Behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake inburgering in de Nederlandse samenleving (Wet inburgering) (30308), en van de motie-Vergeer over een inspanningsverplichting (30308, nr. 52)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2005-2006, pag. 5845-5874

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

13-07-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

nr. 95, pagina 5845-5874

27-06-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30308Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Stemmingen in verband met het voorstel van wet van de leden Wolfsen en Luchtenveld tot aanvulling van de Algemene wet bestuursrecht met de mogelijkheid van een dwangsom bij niet tijdig beslissen door een bestuursorgaan (Wet dwangsom bij niet tijdig beslissen) (29934), en over de motie-Dittrich over publiek inzichtelijk maken van aan overheidsorganen opgelegde dwangsommen (29934, nr. 17) en de motie-Dittrich over het op zichzelf van toepassing verklaren van de dwangsomregeling door overheidsorganisaties (29934, nr. 18)Pagina 5844-5845
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Regels inzake het toezicht op en de handhaving van de voorschriften voor financiële verslaggeving van effectenuitgevende instellingen alsmede tot wijziging van enige wetten (Wet toezicht financiële verslaggeving) (30336)Pagina 5842-5842
Stemming over een motie, ingediend bij het debat over de financiële verantwoording over het jaar 2005, te weten de motie-Herben/Eijsink over benoeming van de Inspecteur-Generaal der Krijgsmacht (30550 X, nr. 8)Pagina 5838-5838
Vragen van het lid Jungbluth aan de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap over de inventarisatie van het CNV waaruit blijkt dat beter/hoger opgeleide onderwijzers het onderwijs verlaten (mondelinge vragenuur)Pagina 5827-5828
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Bepalingen verband houdende met de detentie en berechting in Nederland, in overeenstemming met Resolutie 1688 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties van 16 juni 2006, van Charles Taylor door het Speciaal Hof voor Sierra Leone (Wet Speciaal Hof voor Sierra Leone) (30610)Pagina 5843-5844
Vragen van het lid Arib aan de minister van Justitie over pedofielen die overal kunnen werken met kinderen zonder dat men van hun verleden op de hoogte is (mondelinge vragenuur)Pagina 5829-5831
Noot bij pag. 5825: ontslagbrief van Tweede-Kamerlid Ruud LuchtenveldPagina 5906-5907
Debat over de oprichting van een museum voor de Nederlandse geschiedenisPagina 5876-5894
Opmaken van een voordracht van drie kandidaten ter vervulling van twee vacatures bij de Belastingkamer van de Hoge Raad (30603, nr. 2)Pagina 5838-5838
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over pakketmaatregelen voor reageerbuisbevruchting (IVF) en psychotherapie, te weten de motie-Arib over aanpassing van de pakketmaatregel psychotherapie (30300 XVI, nr. 148) en de motie-Schippers over aanpassing van het experiment persoonsgebonden budget in de Zorgverzekeringswet (30300 XVI, nr. 149)Pagina 5840-5840
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de begrotingsstaat van het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (VIII) voor het jaar 2006 (wijziging samenhangende met de Voorjaarsnota) (30560 VIII)Pagina 5894-5894
Stemming over een motie, ingediend bij het debat over het rapport Tijdelijke Commissie Onderzoek TBS, te weten de motie-Eerdmans over regeringsverantwoordelijkheid voor beslissingen over het verlof van individuele tbs'ers (30250, nr. 10)Pagina 5843-5843
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Regels met betrekking tot de financiële markten en het toezicht daarop (Wet op het financieel toezicht) (29708), en over de motie-Heemskerk over het van toepassing verklaren van de WOB op de Autoriteit Financiële Markten en De Nederlandsche Bank (29708, nr. 54), de motie-Heemskerk over het wijzigen van het Ontwerpbesluit boetes Wft (29708, nr. 55), de motie-Irrgang over wijziging van het ontwerpbesluit Gedragstoezicht financiële ondernemingen (29708, nr. 58) en de gewijzigde motie-Heemskerk c.s. over het ongedaan maken van het eigen risico binnen de CGR (29708, nr. 59)Pagina 5841-5842
Opmaken van een voordracht van drie kandidaten ter vervulling van een vacature bij de Civiele Kamer van de Hoge Raad (30604, nr. 2)Pagina 5838-5838
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over Ruimte voor de rivier, te weten de motie-Van Lith over aangepaste afvoernormen voor Lobith en Borgharen (30080, nr. 9), de motie-Van Lith over de bypass bij Zutphen (30080, nr. 10), de motie-Van Lith over de deelprojecten bij Kampen, Zutphen, Veessen-Wapenveld, Lent en Noordwaard (30080, nr. 11) en 5 andere motiesPagina 5840-5841
Behandeling van het wetsvoorstel Regels inzake inburgering in de Nederlandse samenleving (Wet inburgering) (30308), en van de motie-Vergeer over een inspanningsverplichting (30308, nr. 52)Pagina 5845-5874
Presentie en opening (dinsdag 27 juni 2006)Pagina 5825-5827
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 27 juni 2006)Pagina 5835-5838
Stemming over een motie, ingediend bij het debat over de status van asielzoekers die onder de oude wet vallen, te weten de motie-Lambrechts c.s. over afhandeling van de resterende 1226 dossiers en het project Terugkeer (19637, nr. 1061)Pagina 5842-5842
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Mediawet in verband met additionele bezuinigingen op de rijksomroepbijdrage, verbeteringen in de financiële verslaglegging en de naamswijziging van het Bedrijfsfonds voor de pers (30402)Pagina 5894-5902
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over het drugsbeleid, te weten de motie-Albayrak/Van der Ham over opsporing en vervolging van toegestane teelt en handel in cannabisproducten in de gemeente Maastricht (24077, nr. 185), de motie-Van der Ham over investeringen in de bestrijding van illegale wietteelt in Zuid-Limburg (24077, nr. 186), de motie-Van der Ham over financiële consequenties van flankerend beleid bij een experiment als genoemd in het 'Manifest van Maastricht' (24077, nr. 187) en de motie-Weekers over bestrijding van illegale cannabisteelt, met name vanuit woningen (24077, nr. 188)Pagina 5842-5842
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Regels inzake de verwerking van politiegegevens (Wet politiegegevens) (30327)Pagina 5839-5839
Eindstemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Wegenverkeerswet 1994 in verband met de invoering van een bestuurlijke boete voor overtreding van een aantal voorschriften betreffende het laten stilstaan en parkeren van voertuigen, en voor andere lichte verkeersovertredingen (Wet bestuurlijke boete fout parkeren en andere lichte verkeersovertredingen) (30098)Pagina 5838-5838
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 27 juni 2006)Pagina 5902-5905
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 22 juni 2006 over internationaal cultuurbeleid (28989)Pagina 5874-5876
Vragen van het lid Van Dam aan de ministers van Economische Zaken en van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over de uitspraken van de minister van Economische Zaken om de 40-urige werkweek als algemene norm te herstellen (mondelinge vragenuur)Pagina 5831-5835
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over preventiebeleid volksgezondheid, te weten de motie-Kant/Arib over vaccinatie tegen pneumokokken van kinderen geboren na 1 april 2005 en voor 1 april 2006 (22894, nr. 89), de motie-Kant/Azough over georganiseerde jeugdtandzorg (22894, nr. 90), de motie-Kant c.s. over het verlengen van de gezonde levensverwachting van de lage sociaal-economische groepen (22894, nr. 91) en 6 andere motiesPagina 5839-5840
Stemming over een motie, ingediend bij het debat over de Europese Top, te weten de motie-Herben/Van Bommel over het niet afschaffen van vetorechten tijdens de periode van bezinning (21501-20, nr. 320)Pagina 5838-5839
Eindstemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Gemeentewet in verband met de invoering van een bestuurlijke boete voor overtreding van een aantal voorschriften bepaald bij gemeentelijke verordening betreffende overlast in de openbare ruimte (Wet bestuurlijke boete overlast in de openbare ruimte) (30101)Pagina 5838-5838
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Warenwet teneinde een mogelijkheid op te nemen tot het stellen van hygiënevoorschriften bij het tatoeëren en het piercen en tot het houden van toezicht daarop, de werking van die wet uit te breiden tot eet- en drinkwaren die worden verhandeld op het continentaal plat, alsmede tot strafbaarstelling van artikel 27, derde lid, van die wet op grond van de Wet op de economische delicten (30173), en over de motie-Kant/Arib over registratie van of vergunningsysteem voor privé-klinieken (30173, nr. 8) en de motie-Arib over toezicht op verwijderen van tatoeages (30173, nr. 9)Pagina 5843-5843

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 316 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Regels
inzake inburgering in de Nederlandse samenleving (Wet inburgering) (30308), en van:- de motie-Vergeer over
een inspanningsverplichting (30308, nr. 52).(Zie wetgevingsoverleg van 21 juni 2006.)De voorzitter:Voor de plenaire afronding in één termijn hebben sommigen
zich voor wel heel forse tijden ingeschreven. Daarom spreek ik de verwachting
uit dat dit maximumtijden zijn, waarbij het plafond niet bereikt zal worden.De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Sterk (CDA):Voorzitter. Tijdens mijn bezoeken aan inburgeringscursussen heb ik vele
positieve voorbeelden gezien van de inzet die voormalige immigranten tonen
om de taal te leren, en te leren over Nederland en zijn gebruiken. Daarmee
zetten zij de eerste stappen met als doel, burger te worden van dit land.
Hun toekomst en de toekomst van hun kinderen liggen immers in Nederland. Toch
bleken voor velen de eerste stappen te hoge drempels; zij struikelden voor
zij goed op weg waren. Een groep ging zelfs nooit op weg en bleef binnen de
beschutting van de eigen gemeenschap in Nederland. Dat moet met deze wet veranderen.
Het doel is om ervoor te zorgen dat mensen de kennis krijgen waarmee zij uiteindelijk
zelfredzaam kunnen zijn en de eerste stappen kunnen zetten op weg naar volwaardig
burgerschap.Toen het kabinet aantrad, trof het een land aan waarin grote groepen mensen
langs de zijlijn stonden. Er zaten te veel mensen in de WAO en te veel mensen
hadden een bijstandsuitkering. Te veel jongeren verlieten de school zonder
diploma op zak. Daarom koos het kabinet ervoor, alles op alles te zetten om
mensen mee te laten doen. Dat betekende een omvorming van de WAO, die uitging
van wat mensen niet meer konden, naar de WIA, die uitgaat van wat mensen nog
wel kunnen. Ook resulteerde dat in de Wet werk en bijstand, waardoor er voor
gemeenten een grote prikkel is, mensen daadwerkelijk te laten participeren.
De resultaten zijn positief. Het ministerie van Onderwijs heeft de "aanval
op de uitval" ingezet. Er komt verder een leerwerkplicht en er wordt
werk gemaakt van het tegengaan van discriminatie. Binden en verbinden zijn
de kernwoorden. Dit alles gebeurde tegen de achtergrond van
een wereld die op sommige momenten in brand leek te staan, wat ook zijn invloed
had op de temperatuur in ons land.Met name de kwetsbaarheid van de grote groep immigranten kwam aan het
licht toen de economische recessie inzette. In goede tijden zijn zij de laatsten
die een baan krijgen en in slechte tijden de eersten die hem weer verliezen.
Onder hen is de armoede groot. Verder blijven de leerprestaties van hun kinderen
achter. Deze mensen wonen in gesegregeerde wijken. Veel van hen missen de
juiste bagage om een volwaardige plaats in de samenleving te vinden. Ten slotte
hebben zij geen of nauwelijks kennis van de Nederlandse taal en van ons land.
Yasmine Allas, een uit Somalië afkomstige schrijver, schreef: "Ik
ontmoette mensen die al jaren hier woonden maar die er werkelijk geen idee
van hadden wat Nederland was, mensen die alleen door hun cultuur en geloofsgenoten
waren omringd, kinderen die hier in dit land waren geboren en getogen, maar
die nog nooit met Nederlandse kinderen in aanraking waren geweest." ... "Tot
mijn verbazing ontmoette ik mensen die gekozen hadden voor dit land maar er
tegelijkertijd met minachting over spraken."De vorige kabinetten hadden vooral de sociaal-economische integratie centraal
gesteld, onder het motto werk, werk en nog eens werk, maar daarbij vergeten
dat ook sociaal-culturele integratie minstens zo belangrijk is. Wat heb je
aan een baan als schoonmaakster als je nog steeds niet kunt praten met de
leraar van je kinderen? Het beleid van de vorige kabinetten was op dat punt
vrijblijvend en werd gekenmerkt door een sfeer van lege tolerantie. Problemen
werden niet benoemd en daardoor bestonden ze ook niet. Jan Peter Balkenende
zei vier jaar geleden dat de multiculturele samenleving als zodanig niet nastrevenswaardig
is. Hij kreeg heel Nederland over zich heen. Wat hij bedoelde, was het volgende.
Wat heb je aan een samenleving waarin mensen naast elkaar leven maar niet
met elkaar? De vraag wat ons verbindt, werd niet gesteld. Die basis is wel
nodig. Burgerschap werd een van de pijlers van dit kabinetsbeleid. Het kabinet
heeft met volle instemming van de CDA-fractie werk gemaakt van een veeleisend
en verplichtend, maar ook een uitnodigend en wervend integratiebeleid. Problemen
werden benoemd en er werd gezorgd voor een antwoord. Daarom moest er ook een
nieuwe Wet inburgering komen.De vorige wet kende knelpunten die genoeglijk bekend zijn: hoge uitval,
ontbreken van maatwerk, te eenzijdige gerichtheid op taal in theorie en ontbreken
van een resultaatsverplichting. Als men de eindstreep van de cursus haalde,
sprak men nauwelijks Nederlands en daarmee was de zelfredzaamheid ook nauwelijks
vergroot. Ook op andere aspecten schoot de wet tekort. Zo was het noodzakelijk
om te leren hoe je een huis kunt kopen, maar viel kennis over de Nederlandse
geschiedenis onder de "nice to know"-onderwerpen. Inburgeren gaat
om meer dan alleen het leren van de taal. Juist ook kennis hebben van en respect
hebben voor de waarden en de normen van ons land horen bij de eerste stap
op weg naar het burgerschap. Daarom was er een nieuwe wet nodig, die onderdeel
uitmaakt van een groter geheel aan maatregelen om te zorgen voor een betere
start in Nederland.De Wet inburgering in het buitenland is begin dit jaar van kracht geworden.
De eerste resultaten zijn bemoedigend. Van de 105 cursisten hebben er slechts
6 het examen niet gehaald. Er is meer werk gemaakt van het moment van naturalisatie.
Dat moment heeft meer status gekregen door de burgerschapsceremonie. Staatsburger
word je niet meer nadat je een papiertje bij Burgerschapszaken hebt gehaald,
maar met een ceremonie waarin je welkom wordt geheten als nieuwe staatsburger.
Overigens hoorde ik van een Marokkaanse man dat hij, toen hij in de jaren
negentig genaturaliseerd werd, een brief moest schrijven aan de koningin.
Hij ontving ook een brief van haar terug. Dat heeft een enorme indruk op deze
man gemaakt. Die brief heeft een speciale plaats gekregen. Het is ook een
prachtig symbool. De koningin is er immers voor alle Nederlanders. Is dit
nog steeds gebruik? Zo nee, waarom is dat veranderd? Natuurlijk is het niet
aan ons om hare majesteit ergens toe te verplichten, maar wij krijgen graag
van de minister iets meer informatie hierover.De CDA-fractie betreurt het dat de nieuwe wet niet eerder kon worden ingevoerd.
Blijkbaar moesten er veel obstakels overwonnen worden. De woordkracht van
de minister liep niet altijd parallel aan haar daadkracht. De maatschappelijke
urgentie is echter onverminderd groot. Ook de onrust onder de mensen die het
aangaat, onder de gemeenten en onder de instellingen is groot. Mijn fractie
hecht dan ook sterk aan invoering op 1 januari 2007. Dat dit vooralsnog
niet voor de gehele wet geldt, vindt de CDA-fractie jammer, maar is onvermijdelijk.
Zo kan er in ieder geval wel werk worden gemaakt van inburgeringscursussen
voor nieuwkomers en een deel van de oudkomers. Het was chiquer geweest als
de minister zelf eerder het initiatief had genomen om advies te vragen aan
de Raad van State toen het wetsvoorstel gewijzigd werd. Dit had de zaak zeker
kunnen bespoedigen. Niettemin hoop ik dat het advies positief zal zijn en
de wet ook op 1 januari 2007 zal gelden voor de belangrijke groep van
de opvoeders.Wij hebben al drie jaar over deze wet gesproken. Onderweg is veel ten
positieve bijgesteld. Zo zijn de duale trajecten gericht op werk en opvoedingsondersteuning
stevig in de wet verankerd. Er komt een keurmerk dat zorgt voor borging van
kwaliteit en transparantie op de markt. De rol van gemeenten is met meer nadruk
ingebed en bij de facilitering van leningen wordt gekeken naar financiële
draagkracht. Deze belangrijke punten heeft de CDA-fractie ingebracht. Wij
zijn dan ook tevreden dat de minister ze in het wetsvoorstel heeft overgenomen.De CDA-fractie heeft voortdurend in het debat, maar ook daarbuiten –
zie de voorstellen over een kwalificerende leerplicht tot een startkwalificatie –
aangegeven dat de minister niet ambitieus genoeg kan zijn met betrekking tot
het te behalen taalniveau. De CDA-fractie is dan ook blij dat de minister
door haar voorstel over het verhogen van de eisen voor de schrijfvaardigheid
voor oudkomers een stap verder wil dan gaan dan in het in het oorspronkelijke
voorstel. De minister heeft daarbij twee opties voor ogen. De eerste is –
zoals ook wij voorstelden – om voor iedereen het niveau op A2 te bepalen
en vrijstellingen te verlenen aan degenen voor wie dit niveau niet haalbaar
is. De minister stelt dat een voordeel daarvan is dat dit een helder systeem
vormt, maar het nadeel is dat er waarschijnlijk zoveel ontheffingen zijn dat
de uitzondering de regel wordt. Bovendien moeten de onderhandelingen met de
VNG over de financiële vergoeding opnieuw worden opengebroken en dat
betekent vertraging.De minister had als tweede voorstel om door positieve prikkels te stimuleren
dat mensen een hoger niveau halen dan A1. In de brief die wij vandaag ontvingen,
staat dat mensen hun eigen bijdrage kunnen terugkrijgen als zij het A2-niveau
hebben behaald. Dat is winst. De CDA-fractie is blij met de brede steun die
er in de Kamer is voor het streven naar een hoger niveau. Vanwege de te verwachten
bureaucratie en vertraging stemt de CDA-fractie in met het tweede voorstel
van de minister, dat tot hetzelfde resultaat moet leiden. Mijn fractie ziet
wel graag dat de gang van zaken wordt gevolgd en dat hierover aan de Kamer
wordt bericht.De CDA-fractie vindt dat het mogelijk moet zijn dat personen die meteen
op willen voor een hoger niveau, gebruikmaken van de faciliteiten en vergoedingen.
Het zou toch vreemd zijn dat mensen die meer ambitie hebben, daarvoor ineens
niet in aanmerking kunnen komen? De minister geeft aan dat zij de uitwerking
hiervan nog bestudeert. Zij heeft in de nota van wijziging geregeld dat dit
later kan worden geïmplementeerd. Volgens de brief die wij vandaag hebben
ontvangen, worden de leen- en vergoedingsfaciliteiten voor hogere niveaus
opengesteld. Geldt dit voor ieder niveau waar men naar streeft, mits dat binnen
drie jaar wordt behaald, dus bij wijze van spreken ook voor B2? Of mikt de
minister hiermee op het B1-niveau, dat gelijk staat aan het staatsexamen I?Op een aantal punten is nog verbetering mogelijk. Ten eerste moeten de
gemeenten de ruimte hebben om alfabetiseringscursussen aan te bieden. De minister
heeft een positieve grondhouding ingenomen bij deze suggestie, maar zij heeft
de minister van Onderwijs niet kunnen overtuigen, omdat het kabinet vreest
voor verdringing. Een van de speerpunten van dit kabinet is dat met de educatiemiddelen
resultaten moeten worden behaald. Daarmee zijn wij het helemaal eens, maar
wij zijn niet zo bang voor verdringing. Gemeenten zijn uitstekend in staat
om prioriteiten te stellen. Bovendien is er nog een ander orgaan van de volksvertegenwoordiging
dat hen daarop kan afrekenen. De CDA-fractie wil de gemeenten de ruimte bieden
om werk te maken van een veeleisend en uitnodigend beleid. Daarbij moeten
bureaucratische schotten zo veel mogelijk verdwijnen. Hierover heb ik een
amendement ingediend op stuk nr. 84.Een ander punt is het verplichte aanbod voor en de maatschappelijke begeleiding
van asielmigranten. De minister heeft het amendement op stuk nr. 33 deels
overgenomen, maar de CDA-fractie is daarmee niet tevreden. Op 24 maart
2003 is er een motie aangenomen over het probleem van de vreemdelingen die
bij de overgang naar de nieuwe Vreemdelingenwet een vergunning voor onbepaalde
tijd kregen en daarmee niet in aanmerking kwamen voor inburgering. Die motie
is aangenomen door de Tweede Kamer, ook met steun van de VVD-fractie. Deze
groep hoort ook een dergelijk aanbod te krijgen. Hierover heb ik het gewijzigde
amendement op stuk nr. 85 ingediend.Ook de maatschappelijke begeleiding van deze groep is belangrijk. In de
toelichting op mijn amendement was dit punt ook opgenomen, maar de minister
legt dit in de nota van wijziging te vrijblijvend uit. Daarom heeft de CDA-fractie
haar handtekening gezet onder het amendement op stuk nr. 89 van de heer Dijsselbloem.Ik rond af. Als de minister bovenstaande punten overneemt, zal de CDA-fractie
van harte instemmen met de wet. Onze partij leeft met de inspiratie en de
opdracht dat de talenten van mensen de ruimte moeten krijgen. Het is het CDA
er bij deze wet om te doen, mensen in hun kracht te zetten door hen zelf te
leren hun eigen weg en plaats te vinden in de Nederlandse samenleving en zo
burger daarvan te worden.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Voorzitter. Al drie jaar werkt de minister aan deze Wet inburgering. Het
voornaamste discussiepunt is steeds geweest wie nu precies inburgeringsplichtig
wordt en hoe dat juridisch houdbaar in de wet is op te nemen. Merkwaardig
genoeg is deze discussie nog steeds niet afgerond, nu wij dit wetsvoorstel
bespreken. Op dit moment is nog steeds niet duidelijk voor wie de wet wel
en voor wie de wet niet zal gelden. Het is begrijpelijk dat de minister na
drie jaar wel eens resultaat wil laten zien. Daarbij begint het einde van
haar termijn als minister in zicht te komen. Wil de wet er in deze kabinetsperiode
nog komen, dan zal de minister haast moeten maken. Voor de capriolen die nu
worden uitgehaald om de wet op dit moment te kunnen behandelen, heeft mijn
fractie echter weinig waardering. Via een AMvB moeten extra doelgroepen worden
aangewezen en vervolgens worden die groepen opgenomen in de wet. Dit is een
aanvechtbare en ook kwetsbare route.De route is aanvechtbaar omdat een AMvB niet bedoeld is voor zaken die
in de wet thuis horen. In een AMvB behoren geen nieuwe beleidsregels opgenomen
te worden. De route is kwetsbaar omdat opneming van een AMvB in een wet nooit
een automatisme kan zijn. Met deze route staan ons nog heel veel debatten
en evenzoveel verrassingen te wachten. Waarom kiest de minister voor deze
glibberige procedure en volgt zij niet de normale regels van onze rechtsstaat?
Zij kan toch de wet eerst invoeren met vreemdelingen als doelgroep en artikel
3 weglaten? Op een later tijdstip kan de werking van de wet dan verbreed worden
naar andere groepen. Die uitbreiding kan in alle rust worden besproken om
de juridische deugdelijkheid te garanderen. Dat is de normale gang van zaken.
Mijn fractie ziet geen reden om daarvan af te wijken en de experimentele weg
op te gaan. Een wet hoort niet experimenteel te zijn en de wijze van invoeren
ook niet.Mijn fractie is ervan overtuigd dat het nodig is om meer aandacht te geven
aan de inburgering van vreemdelingen en allochtonen in onze samenleving. Taalachterstand
maar ook het onbegrip over hoe onze samenleving in elkaar zit, brengt mensen
in een achterstandspositie. Dat is niet alleen nadelig voor henzelf, maar
ook hun kinderen ondervinden daarvan negatieve gevolgen. Voor de samenleving
als geheel is het negatief omdat contact over en weer niet mogelijk is door
wederzijdse onverstaanbaarheid en onbegrip. Wij zien de noodzaak van een inburgeringstraject
dat wordt afgesloten met een examen. Geen vrijblijvend traject, maar een traject
met enige dwang en drang, waarvan het examen het sluitstuk is. Hier kom ik
tegelijkertijd bij een voornaam kritiekpunt van de wet. Mijn fractie is niet
bang voor dwang en drang. Naar ons idee slaat de wet echter door. De ongelukkige
die niet slaagt voor zijn examen, loopt kans op een keur aan strafmaatregelen.
De kosten van de cursus en van het examen komen geheel voor eigen rekening.
Om de twee jaar wordt een boete opgelegd, totdat het examen
behaald is. Een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd, in gevallen waar dat
van toepassing is, wordt niet omgezet in een vergunning voor onbepaalde tijd.
Naast grote onzekerheid over de toekomst brengt de maatregel ook een jaarlijks
bedrag met zich dat betaald moet worden aan leges. Je zou bang worden om aan
de inburgering te beginnen wanneer duidelijk is wat de gevolgen van het niet
slagen kunnen zijn.De minister heeft zich vanzelfsprekend verzekerd van draagvlak voor haar
wet in de Tweede Kamer. Heeft de minister zich ook verzekerd van draagvlak
onder de mensen die moeten inburgeren? Hoe wil zij voorkomen dat deze mensen,
met name de oudkomers onder hen, de wet vooral zien als een middel om hen
te stigmatiseren en op kosten te jagen? Dat is niet de bedoeling van de wet.
Hij wordt in delen van de samenleving echter wel zo opgevat. Hoe wil de minister
deze mensen enthousiast maken voor de inburgeringscursus en hen overtuigen
van het nut daarvan voor henzelf? Inburgering kan immers alleen slagen wanneer
de inburgeraar gemotiveerd is, voordeel ziet en ervan overtuigd is dat zijn
leven er beter van zal worden. Hier hoor ik de minister niet over. Mijn fractie
is van mening dat de negatieve benadering van inburgeraars en het gebrek aan
motiverende, positieve prikkels een groot struikelblok zullen zijn voor het
slagen van de Inburgeringswet. Hoe stelt de minister zich voor om inburgeringsplichtigen
tot de innerlijke overtuiging te brengen dat zij baat hebben bij hun inburgering?Wat betreft de gevolgen van het niet halen van het examen heb ik in het
wetgevingsoverleg aangegeven de combinatie met de verblijfsvergunning voor
onbepaalde tijd ongelukkig te vinden. In sommige situaties kan het niet halen
van het examen betekenen dat iemand terug moet naar zijn land van herkomst
of dat één persoon uit een gezin terug moet naar het land van
herkomst. Dat is een veel te zware straf. De minister beroept zich in het
wetgevingsoverleg op haar bevoegdheid om in die gevallen een uitzondering
te maken. Waarom is de koppeling met de verblijfsvergunning nodig wanneer
de minister daar geen verblijfsrechtelijke gevolgen aan wil verbinden? Het
uit de wet schrappen van deze bepaling voorkomt onnodige onzekerheid en stress
bij toekomstige inburgeraars. Het lijkt mijn fractie veel logischer om de
eis van een behaald inburgeringsexamen bij naturalisatie te stellen.In de derde nota van wijziging naar aanleiding van het wetgevingsoverleg
heeft de minister een aantal uitstekende wijzigingen doorgevoerd die het wetsvoorstel
in onze ogen belangrijk hebben verbeterd. Toch blijft een groot aantal punten
over waarover wij vragen en bedenkingen hebben. Ik noem nog een enkel, vele
zijn al in het wetgevingsoverleg aan de orde geweest.Over de kwaliteit van de cursussen is uitvoerig gesproken. Mijn fractie
is nog steeds van mening dat het van belang is dat gemeenten gecertificeerde
cursussen inkopen. Amendementen van deze strekking zullen wij steunen.Samen met mevrouw Lambrechts heb ik een amendement ingediend dat ertoe
strekt om de vrijstelling van de inburgeringsplicht niet te beperken tot twee
jaar. Iemand die op enig moment tijdens zijn verblijf in Nederland inburgeringsplichtig
wordt, moet toch de mogelijkheid hebben om aan te tonen dat hij al ingeburgerd
is. Zoals tijdens het wetgevingsoverleg al is opgemerkt, zal de behoefte aan
deze mogelijkheid in de loop van de tijd verdwijnen. Laten wij dat dan gewoon
afwachten.In de nota van wijziging heeft de minister de plicht opgenomen voor gemeenten
om een aanbod te doen aan asielmigranten. Mijn fractie is ervan overtuigd
dat in deze gevallen ook een maatschappelijke ondersteuning zal moeten worden
geboden.Samen met mevrouw Lambrechts heb ik ook een amendement ingediend om te
bewerkstelligen dat na een eventuele verhuizing van de inburgeraar de nieuwe
gemeente of de lopende cursus doorzet of ten minste met een gelijkwaardig
alternatief komt.Voorzitter. Zoals gezegd, mijn fractie onderschrijft het belang van de
inburgering. Dat kan niet zonder dwang, maar ook niet zonder positieve prikkels.
De laatste ontbreken geheel in de wet. Mijn fractie zal de afweging maken
of deze wet voldoende aanknopingspunten biedt om haar toch te steunen. De
gevolgde procedure zal bij onze afweging een rol spelen.Mevrouw Lambrechts (D66):Voorzitter. Inburgering heeft maar een doel, mensen beter toerusten om
actief aan onze samenleving te kunnen deelnemen. De inburgeringscursussen
en -examens, waar wij het nu over hebben, zijn natuurlijk geen doel in zichzelf
en zijn zeker ook geen einddoel, maar een middel om te waarborgen dat die
eerste stappen ook daadwerkelijk door iedereen worden gezet. Het belang van
deze wet is dan ook erg groot. D66 heeft daarbij wel steeds gepleit voor een
aanpak die niet alleen gebaseerd moet zijn op mooie principes, maar een aanpak
die eerst en vooral haalbaar en uitvoerbaar moet zijn. Juist op het punt van
die uitvoerbaarheid lagen en liggen er toch nog enkele grote en kleine problemen.Wel kan ik zeggen dat de forse wijzigingen die inmiddels in deze wet zijn
aangebracht – door de minister in een eerder stadium, door de Kamer
ook tijdens het notaoverleg – de scherpe kanten er voor een groot deel
hebben afgehaald. Een behoorlijk aantal van onze D66-punten zit dan ook in
deze wet verankerd. Ik wil ze toch even genoemd hebben. Gemeenten krijgen
meer ruimte om maatwerk te leveren, zij krijgen de kans om ook andere inburgeraars
dan die behorende tot de prioritaire doelgroepen een bod te doen: vluchtelingen,
uitkeringsgerechtigden, oudkomers zonder sollicitatieplicht, bijvoorbeeld
vrouwen die nu met kleinere kinderen thuis zitten en om die reden dan geen
sollicitatieplicht hebben, maar die natuurlijk op enig moment wel degelijk
weer voor de arbeidsmarkt beschikbaar kunnen zijn. Dat is een hele verbetering.
Wel is de wijziging zoals de minister die nu heeft doorgevoerd nog niet volmaakt.
Ik blijf erover doorgaan, want het moet er wel goed in staan. Mensen die geen
reïntegratietraject aangeboden hebben gekregen, komen nog steeds niet
in aanmerking voor een gemeentelijk aanbod. Daarom heb ik in een "technisch"
amendement aangeven dat dit wel het geval moet zijn, omdat anders degene die
deze wet leest nog niet weten wat er van hem verwacht wordt en dat hij ook
een aanbod kan doen aan niet-sollicitatieplichtigen.Een tweede punt waaraan de minister tegemoet is gekomen, betreft de mogelijkheid
om met positieve financiële prikkels mensen te stimuleren om tot een hoger niveau te komen. Dat is mooi. Voorts is nu geregeld dat bij
verhuizing van inburgeraars hun voorziening niet meer automatisch vervalt,
maar dat zij die kunnen meenemen, tenzij gemeenten niet in dat aanbod kunnen
voorzien. Ook dat is een verbetering, maar wel zou ik daar nog graag aan toegevoegd
willen zien dat gemeenten dan ook gehouden zijn om een gelijkwaardig alternatief
aanbod te doen. Hiervoor heb ik een amendement ingediend. De minister is weliswaar
niet geporteerd voor een keurmerk vooraf, maar zij is wel bereid om eraan
bij te dragen dat er een waarborg achteraf komt in de vorm van een benchmark
en om de kenmerken en de resultaten van de inburgeringcursussen op een publiek
toegankelijke website te publiceren. Daarmee vervalt onze wens voor een keurmerk
niet, maar zo'n website biedt wel een belangrijke extra waarborg.Het is ook goed dat de vrijstellingsregeling nu in de wet wordt verankerd.
Ik begrijp niet zo goed waarom die regeling na twee jaar zou moeten vervallen.
Daarom heb ik samen met mevrouw Huizinga een amendement ingediend om dit te
schrappen.De minister is ook tegemoet gekomen aan de wens van D66 om een beroepsbepaling
op te nemen analoog aan de WEP.Uit de laatste nota van wijziging blijkt bovendien dat de minister heeft
geregeld dat een andere organisatie dan de IB-Groep de exameninstellingen
aanwijst en dat er een onafhankelijk toezicht op die exameninstellingen wordt
ingesteld.De minister is D66 ten slotte tegemoet gekomen door gemeenten de mogelijkheid
te geven per individueel geval te bepalen of inburgering vooraf moet gaan
aan reïntegratie dan wel dat beide trajecten gelijktijdig kunnen worden
gevolgd. Daarom trek ik het amendement op stuk nr. 69 in.De voorzitter:Het amendement-Lambrechts (stuk nr. 69) is ingetrokken.Mevrouw Lambrechts (D66):Wat mij betreft resteert nog de ernstige twijfel die wij allen hebben
over de juridische grondslag van het onderscheid tussen Nederlanders bij geboorte
en genaturaliseerde Nederlanders, het beruchte artikel 3. De minister schrapt
nu uit dit wetsvoorstel de specifieke doelgroepenaanduiding; daarvoor in de
plaats komt de mogelijkheid om later via een algemene maatregel van bestuur
alsnog doelgroepen aan te wijzen die inburgeringsplichtig zijn. Dit biedt
naar onze mening ruimte om de Raad van State om een oordeel te vragen over
het voorstel van de minister en vervolgens te kijken of dit via een algemene
maatregel van bestuur kan worden ingevuld dan wel of er misschien meteen een
wetswijziging moet worden geformuleerd. Ik vind het moeilijk om hierover een
oordeel over te geven. Wij kunnen wel met de oplossing leven die nu wordt
voorgesteld. Ik vraag de minister om dit aan de Raad van State voor te leggen
nu daarvoor tijd beschikbaar is. Ik denk dat de heer Van der Staaij een belangrijk
punt had toen hij tijdens het vorige notaoverleg opmerkte dat het een beetje
vreemd is om doelgroepen in een algemene maatregel van bestuur te benoemen
en niet in een wetsvoorstel.Mocht de Raad van State adviseren dat het hoe dan ook niet wenselijk is
om genaturaliseerde Nederlanders anders te behandelen dan Nederlanders bij
geboorte, dan vindt D66 het geen onoverkomelijke ramp om het hele artikel
3 uit de wet te schrappen. Er blijft genoeg over, alle nieuwkomers plus niet-genaturaliseerde
oudkomers. De doelgroepen van artikel 3 kunnen ook via andere instrumenten
bediend worden. Zij zullen voor een deel al automatisch bediend worden via
andere instrumenten. Dit geldt bijvoorbeeld voor arbeidsplichtigen via de
Wet werk en inkomen, voor vrouwen met kinderen door middel van het vervolg
op de PaVEM en voor het handjevol genaturaliseerde imams zullen wij een specifieke
oplossing moeten zoeken.Ik heb een paar maal gevraagd om gemeenten de ruimte te geven om naast
de inburgeringmiddelen ook WEP-middelen ter aanvulling in te zetten met name
voor de groep die nog gealfabetiseerd moet worden. De minister heeft hierop
geantwoord dat dit geen probleem is voor diegenen die een aanbod van een gemeente
krijgen, omdat de gemeenten daarvoor uiteindelijk een volledige compensatie
van het Rijk krijgen. Dit wil ik aannemen, maar dan blijft er nog steeds een
groep over, namelijk de zelfstandig inburgerende analfabeten die geen aanbod
van de gemeente krijgen. Zij zullen hun eigen alfabetisering moeten bekostigen,
want om de inburgeringcursus te kunnen volgen, moet je eerst gealfabetiseerd
zijn. Analfabete Nederlanders krijgen de alfabetisering door de gemeente aangeboden
via de educatiemiddelen. Dit onderscheid kan al helemaal niet worden gemaakt
tussen genaturaliseerde Nederlanders en Nederlanders bij geboorte, maar volgens
mij ook niet voor niet-genaturaliseerde Nederlanders ten opzichte van de rest
van de analfabeten. Collega Sterk heeft mede namens mij een amendement ingediend
dat het mogelijk maakt de alfabetisering ook voor inburgeringsplichtigen uit
de WEP-middelen te bekostigen. Als het WEP-budget daarvoor toch niet toereikend
blijkt te zijn doordat het uitsluitend door deze doelgroep wordt opgesoupeerd,
hoor ik dat graag. Dit moet voorkomen worden, want er is een grote groep autochtone
Nederlanders die ook gealfabetiseerd moet worden. Ik denk dat wij dan alsnog
een financiële oplossing moeten zoeken.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. Mevrouw Lambrechts vroeg aan de minister in hoeverre het onderscheid
tussen allochtone en autochtone analfabeten juridisch houdbaar is. Maar dat
onderscheid is de kern van wat is overgebleven: vreemdelingen krijgen een
plicht opgelegd die anderen, zoals autochtone analfabeten of autochtonen met
een taalachterstand, niet opgelegd krijgen. Is die juridische houdbaarheid
van de wet, hetgeen overgebleven is na artikel 3, een fundamentele vraag voor
haar?Mevrouw Lambrechts (D66):Nee, of in zoverre dat het mij erom gaat dat een autochtone Nederlandse
analfabeet het gewoon uit de educatiemiddelen voor alfabetisering krijgt aangeboden.
De vorm, inhoud en duur verschillen per gemeente, maar hij krijgt dit wel
aangeboden. Hiervoor is het Aanvalsplan Alfabetisering afgesproken. Het is
allemaal vreselijk ingewikkeld: voor de inburgeringsplichtige die het zelfstandig
doet, geldt dit niet; die moet de hele alfabetisering zelf bekostigen en daarna
ook nog zijn inburgering. Als die alfabetisering onderdeel zou zijn van die
inburgering, wordt het ongetwijfeld een zeer langdurige en dure inburgeringscursus.Mevrouw Azough (GroenLinks):Doelt u hiermee op de Raad van State, die zal reageren op een aantal amendementen
die in de Kamer zijn ingediend?Mevrouw Lambrechts (D66):Nee, want dat gaat over de Nederlanders van geboorte en genaturaliseerde
Nederlanders. Dit gaat over iets anders. Al zou heel artikel 3 eruit gaan,
dan is er nog het onderscheid tussen de autochtone Nederlander die analfabeet
of functioneel analfabeet is en deze groep inburgeringsplichtigen die alfabetiseringscursussen
gaan volgen. Dat is ook een heel raar onderscheid, omdat beide groepen aanspraak
maken op educatiegeld en alfabetiseringscursussen. Op zichzelf heeft dit niets
met inburgering te maken; inburgering gaat om het goed beheersen van de Nederlandse
taal, om kennis van de samenleving, wegwijs raken, sociale inburgering. Dat
gaat dus om meer dan alleen het kunnen lezen en schrijven; het gaat om het
Nederlands kunnen lezen en schrijven.Nu de startkwalificatie. Het einddoel van inburgering moet natuurlijk
niet zijn om mensen op te leiden tot niveau A1 of A2, maar ten minste tot
een start- of een beroepskwalificatie. Het inburgeringsniveau is niet meer
dan een begin. Nog steeds is mij niet duidelijk of de voorgestelde wijziging
in de vierde nota van wijziging onder artikel 14 en 16, ook de mogelijkheid
biedt om de wet aangaande inburgeringsfaciliteiten en middelen in te zetten
voor een mbo-1- of mbo-2-opleiding, waarvan inburgering een onderdeel is.
Ik verzoek de minister dan ook om ook dit te regelen in de AMvB die hiervoor
nadere uitwerkingsregels biedt. Omdat ik maar één termijn heb,
dien ik daartoe de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat er behoefte bestaat aan inburgering die geïntegreerd
wordt aangeboden met een mbo 1 of 2-opleiding;verzoekt de regering, in de nadere uitwerking van de AMvB ex artikel 14
en 16 ook regels te stellen met betrekking tot het benutten van de WI-faciliteiten
ten behoeve van het volgen van een mbo 1 of 2-opleiding waar inburgering (te
weten NT2, stage en maatschappelijke begeleiding) onderdeel van uitmaakt;verzoekt de regering, tevens te onderzoeken op welke wijze bewerkstelligd
kan worden dat degenen die hun inburgeringsexamen met succes hebben afgerond
alsnog verder kunnen leren en werken aan hun start/beroepskwalificatie,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Lambrechts, Dijsselbloem, Sterk,
Vergeer, Azough, Huizinga-Heringa en Van der Staaij.Zij krijgt nr. 90(30308).Mevrouw Lambrechts (D66):Het transitiebudget voor de bve en de hele notificatieprocedure in Brussel
zijn nog niet geregeld. Dat is een groot minpunt. Ik ga er echter wel van
uit dat dit in orde komt. Ik heb de woorden van de minister zo opgevat dat
wij haar daaraan mogen houden en dat linksom, via Europa en het transitiebudget,
of rechtsom, met aanspraak op de hardheidsclausule, de afspraken worden nagekomen
en de toegezegde middelen van 122 mln. op tafel zullen komen. Daar reken ik
op, maar wij zullen uiteraard de vinger aan de pols houden.De grootste risico's liggen bij de uitvoerbaarheid en de invoering van
de wet per 1 januari 2007. Veel is nog onduidelijk en veel zaken zijn
nog niet af of zo complex dat moeilijk is in te schatten of het kan en zal
gaan werken. Ik zou het erg jammer vinden als door de eenzijdige focus op
de juridische houdbaarheid van het onderscheid tussen Nederlanders en genaturaliseerde
Nederlanders alle andere uitvoeringsaspecten en randvoorwaarden uit beeld
verdwijnen. Voor een succesvolle uitvoering en invoering zijn andere zaken
namelijk van veel meer belang. Ik denk dan aan de voorbereiding door de gemeenten
en de IBG, de risico's rond de informatievoorziening en de automatisering,
de ministeriële regeling, de budgetten voor de gemeenten, het keurmerk
en het transitiebudget voor de BVE.Om die reden is het van groot belang dat de Kamer rond 1 november
van de minister hoort hoe de vlag erbij hangt. De fractie van D66 wil rond
die tijd namelijk weten of zij de invoering met vertrouwen tegemoet kan zijn.
Ik zou het heel fijn vinden als de minister toezegt dat wij daar inderdaad
op kunnen vertrouwen, want dan wordt mijn motie overbodig. Maar omdat wij
in één termijn debatteren, zie ik mij genoodzaakt om deze motie
nu al in te dienen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat nog veel zaken geregeld en uitgevoerd moeten worden om
de invoering van de Wet Inburgering per 1 januari 2007 ook daadwerkelijk
met vertrouwen tegemoet te kunnen zien;overwegende dat uit het rapport "Risicoanalyse met betrekking tot
de uitvoering van het voorstel voor de Wet Inburgering" van BMC blijkt
dat er uitvoeringsrisico's bestaan op de volgende onderdelen: - de staat van voorbereiding van gemeenten;- de staat van voorbereiding
bij de IBG;- de informatievoorziening en automatisering, zeer speciaal
de nog te bouwen ICT-systemen BPI (Bestand Potentiële Inburgeraars) en
ISI (Informatiesysteem Inburgeraars);- de ministeriële regeling
en de AMvB's;- het transitiebudget voor de bve;- het keurmerk;verzoekt de regering, rond 1 november 2006 de LambrechtsKamer op
de genoemde onderdelen te rapporteren over de stand van de voorbereiding met
het oog op de invoering van de Wet Inburgering per 1 januari 2007,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Lambrechts, Dijsselbloem, Vergeer,
Huizinga-Heringa, Van der Staaij en Azough.Zij krijgt nr. 91(30308).Mevrouw Vergeer (SP):Ik ben het van harte met u eens dat wij op een gegeven moment moeten kunnen
bepalen of de invoering op koers ligt. Als wij op 1 november niet op
koers blijken te liggen, betekent dat dan dat de wet niet op 1 januari
2007 van kracht mag worden?Mevrouw Lambrechts (D66):Als zaken niet op orde zijn en het daarom niet verantwoord is om te starten,
moeten wij dat ook niet doen. Ik hoop dat de minister ons op 1 november
een brief zal sturen waaruit blijkt dat alles in orde is. Overigens verwacht
ik dat de minister ook uit zichzelf de Kamer op de hoogte stelt als blijkt
dat zaken niet tijdig op orde zijn. De Kamer heeft een controlerende taak
en daarom past het ons om nu uit te spreken dat wij rond 1 november geïnformeerd
willen worden over alle punten waaraan invoeringsrisico's zijn verbonden.
De invoering moet immers op een verantwoorde manier plaatsvinden. Als de minister
in haar brief op alle punten een onvoldoende scoort, is er een probleem. Ik
ga er niet van uit dat dat zal gebeuren, maar als het gebeurt, wil ik het
wel weten.De heer Van der Staaij (SGP):Voorzitter. Wij staan voor het voorlopige einde van een intensief wetgevingstraject.
Wij kijken positief terug op het in verschillende ronden gehouden wetgevingsoverleg.
Diverse punten zijn opgehelderd. De minister heeft zich verder constructief
opgesteld door verschillende amendementen over te nemen. Daardoor zijn belangrijke
verbeteringen aangebracht ten opzichte van het oorspronkelijke voorstel.Alles overziende moet ik echter ook constateren dat het een moeizaam wetgevingsproces
is geweest. De oorzaak daarvan is dat het wetsvoorstel voor een belangrijk
deel een soort reparatiewetgeving is. In het verleden zijn in de Rijkswet
op het Nederlanderschap te lage eisen gesteld aan het verkrijgen van de Nederlandse
nationaliteit en wij worden op dit moment geconfronteerd met de pijnlijke
gevolgen daarvan. Die gevolgen zijn namelijk pas later aan het licht gekomen.Een van die gevolgen is dat een deel van de grote groep oudkomers is genaturaliseerd
zonder onze taal voldoende te spreken of de weg te weten in onze samenleving.
Wij ondersteunen geheel en al de visie dat wij daarin niet moeten berusten
en dat wij moeten kijken hoe wij daarin alsnog verbetering kunnen aanbrengen.
Dat illustreert de moeilijkheid van dit wetgevingsproces, omdat je moet proberen
om dat achteraf alsnog geregeld te krijgen.In het overleg dat wij hebben gevoerd, is gebleken dat er niet voldoende
zekerheid is over de juridische houdbaarheid van een regeling om bepaalde
groepen genaturaliseerde Nederlanders te kunnen verplichten tot inburgering.
Daarover is inmiddels advies van de Raad van State gevraagd. Wij wachten natuurlijk
met grote belangstelling af wat daar verder uit gaat komen. Het tijdsbeslag
dat daarmee gemoeid is, kan wel leiden tot vertraging in de invoering. Dat
zou te betreuren zijn, omdat ook de SGP-fractie telkens heeft gezegd te hechten
aan zo spoedig mogelijke invoering per 1 januari 2007. Daar moeten wij
politiek ook volledig op inzetten. Qua uitvoering en juridische vormgeving
moet dat natuurlijk wel kunnen.De meest voor de hand liggende oplossing zou zijn om de eindstemming over
het wetsvoorstel uit te stellen tot de Raad van State advies heeft uitgebracht.
Dat zou de eenvoudigste oplossing zijn. De minister zei dat gemeenten dan
wellicht achterover gaan leunen omdat zij denken dat het maar de vraag is
of het wetsvoorstel op tijd wordt aangenomen. Ik vraag mij eerlijk gezegd
af of dat echt het geval is als het wetsvoorstel hier al vergaand is behandeld
en het alleen nog maar op de eindstemming zou aankomen. De minister heeft
deze inschatting op dit punt echter gemaakt en het is een voldongen feit dat
zij het op deze manier wil bekijken. Zij heeft er niet voor gekozen om artikel
3 te schrappen en op een later moment met een apart wetsvoorstel te komen
om aan de gedachte van artikel 3 tegemoet te komen. Zij heeft ervoor gekozen
om het bij AMvB te regelen. Wij hadden die suggestie ook al op tafel gelegd,
maar ik heb er toen gelijk bij gezegd dat ik de daaraan verbonden kwetsbaarheid
ook zag. Het is de hoofdregel om het toepassingsbereik inclusief de aanwijzing
van de doelgroep in de wet zelf op te nemen. De minister heeft dat opgelost
door te zeggen dat wij dit als een tijdelijk noodverband moeten zien, want
zodra het kan zal het weer in de wet zelf worden geregeld. Ik moet toegeven
dat het niet moeders mooiste is, maar wij achten het een aanvaardbare oplossing.
Het is de prijs die wij moeten betalen om tot zo spoedig mogelijke invoering
over te gaan. Dit heeft in ieder geval verre de voorkeur boven het handhaven
van het oorspronkelijke artikel 3 en instemmen zonder advies van de Raad van
State of schuiven met de datum van inwerkingtreding.In het wetgevingsoverleg is uitvoerig gesproken over de bijzondere groepen
waaraan gemeenten een verplicht aanbod zouden moeten doen. Ik heb toen opgemerkt
dat ik het onlogisch vond om gemeenten categorisch te verbieden om een aanbod
te doen aan niet arbeidsplichtige oudkomers. Artikel 17 ging wat dat betreft
te ver. De minister is daaraan bij nota van wijziging tegemoet gekomen en
daarom heb ik mijn amendement op stuk nr. 51 ingetrokken.Een van de pijlers onder het voorstel is de eigen verantwoordelijkheid
van de inburgeringsplichtige. Het voorstel maakt de principiële stap
van inspanningsverplichting naar resultaatsverplichting. Dat vinden wij een
noodzakelijke en terechte keuze. Ik maak er wel een kanttekening bij. Veel
inburgeraars zullen bereid zijn om de volledige verantwoordelijkheid te nemen
voor het volgen van een cursus en het behalen van een diploma. Tegelijkertijd
doet zich onder deze groep vaak het probleem voor dat zij hun rechten en plichten
niet precies kennen. Zij weten niet of onvoldoende wie, wat, waar en raken
gemakkelijk de weg kwijt. Omdat het wetsvoorstel op termijn stevige sancties
in het vooruitzicht stelt voor het niet nakomen van verplichtingen, vinden
wij het een belangrijk punt dat de informatievoorziening door de gemeente
aan de inburgeringsplichtige goed geregeld is. In dit verband breng ik graag
mijn amendement op stuk nr. 50 onder de aandacht, waarin staat dat van gemeenten
wordt verwacht dat zij bij verordening regels stellen over de informatieverschaffing
zodat de inburgeraars niet verdwalen. Ik dank de minister voor de positieve
bejegening van dit amendement. Ik heb er goede hoop op dat
gemeenten het belang van een goed functionerend informatieloket of een andere
vorm van informatievoorziening zullen inzien.Minstens zo belangrijk is echter dat de inburgeringsplichtige geïndividualiseerd
weet dat hij verplicht een cursus moet volgen en examen moet afleggen. Een
en andermaal heb ik gewezen op de toch wat mistige situatie die kan ontstaan
als de wet op 1 januari 2007 in werking zou treden en de ene oudkomer
al vrij snel een handhavingsbeschikking krijgt, maar zijn buurman pas na een
paar jaar. Het kan ook zijn dat zij allebei niets horen omdat de gemeente
andere prioriteiten stelt. Daarom dien ik een motie in die aandringt op het
zo spoedig als redelijkerwijs kan, op de hoogte stellen van personen dat zij
inburgeringsplichtig zijn.De Kamer,gehoord de beraadslaging,van mening dat het voor een goede uitvoering van de Wet Inburgering wenselijk
is dat inburgeringsplichtigen hun plichten uit hoofde van de wet kennen, zodat
zij in staat gesteld worden hun verantwoordelijkheid zo goed mogelijk te nemen;constaterende dat inburgeringsplichtigen mogelijk langere tijd na inwerkingtreding
van de wet moeten wachten alvorens zij een handhavingsbeschikking ontvangen
en dat dit bij hen onduidelijkheid kan wekken over wat er van hen verwacht
wordt;verzoekt de regering, na inwerkingtreding van de wet, zo gauw de gegevensbestanden
dat toelaten, alle personen van wie vaststaat dat zij inburgeringsplichtig
zijn daarvan op de hoogte te stellen, hun de handhavingsbeschikking in het
vooruitzicht te stellen en hen te wijzen op de mogelijkheid om bij de gemeentelijke
overheid nadere informatie te verkrijgen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Van der Staaij, Lambrechts, Dijsselbloem
en Huizinga-Heringa. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 92(30308).De heer Visser (VVD):Wilt u dat mensen op de hoogte worden gesteld zonder dat de termijn al
gaat lopen waarbinnen zij moeten zijn ingeburgerd? U hebt het over de situatie
nadat de wet is aangenomen. Zou het echter ook zo kunnen zijn dat men in december
op de hoogte wordt gesteld van het feit dat de wet op 1 januari in werking
treedt?De heer Van der Staaij (SGP):Als het eerder kan, is dat prima, maar in elk geval moet iedereen zo snel
mogelijk individueel worden geïnformeerd zodra duidelijk is hoe de wet
komt te luiden, hoe deze in de praktijk uitwerkt en wat de doelgroep is. In
antwoord op uw eerste vraag merk ik op dat het mij er niet om gaat er een
juridische betekenis aan te geven; het is puur informatief.Mevrouw Sterk (CDA):Ik vind het een heel sympathieke motie, maar ik probeer mij voor te stellen
hoe dit zal gaan in grote steden als Amsterdam en Rotterdam, waar heel veel
mensen inburgeringsplichtig worden. Hoe ziet u dit praktisch voor u?De heer Van der Staaij (SGP):Ik zie praktisch voor mij dat dit een hele klus zal worden, maar de intentie
van de gemeente moet toch zijn om te proberen zo snel mogelijk iedereen op
de hoogte te stellen. Dat is een iets ander accent dan dat iedereen de informatie
in principe zelf maar uit de wet moet halen.Er zijn ook vragen gesteld over de uitvoering van de wet. In de eerste
termijn van het wetgevingsoverleg heb ik gewezen op het risico van een soort
gedoogbeleid als wij een gefaseerde handhaving invoeren. Is het niet wenselijk
om wat meer heldere doelstellingen te formuleren voor de periode waarbinnen
de doelgroepen van de wet idealiter ingeburgerd moeten zijn? Ik heb het nu
niet over een juridisch verplichtende vorm; het gaat erom gemeenten te helpen
om tot een meer uniforme prioriteitstelling te komen en hen te stimuleren
de vinger aan de pols te houden bij het halen van bepaalde nader gekwantificeerde
doelstellingen. Is het huidige regime in dat opzicht niet te vrijblijvend?Ik sluit mij aan bij het verzoek van mevrouw Lambrechts aan de minister
om aan te geven welke problemen er in de praktijk nog kunnen zijn. Welke hobbels
moeten nog voor 1 januari aanstaande worden genomen en waar moet er nog
een slag worden gemaakt? Ook ik wil graag dat de minister ons later dit jaar
nog op de hoogte stelt van de stand van zaken. Is er voldoende duidelijkheid
en overeenstemming over het invoeringsbudget?De heer Visser (VVD):Voorzitter. Na de vele, vaak indringende debatten over de nieuwe Wet Inburgering,
wil ik deze plenaire afronding gebruiken voor enkele slotopmerkingen. Ik realiseer
mij dat slotopmerkingen nooit de gehele gedachtegang over dit onderwerp kunnen
weergeven, maar wij hebben nu maar beperkte tijd. Ik verwijs dan ook maar
naar de vele debatten die wij hierover eerder voerden. De minister
heeft het wetsvoorstel tijdens de behandeling enkele malen gewijzigd na vragen
en opmerkingen van de kant van de Kamer. De VVD-fractie is vooral erkentelijk
voor de wijziging van artikel 3, over de positie van de naturali-sandi, maar
daarop zal ik later terugkomen.Ik zal eerst enkele opmerkingen maken over de uitvoering van de wet. De
VVD-fractie heeft bij herhaling aandacht gevraagd voor eenvoud voor de inburgeringsplichtigen.
Dat is om goede redenen. Dit wetsvoorstel, deze nieuwe benadering, behelst
een nieuwe relatie tussen overheid en immigrant. De minister heeft herhaalde
malen de eigen verantwoordelijkheid van de inburgeringsplichtige benadrukt
en dat steunt de VVD-fractie. Ik voeg daar wel iets aan toe. Deze wet maakt
uitvoering mogelijk met maatwerk, een individueel traject, maar wel waar de
gemeente daartoe een aanbod doet. De wet schrijft categorieën voor, de
gemeenten werken dat uit naar personen. Bij de uitvoering zitten daarachter
vanzelfsprekend diverse middelen: onderwijsgeld, socialezekerheidsgeld, inburgeringsgeld,
et cetera. Daarbij horen iedere keer weer andere diensten en andere bestuurders
c.q. wethouders.Uitgangspunt voor de VVD-fractie is dat de inburgeraar niet van het kastje
naar de muur moet worden gestuurd. Er is veel gesproken over een keurmerk
voor inburgeringsopleidingen, maar misschien moeten wij wel naar een keurmerk
voor gemeenten. Welke gemeente heeft dit het best, meest eenvoudig en daardoor
het meest effectief georganiseerd? Daar wil men dan wonen. Vanuit die gedachte
kom ik op het thema decentralisatie. De uitvoering van de wet is de verantwoordelijkheid
van de gemeente en die gemeente krijgt veel beleidsvrijheid. De VVD-fractie
steunt dat. De vervolgvraag is dan wel wie dat controleert. Dat kan alleen
de gemeenteraad zijn. Wat de gemeenten wel en niet doen binnen de vrijheid
die de wet biedt, daarop kan alleen de raad het gemeentebestuur aanspreken.Wat is hierop de visie van de minister? De minister voor Vreemdelingenzaken
en Integratie blijft immers verantwoordelijk voor integratie en inburgering.
Welke instrumenten heeft de minister om de gemeenten aan te spreken? Stel
dat bijvoorbeeld het aanschrijven van individuele personen lang op zich laat
wachten, stel dat onvoldoende wordt gehandhaafd. Minister noch parlement kan
dan de gemeente terugfluiten. De cruciale vraag blijft bestaan hoe wij zicht
op de resultaten en vervolgens controle op de resultaten organiseren. Hoe
brengen wij de keuzen van gemeenten in kaart? Hoe brengen wij de prestaties
van die gemeenten in kaart? En hoe organiseren wij de verantwoording over
die geleverde prestaties? Krijgt deze minister voor V&I een soort technische
systeemverantwoordelijkheid? Dat lijkt wel de pendant van de eigen verantwoordelijkheid
van de inburgeraar aan de ene kant en de beleidsvrijheid van de gemeente aan
de andere kant. Dan moet er wel een aanspreekpunt blijven voor de voortgang
van migratie en inburgering in het algemeen.Daarom wijs ik nogmaals op het voorstel van de heer Varela tijdens de
wetgevingsoverleggen: breng de prestaties in kaart van de niet-gecertificeerde
aanbieders waarmee de gemeenten samenwerken. De minister heeft dat in het
wetgevingsoverleg afgewezen door te wijzen op aanbestedingsprocedures. Bij
nader inzien lijkt mij dat geen terechte tegenwerping want alle aanbestedingsregels
kunnen heel wel worden gevolgd en toch kan de keuze voor een bepaalde aanbieder
deels worden gebaseerd op zo'n systeem van benchmarking, van ranking. Daarbij
volgt men eerst de aanbestedingsprocedure. Vervolgens kijkt men wie zich aanbieden
en maakt men een definitieve keuze op basis van hoe de aanbieders die voldoen
aan de aanbestedingsregels presteren en hebben gepresteerd.Ik noem nog een voorstel voor de uitvoering. De minister zorgt via de
IB-Groep voor bestanden waarin de potentieel inburgeringsplichtigen komen
te staan en een bestand met de definitief inburgeringsplichtigen. Daarmee
kan de gemeente aan de slag en oudkomers aanschrijven. De heer Van der Staaij
heeft zich daarop ook gebaseerd. Wat zal er vervolgens gebeuren? Wachten wij
allemaal af? Daarvoor heeft mevrouw Lambrechts eerder gewaarschuwd. Of doen
wij iets anders? De VVD-fractie neemt aan dat de gemeente aan de IB-Groep
doorgeeft wie slaagt voor het examen. Die persoon moet namelijk uit het bestand
worden gehaald, evenals degene die bijvoorbeeld onterecht in dat bestand stond.
Ik denk dus dat bij de IB-Groep het bestand van oudkomers die inburgeringsplichtig
zijn zal slinken. Uiteindelijk zullen wij na een aantal jaren uitkomen op
een bestand van nul oudkomers en alleen maar nieuwkomers. Ik wil niet analoog
aan de naturalisatiedag pleiten voor een jaarlijkse inburgeringsdag, maar
wij kunnen wel iets doen met die informatie bij de IB-Groep. De gemeenten
waar veel mensen snel het inburgeringexamen halen, zijn bekend. De gemeenten
waar dat aantoonbaar langzaam gebeurt, zijn ook bekend. Die informatie moet
openbaar zijn, opdat de gemeenteraden hun gemeentebestuur op de resultaten
kunnen aanspreken. De gemeentebesturen moeten bij de aanbesteding van de integratietrajecten
weten wat de samenwerking met de aanbieder waard is. Is de minister bereid
in samenwerking met de IBG en de gemeenten een dergelijk informatie- en rapportagesysteem
op te zetten? Men zou daarbij kunnen samenwerken met het Centrum voor Onderzoek
van de Economie van de Lagere Overheden, het COELO.Ik kom op een tweede onderwerp dat de uitvoering van beleid betreft. Veel
partijen moeten anticiperen op de inwerkingtreding van deze wet. De beoogde
startdatum is 1 januari 2007. Ik zeg met nadruk dat mijn fractie deze
doelstelling ondersteunt. Tegelijkertijd zijn wij niet blind voor de complicaties
bij de uitwerking ervan. Het zou al te eenvoudig zijn hier vanaf de kansel
te prediken dat alles maar geregeld moet zijn. Aan de ene kant is er voldoende
tijd nodig, maar aan de andere kant zijn er veel hobbels in de uitvoering
te nemen. De Kamer moet niet op de stoel van de bestuurder gaan zitten; de
regering regeert en de Kamer controleert achteraf. Bij een tijdsdruk wil de
Kamer echter niet te laat worden geïnformeerd. De VVD-fractie vraagt
de minister dan ook de druk op de ketel te houden, maar bij gerede twijfel
over uitstel, de Kamer hierover tijdig te informeren. Er is geen formeel go-no-gomoment,
maar tijdens dit debat moet wel een goede afspraak worden gemaakt. Ik verneem
graag de bevestiging van de minister dat zij koerst op 1 januari 2007,
maar de koers zal uitzetten aan de hand van bakens die een indicatie geven
van het schema.Een andere afspraak met de minister betreft de vierde nota van wijziging
op artikel 3. Laat ik mijn eigen woorden gebruiken voor dit artikel en de
minister vragen of zij mijn interpretatie deelt. De VVD-fractie gaat ervan uit dat de minister na ommekomst van het advies van de Raad van
State over de genaturaliseerde Nederlanders, bij de Kamer terugkomt met een
reactie en een voorstel. Dat voorstel kan uitmonden in een algemene maatregel
van bestuur en daarna in een wetswijziging; deze zijn aan elkaar gekoppeld.
Dat is echter niet het geval indien de Raad van State stelt dat er geen onderscheid
kan worden gemaakt tussen geboren Nederlanders en genaturaliseerde Nederlanders.
Wij kunnen dat laatste niet uitsluiten.De Kamer heeft vier weken de tijd de AMvB te bespreken met de minister.
Kan de Kamer invloed uitoefenen op de inhoud en de formulering van de AMvB?
Ik vraag dat omdat artikel 3, lid 2, nu komt te luiden: "De voordracht
voor een krachtens het eerste lid vast te stellen AMvB." Er staat niet: "Bij
een krachtens het eerste lid vast te stellen." Het is een subtiel verschil,
maar bij dit soort wetgevingsprocessen zijn het de details die tellen en soms
is dat een enkel woord.De VVD-fractie houdt nadrukkelijk de mogelijkheid open dat in de nabije
toekomst de Wet werk en bijstand of andere sociale zekerheidswetgeving worden
gebruikt door gemeenten door aan taal en scholing te doen die relevant is
voor integratie, reïntegratie naar werk en integratie in de samenleving.
Dat is niet helemaal hetzelfde als inburgering, maar wij spreken inmiddels
dan wel over naturalisanten, dus over Nederlanders en EU-onderdanen.De VVD-fractie is positief over de gedachte die achter de amendementen
van de PvdA-fractie zit, maar wij denken dat men beter kan wachten op het
moment dat de Raad van State terugkomt met een inhoudelijk advies. Wij hebben
de Raad van State immers niet voor niets om een advies gevraagd? Het is van
belang dat deze Raad eerst adviseert over hoe de voorstellen van de minister
zich verhouden tot de grondwet, de algemene rechtsbeginselen en de internationale
verdragen. Het is evenzeer van belang bij de Raad van State nog eens de opvatting
over EU-onderdanen en derdelanders neer te leggen. Als je de advisering bij
het huidige wetsvoorstel naleest, lijkt het wel alsof de Raad van State zegt
dat in het geheel niets kan worden gevraagd aan EU-onderdanen. Ik betwijfel
of dat werkelijk zo is.Ik kom op de positie van de IB-Groep. Ik heb daar tijdens het wetgevingsoverleg
een punt van gemaakt. Heeft mevrouw Azough een vraag over het vorige punt?Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik stel een vraag over de voorwaarde die de heer Visser stelt. Hij wil
dat het voorstel dat de minister naar aanleiding van het advies van de Raad
van State zal indienen, nog wordt behandeld. Hij vindt dat een belangrijk
punt en dat vind ik ook. Ik heb dan ook een amendement ingediend, dat zich
baseert op een vijfde van de Kamer. Nu staat in de wettekst dat de Kamer zal
beslissen over het wel of niet behandelen. Dat betekent dat er dus niet met
een vijfde van de Kamer rekening wordt gehouden. Kan de heer Visser zich daarin
vinden? Hij vindt het immers belangrijk dat dit soort fundamentele wijzigingen
en voorstellen alsnog worden behandeld?De heer Visser (VVD):Ik voel mij licht gehandicapt omdat ik dit amendement niet heb gelezen.
Ik vind dit inderdaad een belangrijk en zwaarwegend onderwerp en je moet niet
licht denken over het onderscheid tussen naturalisandi en geboren Nederlanders.
Ik ga ervan uit dat wij er sowieso over komen te spreken. Ik zal het amendement
van mevrouw Azough eerst lezen om te bekijken of het nodig is.Mevrouw Azough (GroenLinks):Prima, ik zal u het amendement doorgeven.De heer Visser (VVD):Ik kom toe aan de positie van de Informatie Beheer Groep, waarover meerdere
opmerkingen zijn gemaakt. De minister is erop teruggekomen in de vijfde nota
van wijziging, waarvoor ik haar dank. Toch wil ik dit punt nog wat scherper
stellen. Bij een zbo, wat de IB-Groep is, heeft de minister een beperkte bevoegdheid
en daarmee een beperkte politieke verantwoordelijkheid. De huidige bevoegdheden
zijn toegeschreven op de huidige taken van de IB-Groep, namelijk studiefinanciering.
Wij willen niet dat de minister ingrijpt bij individuele gevallen van studiefinanciering.
Daarom is het logisch dat de minister een beperkte bevoegdheid heeft bij de
IB-Groep. Nu krijgt de IB-Groep echter nieuwe taken. Het is daarbij de vraag
hoe de omschrijving van bevoegdheden bij de oude IB-Groep zich verhouden tot
die van de nieuwe IB-Groep na het aannemen van dit wetsvoorstel en hoe het
zit met de publieke controle op deze instelling. Ziet de minister voldoende
wettelijke aangrijpingspunten om de IB-Groep, dan wel de raad van toezicht,
aanwijzingen te geven als er problemen rijzen rond de examinering? Is er in
theorie een kans dat de IB-Groep stelt dat de minister over een bepaalde zaak
niet gaat en zij de wettelijke bevoegdheid niet heeft om in te grijpen? Dan
hebben wij namelijk hetzelfde probleem als de minister. Ik wil dit graag scherp
voor ogen krijgen.Over weinig onderwerpen is, niet alleen tijdens deze kabinetsperiode,
zo veel gesproken als over inburgering, het thema van dit wetsvoorstel. Aan
de hand van wetgevingsnotities, contourennota's, begrotingsvoorstellen, algemeen
overleggen en wetgevingsoverleggen debatteerde de Kamer veel en langdurig
met de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie. Lang voordat in het
Hoofdlijnenakkoord het voornemen werd bekrachtigd om een nieuwe inburgeringswet
te maken, waren integratie en inburgering even populaire als beruchte gespreksonderwerpen.
Al sinds het begin van de jaren negentig wordt er over dit onderwerp gesproken.
In 1994 – dat is meer dan twaalf jaar geleden – stelde de VVD
in haar verkiezingsprogramma voor om inburgeringscontracten op te stellen.
Ik zeg dit met een knipoog naar mevrouw Sterk, want dit is lang voordat de
heer Balkenende hierover een toespraak hield. De heer Van der Staaij herinnerde
zich terecht in het wetgevingsoverleg dat de meningen over inburgering, en
vooral over de daaraan gekoppelde verplichtingen, de gemoederen flink bezighielden
en de fracties altijd flink verdeeld hielden. Wat dat betreft ligt de situatie
nu, in 2006, anders. Over het doel, het nut en de noodzaak zijn wij het mijns
inziens allemaal wel eens. Dit debat gaat over methoden, verhoudingen en proportionaliteit.
Daarover is veel debat mogelijk en noodzakelijk. De VVD-fractie vindt dat
het winst is dat er minder lawaai klinkt uit de morele hoogvlakte van ons
vlakke land, maar dat het debat de afgelopen weken vooral constructief was.
Waar het tot de botsing der machten kwam, was het een botsing der meningen;
precies zoals dat staatsrechtelijk is bedoeld. Kamer en kabinet zijn samen
wetgever; het kabinet initieert, maar behoeft instemming van
het parlement. Die instemming krijgt het kabinet, maar niet op alle onderdelen;
daarvoor is debat bedoeld. Het resultaat mag er zijn. Kent de minister één
land met een wet die inburgeringseisen koppelt aan consequenties als die er
nu in de wet staan, een wet met een vrije markt voor cursussen en een verplichting
voor oudkomers? Ik ken zo'n land niet. Wat dat betreft meent de VVD-fractie
dat deze wet aan de ene kant laat komt, maar aan de andere kant zijn tijd
ver vooruit is.Mevrouw Sterk (CDA):Mijnheer de voorzitter, ik sta al een tijdje naar u te knipogen, maar
u ziet het niet.De voorzitter:Ik zag het wel, maar het kost ons beiden moeite om de heer Visser in zijn
weer wat opgevoerde spreektempo te onderbreken, maar dat is nu gelukt.Mevrouw Sterk (CDA):Ik wil een knipoog geven aan de heer Visser, omdat hij zo lief naar mij
knipoogde. Verder herinner ik hem eraan dat de CDA-fractie in 2000 heeft voorgesteld
om een wet inburgering in het buitenland te maken, maar dat wij toen werden
weggelachen door de VVD-fractie. Ik ben echter blij dat deze wet er sinds
maart is.De heer Visser (VVD):Voorzitter, wij lachen elkaar niet uit, maar wij lachen elkaar af en toe
toe. Laten wij het debat niet doen verzanden in een discussie over wie het
eerst met welk voorstel kwam.Voorzitter. Wij constateren dat deze wet maatschappelijk laat komt, aangezien
wij er in de jaren negentig al debatten over hadden, maar wij constateren
tegelijkertijd dat deze wet zijn tijd ver vooruit is. Wij hopen van harte
dat inburgering een wat minder populair gespreksonderwerp wordt. Van de borreltafel
is het onderwerp via de politiek op de vergadertafel beland. Bestuurders van
vele instanties en sectoren hebben het besproken en overwogen. Nu is het tijd
dat inburgering van de borreltafel en de vergadertafel gaat en in de praktijk
terechtkomt. Wij moeten nu echt van papier naar praktijk. En de VVD heeft
daar vertrouwen in. Wat ons betreft is inburgeren onderdeel van het politieke
streven naar individuele zelfstandigheid, persoonlijke mondigheid en eigen
verantwoordelijkheid voor iedereen.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. Ik dank de minister voor haar antwoorden in het wetgevingsoverleg.
Het is duidelijk dat op een groot aantal punten door haar concessies zijn
gedaan aan de bezwaren vanuit de Kamer en de GroenLinks-fractie. Het is jammer
dat het ruim drie, bijna vier jaar heeft moeten duren voordat de minister
echt ging luisteren naar de Kamer. Er waren fundamentele bezwaren op de volgende
punten: discriminatie, doelgroepen, uitvoerbaarheid, gebrek aan ambitie, toezicht
op de IB-Groep, kwaliteitsborging exameninstellingen en transparantie in het
resultaat van aanbieders. De last-minutewijzigingen die de Kamer de afgelopen
weken hebben bereikt, komen tegemoet aan een aantal bezwaren van GroenLinks
tegen de wet. Ik constateer dat de minister op dit punt is teruggefloten door
een Kamermeerderheid. Het gaat niet om stevige taal, het gaat niet om woorden,
maar het gaat vooral om daden. En daar heeft het helaas aan ontbroken. Wat wil GroenLinks? De heer Dijsselbloem zei in de tweede termijn van
het wetgevingsoverleg terecht dat wij twee jaar geleden naar aanleiding van
de commissie-Blok een stevige nota over integratie hebben geschreven: "Het
hoofd koel, het hart warm". In deze nota staan veel maatregelen op onder
meer de volgende terreinen: onderwijs, segregatie en arbeidsmarkt. Het mag
duidelijk zijn dat integratiebeleid veel meer is dan een enkele inburgeringscursus.
Het is dus jammer dat wij vier jaar bijna nergens anders over spreken met
deze minister.Enfin, het is duidelijk dat te veel migranten de Nederlandse taal niet
of onvoldoende beheersen en in beperkte mate participeren in de Nederlandse
samenleving. Dit draagt bij aan het onbehagen over de multiculturele samenleving.
Het is essentieel om daar iets aan te doen. De verantwoordelijkheid hiervoor
ligt vervolgens bij de inburgeraar zelf, maar zeker ook bij het ministerie,
de gemeenten en cursusaanbieders. GroenLinks is dus voor een inburgeringsplicht
voor bepaalde groepen, natuurlijk voor nieuwkomers, maar ook voor oudkomers
met een uitkering voor wie een gebrekkige kennis van het Nederlands dé
belemmering is voor hun kansen op de arbeidsmarkt.Ik ben het volledig met mevrouw Sterk eens: wij hebben deze mensen met
of zonder de Nederlandse nationaliteit dertig jaar lang in de steek gelaten
of verwaarloosd. Dat heeft de commissie-Blok ook geconstateerd. Het is essentieel
dat wij die achterstand inlopen. Voor GroenLinks is dat aanleiding geweest
om in onze nota te pleiten voor een enorm plan van aanpak, bijna een deltaplan,
met een aanbod voor alle oudkomers die hiervoor in aanmerking komen.Er ligt een wet waarvan gezegd wordt dat er vergelijkbare ambities zijn.
De vraag is of dat zo is. GroenLinks heeft nog altijd een aantal vragen over
en bezwaren tegen de wet. Voor ons is het essentieel dat er een goede inburgeringswet
komt, een wet die maatwerk levert, die realistische verwachtingen van mensen
heeft, die geen onredelijke sancties toepast en die zeker niet discrimineert.
De belangrijkste bezwaren voor ons betreffen de resultaatsverplichting met
onevenredig hoge cursuskosten, ook voor oudkomers die gewoon werken en belasting
betalen, de koppeling aan het permanente verblijfsrecht, de vraag of de financiën
voldoende zijn, de regeldichtheid en de twijfels over de haalbaarheid van
de van toepassing zijnde systemen.Wat de resultaatsverplichting betreft heeft de minister nog steeds niet
helder aangegeven hoe het te billijken is dat oudere gastarbeiders die geen
uitkering hebben, verplicht kunnen worden om duizenden euro's te lenen voor
een cursus met een boete op zakken. Deze mensen worden met onevenredig hoge
kosten opgezadeld, kosten die zij misschien niet kunnen opbrengen. GroenLinks
vindt dat er een inkomensafhankelijke eigen bijdrage gevraagd kan worden,
met een sanctie als men onvoldoende inzet en betrokkenheid toont. Welke oplossingen
hebben gemeenten voorhanden als blijkt dat er maatschappelijke problemen rondom
armoede en schulden ontstaan? Welke verantwoordelijkheid neemt de minister
als blijkt dat deze bepaling leidt tot grote schuldenproblematiek, tot grote
maatschappelijke problemen, waar ook de kinderen van de mensen om wie het
gaat mee te maken zullen krijgen?Ik weet niet goed hoe ik de resultaatsverplichting moet interpreteren.
Gemeenten krijgen veel beleidsvrijheid om de verwijtbaarheid te toetsen. Daar
zijn wij het volledig mee eens. Gemeenten krijgen echter ook
de ruimte om boetes op te leggen. Worden degenen die het examen niet hebben
kunnen halen, ondanks getoonde betrokkenheid, inzet en motivatie, hiervan
vrijgesteld? Wat gebeurt er als gemeenten hier zeer verschillend mee omgaan?
Leidt het niet tot rechtsongelijkheid als de ene gemeente hoge boetes uitdeelt
en de andere niet? Het is jammer dat degenen die het examen niet halen zonder
dat dit hen verweten kan worden, geen vergoeding voor de cursuskosten kunnen
krijgen. Het is goed dat mevrouw Huizinga op dit punt een amendement heeft
ingediend. Ik sluit mij aan bij de woorden van de heer Van der Staaij over
de noodzaak van informatievoorziening aan inburgeraars.Al deze vragen gelden ook voor vluchtelingen die al langer in Nederland
verblijven. Wat denkt de minister van het commentaar van de UNHCR dat de geboden
faciliteiten niet tegemoet lijken te komen aan de verantwoordelijkheid van
de Nederlandse Staat om de integratie van vluchtelingen te vergemakkelijken?
De UNHCR – toch een gerenommeerde instantie – stelt voor om artikel
17 van het wetsvoorstel te wijzigen. Dit heeft niet alleen betrekking op de
asielvergunning voor bepaalde tijd, maar ook op de asielvergunning voor onbepaalde
tijd. Wat vindt de minister hiervan?De minister is in tweede termijn ingegaan op mijn vragen over de exameneis
als voorwaarde voor de permanente vergunning. Zij erkent dat daardoor schrijnende
gezinssituaties kunnen ontstaan, maar stelt dat betrokkenen dan een reguliere
verblijfsvergunning op grond van gezinshereniging kunnen aanvragen. Hiervoor
geldt echter een inkomenseis en men moet over een paspoort beschikken. Ook
kan het mvv-vereiste worden gesteld. De minister kan van deze eisen afzien,
maar dat doet zij in de praktijk zelden. Hoe gaat zij in dit geval hiermee
om? Wil zij zwart op wit zetten dat zij in deze gevallen wel degelijk een
vrijstelling van deze vereisten wil verlenen?Eén vraag die door verschillende belangenorganisaties naar voren
is gebracht, is nog blijven liggen. De verblijfsvergunning wordt meestal met
terugwerkende kracht tot de datum van de asielaanvraag verleend. De exameneis
wordt daardoor bij veel asielmigranten ver voor de wettelijke termijn van
vijf jaar gesteld, namelijk bij aanvraag van de vergunning voor onbepaalde
tijd. Deze verschillende termijnen kunnen ertoe leiden dat asielmigranten
veel langer dan vijf jaar een vergunning voor bepaalde tijd houden en dus
veel langer in onzekerheid blijven verkeren. Uit de antwoorden op schriftelijke
vragen ter zake van de heer Dijsselbloem blijkt dat dit inderdaad tot de problemen
kan leiden. Wil de minister hier nader op ingaan?Ik ben blij dat het amendement over de maatschappelijke begeleiding op
een meerderheid lijkt te kunnen rekenen. Voor ons is essentieel dat de maatschappelijke
begeleiding onderdeel uitmaakt van het inburgeringstraject, zeker voor degenen
die asiel aanvragen. Het is jammer dat er onvoldoende steun is voor de trajectbegeleiding,
die in onze ogen ook essentieel is. Dit wordt nu aan de gemeenten overgelaten,
terwijl deze vorm van begeleiding tot nu toe zeker een functie heeft gehad.De kritiek van BMC op de regeldichtheid is helder. De dingen die simpel
en eenvoudig kunnen, moeten ook eenvoudig gedaan worden. Het is dan ook onbegrijpelijk
waarom de vrijstellingstoets niet langer dan twee jaar kan gelden. Ik sluit
mij aan bij de vragen die mijn collega's hierover hebben gesteld en ik zal
zeker het amendement van mevrouw Huizinga steunen.De discussie over de schotten bij de educatie blijft een niet onbelangrijk
punt. In eerste termijn heb ik gezegd dat mijn fractie graag ziet dat de schotten
tussen de alfabetiseringsgelden worden weggehaald, zodat de gemeenten een
alfabetiseringstraject kunnen aanbieden voor oudkomers die uiteindelijk naar
A2-niveau kunnen doorstromen. Als dat straks betekent dat er geld bij moet,
dan moet het maar. Het lijkt mij helder dat wij het amendement-Sterk c.s.
op stuk nr. 84 hierover zullen steunen.De minister is gelukkig tegemoetgekomen aan de wens van GroenLinks en
anderen om mensen met ambitie de mogelijkheid te geven om verder te leren
of een cursus op een hoger niveau te doen. Ik heb overwogen om mijn amendement
op stuk nr. 60 in te trekken, maar dit heeft volgens de minister een facultatief
karakter. Gemeenten kunnen inburgeraars de mogelijkheid bieden om verder te
leren en hoger te reiken, maar dat hoeft niet per se, voorzover ik heb begrepen.
Als het wel een verplichtend karakter krijgt, zal ik mijn amendement intrekken.
Mocht dat niet zo zijn, dan overweeg ik mijn amendement nog voor de stemmingen
aan te passen. Dit is voor mij echt een essentieel punt.De financiën zijn ook essentieel. De vorige keer werd gezegd dat
hierover duidelijkheid komt bij de begroting. Dat is prima, maar ik denk dat
de minister op korte termijn contact moet opnemen met minister Zalm. Het is
duidelijk dat het budget van het ministerie voor Vreemdelingenzaken en Integratie
hiervoor geen ruimte biedt. Ik weet niet hoeveel hiervoor op de begroting
staat, maar als wij kijken naar wat er de afgelopen jaren is gebeurd, zal
dat wel onvoldoende zijn. Het lijkt mij dat de minister er alles aan moet
doen om dat budget zo ruim mogelijk op te trekken en ervoor te zorgen dat
die noodzaak ook bij minister Zalm duidelijk is, want het is onwaarschijnlijk
dat hiervoor bij andere departementen veel geld over is.Niet alleen het mogelijk maken van een hoger niveau leidt tot hogere kosten,
maar ook het verbreden van de doelgroep. Wij zijn positief over de toezegging
van de minister om asielgerechtigde nieuwkomers ook een aanbod te gunnen,
maar waarom wordt het niet verplicht om meer groepen een aanbod te doen? Het
antwoord in het wetgevingsoverleg dat de gemeenten en het UWV beleidsvrijheid
hebben bij het aanbieden van een reïntegratievoorziening en dat er geen
sprake mag zijn van een verplicht aanbod, vond ik niet echt overtuigend, omdat
het isolement dat asielzoekers kennen ook bij andere groepen wordt onderkend.
Wij hebben het er allemaal over gehad, net als mevrouw Sterk, dat er ook bij
de groep die geen asiel aanvraagt sprake kan zijn van een isolement. Ik begrijp
niet waarom er geen plicht kan zijn om een aanbod te doen.De minister ging in het wetgevingsoverleg ook in op de ruimte voor uitmiddeling.
Gemeenten kunnen korte en langere cursussen aanbieden, zoals ook in het rapport
van BMC staat. Hoe ziet dat eruit bij de middelgrote of grotere gemeenten
waar veel oudkomers wonen die laagopgeleid of analfabeet zijn en die een aanbod
moeten krijgen? Worden deze gemeenten niet per definitie op achterstand gezet,
als zij moeten wachten op de monitor en een verantwoording om daarna, na verloop
van tijd, alsnog extra geld te krijgen?Ik sluit mij aan bij de vragen over automatisering en de IB-Groep. De
IB-Groep is een zbo, maar de minister heeft wel degelijk mogelijkheden voor
toezicht en controle. In de brief die vandaag is binnengekomen, stelt de minister
dat zij voornamelijk op hoofdlijnen controleert en toezicht houdt en niet
op het individuele niveau van de inburgeraar. De heer Visser stelde de vorige
keer dat men kan zeggen dat het een computerexamen was en dat de computer
niet faalt, als er iets mis gaat en iemand niet slaagt. De Kamer kan dat inderdaad
niet controleren. De IB-Groep kan iedereen van het kastje naar de muur sturen
en zeggen dat computers gewoonweg niet falen. Er is niet alleen op hoofdlijnen,
maar ook op dat individuele niveau toezicht nodig. Mijn vraag en die van meerdere
fracties is erop gericht dat een extra waarborg op individueel niveau noodzakelijk
is. Graag hoor ik hier een reactie op.Voorzitter: De Pater-van der MeerMevrouw Azough (GroenLinks):Een punt dat Kamerbreed werd onderkend, is dat het principieel onjuist
is dat een examinerende instelling toezicht houdt op andere exameninstellingen.
Wij hebben gevraagd om het toezicht op een andere manier te regelen en de
minister lijkt daar in de vijfde nota van wijziging aan tegemoet te komen.
Ik ben wel benieuwd wat dat inhoudt.De minister heeft op een aantal belangrijke punten moeten inschikken.
Voor een deel is dat in de achterkamertjes van het departement gebeurd. Dat
geldt ook voor het pauzenummer, artikel 3. GroenLinks vindt dit niet echt
amusant. De discussie over artikel 3 is uitgesteld tot na het advies van de
Raad van State. Intussen gaan wij wel verder met behandeling van de wet. Een
hele vreemde en ook discutabele gang van zaken. Het argument van de minister
dat de gemeenten zo met hun voorbereiding kunnen doorgaan, kan immers omgedraaid
worden. Voor gemeenten blijft onzekerheid bestaan door de onduidelijkheid
over artikel 3. Het wel of niet in werking treden van dit artikel en de doelgroepen
die daarbij horen, heeft nogal wat consequenties voor de uitvoering van de
wet. Het soort en aantal cursussen dat aanbesteed moet worden, staat op losse
schroeven tot na het advies van de Raad van State en het besluit van de Kamer,
nog ervan afgezien van dat op een dergelijk fundamenteel punt eerst een juridisch
houdbaar antwoord moet worden gegeven. Een en ander neemt niet weg dat zich
een meerderheid lijkt af te tekenen voor stemming vóór het reces.
Vandaar dat ik het amendement op stuk nr. 72 heb ingediend, zodat betrokkenheid
van de Kamer gegarandeerd wordt omdat een vijfde deel van het grondwettelijke
aantal leden volstaat om aan deze wens te voldoen. Dit is gebruikelijk in
dit soort gevallen.De heer Dijsselbloem (PvdA):Wat gebruikelijk is in dit soort gevallen is dat met een aantal van dertig
zetels veilig kan worden gesteld dat een AMvB omgezet wordt in wetgeving.
Dat is echter niet het oogmerk hier. In artikel 3 staat immers reeds dat het
gaat om een AMvB die zo snel mogelijk gevolgd wordt door wetgeving. Het oogmerk
van mevrouw Azough is dat de AMvB reeds met dertig zetels tegengehouden kan
worden.Mevrouw Azough (GroenLinks):Nee. Ik heb het amendement opgesteld om zeker te stellen dat de Kamer
betrokken is bij en toegang heeft tot de behandeling van artikel 3 en alles
wat daaruit voortvloeit. Het mag niet zo zijn dat de Kamer besluit dat niet
te doen. Ik heb de minister gevraagd om aan te geven een behandeling in de
Kamer te garanderen en dat er geen sprake van is dat op basis van een meerderheid
in de Kamer besloten wordt om het niet te bespreken. Als dat zo is, zal ik
het amendement intrekken. Dat hangt dus af van het antwoord van de minister.Ik ben benieuwd naar het antwoord van de minister. Misschien heeft zij
nog wat troeven in haar mouw om ons te overtuigen. Het wordt echter een lastig
debat. Wij zijn nog niet overtuigd van het functioneren, de efficiency en
de onfeilbaarheid van de wet. Dat is cruciaal.De heer Dijsselbloem (PvdA):Voorzitter. Ik maak een aantal opmerkingen over de context waarin wij
deze wet behandelen. Ik heb daar in het wetgevingsoverleg niets over gezegd.
Ik heb mij toen gefocust op de inhoud van de wet.Er is een grote maatschappelijke urgentie voor een betere Wet inburgering.
In alle debatten over deze wet in de afgelopen drie jaar heb ik dan ook gezegd
dat de Partij van de Arbeid graag snel een betere wet over de inburgering
wil. Het heeft erg lang geduurd. Ik heb de term juridisch moeras vaak gebruikt.
Daar zitten wij nog steeds in, gegeven de ingewikkelde juridische discussie
over artikel 3. Wij hebben in dat opzicht heel veel tijd verloren.De context is ook dat in ieder geval in de beeldvorming deze wet vooral
gaat over plichten, sancties en eigen verantwoordelijkheid. De beeldvorming
is dat eigen verantwoordelijkheid ook eigen schuld is. Veel mensen over wie
deze wet gaat, hebben het gevoel dat zij worden aangesproken op eigen schuld
in plaats van op eigen verantwoordelijkheid. Ik verwijs dan ook nadrukkelijk
naar de bevindingen van de commissie-Blok. Die stelt dat ondanks het gevoerde
beleid veel migranten geslaagd zijn in hun integratie. Het gaat mij vooral
om dat eerste, "ondanks het gevoerde beleid". Wij hebben een gezamenlijke
verantwoordelijkheid, wij als Kamer, achtereenvolgende kabinetten. De opgelopen
achterstanden zijn mede door ons ontstaan, door het falen van het beleid.Een tweede belangrijk punt van Blok dat ik wil memoreren is "weg
met de vrijblijvendheid". Blok heeft gezegd dat er veel goede voornemens
waren, in het beleid, bij maatschappelijke organisaties, maar dat het allemaal
toch wel erg vrijblijvend was. Die vrijblijvendheid – ik citeer nu volgens
mij ook de commissie-Blok – betrof wel twee kanten. Zowel de inspanningen
die van migranten werden en worden gevraagd, moeten van hun vrijblijvendheid
worden ontdaan, alsook de inspanningen die wij – de politiek, de overheid,
de samenleving als geheel – leveren moeten van hun vrijblijvendheid
worden ontdaan. Dat is voor ons een belangrijke toetssteen, een toetssteen
voor de wet. Niet alleen de vrijblijvendheid voor de migrant en de verplichtingen
die aan hem of haar worden opgelegd, moet worden weggenomen, maar ook de vrijblijvendheid
aan de kant van de overheid. De wet moet juridisch en principieel deugen;
principieel met name op het punt van discriminatie, waarover wij hebben gesproken.
Wij zijn principieel tegen elk onderscheid tussen Nederlanders
naar geboorte en Nederlanders die genaturaliseerd zijn. De wet moet ook juridisch
deugen omdat zij stand moet houden voor de rechter. Er is niemand bij gebaat
dat wij een wet aannemen die binnen enkele jaren door de rechter onderuit
wordt gehaald. Ook moet er een proportionaliteit in de wet zitten, er moet
een goed evenwicht zijn tussen rechten en plichten.De behandeling van deze wet in de Kamer heeft veel opgeleverd, maar ook
veel overhoop gehaald. De nummering van de Kamerstukken bereikt bijna de 100.
Zelf heb ik daar ook het nodige aan bijgedragen, maar er viel ook wel wat
te repareren. Er is veel bereikt, maar er is ook veel verwarring ontstaan.
Dat is ook niet goed qua zorgvuldigheid. Ook dat pleit ervoor om misschien
een tussenmoment in te lassen voor de eindstemming. Wat betekent nu het complex
aan amendementen dat wordt aangenomen? Is de wet dan nog wel consistent, zit
zij dan nog wel goed in elkaar? Het is heel gebruikelijk om de eindstemming
dan even uit te stellen en om Kamer en kabinet de gelegenheid te geven om
nog eens naar dat geheel te kijken.Voorzitter. Ik kom op artikel 3. Wij hebben grote winst geboekt: het oude
artikel 3 is volledig geschrapt. Dat is terecht, want er zat ten principale
een probleem in. Er werd een onjuist, een ongerechtvaardigd onderscheid gemaakt
tussen soorten Nederlanders. Tegelijkertijd – ik heb dat ook in het
wetgevingsoverleg gezegd – zien wij de noodzaak van reparatie, maar
dan op inhoudelijke en niet op discriminatoire gronden. Wij hebben daarvoor
alternatieven aangereikt, met name in de sfeer van de sociale zekerheid om
de plichten die voortvloeien uit het krijgen van een uitkering preciezer te
formuleren, zeker waar het gaat om het verwerven van de Nederlandse taal.
Als indieners van die amendementen staan wij nu voor het dilemma of wij ze
wel of niet in stemming moeten brengen. Ik zou daar het volgende voorstel
voor willen doen. Ik zou graag die amendementen – de amendementen die
de sociale zekerheid betreffen – nader toelichten om vervolgens de Kamer
te vragen dit deel van de Handelingen toe te sturen aan de Raad van State.
De Raad van State zal ook deze amendementen beoordelen en ik vind dat ze dan
ook in de goede context moeten worden beoordeeld. Als dat is gedaan, zal ik
ze vervolgens niet in stemming brengen, want dat zou niet juist zijn omdat
ze immers nog ter advisering bij de Raad van State liggen. Ik hecht er echter
aan deze amendementen nader toe te lichten, ook in de richting van de Raad
van State, zij het dan over uw aller hoofden heen. Wat beogen deze amendementen?
Daar waar taalbeheersing een belemmering is voor toetreding tot de arbeidsmarkt
voor uitkeringsgerechtigden met een arbeidsplicht, zal die taalbeheersing
moeten worden verkregen. Dat kan nu al op basis van socialezekerheidswetten,
maar het is nog niet zo precies geformuleerd. Je kunt verplichtingen opleggen
aan uitkeringsgerechtigden om zich in te spannen om die arbeidsmarkt op te
komen, maar het aspect van taalbeheersing is niet apart gestipuleerd in de
socialezekerheidsregeling. Dat nu regelen deze amendementen. Het zijn geen
voorwaarden vooraf. Ik heb de toelichting op dat punt ook aangepast, want
er ontstond enige discussie over de vraag of je iemand die recht heeft op
een uitkering als het ware als voorwaarde vooraf kan opleggen dat hij eerst
de taal moet leren? Neen, dat kan niet, maar aan dat recht op een uitkering
kun je wel koppelen een specifieke inspanning om de Nederlandse taal goed
te beheersen. Het kan ook niet gaan om een resultaatsverplichting, omdat je
daarmee dezelfde spanning inbouwt. Het is immers een recht op een uitkering
en hoe ga je dan om met een resultaatsverplichting? Maar, een inspanningverplichting
kan zeker en dat beogen deze amendementen dan ook.Het is ook belangrijk om helderheid te verschaffen over hetgeen deze amendementen
niet kunnen repareren. Het gaat dus om taalbeheersing, het kan ook gaan om
andere sociale vaardigheden die nodig zijn om de arbeidsmarkt op te komen
zijn, maar niet om de bredere kennis van de Nederlandse samenleving die in
de inburgering wel belangrijk is. Als je dat ook zou verlangen, is het verband
tussen kennis verwerven en het kunnen toetreden tot de arbeidsmarkt minder
sterk te maken. Ik hecht eraan om duidelijk te maken wat deze amendementen
wel en wat zij niet kunnen repareren en kennis van de Nederlandse samenleving
valt hier niet onder. Ik besef dat dit een verarming is ten opzichte van wat
de minister ooit beoogde. Zoals bekend bestonden daar andere juridische bezwaren
tegen.Met deze amendementen heb ik ook geen mogelijkheid tot reparatie voor
de andere twee categorieën van het oude artikel 3, namelijk de ouders
en verzorgers van ... en de geestelijk bedienaren. Daarvoor zullen wij langs
andere wegen een oplossing moeten zoeken.Het is nu mijn verzoek of de Handelingen van dit debat en dan ten minste
mijn toelichting op mijn amendementen, op de een of andere manier in handen
van de Raad van State kunnen worden gesteld.De voorzitter:Dit is een ordevoorstel. Ik denk dat dit hierover aan het einde van het
debat gewisseld kan worden.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik kan mij hierin vinden, want deze toelichting is een verheldering van
de bedoeling van deze amendementen. In eerste instantie, dat wil zeggen tijdens
de eerste termijn van het wetgevingsoverleg, had ik begrepen dat in deze amendementen
wel degelijk een resultaatsverplichting werd voorgesteld. Ik heb er toen naar
gevraagd en de heer Dijsselbloem antwoordde heel duidelijk: wel degelijk een
resultaatsverplichting en geen inspanningsverplichting. Ik kan mij goed vinden
in wat er nu ligt, maar dit is wel iets anders dan hij in eerste instantie
naar voren heeft gebracht.De heer Dijsselbloem (PvdA):Dat is waar, de amendementen zijn twee keer gewijzigd.Mevrouw Sterk (CDA):Ik zou het betreuren als het wetsvoorstel op deze manier wordt ingevuld,
omdat dit een forse verschraling betekent. In de afgelopen tijd hebben wij
geleerd dat een inspanningsverplichting niet genoeg als stok achter de deur
fungeert om mensen echt naar een hoger niveau te helpen. Ik ben bang dat wij
op deze manier opnieuw een generatie krijgen die worstelt met het verwerven
van een goede plaats in de samenleving.Stel dat de Raad van State in september in zijn spoedadvies tot de conclusie
komt dat het onderscheid dat de minister maakt gerechtvaardigd is, neemt de
fractie van de PvdA dan haar harde woorden terug en stemt zij dan in met dit
wetsvoorstel?De heer Dijsselbloem (PvdA):Artikel 3 is uit het wetsvoorstel. Wij zullen aanstaande donderdag afwegen
of wij voor het wetsvoorstel stemmen. Als-dan-vragen zijn speculatief, maar
gegeven de juridische adviezen lijkt het mij onwaarschijnlijk dat er toch
nog een juridisch houdbare basis zou zijn om onderscheid te maken naar categorieën
Nederlanders. Ik ga verder niet in op die theoretische vraag. Als de Raad
van State hiervoor een oplossing aandraagt waarmee wij alsnog de groepen bereiken
waarvan wij vinden dat het belangrijk is dat zij de Nederlandse taal verwerven
etc., dan zullen wij daar graag en constructief aan meewerken.Mevrouw Sterk (CDA):Het zou dus kunnen zijn dat de fractie van de PvdA de woorden dat het
discriminerend is, want met die stelligheid poneert zij haar verhaal, terugneemt
als blijkt dat de Raad van State oordeelt dat dit niet discriminerend is of
dat dit een gerechtvaardigde discriminatie is?De heer Dijsselbloem (PvdA):Mevrouw Sterk zet een val voor haarzelf open. Volgens mij hebben alle
fracties tijdens het wetgevingsoverleg gezegd dat artikel 3 zoals het oorspronkelijk
luidde, discriminatoir was. Alleen de CDA-fractie zei tegen de minister: als
u ons garandeert dat het wel goed gaat, steunen wij u. Waarop de minister
zeer terecht antwoordde dat zij dit natuurlijk niet kan garanderen, want dit
is uiteindelijk aan de rechter.Het oude artikel 3 kon niet en ons harde oordeel daarover houden wij volstrekt
staande. Dit is overigens gefundeerd op vele juridische adviezen. Als de Raad
van State in zijn advies een mogelijke uitweg biedt voor sommige categorieën
onder bepaalde voorwaarden – nu kom ik weer op het punt van proportionaliteit –
dan zullen wij dat wel zien. Als het niet-discriminatoir kan en wij bereiken
de goede groepen, dan vindt de minister de PvdA weer aan haar kant. Het harde
oordeel waarover mevrouw Sterk spreekt, had betrekking op het oude artikel
3 en dit houd ik staande. Ik maak hier nog een kanttekening bij. Het alternatief
zou een enorme verslechtering zijn. Ten opzichte van het eerste wetsvoorstel
van de minister zou de verplichting inderdaad minder sterk zijn, dus het geheel
minder streng. Maar ik geef in overweging dat de oude wet de oudkomers niet
betreft. Wij regelen in de amendementen dus wel degelijk een ten opzichte
van de oude situatie grotere doelgroep, met een inspanningsverplichting. Dat
is voor ons winst. In de huidige situatie gaat het alleen over nieuwkomers.Mevrouw Sterk (CDA):Ik bedoelde inderdaad een verschraling ten opzichte van het huidige voorstel.
De CDA-fractie wil daar zo lang mogelijk aan vasthouden.De heer Dijsselbloem (PvdA):Wat zegt u nu eigenlijk? U suggereert dat u aan artikel 3 wilt vasthouden,
of het opnieuw wilt introduceren. Ik geef u in overweging dat zelfs minister
Verdonk het op dit moment helemaal uit de wet wil terugtrekken. Wees u nu
eens duidelijk: wilt u aan het oude artikel 3 vasthouden, of wilt u met ons,
de rest van de Kamer en de minister de zaak even parkeren en het advies van
de Raad van State afwachten?Mevrouw Sterk (CDA):De CDA-fractie deelt de visie van de Kamer; wij hebben ook ermee ingestemd
om het te parkeren. Wij hebben er echter nog geen definitief oordeel over.
Ik sprak u erop aan dat u dat oordeel al wel lijkt te hebben.De heer Dijsselbloem (PvdA):Over het oude artikel 3 hebben wij een helder oordeel.De heer Van der Staaij (SGP):Voorzitter. Wat is de bedoeling van de amendementen die nu eigenlijk opnieuw
worden toegelicht? Ze zijn eigenlijk een alternatief voor een bepaling die
inmiddels niet meer in de wet staat, omdat de Raad van State juist over die
materie nog gaat adviseren. Trekt de heer Dijsselbloem de amendementen nu
in? Amendementen aanhouden kan nu eenmaal niet.De heer Dijsselbloem (PvdA):Nee, daarom heb ik ook gezegd dat ik ze toelicht. Het is een wat unieke
vorm, ook voor mij. De amendementen zijn inmiddels naar de Raad van State
gestuurd en ik neem aan in de laatste, gewijzigde vorm. Ik hecht er zelf aan
om ze in de goede context te plaatsen. Het zou volgens mij zuiverder zijn
dat de minister mijn amendementen interpreteerde en toelichtte voor de Raad
van State. Dat doe ik nu hier. Tegelijk is sprake van een soort procedureklem.
U weet dat het mijn voorkeur heeft om de hele stemming na het zomerreces te
doen, nadat de Raad van State heeft geadviseerd. Begrijpt u mijn probleem?
Als de Kamer daartoe zou besluiten, kon ik mijn amendementen nu gewoon staande
houden; wij zouden later dan over het geheel kunnen stemmen. Als wij donderdag
artikelsgewijs moeten stemmen, lijkt het mij op dit moment de enige optie
om de amendementen in te trekken. Dat lijkt mij procedureel de enige weg.De heer Van der Staaij (SGP):Dat wilde ik graag even horen. Ik denk dat wij zo geen verwarring krijgen
dat, bijvoorbeeld, als een amendement het niet zou halen, dat om inhoudelijke
redenen zou lijken, terwijl het eigenlijk om procedurele gronden, de hangende
advisering van de Raad van State, zou gaan. Die helderheid krijgen we van
u dus op een later moment.De heer Dijsselbloem (PvdA):Ja. Als wij donderdag stemmen, zal ik voor de stemming deze amendementen
intrekken. Dan zien wij na ommekomst van het advies van de Raad van State
verder of de amendementen nog waardevol zijn.De voorzitter:Het wordt wat ingewikkeld. In feite zegt u in deze termijn dat u uw amendementen
nader toelicht. Het zou dus een nadere wijziging betreffende de toelichting
zijn.De heer Dijsselbloem (PvdA):Nee, nee. Het is zo ingewikkeld dat ik u adviseer om niet te proberen
te interpreteren wat wij zeggen.De voorzitter:U vraagt wellicht om dit straks door te sturen naar de Raad van State.De heer Dijsselbloem (PvdA):Juist. Mijn mondelinge toelichting hier levert de context waarbinnen mijn
amendementen moeten worden begrepen; ik licht nog een keer toe wat de amendementen
beogen en wat ze níet kunnen beogen. Het lijkt me goed als de Raad
van State die context erbij heeft.De voorzitter:Wij komen hier uiteindelijk nog op terug.De heer Dijsselbloem (PvdA):De minister stelt een nieuw artikel 3 voor; een soort kapstok waarbij
een AMvB wordt aangekondigd waarmee alsnog categorieën Nederlanders onder
de wet kunnen worden gebracht. Dat vinden wij onverstandig, omdat het alsnog
onder de wet brengen van categorieën Nederlanders het risico van discriminatie
in zich draagt. De minister zegt dat wij straks zullen bezien hoe wij dit
invullen, na ommekomst van het advies van de Raad van State; daarna zou zo
snel mogelijk een wetsvoorstel worden ingediend. Het blijft een heel ingewikkelde
constructie die onze voorkeur niet heeft. Het heeft onze nadrukkelijke voorkeur
om het advies van de Raad van State af te wachten, zodat wij de doelgroepen
direct in de wet kunnen opnemen. Wij kunnen dat in een novelle regelen, maar
het heeft mijn voorkeur de stemmingen daarvoor uit te stellen tot na de zomer.
In de zomer komt namelijk het advies van de Raad van State en de minister
kan de extra tijd gebruiken voor een nota van wijziging. Na de zomer kan de
Kamer dan een integrale afweging maken.Ik wijs er maar op dat minister Donner zojuist bij de stemmingen heeft
gevraagd om de stemmingen over het wetsvoorstel inzake de bestuurlijke boete
uit te stellen, omdat de Raad van State nog om advies is gevraagd. Dat is
een ordentelijke procedure en de Kamer heeft het verzoek van de minister dan
ook overgenomen. Verder heeft collega Van Schijndel bij dezelfde stemmingen
uit het oogpunt van zorgvuldigheid gepleit voor uitstel van de eindstemming
over het wetsvoorstel inzake de dwangsom bij niet tijdig beslissen.De heer Visser (VVD):De verschillen tussen dit wetsvoorstel en de voorbeelden die u noemt,
zijn groter dan de overeenkomsten.De heer Dijsselbloem (PvdA):Als u dat verder niet toelicht, laat ik die opmerking maar voor wat zij
is. De parallel is volgens mij overduidelijk, want in deze twee voorbeelden
is ook besloten om omwille van de zorgvuldigheid de eindstemming uit te stellen.Het nieuwe artikel 3 is in de ogen van mijn fractie om wetgevingstechnische
en principiële redenen niet acceptabel. Daarom stel ik voor om dit artikel
te schrappen en bij wijze van compromis deze week wel over de artikelen en
de amendementen te stemmen, maar de eindstemming uit te stellen tot na de
zomer. Op deze manier bieden wij de uitvoeringsinstanties namelijk wel de
benodigde duidelijkheid.Antillianen en Arubanen vielen tot de vijfde nota van wijziging onder
het laatste stukje van de WIN. De minister heeft echter besloten om de WIN
helemaal in te trekken en om de Raad van State om advies te vragen over de
positie van Antillianen en Arubanen. Wat betekent dit voor de "Antillianenwet",
waarin een toelatings- en verwijderingsregeling en een regeling voor de inburgering
zouden worden opgenomen voor deze groepen landgenoten? Wat heeft de Raad van
State hierover geadviseerd? Ik vraag dat, omdat hier ook sprake is van ongelijke
behandeling van categorieën Nederlanders. Wat zijn ten slotte de implicaties
van deze discussie voor het voorstel om de Rijkswet op het Nederland te wijzigen
in verband met de beperking van de mogelijkheden voor dubbele nationaliteit?
Een onderdeel van dit voorstel is de mogelijkheid om mensen de Nederlandse
nationaliteit te ontnemen die veroordeeld zijn voor terroristische misdrijven.
Ook dat voorstel lijkt ongelijke behandeling van Nederlanders toe te staan.De Kamer heeft het wetsvoorstel op veel punten weten aan te passen. Ik
denk dan aan de rol van gemeenten, de grote groepen die toch een aanbod krijgen
met een gemaximeerde eigen bijdrage, de motie van mevrouw Sterk en mij over
het draagkrachtprincipe en de ontheffings- en sanctiemogelijkheden voor het
college van burgemeester en wethouders. Allemaal verbeteringen en zorgvuldigheidswaarborgen.
Verder heeft het praktijkexamen vorm gekregen en worden duale trajecten eerder
regel dan uitzondering. De goede prioritaire groepen zijn aangewezen. Er komt
een keurmerk. Er is een transitieakkoord en zelfs met de VNG is overeenstemming
bereikt over de financiering van het cursusaanbod. Hierdoor is een aantal
van mijn amendementen overbodig geworden. Ik noem voor de zekerheid nog maar
de amendementen die ik heb ingetrokken, want het is belangrijk dat dat bij
het Bureau Wetgeving en de Griffie goed doorkomt.Op stuk nr. 42 heb ik een amendement ingediend dat gemeenten de mogelijkheid
geeft om naar redelijkheid om te gaan met de boetes. De minister heeft hierop
adequaat gereageerd en ik heb dit amendement dan ook ingetrokken.Het amendement op stuk nr. 49 regelde dat er geen vreemdelingenrechtelijke
sanctie zou volgen wanneer betrokkene zich aantoonbaar voldoende had ingespannen.
Daarvan zei de minister dat dit al kan vallen onder de ontheffingsmogelijkheden
die het college heeft. Als mensen zich voldoende hebben ingespannen en het
buiten hun schuld toch niet halen, dan kunnen zij ontheffing krijgen. Het
amendement op stuk nr. 49 heb ik ook ingetrokken. Het amendement op stuk nr.
34 heb ik samen met mevrouw Sterk ingediend en betrof de beroepsmogelijkheid.
Ook dit amendement is ingetrokken.Het amendement op stuk nr. 36 betrof het onafhankelijke toezicht op exameninstellingen.
Ik ga akkoord met het voorstel dat de minister doet in de vijfde nota van
wijziging. Dit betekent dat ook het amendement op stuk nr. 36 is ingetrokken.
Het amendement op stuk nr. 40 betrof een voorstel om de eigen bijdrage na
het behalen van het examen terug te geven. Dit was bedoeld als een positieve
prikkel. Ik moet eerlijk zeggen dat de voorstellen van de minister op dit
punt in de vijfde nota van wijziging beter zijn. Daarin staat namelijk dat
degenen die hoger inzetten en een hoger niveau halen, de eigen bijdrage terugkrijgen.
Dat vind ik een beloning voor een extra inspanning en dat is nog beter dan
mijn amendement. Dat betekent dat ik het amendement op stuk nr. 40 zelfs met
plezier heb ingetrokken.Dan resteren er een aantal wezenlijke amendementen. Ik vraag ten eerste
de warme aandacht van mijn collega's voor het amendement over de cliëntenparticipatie.
Ik vermag niet goed te begrijpen waarom wij als Kamer bij een aantal andere
wetten – ik wijs op de WMO – hebben gezegd dat cliëntenparticipatie
goed geregeld moet zijn en wij dat bij deze wet niet regelen. Cliëntenparticipatie
is essentieel in deze tijd. Dit is nota bene een wet die erop gericht is om
de participatie van de doelgroep in de samenleving te verhogen. Het is toch
wonderlijk dat wij hierbij zeggen dat participatie maar lokaal of binnen de
instellingen vorm moet krijgen? Het lijkt mij wezenlijk dat
de inburgeringsplichtigen volwaardig worden betrokken bij de uitwerking van
deze Wet inburgering in lokaal beleid, lokale verordeningen en daarna in de
uitvoering op lokaal niveau. Dit betreft mijn amendement op stuk nr. 41.Ik blijf eraan hechten om ten minste een vijftal minimale kwaliteitswaarborgen
te regelen voor de gemeentelijke inkoop. Er is een verdergaand amendement
van mevrouw Lambrechts waarin staat dat gemeenten gewoon met keurmerk moeten
inkopen. Mijn amendement kan gezien worden als een tussenvariant tussen het
voorstel van mevrouw Lambrechts en dat van de minister. De minister zegt dat
zij op dat punt niets aan de gemeenten wil opleggen. Ik pleit ervoor om ten
minste vijf minimale kwaliteitswaarborgen met de gemeenten af te spreken.
Ik heb dit neergelegd in het amendement op stuk nr. 76, dat nu ook is ondertekend
door collega Azough. Ik zal die vijf waarborgen niet noemen en ik heb ze ook
niet paraat, maar ze staan keurig in mijn amendement, dat vorige week al is
verspreid.Mevrouw Sterk (CDA):Ook dit amendement vind ik op zich sympathiek. Maar bent u niet bang dat
u eigenlijk twee keurmerken introduceert? Namelijk het keurmerk dat voor meerdere
aspecten geldt en het keurmerk dat deze vijf punten bevat.De heer Dijsselbloem (PvdA):Ik vind dat een reële overweging. Dat leidt echter tot de conclusie
dat het keurmerk voor iedereen moet gelden. Als u die conclusie trekt, dan
ben ik bereid om deze ook te trekken. Daarvan zegt u dat u dat niet aan gemeenten
wilt opleggen, omdat het te ver gaat. Daarom stel ik voor om vijf essentiële
dingen met gemeenten af te spreken die in ieder geval in de aanbestedingscontracten
moeten zijn vastgelegd. Ik heb dat niet tot op de millimeter uitgewerkt, maar
er moeten wel een aantal kwaliteitswaarborgen in staan.Mevrouw Sterk (CDA):Ik wil daar best over nadenken, maar mijn zorg is dat wij dingen in de
wet gaan vastleggen die gemeenten moeten uitvoeren, terwijl de gemeenten zelf
een volksvertegenwoordiging hebben die hen afrekent op hun eigen resultaten.
Ik stel voor om eerst te kijken hoe dat gaat. Als wij zien dat er zaken gigantisch
mis gaan, dan kunnen wij dat altijd nog aanpassen. Ik wil in eerste instantie
uitgaan van vertrouwen in de gemeenten en geen blijk geven van de verwachting
dat het wel mis zal gaan.De heer Dijsselbloem (PvdA):Ook hiervoor geldt dat er een parallel getrokken kan worden met een aantal
andere grote wetgevingstrajecten in de Kamer waarbij wij een aantal kwaliteitseisen
hebben gesteld. Ik noem de WMO. Ik erken echter dat de Kamer verdeeld was
bij de behandeling van het wetsvoorstel betreffende kinderopvang. Uw pleidooi
voor vertrouwen in de gemeenten klinkt mij sympathiek in de oren. Ik heb daarom
ook niet gezegd dat men het keurmerk moet afnemen. Ook heb ik niet zeer gedetailleerd
voorgeschreven waaraan moet worden voldaan. Ik geef alleen die vijf basale
voorwaarden mee. Wij moeten ons wel realiseren dat deze wet vol staat met
dingen die de gemeenten moeten. Dat bepalen wij hier. De gemeente moet bepaalde
groepen oproepen, de gemeente moet boetes opleggen, de gemeente moet bepaalde
groepen een aanbod doen enzovoort. Ik laat u natuurlijk de ruimte voor het
principiële standpunt dat wij de gemeenten op het gebied van de kwaliteit
van de cursussen geen verplichtingen moeten opleggen, maar het komt opportunistisch
over, omdat u het op andere onderdelen geen probleem vindt dat de wetgever
de gemeenten allerlei opdrachten geeft.Mevrouw Sterk (CDA):De vraag is, welke zaken echt noodzakelijk zijn en welke minder. Uit uw
betoog maak ik op dat ook u in eerste instantie vertrouwen wilt stellen in
de gemeenten. Er is een keurmerk, dus gemeenten kunnen inkopen bij een instelling
met een keurmerk. De vraag is echter, of dit ook verplicht zou moeten worden.
Ik vind dat wij de gemeenten op dat punt in eerste instantie de ruimte moeten
laten. U kunt mij veel verwijten, maar ik heb ook op andere punten geprobeerd
gemeenten meer ruimte te geven.De heer Dijsselbloem (PvdA):Dat onderstreep ik onmiddellijk. Mijn fractie heeft echter verschillende
dingen geleerd van Paars. Eén daarvan is dat wij geen blind geloof
hebben in marktwerking. Marktwerking kan goed zijn en in dit geval verwachten
wij een groter en gedifferentieerder aanbod. Misschien kan zelfs de prijs
omlaag, hoewel ik bij die verwachting grote reserves heb. Wij steunen het
algemene principe dat de markt wordt vrijgegeven, maar wij moeten in een vrije
markt ook oppassen dat er op de goede dingen geconcurreerd gaat worden. Wij
willen niet dat er geconcurreerd gaat worden op de kwaliteit. U zult zeggen:
vertrouw de gemeenten maar op dat punt. Wij hebben echter pijnlijke lessen
moeten leren, bijvoorbeeld in de reïntegratiemarkt. Daar werd aanvankelijk
ook niet over kwaliteitseisen gesproken en ontstond er een keiharde concurrentie
op kwaliteit. De prijzen bleken omlaag te kunnen, maar achteraf gezien was
de kwaliteit van die goedkopere cursussen zo bedroevend laag dat wij daarna
pas zijn gaan werken aan kwaliteitseisen in de reïntegratiemarkt. Laten
wij die fouten niet opnieuw maken. De CDA-fractie was ons op dat punt nota
bene voor: tijdens Paars waarschuwde de CDA-fractie voor dergelijke effecten
van de marktwerking. Nu lijkt u in de positie te komen van marktwerkinggelovige
en ben ik degene die waarschuwt voor mogelijke negatieve kanten van marktwerking.
Laten wij die lessen uit het verleden leren.Mevrouw Sterk (CDA):Voorzitter. De heer Dijsselbloem daagt mij uit...De voorzitter:Dat deed hij de eerste keer ook.De heer Dijsselbloem vervolgt nu zijn betoog en komt tot een afronding.De heer Dijsselbloem (PvdA):Aan dat laatste ben ik nog niet helemaal toe.Dan vraag ik nu aandacht voor een amendement inzake de maatschappelijke
begeleiding van alle asielgerechtigde inburgeringsplichtigen, dat is meeondertekend
door mevrouw Sterk en mevrouw Lambrechts. Ik houd mijn amendement staande
inzake het gemeentelijke aanbod aan alle groepen inburgeringsplichtigen. Dit
heeft te maken met de rechtszekerheid waarover de heer Van der Staaij sprak
en met de onzekerheid bij oudkomers of zij ooit een aanbod zullen krijgen.
Ik vind dat de gemeenten enige vrijheid moeten hebben om te beslissen
wie zij oproepen en in welke volgorde. Van het verleden zou ik willen leren
dat wij deze doelgroepen zeker niet aan hun lot moeten overlaten.Ik heb aansluiting gezocht bij het amendement van mevrouw Sterk en mevrouw
Lambrechts over het ontschotten van WEP- en WIN-budgetten. WEP-budgetten moeten
ook kunnen worden ingezet voor alfabetisering. Onder het amendement van mevrouw
Sterk en mevrouw Lambrechts inzake een inburgeringsaanbod aan alle asielgerechtigden
staat inmiddels ook mijn naam.Verder heb ik een aantal moties meeondertekend. Een belangrijke daarvan
is de motie-Lambrechts over het vervolgtraject tot 1 januari. In dit
verband heb ik een vraag aan de minister over het transitieakkoord dat met
de sector is gesloten en aan Brussel is voorgelegd. Als het tegenvalt, kan
de hardheidsclausule in een latere fase leiden tot een groter compensatiebedrag.
Als die hardheidsclausule het in Brussel niet redt, zullen wij voor de invoering
van de wet mogelijkerwijs al het compensatiebedrag moeten aanpassen. Zie ik
dat juist en is de minister het met mij eens dat dit punt dan opnieuw zal
moeten worden bezien en ingevuld voordat de wet van kracht is? Als de wet
eenmaal van kracht is, is er namelijk een vrije markt en mag er geen geld
van de overheid meer naar de sector worden gesluisd. Als ik dat juist zie,
hoop ik dat wij zo snel mogelijk na de zomer hierover duidelijkheid krijgen
vanuit Brussel. De concrete vraag is, of ook de hardheidsclausule expliciet
in Brussel is aangemeld en niet alleen de eenmalige compensatie.Mevrouw Lambrechts (D66):Met uw vraag suggereert u dat wij het bedrag van 122 mln. zullen moeten
aanpassen. Ik was juist blij met een toezegging dat wij hoe dan ook gaan zorgen
dat 122 mln. voor dat transitiebudget beschikbaar zou komen, via de notificatieprocedure
in Brussel of op een andere manier. Ik ben nog niet zover dat ik dat bedrag
zou willen aanpassen. De heer Dijsselbloem toch ook niet, hoop ik?De heer Dijsselbloem (PvdA):De transitieovereenkomst bestaat uit verschillende elementen. Een ervan
is de eenmalige compensatie om de overgang goed te kunnen maken. Dat is dat
bedrag. Volgens mij is dat overeengekomen tussen de ministers en de sector.
Daarnaast is er een hardheidsbepaling waarin staat dat misschien dat compensatiebedrag
zal moeten worden aangepast als het allemaal toch tegenvalt. Ik begrijp dat
daar het misverstand zit.Mevrouw Lambrechts (D66):Daar zat even mijn misverstand omdat ik meende dat de heer Dijsselbloem
bedoelde dat een beetje minder ook goed is als men maar iets krijgt. Dat is
niet het geval.De heer Dijsselbloem (PvdA):Het misverstand is opgelost. Ik wil echter zeker weten dat die hardheidsbepaling
ook in Brussel is aangemeld en dat wij dat tijdig, dus voor de inwerkingtreding
van de wet, hebben gecorrigeerd als dat tot problemen in Brussel zal leiden.Ten slotte kom ik terug op mijn punt of wij mijn toelichting op de amendementen
aan de Raad van State kunnen doen toekomen. Misschien is het goed om de Handelingen
maar helemaal te sturen. Meerdere mensen hebben hierover opmerkingen gemaakt.
Verder acht ik het goed een ordedebat te voeren over de wijze waarop wij straks
over dit wetsvoorstel zullen stemmen. Dat kan misschien na afloop van de beantwoording
door de minister.De voorzitter:Dat kan na afloop van de beantwoording door de minister.De heer Dijsselbloem (PvdA):Ik zal twee moties indienen. De eerste betreft de verklaring educatie.
Het is voor mij een springend punt waarmee ik al twee jaar bezig ben.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat, hoewel onder de oude Wet inburgering nieuwkomers een
nieuwkomer slechts verplicht was aan de cursus deel te nemen, er veel nieuwkomers
zijn geweest die het in de nieuwe Wet inburgering van hen vereiste niveau
wél hebben gehaald;constaterende dat sommige inburgeringsplichtigen dit niveau alsnog hebben
bereikt na afloop van de verplichte inburgeringscursus, veelal op eigen kracht
en met eigen middelen;van oordeel dat, wanneer deze inburgeringsplichtigen door middel van een
door een erkende onderwijsinstelling verleende Verklaring educatie kunnen
aantonen dat het in de nieuwe Wet inburgering vereiste niveau is gehaald,
dit recht op vrijstelling van het taalonderdeel van het inburgeringsexamen
zou moeten geven;verzoekt de regering, dienovereenkomstig in het Besluit inburgering een
vrijstellingsgrond op te nemen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Dijsselbloem, Azough, Lambrechts
en Sterk. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 93(30308).De heer Dijsselbloem (PvdA):Wij spreken vandaag over het wetsvoorstel en niet over de begroting. Niettemin
zijn die nauw met elkaar verbonden. Ik dien daarover de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat er brede steun is voor een meer ambitieuze aanpak van
inburgeringsbeleid, zowel Dijsselbloemten aanzien van nieuwkomers als oudkomers;constaterende dat in de nieuwe Wet inburgering de doelgroep van het beleid
zeer sterk wordt vergroot zonder dat dat gepaard gaat met een uitbreiding
van het beschikbare budget;overwegende dat ook het budget voor de volwasseneneducatie (WEB) onder
grote druk staat;constaterende dat de Kamerbehandeling van het wetsvoorstel Wet inburgering
nog een aantal extra ambities en dus kosten heeft opgeleverd;van oordeel dat het jaarlijkse financiële plafond niet ten koste
mag gaan van de noodzakelijke ambitie in het inburgeringsbeleid;verzoekt de regering, indien nodig het budget aan te passen aan de ambitie
van het nieuwe inburgeringsbeleid en niet andersom,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Dijsselbloem en Azough. Naar mij
blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 94(30308).De heer Dijsselbloem (PvdA):Ik zou deze motie willen karakteriseren als een aanmoedigingsmotie om
de minister een steun in de rug te geven. Ambitie mag nooit wijken voor het
budget. Pas het budget aan.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik kom terug op het begin. Het was een mooi begin: de commissie-Blok die
heeft aangegeven dat het hier ondanks het beleid – wat men zou kunnen
zeggen in plaats van "dank zij het beleid" – toch redelijk
gaat met heel veel migranten. Vervolgens moet er sprake zijn van balans in
de verantwoordelijkheden en plichten van beide kanten, zowel van de kant van
de overheid als van de kant van de inburgeraars. Dat ben ik helemaal eens
met de heer Dijsselbloem. Vindt hij dat deze wet van toepassing is op werkende
oudkomers? Omdat zij geen uitkering hebben, krijgen zij geen aanbod. Zij moeten
het zelf betalen en een lening van misschien wel duizenden euro's aanvragen.
Vindt hij dat zijn woorden op deze groep mensen van toepassing is?De heer Dijsselbloem (PvdA):Ik heb samen met mevrouw Sterk in een eerdere fase een motie ingediend
om het draagkrachtprincipe in deze wet goed te borgen. Dat is op een aantal
punten gelukt, maar het zou nog beter kunnen. Een groot deel van de inburgeringsplichtigen
krijgt straks een aanbod van de gemeente, zoals een cursus met examen en zo
nodig maatschappelijke begeleiding en wel tegen een maximale eigen bijdrage.
Die bijdrage zou misschien wel lager kunnen zijn, maar enige eigen bijdrage
vindt de PvdA-fractie te verdedigen. Anderen, bijvoorbeeld oudkomers met een
eigen salaris, zullen in principe zelf aan de slag moeten en geld moeten lenen.
Daar zijn weer aflossingstermijnen voor en als iemand heel weinig inkomen
heeft, zal hij ook heel weinig hoeven af te lossen. Na maximaal zeven jaar
wordt hem het restant kwijtgescholden. Als hij een uitkeringsgerechtigde is,
of dat op een bepaald moment wordt, zal na drie jaar het restant worden kwijtgescholden.
Het is allemaal wat ingewikkeld om uit te leggen, maar grosso modo is er een
goede systematiek om het draagkrachtprincipe in de wet te verankeren.Mevrouw Azough (GroenLinks):Is de heer Dijsselbloem niet bang dat wij mensen, die wij dertig jaar
lang in hun sop hebben laten gaarkoken, nu een extra sopje geven?De heer Dijsselbloem (PvdA):Ik kan mevrouw Azough misschien tegemoetkomen met twee opmerkingen. Ik
vind het een betere oplossing om alle inburgeringsplichtigen via de gemeenten
een aanbod te doen en daarvoor heb ik een amendement ingediend. Dat zal wel
meer geld vergen en daarom heb ik een motie ingediend, waarin wordt gevraagd
het budget aan te passen aan de ambitie. Je kunt je ambitie niet elke keer
sterk vergroten zonder je budget aan te passen. Ik vind het wel gerechtvaardigd
om te spreken over een plicht, ook voor oudkomers en ook voor oudkomers die
werk hebben. Het draagkrachtprincipe houdt rekening met bijvoorbeeld eigen
inkomen uit werk. In dat geval kan er een grotere financiële bijdrage
worden gevraagd.De heer Varela (LPF):Voorzitter. Deze Wet inburgering moet worden bezien als een van de kroonjuwelen
van het kabinet-Balkenende II. Drie jaar geleden heeft deze minister hard
gewerkt aan de totstandkoming ervan. Als LPF-fractie hebben wij deze wet altijd
van groot belang geacht, niet alleen voor de inburgeraars en hun kans op slagen
in de Nederlandse samenleving, maar ook voor die samenleving zelf. Te lang
hebben wij getolereerd dat mensen van buiten zich hier probleemloos en zonder
voorwaarden konden vestigen en te lang hebben wij de maatschappelijke ontwikkeling
van het ontstaan van een kansloze onderklasse van buitenlandse komaf, categorisch
ontkend. Wij zijn van mening dat deze wet hier een einde aan maakt en daar
zijn wij natuurlijk zeer blij mee.Wij hopen en gaan ervan uit dat de Kamer de wet snel zal behandelen, zoals
vandaag overigens gebeurt, en donderdag in stemming zal brengen, zodat hij
uiteindelijk per 1 januari 2007 in werking kan treden.Tijdens het wetgevingsoverleg van twee weken geleden bleek dat de Kamer
moeite had met de reikwijdte van de wet. Men achtte rechtsongelijkheid niet
denkbeeldig en was bang dat mensen onder verwijzing naar artikel 1 bij de
rechter hun gelijk kunnen halen. Alhoewel wij die angst niet delen, staan
wij achter de keuze hierover advies te vragen aan de Raad van State. In het
verlengde hiervan is het een goede en praktische zet van de minister geweest
om in afwachting van dat advies de wet tijdelijk aan te passen, zodat door
middel van de AMvB nog steeds bepaalde groepen kunnen worden aangewezen voor
een verplichte inburgeringcursus.Wij zijn overigens van mening dat een overheid een dergelijk onderscheid
wel degelijk mag maken, aangezien het uitgangspunt van de wet is dat mensen
zich moeten kunnen handhaven in deze samenleving en er zijn duidelijke groepen
in Nederland aanwijsbaar die door taal- en cultuurachterstand die mogelijkheden
niet bezitten. Op voorstel van de gelegenheidscoalitie van VVD en PvdA heeft
de minister tevens de mogelijkheid geschapen om de plicht tot het volgen van
een inburgeringscursus met bijpassend examen onder te brengen in de wetgeving
rond de sociale zekerheid. Dat klinkt logisch, want een onderdeel van de wetgeving
is dat men beschikbaar is voor de Nederlandse arbeidsmarkt, en het niet spreken
van de Nederlandse taal doet daar afbreuk aan. Iemand die niet
of gebrekkig Nederlands spreekt, zal in de huidige economische context geen
of nauwelijks kans op de arbeidsmarkt hebben en is dus niet inzetbaar. Wij
ondersteunen dat idee, maar het is niet genoeg.Een van de belangrijkste categorieën van nieuwe Nederlanders die
een stevige druk moeten voelen om in te burgeren en taal en cultuur te leren,
is de groep van mensen die verantwoordelijkheid hebben voor kleine kinderen,
de opvoeders. Willen wij voorkomen dat nieuwe generaties kinderen kansloos
opgroeien bij ouders van wie er ten minste één uit een andere
cultuur komt, dan moeten wij ervoor zorgen dat alle opvoeders een inburgeringsplicht
hebben. De nieuwe kaderwetgeving geeft de regering die ruimte. Het probleem
is dat het benutten van die ruimte afhankelijk is van de kleur van het kabinet.
Linkse kabinetten zullen sneller geneigd zijn om wat voorzichtiger om te gaan
met het opleggen van de inburgeringsplicht. Wij moeten zien te voorkomen dat
er in de toekomst een zigzagbeleid ontstaat. Nieuwkomers hebben recht op duidelijkheid
en zekerheid.Terwijl wij met zijn allen de komende maanden het oordeel van de Raad
van State gespannen zullen afwachten, moeten wij er in de tussentijd voor
zorgen dat de rest van de wet zo snel mogelijk aangenomen wordt. Een belangrijk
onderdeel daarvan is de totstandkoming van een professionele markt voor bedrijven
die inburgeringscursussen geven. Wij hechten er groot belang aan dat de overheid
omstandigheden creëert waarbinnen deze professionele markt op een gezonde
manier tot ontwikkeling kan komen. De overheid moet dus zo min mogelijk barrières
opwerpen. Dat neemt niet weg dat minimumeisen geformuleerd moeten worden waaraan
onderwijsinstellingen moeten voldoen. De particuliere consument moet zo min
mogelijk risico lopen. De overheid legt de nieuwe Nederlanders op dat zij
een cursus moeten volgen. Mijn collega Kraneveldt heeft een amendement ingediend
op grond waarvan de regering bij AMvB kwaliteitseisen aan deze onderwijsinstellingen
kan opleggen. Alleen onderwijsinstellingen met zo'n certificaat mogen deze
cursussen gaan aanbieden. Wat ons betreft gaat het dan echt om minimumeisen
en niet om de bescherming van de positie van grote onderwijsinstellingen als
roc's.Het staat als een paal boven water dat de markt voor inburgeringsopleidingen
feitelijk nog tot ontwikkeling moet komen. Om inburgeraars en grootinkopers
van opleidingen zoals gemeenten in de toekomst de mogelijkheid te geven om
een vergelijking te maken tussen de verschillende aanbieders, dien ik de volgende
motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat de markt voor inburgeringsopleidingen een jonge markt
is die feitelijk nog tot ontwikkeling moet komen;overwegende dat het zowel voor grote inkopers van opleidingen als gemeenten,
als voor particulieren moeilijk zal zijn om de goede opleiders te kunnen onderscheiden
van de opleidingsinstituten met minder goede resultaten;van mening dat het voor zowel de gemeenten als de particulieren van belang
is om een goede keuze te kunnen maken, zodat er zo min mogelijk belastinggeld
verspild wordt door verkeerde keuzes;verzoekt de regering, op termijn een systeem van rangschikken van opleidingsinstituten
op basis van behaalde resultaten te ontwikkelen, en die zo mogelijk op internet
te publiceren, zodat zowel de overheid als particulieren in staat zijn om
hun opleidingsgelden gericht en efficiënt in te zetten,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Varela en Visser. Naar mij blijkt,
wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 95(30308).Mevrouw Vergeer (SP):Voorzitter. Het heeft veel te lang geduurd voordat het tot achtereenvolgende
kabinetten doordrong dat grote groepen nieuwe Nederlanders in een isolement
leven. Niet alleen waren er onvoldoende taalcursussen, maar zelfs het nut
om migranten kennis te laten maken met Nederlandse omgangsvormen en regels
werd lange tijd in een kwaad daglicht gesteld. Gemeenteraadsleden van de toen
nog niet in de Tweede Kamer vertegenwoordigde SP hebben in de jaren tachtig
vergeefs menig inburgeringsvoorstel gedaan. Veel allochtonen hebben zich inmiddels
op eigen kracht en met hulp van buren en vrijwilligers in de wijk een verdiende
plaats in Nederland verworven. Velen leven echter nog steeds geïsoleerd
door gebrek aan kennis van de Nederlandse taal en de gewoonten. Ook wonen
er nog steeds velen in concentratiewijken. Zij gaan nauwelijks met Nederlanders
om. Dit is de droevige erfenis van onverschillige kabinetten.De commissie-Blok, die op voorstel van de motie-Marijnissen het integratiebeleid
heeft onderzocht, heeft deze impasse doorbroken. Een van de conclusies uit
het rapport Bruggen bouwen luidt: "De commissie constateert dat de voordelen
van gastarbeid aanvankelijk vooral terechtkwamen bij de werkgevers. Met de
Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid en het CPB is de commissie
van mening dat op dit moment, door een combinatie van onvoldoende integratie
en vervolgmigratie, het economisch rendement voor de samenleving als geheel
verwaarloosbaar is."De SP-fractie vindt het daarom goed dat het huidige kabinet nu eens écht
werk gaat maken van de inburgering. De pijn van de Wet inburgering zit hem
echter in de spierballentaal en het wapengekletter dat minister Verdonk meent
te moeten inzetten tegen de oudere migranten en hun kinderen en kleinkinderen.
Artikel 3, dat onderscheid maakt tussen drie soorten Nederlanders, is nu even
geparkeerd. De SP-fractie kan erin meegaan dat er een nieuw voorstel komt
in lagere wetgeving nadat de Raad van State heeft geadviseerd en wat ons betreft
ook de Tweede Kamer heeft gesproken. De wet blijft echter nog steeds zeer
kwetsbaar in morele en juridische zin, omdat het gelijkheidsbeginsel
op minstens twee cruciale punten wordt geschonden. Waarom moet een allochtone
analfabeet voor een cursus Nederlands wél een eigen bijdrage betalen
en een autochtone analfabeet niet? Dit lijkt mij ongeoorloofde ongelijke behandeling.
Verder is er het wapengekletter rond de boete op zakken. Waarom wél
een boete op dit zakken voor allochtone analfabeten en niet voor autochtone
analfabeten? Het is überhaupt een raar voorstel om een boete te zetten
op zakken. Een en ander maakt de wet juridisch kwetsbaar. De ACVZ heeft er
terecht op gewezen dat je iemand die zakt, geen straf kan geven als dit zakken
niet verwijtbaar is. De minister heeft dit standpunt bevestigd in haar brief
van 28 oktober 2005. Niemand krijgt dus een boete voor zakken, behalve
als men zich niet heeft ingespannen. De resultaatsverplichting komt dus in
feite neer op een inspanningsverplichting. Ik adviseer de minister daarom
de resultaatsverplichting te schrappen. Natuurlijk moet vrijblijvendheid voorkomen
worden; de vrijwillige deelname in het verleden was te vrijblijvend georganiseerd.
In plaats van een boete aan het eind werkt een waarborgsom aan het begin veel
beter. Een cursist kan er begrip voor opbrengen dat als er veel geld in hem
of haar geïnvesteerd wordt, hiervoor een waarborgsom gevraagd wordt.
Ik heb daarom het amendement op stuk nr. 75 – het had eerst stuk nr.
55 – ingediend, dat neerkomt op een inspanningsverplichting in plaats
van een resultaatsverplichting. Daarmee wordt inburgeringsplicht geen straf
maar recht op onderwijs. Daarmee is de wet minder gevoelig voor de anti-discriminatiebepalingen.
Positieve discriminatie en faciliteit mogen namelijk wel. In navolging van
wat de heer Dijsselbloem heeft gezegd, zou ik mijn amendement op stuk nr.
75 dan ook voor advies aan de Raad van State willen voorleggen.De wet maakt een eind aan de monopolieposities van de roc's. Het rendement
van de roc's was zeer ongelijk. De SP-fractie betreurt het dat de overheid
niet wil inzetten op publieke middelen voor kwaliteitsverbetering maar dat
zij heeft gekozen voor de zogenaamde tucht van de markt. Onderwijs kan namelijk
geen consumentenmarkt zijn, omdat dan de toegankelijkheid en de kwaliteit
in gevaar komen. Zeker bij onderwijs aan achterstandsgroepen ligt cherry picking
erg voor de hand. De SP-fractie is voor certificering van aanbieders en docenten
en voor openbaarheid van de rendementscijfers. Ook onafhankelijk toezicht
op de examinering en meer armslag voor de gemeenten wegen voor de SP-fractie
zwaar. De minister heeft hierop in de vijfde nota van wijziging, die wij zojuist
hebben ontvangen, positief gereageerd.Het afsluitend debat van vanavond heeft veel weg van een vorm van salamitactiek.
De Tweede Kamer gaat al dan niet akkoord met een deel van de wet. Artikel
3, toch geen kleinigheid, doet even niet mee. De Tweede Kamer kent ook de
uitvoeringsmogelijkheden nog onvoldoende. Er is grote onzekerheid over de
financiële aspecten. Ik heb dan ook de motie-Lambrechts medeondertekend
waarin wordt gevraagd om een nadere rapportage in november.Ik heb op stuk nr. 74 een amendement ingediend waarin wordt voorgesteld
om de inburgeringsplicht voor ouders van jonge, nog niet leerplichtige kinderen
te koppelen aan het recht op opvoedingsondersteuning door het consultatiebureau
en deelname van het kind aan vroeg- en voorschoolse educatie. Dat laatste
lijkt vanzelfsprekend, maar dat is het niet, want bij de VVE wordt op het
ogenblik maar 50% van de doelgroep bereikt. Het voornemen is om er
70% van te maken, maar dat is nog steeds geen 100%. Bij die
70% moet ten minste het kind van de inburgeringsplichtige ouder horen.
Op die manier komt de inburgeringscursus niet los te staan van de ontwikkeling
van het kind.Mijn amendement op stuk nr. 54 over het verkrijgen van een zelfstandige
verblijfsvergunning voor huwelijksmigranten heb ik overeenkomstig de suggesties
van de minister aangepast. Nu vallen er alleen migranten onder met een verblijfsvergunning
afhankelijk van een partner.Wegens gebrek aan spreektijd ga ik niet in op de vele amendementen die
collega's hebben ingediend. Alle amendementen die ik heb gezien, dienen tot
verzachting van de pijn die wordt aangericht door het wapengekletter van de
minister. De SP-fractie zal ze allemaal steunen.Ik kom tot ons finale oordeel over het wetsvoorstel. De minister moet
met hoge snelheid een inhaalmanoeuvre maken. Inhalen doe je natuurlijk altijd
links. Bij rechts inhalen vallen er slachtoffers. Voor de SP-fractie weegt
zwaar dat de minister het advies van de ACVZ heeft opgevolgd, namelijk dat
zakken voor het inburgeringsexamen niet beboet mag worden als de cursist niets
te verwijten valt. Het is dus een inspanningsverplichting in plaats van een
plicht om te slagen. De minister heeft op veel andere punten concessies aan
de Kamer gedaan. Toch blijft er onduidelijkheid over de legitimatie van ongelijke
behandeling. Het is daarom verstandig om de eindstemming over de wet te houden
na het advies van de Raad van State over artikel 3, de daaraan gerelateerde
amendementen van de heer Dijsselbloem en mijn amendement op stuk nr. 75 over
een inspanningsverplichting in plaats van een verplichting tot slagen.De vergadering wordt van 18.21 uur tot 18.40 uur geschorst.De voorzitter:Dames en heren. Ik attendeer u erop dat voorzien is dat de dinerpauze
om half acht begint en dat er vanavond nog drie debatten zijn. U zult begrijpen
dat ik niet al te veel interrupties toesta.Minister Verdonk:Voorzitter. In de tweede termijn van het wetgevingsoverleg heb ik gemerkt
dat de Kamerleden van zowel de oppositie als de coalitie door willen gaan
met de Wet inburgering. Volgens mij is er geen misverstand over dat iedereen
in dit land mee moet kunnen doen. Dat kan alleen door beheersing van de taal
en kennis van de samenleving. Inburgering biedt extra mogelijkheden om te
emanciperen. Wij hebben gepoogd een goede aansluiting te realiseren op de
doelstellingen van het reïntegratiebeleid, want wij zien dat grote groepen
allochtonen op te grote achterstand staan en te weinig worden aangesproken
op hun eigen verantwoordelijkheden. Daarom is het tijd voor een andere koers.
Wij moeten minderheden niet meer bij de hand nemen, maar hen aanmoedigen zelf
initiatieven te ontplooien en aan de slag te gaan. Ik wil ze uitdagen, stimuleren
en activeren. De voorwaarden daarvoor zijn positieve maar soms ook negatieve
incentives. Ik voel brede steun in de Kamer voor het inlopen van de te grote
maatschappelijke achterstanden van die grote groepen allochtonen door een meer verplichtend en resultaatgericht inburgeringsstelsel. Dat
is van groot belang. Wij hebben hierover al een aantal keren gesproken. Ik
zal niet ingaan op alle amendementen die ik heb overgenomen, waarmee ik al
aan de slag ben gegaan of waarop ik in diverse nota's van wijziging terug
ben gekomen. Ik zal ingaan op de amendementen die nog staan.Ik heb vorige week goed geluisterd naar de suggesties over artikel 3.
De heer Van der Staaij stelde een heel interessante variant voor, waarin de
doelgroep van de inburgeringsplichtige genaturaliseerde Nederlanders naar
de AMvB wordt gedelegeerd. In die variant hoeft de Kamer niet vooruitlopend
op het nader advies van de Raad van State in te stemmen met artikel 3, om
vertraging van het wetsvoorstel te voorkomen. Deze variant heb ik overgenomen.
Volgens mij hebben wij voldoende gewisseld over artikel 3. Niet iedereen denkt
hier hetzelfde over.Dan kom ik op het amendement van mevrouw Azough op stuk nr. 72 over de
in artikel 3 geregelde voorhangprocedure voor de AMvB, waarmee categorieën
Nederlanders onder de inburgeringsplicht kunnen worden gebracht. Dit voorstel
moet ik met klem ontraden, omdat dit kan betekenen dat 30 leden van de Tweede
Kamer of 15 leden van de Eerste Kamer zo'n AMvB kunnen blokkeren in plaats
van een gewone Kamermeerderheid, zoals de heer Dijsselbloem al aangaf. Dat
kan niet de bedoeling zijn.De achtergrond van het nieuwe artikel 3, waarover wij uitvoerig met elkaar
hebben gesproken, is dat wij het van het advies van de Raad van State willen
laten afhangen in hoeverre categorieën Nederlanders onder de wet kunnen
worden gebracht. Daarbij is voor mij straks doorslaggevend hoe een meerderheid
in beide Kamers er tegenaan kijkt. Ik wil mij daarbij niet afhankelijk maken
van het standpunt van een kleine meerderheid.Mevrouw Azough zegt in de toelichting op het amendement dat het in dit
soort gevallen gebruikelijk is om een vijfde deel van de Kamer het recht te
geven, een AMvB tegen te houden. Dat is echter onjuist. De gevallen waarvan
mevrouw Azough spreekt verschillen immers wezenlijk van het bijzondere geval
dat wij in artikel 3 hebben geregeld. Mevrouw Azough heeft het over de figuur
van de zogenaamde voorwaardelijke delegatie. Dat zijn echter gevallen waarin
een minderheid in de Kamer kan eisen dat het onderwerp bij wet in plaats van
bij AMvB wordt geregeld. Daar gaat het in artikel 3 niet over. Zoals uit het
derde lid van artikel 3 blijkt, komt er uiteindelijk sowieso een regeling
in de wet. Ook daarop wees de heer Dijsselbloem. Als ik het goed begrijp,
wil mevrouw Azough via het amendement de garantie krijgen dat de eventuele
AMvB in de Kamer wordt behandeld. Die garantie is ingebouwd in artikel 3,
lid twee, zoals dit nu luidt. Dat lid verplicht mij om de AMvB naar de Kamer
te sturen voordat ik de AMvB aan de Raad van State kan voorleggen. Natuurlijk
beslist de Kamer wat zij met de AMvB doet. Daar kan ik en ook de wetgever
niet in treden. Ik ontraad dan ook aanvaarding van het amendement.Mevrouw Azough (GroenLinks):Mijn bedoeling is dat de AMvB in de Kamer wordt behandeld. Er mag geen
sprake zijn van onzekerheid over of twijfel aan behandeling van de AMvB. Ik
vraag mij af of de interpretatie van de minister klopt, namelijk dat wij ongeacht
hoe het naar de Kamer wordt gestuurd, kunnen besluiten om tot behandeling
over te gaan. Ik wil voorkomen dat het voorstel tot behandeling van de AMvB
alleen genomen kan worden door een meerderheid van de Kamer. Ik vind dat ook
een minderheid van de Kamer moet kunnen besluiten, over te gaan tot behandeling
van de AMvB. Dat is de bedoeling van mijn amendement. Ik wil graag dat de
minister daarop ingaat.Minister Verdonk:Daar is artikel 3, tweede lid, voor bedoeld. Daarin staat dat de voordracht
van een krachtens het eerste lid vast te stellen algemene maatregel van bestuur
niet eerder wordt gedaan dan vier weken nadat het ontwerp aan beide Kamer
der Staten-Generaal is overgelegd, tenzij binnen die termijn door of namens
een der Kamers de wens te kennen wordt gegeven dat de voordacht niet wordt
gedaan.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik doel op het laatste gedeelte van dat lid, namelijk dat een van de twee
Kamers besluit om het niet te behandelen. Ik wil dat niet alleen een meerderheid
van de Kamer kan besluiten om het niet te behandelen. Wat er vervolgens bij
de stemming gebeurt, is een ander ding. Ik doel op de behandeling an sich.
Ik vind dat een vijfde deel van de Kamer die beslissing moet kunnen nemen
en niet alleen de meerderheid van de Kamer, zoals nu lijkt te worden gezegd.Minister Verdonk:Ik begrijp het punt van mevrouw Azough niet. Er wordt bij meerderheid
besloten in de Kamer.Mevrouw Azough (GroenLinks):Het gaat mij om het besluit of de AMvB in behandeling wordt genomen, niet
wat er vervolgens mee gebeurt.De voorzitter:Mevrouw Azough wil dat een vijfde deel van de Kamer voldoende is om te
beslissen om de AMvB in behandeling te nemen. In het reglement staat dat daarvoor
een meerderheid nodig is.Minister Verdonk:Volgens mij hoort dat in dit geval ook zo te zijn. Een meerderheid van
de Kamer besluit over behandeling.De heer Dijsselbloem (PvdA):Het begint een beetje verwarrend te worden. Volgens mij bedoelt ook de
minister dat als de AMvB wordt voorgehangen het voldoende is als één
lid zegt daarover een debat te willen voeren. Dat vindt de minister toch ook?
Een andere vraag is of een gewone meerderheid of een minderheid van dertig
leden genoeg is om het verdere proces te blokkeren. De minister is immers
bang dat die de AMvB kan tegenhouden. Mijn vraag aan mevrouw Azough is of
zij niet een zware voorhangprocedure beoogt. Dat wil zeggen dat als de AMvB
bij de Kamer ligt, dertig leden voldoende zijn om de zaak alleen te willen
regelen bij gewone wet. Dat kan bij een vijfde van de stemmen van de Kamer
worden geregeld. Daarmee gaat de procedurele mogelijkheid van de versnelde
AMvB van tafel. Is dat niet wat mevrouw Azough beoogt?Minister Verdonk:Ik blijf bij mijn standpunt dat dit kan betekenen dat dertig leden van
de Tweede Kamer of vijftien leden van de Eerste Kamer de AMvB kunnen blokkeren in plaats van een meerderheid. Dat risico wil ik niet
nemen. Er is wat mij betreft gewoon besluitvorming bij meerderheid.Voorzitter. De heer Visser vroeg waarom er in artikel 3, lid 2 "krachtens"
staat en niet "bij of krachtens". Ik kan hem op dit punt geruststellen,
want bij de delegatiebasis van het eerste lid gaat het uitsluitend om het
mogelijk maken van een regeling op AMvB-niveau. Dat is de "krachtens
het eerste lid vast te stellen regeling" waarop het tweede lid doelt.
Die wordt dan dus ook voorgehangen.Mevrouw Azough (GroenLinks):Nog even een antwoord op hetgeen de heer Dijsselbloem mij vroeg!De voorzitter:Zo wordt het wel wat ingewikkeld, want de minister was immers al een punt
verder.Mevrouw Azough (GroenLinks):Dat weet ik, maar volgens mij begrijpt de minister nog steeds niet wat
ik of wat de meerderheid van de Kamer lijkt te bedoelen. Maar ik zal het amendement
nog eens bekijken en bezien of het voorstel van de heer Dijsselbloem beter
is. Volgens mij heb ik dat al eens gedaan bij de Wet inburgering buitenland
en ik zal bezien of ik dat ook nu beter kan doen.De voorzitter:Dat lijkt mij een goed idee, want dan kan de minister nu haar betoog vervolgen.Minister Verdonk:Ik wacht het wel af.Ik kom op het amendement op stuk nr. 18 van mevrouw Huizinga dat slaat
op artikel 1, eerste lid, onderdeel g. Het gaat daarbij over de geestelijke
bedienaren. Ik moet aanvaarding van dit amendement ontraden. Het kabinet maakt
geen onderscheid tussen personen die betaald of onbetaald werkzaamheden als
geestelijke bedienaar verrichten. Het kan natuurlijk best voorkomen dat iemand
elk weekend vrijwillig leden van een geloofsgemeenschap begeleidt, maar ook
dan vind ik het belangrijk dat betrokkene over de kennis en de vaardigheden
beschikt.In het gewijzigd amendement op stuk nr. 70 van mevrouw Huizinga ter vervanging
van het amendement op stuk nr. 19 wordt voorgesteld om artikel 60c te laten
vervallen. Het is de bedoeling om de mogelijkheid om een korte vrijstellingstoets
af te leggen in stand te houden en niet, zoals het wetsvoorstel en het ontwerpbesluit
voorstellen, om deze mogelijkheid na twee jaar te beëindigen. Tijdens
het wetgevingsoverleg leek het erop dat een aanzienlijk deel van de Kamer
dit amendement zou gaan steunen. Tijdens dat overleg heb ik steeds de tijdelijkheid
van die korte vrijstellingstoets beargumenteerd. Wij hebben dan twee examens;
de quick scan bevat minder opdrachten en kent geen praktijkexamen. Juist dat
stimuleert cursusaanbieders en kandidaten om de taal te leren die zij het
meest in de directe omgeving nodig hebben. Die argumenten vind ik nog steeds
valide, maar ik laat het oordeel maar aan de Kamer over. Ik teken daarbij
nog aan dat die korte vrijstellingstoets wel moet worden betaald en dat ik
geen financiële middelen heb voor een gratis toets. Ik wacht het oordeel
van de Kamer dus maar af.De heer Dijsselbloem (PvdA):Voor mijn goede begrip wil ik nog even iets vragen over het nieuwe voorstel
voor artikel 3. Daarin staat in het derde lid dat een voorstel van wet tot
wijziging van deze wet zo spoedig mogelijk bij de Staten-Generaal wordt ingediend.
Is dat "zo spoedig mogelijk" ook te begrijpen als een gelijktijdige
indiening van AMvB en wet?Minister Verdonk:Wij willen zo snel mogelijk verder omdat wij de wet per 1-1-2007 willen
laten ingaan. Ik zeg dus niet neen.In het amendement op stuk nr. 20 van mevrouw Huizinga gaat het om een
vergoeding ook aan inburgeringsplichtigen die op grond van artikel 29, tweede
lid zijn ontheven van de inburgeringsplicht. Ik ontraad ook aanvaarding van
dit amendement; de vergoeding is alleen bedoeld voor inburgeringsplichtigen
die het examen halen. Dit amendement doet dan ook afbreuk aan de stimulans
van de harde termijn van drie jaar. Daarnaast verwacht ik dat dit heel grote
financiële consequenties heeft, waarvoor geen dekking is aangegeven.
Er zijn nog meer amendementen ingediend zonder dekkingsvoorstel. Naar mijn
mening is het echter goed gebruik dat een amendement dat financiële gevolgen
heeft, vergezeld gaat van een goed doordacht dekkingsvoorstel.De amendementen op stuk nr. 21 van mevrouw Huizinga-Heringa en op stuk
nr. 33 van mevrouw Sterk en mevrouw Lambrechts hebben betrekking op de verplichting
om een aanbod te doen aan asielgerechtigden met een verblijfsvergunning voor
bepaalde tijd asiel of een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd asiel.
Ik kan mij vinden in een deel van die amendementen, namelijk dat deel dat
betrekking heeft op een verplicht aanbod aan asielgerechtigde nieuwkomers.
Nieuwkomers moeten zo snel mogelijk een goede start kunnen maken in Nederland
om volwaardig mee te kunnen doen. Wij willen geen achterstanden laten ontstaan.
Daarin volg ik de Kamer.Voor oudkomers met een vbt-asiel of een vot-asiel ligt dit anders. Deze
mensen verblijven al langere tijd in Nederland, zij beschikken over contacten
in Nederland en hebben veelal deelgenomen aan het WIN-programma. Voor hen
acht ik een verplicht aanbod niet noodzakelijk. Voor zover zij onder de aanbodcategorie
vallen, kunnen zij uit dien hoofde natuurlijk wel in aanmerking komen voor
een aanbod.Het verplichte aanbod aan asielgerechtigde nieuwkomers heb ik reeds verwerkt
in de derde nota van wijziging. Ik ontraad dus de aanneming van de amendementen
voor de categorie oudkomers.Het amendement op stuk nr. 22 van mevrouw Huizinga-Heringa heeft betrekking
op mensen die het inburgeringexamen niet binnen de gestelde termijn behalen.
De strekking van dit amendement is dat er dan geen bestuurlijke boete wordt
opgelegd indien die geen redelijk doel dient. Eigenlijk wordt met dit amendement
voorgesteld om iemand die verwijtbaar het inburgeringexamen niet behaalt,
met de nadruk op verwijtbaar, geen boete op te leggen. U zult begrijpen dat
ik het hier niet mee eens ben. Het college heeft reeds diverse mogelijkheden
om ofwel geen boete op te leggen ofwel de hoogte van de boete te matigen.
Dit is aan de gemeente. De gemeente mag geen boete opleggen als er geen sprake
is van verwijtbaarheid en bij het bepalen van de hoogte van de boete houdt
het college rekening met de ernst van de overtreding en de mate waarin deze
aan de overtreder kan worden toegerekend. Hierbij kan ook rekening
worden gehouden met omstandigheden. Als er geen sprake is van verwijtbaar
niet-behalen van het inburgeringexamen heeft het college de mogelijkheid om
de inburgeringtermijn te verlengen en wordt er geen boete opgelegd. Tot slot
heeft het college de mogelijkheid om, indien er sprake is van aantoonbaar
geleverde inspanningen door de inburgeringsplichtige en het college van mening
is dat deze inburgeringsplichtige redelijkerwijs het inburgeringexamen niet
kan behalen, betrokkene te ontheffen van de inburgeringsplicht. Ik meen dat
het college voldoende mogelijkheden heeft om maatwerk te leveren.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Ik ben het met de minister eens dat de gemeenten veel mogelijkheden hebben
om de boete redelijk te maken. Mijn amendement ziet echter op het feit dat
die boete iedere twee jaar opnieuw kan worden opgelegd. Ik wil dat de gemeenten
ook nog de mogelijkheid krijgen om na bijvoorbeeld de vierde keer van verdere
boetes af te zien, omdat de boete dan geen redelijk doel meer dient. De boete
kan dan gaan werken als een soort inburgeringbelasting: ik doe mijn best niet
en betaal dan gewoon die boete. Ik zou graag zien dat gemeenten de mogelijkheid
krijgen om op een gegeven moment te beslissen dat de boete geen redelijk doel
meer dient en ermee te stoppen.Minister Verdonk:Volgens mij zijn wij het eens over het doel, namelijk dat mensen moeten
inburgeren want dan kunnen zij participeren in de samenleving. Dit is een
redelijk doel en dit blijft gewoon bestaan, ook na vier of vijf of zes jaar.
Pas als er iemand iets niet kan worden verweten, heeft de gemeente keuzes,
maar in andere gevallen niet. Ik ga niet al te voren zeggen: wij voeren nu
een mooie prikkel in, maar als u vier jaar wacht en achterover blijft zitten,
hoeft u daarna geen boete meer te betalen.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Dit is niet wat ik met mijn amendement beoog. Het amendement zegt niet
dat na vier of zes jaar de zaak automatisch is afgelopen, maar het geeft de
gemeenten de kans om maatwerk te leveren. In die gevallen waarin een gemeente
denkt "nu wordt het te zot", moet zij ermee kunnen stoppen. Dit
lijkt mij het laatste stapje dat nodig is om het maatwerk waar de minister
naar streeft, te kunnen leveren. Daar lijkt dit amendement mij een uitstekend
middel voor.Minister Verdonk:Daarover blijven wij van mening verschillen. Ik blijf het amendement ontraden.De amendementen op de stukken nrs. 28 en 39 van de leden Azough en Dijsselbloem
gaan over de maatschappelijke begeleiding. Ik heb in mijn brief al aangegeven
dat ik die ontraad. Er wordt namelijk gevraagd om maatschappelijke begeleiding
voor asielgerechtigden mogelijk te maken, evenals bepaalde zorg. Welnu, dat
bestaat al.De voorzitter:De brief is in ons bezit, dus u kunt met betrekking tot deze amendementen
kortheidshalve daarmee volstaan.Minister Verdonk:Dat is goed. Ik ontraad deze amendementen dus. De amendementen op de stukken
nrs. 29 en 30 stonden volgens mij ook al in die brief. Wat betreft het laten
vervallen van het behalen van het inburgerings-examen als voorwaarde voor
de vergunning voor onbepaalde tijd: wij allen hebben het belang van inburgering
onderschreven, zowel voor het individu als voor de samenleving. Het is dan
ook redelijk dat de verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd niet wordt verstrekt
als het inburgeringsexamen niet is gehaald. Dat staat ook in het Hoofdlijnenakkoord.
Ik wil wel duidelijk gezegd hebben dat enkel het niet-behalen van het inburgeringsexamen
geen grond is om Nederland te moeten verlaten. Ik ben het niet eens met mevrouw
Azough dat hierdoor schrijnende gevallen worden gecreëerd. Voor vreemdelingen
die het examen niet kunnen behalen, bestaan ontheffingsmogelijkheden. Bovendien
bevat het ontwerpbesluit inburgering een algemene hardheidsclausule waarop
een beroep kan worden gedaan en geldt toetsing aan artikel 8 EVRM. Ik ontraad
daarom de amendementen op de stukken nrs. 29 en 30.Volgens het amendement op stuk nr. 31 van mevrouw Vergeer zou het feit
dat verschillende gezinsleden verschillende verblijfstatussen hebben –
een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd voor de een, een verblijfsvergunning
voor bepaalde tijd voor de ander – schrijnend zijn. Maar is dat enkele
feit nu zo schrijnend dat dit coûte que coûte moet worden vermeden
en dat alle gezinsleden met een verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd maar
meteen een verblijfsvergunning voor bepaalde tijd moet worden verleend? Moet
de gezinsmigrant die met een Nederlander trouwt en naar Nederland mag komen,
ook maar meteen het Nederlanderschap krijgen? Nee. Het gebeurt heel vaak dat
er verschillende statussen in een gezin aanwezig zijn. Ik ben van mening dat
in het huidige toelatingsbeleid voldoende mogelijkheden zitten om schrijnende
situaties te voorkomen, bijvoorbeeld het scheiden van het gezin. Het lijkt
met niet zinvol om het systeem van de Wet inburgering ingrijpend hiervoor
aan te passen.Indien een van de gezinsleden het examen niet Verdonkhaalt, terwijl er
geen gronden voor ontheffing zijn en de asielgrond inmiddels is vervallen,
is de cruciale vraag of de gezinsband zelf nog in stand is. Als dat het geval
is, kan betrokkene in aanmerking komen voor een reguliere vergunning voor
gezinshereniging. In verband met de zwaarwegende rol van artikel
8 EVRM zie ik op dit moment geen problemen. Tot slot roept het amendement
de vraag op, waarom alleen voor houders van een verblijfsvergunning asiel
een regeling moet worden getroffen; waarom dan ook niet voor houders van een
reguliere verblijfsvergunning? Ook daarbij kan zich namelijk de situatie voordoen
dat de rechtsgrond voor verblijf in Nederland na verloop van tijd komt te
vervallen, maar ook daar speelt artikel 8 een rol.In het Hoofdlijnenakkoord van dit kabinet staat dat asielzoekers pas een
definitieve verblijfstatus krijgen na het behalen van het examen. Het stelsel
kent voldoende veiligheidskleppen; daarvoor hebben wij het amendement op stuk
nr. 31 echt niet nodig. Ik ontraad het dus.Mevrouw Azough (GroenLinks):De minister geeft een heel lange toelichting op het ontraden van mijn
amendement. Mijn vraag ging echter heel specifiek over de volgende situatie.
Als er een schrijnend geval ontstaat, moet een reguliere verblijfsvergunning
worden gevraagd voor gezinshereniging en daarvoor gelden een aantal eisen:
de inkomenseis, het mvv-vereiste, men moet over een paspoort beschikken. De
minister kan van die eis afzien. Dat gebeurt in de praktijk echter zelden.
Daarover ging mijn vraag. Ik begrijp best dat u mijn amendementen niks vindt
en dat u ze ontraadt; dat heeft u de afgelopen tijd voortdurend gedaan. Daarover
ging mijn vraag dus niet. Maar wat gebeurt er als er schrijnende gevallen
ontstaan?Minister Verdonk:Artikel 8 EVRM weegt hier heel zwaar. De gewone regels van het vreemdelingenrecht
zijn hier van toepassing en het is dan ook niet nodig om hiervoor een aparte
regeling op te nemen.De heer Dijsselbloem (PvdA):Het is een ingewikkelde discussie, maar uiteindelijk komt het toch neer
op de volgende politieke vraag: acht de minister het denkbaar dat een gezin
uit elkaar wordt getrokken als een gezinslid het inburgeringsexamen niet haalt?Minister Verdonk:Er zal altijd getoetst worden aan artikel 8. Ik loop niet vooruit op die
toetsing.Voorzitter. Mevrouw Huizinga heeft op stuk nr. 32 een amendement ingediend
over de overschrijding van de termijn van drie jaar. In dat geval zou alsnog
een vergoeding moeten worden toegekend. Ik ontraad de aanneming van dit amendement,
omdat daarmee afbreuk wordt gedaan aan de harde termijn van drie jaar.Het amendement op stuk nr. 85 van mevrouw Sterk, mevrouw Lambrechts en
de heer Dijsselbloem regelt dat verplicht een aanbod moet worden gedaan aan
asielgerechtigde oudkomers. Ik heb de aanneming van een ander amendement met
dezelfde strekking al ontraden.Het amendement op stuk nr. 40 is ingetrokken.Voorzitter. Kan iemand mij zeggen of het amendement op stuk nr. 60 wel
of niet is ingetrokken.Mevrouw Azough (GroenLinks):Dat is mijn amendement. Ik weet nog niet of ik het wel of niet zal intrekken.
Dat is afhankelijk van het antwoord op de vraag of het imperatief of facultatief
is voor gemeenten.Minister Verdonk:Ik kom daar later op terug. Het amendement van de heer Dijsselbloem op stuk nr. 41 regelt dat gemeenten
verplicht worden een verordening op te stellen ten behoeve van cliëntenparticipatie.
Op deze manier wil hij inburgeringsplichtigen betrekken bij deze wet. Ik kan
hierover kort zijn, want wij hebben hierover al eerder gediscussieerd. Ik
onderschrijf dat de betrokkenheid van inburgeringsplichtigen bijdraagt aan
het draagvlak voor en de kwaliteit van de wet. Ik ontraad de aanneming van
het amendement, omdat het een verplichting bevat voor gemeenten. Gemeenten
kunnen dat het beste zelf vormgegeven. Het Gemeentefonds biedt gemeenten daartoe
voldoende mogelijkheden.De heer Van der Staaij heeft op stuk nr. 50 een amendement ingediend dat
gemeenten verplicht om het beleid voor informatieverstrekking neer te leggen
in een verordening. Ik ben het helemaal met de heer Van der Staaij eens dat
de informatievoorziening heel belangrijk is. Daardoor worden inburgeringsplichtigen
immers beter in staat gesteld om hun eigen verantwoordelijkheid te nemen en
kennis te nemen van hun rechten en plichten. Een gemeentelijke verordening
waarin het gemeentelijk informatiebeleid is geregeld, zal die informerende
rol van gemeenten ondersteunen. Gemeenten kunnen dit ook doen zonder wettelijke
verplichting. Ik heb echter geen principiële bezwaren tegen een wettelijke
verplichting. Ik laat het oordeel over het amendement op stuk nr. 50 daarom
over aan de Kamer.De heer Dijsselbloem (PvdA):Waarom hebt u dan wel principiële bezwaren tegen mijn amendement
inzake cliëntenparticipatie? Wat is het verschil met het amendement over
een informatieplicht voor gemeenten, waarover u ontspannen zegt dat u er geen
principiële bezwaren tegen hebt?Minister Verdonk:Het Gemeentefonds biedt gemeenten allerlei mogelijkheden om cliëntenparticipatie
te regelen. Ik kan natuurlijk ook principiële bezwaren maken tegen een
verplicht gemeentelijk informatiebeleid, maar waarom staat u mij niet toe
dat ik mij een keertje soepel opstel. Laat ik het oordeel over een amendement
aan de Kamer, is het weer niet goed.De heer Dijsselbloem (PvdA):Ik kan niet genoeg benadrukken hoezeer ik deze opstelling waardeer. Ik
gun het de heer Van der Staaij ook zeer. Maar geeft u mij toch ook maar een
inhoudelijk argument waarom u tegen het ene amendement wel en tegen het andere
geen principiële bezwaren hebt.Minister Verdonk:In het amendement wordt een vergelijking gemaakt met de wetgeving voor
de sociale zekerheid en de WMO. Daartegen verzet zich echter een principieel
inhoudelijk argument. Het gaat hier om inburgeringsplichtigen en bij de andere
wetten gaat het om zorgcategorieën. De commissie-Blok heeft duidelijk
geconstateerd dat inburgeringsplichtigen geen zorgcategorie vormen.Mevrouw Azough (GroenLinks):Een van de doelgroepen van de WMO zijn migranten. Het is integratiebeleid.Minister Verdonk:Het amendement op stuk nr. 57 van mevrouw Vergeer stelt voor om de inburgeringsplichtige
van 50 jaar en ouder die niet sollicitatieplichtig is, vrij te stellen
van de plicht om het inburgeringsexamen te halen. Die inburgeringsgrens van
65 heeft op zichzelf geen relatie met de sollicitatieplicht, maar met de pensioengerechtigde
leeftijd. Inburgering is gericht op participatie in de samenleving. Dat geldt
ook voor betrokkenen die ouder zijn dan 50 jaar. Ik kan hiervoor allerlei
redenen noemen die wij al eerder hebben gewisseld. Ik laat het bij de constatering
dat ik aanneming van dit amendement ontraad.Het amendement op stuk nr. 59 van mevrouw Azough heeft betrekking op genaturaliseerde
Nederlanders. Daarom ontraad ik aanneming van dit amendement. Ook het amendement
op stuk nr. 61 is van mevrouw Azough en heeft betrekking op het mogelijk maken
van trajectbegeleiding van laag opgeleiden en analfabeten. Ik heb al eerder
gezegd dat ik er geen voorstander van ben om een gedeelte van de vergoeding
voor de inburgeringsvoorziening aan gemeenten te oormerken voor begeleiding
van laag opgeleiden en analfabeten. Daarmee zou immers ook het aanbieden van
een inburgeringsvoorziening op maat worden beperkt. Op basis van het voorliggende
wetsvoorstel kunnen gemeenten juist gericht begeleiding opnemen indien het
nodig is en indien zij het wenselijk vinden voor de inburgeringsplichtige.
Hiervoor bestaat in alle gemeenten beleidsvrijheid. Dat wens ik ook zo te
laten. Ik ontraad aanneming van dit amendement.Mevrouw Vergeer (SP):Ik heb een punt van orde. Ik heb de indruk dat de minister heel veel herhaalt
van wat zij al schriftelijk aan ons heeft geantwoord. Wat mij betreft hoeft
dat niet. Er zijn een aantal nieuwe aspecten ingebracht, bijvoorbeeld nieuwe
amendementen. Ik vind het belangrijk dat wij genoeg tijd hebben om daar nog
op in te kunnen gaan, want ik ben bang dat dit straks in de verdrukking komt.De voorzitter:U hebt het over de brief van 19 juni. Ik heb deze brief net genoemd.Minister Verdonk:Als het antwoord al helder is, dan had de Kamer toch van tevoren kunnen
aangeven geen prijs te stellen op een inhoudelijk antwoord van de minister
op deze amendementen? Als de Kamer het niet eens is met de beoordeling van
een amendement, dan kan de Kamer daarover stemmen. Er zijn zo veel gewijzigde
amendementen. Ik doe mijn uiterste best om hier goede antwoorden te geven.
Het zou fijn zijn als de Kamer mij daarbij een handje wil helpen.Mevrouw Vergeer (SP):Ik wil wel helpen. Er is een aantal amendementen gewijzigd vanwege de
ondertekening, maar niet omdat de inhoud is gewijzigd. Verder zijn er amendementen
waaraan men een nieuw argument heeft toegevoegd. Daarover willen wij natuurlijk
wel graag iets horen.De voorzitter:De minister vervolgt haar betoog.Minister Verdonk:Ik ontraad aanneming van het amendement op stuk nr. 62 van mevrouw Azough.
Ik ben al ingegaan op het amendement op stuk nr. 70 van mevrouw Huizinga-Heringa,
het amendement op stuk nr. 72 en het gewijzigd amendement op stuk nr. 75.
Ik hoop dat ik al uitgebreid genoeg ben ingegaan op het amendement op stuk
nr. 76 van de heer Dijsselbloem over vijf minimale eisen bij de gemeentelijke
inkoop. Ik ontraad namelijk aanneming van dit amendement. De motie op stuk
nr. 52 en het amendement op stuk nr. 77 gaan over de vervanging van de resultaatsverplichting
door een inspanningsverplichting. De resultaatsverplichting is een van de
pijlers van de wet en ik ontraad ieder amendement dat ziet op een inspanningsverplichting
in plaats van een resultaatsverplichting.Het amendement van mevrouw Sterk en anderen op stuk nr. 84 strekt ertoe
om de WEB open te stellen voor de alfabetisering van inburgeringsplichtigen.
Het gaat over ontschotting. Ik begrijp de doelstelling van de Kamer, maar
ik ga er niet over. In dat licht kan ik niet anders dan het aannemen van dit
amendement ontraden.Mevrouw Lambrechts (D66):Ik begrijp dat de minister niet in de positie is om daar in haar eentje
op te antwoorden. Zij heeft bij het vorige debat terecht verwezen naar de
minister van OCW. In dat licht is het juist extra van belang dat de Kamer
uitspreekt het wel graag te willen.De voorzitter:Dat staat de Kamer ook vrij.Mevrouw Lambrechts (D66):In dat licht zou de minister het oordeel over het amendement aan de Kamer
kunnen overlaten.Minister Verdonk:Ik wacht het af.Het amendement van mevrouw Lambrechts op stuk nr. 86 gaat over de verhuizing.
Zij heeft haar oorspronkelijke amendement inhoudelijk gewijzigd. Indien de
tweede gemeente de inburgeringsvoorziening niet voortzet, moet deze gemeente
de inburgeringsplichtige een gelijkwaardig alternatief aanbieden. Het aannemen
van dit amendement ontraad ik omdat het een grote inbreuk zou betekenen op
de beleidsvrijheid van de gemeenten, die wij toch allemaal een warm hart toedragen.Mevrouw Lambrechts (D66):Dat begrijp ik niet. Een "gelijkwaardig alternatief" geeft veel
ruimte aan de gemeenten. Wij hadden elkaar volgens mij gevonden in het uitgangspunt
dat het geen pas heeft om iemand die al begonnen is aan de inburgering, een
paar jaar te laten wachten. Ik begrijp in dat licht niet goed wat precies
de bezwaren van de minister zijn.Minister Verdonk:Mevrouw Lambrechts gaat steeds een klein stapje verder in haar amendementen.
Volgens mij hadden wij elkaar de vorige keer gevonden in een formulering;
laten wij het daarbij laten.In het amendement op stuk nr. 87 wordt bepleit dat voor een aanbod voor
een inburgeringsvoorziening sprake moet zijn van een voorziening voor arbeidsinschakeling.
Die combinatie is erg belangrijk. Taalonderwijs kan deel uitmaken van zowel
een reïntegratievoorziening als een inburgeringsvoorziening. Door die
samen te voegen in één voorziening kan worden volstaan met een
taalcursus en kunnen kosten worden bespaard. Het is belangrijk dat de Nederlandse
taal wordt geleerd in een omgeving en gericht op een doel waarbinnen het geleerde
kan worden toegepast. Dit amendement heeft gevolgen voor de Wet kinderopvang.
Omdat uitkeringsgerechtigde inburgeringsplichtigen zonder reïntegratievoorziening
in aanmerking kunnen komen, kunnen zij bij een aanbod van de gemeente aanspraak
maken op een kinderopvangtoeslag. Dit betekent een grote inbreuk op het uitgangspunt
van de Wet kinderopvang. De discussie daarover moet worden gevoerd met de
minister van SZW en niet in het kader van dit wetsvoorstel. In dat licht ontraad
ik het aannemen van dit amendement.Het amendement op stuk nr. 37 van de heer Dijsselbloem wordt vervangen
door dat op stuk nr. 88. Daarin stelt hij voor dat alle inburgeringsplichtigen
een aanbod krijgen van de gemeente, tenzij de inburgeringsplichtige aangeeft
een individuele inburgeringsovereenkomst te willen sluiten. Ik ontraad het
aannemen van dit amendement.Het amendement op stuk nr. 89 vervangt dat op stuk nr. 39. Dit gaat over
de maatschappelijke begeleiding. Mensen zijn heel goed in staat om hun eigen
verantwoordelijkheid te nemen. Dat moeten wij eerst laten gebeuren. Ik ontraad
dan ook het aannemen van dit amendement.Mevrouw Lambrechts (D66):Volgens mij heeft de minister het amendement op stuk nr. 87 nog niet genoemd
of heb ik het niet begrepen.Minister Verdonk:Jawel, dat gaat over de combinatie met de kinderopvang.Mevrouw Lambrechts (D66):Daardoor heb ik het niet herkend. Daarom gaat het verder niet. Het probleem
is dat nog steeds in het wetsvoorstel staat dat iemand verplicht is om arbeid
te verkrijgen en te aanvaarden en dat willen wij er juist uit hebben. Ik heb
dat in het amendement gewijzigd, zodat het in het wetsvoorstel ook helder
is. Ik verzoek de minister haar ambtenaar dit heel goed te laten bezien. Wij
zijn het erover eens dat ook iemand die niet sollicitatie- of arbeidsplichtig
is dat moet kunnen doen. Dat zit volgens mij nog steeds niet goed in het voorstel
zoals het zou worden met de nu voorgestelde nota van wijziging.Minister Verdonk:Ik ben tegemoetgekomen aan het eerste deel van het amendement, het schrappen
van de arbeidsplicht. Ik zal mijn ambtenaren laten nakijken of dat er inderdaad
helder in staat.Mevrouw Vergeer (SP):Is de minister klaar met de amendementen? In dat geval is zij er nog een
vergeten, namelijk op stuk nr. 74, dat ik onlangs heb ingediend.Minister Verdonk:Het amendement op stuk nr. 74 gaat over een aanbod van opvoedingsondersteuning
door gemeenten aan ouders van niet-leerplichtige kinderen. Ik begrijp de bedoeling
van mevrouw Vergeer, maar ik ontraad aanneming van dit amendement.Mevrouw Vergeer (SP):Wij hebben gezegd dat ouders juist inburgeringsplichtig zijn omdat zij
kleine kinderen verzorgen. Het is dan heel belangrijk. Het kan voorkomen dat
een kind van zo'n inburgeringsplichtige ouder niet op de vroeg- en voorschoolse
educatie zit. Dat kan heel makkelijk vóórkomen want slechts
50% van de doelgroep wordt bereikt. Dat is enigszins tegenstrijdig.
Met dit amendement stel ik voor dat het kind ook op de bijbehorende voorziening
zit als een ouder inburgeringsplichtig is. Dit is de vroeg- en voorschoolse
educatie of een programma van het consultatiebureau als het kind nog een baby
is.Minister Verdonk:Dan verbinden wij twee zaken met elkaar die helemaal niet met elkaar kunnen
worden verbonden. Dit gaat over de Wet inburgering. Die gaat niet over kinderen
die naar de vroeg- en voorschoolse opvang gaan. Ik begrijp het punt van mevrouw
Vergeer, maar ik ontraad aanneming van deze motie.Mevrouw Vergeer (SP):Ik benadruk toch dat er wel degelijk een verband bestaat tussen het feit
dat de ouder verplicht op inburgering moet en dat hij een kind heeft. Het
is dus raar om het kind dan niet in de vroeg- en voorschoolse educatie te
hebben. Wij bereiken niet iedereen, maar laat tenminste de kinderen van de
inburgeraars wel bereikt worden met de vroeg- en voorschoolse educatie. Dat
is het enige wat ik vraag.Minister Verdonk:Met de Wet inburgering proberen wij juist de ouders duidelijk te maken
hoe belangrijk het is dat zij de Nederlandse taal leren en dat zij inburgeren
in de samenleving zodat zij mee kunnen doen. Wij hopen van harte dat zij die
boodschap zullen overbrengen op hun kinderen en hun kinderen zelf al op de
vroeg- en voorschoolse opvang zullen doen.Ik kom op de moties. In de motie op stuk nr. 90, ondertekend door mevrouw
Lambrechts en vele anderen, wordt in het dictum gevraagd om in de nadere uitwerking
van de AMvB ex artikel 14 en 16 ook regels te stellen met betrekking tot het
benutten van de WI-faciliteiten ten behoeve van het volgen van een mbo1- of
-2-opleiding waarvan inburgering onderdeel uitmaakt en om te onderzoeken op
welke wijze kan worden bewerkstelligd dat degenen die hun inburgeringsexamen
met succes hebben afgerond alsnog verder kunnen leren en werken aan hun start-
of beroepskwalificatie. Als iemand een mbo-opleiding volgt, kunnen faciliteiten
voor de lening en de vergoeding ook worden gebruikt voor een cursus NT2, maar
dan moet de inburgeringsplichtige wel gewoon het examen doen. Het kabinet
doet al veel om inburgeringsplichtigen die het examen hebben behaald met behulp
van de WEB-middelen naar het niveau startkwalificatie te brengen. Zie bijvoorbeeld
Aanval op de uitval, dat zojuist ook al is genoemd door de minister van OCW.
Ook kunnen mensen drempelloos instromen in het mbo1-niveau.Mevrouw Lambrechts (D66):Het is mij niet helemaal duidelijk welk advies de minister daarmee geeft
over de motie.Minister Verdonk:Ik volg de motie.Mevrouw Lambrechts (D66):De inhoud van de motie is heel specifiek. Ik hoor de minister enkele dingen
zeggen die twijfelachtig zijn, dus ik hecht eraan dat de motie wel in stemming
komt.Minister Verdonk:Dan kom ik nu toe aan motie-Lambrechts c.s. over het BMC-rapport, waarin
de regering wordt verzocht, de Kamer 1 november op onderdelen te rapporteren
over de stand van de voorbereiding met het oog op de invoering van de wet
per 1 januari 2007. Natuurlijk wil ik daaraan graag tegemoet
komen, maar voor de duidelijkheid zeg ik wel dat dit geen extra beslismoment
is. Er is geen sprake van een go/no go-beslissing. Ik houd de Kamer op de
hoogte van de voortgang. Als dat wordt bedoeld, zal ik de motie uitvoeren.
Als dat niet wordt bedoeld, hoor ik het graag.Mevrouw Lambrechts (D66):Met die interpretatie kan ik leven.Mevrouw Vergeer (SP):Het go/no go-moment is daar als wij over het wetsvoorstel stemmen. In
november gaat het erom of het is: "go now" of "go later".
Het is onzin om ergens over te praten als dat niet tot de conclusie kan leiden
dat wij er nog niet helemaal klaar voor zijn. Ik zal de bespreking niet afschieten,
maar wij kunnen het wel een maand later doen.Minister Verdonk:Ik stel voor om dezelfde procedure te volgen als bij de behandeling van
het wetsvoorstel Wet inburgering buitenland. Toen heeft de Kamer mij gemandateerd
om door te gaan. Als ik denk dat het niet goed gaat, sta ik natuurlijk als
eerste hier om de Kamer dat te melden. Verder stel ik mij voor dat ik de Kamer
in november inlicht over de voortgang van een en ander.De heer Dijsselbloem (PvdA):Als meeondertekenaar van de motie voeg ik daaraan toe dat wij ons nader
zullen bezinnen op de feitelijke inwerkingtreding als blijkt dat al die zaken
niet goed op de rails staan. Ik heb ook gevraagd of het punt van de hardheidsbepaling
in het transitieakkoord expliciet is gemeld in Brussel. Hoe gaat de minister
daarmee om als Brussel dit niet zou accepteren?Minister Verdonk:Ik kom daarop nog terug.Ik ontraad de aanneming van de motie-Van der Staaij op stuk nr. 92. Wat
er in die motie van de regering wordt gevraagd, wil ik juist aan de gemeenten
overlaten. Uitvoeringstechnisch is het heel lastig om de motie uit te voeren.
De informatiebestanden geven alleen aan wie potentieel inburgeringsplichtig
is, maar er is intake nodig, en die kan alleen gefaseerd plaatsvinden.Ik begrijp de motie van de heer Dijsselbloem en andere leden over een
vrijstellingsgrond in het Besluit inburgering met betrekking tot de Verklaring
Educatie. Ik vind de motie sympathiek, maar ontraad toch de aanneming ervan.
In de beantwoording van Kamervragen en in de brief van 19 juni 2006 heb
ik aangegeven waarom ik geen vrijstelling wil geven op basis van deze verklaring.
Vrijstelling wordt alleen verleend op basis van diploma's en certificaten
die op echtheid kunnen worden gecontroleerd. Anders kan iedereen een willekeurige
verklaring vragen om voor vrijstelling in aanmerking te komen. Dat leidt tot
fraude, en dat wil ik voorkomen.Dan kom ik nu toe aan de motie-Dijsselbloem/Azough over de aanpassing
van het budget aan het nieuwe inburgeringsbeleid. Als in de komende jaren
blijkt dat de huidige ambities niet te realiseren zijn – waar ik niet
op voorhand van uitga – zal ik dit binnen het kabinet aankaarten.De motie-Varela/Visser spreekt mij erg aan. Bij de invoering van marktwerking
hoort transparantie voor de inkopers: gemeenten en individuele inburgeringsplichtigen.
Daarbij hoort ook openheid over de behaalde resultaten. De motie is mijns
inziens overbodig, omdat in die openheid zal worden voorzien door de partijen
die het keurmerk ontwikkelen.De heer Dijsselbloem heeft een vraag gesteld over de hardheidsclausule
in het convenant met de Bve Raad. De invoering van marktwerking mag niet ten
koste gaan van het stelsel van beroepsonderwijs en volwasseneneducatie. Er
kunnen roc's zijn die onevenredig zwaar worden getroffen door de invoering
van de marktwerking. Daarmee kan de publieke taak in gevaar komen. Als zo'n
situatie zich voordoet, treedt artikel 7, lid 3, van het convenant in werking.
Die hardheidsclausule staat dus los van het oordeel van de Europese Commissie
over de vraag of het overgangsbudget geoorloofd is. Als de Europese Commissie
daarmee niet akkoord gaat, is de afspraak in het convenant dat wij meteen
met de betrokken partners om tafel gaan zitten om te kijken wat wij dan kunnen
doen.De heer Dijsselbloem (PvdA):De minister zegt dat dit losstaat van het oordeel van de Commissie over
het budget. Is de hardheidsclausule ook aan de Commissie voorgelegd?Minister Verdonk:Nee.De heer Dijsselbloem (PvdA):Dat lijkt mij kwetsbaar. De clausule moet op een later moment in werking
kunnen treden. Dan zou sprake zijn van extra compensatie voor de sector op
het moment dat er al een vrije markt is. De Europese Commissie zou op dat
moment aan de bel kunnen trekken. Als er een vrije markt is, is het mogelijk
dat wij de sector niet meer mogen compenseren. Ik vind het uitermate kwetsbaar
dat het in deze fase niet in Brussel gemeld is.Minister Verdonk:Het overgangsbudget geldt voor de omslag van publiek naar privaat. Er
is een uitspraak van Brussel nodig of dat wel of niet geoorloofd is. De hardheidsclausule
heeft betrekking op het publieke Verdonkdeel, dus het beroepsonderwijs en
de volwasseneneducatie. Brussel doet daar geen uitspraak over.De Raad van State heeft nog niet geadviseerd over wat de heer Dijsselbloem
de Antillianenwet noemde. Met de vijfde nota van wijziging heb ik het mogelijk
gemaakt dat een inburgeringsplicht voor deze Nederlanders in
de AMvB op grond van artikel 3 wordt opgenomen.Het wetsvoorstel inzake de Rijkswet op het Nederlanderschap (30166) heeft
niets van doen met het onderscheid tussen Nederlanders onderling. Het wetsvoorstel
ligt al enige tijd bij de Kamer. Graag wissel ik hierover op korte termijn
van gedachten met onder anderen de heer Dijsselbloem. Misschien een idee om
het wetsvoorstel op de agenda te zetten.Mevrouw Sterk zei dat mensen vroeger een brief van de Koningin kregen.
Nu is de procedure aldus: je dient een aanvraag in bij de gemeente, de gemeente
leidt deze door naar de IND en de IND bereidt het KB voor, waarin meerdere
personen worden genoemd die genaturali-seerd zijn. Regelmatig worden 99 aanvragen
per keer behandeld. Op basis van het KB verzendt de IND een kennisgeving voor
naturalisatie aan betrokkene. Door het invoeren van de naturalisatieceremonie
willen wij daar meer elan, meer symboliek aan geven. Wij laten daarmee zien
dat wij veel waarde aan de naturalisatie toedichten.Mevrouw Sterk (CDA):Waarom is de brief van de Koningin afgeschaft?Minister Verdonk:Dat weet ik niet. Als mevrouw Sterk het echter precies wil weten, zal
ik haar daarop graag later nog een antwoord geven.Uiteraard zal ik de Kamer berichten over het effect van de stimuleringsbijdrage
op het A2-niveau.De lening en vergoeding worden opengesteld voor een hoger niveau. Mevrouw
Sterk vroeg of dit voor ieder niveau geldt, mits het behaald is binnen drie
jaar. Deze openstelling geldt inderdaad voor oudkomers voor de schriftelijke
vaardigheden op het A2-niveau, en voor oudkomers én nieuwkomers voor
het staatsexamen op het niveau B1 of B2.Over het toezicht heb ik al iets gezegd. Er is ook een amendement daarover
ingetrokken. De heer Visser heeft gevraagd naar het toezicht op de IB-Groep
in het algemeen en naar de verschillende rollen van deze instelling. Ik heb
hierover in de brief van 19 juni jl. al het een en ander geschreven.
Aanvullend daarop kan ik zeggen dat volgens de Wet verzelfstandiging Informatiseringsbank
de raad van toezicht als hoogste orgaan binnen de IB-Groep toezicht houdt
op het beleid van de directie. Daarnaast is de minister van Onderwijs, Cultuur
en Wetenschap belast met het politiek-bestuurlijk toezicht op de IB-Groep.
Daarom kan zij de instelling onder meer algemene aanwijzingen geven. De minister
voor Vreemdelingenzaken en Integratie krijgt met dit wetsvoorstel de positie
om het politiek-bestuurlijk toezicht op de IB-Groep uit te kunnen oefenen,
uiteraard alleen voorzover het aan de groep opgedragen taken op het terrein
van inburgering betreft.De heer Visser (VVD):Ik kan mij dat goed herinneren, want ik heb die wet hier behandeld. Ik
realiseer mij echter heel goed dat de toenmalige taken en de toenmalige constructies
bij elkaar pasten. De IB-Groep krijgt er nu een heel specifieke, andersoortige
taak bij. Dat maakt dat je wellicht correctiemechanismen nodig hebt die er
nu niet zijn. Daarin ligt het potentiële probleem. Kan de minister aanwijzingen
geven aan de raad van toezicht of de raad van bestuur in het geval er veelvuldig
klachten zijn over bijvoorbeeld de examens en de computerprogramma's?Minister Verdonk:In eerste instantie kan ik natuurlijk monitoren of het goed gaat bij de
IB-Groep en kan ik bij de jaarrekening, wat allerlei mogelijkheden geeft.
Ik kan bovendien tussentijds verantwoording vragen, ik kan de raad van toezicht
algemene aanwijzingen geven en ik kan bij taakverwaarlozing door de IB-Groep
zelf voorzieningen treffen. Daarmee is aangesloten bij de Wet verzelfstandiging
Informatiseringsbank.De heer Visser (VVD):Ik wil voorkomen dat de minister over een jaar, na veel publicaties en
klachten over examens, een probleem heeft met de IB-Groep, terwijl men bij
de IB-Groep zelf stelt dat er sprake is van een zelfstandig bestuursorgaan
en dat de minister niet de wettelijke bevoegdheid heeft om in te grijpen.
In die situatie kan de Kamer niets, kan de minister niets en is er een zelfstandig
bestuursorgaan dat de dans ontspringt. Daar ben ik bang voor.Minister Verdonk:De angst van de heer Visser is mij duidelijk. Naar mijn mening heb ik
voldoende instrumenten, maar ik zeg hem toe dit nog even te checken. Als het
anders ligt, hoort de Kamer dat van mij.Mevrouw Azough heeft er moeite mee dat mensen verplicht worden de cursus
te volgen, daardoor moeten lenen en met lasten worden opgezadeld. Volgens
mij is echter voldoende helder gemaakt hoe het systeem werkt.Vervolgens kom ik te spreken over de ontheffingen. Mevrouw Azough heeft
gevraagd of de totale financiële last die een inburgeringsplichtige gedwongen
wordt op zijn schouders te nemen, geen argument is om op enig moment ontheffing
te verlenen conform artikel 29. In artikel 29, tweede lid onder b, is die
ontheffing geregeld. Daarin is ook bepaald in welke gevallen die ontheffing
verleend wordt. Daarvoor is natuurlijk wel nodig dat de inburgeringsplichtige
aantoonbare inspanningen heeft geleverd en dat het college tot het oordeel
komt dat het voor de inburgeringsplichtige redelijkerwijs niet mogelijk is
om het inburgeringsexamen te halen. Financiële argumenten alleen zijn
dus niet voldoende voor ontheffing, maar een combinatie met de genoemde criteria
wel.Mevrouw Azough heeft een vraag gesteld over de UNHCR waarbij erop is gewezen
dat het aanbod op grond van artikel 17 niet volstaat. Ik neem aan dat mevrouw
Azough doelt op artikel 34 van het Vluchtelingenverdrag, waarin wordt bepaald
dat de assimilatie en de naturalisatie van vluchtelingen vergemakkelijkt moet
worden. Daarmee wordt gedoeld op integratie. Dat doen wij met de WIN-programma's,
maar die zijn te vrijblijvend en leiden tot onvoldoende resultaat. Onder de
nieuwe wet geldt de inburgeringsplicht en worden er financiële faciliteiten
en een inburgeringsvoorziening aangeboden. Daarmee wordt voldoende aan de
vereisten uit het genoemde artikel tegemoetgekomen.Er is een landelijke prijsmonitor op grond waarvan de gemiddelde cursusprijs
wordt berekend. Dat landelijk gemiddelde is vervolgens een ijkpunt voor de
verrekening achteraf met het verstrekte voorschot en vaststelling van de hoogte
van het voorschot in het lopende jaar. Met deze zorgvuldige manier van bekostigen,
wordt tegemoetgekomen aan wat de gemeenten willen, namelijk
minimaliseren van financiële risico's en recht doen aan de prijsontwikkeling
op een nieuwe markt.In antwoord op de vraag van de heer Visser naar de monitoring wijs ik
erop dat wij samen met de IB-Groep bezig zijn om informatiesystemen te ontwikkelen,
zoals het informatiesysteem inburgering (ISI) en het bestand potentiële
inburgeraars. Daarnaast worden systemen ontwikkeld om de lenings- en vergoedingsfaciliteit
uit te voeren en de examens te houden. Op basis van die systemen wordt een
monitor ontwikkeld waaruit de status van de aanvraag en ontwikkelingen binnen
het nieuwe inburgeringsstelsel kunnen worden afgeleid.Voorzitter. Volgens mij heb ik alle vragen beantwoord.De voorzitter:Ik kom nog even terug op de amendementen van de heer Dijsselbloem op de
stukken nrs. 79, 80, 81 en 82 en het amendement van mevrouw Vergeer op stuk
nr. 75. Ik stel voor om het desbetreffende gedeelte van het stenogram door
te geleiden naar de minister met het verzoek om dat ter advisering door te
sturen aan de Raad van State.Daartoe wordt besloten.De voorzitter:Ik zie dat mevrouw Azough nog een inhoudelijke vraag wil stellen aan de
minister.Mevrouw Azough (GroenLinks):Mijn vraag over de verschillende termijnen voor inburgering en toelating
van asielmigranten is nog niet beantwoord. De verblijfsvergunning wordt meestal
met terugwerkende kracht verleend. Als men een aanvraag voor een verblijfsvergunning
voor onbepaalde tijd doet, kan de exameneis ver voor de wettelijke termijn
van vijf jaar worden gesteld.Minister Verdonk:Daar kom ik nog op terug.De heer Visser (VVD):De controle op hetgeen gemeenten binnen hun beleidsvrijheid doen, ligt
bij de gemeenteraden. Die moeten dan natuurlijk van voldoende informatie worden
voorzien. Het zou mij een lief ding waard zijn als via een soort monitor duidelijk
wordt hoe snel de inburgeringstrajecten in de verschillende gemeenten verlopen.
Ik vraag nu niet om een uitgewerkt systeem, maar het zou handig zijn om hierover
meer informatie te krijgen bij de begrotingsbehandeling.Minister Verdonk:Ik zeg dat de heer Visser graag toe. Ik zeg ook graag toe dat ik het desbetreffende
gedeelte van het stenogram zal doorgeleiden naar de Raad van State.De algemene beraadslaging wordt gesloten.Mevrouw Vergeer (SP):Voorzitter. Ik heb mij vergist in de nummers van mijn amendementen. Ik
vraag advies van de Raad van State over mijn amendement op stuk nr. 77 en
niet over het amendement op stuk nr. 75.De voorzitter:Het gaat dus om de amendementen op de stukken nrs. 79, 80, 81 en 82 van
de heer Dijsselbloem en het amendement op stuk nr. 77 van mevrouw Vergeer.
De toezegging van de minister om die door te sturen naar de Raad van State
is er.Zijn er nog meer vragen over de orde? Mijnheer Dijsselbloem?De heer Dijsselbloem (PvdA):Het is gebruikelijk dat de voorzitter nu vraagt of het wetsvoorstel gereed
is voor de stemming. Op die vraag zou ik dan hebben voorgesteld om de stemmingen
direct na het zomerreces te laten plaatsvinden.De voorzitter:Juist. Dan vraag ik de leden of het wetsvoorstel gereed is voor stemming.
Dat is het geval.De heer Dijsselbloem stelt voor, de stemmingen aan te houden tot na het
zomerreces.De heer Visser (VVD):Dat vind ik nou een minder goed idee. Volgens mij kunnen wij heel goed
aanstaande donderdag over dit wetsvoorstel stemmen.Mevrouw Sterk (CDA):Daar sluit ik mij bij aan.Mevrouw Vergeer (SP):Ik vind het voorstel van de heer Dijsselbloem uitstekend. De samenhang
zien wij pas na het zomerreces.Mevrouw Lambrechts (D66):Ik vind het voorstel van de heer Dijsselbloem goed, maar ik vind het voorstel
van de heer Visser beter.Mevrouw Huizinga-Heringa (ChristenUnie):Ik ben voor het voorstel van de heer Dijsselbloem. Dat vind ik echt het
beste.De heer Van der Staaij (SGP):De voorkeur van de SGP-fractie is om na het zomerreces te stemmen.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik ben het eens met de heer Van der Staaij.De voorzitter:Dan lijkt het mij dat het voorstel op de stemmingslijst van aanstaande
donderdagavond staat.De vergadering wordt van 19.52 uur tot 20.45 uur geschorst.Voorzitter: Weisglas 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20052006-5845-5874.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl