Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Ziektewet en enkele andere wetten in verband met de invoering van eigenrisicodragen door de werkgever (Wet eigenrisicodragen Ziektewet) (27873)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2001-2002, pag. 3956-3970

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

28-03-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

nr. 58, pagina 3956-3970

20-03-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 27873Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Vragen van het lid Hendriks aan de minister van Economische Zaken over de aluminiumproductie bij Corus (mondelinge vragenuur)Pagina 3952-3956
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Ziektewet en enkele andere wetten in verband met de invoering van eigenrisicodragen door de werkgever (Wet eigenrisicodragen Ziektewet) (27873)Pagina 3956-3970
Debat over de Europese top in BarcelonaPagina 3927-3952
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 20 maart 2002)Pagina 3998-3998
Regeling van werkzaamheden (woensdag 20 maart 2002)Pagina 3952-3952
Presentie en opening (woensdag 20 maart 2002)Pagina 3927-3927
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (voorlopige maatregel) (27669)Pagina 3970-3998

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 76 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Ziektewet en enkele andere wetten in verband met de invoering van eigenrisicodragen
door de werkgever (Wet eigenrisicodragen Ziektewet) (27873).De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Smits (PvdA):Mijnheer de voorzitter. Wij hebben dit wetsvoorstel voorliggen, omdat
er sprake is van een hoog ziekteverzuim onder de vangnetwerknemers. Gemakshalve
zal ik in het vervolg van mijn betoog het vooral hebben over de uitzendsector,
want dit wetsvoorstel heeft vooral gevolgen voor die sector. Een sectoranalyse
heeft laten zien dat het hoge verzuim niet zozeer komt vanwege
de mogelijkheid voor werkgevers om de lasten van het verzuim af te wentelen
op het collectief, maar dat die meer is gelegen in de grote afstand tussen
de werkgever en de tijdelijke werknemer. Er is geen hechte relatie tussen
beiden. Een andere oorzaak is het ontbreken van de mogelijkheid om het verzuim
te beïnvloeden. De verzuimbegeleiding, controle en activering zijn namelijk
overgelaten aan de uitvoeringsinstellingen.Dit wetsvoorstel introduceert een extra financiële prikkel en de
ruimte om zelf dat verzuimbeleid vorm te geven. Ik zal het eerst hebben over
die financiële prikkel. Het is interessant om dat punt aangevoerd te
zien, want gezien hetgeen ik zojuist heb gezegd, is dat niet nodig. Afwenteling
op de collectieve lasten blijkt geen rol te spelen, althans niet in aanzienlijke
mate. Stel dat het wel zou helpen, dan is de vraag of het in deze vorm effect
zou hebben. De introductie van de mogelijkheid om eigenrisicodrager te worden,
zal vooral worden aangegrepen door die werkgevers die er direct financieel
profijt van hebben. Dat zijn bedrijven die nu een laag verzuim hebben. Dat
kan zowel gelden voor de kleine bedrijven als voor de grote bedrijven. De
grote bedrijven incasseren dat voordeel dan en handhaven hun lage verzuimcijfers.
Ten opzichte van de huidige situatie valt er dus geen winst te verwachten
in de vorm van een lager verzuim.De kleine bedrijven zullen zich moeten herverzekeren en incasseren een
beperkt voordeel, namelijk 20% van de premielasten. Ik verwijs kortheidshalve
naar de gewoonte van verzekeraars om de kleine bedrijven, wanneer loondoorbetaling
wordt verzekerd bij ziekte, een bedrag in rekening te brengen dat voor 80%
gebaseerd is op bedrijfstakgemiddelden. Dat theoretische voordeel van 20%
lijkt mij wat weinig om die stap te zetten, gegeven alle andere problemen
die meespelen. De grote bedrijven met een hoog verzuim zullen het eventueel
wel doen. De besparing daarvan wordt geschat op 3 mln gulden. Dat lijkt mij
wat weinig. Het zou best kunnen zijn dat de uitvoeringskosten van het hele
wetsvoorstel al hoger zijn. Bovendien is het de vraag of deze extra prikkel
werkt, aangezien de Pemba-prikkel er al is, en ook vrij fors is, en wij eigenlijk
ook al werken met een indeling in sectoren en met daarvan afhankelijke premies
in premieklassen. Ik vermoed dus dat die financiële prikkel, gegeven
alles wat ik zojuist heb gezegd, slechts een heel beperkt effect zal sorteren.Het andere argument is dat bedrijven de mogelijkheid krijgen om wanneer
zij eigenrisicodrager worden, zelf hun verzuimbeleid te beïnvloeden.
Daar schort op dit moment inderdaad nogal wat aan. Ik ben niet zo lang geleden
gebeld door een directeur van een klein uitzendbureau, die mij vertelde dat
zij een onaangename ervaring had met het GAK. Zij vermoedde bij een aantal
van haar uitzendkrachten misbruik. Het kan namelijk gebeuren dat een uitzendkracht
zich ziek meldt en een Ziektewetuitkering krijgt, maar zich toch laat inschrijven
bij andere bureaus. Hij wacht dan netjes af tot hij daar werk krijgt aangeboden
en incasseert ondertussen de Ziektewetuitkering. Zij meldde dat keurig bij
het GAK en kreeg toen het antwoord: wij doen niets, want wij hebben daar geen
ruimte voor. Ondertussen werd zij echter wel lastiggevallen door het GAK met
brieven, waarin werd gevraagd om met de loongegevens te komen. Met andere
woorden, het beeld wordt opnieuw bevestigd dat het een uitvoeringsinstelling
is die netjes alles uitbetaalt en die buitengewoon zorgvuldig administreert,
maar die niet activeert en niet controleert. Ik heb vervolgens het GAK gebeld
en gevraagd hoe dat zit. Toen bleek dat het niet de schuld is van het GAK,
maar van het Lisv, dat niet meer bestaande instituut voor sociale verzekeringen.
Ik heb mij laten vertellen dat er een instructie uit 1997 is, waarin staat
dat de uitvoeringsinstellingen voor de verzuimbegeleiding van werknemers die
onder het vangnet vallen op afstand moeten blijven. Het GAK heeft van het
Lisv de instructie gekregen om geen werknemers op te roepen en om niet te
controleren, tenzij er sprake is van een vermoeden. Gegeven de ervaring van
de directeur van het uitzendbureau mag je vermoeden dat er niets gebeurde.
Wist de staatssecretaris van deze instructie van het Lisv? Heeft hij wel eens
overwogen om die instructie te laten intrekken? Het is immers een bevoegdheid
van het instituut.Het is buitengewoon interessant dat de uitvoering zelf voor een doorbraak
heeft gezorgd met het Luba-experiment. Als de uitvoeringsinstellingen actief
worden, blijkt dat de WAO-instroom van uitzendkrachten opeens gehalveerd kan
worden. Dat geld is dus op een vrij eenvoudige manier verdiend. De staatssecretaris
heeft in de schriftelijke voorbereiding aangegeven dat dit experiment landelijk
moet worden uitgerold. Het lijkt mij inderdaad buitengewoon belangrijk dat
hetgeen bij Luba in Leiden gebeurde in samenwerking met het GAK zo snel mogelijk
landelijk wordt ingevoerd. Gebeurt dat ook en, zo ja, wanneer? Een jaar geleden
is er een intentie uitgesproken om een arboconvenant af te sluiten voor de
sector. Is het al verder gekomen dan die intentie? Ligt dat convenant er al?
Welke resultaatverplichtingen zijn daarin opgenomen?Het lijkt mij zinnig om eerst eens te gaan doen wat wij de afgelopen jaren
hadden kunnen doen in plaats van over te gaan tot een redelijk ingewikkeld
wetsvoorstel, waarop de Raad van State en de sector zelf behoorlijke kritiek
hebben geuit, waarvan de besparing gering kan worden geacht en de risico's
groot. Het is nog maar de vraag of werkgevers hun eigen ruimte voor beïnvloeding
willen gebruiken. Met andere woorden, zullen zij kiezen voor het eigenrisicodragerschap
om dat eventuele voordeel te incasseren, maar in ieder geval om het verzuim
van hun tijdelijke werknemers te beïnvloeden? Ik vraag mij af of zij
dat willen doen, want het gaat hier wel om uitzendkrachten die met korte contracten
werken en vaak voor meer werkgevers tegelijk. Anders zouden zij namelijk onder
de uitzend-cao vallen, waarvoor andere bepalingen gelden en loondoorbetaling
al tot de mogelijkheden behoort. Als een werkgever een sterkere band wil met
die werknemer, dan neemt hij die werknemer toch gewoon in dienst of laat hem
onder de uitzend-cao vallen.De juridische relatie tussen de werkgever die eigenrisicodrager wordt
en de werknemer die eigenlijk onder het vangnet valt, is heel erg onduidelijk.
Een werkgever moet, als hij eigenrisicodrager wordt, alle verplichtingen op
zich nemen die ook voor andere werkgevers gelden in het nieuwe poortwachtermodel.
Randstad, een groot uitzendbureau, heeft in het Sociaal Maandblad Arbeid een
belangwekkend artikel geschreven, waarin vooral wordt ingegaan op de juridische
relatie. Het poortwachtermodel is van toepassing, maar daarin
wordt uitgegaan van bepalingen uit het Burgerlijk Wetboek die in deze situatie
niet kunnen gelden. Er is immers geen arbeidscontract tussen de werkgever
en de zieke werknemer. In de schriftelijke voorbereiding heeft de staatssecretaris
aangegeven dat het niet uitmaakt. Er wordt dan weliswaar geen loon doorbetaald,
maar eventuele sancties kunnen wel worden opgelegd aan werknemer en werkgever.
Het ziekengeld kan worden verlengd. De verplichtingen die gelden voor het
aanvaarden van passende arbeid gelden ook, alles op basis van de Ziektewet.
Voor mij is het nog maar de vraag of die op eenzelfde manier een werking kunnen
krijgen als de bepalingen uit het Burgerlijk Wetboek.De beantwoording in de schriftelijke voorbereiding is summier. Ik vraag
mij met Randstad af of dit werkelijk zo zal gaan. Wat kan een werkgever doen
wanneer een werknemer niet meewerkt aan zijn genezing? Wat kan een werkgever
doen wanneer een werknemer het aanbod van passende arbeid betwist. Of omgekeerd,
wat kan een werknemer doen wanneer hij vindt dat zijn werkgever, die eigenlijk
geen werkgever is, geen passende arbeid biedt, terwijl de mogelijkheden er
wel zijn? In alle gevallen waarin een van beide partijen daarover een oordeel
wil, zal de uitvoeringsinstelling naar het UWV gaan. Als daadwerkelijk een
sanctie moet worden opgelegd, kan de werkgever dat ook niet doen, want hij
is immers geen werkgever, maar moet de uitvoeringsinstelling een besluit nemen.
Dat heeft ook gevolgen voor de uitvoeringspraktijk. Een werkgever kan eigenrisicodrager
worden voor deze groep, maar het uiteindelijke werk zal toch door de die uitvoeringsinstelling
gedaan moeten worden. Dat maakt het er allemaal niet overzichtelijker en in
ieder geval niet goedkoper op. Een goedkopere uitvoering is toch altijd een
van de argumenten geweest om dat eigenrisicodragerschap mogelijk te maken?Mijn fractie is van mening dat wanneer je overgaat op dit systeem een
zekere mate van verevening noodzakelijk blijft. Het eventueel moeten kunnen
instellen van een maximumpremie is noodzakelijk om de concurrentieverhoudingen
in de sector niet al te zeer aan te tasten en geen onnodige risico's te lopen.
Dat betekent dat de uitvoering ook wat dit betreft belast zal worden.Meer principiëler is het risico dat als gevolg van dit wetsvoorstel
zou kunnen ontstaan voor de allocatiefunctie in de uitzendsector. Met de introductie
van de WULBZ, de wet die voorschrijft dat bij ziekte de werkgever loon doorbetalen,
hebben wij in de praktijk geconstateerd dat helaas meer risicoselectie ontstaat.
Werkgevers proberen hun werknemers op gezondheidsrisico te selecteren. Het
vangnet, de Ziektewet, maakte voor ons dat systeem van loondoorbetaling door
werkgevers aanvaardbaar; het een kan niet zonder het ander. Dat vangnet zorgt
ervoor dat werknemers met een verondersteld ziekterisico hoe dan ook wel verzekerd
kunnen zijn van toegang tot de arbeidsmarkt en van inkomen in geval van ziekte.
De uitzendsector biedt, om het eenvoudig te zeggen, een heel laagdrempelige
toegang tot de arbeidsmarkt die nodig is, omdat werkgevers bij de werving
meer zijn gaan selecteren. De marktverhoudingen in de sector worden verstoord
door de premieverhogingen die zouden kunnen ontstaan door de introductie van
het eigen risico. Dat wordt begroot op 1,1 procentpunt en dat lijkt mij toch
aanzienlijk. Kleine uitzendbedrijven hebben mij laten weten dat zij mogelijk
ook zouden moeten overgaan tot meer risicoselectie en dat betekent dat de
laagdrempelige toegang tot de arbeidsmarkt zal verminderen. Ik verwijs in
dit verband ook nog even naar het advies van de adviescommissie-Donner die
nadrukkelijk stelt dat juist het onvolledige werkgeverschap dat in deze sector
bestaat maakt dat de aanbevelingen zoals zij die doen voor een meer activerende
aanpak eigenlijk niet voor deze groep kunnen werken. Ook Donner stelt dat
er een laagdrempelige toegang tot de arbeidsmarkt moet blijven. Dat vangnet
is nodig en moet breed blijven, maar als dat leidt tot hogere kosten, dan
zouden die moeten worden geaccepteerd. Bovendien heb ik er al op gewezen dat
er andere mogelijkheden zijn om dat hoge verzuim in die sector rechtstreeks
te beïnvloeden. Ik verwijs nog maar eens naar het Luba-experiment waarin
de WAO-instroom is gehalveerd. Het lijkt er een beetje op dat het falen van
de politieke sturing op de uitvoering van de sociale zekerheid nu wordt opgevangen
door het beleid dan maar over te laten aan bedrijven die werknemers niet eens
in eigen dienst willen nemen. Het kan, lijkt mij, toch een stuk eenvoudiger.
Laten wij nu doorgaan met dat Luba-experiment, maar dan landelijk. Geef de
uitvoeringsinstelling de mogelijkheid om contracten te sluiten met uitzendorganisaties
die dan als inkoopbureau kunnen fungeren, die de reïntegratie van zieke
uitzendkrachten kunnen oppakken in opdracht van het UWV. Dat arbeidsconvenant
lijkt mij voor deze sector van buitengewoon belang.Mijn fractie pleit ervoor om die laagdrempelige toegang tot de arbeidsmarkt
in stand te houden. Laten wij eerst eens ervaring opdoen met het nieuwe poortwachtersmodel
en de nieuwe uitvoeringsinstellingen en laten wij na een of twee jaar eens
bekijken of dat voldoende resultaat oplevert en of er dan nog behoefte bestaat
aan de introductie van deze financiële extra prikkel in deze sector.De heer Wilders (VVD):De VVD-fractie heeft de afgelopen jaren herhaaldelijk om dit wetsvoorstel
gevraagd. Wij zijn dan ook verheugd dat het op dit moment ter behandeling
voorligt.Toen met de introductie van de WULBZ in 1996 de Ziektewet werd geprivatiseerd
door opname van de loondoorbetalingplicht in het Burgerlijk Wetboek, bleef
de Ziektewet alleen bestaan voor bepaalde groepen personen voor wie bij ziekte
geen loondoorbetalingplicht bestaat, de zogenaamde vangnetgevallen als flexwerkers
en uitzendkrachten.Tegelijkertijd werd de voor 1996 bestaande mogelijkheid om het ziekteverzuim
voor eigen risico te nemen, afgeschaft. De VVD-fractie heeft er toen al snel
voor gepleit om die mogelijkheid om eigen risico te dragen te laten herleven
door bedrijven de keuzemogelijkheid te bieden het risico van de vangnetvoorziening
voor eigen rekening te nemen. Dit betreft dan het stukje Ziektewet dat na
de privatisering is overgebleven en dat is beperkt tot die groepen die door
de wachtgeldfondsen worden gefinancierd.Als bedrijven hiervoor kiezen, krijgen zij een groter belang bij een goed verzuim-, preventie- en reïntegratiebeleid. Met name de
uitzendbranche waar het ziekteverzuim fors hoger is dan in andere sectoren,
heeft hiervoor gepleit. Met het eigen risico dragen kan men het ziekteverzuim
beperken en de instroom in de WAO verkleinen waardoor de kosten reëel
kunnen dalen. Men draagt weliswaar de verzuimlasten, maar hoeft de opslagpremie
ten behoeve van de vangnetgevallen niet meer betalen en kan door het voorkomen
van de WAO-instroom ook een Pemba-boete vermijden.In de schriftelijke voorbereiding zijn de meeste van onze vragen en opmerkingen
naar behoren beantwoord. In de tweede nota van wijziging is het kabinet tegemoet
gekomen aan de wens van de VVD-fractie maar ook van andere fracties om de
garantstelling te versoepelen. Ik zou de staatssecretaris op dit punt alleen
nog willen vragen of hij hierover ook contact heeft gehad met de ABU en of
die van mening is dat op deze manier de garantstelling zodanig is aangepast
dat het eigen risico dragen niet langer door een hoge drempel wordt ontmoedigd.
Mijn fractie is voor een gedegen garantstelling, maar dit moet wel een reële
optie zijn en mag dus niet te hoogdrempelig zijn. Ik denk dat dit met deze
nota van wijziging wordt bereikt.Ik kom nu op de voorgestelde maximumwachtgeldpremie. Mijn fractie zou
er moeite mee hebben als diegenen die eigenrisicodrager worden, bijdragen
aan de financiering van het collectieve vangnet. Op die wijze wordt de winst
van het nemen van de eigen verantwoordelijkheid en de mogelijke goede resultaten
van een lager ziekteverzuim weer afgeroomd. Hoewel ook naar onze mening draagvlakversmalling
moet worden voorkomen, zijn wij weinig gecharmeerd van vereveningsinstrumenten
als de door het kabinet voorgestelde maximumpremie. De schriftelijke antwoorden
van de regering op dit punt roepen dan ook vragen op.In antwoord op vragen van de PvdA-fractie stelt de regering dat dit beleidsmatige
instrument zal worden toegepast als de omstandigheden daarom vragen en dat
zelfs jaarlijks zal worden bezien of een maximumpremie moet worden ingevoerd.
Een halve pagina verder wordt in antwoord op kritische vragen van mijn fractie
gesteld dat de maximumpremie slechts in zeer uitzonderlijke situaties zal
worden toegepast, dat dit echt een ultimum remedium is en dat de kans zelfs
niet groot wordt geacht dat deze überhaupt ooit wordt toegepast. Tussen
die antwoorden schijnt enig licht, hoewel met beide misschien hetzelfde wordt
bedoeld. Kan de regering bevestigen dat de maximumpremie in beginsel niet
als vereveningsinstrument zal worden toegepast tenzij in zeer uitzonderlijke
situaties – welke zijn dit precies? – en dit niet leidt tot een
onoverkomelijke draagvlakversmalling die niemand wil? Is de regering bereid
om eerst de Kamer te informeren als zij een maximumpremie wil toepassen, opdat
die daarover desgewenst nog in debat kan gaan met de regering? Ten slotte
vraag ik een reactie van de regering op het idee van de ABU om in plaats van
die maximumpremie eventuele dekkingstekorten ten laste te brengen van het
sectorale wachtgeldfonds. Wat zijn de voor- en nadelen daarvan?Ik wil nu ingaan op de begeleiding van zieke werknemers. De arbozorg is
voor de vangnetgevallen in het verleden onder de maat geweest. De staatssecretaris
heeft dit bij de behandeling van de Wet verbetering poortwachter toegegeven
en het rapport "Mazen in het vangnet" van het voormalige CTSV bevestigt dit
beeld. Er zijn wel experimenten gaande om de arbozorg voor de vangnetgevallen
te verbeteren en die lijken succesvol. Dit wetsvoorstel verandert hieraan
echter niets voorzover men ervoor kiest geen eigenrisicodrager te worden.
Kiest men ervoor om wel eigenrisicodrager te worden voor de vangnetters die
thans door de wachtgeldfondsen worden gefinancierd, dan ontstaat een plicht
tot aansluiting bij de gecertificeerde arbodienst. Sluit men zich niet aan
bij een arbodienst, dan kan het UWV welk orgaan immers verantwoordelijk blijft
voor de uitvoering van de Ziektewet, het eigenrisicodragerschap eenzijdig
beëindigen. De Raad van State wijst erop dat de uitzendbranche weliswaar
beperkte mogelijkheden heeft, de arbeidsomstandigheden bij het inlenende bedrijf
te beïnvloeden, maar de staatssecretaris stelt terecht in de stukken
dat de uitzendbranche als geen ander veel mogelijkheden heeft om mensen bij
een ander inlenend bedrijf te reïntegreren. Voor mijn fractie blijft
het belangrijkste punt de gemotiveerde keuze van het bedrijf zelf om eigenrisicodrager
te worden. Bedrijven die er op grond van dit wetsvoorstel vrijwillig voor
kiezen om eigenrisicodrager te worden, doen dit alleen indien het ook in financiële
zin interessant voor hen is en zij met hun directe zeggenschap en invloed
op het verzuim- en reïntegratiebeleid samen met een arbodienst effectiever
zijn dan thans het geval is.Dit wetsvoorstel verplicht niemand tot niets, maar geeft een keuzemogelijkheid
voor werkgevers om eigenrisicodrager te worden op grond van de overtuiging
dat bedrijven desgewenst hun eigen verantwoordelijkheid kunnen nemen en winst
kunnen behalen door het verzuimbeleid meer in eigen hand te nemen. Deze winst
vertaalt zich niet alleen in lagere kosten maar ook in een lager verzuim,
en daar gaat het tenslotte om.In de schriftelijke voorbereiding wordt gesteld dat de eigenrisicodrager
ervoor kan kiezen, de verzuimbegeleiding door het UWV te laten verrichten,
zelfs op permanente basis. In de nota naar aanleiding van het verslag staat
op pagina 24 dat de eigenrisicodrager die om hem moverende redenen de verzuimbegeleiding
niet kan of wil verrichten, de verzuimbegeleiding door het UWV kan laten verrichten.
Dat is vreemd en naar mijn mening niet de bedoeling, want met de Wet verbetering
poortwachter, die op 1 april van kracht wordt, is die mogelijkheid juist gelet
op de scherpe verantwoordelijkheidsverdeling geschrapt ten aanzien van de
werkgever die een loondoorbetalingsplicht heeft. Ik heb van het ministerie
van SZW begrepen dat dit inderdaad het geval is. De ambtenaren aldaar zijn
zo vriendelijk geweest om deze omissie te herstellen door een amendement voor
mij voor te bereiden dat aansluit bij de Wet verbetering poortwachter. Dat
amendement, dat ik samen met de collegae Verburg, Bakker en Van Dijke heb
ingediend, strekt ertoe dat de mogelijkheden voor de eigenrisicodrager om
de ziekteverzuimbegeleidingstaken door het UWV te laten verrichten wordt geschrapt
naar analogie van het bepaalde in de Wet verbetering poortwachter. Ik ga er
daarom van uit dat de staatssecretaris dit amendement positief zal bejegenen. Ten slotte vraag ik de staatssecretaris of hij de vorig jaar door de staatssecretaris
beloofde notitie ten aanzien van de verplichte aansluiting bij een arbodienst
op korte termijn naar de Kamer kan sturen, samen met het kabinetsstandpunt
over het WAO-advies van de SER.Mevrouw Verburg (CDA):Voorzitter. Ik begin mijn betoog met het uitspreken van onze deugd met
de terugkeer van mevrouw Schimmel van de D66-fractie na een langdurige periode
van afwezigheid. Ik beschouw het als een eer om samen met haar dit debat te
mogen voeren.Het CDA streeft altijd naar een gezond evenwicht tussen solidariteit en
eigen verantwoordelijkheid. Bij elk wetsvoorstel dient dan ook een uiterst
zorgvuldige belangenafweging plaats te vinden. De kiem van dit wetsvoorstel
ligt in 1996 toen als gevolg van de invoering van de Wet uitbreiding loondoorbetalingsplicht
bij ziekte de mogelijkheid tot eigenrisicodrager voor de Ziektewet is komen
te vervallen. De regering dacht dat er geen belangstelling zou bestaan voor
het eigen risico dragen, maar ontving andere signalen uit het bedrijfsleven;
op verzoek van met name enkele uitzendondernemingen heeft de toenmalige staatssecretaris
Linschoten de mogelijkheid van herintroductie van het eigen risico dragen
onderzocht, met dit wetsvoorstel in maart 2002 als gevolg.Als bedrijven aangeven zelf de verantwoordelijkheid te willen en kunnen
dragen voor hun zieke werknemers, is dat in de ogen van de CDA-fractie een
goede zaak. Mijn fractie heeft het wetsvoorstel dan ook met instemming ontvangen.
Het is naar haar mening terecht dat bedrijven die door een goed preventie-
en verzuimbeleid een laag ziekteverzuim realiseren daar direct financieel
voordeel bij hebben. Het is bovendien een goed voorbeeld van maatschappelijk
verantwoord ondernemen, vooral voor het sociale deel daarvan.Bij de stimulerende werking van de wet plaatst mijn fractie enkele vraagtekens.
De financiële prikkel die bedrijven kan aanzetten tot een beter preventie-
en verzuimbeleid is geen direct gevolg maar een neveneffect dat onzes inziens
ontstaat door een stijging van de vangnetpremie voor de achterblijvers. Het
dragen van een eigen risico is vrijwel alleen lucratief voor bedrijven die
al een laag ziekteverzuim hebben. De nadruk die wordt gelegd op de financiële
prikkel die van deze wet zal uitgaan is in onze ogen wat gezocht. Wij vragen
of hier wel een eerlijke voorstelling van zaken wordt gegeven. Ik nodig de
staatssecretaris uit, daarop in te gaan.Mijn fractie neemt de problemen met het vangnet zeer serieus. Het ziekteverzuim
en de arbeidsongeschiktheid onder vangnetgroepen is de laatste jaren fors
gestegen. De leden van de CDA-fractie vragen zich af wat daarvan de oorzaak
is. Kan de staatssecretaris daarop ingaan?Het voorliggende wetsvoorstel richt zich alleen op de werkgever. Je kunt
je afvragen hoe groot de rol van de werkgever in de praktijk is. Hoe groot
is de invloed en waarom? Niet zozeer de werkgever, maar de uitvoeringsinstelling
is verantwoordelijk voor de verzuimbegeleiding van vangnetgroepen. Volgens
een recent onderzoek van het CTSV gaat het daar vaak mis. Het CTSV stelt dat
bij de uitvoering van de Ziektewet door de uitvoeringsinstellingen te weinig
aandacht wordt besteed aan de inhoudelijke taak van vroegtijdige reïntegratie.
Uit het zogenoemde Reversul-project, een project van het GAK en het Uitzendbureau
Luba, blijkt dat als de uitvoeringsinstelling – in dit geval het GAK –
de verzuimbegeleiding serieus oppakt, het ziekteverzuim ook aanzienlijk kan
worden teruggedrongen. In de toelichting op het voorliggende wetsvoorstel
lijkt het probleem van het hoge ziekteverzuim op het bordje van de werkgever
te worden geschoven, terwijl in feite de uitvoeringsinstellingen toen –
nu inmiddels het UWV – de verzuimbegeleiding niet waarmaakten. Het is
vervolgens de werkgever die daarvoor boet.Als een vangnetwerknemer de WAO instroomt, moet diens werkgever in het
kader van de Pemba meer premie gaan betalen, ook als dat een gevolg is van
plichtsverzaking of het niet nakomen van de taken en verantwoordelijkheid
van het UWV. Graag krijg ik een reactie van de staatssecretaris. Ik krijg
met name graag een antwoord op de vraag hoe hij daar tegenaan kijkt en wat
hij doet, of inmiddels heeft gedaan, om die teleurstellende prestaties van
het UWV te verbeteren. Kortom, wat heeft hij gedaan om ervoor te zorgen dat
het UWV presteert?Een interessante kwestie lijkt mij het verschil in ziekteverzuim tussen
uitzendkrachten die niet in vaste dienst zijn, fase 1 en 2, en degenen die
dat wel zijn, fase 3 en 4. Immers, voor deze laatste groep draagt het uitzendbureau
nu al zelf de financiële verantwoordelijkheid. Ik vraag de staatssecretaris
of hiernaar onderzoek is verricht en zo neen, of hij bereid is hiernaar onderzoek
te verrichten.In het kader van de solidariteit binnen de sector vinden wij het van belang
dat de premiegevolgen voor bedrijven die in het vangnet achterblijven worden
bezien. Onzes inziens zijn de gevolgen op dit moment acceptabel. Wij zien
in dat met name grote bedrijven de mogelijkheid hebben zich te verzekeren
tegen een premie die gebaseerd op de eigen ziekteverzuimcijfers. Kleinere
bedrijven moeten hun krachten bundelen om nadelige gevolgen te voorkomen.
Mijn fractie vindt dit geen slechte ontwikkeling en staat hier positief tegenover.
Ook bij het eigen risico dragen voor de WAO blijkt dat kleinere bedrijven
door gezamenlijk optreden goede resultaten kunnen boeken. In een vrij recente
evaluatie van arbeidsongeschiktheids- en ziekteverzuimmaatregelen wordt gesteld
dat 72% van de eigenrisicodragers WAO uit kleine bedrijven bestaat omdat per
1 januari 1999 bijna de helft van de werkgevers uit de grafische industrie
collectief eigenrisicodrager is geworden.Wij hebben van harte het amendement ondertekend, dat de heer Wilders zojuist
heeft aangehaald, waarin de uiteindelijke uitvoering van het verzuimbeleid
op de lange termijn niet aan het UWV wordt overgelaten. Als de werkgever het
niet zelf doet, moet hij of zij daarvoor een arbodienst contracteren.Ik wil ten slotte ingaan op het momentum. Er zijn twee bijzondere momenten.
Per 1 april treedt de Wet poortwachter in werking. Zijn alle mogelijke consequenties
en effecten daarvan op dit wetsvoorstel voldoende bekeken? Aanstaande vrijdag
verschijnt het advies van de SER over de WAO. Wij kunnen voor eind april nog
een reactie en een aantal voorstellen van het kabinet hierover
tegemoet zien. Vooral bij het laatste wordt gesproken over het schuiven met
verantwoordelijkheden. Daarom is onze vraag of dit moment wel het juiste moment
is om deze wet in te voeren. Hoe denkt de staatssecretaris daarover?De voorzitter:Het woord is nu aan mevrouw Schimmel. Ik sluit mij met plezier aan bij
de woorden die mevrouw Verburg namens de woordvoerders en namens de voorzitter
heeft uitgesproken. Mooi dat u er weer bent!Mevrouw Schimmel (D66):Hartelijk dank voor alle vriendelijke woorden. Ik dreigde op de glijbaan
naar de WAO te belanden vanwege een burn-out. Gelukkig ben ik na een half
jaar weer op de been. Ik ben daar zelf ook heel blij om, want ik kan u zeggen
dat het geen pretje was. Ik begeleid nu mijn eigen stapsgewijze reïntegratie.
Het onderwerp van het eigen risico dragen in de Ziektewet leek mij een onderwerp
om weer de eerste stappen te zetten in de plenaire zaal.Mijnheer de voorzitter. De fractie van D66 steunt de gedachte van het
kabinet om het eigen risico dragen in de Ziektewet opnieuw mogelijk te maken.
Dit speelt al geruime tijd. Ik persoonlijk herinner mij nog de discussies
met de heer Linschoten daarover. Het dragen van het risico zal het belang
van werkgevers bij een goede preventie en verzuimbegeleiding vergroten. Daardoor
kunnen zij voorkomen dat hun werknemers in de WAO komen en dat hun WAO-premie
als gevolg hiervan wordt verhoogd. Zij krijgen met deze wet instrumenten om
tijdens de belangrijke eerste ziekteperiode hun verantwoordelijkheid waar
te maken. Gezien het hoge ziekteverzuim in de uitzendbranche en de hoge WAO-instroom
lijkt het geen luxe om de band tussen werkgever en werknemer te verstevigen
door het belang van de werkgever bij een goed preventie-, verzuim- en reïntegratiebeleid
te vergroten.Het is pijnlijk om te moeten constateren dat de uvi's, tegenwoordig het
UWV, niet in staat zijn gebleken om het ziekteverzuim te beperken. De opmerking
in de nota naar aanleiding van het verslag dat de inspanningen van de uitvoering
ten aanzien van het vangnet Ziektewet tot voor kort beperkt zijn geweest,
vind ik nogal triest. Graag krijg ik een nadere uitleg van de staatssecretaris.
Waarom kon niet eerder de noodzaak tot verbetering worden onderkend en wat
heeft hij eraan gedaan?In dezelfde nota naar aanleiding van het verslag staat ook een passage
over het succesvolle experiment waarbij Uitzendbureau Luba en het GAK zieke
uitzendkrachten intensiever hebben begeleid. Graag hoor ik van de staatssecretaris
of al resultaten bekend zijn van de inspanningen om dit model misschien landelijk
te introduceren.Met het moment van invoeren zijn wij niet gelukkig. Wij hadden dit wetsvoorstel
al veel eerder willen behandelen, juist omdat de uvi's hun verplichtingen
ten aanzien van vangnet Ziektewet zo beperkt hebben uitgevoerd. Nu wij zo
lang hebben gewacht, hadden wij misschien ook beter de resultaten van de invoering
Wet verbetering poortwachter, de plannen van de SER en het kabinetsstandpunt
over de WAO kunnen afwachten. Ik hoor graag argumenten van de staatssecretaris,
afgezien van de Wet poortwachter, waarom de invoering van de wet op dit moment
gewenst is.De risicoselectie is ook altijd een onderwerp waarover ik mij zorgen maak.
Op dit moment is de arbeidsmarkt nog steeds gunstig voor mensen met een minder
goede gezondheid. Maar wat als het economisch minder goed gaat? Vanwege het
eigenrisicodragerschap zal misschien meer risicoselectie plaatsvinden. Het
kabinet stelt dat ook de Pemba niet tot risicoselectie heeft geleid, maar
de Pembaprikkel werkt natuurlijk pas sinds kort in alle hevigheid. Ik hoor
graag nadere argumenten over dit punt van risicoselectie alsmede waarom het
voor kleinere bedrijven toch aantrekkelijk kan zijn om eigenrisicodrager te
worden. Immers de Raad van State heeft aangegeven dat de premie van de particuliere
verzekeraar voor het MKB voor 80% zal afhangen van het bedrijfstakgemiddelde.
In de nota naar aanleiding van het verslag is het kabinet vrij stellig in
de overtuiging dat desondanks ook kleine bedrijven voor het eigenrisicodragerschap
zullen kiezen. Graag horen wij nog eens nader welke andere dan financiële
redenen kleine bedrijven zullen prikkelen om eigenrisicodrager te worden.De heer Van der Staaij (SGP):Voorzitter. De kern van het wetsvoorstel is helder: aan werkgevers de
mogelijkheid bieden om zelf het risico te dragen voor het uitkeren van ziekengeld
aan bepaalde groepen werknemers voor wie geen loondoorbetalingsplicht bij
ziekte geldt. De SGP-fractie staat op zichzelf positief tegenover de mogelijkheid
voor werkgevers om zelf het risico te dragen. Het spreekt ons aan dat de reikwijdte
van de verplichte verzekering hierdoor wordt verkleind en daarmee recht wordt
gedaan aan de eigen verantwoordelijkheid van werkgevers. Het wetsvoorstel
heeft de sympathieke doelstelling om een prikkel te zijn voor werkgevers om
door goede verzuimbegeleiding het aantal instromers in de WAO te laten dalen.De SGP-fractie heeft niettemin ook een aantal bedenkingen, die hebben
te maken met de effectiviteit en met het tijdstip waarop wij hierover spreken.
De relatie met de WAO-voorstellen is reeds door een aantal andere sprekers
aangeduid en ik sluit graag aan bij die vragen. De reikwijdte van het wetsvoorstel
lijkt niet zo groot te zijn. In de memorie van toelichting staat dat het eigen
risico dragen voornamelijk interessant is voor ondernemingen met een relatief
groot aantal flexibele arbeidskrachten. Daarop bevraagd stelt de regering
dat juist ook kleine ondernemingen eigenrisicodrager worden. De regering wijst
er in dit verband op dat ook bij de WAO 80% van alle eigenrisicodragers kleine
werkgevers zijn. Kan de regering nader ingaan op de tegenstrijdigheid die
hier aanwezig lijkt te zijn?De SGP-fractie heeft in de schriftelijke voorronde gevraagd of naast de
uitzendbranche nog andere sectoren hebben aangegeven eigenrisicodrager te
willen worden. Hoewel de regering enkele mogelijke sectoren noemt –
grootwinkelbedrijf, burgerluchtvaart en onderwijs – is geen onderzoek
gedaan of zij ook daadwerkelijk eigenrisicodrager willen worden. Het is dus
zeer onzeker of die belangstelling daadwerkelijk aanwezig is. Daarmee lijkt
het wetsvoorstel toch nog steeds met name gericht te zijn op de uitzendbranche.
Heeft de regering ook kennisgenomen van het artikel in het
Sociaal Maandblad Arbeid (SMA)? De schrijver, die werkzaam is bij de Randstad
Groep, verwacht dat bedrijven op dit moment (nog) niet zullen kiezen voor
eigen risico dragen in de Ziektewet. Als zelfs de grote uitzendondernemingen
sceptisch tegenover de effecten van dit wetsvoorstel staan, roept dat toch
wel de indringende vraag op of met dit wetsvoorstel de beoogde doelstelling
inderdaad worden bereikt.De uitwerking die in het wetsvoorstel is gekozen, vertoont veel overeenkomsten
met het eigen risico dragen in de WAO. Ook hier geldt dat de zekerheidstelling
die een werkgever dient te overleggen voor het verkrijgen van toestemming
om eigen risico te dragen, zowel door een kredietinstelling als door een verzekeraar
kan worden afgegeven. Reeds verschillende malen heeft de SGP-fractie aangegeven
dat de onbeperkte garantstelling van banken en verzekeraars in de praktijk
op problemen stuit. Bij de evaluatie van de Pemba hebben wij dat aan de orde
gesteld maar ook bij schriftelijke vragen van 23 oktober 2000. In de praktijk
blijkt namelijk dat de kosten voor een onbeperkte garantstelling zo hoog is
dat het eigen risico dragen maar beperkt van de grond is gekomen. Zoals de
regering zelf aangeeft, zijn per 1 juli 2001 voor de WAO een dikke 4253 eigenrisicodragers
maar daarbij zijn geen uitzendbureaus. Kan de regering daarvoor een verklaring
geven? Volgens de regering staat het geenszins vast dat de garantstelling
voor de uitzendbranche een belemmerende factor is. De regering stelt dan:
"Zo de garantstelling een belemmering zou zijn, geldt dit niet specifiek voor
de uitzendsector". Inderdaad: de onbeperkte garantstelling is een probleem
voor alle werkgevers. Aangezien de regering in dit wetsvoorstel kiest voor
exact dezelfde systematiek, is het de vraag of dit geen onnodige barrière
kan zijn voor het bereiken van de doelstellingen van dit wetsvoorstel. Daarom
wil de SGP-fractie van de regering een nadere onderbouwing en horen waarom
een onbeperkte garantstelling bij de Ziektewet nodig zou zijn. De duur is
immers heel duidelijk gemaximeerd? Waarom kiest de regering niet voor de systematiek
die gold voor de inwerkingtreding van de WULBZ? Toen is gekozen voor een garantstelling
in de vorm van een bankgarantie of verzekeringsovereenkomst ter waarde van
een derde deel van het voor de werkgever vastgestelde verzuimcijfer, vermenigvuldigd
met de loonsom, waarover ingevolge de Werkloosheidswet premie werd geheven.
Waarom is een dergelijk systeem niet opnieuw geïntroduceerd?De garantstelling moet worden afgegeven door een kredietinstelling of
een verzekeraar. Op onze vragen bevestigt de regering dat kredietinstellingen
tot nu toe niet of nauwelijks garanties hebben afgegeven en dat De Nederlandsche
Bank heeft afgeraden die te verstrekken. Mijn fractie vindt het vreemd dat
aan de ene kant kredietinstellingen op grond van de wet een reële mogelijkheid
zijn en dat aan de andere kant in de praktijk de indruk wordt gewekt dat zij
die garanties niet verstrekken. Het staat overigens bijna vast dat zij dat
niet doen. Het is dus meer dan alleen het wekken van een indruk. Ziet de staatssecretaris
niet een mogelijkheid om te bevorderen dat banken deze garanties verstrekken?
Wil hij nagaan wat de barrières daarvoor zijn? Met het openen van deze
weg kan hij in die zin een bijdrage leveren, dat daardoor nog meer voor het
dragen van het eigen risico kan worden gekozen. We kennen de voorbeelden van
werkgevers die om principiële redenen geen zaken willen doen met verzekeraars.
Zij zouden tot de conclusie komen: wij hebben feitelijk niet de mogelijkheid
om eigenrisicodrager te worden.Voorzitter. Op de vraag van de SGP-fractie of door de uittreding van werkgevers
die eigenrisicodragers worden, de premies voor het wachtgeldfonds worden verhoogd,
antwoordt de regering dat dit niet het geval is, aangezien een dekkingstekort
moet worden bekostigd door de gehele sector zelf. Dat leidt vervolgens tot
de vraag of het rechtvaardig is dat uitgetreden ondernemingen geconfronteerd
kunnen worden met tekorten in de sector. Ook de eigenrisicodragers zullen
de wachtgeldpremie voor de eerste zes maanden werkloosheid blijven betalen,
terwijl zij de dekkingstekorten in de vangnetziektewet niet meer beïnvloeden.
Graag krijg ik op dit punt een reactie van de regering. Dan wil ik nog iets zeggen over de verzuimbegeleiding en de reïntegratie
van uitzendondernemingen. Een goede regievoering op verzuimbegeleiding kan
voor ondernemingen veel voordeel opleveren. Dat is ook het doel van dit wetsvoorstel,
maar het complicerende is dat een goede verzuimbegeleiding een stuk lastiger
is als de feitelijke werkzaamheden niet binnen het blikveld van de werkgevers
geschieden. Dit is nu juist bij uitzendondernemingen het geval. Ik vraag mij
af of het in de praktijk niet lastig zal zijn om een adequate regie te kunnen
voeren voor het verzuimpreventiebeleid, ondanks alle activiteiten gericht
op preventie, begeleiding en informatievoorziening aan uitzendkrachten. Ik
behoud dus aarzelingen. Blijven de sturingsmogelijkheden toch niet te beperkt
om hier werkelijk de winst die wij denken te kunnen bereiken, te boeken?Voorzitter. Het is positief dat er op relatief korte termijn, over twee
jaar, wordt geëvalueerd. Dat houdt tegelijk wel een beperking in. Ik
vraag mij namelijk of op zo'n korte termijn alle effecten wel voldoende duidelijk
zijn. Dat zullen we nader moeten bezien.Tot slot wil ik nog zeggen dat het ook wat de SGP-fractie betreft belangrijk
zal zijn om zorgvuldig na te gaan of sprake is van risicoselectie. Uitzendwerkgevers
zouden zich terughoudender kunnen gaan opstellen tegenover werknemers met
een mogelijk hoger ziekteverzuim, bijvoorbeeld vanwege handicaps of aandoeningen.
Wil de staatssecretaris toezeggen dat ook dit element nadrukkelijk bij de
evaluatie zal worden betrokken?De heer Van Dijke (ChristenUnie):Voorzitter. Het voor ons liggende wetsvoorstel heeft een tamelijk lange
voorgeschiedenis. Het is frappant dat de plenaire behandeling ervan ongeveer
samenvalt met de presentatie van het lang verwachte SER-advies over de WAO.
De vraag die bij mij, en ik neem aan: ook bij anderen, opkwam is: hoe verhoudt
zich nu het voorstel met de adviezen van de commissie-Donner en die van de
SER? In de stukken wordt bijvoorbeeld uitgegaan van de langetermijneffecten
van de Pemba, terwijl de commissie-Donner en de meerderheid van de SER de
Pemba willen afschaffen. We gaan er vooralsnog van uit dat
dit wetsvoorstel in principe los van de kabinetsreactie op het komende SER-advies
kan worden beoordeeld. Als dat anders is, hoor ik dat graag van de staatssecretaris.De doelstellingen van het voorliggende wetsvoorstel, de beperking van
het ziekteverzuim en de WAO-instroom in met name de sector uitleenbedrijven,
kunnen wij uiteraard van harte onderschrijven. De realisering van deze doelstelling
mag trouwens niet ten koste gaan van de allocatieve functie van de uitzendarbeid.
De uitzendbranche moet zich met andere woorden niet uit de markt prijzen,
omdat het wetsvoorstel hogere kosten voor de sector met zich zal brengen.De inhoud van het wetsvoorstel heeft op hoofdlijnen onze sympathie, maar
waar mogelijk moeten de werkgevers hun verantwoordelijkheid nemen voor een
preventie- en verzuimbeleid. In dat licht bezien is het goed dat bepaalde
categorieën, zoals herintredende arbeidsgehandicapten en zwangere vrouwen,
niet onder de reikwijdte van het wetsvoorstel worden gebracht.Met de keuze voor het eigen risico dragen door de werkgever kan wellicht
een serieuze aanval worden geopend op het hoge ziekteverzuim in de uitzendbranche.
In de memorie van toelichting wordt overigens een nog negatiever beeld geschetst
dan in het rapport "Beheersing van het ziekteverzuim en WAO-instroom in de
uitzendbranche", dat vorige maand op initiatief van de Algemene Bond van Uitzendondernemingen
werd gepubliceerd. In het rapport wordt een ziekteverzuimpercentage in de
uitzendsector genoemd van 7,4 in 1999, terwijl in de memorie van toelichting
wordt gesproken van 8,6 in datzelfde jaar. Je vraagt je dan af welk cijfer
het juiste is, het ergste of het iets minder erge.Hoe het ook zij, er is in deze branche het nodige te verbeteren. Dat kan
door het voorliggende wetsvoorstel maar ook door de inzet van andere instrumenten.
Het project Effectief reïntegreren nieuwe stijl (Ernst) met een intensievere
begeleiding van met name de zieke uitzendkrachten met een hoog risicoprofiel
is daar een veelbelovend voorbeeld van. Als ik het goed heb begrepen, wordt
daarmee ten principale hetzelfde beoogd als met het voorliggende wetsvoorstel.
Dat is overigens niet zo verwonderlijk, gelet op het feit dat het hoge ziekteverzuim
in de eerste plaats wordt veroorzaakt door de grote afstand tussen werkgever
en werknemer. Dat roept natuurlijk wel de vraag op waarom naar deze wet wordt
gegrepen, nu blijkt dat het ook via een project kan waarbij men ernst maakt
met de invulling van de wettelijk vastgelegde verantwoordelijkheden. Naast
dat project Ernst, worden voorbereidingen getroffen voor een arboconvenant
met de uitzendsector. In arboconvenanten in andere bedrijfstakken moet meer
aandacht worden besteed aan de uitzendkrachten. In het licht van het voorgaande
stel ik de staatssecretaris twee vragen. Ten eerste: kan hij meedelen wat
de stand van zaken is met dat arbeidsconvenant? Ten tweede, en dat is een
meer principiële vraag: geven wij met het wetsvoorstel geen bonus aan
een bedrijfstak die tot nog toe verzuimd heeft te voldoen aan zijn wettelijke
plicht en de malus afwentelde op het collectief? Mag ik het eens wat bot zeggen?
Verziekers vertroetelen frustreert maatschappelijk het gevoel van rechtvaardigheid.
Ik krijg graag een reactie van de staatssecretaris.Ik kom bij de inhoud van het wetsvoorstel. Eigen risico dragen heeft onmiskenbaar
voordelen. Een relevante vraag is waarom de collectieve vangnetvoorziening
niet wordt geschrapt, behoudens voor enkele aparte categorieën werknemers,
zoals zwangere vrouwen. De argumenten in de stukken om daarvan af te zien,
vind ik niet bijzonder overtuigend. Was de helderheid er niet mee gediend
als ronduit zou zijn gezegd dat het vangnet Ziektewet nodig is om risicoselectie
tegen te gaan? Een keuze voor eigen risico dragen betekent aan de ene kant
een reële door betrokkenen herkende stimulans voor een goed preventie-
en verzuimbeleid. In dit verband is het veelzeggend dat de regering verwacht
dat vooral bedrijven met een structureel lager ziekterisico dan gemiddeld,
gebruik zullen maken van deze mogelijkheid. Aan de andere kant lijken met
de handhaving van die keuzemogelijkheid van het vangnet Ziektewet de belangen
van de werknemers met een verhoogd arbeidsongeschiktheidsrisico beter te worden
behartigd. In de nota naar aanleiding van het verslag wordt ook ronduit gezegd
dat dat vangnet Ziektewet en de bescherming die hiermee wordt geboden, niet
worden aangetast. Duidelijk is dat hier sprake is van een dilemma. Eigen risico
dragen lijkt onlosmakelijk verbonden te zijn met risicoselectie, en dat is
een heel reëel risico. Als het resultaat van de nu beoogde wetswijziging
is dat sprake is van minder ziekteverzuim in de uitzendbranche maar tegelijkertijd
van een afname van de arbeidsparticipatie van arbeidsgehandicapten, dan is
er volgens ons eerder sprake van verlies dan van winst. Is de staatssecretaris
dat met mij eens?De voorzitter:Ik onderbreek u even. Mevrouw Smits wil u al een poosje iets vragen over
iets dat u eerder gezegd heeft.Mevrouw Smits (PvdA):Het was mij niet helemaal duidelijk. Gaf de heer Van Dijke er blijk van
dat het vangnet moet worden beperkt tot bepaalde risicogroepen, zoals de gehandicapten
en zwangere vrouwen, en voor alle overige werknemers moet worden opgeheven?
Betekent dit dan dat een uitzendbureau voor een uitzendkracht die maar heel
kort is uitgezonden, loon moet doorbetalen indien die kracht zich ziek meldt?De heer Van Dijke (ChristenUnie):Dat is nu juist de keuze die voorligt. Kan zo'n sector daarvoor zelf gaan
kiezen?Mevrouw Smits (PvdA):Maar bent u er voorstander van dat dit in alle gevallen moet gebeuren?
Wilt u het vangnet afschaffen?De heer Van Dijke (ChristenUnie):Daar heb ik het helemaal niet over gehad!Mevrouw Smits (PvdA):Dan is het mij duidelijk. Ik wist namelijk niet zeker wat u op dit punt
zei.De heer Van Dijke (ChristenUnie):Ik was gebleven bij het punt dat er sprake is van een risicoselectie.
Ik ben in dit verband nogal geschrokken van de ontwikkelingen in de uitzendbranche.
Uit het eerder genoemde rapport "Beheersing van het ziekteverzuim en WAO-instroom
in de uitzendbranche" valt af te leiden dat het percentage arbeidsongeschikten
onder de uitzendkrachten tussen 1996 en 2000 is afgenomen van
13 naar 2. Dat lijkt mij een ongehoorde terugval, die volgens de auteurs van
het rapport valt te verklaren uit het feit dat in toenemende mate financiële
risico's van arbeidsongeschiktheid op het niveau van de sector of onderneming
worden gelegd. Met dit wetsvoorstel wordt die ontwikkeling alleen nog maar
versterkt. Ik vraag de staatssecretaris, hierop te reageren. Deelt hij mijn
opvatting dat deze cijfers veel zeggen over de dominante mentaliteit in de
genoemde sector? Wil hij de Kamer toezeggen, een poging te doen om met die
sector tot harde afspraken te komen over de participatie van arbeidsgehandicapten
in die sector? Ik noem de sluiting van een convenant en overweeg de Kamer
op dit punt om een uitspraak te vragen. Maar ik neem aan dat de staatssecretaris
alles zal doen om dat te voorkomen.In de stukken is vrij veel aandacht besteed aan de positie van kleine
en middelgrote bedrijven. Worden die niet de dupe, als met name grote bedrijven
om financiële redenen zullen kiezen voor uitstappen? De staatssecretaris
stelt dat kleine bedrijven naar verwachting ook wel voor eigen risico dragen
zullen kiezen, omdat zij meer de regie over het eerste ziektejaar willen hebben.
Dat is niet zozeer een financiële prikkel, maar een principiële
of ideële. De praktijk zal ons leren of die verwachting gerechtvaardigd
is. In elk geval zullen kleine bedrijven relatief weinig invloed kunnen uitoefenen
op de premiestelling, die voor 80% wordt bepaald door het gemiddelde bedrijfstakrisico.
Grote bedrijven zullen een grote prikkel ondervinden om het eigenrisicodragerschap
te aanvaarden, veel groter dan kleine en middelgrote bedrijven.Het argument dat bedrijven zelf indirect de hoogte van de premie beïnvloeden,
omdat zij gezamenlijk het ziekteverzuim in de sector kunnen beïnvloeden,
vind ik toch wat gezocht. Het overtuigt mij in elk geval niet. De premiegevolgen
voor bedrijven die in het vangnet achterblijven, zullen naar verwachting nauwelijks
waarneembaar zijn. In de nota naar aanleiding van het verslag wordt echter
ook al een rekenvoorbeeld gegeven, waaruit blijkt dat een werkgever met vijf
modale werknemers wel een ton – toen werd er nog in guldens gerekend –
kwijt kon zijn aan de gedifferentieerde premie als één van de
werknemers in de WAO instroomt. Dat zijn toch warempel geen kinderachtige
bedragen! Wij vragen ons af of dat niet te veel van het goede is. Geldt dat
niet zeker als de oorzaak van de ziekte geheel buiten de verantwoordelijkheid
van de werkgever ligt?Het dreigende nadeel van de bedrijven die in de vangnetvoorziening blijven,
wordt beperkt door de mogelijkheid te bieden, aan een ziektepremie met het
karakter van een maximumvangnet te betalen. Als hierdoor een dekkingstekort
ontstaat, moet dat worden gefinancierd uit een verhoging van de sectorale
wachtgeldpremie. Deze vorm van verevening komt dus vooral op de schouders
van de eigenrisicodragers terecht. De ABU heeft een punt als zij stelt dat
het niet juist is dat deze categorie op die wijze opdraait voor een half verzuim
van de groep die in de vangnetvoorziening achterblijft. Als alternatief draagt
zij daarom aan, het eventuele dekkingstekort ten laste van het AWF te brengen
en niet van de sectorale wachtgeldfondsen. Stuit een eventuele overname van
deze suggestie echt op onoverkomelijke bezwaren?De bedrijven die kiezen voor het dragen van eigen risico worden geconfronteerd
met de garantstelling. Ook hierbij zien wij weer een dilemma. Enerzijds willen
wij de eigenrisicodragers niet ontmoedigen door een dure garantstelling, maar
anderzijds moet kunnen worden voldaan aan de lopende verplichtingen. In de
nota naar aanleiding van het verslag meldt de staatssecretaris dat hij geen
aanleiding ziet om die garantstelling aan te passen of te laten vervallen.
In de tweede nota van wijziging wordt echter een gelimiteerde garantstelling
voorgesteld. Nu zijn wij het daar inhoudelijk best over eens, maar kan de
staatssecretaris uitleggen waar de ommezwaai vandaan komt? Verwacht hij dat
de banken nu alsnog overstag gaan en dat type garanties willen gaan afgeven?In het eerder genoemde rapport wordt gepleit voor de invoering van een
referte-eis in de vangnet Ziektewet, conform de WW. Het betreft 26 uit 39
weken, voorafgaand aan de ziekte. Ik was toch wel verrast door de effecten
die deze zou hebben. In het rapport staat zelfs een percentage van 45 genoemd;
dat is niet misselijk. Een referte-eis zou eventueel naast het voorliggende
wetsvoorstel kunnen worden ingevoerd. Zonder daarover nu zelf een oordeel
te willen uitspreken, vraag ik de staatssecretaris om aan te geven wat hij
daarvan vindt.De vergadering wordt van 15.50 uur tot 16.15 uur geschorst.Staatssecretaris Hoogervorst:Voorzitter. Ik dank de Kamer voor haar inbreng in eerste termijn. Ik wil
mijn inbreng beginnen met mijn verheugenis uit te spreken over het feit dat
mevrouw Schimmel weer in ons midden is. Wij hebben haar enorm gemist in het
afgelopen half jaar. Ik ben blij dat zij voor het einde van deze Kamerperiode
weer een bijdrage aan het debat kan leveren.Ik ben blij te kunnen constateren dat de grote meerderheid van de fracties
dit wetsvoorstel lijkt te steunen, met uitzondering van de PvdA. Ik zal nog
ingaan op hun kritiek en hoop de meeste van die kritiek te kunnen pareren.
Er is gevraagd waarom, met het vooruitzicht van de commissie-Donner, het SER-advies
over de WAO en het standpunt van het kabinet daarover, deze wet nu is ingediend
en wat de verhouding is ten opzichte van de verbetering van de begeleiding
van vangnetgevallen door de uvi's.Ik wil beginnen met op te merken dat het bereik van dit wetsvoorstel niet
van een enorme aard is. Het gaat eigenlijk om een, belangrijke, restpost in
de Ziektewet. Het betreft namelijk een deel van het bedrijfsleven dat niet
onder de WULBZ kon vallen, maar dat wel de behoefte had om eigenrisicodrager
te worden. Die mogelijkheid bestond in het verleden ook. Zo was Randstad,
het grootste uitzendbureau in Nederland, altijd eigenrisicodrager voor de
Ziektewet.Mevrouw Smits (PvdA):Weet u wel dat uitgerekend Randstad nu ernstige twijfels heeft over dit
wetsvoorstel?Staatssecretaris Hoogervorst:Dat zullen wij zien als het wetsvoorstel door beide Kamers is geloodst.
Ik weet wel dat er vanuit de ABU en individuele bedrijven veel bezwaren zijn
opgeworpen. Dat is niet geheel zonder resultaat gebleven. Er was bijvoorbeeld
veel bezwaar tegen de ongelimiteerde garantstelling die in het
oorspronkelijke wetsvoorstel stond. Ik heb daar nog eens goed naar gekeken
en ik heb uiteindelijk besloten, ook met een blik op de oude wet, dat het
toch mogelijk moet zijn om een zekere limitering aan de garantstelling te
geven. Ik ben er echter van overtuigd dat deze wet wel degelijk van groot
belang kan zijn voor dit soort bedrijven. Zo niet, dan is het jammer, maar
dan gaat er niets verloren.Mevrouw Smits (PvdA):U haalt Randstad aan als voorbeeld van een bedrijf dat destijds eigenrisicodrager
wilde zijn. Nu willen zij dat dus niet meer zijn. U kunt dan zeggen dat als
zij het niet willen, zij het niet hoeven te doen, maar die voorstander is
wel verworden tot een tegenstander.Staatssecretaris Hoogervorst:Dat moet ik nog zien. Ik heb dat niet uit het artikel gelezen.Voorzitter. Er is gevraagd of het verstandig is om dit wetsvoorstel verder
af te handelen met het kabinetsstandpunt over het SER-advies in het vooruitzicht.
Ik kan natuurlijk niet vooruitlopen op het kabinetsstandpunt. De commissie-Donner
en de SER gaan uit van een verlenging van de loondoorbetalingsperiode en een
vergaande versterking van de eigen verantwoordelijkheid van werkgever en werknemer
in deze periode. Ik kan ook al voorspellen dat het kabinetsstandpunt ook ongeveer
zo zal luiden. Daaruit valt af te leiden dat er geen inconsistentie is tussen
deze wet en het standpunt van de SER.De heer Van Dijke (ChristenUnie):Het is waar dat er een grotere mate van eigen verantwoordelijkheid voor
de werknemer is, maar ook voor de werkgever in het tweede ziektejaar. Dat
is hier natuurlijk buiten beeld.Staatssecretaris Hoogervorst:Nee, want de Wet poortwachter zal ook van toepassing zijn op deze Ziektewetgevallen.
Het is dus niet alleen de verantwoordelijkheid van de werkgever. Het is voor
de werkgever wel een manier om zijn risico's beter te gaan beheersen. Ik denk
dat het aantrekkelijk kan zijn voor uitzendbureaus om dit te doen. Bij het
eigenrisicodragerschap ondervindt de werkgever zelf een directe financiële
prikkel, ook wat betreft de Ziektewet.De heer Van Dijke (ChristenUnie):Die 70% voor het tweede ziektejaar in de SER-voorstellen is hierop toch
helemaal niet van toepassing? Dat type verandering wordt hier dus niet in
meegenomen.Staatssecretaris Hoogervorst:Daar gaat het hier ook helemaal niet om. Het gaat alleen om een wijze
van organiseren van het eigen risico. De Wet poortwachter gaat over de verantwoordelijkheidsverdeling
tussen werkgever en werknemer. Hier gaat het om de mogelijkheid voor de werkgever
om zelf financieel risico te dragen voor de Ziektewet. Als ik kijk naar de
voorstellen van de commissie-Donner en de SER, dan kan ik alleen maar constateren
dat het in elkaars verlengde ligt. Dit is er in ieder geval niet strijdig
mee.Mevrouw Smits (PvdA):Ik ken het SER-advies nog niet, want dat komt vrijdag pas. Ik ken alleen
de hoofdlijnen. Het advies van de commissie-Donner kennen wij wel van A tot
Z. De eigen verantwoordelijkheid voor deze sector kan niet worden waargemaakt,
omdat er geen relatie is tussen de werkgever en de uitzendkracht. In het advies
van de commissie-Donner staat dat dit niet van toepassing is op deze sector.
Het ligt dus helemaal niet in elkaars verlengde.Staatssecretaris Hoogervorst:Ik stel vast dat de werkgevers in deze sector geplaagd worden door een
zeer hoog ziekteverzuim. Dat leidt ook nu al tot hoge kosten. Als gevolg daarvan
worden deze werkgevers geconfronteerd met hoge Pemba-lasten. De voorstellen
voor een verlenging van de Ziektewetperiode zullen ook leiden tot hogere lasten.
Die werkgevers zijn voor de begeleiding van die zieke werknemers op dit moment
volledig overgeleverd aan het UWV. Dit wetsvoorstel biedt deze werkgevers
de mogelijkheid om het heft in eigen handen te nemen, met alle mogelijkheden
en risico's van dien. Als een uitzendbureau dat een te groot risico vindt,
dan hoeft dat bureau het niet te doen. Het is geen plicht, maar een optie.
Als een uitzendorganisatie het gevoel heeft in staat te zijn om met een gelieerde
arbodienst de verzuimbegeleiding beter te organiseren dan het UWV, dan is
er de mogelijkheid om dat te doen en kosten te besparen. Ik zie eigenlijk
niet in wat daar tegen zou zijn. Het zou natuurlijk anders worden als je dat
verplicht oplegt, want dan dwing je alle uitzendbureaus om dit te doen. Deze
uitzendbureaus hebben vergeleken met andere bedrijven al een extra obstakel,
namelijk dat er geen sprake is van een arbeidsrelatie met de werknemer. Als
men het gevoel heeft dat men dit goed kan aanpakken, dan moet men dat gewoon
kunnen doen.De heer Van Dijke (ChristenUnie):Op dit moment hebben bedrijven ook al de plicht om aan verzuimbeleid te
doen, maar ze doen het niet.Staatssecretaris Hoogervorst:Dat geldt niet voor deze bedrijven. Op het moment dat de ziekte intreedt,
is de arbeidsrelatie afgelopen. Dan komt de zieke werknemer terecht in het
vangnet en is het UWV verantwoordelijk voor die werknemer en niet het bedrijf.
Later wordt dat bedrijf wel met de Pemba geconfronteerd. Deze wet biedt deze
bedrijven de gelegenheid om een continu proces te organiseren waardoor er
vanaf het moment van ziekte zelf verantwoordelijkheid kan worden genomen voor
de begeleiding van zieke werknemers. Als geen ander zijn uitzendbureaus geëquipeerd
om werk te vinden bij andere werkgevers. Bovendien, als er bedrijven zijn
die dit oppikken en het duidelijk beter doen dan het UWV, dan zal dat natuurlijk
ook het UWV scherp houden. Je zou het een vorm van parallelle privatisering
kunnen noemen, overigens een favoriete term van een partijgenoot van mevrouw
Smits aan de overzijde, de heer Wolfson, die dit al voor een aantal terreinen
heeft voorgesteld. Het is een heel interessant experiment waarin een private
organisatie concurreert met een publieke organisatie, zonder dat er allerlei
onduidelijke verantwoordelijkheidsverdelingen aan te pas komen. Het lijkt
mij een goed middel voor werkgevers in deze sector om zelf het heft in handen
te nemen en ook nog eens een aardig middel om ook het UWV scherp te houden
en dat willen wij toch allemaal!Eerlijk gezegd denk ook ik dat dit meer gebruikt zal worden door grotere
uitzendorganisaties. Een grote organisatie kan dit natuurlijk gemakkelijker
organiseren dan een kleinere. Bij het eigen risico dragen in
de WAO zie je wel dat kleinere bedrijven soms de krachten hebben gebundeld,
bijvoorbeeld in de grafische sector, en het op een mediaal niveau hebben georganiseerd.
Daar is natuurlijk niets op tegen en zou ook hier kunnen gebeuren. Dat valt
echter moeilijk te voorspellen. Als men het risico wil herverzekeren, wordt
tegenwoordig steeds specifieker gekeken naar het risico van kleinere bedrijven.
Dat wordt steeds minder afhankelijk gemaakt van de dominantie van grote bedrijven
binnen een bepaalde sector. Een wat kleinere uitzendorganisatie heeft natuurlijk
een schaalnadeel om een goede arbodienstverlening te organiseren, maar heeft
daar tegenover misschien juist meer greep op zijn uitzendkrachten en zou daar
weer een klein voordeel uit kunnen halen. Zelf verwacht ik dat het vooral
grote bedrijven zullen zijn, maar ik acht het niet onmogelijk dat ook kleine
bedrijven voor deze optie zullen kiezen.Voorzitter. Mevrouw Smits vroeg waarom er nu eigenlijk zo moeilijk moet
worden gedaan, omdat ik toch van plan ben om de begeleiding van vangnetgevallen
door het UWV sterk te verbeteren. Ik vind het niet of-of, maar en-en. In het
kader van de Wet poortwachter heb ik inderdaad een aanzienlijk bedrag uitgetrokken
om de begeleiding van vangnetters in het Ziektewetjaar te verbeteren en te
modelleren op het bekende Luba-experiment in Leiden. Dat wordt nu landelijk
uitgerold onder de naam project Ernst. De uitvoering wordt gecentraliseerd.
Er worden al verzuimbegeleiders getraind en artsen vrijgemaakt. Kortom, het
wordt heel serieus aangepakt. Dat was ook hard nodig, want wij allen hebben
geconstateerd dat de begeleiding van vangnetters in het verleden niet voldoende
was. Ik heb dit al opgepakt voor het moment dat het CTSV met dat befaamde
rapport kwam waarin dit allemaal werd vastgesteld. Ik kreeg eerder ook al
die signalen.Mevrouw Smits heeft gerefereerd aan een bepaalde Lisv-instructie die het
GAK zou hebben gedwongen terughoudend te zijn met controle bij uitzendkrachten.
Ik heb dit laten nagaan. Mijn medewerkers vertellen mij dat dit niet de portee
van mededeling 97/65 is geweest. Het is zonder meer waar dat na het privatiseren
van de Ziektewet de uitvoering van de Ziektewet bij het GAK is verslapt en
dringend versterking behoefde. Daarom gebeurt dit nu ook.Mevrouw Verburg (CDA):Het is altijd goed om te horen dat de staatssecretaris anticipeert op
een rapport dat nog moet verschijnen. Betekent dit dat nu de begeleiding van
vangnetters door het UWV volgens de staatssecretaris waterdicht is en dus
adequaat?Staatssecretaris Hoogervorst:De begeleiding zal veel beter worden dan nu.Mevrouw Verburg (CDA):Ik vraag nu een garantie aan de staatssecretaris, omdat werkgevers onnodig
een risico dragen in de vorm van eventuele consequenties Pemba.Staatssecretaris Hoogervorst:Dit wordt een stuk steviger dan het was. Ik heb hiervoor ook veel geld
uitgetrokken. Dit wordt zeker geen wassen neus.Mevrouw Verburg (CDA):Kan de staatssecretaris een percentage noemen?Staatssecretaris Hoogervorst:De begeleiding zal in beginsel dekkend moeten zijn.Mevrouw Smits (PvdA):De instructie bevat de zin: het uitgangspunt is ook hier controle op afstand
en niet automatisch in te vullen door een oproep. Dus bij een ziekmelding
moet de uitzendkracht of de vangnetwerknemer zelf aangeven dat hij ziek is
en de instructie van het Lisv aan de uitvoeringsinstellingen was: je roept
niet op behalve in gevallen waarin fraude wordt vermoed. Kent de staatssecretaris
die instructie? Waarom kan hij zeggen dat de portee niet is dat je op afstand
blijft? Dit staat er toch letterlijk in?Staatssecretaris Hoogervorst:Er schijnt ook in te staan dat de verantwoordelijkheid voor de controle
en verzuimbegeleiding van zieke uitzendkrachten berust bij de uitvoeringsinstellingen,
waaronder het GAK.Mevrouw Smits (PvdA):Die verantwoordelijkheid wordt ingevuld door op afstand te blijven.Staatssecretaris Hoogervorst:Ik heb de kennis van de instructie niet nodig om met u te kunnen constateren
dat dit veel te veel op afstand is gebeurd.Mevrouw Smits (PvdA):Mijn punt is dat het verzuim waarschijnlijk is opgelopen, doordat de uitvoeringsinstelling
de instructie kreeg om op afstand te blijven en om mensen niet op te roepen,
dus niet te controleren of activeren. Dan moet je ook niet raar opkijken dat
het verzuim oploopt. Wij zijn het eens over het feit dat dit gebeurt, want
het Luba-experiment laat al zien dat als je dit wel doet, het verzuim onmiddellijk
daalt. De staatssecretaris kent de instructie niet, moet ik vaststellen.Staatssecretaris Hoogervorst:Denkt mevrouw Smits dat ik alle instructies van het Lisv lees?Mevrouw Smits (PvdA):Nee, maar ik mag verwachten dat u daarover wordt geïnformeerd als
het verzuim oploopt en u gaat nadenken over maatregelen om daarin verandering
te brengen. Waarom kiest u dan niet voor de voor de hand liggende maatregel,
namelijk het herroepen van de instructie?Een ander punt is dat de staatssecretaris heeft gezegd dat er geld is
uitgetrokken in de nieuwe organisatie. Dit betekent dat de oude uitkeringsinstelling
dit bedrag niet had en dus ook niet de middelen had om dit te doen. Dus zelfs
al was die instructie ingetrokken, dan nog had zij dit niet kunnen doen.Staatssecretaris Hoogervorst:Ik ben begonnen met een verwijzing naar het regeerakkoord waarvoor de
fractie van mevrouw Smits ook heeft getekend. Daarin is opgenomen dat 400
mln gulden moest worden bezuinigd op de uitvoeringskosten. Ik heb dit gelukkig
bijna geheel teruggedraaid.Mevrouw Smits (PvdA):Wat wil de staatssecretaris daarmee zeggen? Dat er destijds 400 mln gulden
moest worden bezuinigd op controle, activering en begeleiding?Staatssecretaris Hoogervorst:Nee, dat ik de noden van de uitvoering heb onderkend en zowel op het gebied
van de claimbeoordeling als op het gebied van de verzuim begeleiding
extra gelden heb weten vrij te maken tijdens de begrotingsonderhandelingen.Mevrouw Smits (PvdA):De staatssecretaris heeft echter nooit een instructie herroepen of gezegd
dat er nu eindelijk eens moest worden gecontroleerd. In plaats daarvan komt
hij nu met een wetsvoorstel dat deze mogelijkheid opent.Staatssecretaris Hoogervorst:Mevrouw Smits kent de wet klaarblijkelijk niet. Ik had geen enkele aanwijzingsbevoegdheid
ten opzichte van het Lisv en ik kon dus ook geen instructies herroepen. Daarom
heb ik de Wet SUWI vormgegeven zoals zij is vormgegeven. Ik heb die aanwijzingsbevoegdheid
nu wel en nu gebeurt er op mijn aanwijzing dus wat er gebeuren gaat.Mevrouw Smits (PvdA):Wij hebben niet voor niets ingestemd met die nieuwe uitvoeringsorganisatie,
want de staatssecretaris had inderdaad geen mogelijkheid om een instructie
te geven aan het Lisv. Hij kende de instructie echter niet eens en hij heeft
er ook niet op gereageerd. Een dergelijk punt kan natuurlijk in een gesprek
aan de orde worden gesteld. Heeft de staatssecretaris dat ooit gedaan?Staatssecretaris Hoogervorst:Mevrouw Smits zit gewoon te muggenziften. Ik heb dit probleem in de uitvoering
al veel eerder geconstateerd en ik heb daarop adequaat gereageerd. Het is
niet van belang of ik bekend was met een instructie uit 1997. Dat doet er
namelijk niet toe.Er zijn vragen gesteld over het arboconvenant en de voorbereidingen met
de uitzendsector op dit punt. Helaas wil een en ander niet vlotten omdat de
sociale partners in de uitzendsector niet meer met elkaar spreken. Er zijn
onderhandelaars aangesteld maar die zijn voor wederzijdse partijen onacceptabel.
De situatie is hoogst ongelukkig. Ik kan de Kamer beloven dat ik de lieden
persoonlijk zal uitnodigen om weer schot in de zaak te krijgen, desnoods door
de koppen tegen elkaar te slaan. Op deze manier kan het allemaal niet verder
gaan. Het geld en de goede wil is in ieder geval van onze zijde aanwezig om
tot een arboconvenant te komen. Door verschillende leden is de zorg uitgesproken dat het naar zich toetrekken
van het eigen risico door de branche tot risicoselectie leidt; mensen met
een vlekje, een arbeidshandicap, zouden daardoor minder kansen kunnen krijgen.
Laat ik vooropstellen dat ook op mensen met een handicap de regeling van artikel
29b van de Ziektewet van toepassing is. Als een ex-WAO'er voor een eigenrisicodragend
uitzendbureau werkt en ziek wordt, komt het ziekengeld ten laste van het reïntegratiefonds,
niet ten laste van de eigenrisicodrager. De financiële verzekeringen
voor de normale werkgever gelden dus ook voor de eigenrisicodrager. Het is
echter belangrijker dat een strikte risicoselectie – ik erken dat de
neiging daartoe aanwezig is bij werkgevers – op de krappe arbeidsmarkt
van de komende jaren weinig kans heeft. Wellicht zal er in de komende jaren
wat slapte op de arbeidsmarkt optreden als gevolg van te hoge loonstijgingen,
maar als gevolg van de vergrijzing zal de arbeidsmarkt structureel krap zijn.
Een van de voornaamste redenen dat de WAO-instroom in de uitzendbranche in
de laatste jaren is toegenomen, is dat deze steeds meer is aangewezen op de
rand van de arbeidsmarkt. Tien jaar geleden kon de branche hooggediplomeerde
mensen aantrekken, maar dat is tegenwoordig afgelopen. De branche moet zich
steeds meer concentreren op laaggeschoolde werknemers en mensen met hogere
gezondheidsrisico's dan gemiddeld.De heer Van der Staaij (SGP):Komt dit punt ook aan de orde in de evaluatie?Staatssecretaris Hoogervorst:Ik ben bereid dat toe te zeggen.Mevrouw Smits heeft gevraagd of het model waarin de werkgever eigenrisicodrager
wordt en de uiteindelijke beslissing ten aanzien van de Ziektewet blijft liggen
bij het UWV, niet tot een hoop bureaucratie leidt. Dit is niet anders dan
bij de verantwoordelijkheidsverdeling bij de huidige eigenrisicodragers WAO
en de vroegere eigenrisicodragers in de Ziektewet. Dit heeft altijd naar tevredenheid
gefunctioneerd en daarom zie ik niet in waarom dit in de toekomst niet kan
functioneren. Hetzelfde geldt voor de poortwachtersbepalingen. Wij hebben
te maken met een speciale situatie omdat er geen arbeidsrelatie is, maar een
uitzendbureau zal zeer wel in staat kunnen zijn om passende arbeid bij een
andere werkgever aan te bieden. Als een werknemer daar niet aan meewerkt,
kan dat signaal worden doorgegeven aan UWV en dan kan men daar een beslissing
nemen. Ik zie daar geen onoverkomelijke problemen optreden.Mevrouw Smits (PvdA):Bent u het met mij eens dat er veel werk voor de uitvoeringsinstelling
blijft liggen? Een voordeel van het oude eigen risico dragen is dat de uitvoering
goedkoper is dan wanneer die door de uitvoeringsinstelling wordt uitgevoerd.
In dit soort situaties zijn ze altijd nodig voor bijvoorbeeld het vragen van
loongegevens, het nemen van besluiten en het onderzoeken daarvan, enz.Staatssecretaris Hoogervorst:Dat is niet wezenlijk anders dan vroeger en dat heeft nooit problemen
opgeleverd. De grote massa van het werk zit in de verzuimbegeleiding en die
kan men geheel overnemen. Het andere is voornamelijk administratief. Voor
een grote uitzendorganisatie die al een arbodienst heeft voor de derde en
vierde fase is het een kleine moeite om al die andere er ook bij te nemen.
Daar zit veel winst. De administratieve handelingen van UWV rondom daglonen
e.d. zijn niet het grote werk.Mevrouw Smits (PvdA):Er is een verschil en ik wil graag dat u daarop reageert. Een werkgever
die nu een arbodienst heeft, kan zelfstandig besluiten om bijvoorbeeld een
aanbod voor passende arbeid te doen of loondoorbetaling te weigeren. Dat kan
straks niet en daar heb je toch de UWV voor nodig.Staatssecretaris Hoogervorst:Dat is waar, maar ik zie niet dat dit een onoverkomelijk obstakel is.
Voorzover in het verleden de werkgever het voorwerk deed en de uitvoeringsinstelling
een beslissing moest nemen, heeft dat niet tot grote problemen geleid.Mevrouw Smits (PvdA):Maar het zijn wel dubbele kosten.Staatssecretaris Hoogervorst:Neen, er komen geen extra handelingen bij.Mevrouw Smits (PvdA):Er is sprake van een dubbele uitvoering. De arbodienst of de werkgever
kan dat soort besluiten niet nemen. Dat doet de uitvoeringsinstelling.Staatssecretaris Hoogervorst:De grote kosten van het vangnet zitten in de verzuimbegeleiding en die
worden maar eenmaal gemaakt.De heer Wilders vroeg of ik contact heb gehad met de ABU over de vraag
of de mildere garantstelling acceptabel is. Er is geen officieel contact geweest.
Wel is er informeel contact op ambtelijk niveau geweest. Men ziet dit als
een verbetering, maar men zal het ongetwijfeld nog te streng blijven vinden.
Ik meen dat men met deze garantstelling in de praktijk goed uit de voeten
kan.De heer Wilders sprak zijn zorgen uit over de vereveningspremie. Ik gaf
al aan dat dit voor mij een ultimum remedium is. Ik zeg toe dat, mocht ik
naar dit middel grijpen, ik voor de voorhangprocedure zal kiezen zodat dit
instrument niet lichtvaardig zal worden gebruikt.Het lukt mij niet om de notitie over de verplichte aansluiting bij de
arbodienst samen met het kabinetsstandpunt over de WAO te formuleren. Ik zeg
de heer Wilders toe dat dit nog in april komt; dus op tijd voor het nieuwe
regeerakkoord.Mevrouw Verburg heeft gevraagd of het feit dat de uitvoering tot op heden
onvoldoende aandacht heeft gegeven aan de verzuimbegeleiding, niet op het
bordje van de werkgevers wordt gelegd. Ik heb al gezegd dat ik dit een onwenselijke
zaak vind, temeer daar de werkgevers ook verantwoordelijk zijn voor de Pemba-premiedifferentiatie.
Dat is ook de reden dat dit wetsvoorstel is ingediend. Als het wordt aangenomen,
kan men het heft in eigen handen nemen en is men vrijwel niet meer afhankelijk
van het UWV. Tegelijkertijd moet het UWV meer waar voor zijn geld bieden op
het gebied van verzuimbegeleiding bij het vangnet.Mevrouw Verburg heeft ook gevraagd of ik bereid ben, onderzoek te doen
naar het verschil in verzuim bij uitzendkrachten in fase 1, 2, 3 en 4. Ik
vind dat ook een interessante zaak. Ik zal dat graag doen.De heer Van Dijke heeft mijn mening gevraagd over de referte-eis in de
Ziektewet van 26 uit 39 weken. Dat wordt door de commissie-Donner voorgesteld.
Misschien mag ik dit bewaren voor het kabinetsstandpunt over de WAO. Zo flauw
wil ik wel zijn.Het amendement-Wilders c.s. herstelt inderdaad een omissie in het wetsvoorstel.
Ik ben hem en de medeondertekenaars daarvoor buitengewoon dankbaar.Mevrouw Smits (PvdA):Voorzitter. Volgens de staatssecretaris is het bieden van de mogelijkheid
om het heft in eigen handen te nemen het enige wat het wetsvoorstel doet.
Met alle risico's van dien, zei hij erbij. Hij vroeg verder wat ertegen is,
omdat er geen man overboord is als het niet werkt. "Als het niet werkt, is
er geen man overboord", vind ik eigenlijk geen goede invalshoek om daar vanuit
wetgeving te maken. Bovendien is er nogal wat op tegen. De uitvoering wordt
duur. Er is geen bedrag genoemd of schatting gemaakt. Ik zet het af tegen
de geraamde opbrengst van 3 mln gulden. Ik denk zomaar dat het in geld uitgedrukt
niets betekent, terwijl wij de uitvoering wel degelijk belasten. Dat doen
wij in zeker opzicht zelfs dubbel. De staatssecretaris heeft gelijk als hij
zegt dat de eigenrisicodragers de eigenlijke verzuimbestrijding zelf zullen
doen, maar het blijft hoe dan ook dubbele belasting. De uitvoeringsinstelling
kan bijvoorbeeld gevraagd worden om de loongegevens op te vragen, indien de
uitzendkracht voor verschillende werkgevers werkt. De werkgever kan het zelf
doen, maar hij kan het ook neerleggen bij de uitvoeringsinstelling. Overigens
is volstrekt onduidelijk wat er gebeurt als de uitvoeringsinstelling dat niet
doet en ook welke vergoeding zij daarvoor kan vragen. Ik weet het allemaal
niet.De regelgeving is tamelijk ingewikkeld. Er zijn nu sectoren en verschillende
premieklassen en daar krijg je zomaar een verdubbeling bij. De juridische
relatie blijft mij onduidelijk. Voor het poortwachtersmodel hebben wij de
meeste zaken geregeld in het Burgerlijk Wetboek, terwijl hier de bepalingen
uit de Ziektewet gelden. Dat is echt een slag anders en ik weet niet precies
hoe dat uitpakt. Ik zou ervoor zijn om eerst eens te kijken hoe het poortwachtersmodel
uitwerkt en dan, gebruik makend van de ervaringen opgedaan bij het poortwachtersmodel,
te bepalen of er behoefte bestaat aan dit wetsvoorstel.De concurrentieverhoudingen kunnen wel degelijk verstoord raken. Dat risico
is wat mij betreft niet volledig weggenomen, ook al ligt een zekere rem in
de maximumpremie die gevraagd kan worden. Die moet hoe dan ook onderdeel blijven
van dit wetsvoorstel.Mijn meer inhoudelijke bezwaar is dat wel degelijk het gevaar bestaat
dat de risicoselectie wordt verhoogd als veel werkgevers kiezen voor eigen
risico dragen. Ik wijs nogmaals op hetgeen de commissie-Donner heeft gezegd.
Het is goed mogelijk dat uitzendwerkgevers ook gaan selecteren. Wij hebben
deze laagdrempelige toegang tot de arbeidsmarkt echter hard nodig. Misschien
moeten wij dan accepteren dat dit kosten met zich brengt. Ik wil daarmee niet
zeggen dat het hoge verzuim in die sector niet mag worden aangepakt. Ik wijs
op de mogelijkheden die er nu al zijn om dat verzuim te bestrijden en noem
in dit verband het Luba-experiment. De staatssecretaris heeft aangegeven dit
landelijk te zullen gaan invoeren. Dat is prima. Ik neem aan dat het snel
resultaat zal opleveren.Bij interruptie is gesproken over de uitvoeringsinstructies van de instellingen.
De staatssecretaris zegt dat hij adequaat gereageerd heeft. Ik weet echter
nog niet steeds niet wat dat inhoudt. Omdat het Lisv niet rechtstreeks kan
worden aangestuurd, is er een nieuwe Organisatiewet gekomen. Dat hebben wij
volledig gesteund want dat was hard nodig. Ik zeg ook niet dat de staatssecretaris
had moeten ingrijpen maar hij heeft het niet eens gesignaleerd. Ik vraag mij
af of de staatssecretaris dit onderwerp ooit aan de orde heeft gesteld in
zijn regelmatige overleg met het Lisv en wat daarop de reactie is geweest.
Ik lees in de instructie dat de uitvoeringsinstelling de directe opdracht
heeft gekregen om op afstand te blijven en niet regelmatig te controleren,
te activeren en te begeleiden. Daarvoor is ook geen geld beschikbaar gesteld.
Het simpele feit dat de staatssecretaris de bezuiniging op de uitvoeringskosten
heeft teruggedraaid, wil nog niet zeggen dat daarmee de controle en de activering
vormgegeven is. Er is een bezuiniging teruggedraaid, maar er
is niets extra's gegeven.Mevrouw Verburg (CDA):Ik moet toegeven dat ik mij nog niet zo heel lang op dit dossier heb kunnen
inwerken. Ik vergis mij toch niet als ik meen te moeten vaststellen dat het
hier gaat om een keuzemogelijkheid? Er kan gekozen worden om het wel of niet
te doen.Mevrouw Smits (PvdA):Dat klopt.Mevrouw Verburg (CDA):Maar waarom dan al die belemmeringen en bezwaren van de zijde van de Partij
van de Arbeid? Ik snap daar helemaal niets van. Werkgevers kunnen kiezen of
zij het wel of niet willen doen. Wij vinden nu juist dat er door dit wetsvoorstel
sprake is van een betere balans tussen risico's en verantwoordelijkheden.Mevrouw Smits (PvdA):Dat komt omdat ik niet zeker weet hoe het zal uitwerken. De werking van
dit wetsvoorstel mag om een aantal redenen worden betwijfeld. Is de prikkel
groot genoeg? Kunnen de kleine bedrijven er voldoende van profiteren? Waarschijnlijk
zullen alleen die bedrijven eigenrisicodrager worden die al een laag verzuim
hebben. Die incasseren hun financiële voordeel. Dat is prima, maar dan
moeten wij niet denken dat daarmee het verzuim in de sector omlaaggaat. Ik
kan nog een aantal zaken herhalen die ik eerder heb genoemd, maar ik weet
dus niet of het werkt. Waarom zou je er nu voor kiezen, als je weet dat tot
nu toe de uitvoering er niet op is ingericht om op een eenvoudige manier binnen
de bestaande wetgeving een daling van het ziekteverzuim te realiseren. Omdat
er tot nu toe te weinig gelet is dit aspect van de uitvoering, gooien wij
er een typisch Haagse reactie tegenaan: een nieuw wetje! Realiseer eerst een
goede uitvoering en bekijk dan nog eens of een dergelijk wetje nodig is.Mevrouw Verburg (CDA):Nu moet ik toch vaststellen dat mevrouw Smits niet alleen aan muggenzifterij
doet in de woorden van de staatssecretaris, maar ook nog propjes in haar oren
heeft. Ik heb net gezegd – en dat is onderschreven door de staatssecretaris –
dat veel midden- en kleinbedrijven ervan kunnen profiteren door branchegewijs
of met delen van de branche gezamenlijk dat risico te nemen en te herverzekeren.Mevrouw Smits (PvdA):Dat zou kunnen. Ik zeg ook niet dat kleine bedrijven het nooit zullen
doen, maar ik kan het niet inschatten. Kleine bedrijven betalen een bedrijfstakpremie.
Al ze en bloc uitstappen zou je bij de verzekeraar een lagere prijs kunnen
bedingen, maar ik weet niet of het gebeurt. Het enige wat ik hier zeg is:
je neemt een aantal risico's en het meer principiële risico is dat je
bij de toegang tot de arbeidsmarkt een extra drempel opwerpt, omdat sprake
zou kunnen zijn van toenemende risicoselectie. Dat is heel cruciaal. Daar
komt bij dat tot nu toe de wetgeving slecht is uitgevoerd en dat verkeerde
instructies zijn gegeven. Dat geeft mij aanleiding om te zeggen: laten we
de uitvoering verbeteren. Daar zijn ook initiatieven voor. De staatssecretaris
kan nu rechtstreeks aansturen en er is geld beschikbaar gekomen. Laten wij
nu eerst afwachten of dit systeem werkt.De heer Van der Staaij (SGP):Voorzitter. Ik wil dank uitspreken voor de beantwoording door de staatssecretaris.
Dit is niet de enige zin die mij reden geeft opnieuw het woord te voeren.
Ik wil nog op één onderwerpje kort terugkomen. Dat is het onderwerpje
van de garantstelling. Hierover heb ik in eerste termijn al uitvoerig gesproken.
Met het noemen van de bezwaren bij het bespreken van dit punt heb ik geen
rekening gehouden met de inhoud van de tweede nota van wijziging. Daarmee
is aan de bezwaren van de onbeperktheid van de garantstelling tegemoetgekomen
door het kiezen van een gelimiteerde weg. Blijft nog wel een vraag over. Zou
dit kunnen betekenen dat ook de banken de garantstellingen kunnen gaan afgeven?
Daarover ging het tweede deel van mijn vraagstelling in eerste termijn. Tot
nog toe was de indruk dat de banken daartoe niet of nauwelijks bereid waren.
Kan de verwachting nu zijn dat de banken tot de garantstellingen zullen overgaan?De heer Van Dijke (ChristenUnie):Voorzitter. Ook ik had de onweerstaanbare behoefte om de staatssecretaris
te bedanken voor zijn antwoorden. Ik moet bekennen dat ik een klein stuk van
de beantwoording heb gemist. Ik heb nog wel bij de collega's nagevraagd of
het onderwerp waarover ik iets wilde horen, aan de orde is geweest en dat
bleek niet helemaal het geval te zijn.Ik heb erop gewezen dat het rapport over de beheersing van het ziekteverzuim
en de WAO-instroom in de uitzendbranche een percentage van terugval noemt
aangaande de arbeidsongeschiktheid. De staatssecretaris heeft wel iets gezegd
over het feit dat de uitzendbranche vanwege de krapte op de arbeidsmarkt meer
gebruik moet maken van mensen die kwetsbaar zijn, maar dat komt in de cijfers
niet tot uiting. Ik heb erop gewezen dat een sterk verlies de uitkomst zou
kunnen zijn. Ik heb de staatssecretaris gevraagd of hij de Kamer kan toezeggen
in overleg te zullen treden met de sector teneinde daarmee tot overeenstemming
te komen opdat de gehandicapten in die sector weer de plek krijgen die zij
aanvankelijk, in 1996, hadden. Hun bezetting zou dus niet op het percentage
van 2 moeten blijven steken, maar daar ver bovenuit moeten komen. Wellicht
is op dat punt een convenant denkbaar.Staatssecretaris Hoogervorst:Voorzitter. Mevrouw Smits deed het voorkomen dat ik dit wetsvoorstel verdedig
met de gedachte dat als het voorgestelde niet werkt, er geen man over boord
is. Ik heb zoiets wel gezegd, maar ik heb het voorstel toch vooral ingediend
omdat ik wel degelijk het gevoel heb dat het voordelen zou kunnen hebben,
private en publieke voordelen. Ik verwacht die voordelen bij met name de uitzendbureaus,
de uitzendorganisaties. Ik weet dat zij hun arbodienstverlening op een veel
hoger plan willen zetten. Wellicht zouden zij heel goed in staat kunnen zijn
de tijdelijke arbeidskrachten van een betere begeleiding te voorzien. Bovendien
ervaren zij een directe financiële prikkel in verband met de Ziektewetgelden.
Verder weten zij dat als alle pogingen niet lukken, zij te maken krijgen met
veel hogere Pemba-kosten. Kortom, zij krijgen en zeer stevige financiële
stimulans die het UWV niet ervaart. Die stimulans kan er voor zorgen dat zij
werk van de zaak willen maken. Ik denk dat dat een groot voordeel
kan zijn. Ik zie echt niet de nadelen die mevrouw Smits opwerpt. De uitvoering
kan er absoluut niet duurder van worden. Sterker nog, het UWV wordt sterk
ontlast. Het UWV vraagt nu ook al loongegevens op. Er is dus geen sprake van
extra werk. De verzuimbegeleiding van het UWV zelf moet inderdaad beter worden,
maar dat is absoluut niet strijdig met hetgeen ik nu voorstel. Ook denk ik
niet dat er sprake zal zijn van verstoring van concurrentieverhoudingen. Het
is natuurlijk wel de bedoeling dat bedrijven hier een concurrentievoordeel
uit kunnen halen en dat de gezonde bedrijven goedkoper zijn dan de ongezonde
bedrijven.De PvdA wil graag lijstjes publiceren van bedrijven die hun werknemers
op een schandalige manier de WAO injagen. Ik begrijp nu echt niet waarom dit
voorstel – dat een financiële prikkel in zich bergt om dat tegen
te gaan – opeens zo fout is.Ik heb al aangegeven waarom ik niet verwacht dat de risicoselectie in
sterke mate zal toenemen. In ieder geval is dat op dit moment niet in sterke
mate aan de orde.Ik heb al gezegd dat ik de partners van het nog te sluiten arboconvenant
bij mij zal roepen om het overleg weer op gang te brengen. Ik zeg graag toe
dat ik daarbij het weer in dienst nemen van gehandicapten zal betrekken.De heer Van Dijke (ChristenUnie):Dank voor deze toezegging. Is de staatssecretaris bereid ons op de hoogte
te stellen van de uitkomsten van dat overleg?Staatssecretaris Hoogervorst:De Kamer wordt in ieder geval op de hoogte gesteld van de uitkomsten van
een eventueel arboconvenant. Dit kunnen wij daarbij dan betrekken. Anders
zal het per separate brief gebeuren.Aan het adres van de heer Van der Staaij merk ik nog op dat de garantstelling
inderdaad niet meer ongelimiteerd is. Ook banken zullen die garantstelling
kunnen afgeven.Mevrouw Smits (PvdA):Kunt u nog een antwoord geven op mijn vraag of u ooit in gesprek met het
Lisv de instructie, dat de uitvoeringsinstelling op afstand moet blijven als
het gaat om de verzuimbegeleiding, aan de orde hebt gesteld?Staatssecretaris Hoogervorst:Ik zou het niet weten.Mevrouw Smits (PvdA):Ik mag dus aannemen dat het niet is gebeurd.Staatssecretaris Hoogervorst:Ik weet het niet. Die instructie is overigens van voor mijn tijd.Mevrouw Smits (PvdA):Laat ik de vraag wat ruimer formuleren. Heeft u ooit in een gesprek met
het Lisv de verzuimbegeleiding van vangnetwerknemers aan de orde gesteld?Staatssecretaris Hoogervorst:Ja. Dat is ook de reden waarom ik er extra geld voor heb uitgetrokken.
Het begint mij eigenlijk wel te ergeren dat u hier telkens weer een nummertje
van maakt. Toen het wetsvoorstel poortwachtersfunctie aan de orde was, was
er geen extra geld voor de verzuimbegeleiding. Niemand van de PvdA-fractie
heeft erom gezeurd. Ik heb het zelf bij elkaar onderhandeld bij minister Zalm.
Nu creëert u het beeld dat ik jarenlang nalatig ben geweest. Ik houd
mij daar verre van.Mevrouw Smits (PvdA):Dat moet ik bestrijden. Bij de behandeling van de poortwachterswet zijn
wij daar wél op ingegaan. Het gaat overigens niet alleen om de inrichting
van het nieuwe poortwachtersmodel. Er is immers nogal wat gebeurd tussen 1997
en 2001. In die periode is het verzuim opgelopen. Mijn vraag is nu of u dat
wel eens aan de orde hebt gesteld in uw gesprekken met het Lisv. Hoe wordt
nu precies omgegaan met de vangnetwerknemers? Waarom loopt het verzuim op
en waarom wordt er zo weinig aan begeleiding gedaan? Ik begrijp dat u die
instructie niet precies kent, maar als gevolg van die instructie is er geen
sprake geweest van begeleiden, controleren en activeren.Staatssecretaris Hoogervorst:Die instructie hield niet in dat er geen begeleiding mag plaatsvinden.
Dit is ook weer een geconstrueerd iets. Bovendien heb ik hierover inderdaad
met het Lisv gesproken.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, aanstaande dinsdag te stemmen.Daartoe wordt besloten.De vergadering wordt van 17.04 tot 19.00 uur geschorst.Voorzitter: Van der Hoeven 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20012002-3956-3970.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl