Voortzetting van het debat over kindermishandeling (31015)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 3619-3635

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

09-05-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 67, pagina 3619-3635

26-04-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 31015Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Presentie en opening (donderdag 26 april 2007)Pagina 3599-3599
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 25 april 2007 over overwegen en wandelwegenPagina 3639-3642
Stemming over een motie, ingediend bij het debat over de Betuweroute, te weten de motie-Duyvendak over maatregelen om te bewerkstelligen dat er geen dieseltreinen rijden over de Betuwelijn (22589, nr. 288)Pagina 3669-3669
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over overwegen en wandelwegen, te weten de motie-Ouwehand over een evaluatie van de openstellingsregeling voor landgoederen (29893, 29892, nr. 48) en de motie-Ouwehand over een overzicht van alle hekken en rasters binnen de EHS (29893, 29892, nr. 49)Pagina 3669-3669
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over vrij verkeer van werknemers, te weten de motie-Van Hijum c.s. over handhaving van het minimumloon en andere arbeidsvoorwaarden (29407, nr. 63), de motie-Van Gent/Ulenbelt over exclusieve samenwerking met gecertificeerde uitzendbureaus (29407, nr. 64), de motie-Fritsma over het terugdraaien van de openstelling van de arbeidsmarkt voor werknemers uit nieuwe EU-lidstaten (29407, nr. 66) en een aantal andere motiesPagina 3667-3667
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over de OV-chipkaart, te weten de motie-Duyvendak/Roemer over regie van de staatssecretaris aangaande tarieven (23645, nr. 154) en de motie-Duyvendak/Mastwijk over een extra handeling bij een retourtje (23645, nr. 155)Pagina 3669-3670
Voortzetting van het debat over kindermishandeling (31015)Pagina 3619-3635
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over kindermishandeling, te weten de motie-Dibi c.s. over kwantificeerbare en afrekenbare doelstellingen (31015, nr. 2), de motie-Dibi c.s. over sturing aan de landelijke uitrol van RAAK (31015, nr. 3), de motie-Kant over opvoedondersteuning voor alle ouders (31015, nr. 4) en een aantal andere motiesPagina 3668-3669
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over verbetering van de watercondities voor verdroogde natuurgebieden, te weten de motie-Koppejan/Jacobi over de selectie van TOP-gebieden (30800 XIV, nr. 93) en de motie-Polderman over realisering van de ambities in de TOP-gebieden (30800 XIV, nr. 94)Pagina 3666-3666
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 19 april 2007 over de OV-chipkaartPagina 3642-3645
Debat over sterfgevallen in ziekenhuizen door fouten van artsen en verplegend personeel (31016)Pagina 3650-3666
Behandeling van verslagen van de commissie voor de Verzoekschriften en de Burgerinitiatieven (30865, nrs. 27 tot en met 30)Pagina 3599-3599
Behandeling van de brief van de vaste commissie voor Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit over het aanwijzen van de ecologische hoofdstructuur als groot project (30825, nr. 5)Pagina 3667-3668
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 19 april 2007 over de Betuweroute (22589)Pagina 3635-3639
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over de uitwerking van de WAO-paragraaf in het coalitieakkoord, te weten de motie-Ulenbelt over een met de verhoging van de arbeidsongeschiktheidsuitkering overeenkomende verhoging van het inkomen (28333, nr. 83), de motie-Ulenbelt over verhoging van de WAO-, Wajong- en WAZ-uitkering tot 75% per 1 januari 2006 (28333, nr. 84), de motie-Ulenbelt over terugwerkende kracht voor de aanspraak op WAO (28333, nr. 85) en een aantal andere motiesPagina 3666-3667
Debat over kindermishandeling (31015)Pagina 3609-3619
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 18 april 2007 over de WMO (29538)Pagina 3645-3650
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van onder meer de Wet studiefinanciering 2000 in verband met aanpassing van de berekeningssystematiek veronderstelde ouderlijke bijdrage en de verlenging van experimenten met vooropleidingseisen, selectie en collegegeldheffing (30941)Pagina 3599-3599
Behandeling van het verslag van de commissie voor de Verzoekschriften en de Burgerinitiatieven over het burgerinitiatief van milieudefensie betreffende een einde aan de bio-industrie (30865, nr. 26)Pagina 3599-3609
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over problemen met declaraties van huisartsen, te weten de motie-Van Gerven over het oplossen van de declaratie- en inschrijfproblemen voor 1 juli aanstaande (29689, nr. 131) en de motie-Van Gerven over het automatisch informeren van huisartsen bij het overstappen van patiënten naar een andere zorgverzekeraar (29689, nr. 132)Pagina 3667-3667
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over de WMO, te weten de motie-Kant c.s. over landelijke invoering van een Zeeuws model van aanbesteding (29538, nr. 41), de motie-Kant/Vendrik over een onderzoek naar een reële kostprijs van huishoudelijke zorg (29538, nr. 42), de motie-Kant/Vendrik over een wettelijke verplichting tot overname van personeel (29538, nr. 43) en een aantal andere motiesPagina 3670-3670
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (donderdag 26 april 2007)Pagina 3671-3672
Regeling van werkzaamheden (donderdag 26 april 2007)Pagina 3619-3619
Stemming over het verslag van de commissie voor de Verzoekschriften en de Burgerinitiatieven over het burgerinitiatief van milieudefensie betreffende een einde aan de bio-industrie (30865, nr. 26)Pagina 3667-3667
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over sterfgevallen in ziekenhuizen door fouten van artsen en verplegend personeel, te weten de motie-Agema over een no cure no pay-principe bij vermijdbare medische fouten (31016, nr. 1), de motie-Agema over het niet langer draaien van onregelmatige diensten door arts-assistenten zonder de aanwezigheid van een specialist (31016, nr. 2), de motie-Agema over een verplichte schriftelijke melding van vermijdbare medische fouten aan patiënten en nabestaanden (31016, nr. 3) en een aantal andere motiesPagina 3670-3671

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 86 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van het debat over kindermishandeling.De beraadslaging wordt hervat.Minister Rouvoet:Voorzitter. Er was enige discussie tussen de woordvoerders over de opportuniteit
van dit debat, na de twee rapporten die mij gisteren zijn aangeboden en die
ik onmiddellijk aan de Kamer heb doorgestuurd. Zij verdienen een zorgvuldige
bespreking. Tegenover de vraag of wij deze rapporten zomaar kunnen laten liggen
staat de vraag wat wij er in een spoeddebat met enkele minuten spreektijd
inhoudelijk over kunnen zeggen.Ik vind het onderwerp waarop deze rapporten betrekking hebben wel zo belangrijk,
en de inhoud ervan wel zo zwaarwegend, dat ik gisteren heb besloten om niet
alleen de rapporten zelf naar uw Kamer te sturen maar daar ook een brief bij
te voegen met een eerste inhoudelijke reactie. Daarmee heb ik willen aangeven
in welke richting mijn gedachten gaan. Het gaat erom een adequaat antwoord
te kunnen geven op deze bevindingen, die inderdaad schokkend zijn. Tegelijkertijd
ben ik blij dat deze rapporten er liggen omdat wij nu weten hoe groot het
probleem is.Wij moeten hierbij wel oppassen voor beeldvorming. Ik ben al de uitspraak
tegengekomen dat het aantal gevallen van kindermishandeling is verdubbeld.
Dat is niet juist. Het aantal keren dat kindermishandeling voorkomt, blijkt
beduidend hoger te zijn dan wij altijd hebben aangenomen. Wij hadden domweg
niet eerder onderzoek naar de feitelijke omvang van dit probleem.Ik hechtte er daarom zeer aan om uw Kamer een uitvoerige brief te sturen
met de hoofdlijn van de aanpak, voortbouwend op datgene wat al eerder is gedaan,
maar ook nieuwe accenten zettend. Ik heb de Kamer beloofd dat ik voor de zomer
met een plan van aanpak zal komen in reactie op deze rapporten. Wij zijn het
er van harte met elkaar over eens dat er meer nodig is dan wat er tot nu toe
is gedaan.Toch vind ik dit een nuttig debat. Ik vind het een goede zaak dat wij
nu bij elkaar zijn vanwege de urgentie van dit probleem. Men zal begrijpen
dat een spoeddebat beperkingen met zich meebrengt doordat ik niet op alle
suggesties kan ingaan. Ik zal mijn best doen om in ieder geval op de hoofdlijnen
te reageren. Juist bij de vormgeving van het plan van aanpak zal ik graag
de suggesties uit dit debat meenemen.De heer Van der Vlies heeft de kernvraag gesteld: wat weten wij niet?
Ook bij het aantal van 107.200 kindermishandelingen geldt dat wij de gevallen
niet kennen. Dit zijn signalen van professionals waardoor wij weten dat kindermishandeling
in ieder geval 107.000 keer voorkomt, maar wij weten niet waar. Dit zijn niet
geregistreerde gezinnen met problemen. Dat maakt de zaak ingewikkeld. Dit
is wat mij betreft de ondergrens van het aantal gevallen van kindermishandeling
in dit land. Dat is buitengewoon hoog. Dat betekent dat wij moeten zorgen
voor een effectieve aanpak.Mevrouw Verdonk (VVD):Ik begrijp de minister even niet, die zegt dat er geen sprake is van registraties,
waardoor wij niet precies weten waar de gevallen van kindermishandeling zich
voordoen in het land. De Nationale prevalentiestudie mishandeling van kinderen
en jeugdigen is gebaseerd op registraties van ruim 1100 informanten, verspreid
over alle delen van het land. Dat staat in uw eigen brief.Minister Rouvoet:Ik doelde op de aantallen gevallen die wij kennen van de Advies- en Meldpunten
Kindermishandeling, waarin gevallen van kindermishandeling met naam en toenaam
worden genoemd. Dit zijn registraties van de ervaringen en bevindingen van
de professionals. Ik doe daar niets aan af, want het is buitengewoon belangrijk dat wij daarvan op de hoogte zijn, maar dat wil niet
zeggen dat wij nu al gericht hulpverleners naar gezin X of Y kunnen sturen,
op basis van deze beide rapporten.Mevrouw Verdonk (VVD):Twee regels verder staat: "Daarnaast is in het onderzoek gebruik
gemaakt van de registraties van de Advies- en Meldpunten Kindermishandeling."
Waar praat de minister nu over? Laat hij gewoon aangeven dat het een probleem
is en wat hij eraan gaat doen!Minister Rouvoet:Ik was nog niet klaar met mijn interventie in dit debat. Ik kom nog uitvoerig
te spreken over wat wij gaan doen. Ik probeer nu duidelijk te maken dat wij
nog geen lijst hebben met de namen van gezinnen waar kindermishandeling plaatsvindt.
Een en ander is ook gebaseerd op de registratie bij de Advies- en Meldpunten
Kindermishandeling. Dat zijn er per jaar ongeveer 41.000 tot 42.000. Deels
leidt dit tot onderzoeken en deels tot consulten of adviezen. In 14.000 gevallen
per jaar, het laatste cijfer van de AMK's, wordt onderzoek gedaan. Dat kun
je afzetten tegen tegen de aantallen waarover wij in dit kader spreken bij
het onderzoek, maar wij hebben nu geen lijst met de namen van 107.200 gezinnen
waar wij hulpverleners op kunnen afsturen. Relevant is dat aantal wel en het
is ook relevant dat wij dit weten, ook vanwege de aangeduide risicofactoren.
Ik ga straks in op hoe dat een vertaling kan krijgen in de aanpak die mij
voor ogen staat.Er is alle reden om ons zorgen te maken over dit probleem en ons te buigen
over een effectieve aanpak. In dat verband heb ik ook in de brief gewezen
op het artikel in het Burgerlijk Wetboek dat gisteren in werking is getreden.
Ik sta daar nu niet uitvoerig bij stil, maar ik wijs er wel op dat ook dit
een uiting is van de urgentie die gelukkig al langer leeft rondom dit onderwerp.
Wij hebben nu een heel krachtig signaal afgegeven door de opname in het Burgerlijk
Wetboek dat geestelijk en lichamelijk geweld niet in de opvoeding thuishoort.De heer Dibi (GroenLinks):Voorzitter. De minister stelt dat er per jaar sprake is van ongeveer 40.000
meldingen bij de AMK's. Tegelijkertijd stelt hij dat de ondergrens van het
aantal kinderen dat daadwerkelijk wordt mishandeld, zo ongeveer ligt op die
107.200 kinderen. Afgelopen jaren is er incidenteel wat geld naar de AMK's
gestuurd. Volgens mij was het een bedrag van 50 mln. Het IPO geeft ook aan
dat de zorgvraag groter is. Komt er dus meer geld voor de AMK's? Wat gaat
de minister concreet doen wat dit betreft?Minister Rouvoet:Ik wil het in ieder geval wel in de juiste volgorde doen. Ik kom daar
nog over te spreken, maar ik had het nog steeds over de cijfers die gisteren
zijn gepresenteerd. Ik hoop van harte, ook al klinkt dat gek, dat het aantal
meldingen de komende jaren gaat stijgen. Ik doe er een waarschuwing bij. Naarmate
wij meer aandacht geven aan het verschijnsel kindermishandeling zullen wij
zien dat het aantal van ongeveer 107.000 niet naar beneden gaat, maar misschien
nog wel omhoog, omdat er meer wordt onderkend. Mensen worden meer toegerust
om te onderkennen wanneer er iets fout is in een gezin. Dat kan wel eens tot
een stijging van de cijfers leiden. Daarvoor geldt dus hetzelfde als wat ik
het gezegd over deze cijfers. Ik schrik ervan, maar ik vind het goed dat het
duidelijk wordt. Daarom haakte ik even aan bij de opmerking van de heer Van
der Vlies over wat wij niet weten. Daar zit de crux van het probleem. Dat
is ook het gat tussen de 40.000 meldingen bij de AMK's en die 107.000 gevallen
van kindermishandeling. Het eerste wat ons te doen staat, is dat gat te dichten,
want dan kun je gericht interveniëren. Vandaar mijn opmerkingen over
die 107.000 gevallen en de betekenis daarvan. Het aantal meldingen zal omhoog
moeten. Daar moet een belangrijk deel van onze inspanningen op zijn gericht,
zodat wij vervolgens gericht kunnen ingrijpen waar het nodig is.De heer Dibi (GroenLinks):Dan is er geen tijd meer om incidenteel bezig te zijn. Er moet structureel
worden geïnvesteerd in de AMK's als inderdaad sprake is van zo'n groot
gat. Hoe gaat de minister dat doen?Minister Rouvoet:Dat brengt mij bij een aantal opmerkingen over de wachtlijstproblematiek.
Ik stel voor dit niet tot een algemeen debat over de wachtlijsten in de jeugdzorg
te maken, maar het toe te spitsen op waar wij het nu over hebben, namelijk
het probleem van de kindermishandeling. Ik word halfjaarlijks geïnformeerd
over de wachtlijsten in de jeugdzorg. De laatste stand van zaken heb ik nog
niet gekregen. Daar zitten wij achteraan bij de provincies. Zodra ik de cijfers
heb, gaan ze naar de Kamer. Ik volg een en ander op de voet, maar het maakt
mij vooralsnog voorzichtig over het doen van harde uitspraken over het eventueel
oplopen van de wachtlijsten. Een aantal woordvoerders stelde dat zij de wachtlijsten
zien oplopen. Ik zie ook de krantenberichten daarover, maar ik zie nog niet
de cijfers van de provincies. Daarom zit ik er achteraan dat we die zo snel
mogelijk, zodra zij binnen zijn, naar de Kamer kunnen doorsturen.Dat raakt ook de AMK's, waarover ik nog een opmerking wil maken. Verleden
jaar is onder mijn voorganger Ross-van Dorp een enorme slag gemaakt met 100
mln. extra voor het wegwerken van de wachtlijsten in de jeugdzorg. Dit heeft
ook effect gehad voor de AMK's. In de cijfers voor de wachtlijsten bij de
AMK's is vooral in het laatste halfjaar een enorme slag gemaakt, waardoor
volgens de laatste, mij bekende stand van zaken per 1 januari jongstleden
het aantal op de wachtlijsten 99 bedroeg. Een kwartaal daarvoor was het nog
ongeveer 1100. Vorig jaar is dus een enorme slag gemaakt. In tegenstelling
tot de jeugdzorg komen de cijfers voor het AMK per kwartaal. Dat is ook van
belang. De nieuwste cijfers over de wachtlijsten bij de AMK's heb ik nog niet.
Ik kan dus ook niet bevestigen dat zij aan het oplopen zijn. Ik verwacht de
cijfers op redelijk korte termijn krijgen. Die kunnen wij dan bij het debat
over het plan van aanpak betrekken. Dan hebben wij de laatste cijfers en weten
wij echt waar wij over praten.De heer Dibi (GroenLinks):Dit is geen algemeen debat over wachtlijsten, maar wachtlijsten hebben
wel degelijk hiermee en zeker met kindermishandeling, te maken. Als de acute
dreiging bij het kind is weggenomen, rijst de volgende opdracht voor de jeugdzorg.
Dat zijn de wachtlijsten die opnieuw oplopen. In Zuid-Holland zien wij een
vertienvoudiging. Er zijn namelijk wel degelijk cijfers. In de brief komt
de minister niet met maatregelen om de wachtlijsten terug te dringen.Minister Rouvoet:De heer Dibi verwijst naar krantenberichten. Die heb ik ook gezien. Waar
de provincies de cijfers nog niet aan mij kunnen geven, heeft het mij verrast
dat ik ze wel in de kranten zie. U zult van mij willen aannemen dat ik liever
wacht tot de provincies mij op de afgesproken wijze de goede cijfers over
de wachtlijsten aanleveren. Wij hebben ook de afspraak dat ik de Kamer daarover
zal informeren. Dat is nooit anders geweest. Ik heb begrepen dat de Kamer
eind juni of begin juli een algemeen overleg heeft gepland over de jeugdzorg,
waaronder de wachtlijsten. Daarover zal ik graag met de Kamer spreken, maar
niet op basis van berichten in de kranten over een of twee provincies. Veel
verder ging het nog niet. Ik wil het doen op basis van de cijfers die mij
op reguliere wijze worden aangeleverd. Wij zullen dan met elkaar moeten bespreken
hoe het staat met de wachtlijsten en wat wij eraan zullen doen.De voorzitter:Op 4 juli is er een debat in de Kamer.De heer Dibi (GroenLinks):Dit is gewoon onjuist. Wij zien dat in de meeste provincies de vraag naar
zorg fors toeneemt. Dit wordt bevestigd door het Interprovinciaal Overleg.
Niet alleen in Zuid-Holland of Gelderland, maar in het gehele land zien wij
een trend van toename. Volgens mij hebt u onlangs gesproken met het Interprovinciaal
Overleg. Hebt u dit niet meegekregen?Minister Rouvoet:Volgens mij wordt verwezen naar een uitspraak van de voorzitter van het
IPO in het bericht van NRC Handelsblad. Ik neem aan dat u dat daar bij u hebt.
Ik kan echter niet zoveel met een uitspraak van iemand in een krant. Als ik
bij het IPO vraag hoe het staat met de wachtlijsten, krijg ik geen cijfers.
Ik houd met u mijn hart vast over het oplopen van wachtlijsten, maar ik heb
geen cijfers van de provincies gekregen. Als mij geen cijfers worden aangereikt,
kan ik de Kamer niet informeren, ook niet op basis van een enkele uitspraak
van betrokkenen in een krant.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ik begrijp dat de krantenberichten de minister niet welgevallig zijn,
dat hij liever niet over de wachtlijsten spreekt en dat hij zich vooral bij
het onderwerp kindermishandeling wil houden. Dat heeft echter wel degelijk
direct ook met de lijsten te maken. Ik begrijp ook niet het antwoord van de
minister dat hij de cijfers van de provincies niet krijgt. Ik zou zeggen:
dan vraagt hij maar totdat ze die cijfers geven en snel ook, want ik wil in
elk geval voor het debat op 4 juli de cijfers hebben. De wachtlijsten
voor de deur, dus voor de niet-geïndiceerden, bedragen soms wel een jaar.
Wij laten kinderen toch niet wachten omdat wij op 4 juli een overleg
hebben? Ik begrijp dit niet.Minister Rouvoet:Ter geruststelling: ik wil die cijfers ook zo snel mogelijk hebben. Er
zijn afspraken met de provincies en de cijfers worden geleverd aan het ministerie.
Vervolgens komen wij erover te spreken. Ik geef hier aan dat ik wel hecht
aan de goede cijfers. Wij moeten geen willekeurige cijfers van een of twee
provincies als uitgangspunt voor het debat met de Kamer nemen. Maar wees gerust,
want van mijn kant wordt alles gedaan om de cijfers op tijd te krijgen zodat
wij er een goed debat over kunnen hebben. Ik neem aan dat ook de Kamer precies
wil weten hoe het ervoor staat en niet een begin van cijfers wil hebben. Dat
heeft dus niets te maken met een mij onwelgevallig bericht in de kranten.
Het heeft wel te maken met een zorgvuldige wijze van de debatteren, juist
met de Kamer. Als de Kamer eind juni/begin juli een debat wil over jeugdzorg
inclusief wachtlijsten, wil ik dat graag voeren op basis van de goede cijfers.
Ik volg met spanning en belangstelling wat daar gebeurt. Ik zie het probleem
waarvan ook uw Kamer doordrongen is, voorzitter, namelijk dat dit gevolgen
heeft voor de zorgverlening aan kinderen. Wij moeten er dus bovenop zitten.
Het is niet zozeer mijn streven om dit debat niet over wachtlijsten te laten
gaan, maar ik meen dat uw Kamer gevraagd heeft om een spoeddebat over het
probleem van de kindermishandeling.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Nogmaals, kindermishandeling en wachtlijsten hebben veel met elkaar te
maken. Daarover gaat mijn vraag echter niet. Ik wil ook de juiste cijfers
en niet alleen van één of twee provincies. Maar u, mijnheer
Rouvoet, bent de minister; ú moet de provincies daarop aanspreken en ú
moet hen verplichten om die cijfers op tijd naar uw ministerie te sturen zodat
u die weer naar ons kunt doorsturen. Ik pas ervoor om pas op 4 juni die
cijfers te krijgen en dan nog eens een slap debat te gaan voeren. Ik wil dat
de cijfers minstens twee weken voor het debat naar de Kamer komen. Dan kunnen
wij dat debat zorgvuldig voeren.Minister Rouvoet:Ik kan u toezeggen dat dit gebeurt. Wij zijn daarover in gesprek met de
provincies. De wachtlijsten worden opgevraagd en die komen naar de Kamer.Mevrouw Kant (SP):Ik ben vooral benieuwd naar de doelstellingen en de ambities van deze
minister op dit punt. De vorige staatssecretaris zei dat zij de wachtlijsten
weg ging werken. Dat is niet helemaal gelukt. De signalen die ons bereiken,
zijn wel degelijk ernstig, ook al zijn het geen officiële cijfers. Wat
is de ambitie op dit punt? De minister zei terecht dat hij hoopt dat kindermishandeling
inderdaad gemeld wordt zodat deze kinderen geholpen kunnen worden, maar dan
moeten wij hen wel kúnnen helpen.Minister Rouvoet:Ik wil daarover graag met de Kamer in debat, maar wel als wij over de
cijfers beschikken. Het is moeilijk ambities te formuleren als ik de huidige
stand van zaken niet weet. Mijn ambitie in algemene zin is vasthouden wat
door de vorige staatssecretaris is gerealiseerd, waarbij de wachtlijsten grotendeels
zijn weggewerkt. Dat is een gemeenschappelijk belang, niet alleen van mij
als minister of van de Kamer of van bureaus jeugdzorg, het is vooral in het
belang van de kinderen dat die wachtlijsten weggewerkt blijven. Daarop zullen
mijn inspanningen gericht zijn. Zodra de cijfers bekend zijn, ga ik zo nodig
in gesprek met de provincies om ervoor te zorgen dat dit gebeurt. Ik wil nu
echter geen slag in de lucht slaan en een streefcijfer noemen, Wij willen
allemaal eigenlijk geen wachtlijsten. Dat was de ambitie van de vorige staatssecretaris
en dat is ook mijn ambitie. Verder wil ik graag het debat met de Kamer aangaan
op het moment dat de cijfers er liggen en wij weten waaraan wij toe zijn.Ik zou het debat van vandaag echt graag willen richten op de rapporten
die wij gisteren gekregen hebben. Ik zie de verbinding met wachtlijsten, maar
het lijkt mij niet heel erg vruchtbaar om daarbij lang stil
te staan zolang wij niet meer weten.De heer Çörüz (CDA):Ik dacht te weten dat de cijfers voor het AMK per kwartaal worden gegeven.
De cijfers van het eerste kwartaal zijn dus beschikbaar. De cijfers voor de
bureaus jeugdzorg worden twee keer per jaar afgegeven. Het moet toch geen
probleem zijn om de Kamer op korte termijn inzicht geven in de wachtlijsten
voor het AMK?Minister Rouvoet:Zodra ik dat kan doen, gebeurt dat. De cijfers van het eerste kwartaal
komen beschikbaar per 1 april want dan loopt dat kwartaal af. Ik heb
die cijfers nog niet, anders had de Kamer die al gekregen. Wij hebben gevraagd
om die cijfers zo snel mogelijk aan te leveren. Er is kennelijk sprake van
een vertraging. Zodra ik die cijfers ontvang, zend ik die door naar de Kamer.
Wij kunnen die dan betrekken bij de bespreking van het plan van aanpak.Mevrouw Verdonk (VVD):De minister had het over alles wat wij nog niet weten. Hij hoopt dat op
het moment dat wij dit soort zaken wel weten, dit zal leiden tot meer meldingen
bij het AMK. In zijn brief stelt hij dat dit mogelijk gevolgen kan hebben
voor de partners in de jeugdhulpverleningsketen. Ik neem aan dat de minister
het met mij eens is dat het woordje "kan" weggelaten kan worden
in deze brief. Als dat inderdaad het geval is, moet ervoor gezorgd worden
dat bij de diverse organisaties meer capaciteit komt.Minister Rouvoet:Ik ga ervan uit dat dit het geval zal zijn. Mevrouw Verdonk heeft daar
een punt. Het is echter wel zo dat niet iedere melding bij het AMK leidt tot
geïndiceerde jeugdzorg of tot ingrijpen door bijvoorbeeld de Raad voor
de Kinderbescherming met een ondertoezichtstelling. Zij heeft echter gelijk
met haar opmerking dat daar een relatie ligt. Dat is duidelijk. Wij zullen
dan moeten bekijken wat dit betekent voor de capaciteit. Natuurlijk zullen
wij daarover met elkaar spreken. Ik vind kindermishandeling zo'n belangrijk
onderwerp dat ik bereid ben om daarin te investeren. Wij moeten dit probleem
tackelen.De voorzitter:Met het oog op de tijd sta ik nog maar een interruptie per fractie toe.
U heeft ook nog een tweede termijn.Minister Rouvoet:Voorzitter. Ik zal mij richten op de hoofdlijnen en een aantal vragen
zo goed en zo kwaad mogelijk daarin meenemen. Ook gehoord uw laatste mededeling,
zeg ik op voorhand dat waarschijnlijk niet alle vragen kunnen worden beantwoord.
Ik begrijp dat u weinig gelegenheid heeft om mij daarop te bevragen, maar
ik verzeker u dat ik geen vragen zal ontlopen. Wat hier niet aan de orde komt,
kan bij de vormgeving van het plan van aanpak aan de orde komen. Als het feitelijke
vragen zijn, zal ik die graag schriftelijk beantwoorden. Ik zal mij nu richten
op de hoofdlijnen en zo veel mogelijk concrete punten meenemen. Ik kan uw
Kamer geruststellen dat er geen vragen worden weggeschoven. Die komen vroeg
of laat zeker terug. Voor dit spoeddebat lijkt het mij aangewezen dat ik mij
op de hoofdlijnen concentreer. In de brief heb ik aangegeven wat wij in het plan van aanpak in ieder
geval doen. Ik heb dat uitgesplitst in een zestal gedachtestreepjes; zie pagina
6 van de brief: - de opvoedingsondersteuning, beschikbaar voor
alle ouders;- gerichte hulpverlening aan bepaalde ouders, waarin
de focus zit die mevrouw Verdonk heeft gevraagd;- proactieve steun
voor risicogezinnen;- tijdige en adequate signalering van kindermishandeling
door professionals en burgers, onder andere door deskundigheidsbevordering;- geïndiceerde jeugdzorg waar die nodig is: ambulant, pleegzorg
en residentieel;- als het niet anders kan, maar direct als het moet,
de inzet vanuit een gedwongen kader: civielrechtelijk, ondertoezichtstelling
en eventueel uithuisplaatsing en strafrechtelijk, vervolging van de dader.Samengevat loopt het langs drie lijnen: preventie, signalering en ingrijpen.
Ik heb een aantal opmerkingen over die drie lijnen die in de brief worden
aangegeven, waarbij ik zal proberen een aantal van de vragen mee te nemen.Preventie heeft niet zo veel te maken met soft beleid. Terecht heeft een
aantal van uw woordvoerders onderstreept dat preventie juist ongelofelijk
belangrijk is. Het is van belang om te voorkomen. Voorkomen is beter dan genezen,
zeker als het om kindermishandeling gaat. Je moet je zo veel mogelijk richten
op het voorkomen van kindermishandeling. Er gebeurt al heel veel aan preventie,
bijvoorbeeld via de consultatiebureaus. Het is ook niet voor niets dat ik
die lijn wil versterken door het verder uitrollen van de Centra voor Jeugd
en Gezin, die iedere keer in de discussie terugkeren; gelukkig, zeg ik erbij.
Daar zijn heel veel contacten en kan snel iets gesignaleerd worden. Dat heeft
een sterk preventief karakter.Betekent dit dat bijvoorbeeld de consultatiebureaus zitten af te wachten
totdat probleemgezinnen zich melden? Neen, dat betekent het niet. Het grote
bereik van de consultatiebureaus, zo'n 95%, betekent dat er heel veel
contacten met gezinnen zijn en dat er heel veel wordt gezien. Ik vind het
wel een probleem dat wij die laatste 5% niet bereiken. Los je dat op
met een verplicht bezoek aan het consultatiebureau? Mij dunkt van niet. Ik
ben er heel voorzichtig in. Het systeem van de jeugdgezondheidszorg zit niet
zo in elkaar. Je kunt systemen aanpassen, maar ik ben gevoelig voor de argumentatie
vanuit de sector zelf. Verplicht bezoek aan het consultatiebureau lijkt aantrekkelijk.
Maar wat krijg je in het gesprek met zo'n ouder te horen, als iemand daar
gedwongen zit? En als iemand niet komt opdagen, heb je dan een sanctie op
het niet bezoeken van het consultatiebureau? Ik begrijp wel de urgentie waarmee
dit aan de orde wordt gesteld en ik wil er graag verder naar kijken.De consultatiebureaus en de Centra voor Jeugd en Gezin wachten overigens
niet alleen maar af. Vanochtend werd gesuggereerd dat er soms nog een telefoontje
uitgaat, maar dat er daarna niks meer gebeurt. Dat is niet het geval. Integendeel,
ik hoor dat heel veel consultatiebureaus heel actief zijn op dat punt en de
mensen opzoeken. Bemoeizorg komt daarbij kijken. Dat noem ik drang; het is
geen dwang. Dat is heel goed. Er is al een heel proactieve, met bemoeizorg
samenhangende benadering in de jeugdgezondheidszorg. Dat moet ook een van
de kenmerken van de Centra voor Jeugd en Gezin worden. Het voorbeeld van Nijmegen
is terecht genoemd. Het gebeurt niet alleen in Nijmegen, maar
breder. Ik ben onlangs in Nijmegen geweest bij de daar vormgegeven integrale
jeugdgezondheidszorg. Daar wist men mij te vertellen dat men via een bureau
bijzondere zorg bij zo'n tweehonderd gezinnen van zorgwekkende zorgmijders
in 98% van de gevallen alsnog weet binnen te komen, onder andere door
hulp en begeleiding aan te bieden op andere terreinen, bijvoorbeeld bij huurschulden.
De gemeenten geven daarmee aan dat zij behulpzaam willen zijn bij het kwijtschelden
van de huurschuld, op voorwaarde dat in zo'n gezin een opvoedcursus wordt
gevolgd. Die aanpak staat mij voor ogen: bemoeizorg, "handen aan de bel",
kortom: actieve preventie. Wat zijn daarin de sleutelwoorden? Hoe kom je bij
de problemen achter de voordeur? Samenwerking, afstemming, regie, vroegsignalering
en bemoeizorg.Bij preventie hoort wat mij betreft ook voorlichting en het voeren van
campagnes. Die hebben natuurlijk niet alleen betrekking op het bekend maken
van het verschijnsel, maar ook op het stimuleren van het aantal meldingen.
Nieuwe campagnes moeten uiteraard goed worden afgestemd op al lopende campagnes.
Vorige week is de campagne Huiselijk geweld van start gegaan, er is een langlopende
Sirecampagne geweest, en de Kamer mag ervan uitgaan dat in het plan van aanpak
voortdurend op dat aambeeld wordt gehamerd. Maar een campagne moet ook effectief
zijn, er moet een zekere periodiciteit in zitten. Over de vormgeving kunnen
wij met elkaar spreken, maar het voortdurend onder de aandacht brengen van
het verschijnsel kindermishandeling, de ernst daarvan en de manier waarop
er iets aan moet worden gedaan, zijn aspecten die in het plan van aanpak aan
de orde zullen komen. In deze fase is dat vooral gericht op het bevorderen
van het aantal meldingen. Bij preventie hoort ook nog het aanbieden van opvoedingsondersteuning
aan alle ouders, zoals aangegeven in de brief. Als het op vrijwillige basis
gaat, is dat fantastisch, maar ingrijpen is ook mogelijk.De tweede lijn is die van het signaleren. Daarvoor is ongelooflijk belangrijk
dat wordt geïnvesteerd in de deskundigheidsbevordering van de werkers
in het onderwijs, de jeugdgezondheidszorg, de kinderopvang enzovoorts. Er
is gevraagd, hoe dat zit in het onderwijs. Ook daar geldt dat onderwijzers
er alert op horen te zijn. Het lijkt mij goed om in dat verband de meldcode
mee te pakken. Zoals bekend is in het recente verleden door het kabinet gevraagd
aan het NIZW om een meldcode te ontwikkelen, en die is er gekomen, en wordt
in een aantal sectoren al toegepast. Ik doel op de jeugdgezondheidszorg, het
onderwijs en ik meen de kinderopvang. Daarnaast heeft dat ertoe geleid dat
andere sectoren die code hebben overgenomen, met een toespitsing op de eigen
sector. Ik denk aan de huisartsen en de ziekenhuizen. Ik ben daar erg blij
mee. Er is gevraagd of het een goede gedachte is om de meldcode te vervangen
door een meldplicht. Daar valt wel wat voor te zeggen. In de VS bestaat zo'n
meldplicht al, waarvan ik heb begrepen dat een meldplicht niet altijd voordelig
uitwerkt. Het kan tot een zekere schuwheid leiden bij de mensen die ermee
moeten werken, bijvoorbeeld bij huisartsen, waar ook de vertrouwensrelatie
aan de orde is. Zo'n anderhalf jaar geleden is hierover een brief aan de Kamer
gezonden. Aandringen op melden? Jazeker, zeker bij de professionals, maar
ik zie op dit moment geen reden het standpunt van het vorige kabinet te wijzigen.Mevrouw Agema (PVV):De minister zegt dat hij een enkele reden heeft om zijn standpunt te wijzigen.
In het geval van kindermishandeling is echter sprake van strafbare feiten.
Als die strafbare feiten al bekend zijn van het AMK dan moeten die toch juist
wel doorgestuurd worden naar justitiële instanties?Minister Rouvoet:Ik kom straks op de aangifteplicht te spreken. Mevrouw Agema spreekt nu
namelijk over verplichte aangifte door de AMK's. Dat is een punt waar ik straks
op terugkom. Dat staat echter los van de plicht om bij de AMK's te melden.Mevrouw Verdonk (VVD):De heer Rouvoet haalt een standpunt aan van anderhalf jaar geleden. Toen
waren de onderzoeken waar wij vandaag over praten echter nog niet bekend.
Die onderzoeken hebben schrikbarende gegevens opgeleverd. De minister zegt
dat er altijd een mogelijkheid voor de arts moet bestaan om te kiezen voor
de vertrouwensrelatie. De VVD kiest echter voor het belang van het kind. Ik
vraag mij af hoe de minister daarover denkt.Minister Rouvoet:Het is vanzelfsprekend dat het belang van het kind centraal staat. Het
feit dat het aantal gevallen van kindermishandeling hoger is dan het toenmalig
kabinet wist in maart 2005 – op 4 maart 2005 is de brief naar de
Kamer gestuurd – doet niet af aan het feit dat nog steeds sprake is
van negatieve kanten van zo'n meldplicht. Dat moet zorgvuldig worden afgewogen.
Er is toen aan de Kamer gemeld welke negatieve effecten een introductie van
een meldplicht met zich mee zou kunnen brengen. Ik noem er een paar. Een ouder
kan dan zijn arts of hulpverlener gaan mijden uit vrees dat die een vermoeden
van kindermishandeling altijd zal melden. De drempel om een beroepsbeoefenaar
te benaderen wordt daardoor dus aanzienlijk hoger en dat gaat ten koste van
de hulp aan het kind. Vanuit het belang van het kind geredeneerd, heeft het
toenmalig kabinet destijds een verstandige keuze gemaakt.Het tweede negatieve effect zou kunnen zijn het risico van juridisering,
waardoor beroepsbeoefenaren hun handelen kunnen laten bepalen door angst voor
strafrechtelijke vervolging of een andere sanctie bij het niet melden van
een vermoeden van kindermishandeling.Het derde negatieve effect waar toen door het kabinet op gewezen werd,
is dat het zal leiden tot een grote stijging van het aantal vals-positieve
meldingen, met een extra onnodige druk op de AMK's als gevolg. Het zijn die
argumenten van het toenmalige kabinet, die ik volledig tot de mijne maak.
Ik heb geen aanleiding om het toen ingenomen standpunt te herzien.Mevrouw Verdonk (VVD):Ik begrijp de minister niet. Er kan geen meldplicht ingevoerd worden voor
huisartsen, omdat de ouders dan niet meer komen. Ouders, ga maar gewoon door
met het lichamelijk mishandelen van je kind. Dat is dan de boodschap die je
aan die ouders geeft. Binnenkort is het dan zo dat ouders hun kinderen niet
meer naar school sturen, want stel dat de leraar ziet dat het kind vol blauwe
plekken zit! Of ouders laten hun kind niet meer zwemmen, want stel dat de
zwemleraar ziet dat het kind blauwe plekken heeft. Als je deze redenering
doortrekt, vind ik die wel heel risicovol.Minister Rouvoet:Ik wijs er wel op dat dit de redenering van het vorige
kabinet is, waar wij nu over spreken. Ik begrijp uw verbazing dan ook niet
helemaal. Vanuit het belang van het kind geredeneerd, vind ik wat toen is
neergelegd door het toenmalig kabinet, een verstandige lijn van redeneren,
waarbij ik wil inzetten op een zo breed mogelijk toepassen van meldcodes,
het stimuleren van de meldingsbereidheid en het geven van voorlichting, ook
aan burgers. Ik zou niet graag zien dat wij door een snelle klap te maken,
namelijk het introduceren van een meldplicht, straks minder zicht hebben op
kindermishandeling. Dat is niet het belang dat u voor ogen staat en dat is
niet mijn belang en dat is zeker niet in het belang van de kinderen. Wij willen
zicht krijgen op de kinderen die mishandeld worden, maar het is dan wel zaak
dat de hulpverleners en de kinderen elkaar zien. Het standpunt dat toen is
ingenomen, maak ik dus volledig tot het mijne. Er kan ongetwijfeld aanleiding
zijn om daar bij de bredere discussie over het plan van aanpak, op terug te
komen.De voorzitter:U heeft uw interruptie al gebruikt, mevrouw Agema. De minister vervolgt
zijn betoog.Minister Rouvoet:Voorzitter. Er is verder gevraagd naar het elektronisch kinddossier en
de relatie met het elektronisch patiëntendossier. Bijvoorbeeld de heer Çörüz
sprak daarover in verband met het shoppen bij ziekenhuizen. Het is inderdaad
van belang dat wij dat traject van het elektronisch kinddossier voortvarend
voortzetten. Dit dossier is vanaf 1 januari aanstaande operationeel.
In de ene regio zal de aansluiting wat makkelijker verlopen dan in de andere,
want niet overal wordt al met een elektronisch kinddossier gewerkt. Vanaf
1 januari 2009 is aansluiting verplicht. Vanaf 1 januari aanstaande
wordt ieder contact opgenomen in het EKD.De volgende stap is de aansluiting tussen het elektronisch kinddossier
en het elektronisch patiëntendossier. Daarvoor moet nog een slag gemaakt
worden. Dit is echter wel van belang om het zogenaamde "ziekenhuis shoppen"
te voorkomen.De RAAK-aanpak ligt op het grensvlak van signaleren en ingrijpen. Deze
aanpak is succesvol gebleken en ik hecht er zeer aan dat zij zoveel mogelijk
navolging krijgt. In het plan van aanpak kom ik hier zeker op terug, want
ik ben enthousiast over RAAK-aanpak. Door een goede samenwerking en een adequate
regie kan de algemene doorlooptijd in de keten sterk worden teruggedrongen.
Nu komt het in sommige gevallen voor dat er 12 tot 15 maanden zitten tussen
het moment waarop wordt vastgesteld dat er iets moet gebeuren en het moment
waarop daadwerkelijk iets wordt gedaan. Dat is natuurlijk veel te lang. Via
de RAAK-aanpak kan die termijn drastisch worden teruggedrongen. De ambitie
is om deze doorlooptijd terug te dringen tot 1 à 2 weken met een maximum
van 2 maanden. Ik zal niet volstaan met het rondsturen van het handboek RAAK.
Overigens moeten wel alle gemeenten en regio's kennis kunnen nemen van deze
aanpak. Er is een relatie met de Centra voor Jeugd en Gezin. Ik zal graag
in het overleg met gemeenten en provincies de RAAK-aanpak onder de aandacht
brengen. Hoe sneller die aanpak overal wordt overgenomen, hoe beter het is.Ik begrijp wel dat er gepleit wordt voor één hulpverlenende
instantie per gezin, maar ik wijs erop dat het in veel gevallen gaat om instanties
met zeer uitlopende taken. Het aantal hulpverleners is niet het grootste probleem,
maar wel het gebrek aan regie en onderlinge afstemming. Zowel bij de RAAK-aanpak
als bij de Centra voor Jeugd en Gezin staan afstemming, coördinatie en
regie centraal. In overleg met de gezinnen kan er daartoe een gezinscoach
worden ingeschakeld. Dat is geen nieuwe functionaris, maar een van de al in
het gezin werkzame hulpverleners.Ik kan niet nalaten er nogmaals op te wijzen dat er een melding nodig
is om in te kunnen grijpen. Signalen dat er iets fout gaat, moeten gemeld
worden zodat bezien kan worden of er actie moet worden ondernomen of dat kan
worden volstaan met een consult of een advies.Gevraagd is wat een AMK met die meldingen doet. Er is gesproken van 107.000
gevallen waarin er sprake is van kindermishandeling, terwijl er bij de AMK's
40.000 meldingen zijn gedaan. Dat is een enorm gat. In 14.000 gevallen leidt
het tot een onderzoek omdat niet kan worden volstaan met een advies. Dat kan
op twee manieren leiden tot ingrijpen. Ten eerste tot ingrijpen in het belang
van het kind via een ondertoezichtstelling of als het nodig is tot een uithuisplaatsing.
Dat gaat via de Raad voor de Kinderbescherming. Een aantal woordvoerders vindt
terecht dat de termijn voor het onderzoek door de AMK's moet worden bekort.
De wettelijke termijn is 96 dagen – 13 weken en 5 dagen – voor
het opstarten van het onderzoek. Ik kom nog met concrete plannen daarvoor.
In hoeverre die termijn moet worden bekort hangt af van het overleg met de
betrokken instanties. Dat moet echter niet op de lange baan worden geschoven.
Daarom ben ik van zins om in het plan van aanpak met een concreet voorstel
te komen. Er is een wetswijziging voor nodig. Mij dunkt dat het mogelijk moet
zijn om die termijn te verkorten naar 10 en misschien wel naar 8 weken. Overigens
hoeft het kind niet, zoals door sommigen werd gesuggereerd, tijdens het onderzoek
door het AMK altijd in het gezin te blijven waar het mishandeld is. Er is
een voorlopige ondertoezichtstelling mogelijk. In het belang van het kind
kan ingegrepen worden, waarbij het kind uit het gezin wordt gehaald in afwachting
van de uitkomst van het onderzoek. Uiteindelijk is ook een maatregel van de
kant van de Raad voor de Kinderbescherming mogelijk.De tweede mogelijkheid voor het AMK tot ingrijpen is het doen van aangifte.
Als men het gevoel heeft dat er sprake is van een ernstige vorm van kindermishandeling
kan aangifte worden gedaan, wat kan leiden tot een veroordeling. Mevrouw Agema
vindt dat aangifte verplicht moet worden gesteld. Ik wijs erop dat de AMK's
het belang van het kind centraal stellen. Er is verschil in de beoordeling
van situaties. Gaat het bijvoorbeeld om de nieuwe vriend van moeder die zijn
handen niet thuis kan houden of gaat het om een bijstandsmoeder met meer kinderen
die onmachtig is om een goede opvoeding te geven en die zich te buiten gaat
aan kindermishandeling. In beide gevallen moet de vraag gesteld worden of
het in het belang van het kind is om tot een veroordeling van de dader te
komen. Wellicht is het in het geval van de bijstandsmoeder verstandig om te
kiezen voor de andere route, namelijk een snelle ondertoezichtstelling als
het nodig is en vervolgens met de moeder het traject ingaan van een meer verplichtende
vorm van opvoedingsondersteuning. Op die manier wordt het mogelijk om de gezinsrelatie
in stand te houden en tot een verantwoorde opvoeding te komen. Dat is de reden
waarom niet in alle gevallen aangifte wordt gedaan van kindermishandeling.
Onlangs zijn vragen van een fractiegenoot van mevrouw Agema
op dit terrein door de minister van Justitie en mij beantwoord.De voorzitter:Hoeveel tijd denkt de minister nog nodig te hebben voor zijn antwoord?
Het debat loopt namelijk erg uit.Minister Rouvoet:Het is aan u om dat te bepalen. Ik wil graag mijn betoog goed afronden.
Er liggen nog wat onderwerpen die beantwoording behoeven, maar dat kan ook
breder bij het plan van aanpak. Ik zal mijn best doen om het zo kort mogelijk
te houden.Ik wil nog ingaan op de samenwerking tussen de AMK's en de Raad voor de
Kinderbescherming. Wat dat betreft is verbetering mogelijk. Aan de Kamer is
in het verleden al gemeld dat er in een zevental regio's een traject "Beter
Beschermd" loopt, waarbij de Raad voor de Kinderbescherming al meekijkt
op het moment dat de melding door het AMK in behandeling wordt genomen. Dat
geeft enorme voordelen bij – wat dan heet – de warme overdracht,
omdat dan niet opnieuw een dossier hoeft te worden opgebouwd en in feite de
beoordeling die al door het AMK is gedaan, moet worden overgedaan. Voortzetting
van het project "Beter Beschermd" en ook het landelijk uitrollen
daarvan lijken mij ongelooflijk belangrijk. Daar gaan wij ook mee aan de slag.
De Kamer krijgt nader bericht over de manier waarop dat zal worden vormgegeven.Er zijn een paar feitelijke vragen gesteld over het aantal veroordelingen.
Ik laat dat nu rusten, maar merk wel op dat er op dat gebied een complicatie
ligt, in die zin dat kindermishandeling niet apart strafbaar is gesteld. Het
gaat altijd over veroordelingen wegens mishandeling. Zie het Wetboek van Strafrecht.
Het spreken over het aantal veroordelingen wegens kindermishandeling is een
beetje speculatief, omdat die niet apart geregistreerd worden. Het is dus
lastig om concrete cijfers over dat traject te geven. Ik wil eens kijken,
ook in samenspraak met de collega van Justitie, wat er wel te melden valt
over aantallen in het traject van aangifte doen naar zaken die opgepakt worden
door de rechter en überhaupt tot een zaak komen. Ik kan echter niet beloven
dat dit concrete cijfers over het aantal veroordelingen wegens kindermishandeling
zal opleveren wegens die redenen die ik al eerder heb aangegeven.Voorzitter. Gelet op uw aansporing zal ik, voor zover dat nodig is, een
aantal concrete vragen nog schriftelijk beantwoorden. Ik geef nu staccato
nog een paar punten, in de hoop dat dat in ieder geval een begin van een antwoord
is voor de woordvoerders. Er is gevraagd naar het onaangekondigd afleggen
van huisbezoeken. De Raad voor de Kinderbescherming heeft inderdaad de gewoonte
om huisbezoeken meestal aan te kondigen, maar heeft wel de bevoegdheid om
onaangekondigd bezoeken af te leggen. Dat gebeurt ook wel. Zeker als de Raad
denkt dat er echt iets aan de hand is en er bijvoorbeeld aanleiding is voor
een voorlopige ondertoezichtstelling, gaat dat vaak gepaard met onaangekondigde
huisbezoeken. En dat is maar goed ook! Er zijn dus geen wettelijke belemmeringen.
Het blijkt ook in de praktijk vaak zo te werken.Er is ook een vraag gesteld over het ambtshalve opleggen van een ots.
Het is al praktijk dat als de Raad voor de Kinderbescherming wordt ingeschakeld,
er ook wordt gekeken naar andere kinderen. Het ligt dus niet voor de hand
om het ambtshalve opleggen van een ots door de rechter te laten doen, maar
de Raad voor de Kinderbescherming houdt wel al rekening met andere kinderen
die in het gezin aanwezig zijn en kan, zo nodig, daarvoor voorzieningen vragen
aan diezelfde kinderrechter. De kinderrechter zelf is natuurlijk niet geëquipeerd
om de situatie van andere kinderen in te schatten. Dat is echt aan de Raad
voor de Kinderbescherming. Maar ook dat is al praktijk.Mevrouw Kant heeft een vraag gesteld over gespecialiseerde gezinszorg.
Misschien mag ik die "afdoen" door te verwijzen naar de antwoorden
op haar Kamervragen daarover die haar inmiddels bereikt zouden moeten hebben.
In die antwoorden staat onder andere dat de gemeenten en de provincies daar
een rol hebben en dat het CIZ daar nooit voor heeft geïndiceerd.Ik ken uiteraard het Kinder- en Jeugdtraumacentrum in Haarlem. Dat doet
belangrijk werk. Het wordt aangeboden via de AWBZ. Ik zal naar aanleiding
van de vragen nagaan wat daar precies speelt en daarop terugkomen.Ik wil nog iets opmerken over de risicofactoren, omdat die natuurlijk
ook een belangrijk onderdeel vormen van het rapport dat gisteren is verschenen.
Daar is terecht aandacht voor gevraagd. De belangrijkste risicofactoren blijken
te zijn: een zeer lage opleiding en werkloosheid. Dat is samengevat ook wel
de lagere economische status, waarop door een aantal woordvoerders is gewezen.
Het mag de Kamer ook niet verbazen dat ik mij vanuit mijn verantwoordelijkheid
en takenpakket vooral richt op de vraag, welke handvatten en aanknopingspunten
die risicofactoren bieden om een betere risicotaxatie te maken bij de Centra
voor Jeugd en Gezin, in die vroegsignalering, zodat wij op de goede plekken
komen met het meer gerichte hulpaanbod. Zo begrijp ik het in ieder geval.
Tegelijkertijd vind ik het terecht dat de Kamer mij aanspreekt om mijn algemene
verantwoordelijkheid voor integraal jeugdbeleid. Ik verzeker de Kamer dat
ik in discussie met de staatssecretaris van Sociale Zaken en andere collega's
werkgelegenheid en armoedebeleid onder de aandacht zal brengen. Dat hoort
bij een integrale benadering van de problematiek. Ik geef echter prioriteit
aan de aanknopingspunten die ik ter beschikking heb. Die zullen in het plan
van aanpak opgenomen worden. Ik zal in dat plan ook aandacht geven aan de
risicofactoren in bredere zin en wat het kabinet daaraan kan doen. In het
coalitieakkoord is het nodige opgemerkt over werkgelegenheidsbeleid. Dat wordt
nader uitgewerkt in het beleidsprogramma. Ik wil daarover graag met de Kamer
spreken.De heer Dibi (GroenLinks):De heer Rouvoet heeft tegen toenmalig staatssecretaris Ross-van Dorp gezegd: "Ik
wil graag dat de staatssecretaris meer kwantificeerbare en afrekenbare doelen
stelt. Ik twijfel geen moment aan haar inzet en haar inspanningen. Daar kunnen
bewindslieden niet op worden aangesproken en afgerekend." Wat is de ambitie
van de minister bij de wachtlijsten? Verbindt hij net als zijn voorganger
zijn politieke lot aan het einde van de wachtlijsten? Hoeveel gevallen van
kindermishandeling mogen er over vier jaar nog zijn? Is de minister bereid
de tijd dat jeugdvoogden per week kwijt zijn aan de bureaucratie tot 25%
te laten dwalen?Minister Rouvoet:Wat voor de staatssecretaris gold, geldt ook voor mij. Het is goed om
waar mogelijk afrekenbare doelen te stellen, in mijn eigen programma voor vier jaar en in het plan van aanpak. Ik wil opkomen voor de
belangen van alle kinderen en voor het recht van kinderen op een veilige leefomgeving
en op veilig opgroeien. De cijfers moeten dan ook zo veel mogelijk naar beneden.
In het plan van aanpak maak ik dat concreet, zodat de Kamer erover kan spreken.Er zijn vragen blijven liggen die feitelijk van aard zijn. Die wil ik
schriftelijk afdoen. Ik ga ervan uit dat alle geopperde suggesties ook betrokken
worden bij het debat over het plan van aanpak. Ik hoop oprecht dat het mogelijk
is om direct na verschijning daarover met de Kamer te spreken. Dat kan nog
voor de zomer gebeuren.Mevrouw Bouchibti (PvdA):Gaat de minister de vragen die niet zijn beantwoord alsnog van een antwoord
voorzien in een brief?Minister Rouvoet:Ik maak onderscheid tussen feitelijke vragen, die per brief kunnen worden
beantwoord, en de suggesties, die ik graag betrek bij de vormgeving van het
plan van aanpak. Het is geen prudente werkwijze om voorafgaand aan het plan
van aanpak de suggesties vanuit de Kamer apart van commentaar te voorzien.
Ik neem die suggesties mee. De Kamer is vervolgens aan zet bij de bespreking
van het plan.De heer Dibi (GroenLinks):Voorzitter. Ik las deze week in de Trouw dat een jeugdvoogd al haar hoop
op deze minister heeft gevestigd. Dat heb ik ook. Ik ben blij met de toezegging
over de landelijke campagne. Ik was van plan om daarover een motie in te dienen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat het van belang is om kwantificeerbare en afrekenbare doelen
te stellen aan het begin van een regeerperiode;verzoekt de regering, zich tot doel te stellen dat over vier jaar: - het aantal gevallen van kindermishandeling is gehalveerd;-
nergens in de jeugdzorg wachtlijsten zijn en dat zij er bij de AMK's ook nooit
zullen komen;- de tijd die jeugdvoogden per week kwijt zijn aan bureaucratie,
is verminderd tot maximaal 25%,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Dibi, Kant en Agema. Naar mij
blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 2(31015).De Kamer, gehoord de beraadslaging,overwegende dat de extra aandacht voor kindermishandeling en de brede
samenwerking in de RAAK-regio's tot goede resultaten hebben geleid;constaterende dat de minister van plan is, de resultaten van RAAK voor
de zomer aan de gemeenten beschikbaar te stellen;van mening dat het risico bestaat dat het proces verwatert als alleen
de resultaten beschikbaar worden gesteld en het verder geheel aan gemeenten
wordt overgelaten of en, zo ja, wat zij ermee gaan doen;verzoekt de regering, sturing te geven aan de landelijke uitrol van RAAK,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Dibi, Verdonk, Koşer Kaya
en Agema. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 3(31015).De heer Dibi (GroenLinks):Voorzitter. Ik wil toch gezegd hebben dat wij zeer teleurgesteld zijn
over de voorbereiding van de minister op het gebied van de wachtlijsten. Verschillende
provincies geven aan dat die in rap tempo toenemen en ik had daarom wel iets
meer van hem verwacht. Ik hoop dat hij ons zo snel mogelijk zal laten weten
wat hij aan die wachtlijsten wil gaan doen.Mevrouw Kant (SP):Voorzitter. Ik wacht met smart op het plan van aanpak want ik verwacht
daar veel van.Er zijn wel enkele dingen waarvan ik vind dat het een tandje ruimer mag
of het mij niet duidelijk is hoe ver de minister daarin wil gaan. Het eerste
is de opvoedondersteuning aan alle ouders. Ik heb hierover de volgende motie.De Kamer,gehoord de beraadslaging,verzoekt de regering, plannen te maken voor opvoedondersteuning voor alle
ouders,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Kant. Naar mij blijkt, wordt zij
voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 4(31015).Mevrouw Kant (SP):Het gaat ons niet alleen om ouders die dit nodig hebben of waarvan het
consultatiebureau heeft vastgesteld dat zij dat nodig hebben, alle ouders
in Nederland zouden naar onze mening opvoedonder­steuning moeten krijgen,
zodat het normaal wordt.Mijn tweede motie.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat de invoering van de RAAK-methode/werkwijze in heel Nederland
gewenst is;constaterende, dat heel Nederland een grote RAAK-regio moet worden;verzoekt de regering, landelijk de werkwijze volgens de RAAK-methode in
te voeren,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Kant en Agema. Naar mij blijkt,
wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 5(31015).Mevrouw Kant (SP):Voorzitter. Een motie die al is ingediend, vond ik niet ver genoeg gaan.
De toezegging van de minister op dat punt vond ik ook niet ver genoeg gaan.
Stimuleren, sturing geven, prima, maar ik vind dat RAAK landelijk moet worden
ingevoerd en dat deze minister daarvoor moet zorgen!De volgende motie.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat het signaleren en actie ondernemen om waar nodig kindermishandeling
te stoppen, een verantwoording is van alle instellingen en professionals die
met kinderen en jongeren werken;constaterende dat gebruik van een richtlijn of meldcode kindermishandeling "Hoe
te handelen bij (vermoedens van) kindermishandeling", hierbij een logische
en noodzakelijke stap is;verzoekt de regering, voor deze beroepsgroepen het gebruik van meldcodes
te verplichten,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Kant en Agema. Naar mij blijkt,
wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 6(31015).Mevrouw Kant (SP):Het gaat niet om het verplicht melden, maar om het verplicht gebruiken
van meldcodes voor de mensen die werken met kinderen. Stimuleren vind ik in
dit geval onvoldoende.Dan komt nu mijn laatste motie in dit debat.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat voor kinderen die mishandeld zijn, snel goede behandeling
mogelijk moet zijn;verzoekt de regering, regionale behandel- en diagnostische centra te ontwikkelen
en bestaande te ondersteunen en te faciliteren,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Kant. Naar mij blijkt, wordt zij
voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 7(31015).Mevrouw Kant (SP):Dit was de enige vraag die de minister niet beantwoord heeft. Ik hoop
dat hij hier positief op reageert.Ik ben blij met zijn toezegging dat hij de Kamer zal informeren over de
situatie van het centrum in Haarlem. Ik ga er in ieder geval van uit dat dit
centrum gewoon kan blijven functioneren.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Voorzitter. Ik dank de minister voor zijn antwoorden. Omdat wij niet helemaal
tevreden waren over zijn reactie op elk onderwerp dat in dit debat aan de
orde is gekomen, hebben wij de RAAK-motie van de heer Dibi mede ondertekend.
Mevrouw Verdonk komt nog met een door ons ondertekende motie over wachtlijsten.Ik heb zelf nog een heel belangrijk punt aangekaart, namelijk de genitale
verminking van meisjes. Ik moest helaas even weg, dus heb ik niet het hele
antwoord van de minister kunnen horen, maar ik heb begrepen dat hij daar geen
enkel woord aan heeft gewijd. Wij zijn daar nu al jaren over aan het praten,
voorlichting aan het geven, geduldig aan het uitleggen, maar nog steeds worden
op grote schaal meisjes verminkt. Wij zijn vorige week nog op de vingers getikt
door de VN-ambassadeur. Ik vind dit onacceptabel. Kennelijk vinden wij het
belangrijker dat de gevoelens van een groep worden gespaard die misschien
zou schrikken als meisjes worden gecontroleerd op genitale verminking dan
dat de lichamelijke verminking van meisjes wordt beëindigd. Hun traumatische
ervaring vinden wij kennelijk minder belangrijk. De schaamte en het taboe
wegen naar mijn mening niet op tegen de lichamelijke beschadiging van de meisjes.Ik heb een motie voorbereid, omdat ik vind dat er in dezen een verplichting
moet worden gesteld. Omdat wij het wel verplicht stellen dat de balletjes
van jongetjes worden gecontroleerd, zie ik niet in waarom meisjes niet gecontroleerd
zouden kunnen worden. Die motie luidt als volgt.De Koşer KayaKamer,gehoord de beraadslaging,van mening dat meisjesbesnijdenis een gruwelijke vorm van kindermishandeling
is en dat alles op alles moet worden gezet om deze handeling in Nederland
volledig uit te bannen;constaterende dat in Frankrijk van het beleid om meisjes verplicht te
controleren op een mogelijke besnijdenis, een duidelijk preventieve werking
uitgaat;verzoekt de regering, het controleren op meisjesbesnijdenis door de GGD,
in de persoon van de schoolarts, ook in Nederland te verplichten,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Koşer Kaya en Verdonk.
Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 8(31015).Mevrouw Kant (SP):De doelstelling van deze motie is uiteraard sympathiek. Ik ben het ermee
eens dat wij hieraan veel meer moeten doen. Ik betwijfel echter of het wijs
is om deze route te kiezen waarbij specifiek voor dit probleem een controle
door de schoolarts wordt ingevoerd. Ik neem aan dat die controle dan voor
alle meisjes geldt, ongeacht of zij tot een risicogroep behoren. Zou het niet
verstandiger zijn om dit beleid te richten op de risicogroep? Zou het niet
beter zijn om dit toe te voegen aan het algemene onderzoek van de schoolarts
waarbij ook wordt gekeken naar overgewicht, opvoedingsproblemen, rookgedrag
en zo meer? De arts zou dit probleem dan kunnen meenemen en hier specifiek
aandacht aan besteden bij bepaalde groepen. Zou dit niet veel wijzer zijn
dan zo'n gerichte benadering?Mevrouw Koşer Kaya (D66):Wij voeren al sinds 1993 een dergelijk beleid, maar als wij dan nog steeds
op de vingers worden getikt, is het voor mij klaar. Er moet nu eindelijk een
verplichting worden ingevoerd. Waarom kunnen wij verplicht stellen dat bij
jongens wordt gecontroleerd of de testikels zijn ingedaald, maar niet dat
de meisjes worden gecontroleerd op besnijdenis? Ik begrijp dit niet. Ik heb
net nog naar het verhaal van Mashima geluisterd over de traumatische ervaring
die zij heeft gehad. Er zijn heel veel meisjes die al bij het plassen pijn
hebben, die geen seks kunnen hebben omdat dat te pijnlijk is, en wij zouden
dat normaal moeten vinden? Ik vind dit niet normaal. In Frankrijk is hier
eindelijk wel werk van gemaakt en met resultaat!Mevrouw Kant (SP):Mevrouw Koşer Kaya moet wel luisteren naar wat ik zeg. Zij doet
net alsof ik het probleem niet onderken. Ik vind het net zo belangrijk als
zij.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Dan luistert mevrouw Kant niet goed naar mij.Mevrouw Kant (SP):Ik denk dat de oplossing van mevrouw Koşer Kaya geen echte oplossing
is. Bovendien, was het maar waar dat wij al jaren doen wat ik zeg. De schoolarts
is wegbezuinigd en bestaat niet meer. Er wordt niet meer periodiek gecontroleerd.
Trouwens, die balletjescontrole is ook helemaal niet verplicht.Ik pleit ervoor dat de schoolarts terugkomt en dat er op een goede manier
en vaak, in het algemeen naar het welbevinden van de kinderen wordt gekeken.
Wat mevrouw Koşer Kaya wil, zou daarvan onderdeel moeten uitmaken.Mevrouw Koşer Kaya (D66):De lichamelijke beschadiging van meisjes is veel te ernstig. Sinds 1993
is er al een preventiebeleid overeenkomstig het advies van destijds. Ik begrijp
wel waar mevrouw Kant naar toe wil, maar haar oplossing is de mijne niet.
Sinds wanneer is de SP niet voor een verplichting? De partij pleit in vrijwel
alles voor een verplichting, maar in dezen zou dat onoverkomelijk zijn.Mevrouw Kant (SP):Ik heb de indruk dat wij langs elkaar heen praten. Ik ben wel voor een
verplichting van de schoolarts. Die schoolarts moet goed kijken hoe het met
de kinderen gaat. Ik ben er hartstikke voor dat een kind naar de schoolarts
moet, maar niet specifiek op dit onderwerp. Ik denk dat dit contraproductief
werkt. Mevrouw Koşer Kaya moet nu niet zeggen dat ik geen oplossing
wil voor dit probleem. U hebt een oplossing specifiek hiervoor. Ik zeg: laten
wij alstublieft dingen bij elkaar houden. Laten wij alle gezondheidsproblemen,
inclusief dit ernstige probleem, bij de schoolarts brengen, want dat lijkt
mij effectiever. Ik denk dat wat u wilt, eerder contraproductief is.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ik geloof dat er ook allerlei andere punten zijn die wij bij de schoolarts
neerleggen, dus dit kan er ook nog bij. Dan komen wij waar u naartoe wilt.
Ik zou het toejuichen als u mijn motie zou ondersteunen.Mevrouw Verdonk (VVD):Ik wil toch even memoreren dat dit een zeer heugelijke dag is. Ik heb
mijn maidenspeech gehouden, dat maakt dit al tot een heel heugelijke dag voor
mij, maar het is ook heel goed om te zien dat de D66-fractie om is. Daar ben
ik heel blij mee. Er is een motie ingediend in 2003/2004 door mevrouw Arib.
Daar stemde de D66-fractie nog tegen, al had die motie precies hetzelfde dictum
als de nu voorliggende motie. Verder is er een motie uit 2005. Daar heeft
de staatssecretaris de toezegging over gedaan dat zij de motie zou gaan uitvoeren.
Dat is er nog niet van gekomen. Die motie ondertekende de D66-fractie toen
ook nog niet. Dus ik vind dit een heuglijke dag.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Ik ben blij dat u mij deze vraag stelt, want mijn collega Boris Dittrich
heeft zelfs een initiatiefwetsvoorstel ingediend. Dat gebeurde ver voor de
indiening van de moties waar u op doelt. Alleen was daar niet voldoende steun
voor. Ik weet niet waarom u dit stelt, maar wij vechten hier al jaren voor.De voorzitter:Mag ik met het oog op de tijd vragen om één korte opmerking?Mevrouw Verdonk (VVD):Wat ik niet begrijp, is dat er een dergelijk voorstel ligt en dat de D66-fractie
er vervolgens niet voor is, als er twee moties worden ingediend met dezelfde
strekking.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Dat houdt waarschijnlijk verband met dat initiatiefwetsvoorstel. Ik ken
de precieze geschiedenis niet, maar dat de heer Boris Dittrich de eerste in
deze Kamer was die hierover überhaupt vragen heeft gesteld, mag hier
ook gezegd worden.Mevrouw Agema (PVV):Voorzitter. De PVV-fractie heeft geen behoefte aan een AMK dat een voorschifting
maakt en vindt dat er, ingeval er een melding binnenkomt bij het AMK, ook
altijd aangifte moet volgen. Daarom luidt onze motie als volgt.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat op grond van artikel 11, lid 1, sub d, van de Wet op de
jeugdzorg het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK) tot taak heeft,
andere justitiële autoriteiten in kennis te stellen van kindermishandeling
of een vermoeden daarvan, indien het belang van de minderjarige dan wel de
ernst van de situatie waarop de melding betrekking heeft, daartoe aanleiding
geeft;van mening dat dit veel te vrijblijvend is;verzoekt de regering, de wet zodanig aan te passen dat het AMK een aangifteplicht
krijgt om justitiële autoriteiten in kennis te stellen van kindermishandeling
of een vermoeden daarvan,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Agema en Verdonk. Naar mij blijkt,
wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 9(31015).Mevrouw Bouchibti (PvdA):Voorzitter. Dank u wel. Mijn motie luidt als volgt.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat kindermishandeling meer en eerder gemeld moet worden;overwegende dat signalen en meldingen vroegtijdig moeten worden opgevolgd;overwegende dat naast civielrechtelijke en strafrechtelijke maatregelen
opvoedingsondersteuning een belangrijk preventief middel is; constaterende dat het regeerakkoord hiervoor middelen vrijmaakt;verzoekt de regering, op zo kort mogelijke termijn opvoedingsondersteuning
actief aan te bieden aan gezinnen in een risicosituatie,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Bouchibti, Kant, Agema, Dibi,
Voordewind en Çörüz.Zij krijgt nr. 10(31015).De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter. De urgentie van het probleem is duidelijk en helaas groot.
Die urgentie klonk ook door in de beantwoording van de minister. Daar heb
ik scherp op gelet, want als dat niet zo zou zijn, dan is er pas echt een
probleem. Wij hebben natuurlijk diverse middelen om de problemen aan te pakken
en allerlei instrumenten, maar er moeten nieuwe worden ontwikkeld en wat wij
hebben, moet hier en daar worden aangescherpt, en dat in onderlinge samenhang.
Daarbij moet niet de automatische piloot worden ingevoerd, in de trant van:
dit instrument hebben wij, dat maken wij even verplicht en dan zijn wij van
het probleem af. Zo is het natuurlijk niet. Denk eens aan de vertrouwensrelatie
die een huisarts met zijn patiënten heeft. Daar kun je niet zomaar aan
voorbij gaan.Het plan van aanpak van het programma Jeugd en Gezin verschijnt dezer
dagen. Ik had wat moeite met het debat en heb dat in de loop van de dag alleen
maar meer gekregen. Deze problematiek is te omvangrijk om in een spoeddebat,
een vierminutendebat, op een fatsoenlijke manier te bespreken. Mijn kritiek
betreft niet de spreektijdbeperking. De actualiteit is schrijnend en heeft
mij ook pijnlijk getroffen, laat daarover geen enkel misverstand bestaan.
Wij lijken adequaat gehandeld te hebben door daar meteen bovenop te springen
door middel van een spoeddebat, maar ik vraag mij af of wij de urgentie en
de problematiek wel voldoende serieus hebben genomen, nu wij het debat bijna
hebben afgerond. Naar mijn bescheiden mening is dat niet echt gebeurd. Wij
hebben onder de maat gepresteerd. Ik leg dit als de visie van mijn fractie
in de Kamer neer. Iedereen moet daar maar over denken wat hij wil. Ik vind
dat wij hier lering uit moeten trekken. Deze problematiek is zo serieus, veelomvattend
en indringend dat wij daar veel meer tijd voor hadden moeten nemen. Dan hadden
wij die met elkaar uit kunnen discussiëren. Nu moet de minister een heleboel
dingen in zijn komende stukken parkeren. Dat was te voorzien. Hij kan niet
anders. Hij is nog maar een week of wat onderweg en heeft nog een lange weg
te gaan. Laat er geen misverstand over bestaan dat ook mijn fractie dit probleem
serieus neemt. Natuurlijk worden er moties ingediend. Die zal zij serieus
in overweging nemen. Er kwam net een motie langs waar alleen mijn handtekening
niet onder stond. Die motie is mij niet voorgelegd. Ik had er wel onder kunnen
en willen staan. Dit is geen verwijt; zo lopen die dingen. Ik wil wel gezegd
hebben dat wij anders met de spoeddebattencultuur moeten omgaan, willen wij
onszelf en de problematiek serieus nemen.Mevrouw Verdonk (VVD):Voorzitter. Ik dank de minister voor zijn beantwoording. Ik heb nog twee
verduidelijkende vragen te stellen en een drietal moties in te dienen. Tegen
de heer Van der Vlies wil ik zeggen dat het feit dat dit onderwerp nu op de
agenda staat, aantoont dat dit een urgent probleem is en dat er dus voor juli
antwoorden moeten komen.Iemand die problemen met de opvoeding heeft en opvoedingsondersteuning
krijgt aangeboden, maar die niet accepteert, krijgt kwijtschelding van huurschuld.
Dat lijkt mij een premie voor slecht gedrag. Wil de minister dit nog eens
uitleggen? Wil de minister ook artikel 304 van het Wetboek van Strafrecht
bestuderen met het oog op het niet apart registeren van kindermishandeling?De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat een snelle invoering van het elektronisch kinddossier
van essentieel belang is voor het (tijdig) herkennen van risicogezinnen en
signaleren van gevallen van kindermishandeling;overwegende dat de vorige regering geen beletsel zag voor een invoering
van het elektronisch kinddossier per 2008;constaterende dat de huidige regering daar in haar coalitieakkoord van
afwijkt en de invoering tot 2009 uitstelt;verzoekt de regering, het oorspronkelijke tijdpad voor invoering van het
elektronisch kinddossier ten uitvoer te leggen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Verdonk en Agema. Naar mij blijkt,
wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 11(31015).De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat artsen juridisch niet de plicht hebben om kindermishandeling
te melden bij het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling;overwegende dat artsen volgens de meldcode van de beroepsgroep slechts
een "morele plicht" hebben om kindermishandeling te melden;overwegende dat vroegsignalering van kindermishandeling van essentieel
belang is en dat artsen hierin een belangrijke taak hebben; van mening dat het kind uitgangspunt moet zijn van handelen en beleid;verzoekt de regering, een meldplicht van artsen wettelijk vast te leggen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Verdonk en Agema. Naar mij blijkt,
wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 12(31015).De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat de minister een plan van aanpak heeft opgesteld met als
doel: - voorkomen dat ouders hun kind (gaan) mishandelen;- vroegtijdig signaleren van gevallen van kindermishandeling;- daar waar mishandeling wordt gesignaleerd: zo snel mogelijk stoppen van
de mishandeling;overwegende dat, als er meer gevallen van kindermishandeling worden gesignaleerd,
dit zal leiden tot meer meldingen bij het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling
(AMK);van mening dat melding bij het AMK zo snel mogelijk moet leiden tot een
onderzoek van de gezinssituatie van het kind en daarop zo snel mogelijk actie
moet volgen;constaterende dat melding van kindermishandeling bij het AMK niet meteen
leidt tot actie, aangezien er sprake is van een doorlooptijd van 13 weken
en dat er tevens sprake is van een capaciteitsprobleem in de jeugdhulpverlening
en de jeugdzorg, waardoor kinderen nergens terecht kunnen als kindermishandeling
is gesignaleerd;verzoekt de regering, op korte termijn aan te geven hoe en op welke termijn
de capaciteitsproblemen worden opgelost en de doorlooptijd bij het AMK wordt
versneld,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Verdonk, Koşer Kaya, Dibi
en Agema. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 13(31015).De heer Çörüz (CDA):Voorzitter. Ik dank de minister, die echt de urgentie inziet van de problematiek
van kindermishandeling. Op een aantal onderdelen zullen de plannen worden
uitgewerkt. Daar wachten wij op.Komt er een vervolgonderzoek na deze twee belangrijke onderzoeken? Het
zou goed zijn om over enige tijd na te gaan of er iets is veranderd en of
de beoogde aanpak daadwerkelijk heeft geholpen.De minister heeft over het geringe aantal vervolgingen van kindermishandeling
gezegd dat kindermishandeling niet als zodanig is opgenomen in het Wetboek
van Strafrecht. Dat is juist. Kan in overleg met het OM niet worden gedacht
aan een richtlijn, zoals die ook geldt voor huiselijk geweld? Is de minister
bereid om dit te bespreken met de minister van Justitie?Ik heb aandacht gevraagd voor de nazorg voor veroordeelde vaders en moeders
die terugkomen, niet alleen in de vorm van een enkel reclasseringscontact
maar ook in de vorm van het betrekken hierbij van het gehele gezin, inclusief
de kinderen.Ik heb gewaarschuwd voor shoppen langs ziekenhuizen. De minister heeft
gezegd dat er elektronische kind- en patiëntendossiers komen. In het
elektronisch kinddossier zijn ziekenhuizen echter niet opgenomen. Ik wil voorkomen
dat ouders gaan shoppen.Ik dien ten slotte de volgende motie in, omdat de minister mij niet helemaal
goed heeft begrepen. Op dit moment kan de rechter een ondertoezichtstelling
alleen uitspreken op verzoek van de Raad voor de Kinderbescherming. Er kunnen
dus veel zaken zijn, bij voorbeeld omgangsregelingen, die niet direct aanleiding
voor deze raad zijn om te vragen om beschermingsmaatregelen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat er in gezinnen met meerdere kinderen per kind afzonderlijk
een beschikking tot ondertoezichtstelling (ots) moet worden afgegeven;overwegende dat problemen in een gezin die leiden tot een ots-beschikking
zich veelal niet beperken tot één kind uit het gezin;overwegende dat het veel tijd kost per kind afzonderlijk het traject in
te zetten;overwegende dat thans alleen de ots kan worden uitgesproken op verzoek;verzoekt de regering, de mogelijkheden te onderzoeken voor het toekennen
van een ambtshalve bevoegdheid voor de kinderrechter om een ots op te kunnen
leggen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Çörüz, Bouchibti
en Voordewind. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 14(31015).De heer Voordewind (ChristenUnie):Voorzitter. Ook ik dank de minister voor zijn uitgebreide beantwoording.
Zijn enthousiaste inzet is overduidelijk erop gericht om dit probleem heel
serieus aan te pakken. Wij zullen hierover ongetwijfeld nog meerdere malen
met hem komen te spreken. Ik had de minister gevraagd naar de consultatiebureaus en de geboorteaangiften.
Ik verzoek hem schriftelijk te antwoorden hoe de situatie zich ontwikkelt
bij verschillende gemeenten om tot een opvoedingspakket te komen.Ik had hem verder gevraagd naar de signalering bij basisscholen. De middelbare
scholen kennen daarvoor een regeling, maar hoe is de verspreiding daarvan
op basisscholen? Kunnen wij daar tot een grotere dekking komen? Ik verzoek
de minister ook deze vragen schriftelijk te beantwoorden.Voorts heb ik gevraagd naar de verjaringstermijn voor seksueel misbruik,
die nu vijftien jaar bedraagt.Ten slotte heb ik geen reactie van de minister gekregen op mijn verzoek
om de kosten van de Kindertelefoon te bezien. Om die reden dien ik de volgende
motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,van mening dat de telefonische hulpverleners een belangrijke bijdrage
leveren aan de verbetering van het welzijn van kinderen;van mening dat alle vormen van telefonische hulpverlening aan kinderen
laagdrempelig moeten zijn;constaterende dat wat de Kindertelefoon betreft verschillende nummers
worden gebruikt voor vaste en mobiele telefoons en dat voor het contact via
de mobiele telefoon bovenop de kosten van de provider € 0,20 per
minuut moet worden betaald;verzoekt de regering, te onderzoeken welke mogelijkheden er zijn om te
komen tot één gratis nummer voor de Kindertelefoon, ook via
de mobiele telefoon,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Voordewind, Çörüz
en Bouchibti. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 15(31015).De vergadering wordt enkele ogenblikken geschorst.Minister Rouvoet:Voorzitter. Er is een aantal vragen gesteld. Een aantal woordvoerders
heeft opgemerkt dat niet alle vragen zijn beantwoord. Dat klopt. Ik heb dat
ook aangegeven aan het slot van mijn eerste termijn. Ik zou die vragen graag
beantwoorden, maar dan heb ik nog een flinke tijd nodig. Ik heb niet voor
niets aangegeven dat ik alle punten zal meenemen in de besprekingen over het
plan van aanpak. Dat lijkt mij van belang. Een aantal feitelijke vragen, dat
in tweede termijn soms is herhaald, wil ik graag schriftelijk beantwoorden.Dat geldt bijvoorbeeld voor de vragen over het ambtshalve opleggen van
de ots. Ik heb een aantal overwegingen gegeven. Ik zeg de heer Çörüz
graag toe dat ik het niet alleen zal meenemen in de afwegingen
bij het plan van aanpak, maar dat ik ook zal nagaan hoe het zou kunnen passen
binnen het traject van het Programma Beter Beschermd. Ik kan het niet helemaal
overzien, dus ik houd het nog even open, maar ik kom daar graag op terug.
Als het mogelijk is, zal ik de Kamer daar in een vroeger stadium dan wel bij
het plan van aanpak nader over informeren, maar ik wil daar graag naar kijken.Dat geldt ook voor de meer technische vragen die door een aantal andere
woordvoerders zijn gesteld, zoals hoe het met de verjaringstermijn zit. Ik
ga dat graag na en kom erop terug. Ik houd een slag om de arm, maar mij is
gemeld dat de dekkingsgraad van de zorgadviesteams in het primair onderwijs
behoorlijk hoog is. Ik heb zelfs percentages van 60 tot 74 gehoord. Ik zal
het nagaan en als er aanleiding voor is, kom ik graag op die percentages terug.
Het is van belang om zowel in het primair als in het voortgezet onderwijs
met zorgadviesteams, of met iets wat erop lijkt, te werken. Dat is evident.
Het zit ook in het ontwikkelingstraject van de centra voor Jeugd en Gezin
dat die verbinding wordt gelegd tussen jeugdgezondheidszorg en het onderwijs,
met name voor de zorgleerlingen.Hetzelfde geldt voor het opvoedingspakket, de aangifte voor geboorte,
het consultatiebureau dat door de heer Voordewind werd genoemd, en de motie-Verhagen.
Daar kom ik graag schriftelijk op terug als ik heb nagegaan hoe het daarmee
staat.De heer Van der Vlies maakte een kritische opmerking over dit debat. Daar
stelde mevrouw Verdonk tegenover dat dit onderwerp door dit debat nu op de
agenda staat en dat zeker is gesteld dat de antwoorden voor juni komen. Dat
stond wat mij betreft gisteren al vast. Het stond al op de agenda. De urgentie
is hoog. Kamer en het kabinet hebben de kwestie opgepakt. De toezegging voor
de zomer met een plan van aanpak te komen, dateert niet van dit debat, maar
van mijn brief van gisteren. In deze brief worden de contouren van het plan
van aanpak geschetst. Ik vond de brief niet alleen nodig om dit debat te faciliteren,
maar ook om de Kamer vast enig inzicht te geven in de richting van mijn gedachten
over een verdere aanpak van wat ik het grote kwaad van de kindermishandeling
blijf noemen, want dat is het. Daar zijn wij het over eens.Dat brengt mij bij het probleem van de ingediende moties. Laat ik vooropstellen
dat het de Kamer vrijstaat om moties in te dienen. Ik heb de Kamer aangegeven
dat ik goed heb geluisterd naar alle gedachten, maar dat ik het te snel vind
om al in een spoeddebat, een dag na ontvangst van het rapport, definitief
een keuze te maken wat betreft een aantal gedane suggesties. Ik wil dit in
een plan van aanpak vormgeven. Ik wil er ook over spreken met de instanties
die het straks moeten uitvoeren, die ermee aan de slag moeten gaan. De Kamer
zou terecht direct aan de bel trekken als wij overhaast maatregelen zouden
invoeren waarvan de instanties zeggen dat die op die manier niet werken. Dat
zou een verspilling van tijd en energie zijn. Vandaar mijn opmerkingen over
het plan van aanpak. Ik schuif een en ander dus niet op de lange baan, maar
trek het juist naar voren door nu al de richting aan te geven. Een dag na
de aanbieding van de rapporten debatteren wij al over deze kwestie. Ik heb
voorts aangekondigd dat ik de diverse suggesties, waarop ik een eerste reactie
heb gegeven, wil betrekken bij de vormgeving van het plan van aanpak. Wij
kunnen bij de discussie daarover bezien of dat al of niet naar de wens van
de Kamer is gebeurd.Ik ben op dit moment een beetje beducht voor de aanneming van een aantal
moties, waarin bepaalde voorstellen worden gedaan, al of niet te ontraden.
Ik geef nu een eerste reactie op de moties. Moties die vervolgens worden aangenomen
door de Kamer neem ik mee bij de afwegingen in het kader van het plan van
aanpak. Dat geldt ook voor een aantal zaken waarover ik die toezegging heb
gedaan, want dat is nu ook vastgelegd in moties. Dat maakt het een beetje
ingewikkeld vooruit te lopen op het plan van aanpak. Vandaar dat ik maar even
met deze insteek een paar moties langsloop om nog iets meer over de inhoud
ervan te zeggen en dat ik voor het overige nog steeds van plan ben, wat er
vandaag besproken is en wat al dan niet in moties is vastgelegd, te betrekken
bij mijn afweging rondom dat plan van aanpak en op een aantal punten bij het
beleidsprogramma.Bij dit laatste doel ik bijvoorbeeld op de motie van de heer Dibi over
meetbare en afrekenbare doelstellingen. Ik heb gezegd dat ik die zo veel mogelijk
wil opnemen, zowel in het programma Jeugd en Gezin voor de komende vier jaar
als in het plan van aanpak. Verder wijst de heer Dibi op het bredere onderwerp
van de wachtlijsten in de jeugdzorg, de caseload en de administratieve verplichtingen
van jeugdvoogden. Hierover is in dit debat niet zoveel gezegd, maar overeenkomstig
de afspraken in het coalitieakkoord zullen deze onderwerpen wel een plaats
krijgen in het programma Jeugd en Gezin, dat ik de Kamer uiterlijk eind juni
zal toesturen. Er is ook al een debat over gepland, dus ik zou het niet correct
vinden om er nu meer over te zeggen. Ik kom dus graag op de motie terug bij
de behandeling van het plan van aanpak.De heer Dibi (GroenLinks):Ik begrijp het antwoord van de minister heel goed, maar het verbaast mij
toch dat hij zelfs na het recente gesprek met de Bureaus Jeugdzorg niet weet
hoe het met de wachtlijsten is gesteld. Ons bereiken berichten dat deze in
een rap tempo langer worden. Wat gaat de minister hieraan doen? Gaat hij de
situatie in kaart brengen? Wat is zijn ambitie hierbij? Ik neem aan dat hij
gewoon zijn politieke lot verbindt aan het wegwerken van de wachtlijsten.Minister Rouvoet:Ik heb geen gesprek gevoerd met de Bureaus Jeugdzorg, ik heb een kennismakingsgesprek
met het IPO gehad. Dit staat los van de vaste afspraken over de termijnen
en de manier waarop cijfers over wachtlijsten door de provincies worden aangeleverd.
De provincies hebben de verantwoordelijkheid hiervoor en wij sporen ze aan
om deze cijfers zo snel mogelijk te leveren; de termijn hiervoor gaat nu ook
echt klemmen. Wij zijn dus hierover met de provincies in gesprek en zoals
ik uit en te na heb beloofd, krijgt de Kamer deze cijfers zodra ze beschikbaar
zijn. Dan kunnen wij in het al vastgelegde overleg eind juni/begin juli over
de wachtlijsten praten; ik zou het niet goed vinden om die discussie nu zonder
cijfers bij dit debat over het rapport over kindermishandeling te betrekken.
Ik zie het verband, maar de heer Dibi zou toch niet moeten willen dat ik bij
wijze van spreken concrete maatregelen en bedragen ga noemen terwijl er nog
geen cijfers bekend zijn, enkel en alleen omdat er in de krant hier en daar
wel een cijfer heeft gestaan. Ik heb nog geen cijfers, maar
wij zitten er bovenop en zodra ik ze heb, krijgt de Kamer ze ook.De heer Dibi heeft ook een motie over de RAAK-regio's ingediend, evenals
mevrouw Kant. Ik meen dat ik al nadrukkelijk heb aangegeven dat ik niet van
plan ben om het te laten bij het rondsturen van het handboek RAAK en dat het
er mij alles aan gelegen is, deze aanpak landelijk ingang te doen vinden.
Wat er in deze moties gevraagd wordt, meen ik dus te hebben toegezegd. Ik
zal mij ermee bemoeien en ik zal er met de gemeenten en de regio's over in
gesprek gaan.Mevrouw Kant heeft ook een motie ingediend over opvoedingsondersteuning
voor alle ouders. In mijn brief van gisteren staat hier al het een en ander
over en dit onderwerp zal ook zeker in het plan van aanpak worden opgenomen.
Ook ik vind dat alle ouders opvoedingsondersteuning moeten kunnen krijgen,
via de Centra voor Jeugd en Gezin. Ik heb in eerste termijn al gezegd dat
ik hierbij een actieve aanpak voorsta en dit zal ook tot uitdrukking komen
in het plan van aanpak. Als het gaat om het beschikbaar stellen van opvoedingsondersteuning
aan alle ouders, dan meen ik te hebben toegezegd wat er in de motie wordt
gevraagd. Als het zou gaan om het verplicht stellen van opvoedingsondersteuning
voor alle ouders, dan ga ik daarop graag nader in bij de discussie over het
plan van aanpak. Ik zou er de voorkeur aan geven om ons hierbij primair te
richten op de risicogezinnen; ik meen dat mevrouw Bouchibti ook in deze zin
gesproken heeft. Over de manier om de probleemgezinnen te bereiken die een
steuntje in de rug echt nodig hebben om te voorkomen dat het bijvoorbeeld
tot kindermishandeling komt, ga ik graag met de Kamer in gesprek, want ook
ik vind dit een urgente kwestie.Mevrouw Kant (SP):Ik weet niet zeker of ik hetzelfde bedoel als de minister bedoelt en of
ik de motie moet intrekken of niet. Het gaat mij erom dat het normaal wordt
dat elke (aanstaande) ouder opvoedondersteuning krijgt. Het is ook normaal
dat je een oproep krijgt van het consultatiebureau. Dan wordt je kind gewogen
en krijgt het een gehoortest. Zo wordt het ook normaal dat je opvoedondersteuning
krijgt. Het is niet verplicht dat iedereen het ook neemt, maar er moet wel
een verplichting naar de overheid zijn dat elke ouder het krijgt. Als wij
het erover eens zijn dat dat het doel is, kan ik de motie intrekken. Ik wil
wel zeker weten dat wij het erover eens zijn.Minister Rouvoet:Ik denk dat wij heel dicht bij elkaar zijn. U maakt nu verschil: niet
verplicht dat iedereen het neemt, maar wel verplicht dat iedereen het krijgt.
Dat is een lastige. Nu bieden allerlei stichtingen het aan. Er is een veld
van organisaties die zich ermee bezighouden. Daarom wil ik het integreren
in de Centra voor Jeugd en Gezin. Daar is het beschikbaar voor alle ouders.
U trekt een parallel met consultatiebureaus. Het is verplicht dat het wordt
aangeboden en beschikbaar en toegankelijk is voor iedereen. Het is niet verplicht
om er ook gebruik van te maken. Drang erop zetten en in bepaalde gevallen
wel zoeken naar mogelijkheden om de opvoedondersteuning verplicht achter de
deur te krijgen, bijvoorbeeld in het kader van een ondertoezichtstelling,
is het tweede traject. Het aanbod moet er zijn en het moet voor iedereen toegankelijk
en beschikbaar zijn. Als wij het daarover eens zijn, heb ik aan uw motie daarmee
voldaan.De enige andere uitleg die ik eraan kan geven, is dat alle ouders verplicht
opvoedondersteuning krijgen en dat is een stap verder dan ik op dit moment
zou willen gaan.Mevrouw Kant (SP):Dat is absoluut niet mijn bedoeling. Laat ik het omdraaien. Het gaat erom
dat de overheid, in dit geval de gemeente, verplicht is om het alle ouders
aan te bieden. Zoals ouders nu standaard een oproep krijgen van het consultatiebureau,
krijgen ouders dan standaard via de verloskundige of het consultatiebureau
opvoedondersteuning aangeboden. Het is er nu ook wel, maar het zal ook voldoende
beschikbaar moeten zijn. Het is nogal wat. Daarom twijfel ik of wij hetzelfde
bedoelen.Minister Rouvoet:Ik heb erover gezegd wat ik erover kan zeggen. Met beschikbaar stellen
denk ik aan de Centra voor Jeugd en Gezin, zoals het nu al heel vaak is bij
consultatiebureaus, bij de jeugdgezondheidszorg in bredere zin, voor alle
ouders die er behoefte aan hebben, die erom vragen en die er in een gesprek
op komen. Het komt in gesprekken ook aan de orde. Onderschat niet de medewerkers
van de jeugdgezondheidszorg, die haarscherp in de gaten hebben dat het in
sommige gevallen nodig is om meer drang uit te oefenen. Als wij het erover
eens zijn dat de vrijwilligheid centraal blijft staan, is mijn inzet dat voor
alle ouders die bij consultatiebureaus komen – dat is voor 95%
van alle ouders met kinderen – opvoedingsondersteuning beschikbaar is
en aangeboden wordt in gesprekken in die centra.Mevrouw Kant (SP):Ik handhaaf toch mijn motie, want het is mij niet helemaal duidelijk.
Er zit toch een beetje iets achter van "als het nodig is". Ik vind
dat het normaal moet worden dat alle ouders opvoedondersteuning krijgen, evenals
het normaal is dat je kind naar school gaat. Er lijkt dus toch nog wel licht
te zitten tussen wat u wilt en wat ik wil.Minister Rouvoet:Ik wacht af wat de Kamer met de motie doet. Me dunkt dat mevrouw Kant
zou moeten kiezen. Naar school gaan is een plicht. Er is een leerplicht. Zij
trok zojuist de parallel met de consultatiebureaus. Gelukkig komt 95%
van de ouders er, maar het is niet verplicht om er te komen. Of het wordt
beschikbaar gesteld en dan is het aan ouders, in gesprek met de medewerkers,
om te bepalen of zij ervan gebruikmaken, of het is verplicht. Het laatste
zou ik niet willen, het eerste heb ik voluit toegezegd. Ik wacht echter de
aanvaarding van de motie of de verwerping van de motie af. Het komt ongetwijfeld
terug, want er geldt dat wij dat debat zeker zullen voortzetten. Ik zeg erbij:
in relatie – maar daar zijn mevrouw Kant en ik het volgens mij over
eens – tot de noodzaak van een stevig debat over de situatie waarin
wij moeten komen tot meer drang en wel verplichte vormen van opvoedingsondersteuning.
Maar daar doelt mevrouw Kant met de motie niet in algemene zin op.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Als de verplichting er niet komt, wat ik begrijp, maar als kinderen niet
bij de consultatiebureaus komen, komt er dan wel een verplichting vanuit het
consultatiebureau om daar op bezoek te gaan?Minister Rouvoet:Dan moet ik opnieuw uitleggen hoe de jeugdgezondheidszorg werkt. Ik heb
er eerder iets over gezegd. Dat geldt ook een beetje voor het vorige onderwerp.
Er is een verplichting tot het aanbieden en een gemeentelijke verplichting
om ervoor te zorgen dat er jeugdgezondheidszorg beschikbaar is. Er is geen
plicht voor ouders om ernaartoe te gaan. Gelukkig gaat 95% van de ouders
met hun kind naar het consultatiebureau. Daar zijn wij erg blij mee. Het probleem
is hoe die laatste 5% daar te krijgen. Het wordt natuurlijk ingewikkeld
als mevrouw Koşer Kaya mij vraagt om degenen die niet verplicht zijn
om naar het consultatiebureau gaan, vervolgens wel te verplichten om opvoedingsondersteuning
te krijgen. De eerste kunst is om bij die gezinnen binnen te komen. Mijn energie
zal erop gericht zijn om binnen te komen bij de gezinnen die wel bij het consultatiebureau
komen en waarvan de indruk bestaat dat er méér aan de hand is
dan eruit komt. Wij willen daar binnen kunnen komen als het nodig is. De tweede
inspanning is erop gericht om te komen bij die gezinnen die wij nu zelfs niet
zien bij de consultatiebureaus, omdat daar misschien problemen zitten die
nu verborgen blijven, onder andere op het punt waarover wij nu spreken: de
kindermishandeling. Daarom spreek ik over bemoeizorg. Wij moeten die gezinnen
echter eerst weten te vinden. Die vraag is al een paar keer gesteld. Ik verwijs
in dit verband naar de heer Van der Vlies. Wat weten wij niet? Waar zitten
mogelijk problemen? Daar moeten wij zien te komen. Eerder komen wij niet toe
aan de vraag over verplichtingen.Mevrouw Kant heeft een motie ingediend die ertoe strekt het gebruik van
meldcodes te verplichten. Ik heb haar goed begrepen dat het niet gaat om verplicht
melden maar om verplicht gebruik van meldcodes. Ik ben erg ingenomen met het
feit dat in een toenemend aantal sectoren gebruik wordt gemaakt van meldcodes.
Ik ga dat ook verder aanjagen. Ik wil graag in gesprek gaan met de sectoren
die met kinderen te maken hebben, zoals de ggz, de sport, fysiotherapeuten,
et cetera. Ook tandartsen worden vaak genoemd als een relevante sector als
het gaat om het onderkennen en signaleren van kindermishandeling. Ik wil heel
graag stimuleren dat steeds meer sectoren met meldcodes gaan werken die al
beschikbaar zijn. Ik heb voldoende vertrouwen in dat proces om op dit moment
niet over te gaan tot een verplichting om meldcodes te gebruiken, aangezien
het op vrijwillige basis al heel goed werkt. Dat proces wil ik graag verder
aanjagen.Mevrouw Kant heeft ook een motie ingediend met het verzoek aan de regering,
regionale behandel- en diagnostische centra te ontwikkelen en bestaande te
ondersteunen. Ik heb het antwoord op haar desbetreffende vraag niet paraat.
Ik begrijp dat zij een motie heeft ingediend omdat het de tweede termijn was.
Ik kijk even naar mijn medewerkers of wij in staat zijn die vraag schriftelijk
te beantwoorden. De motie geeft duidelijk aan wat de bedoeling is. Omdat ik
nu niet inhoudelijk kan antwoorden, zal ik proberen dat schriftelijk te doen
voor de stemmingen. Onafhankelijk van het lot van de motie kom ik op dit punt
terug. Het onderwerp is belangrijk genoeg.Mevrouw Koşer Kaya zegt terecht dat ik niet ben ingegaan op haar
belangrijke opmerkingen over genitale verminking. Dat komt door de tijdsklem
van dit debat. Zij heeft dit punt nu neergelegd in een motie. Ik zou aanvaarding
van deze motie willen ontraden. Er is veel over dit punt gesproken in de vorige
kabinetsperiode. Er is ook het nodige in gang gezet. Voor zover mijn informatie
reikt, wordt er op dit moment in zes regio's intensief aan dit probleem gewerkt.
Recent hebben de AMK's de opdracht gekregen om genitale verminking bij meisjes
te registreren. Dat is een stap in dat proces. Deze ernstige vorm van kindermishandeling
is belegd bij de staatssecretaris van VWS en de minister van Justitie. Dit
punt wordt meegenomen in het traject rond eergerelateerd geweld. Juist gelet
op de voorgeschiedenis en op het feit dat op een ander spoor actief over dit
onderwerp met de Kamer wordt gediscussieerd, zou ik voor dit moment aanvaarding
van deze motie willen ontraden. Ten slotte kan ik zeggen dat mij gemeld is
dat in juni 2007 door de staatssecretaris van VWS een voortgangsrapportage
aan de Kamer zal worden toegezonden. Het lijkt mij dat dit punt bij die gelegenheid
kan worden betrokken.Mevrouw Koşer Kaya (D66):Voorzitter. Mevrouw Kant heeft net ook tien keer geïnterrumpeerd.De voorzitter:Dat was een andere situatie. Ik wil het u straks graag toelichten. U mag
uw motie intrekken als u dat wilt, maar in alle andere gevallen heeft u het
woord niet.Minister Rouvoet:Dan kom ik bij de motie van mevrouw Agema over de aangifteplicht. Terecht
verwees mevrouw Agema naar artikel 11, lid 1, sub d van de Wet op de jeugdzorg.
Daarin wordt het belang van het kind juist heel erg centraal gesteld. Ik heb
dat in eerste termijn ook aangegeven. Met die argumentatie is ook gekozen
voor de route die wij nu bespreken, namelijk om het doen van aangifte niet
te verplichten, maar het aan de AMK's over te laten om te beoordelen of dat
in het belang van het kind is. Juist omdat in de Wet op de jeugdzorg in algemene
zin en dus ook bij dit onderdeel het belang van het kind altijd centraal staat,
wil ik nog eens de vraag onder de aandacht van mevrouw Agema of het verstandig
is om daar nu van af te zien en deze motie in stemming te brengen. Ik heb
duidelijk gemaakt dat ik het verplichten tot aangifte niet in alle gevallen
in het belang van het kind vind en dat ik dat graag aan het AMK laat. De rapportage
die wij van het AMK krijgen geeft geen enkele aanleiding om te veronderstellen
dat de AMK's hier niet in het belang van het kind mee omgaan. Zij hebben niet
als knelpunt gesignaleerd dat het in het belang van het kind nodig zou zijn
om altijd aangifte te doen. Ik heb de meer inhoudelijke argumenten in mijn
eerste termijn gegeven en ontraad aanneming van de motie.Ik kom bij de motie van mevrouw Bouchibti over het actief aanbieden van
opvoedingsondersteuning aan gezinnen in een risicosituatie. Ik heb al aangegeven
dat dit in mijn voornemen ligt. Als een van de contouren van het plan van
aanpak heb ik aangegeven dat opvoedingsondersteuning beschikbaar is voor iedereen
en dat gerichte hulpverlening beschikbaar is voor sommige ouders. Dat kan
ook in het traject dat in het coalitieakkoord is opgenomen, waarin wij ondertoezichtstelling
al in een eerder stadium op grond van een lichter criterium mogelijk willen
maken. Er is een wetsvoorstel in voorbereiding dat te maken zal hebben met
het criterium bedreigende opgroeisituatie. Daardoor kunnen wij niet pas tot
een ots komen als er problemen met een jongere zijn, bijvoorbeeld
bij kindermishandeling, maar al eerder als er een bedreigende opgroeisituatie
is. In dat kader kan ook de meer verplichte vorm van opvoedingsondersteuning
worden meegenomen. Ik zie deze motie van mevrouw Bouchibti als ondersteuning
van dat beleid. Dat zit in de plannen die in het plan van aanpak zullen worden
uitgewerkt, maar die al in het coalitieakkoord zijn aangekondigd. Ik heb dan
ook geen bezwaren tegen deze motie.Ik kom bij de motie van mevrouw Verdonk en mevrouw Agema over het elektronisch
kinddossier. Mevrouw Verdonk baseert zich op de opmerking in het coalitieakkoord
bij de toelichting en ook in de tekst van de motie. Zij constateert dat de
huidige regering – bedoeld zal zijn "kabinet" – daar
in haar coalitieakkoord van afwijkt en de invoering uitstelt tot 2009. Zij
citeert het coalitieakkoord niet heel precies. Er staat "uiterlijk in
2009". Ik heb aangegeven dat het elektronisch kinddossier vanaf 1 januari
aanstaande operationeel en beschikbaar is, dus er is geen sprake van uitstel
tot 2009. Daarom heb ik geen behoefte aan deze motie, die uitgaat van een
mijns inziens verkeerde interpretatie van het coalitieakkoord. Bovendien lijkt
mij relevant wat ik hier zeg over de planning van het EKD, namelijk dat het
vanaf 1 januari operationeel is. Alle nieuwe contactmomenten zullen dan
ook via het EKD kunnen lopen.Dan kom ik bij de motie van mevrouw Verdonk en mevrouw Agema over de meldplicht.
Ik heb er in eerste termijn gezegd dat ik daar geen voorstander van ben en
heb de argumenten daarvoor aangegeven, verwijzend naar de brief van 4 maart
2005 van het vorige kabinet. Ik heb die argumentatie overgenomen. Het mag
voor zichzelf spreken dat ik geen aanleiding heb om daar nu van af te zien.
Ik ontraad dan ook aanneming van deze motie.Ik wil de motie van de leden Verdonk, Koşer Kaya, Dibi en Agema
over de capaciteitsproblemen en de doorlooptijd bij het AMK graag behandelen
bij de ambitie die wij in het plan van aanpak zullen neerleggen. Ik heb al
iets gezegd over de doorlooptijden, dus daarover is volgens mij geen verschil
van mening, namelijk dat die 13 weken wat mij betreft naar beneden moeten.
Ik heb ook aangegeven dat het gelukkig niet zo is dat er in de tussentijd
niets gebeurt met de kinderen, maar dat een voorlopige ondertoezichtstelling
vaak al wel kan worden opgelegd, zodat het kind uit die bedreigende situatie
wordt gehaald. Dat de doorlooptijden naar beneden moeten, is voor mij helder.
Ik zal in het plan van aanpak een concrete ambitie op dat punt neerleggen.
Hetzelfde geldt voor eventuele capaciteitsproblemen. Wij hebben besproken
dat het aannemelijk is dat het ook gevolgen zal hebben voor wat er achter
de AMK's zit. Het AMK levert zelf geen hulp of zorg; dan komt de jeugdzorg
in beeld. Ik kom daar graag op terug bij het plan van aanpak, maar volgens
mij zijn wij het over de strekking waar het gaat om doorlooptijden van harte
eens.De heer Çörüz heeft een motie ingediend over de ambtshalve
bevoegdheid van de kinderrechter om een ots op te kunnen leggen. Ik weet niet
of er echt een misverstand is tussen ons beiden, maar ik heb daarvan al gezegd
dat het al praktijk is dat in het onderzoek van de Raad voor de Kinderbescherming
de positie van de andere kinderen, indien aanwezig, wordt meegenomen. Als
het komt tot een ots, wordt naar de kinderrechter meegenomen wat eventueel
met andere in het gezin aanwezige kinderen moet gebeuren. Als een ots voor
kind 1 is opgelegd, hoeft er voor kind 2 dus niet helemaal opnieuw een traject
te worden opgebouwd, voordat het opnieuw tot een ots kan komen. Dat zit al
in het voortraject: voordat het bij de kinderrechter komt, wordt daar al aandacht
aan besteed, wat kan leiden tot een bredere vraag voor andere kinderen uit
dat gezin. In die zin is de motie overbodig, maar zoals gezegd wil ik graag
kijken, in hoeverre het traject Beter beschermd daar nog verder invulling
aan kan geven. Ook hier wacht ik het oordeel van de Kamer graag af.De motie-Voordewind gaat over de Kindertelefoon. Ik ben daar op bezoek
geweest, en heb gesproken met de mensen daar, maar het in de motie genoemde
probleem is mij niet als zodanig aangemeld. Ik ben graag bereid om na te gaan
of dat in de praktijk een probleem is. Ik heb het voorrecht gehad om goed
te kunnen meekijken en -luisteren, uiteraard onder strikte privacyafspraken
en geheimhoudingsplicht, maar het mobiele en het vaste bellen zijn bij mij
niet neergelegd als een apart probleem. Ik zal daar de Kindertelefoon echter
nog naar vragen. Ik heb dus geen bezwaar tegen de motie.De voorzitter:Ik herhaal de gedane toezeggingen, zij het alleen die waarover de Kamer
op een nader moment schriftelijk wordt geïnformeerd. 1. Voor
de zomer zal een plan van aanpak in uitgewerkte vorm worden gepresenteerd,
waarbij de suggesties vanuit de Kamer worden betrokken.2. Er komt
een uitvoerige reactie op de gepresenteerde onderzoeksrapporten.3. De wachtlijstcijfers voor de jeugdzorg en de AMK's komen zo spoedig mogelijk
naar de Kamer.4. Onbeantwoorde feitelijke vragen zullen schriftelijk
worden beantwoord, onder andere over de positie van het Jeugdtraumacentrum
in Haarlem.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik dank de minister voor de antwoorden en stel voor, aan het einde van
de vergadering te stemmen over de ingediende moties.Daartoe wordt besloten.De vergadering wordt enige ogenblikken geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20062007-3619-3635.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl