Aan de orde is de behandeling van het wetsvoorstel Regels met betrekking tot het beheer en gebruik van watersystemen (Waterwet) (30818)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2007-2008, pag. 3817-3832

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

07-03-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

nr. 52, pagina 3817-3832

12-02-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30818Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Aan de orde zijn de stemmingen over moties, ingediend bij het spoeddebat over de doelstellingen op het punt van de uitstoot van CO2 in Nederland, te weten: - de motie-Duyvendak over het tussendoel voor broeikasgasreductie in 2011 (31200 XI, nr. 89); - de motie-Duyvendak over de positie van Nederland binnen de EU-27 op het gebied van uitstoot van broeikasgassen (31200 XI, nr. 90)Pagina 3802-3802
Vragen van het lid Kamp aan de minister voor Wonen, WIjken en Integratie over een speciale adviesraad van de regering van Marokko (mondelinge vragenuur)Pagina 3769-3772
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 7 februari 2008 over de modernisering van het gevangeniswezenPagina 3805-3810
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 7 februari 2008 over kinderopvangPagina 3812-3817
Aan de orde is de stemming over een aangehouden motie, ingediend tijdens het debat over huiselijk geweld, te weten de motie-Arib/Teeven over informatie omtrent justitiële informatie bij beslissingen over omgangsregelingen (28345, nr. 56)Pagina 3786-3786
Aan de orde zijn de stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Wet werk en bijstand in verband met aanpassing van de groep met recht op bijstand bij langer verblijf buiten Nederland (31127), en over de motie-Nicolaï/Fritsma over een termijn van vier weken voor verblijf in het buitenland (31127, nr. 7)Pagina 3782-3782
Aan de orde zijn de stemmingen over moties, ingediend bij het debat over meervoudige nationaliteit, te weten: - de motie-Fritsma over het niet verlenen van de Nederlandse nationaliteit aan mensen die een andere nationaliteit bezitten (30166, R1795, nr. 27); - de motie-Kamp over het opgeven van de oorspronkelijke nationaliteit bij het verkrijgen van de Nederlandse nationaliteit (30166, R1795, nr. 28); - de motie-Kamp over een bindende internationale afspraak over het afstand doen van de oorspronkelijke nationaliteit (30166, R1795, nr. 29)Pagina 3788-3788
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 12 februari 2008)Pagina 3777-3782
Aan de orde zijn de stemmingen over moties, ingediend bij de interpellatie-Van Bommel over het Europafonds, te weten: - de motie-Van Bommel over het niet langer financieren van uitzendingen van de publieke omroep via het Europafonds (31336, nr. 1); - de motie-Van Bommel over het niet langer subsidiëren van politieke partijen en daaraan gelieerde organisaties uit het Europafonds (31336, nr. 2); - de motie-De Roon c.s. over opheffing van artikel 9.3 van de Subsidieregeling Buitenlandse Zaken (31336, nr. 3) en 2 andere moties (de nrs. 4 en 6)Pagina 3786-3786
Aan de orde is de behandeling van het wetsvoorstel Regels met betrekking tot het beheer en gebruik van watersystemen (Waterwet) (30818)Pagina 3817-3832
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 12 februari 2008)Pagina 3832-3834
Aan de orde zijn de stemmingen over moties, ingediend bij het debat over onvolledige AOW-opbouw, te weten: - de motie-Karabulut over uitbetaling van aanvullende bijstand aan 65-plussers via de SVB (29549, nr. 15); - de motie-Karabulut over het repareren en voorkomen van het AOW-hiaat (29549, nr. 16); - de motie-Ortega-Martijn c.s. over informatie over de opgebouwde AOW-rechten op het jaarlijkse verzekerdenbericht (29549, nr. 17) en 2 andere moties (de nrs. 18 en 19)Pagina 3785-3785
Presentie en opening (dinsdag 12 februari 2008)Pagina 3769-3769
Aan de orde zijn de stemmingen over het wetsvoorstel Regeling van het beroepsgoederenvervoer en het eigen vervoer met vrachtauto's (Wet wegvervoer goederen) (30896), en over de motie-Madlener/Fritsma over het terugdraaien van de openstelling van de arbeidsmarkt voor werknemers uit nieuwe EU-lidstaten (30896, nr. 19)Pagina 3787-3788
Aan de orde is de stemming over een motie, ingediend bij het spoeddebat over visumliberalisatie Servië, te weten de motie-Ten Broeke over het niet starten van gesprekken met Servië (23987, nr. 77)Pagina 3785-3785
Aan de orde zijn de stemmingen over moties, ingediend bij het debat over de Nota Dierenwelzijn en de Nationale Agenda Diergezondheid, te weten: - de motie-Van Velzen over het minimum hemoglobinegehalte bij kalveren (28286, nr. 101); - de motie-Van Velzen over het dikbilfokbeleid (28286, nr. 102); - de motie-Van Velzen over wettelijke welzijnsregels voor paarden (28286, nr. 103) en 67 andere moties (de nrs. 104 t/m 170)Pagina 3790-3801
Aan de orde is de stemming over een aangehouden motie, ingediend bij de behandeling van de wetsvoorstellen Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (XIV) voor het jaar 2008 (31200 XIV) en Vaststelling van de begrotingsstaat van het Diergezondheidsfonds voor het jaar 2008 (31200 F), te weten de motie-Cramer/Atsma over aansluiting bij een in Duitsland geïntroduceerde standaard voor de pluimveehouderij (31200 XIV, nr. 120)Pagina 3802-3802
Aan de orde zijn de stemmingen over moties, ingediend bij het debat over de Voedsel en Waren Autoriteit, te weten: - de motie-Van Velzen over het in rekening brengen bij de sector van de diensten van de VWA (26991, nr. 165); - de motie-Van Velzen over onafhankelijke behartiging van het algemeen belang bij vleeskeuringen (26991, nr. 166); - de motie-Ouwehand over verplichte invoering van gps bij elk veetransport (26991, nr. 167) en 3 andere moties (de nrs. 168, 169 en 171)Pagina 3786-3787
Aan de orde zijn de stemmingen over moties, ingediend bij het debat over diertransporten, te weten: - de motie-Van Velzen over een overzicht van veterinaire overtredingen in 2007 en de opgelegde sancties (28286, nr. 98); - de motie-Van Velzen over een kwaliteitssysteem dat het dierenwelzijn tijdens transport waarborgt (28286, nr. 99)Pagina 3784-3784
Aan de orde zijn de stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Wet educatie en beroepsonderwijs, de Wet studiefinanciering 2000, de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten en de Les- en cursusgeldwet in verband met regeling in de Wet educatie en beroepsonderwijs van een minimumomvang van het in instellingstijd verzorgde onderwijsprogramma (850 urennorm) (31048)Pagina 3785-3785
Aan de orde zijn de stemmingen over twee aangehouden moties, ingediend bij het debat over de stand van zaken met betrekking tot gedane toezeggingen en aanhangige dossiers, te weten: - de motie-Ouwehand/Van Velzen over welzijnsrichtlijnen voor het commercieel houden en fokken van vleeskonijnen (30800 XIV, nr. 122); - de motie-Ouwehand over een verbod op het commercieel houden en fokken van vleeskonijnen (30800 XIV, nr. 123)Pagina 3801-3801
Aan de orde zijn de stemmingen over moties, ingediend bij het debat over het rapport Lang zullen we leven van de themacommissie Ouderenbeleid, te weten: - de motie-Willemse-van der Ploeg over een onderzoek naar gelijke behandeling van AOW-gerechtigden met inwonende pleegkinderen ouder dan 18 jaar en AOW-gerechtigden met inwonende eigen kinderen (29549, nr. 21); - de motie-Willemse-van der Ploeg over bevordering van de participatie van 65-minners en 65-plussers (29549, nr. 22, herdruk); - de motie-Agema c.s. over het aanbieden van een vakantie aan ouderen van de De Gasperilaan in Kanaleneiland te Utrecht (29549, nr. 23) en 21 andere moties (de nrs. 24 t/m 31, 33 t/m 35 en 37 t/m 46)Pagina 3788-3790
Aan de orde is de stemming over een motie, ingediend bij het spoeddebat over dubbelfuncties bij HEC en ICTU, te weten de motie-Van der Burg c.s. over dubbelfuncties van topambtenaren bij aanbestedende en meedingende organisaties (31144, nr. 5)Pagina 3785-3786
Aan de orde zijn de stemmingen over moties, ingediend bij het debat over het Nederlandse wapenexportbeleid, te weten: - de motie-Van Velzen/Van Dam over het standaard gebruiken van een ad-hocvergunningplicht op doorvoer naar landen die geen deel uitmaken van de NAVO of de EU (22054, nr. 134); - de motie-Van Velzen/Van Dam over het actualiseren en bijhouden van de maandrapportages over export en doorvoer van goederen (22054, nr. 135)Pagina 3783-3783
Aan de orde zijn de stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Wegenverkeerswet 1994 in verband met de invoering van een puntenstelsel rijbewijzen (30324), en over: - de motie-De Rouwe c.s. over het met voorrang onder de recidiveregeling doen vallen van rijden onder invloed van drugs (30324, nr. 18); - de motie-De Rouwe c.s. over verkeersovertredingen die onder de recidiveregeling kunnen vallen (30324, nr. 19)Pagina 3788-3788
Aan de orde is de stemming over een aangehouden motie, ingediend bij het debat over het burgerinitiatief 'Stop fout vlees' (31060), te weten de motie-Koser Kaya c.s. over bestrijding van handel in soja uit net ontboste gebieden (31060, nr. 21)Pagina 3802-3803
Vragen van het lid Bosma aan de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap over de overname van de NMO door conservatieve moslims (mondelinge vragenuur)Pagina 3776-3777
Aan de orde zijn de stemmingen over moties, ingediend bij het debat over de Kwaliteitsagenda vo, te weten: - de motie-Dibi over onderzoek naar een wetenschappelijk onderbouwde urennorm (31289, nr. 11); - de motie-Dibi over instemmingsrecht van ouders en leerlingen op de lesroosters (31289, nr. 12); - de motie-Dibi over openbaar maken van de individuele resultaten van alle scholen (31289, nr. 13) en 2 andere motiesPagina 3784-3784
Aan de orde zijn de stemmingen over moties, ingediend bij het debat over de Postwet, te weten: - de motie-Aptroot over het aanpassen van de Postwet op basis van de reciprociteitsclausule (30536, nr. 63); - de motie-Graus over het uitstellen van de liberalisering van de postmarkt tot een gelijk speelveld op Europees niveau is bereikt (30536, nr. 64); - de motie-Poppe/Gesthuizen over het pas liberaliseren van de postmarkt als er een overeenkomst ligt tussen de vakbonden en de postbedrijven (30536, nr. 65)Pagina 3782-3782
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 22 januari 2008 over brandveiligheidPagina 3803-3805
Vragen van het lid Aptroot aan de minister van Economische Zaken over de waarschuwing van het EIM dat bij tegenvallende groei, zoals de heer Wellink voorspelt, er géén baan in het mkb bij komt en de investeringen zullen terugvallen (mondelinge vragenuur)Pagina 3775-3776
Aan de orde zijn de stemmingen over moties, ingediend bij het debat over het verslag van een algemeen overleg over sojateelt (31200 XIV, nr. 169), te weten: - de motie-Ouwehand/Polderman over een verbod op de import van soja die niet is geproduceerd volgens de Basel-criteria (31200 XIV, nr. 171); - de motie-Ouwehand over het koppelen van de omvang van de veestapel aan regionale grondgebondenheid van grondstoffen en afzet (31200 XIV, nr. 172); - de motie-Polderman over het opzetten van ggo-vrije ketens van soja (31200 XIV, nr. 173) en 3 andere moties (de nrs. 174 t/m 176)Pagina 3783-3784
Aan de orde zijn de stemmingen over moties, ingediend bij het debat over de Wet inburgering in het buitenland, te weten: - de motie-Kamp over een regeling voor de toelating van immigranten, niet zijnde vluchtelingen (29700, nr. 50); - de motie-Fritsma over verzwaring van de inburgeringstoets in het buitenland (29700, nr. 51); - de motie-Fritsma over een zwaardere sanctie op frauderen bij de inburgeringstoets in het buitenland (29700, nr. 52)Pagina 3802-3802
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 6 februari 2008 over de NAVO-defensieministeriële bijeenkomstPagina 3810-3812
Aan de orde zijn de stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Gaswet, de Elektriciteitswet 1998 en enige andere wetten tot herstel van wetstechnische gebreken en leemten, tot aanbrenging van wijzigingen van inhoudelijk ondergeschikte aard en tot intrekking van diverse wetten die uitgewerkt zijn (31120)Pagina 3784-3784
Aan de orde zijn de stemmingen over moties, ingediend bij het debat over verschillende onderwerpen rondom arbeidsomstandigheden, te weten: - de motie-Ulenbelt over leesbare informatie die de weg wijst naar de Arbeidsinspectie (25883, nr. 123); - de motie-Ulenbelt over een onderzoek naar een aanbestedingssystematiek (25883, nr. 124); - de motie-Ulenbelt over het niet mogen intrekken van bij wijze van proef bedoelde maatregelen (25883, nr. 125) en 1 andere motie (nr. 126)Pagina 3782-3783
Vragen van het lid Sterk aan de minister voor Jeugd en Gezin over het bericht dat veel ouders niet weten dat zij sinds 1 januari 2008 recht hebben op een kindertoeslag (mondelinge vragenuur)Pagina 3773-3774

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 84 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Regels
met betrekking tot het beheer en gebruik van watersystemen (Waterwet) (30818).De algemene beraadslaging wordt geopend.De voorzitter:Ik heet de staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat van harte welkom.
Wij doen vandaag de eerste termijn van de kant van de Kamer. Er hebben zich
tot nu toe zeven sprekers gemeld. De heer Madlener heeft zich wel aangemeld,
maar ik zie hem nog niet. Ik geef als eerste het woord aan de heer Koppejan
van het CDA.De heer Koppejan (CDA):Voorzitter. Met de plenaire behandeling van de Waterwet wordt een grote
wetgevingsoperatie afgerond waarin negentien wetten worden teruggebracht tot
twee wetten, acht oude wetten worden ingetrokken en negen wetten worden gecombineerd
tot één Waterwet. Daarmee ontstaat een wet die meer transparantie,
samenhang en consistentie in het waterbeleid biedt.Tevens wordt daarmee door dit kabinet een belangrijke bijdrage geleverd
aan het vereenvoudigen en terugdringen van regelgeving en vergunningen en
het verlagen van administratieve lasten. Waar mogelijk wordt de vergunningsplicht
vervangen door algemene regels. In plaats van voor bepaalde zaken meerdere
vergunningen te moeten aanvragen bij verschillende instanties komt er een
geïntegreerde watervergunning, die men kan aanvragen bij één
gemeentelijk omgevingsloket. Er is berekend dat de administratieve lasten
na invoering van deze wet met circa 8,5% afnemen, wat een jaarlijkse
besparing van 9,2 mln. oplevert. Het zal geen verbazing wekken dat de CDA-fractie
positief is over het voorliggende wetsvoorstel, maar dat wil niet zeggen dat
wij helemaal niets meer te wensen hebben.Het eerste thema is waterveiligheid. In de nota naar aanleiding van het
verslag antwoordt de regering op vragen van het CDA dat artikel 2.2 van het
wetsvoorstel het mogelijk maakt om tijdig in te spelen op nieuwe wetenschappelijke
inzichten met betrekking tot overstromingsrisico's. In bijlage 2 zijn de huidige
veiligheidsnormen voor onze primaire waterkeringen weergegeven die bij algemene
maatregel van bestuur kunnen worden gewijzigd. Nu weten wij allemaal dat de
huidige veiligheidsnormen verouderd zijn. Daarom wil het CDA graag weten wanneer
de Tweede Kamer uiterlijk de kabinetsvoorstellen tot aanpassing van de veiligheidsnormering
mag verwachten. Wij zouden dit besluitvormingsproces graag parallel willen
laten lopen met de bespreking van de voorstellen in het kader van de Nota
Waterveiligheid 21e eeuw in 2008. Hierop hoor ik graag een reactie van de
regering.Voor onze waterveiligheid is wettelijk voorgeschreven dat eens in de vijf
jaar – conform dit wetsvoorstel straks eens in de zes jaar – de
periodieke toetsing plaatsvindt van de primaire waterkeringen. Tijdens de
tweede landelijke toetsing van primaire waterkeringen in 2006, de zogenaamde
apk van dijken en kustversterkingen, bleek dat 24% niet voldeed aan
de wettelijke normen. Er waren in totaal 95 zwakke plekken en van 32%
van de waterkeringen weet men niet hoe de staat is.Het is te betreuren dat wij constateren dat zo'n groot percentage van
onze waterkeringen niet voldoet aan op zichzelf reeds verouderde normen voor
waterveiligheid. Daarnaast moeten wij vaststellen dat het na deze apk vaak
nog lang duurt voordat de zwakke plekken in onze primaire waterkeringen daadwerkelijk
worden aangepakt. In het Hoogwaterbeschermingsprogramma, dat loopt tot 2015,
staan verbeteringswerken die pas over enkele jaren worden uitgevoerd, en dat
terwijl bij de tweede toetsing in 2006 is geconstateerd dat zij niet meer
aan de veiligheidsnormen voldoen.Ik noem als voorbeeld de nieuwe Maasdijk bij Krimpen aan de Lek (uitvoering
2012-2015), de Markermeerdijk tussen Hoorn en Edam (uitvoering 2010-2014)
en de Twentekanaaldijk (uitvoering 2009-2010). Daarnaast staan in het Hoogwaterbeschermingsprogramma
nog steeds werken die voortkomen uit de eerste toetsing in 1996-2001, waarover
pas in 2004 aan de Tweede Kamer werd gerapporteerd. Voorbeelden hiervan zijn
de Wieringermeerdijk (uitvoering 2011-2015) en de buitenhavendijk bij Middelharnis
(uitvoering 2009-2010).De vaststelling van de nieuwe Waterwet is voor het CDA dan ook het moment
om te bezien hoe wij voor de toekomst een voortvarende aanpak kunnen realiseren
van geconstateerde gebreken aan onze primaire waterkeringen, onze dijken,
in het licht van klimaatverandering, zeespiegelstijging en bodemdaling. Daarom
stel ik samen met de collega's Boelhouwer en Cramer een amendement voor waarmee
wij in de Waterwet vastleggen dat binnen een jaar nadat de Staten-Generaal
de rapportage van de laatste periodieke toetsing heeft ontvangen, door de
regering een hoogwaterbeschermingsprogramma aan de Staten-Generaal wordt aangeboden,
waarin de te nemen maatregelen staan beschreven, inclusief tijdplanning en
kostenbegroting. Zo kan nog binnen de eerstvolgende verslagperiode van zes
jaar begonnen worden met het aanpakken van de geconstateerde gebreken aan
onze primaire waterkeringen. Indien dit in de nieuwe Waterwet wordt opgenomen,
wordt op een heldere en strakke wijze uitvoering gegeven aan het recht op
bescherming tegen water dat onze burgers hebben op grond van artikel 21 van
de Grondwet.Ik kom op een paar specifieke onderwerpen. Het eerste betreft het houden
van overleg met grondeigenaren voordat tot oplegging van de gedoogplicht voor
waterberging wordt overgegaan. In het kader van waterveiligheid onderschrijft
de CDA-fractie de noodzaak van een gedoogplicht voor landeigenaren met betrekking
tot waterberging. Wij vinden het daarbij wel belangrijk dat zorgvuldig wordt
omgegaan met de grondeigenaren. In veel gevallen zijn dit agrariërs.
Het inunderen van landbouwgrond heeft een behoorlijke impact op hun bedrijfsvoering.
Daarom vinden wij het van belang dat een wettelijke basis wordt geboden die
voldoende waarborgen biedt voor een zorgvuldig proces van overleg met de grondeigenaren
voordat tot oplegging van de gedoogplicht voor waterberging kan worden overgegaan.
Met de nu voorgestelde projectprocedure en de wettelijke mogelijkheid tot
inspraak wordt deze zorgvuldigheid naar de mening van de CDA-fractie nog niet
voldoende gegarandeerd. Wij zien niet in waarom wij niet wettelijk zouden
waarborgen dat in het voortraject overleg wordt gevoerd met de grondgebruikers
over de aanwijzing van een gebied. Het gebiedsproces is daarbij een wezenlijk
instrument. Indien de aanwijzing een feit is, zal op collectief niveau worden
getracht om een kader voor schadeafhandeling te ontwerpen dat in gesprekken
met individuele grondgebruikers nader wordt ingevuld, afhankelijk van de specifieke
omstandigheden. Wij wijzen daarbij naar het voorbeeld van Noord-Brabant, waar
deze werkwijze reeds in de praktijk wordt gebracht, inclusief een deskundigencommissie
die optreedt bij geschillen. Een formele aanwijzing als bergingsgebied is
voor de CDA-fractie aan de orde als partijen niet tot overeenstemming hebben
kunnen komen. Dit overleg mag niet tot vertraging van het proces leiden. Het
gaat ons om het creëren van draagvlak en wederzijds begrip voor soms
moeilijke beslissingen. Mijn vraag aan de staatssecretaris is of zij bereid
is om tegemoet te komen aan de wens van de CDA-fractie om dit overleg van
een wettelijke basis te voorzien.De heer Cramer (ChristenUnie):Overleg met de betrokken ondernemers is een aardig punt. De heer Koppejan
wil daarbij niet dat dit tot vertragingen leidt. Kan hij duidelijk maken hoe
vertraging voorkomen kan worden als zulk overleg wordt ingevoerd, waarbij
misschien verschillen van mening kunnen ontstaan?De heer Koppejan (CDA):Ik bedoel met "overleg" niet meer dan dat van de zijde van de
beheerder, het waterschap in dit geval, niet alleen gewacht wordt tot gebruikgemaakt
wordt van de mogelijkheid tot inspraak, maar dat ook actief
naar de grondeigenaar wordt toegegaan en wordt gezegd: wij zien dat dit weiland,
dat in uw bezit is, noodzakelijkerwijze gebruikt zal moeten worden voor waterberging
als het er echt op aankomt. Dat is een vorm van hoffelijkheid; daardoor is
het niet meer alleen opleggen. Ik denk niet dat dit vertraging zal opleveren.
Dit kan maximaal drie maanden duren en zeker niet langer.De heer Cramer (ChristenUnie):Beoogt de heer Koppejan dat dit overleg echt beperkt wordt tot een bepaalde
periode, zodat er druk op het proces blijft?De heer Koppejan (CDA):Daarmee ben ik het eens. Daarom heb ik het bewust over een periode van
drie maanden.De heer Boelhouwer (PvdA):Zoals de heer Koppejan het in tweede instantie formuleerde, is dat overleg
eerder de mededeling dat de waterberging gaat plaatsvinden dan echt overleg.
Waar kiest de heer Koppejan nu eigenlijk voor? Hoe wil hij dit formeel gaan
inrichten, zodat het al dan niet juridische consequenties heeft, consequenties
die hij niet wenst of juist uitdrukkelijk wel? Hoe denkt hij dat vorm te gaan
geven?De heer Koppejan (CDA):Ik ben meer voor overleg zonder dat daaraan heel veel juridische consequenties
verbonden worden. Dan schieten wij heel gauw in de vertraging en dat willen
wij geen van allen.De heer Boelhouwer (PvdA):Op het moment dat de heer Koppejan in het wetsvoorstel opneemt dat het
overleg er moet komen, zet hij een stap in een richting die later wel eens
juridische doorwerking zou kunnen hebben.De heer Koppejan (CDA):Het voorstel gaat ervan uit dat een beheerder in overleg treedt met de
grondeigenaar en daarmee openstaat voor suggesties van die grondeigenaar,
maar dat men wel naar hetzelfde doel toe werkt, namelijk dat waterberging
gaat plaatsvinden.Ik kom bij de termijn voor waterplannen. In de artikelen 4.2 en 4.5 wordt
een termijn van zes jaar genoemd voor het nationale waterplan en de regionale
waterplannen. Er had ook gekozen kunnen worden voor een termijn van bijvoorbeeld
tien jaar, waarmee meer aansluiting zou zijn gevonden met het provinciale
streekplan of de structuurvisie. Ik krijg van de staatssecretaris graag een
nadere onderbouwing van deze keuze van zes jaar.Deze Waterwet beoogt de regeldruk en de administratieve lasten terug te
dringen. Waar mogelijk wordt de vergunningplicht vervangen door algemene regels.
Ondanks deze goede voornemens staan in de Waterstaat echter nog steeds de
overstortvergunning, de mogelijkheid van overstortheffingen en de aansluitvergunning.
De staatssecretaris schrijft in de nota naar aanleiding van het verslag in
antwoord op vragen van de CDA-fractie dat zij positief staat tegenover het
gezamenlijke voorstel van het IPO, de VNG en de Unie van Waterschappen om
de overstortvergunning te vervangen door algemene regels en nadere eisen.
Verderop in de nota bevestigt de staatssecretaris dit nog eens in antwoord
op vragen van de VVD en de SGP. Daarbij merkt zij op dat met gebruikmaking
van algemene regels eenzelfde niveau van milieubescherming kan worden gerealiseerd.
Ook schrijft de staatssecretaris dat van vergunningen voor overstortingen
geen grote regulerende werking mag worden verwacht, omdat zij feitelijk een
sluitstuk zijn van het beoordelingsproces.Gelet op de argumenten die de staatssecretaris ook zelf aanreikt, zien
wij geen echte noodzaak meer om vergunningen voor ongeveer 15.000 riooloverstorten
te handhaven. Ook de waterschappen zelf, waaraan deze vergunningmogelijkheid
wordt gegeven, zien hier niet langer de noodzaak van in. Wij verzoeken de
staatssecretaris daarom om met een voorstel van wijziging te komen waarin
de overstortvergunning tot het verleden gaat behoren.Hetzelfde verzoek willen wij doen met betrekking tot het nieuwe instrument
van de heffing op overstorten. Ook hier wordt in het gezamenlijk voorstel
van het IPO, de VNG en de Unie van Waterschappen aangegeven dat zij de meerwaarde
hiervan niet inzien en dat deze heffing zou kunnen vervallen. De staatssecretaris
zegt in antwoord hierop dat zij aan de waterschappen overlaat of zij gebruik
wensen te maken van deze mogelijkheid van heffing. Ook merkt de staatssecretaris
op dat het geen bestemmingsheffing is met als doel de bekostiging van een
bepaalde taak, maar dat de heffing is ingesteld om uitdrukking te geven aan
het principe dat de vervuiler betaalt. De opbrengst komt ten goede aan de
bekostiging van het watersysteembeheer. De CDA-fractie zet vraagtekens bij
deze argumentatie. Een belangrijk deel van de overstorten door gemeenten is
niet te vermijden en komt mede voort uit de door het Rijk aan de gemeenten
opgelegde plicht om op een doelmatige wijze afvalwater in te zamelen. Ook
zijn niet alle overschotten echt schadelijk voor het milieu. Het principe
dat de vervuiler betaalt, gaat dus lang niet altijd op. Aangezien het geen
bestemmingsheffing is, is deze heffing ook niet echt transparant. Er kunnen
daardoor verschillen in heffing ontstaan tussen de waterschappen, die niet
altijd meer verklaarbaar zijn uit daadwerkelijk gemaakte kosten. Hoe kan dit
worden voorkomen? Waarom vervalt deze voorgenomen heffing niet gewoon als
alle direct betrokken overheden nu al het nut daarvan niet inzien? Hierop
krijg ik graag een reactie van de staatssecretaris.Waarom wordt in het wetsvoorstel vastgehouden aan de mogelijkheid voor
waterschappen om ten opzichte van gemeenten een aansluitvergunning te vragen?
Biedt het nieuwe artikel 3.5a uit de nota van wijziging niet reeds voldoende
mogelijkheden om met het oog op een doelmatig en samenhangend waterbeheer
taken en bevoegdheden af te stemmen? Ook van dit instrument zien de betrokken
overheden – het IPO, de VNG en de Unie van Waterschappen – in
een gezamenlijke verklaring geen meerwaarde. De CDA-fractie vraagt zich ook
af om hoeveel aansluitvergunningen het maximaal kan gaan en hoeveel de kosten
per aansluiting maximaal kunnen gaan bedragen. Graag krijgen wij van de staatssecretaris
antwoord op de vraag waarom zij nog meerwaarde ziet in het handhaven van de
mogelijkheid van een aansluitvergunning in de Waterwet.Nu kom ik bij het verkorten van procedures. Om onnodig lange besluitvormingstrajecten
te voorkomen, heeft de CDA-fractie al eerder aandacht gevraagd voor de kring
van belanghebbenden rondom de besluitvormingstrajecten en de onmogelijkheden
die ontstaan bij kleine onvolkomenheden in procedures. Zowel bij de behandeling
van de VROM-begroting als bij de behandeling van de Wet algemene
bepaling omgevingsrecht hebben wij de bestuurlijke lus geïntroduceerd.
Ik geef toe dat dat een verschrikkelijke term is. De bestuurlijke lus is per
amendement van het CDA reeds ingevoerd in de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht.
Het is daarom goed om die lijn door te trekken naar de Waterwet. Met de bestuurlijke
lus krijgen rechters de mogelijkheid om een tussenuitspraak te doen waarin
zij het bevoegd gezag de mogelijkheid geven om onvolkomenheden of onvoldoende
uitgewerkte onderzoeken te herstellen, zodat een rechter een besluit kan nemen
met inachtneming van alle relevante zaken die hij nodig acht om tot een juiste
besluitvorming te kunnen komen. Dit is dus geen inperking van rechtswaarborgen,
maar juist een uitbreiding hiervan. Een rechter komt hiermee tot een besluit
dat recht doet aan de werkelijkheid. Hij neemt namelijk alle beschikbare en
benodigde overwegingen in acht om tot een uitspraak te komen. Graag vernemen
wij van de staatssecretaris welke mogelijkheden zij ziet om dit instrument
van de bestuurlijke lus ook te introduceren in de Waterwet.De heer Cramer (ChristenUnie):De heer Koppejan begon zijn verhaal met twee opmerkingen. De eerste was
dat hij het bezwaar maken wil bemoeilijken. De tweede opmerking ging over
de bestuurlijke lus. De heer Koppejan komt nu alleen terug op de bestuurlijke
lus. Komt hij niet terug op het bezwaar maken?De heer Koppejan (CDA):Ik ben nog niet helemaal klaar met mijn betoog. Ik kom nog op de vraag
wie bezwaar kunnen maken, alleen de belanghebbende of iedereen.De heer Cramer (ChristenUnie):Ik was te enthousiast. Ik excuseer mij.De heer Koppejan (CDA):Ik begrijp het. Ik bedien de heer Cramer direct. In artikel 6.11 van de
Waterwet wordt met betrekking tot de belanghebbende gesteld dat hiervoor afdeling
3.4 van de Algemene wet bestuursrecht en afdeling 13.2 van de Wet milieubeheer
van toepassing zijn. Artikel 13.3 van de Wet milieubeheer creëert de
mogelijkheid voor "eenieder" om zijn zienswijze in te brengen tegen
het gepubliceerde besluit. Dit sluit echter niet aan bij de hoofdregel van
de Algemene wet bestuursrecht, dat alleen belanghebbenden een zienswijze kunnen
indienen. Daarom hebben wij een amendement ingediend om de zin met "eenieder"
te wijzigen in "belanghebbenden kunnen hun zienswijze bij het bevoegd
gezag naar voren brengen".De heer Cramer (ChristenUnie):Wat verstaat de heer Koppejan onder een belanghebbende? Zou dit ook een
natuurbeschermingsorganisatie kunnen zijn, of, algemener gezegd, een organisatie
die stem geeft aan wat van nature geen stem heeft?De heer Koppejan (CDA):Dat zou alleen kunnen indien zo'n organisatie eigenaar of beheerder is
van een gebied waarover de desbetreffende beslissing gaat. In dat geval is
die direct belanghebbende.De heer Cramer (ChristenUnie):In een gebied zouden de natuurbelangen geschaad kunnen worden door een
besluit van een waterschap of een gemeente, bijvoorbeeld wanneer het gebied
onder water wordt gezet. Als een natuurbeschermingsorganisatie geen direct
belang heeft bij dit gebied, zou zij volgens de heer Koppejan dan geen bezwaar
mogen maken?De heer Koppejan (CDA):Als zij geen directe eigenaar of beheerder is van dat gebied, zou dit
niet mogen. Ik wil daar heel helder over zijn. Wij kunnen het natuurlijk heel
breed maken, zodat iedereen bezwaar kan indienen. Wij zien dat dit leidt tot
ellenlange procedures.De heer Cramer (ChristenUnie):De heer Koppejan haalt iets heel wezenlijks weg van wat in Nederland de
praktijk is. Ik ben het met hem eens dat het nu misschien doorschiet. Als
er echter geen ruimte is om stem te geven aan wat geen stem heeft, doet de
heer Koppejan onrecht aan de belangen die er zijn op dat gebied. Deze kunnen
niet voor het voetlicht worden gebracht als andere partijen daarin geen heil
zien of het niet nodig vinden.De heer Koppejan (CDA):Stem geven aan wat geen stem heeft, gaat mij veel te ver. Wij als volksvertegenwoordigers
moeten een stem geven aan belangen. Ook in de waterschappen functioneert de
democratie. Ook daar zijn de verschillende belanghebbenden vertegenwoordigd.
Ik begrijp dus niet wat de heer Cramer bedoelt met dat er geen stem wordt
gegeven aan wat geen stem heeft. In dit land heeft iedereen een stem via de
volksvertegenwoordigers. Waterschappen zijn een democratisch bestuur, net
als wij.De heer Van der Staaij (SGP):Ik reageer op hetzelfde punt. De heer Koppejan sluit toch aan bij het
begrip van de belanghebbende in de Algemene wet bestuursrecht?De heer Koppejan (CDA):Dat klopt.De heer Van der Staaij (SGP):Daarin staat bij de definitie van belanghebbenden dat ook die organisaties
daaronder vallen die blijkens hun statuten en activiteiten bepaalde doelen
behartigen. Daar valt toch voor een deel ook datgene onder waarover de heer
Cramer spreekt?De heer Koppejan (CDA):Als dit zo is, kan ik mij daarin vinden.De heer Boelhouwer (PvdA):Betekent dit dat de heer Koppejan afstand neemt van wat hij eerder zei,
namelijk dat belangenorganisaties alleen belangenorganisaties zijn als zij
grondgebonden zijn en een specifiek belang hebben in het gebied?De heer Koppejan (CDA):Ik wil voorkomen dat in dit land allerlei organisaties zich met procedures
gaan bemoeien waarbij zij geen direct belang hebben. In dat opzicht verschillen
wij dus van mening. Ik vind dat deze organisaties direct belanghebbenden moeten
zijn, zoals het in de Algemene wet bestuursrecht is gedefinieerd.De heer Jansen (SP):Ik neem aan dat de heer Koppejan zich goed verdiept heeft in de casuïstiek
voordat hij met dit amendement kwam. Ik vraag mij af hoe vaak het de afgelopen
tijd is voorgekomen dat algemene organisaties bezwaar hebben gemaakt in relatie
tot andere belanghebbenden. Hoe vaak komt dit voor?De heer Koppejan (CDA):Met deze vraag haalt de heer Jansen heel wat overhoop! Natuur- en milieuorganisaties
procederen voortdurend over de visserijproblematiek of over zaken die met
de landbouw te maken hebben. In die zin zijn er redelijk wat voorbeelden te
geven.De heer Jansen (SP):Weet de heer Koppejan in hoeveel gevallen die voorbeelden niet onder de
definitie vallen zoals die zojuist door de heer Boelhouwer is genoemd?De heer Koppejan (CDA):Nu vraagt de heer Jansen mij of ik hier een wetenschappelijk onderzoek
naar heb gedaan. Dat heb ik niet.De heer Jansen (SP):Het gaat mij erom of dit rollen met de spierballen is, dat in de praktijk
nauwelijks effect heeft, of dat dit iets is wat daadwerkelijk aantikt. Wie
worden hier precies uitgesloten? Ik ben benieuwd of de heer Koppejan bekeken
heeft welk type bezwaren die nu wel kunnen, in de toekomst niet meer kunnen.De heer Koppejan (CDA):Ja.De heer Van der Staaij (SGP):Ik kom terug met het wetboek in de hand, zodat wij precies weten waarover
wij spreken. Artikel 1:2, lid 3 van de Algemene wet bestuursrecht zegt: ten
aanzien van rechtspersonen worden als hun belangen mede beschouwd de algemene
en collectieve belangen die zij krachtens hun doelstellingen en blijkens hun
feitelijke werkzaamheden in het bijzonder behartigen. Daar vallen dus ook
bepaalde organisaties onder. Daar vallen echter geen losse personen onder
die helemaal niet in de buurt wonen maar toch bezwaar maken. Is dat wat de
heer Koppejan beoogt uit te sluiten met zijn amendement?De heer Koppejan (CDA):Ja. Dat klopt.De heer Cramer (ChristenUnie):Het is cruciaal wat de heer Koppejan zegt. Zojuist zei hij namelijk dat
organisaties die geen grondeigenaar zijn er niets mee te maken hebben. Nu
erkent hij, op basis van wat de heer Van der Staaij zei, dat het gaat om bewoners
die er niks mee te maken hebben. Daar kan ik nog inkomen. Ik wil echter scherp
hebben of de heer Koppejan staande houdt dat die organisaties er niets mee
te maken hebben.De heer Koppejan (CDA):Ik heb groot vertrouwen in collega Van der Staaij. Als hij dat zo definieert,
kan ik mij daar in vinden.De voorzitter:Hij las het voor. U vervolgt uw betoog.De heer Koppejan (CDA):De CDA-fractie pleit al langere tijd voor meer samenwerking in de waterketen,
zowel uit efficiency- en kostenoverwegingen als uit duurzaamheids- en milieumotieven.
In het recent gesloten Bestuursakkoord Water zijn er onder andere afspraken
gemaakt over meer samenwerking, doelmatigheidsverbetering en monitoring. Mijn
fractie wil deze gemaakt afspraken een kans geven om zich in de praktijk te
bewijzen. Dit kan eventueel met behulp van stimuleringsmaatregelen zoals die
zijn genoemd in de tijdens de behandeling van de begroting van Verkeer en
Waterstaat aangenomen motie van de fracties van CDA en PvdA. Daarmee willen
wij initiatieven van onderop bevorderen. Wij zien voornamelijk mogelijkheden
in samenwerkingsverbanden tussen gemeenten en waterschappen, op het gebied
van rioolbeheer en zuivering.Mijn volgende punt betreft de samenloop van bevoegdheden. Over dit onderwerp
heeft mijn fractie een vraag die betrekking heeft op hetgeen vermeld staat
in artikel 6.12. Het wetsvoorstel gaat ervan uit dat indien meerdere bevoegde
gezagen betrokken zijn bij de aanvraag voor een watervergunning, vergunningverlening,
toezicht en handhaving worden uitgeoefend door het hoogst bevoegde gezag.
De andere bevoegde gezagen functioneren als adviseurs. De betrokken bestuursorganen
kunnen op dit uitgangspunt een uitzondering maken door onderling af te spreken
dat een ander uit hun midden de aanvraag in behandeling zal nemen en daarop
beslist.In de nota van wijziging is het uitgangspunt geïntroduceerd dat diegene
die beslist, conform dit wetsvoorstel voor eens en voor altijd bevoegd gezag
is ten aanzien van hetgeen is vergund. Als in geval van een wijziging van
een vergunning een nieuw bestuursorgaan betrokken raakt of er hierdoor geen
betrokkenheid meer is van het aanvankelijk beslissende bestuursorgaan, moet
opnieuw worden bekeken welk bestuursorgaan als bevoegd gezag zal moeten optreden.Mijn fractie vraagt zich af hoe dit principe van het "hoogst bevoegde
gezag voor eens en altijd" zich verhoudt tot het in de Waterschapswet
verankerde decentralisatiebeginsel. De waterstaatkundige verzorging van regionale
wateren hoort daarbij in principe bij het waterschap, tenzij een doelmatige
organisatie van het waterbeheer aanleiding geeft tot een andere constructie.
Ook kan het nu voorgestelde principe in de praktijk voor uitvoeringsproblemen
zorgen, bijvoorbeeld op het gebied van veiligheid.Wij willen geen afbreuk doen aan de Wet algemene bepaling omgevingsrecht.
Zou het echter in dat kader niet veel meer voor de hand liggen om het principe
dat het hoogst bevoegd gezag voor eens en altijd beslist, te vervangen door
het principe dat in geval van een samenloop waarbij meerdere bevoegde gezagen
zijn betrokken, vergunningen binnen één loket gezamenlijk in
behandeling moeten worden genomen? Hierbij moet gezamenlijk worden beslist
door de bestuursorganen, ieder voor zover hun verantwoordelijkheid strekt.Ik kom bij mijn afronding: de verhoging van het tarief van lozingen op
een oppervlaktelichaam in beheer bij het Rijk. Dit in artikel 7 genoemde tarief
wordt in de nota van wijziging verhoogd van € 25 per vervuilingseenheid
naar € 35,50. Uit de nota van wijziging en de artikelsgewijze toelichting
erop wordt ons niet duidelijk waarop deze verhoging is gebaseerd. Wij hebben
inmiddels begrepen dat sprake is van een omissie. Om een en ander in overeenstemming
te brengen met het door de Tweede Kamer aanvaarde amendement van de leden
Lenards en Van Lith op het wetsvoorstel voor de modernisering van de Waterschapswet,
heb ik samen met de collega's Boelhouwer en Cramer een amendement ingediend.De heer Boelhouwer (PvdA):Voorzitter. De Waterwet regelt het beheer van het oppervlaktewater en
grondwater, en beoogt de samenhang tussen het waterbeleid en ruimtelijke ordening
in Nederland te verbeteren. De wet levert ook een bijdrage
aan de doelstelling van de vermindering van regels, vergunningstelsels en
administratieve lasten.De huidige zes vergunningstelsels op watergebied worden gebundeld in één
nieuwe Waterwet en er komt zo veel mogelijk één overheidsloket
voor zowel de watervergunning als de omgevingsvergunning. Waterschappen, gemeenten
en provincies moeten met deze wet beter in staat zijn om wateroverlast, waterschaarste
en watervervuiling tegen te gaan. De wet voorziet ook in het toekennen van
functies voor het gebruik van water, zoals scheepvaart, drinkwatervoorziening,
landbouw, industrie en recreatie. Op basis van de functie worden eisen gesteld
aan de kwaliteit en inrichting van het water. De wet is bedoeld om datgene
te doen waar Nederland goed in is en groot mee is geworden: partijen gezamenlijk
zo ver krijgen, dat het water wordt gekeerd of, in de nieuwe opvattingen,
ruimte wordt gegeven. De wet is van vitaal belang voor het voortbestaan van
dit land, dat voor een belangrijk deel beneden de zeespiegel ligt. Waterkwantiteit
en waterkwaliteit zullen door ons gemanaged moeten worden om in deze delta
te kunnen overleven. Deze wet helpt daarbij.Een belangrijk nevenvoordeel van de invoering van de Waterwet is de terugdringing
van administratieve lasten. Deze Waterwet komt in de plaats van acht bestaande
wetten voor het waterbeheer in Nederland. De PvdA heeft hier lang op aangedrongen,
want het beheer van het water was naar ons idee verouderd, inefficiënt
en weinig gestructureerd; het werd tijd dat dit werd geüpdatet. Met deze
wet zetten we een stap op weg naar de toekomstbestendigheid van Nederland.De PvdA zit nog wel met een aantal onduidelijkheden. Ik zal er een paar
in willekeurige volgorde bij de kop pakken. Naar de mening van de PvdA is
het uitstekend dat nu op een goede manier invulling wordt gegeven aan de trits "vasthouden,
bergen en afvoeren". De keuze om de berging te regelen op plekken waar
van oudsher het water vaak staat, is verstandig. Veel Brabanders weten dat
het overstromingsgevaar voor de stad Den Bosch is gelegen in het water dat
achter Eindhoven valt. Door het water daar tijdelijk te bergen, kan op een
relatief eenvoudige en goedkope wijze enorm veel schade worden voorkomen.
Toch heb ik hier een paar vragen over. In de wet wordt aangegeven dat de schade
die in een gebied ontstaat door het op deze wijze vasthouden van water, zal
worden vergoed. In de memorie van toelichting en de nota naar aanleiding van
het verslag staat de staatssecretaris zelfs uitvoerig stil bij de angst van
mensen over de hoogte van de vergoeding. Maar als het waterschap een "winterwaterbestemming"
legt op een bepaald gebied, mag je dan van de mensen in dat gebied verwachten
dat ze zelf ook iets doen om de schade te beperken?Met andere woorden: krijgen mensen hun parketvloer vergoed als het water
via de muren optrekt? Hebben ze recht op een vergoeding als ze een parketvloer
hebben aangelegd, nadat het gebied waarin ze wonen, is aangewezen als een
bergingsgebied? Dat zijn de vragen die mensen bezighouden en het zou dan ook
goed zijn voor het draagvlak van haar beleid als de staatssecretaris hierover
een duidelijke uitspraak doet. Hoe verhoudt de schadevergoeding na aanwijzen
zich verder tot de discussie over het verzekeren van dit soort risico's? Overigens
zullen wij deze discussie ook in de Kamer moeten gaan voeren.De heer Cramer (ChristenUnie):Is het niet aan de waterschappen om voor dit soort problemen een oplossing
te zoeken? Het zijn immers de waterschappen die het peilbesluit nemen en de
bergingsgebieden aanwijzen.De heer Boelhouwer (PvdA):Natuurlijk is dat hun verantwoordelijk. Als een waterschap een bergingsgebied
aanwijst, heeft dat gevolgen voor de burgers. Ik vraag mij dus af of het die
burgers dan nog is toegestaan om in dat gebied alles te doen. Wordt alle schade
in een bergingsgebied vergoed of kan men tegen die mensen zeggen dat ze rekening
hadden moeten houden met de risico's van het wonen in een bergingsgebied?
Ik wil discussies hierover voorkomen door de staatssecretaris om een duidelijke
uitspraak te vragen. Ik heb de oplossing overigens ook niet bij de hand, maar
dat neemt niet weg dat wij er alles aan moeten doen om hiervoor een oplossing
te vinden. Daarbij komt dat hierop ook in de wet wordt ingegaan.Voorzitter. Sommige steden worden bedreigd door het water in hun eigen
regio. Ik noemde Den Bosch al, maar voor Breda geldt min of meer hetzelfde.
Breda is de afgelopen acht jaar meermaals op het nippertje aan ernstige wateroverlast
ontsnapt. Vijf keer had het water nog maar een paar centimeter moeten stijgen
of de stad had onder een flinke plas water gestaan. Mensenlevens waren daardoor
niet in gevaar, maar het had wel grote economische schade tot gevolg kunnen
hebben.Dit water valt niet zoals in het geval van Den Bosch achter Eindhoven,
maar bij Hoogstraten, een plaats net over de Nederlandse grens ten zuiden
van Breda. Ik mis in het wetsvoorstel dan ook een concreet plan om dit soort
problemen internationaal aan te pakken. Ik ken uiteraard de Interreg-programma's,
maar ik heb niet het gevoel dat die door het wetsvoorstel een extra impuls
krijgen. Biedt dit wetsvoorstel de staatssecretaris de mogelijkheid om bij
onze ooster- en zuiderburen te pleiten voor regionale berging?Er komt een ander regime voor het oppompen van grondwater voor industriële
doeleinden. Ongetwijfeld heeft de staatssecretaris daarover het artikel in
het Financieele Dagblad van afgelopen maandag gelezen. Mijn fractie vraagt
zich af of het een goed idee is om een onderscheid te maken tussen het oppompen
van meer en het oppompen van minder dan 500.000 kubieke meter. De wijze waarop
provincies deze taak tot nu toe invulden, stemde tot grote tevredenheid. Wat
kan dan de reden zijn om kleinere onttrekkingen nu wel bij de waterschappen
onder te brengen? Het betreft bovendien grondwater dat in vrijwel alle gevallen,
gezien de diepte waarop het wordt gewonnen, geen invloed heeft op de waterhuishouding.In het wetsvoorstel wordt terecht opgemerkt dat water zich niets aantrekt
van bestuurlijke grenzen. Water trekt zich van bestuurlijke grenzen niets
aan, wordt in het wetsvoorstel terecht opgemerkt. Het diepe water heeft in
de meeste gevallen met waterschapsgrenzen al helemaal niets te maken. Er is
nog een reden om de vergunningen in één hand te houden. De diepe
kleilagen waar vaak doorheen geboord moet worden om dit water te onttrekken
moeten goed beveiligd worden. Het is naar de mening van de PvdA-fractie noodzakelijk
om alle plekken waar wordt vergund bij elkaar in hetzelfde
databestand te krijgen en te houden. Mijn fractie doet daarom een dringend
beroep op de staatssecretaris om alsnog een nota van wijziging toe te zeggen
waarin dit wordt geregeld. De SP heeft hierover al een amendement ingediend.Een probleem dat al wordt onderkend betreft het volgende. In veel binnenstedelijk
gebied wordt grondwater opgepompt. In een aantal gevallen gaat het om vergunningen
die vele tientallen jaren lopen. Wanneer door bedrijfsbeëindiging de
noodzaak vervalt om het vergunde water op te pompen, ontstaat in het stedelijk
gebied vaak wateroverlast. Philips in Eindhoven en Gist Brocades in Delft
zijn daarvan mooie voorbeelden. Het is goed om bij het verlenen van een vergunning
een financiële zekerheid te vragen van het bedrijf om de gevolgen van
het stoppen van gebruikmaking van de vergunning mee op te lossen. De staatssecretaris
heeft in de nota naar aanleiding van het verslag aangegeven dat dat wordt
geregeld. De PvdA-fractie vraagt aan de staatssecretaris of zij heeft overwogen
om een dergelijke financiële verantwoordelijkheid te koppelen aan vergunningen
die al zijn verstrekt. Het is niet mogelijk om dit met terugwerkende kracht
te regelen, maar het is een extra punt dat erbij komt en dat gekoppeld moet
worden aan de bestaande vergunningen. De PvdA-fractie voorziet dat dit soort
bedrijfsbeëindigingen in binnenstedelijk gebied zich de komende jaren
nog vaak zullen voordoen en dat de gemeente of de provincie voor de gevolgen
moet opdraaien. Ik verzoek de staatssecretaris om de verantwoordelijkheid
voor het stoppen te koppelen aan bestaande vergunningen.De heer Jansen (SP):Heeft de heer Boelhouwer niet het idee dat dit de omgekeerde wereld is?
Volgens mij was het plan om bedrijven ertoe te brengen om zo min mogelijk
grondwater op te pompen. Nu wil de heer Boelhouwer hen dwingen om rekening
te houden met de gevolgen van het stoppen met oppompen van grondwater.De heer Boelhouwer (PvdA):Na stopzetting duurt het een tijd voordat een en ander zich zodanig hersteld
heeft dat er geen overlast meer is. Dat is gebleken in Eindhoven en bij Gist
Brocades. Als daar na stopzetting niets aan wordt gedaan, dan lopen de kelders
van de huizen in de buurt allemaal onder water. De bewoners komen dan te zitten
met enorm veel waterlast. De vraag is of het reëel is dat de overheid
dat probleem gaat oplossen door het water weg te pompen terwijl het bedrijf
dat soms wel 80 jaar lang van een vergunning gebruik heeft kunnen maken, kan
zeggen: houdoe en bedankt.De heer Jansen (SP):Het lijkt mij verstandiger om te proberen om de onttrekkingen door bedrijven
geleidelijk aan terug te brengen. Dat is in de afgelopen 20 jaar prima gelukt:
ze zijn gehalveerd. De risico's die u beschrijft, worden daarmee kleiner op
een manier die het milieu zo min mogelijk belast.De heer Boelhouwer (PvdA):Dat neemt niet weg dat het probleem in een groot aantal binnenstedelijke
gebieden, waar vaak op basis van een reeds lang lopende vergunning grondwater
wordt onttrokken, niet helemaal weg is. Ik ben het er helemaal mee eens dat
het oppompen van dat grondwater zoveel mogelijk moet worden beperkt; bedrijven
moeten daartoe worden bewogen. Het door mij geschetste probleem is daar echter
niet helemaal mee op te lossen.Een ander punt betreft de afspraken die de diverse bestuurslagen met elkaar
maken over het afstemmen van wederzijdse taken. Uit de nota naar aanleiding
van het verslag blijkt dat met het wetsvoorstel wel de verplichte afspraken
worden geregeld, maar dat daarmee niet de instrumenten worden afgeschaft waarvoor
de afspraken in de plaats komen. De VNG merkte dit ook op. Met name de overstortvergunning
en de aansluitvergunning leidden tot situaties waarin overheden elkaar belasten
en er stevig geld wordt rondgepompt. Dat er water wordt gepompt, valt te begrijpen,
maar dat overheden geld naar elkaar gaan zitten rondpompen, daar is geen burger
bij gebaat. Het idee om het aan de individuele waterschappen over te laten
hoe zij dat willen regelen, spreekt de PvdA-fractie niet aan. Wij doen een
dringend beroep op de staatssecretaris om toe te zeggen dat zij aan onze bezwaren
op deze twee punten tegemoet komt via een memorie van wijziging. Ik kan niet
helemaal de stroom aan amendementen overzien, maar ik zie de heer Van der
Staaij knikken dat hij daar al een voorstel voor gedaan heeft. Ik zal dat
zeker welwillend bekijken.Een daarmee verwant onderwerp is de heffing op riooloverstorten. De heer
Koppejan had het er ook al over. Ik maak er geen geheim van dat de PvdA-fractie
daar dubbel in zit. In het verleden hebben wij altijd veel nadruk gelegd op
het reduceren van overstorten. Terneuzen, en volgens mij hier in de buurt
ook Katwijk of Noordwijk, waren berucht vanwege hun overstorten. In de memorie
van toelichting wordt opgemerkt dat de vervuiling door riooloverstorten slechts
voor 1% bijdraagt aan het probleem van de watervervuiling in Nederland.
Je zou haast zeggen: dat is zo gering, daar hoeven wij geen aparte regeling
voor te treffen. Er is echter iets anders aan de hand. Dat ene procent doet
zich wel heel geconcentreerd voor, in een heel beperkte tijd en op een heel
beperkte plaats en daar ter plaatse overschrijdt het dan ook ruimschoots de
norm van 1% die over heel Nederland geldt, uitgesmeerd over al het
water. Deelt de staatssecretaris mijn mening of vindt zij dat die overstorten
op basis van dat ene procent landelijk geen probleem zijn? Als de overstorten
geen probleem zijn, dan is de noodzaak voor een heffing niet aanwezig. Als
de vervuiling echter op sommige plekken substantieel meer kan zijn dan 1%
en als dat ook in het stedelijke gebied potentieel gevaarlijke situaties kan
veroorzaken, bijvoorbeeld voor de volksgezondheid, dan vind ik dat die heffing
er wel zou moeten komen. Ik wacht het antwoord van de staatssecretaris met
belangstelling af, zodat ik daarna kan bepalen wat ik ermee doe.De heer Madlener (PVV):Voorzitter. Als het is zoals de heer Boelhouwer net schetste, namelijk
dat er maar enkele overstorten zijn die voor een groot probleem zorgen, terwijl
de meeste overstorten eigenlijk voor weinig tot geen problemen zorgen, is
dan een heffing voor alle overstorten wel het goede instrument? Kunnen wij
niet beter, op wat voor manier dan ook, de enkele overstorten aanpakken die
echt een probleem zijn?De heer Boelhouwer (PvdA):Nee, het zijn niet slechts een paar overstorten die voor problemen zorgen.
In potentie kunnen alle overstorten voor problemen zorgen. Het
water dat zij lozen, is aanmerkelijk vuiler dan het water waarin dat terecht
komt. Waar overstorten schoon zijn, is geen overstort nodig. Daar zou je naar
kunnen kijken. Toch ben ik daar enigszins schrikachtig over, gezien de ervaring
die wij hebben met overstorten, met de manier waarop deze in de afgelopen
jaren gebruikt zijn en met de moeizame procedures die wij bij gemeenten hebben
meegemaakt om ervoor te zorgen dat dit allemaal op een goede manier wordt
afgehandeld.De heer Van der Staaij (SGP):Voorzitter. Vindt de heer Boelhouwer niet ook dat andere instrumenten –
het gemeentelijk rioleringsplan, het provinciale toezicht daarop – wellicht
effectiever kunnen zijn dan de financiële prikkel van een heffing? Die
heffing is eigenlijk maar heel beperkt, gelet op de enorme bedragen die hierbij
in het geding zijn.De heer Boelhouwer (PvdA):Ja, maar de financiële prikkel kan wel aanleiding zijn voor een gemeente
om nog eens na te denken over de vraag of zij het niet kan oplossen op de
manier die u nu formuleert, via een gemeentelijk rioleringsplan of via andere,
betere oplossingen. Ik pleit niet van harte voor een prikkel, maar ik vind
wel dat het, als wij een probleem hebben met die overstorten, niet onredelijk
is om te zeggen: dan moet er maar een prikkel op komen, om ervoor te zorgen
dat er zo snel mogelijk gekeken wordt naar andere oplossingen.De heer Van der Staaij (SGP):Ik dacht even dat u dat koppelde: als het een probleem is, dan zou die
heffing toch wel welkom zijn. Men kan echter ook de redenering volgen dat
het wel degelijk een probleem is, maar dat er ook andere, effectievere instrumenten
zijn die daartegen ingezet kunnen worden. Hoe kijkt u daar tegenaan?De heer Boelhouwer (PvdA):Ja, maar de neiging om de andere instrumenten in te zetten, wordt groter
naarmate er een heffing aan gekoppeld wordt met het oog op dit probleem. Dat
is een beetje mijn idee.De heer Jansen (SP):Ik vind dat u de financiële component een beetje kortzichtig toepast.
Zou het legitiem zijn dat een gemeente niet investeert in de afkoppeling van
regenwater, omdat zij dat moet betalen? Die investering zou ten laste komen
van de rioolrechten van de gemeente. Die investering kan er wel tegelijkertijd
voor zorgen dat het waterschap in de afvalzuivering een twee of drie keer
zo groot bedrag uitspaart. Er is ook sprake van een financiële prikkel
bij de gemeente om te besparen. De gemeente zou eigenlijk moeten samenwerken
om de maatschappelijke kosten te verlagen. Waarom zet u dan als alternatief
niet in op samenwerking in de waterketen?De heer Boelhouwer (PvdA):Natuurlijk is dat een uitstekend alternatief. Daar zal ook de oplossing
gevonden moeten worden. Naar mijn gevoel is er toch de noodzaak om daarin
enige prikkel aan te brengen om ervoor te zorgen dat het daadwerkelijk die
kant op gaat. Ik zei dit ook al aan het adres van de heer Van der Staaij.Voorzitter. Het volgende onderwerp is misschien nog wat theoretisch, maar
het lijkt mij goed om daar nu al bij stil te staan. De implementatie van Natura
2000, waarbij bepaalde instandhoudingsdoelen geformuleerd worden, is aanstaande.
Ik geloof zelfs dat morgen daarover een AO wordt gehouden. Het zal niet lang
duren voordat wij daarover in de Kamer spreken. Het proces loopt; eigenlijk
gaat het heel snel. Stel dat er op enig moment geconstateerd wordt dat er
voor het in stand houden een stijging van het grondwaterniveau vereist is
en dat een van de gebruikers van het desbetreffende gebied drinkwaterbedrijf
X is. Dat bedrijf pompt al vele jaren water op uit dat gebied. Heel veel drinkwaterbedrijven
hebben gebieden die onder Natura 2000 vallen; over het algemeen zijn het heel
mooie natuurgebieden. Op twee manieren kan er worden bijgedragen aan de oplossing
van een eventueel tekort aan water, dat de natuur nodig heeft om aan de instandhoudingsdoelstellingen
te voldoen. Je kunt het waterleidingbedrijf opdragen om te stoppen met het
innemen van water. Je kunt ook bepalen dat hier een schone taak voor het waterschap
is weggelegd om ervoor te zorgen dat via het waterhuishoudingsplan schoon
water het gebied wordt ingevoerd.Het is mijn fractie niet duidelijk hoe wij met deze wet in de hand de
afweging van die mogelijkheden maken. Ik leg deze vraag hier neer, omdat ik
zie aankomen dat wij op enig moment dit soort afwegingen moeten maken. Wie
of wat gaat voor en op basis van welke titel in deze wet wordt zo'n afweging
gemaakt? Ik zou het op prijs stellen, wanneer de staatssecretaris enkele woorden
zou willen wijden aan dit dilemma dat zich zou kunnen voordoen.De wet is en blijft een mooi resultaat, hoe de stemming daarover en over
de amendementen ook zal uitpakken. Het valt op dat in de Kamer het belang
van water goed wordt doorzien. Dat blijkt ook het geval te zijn bij de spelers
in de buitenwereld, ver van het Haagse Binnenhof. In dat opzicht was ik de
afgelopen week enigszins verrast door de wijze waarop lobby's van koepels
probeerden om nog net even een verschuivinkje de ene of de andere kant op
te krijgen. Ik hoop dat na de afronding van de behandeling van de wet in de
Kamer de betrokken koepels en de diverse deelbelangen elkaar weer zullen vinden
en dat zij eraan bijdragen dat Nederland qua water zijn unieke toppositie
weet te behouden.De heer Jansen (SP):Voorzitter. Na de schriftelijke behandeling van het wetsvoorstel zijn
er nog negen punten die ik hier aan de orde wil stellen. Dat is impliciet
een compliment aan de staatssecretaris, want bij onze schriftelijke inbreng
hadden wij ongeveer veertig noten op onze zang.De SP heeft alle waardering voor de integratie van acht, inmiddels zelfs
negen, waterwetjes in één grote raamwet. Ook zijn er in de wet
aanzetten gegeven voor een betere samenwerking in de waterketen, voor de bundeling
van vergunningstelsels en dergelijke. Dat is hartstikke mooi.De keerzijde van de medaille is dat het wetsvoorstel de status quo van
de bestuurlijke verhoudingen in waterland vrijwel intact heeft gelaten. Dat
is naar onze mening een gemiste kans. De SP pleit nu acht jaar voor het opheffen
van de waterschappen als aparte bestuurlijke laag en voor het overhevelen
van die bestuurlijke taak naar de provincies, vanuit de gedachte dat de provincies
dan nog integraler kunnen kijken naar water, bijvoor beeld
in samenhang met ruimtelijke ordening, verkeer en natuurontwikkeling.Daarnaast is dit goed voor het verminderen van de bestuurlijke dichtheid
en levert het ook 100 mln. per jaar op aan verminderde bestuurlijke lasten.
Dat is iets wat aantikt bij het aanpakken van de bureaucratie. In vergelijking
daarmee spreken wij vanavond over kleingeld.De staatssecretaris is bij de beantwoording van onze schriftelijke inbreng
op dit punt voorbijgegaan aan onze inhoudelijke argumenten en heeft zich beperkt
tot de constatering dat in artikel 133 van de Grondwet de bestuurlijke taak
van de waterschappen is verankerd. Kortom, het is moeilijk om dat te veranderen.
Wij houden niet zo van dit soort procedurele argumenten. Wat ons betreft kan
de staatssecretaris beter inhoudelijke argumenten aanvoeren. Misschien kunnen
wij het daarna, al dan niet met hulp van de PvdA-fractie – die in het
kader van de verkiezingsstrijd ook vond dat de waterschappen zouden moeten
opgedoekt in deze vorm – toch nog eens worden over een herziening van
de Grondwet. Dan kunnen wij meteen artikel 23 op de schop nemen om een probleem
van de staatssecretaris van Onderwijs op te lossen.Over de benchmark in de afvalwatersector hebben wij de afgelopen jaren
al regelmatig gesproken, onder meer bij de Wet gemeentelijke watertaken die
in het nieuwe wetsvoorstel wordt geïntegreerd. De SP-fractie constateert
dat zowel waterschappen, gemeenten als drinkwaterbedrijven allemaal publieke,
monopolistische taken in de waterketen uitvoeren. Maatstafconcurrentie is
een van de weinige manieren om bij publieke diensten de efficiency te bevorderen.
De regering heeft in het ontwerpwetsvoorstel voor de Drinkwaterwet dat wij
binnenkort behandelen een wettelijke regeling voor een benchmark opgenomen,
maar doet dat niet in dit wetsvoorstel voor rioolbeheer en afvalwaterzuivering.
Dat is merkwaardig, omdat het in alle gevallen gaat om uitgaven in de orde
van grootte van € 200 tot € 300 per jaar per huishouden.
Dat geld is men kwijt aan drinkwater, rioolrechten en heffingen van het waterschap.Verder hebben diverse wetenschappelijke onderzoekers al meermalen geconstateerd
dat er grote efficiencywinsten te behalen zijn in de waterketen, maar voor
de afvalwaterketen laat de staatssecretaris het aan de provincies over. Dat
betekent dat wij straks met de situatie kunnen zitten dat zeven provincies
er wel iets in zien en ermee beginnen, terwijl vijf provincies dat niet doen.
Dat lijkt mij niet wenselijk. De SP-fractie vindt dat, net als bij de Drinkwaterwet,
ook voor rioolbeheer en voor afvalwaterzuivering, een vorm van maatstafconcurrentie
in de wet zou moeten worden geregeld. Om die reden heb ik het amendement onder
stuk nr. 13 ingediend.De heer Cramer (ChristenUnie):Waarom stelt u deze vraag? Met het gemeentelijk rioleringsplan worden
gemeenten en waterschappen verplicht om na te gaan hoe zij elkaar kunnen vinden.
Daarmee is een belangrijke stap gezet om deze efficiency af te dwingen. Wat
is dan de toegevoegde waarde van uw voorstel?De heer Jansen (SP):Er zijn stappen in de goede richting. Op basis van vrijwilligheid zijn
in de afgelopen jaren mooie vormen van samenwerking tot stand gekomen tussen
gemeenten en waterschappen. Dat is wel sterk afhankelijk van de bestuurlijke
verhoudingen in een regio. U weet net zo goed als ik dat er ook regio's zijn
waar helemaal niets gebeurt. Wij regelen op deze manier dat er een landelijk
wettelijk kader komt. Wij denken dat dit ook bijzonder nuttig kan zijn voor,
bijvoorbeeld, de algemene besturen van waterschappen en voor gemeenteraden
die hierdoor beter kunnen beoordelen of hun gemeentebestuur efficiënt
bezig is met belastinggeld. Kortom, dit is nuttig voor de buitenwacht en de
belastingbetaler, maar ook voor de volksvertegenwoordiger die controleert.
Als oud-gemeenteraadslid en oud-statenlid kan ik zeggen dat het knap lastig
is om een gemeentebestuur op dit punt te beoordelen als er geen referentie
is. Hierin voorziet mijns inziens deze benchmark.De heer Cramer (ChristenUnie):Bij de achtergrond van de benchmark kan ik mij iets voorstellen. De heer
Jansen constateert echter dat het Gemeentelijk Rioleringsplan niet werkt.
Volgens mij is dit een verplicht instrument. Wij moeten geen nieuw instrument
gaan bedenken omdat het andere, namelijk de GRP, niet goed wordt gebruikt.
Voordat wij weer iets nieuws uitstorten, moeten wij er eerst voor zorgen dat
het bestaande GRP ten volle wordt benut.De heer Jansen (SP):Ik zie het probleem van de heer Cramer niet goed. Het Gemeentelijk Rioleringsplan
regelt de zorgplicht van de gemeente voor het waterbeheer, onder andere voor
de riolen. Dit staat los van de vraag hoe efficiënt dit gebeurt. Hoe
goed zorgt een gemeente hiervoor in verhouding tot een buurgemeente of een
vergelijkbare gemeente? In het GRP is dit niet goed geregeld. Volgens de SP-fractie
zijn dit complementaire voorstellen. Het ene voorstel kan prima naast het
andere worden uitgevoerd.Ik heb nog een voorstel op het gebied van samenwerking in de afvalwaterketen
dat hierbij mijns inziens complementair kan zijn. Er zijn afspraken gemaakt
in het Nationaal Bestuursakkoord Water. Die zijn echter niet verankerd in
de wet. Volgens de SP-fractie moet wettelijk worden vastgelegd dat gemeenten
en waterschappen wederzijds verplicht zijn om investeringen te doen in hun
deel van de afvalwaterketen, als hiermee een grotere uitgave aan de andere
zijde van de bestuurlijke grens wordt vermeden. Ik heb zojuist tijdens mijn
interruptie van de heer Boelhouwer het voorbeeld genoemd van het afkoppelen
van regenwater. Gemeenten moeten daarvoor investeren, maar waterschappen levert
dit een besparing op. Per saldo levert de ontkoppeling echter een flinke maatschappelijke
besparing op. In zo'n geval moet volgens ons een gemeente verplicht zijn aan
zo'n project mee te werken. Men moet niet kunnen zeggen: omdat het aan onze
kant geld kost, doen wij dit niet. Het voorstel van mijn fractie komt dus
neer op een optimalisering van maatschappelijke baten. Wij denken dat het
hierbij van belang is dat de minister als stok achter de deur de mogelijkheid
heeft om een aanwijzing te geven. Hij of zij moet de knoop kunnen doorhakken.
Op dit punt heb ik een amendement ingediend op stuk nr. 12. Op deze manier
wordt de niet vrijblijvende samenwerking tussen gemeenten en waterschappen
nog beter verankerd in de Waterwet. Hier mag wat ons betreft wel wat tegenover
staan. Mijns inziens heb ik hiermee ook het dilemma van de heer Boelhouwer
opgelost rond alle heffingen en vergunningen op het gebied van de riooloverstorten.
Al dat ingewikkelde gedoe is nu nog nodig omdat gemeenten en waterschappen
niet op basis van de totale maatschappelijke kosten opereren. Volgens de SP-fractie
kunnen wij veel overhead en bureaucratie voorkomen als wij de samenwerking
beter verankeren. De heer Van der Staaij heeft deze bureaucratie met zijn
twee amendementen overigens al aardig weten terug te brengen. Hij kan uiteraard
rekenen op de steun van de SP-fractie voor zijn amendementen.De normering van de kans op overstromingen, en de risico's die hiermee
samenhangen, wordt in het kader van dit wetsvoorstel niet veranderd. Ik snap
dat deze keuze op grond van de systematiek is gemaakt, maar erg bevallen doet
het mij niet. Er zijn voortdurend planologische ontwikkelingen. De Zuidplaspolder
is een van de meer prominente ontwikkelingen van de afgelopen periode. Volgens
de SP-fractie moet al in het voortraject van elke planologische ontwikkeling
bekeken worden welke effecten op de overstromingsrisico's er zijn. Welke risico's
kunnen wij toelaten voor het desbetreffende gebied? De maatschappelijke kosten
van de ontwikkeling kunnen worden vergeleken met de maatschappelijke opbrengsten.
Op deze manier kan er een wat meer integrale afweging plaatsvinden. De maatschappelijke
vervolgkosten mogen niet pas duidelijk worden als de wijk klaar of het gebied
ontwikkeld is.Ik kom op de projectprocedure en het projectplan. In de nota naar aanleiding
van het verslag suggereert de staatssecretaris dat deze procedure alleen wordt
ingezet als de veiligheid in het geding is en als er bijvoorbeeld een dijkdoorbraak
dreigt. Wij zijn het er allemaal over eens dat het in dat soort situaties
mogelijk moet zijn om dan een stevig instrument in te zetten. Iets verderop
in de nota naar aanleiding van het verslag is plotseling ook sprake van projectplannen
voor vistrappen. Daar wringt iets volgens ons. Wij vinden dat dit soort instrumenten
uitsluitend moet worden ingezet als de veiligheid echt in het geding is. Er
moet niet van twee walletjes worden gegeten.Ik kom aan mijn zevende punt. Wij horen van drinkwaterbedrijven dat in
toenemende mate problemen ontstaan, doordat andere gebruikers vanwege het
winnen van geothermische energie en vanwege warmte- en koudeopslag, waterdichte
lagen perforeren. Onder die waterdichte lagen zitten watervoerende pakketten
waar die drinkwaterbedrijven hun schoon water uithalen. De drinkwaterbedrijven
zijn ongerust dat die gatenkaas op termijn gaat leiden tot allerlei gezondheidsproblemen,
al duurt het vrij lang voordat dit op grote schaal gebeurt. Wij hebben begrepen
dat zelfs de registratie van boringen op dit moment bijzonder slecht is geregeld.
Wij hebben daar in onze schriftelijke inbreng al vragen over gesteld. De staatssecretaris
heeft geantwoord dat een aantal verstandige ambtenaren ernaar kijkt. Wij zien
echter liever dat die kwestie in het kader van dit wetsvoorstel ten principale
wordt geregeld. Waarom is dat nog niet gebeurd?Dan mijn achtste punt, het probleem van de paalrot. Bewoners in vooral
de Randstad hebben te maken met wegrottende houten palen, omdat de grondwaterstand
in de loop van de jaren steeds lager is geworden. Bij de behandeling van de
Wet gemeentelijke watertaken heb ik gevraagd of de bewijslast in bepaalde
situaties niet moet worden omgedraaid, zodat een gemeente die haar zorgtaak
verwaarloost, moet aantonen dat de paal niet is verrot door het feit dat zij
niet adequaat is opgetreden. De staatssecretaris stelt in haar reactie op
onze schriftelijke inbreng: "Indien het echter mogelijk is met waterhuishoudkundige
maatregelen in het openbare gebied dreigende paalrot verder tegen te gaan,
dan valt dat onder de zorgplicht van de gemeenten, zoals die per 1 januari
op grond van artikel 9b van de Wet op de waterhuishouding gaat gelden. Gemeenten
moeten dan afwegen of deze maatregelen doelmatig zijn. Zij zijn niet gehouden
tot het treffen van ondoelmatige maatregelen." Het laatste kan ik mij
goed voorstellen, maar ik draai het om. Zijn de gemeenten wel gehouden tot
het nemen van doelmatige maatregelen? Met andere woorden, als de gemeenten
doelmatige maatregelen kunnen nemen die het probleem wegnemen, moeten zij
die dan nemen? Als een gemeente dat niet doet – dat voorbeeld had ik
vorig jaar in mijn hoofd – wat kan een gedupeerde die daar de zure druiven
van plukt, tegen die gemeente ondernemen? Het lijkt mij dat in die situatie
de omgekeerde bewijslast wel degelijk aan de orde zou moeten zijn.Mijn negende punt betreft de problematiek van de vergunningverlening voor
grondwateronttrekkingen en infiltraties. Op dit moment zijn gedeputeerde staten
de vergunningverlener. Wat ons betreft gaat dat goed. Wij horen daar geen
klachten over. Er is ook sprake van een integrale afweging. De provincie heeft
op al die terreinen deskundigheid in huis en bevoegdheden. Wij snappen niet
goed waarom daaraan moet worden gesleuteld. Wij vinden dat nogal kunstmatig.
Het lijkt ons dat dit ook leidt tot extra bureaucratie, het risico van versnippering
van deskundigheid en het risico van inconsistente vergunningverlening. Ook
op dat punt heb ik een amendement, op stuk nr. 18, ingediend.De heer De Krom (VVD):Voorzitter. De VVD-fractie is positief over het voorliggende wetsvoorstel.
Integratie is een logisch gevolg van de verandering in het waterbeheer. Het
wetsvoorstel reflecteert dat, veel meer dan vroeger, de nauwe relatie tussen
water, natuur, milieu en ruimtelijke ordening voorop is komen te staan. Van
de focus van één dijkvak of lozingsbron is de nadruk veel meer
komen te liggen op het beheer van stroomgebieden als geheel. Dezelfde uitgangspunten
zien wij ook terug in het Nationaal bestuursakkoord water, het Project ruimte
voor de rivier en de Europese Kaderrichtlijn water.Bij de bevoegdheidsverdeling die in het wetsvoorstel is opgenomen, worden
de principes "decentraal, tenzij" en bij het toezicht "getrapt,
tenzij" gevolgd. Dat is wat ons betreft duidelijker dan de huidige situatie.
In tegenstelling tot de SP-fractie is mijn fractie voorstander van het principe
om operationele beheerstaken zo veel mogelijk bij de waterschappen te leggen.
Daar zit volgens ons bij uitstek de kennis op het gebied van water en waterbeheer.In het wetsvoorstel wordt een uitzondering gemaakt voor bepaalde categorieën
grondwateronttrekkingen en infiltraties. De industrie dringt erop aan de vergunningverlening
bij grondwateronttrekkingen geheel bij de provincies te laten. De redenering
is dat grondwater voor veel industriële bedrijven een absolute vestigingsvoorwaarde
is. Provincies toetsen naar hun aard als algemene democratie breder dan waterschappen
als functionele democratie. Provincies kunnen en zullen ook het economisch
belang mee laten wegen. Op grond van deze redenering zou de
grens van 500.000 kubieke meter geheel kunnen vervallen. Als ik het goed heb,
heeft de fractie van de SP hierover een amendement ingediend. Wij vinden dat
sympathiek, maar wij vinden dat kleine agrarische onttrekkingen onder het
gezag van de waterschappen moeten blijven vallen. Kan de staatssecretaris
toelichten hoe dit zit?Kan de staatssecretaris toelichten waarom de heffing op grond van artikel
7.3 in de nota van wijziging wordt verhoogd van € 25 naar € 35,50?
Ik heb gezien dat de SGP-fractie een amendement heeft ingediend om dit tot
nul terug te brengen. Ik denk dat collega Van der Staaij daar straks op in
zal gaan.De norm voor primaire waterstaatkeringen berust bij het Rijk en de waterschappen
zijn belast met het beheer. Waarom moet het toezicht dan via de provincies
plaatsvinden? De VVD-fractie staat positief tegenover het amendement dat collega
Van der Staaij hierover heeft ingediend en is benieuwd naar de reactie van
de staatssecretaris.De checks en balances die in het wetsvoorstel zijn ingebouwd om goed waterstaatbeheer
te kunnen volgen, eenduidigheid in het beleid te bewerkstelligen en patstellingen
zo nodig te doorbreken, zijn wat ons betreft nuttige stokken achter de deur,
maar ook niet meer dan dat. Zij mogen niet ontaarden in overmatige of gedetailleerde
bemoeienis. Ik doel dan op het vernieuwde planstelsel, de informatieplicht,
de bevoegdheid van Rijk en provincies tot het geven van instructies en aanwijzingen,
instructie-AMvB's en verordeningen, indeplaatstreding en het adviesrecht van
waterschappen bij omgevingsvergunningen. Ik heb gelezen dat deze op zichzelf
nuttige instrumenten formeel allemaal zijn geclausuleerd. Hoe garandeert de
staatssecretaris dat zij in de praktijk niet worden misbruikt en leiden tot
eindeloze vertraging van de besluitvorming?Een groot pluspunt van de nieuwe wet is dat de basis wordt gelegd voor
verdere administratieve vereenvoudiging. Als iemand nu water wil onttrekken
of lozen of een steiger wil bouwen, moet hij zich eerst door een hele berg
formulieren heen werken. Straks moet dat anders gaan. De voorwaarden waaronder
dit soort handelingen zijn toegestaan, staan dan gewoon in de algemene regels
van de wet. Een meldingsplicht volstaat in dat soort gevallen. Wanneer zal
dit systeem in zijn geheel zijn ingevoerd?De VVD-fractie vraagt zich af waarom overstort- en aansluitvergunningen
en heffingen op riooloverstorten worden gehandhaafd, nu hierover afspraken
zijn gemaakt tussen waterschappen en gemeenten. Het gaat om handelingen tussen
gemeenten en waterschappen. Als zij vinden dat wij zonder kunnen, waar wachten
wij dan nog op? Het is moeilijk te begrijpen dat dit in het wetsvoorstel is
gehandhaafd. Het kabinet vraagt een bijdrage van de koepels bij het Bestuursakkoord
Waterketen, maar volgt die niet op als hij wordt geleverd. Op deze manier
blijven onnodig 15.000 overstortvergunningen bestaan, moeten gemeenten mogelijk
voor 15.000 overstorten aan waterschappen blijven betalen en kunnen zij via
aansluitvergunningen met aanvullende eisen worden geconfronteerd. Een argument
van het kabinet is dat het nu al mogelijk is om lozingen niet aan een vergunning
te onderwerpen. Dat geldt in ieder geval voor de rijkswateren. Dat lijkt de
VVD-fractie allemaal overbodige ballast. Ik heb gezien dat collega Van der
Staaij hierover een amendement heeft ingediend en dat vinden wij sympathiek.Er is nog maar één watervergunning nodig, die je kunt aanvragen
bij één loket, waar tegelijk een omgevingsvergunning kan worden
verkregen. Dat is natuurlijk pure winst. De VVD-fractie heeft hierop lang
aangedrongen. Ik zou van de staatssecretaris graag willen weten wat de laatste
stand van zaken is met betrekking tot de realisatie van dit ene loket.In het wetsvoorstel is voor provincies de mogelijkheid opgenomen om de
huidige projectprocedure van waterbeheerders voor primaire waterkeringen te
verbreden tot alle waterstaatwerken, in aanvulling op de instrumenten die
er al zijn op basis van de nieuwe Wet ruimtelijke ordening. De toegevoegde
waarde van die aanvulling is voor mijn fractie niet duidelijk. Provincies
kunnen op basis van de Wet ruimtelijke ordening al inpassingsbesluiten nemen
en aanwijzingen voor ruimtelijke ordeningen geven. Wij vragen ons af of de
projectprocedure de gebruikelijke ruimtelijke ordening niet te snel buiten
spel zet. Wat vindt de staatssecretaris van de suggestie om de projectprocedure
te beperken tot primaire en secundaire waterkeringen en/of tot urgente situaties
en/of tot een groot regionaal of nationaal belang?Een gat in het voorliggende wetsvoorstel is de borging van het belang
van de burger en de consument. Mijn fractie maakt zich zorgen over de stijgende
lokale lasten, inclusief voor riolering, waterbeheer en -zuivering. Daarover
hebben wij bij de behandeling van de Kaderrichtlijn Water al uitvoerig gesproken.
De collega van de SP-fractie zal zich dit levendig kunnen herinneren. De Kamer
heeft toen een voorstel om bij de Kaderrichtlijn Water in te zetten op de
minimale uitvoeringsvariant, helaas niet gesteund. De regering kan ervan overtuigd
zijn dat de VVD-fractie de uitvoering van de Kaderrichtlijn Water uiterst
kritisch zal blijven volgen. Waarom laat de Waterwet het voortouw aan de minister
van VROM voor het formuleren van waterkwaliteitseisen en waarom wordt dit
niet bij deze wet geregeld?Met betrekking tot de efficiëntie binnen de waterketen is de motie-De
Krom/Koppejan door de Kamer aangenomen, waarin de regering wordt opgeroepen
om 2% besparing in de gehele waterketen per jaar te realiseren. Overigens
bereiken mij signalen dat die 2% aan de lage kant zou kunnen zijn en
dat de besparing nog wel eens veel hoger zou kunnen uitvallen. Dit is ongetwijfeld
ook de gedachte achter het amendement van collega Jansen. Ik weet bijvoorbeeld
dat er in ieder geval één waterschap is dat ook het operationele
rioolbeheer onder de hoede heeft genomen, wat voor grote efficiencyvoordelen
heeft gezorgd. Welke concrete mogelijkheden ziet de regering voor verdergaande
efficiencyverbetering in de hele keten, wat is inmiddels bereikt na het aannemen
van de motie-De Krom/Koppejan en wat kunnen wij aan het einde van het jaar
verwachten?De heer Cramer (ChristenUnie):De heer De Krom gebruikt een prachtige algemene uitdrukking, "mij
bereiken signalen", en komt dan met een mooi concreet voorbeeld. Laat
dit concrete voorbeeld niet de winst zien van het gemeentelijk rioleringsplan,
waarin partijen elkaar gevonden hebben en hebben ontdekt dat een efficiëntere
bedrijfsvoering ontstaat als zij zaken bij hetzij de een hetzij de ander leggen?De heer De Krom (VVD):Dat lijkt mij inderdaad ook. Het is de ene kant op of de andere kant op;
hoe dan ook, als je het samen doet, bereik je kennelijk efficiencywinst. Zo
helder is het, en dat is precies de situatie waarop ik doel.Daarmee hangt samen de vrijblijvende formulering van de zorgplicht voor
het behandelen van afvalwater in het wetsvoorstel. De afvalwaterketen is een
monopolie en de klanten zijn overgeleverd aan een economische machtspositie.
Om hen daartegen te beschermen moeten eigenwoningbezitters en zakelijke gebruikers
het recht krijgen op transparantie en op redelijke en niet-discriminerende
voorwaarden in een aansluitovereenkomst, zowel voor het gemeentelijk riool
als richting het waterschap voor wat betreft de zuivering. Een eigenwoningbezitter
of een ziekenhuis kan worden gedwongen tot aansluiting op het gemeentelijk
riool zonder dat zij een sterke rechtspositie hebben in het onderhandelen
over de aansluitvoorwaarden. Het door mij ingediende amendement strekt ertoe,
die rechtspositie te verbeteren door gemeenten en waterschappen te verplichten
om redelijke voorwaarden te stellen bij aansluiting op het riool. Tegelijk
verplicht het amendement er niet toe om consumenten onder iedere conditie
aan te sluiten op het riool, want daarin voorziet de toets van redelijkheid.
Ik zou graag een reactie van de staatssecretaris op dit amendement krijgen.
Ik voeg eraan toe dat ik op dit moment geen aanwijzingen heb dat de huidige
tarieven en/of voorwaarden niet duidelijk of redelijk zouden zijn.Mijn fractie steunt het wetsvoorstel maar ziet graag op bovengenoemde
punten een nadere toelichting van de staatssecretaris.De heer Van der Staaij (SGP):Mevrouw de voorzitter. De noodzaak van een goed waterbeheer staat buiten
kijf. Daar hoeven wij vanavond niet veel woorden aan te wijden. De noodzaak
hiertoe heeft alles te maken met de bewoonbaarheid van ons land en de gewenste
bescherming en verbetering van het leefmilieu. De daarachter liggende zorgplicht
van de overheid heeft ook nadrukkelijk een grondwettelijke verankering in
artikel 21 van de Grondwet.Het wetsvoorstel dat wij nu bespreken, biedt het wettelijk instrumentarium
voor het integraal beheren van watersystemen. Doelstelling is onder meer om
zo te komen tot een meer transparante waterbeheerswetgeving. Taken en bevoegdheden
van waterbeheerders worden eenduidiger geregeld dan nu nog het geval is. Een
belangrijk effect van dit wetsvoorstel is ook een beduidende vermindering
van regelgeving. Aan dit wetsvoorstel is heel lang gewerkt en er is veel over
gesproken. Wij zijn blij dat het er nu zo ligt. In hoofdlijnen staan wij hier
dus sympathiek tegenover, maar er blijven altijd wensen over. Dat blijkt ook
wel uit de bij het karakter van de Waterwet passende opmerking van een collega
dat al een stroom van amendementen op gang was gekomen om op een aantal puntjes
nog te bekijken hoe het beter zou kunnen.Het valt op dat het wetsvoorstel op een aantal onderdelen nog een stapeling
van toezicht en instrumenten geeft. Concreet noem ik daarbij het volgende.
In de Waterwet wordt expliciet vastgelegd dat elke gemeente met het waterschap
afspraken moet maken over de afstemming van wederzijdse taken in de aanpak
van waterproblemen. Dat is een goede regel die tevens spoort met breed advies
van allerlei koepels die hierbij een belangrijke vinger in de pap hebben.
De logische keerzijde van die verplichte afspraken is echter het schrappen
van verschillende heffingen en vergunningsystemen. Naar mijn indruk laat de
staatssecretaris mogelijkheden liggen om te snijden in regeldruk en bureaucratie.
Aanvullende heffingen of vergunningen van het waterschap aan gemeenten lijken
mij niet zomaar in de rede te liggen. Zijn die instrumenten niet als overbodig
te beschouwen, met name in het licht van onder meer de verplichtingen rond
gemeentelijke rioleringsplannen, waarbij ook de waterschappen nauw worden
betrokken? Ik noem hier de aanwijzingsbevoegdheden die de provincies op dit
vlak hebben op grond van de Wet milieubeheer. Wordt de regelgeving zo niet
onnodig complex en worden vooral gemeenten zo niet opgezadeld met onnodige
bestuurslasten?In het bijzonder leg ik de vinger bij de overstortvergunningen. Ik heb
een amendement ingediend op stuk nr. 9, dat voorziet in het vergunningvrij
maken van lozingen uit riooloverstorten indien is voldaan aan nader bij AMvB
te bepalen voorwaarden. Het amendement voorziet op deze wijze in de gezamenlijke
visie zoals die eerder door het IPO, de Unie van Waterschappen en de VNG naar
voren is gebracht. Daarbij is gesteld dat algemene regels in de plaats kunnen
komen van de huidige overstortvergunning. In feite omarmt de staatssecretaris
die visie ook in de stukken en in de nota naar aanleiding van het verslag.
Daarin wordt er verder alleen geen concreet vervolg aan gegeven. Voor een
juist begrip merk ik hierbij op dat emissies uit riooloverstorten ook volgens
het kabinet in het algemeen niet leiden tot aanzienlijke en langdurige waterverontreiniging.
Het amendement vermindert de huidige stapeling van instrumenten voor de aanpak
van overstorten. Het is verder de bedoeling dat door middel van het amendement
wordt voorkomen dat nog langer een vergunning nodig is voor 15.000 overstorten.
Onze gedachte is dus dat hiermee de administratieve lasten en bestuurslasten
behoorlijk kunnen afnemen. Je zet een vergunning niet zomaar aan de kant.
In het amendement zeggen wij er daarom nadrukkelijk bij dat je in de AMvB
kunt bepalen onder welke voorwaarden lozingen uit riooloverstorten nog wel
onder de vergunningplicht vallen. Als je bijvoorbeeld vindt dat er regels
moeten zijn om te voorkomen dat in heel kwetsbare wateren zomaar vergunningvrij
geloosd kan worden, kun je dit op deze manier ondervangen. Ik hoor daarop
vanzelfsprekend graag de reactie van de staatssecretaris.Amendement op stuk nr. 14 ziet op de heffing op riooloverstort. Verschillende
Kamerleden hebben gezegd dat die heffingen geen meerwaarde hebben. Ook de
aansluitvergunningen, de afspraken tussen gemeenten en het waterschap, kunnen
zonder problemen vervangen worden. Wij hebben begrip voor dat pleidooi. Daarom
heb ik het amendement ingediend over de heffing op riooloverstort. De in de
Waterwet opgenomen heffing, althans de mogelijkheid voor heffing op riooloverstorten,
kent mijns inziens geen serieuze meerwaarde en zou om die reden kunnen vervallen.
Voor de aanpak van overstorten is in het bijzonder het wettelijk verplichte
gemeentelijke rioleringsplan al voorhanden. Hierin moet het beleid staan voor
de aanpak van overstorten en de vermindering van de gevolgen daarvan voor
de waterkwaliteit. Hierbij moet ook het waterschap worden betrokken.
De provincie heeft een aanwijzingsbevoegdheid. Ik wijs hierbij op het feit
dat gemeenten in opdracht van het Rijk een overheidszorgplicht uitvoeren,
waarbij overstorten om doelmatigheidsredenen niet geheel voorkomen kunnen
worden. Emissies uit riooloverstorten leiden niet tot bijzondere waterverontreiniging.Door middel van het amendement wil ik tevens de stapeling van instrumenten
voor de aanpak van overstorten verminderen, waarvan nu sprake is. Ook dit
amendement kan volgens mij een belangrijke bijdrage leveren aan het verdere
verminderen van administratieve lasten en bestuurslasten. Ik voeg daaraan
toe dat de Tweede Kamer al eerder de door het ministerie voorgestelde heffing
op lozing door rwzi's op regionale wateren heeft geschrapt. De korting voor
lozing op rijkswateren van 50% heeft de Tweede Kamer in stand gehouden.
Dit ging ook in tegen een eerdere wens van het kabinet. De Kamer heeft daarvoor
toen nadrukkelijk gekozen. Zij heeft toen gekozen voor de lijn dat het beginsel
van de vervuiler betaalt niet zonder meer opgaat bij de uitvoering van publieke
overheidszorgplichten. Bovendien betalen daadwerkelijke vervuilers, degenen
die afvalwater op het riool lozen, reeds de Wvo-heffing aan het waterschap.
Om die reden is het afzien van de heffing niet in strijd met het beginsel
dat de vervuiler betaalt. Doordat aan het waterschap wordt overgelaten of
aan de gemeente heffing wordt gevraagd, ontstaan nu onduidelijkheid en verschillen
per waterschap die niet logisch uit te leggen zijn, zeker niet als de gemeente
de kosten die zij hiervoor bij het waterschap maakt, inzichtelijk voor de
burgers op een rekening zou moeten presenteren. Vrijstelling via de wet waarborgt
landelijke uniformiteit. Daarom dienen wij dit amendement in.Ook op een andere plek willen wij een vermindering van de bestuurslasten
bereiken. Daarom hebben wij amendement op stuk nr. 8 ingediend. Dit amendement
heeft betrekking op het dubbele toezicht bij de toetsing van de primaire waterkeringen
en voorziet erin dat in plaats van aan gedeputeerde staten de waterschappen
rechtstreeks verslag uitbrengen aan het ministerie van Verkeer en Waterstaat
over de staat waarin de primaire waterkeringen binnen hun beheersgebied zich
bevinden. Dit voorkomt doublures, leidt tot vermindering van bestuurlijke
lasten en sluit aan bij het systeem dat het Rijk rechtstreeks de normerende
instantie is bij bovenregionale belangen en internationale verplichtingen.
Ik haak aan bij de breed gedeelde gedachte dat het overslaan van de meest
nabije bestuurslaag als toezichthouder aanvaardbaar is, mits die overheidslaag
geen taak heeft op het desbetreffende terrein. Dit is volgens mij bij de genoemde
toetsing aan de orde. De normering en de eindverantwoordelijkheid liggen immers
bij het Rijk.Dit was mijn toelichting op de amendementen. Ik heb nog een drietal punten
van aarzeling bij de tekst van het wetsvoorstel dat nu voor ons ligt. Ik hoor
daarop graag de reactie van de staatssecretaris. Mijn eerste punt betreft
de gedoogplicht ten aanzien van waterbergingen, in artikel 5.19. Hoever gaat
dit nu precies? Is dit wel voldoende aan voorwaarden en restricties gebonden?
Het is een ingrijpende maatregel, bijvoorbeeld in het geval van het onder
water zetten van goede landbouwgrond. Volgens de nota van verslag moet dit
met de gebruikelijke rechtswaarborgen zijn omgeven. Wat valt daar precies
onder? Is dit wel zwaar genoeg voor zo'n ingrijpende maatregel? Valt er ook
onder dat er standaard overlegd wordt met belangenorganisaties en andere collectieven
in het betreffende gebied?Mijn volgende punt heeft betrekking op de projectprocedure. Enkele van
mijn collega's hebben hier eerder over gesproken. De Waterwet kent een projectprocedure
voor waterstaatswerken. Dit is een nieuw instrument om waterruimte te creëren
vanuit sectoraal perspectief. Wij hadden echter al de beschikking over het
instrumentarium van de Wet op de ruimtelijke ordening, de WRO. Is dit geen
stapeling van instrumenten? Leidt dit niet tot een onduidelijke verhouding
tussen wat de projectprocedure in het kader van dit wetsvoorstel bevat en
wat er op basis van de WRO kan worden gedaan? Hoe is de rol van de gemeenten
hierbij? Zij hebben vaak het beste zicht op de mogelijkheden van functiecombinaties
omdat zij de verantwoordelijke overheid voor de feitelijke ruimte zijn. Zij
zijn vaak gefocust op het vinden van integrale oplossingen. Is het dan geen
goed idee om het maken van ruimte voor water allereerst plaats te laten vinden
via het spoor van de ruimtelijke ordening? Kan de projectprocedure niet gemakkelijk
de lokale ruimtelijke ordening buiten spel zetten, met name als er wel ruimtelijke
keuzemogelijkheden zijn?Mijn belangrijkste vraag over de vormgeving van projectprocedures is of
deze niet te ruim geformuleerd is. Moet de reikwijdte niet sterker worden
ingeperkt? Moet die niet uitdrukkelijk aan bepaalde typen waterkering worden
gekoppeld, zoals de heer De Krom zei, of moet nadrukkelijk worden bepaald
dat het alleen onder urgente omstandigheden kan worden toegepast? Momenteel
lijkt er geen enkele wettelijke beperking te zijn aan de toepassing van dit
instrument. Daar heeft mijn fractie bedenkingen bij.Mijn laatste punt is ook al door enkele collega's, waaronder de heer Koppejan,
naar voren gebracht. Het betreft hier de problematiek rondom de aanvraag van
een vergunning die betrekking heeft op een handeling waarvoor meer dan één
bestuursorgaan het bevoegd gezag vormt. Het wetsvoorstel gaat er hierbij van
uit dat de vergunning wordt verleend door het hoogst bevoegde gezag. Op zichzelf
is het eenvoudig en overzichtelijk om slechts te maken te hebben met het hoogste
bestuursorgaan, met het hoogst bevoegde gezag. Aan die benadering kleven echter
nadelen. De Unie van Waterschappen voert daarom een stevig pleidooi voor een
alternatief waarbij een watervergunning wordt ondertekend door alle betrokken
bestuursorganen. Voor de aanvragers wordt dit gebundeld. Zij hebben slechts
met één vergunning te maken. De verantwoordelijkheden van de
betrokken bestuursorganen worden echter intact gelaten. Ieder is verantwoordelijk
voor zo ver de eigen verantwoordelijkheid strekt. De staatssecretaris is ongetwijfeld
in bestuurlijk overleg al gewezen op deze optie.Er kan worden tegengeworpen dat er bij de Wabo ook gekozen is voor een
dergelijke opzet. Deze benadering past dan bij die omgevingsvergunning. In
de Wabo is er echter sprake van een veel sterkere centrale sturing dan nodig
lijkt te zijn voor handelingen op grond van de Waterwet. Mijn fractie vindt
dat de gedachte die de Unie van Waterschappen naar voren heeft gebracht serieuze
overweging verdient. Kan de staatssecretaris hier nader op ingaan?De heer Cramer (ChristenUnie):Voorzitter. Met het voorliggende wetsvoorstel wordt een groot aantal wetten
betreffende het watersysteem geïntegreerd. De wet sluit aan bij de doelstelling
van een benadering per stroomgebied op basis van de Kaderrichtlijn Water.
De regeldruk wordt zo verminderd. Dit blijkt ook uit de wijze waarop de wettekst
is opgebouwd. Hierbij is complete integratie zichtbaar. De uitwerking van
de eenloketgedachte is prima; zij biedt helderheid aan burgers en bedrijven.
Op hoofdlijnen steunt mijn fractie dan ook dit wetsvoorstel.Over een aantal zaken wil ik wel wat duidelijkheid van de staatssecretaris.
Allereerst de samenloop van de werkzaamheden tussen de verschillende bestuurslagen.
In deze wet worden de werkzaamheden van gemeenten, waterschappen en provincies
opnieuw bepaald op basis van de tegenwoordige belangen van deze partijen.
Dat hierin echt wat is veranderd, bleek vorig jaar tijdens de hoorzitting
over deze wet. De koepels zijn met elkaar in gesprek gegaan over hun onderlinge
verhoudingen en het watersysteembeheer volgens de Waterwet. In de nota naar
aanleiding van het verslag is te lezen dat zij tot overeenstemming zijn gekomen
over een aantal knelpunten en meningsverschillen. Dit heeft geleid tot een
aanvulling bij nota van wijziging.Naar aanleiding van die nota heb ik enkele vragen, ten eerste over de
bestuurlijke waterafspraken. In de nota van wijziging is via artikel 3.5a
over de bestuurlijke waterafspraak toegevoegd dat gemeenten en waterschappen
hun taken en bevoegdheden moeten afstemmen. De ChristenUnie vindt dat een
goede zaak. Maar wat gebeurt er als er geen overeenstemming ontstaat, als
de waterschappen bijvoorbeeld willen dat de gemeenten meer hemelwater opvangen?
Kan de staatssecretaris aangeven wie dan als scheidsrechter optreedt? Ten
tweede de overstortvergunning. De regering staat positief tegenover het voorstel
om lozingen via overstorten te reguleren op basis van algemene regels in plaats
van vergunningen, en de overstortvergunning te schrappen. Waarom staat dit
dan toch nog in dit wetsvoorstel? Het enige wat ik hierover kan vinden in
de nota naar aanleiding van het verslag is dat in het kader van de totstandkoming
van het Besluit algemene regels lozingen buiten inrichtingen wordt bezien
of en op welke wijze deze lozingen onder algemene regels kunnen worden gebracht.
Wat moet er nog worden onderzocht en wanneer verschijnt genoemd besluit?De SGP heeft een amendement ingediend om de overstortvergunningen te schrappen.
Ik begrijp van de Unie van Waterschappen dat zij eerst wil weten wat in het
genoemde besluit komt te staan. De waterschappen willen de mogelijkheid houden
om te sturen via maatwerkvoorschriften voor specifieke overstorten. In de
nota naar aanleiding van het verslag wordt verwezen naar een mogelijke relatie
met de gemeentelijke rioleringsplannen, maar dit wordt niet verduidelijkt.
Bedoelt de staatssecretaris aan te geven dat de directe regulerende bevoegdheden
van de waterschappen plaatsmaakt voor een adviesbevoegdheid aan gemeenten
op basis van het GRP? En zo ja, worden de waterschapsbevoegdheden hiermee
niet uitgehold, omdat zij geen maatwerkvoorschriften kunnen geven? Kunnen
waterschappen dit soort voorschriften overeenkomen via de bestuurlijke afspraken?
Zo ja, is dat voldoende? Gezien deze vragen van de waterschappen, betwijfel
ik op dit moment of ik het, op zich sympathieke, amendement van de SGP moet
steunen. Ik hoop dat de staatssecretaris de zorg van de waterschappen kan
wegnemen. Is het mogelijk dat de overstortvergunning bij de invoeringswet
wordt verwijderd, zodat eerst nog kan worden gesproken over het genoemde besluit?De aansluitvergunning zou kunnen worden geschrapt. In de nota naar aanleiding
van het verslag staat dat de waterschappen zelf kunnen kiezen of zij gebruikmaken
van het instrument aansluitvergunning. Juist uit het oogpunt van de vermindering
van de lastendruk lijkt mij dit een merkwaardige constructie. Ik vraag de
staatssecretaris dan ook waarom zij dit instrument toch wil handhaven. Zijn
er situaties waarin de aansluitvergunning echt nodig is? Zo ja, zijn deze
dan niet zodanig uit te zonderen dat in het algemeen de aansluitvergunning
uit de wet kan worden geschrapt?Een vierde punt is de heffing op lozing vanuit overstorten. Uit het vooroverleg
van de koepels bleek dat ook de heffing op de lozing vanuit overstorten kan
worden geschrapt. In de nota naar aanleiding van het verslag staat dat het
niet verplicht is om deze heffing in te zetten. Hierover heb ik dezelfde vraag:
waarom wil de staatssecretaris dan dit instrument handhaven?Ik constateer dat geen van de drie voorstellen om een regeling te schrappen,
is verwerkt in dit wetsvoorstel. Ik hoor graag een toelichting van de staatssecretaris
hierop, want een onnodige stapeling van regelingen moet worden voorkomen.
Ik tel er nu zes: naast de vier genoemde, zijn er ook nog het gemeentelijk
rioleringsplan, waarbij de waterschappen zijn betrokken, en de regels ten
aanzien van de milieuaansprakelijkheid op grond van de Europese richtlijn.Een volgend punt is het waterplan en de peilbesluiten. Met deze wet ontstaat
een nieuw planstelsel, met daarin waterplannen, waterbeheerplannen en waterakkoorden.
Het directe toezicht van provincies op peilbesluiten verdwijnt. Zijn de waterplannen
op dit punt voldoende sturend? Waterbeheerplannen van de waterschappen worden
goedgekeurd door de provincies, maar garandeert dit ook dat bij de vast te
stellen peilbesluiten de ruimtelijke belangen, de waterbelangen en de agrarische
belangen integraal worden afgewogen? En andersom: wijst de watertoets de provincies
voldoende op de noodzaak van ruimtelijke sturing? Leidt het wetsvoorstel met
andere woorden wel tot een goede balans? Wij komen hierover ongetwijfeld nog
te spreken bij de evaluatie van de watertoets, maar ik hoop dat de staatssecretaris
deze vragen al bij deze wetsbehandeling kan beantwoorden.Hoe verhoudt de verbrede projectprocedure voor waterschappen zich tot
de projectbesluiten op basis van de Wet op de Ruimtelijke Ordening? Ik vind
het een lastige constructie. De huidige projectprocedure werkt goed voor de
primaire waterkeringen. Ik kan mij dan ook voorstellen dat wij het uitbreiden
tot de secundaire waterkeringen. Het wetsvoorstel betrekt hierbij echter ook
andere waterstaatswerken zoals rioolwaterzuiveringsinstallaties en waterbergingsgebieden.
Bij dergelijke projecten is de ruimtelijke afweging belangrijker dan bij waterkeringen.
Hoe wordt deze integrale afweging gemaakt? Het wordt verzekerd, doordat gedeputeerde
staten een projectplan moet goedkeuren. In feite gaat het dus om een soort
initiatiefrecht van de waterschappen. De goedkeuring wordt achteraf gegeven. Is daarmee gegarandeerd dat de
integrale afweging tijdens het proces voldoende is? In het wetsvoorstel is
hiermee rekening gehouden, doordat de provincie zelf vooraf de reikwijdte
van de projectprocedure vastlegt. Dat betekent echter dat er verschillen tussen
provincies kunnen ontstaan. Is dat wel wenselijk? Zo nee, is het dan niet
beter om in de wet een duidelijke keuze te maken door in de projectprocedure
alleen de waterkeringen, zowel de primaire als de secundaire, mee te nemen?Het wetsvoorstel regelt dat er straks nog maar één watervergunning
bestaat. Als er sprake is van een samenloop van bevoegdheden, is het hoogste
orgaan verantwoordelijk. Wat gebeurt er echter als een gasleiding onder een
rivier moet worden aangelegd? Deze leiding passeert dan twee dijken die beide
onder de verantwoordelijkheid van een waterschap vallen. Verder valt de rivierbedding
onder de verantwoordelijkheid van het Rijk. En als er sprake is van bronbemaling
met onttrekking van grondwater, komt ook nog eens de provincie in beeld. De
minister kan de vergunningverstrekking in een dergelijke situatie naar zich
toe trekken, maar hij wordt daarmee ook verantwoordelijk voor de vergunningen
voor de desbetreffende stukken dijk en de bronbemaling. Collega Van der Staaij
sprak hier terecht over. Wordt daarmee niet het tegenovergestelde bereikt
van wat de wet beoogt, namelijk een duidelijke verdeling van taken, verantwoordelijkheden
en bevoegdheden?Zijn er door de samenloopvergunning onbedoelde of zelfs ongewenste taakverschuivingen
binnen het waterbeheer die strijdig zijn met het uitgangspunt: centraal wat
moet en decentraal wat kan. Hoe verhoudt bijvoorbeeld de verantwoordelijkheid
van het waterschap bij calamiteiten aan de primaire waterkering zich tot de
ontstane bevoegdheid dan wel de verantwoordelijkheid van het ministerie? Hoe
beoordeelt de staatssecretaris het voorstel van de Unie van Waterschappen
om in geval van samenloop alle betrokken bestuursorganen te laten tekenen
voor de watervergunning?De belangrijkste pluspunten van het wetsvoorstel heb ik in mijn inleiding
genoemd. De nieuwe waterwet beoogt ook bij te dragen aan betere waterkwaliteit
in het kader van duurzaam waterbeheer. Wat verstaan wij daar echter onder?
Het schoonmaken van water mag niet zo veel energie kosten dat het ten koste
gaat van het milieu. Wij moeten dus op zoek naar een optimale, duurzame mix.
De ambities van mijn fractie zijn hier echter wel groot. Ik ben er namelijk
van overtuigd dat hier nog veel te bereiken valt door in te zetten op innovatie.
Deze discussie zullen wij binnenkort ongetwijfeld voortzetten bij de behandeling
van de kaderrichtlijn water.Voorzitter. Met deze waterwet hebben wij volgens mijn fractie een prachtig
instrument dat op geïntegreerde wijze alle partners in de waterketen
grote kansen biedt voor sluitend en goed waterbeheer.De heer Madlener (PVV):Voorzitter. Ik zal staccato een aantal opmerkingen maken. Over het wetsvoorstel
is namelijk al veel gezegd en bovendien ligt er ook een groot aantal amendementen
voor. Het gevaar is dan groot dat je herhaalt wat andere fracties hebben gezegd.
Dat gevaar wil ik vermijden. Het wetsvoorstel is erg ingewikkeld, maar het vermindert wel de lasten
voor burgers en bedrijven. En dat is een verbetering. Het belangrijkste onderdeel
van het wetsvoorstel is de bescherming van burgers tegen het water. Over de
beperking van de risico's van water wil ik nog enkele vragen stellen. Het
is mij namelijk een doorn in het oog dat de risicobeperking nog steeds niet
aan de normen voldoet die wij ons zelf hebben opgelegd. Ik geef de regering
dan ook de volgende opdracht mee: breng de waterveiligheid op het gewenste
niveau! Brengt dit wetsvoorstel daar nu verbetering in? Wanneer voldoet de
waterveiligheid aan de normen? Kan de staatssecretaris duidelijk aangeven
wie daarvoor verantwoordelijk is? In Buitenhof zag ik zondag dat waterveiligheid
volgens enkele deskundigen te veel wordt vermengd met prestigeprojecten en
milieubeleid. Ik vond die kritiek steekhoudend en verzoek de staatssecretaris
om hierop te reageren. Misschien moet in het kader van dit wetsvoorstel worden
gekeken wanneer aan de normen kan worden voldaan en of er inderdaad niet te
veel aandacht wordt besteed aan andere zaken dan de primaire waterkeringen.De veranderingen dragen het risico in zich dat de lasten voor burgers
en bedrijven stijgen, zoals bij de overgang van de gulden naar de euro. Hoe
zorgt de staatssecretaris ervoor dat de burgers niet tot hogere lasten worden
gedwongen? In de stukken wordt uitgegaan van controle via de jaarrekening
van de waterschappen maar dat vind ik zwak. Ik denk niet dat veel burgers
die gaan bestuderen. Is de staatssecretaris bereid om die lasten gedurende
drie jaar te bevriezen, zodat bedrijven kunnen wennen aan de nieuwe situatie
en de lasten niet op burgers worden afgewenteld?De heer Cramer (ChristenUnie):U zegt dat de staatssecretaris zou moeten ingrijpen in de lastenontwikkeling
van de waterschappen. Dat is echter een democratisch gekozen orgaan, bestaande
uit burgers, boeren en buitenlui, dat toezicht houdt op de hoogte van de tarieven.
Die vertegenwoordiging wordt gekozen en kan worden afgerekend op te hoge tarieven.
U kunt dan toch niet aan de staatssecretaris vragen om in te grijpen in die
lasten?De heer Madlener (PVV):Dat is inderdaad de theorie. Ik heb zelf ooit geprobeerd om zitting te
nemen in zo'n waterschap. Mijn indruk van die hele democratische keuze van
waterschapsbesturen is dat dat meer theorie dan praktijk is. Ik heb niet het
idee dat veel burgers de indruk hebben dat zij actief controle kunnen uitvoeren
op wat die waterschappen doen, wat hun kerntaken zijn en hoe de lasten zich
ontwikkelen. Laat staan dat zij invloed hebben op de reserves die worden aangehouden.
Ik ben dus voorstander van extra controle, bijvoorbeeld door de staatssecretaris.
Het belang van de burgers is mijn fractie lief.De heer Cramer (ChristenUnie):U zegt indirect dat u van de waterschappen af wilt. Waarom volgt u niet
het voorbeeld van de SP-fractie door u helder uit te spreken voor afschaffing?
Het is onmogelijk om enerzijds te spreken van een democratisch instituut en
anderzijds te zeggen dat het niet te vertrouwen is en dat de staatssecretaris
het daarom moet controleren. U moet daar helder in zijn.De heer Madlener (PVV):Ik vind dit een interessante gedachte en naar mijn mening moet een en
ander ook bespreekbaar zijn. Bij het herzien van het stelsel hoeft het waterschap
wat mij betreft niet heilig verklaard te worden als in stand te houden orgaan.
De democratische controle van de waterschappen laat te wensen over. Naar mijn
mening delen veel burgers dat gevoel. Die controle schiet ook tekort bij de
provincie maar is wel beter dan bij de waterschappen. De provincie staat in
mijn optiek iets dichter bij de burger. Een waterschap zou best door het kabinet
gecontroleerd kunnen worden op zijn doen en laten.De heer Cramer (ChristenUnie):U weet ongetwijfeld dat de provincies toezicht houden op de waterschappen.
Met uw woorden levert u dus onvervalste kritiek op het vermogen van de provincies
om die controle goed uit te voeren. Kunt u die kritiek nader onderbouwen aan
de hand van een onderzoek of iets dergelijks?De heer Madlener (PVV):Ik wil het nog geen kritiek noemen. Ik spreek liever over zorg. Die zorg
leg ik hier neer en ik verzoek de staatssecretaris om daarop te reageren.
Veranderingen worden vaak aangegrepen om de lasten te verhogen. Die angst
moet u kunnen begrijpen. Ik wil het punt bespreekbaar maken. Wij staan met
elkaar aan de basis van deze veranderingen en wij moeten daarom de uitwerking
daarvan goed in de gaten houden, ook op het gebied van de lasten voor de burger.
Ik vraag niets geks van de regering en anders hoor ik dat wel. De vraag is
gesteld. Ik hoor graag een reactie van de staatssecretaris.Dan kom ik op de lozingen door bedrijven van gezuiverd water. De heffing
in verband daarmee blijft in stand en daar zijn wij niet gelukkig mee. Is
de staatssecretaris bereid, die heffing af te schaffen dan wel op nul te stellen?Wat de winning van water onder de 500.000 kubieke meter betreft, vinden
ook wij het bedrijfseconomische belang voorop staan. Wij zien liever dat de
provincies de instanties blijven die hierover gaan dan dat de waterschappen
dat worden. Provincies kunnen het bedrijfseconomische belang naar onze mening
beter inschatten.Ten slotte kom ik op de overstortvergunningen. Die vergunningen zijn er
al lang en zij lossen de problemen met overstorten niet op. Immers, als de
vergunningskosten lager zijn dan de kosten van het weghalen van overstorten,
dan is het gewoon een kwestie van een soort boete blijven betalen en de overstorten
blijven mooi liggen. Het verhaal van die prikkel wil ik dan ook met een korrel
zout nemen. Is de staatssecretaris bereid, de overstortvergunningen af te
schaffen, aangezien zij niet echt bijdragen tot het verdwijnen van die overstorten?
Misschien zouden wij dan kunnen komen tot een ander soort beleid of tot andere
afspraken met gemeenten over de enkele overstorten die in stedelijke gebieden
echt tot problemen leiden met de volksgezondheid. Is de staatssecretaris daartoe
bereid?De algemene beraadslaging wordt geschorst.De voorzitter:Wij zijn hiermee gekomen aan het einde van de eerste termijn van de kant
van de Kamer. Mij heeft het verzoek bereikt om morgen alleen het antwoord
van de regering in eerste termijn te doen, omdat een aantal leden wellicht
na ontvangst van het antwoord nog aan amendementen wil werken. Ik stel voor,
aan dat verzoek tegemoet te komen.Daartoe wordt besloten.Sluiting 21.27 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20072008-3817-3832.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl