbeidskorting is en blijft het wettelijk (voltijds)minimumloon.
Wie ten minste het voltijds minimumloon verdient heeft recht op de volledige
arbeidskorting. Voor degene die in deeltijd werkzaam is op minimumloonniveau
leiden het inkomenscriterium en het deeltijdcriterium tot hetzelfde bedrag
aan arbeidskorting. Wanneer in deeltijd wordt gewerkt tegen een loon boven
minimumloonniveau en het totale loon blijft beneden het niveau van 100% WML
leidt hantering van een inkomensciterium, vergeleken met de uitkomst bij een
urencriterium, tot enige bevoordeling. Slechts een kleine groep freelancers/ondernemers
die met veel uren werken een laag (fiscaal) bedrijfsresultaat genieten, zouden
voordeel hebben van een urencriterium. Voor die groep geldt echter dat het
aantal gewerkte uren niet controleerbaar is, waardoor een urencriterium moeilijk
uitvoerbaar is.Niettemin zijn wij, zoals ook reeds naar voren gebracht in het algemeen
overleg van 8 december 1999, bereid de sociale partners te vragen om de uitvoeringsproblemen
rond een urencriterium in kaart te brengen en na te gaan op welke wijze deze
kunnen worden opgelost.Vraag Bos (PvdA), Reitsma (CDA) enGiskes
(D66) betreffende studieverzekering kinderen De leden van de PvdA-fractie, de CDA-fractie en de D66-fractie hebben
gevraagd naar de controleerbaarheid van de kapitaalverzekering voor de studie
van kinderen van de belastingplichtige. De leden van de PvdA-fractie suggereren
om de budgettaire ruimte voor studie voor kinderen ergens anders aan te wenden.
De leden van de CDA-fractie hebben hun twijfels over het onderbrengen van
de vrijstelling voor maatschappelijk beleggen.AntwoordOm de vrijstelling nog meer concreet te kunnen toespitsen op het verlenen
van een vrijstelling voor een studieverzekering voor kinderen is door ons
in de derde Nota van Wijziging een vierde lid aan artikel 5.2A.6 toegevoegd.
Dit lid maakt het mogelijk om bij algemene maatregel van bestuur de voorwaarden
waaraan de kapitaalverzekering moet voldoen, nader uit te werken. In zekere
zin ligt er natuurlijk ook een verantwoordelijkheid bij de belastingplichtige.
Overigens blijkt uit de reacties uit de samenleving op onze eerdere voorstellen
al dat een niet te verwaarlozen groep belastingplichtigen nu al gebruikt maakt
van een kapitaalverzekering om voor een studie van zijn kinderen te sparen.
Door de invoering van de vrijstelling voor een kapitaalverzekering voor de
studie van kinderen, creëren wij voor deze belastingplichtigen de ruimte
om op fiscaal gefacilieerde wijze te kunnen blijven sparen voor de studie
van hun kinderen. Anders dan de leden van de PvdA-fractie zijn wij op voorhand
dan ook niet van mening dat de vrijstelling voor de studieverzekering niet
het beoogde effect zal hebben. Op de vraag van de leden van de CDA-fractie
waarom de vrijstelling is ondergebracht in de regeling voor maatschappelijke
beleggingen merken wij op dat aan de vrijstelling een zeker maatschappelijk
karakter niet ontzegd kan worden, nu de vrijstelling mede is opgenomen omdat
bleek dat hier in de praktijk een sterke behoefte aan was.Vraag Schutte (GPV) en Van der Vlies (SGP) Partnerregeling.Waarom partnerregeling voor de meest losse vorm van partnerschap (niet
geregistreerde ongehuwd samenlevenden). SGP heeft vanuit principieel oogpunt
moeite met de partnerregeling. Vindt het bedroevend dat ook de meest losse
vorm van partnerschap (niet geregistreerde ongehuwd samenlevenden) erkenning
krijgt. Bovendien krijgt deze groep een keuzemogelijkheid om al dan niet als
partner te worden aangemerkt.AntwoordHet niet erkennen van relaties van niet-geregistreerde ongehuwd samenlevenden
strijdt met het uitgangspunt van gelijke behandeling gehuwden en ongehuwden.
Doet bovendien geen recht aan de maatschappelijke werkelijkheid.Aangezien objectief controleerbare maatstaven ontbreken wordt de groep
niet-geregistreerde ongehuwd samenlevenden de keuzemogelijkheid geboden om
als partner te worden aangemerkt. Deze keuze geldt dan voor de gehele Wet
IB 2001. Dit leidt tot een meer consistente behandeling.Daarbij kan worden bedacht dat al jarenlang ongehuwd (niet-geregistreerd)
samenlevenden fiscale tegemoetkomingen kunnen genieten. Nu we de regelingen
stroomlijnen – en het zelfs wat aanscherpen – is dat geen reden
de tegemoetkomingen terug te nemen.Voor het regeringsbeleid over dit bredere maatschappelijke onderwerp verwijzen
wij naar de Notitie Leefvormen van de Minister van Justitie (kamerstukken
22 700).Vraag Giskes (D66) overgangsrecht kapitaalverzekeringen.Is het mogelijk om een bestaande kapitaalverzekering eigen woning nu nog
los te koppelen en dan een nieuwe kapitaalverzekering eigen woning af te sluiten
en voor beide een vrijstelling te krijgen?AntwoordNee, dit is niet mogelijk. Het gevolg van het op deze wijze afsluiten
van polissen is namelijk enerzijds dat de bestaande kapitaalverzekering in
het overgangsrecht terecht komt en op die wijze recht heeft op een vrijstelling
van de rendementsgrondslag tot maximaal f 272 000. Anderzijds heeft
belastingplichtige slechts voor het totaal van zijn kapitaalsuitkeringen binnen
het maximum recht op een vrijstelling ter zake van de uitkering van een kapitaalverzekering.
De vrijstelling kan betrekking hebben op de uitkering uit de bestaande óf
de nieuwe kapitaalverzekering (maar in totaal dus binnen het
plafond). De vrijstelling op de rendementsgrondslag en de vrijstelling ter
zake van de uitkering leidt economisch gezien niet tot een dubbele vrijstelling.
De vermogensaangroei is weliswaar tot het genoemde maximum onbelast, maar
op de beide uitkeringen is slechts de gemaximeerde vrijstelling van toepassing.Voorbeeld:Stel dat beide polissen recht geven op een uitkering van f 272 000.
Het resultaat is dan dat de aangroei als zodanig bij beiden onbelast is. Voor
de bestaande polis vloeit dit voort uit de rendementsvrijstelling in het overgangsrecht
(onderdeel AN) en voor de nieuwe polis op grond van het feit dat in box I
het genietingsmoment de feitelijke uitkering is. Daarnaast is de rente in
de uitkering voor de eerst vervallende polis vrijgesteld. Als dit de bestaande
polis is vloeit dit voort uit het overgangsrecht (AM, eerste lid) en als het
de nieuwe polis is heeft deze recht op de vrijstelling voor de kapitaalverzekering
eigen woning (art 3.6.9, eerste en zesde lid). Echter voor de laatst vervallende
polis is de rente in de uitkering volledig belast door de imputatieregelingen
in het overgangsrecht (onderdeel AP); de vrijstelling is immers al verbruikt.Vraag Giskes (D66) ouderentoeslag.Mevrouw Giskes heeft gevraagd wat de ratio is van een dubbele en overdraagbare
ouderentoeslag in de vermogensrendementsheffing en hoe dit zich verhoudt tot
het feit dat alleenstaanden slechts éénmaal die extra vrijstelling
krijgen.AntwoordNaar aanleiding van deze vraag wordt opgemerkt dat in de Wet inkomstenbelasting
2001 als uitgangspunt geldt dat elke belastingplichtige in beginsel zelfstandig
in de heffing wordt betrokken. Iedereen heeft in verband daarmee recht op
zijn of haar eigen heffingskortingen. Deze benadering is ook doorgetrokken
naar de vermogensrendementsheffing. Daar heeft ook iedere belastingplichtige
recht op zijn of haar eigen heffingvrije bedrag, net zoals thans elke belastingplichtige
recht heeft op een afzonderlijke rente- en dividendvrijstelling (die bij gehuwden
worden verdubbeld, omdat de vermogensinkomsten thans nog worden samengeteld
en bij de belastingplichtige met het hoogste persoonlijk inkomen in aanmerking
worden genomen). Hetzelfde geldt voor de ouderentoeslag, waarvoor elke belastingplichtige –
indien aan de voorwaarden wordt voldaan – in aanmerking kan komen. Het
zou overigens ook niet goed voorstelbaar zijn dat ingeval beide partners elk
afzonderlijk aangifte doen, en per twee partners slechts éénmaal
aanspraak zou kunnen worden gemaakt op de ouderentoeslag, zij gezamenlijk
zouden moeten bepalen bij wie de ouderentoeslag in aanmerking zou moeten worden
genomen. Dat past niet in de opzet van de Wet inkomstenbelasting 2001.Vraag Giskes (D66) (Gewijzigde Aanmerkelijk Belang wetgeving).Mevrouw Giskes vraagt de regering om het meest actuele beeld omtrent de
meeropbrengsten als gevolg van de met ingang van 1 januari 1997 gewijzigde
aanmerkelijk belang wetgeving (o.a. het belasten van reguliere dividendinkomsten
uit aanmerkelijk belang tegen een verlaagd AB-tarief van 25%). Zij vermoedt
dat de toen verwachte meeropbrengsten inmiddels royaal zijn overtroffen.AntwoordArtikel XIV van de Wet herziening regime ter zake van winst uit aanmerkelijk
belang, consumptieve rente en vermogensbelasting bepaalt dat ik de Kamer in
ieder geval vóór 1 juli 1997 en vervolgens vóór
1 juli 1998, alsmede vóór 1 juli 1999, op de hoogte breng van
de meeropbrengsten van structurele aard indien deze zich bij de dividendbelasting
of de inkomstenbelasting voordoen als gevolg van de invoering van het gewijzigde
regime voor winst uit aanmerkelijk belang In mijn brief van 30 juni 1999,
AFP99/233 M, heb ik gemeld dat de inmiddels beschikbare inkomstenbelastinggegevens
over 1997 en dividendbelastinggegevens over 1998 erop wijzen dat de meeropbrengst
dividendbelasting die is toe te rekenen aan de nieuwe aanmerkelijk belang
wetgeving vermoedelijk hoger is dan waarvan tot nu toe is uitgegaan. Daar
staat echter een minderopbrengst bij de inkomstenbelasting tegenover, doordat
de vervreemdingswinst aanmerkelijk belang als gevolg van de gewijzigde wetgeving
lager uitkomt dan in het verleden. Of het saldo van deze meer- en minderopbrengsten
structureel hoger is dan de eerder gemelde structurele meeropbrengst van 200 à
250 miljoen, kan echter pas na verloop van enkele jaren met enige zekerheid
worden vastgesteld.Opgemerkt moet worden dat bovengenoemde structurele meeropbrengst inmiddels
is aangewend voor de per 1 januari 1998 doorgevoerde verlaging van de vermogensbelasting
(tarief en belastingvrije sommen).Vraag Giskes (D66) eigen woning.De leden van de fractie van D66 informeren hoe het begrip «tijdelijk»
in de artikelen 3.6.2, vierde lid, en 3.6.4, waar het gaat om tijdelijk ter
beschikking stellen aan derden, moet worden ingevuld. Voorts vragen deze leden
naar het gevolg van het vervallen van de verplichting tot samenwonen voor
gehuwden bij het bepalen van de eigen woning. Waar wordt geregeld dat dergelijke
stellen niet voor meer dan één woning in aanmerking komen.AntwoordEen eigen woning moet een eigenaar ter beschikking staan. Hieraan wordt
voldaan als bij de eigenaar van de woning het voornemen bestaat het pand zelf
als woning te gaan gebruiken en het als zodanig beschikbaar te houden. De
beoordeling of sprake is van een woning die tijdelijk ter beschikking van
derden wordt gesteld, vindt niet per kalenderjaar plaats. Over een langere
periode wordt beoordeeld wat de bestemming en het feitelijk gebruik van de
woning is geweest. Uit de parlementaire geschiedenis blijkt dat tijdelijk
niet alleen ziet op enkele maanden verhuur. Ook is er sprake van een tijdelijk
ter beschikking stelling ingeval van een verhuurperiode van één
of meer jaren, bijvoorbeeld bij detachering in het buitenland.Het vervallen van de civielrechtelijke verplichting om als echtgenoten
samen te wonen, wil niet zeggen dat echtgenoten niet meer samenleven. Echtgenoten
worden op grond van de Wet inkomstenbelasting 2001 geacht partners te zijn
indien zij voldoen aan de volgende voorwaarden. Ten eerste mogen zij niet
duurzaam gescheiden leven en ten tweede moeten zij beiden in het kalenderjaar
binnenlandse belasting plichtigen zijn. Als zij aan beide criteria
voldoen, zijn zij partners en kan op grond van artikel 3.6.2, vijfde lid,
ten aanzien van hen maar één woning als hoofdverblijf in aanmerking
worden genomen.Vraag Giskes (D66) ondernemerspakket.Mevrouw Giskes betreurt het dat het zogeheten ondernemerspakket 21e eeuw
zo versnipperd is in diverse wetten en voor een deel nog moet komen. Dat is
niet de manier waarop zij hoopte dat het kabinet om zou gaan met de regelmatig
geuite wens om niet te veel onderwerpen tegelijk in een wet te stoppen. Het
lastige is nu dat een wijzigingsvoorstel met budgettaire gevolgen in de ondernemerssfeer,
stuit op de mededeling dat het pakket nu eenmaal budgettair neutraal moet
zijn terwijl eventuele dekkingsmogelijkheden binnen de rest van het pakket
niet kunnen worden onderzocht omdat die er nog niet ligt. Dat geldt bij voorbeeld
voor het amendement om de 65-jaarsgrens uit de FOR-opbouw en de zelfstandigenaftrek
te halen. Mevrouw Giskes zou graag een suggestie horen hoe dit probleem kan
worden aangepakt. Ook hoort zij graag wat de budgettaire effecten zouden zijn
als alleen voor de zelfstandigenaftrek die grens wordt losgelaten.AntwoordZoals wij eerder in de nota's en in de brief van 18 januari hebben meegedeeld,
was het onderbrengen van het gehele ondernemerspakket in het voorstel van
Wet inkomstenbelasting 2001 om verschillende redenen – wets- en uitvoeringstechnisch
en budgettair – niet mogelijk.In antwoord op de vraag waar dekking gezocht zou kunnen worden voor het
amendement om de 65-jaarsgrens uit de FOR-opbouw en de zelfstandigenaftrek
te halen, merken wij op dat het voor de hand zou liggen dit in de ondernemerssfeer
te doen. Daarbij is wel van belang dat het ondernemerspakket als totaalpakket
de steun heeft van het bedrijfsleven (VNO-NCW, MKB-Nederland en LTO-Nederland).
Met betrekking tot de vraag van deze leden wat de budgettaire effecten zouden
zijn als alleen voor de zelfstandigenaftrek de leeftijdsgrens van 65 jaar
vervalt, luidt het antwoord dat dit gepaard zou gaan met een budgettaire derving
van circa f 100 mln. Overigens ligt het niet voor de hand dat de FOR-opbouw
na de leeftijd van 70 jaar mogelijk wordt, bij werknemers wordt namelijk de
eis gesteld dat dan het pensioen ingaat, ook als de werknemer doorwerkt.Vraag Giskes (D66), Schutte (GPV) en Van der
Vlies (SGP) autokostenfictie.Er zijn drie soorten autokosten die bij de fiscale behandeling van de
«auto van de zaak» een rol spelen:1. kosten vanwege zakelijke ritten;2. kosten vanwege privé ritten;3. kosten vanwege woon-werkverkeer.Kosten vanwege zakelijke rittenZakelijke ritten zijn bijvoorbeeld de ritten om klanten te bezoeken, incidentele
ritten tussen vestigingen van het bedrijf en wat gewoonlijk als zakelijke
ritten wordt aangemerkt. Vanwege het karakter van de ritten komen de kosten
in beginsel ten laste van de onderneming. Bij de auto van de zaak gebeurt
dit door alle kosten ongecorrigeerd ten laste van de winst te brengen. Indien
de ondernemer of de werknemer de eigen auto gebruikt, is het bedrag voor alle
personenauto's &euro; 0,27 (f 0,60), waarmee de directe kosten
ruimschoots worden gedekt en ook nog een goed deel van de indirecte. Dat de
ondernemer of werknemer zijn werk doet met behulp van een auto heeft uiteraard
geen invloed op zijn loon c.q. inkomen.Kosten vanwege privé-rittenDe werknemer met een auto van de zaak die met die auto privé rijdt,
ontvangt een beloning in natura. Alleen al het feit dat hij die auto van de
zaak kan gebruiken is een voordeel; maar in feite is natuurtlijk vooral de
mate waarin hij die auto ook voor privé gebruikt, het belangrijkste.
De waardering van de beloning in natura zou volledig juist zijn als het jaarlijks
werkelijk aantal gereden privé kilometers zou worden afgerekend tegen
de werkelijke, complete kilometerprijs, al kan nog fiscaal worden fijngeslepen
of het de kosten zijn die de werkgever maakt en aftrekt, of de «besparingswaarde»
voor de IB-plichtige. Gelet op de uitvoeringsperikelen (bewijs aantal en prijs)
die deze waardering op die wijze zou opleveren bij zowel de autoberijder als
de fiscus, is reeds lang gelden gekozen voor een grovere, forfaitaire methode
van waarderen. Wie de auto privé gebruikt, krijgt een gemiddeld aantal
kilometers, vertaald via een percentage van de catalogusprijs, als bijtelling.
Op zich werkt die aanpak goed, maar zowel vanuit de beleving van de autoberijder
(geen verschil in last tussen weinig en veel privé-gebruik) als vanuit
milieuaspecten (hoe grover hoe minder rem op privé-gebruik) zijn er
echter forse bezwaren aan zo'n vaste som. Die remt extra privé-gebruik
immers niet af, doch bevordert het eerder. Daarom is voor deze wet een midden
gevonden tussen heel verfijnd en zeer grof: de staffel die in het voorstel
is opgenomen.Kosten vanwege woon-werkverkeerHet woon-werkverkeer kan worden benaderd vanuit twee uitgangspunten: de
kosten zijn zakelijk of de kosten zijn privé. Het uitgangspunt bepaalt
waar in beginsel de kosten behoren te drukken: bij de onderneming of bij de
werknemer. Op beide uitgangspunten kunnen mengvormen worden bedacht om de
scherpe kantjes ervan af te slijpen of om een categorie vervoer te remmen
of te promoten.Gemeend wordt dat de huidige maatschappelijke opvattingen zijn dat het
woon-werkverkeer een overwegend zakelijk karakter heeft. In overwegende mate
kunnen dan ook de kosten op de onderneming drukken en niet op de werknemer.
Vanuit die gedachte is mede uit milieu- en congestieaspecten gekomen tot volledige
belastingvrije vergoeding van bewijsbaar woon-werkverkeer per openbaar vervoer
(en reisaftrek indien niet vergoed); ook vervoer vanwege de werkgever is onbelast
bij de werknemer.De auto van de zaak vertoont een sterke overeenkomst met vervoer vanwege
de werkgever.Het overwegend zakelijk karakter van het woon-werkverkeer, ook per auto
van de zaak, heeft voor de regering de doorslag gegeven om voor de auto van
de zaak het woon-werkverkeer gelijk te stellen met vanwege de werkgever georganiseerd
vervoer dat niet voor rekening van de werknemer komt. Om die reden is in het
voorstel opgenomen dat woon-werkverkeer bij het bepalen van de bijtelling
wegens privé-gebruik buiten beschouwing blijft. Indien een groter gewicht aan het privé karakter van woon-werkverkeer
met de auto van de zaak moet worden toegekend, is een aantal gradaties te
onderkennen tot aan het meest vergaande standpunt dat alle woon-werkverkeer
helemaal privé is:– de kosten mogen niet volledig ten laste van de winst worden gebracht
door een heffing, al dan niet lumpsum, bij de onderneming, of worden als een
forfaitair te belasten looncomponent aangemerkt.– (een deel van) de kosten worden bij de werknemer/ondernemer-als-persoon
in rekening gebracht door een forfaitaire bijtelling woon-werkverkeer auto
van de zaak.– het woon-werkverkeer per auto van de zaak is een privé
aangelegenheid die meetelt voor het aantal privé-kilometers en de daarop
gebaseerde bijtelling, maar eventueel wordt de bijtelling verlaagd met de
bedragen van het reiskostenforfait eigen vervoer.Bij de beoordeling van deze gradaties moeten aspecten worden meegewogen
als doorwerking naar andere regelingen (kan een personeelsbus nog belastingvrij
blijven?) of naar de groep berijders van een auto van de zaak (hoe omgaan
met de personen- of bestelauto's die nu buiten de bijtelling blijven maar
wel woon-werkverkeer rijden?), en hoe om te gaan met andere vormen van individueel
vervoer per auto in woon-werksituaties. Zeker in de laatste variant zou een
gelijke behandeling meebrengen dat ook daar heffing aan de orde zou komen.Vraag Schutte (GPV/RPF) (oudedagsvoorzieningen – budgettair).De heer Schutte heeft gevraagd naar de «zekerheid» van de
budgettaire opbrengst van de voorgestelde maatregelen met betrekking tot de
lijfrentepremieaftrek. Volgens de heer Schutte zou de inschatting van het
aantal mensen met een pensioentekort van een hoog «natte-vingergehalte»
zijn. Gevraagd wordt of de regering nog eens wil bezien of het voorstel uit
het oogpunt van rechtvaardigheid goed te verdedigen is.AntwoordBij de budgettaire doorrekening van de maatregelen in de sfeer van lijfrenten
hebben wij gebruik gemaakt van een uitgebreid bestand met fiscale gegevens,
gegevens over inkomens, leefvorm en sociaal-economische positie. Het Centraal
Plan Bureau heeft aangegeven (zie brief aan de Vaste Commissie voor Financiën
met kenmerk AFP 1999-02273 U) dat zij geen argumenten zag om af te wijken
van de door de regering (in eerste instantie) gemaakte schatting van de besparing
op lijfrente-premieaftrek.Naar aanleiding van de vraag van de heer Schutte over de rechtvaardigheid
van het wetsvoorstel merken wij op dat belastingplichtigen met een aantoonbaar
reëel pensioentekort geen nadeel van de onderhavige maatregelen zullen
ondervinden. Voorts blijkt dat, wanneer belastingplichtigen worden onderverdeeld
naar grootte-klasse van het belastbaar inkomen, bijna de helft van de lijfrentepremieaftrek
door de hoogste decielgroep (10%-groep) wordt opgevoerd. Tenslotte wordt opgemerkt
dat wij met de tweede nota van wijziging zijn tegemoetgekomen aan de wens
van de kamer om een kleine ongetoetste aftrek te handhaven, in samenhang met
het verlagen van de franchise.Vraag Schutte (GPV) en Van der Vlies (SGP) Partnerregeling.Waarom partnerregeling voor de meest losse vorm van partnerschap (niet
geregistreerde ongehuwd samenlevenden). SGP heeft vanuit principieel oogpunt
moeite met de partnerregeling. Vindt het bedroevend dat ook de meest losse
vorm van partnerschap (niet geregistreerde ongehuwd samenlevenden) erkenning
krijgt. Bovendien krijgt deze groep een keuzemogelijkheid om al dan niet als
partner te worden aangemerkt.AntwoordHet niet erkennen van relaties van niet-geregistreerde ongehuwd samenlevenden
strijdt met het uitgangspunt van gelijke behandeling gehuwden en ongehuwden.
Doet bovendien geen recht aan de maatschappelijke werkelijkheid.Aangezien objectief controleerbare maatstaven ontbreken wordt de groep
niet-geregistreerde ongehuwd samenlevenden de keuzemogelijkheid geboden om
als partner te worden aangemerkt. Deze keuze geldt dan voor de gehele Wet
IB 2001. Dit leidt tot een meer consistente behandeling.Daarbij kan worden bedacht dat al jarenlang ongehuwd (niet-geregistreerd)
samenlevenden fiscale tegemoetkomingen kunnen genieten. Nu we de regelingen
stroomlijnen – en het zelfs wat aanscherpen – is dat geen reden
de tegemoetkomingen terug te nemen.Voor het regeringsbeleid over dit bredere maatschappelijke onderwerp verwijzen
wij naar de Notitie Leefvormen van de Minister van Justitie.Vraag De Vries (VVD) betreffende uitvoeringsproblemen bij de
kapitaalverzekering voor studie kinderen.De leden van de VVD-fractie hebben aandacht gevraagd voor de uitvoeringsaspecten
van de vrijstelling voor kapitaalverzekeringen voor de studie van kinderen.AntwoordDe bedoeling is om in een algemene maatregel van bestuur de voorwaarden
waaraan moet zijn voldaan om de vrijstelling te kunnen genieten, nader uit
te werken. Deze algemene maatregel van bestuur wordt meegenomen in het grotere
geheel van AMvB's dat op grond van de Wet inkomstenbelasting 2001 zal worden
opgesteld.Vraag De Vries (VVD) kapitaalverzekeringen; overgangsrecht.Mevrouw De Vries heeft enkele inhoudelijke opmerkingen gemaakt over het
overgangsrecht voor bestaande kapitaalverzekeringen. Zij heeft gevraagd wat
er gebeurt als het verzekerd kapitaal van de polis na 13 september 1999 is
verhoogd, of als de looptijd van de polis is verlengd. Daarnaast heeft zij
gevraagd wat benadering daarbij in acht wordt genomen (wat is wel toegestaan,
en wat is niet toegestaan).AntwoordVoor het merendeel van de bestaande kapitaalverzekeringen geldt een overgangsregeling.
In het forfaitair rendement wordt voor deze polissen een vrijstelling van
maximaal f 272 000 per persoon opgenomen. Dit geldt zowel voor polissen
die vòòr als voor polissen die na de Brede herwaardering zijn
afgesloten. Wel wordt de eis gesteld dat het verzekerd bedrag van de polissen
die onder deze soepele overgangsregeling vallen, niet meer extra kan worden
verhoogd. Indien dat wel zou mogen zou hier immers op oneigenlijke
wijze gebruik van worden gemaakt (door kleine polissen tot aan het maximum
van de vrijstelling op te pompen). Tegen die achtergrond is ook bepaald dat
de looptijd die is overeengekomen, niet mag worden verlengd (ook daarmee zou
namelijk het in de polis belichaamde kapitaal – en daarmee de vrijstelling –
kunnen worden opgepompt).Naar aanleiding van de vraag van mevrouw De Vries wat wel en niet mag
wordt opgemerkt dat in deze overgangsregeling in beginsel wordt aangesloten
bij de reeds bekende systematiek, namelijk de systematiek die in het kader
van de Brede herwaardering is gehanteerd met betrekking tot polissen van voor
de Brede herwaardering. Daar speelde namelijk een vergelijkbare kwestie als
thans (een ongelimiteerde vrijstelling, die werd omgezet in een gemaximeerde
vrijstelling). Over deze overgangsproblematiek zijn besluiten gepubliceerd
(vragen en antwoorden). De praktijk kan daar – zo is gebleken –
goed mee uit de voeten. Ligt voor de hand dat dat dan ook voor de komende
overgangsregeling zal gelden. Één verschil is er wel; verlenging
van de looptijd van de kapitaalverzekering zal onder het overgangsrecht voor
de Wet IB 2001 niet meer worden toegestaan.Wie overigens tussen 13 september 1999 en nu enigszins ingrijpend zijn
polisvoorwaarden heeft gewijzigd, heeft natuurlijk – gelet op het aanhangige
wetsvoorstel – willens en wetens risico's genomen. Daar past eerder
een wat terughoudende opstelling dan een extra ruimhartig overgangsrecht.
In de uitvoering zal uiteraard de redelijkheid in het oog worden gehouden.Vraag De Vries (VVD) Inkomenseffecten zelfstandigen.Mevrouw de Vries van de VVD-fractie heeft gevraagd naar de inkomenseffecten
voor zelfstandigen als gevolg van de voorstellen gedaan in de Tweede Nota
van Wijziging.AntwoordIn bijgevoegde tabel zijn weergegeven de standaard-inkomenseffecten voor
zelfstandigen als gevolg van de wijzigingsvoorstellen in de 2e Nota van Wijziging.
Het betreft:– verlagen tarief eerste schijf met 0,35%-punt; – verlengen van de tweede schijf met f 4 500;– verkorten van de derde schijf met f 6 700;– aanpassing arbeidskorting, zodanig dat deze tussen 0% en 50% van
het WML oploopt van nihil tot f 275 en tussen 50% en 100% van het WML
oploopt tot f 1 847. Het maximum is ten opzichte van het wetsvoorstel
derhalve verhoogd met f 312.De aanpassing van de arbeidskorting is voor werknemers gefinancierd uit
het schrappen van het arbeidskostenforfait. Ook zelfstandigen profiteren van
de verhoging van de arbeidskorting. Voor (de verhoging van) de arbeidskorting
voor deze groep komt financiering uit de specifiek voor deze groep uitgetrokken
50 mln. Uiteraard profiteren zelfstandigen ook van de verlaging van het tarief
van de eerste schijf en de verlenging van de tweede schijf.Uit de tabel blijkt dat zelfstandigen met een winst tussen de f 30 000
en f 100 000 er ten opzichte van het wetsvoorstel gemiddeld ca.
1%-punt op vooruit gaan. Bij hogere winsten neemt het voordeel af tot 0,5%-punt
bij een winst van f 150 000. Zelfstandigen met lage winsten ondervinden
geen inkomenseffecten, omdat deze groep geen belasting betaalt. De niet-standaardeffecten
als gevolg van wijzigingen in de Nota van Wijziging zijn verwaarloosbaar.Volledigheidshalve merk ik nog op dat de inkomensgevolgen voor zelfstandigen
als gevolg van wetsvoorstel zijn weergegeven in een EIM-rapport dat gelijktijdig
met de Nota naar aanleiding van het Verslag eind november 1999 aan de Tweede
Kamer is toegezonden.Tabel. Inkomenseffecten zelfstandigen Effecten Nota van wijzigingZelfstandigen
(alleenst.) 20 0000,0% 25 0000,0% 30 0001,5% 40 0001,3% 50 0001,1% 60 0001,0% 70 0000,9% 80 0001,1% 90 0001,1% 100 0001,0% 150 0000,5%  Zelfstandigen (alleenver.) 20 0000,0% 25 0000,0% 30 0000,0% 40 0001,0% 50 0001,1% 60 0000,9% 70 0000,8% 80 0001,1% 90 0001,0% 100 0001,0%150 0000,5%Vraag 31 VVD (waardering box III-woningen).De fractie van de VVD heeft met betrekking tot woningen die in box III
geplaatst zijn en in belangrijke mate ter beschikking staan aan de belastingplichtige
voorgesteld al deze woningen te waarderen naar de WOZ-waarde.AntwoordIn de derde nota van wijziging inzake het wetsvoorstel voor de Wet op
de inkomstenbelasting 2001 is geregeld dat een woning die in box III geplaatst
is en de belastingplichtige in belangrijke mate ter beschikking staat, in
aanmerking wordt genomen naar de WOZ-waarde. Met het opnemen van de formulering
dat de woning in belangrijke mate ter beschikking staat, wordt bereikt dat
volledig verhuurde woningen hier met hun afwijkende waarde niet onder vallen,
maar vakantiewoningen zoveel als mogelijk wel. Er zijn echter grenzen. Als
de woning voor meer dan twee derde van de voor gebruik toepasbare periode
wordt verhuurd en maar voor minder dan een derde zelf wordt benut, dan is
het niet langer redelijk deze regeling toe te passen. Bij volledig verhuurde
woningen is de WOZ-waarde niet passend, de Raad van State heeft hier nadrukkelijk
op gewezen. Alle woningen die de belastingplichtige eigenlijk als tweede woning
kan beschouwen, omdat hij in een jaar meer dan bijkomend er gebruik van kan
maken, vallen onder de WOZ-waardering. Daarmee wordt ondanks de systeemwijziging
van de vermogensrendementsheffing toch zoveel mogelijk de waardering zoals
in het huidige artikel 42a Wet IB 1964 in stand gelaten.Vraag De Vries (VVD) Terminologie «bestaande verzekering».Is het mogelijk om voor het beoordelen van het recht op de rendementsvrijstelling
in het overgangsregime voor kapitaalverzekeringen (onderdeel AN) in plaats van de terminologie «bestaande verzekering» uit
te gaan van het moment van premiebetaling ? Er worden namelijk proefprocedures
gevoerd over het begrip «bestaande overeenkomst».AntwoordIn de Nota naar aanleiding van het Nader Verslag en de tweede serie schriftelijke
antwoorden (brief van 25 januari 2000) is ingegaan op deze kwestie. Daarbij
is aangegeven dat het begrip reeds jaren naar tevredenheid wordt gebruikt
en in de praktijk niet leidt tot bijzondere problemen. Over het algemeen redt
de praktijk zich door in goed overleg met de verzekeringsmaatschappijen en
belastingplichtige te komen tot een bevredigende oplossing. Slechts in duidelijke
gevallen van ante-datering is door de Belastingdienst overgegaan tot navordering.
Wat door mevrouw De Vries wordt aangeduid als proefprocedure behelst in feite
een theoretische discussie over wanneer in zeer specifieke situaties in civielrechtelijke
zin sprake is van wilsovereenstemming. Dergelijke uitzonderingssituaties behoeven
niet bepalend te zijn voor de vormgeving van wettelijke bepalingen. Overigens
is het wel mogelijk om aan te sluiten bij het tijdstip van premiebetaling,
maar – zoals reeds eerder aangegeven – leidt dit tot een verstrakking
voor de belastingplichtige. Het gevolg zou immers zijn dat een belastingplichtige
die begin september 1999 een overeenkomst van kapitaalverzekering heeft gesloten
en de premie zoals in de praktijk gebruikelijk een aantal weken later, dus
in oktober 1999, voldaan heeft, geen recht heeft op de gunstige overgangsregeling.
Dit voert naar ons oordeel te ver.Vraag De Vries (VVD) Gebruik reserveringsregeling lijfrenten.Mw De vries vraagt of de reserveringsregeling meerdere malen kan worden
gebruikt. In haar visie kan een belastingplichtige die op 37-jarige leeftijd
7 jaar teruggaat, op zijn 47e jaar nog een keer terug (mits er natuurlijk
iets in te halen valt).De termijn van 7 jaar is hierbij gebaseerd op een door haar ingediend
amendement tot verlenging van de reserveringsregeling. AntwoordDe reserveringsregeling kan inderdaad herhaaldelijk tijdens de opbouwperiode
worden gebruikt. Relevant is of er niet benutte jaarruimte bestaat over de
aan het aftrekjaar voorafgaande periode van vijf jaar. Een en ander kan nader
worden toegelicht aan de hand van het navolgende voorbeeld.Een belastingplichtige is op 1 januari 2001 34 jaar. Gedurende de jaren
2001 en 2002 heeft hij volgens artikel 3.5.7, tweede lid, de mogelijkheid
tot aftrek van lijfrentepremies (jaarruimte), van welke mogelijkheid hij geen
gebruik maakt. De in artikel 3.7.5, derde lid, opgenomen zogenoemde reserveringsregeling
biedt dan de mogelijkheid om bijvoorbeeld in 2003 – het jaar waarin
hij 37 wordt – deze niet-benutte ruimte alsnog te gebruiken (tot de
in de reserveringsregeling genoemde maxima).In de jaren 2009, 2010, 2011 en 2012 heeft dezelfde belastingplichtige
vervolgens weer jaarruimte die hij niet benut. In het jaar 2013 – waarin
hij de leeftijd van 47 jaar bereikt – heeft hij dan, uitgaande van de
voorgestelde wetgeving, (opnieuw) de mogelijkheid om de niet benutte jaarruimte
uit die voorgaande jaren op basis van de reserveringsregeling in te halen.Vraag Vendrik (GroenLinks) Boxenstelsel.De leden van de fractie van GroenLinks wensen een reactie op het artikel
van Stevens waarin wordt geconstateerd dat de lage effectieve druk in box
III zorgt voor constructiegevoeligheid en grensverkeer tussen de boxen.AntwoordIn het wetgevingsoverleg van 21 januari is onder meer gesproken over deze
problematiek, met name met betrekking tot de terbeschikkingstelling van vermogensbestanddelen
aan een vennootschap waarin een belastingplichtige een aanmerkelijk belang
heeft. Zoals ik heb aangegeven in de tweede serie schriftelijke antwoorden
op vragen gesteld tijdens dit overleg van 21 januari 2000, zie brief d.d.
25 januari 2000 met kenmerk WDB 2000-00078, wordt in de vierde nota van wijziging
de meesleepregeling voor schuldvorderingen en overige vermogensbestanddelen
ondergebracht in Box I. Hierdoor wordt voorkomen dat een belastingplichtige
zijn inkomsten als ondernemer (winst uit onderneming) op een geconstrueerde
wijze kan transformeren tot inkomsten uit sparen en beleggen. Deze oplossing
komt tevens overeen met de conclusie van het desbetreffende artikel.Vraag Giskes (D66) Tariefgroepen en alleenstaandetoeslagZij constateert dat tariefgroepen zijn vervallen, maar verbaast zich over
het taalgebruik dat wij gebruiken als het om soorten verdieners en huishoudens
gaat. Voorstel van haar is te spreken van alleenverdieners (eenpersoonshuishoudens
evt. met kinderen) en van samenverdieners (meerpersoonshuishoudens).Belangrijker is de wijze waarop we al dan niet met de huishoudenssituatie
rekening houden. Het stelsel zou zo neutraal mogelijk dienen te zijn ten opzichte
van relatie- en huishoudenssituatie. Nu we nog steeds de belastinguitgave
aan niet-werkende partner in stand houden, is er dan geen aanleiding voor
terugkeer alleenstaande-toeslag?AntwoordDe suggesties voor een ander taalgebruik bij de tabellen met inkomenseffecten,
zullen we in een later stadium nog eens rustig bezien.Bij de invoering van een systeem van heffingskortingen zijn de bestaande
toeslagen op de basisaftrek als uitgangspunt genomen. De alleenstaande-toeslag
is bij invoering van Oort gefaseerd afgeschaft. Er bestaat nu geen aanleiding
voor herintroduceren voor een faciliteit voor alleenstaanden (zonder kinderen).Een alleenstaande-toeslag zou bovendien tot complicaties in de uitvoering
leiden.Als je niet oppast leidt dit tot het herleven van het debat over het tellen
van tandenborstels.Vragen Giskes (D66) en Schutte (GPV) Heffingskorting
en individualisering.Introductie van de uitbetaling van de heffingskorting aan de nietof weinig
verdienende partner leidt tot een uitvoeringslast.D66: Op welke wijze komt de korting bij de niet-verdienende partner terecht?GPV: 2 miljoen mensen hebben nu geen inkomen maar krijgen wel een aanslag.
Waarom zo omslachtig? Zie amendement 47 van GPV: als partners daarvoor kiezen deze heffingskorting
verrekenen bij de verdienende partner.AntwoordDe regeling is niet omslachtig: de uitvoering vindt plaats bij eenvoudige
voorlopige teruggaaf procedure. De Belastingdienst zal de betrokkenen actief
een eenvoudig voorlopige teruggaaf formulier toezenden. In beginsel volgt
geen aanslag.Het voorgestelde amendement betekent geen vereenvoudiging. Partners moeten
een keuze kenbaar maken. De uitbetaling aan de verdienende partner zal niet
bij de inhouding van loonheffing gerealiseerd kunnen worden (eenvoudige loonbelastingtabellen)
en dient dan ook door middel van de voorlopige teruggaaf te geschieden. Dit
is geen vereenvoudiging. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19992000-3173-3183.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl