Behandeling van:  - het wetsvoorstel Wijziging van de Coördinatiewet Sociale Verzekering in verband met de aanpassing van het stelsel van bestuurlijke boeten (26411)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1999-2000, pag. 307-310

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

21-12-1999

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

nr. 8, pagina 307-310

07-12-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26411Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene bijstandswet in verband met de evaluatie van de bijstandsverlening aan zelfstandigen (26498)Pagina 310-313
Voortzetting van het EuropadebatPagina 283-307
Behandeling van de wetsvoorstellen: - Wijziging van de Wet beheer rijkswaterstaatswerken en van enige andere wetten in verband met de rijksrivieren (26584); - Wijziging van de Wet op de jeugdhulpverlening in verband met de gelijkstelling van stadsregio's met een provincie (26826); - en één ander wetsvoorstelPagina 257-257
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Coördinatiewet Sociale Verzekering in verband met de aanpassing van het stelsel van bestuurlijke boeten (26411)Pagina 313-315
Behandeling van: - het ontwerpbesluit II.7 van de JBZ-raad (volledige toepassing van het Schengen-acquis door Griekenland)Pagina 279-283
Lijst van besluiten (dinsdag 7 december 1999)Pagina 315-316
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 7 december 1999)Pagina 316-317
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Coördinatiewet Sociale Verzekering in verband met de aanpassing van het stelsel van bestuurlijke boeten (26411)Pagina 307-310
Stemmingen over: - het wetsvoorstel Wijziging van de Wet personenvervoer voor het taxivervoer (deregulering taxivervoer) (25910), - de motie-Van der Lans c.s. over de invoeringsdatum van de wet (25910, EK nr. 8c)Pagina 278-279
Presentie en opening (dinsdag 7 december 1999)Pagina 257-257
EuropadebatPagina 257-278

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Coördinatiewet Sociale Verzekering in verband met de aanpassing
van het stelsel van bestuurlijke boeten (26411).De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Van Leeuwen (CDA):Mijnheer de voorzitter! Op 16 april 1996 is in deze Kamer indringend gesproken
over het wetsvoorstel Boeten, maatregelen en terug- en invordering sociale
zekerheid. De CDA-fractie heeft toen als uitgangspunt genomen dat het socialezekerheidsstelsel
met als wezenlijk christelijk-sociale gedachte het solidariteitsprincipe eveneens
moet zijn gebaseerd op een balans van rechten en plichten. Hierin paste en
past ook het tegengaan van misbruik en oneigenlijk gebruik teneinde het noodzakelijke
draagvlak voor de solidariteitsgedachte te kunnen behouden. Gegeven de uitwerking
van deze benadering in het genoemde wetsvoorstel scharnierde de discussie
toen echter met name om de vraag of er wel sprake was van voldoende evenwicht.
Met andere woorden: er bestond verschil van inzicht over de gekozen wetstechnische
uitwerking. Zou deze niet leiden tot op z'n minst onevenwichtigheden in de
noodzakelijke balans van rechten en plichten en in een aantal gevallen zelfs
tot onrechtvaardigheden? Het pleidooi voor het opnemen van het evenredigheidsbeginsel
in de wet kon echter niet meer worden gehonoreerd, zodat het bij duidelijke
toezeggingen moest blijven.Het behoeft geen nader betoog dat de inbreng voor het voorliggende wetsvoorstel
tegen deze achtergrond moet worden gelezen. Het voldoet dan ook niet dat de
beantwoording van de gestelde vragen hieraan voorbijgaat, nog los van het
feit dat wel heel gemakkelijk wordt heengelopen over het ontbreken van de
gegevens over 1996. Vanuit de geschetste achtergrond zijn immers ook de vragen
naar aantallen, maar evenzeer naar verschillen tussen UVI's op basis van rapportages,
met name uit het jaar 1998, maar ook over getroffen maatregelen gesteld. Ik
citeer voor een goed begrip de conclusies van het CTSV op pagina 13 van de
Augustus-rapportage handhaving 1998: "Ten aanzien van de invoering van de
Wet Boeten in de werknemersverzekeringen is het twijfelachtig of de doelstellingen –
een meer sluitende en uniforme uitvoering van het sanctiebeleid – worden
bereikt. De grote verschillen tussen de WW en de WAO in de mate, waarin gebruik
wordt gemaakt van de mogelijkheden om de straf te matigen, zijn een indicatie,
dat van uniformiteit nog geen sprake is. Op onderdelen van de uitvoering van
de Wet Boeten twijfelt het College aan een rechtsgelijke behandeling van cliënten."
Dat zijn uitspraken die niet gemakkelijk kunnen worden genegeerd door de wetgever.De CDA-fractie heeft in dit licht twee feitelijke vragen gesteld over
de genomen maatregelen, uiteraard als kapstok voor een verdergaande discussie,
ook over dit wetsvoorstel. Die discussie mondt nu kortheidshalve uit in de
vraag of de staatssecretaris niet met de CDA-fractie van mening is dat de
brede verontrusting in deze Kamer in feite werkelijkheid dreigt te worden.
Welke maatregelen zijn daadwerkelijk genomen? Welke maatregelen hebben gewerkt
en welke niet? Dit klemt temeer omdat de rapportage van een jaar later met
als titel "Straffen met beleid" weinig hoopvoller is. Het valt de leden van
de CDA-fractie op dat ook na het verschijnen van deze Augustus-rapportage
1999 met uiterst verontrustende conclusies op de pagina's 15, 16 en 17 bij
de afhandeling van het voorliggende wetsvoorstel in de Tweede Kamer hierover,
heet van de naald, geen discussie heeft plaatsgevonden. Mogelijk was de rapportage
pas zo kort in het bezit van de leden van de Tweede Kamer dat de ernst van
de conclusies nog onvoldoende was doorgedrongen. Die conclusies liegen er
immers niet om!Er blijken onder de uitvoerende beambten grote bezwaren te leven tegen
de inhoud van de wet boeten. Anders kan ik de desbetreffende passages moeilijk
duiden. Ik citeer opnieuw: "Dit levert in drie soorten situaties problemen
op. In de eerste plaats ontstaan er problemen als de straf in de ogen van
de beambte in geen verhouding staat tot het vergrijp. In de tweede plaats
geldt dit wanneer de gevolgen van een straf in de ogen van de beambte voor
een specifieke cliënt onevenredig zwaar zijn. Tenslotte ontstaan er problemen
wanneer de inspanning om een straf op te leggen groter is dan de opbrengst."
Uitgewerkt betekent dit "dat veel beambten bezwaren hebben tegen de wet vanwege
de in hun ogen scheve verhouding tussen de ernst van de overtreding en de
zwaarte van de sanctie en dat een beduidend aantal uitvoerders niet uit de
voeten kan met het feit dat bij de bepaling van de hoogte van de sancties
nauwelijks rekening kan worden gehouden met de gevolgen voor de cliënt".De vraag doet zich nu dan ook voor hoe deze conclusies te zien in het
licht van de in dit kader gedane uitspraken dat de uitvoeringsorganen mogen
toetsen op individueel niveau en dat daarbij ook individuele omstandigheden
in acht kunnen worden genomen. Wat zijn de voorschriften van het LISV geweest
en op welke wijze is het CTSV met dit alles omgegaan? Welke consequenties
trekt de staatssecretaris uit dit alles? Kan wel op de evaluatie worden gewacht
en moet niet nu reeds opnieuw naar de inrichting van de wet worden gekeken,
zoals ook het CTSV adviseert?Los van dit alles, kan het natuurlijk nooit de bedoeling zijn dat beambten
de inhoud en interpretatie van de wet uiteindelijk bepalen of deze wet niet
uitvoeren. De wetgever dient echter wel duidelijkheid te verschaffen. Verder
blijkt de wet boeten, die zou moeten bijdragen aan de stroomlijning van het
administratieve proces, in de praktijk eerder als een verstoring van het proces
te worden ervaren en daarom op onderdelen niet te worden uitgevoerd.Ten slotte, lest maar zeker niet best, is de kans zeer reëel dat
de wet boeten heeft bijgedragen aan een grotere mate van ongelijkheid. Die
conclusie is ongeveer gelijkluidend aan de conclusies van een jaar eerder.
Mocht toen nog de verontschuldiging gelden dat de wet eerst kort geleden was
geïmplementeerd, thans kan dit excuus niet meer naar voren worden gebracht. Eerst heden kreeg ik het verslag van de Tweede Kamer van een algemeen
overleg over deze materie in handen. Zowel de Tweede Kamer als de staatssecretaris
toonde zich verontrust over de gang van zaken rond de bedoelde wet. De staatssecretaris
heeft hieraan de conclusie verbonden dat niet alleen de handhaving strakker
moet worden, maar dat ook aan draagvlakverbreding moet worden gewerkt door
de onnodig scherpe kantjes weg te nemen. Dit moet echter gebeuren zonder de
wet aan te tasten.De staatssecretaris zal het de CDA-fractie niet kwalijk nemen dat zij
dan toch nog in het duister blijft tasten. Daarom stel ik maar de vraag waaraan
concreet wordt gedacht. Wat zal het in het kader van dit wetsvoorstel kunnen
betekenen voor het integraal aanpakken van werkgeversfraude? Die blijft nu
volgens het CTSV in hoge mate onbestraft.De CDA-fractie is ook uitzonderlijk benieuwd naar de rol van het CTSV
in dezen. Is deze uiteindelijk toch te vrijblijvend? Zijn de mogelijkheden
onvoldoende gebruikt? Het antwoord op deze vragen is daarom zo belangrijk,
omdat ook bij de invoering van dit wetsvoorstel dezelfde problemen een rol
kunnen spelen. Voorkomen is altijd nog beter dan genezen. Bovendien moet worden
voorkomen dat uitvoerders, die uiteraard gehouden zijn de wet uit te voeren,
de schuld krijgen van de eventuele onuitvoerbaarheid van door het parlement
aanvaarde wetten.Een andere discussie komt eveneens in zicht. Wie stelt namelijk de prioriteiten
in "uitvoeringsland" vast? Worden de uitvoeringsorganisaties voldoende middelen
ter beschikking gesteld? Het CTSV concludeert immers dat de uitvoering van
de wet over bestuurlijk boeten op bepaalde punten in concurrentie lijkt te
verkeren met de steeds nieuwe en hogere eisen die aan de uitvoeringsorganisaties
worden gesteld. Gewezen wordt dan op nieuwe wetgeving, strenger toezicht op
de rechtmatigheid, de uitvoering van de Algemene wet bestuursrecht en op het
onzekere toekomstperspectief, de aantrekkende arbeidsmarkt en het personele
verloop. Ook al zijn de oorzaken van de tegenvallende resultaten niet geheel
eenduidig, dan toch is deze weergave van de bevindingen van het CTSV zo helder
dat onze twijfel met betrekking tot bestaande capaciteitsproblemen, gelet
op de veelheid van activiteiten, bepaald terecht is. Wat doet de staatssecretaris
aan deze problematiek? Is het slechts een kwestie van de juiste prioriteiten
stellen? Speelt er meer? In enkele meer toegespitste vragen heeft de CDA-fractie
een en ander ook gerelateerd aan de bezuinigingen op de uitvoeringskosten.De staatssecretaris geeft hierop ten antwoord, dat uitgangspunt voor de
bezuinigingstaakstelling is dat de kwaliteit en de rechtmatigheid van de uitvoering
er niet onder mogen lijden. De bezuinigingsmaatregelen worden ingevuld met
maatregelen die aan deze voorwaarden voldoen. Vooralsnog betwijfelen wij dit.
Zijn de uitspraken van het CTSV dan onjuist? Hoe wil en kan de staatssecretaris
deze dan weerleggen? Kortom: graag een nadere onderbouwing van de gegeven
antwoorden op de gestelde vragen.Naar aanleiding van onze opmerkingen over de lange periode die nodig was
om tot indiening van dit wetsvoorstel te komen, vraagt in de beantwoording
één onderdeel om opheldering. Is een termijn van acht à
negen maanden voor advisering door het LISV en het CTSV gebruikelijk, of hebben
zich bijzondere problemen voorgedaan? Het is overigens anno 1999 ook niet
zo gemakkelijk te begrijpen, laat staan te aanvaarden, dat een aantal belangrijke
knelpunten in de informatievoorziening nog steeds niet is opgelost.Dat brengt ons bij een tweetal slotopmerkingen. Allereerst acht de CDA-fractie
uit een oogpunt van rechtvaardigheid een zo snel mogelijke invoering van het
wetsvoorstel noodzakelijk. Niettemin mag geen herhaling plaatsvinden van de
problemen rond de invoering van de Wet boeten. Ook toen onzerzijds indringende
pleidooien om toch ruimte voor implementatie te laten, tot in tweede termijn
toe. Het korte en krachtige antwoord van de toenmalige staatssecretaris Linschoten
was: "Ik ben ervan overtuigd dat de periode die voor uitvoeringsorganen beschikbaar
is voor implementatie van het voorgestelde systeem voldoende is, namelijk
drie maanden voor de uitvoeringsinstellingen voor de werknemersverzekeringen."
Het werd dus 1 augustus 1996. Op de pagina's 109 en 110 van de augustusrapportage
handhaving 1998 kan de staatssecretaris zelf de uitkomst lezen. Bij één
UVI was de implementatie van de Wet boeten eerst in juli 1997 in haar geheel
voltooid. Het is goed te constateren, dat bij vrijwel elke sociale verzekeringswet
de Kamer achteraf gelijk krijgt waar het de invoeringstermijn betreft. Naar
de mening van de CDA-fractie is dit langzamerhand niet meer voor herhaling
vatbaar. De invoeringstermijnen moeten meer met de realiteit in overeenstemming
worden gebracht.Mijn tweede slotopmerking betreft de inhoud van de wet als zodanig. Onze
vragen zijn op een goede manier beantwoord. De CDA-fractie gaat ervan uit,
in het licht van hetgeen ik heb gezegd, dat de evaluatie ongetwijfeld tot
aanpassingen in de wettekst zal moeten leiden. Zij onthoudt zich derhalve
nu van verdere discussie, maar dringt ten slotte wel aan op óf een
snelle totstandkoming van een algemene maatregel van bestuur, óf een
snellere evaluatie dan aanvankelijk was voorzien.Mevrouw Jaarsma (PvdA):Mijnheer de voorzitter! Het wetsvoorstel heeft de instemming van mijn
fractie. Dat ontlokte de staatssecretaris reeds in de koffiekamer de mededeling
dat hij verder niet meer diende te luisteren. Dat bestrijd ik toch.Het heeft heel lang geduurd, maar eindelijk zal nu de aanpak van werkgeversfraude
in de sociale zekerheid op dezelfde leest worden geschoeid als die van uitkeringsgerechtigden
via de Wet boeten en maatregelen, althans op papier. Bij deze plenaire behandeling
wil ik nog kort ingaan op enkele aspecten, samen te vatten in één
vraag: wie sanctioneert de sanctioneerders?Aan de overzijde hebben mijn partijgenoten in het verslag gevraagd naar
een sanctiestelsel met betrekking tot uitvoeringsinstellingen die nalatig
zijn ten opzichte van de uitkeringsgerechtigden. Zij verkeerden in de veronderstelling
dat bij de behandeling van de Wet boeten en maatregelen een toezegging dienaangaande
was gedaan. De staatssecretaris antwoordde dat dit hem onbekend was en dat
het hem ook niet nodig leek, omdat de OSV daarvoor voldoende
instrumenten geeft. Mij stond bij dat ik dit punt in deze Kamer aan de orde
heb gesteld. En inderdaad: na enig zoeken heb ik het ook gevonden, zowel in
de schriftelijke voorbereiding als in de plenaire behandeling, namelijk op
blz. 1481 van de Handelingen 1995/1996. Helaas heeft de toenmalige staatssecretaris
verzuimd erop te reageren. Even jammerlijk en ook dom van mij is, dat ik in
de hitte van de strijd over het evenredigheidsbeginsel vervolgens dit punt
heb laten liggen. Het ligt er nog steeds.In de nota naar aanleiding van het verslag van de Tweede Kamer over dit
wetsvoorstel zegt de staatssecretaris, dat de wijze waarop het toezicht op
de uitvoeringsorganen is geregeld en de bevoegdheden van toezichthouders zijns
inziens voldoende waarborgen bieden tegen structureel onzorgvuldig handelen
van uitvoeringsorganen. Als een uitkeringsgerechtigde of werkgever schade
heeft ondervonden als gevolg van onzorgvuldig handelen van een uitvoeringsorgaan,
kan hij het uitvoeringsorgaan daarop rechtstreeks of, als dat geen resultaat
heeft, via de rechter aanspreken.Naarmate een sanctioneringssysteem meer rigide is en minder discretionaire
ruimte laat voor beoordeling van de overtreding in de context van het individuele
geval, datgene waarover de discussie in de Kamer naar aanleiding van de Wet
maatregelen en boeten destijds ging, gebiedt het beginsel van evenredigheid
dat de burger, uitkeringsgerechtigde of in dit geval werkgever, voorzien wordt
van instrumenten die het, op een eenvoudiger manier dan alleen via de rechter,
mogelijk maken zich te verweren tegen boeten of maatregelen die mede of alleen
het gevolg zijn van onzorgvuldig handelen van het uitvoeringsorgaan. Er is
thans geen sprake van countervailing powers.Ik nodig de staatssecretaris uit, ruim drie jaar na dato – maar
beter laat dan nooit – alsnog in te gaan op de vraag of het niet gewenst
is, te komen tot een sanctiesysteem dat het uitkeringsgerechtigden en werkgevers
zonder al te veel juridische omhaal mogelijk maakt, zich te verweren tegen
gevolgen van onverantwoordelijk handelen van uitvoeringsorganen. Ik heb destijds
het voorbeeld gegeven van de plicht tot terugvordering van te veel betaalde
uitkeringen, ook wanneer er sprake is van schuld of van fouten van het uitvoeringsorgaan.
In het kader van dit wetsvoorstel kan men zich voorstellen dat de vraag zou
luiden of het redelijk is, dat voor een werkgever die ten onrechte een boete
is opgelegd de gang naar de rechter de enige mogelijkheid is.Mijnheer de voorzitter! De Wet boeten en maatregelen en de onderhavige
wet hebben ten doel, het oneigenlijk en frauduleus gedrag in de sociale zekerheid
tot het uiterste terug te dringen. Met dat doel zijn wij het van harte eens.
De uitvoering dient dan wel op dat doel te zijn gericht, evenals het toezicht
op de uitvoering. In de schriftelijke voorbereiding demonstreerden wij aan
de hand van de augustusrapportage Handhaving 1999 van het CTSV, dat hieraan
nog wel het een en ander ontbreekt. Mevrouw Van Leeuwen heeft het er ook over
gehad.Dit brengt mij op de instrumenten die de toezichthouder, het CTSV, heeft
om deze praktijk af te dwingen. Geconstateerd wordt, dat in tegenstelling
tot de uitkeringskant bij werkgeversfraude het percentage dat uitmondt in
een fraudeconstatering, voor alle UVI's, met uitzondering van het USZO, is
gedaald, zelfs tot een, naar het oordeel van de toezichthouder, exorbitant
laag niveau. Zo'n constatering moet toch aanzetten tot actie en zo nodig leiden
tot sancties. De staatssecretaris daarentegen is van mening, dat het CTSV
voldoende instrumenten heeft om onzorgvuldig handelen – en ik voeg daaraan
toe: nalatigheid – van uitvoeringsinstellingen te voorkomen. Ik betwijfel
dat. Ik begrijp uit het net verschenen verslag van een eind oktober gehouden
algemeen overleg in de Tweede Kamer, dat de staatssecretaris dat inmiddels
ook betwijfelt. Ik citeer:"De staatssecretaris wees erop, dat de handhavingsstructuur bijzonder
ingewikkeld is. De regering heeft geen budgetrecht ten opzichte van de UVI's
en geen aanwijzingsrecht ten opzichte van UVI's en LISV. De regering heeft
alleen aanwijzingsrecht ten opzichte van het CTSV, dat dit weer doorvertaalt
naar het LISV. De verdeling van verantwoordelijkheden is buitengewoon gecompliceerd."Zeg dat wel: gecompliceerd. Wij hebben het dan alleen nog maar over aanwijzingsrecht.
Als er al iemand sanctioneert, moet het LISV dat dus zijn. Dat staat echter
in een contractuele en niet in een hiërarchische verhouding tot de UVI's.
Uit het verslag van het algemeen overleg in de Tweede Kamer maak ik op, dat
er tegenwoordig wel sanctioneringsmogelijkheden in de contracten staan. Zijn
die ooit gebruikt? De UVI's krijgen hun inkomsten uit fondsen. Een boete voor
een UVI zal uiteindelijk uit deze fondsen gefinancierd worden. De staatssecretaris
karakteriseerde dit aan de overzijde als een actie met een vooral symbolisch
karakter. Wat heet!Op onze vraag of er garanties gegeven kunnen worden dat het voorliggende
wetsvoorstel vanaf de datum van inwerkingtreding voluit wordt nageleefd en
uitgevoerd, heeft de staatssecretaris in de memorie van antwoord een ontwijkend
antwoord gegeven. Ik denk dat hij "nee" bedoelt. Dat zou weer betekenen, dat
wij op dit moment met symboolwetgeving bezig zijn.Voorzitter! Op financiële instellingen die over privaat geld gaan
wordt toezicht gehouden. De Nederlandsche Bank en de Verzekeringskamer hebben
een arsenaal aan sanctiemogelijkheden, van boeteoplegging tot dwangsom. Over
veertien dagen zal mijn partijgenoot Ter Veld hier met deze zelfde staatssecretaris
een voorstel tot wijziging van de PSW behandelen in verband met het toezicht,
waarbij zelfs toezicht met vier ogen zal worden geïntroduceerd. Met andere
woorden: er wordt met twee maten gemeten. In de zorgverzekeringswereld gaat
het CTU met het rode potlood van de accountants na of er door de ziekenfondsen
op de juiste wijze wordt gedeclareerd en wederom is er een zak met sanctiemogelijkheden,
waaronder het niet vergoeden van uitgaven die niet wetmatig zijn. En de toezichthouder
in de sociale zekerheid, waarin toch vele miljarden aan publiek geld omgaan,
beschikt niet over sanctiemogelijkheden?Voorzitter! Is het geen tijd om over te gaan tot harmonisatie van de verschillende
mandaten en instrumentaria van de diverse toezichthouders en, zo ja, wanneer
gebeurt dat dan eindelijk? Naar ik vernomen heb, heeft Financiën ooit
een inventarisatie uitgevoerd over dit onderwerp, maar de resultaten daarvan
hebben volgens mij niet de openbaarheid, laat staan de Kamer bereikt. Het
lijkt me toch hoog tijd dat dit wel gebeurt. In het kader van
deze wet hecht ik eraan te stellen dat wij deze wet steunen, maar dat we er
dan erg zeker van willen zijn dat hij net zo bruut en eventueel oneigenlijk
wordt uitgevoerd, als hij naar de uitkeringsgerechtigden toe wordt uitgevoerd.De beraadslaging wordt geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19992000-307-310.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl