Debat over de aanpak van wachtlijsten in de jeugdzorg
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2005-2006, pag. 3497-3512

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

15-03-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

nr. 54, pagina 3497-3512

23-02-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29815Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Noot 1: Interpellatievragen van het lid Huizinga-Heringa (ChristenUnie) aan de ministers van Buitenlandse Zaken, voor Vreemdelingenzaken en Integratie en van Justitie inzake kinderhandel SomaliëPagina 3568-3568
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van de Wet stedelijke vernieuwing (wijziging in verband met het aanwijzen van een niet-rechtstreekse gemeente als rechtstreekse gemeente gedurende een investeringstijdvak stedelijke vernieuwing) (30236); - Wijziging van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek in verband met de wijziging van bepalingen voor de financiële verslaggeving door verzekeringsmaatschappijen (28799)Pagina 3497-3497
Regeling van werkzaamheden (donderdag 23 februari 2006)Pagina 3532-3533
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Tijdelijke instellingswet Raad voor strafrechtstoepassing en jeugdbescherming (30161)Pagina 3512-3518
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 8 februari 2006 over de INDPagina 3533-3535
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 22 februari 2006 over de Algemene kinderbijslagwetPagina 3553-3557
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over de aanpak van wachtlijsten in de jeugdzorg, te weten: - de motie-Azough c.s. over het baseren van de financiering op de verwachte vraag naar geïndiceerde jeugdzorg (29815, nr. 50); - de motie-Azough c.s. over het plan van aanpak 'Weg met de wachtlijsten' (29815, nr. 51); - en nog twee andere moties (29815, nrs. 52 en 53)Pagina 3561-3561
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over de loonontwikkeling, te weten: - de motie-Noorman-den Uyl c.s. over een aanpassing van de premie-inningsregeling (30300 XV, nr. 86); - de motie-Verburg c.s. over heropening van het arbeidsvoorwaardenoverleg van rijksambtenaren (30300 XV, nr. 87); - en nog een andere motie (30300 XV, nr. 88)Pagina 3558-3558
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat naar aanleiding van een algemeen overleg over SUWI, te weten: - de gewijzigde motie-Noorman-den Uyl/Verburg over het op korte termijn oplossen van problemen (26448, nr. 251); - de gewijzigde motie-Noorman-den Uyl c.s. over bevoorschotting op het sociaal minimum (26448, nr. 252); - de motie-De Wit over tewerkstellingsvergunningen (26448, nr. 249); - en nog een motie-Verburg c.s. (26448, nr. 250)Pagina 3565-3565
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat naar aanleiding van een algemeen overleg over de slotverklaring van de rondetafelconferentie NAAZ, te weten: - de motie-Luchtenveld c.s. over het beperken van instroom van kansarme jongeren als onderdeel van de rondetafelconferenties (30300 IV, nr. 27); - de motie-Dittrich/Rouvoet over parlementaire waarnemers uit de Nederlandse Tweede Kamer (30300 IV, nr. 28); - en nog vier andere moties (30300 IV, nrs. 29, 30, 31 en 32)Pagina 3559-3560
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (donderdag 23 februari 2006)Pagina 3566-3567
Stemming over een motie, ingediend bij het debat naar aanleiding van een algemeen overleg over de energieprestatiecoëfficiënt, te weten de motie-Vietsch/Hermans over het op korte termijn aanpassen van de EPC-norm (28325, nr. 33)Pagina 3564-3564
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 19 januari 2006 over de energieprestatiecoëfficiëntPagina 3544-3549
Stemmingen in verband met wetsvoorstel Wijziging van de Wet op het primair onderwijs, de Wet op de expertisecentra en de Wet op het voortgezet onderwijs in verband met wijzigingen in het onderwijsachterstandenbeleid (30313), en over: - de motie-Van Velzen over voor- en vroegschoolse educatie (30313, nr. 22); - en nog vijf andere moties (30313, nrs. 23, 24, 26, 27, 28 en 29)Pagina 3557-3558
Debat over de aanpak van wachtlijsten in de jeugdzorgPagina 3497-3512
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat naar aanleiding van een algemeen overleg over de Algemene kinderbijslagwet, te weten: - de motie-Noorman-den Uyl c.s. over verhoging van de kinderbijslag (29287, nr. 7); - de motie-Smilde c.s. over verhoging van de kinderbijslag vanaf 2007 (29287, nr. 8)Pagina 3565-3566
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat n.a.v. een algemeen overleg over terugkeer naar Congo, te weten: - de motie-Vos over een nieuw ambtsbericht over de Democratische Republiek Congo (19637, nr. 1015); - de motie-Vos over het niet uitzetten van Congolese asielzoekers met een politieke of militaire achtergrond of waarvan bekend is bij de Congolese autoriteiten dat zij asiel hebben aangevraagd (19637, nr. 1016); - en nog twee andere moties (19637, nrs. 1017 en 1018)Pagina 3563-3563
Eindstemming in verband met het wetsvoorstel Nieuwe regels omtrent de ruimtelijke ordening (Wet ruimtelijke ordening) (28916)Pagina 3560-3560
Stemming over een motie, ingediend bij de interpellatie-Huizinga-Heringa over kindersmokkel naar en vanuit Somalië, te weten de motie-Huizinga-Heringa over het verlenen van een verblijfsvergunning aan (minderjarige) slachtoffers (28638, nr. 21)Pagina 3562-3562
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 22 februari 2006 over terugkeer naar CongoPagina 3535-3540
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 16 februari 2006 over de voortgangsrapportage IndustriebriefPagina 3540-3544
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat naar aanleiding van een algemeen overleg over de voortgangsrapportage Industriebrief, te weten: - motie-Kortenhorst/Van Egerschot over voorlopig afzien van verhoging van energieheffingen voor de energie-intensieve industrie (29826, nr. 20); - motie-Van Egerschot/Kortenhorst over het nader motiveren van een stringenter nieuw beleid (29826, nr. 21); - en nog twee andere moties (29826, nrs. 22 en 23)Pagina 3563-3564
Stemming over een motie, ingediend bij het debat over overlast en criminaliteit in steden, te weten de motie-Kalsbeek/Dittrich over maatregelen die het mogelijk maken ouders in een eerder stadium tot aanvaarding van opvoedingsondersteuning te brengen (28684, nr. 77)Pagina 3561-3561
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat naar aanleiding van een algemeen overleg over de IND, te weten: - de motie-Klaas de Vries over de aanpak van achterstanden ten gevolge van automatiseringsproblemen (30240, nr. 8); - de motie-Vos over het instellen van een werkgroep vooronderzoek inzake de opzet en de vorm van een parlementair onderzoek (30240, nr. 9); - en nog twee andere moties (30240, nrs. 10 en 11)Pagina 3562-3563
Stemming over een motie, ingediend in het debat over de brief inzake één inspectie- en controledienst voor het bedrijfsleven, te weten de gewijzigde motie-Aptroot c.s. over de realisatie van één inspectie- en controledienst (29362, nr. 77)Pagina 3560-3560
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Tijdelijke instellingswet Raad voor strafrechtstoepassing en jeugdbescherming (30161), en over: - de motie-Weekers/Çörüz over een stimulerende rol van de Raad ten opzichte van lokale commissies van toezicht (30161, nr. 10); - de motie-Çörüz/Weekers over het hiërarchisch rechtstreeks positioneren van de Inspectie onder de Secretaris-Generaal (30161, nr. 11)Pagina 3561-3562
Behandeling van het voorstel van het Presidium der Kamer tot wijziging van het Reglement van Orde (30446)Pagina 3497-3497
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 15 februari 2006 over de structuur van de uitvoering werk en inkomen (SUWI)Pagina 3549-3553
Stemmingen over de brief van het Presidium over een uitvoeringstoets van de Wet inburgering (30308, nr. 11)Pagina 3562-3562
Interpellatie-Huizinga-Heringa, gericht tot de minister van Buitenlandse Zaken, de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie en de minister van Justitie, over kindersmokkel naar en vanuit SomaliëPagina 3518-3532
Presentie en opening (donderdag 23 februari 2006)Pagina 3497-3497

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 121 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is het debat over de aanpak van
wachtlijsten in de jeugdzorg.De voorzitter:U kent de spreektijden, u hebt het schema van vandaag gezien en u weet
dat er is afgesproken om vanavond niet te vergaderen. Dat betekent dat ik
de hele dag vriendelijk doch streng en rechtvaardig zal voorzitten en u aan
uw tijden zal houden. Er zal ook niet heel erg veel geïnterrumpeerd kunnen
worden.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. De noodzaak om tot een oplossing te komen,
kon afgelopen week niet duidelijker worden geïllustreerd dan door het
voorstel van de Rotterdamse wethouder Marianne van den Anker. Zij stelde dat
wij moeten overgaan tot gedwongen abortus om kindermishandeling, kindermoord
en seksueel misbruik te voorkomen. Klaarblijkelijk is het voor deze wethouder
van Leefbaar Rotterdam: preventief aborteren óf accepteren dat in Rotterdam
390 kinderen op de wachtlijst staan. Beide alternatieven zijn voor GroenLinks
volstrekt onacceptabel. Het door Leefbaar Rotterdam voorgestelde preventief
aborteren is verwerpelijk, maar accepteren dat kinderen niet geholpen worden,
is eveneens onaanvaardbaar. Voor GroenLinks mag er geen sprake zijn van compromissen
op het punt van de zorg voor kwetsbare kinderen en jongeren.Op 1 juli 2005 stonden 5000 kinderen op de wachtlijst. Dat leidde
destijds terecht tot ophef. Drie weken geleden luidde het Bureau Jeugdzorg
van Amsterdam echter de noodklok, want daar wachtten nog steeds 650 kinderen
op zorg. Daaruit bleek dus geen afname van de wachtlijsten. Dat klopte, want
uit nieuwe cijfers van de MOgroep blijkt dat er geen afname, maar een toename
van 22% is van het aantal kinderen op de wachtlijsten. Ruim 6200 kinderen
wachten langer dan twee weken op de geïndiceerde zorg, dus nadat zij
al hebben gewacht op de aanmelding, de intake, de indicatie et cetera.De staatssecretaris heeft vorig jaar extra geld beschikbaar gesteld. Dat
is echter veel te weinig; er is 90 mln. meer nodig. Dat het extra geld onvoldoende
is, komt onder andere door een structurele fout in de financiering. De financiering
is immers gebaseerd op het aantal jeugdigen die twee jaar daarvoor zorg nodig
hadden. Dat is de zogenaamde T-2-financiering. Bovendien is het aantal uithuisplaatsingen
de laatste tijd enorm toegenomen, onder andere door de zaak-Savanna.Kortom: zo gaat staatssecretaris Ross haar toezegging niet waarmaken.
Vorig jaar stelde zij dat eind 2006 de wachtlijsten zouden zijn weggewerkt.
Op 4 november 2005 schreef zij de Kamer dat met het extra geld alle kinderen
onmiddellijk een plek kunnen krijgen als zij uit huis geplaatst moeten worden.
Wij zijn nu ruim een kwartaal verder, maar de problemen worden alleen maar
groter. De vraag blijft toenemen. Dat heeft te maken met het eerdergenoemde
Savanna-effect, maar ook met toegenomen maatschappelijke problemen. Zo zijn
er, sinds dit kabinet is aangetreden, helaas meer ouders met schulden en meer
kinderen die leven in armoede. Ook al zijn er positieve initiatieven zoals
het project Doorbraak in de jeugdzorg, waarmee de wacht- en doorlooptijden
bij de Bureaus Jeugdzorg moeten worden verkort, en ook al is er extra geld
voor de wachtlijsten, uit alles blijkt dat het niet voldoende is. Het is slechts
een pleister op de wonde. Dat leidt voor GroenLinks tot de volgende vragen.1. Wat verwacht de staatssecretaris van de vraagontwikkeling voor de nabije
toekomst? Welke prognoses gebruikt zij? Dat is voor GroenLinks volstrekt onduidelijk.
Zij lijkt voortdurend achter de feiten aan te schuifelen. Zij moet bereid
zijn het budget aan de vraag aan te passen.2. Wat vindt zij van de oproep van staatssecretaris Rutte om een minister
voor de jeugd in te stellen? GroenLinks, SP en PvdA zijn haar daar al in voorgegaan.
Er lijkt een breed draagvlak voor te zijn. Graag haar reactie. 3. Welke verantwoordelijkheid neemt de staatssecretaris? Welke wachtlijst
vindt zij per 31 december van dit jaar acceptabel? Welke consequenties
trekt zij als systeemverantwoordelijke als zij dit niet haalt?De heer Çörüz (CDA):U moet niet aan geschiedvervalsing doen. Het CDA pleit al jaren voor een
minister voor gezin en jeugd.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik ben ontzettend blij met deze toevoeging. Ik weet dat het CDA voor een
minister voor het gezin heeft gepleit. Als CDA, VVD, GroenLinks, SP en PvdA
voor zijn, dan komt die minister er gewoon.Voorzitter. Het is tijd voor een structureel meerjarenplan. Geen pleisters
meer plakken, maar daadkracht en middelen. Dat betekent bestuurlijke maatregelen
die de efficiency vergroten, maar dat betekent ook geld. Wat mijn fractie
betreft dient de staatssecretaris voor het AO dat de komende maand plaatsvindt
met een concreet plan van aanpak te komen – weg met de wachtlijsten –
samen met het ministerie van Justitie, het IPO en de MOgroep.Met het oog op de kinderen over wie wij het hebben, kunnen wij ons geen
bestuurlijke compromissen veroorloven. Geen gemarchandeer met kinderen! Daar
is staatssecretaris Ross het hopelijk mee eens. Handelt zij daar ook naar?Mevrouw Kant (SP):Voorzitter. Het is treurig dat wij hier voor de zoveelste keer over hetzelfde
moeten spreken: de problemen in de jeugdzorg. Ik zal het in één
zin samenvatten: het is te weinig, het is te laat, het is te versnipperd en
het is te bureaucratisch. Ik begin met te weinig. Je ziet dat de wachtlijsten
niet afnemen: meer dan 6000 is het laatste getal dat ik gehoord heb. In Amsterdam
wachten 600 kinderen op gezinsbegeleiding en nog eens 300 kinderen wachten
op plaatsing. Dat plekje is er niet, dus die kinderen worden van hot naar
haar versleept. Ik heb zelfs gehoord dat kinderen op het Bureau Jeugdzorg
zelf moeten verblijven, omdat zij niet meer thuis kunnen wonen. Een andere
plek is er niet. Dat is een volstrekt onhoudbare situatie. Er komen nog steeds
kinderen in de gevangenis terecht, omdat er een gebrek is aan plekken elders
met de zorg die deze kinderen nodig hebben.Dit is een schrijnende situatie en iedere keer staan wij hier weer om
te zeggen dat wij het een schrijnende situatie vinden. Deze staatssecretaris
heeft de belofte gedaan daar iets aan te doen. Dat was een verrassing, want
zo gauw doen bewindspersonen geen beloftes, want daar kunnen zij op afgerekend
worden. Het wordt alleen problematisch, want eind vorig jaar zouden de wachtlijsten
voor kindermishandeling weggewerkt zijn. Dat is voor een deel gelukt, maar
niet helemaal. Er was nog een nasleep, maar dat zou aan het begin van dit
jaar opgelost zijn. Ik ben heel benieuwd hoe het er nu voor staat. Is de wachtlijst
voor kindermishandeling weggewerkt? De algemene wachtlijsten voor de jeugdzorg
zouden aan het eind van dit jaar opgelost zijn, maar de trend lijkt de verkeerde
kant op te gaan. Hoe gaat de staatssecretaris haar belofte inlossen?Daarvoor heb ik de volgende suggesties. Er moet niet alleen meer capaciteit
komen, maar het moet ook anders. Het is een acuut probleem,
dus de capaciteit moet er ook acuut komen. Daarnaast moet er een traject ingezet
worden om het anders te doen. Ik zei eerder al dat het te weinig is, maar
het is ook te laat, te versnipperd en te bureaucratisch. Die vier punten vragen
om een oplossing, namelijk een andere aanpak.Die andere aanpak komt erop neer dat er één organisatie
moet komen in plaats van allemaal losse organisaties voor de jeugdzorg. Wij
mogen de huidige versnipperde en op afstand werkende organisatie niet langer
accepteren. Er moet één organisatie komen die uitgewaaierd over
de wijken, dicht bij de kinderen zorg verleent. Eerder sprak ik over zorg
op kindafstand. Je zou de consultatiebureaus in de wijken daarvoor kunnen
opplussen tot Bureaus Jeugdzorg in de wijken. Die moet je dan wel anders noemen,
omdat het anders weer zo bureaucratisch klinkt. Het moet een centrum worden
waar mensen met problemen zich kunnen melden, van waaruit kinderen gevolgd
worden en waar alles bij elkaar komt. De mensen die daar werken, kunnen de
kinderen dan ook echt leren kennen omdat ze die kinderen al vanaf hun geboorte
hebben zien opgroeien. Volgens mij kun je de jeugdzorg zo veel beter organiseren.
Een aantal gemeenten heeft een voorstel gedaan om de jeugdzorg meer in de
wijk te organiseren. Ik ben benieuwd wat de staatssecretaris van dit voorstel
vindt.Jeugdzorg moet niet alleen zo dicht mogelijk bij kinderen worden georganiseerd,
maar ook zo vroeg mogelijk. Het is namelijk een ander groot probleem dat wij
vaak veel te laat zijn met onze oplossing voor de problemen van kinderen.
Als je dicht bij de kinderen staat, kun je vaak eerder helpen. Dat gaat nu
eenmaal vaak samen.Ik herhaal nog maar eens dat er veel meer aandacht moet komen voor opvoedondersteuning
en preventie. Dat hoort ook bij "eerder". Je kunt de jeugdzorg wel
beter en anders optuigen, maar dat ontslaat ons niet van de plicht oog te
hebben voor de oorzaak van de problemen van kinderen. Kinderen die opgroeien
in armoede, is een belangrijke oorzaak. Daar zouden wij dan ook echt iets
aan moeten doen.Iedereen vindt dat er een minister van jeugdzaken moet komen. Ik zou deze
staatssecretaris graag promoveren tot minister, maar dan verwacht ik wel daden
van haar.Mevrouw Lambrechts (D66):Voorzitter. In de jeugdzorg kennen wij een recht op zorg. Dat wil zeggen
dat kinderen die zijn geïndiceerd voor een bepaald type zorg, die zorg
ook moeten kunnen krijgen, en dan niet over enkele maanden maar onmiddellijk.
Op papier hebben wij dat goed geregeld. De praktijk is helaas weerbarstiger,
want steeds meer kinderen staan steeds langer op een wachtlijst. Zelfs kinderen
die mishandeld worden, moeten wachten. In augustus stonden al ruim vijfduizend
kinderen langer dan negen weken op een wachtlijst voor geïndiceerde zorg,
inmiddels zijn dat er meer dan zesduizend. Dat is een stijging met 22%.In normale tijden is dat geen normale stijging, te meer omdat er in de
afgelopen periode wel extra geld ter beschikking is gesteld. Hoe dat geld
precies is besteed en hoeveel kinderen daarmee geholpen zijn, kan niemand
mij vertellen. Ik voel afschuw over de groei van de wachtlijsten, omdat daardoor
kinderen die zorg nodig hebben, niet geholpen worden. Tegelijkertijd ben ik
verbaasd en woedend over het feit dat kennelijk niemand uit de sector mij
kan vertellen wat de oorzaak van de stijging van de wachtlijst is, hoe het
geld wordt besteed en hoeveel kinderen geholpen zijn met het geld dat extra
beschikbaar is gesteld.Ik vraag de staatssecretaris mij te verklaren hoe het mogelijk is dat
de wachtlijsten nog steeds groeien. Wat is daarvan de oorzaak? Waar zijn de
toegenomen zorgindicaties eigenlijk op gebaseerd? De MOgroep adviseert in
een brief aan de Kamer de invoering van een instrument waarmee de aard en
de ernst van de problematiek van kinderen in kaart kan worden gebracht. Wat
moet ik daar nu weer uit afleiden? Betekent dat soms dat er op dit moment
geen betrouwbare methoden voor indicatiestelling worden gehanteerd? Dat zou
betekenen dat iedereen eigenlijk maar wat doet!Kennelijk ontbreekt een goede administratie en registratie. Waarom registreert
niemand hoeveel kinderen welke zorg krijgen en waarom? Waarom kan geen enkele
provincie aangeven wat ze met de extra middelen hebben gedaan en hoeveel extra
kinderen daarmee geholpen zijn. Dat is toch eigenlijk te gek voor woorden?
Ik wil van de staatssecretaris horen of het beschikbare budget te krap is
om alle kinderen die hulp nodig hebben, snel en goed te helpen. Als dat zo
is, kan zij mij dan zeggen wat zij daaraan denkt te gaan doen?Ik sluit zeker niet uit dat de problemen in de jeugdzorg door geldgebrek
worden veroorzaakt. Het is tegelijkertijd mijn vaste overtuiging dat geld
zeker niet het enige, en misschien zelfs niet het grootste probleem van de
sector is. Versnippering, gebrek aan samenwerking, onduidelijk toebedeelde
verantwoordelijkheden, overlap van werkzaamheden – zoals tussen AMK
en Raad voor de Kinderbescherming – gebrek aan inzicht in effectieve
behandelmethodes en geen fatsoenlijke administratie en registratie zijn problemen
die minstens zo groot zijn. Wat de sector jeugdzorg echt lijkt te ontberen,
is een landelijke research and development functie waardoor kennis systematisch
wordt vergaard en structureel wordt ontwikkeld en verspreid; kennis over gedragsstoornissen
en over de oorzaken van die toename van gedragsstoornissen, kennis over hoe
geïndiceerd moet worden en over hoe die indicaties uniform geregistreerd
kunnen worden, kennis over evidence based aanpak en effectieve behandelmethodes,
best practice, enzovoort. Zolang een en ander niet op orde is, kan de sector
zich niet tot een volwassen sector ontwikkelen. Het blijft dan hapsnap en
nattevingerwerk. Ik vraag de staatssecretaris om een reactie daarop. Ik hoop
dat wij hierover verder kunnen spreken op de 16de. Ik had graag een motie
hierover ingediend, maar ik wacht daarmee tot een ander moment. Ik kan helaas
niet aanwezig zijn bij de tweede termijn.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Voorzitter. Op 1 juli 2005 stonden meer dan 5000 kinderen langer
dan negen weken op de wachtlijst voor geïndiceerde jeugdzorg. Inmiddels
is de wachtlijst volgens de MOgroep met 6200 kinderen gegroeid. Om de huidige
wachtlijsten weg te werken, is structureel een bedrag van ongeveer 125 mln.
nodig als de verwachte volumegroei wordt meegerekend. De toegezegde extra
33 mln. is natuurlijk een stap in de goede richting maar niet voldoende.Ik herhaal een aantal vragen die ik gesteld heb in het algemeen overleg
van begin december. Ik stel daarnaast een aantal nieuwe vragen. Hoe denkt
het kabinet met het bedrag van 33 mln. de wachtlijsten structureel weg te
werken in het licht van de T-2-financiering waardoor achter de feitelijke
aantallen aan wordt gelopen? Natuurlijk komt het geld pas in de loop van 2006
vrij en kunnen wij dus niet direct een grote teruggang verwachten, maar inmiddels
zijn de wachtlijsten met 1200 kinderen gegroeid. Hoe verklaart de staatssecretaris
dat? Worden kinderen sneller uit huis geplaatst als hun veiligheid direct
in het geding is en is de toename van kinderen op de wachtlijsten dus eigenlijk
een gevolg van het succes van het gevoerde beleid op dat punt, of is er meer
aan de hand? De wachtlijst voor de ambulant geïndiceerden is gestegen
met 931 kinderen, dus dat kan niet de enige verklaring zijn.De staatssecretaris stelt in haar brief van 2 februari 2006 dat zij
geen reden heeft om aan te nemen dat de provincies zich onvoldoende inspannen.
Volgens de staatssecretaris zou het daar niet aan moeten liggen. Heeft zij
overigens zicht op de wijze waarop de wachtlijsten zich ontwikkelen per provincie?
Zijn er provincies die het aantoonbaar beter doen dan andere provincies vanwege
bijvoorbeeld een meer evidence based aanpak, dat men bewezen effectieve methoden
toepast en andere methoden afwijst? Ik wijs op Zuid-Limburg waar op dat punt
een goede ontwikkeling plaatsvindt. Of is er sprake van een soort autonome
groei die niet gemakkelijk verklaard kan worden? Welke invloed hebben de nieuwe,
dramatische cijfers op de prognoses? Beschikt het kabinet wel over goede prognoses?
Hoeveel kinderen met een indicatie voor jeugdzorg komen er jaarlijks bij?
Kortom, wat is de langetermijnvisie van dit kabinet?Het kabinet heeft de ambitie uitgesproken om de wachtlijst uiterlijk eind
2006 tot een aanvaardbaar niveau terug te brengen. Het enig aanvaardbare niveau
is natuurlijk nul, maar dat is niet realistisch. Wat is voor deze staatssecretaris
de kwantitatieve en kwalitatieve definitie van aanvaardbaar, gelet op de nieuwste
cijfers? Wat heeft zij daar aan extra middelen voor over? Als de staatssecretaris
die vragen niet vandaag kan beantwoorden, wat ik mij wel kan voorstellen,
zeker als het gaat om de financiën, dan graag voor het algemeen overleg
dat na het reces plaatsvindt. Ik heb liever een gedegen aanpak op grond van
een goede analyse van de problematiek en de oorzaken en bewezen effectieve
methoden, dan een aanpak die even in het reces in elkaar is geflanst. Dat
willen wij niet en dat zal de staatssecretaris ook niet willen.Ik sluit mij aan bij de zorgen die mevrouw Lambrechts heeft geuit over
de bewezen effectieve methode. Dat is voor mijn fractie een belangrijk punt.
Onlangs was ik op een congres over PMTO, een bepaalde methode uit Oregon die
goed werkt in de relatie tussen ouders en kinderen. Ik vind het goed dat de
staatssecretaris daar meer in wil investeren want dat punt verdient meer aandacht.De heer Çörüz (CDA):Voorzitter. De fractie van het CDA maakt zich net als anderen zorgen over
de wachtlijsten. De staatssecretaris heeft toegezegd aan de Kamer, de wachtlijsten
voor AMK tot een aanvaardbaar niveau terug te dringen in 2005 en de overige
wachtlijsten tot een aanvaardbaar niveau terug te dringen in 2006. Ik houd
de staatssecretaris daaraan. Zij heeft daartoe vorig jaar al een goede aanzet
gegeven door bijvoorbeeld de flexwerkers van het Leger des Heils in te schakelen.
Bovendien heeft zij daarvoor extra middelen vrijgemaakt, namelijk 33 mln.Mevrouw Kalsbeek (PvdA):De heer Çörüz doet een belangrijke politieke uitspraak
en ik zou graag willen dat hij die preciseert. Hij zegt dat hij de staatssecretaris
eraan houdt dat zij de wachtlijsten tot een aanvaardbaar niveau terugbrengt.
Wat is dat?De heer Çörüz (CDA):Volgens mij hebben wij ook op die wijze met elkaar gesproken, want er
is gesproken over een "aanvaardbaar niveau". Sommige collega's spreken
over nul, maar ik dacht dat wij met elkaar hadden afgesproken dat het "tot
een aanvaardbaar niveau" betekent. Dat was de afspraak die wij met elkaar
en met de staatssecretaris hadden.Mevrouw Kalsbeek (PvdA):Nee, ik wil het echt kwantitatief hebben. Bij het AMK is het gaan schuiven.
De aanvankelijke uitspraak was: wachtlijsten weg. Dat is gaan schuiven en
een Kamermeerderheid heeft dat geaccepteerd. Dat is niet anders. Nu wil ik
niet weer in zo'n glijbaan terecht komen. Wat is een aanvaardbaar niveau?
Is dat geen kinderen op de wachtlijst? Is dat 5%? Is dat de groei bijhouden?
Wat is een aanvaardbaar niveau?De heer Çörüz (CDA):Ik wil dat ook weten van de staatssecretaris. Waar praten wij precies
over? Hebben wij het over 5000 of op dit moment ruim 6200 wachtende zware
gevallen? Hebben wij het bij wijze van spreken over 6200 hartkwalen, om maar
in andere medische termen te spreken? Waarover hebben wij het precies? Hebben
wij het ook over lichtere gevallen? Daarom wil ik van de staatssecretaris
eerst inzicht krijgen in de getallen en definities waarover wij spreken.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik vind het een beetje gemakkelijk dat u zelf geen uitspraken doet over
wat voor u een aanvaardbaar niveau is, als u de staatssecretaris houdt aan
een belofte dat het op een aanvaardbaar niveau moet zijn. Op deze manier kunnen
wij elkaar altijd tevreden houden.De heer Çörüz (CDA):Een aanvaardbaar niveau is niet dat 6200 zware gevallen meer dan negen
weken op een wachtlijst staan. Dat lijkt mij duidelijk. Waaruit die groep
6200 wachtenden bestaat, weet ik dus niet. Dat wil ik ook van de staatssecretaris
weten voordat ik daarover een uitspraak kan doen.Mevrouw Kant (SP):Crisisgevallen moeten natuurlijk het eerst worden geholpen. Ik heb er
echter problemen mee dat u zo'n onderscheid maakt tussen zwaar en licht. Het
gaat over kinderen en hoe eerder je erbij bent, des te beter. Als lichte gevallen
lang moeten wachten, dan bestaat het risico dat het zwaardere gevallen worden.
Dat onderscheid spreekt mij dus eerlijk gezegd niet zo aan.De heer Çörüz (CDA):Laten wij wel reëel zijn. Als er crisis is en er is acute noodhulp
nodig, dan zullen er in deze Kamer waarschijnlijk geen collega's te vinden
zijn die zeggen dat er negen weken moet worden gewacht. Dat
is ook niet de realiteit. Wij hebben natuurlijk een bepaalde capaciteit. Je
kunt daar geld in blijven steken. Ik noem het voorbeeld van residentiële
opvang. Je kunt maar een aantal kinderen in een aantal instellingen opvangen.
Als je daarvoor geld vrijmaakt, dan is het de vraag of je dat ook kunt wegzetten
voor residentiële opvang. Waar plaats je de jongeren die nu al residentieel
worden opgevangen? Ik wil alle debatten met u aangaan over het onderscheid
zwaar-licht, maar volgens mij is dat niet de discussie. Er is een recht op
jeugdzorg en dat is volgens mij het uitgangspunt. Daar moet adequaat en snel
op worden ingezet. Ik wil ook inzicht in de cijfers. Waar praten wij nu over?Ik vervolg mijn betoog. Vorig jaar hebben wij middels een enquête
van de MOgroep cijfers gezien. 5000 jongeren wachtten langer dan negen weken.
Vorige week lieten de nieuwste actuele cijfers een stijging van 22%
zien. Dat was wel schrikken. Ik had toch verwacht, zo niet gehoopt, dat met
de extra middelen en de extra inzet van het Rijk en de provincies –
laten wij niet vergeten dat provincies ook extra miljoenen inzetten –
een buiging naar beneden zou worden gemaakt. Is er sprake van een natuurlijke
volumegroei? Hoe heeft die groei van 22% kunnen ontstaan? Hoe zit het
met de zwaarte van cliënten? Hoe zit het bijvoorbeeld met dubbeltellingen?
Hoeveel van de kinderen die wachten op een 24-uursvoorziening, wachten ook
op een AWBZ-voorziening? Ik weet van werkbezoeken dat één kind
twee à drie indicaties kan hebben. Telt zo'n kind dan voor één
of voor drie? Voordat wij verder gaan praten over de aanpak en extra middelen,
moet de Kamer inzicht krijgen in wat er is bereikt met de extra middelen die
al zijn ingezet. Hoeveel extra plaatsen zijn daarvoor gerealiseerd? Wij moeten
inzicht krijgen in die getallen. Ik hoop die van de staatssecretaris te ontvangen
voor het debat van 16 maart.Ik ben het volledig eens met mevrouw Kant. Als het lokale preventieve
jeugdbeleid – het CDA heeft daar een aanzet toe gegeven in het rapport
De Gordiaanse jeugdknoop – niet eerder en sneller dicht bij burgers
kan worden georganiseerd, is te voorzien dat heel veel jongeren doorschieten
naar de zwaardere geïndiceerde zorg die erachter komt. Deze gegevens
komen van de directeur van Bureau Jeugdzorg Amsterdam. Hoe zit het met het
lokale beleid in Amsterdam? Als de lokale gemeentelijke aanpakken slecht zijn,
moeten zij niet middels de financieringssystematiek worden beloond. Slecht
lokaal beleid betekent dat er geen snelle en vroege aanpak op lokaal niveau
is. Als dat het geval is, is het niet onlogisch dat jongeren doorschieten
naar Bureau Jeugdzorg en de duurdere geïndiceerde zorg daarachter.Deze discussie deed mij een beetje denken aan de discussies met minister
Borst over haar wachtlijsten. Daar gingen op een gegeven moment ook miljoenen
en zelfs miljarden in en de wachtlijsten werden alleen maar langer. Ik sta
open voor extra inspanningen die nodig zijn. Ik denk echter dat wij als volksvertegenwoordigers
inzicht moeten krijgen in de cijfers. Is er sprake van een natuurlijke volumegroei?Mevrouw Kant (SP):U zei dat u het eens bent met mijn analyse. De oplossing die ik voorstelde
is om de hele jeugdzorg in de wijk te organiseren. Dat is nog een stapje verder.
Het probleem dat het ene vlak meer wordt belast als het op het andere wat
minder gaat, bestaat dan niet meer. Er is dan immers één organisatie
belast met de zorg voor het kind, zo dicht mogelijk bij hem in de buurt. Dat
vergt natuurlijk een heel andere benadering van het systeem van jeugdzorg.
Bent u daarvoor?De heer Çörüz (CDA):Het Wetenschappelijk instituut van het CDA heeft daar een aanzet toe gegeven
met het voorstel om de jeugdzorg lokaal te organiseren en er bijvoorbeeld één
wethouder verantwoordelijk voor te maken. Volgens mij komt dat aardig in de
buurt van wat u zegt. Er moeten niet allerlei instellingen zijn waartussen
met kinderen kan worden geschoven. Aan de andere kant is dat misschien realiseerbaar
voor grote gemeenten die een bepaalde capaciteit hebben en die alle voorzieningen
hebben. De realiteit is echter dat kleinere gemeenten niet alle voorzieningen
voor jongeren in hun gemeente hebben. Er moet dus ook iets in regionaal of
provinciaal verband kunnen worden aangeboden.Er zijn blijkbaar verschillen in wat een kind waard is. Een kind in Amsterdam
krijgt € 265 en in Zeeland is dat veel minder. Dat is niet acceptabel.
Elk kind moet evenveel waard zijn. Er is 33 mln. extra beschikbaar. Ik heb
al gevraagd wat wij eerder hebben gekregen voor de extra miljoenen. Ik wil
graag voor 16 maart weten wat wij voor deze 33 mln. gaan krijgen.Wij praten elke keer met de staatssecretaris. Er staat in de mooie wet
die wij hebben gemaakt, de Wet op de jeugdzorg, dat provincies verantwoordelijk
zijn voor een voldoende zorgaanbod voor jeugdigen. Wat hebben de provincies
zelf gedaan en waar ligt de verantwoordelijkheid? Hoe gaat dit lopen? De Kamer
kan verantwoordelijkheden die zij elders heeft gelegd elke keer haar eigen
kant op halen, maar ik wil eerst weten wat de provincies hebben gedaan.Mevrouw Kalsbeek (PvdA):Waarom stelt u het zichzelf tot taak om vooral minister Zalm te helpen
in plaats van staatssecretaris Ross? U levert allemaal argumenten aan om te
onderbouwen dat er niet meer geld nodig zou kunnen zijn. Waarom helpt u de
staatssecretaris niet om die centen los te krijgen bij minister Zalm? Met
een stijging van de vraag met 22% komen wij er niet met al die andere
aspecten, die overigens op zich ook belangrijk zijn. Waarom kiest u voor deze
politieke positie? Ik begrijp daar niets van.De heer Çörüz (CDA):Dan heeft mevrouw Kalsbeek niet goed geluisterd. Ik wil eerst inzicht
in wat wij hebben gekregen voor de extra miljoenen. Er is 33 mln. extra beloofd,
dus ik wil weten waarover wij spreken. Ik heb ook gezegd dat ik haar man ben
wanneer extra inspanningen nodig zijn. Als er een natuurlijke volumegroei
is, moet men die extra inspanningen leveren. Het is echter onze taak als volksvertegenwoordiger
om eerst inzicht te hebben voordat wij misschien weer allerlei miljoenen "over
de balk naar een bepaalde sector sturen". Anders ontstaat weer de discussie
over de miljoenen van mevrouw Ross. Ik vind dat heel prudent en heel verantwoordelijk.
Ik heb niet gezegd dat ik minister Zalm aan het helpen ben, nee, ik ben ermee
begonnen dat ik mij zorgen maak over de jeugdzorg. Mij zorgen maken over de
jeugdzorg betekent eerst inzicht krijgen en vervolgens een besluit nemen.
Als er een natuurlijk volume is, een objectiveerbaar reële groei, dan
ben ik haar man.De heer Rouvoet (ChristenUnie):Voorzitter. Ik wil niet verhelen dat ik hier sta met een gevoel van een
zekere moedeloosheid en misschien wel machteloosheid. Ik herinner mij het
hele traject rond de Wet op de jeugdzorg. Mevrouw Lambrechts heeft er al aan
gerefereerd. Het ging om het recht op jeugdzorg, een goede ketenbenadering,
de noodzaak om zaken bij elkaar te brengen, juist vanwege de indringende problematiek
in de jeugdzorg.Ondertussen lopen wij steeds weer tegen het hardnekkige probleem van vooral
de wachtlijsten aan. Die worden niet kleiner maar groter. Wij hebben daarover
vaak gesproken met de staatssecretaris. Vorig jaar heeft zij de Kamer toegezegd
dat de wachtlijsten in de jeugdzorg eind 2006 tot een aanvaardbaar niveau
zouden zijn teruggebracht. Daarvan is vooralsnog geen sprake, integendeel.
Er is al een aantal keren verwezen naar de meest recente cijfers van de MOgroep,
waaruit blijkt dat het aantal kinderen met gedragsproblemen dat langer dan
negen weken op jeugdzorg moet wachten het afgelopen halfjaar met 22%
is toegenomen. De indringende vraag is hoe dat komt.Bij het aanvragen van dit debat heeft mevrouw Kalsbeek gevraagd om een
brief waarin de staatssecretaris zou aangeven waar deze stijging vandaan komt,
hoe het komt dat het aantal niet afneemt maar toeneemt. Daarvan vind ik in
de brieven die we nu hebben gekregen – het zijn maar korte brieven –
niet zo veel terug. Ik zeg het nog vriendelijk. Ik vind niets terug. De staatssecretaris
heeft wel verwezen naar een nadere brief met een aanpak. Die zullen wij op
16 maart aanstaande bespreken. Ik zit daar met smart op te wachten omdat
wij inzicht proberen te krijgen. Mevrouw Kraneveldt vroeg terecht om een goede
analyse van waar de pijn zit, waar het vandaan komt. Dan kan men gericht investeren.
De brief van 2 februari jongstleden biedt daarop nog geen begin van een
antwoord. Het is wel de vraag die mij bezighoudt.De staatssecretaris heeft wel geschreven dat duidelijk is dat een extra
inspanning nodig is om de wachtlijsten aan het eind van het jaar te hebben
teruggedrongen. Ja, dat is kristalhelder. Er is echt een extra inspanning
nodig. Dat moet dan wel zijn beslag krijgen in concrete plannen en concrete
voorstellen, ook financieel waar dat nodig is. Geld lost niet alles op, maar
wel een hoop. Wij zullen heel concreet moeten spreken over vergroting van
de capaciteit op die plaatsen waar dat het meest nodig is, want tot dusverre
zijn de prognoses iedere keer te rooskleurig gebleken. Dat is niet maar een
politieke opmerking, maar iets dat ons echt aan het hart moet gaan want gelet
op de nood die er is, kan men niet gewoon toekijken hoe die wachtlijsten toenemen.
Dat wrijf ik de staatssecretaris niet aan, zij zal er ook van doordrongen
zijn, maar dat onderstreept alleen maar de noodzaak dat wij er in concrete
zin over moeten spreken hoe en op welke plekken wij de wachtlijsten kunnen
aanpakken.In dat verband maak ik een opmerking over het extra geld dat beschikbaar
is gesteld. Vanaf 2006 is dat structureel 33 mln. extra voor het wegwerken
van de wachtlijsten in de jeugdzorg. Dat is op zich prima, maar ik heb begrepen
dat het geld alleen mag worden gebruikt voor de 24-uurszorg. Dat wil zeggen
de pleegzorg en de residentiële zorg, de tehuizen. Het grootste probleem
rond de wachtlijsten ligt misschien wel bij de intensieve ambulante zorg,
de gezinsondersteuning, bij die sectoren. Uit de cijfers van de MOgroep blijkt
dat het aantal kinderen met een gedragsstoornis dat langer dan negen weken
op ambulante zorg moet wachten het afgelopen halfjaar flink is toegenomen.
Dat zijn niet dezelfde kinderen als de 22% die ik zojuist heb genoemd,
want dat betrof de totale wachtlijsten. Ik spreek nu over de kinderen die
op ambulante zorg zijn aangewezen. Die lijst is opgelopen van bijna tweeduizend
kinderen op 1 juli 2005 tot iets minder dan drieduizend kinderen op 1 januari
2006. Dat betekent dat bijna de helft van de ruim zesduizend kinderen met
gedragsproblemen die langer dan negen weken op jeugdzorg moeten wachten, op
de wachtlijst staan voor ambulante zorg. Daar gaat het bedrag van 33 mln.
niet naar toe. Ik verneem graag of mijn analyse goed is. Het is een schrijnende
zaak, die een andere prioritering moet krijgen.De wachtlijsten voor de relatief lichtere vormen van zorg kunnen inmiddels
oplopen tot tien maanden. Dat kan absoluut niet, al gaat het om lichtere vormen
van zorg. De energie en de budgetten moeten meer gericht beschikbaar worden
gesteld. Kinderen met een indicatie voor ambulante zorg komen door de lange
wachtlijsten noodgedwongen terecht in duurdere vormen van zorg, zoals pleegzorg.
Dat is tegendraadse substitutie en zo raken wij steeds verder van huis. Ik
verneem graag een reactie van de staatssecretaris. Het is absoluut een ongewenste
ontwikkeling. Mijn fractie dringt er bij haar op aan extra te investeren in
de ambulante zorg. Is zij daartoe bereid? Ik zie graag dat dit punt specifiek
wordt behandeld in de brief die de Kamer tegoed heeft voor het debat op 16 maart.De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter. Ik hoef mijn collega's niet te overtreffen in het uitspreken
van mijn zorg over het bestaan van de wachtlijsten en de ontwikkeling daarin.
Ook de SGP-fractie heeft daarover haar zorgen. Het probleem strekt zich niet
alleen uit over deze kabinetsperiode, want het bestaat al veel langer.Dat neemt niet weg dat die wachtlijsten weg moeten. Het is onwerkbaar
en frustrerend als een dringend gewenst hulpaanbod niet beschikbaar is. Dat
is de kern van het bestaan van een wachtlijst. Wij moeten er dan ook alles
aan doen om dit probleem tot aanvaardbare proporties terug te brengen.De vraag is natuurlijk hoe wij dat moeten doen. De staatssecretaris heeft
beloofd tegen het einde van dit jaar de wachtlijsten tot aanvaardbare proporties
teruggebracht te hebben. Wij staan nu aan het begin van 2006 en hebben nog
een poosje te gaan. Er moet dan wel voldoende perspectief op succes zijn.
De jeugdzorg is ook in de toekomst een te belangrijk beleidsterrein voor onze
samenleving en wij mogen geen risico's lopen.Is het nu een kwestie van meer geld? Het is verleidelijk te roepen om
meer geld. Op de tabellen staan de volgende afgeronde bedragen: voor 2004
24 mln., voor 2006 102 mln. en voor 2007 110 mln. Desondanks zie je de wachtlijsten
steeds langer worden. Het geld is dus niet het enige antwoord. Als het nodig
is, moeten wij natuurlijk geld beschikbaar stellen, maar het gaat ook om een
betere aansluiting van vraag en aanbod en hiermee zijn de provincies al bezig.Ik zat gisteravond in de raadszaal van de gemeente Wageningen naast iemand
uit het provinciale bestuur van de provincie Gelderland. In het kader van
de verkiezingen werd de jeugdproblematiek aan de orde gesteld. De provincie
Gelderland had een ferm verhaal hoe men het probleem aanpakt, hoewel het ook
daar nog niet rond is. De effecten van ingezet en aangescherpt beleid hebben
altijd tijd nodig. Laten wij hopen dat ze dit jaar zichtbaar worden.Het gaat mijn fractie vooral om de vraag hoe wij de vinger krijgen achter
de ontwikkeling. Daar zit immers het probleem. Het gaat om jongeren met problemen,
met hun gezin op de achtergrond. Populair gezegd, blijft het dweilen met de
kraan open. Op die ontwikkeling moeten wij beleid zetten. Mijn fractie verwacht
dan ook veel van de beleidsnotitie Gezinsbeleid, die eind april of begin mei
in de Kamer wordt behandeld. Wij verwachten veel van de opvoedingsondersteuning
en de intensivering daarvan. Mensen zouden ertoe moeten worden aangezet om
dat te aanvaarden.Mijn fractie pleit allang voor een minister voor gezinsbeleid en jeugdbeleid.
Kort en goed, het AO van 16 maart zou gediend zijn met een scherpe analyse
van wat er aan de hand is en met een adequate aanpak met perspectief op het
verdwijnen van de wachtlijsten tegen het einde van dit jaar, of zo veel eerder
als maar even mogelijk is. Daarvoor moet de staatssecretaris zich inspannen.
Dat zien wij tegemoet.Mevrouw Kalsbeek (PvdA):Mijnheer de voorzitter. Nu ruim drie weken geleden vroeg mevrouw Azough
om een spoeddebat over de wachtlijsten in de jeugdzorg. Enkele weken daarvoor
spraken wij over de wachtlijsten bij de advies- en meldpunten kindermishandeling.
De staatssecretaris moest toen erkennen de doelstellingen niet te hebben gehaald,
maar beloofde de Kamer dat zij spoedig de laatste knelpunten zou oplossen.In de media verscheen enkele weken later het bericht dat de wachtlijsten
in de jeugdzorg op diverse punten weer fors oplopen. In de brief van 2 februari
liet de staatssecretaris weten dat de media zich op oude informatie baseerden
en dat Kamer al eerder op de hoogte was van die cijfers. De garantie die in
januari 2005 door het kabinet werd gegeven dat de wachtlijsten in de jeugdzorg
per 1 januari 2007 zullen zijn weggewerkt, werd in deze brief dan ook
resoluut herhaald.Zijn wij er dan? Nee, allerminst! Het is heel cynisch, maar ik zeg het
toch want daarover gaat het wel. Sinds mevrouw Azough om het debat vroeg,
zijn er weer een aantal vermoorde kinderen bij.Verder bleek uit cijfers van de MOgroep die enkele dagen later naar buiten
kwamen, gebaseerd op onderzoek dat in januari 2006 werd uitgevoerd, dat de
wachtlijsten in de jeugdzorg daadwerkelijk weer oplopen en heel gestaag. De
cijfers zijn zo schokkend dat zij inderdaad een apart debat rechtvaardigen.
De wachtlijsten in de ambulante jeugdzorg zijn in een halfjaar tijd zelfs
met bijna 50% toegenomen en in de residentiele jeugdzorg met 20%.
Ik sluit mij in dezen aan bij de heer Rouvoet.Erger nog is dat ik denk dat het kabinet dit niet heeft zien aankomen.
Dat blijkt allereerst uit de geruststelling in de brief van 2 februari,
maar ook uit de laatste brief van afgelopen maandag. Daarin spreekt de staatssecretaris
voor het eerst over nieuwe cijfers. Terwijl de Kamer sinds de invoering van
de Wet op de jeugdzorg bij voortduring hamert op de doelstelling de wachtlijsten
zo snel mogelijk weg te werken, blijkt dat het kabinet geen zicht heeft op
de resultaten die geboekt zijn met de extra middelen om die wachtlijsten in
de jeugdzorg met spoed weg te werken.Ik breng het bestuursakkoord in herinnering dat het kabinet in 2003 met
het IPO sloot. Daarin staat: Het Rijk ontwikkelt in overleg met het IPO een
overzicht van maatregelen die toegepast kunnen worden ingeval ontwikkelingen
van de doelmatigheid en/of van de vraag naar jeugdzorg zichtbaar maken dat
de wet niet adequaat binnen het financieel kader kan worden uitgevoerd.Ik constateer helaas dat van deze afspraak kennelijk niets terechtgekomen
is. Hoe kan het nu dat zowel de staatssecretaris van VWS als de minister van
Justitie voor het verschijnen van de laatste cijfers geen enkel vermoeden
had dat de wachtlijsten in de jeugdzorg toenamen?Ik heb de cijfers goed bestudeerd en een rondgang gemaakt bij de provincies.
Ik trek daaruit de volgende conclusies. In veel provincies worden de wachtlijsten
na een periode waarin zijn inderdaad daalden, weer langer. Enkele provincies
en regio's die deze trend met cijfers kunnen onderbouwen, zijn Flevoland,
Noord-Brabant. Groningen, de stadsregio's Rotterdam en Amsterdam. De vraag
naar jeugdzorg stijgt dermate snel – de schattingen lopen uiteen van
10% tot meer dan 40% voor sommige voorzieningen – dat
de doeluitkeringen eenvoudigweg tekortschieten. Daarbij komt dat de vraagstijging
zich niet alleen voordoet als gevolg van de toename van het aantal uithuisplaatsingen,
zoals de staatssecretaris steeds aangeeft, maar met name ook in de ambulante
jeugdzorg zichtbaar is. Ik hoor hierop graag een reactie van de staatssecretaris.Daarbij komt dat ons berichten bereiken dat het deltaplan onder druk komt
te staan. Dat zou betekenen dat niet alleen afgedaan wordt aan de kwantiteit
van de zorg, maar ook aan de kwaliteit van de zorg. Dat is dus twee keer slecht!Wat staat een voorziening zoals die getroffen is om de AMK-wachtlijsten
te bestrijden, nog in de weg? Wanneer komen IPO en kabinet met een systeem
waarmee op elk moment de actuele omvang van de wachtlijsten kan worden opgevraagd?
De PvdA wil op beide fronten echt harde toezeggingen van het kabinet. Uit
de Voorjaarsnota moet duidelijk worden welke financiële impuls nodig
is om de wachtlijsten dit jaar geheel weg te werken. De Kamer moet maandelijks
op de hoogte gebracht worden van de ontwikkeling van de wachtlijsten, van
de doelmatigheid van de besteding van de middelen en van de extra in te zetten
middelen.Verleden week hebben wij ons in dit huis bekreund over de overlastgevende
en criminele jongeren. Woorden schoten tekort om afschuw en afgrijzen uit
te drukken. Menigeen in deze Kamer, niet iedereen, heeft erop gewezen dat
deze jongeren niet voor niks zulke geweldige rotzakken worden. Daar zitten
in het algemeen heel grote problemen achter. Bijna iedereen in deze Kamer
heeft gezegd dat vooral de hulp op orde moet zijn. Het lijkt erop alsof het
kabinet alleen de repressieve kant wenst te benadrukken en de preventieve
kant veel minder belangrijk vindt. Het is om die reden dat ik bij het vorige
debat al een motie heb ingediend over de wachtlijsten in de
jeugdzorg. Ik heb de motie aangehouden, maar wil haar nu wel in stemming brengen.Mevrouw Kant (SP):Wij zijn het er heel erg over eens dat er acuut allerlei dingen moeten
verbeteren. Als wij de structuur echter ongewijzigd laten, ben ik bang dat
wij niet tot echte oplossingen komen. Ik kijk met terugwerkende kracht naar
de totstandkoming van de Wet op de jeugdzorg, de wet van mevrouw Kalsbeek.
Moeten wij niet concluderen dat het mislukt is?Mevrouw Kalsbeek (PvdA):Mevrouw Kant komt elke keer terug op die systeemwijziging. Ik zeg haar
heel eerlijk dat ik daar niet voor ben. Zij hoort mij niet zeggen dat de dingen
nu goed gaan – dat is allerminst het geval – maar de vraag is
of dat aan het systeem ligt of aan andere dingen. Mevrouw Kant heeft altijd
gevonden dat het systeem nooit zou werken. Ik verschil daarover echt met haar
van mening. Ik denk dat er binnen het systeem heel veel kan, maar er zijn
enkele problemen die zeer serieus aangepakt moeten worden. De samenwerking
tussen de verschillende instanties die zich bezighouden met jeugdzorg en jeugdhulpverlening
is gewoon niet goed genoeg. De afstemming op lokaal en provinciaal niveau
moet beter. Tegelijkertijd zien wij een enorme toename van de vraag naar hulp.
Dat alles bij elkaar maakt dat de problemen zo groot blijven. Ik ben echter
zeer beducht voor een nieuwe stelselwijziging. Ik prijs mij gelukkig dat ik
mij in het gezelschap bevind van een meerderheid van de Kamer. Ik denk dat
een nieuwe stelselwijziging nog veel en veel meer ellende over de jeugdzorg
zal afroepen.Mevrouw Kant (SP):Ik heb een heel andere indruk. Ik denk dat het grootste deel van de Kamer
veel meer voelt voor jeugdzorg in één organisatie, dichtbij
de kinderen in de wijk. Ik zie dat zich langzaam maar zeker in de loop der
jaren aftekenen. Ik begrijp wel dat mevrouw Kalsbeek aan haar systeem vasthoudt,
want zij heeft het bedacht, maar ik vind het wel jammer.Mevrouw Kalsbeek (PvdA):Dat is een onterechte conclusie. Ik ben hartgrondig voor samenwerking
op lokaal niveau en tussen lokaal en provinciaal niveau. Ik zie die initiatieven
ook opkomen: in Flevoland, in Amsterdam, noem maar op. Het bewijst dat dit
binnen het stelsel van de wet mogelijk is. De initiatieven hebben te maken
met geldgebrek en wachttijden en vaak ook met een gebrek aan voldoende goed
opgeleid en ervaren personeel. Je kunt met mbo-plus al gezinsvoogd worden
en dan dus de allermoeilijkste klussen moeten doen. Dit soort klussen wordt
toegedeeld aan mensen die een opleiding hebben die veel korter is dan die
van een jeugdpsychiater. De goede initiatieven dichtbij de mensen in de wijk
worden genomen. Het komt echt van de grond. Een nieuwe stelselwijziging zou
dat soort initiatieven meteen weer om zeep helpen.Mevrouw Örgü (VVD):Voorzitter. De VVD heeft er schoon genoeg van. De afgelopen jaren hebben
wij met zijn allen keihard gewerkt voor een nieuwe wet. De decentralisatie
van de jeugdzorg hebben wij gestalte gegeven. Vanaf het moment dat ik in de
Kamer zit, hebben wij daar altijd in geïnvesteerd. Wij hebben er steeds
meer geld in gestopt, maar het probleem van de wachtlijsten hebben wij daar
niet mee kunnen oplossen. Ook in het afgelopen jaar hebben wij er meer geld
in gestopt. Uit recente cijfers blijkt dat de wachtlijsten eerder oplopen
dan afnemen. Wij zullen de staatssecretaris op vier terreinen concrete vragen
stellen en vervolgens zullen wij haar enkele verzoeken doen.Ten eerste vraag ik hoe het zit met de groei. De staatssecretaris moet
aangeven hoe zij deze differentieert. De cijfers worden elk jaar verstrekt,
maar voor ons is het onduidelijk waar die groei vandaan komt.Ten tweede is het de vraag wat er wordt gedaan met het geld dat wij investeren.
Het zijn bedragen die er niet om liegen, en daarom willen wij weten hoe die
worden gebruikt. Zijn er duidelijke afspraken gemaakt over een doelmatig en
efficiënt gebruik ervan? Kan de staatssecretaris verder aangeven welke
verantwoordelijkheden het veld hierin neemt en hoe het veld ter verantwoording
wordt geroepen? Is het beschikbare budget volgens haar te krap en zijn het
dus de financiën waar het om draait?Ten derde wil ik weten hoeveel kinderen geholpen kunnen worden met het
geld dat thans niet alleen door de rijksoverheid, maar ook door de provincies
in de jeugdzorg wordt gestopt. Kan de staatssecretaris dat herleiden?Tot slot heb ik een vraag over de tussenrapportage van de Jeugdzorgbrigade.
Daaruit blijkt dat er veel winst voor de jeugdzorg kan worden geboekt door
het wegwerken van onnodige bureaucratie. Ik heb begrepen dat de Jeugdzorgbrigade
in juni met een eindrapportage zal komen en daarbij ook aanbevelingen zal
doen. Ik wil dat die aanbevelingen direct worden uitgevoerd, omdat op die
manier iets aan de wachtlijsten gedaan kan worden.Ik verzoek de staatssecretaris om voor 16 maart, wanneer wij weer
hierover zullen spreken, een analyse op te stellen aan de hand van de door
mij gestelde vragen. Als er extra geld nodig blijkt te zijn, zullen daar prestatieafspraken
aan moeten worden gekoppeld.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik heb twee vragen. Wat vindt u ervan dat de staatssecretaris verbaasd
was over de cijfers? Dat geeft volgens mij aan dat zij geen idee heeft van
de vraagontwikkeling. Verder wil ik weten wat voor u aanvaardbaar
is, als het gaat om de wachtlijsten per 31 december 2006.Mevrouw Örgü (VVD):Ik heb altijd duidelijk gemaakt dat wij de wachtlijsten willen wegwerken.
Ik heb ook altijd gezegd dat wachtlijsten ontoelaatbaar zijn. Daarbij heb
ik niet gezegd dat het een wel mag en het ander niet.Dat de staatssecretaris zelf niet wist dat de wachtlijsten waren toegenomen,
bewijst dat wij er in de Kamer ook niets van konden weten. Om die reden heb
ik de staatssecretaris op vier verschillende terreinen bevraagd. De VVD-fractie
heeft er namelijk schoon genoeg van. Zij wil dat er dit jaar goede afspraken
worden gemaakt. Die prestatieafspraken moeten ertoe leiden dat er volgend
jaar geen wachtlijsten meer zijn. De problemen vallen namelijk niet alleen
op te lossen met meer geld. Er zal ook op allerlei andere terreinen actie
moeten worden ondernomen, mede naar aanleiding van de aanbevelingen van de
Jeugdzorgbrigade en de analyse van de staatssecretaris.De heer Rouvoet (ChristenUnie):Mevrouw Örgü begon en eindigde met de vrij stevige uitspraak
dat de VVD-fractie er schoon genoeg van heeft. Daar tussenin heeft zij vooral
gesproken over de financiën. Verder heeft zij de indruk gewekt dat de
VVD-fractie al de conclusie heeft getrokken dat er niet meer geld bij moet.
Ze zei dat er steeds meer geld in is gegaan en dat dit te weinig heeft opgeleverd,
en ze vroeg de staatssecretaris of zij dat ook vindt. Heeft de VVD-fractie
er vooral schoon genoeg van dat er steeds geld naar toe is gegaan, of wil
zij met ons zoeken naar de echte oorzaken en daar gericht geld voor inzetten,
al of niet met prestatieafspraken?Mevrouw Örgü (VVD):De VVD-fractie heeft hier vanaf 1998 steeds gepleit voor meer geld richting
de jeugdzorg. Ook in onze eigen partijprogramma's en in de regeerakkoorden
waarbij mijn partij betrokken was, is dat terug te vinden. Nu hebben wij het
voor de zoveelste keer over wachtlijsten en het punt is dat wij als VVD-fractie
schoon genoeg hebben van die wachtlijsten. Daar willen wij vanaf. Tegelijkertijd
stellen wij vast dat niet bekend is hoe de groei veroorzaakt wordt en waar
volgend jaar uitgekomen wordt met het geld dat er in geïnvesteerd wordt.
Wij willen hierover dan ook een analyse hebben van de staatssecretaris. Als
daaruit blijkt dat het noodzakelijk is om er geld in te investeren, staan
wij daar welwillend tegenover maar dan wel onder de voorwaarde dat er prestatieafspraken
worden gemaakt. Wij willen namelijk niet opnieuw in een val terechtkomen.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Voorzitter. Ik dank de leden van de Kamer voor de behartigenswaardige
woorden die zij hebben gesproken over de jeugdzorg en de wachtlijsten op dit
terrein. Vorige week maandag heb ik net als zij kennisgenomen van de nieuwste
wachtlijstcijfers van de MOgroep. Op 1 januari 2006 telt de MOgroep ruim
6000 kinderen die langer dan negen weken moeten wachten voordat de jeugdzorg
start. Mevrouw Kalsbeek gaf ten onrechte aan dat ik over die cijfers verbaasd
was. Mijn verbazing gold eerder Amsterdam, omdat ik eigenlijk begreep dat
Amsterdam het had over cijfers die reeds bekend waren en omdat Amsterdam bij
onze rondvraag om wachtlijstcijfers de enige gemeente is geweest die deze
cijfers niet geleverd heeft. Nogmaals, ik ben niet verbaasd over de cijfers
die wij daarna gekregen hebben, in die zin dat ik er gewoon kennis van genomen
heb. Ik begrijp en deel overigens de zorgen van de Kamer over die cijfers.De kinderen over wie wij vanmorgen spreken, hebben vaak heel grote problemen
en hebben echt zorg nodig en dienen deze ook tijdig te krijgen, niet in het
minst omdat wij daarmee kunnen voorkomen dat de zaak erger wordt. De Kamer
behoeft mij dus niet te overtuigen van het belang van het terugbrengen van
de wachtlijsten. Die urgentie is mij buitengewoon duidelijk. Mijn ambitie
is dat de wachtlijsten voor de jeugdzorg eind dit jaar zijn teruggedrongen.
Die ambitie staat nog steeds en heeft door de nieuwste cijfers niet aan belang
ingeboet. Integendeel, er zal nog meer aan getrokken moeten worden. Dat dit
een andere aanpak vraagt, lijkt mij wel duidelijk.De ambitie om de wachtlijsten eind van dit jaar te hebben weggewerkt,
is niet op lucht gebaseerd. Voor het juiste perspectief wil ik nog eens toelichten
waarop mijn ambitie, die meermalen door mij in deze Kamer is verwoord, is
gestoeld. Daarvoor moet ik terug naar oktober 2003. Ik heb toen een akkoord
gesloten met het IPO waarin wij de condities hebben vastgesteld waaronder
de Wet op de jeugdzorg binnen het financieel kader kan worden uitgevoerd.
In dit akkoord is vastgelegd dat het kabinet structureel extra geld uittrekt
voor de jeugdzorg, oplopend van 11,7 mln. in 2004 tot 39,4 mln. vanaf 2007.
Onderdeel van het akkoord is ook dat met de inwerkingtreding van de wet 25
mln. structureel beschikbaar komt voor de indicatiestelling voor de jeugd-GGZ.
Deze bedragen komen bovenop de 790 mln. die al voor de jeugdzorg beschikbaar
was. Daarnaast – dat is zeker niet onbelangrijk – heb ik de afspraak
met de provincies gemaakt dat zij er alles aan doen om de sector doelmatiger
te laten werken. Dus: met hetzelfde geld proberen meer kinderen te helpen.
Met dit gehele pakket hadden wij samen de inschatting dat het mogelijk moest
zijn de wachtlijsten uiterlijk 2006 te hebben teruggebracht. De veronderstelling
daarbij was wel dat de vraag zich zou ontwikkelen conform de verwachtingen
die wij toen hadden. Ditzelfde geldt voor de doelmatigheidsontwikkeling. Ik
acht een doelmatigheidsontwikkeling van ongeveer 8% tot 10%,
geleidelijk te realiseren over een periode van drie jaar, reëel. Er worden
dan dus 8% tot 10% meer kinderen geholpen.Mevrouw Lambrechts heeft gevraagd hoe ik ervoor zorg dat die doelmatigheid
ook werkelijk gerealiseerd kan worden. Er is op het gebied van kennisontwikkeling
heel veel in gang gezet. Ik heb ervoor gezorgd dat er een kenniscentrum jeugd
komt. Als u naar de site surft, kunt u links vinden die antwoord geven op
de vragen die mevrouw Lambrechts stelde. Verder zijn er een onderzoeksprogrammering
via ZonNW, een databank effectieve jeugdzorginterventies en een jaarlijks
congres over jeugdzorg en onderzoek. Dat congres wordt heel goed bezocht.
Er wordt dus ook door de professionals hard aan getrokken. Verder zijn er
ontwikkelingen met betrekking tot een uniform protocol indicatiestelling.
Ook dat is van belang. Als je ervan uitgaat dat dat allemaal zoden aan de
dijk zet, zou de ambitie die wij destijds geformuleerd hebben, gehaald moeten
worden.Medio 2005 bleek mij uit cijfers van de Raad voor de rechtspraak dat de
vraag naar jeugdzorg sterker toenam dan wij bij het sluiten van het bestuursakkoord
dachten. Mede oorzaak daarvan was een aantal trieste incidenten, zoals het
geval Savanna. Het gevolg daarvan is dat kinderen sneller uit huis worden
geplaatst als hun veiligheid in het geding is. Er worden geen risico's meer
genomen en de prioriteit ligt bij de veiligheid van het kind. De behoefte
aan pleeg- en residentiële zorg is daardoor meer toegenomen dan voorzien.
Zonder extra middelen zouden de wachtlijsten juist voor kinderen die in een
bedreigde situatie verkeren nog meer oplopen. Dat kan natuurlijk niet en daarom
heeft het kabinet deze sterk groeiende vraag gecompenseerd. In 2005 was er
5 mln. en vanaf 2006 structureel 33 mln. extra beschikbaar voor het zorgaanbod.
De provincies hebben de ruimte om te kiezen welke zorg zij aanbieden voor
die 33 mln. Er is gezegd dat er geen ambulante zorg voor geleverd mag worden,
maar dat is niet zo. Maar zeker voor deze kinderen zijn crisisplekken en pleegouderplekken
van het grootste belang. Daar zal dat geld dan ook voor een groot deel in
gaan zitten.Met deze 33 mln. kunnen komend jaar 1300 kinderen meer worden opgevangen
in een pleeggezin of een crisisplek krijgen. Dit effect is nu nog niet zichtbaar
in de cijfers van de MOgroep, want die geven de stand per 1 januari weer.
Mijn inzet mag helder zijn. Ik verwacht dat de provincies zich ook ten volle
in zullen zetten om deze doelstelling te realiseren en dat zij zich houden
aan de afspraak om een doelmatigheidsslag te maken. De effecten moeten in
de loop van dit jaar blijken. Als blijkt dat provincies onvoldoende resultaten
boeken om de wachtlijsten terug te dringen, zal ik hen hierop aanspreken,
want terugdringen van de wachtlijst is echt een zaak van de hoogste prioriteit.
Ik zal straks ingaan op de nieuwste cijfers.Mevrouw Kalsbeek (PvdA):De staatssecretaris zei dat met die 33 mln. 1300 kinderen meer kunnen
worden geholpen. Op de wachtlijst staan nu ruim 6200 kinderen. Dit betekent
dus dat wij terugzakken naar het niveau dat wij tot voor kort steeds kenden
van 5000 kinderen op de wachtlijst. Zie ik dat goed?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Ik ga straks in op de cijfers die nu gepresenteerd zijn. Die 33 mln. is
voor de groei die wij verwachten.Betekenen de cijfers van de MOgroep dat ik mijn ambitie ga bijstellen
en zal zeggen dat de wachtlijsten niet weggewerkt kunnen worden voor het eind
van het jaar? Dat doe ik niet. Ik ga er nog steeds van uit dat de wachtlijsten
eind dit jaar zijn teruggebracht. Die ambitie heb ik nog steeds. Over de aanpak
die ik daarbij voor ogen heb, zal ik u voor het algemeen overleg over de jeugdzorg
op 16 maart, per brief informeren. Ik zal dan ook nader ingaan op de
gepresenteerde cijfers van de MOgroep, want die roepen nog veel vragen op.
Hoe kan het bijvoorbeeld dat Utrecht bijna geen wachtlijsten heeft en Amsterdam
heel lange, terwijl Utrecht verhoudingsgewijs niet meer geld krijgt? Hoe werken
de mechanismen waardoor er zich bij het ene Bureau Jeugdzorg veel meer kinderen
aanmelden dan bij het andere? En hoe komt het dat in sommige provincies het
aantal kinderen dat zorg ontvangt, veel hoger is dan in andere regio's? Hoeveel
kinderen worden nu extra geholpen met het extra geld? Op al die door de Kamer
gestelde vragen moet ook ik antwoord krijgen. Die antwoorden zijn belangrijk
om te kunnen beoordelen of het geld goed wordt ingezet. Ik ben het ermee eens
dat het natuurlijk niet de bedoeling is om er alleen maar geld in te stoppen
zonder te weten of de oplossing dichterbij komt. Dat zou ook al te gemakkelijk
zijn, want geld kan, zoals de heer Van der Vlies zei, niet de enige oplossing
zijn.Ik heb daarom besloten om een vergelijkend onderzoek in te stellen. Het
ROA en het stadsgewest Haaglanden hebben al laten weten dat zij willen meedoen.
Het is belangrijk om aan de goede beleidsinformatie te komen. Wij hebben met
de Wet op de jeugdzorg een wet gemaakt waarin het nodige staat. Als daar niet
voldoende uit komt – ik ben nu een analyse aan het maken – zal
aanvullende beleidsinformatie beschikbaar moeten komen, want anders kun je
dat geld niet goed genoeg inzetten. Dat wil niet zeggen dat ik eerst moet
wachten op al die beleidsinformatie om iets te kunnen ondernemen. Wij hebben
nu cijfers van de MOgroep, maar een dezer dagen ontvang ik mijn eigen cijfers
over de cliënten in de jeugdzorg, bijvoorbeeld over het aantal kinderen
dat zich bij het Bureau Jeugdzorg meldt. Ook in mijn eigen cijfers blijken
de eerste tekenen te wijzen in de richting van een nog sterker toenemende
vraag, naast het feit dat wij al dachten dat er een sterkere vraag is. Als
extra geld nodig is, zal ik mij daar hard voor maken, zoals ik dat ook in
het verleden heb gedaan. De cijfers drukken ons met de neus op de feiten en
geven aan dat wij dit jaar sowieso een hoger ambitieniveau moeten hebben.Welke gegevens krijgt de Kamer voor 16 maart? Ik heb die cijfers
net binnen en ik moet ze goed analyseren. Het is dus nog net te vroeg voor
een plan van aanpak. Wat krijgt de Kamer wel? Zij krijgt een analyse van de
cijfers van de MOgroep. Welke cijfers heb ik zelf? Die cijfers hebben betrekking
op de vraagontwikkeling: hoeveel mensen melden zich per provincie bij het
Bureau Jeugdzorg? Ik kan de Kamer laten zien wat de wachtlijsten per provincie
zijn. Ik kan per provincie ook de gemiddelde wachttijden laten zien voordat
de zorg start. Dit alles is onderverdeeld naar zorgvormen: ambulant, pleegzorg,
dagbehandeling en residentieel. Ik kan de Kamer ook de meldingen van het AMK
laten zien. Ik zal daar natuurlijk, zoals gevraagd, zo goed mogelijk conclusies
uit trekken. Ik zal ook laten zien wat mijn ambitie dan is. Als blijkt dat
er extra geld nodig is, zal ik daarover binnen het kabinet natuurlijk nog
in nader overleg treden. Dat zal niemand verbazen, maar ik moet dus eerst
een goede analyse presenteren.De urgentie is duidelijk, maar een goede analyse is onontbeerlijk. Hoe
verhoudt de groei zich tot de inzet van preventie? Ik ben natuurlijk heel
benieuwd of er, gelet op de vraagontwikkeling bij het Bureau Jeugdzorg, iets
te zeggen valt over preventief beleid, bijvoorbeeld bij een gemeente. In de
Wet maatschappelijke ondersteuning zit immers een prestatieveld "jeugd".
Er zal dus transparant moeten worden hoe de functies op het terrein van de
jeugd, waar de gemeenten garant voor staan, worden ingevuld. De Wet op de
jeugdzorg is net een paar maanden van kracht, maar in de loop van de tijd
zal duidelijk worden hoe de preventie georganiseerd is en hoe de vraag richting
het Bureau Jeugdzorg zich ontwikkelt. Op de vraag of ik hier nu precies kan
vertellen hoe het in elkaar zit, antwoord ik dus "nee", maar de
Kamer krijgt de informatie die ik heb, met mijn conclusies, zo snel mogelijk.Met de komst van een "minister voor Jeugd" is het probleem natuurlijk
niet opgelost. Ook als ik hier zou staan als "minister voor Jeugd",
blijft het altijd een coördinerende post, want je moet met zes andere
departementen blijven samenwerken. Belangrijk is dat het jeugdbeleid gewoon
goed wordt aangepakt. Dat zal ik vanuit mijn functie zo goed mogelijk doen.Ik zal de Kamer dus berichten. Ik deel de vraag naar een stevige aanpak,
want daar ben ik voor. Ik heb ook toegezegd dat ik dat wil doen. De wachtlijsten
moeten zo veel mogelijk korter worden. U zegt nul, maar dat kan niet, want
dat zou betekenen dat wij een buitengewoon inefficiënte organisatie hebben.Mevrouw Kalsbeek vroeg om een maandelijkse monitoring, maar dat ga ik
ook niet doen. Dan is iedereen alleen maar bezig met registreren. Dat lijkt
mij niet goed. Als ik dat vraag, moet ik allerlei andere zaken schrappen.
Ik wil dat het Bureau Jeugdzorg met de kinderen bezig is en niet met registreren.
Ik zie de woordvoerders weer op de zestiende en dan hoop ik in concreto te
kunnen debatteren over de vragen wat ik ga aanpakken en hoe ik dat denk te
doen.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Ik krijg graag wat meer informatie over het vergelijkend onderzoek dat
de staatssecretaris aankondigt. Begrijp ik het goed dat het onderzoek is bedoeld
om achter de waarheid te komen van de diverse cijfers van de diverse provincies?
Wil zij nagaan welke verschillen optreden, bijvoorbeeld in Utrecht en Amsterdam?
Ik zou graag zien dat zij daaraan koppelt de conclusie wat zij gaat doen met
de provincies die aantoonbaar niet efficiënt werken. Zij hanteren blijkbaar
de verkeerde methoden of gebruiken het geld misschien op de verkeerde manier.
Kan de staatssecretaris meteen haar beleidsconclusies daaraan koppelen? Aan
alleen cijfers hebben wij niets.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Alleen maar een onderzoek doen en daar geen conclusies aan verbinden,
lijkt mij ook niet zinvol. Ik zal de Kamer berichten waar het vergelijkend
onderzoek over gaat. Ik denk dat ook voor de zestiende te kunnen doen.Mevrouw Azough (GroenLinks):Ik vroeg inderdaad om een plan van aanpak: Weg met de wachtlijsten. Kan
dat voor de Voorjaarsnota bekend worden gemaakt? Wat vindt de staatssecretaris
aanvaardbaar bij de wachtlijsten? De datum van 31 december nadert. Hoeveel
kinderen mogen er dan op een wachtlijst staan?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Natuurlijk moet ik met een aanpak komen. Ik vind Weg met de wachtlijsten
ook een prachtige benaming. Ik zeg niet voor niet steeds dat de wachtlijsten
teruggedrongen moeten worden. Het is nog wat te vroeg om dat voor de zestiende
uit te lijnen. Ik zal proberen zo kort mogelijk na dat debat het plan van
aanpak uit te werken en ik zal dat de Kamer zo spoedig mogelijk doen toekomen.
Haast is geboden. Ik kan natuurlijk geen plan van aanpak presenteren zonder
dat ik daar een dekking voor heb. Ik zal proberen daar zo snel mogelijk zekerheid
over te krijgen en vervolgens zal ik de Kamer daarover informeren. Mijn inzet
mag duidelijk zijn. Mocht er meer geld nodig zijn, dan ga ik daarvoor.Vanuit je emoties zeg je natuurlijk altijd dat geen kind langer dan de
wettelijk gestelde termijn mag wachten, maar het kan voorkomen dat je iets
langer moet wachten op het goede aanbod. Ik vind het raar om daar getallen
voor te noemen, maar ik zal het met de sector bespreken. In een noodtoestand
moet een kind direct geplaatst kunnen worden. Als Bureau Jeugdzorg of een
consultatiebureau een crisissituatie constateert, dan moet het kind niet per
kerende post terugkomen omdat het nergens geplaatst kan worden. In het geval
van een crisis moet je er snel bij zijn. Reduceren tot nul kan niet, omdat
dat zou betekenen dat alle instellingen zeer inefficiënt werken. Wij
streven naar zo min mogelijk kinderen op een wachtlijst. Het is echter altijd
mogelijk dat zich een extra groei voordoet bij een plotseling stijgende vraag.De vraag is of ik de provincie een aanwijzing geef als er meer kinderen
op de wachtlijst staan dan wenselijk is. Het antwoord op die vraag is nee.
Als de werkwijze efficiënt en doelmatig is en als iedereen doet wat hij
moet doen, dan moet je die extra vraag proberen te accommoderen met extra
geld of op een andere manier werken. Kijk naar de doorbraakmethode. Ik zal
mij hierover dus nog eens verstaan met de provincies. Ik kan nu al wel zeggen
dat ik het niet aanvaardbaar vind. De wachtlijsten moeten echt weggewerkt
worden.Mevrouw Kant (SP):De vraag wat aanvaardbaar is, is wel de crux van deze discussie. U belooft
nu dat u ervoor zult zorgen dat de wachtlijsten worden weggewerkt. Ik ga ervan
uit dat dat betekent dat ze onder de door u genoemde normen blijven.Ik hoop natuurlijk dat u een oplossing vindt voor de problemen die wij
nu bespreken. Daarmee verandert de structuur van de jeugdzorg echter nog niet.
Ik heb voorgesteld om de huidige Bureaus Jeugdzorg te vervangen door één
organisatie in de wijk, een organisatie waarin wordt samengewerkt op kindafstand.
Wordt het niet eens tijd om het echt anders te gaan doen?Staatssecretaris Ross-van Dorp:Preventie is inderdaad belangrijk en daarvoor is een stevige structuur
op wijkniveau nodig. Ik werk dan ook aan de versteviging van de bestaande
netwerken, vroegsignalering en opvoedingsondersteuning. Verder versterk ik
de positie van de consultatiebureaus zodat zij kunnen gaan werken aan vroegsignalering.
De Invent Groep verricht hiervoor nuttig werk.Ik vind niet dat wij een discussie moeten opstarten over een systeemverandering
of over de inkoop door gemeenten van residentiële jeugdzorg. Wij moeten
dat niet doen, omdat alle professionals mij verzekeren dat een structuurdiscussie
desastreus zou zijn voor de hulpverlening aan kinderen. Wat wij wel moeten
doen, is ervoor zorgen dat iedereen die verantwoordelijkheid draagt, die verantwoordelijkheid
ook waarmaakt.Ik sprak zojuist over de vijf functies die gemeenten behoren uit te oefenen
in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning. Als gevolg van deze
wet is er nu een echt prestatieveld. Verder verplicht de WMO gemeenten te
komen tot de zogenaamde eenloketfunctie. Hierover wordt veel gesproken in
verband met de zorg voor gehandicapten en ouderen, maar die wet ziet ook op
de toegankelijkheid van de gemeentelijke zorg voor jongeren.Ik ben dus nog niet toe aan de door u voorgestelde discussie. Laat iedereen
doen wat hij moet doen. Dan komen wij al een stuk verder. Met een betere afstemming
van de indicatiestelling bereiken wij veel meer dan met een
nieuwe discussie, want daardoor wordt werk niet langer twee keer gedaan. Ik
zet daar dan ook veel liever op in. Ik voel al met al meer voor de oproep
van mevrouw Örgü om ons te richten op de suggesties van de Jeugdzorgbrigade.
Met andere woorden: alle hens aan denk en niet morrelen aan het systeem.Mevrouw Kalsbeek (PvdA):De staatssecretaris heeft bij herhaling gezegd dat zij zich zal inzetten
voor meer geld. Ik twijfel geen moment aan haar inzet, maar dat neemt niet
weg dat de resultaten tot nu toe beroerd zijn. Is ook voor haar niet het moment
gekomen om zichzelf vast te pinnen op een resultaatsverplichting? Wij willen
dat zij resultaten boekt. Zij zou dat zelf ook moeten willen en daarom kan
ik mij voorstellen dat zij zegt: dit ga ik niet meer meemaken.Staatssecretaris Ross-van Dorp:De woorden "dit ga ik niet meer meemaken" worden in de praktijk
maar zelden waargemaakt. Ik neem die woorden dan ook niet in de mond, maar
u mag er wel op vertrouwen dat ik het goed aanpak. U praat met mij over de
randvoorwaarden die het de provincies mogelijk maken om de wachtlijsten op
te lossen. Ik doe alles wat in mijn vermogen ligt om de problemen op te lossen.
Ik zal dan ook niet schromen om in het uiterste geval een aanwijzing aan een
provincie te geven die de taken die in de Wet op de jeugdzorg zijn vastgelegd,
niet naar behoren uitvoert. Ik doe binnen mijn bevoegdheden wat ik kan, natuurlijk
in overleg met de MOgroep en de provincies.Ik heb toegezegd dat ik op basis van een analyse mijn taak in dit geheel
helder zal definiëren. Ik zal er alles aan doen om die taak waar te maken.
Dat is mijn ambitie. De wachtlijsten moeten namelijk echt weg. Meer kan ik
niet toezeggen. Ik zou al die kinderen het liefst zelf helpen, maar wij hebben
allemaal onze eigen taak. Ik probeer voortdurend om mijn taak zo goed mogelijk
uit te voeren en dat is het scheppen van goede randvoorwaarden.Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. De staatssecretaris is helaas vaag gebleven. Zij is vaag gebleven
over de prognoses, die nodig zijn voor de vraagontwikkeling, en over de mate
waarin zij het budget aanpast aan de toename van de vraag naar zorg. Dat heeft
alles te maken met de structurele fout in de financiering. Daar is zij ook
niet op ingegaan en dat is echt jammer, want voor de GroenLinks-fractie is
dat een belangrijke reden voor het feit dat de gelden voortdurend achterblijven
en wij steeds achter de feiten aanschuifelen. Wij hobbelen, lopen of rennen
niet achter de feiten aan, maar wij schuifelen erachteraan. Ik dien daarom
de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat het recht op jeugdzorg wettelijk is vastgelegd;overwegende dat dit recht niet kan worden waargemaakt door de lange wachtlijsten;constaterende dat de vraag naar geïndiceerde jeugdzorg hard stijgt;overwegende dat de regering met de financiering achter deze feiten aanloopt
door deze te baseren op de aantallen van twee jaar eerder;verzoekt de regering, de financiering van de jeugdzorg per 1 januari
2007 te baseren op de verwachte vraag naar geïndiceerde jeugdzorg,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Azough, Kalsbeek en Kraneveldt.
Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 50(29815).Mevrouw Azough (GroenLinks):Voorzitter. Het is pertinente onzin om te beweren dat de wachtlijsten
niet tot nul kunnen worden teruggebracht. Dat is een ambitie van niets. Kinderen
wachten nu langer dan negen weken – niet één dag –
op plaatsing op die wachtlijst, terwijl zij al geïndiceerd zijn en er
al een intakegesprek heeft plaatsgevonden. Vaak hebben zij dan al maanden,
soms wel een halfjaar, gewacht. Dat schreeuwt om brandende ambitie en het
is jammer dat de staatssecretaris in vaagheid blijft steken en geen duidelijke
uitspraken doet over de resultaten die zij geboekt wil hebben op 31 december
2006. Met mooie woorden komen wij er niet. Ik dien daarom de volgende motie
in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat de regering ernaar streeft dat de wachtlijsten in de
jeugdzorg eind 2006 zullen zijn weggewerkt;constaterende dat de wachtlijsten geïndiceerde jeugdzorg sinds de
laatste meting in juni 2005 met 22% zijn toegenomen tot 6223 kinderen;van mening dat dit onacceptabel is en dat snelle actie vereist is;verzoekt de regering, zo snel mogelijk, maar uiterlijk voor de Voorjaarsnota,
een plan van aanpak "Weg met de wachtlijsten" naar de Kamer te zenden
dat is opgesteld door het ministerie van VWS en het ministerie van Justitie
in overleg met het Interprovinciaal Overleg en Azoughde MOgroep;verzoekt de regering tevens, in de Voorjaarsnota voldoende middelen vrij
te maken om het plan van aanpak "Weg met de wachtlijsten" te kunnen
uitvoeren,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Azough, Kant en
Kalsbeek. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 51(29815).Mevrouw Kant (SP):Voorzitter. Ik kan mijn tweede termijn kort houden. Mijn vraag over de
wachtlijsten voor hulp bij kindermishandeling is niet beantwoord. Dat verontrust
mij. Die wachtlijsten zouden vorig jaar zijn opgelost. De staatssecretaris
heeft toen respijt gevraagd omdat er problemen waren, maar inmiddels zijn
wij een stuk in het volgende jaar. Ik hoop dat de staatssecretaris het goede
nieuws brengt dat dat probleem uit de wereld is.Mijn tweede vraag luidt: wat zijn aanvaardbare wachtlijsten? De staatssecretaris
zegt dat nul niet mogelijk is. Het gaat er natuurlijk om dat als een kind
op een bepaald moment hulp nodig heeft, het dat ook krijgt. Als een kind dezelfde
dag nog geholpen moet worden, moet dezelfde dag hulp beschikbaar zijn. Als
een kind het beste binnen een paar weken geholpen kan worden, dan moet binnen
een paar weken hulp beschikbaar zijn. Daar gaat het natuurlijk om. Dat is
inderdaad niet altijd in getallen uit te drukken, maar die hulp moet beschikbaar
zijn. Op dit moment is dat absoluut niet het geval. Het gevaar van het aanbrengen
van gradaties door te zeggen dat sommige kinderen lichte psychologische hulp
nodig hebben en daar best even op kunnen wachten, is dat zo lang wordt gewacht
dat crisissituaties ontstaan. Misschien wil de staatssecretaris nog iets duidelijker
toelichten wat haar ambitie is.Het laatste punt is dat de staatssecretaris blijkbaar niet helemaal wil
begrijpen wat mijn voorstel is. Zij zegt dat wij al veel doen met opvoedingsondersteuning.
Dat doen wij, maar nog veel te weinig. Het gaat mij erom dat wij de Bureaus
Jeugdzorg ontmantelen en in de wijk brengen, bij de kinderen, op kindafstand.
In de wijk hoeft natuurlijk geen instelling te zijn waar een kind kan verblijven,
maar het moet daar wel worden beoordeeld, in de wijk, bij de kinderen. Wat
is er met het kind aan de hand? Wat is de beste oplossing? Op die manier moet
er snel gehandeld worden als een kind uit huis geplaatst moet worden naar
een instelling en die instelling moet ook gewoon plek hebben. Het moet allemaal
centraal, dicht bij het kind worden geregeld. Het moet niet zo zijn dat kinderen
door het consultatiebureau worden doorgestuurd naar een Bureau Jeugdzorg,
moeten wachten op een indicatie en na de indicatie moeten wachten op een plek
in een instelling. Dat is de bureaucratie waar wij vanaf moeten.Mevrouw Kraneveldt (LPF):Voorzitter. Ik verwachtte vooraf niet dat dit debat van vandaag concrete
toezeggingen inzake nieuw beleid of nieuw geld zouden opleveren. Ik verwacht
echter wel voor het AO in maart op een aantal punten helderheid van de staatssecretaris.
Helderheid over de volgens haar juiste cijfers. Helderheid over de oorzaken.
Helderheid over de wachtlijsten per provincie. Helderheid over de aanpak van
het vergelijkende onderzoek dat de staatssecretaris heeft aangekondigd. Dat
onderzoek moet de kwalitatieve waarheid achter de kwantitatieve cijfers naar
voren halen. De staatssecretaris noemde twee Bureaus Jeugdzorg die wel mee
wilden werken. Ik neem aan dat iedereen verplicht wordt om mee te werken,
zodat je duidelijk kunt vergelijken. Ik verwacht ook een harde definitie van "aanvaardbare
wachtlijsten", desnoods uitgesplitst naar soort situatie van het kind –
dat mag best – maar niet de vage definitie van nu.De voorzitter:Ik zie dat mevrouw Azough een vraag wil stellen, maar ik sta in tweede
termijn geen interrupties meer toe.De heer Çörüz (CDA):Voorzitter. De staatssecretaris ziet de urgentie om de wachtlijsten in
de jeugdzorg aan te pakken. Zij heeft hier nogmaals bevestigd dat die wachtlijsten
eind 2006 zullen zijn teruggebracht tot een aanvaardbaar niveau. De Kamer
en de staatssecretaris willen inzicht in een aantal ontwikkelingen. Hoe zijn
die getallen zo groot geworden? Wat is reëel? Wat is een volumegroei?
Wat is objectiveerbaar? De staatssecretaris heeft aangegeven dat er gigantisch
veel verschillen zitten tussen bijvoorbeeld Utrecht en Amsterdam. Hoe kan
dat? Kan het misschien zijn dat Amsterdam niet werkt met de doorbraakmethode
die juist is ingesteld om de wachtlijsten terug te brengen?Ik wil de staatssecretaris dan ook helpen in die zin dat zij dat moet
uitzoeken. Het alleen uitzoeken en komen met een plan van aanpak is wat ons
betreft niet voldoende. Er moeten ook prestatieafspraken worden gemaakt. Alleen
een mooi plan is leuk, maar wij willen dat ook terugzien in prestaties. Vandaar
de volgende motie.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat de regering streeft naar het terugdringen van de wachtlijsten
jeugdzorg tot een aanvaardbaar niveau eind 2006;constaterende dat uit cijfers van de MOgroep blijkt dat de wachtlijsten
jeugdzorg met 22% zijn gestegen ten opzichte van de meting in juni
2005;voorts constaterende dat blijkt dat er tussen de provincies forse verschillen
bestaan in de effectiviteit van de aanpak van de wachtlijsten en er tevens
geen prestatieafspraken zijn;van oordeel dat onderzoek geboden is naar de precieze omvang en oorzaak
van de wachtlijsten jeugdzorg per provincie en dat de verschillen daarin per
provincie geanalyseerd moeten worden om te kunnen leren van Çörüzde
best practises;verzoekt de regering, de uitkomsten van een dergelijk onderzoek zo spoedig
mogelijk aan de Kamer te overleggen en daarop een plan van aanpak met prestatieafspraken
te baseren,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Çörüz en Örgü.
Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 52(29815).Ik zie dat de heer Rouvoet wil reageren. Mevrouw Azough wilde ook een
vraag stellen en dat heb ik niet toegestaan. Daarom kan ik deze vraag ook
niet toestaan. Hij kan de vraag wellicht als opmerking meenemen in zijn eigen
termijn.De heer Rouvoet (ChristenUnie):Laat ik de beantwoording van mijn vraag dan maar aan de staatssecretaris
overlaten. Wat vraagt dit meer dan wat de staatssecretaris zojuist heeft toegezegd?
Of is deze motie een ondersteuning van de zojuist gedane toezegging? Ik hoor
graag van de staatssecretaris wat het nieuwe element is.Ik wil nog drie opmerkingen maken in mijn tweede termijn. Ik heb gesproken
over de 33 mln. extra middelen en het deel daarvan dat naar de ambulante zorg
zou kunnen gaan. Ik zou graag zien dat de staatssecretaris de opmerking die
zij daarover heeft gemaakt wat nader uitwerkt in de brief die wij 16 maart
gaan bespreken. Het is namelijk een belangrijk punt gezien het aandeel van
de ambulante zorg in de stijging van de wachtlijsten.De vraag is wat een aanvaardbare wachtlijst is. Nul is niet mogelijk.
Daar heb ik alle begrip voor. Er zal altijd enige speling blijven, dus zijn
er frictiewachtlijsten of hoe wij dat ook noemen. Wij moeten echter op zijn
minst omschrijven wat wij onder frictiewachtlijsten verstaan en wat volgens
ons aanvaardbaar is. Ik denk overigens eerder in tientallen dan in duizendtallen.Ik wil graag dat de staatssecretaris meer kwantificeerbare en afrekenbare
doelen stelt. Ik twijfel geen moment aan haar inzet en haar inspanningen,
maar daar kunnen bewindslieden niet op worden aangesproken en afgerekend.
Ik ben niet van de afrekencultuur, maar bij dit soort dingen wil ik graag
weten of de doelen worden bereikt die wij hebben gesteld. Dat is ook het proces
waar de Kamer en de regering in het kader van de VBTB-operatie doorheen gaan.
Ik vind dat dit hier ook moet gebeuren. Ik wil graag dat de staatssecretaris
meer schrijft in haar brief dan dat er zo min mogelijk kinderen op een wachtlijst
moeten komen. Die doelstelling kan altijd worden gehaald, want die is afhankelijk
van de definitie van "zo min mogelijk". Ik wil dus een nadere kwantificering
ontvangen.De staatssecretaris heeft gezegd dat er eerst een goede analyse moet worden
gemaakt. Daar ben ik altijd voor. Als er vervolgens meer geld nodig mocht
zijn, gaat zij zich daar sterk voor maken. Op een interruptie zei zij dat
zij wel zou kunnen zeggen dat zij dat niet zal meemaken, maar dat zij dat
niet waar zou kunnen maken. Zij moet nog een keer goed nadenken over die uitspraak,
want het kan natuurlijk wel. Ik vind eigenlijk dat zij in dit debat moet kunnen
zeggen dat als uit de analyse blijkt dat voor dit doel geld nodig is, zij
zich daar sterk voor gaat maken en niet met lege handen bij de Kamer terug
zal komen. Want dat kan dan niet.De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter. Ik dank de staatssecretaris voor haar antwoord. Zij erkent
de urgentie van het probleem en zij heeft toegezegd om de Kamer voor het algemeen
overleg van 16 maart een analyse te doen toekomen waaraan beleidsconclusies
zijn verbonden. Wij wachten die brief af.Mijn fractie verwacht dat de vraagontwikkeling ons op de kortere termijn
nog voor een groeicurve zal plaatsen. Wij tolereren minder en dat is terecht.
Er is een repressief beleid en dat zal de vraag op de kortere termijn doen
toenemen. Daarom pleit ik nogmaals voor het aanpakken van de problemen bij
de wortel en het investeren in opvoeding. Voorkomen is beter dan genezen.
Daarom zou ik wel eens een accolade willen zetten achter drie zaken. In de
eerste plaats wordt preventief beleid in gang gezet via de Wet maatschappelijke
ondersteuning. In de tweede plaats zal de Kamer in april of mei de nota Gezinsbeleid
ontvangen. In de derde plaats zijn er programma's voor opvoedingsondersteuning
in ontwikkeling, die overigens wat aanmoediging behoeven. Daar wil ik een
accolade achter zetten en op die lijn wil ik verder gaan. Daardoor ontstaat
hopelijk een perspectief op afname van de vraag in de toekomst.Mevrouw Kalsbeek (PvdA):Voorzitter. Alvorens mijn bijdrage aan dit debat te beginnen, maak ik
een procedurele opmerking. Motie nr. 77 op stuk nr. 28684, die ik heb ingediend
bij het debat Naar een veilige samenleving en die ging over de wachtlijsten,
wil ik graag aanstaande dinsdag in stemming brengen.De voorzitter:De volgende week dinsdag is het reces. Ik stel voor om over de moties
vandaag aan het eind van de vergadering te stemmen. Wij zullen deze motie
toevoegen aan de stemmingslijst.Mevrouw Kalsbeek (PvdA):Voorzitter. De staatssecretaris heeft een antwoord gegeven dat tamelijk
onbevredigend is. Zij heeft voor de vlucht naar voren gekozen. Zij heeft gezegd
dat zij op 16 maart aanstaande met meer zal komen, dat zij dan weet hoe
het zit en zal bezien hoeveel geld zij bij elkaar heeft kunnen sprokkelen.
Nu parafraseer ik de heer Rouvoet, maar hij heeft het correct geformuleerd.Ik begrijp dat er op 16 maart meer informatie zal komen, maar het
is heel gek dat die informatie er nu niet is. De staatssecretaris heeft gezegd
dat uit cijfers van de Raad voor de rechtspraak blijkt dat er zo veel meer
vraag is naar uithuisplaatsingen en dergelijke. Ik vraag mij af hoe het kan
dat de staatssecretaris dat niet zelf weet. Ik heb haar verzocht om maandelijks
de cijfers aan de Kamer te laten weten. Dat is ook om te bevorderen dat de
staatssecretaris die zelf weet. Zij heeft gezegd dat zij daarin geen zin heeft
omdat het weer allemaal administreren betekent. Lieve hemel, als wij dat niet
doen, komen wij er nooit achter! Wij kunnen van alles tellen, meten en berekenen.
De heer Frank de Grave is een halfjaar eerder klaar met zijn klus om de bureaucratie
te bestrijden, heb ik begrepen. Als zij het niet zelf kan of als de provincies
het niet kunnen, laat de staatssecretaris hem dan vragen die zaak eens netjes
langs te lopen.De heer Çörüz heeft bij voortduring het punt van de verschillende
provincies genoemd en de staatssecretaris heeft het ook genoemd. Om welke
reden dan ook, ik neem aan historische, bestaan er grote verschillen in wat per kind wordt uitgekeerd aan de provincies. In een vergelijking
moet dat wel worden meegenomen.Ik dien een motie in die mede is ondertekend door mevrouw Azough, mevrouw
Kraneveldt en de heer Rouvoet.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat het niet mogelijk is op elk gewenst moment te beschikken
over actuele gegevens met betrekking tot de wachtlijsten in de jeugdzorg en
de doelmatigheid van de besteding van de middelen ter bestrijding van deze
wachtlijsten;constaterende dat de regering reeds in 2003 met het Interprovinciaal Overleg
(IPO) overeenkwam een systeem te ontwikkelen om op elk gewenst moment over
de actuele wachtlijstgegevens in de jeugdzorg te kunnen beschikken;van mening dat de recente stijging van de wachtlijsten in de jeugdzorg
niet mag doorzetten en de wachtlijsten nog in 2006 dienen te worden weggewerkt;verzoekt de regering, de Kamer maandelijks te informeren over de omvang
van de wachtlijsten in de jeugdzorg en hierbij te vermelden op welke wijze
en met welk tijdspad de wachtlijsten nog dit jaar zullen worden weggewerkt,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Kalsbeek, Azough, Kraneveldt en
Rouvoet. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 53(29815).Mevrouw Örgü (VVD):Voorzitter. Ik heb nog enkele vragen aan de staatssecretaris. In mijn
eerste termijn heb ik al gerefereerd aan de Jeugdzorgbrigade. Kan de staatssecretaris
in de analyse die zij ons voor 16 maart zal toesturen ook meenemen hoeveel
het zou schelen als wij de aanbevelingen van de Jeugdzorgbrigade zouden uitvoeren
om de bureaucratie weg te nemen en te zorgen dat de brigade een rol speelt
bij het wegwerken van de wachtlijsten? Ik verzoek haar om daarin wat specifieker
te zijn.Ik dank de staatssecretaris dat zij voor 16 maart mijn vragen in
haar brief zal meenemen.De VVD-fractie heeft altijd gezegd dat wij weg moeten komen van de wachtlijsten
en dat daarover in de toekomst prestatieafspraken moeten worden gemaakt. Dan
weet de Kamer waar zij aan toe is en het veld al helemaal. Dat is de reden
waarom wij samen met de CDA-fractie een motie hebben opgesteld om niet alleen
een plan van aanpak te vragen, want dat spreekt voor zich, maar ook dat daarin
de prestatieafspraken worden gemaakt die duidelijkheid zullen geven en eenduidig
zijn en waarmee wij in de toekomst moeten werken, terwijl wij de wachtlijsten
hebben weggewerkt, zoals het hoort.Staatssecretaris Ross-van Dorp:Voorzitter. Ik dank de woordvoerders voor hun opmerkingen in tweede termijn.
Mevrouw Azough vindt dat ik vaag ben gebleven. Ik weet niet hoe een mens duidelijker
kan zijn. Naar mijn mening heb ik over de noodzaak van het wegwerken van de
wachtlijsten precies hetzelfde gezegd als zij. Of ik ben net zo vaag geweest
als zij, of zij is net zo vaag geweest als ik. De wachtlijsten moeten hoe
dan ook weg. Wij kunnen beter de handen ineen slaan en onderzoeken hoe wij
de wachtlijsten kunnen wegwerken met een stevig plan van aanpak. Ik heb absoluut
niet de ambitie om vaag te zijn. Ik moet nog wel een aantal zaken uitzoeken,
zodat ik precies weet hoe ik moet inzetten. Wij zijn het erover eens dat die
inzet adequaat moet zijn. Wij moeten zeker weten dat het geld goed aankomt.
De Kamer wil immers weten waar het blijft?De motie van mevrouw Azough gaat over de financiering en geldt alleen
voor de jeugdbescherming en Justitie en niet voor het zorgaanbod. Ik ontraad
het aannemen van deze motie.In een andere motie wordt gevraagd om een plan van aanpak voor de behandeling
van de Voorjaarsnota, in samenwerking met het ministerie van Justitie. In
de motie wordt de regering verzocht middelen vrij te maken om een en ander
te kunnen uitvoeren. Er zit een aantal constateringen in de motie dat ik niet
kan delen. Ik ontraad het aannemen van deze motie. Als er echter extra geld
nodig is op basis van mijn eigen analyse, zeg ik dat dat geld er moet komen.
Uiteraard komt er zo snel mogelijk een plan van aanpak. Tijdens de Voorjaarsnota
moeten wij zicht hebben op de extra middelen die beschikbaar moeten komen.Mevrouw Kant heeft gezegd dat het kind moet krijgen wat het nodig heeft.
Wij moeten inderdaad bekijken hoe wij het aanbod kunnen afstemmen op de behoefte.
Daar moet geld voor zijn en het moet op een doelmatige en efficiënte
manier worden ingericht.Straks hoop ik de analyse te kunnen maken op basis van de beschikbare
cijfers. De vraag is welke kinderen extra ambulante zorg nodig hebben. Wij
hebben nu gekeken welke kinderen langdurige crisisopvang nodig hebben. Misschien
moeten wij meer kijken naar een betere opvang in de ambulante zorg. Ik zal
proberen daarin zo goed mogelijk tegemoet te komen. Ieder kind moet krijgen
wat het nodig heeft.Het Bureau Jeugdzorg in de wijk is ter sprake gekomen. Ik ben het met
de Kamer eens dat de verzoeken om hulp laagdrempelig moeten zijn. Er moet
geen overlap bestaan bij de indicatiestellingen. Ondanks het feit dat dit
lokaal goed te organiseren is, kun je ook met mandaatfuncties werken. Binnen
de wet kunnen indicaties door Bureau Jeugdzorg worden bepaald; daarvoor hoeft
geen systeemwijziging worden doorgevoerd. Wij moeten wel kijken waar men aan
toe is. Er zijn grote gemeenten die al "jongeren-proof" zijn of
bijna zijn. Er zijn echter ook gemeenten die wel graag willen, maar waarbij
omwille van de zorgvuldigheid moet worden onderzocht of de afstemming ter
plekke zo goed is dat met een mandaatfunctie kan worden gewerkt. Het vereist
wel zorgvuldigheid. Het is niet zo dat alle kinderen geholpen zijn als wij
hier op slag voor kiezen. Ik ben het met de Kamer eens dat
in de gemeente het netwerk goed sluitend moet zijn.Ik heb laatst nog gesproken over de wachtlijsten bij de AMK's. Ik heb
op 8 februari overleg met de provincies gevoerd en men heeft mij verzekerd
er alles aan te doen om de wachtlijsten bij de AMK's vrij te houden. Het gaat
met de doorbraakmethode zeer goed. Op het moment dat er autonome groei is
aan de voorkant, moeten wij echter wel proberen om die te accommoderen. Er
moeten voldoende middelen zijn om te zorgen dat het aan de voorkant niet meer
volloopt.Voor 1 april moeten de regio's Haaglanden, Rotterdam en de provincie
Noord-Brabant hun wachtlijsten bij het AMK nog wegwerken. Zij zijn echter
op de goede weg.Ik kom mevrouw Kraneveldt tegemoet in haar vraag om helderheid voor 16 maart.
In de brief kan ik haar ook tegemoetkomen in haar vraag wat aanvaardbare wachtlijsten
zijn en haar vraag over het koppelen aan prestatieafspraken.De heer Çörüz heeft een motie ingediend over prestatieafspraken.
Ik kan mij niet voorstellen dat de provincies daar iets tegen zouden hebben.
In onze eerdere afspraken hebben wij een stevige ambitie geformuleerd. Het
oordeel over deze motie laat ik aan de Kamer over.De heer Rouvoet heeft gezegd dat ik niet met lege handen moet terugkeren
van minister Zalm. Hij kan ervan op aan dat ik er alles aan zal doen, als
er geld nodig is, om niet met lege handen terug te keren. Dit onderwerp gaat
mij zeer aan het hart. Wij weten waar het over gaat bij deze kinderen en in
deze concrete situaties. Als hij vraagt of ik nu al de uitspraak wil doen
dat ik aftreed als ik met lege handen terugkeer, is mijn antwoord dat wij
eerst de situatie maar eens moeten afwachten. Ik heb veel hoop en vertrouwen
en als die even wegzakt, steek ik nog wel een kaarsje op. Ik ga ervan uit
dat ik, evenals de andere keren, het geld krijg als er geld nodig is. Ik heb
mij ook steeds aan mijn woord gehouden. Ik ben nooit met lege handen teruggekeerd
als er geld nodig was. Dus waarom deze keer wel?Mevrouw Kalsbeek vond het antwoord onbevredigend. Misschien is het in
zekere zin onbevredigend omdat de wet, waar ook zij hard aan heeft gewerkt
en die in de Kamer is aangenomen, ons niet van de juiste beleidsinformatie
voorziet. Ik heb al gezegd dat ik mijn cijfers krijg. Als die cijfers niet
voldoende informatie opleveren, moet er iets gebeuren. Dan moeten wij overleggen
hoe wij structureel extra beleidsinformatie kunnen verkrijgen, zonder paarse
krokodillen en bureaucratie in het leven te roepen. Ik ontraad daarom aanvaarding
van de motie. Als ik zeg dat men extra inspanningen moet leveren om de wachtlijsten
weg te werken, voel ik er niet voor om tegelijkertijd te zeggen dat men mij
maandelijks moet rapporteren. Bekend is hoe krap de tijd soms is. Als men
dan ook nog moet rapporteren, monitoren en tijd schrijven, vind ik dat niks.
Laten wij zorgen voor goede beleidsinformatie, maar laten wij niet extra ballast
creëren. Als er daar een regel bij moet, moet er in elk geval ergens
anders een weg.Mevrouw Örgü vroeg of ik de aanbevelingen van de Jeugdzorgbrigade
bij de brief kan betrekken. Ik ken die aanbevelingen nog niet, want zij komen
pas in juni. Ik kan ze dus nog niet in deze brief meenemen. Ik heb echter
al toegezegd dat ik ze zeer serieus zal bekijken zodra zij er zijn. Het zullen
niet allemaal zaken zijn die ik zelf kan uitvoeren. Veel zal in de organisatie
liggen. Wij zullen natuurlijk met de provincies en de MOgroep in overleg treden
hoe om te gaan met de aanbevelingen.Ik ben het zeer met de heer Van der Vlies eens dat wij de problemen bij
de wortel moeten aanpakken. Als je niet voldoende investeert in preventie
en er niet snel genoeg bij bent, kunnen gezinnen en kinderen heel lang doormodderen
of in ernstige problemen komen. Dat willen wij niet. De keten moet goed sluiten.
Ik verwacht ook veel van de Wet maatschappelijke ondersteuning op dit punt.
Daarmee komt er een wettelijke plicht om prestaties te leveren. Die zullen
ook zichtbaar moeten worden. Het is niet vrijblijvend. Het preventieve beleid
zal dus goed op de rails moeten worden gezet, naast alle andere maatregelen
die ik de afgelopen jaren heb getroffen. Dat zijn er veel. Ik meen ook dat
wij met enige tevredenheid kunnen terugkijken op een aantal debatten dat wij
samen gevoerd hebben en op wat er nu al geleverd kan worden aan ouders en
gezinnen die ondersteuning nodig hebben. Ik wil graag op die voet doorgaan,
anders zou ik hier niet met hoop staan dat ook deze wachtlijsten weggewerkt
worden. Dat moet kunnen, daarvan ben ik overtuigd. Ik ga mij daarvoor met
alle kracht inzetten.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, vandaag aan het einde van de vergadering te stemmen over
de moties, ook over de motie die mevrouw Kalsbeek heeft toegevoegd aan de
stemmingslijst.Daartoe wordt besloten.De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20052006-3497-3512.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl