Herdenking van de heer Veen
Staten-Generaal — Handelingen Herdenking
Datum: 2014-10-15 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


3
 Herdenking van de heer Veen
 
 
 Aan de orde is de herdenking naar aanleiding van het overlijden van de heer T.R.A. Veen. 
 
 
 
 
 De
 
 voorzitter
 :
 
 
 Ik verzoek de leden, te gaan staan. 
 
 
 Op 13 augustus jongstleden overleed in Viterbo, Italië, op 72-jarige leeftijd Tom Veen, oud-senator voor de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie. Hij was lid van de Eerste Kamer van 18 september 1979 tot 13 september 1983. 
 
 
 Tom Robert Adrie Veen werd geboren op 14 januari 1942 in Ambarawa, Nederlands-Indië, vlak voor de Japanse bezetting. Hij ging in Nederland naar de hbs en deed in 1960 staatsexamen in Den Haag. Vervolgens behaalde de heer Veen aan de Gemeentelijke Universiteit Amsterdam zijn kandidaats economie en zijn doctoraal planologie. Zijn doctoraal economie behaalde hij aan de Rijksuniversiteit Groningen. 
 
 
 Na zijn studie was de heer Veen aanvankelijk leraar aan het avondatheneum. Daarna werd hij docent planologie aan het Nederlands Wetenschappelijk Instituut voor Toerisme en Recreatie. Uiteindelijk richtte hij zijn eigen planologisch adviesbureau op in Weurt en zette hij een internationaal planologisch adviesbureau op in Engeland. Hij was een overtuigd liberaal en voerde dit ook op de werkvloer door, door zijn medewerkers een maximale eigen verantwoordelijkheid te geven. 
 
 
 Van 1974 tot 1981 was de heer Veen lid van de Provinciale Staten van Gelderland, waarvan hij de laatste vijf jaar fractievoorzitter was van de VVD. Ook was de heer Veen bestuurslid VVD Kamercentrale Gelderland. In die jaren speelden, net als nu, veel decentraliseringskwesties: het Rijk schoof steeds meer taken af op de provincies. De ambitie en deskundigheid van de heer Veen kwamen de provincie dan ook goed van pas. Er werd over hem gezegd dat hij iemand is "van wie men het in het politieke spel moet hebben". 
 
 
 In 1977 werd de heer Veen met voorkeursstemmen gekozen voor de Eerste Kamer, hetgeen in strijd was met de in zijn partij gemaakte afspraken. Hij koos ervoor om zijn zetel niet in te nemen en werd uiteindelijk beëdigd op 18 september 1979, op Prinsjesdag welteverstaan. Bij zijn aantreden was hij 37 jaar, ook voor huidige begrippen nog een jonge senator. In een interview zei hij destijds dat de politiek hem met name zo intrigeerde omdat je gedwongen wordt in korte tijd uitstekend geïnformeerd te raken en een waardeoordeel te geven. Het werk in de Eerste Kamer sprak hem met name aan omdat het hem de kans gaf politiek met praktijk te combineren. 
 
 
 In de Eerste Kamer was hij woordvoerder economische zaken, landbouw en visserij en financiën. In zijn maidenspeech stelde hij dat milieubeleid in wezen symptoombestrijding is; een bestrijding van onaanvaardbare zaken die ons milieu op onaanvaardbare wijze aantasten. Hij pleitte ervoor dat het ruimtelijkeordeningsbeleid steeds meer een afwegingsbeleid wordt, waarin het milieubeleid een grote plaats krijgt. 
 
 
 Hij stond bekend als een zeer belezen, kordaat en uitgesproken persoon. In politieke discussies voerde hij meestal het hoogste woord. Ook werd van hem gezegd dat hij "nog nimmer op een verlegenheid werd betrapt". Na zijn werk in de Kamer kon hij zich weer met volle overgave storten op zijn planologisch adviesbureau, waar hij nog vele jaren aan verbonden bleef. Een belangrijk wapenfeit is dat hij erin is geslaagd in zijn bedrijf uit vliegas, kolenafval, een korrel te ontwikkelen die gebruikt wordt om afvalproducten te gaan hergebruiken. 
 
 
 Moge ons respect voor zijn inzet voor de parlementaire democratie tot steun zijn voor zijn familie en vrienden. 
 
 
 Ik verzoek eenieder om een moment stilte in acht te nemen. 
 
 
 
 
 
 (De aanwezigen nemen enkele ogenblikken stilte in acht.) 
 
 
 
 
 De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.