Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Mediawet en de Tabakswet (implementatie wijziging richtlijn "Televisie zonder grenzen") (26256)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1998-1999, pag. 5713-5735

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

14-09-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

nr. 99, pagina 5713-5735

02-09-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26256Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Mediawet en de Tabakswet (implementatie wijziging richtlijn "Televisie zonder grenzen") (26256)Pagina 5736-5760
Behandeling van: - het wetsvoorstel Wijziging van de Mediawet en de Tabakswet (implementatie wijziging richtlijn "Televisie zonder grenzen") (26256)Pagina 5713-5735
Lijst van ingekomen stukken (donderdag 2 september 1999)Pagina 5760-5761
Regeling van werkzaamheden (donderdag 2 september 1999)Pagina 5735-5736
Presentie en opening (donderdag 2 september 1999)Pagina 5713-5713

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 136 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de Mediawet en de Tabakswet (implementatie wijziging richtlijn "Televisie
zonder grenzen") (26256).De algemene beraadslaging wordt geopend.De heer Atsma (CDA):Mevrouw de voorzitter! De laatste maanden is er nogal wat te doen geweest
in verband met de implementatie van deze richtlijn. Duidelijk is dat, om discussie
te voorkomen over de relatie tussen lidstaten en omroeporganisaties in verband
met het land van vestiging, het begrip vestiging wordt gerelateerd aan de
economische activiteiten in een bepaald land. Men denke daarbij aan de vestigingsplaats
van het hoofdkantoor, de plaats waar het personeel werkzaam is en het land
waarop de uitzendingen zijn gericht. Mijn fractie is blij met deze aanpassing
omdat dit in medialand meer duidelijkheid biedt over de positie van en de
relatie met een aantal op Nederland gerichte zenders.Vervolgens richt ik mij op de lijst die kan worden opgesteld van evenementen
van aanzienlijk belang. Die evenementen moeten op het open net uitgezonden
worden. In de richtlijn wordt aangegeven dat lidstaten maatregelen kunnen
treffen om het recht op informatie te beschermen en de brede toegang voor
het publiek te garanderen waar het gaat om dergelijke uitzendingen. Het gaat
om evenementen van algemeen belang, voor een aanvaardbare prijs. Wij zien
dit als een prima uitgangspunt. Wij vinden dat bepaalde culturele evenementen
van zodanige waarde zijn dat ze op een dergelijke lijst thuishoren, zoals
het Prinsengrachtconcert, het nationale en het Eurovisie-songfestival en ook
de passiemuziek die rond de lijdenstijd wordt uitgezonden. Verder kan worden
gedacht aan evenementen van een bijzonder algemeen belang, zoals Prinsjesdag,
de herdenking op 4 mei, Koninginnedag enz. Mij dunkt dat hierover niet veel
discussie zal zijn. Méér discussie is er wellicht als wij kijken
naar de lijst van evenementen die betrekking hebben op de sport.Voorzitter! Internationaal is er in de sportwereld sprake van een ontwikkeling
die ons inziens zorgen baart. Mediamagnaten kopen sportploegen en sportrechten
en gebruiken die vervolgens als een soort van stormram of mokerhamer om kijkers
te winnen voor betaaltelevisie.De heer Nicolaï (VVD):U zegt dat er geen discussie zal zijn over de vraag of zoiets als het
Prinsengrachtconcert op een dergelijke lijst moet worden geplaatst, maar daarover
voeren wij vandaag een debat. Waarom zou zoiets op een lijst
moeten worden gezet, zo vraag ik mij af. Blijkbaar worden problemen verwacht
ten aanzien van dergelijke uitzendingen waar het gaat om rechten, concurrentie
tussen niet-opennetzenders enz.De heer Atsma (CDA):Mijn fractie vindt dat evenementen waarover de Kamer van oordeel is dat
ze van grote meerwaarde zijn voor de samenleving, voor het open net moeten
worden gegarandeerd. In die zin verwacht ik geen problemen. Het zijn immers
fantastische evenementen die op het open net passen.De heer Nicolaï (VVD):Als er geen problemen zijn, behoeven dergelijke evenementen ook niet op
een lijst te worden gezet.De heer Atsma (CDA):U zou het vervolg van mijn betoog even moeten afwachten. Ik wijs nu op
een ontwikkeling die in de sport gaande is. Wij hoeven niet uit te sluiten
dat die ontwikkeling zich in de toekomst ook kan voordoen. Ik heb gewezen
op de enorme strijd die op dit moment gaande is om sportrechten te verwerven.
Voordat u mij interrumpeerde heb ik erop gewezen, dat door middel van sport
mensen achter de decoder worden geramd, omdat ervoor betaald moet worden.
Die ontwikkeling vinden wij niet wenselijk. Wij hopen dat die in de toekomst
uitblijft voor al die andere evenementen.De heer Nicolaï (VVD):Daarmee zegt u wel dat het probleem beperkt is tot de sport en zich niet
uitstrekt tot bijvoorbeeld een Prinsengrachtconcert.De heer Atsma (CDA):Op dit moment niet. De lijst is juist bedoeld om dat soort problemen in
de toekomst te voorkomen. Ik neem aan dat u mijn mening op dat punt deelt.Mevrouw de voorzitter! De fractie van het CDA acht een gedwongen winkelnering,
het door middel van de sport mensen achter de decoder krijgen, niet gewenst.
Je moet daar niet gelukkig mee zijn. Zij snijdt als het ware de samenleving
in tweeën.Met betrekking tot de verwerving van uitzendrechten kunnen wij vaststellen,
dat dit meer en meer een probleem zal worden voor het open net. Ik denk dat
dit een open deur is, zeker als het om de sport gaat. Nogmaals, wij hopen
dat het met andere evenementen in de toekomst niet dezelfde kant op zal gaan.
De fractie van het CDA ziet de evenementenlijst als een middel om een verdere
prijsopdrijving voor de verwerving van uitzendrechten in te dammen.Op basis van de memorie van toelichting kan geconcludeerd worden, dat
als de verwerving van rechten financieel niet meer haalbaar is voor het open
net, het gevolg zal zijn dat in het geheel geen uitzending zal plaatsvinden.
Dat is iets dat wij met z'n allen niet zouden moeten willen. Vindt de staatssecretaris
daarnaast met ons, dat als er rechten verworven zijn er ook een zekere verplichting
tot uitzenden zou moeten zijn?De heer Stellingwerf (RPF):Ik weet niet welke conclusie de heer Atsma zelf uiteindelijk zal trekken,
maar hij heeft net gezegd dat hij een kostendrukkend effect wenst. Als hij
een uitzendplicht wenst, is er juist weer een kosten opdrijvend effect. Wat
wil hij nu precies?De heer Atsma (CDA):Daarom stel ik de staatssecretaris deze vraag. Het is een fout om te denken
dat voor alles dat wordt uitgezonden en dat via het open net zou moeten worden
uitgezonden gigantische bedragen worden betaald. De uitzendrechten in de sport,
vooral de voetbalsport, groeien tot gigantische hoogte, maar in het algemeen
zijn de productiekosten, om iets in beeld te brengen, een veelvoud van het
bedrag dat wordt betaald om de rechten te verwerven, als er al betaald wordt.
Het open net mag best op zijn verantwoordelijkheid worden aangesproken. Als
er sprake is van een lijst en als het open net een groot aantal evenementen
moet brengen, moet dat ook daadwerkelijk gebeuren. De organisatie van een
evenement mag straks niet met lege handen zitten, bijvoorbeeld doordat de
lokale of regionale tv die zou willen uitzenden gebonden is, omdat het evenement
aan het open net is voorbehouden.De heer Stellingwerf (RPF):Acht u dit zelf niet een bijna theoretische situatie? Er zijn zoveel open
netten, dat altijd een zender tot uitzending zal overgaan.De heer Atsma (CDA):Ik acht dat zeker niet een theoretische situatie. Ik hoop dat de staatssecretaris
straks kan ingaan op de positie van de regionale en de lokale omroepen. Regionaal
of plaatselijk hebben zij een dekking van 85%, maar zij zouden zich niet met
bepaalde uitzendingen mogen bemoeien omdat die exclusief zijn voorbehouden
aan het open net. Het open net is niet per definitie altijd geïnteresseerd
in evenementen.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Het CDA staat bekend om zijn stellingname in termen van soevereiniteit
in eigen kring. Een recht verschaft een infrastructuur en de omroepen kunnen
dan vervolgens zelf beslissen wat zij doen. Met het opleggen van een plicht
wordt volgens mij de autonomie van het omroepbestel aangetast.De heer Atsma (CDA):Neen, het is zeker niet de bedoeling om de autonomie aan te tasten. Daarom
vroeg ik de staatssecretaris om een reactie op mijn vraag of er een zekere
verplichting van uit moet gaan. Via deze lijst geven wij namelijk aan dat
wij deze evenementen van groot belang voor de samenleving vinden. Wij menen
dat het brede publiek deze evenementen tegen een zo laag mogelijke prijs moet
kunnen ontvangen. Indien het open net echter andere activiteiten vertoont,
er geen zin in heeft of als de productiekosten te hoog zijn en er daardoor
geen andere uitzendingen mogelijk zijn, moet je de vraag stellen of de samenleving
daarmee gebaat is. Daarom vroeg ik de staatssecretaris of ook hij meent dat
het geen eenzijdige vrijblijvendheid kan zijn. Het gaat immers om de positie
van de gewone man en vrouw die tegen zo laag mogelijke kosten ook een dergelijk
evenement via de tv moeten kunnen volgen.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Ik verkeer in de veronderstelling dat u een amendement hebt ingediend.De heer Atsma (CDA):Ik heb geen amendement ingediend.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Dan ben ik voorbarig.De heer Atsma (CDA):Voorzitter! Het is onduidelijk wat in de context van de huidige bedragen
die worden betaald voor televisierechten als een redelijke vergoeding kan
worden bestempeld. Zijn daar in het kader van de mededinging
inmiddels uitspraken over gedaan, nationaal of internationaal? Dit wordt een
belangrijk punt gelet op de lijst met evenementen die voor het open net gegarandeerd
zouden moeten worden. Sportuitzendingen op het open net zijn overigens, ondanks
de oplopende kostenplaatjes, nog steeds zeer aantrekkelijk voor de publieke
en de commerciële omroep. De kijkdichtheid is groot, de waardering van
de kijkers eveneens en het levert extra reclame-inkomsten op, terwijl daar
tegenover staat dat de productiekosten relatief laag zijn.Het ministerie van OCW heeft in samenwerking met het ministerie van VWS
een behoorlijk uitgebreide A- en B-groslijst van evenementen opgesteld die
volledig, dan wel in de vorm van een samenvatting, via het open net moeten
worden getoond. De CDA-fractie kan zich in grote lijnen in beide lijsten vinden
en meent dat dit het vertrekpunt moet zijn voor de staatssecretaris voor de
definitieve vaststelling.Ik kom bij het telewinkelen. De opkomst hiervan is betrekkelijk nieuw.
Het gaat hierbij om het rechtstreeks tegen betaling aanbieden van goederen
of diensten. De CDA-fractie is niet enthousiast over de snelle toename van
het aantal aanbieders. Wij vragen of nadere reglementering of regulering noodzakelijk
is. Immers, als wij spreken over kanalen, spreken wij over een schaars goed
en het mag niet gebeuren dat informatieve programma's voor kleine doelgroepen
worden weggedrukt omdat er getelewinkeld wordt. Wij hebben hierover signalen
van verschillende programmaraden ontvangen. Daarnaast wijs ik op de risico's
wanneer men al te gemakkelijk via de eigen huiskamer tot inkopen overgaat.
Wij kennen de voorbeelden van grote warenhuizen die met folders en andere
zaken in de huiskamer komen met alle negatieve gevolgen van dien. Is het telewinkelen
een zaak van alleen kabelexploitanten en programmaraden? Of is het te verdedigen
dat van overheidszijde actie wordt verwacht?Ik wil een opmerking maken over de schorsing van de doorgifte van programma's
uit andere lidstaten hetgeen op grond van de richtlijn mogelijk blijft. De
CDA-fractie juicht dit toe. Het is vooral van belang bij de bescherming van
jongeren en minderjarigen. Wij denken hierbij vooral aan porno, nodeloos geweld
en andere zaken die nadrukkelijk in de richtlijn zijn omschreven. Het verbaast
ons dat de regering er weinig tot niets voor voelt om dit onderdeel van de
richtlijn in de Nederlandse wetgeving te implementeren. De CDA-fractie heeft
in het verleden kenbaar gemaakt dat het voor een andere opstelling is en dat
geldt nu nog, vooral vanwege de preventieve werking hiervan. Wij overwegen
dan ook om in tweede termijn hierover een motie in te dienen.Nog iets over de verruiming van de mogelijkheid van sponsoring van programma's
van publieke omroepen. Het kabinet volgt de richtlijn en vindt dat ook producenten
van geneesmiddelen en instellingen die zich bezighouden met het verrichten
van medische handelingen mogen sponsoren. De CDA-fractie is in het algemeen
zeer terughoudend bij sponsoring van de publieke omroep. De publieke omroep
heeft volgens ons recht op een adequate en structurele financiering en die
zou niet van sponsoring afhankelijk moeten zijn. Voor de financiering komt
op de eerste plaats de omroepbijdrage en op de tweede plaats zijn dat de inkomsten
uit reclame. Sponsoring hoort daar eigenlijk niet bij. Daarom geven wij de
staatssecretaris in overweging om ook in het kader van de concessiewet de
mogelijkheid van sponsoring van televisieprogramma's verder in te dammen dan
wel onmogelijk te maken.De heer Van der Vlies (SGP):Mevrouw de voorzitter! Europa en televisie; dit is in twee woorden samengevat
het onderwerp dat wij nu bespreken. U zult begrijpen dat ik als vertegenwoordiger
van een politieke groepering die tegenover zowel euro als televisie nogal
sceptisch staat, niet echt overloop van warmte voor het onderhavige wetsvoorstel.
Desalniettemin moet ook ik eraan geloven, want als lid van de Staten-Generaal
kan en wil ik mij nu eenmaal niet onttrekken aan de plicht om mee te werken
aan en een oordeel uit te spreken over de implementatie van een Europese richtlijn.
Wij ontkennen namelijk de nationale en internationale politieke werkelijkheid
niet en evenmin de impact van het medium televisie op onze samenleving.De vraag die wij nu moeten beantwoorden, is natuurlijk: stemmen wij in
met de manier waarop de Nederlandse regering de richtlijn implementeert? Bij
lezing van de stukken vielen mij twee dingen op; allereerst dat Nederland bij allerlei technische, zogenoemde neutrale onderwerpen er als
de kippen bij is om wet- en regelgeving keurig netjes aan de richtlijn aan
te passen, maar dat het bij onderwerpen, samen te vatten onder zeden en normen,
helaas nogal eens "niet thuis" geeft. Ik geef toe dat ik wat chargeer, maar
toch.Ik stel voorop dat ik even wil afwachten hoe de nodige voorstellen om
jeugdigen tegen schadelijk materiaal te beschermen, eruit gaan zien. Maar
alleen al het feit dat deze voorstellen er ondanks herhaald aandringen, ook
door de Kamer, nog steeds niet zijn, zegt wel wat. De afwerende reactie op
een inhoudelijke normering van uitzendingen viel mij het meest op bij de wijze
waarop het kabinet zich afmaakt van het recht op weerwoord, het recht om de
doorgifte van programma's uit andere staten te schorsen en de normering van
reclamespotjes en telewinkelen. Ik zou bijna wat cynisch zeggen: komt er uit
Europa een keer wat goeds en dan houdt Nederland de boot af!Uit de stukken blijkt dat bij alle drie de zojuist genoemde punten de
argumentatie nog altijd voor een belangrijk deel steunt op de al dan niet
uitgesproken angst bij de overheid om als zedenmeester over te komen. Nu hoef
ik u niet te vertellen dat de SGP-fractie op dat punt niet zo vreesachtig
is. Om het maar duidelijk te stellen, de SGP kiest bij de inhoudelijke normering
van al ons doen en laten als leidraad wat de apostel Paulus schreef aan de
christelijke gemeenten in Macedonië: al wat waarachtig is, al wat eerlijk
is, al wat rechtvaardig is, al wat rein is, al wat lieflijk is, al wat wel
luidt, zo er enige deugd en enige lof is, bedenk dat. Die richtlijn zal de
SGP uiteraard zichzelf, maar ook de overheid willen voorhouden. Dit is niet
het moment om daar breder over uit te weiden, maar het zal duidelijk zijn
dat de afhoudende en hier en daar zelfs afwerende houding die de regering
juist op deze punten uitstraalt, waarbij ook regelmatig de toevlucht wordt
genomen tot het instrument van de zelfregulering waarbij je je allerlei dingen
kunt afvragen, zoals onder andere de effectiviteit ervan, mij niet bijster
gelukkig stemt.Ik maak graag van deze gelegenheid gebruik om de staatssecretaris te vragen
hoe precies de stand van zaken is bij de zogenaamde geweldchip. Zelf heeft
hij zich daar positief over uitgelaten in de zin dat hij zegt, zo'n chip te
beschouwen als een mogelijke aanvulling op de zelfregulering. Kan hij al iets
concreter zijn? Wat de SGP betreft wordt wat meer vaart gezet achter de ontwikkeling
en introductie van deze en andere technische mogelijkheden om sturend op te
treden. En dan denken wij onder andere aan bepaalde doelgroepen, kinderen
enzovoort. Maar wat slecht is voor kinderen, zal doorgaans ook slecht zijn
voor ouderen, als het gaat om de zedelijkheid enzovoort.Het moge bekend zijn dat een regulerende overheid onze voorkeur heeft,
maar als next-best oplossing zijn "filters" als deze zeker een stap in de
goede richting. Ik wil de staatssecretaris dan ook prikkelen tot een strijdbare
houding, ook in Europees verband. Immers, wij hebben het over televisie zonder
grenzen. Ook andere landen zijn erbij nodig om de uitzending van extreem gewelddadige
en pornografische programma's te voorkomen, hier en elders.Ik zei al dat mij twee dingen opvielen. Ik noemde reeds de enigszins vrijblijvende
implementatie van richtlijnen die als moralistisch worden beschouwd. Het tweede
dat mij opviel, was de definiëring van de evenementen van aanzienlijk
belang voor de samenleving. Uiteraard heb ik de in de bijlage opgenomen lijst
eens uitvoerig bekeken. En als dat nu de kwaliteit, het geestelijke gehalte
van onze samenleving moet verbeelden, is het daarmee toch eigenlijk droevig
gesteld. Op zich is het natuurlijk een goede zaak als evenementen van algemeen
belang worden bepaald, met als achterliggende doelstelling het recht op informatie
te beschermen en een brede toegang voor het publiek te garanderen tot uitzendingen
die verslag doen van dit soort evenementen. Als ik dit lees, denk ik bijvoorbeeld
aan gebeurtenissen die met onze koninklijke familie te maken hebben. Dan denk
ik aan nationale herdenkingen of, om maar eens wat dichter bij huis te blijven,
verkiezingsuitslagavonden. De ontnuchtering komt bij mij als ik zie dat onder
de prachtige, bijna verheven noemers het bijna alles sport is wat de klok
slaat. In de stukken wordt daar ook de meeste aandacht aan besteed. Voorzitter!
Wij hebben daar echt moeite mee.De heer Bakker (D66):Ik had deze vraag eigenlijk al aan de heer Atsma willen stellen, maar
die was vervolgens in debat met de heer Nicolaï. De heer Van der Vlies
noemt punten als verkiezingsuitslagen en nationale herdenkingen. Waarom zouden
wij dat moeten regelen? Er is toch geen probleem, in de zin dat die zaken
rechtstreeks onder de vrije nieuwsgaring vallen en dat iedereen die dat wil,
ze kan uitzenden. Niemand zal toch op het idee komen om Prinsjesdag aan abonneetelevisie
te verkopen? U heeft daarvoor geen voorstel ingediend en ik was het ook niet
van plan. Daar zijn dus geen problemen. Waarom zouden wij dat moeten regelen?De heer Van der Vlies (SGP):Prinsjesdag heb ik bewust niet genoemd, want dat is in de schriftelijke
uitwisseling van gedachten aan de orde geweest. Ik neem gedachten en voorbeelden
waarvan ik zeg dat ze net zo noemenswaardig zijn. En als dat niet nu al geregeld
moet worden, is de vraag toch voor welke ontwikkelingen wij staan. Deze discussie
met deze impact hadden wij vijftien tot twintig jaar geleden ook nog niet
voor mogelijk gehouden. Op grond van de Europese richtlijnen is er nogal wat
over ons omroepland heen gekomen. U kunt dat niet ontkennen. In dat geheel
moet je wel tijdig sturen en reguleren wat te reguleren valt. Ik vind dat
er te weinig gereguleerd wordt op het punt van zeden en normen. Dat is eigenlijk
mijn essentiële punt. Als ik de bijlagen bekijk, zie ik heel veel sportevenementen
en maar betrekkelijk weinig cultuur in de zin waarin deze staatssecretaris
dat in zijn portefeuille uitdraagt. Ook daarop kunnen normen van toepassing
zijn. We zullen daar verschillend over denken, maar dat blijft voor mij onderbelicht.De heer Bakker (D66):Dat was niet helemaal mijn punt, want ik kan mij vele dingen voorstellen
die van grote waarde zijn. U en ik zullen van mening verschillen over wat
het dan precies is, maar daar zijn er talloze van te noemen. Waar het om gaat
is de vraag of je het moet regelen. Ik heb daarvoor twee argumenten gegeven.
Het eerste is de vrije nieuwsgaring. Er zijn zaken, die altijd onder vrije
nieuwsgaring zullen blijven vallen en waarvoor er dus geen
enkele reden bestaat om dat te regelen. Waarom dan zo'n richtlijn? Het tweede
argument is, dat die zaken per definitie commercieel niet interessant zijn.
Met andere woorden: als iets commercieel niet interessant is, waarom moet
het dan geregeld worden? De vrees om het voor de abonneetelevisie te doen,
hoeft dan ook niet te groot te zijn. Overigens kan je in de verdere toekomst
altijd de lijst nog aanpassen als zich een onverhoopte ontwikkeling voordoet.De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter! Als de essentie van de interruptie van collega Bakker is,
dat hij mijn fractie de vraag voorhoudt of wij dingen willen regelen die niet
geregeld behoeven te worden, dan kunnen wij elkaar heel snel vinden in dit
klimaat van ontbureaucratisering, deregulering en wat dies meer zij. Er moet
overigens wel veel geregeld worden. Daar zullen wij het over eens zijn en
ik ben van mening, dat er meer geregeld moet worden dan ik tot nu toe van
de fractie van D66 heb begrepen dat geregeld moet worden. De heer Bakker moet
echter nog spreken en daarom wil ik mij nog even behoedzaam opstellen. Maar
dat is de kern van mijn betoog. Als de voorbeelden die ik noemde wat misverstanden
hebben opgeroepen, wil ik daarover spreken want ook onze insteek is dat we
geen dingen moeten regelen die niet geregeld hoeven te worden. Daarover is
er geen enkele discussie en die hoort er ook niet te zijn. Daarop wil ik de
heer Bakker aanspreken.Voorzitter! Ik heb al gezegd, dat ik de bijlage waarin de evenementen
opgesomd zijn volstrekt eenzijdig vind. Als je kijkt naar de dingen die erachter
zitten en je je herinnert – om maar eens een in onbruik geraakte Christelijke
én sociaal-democratische term te gebruiken die in de klassieke stukken
en denkrichtingen werd gebezigd – dat het toch zou behoren te gaan om
activiteiten en evenementen die het volksleven verheffen, vind ik dat we ver
van huis zijn geraakt. Het moet de staatssecretaris van Cultuur ook pijn doen
als op deze lijst culturele activiteiten ver in de minderheid zijn ten opzichte
van sport en spel. En dan ook nog poneren, dat de verslaggeving van sportevenementen
een samenbindend element in de samenleving kan vormen: het is maar goed dat
het woord "kan" erbij staat. Tegen gezonde ontspanning heeft de SGP-fractie
geen bezwaar, maar of deze sportevenementen daaraan in alle opzichten een
bijdrage leveren, waag ik te betwijfelen als ik let op de helaas steeds weer
voorkomende uitwassen die ermee verbonden zijn. We voeren echter geen debat
over sport en ik laat het dan ook verder rusten, maar u zal begrijpen dat
de SGP-fractie deze lijst met evenementen niet ziet zitten. De criteria waaraan
deze evenementen moeten voldoen, zijn mijns inziens ook zeer eenzijdig geformuleerd.Voorzitter! De SGP-fractie heeft moeite met het vrijgeven van sponsoring
door bedrijven c.q. instellingen die zich voornamelijk met de productie of
verkoop van geneesmiddelen bezighouden of met medische behandelingen, die
in Nederland uitsluitend op doktersvoorschrift verkrijgbaar zijn. De SGP-fractie
ziet, afgezien van financieel voordeel voor de publieke omroep, het nut hier
niet van in. Juist op dit terrein alstublieft geen reclame of activiteiten
die daarnaar rieken. Dat is een taak voor artsen of anderen, die werkzaam
zijn in deze sector. De SGP-fractie heeft niet de indruk, dat er op dit punt
iets aan schort. Zo er wel tekortkomingen zijn, is sponsoring niet de aangewezen
weg om verbetering te bewerkstelligen.Voorzitter! De SGP-fractie loopt dus niet warm voor deze voorstellen maar
wacht uiteraard de beantwoording van de staatssecretaris af om haar eindafweging
te maken.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Mevrouw de voorzitter! Dit debat gaat over de invoering in de Nederlandse
wet van een aantal wijzigingen van een Europese richtlijn. In dit soort debatten
heeft het nationale parlement over het algemeen een zeer beperkte speelruimte
en deze debatten zorgen dan ook zelden voor veel ophef en vertier. Maar dat
ligt wellicht anders als het over ons omroepbestel en nog eens te meer over
sport gaat. Dit debat gaat bovendien niet zozeer over de voorliggende wetswijzigingen,
waarvan de meeste redelijk voor zichzelf spreken, maar vooral over een daarvan
afgeleide lijst van evenementen die hier nog niet in definitieve zin voorligt.Als ik de staatssecretaris goed beluister, kan de Kamer hem hierover slechts
suggesties meegeven. Ik neem aan dat het niet de bedoeling van de staatssecretaris
is van dit debat een hoorzitting te maken. Ik veronderstel dan ook dat de
Kamer bij een volgende gelegenheid met hem van gedachten kan wisselen over
een definitieve lijst.Meer principieel gesproken gaat dit debat over de reikwijdte van de publieke
sfeer, de toegankelijkheid en betaalbaarheid van televisie voor de kijker.
Voor de goede lezer wordt in de Europese Richtlijn gesteld, dat essentiële
informatie in onze samenleving geen schaars goed is dat vervolgens te gelde
kan worden gemaakt én dat er zaken zijn van cultureel en algemeen belang
die een samenbindende waarde hebben en waartoe iedereen toegang moet hebben.Het zal u waarschijnlijk niet verbazen, maar deze beperking van het beginsel
van de vrije markt spreekt mijn fractie aan. En de charme van de evenementenlijst
is ook dat hiermee de camera eens helemaal op de kijker zelf wordt gericht.
Het gaat erom het recht op informatie te beschermen en de brede toegang van
het publiek te garanderen tot televisie-uitzendingen van nationale en internationale
evenementen met een aanzienlijk belang voor de samenleving. Mijn fractie is
in principe voor een zo royaal mogelijke evenementenlijst. Toetsing door de
Europese Commissie moet uitwijzen waar de grens ligt. Ons uitgangspunt is,
dat het parlement die uiteindelijk de hoeder van de publieke sfeer is, niet
zelf het initiatief moet nemen om deze in te perken. Tegen de VVD zou ik nog
even willen zeggen, dat wij tot nu toe geen enkel overtuigend argument gehoord
hebben waarom de kijker gebaat zou zijn bij het plaatsen achter de decoder
van voorheen publieke programma's Nut en noodzaak daarvan lijken vooralsnog
geheel te liggen bij het commerciële belang van bepaalde, vaak zeer machtige
en grote aanbieders.Wij vinden dat iedere burger adequate toegang moet hebben tot actuele
verslaggeving van evenementen van algemeen belang, voor een betaalbare prijs.
Die adequate toegang wordt in de richtlijn voorbehouden aan
de zogenaamde open netten: televisieprogrammanetten van een algemene landelijke
omroep, publiek of commercieel, met een bereik van ten minste 85% van de huishoudens.
Hiervoor kan en mag geen andere bijdrage worden gevraagd dan de omroep- of
kabelbijdrage voor het basispakket van 15 zenders uit artikel 82i van de Mediawet.
Goede samenstelling van dit pakket van 15 wordt dus steeds belangrijker. Wij
komen daarover ongetwijfeld te spreken bij de kabelnotitie. Ik zal daarop
verder nu niet ingaan. Wel wil ik hier memoreren dat de klacht, onder andere
van de Club van satellietprogramma-aanbieders, dat de opennetdefinitie lastig
kan zijn voor die algemene publiekzenders die wellicht in een pluspakket willen
gaan zitten, bij ons weinig weerklank vindt. Als zij dat doen, kunnen zij
niet meer meedingen naar die evenementen van de lijst. Maar wij beschouwen
dit als een particuliere beslissing over wat al dan niet winstgevende bedrijfsvoering
is.De verwijzing in de stukken naar artikel 82i lijkt betaaltelevisie uit
te sluiten. Is dat ook werkelijk zo? Stel bijvoorbeeld dat Canal Plus –
dat op dit moment weliswaar geen indrukwekkende maar toch niet te verwaarlozen
landelijke dekking heeft – de rechten van bijvoorbeeld het EK voetbal
verwerft en dan zegt de verplichte opennetwedstrijden van de pool van Oranje
zonder bijbetaling uit te zullen zenden via een open net doch de rest van
het evenement achter de decoder te zullen stoppen. Kan de staatssecretaris
aangeven, of dit mogelijk is en hoe hij daartegenover staat? In de nota naar
aanleiding van het verslag stelt hij, dat het uitsluiten van de vaak bemiddelde
betaaltelevisiegiganten prijsopdrijving van de sportrechten kan tegengaan.
Een soort constructie zoals ik die suggereer bij Canal Plus gaat dat mechanisme
tegen.Ik noem dit voorbeeld niet om in casuïstiek te vervallen, maar omdat
het mijn fractie zorgen baart, dat steeds meer gelden van de publieke omroep
naar de verwerving van sportrechten gaan. Dat blijkt ook uit de stukken. In
combinatie met de inkomsten uit reclame gaat het op dit moment nog om een
relatief goedkope programmacategorie maar als de huidige ontwikkelingen doorzetten,
zal dat niet lang meer duren. Bovendien is het zo, dat bij de opennetconstructie
commerciële partijen mee blijven bieden. Het blijft ons onduidelijk waaraan
de staatssecretaris bij de sport nu precies denkt. Hij heeft een groslijst
opgesteld, maar ons tegelijkertijd op 9 juni een nogal cryptisch briefje gestuurd
met als bijlage het lijstje van de NOC-NSF. Hij suggereert dat hij dat lijstje
wel zou willen overnemen. Wij vinden het goed dat de nationale kampioenschappen
van alle individuele sporten daarop staan, zodat via het open net het idee
van breedtesport in stand kan worden gehouden. Maar op de NOC-lijst ontbreekt
het betaald competitievoetbal. En ook wordt op de NOC-lijst geen onderscheid
gemaakt in categorieën: live of uitgesteld, geheel of gedeeltelijk. Wij
zijn er dan ook voorstander van om de groslijst van de staatssecretaris aan
te houden, met de samenvattingen voorbehouden aan het open net.Uit de evenementendiscussie tot nu toe, zoals gevoerd in de pers, en uit
de opmerkingen van de staatssecretarissen in de stukken zou kunnen worden
afgeleid dat sport nog het enige is dat ons bindt, om er eens een goed sociaal-democratisch
spreekwoord tegenaan te gooien. Voor mijn fractie geldt dat een goede dekking
van culturele evenementen op de lijst ook belangrijk is. Wij hebben hiervoor
een aantal argumenten. Met name muziekevenementen kunnen heel snel door geijkte
groepsgrenzen heen breken en een groot publiek bereiken. Het zijn wellicht
of misschien niet de grootste publiekstrekkers in vergelijking met de sport
en het zijn ook niet de belangrijkste reclame-inkomsten, maar het gaat hier
wel bij uitstek om evenementen die voldoen aan de criteria van algemeen en
cultureel belang. De staatssecretaris heeft zelf in de stukken aangegeven
dat dát doorslaggevend is voor het opstellen van de lijst en niet het
beschermen tegen allerlei commerciële belangen. Maar er is ook wel degelijk
een argument te verzinnen voor het plaatsen van culturele evenementen op de
lijst en dus het vermijden van het verdwijnen daarvan achter de decoder. Enkele
van de meer culturele evenementen vertegenwoordigen vaak een bepaalde status.
Zij kunnen een visitekaartje zijn voor een beperkte, maar commercieel interessante
doelgroep. Om deze reden zal men trachten om deze achter de decoder te krijgen
voor wat voor particulier bedrijf dan ook. En dat pleit er volgens ons voor
om deze evenementen nog wel op de opennetlijst te zetten. De staatssecretaris
heeft immers in zijn cultuurbegrotingen en cultuurnota vele malen opgemerkt
dat er een relatie bestaat tussen het elitaire cultuurgoed en de doorsijpeling
daarvan naar de bredere lagen van de bevolking. Wij vinden dat aan dit aspect
niet mag worden voorbijgegaan.Ik heb nog enkele vragen over de culturele evenementen. Er prijken nu
klassieke instituties als het Nieuwjaarsconcert uit Wenen en het Eurovisiesongfestival
op de lijst. Maar in beide gevallen gaat het om Eurovisie-uitzendingen. En
die zijn volgens ons per definitie voorbehouden aan de aangesloten publieke
omroepen. Het lijkt ons daarom niet noodzakelijk om deze op de lijst te plaatsen.
Maar het kan zijn dat ik mij hierin vergis.Wat de sport betreft valt het ons op dat de lijst die de NOS heeft gemaakt
aardig correspondeert met de groslijst van de staatssecretaris. Op de culturele
groslijst van de staatssecretaris ontbreekt echter een aantal items die wel
op de NOS-lijst voorkomen. Ik noem de Nederlandse Filmdagen, het Festival
Oude Muziek, het Nederlands Theaterfestival, de Open Monumentendag en het
Vondelparkconcert.De heer Nicolaï (VVD):Mevrouw de voorzitter! Ik heb met stijgende verbazing naar mevrouw Halsema
geluisterd. Ik begrijp dat zij een warm pleidooi houdt om meer evenementen
op de al ontzettend lange groslijst te plaatsen. Het zou dan met name om culturele
evenementen gaan. Maar het is mij absoluut niet duidelijk wat haar zorg en
wat haar probleem is. Het Prinsengrachtconcert staat al wel op de lijst, maar
daarmee is niet gegarandeerd dat het ook wordt uitgezonden. Het betreft alleen
recht van de omroepen om het te kunnen uitzenden. De burger spint er dus nog
weinig garen bij. Als er nog meer evenementen op de lijst worden geplaatst,
wordt de kans dat iets niet wordt uitgezonden alleen maar groter. Welke zorg
heeft mevrouw Halsema? Verwacht zij dat een evenement als het Prinsengrachtconcert
achter een decoder komt, dus dat er pay-tv-zenders komen die de rechten van
het Prinsengrachtconcert opkopen en het concert achter een
decoder gaan uitzenden? Wat is haar probleem eigenlijk?Mevrouw Halsema (GroenLinks):U heeft waarschijnlijk niet goed naar het laatste deel van mijn betoog
geluisterd, mijnheer Nicolaï. Ik veronderstel dat een cultureel evenement –
dat geldt misschien niet voor het Prinsengrachtconcert – wel degelijk
interessant kan zijn voor pay-tv, omdat het voor een wat kleinere, maar commercieel
zeer aantrekkelijke groep status vertegenwoordigt en dit ook belangrijk wordt
gevonden. Ik kan mij dan ook voorstellen dat het voor bepaalde particuliere
instellingen wel degelijk interessant is om een aantal culturele evenementen
aan te kopen.Ik wil dan nog een andere opmerking maken. In uw discussie met de heer
Atsma zei u namelijk ook al steeds: wat voor probleem hebt u? U gaat uit van
een negatief beginsel: er moet eerst een probleem ontstaan; daarna gaan wij
overwegen of wij iets op een lijst willen zetten. Ik heb een positief uitgangspunt.
Ik vind het belangrijk dat het parlement en de regering een norm stellen voor
wat zij belangrijk vinden om te bewaren in de publieke sfeer. Van daaruit
geredeneerd vind ik het ook heel belangrijk dat zo'n lijst van open netten
ruim is en eventueel ook lang. Ik vind dat wij niet aan zelfbeperking zouden
moeten doen en de publieke sfeer dus niet zelf moeten verkleinen zolang dat
niet nodig is.De heer Nicolaï (VVD):Dan denk ik dat u inderdaad een volstrekt andere opvatting over wetgeving
hebt dan de VVD. Wij menen dat er wel iets moet zijn wat geregeld moet worden.
Er moet iets aan de hand zijn, voordat je iets regelt. Het is niet zo dat
wij vinden dat er, omdat er in een bepaalde situatie wellicht een probleem
zou kunnen ontstaan – wij weten dat echter nog helemaal niet –
van te voren wetgeving op poten gezet moet worden. Die wetgeving zou dan ook
niet toegesneden kunnen zijn op die situatie. Hebt u nu concrete aanwijzingen
dat er problemen mee zijn dat het Prinsengrachtconcert door een pay-tv-zender
opgekocht gaat worden en dan niet meer uitgezonden wordt? Wat vindt u verder
van het feit dat het helemaal geen garantie is dat het Prinsengrachtconcert
wordt uitgezonden? Het is immers alleen maar een recht van die opennetomroep
om dat te doen. Je weet dan dus nog niet of de burger het te zien krijgt.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Uw eerste vraag betrof, geloof ik, het probleem. Daar keerde u weer bij
terug.De heer Nicolaï (VVD):Die vraag was of u concrete aanwijzingen hebt voor het probleem en of
u het niet voorbarig vindt om wetgeving in het leven te roepen, als er nog
geen enkele indicatie is voor een probleem.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Ja, daar wilde ik eerst nog iets over zeggen. Wij hebben inderdaad een
volstrekt verschillende opvatting over de rol en de taak van de wetgever.
Wij staan hier niet alleen om ordeningsregelgeving te maken. De taak van de
wetgever en de medewetgever is ook het stellen van normen. Ik vind dit een
heel aardig instrument om een norm te stellen. Daarvoor behoeft niet eerst
een probleem te ontstaan. Ik vind het uitermate noodzakelijk dat je dat doet,
voordat het probleem ontstaat. En dan heb ik nog een bijkomend argument waarom
je het probleem niet eerst mag laten ontstaan. En dat is, zoals de staatssecretaris
ook heeft aangegeven in de nota naar aanleiding van het verslag, dat het rechtsonzekerheid
schept. Wat kan er immers gebeuren, als je iets niet op de lijst plaatst?
Wanneer het vervolgens achter de decoder wordt uitgezonden, maar je stelt
alsnog vast dat het wel van algemeen publiek belang is en dat het dus achter
de decoder weggehaald moet worden, dan schep je rechtsongelijkheid ten opzichte
van de instellingen die achter de decoder functioneren. En daar kunt zelfs
u geen voorstander van zijn.De heer Nicolaï (VVD):Voorzitter! Dit zal mijn laatste opmerking op dit punt zijn. Ik begrijp
nog steeds niet wat voor norm mevrouw Halsema wil stellen. Is dat de norm
dat wij het Prinsengrachtconcert en nog heel veel meer heel belangrijk vinden
en dat daar een soort rijksstempeltje op moet en dat wij daarom een mooie
lijst zouden moeten hebben?Mevrouw Halsema (GroenLinks):Ik wil mijzelf niet gaan herhalen. De norm die wij hier wat mij betreft
vaststellen, is de norm van een ruime publieke sfeer. Dat is een sfeer waarin
breedtesport en topsport door autonome omroepen uitgezonden kunnen worden,
als men dat wil. Hier in het parlement maken wij een infrastructuur voor een
publieke sfeer. Ik voel er niets voor om die publieke sfeer te verkleinen.
En dat is de norm die wij hier stellen of die ik hier althans graag gesteld
zou zien worden.De heer Nicolaï (VVD):Het blijft verrassend om dit allemaal uit de mond van GroenLinks te horen.De voorzitter:U zei dat de laatste keer geweest was.De heer Nicolaï (VVD):Dat klopt.De voorzitter:Dan wordt dit de allerlaatste keer.De heer Nicolaï (VVD):Dit wordt dus de allerlaatste keer. Het moet helder zijn dat hiermee maar
zeer betrekkelijk wordt bevorderd dat mensen iets kunnen zien wat zij willen
kunnen zien, los van de situatie wanneer er een probleem is. Een omroep heeft
immers de mogelijkheid om te laten zien wat hij wil laten zien. Het lijkt
mij dat onze zorg toch de kijker en de burger zou moeten betreffen en niet
die omroep.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Ik geloof dat er een tegenstelling in uw laatste woorden zit. Wij manoeuvreren
hier tussen de autonomie van de omroepen en van het omroepbestel. Die is natuurlijk
ook veel waard vanwege de onafhankelijkheid van informatievergaring en het
eigen recht om ook nog eens vast te stellen wat van cultureel belang is. Voor
een deel hebben wij in het Nederlandse stelsel onze bevoegdheid gedelegeerd
aan een gecontroleerd bestel. Dat vind ik een groot goed, want het zou ook
slecht zijn als de overheid het rechtstreeks zou controleren. Ik geloof dat
u daar ook geen voorstander van zou zijn.De heer Bakker (D66):Ik weet dat er tegenwoordig een roep is om meer norm- en moraalstellend
gedrag van politici, maar u slaat wat mij betreft volstrekt door, waarbij
u ook nog eens de plank misslaat. Wie zijn wij om vast te stellen
dat bijvoorbeeld het Prinsengrachtconcert wel tot de publieke sfeer behoort,
en het Schilderswijkfestival of het skûtsjesilen niet? Zo kunnen wij
alles wat in de Nederlandse samenleving op straat gebeurt, bestempelen tot
"cultureel belangrijk". Als u dat niet wilt, kunt u een lijst opstellen met
heel belangrijke dingen, maar dan gaat u zich bemoeien met de vraag, wat "cultureel
belangrijk" is. Dat soort culturele arrogantie horen wij ons niet aan te meten.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Ik neem aan dat u voorstander bent van het helemaal niet opstellen van
een lijst. Dat is namelijk de logische conclusie van uw standpunt.De heer Bakker (D66):Ik ben voor het opstellen van een lijst ter oplossing van een aantal problemen.
Ik ben niet voor het op die lijst zetten van al die zaken die u wellicht publiek
belangrijk vindt, en ik wellicht ook, maar waarvan ik vind dat de overheid
zich daarbij geen rol moet aanmeten die zij niet behoort te hebben.Mevrouw Halsema (GroenLinks):U heeft mij verkeerd begrepen. Ik heb mij namelijk voorstander verklaard
van een zo breed mogelijke lijst, juist omdat ik wil vermijden dat de overheid
degene is die zegt, wat cultureel belangrijk is en wat niet. Nadat het parlement
een lijst heeft vastgesteld van zoveel mogelijk culturele evenementen –
daarom ben ik er voorstander van dat wij het hier hebben over een recht en
niet over een plicht – is het aan de omroepen om te bepalen, wat zij
al of niet uitzenden, en niet aan het parlement of aan de regering. Daarmee
handhaaf ik de autonomie van de omroepen en daarmee vermijd ik een te groot
paternalisme, waarvoor wij inderdaad moeten waken.De heer Bakker (D66):Elke lijst is toch een selectie? Als je een lijst maakt, maak je toch
een selectie? Mij ging het niet om de andere door u genoemde aspecten, maar
het ging mij erom dat de selectie op zichzelf bepalend is voor wat wij belangrijk
vinden. Wie zijn wij in dat opzicht? Laat mensen dat zelf uitmaken!Mevrouw Halsema (GroenLinks):U moet er nog eens goed over nadenken voordat u die lijst verder verkleint.
Uw selectie wordt namelijk nog scherper. Het staat de omroepen verder vrij
om daarnaast heel veel uit te zenden van wat ook ik belangrijk vind. Het is
echter niet aan mij om dat te bepalen. Wel kunnen wij als medewetgever vaststellen
dat een aantal zaken van zeer groot publiek en algemeen belang is.De heer Bakker (D66):Waarom maak ik de lijst kleiner? Omdat ik vind dat je alleen dat moet
regelen waarmee reële problemen zouden kunnen ontstaan. Dan gaat het
inderdaad vooral om sportrechten, en dan nog om commercieel interessante sportrechten.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Dit was het begin van uw eerste termijn, waarin ik geen vraag heb kunnen
ontdekken, zodat ik het verder laat voor wat het is.Voorzitter! Ik ga terug naar de cultuurevenementen, waarbij wij er voorstander
van zijn, de lijst langer te maken dan de staatssecretaris voorstelt. Wellicht
kunnen de suggesties van de NOS worden gevolgd. Van de staatssecretaris wil
ik graag horen, waarom hij de keuze heeft gemaakt om de NOS hierin niet te
volgen, en of hij dat alsnog wil heroverwegen. Immers, als je alle cultuurevenementen
optelt, ook die welke op de NOS-lijst staan, gaat het nog steeds om een zeer
bescheiden aantal tv-uren.Voorzitter! Ten slotte nog een aantal opmerkingen over de overige wetswijzigingen,
naar aanleiding van de wijzigingen in de Europese richtlijn Televisie zonder
grenzen. Mijn fractie kan leven met de verruiming van de sponsoringsregels
voor bedrijven uit de medische wereld, maar eigenlijk alleen omdat de Nederlandse
wetgever stringentere regels voor sponsoring toepast dan Europees is voorgeschreven,
zoals geen aanprijzing of werving, maar alleen bescheiden aftiteling bij programma's
van de publieke omroep. Wij vinden dan ook – hiermee loop ik vooruit
op een nog te voeren debat – dat wij dat vooral zo moeten houden. Wij
vinden het terecht dat de tabaksreclame wordt geweerd bij telewinkelen. Mijn
fractie is er verder – ik wil dat hier toch opgemerkt hebben –
uit kwaliteitsoverwegingen niet zo gelukkig mee dat nogal wat kabelexploitanten
een pakket met deze telewinkelstations aan het opvullen zijn. Hierop komen
wij later bij de kadernotitie nog terug.Voorzitter! Het doet mijn fractie deugd dat de regering de mogelijkheid
om de schorsing van doorgifte van televisieprogramma's vanuit andere lidstaten
in de wet te zetten, onbenut heeft gelaten. Mijn fractie waardeert het systeem
van zelfregulering en het zo weinig mogelijk opnemen in de Mediawet van verbodsbepalingen
en geboden, bovenop het bestaande strafrecht en de mogelijkheid van de burgerlijke
rechter.De heer Stellingwerf (RPF):Mevrouw Halsema zegt dat zij het systeem van zelfregulering waardeert.
Moet je echter niet tot de conclusie komen dat dit systeem eigenlijk nog helemaal
niet zo goed uit de verf komt, met name in de media? Er wordt namelijk al
jarenlang over gepraat, maar de effecten zijn toch niet zo erg aansprekend.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Waarop doelt u dan?De heer Stellingwerf (RPF):Bijvoorbeeld de aanduidingen voor films: voor alle leeftijden, boven de
twaalf jaar of boven de zestien jaar. Daarmee wordt volstrekt verschillend
omgegaan. Als ik zie wat door de commerciële omroepen verantwoord wordt
geacht voor jongeren vanaf twaalf jaar, dan vind ik dat onverantwoord. Dat
gehele systeem van zelfregulering is volgens mij tot nu toe dan ook een wassen
neus.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Ik vind een discussie met u daarover lastig, in die zin dat ik hierover
een wat meer libertaire opvatting heb. Ik zie dat probleem namelijk niet zo.De heer Stellingwerf (RPF):U voert wel een pleidooi voor zelfregulering, maar dan moet u toch wel
bekijken of dat systeem daadwerkelijk functioneert.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Ik ben niet zo op dat probleem gestuit dat u nu naar voren brengt. Ik
meen dat het stellen van leeftijdsgrenzen zo langzamerhand redelijk gereglementeerd
is. Ik moet bekennen dat ik niet zo erg stuit op programma's op bepaalde tijden
die ik niet zo wenselijk acht. Dat is echter een verschil in morele opvatting.De heer Stellingwerf (RPF):U zegt te hechten aan zelfregulering. Het lijkt mij dan toch goed om daarover
apart nog eens te spreken. Dit wetsvoorstel biedt daartoe niet helemaal de
juiste gelegenheid. Ik meen in ieder geval dat er wel degelijk aanzienlijke
verbeteringen zijn door te voeren. Wij praten er al vier jaar over.De voorzitter:Wat u denkt, mag u straks in uw eigen termijn aangeven.De heer Stellingwerf (RPF):Wij praten er al vier jaar over, maar er gebeurt weinig.De voorzitter:Maar dat is niet meer een interruptie aan het adres van mevrouw Halsema.De heer Bakker (D66):Voorzitter! Luisterend naar het verhaal van mevrouw Halsema, breekt mijn
klomp nu toch echt.Mevrouw Halsema (GroenLinks):En mijn plank was ook al kapot!De heer Bakker (D66):U had de plank al misgeslagen maar u heeft nu ook nog mijn klomp gebroken.
Ten aanzien van cultuur wilt u buitengewoon normstellend en moraliserend tot
in alle mogelijke details regelen wat publiek is.Mevrouw Halsema (GroenLinks):De heer Bakker maakt nu toch een persiflage van mijn verhaal. Hij moet
gewoon beter naar mij luisteren.De heer Bakker (D66):Ik luister heel goed naar u. In antwoord op een vraag van de heer Stellingwerf
zegt u libertair te zijn en andere, vrijere normen te hebben als het gaat
om geweld en seks. Dit terwijl u zo-even op het punt van de cultuur op alle
details hebt zitten moraliseren en normeren. Ik begrijp er absoluut niets
van.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Wij vinden dat je als wetgever een infrastructuur hebt te scheppen waarbinnen
een publieke sfeer kan ontstaan. Dat is precies wat je doet met een lijst:
je verbiedt niet, je gebiedt niet, je zegt niet wat moet en niet moet. Je
geeft alleen de mogelijkheden aan van wat publiekelijk te zien moet zijn.
Dat is iets heel anders dan bij wet verbieden en gebieden wat moet gebeuren.
Dat is een groot onderscheid. Daarbij moraliseren wij niet; wij scheppen de
voorwaarden voor morele televisie. Het is verder aan de omroepen om te bepalen
wat ze moreel en niet moreel vinden.De heer Van Bommel (SP):Mevrouw de voorzitter! De vreemde situatie dreigt zich voor te gaan doen,
dat de staatssecretaris de voltallige oppositie nodig heeft om dit wetsvoorstel
door de Kamer te krijgen, maar gezien het feit dat dit wetsvoorstel een aantal
best heel redelijke elementen bevat, vindt de SP-fractie dat voor een keertje
geen bezwaar. Ook op andere momenten zijn wij best bereid om Paars, wanneer
het goede dingen doet, te steunen.Dan het wetsvoorstel zelf. De Europese richtlijn Televisie zonder grenzen
regelt het vrije verkeer van televisieomroepactiviteiten in de interne Europese
markt. Het uitgangspunt van die richtlijn is dat ontvangst en doorgifte van
televisieprogramma's die voldoen aan de wettelijke voorschriften van het land
van uitzending, in andere landen van de EU niet mogen worden belemmerd. Op
het eerste gezicht lijkt dat een redelijk uitgangspunt, maar het roept ook
vragen op. In welke mate verschillen de wettelijke voorschriften in de lidstaten
en waar leiden die verschillen in de praktijk toe? Hoe groot is de kans dat
wij straks met televisieprogramma's worden geconfronteerd die op gespannen
voet staan met de letter of de geest van onze eigen Mediawet? Ik herinner
mij een discussie in Amsterdam over uitzendingen van stierengevechten door
een Spaanse televisiezender, waarin te zien was hoe de ene torero na de andere
door een dolle stier werd gegrepen en in de lucht gegooid; zeer onsmakelijke
televisie die natuurlijk in prime time werd uitgezonden. Dit programma gaf
aanleiding tot nogal wat discussie. Kortom, houdt deze richtlijn in dat onze
eigen wettelijke voorschriften in de praktijk ondergeschikt worden aan die
van het land met de ruimste wettelijke voorschriften?De richtlijn biedt lidstaten de mogelijkheid om een lijst aan te leggen
van evenementen die voor de samenleving van belang zijn en daarom op het open
televisienet, dus niet achter de decoder, uitgezonden dienen te worden. De
SP hecht hier veel belang aan, omdat anders de uitzendrechten van verschillende
evenementen, zoals bijzondere sportieve en culturele gebeurtenissen, aan de
hoogste bieder kunnen worden verkocht en vermoedelijk achter de decoder of
in de duurste pakketten verdwijnen. Commerciële televisiebazen, zeker
de grote jongens uit het buitenland, beschikken nog al eens over budgetten
waar de publieke omroep slechts van kan dromen. Als zij erin slagen om de
exclusieve rechten te verwerven over de belangrijkste evenementen –
het WK-voetbal, het Eurovisie-songfestival, of dichter bij huis, de Elfstedentocht –
dan raakt de Nederlandse publieke omroep nog verder van huis. Alleen al om
die reden is het van belang dat de evenementenlijst een lange lijst wordt.De evenementenlijst garandeert dat iedere burger adequate toegang heeft
tot actuele verslaglegging van evenementen en dan ook nog voor een betaalbare
prijs. Dat is in feite ook het uitgangspunt van de Mediawet en het sportbeleid.
Er wordt veel gemeenschapsgeld besteed aan de ontwikkeling van de sport en
het instandhouden van voorzieningen. Het is dus zonder meer redelijk om te
eisen dat het uiteindelijke product, bijvoorbeeld een sportwedstrijd, voor
een breed publiek en dus betaalbaar toegankelijk is. De vraag is natuurlijk
wel wat betaalbaar is. Vrij algemeen wordt gevreesd dat televisiekijken, ook
bij de goedkoopste pakketten, binnen enkele jaren fors duurder wordt. De eerste
voorbeelden daarvan zien wij nu al in de regio's Amsterdam en Utrecht. Onder
het mom van meer keuzevrijheid bieden de kabelexploitanten A2000 en Casema
pakketten aan waarvoor geldt: minder televisie voor meer geld. Deze problematiek
wordt door de regering erkend en zal bij de kabelnotitie aan de orde komen.
In de tussentijd zullen kabelexploitanten naar verwachting hun schandalige
praktijken voortzetten. Welke mogelijkheden heeft de staatssecretaris om tussentijds
hiertegen actie te ondernemen en is hij daar ook toe bereid?Over de omvang en de indeling van de evenementenlijst valt veel te zeggen.
Die discussie voeren wij gedeeltelijk vandaag hier, maar, naar ik
hoop, zullen wij die later gedetailleerder voeren. NOC-NSF pleit voor een
korte lijst, omdat daardoor meer onderhandelingsruimte ontstaat. Die ruimte
zal leiden tot meer inkomsten uit televisierechten. De SP volgt dat advies
niet. Het is niet goed voor de publieke omroep, niet goed voor de kijker en
uiteindelijk ook niet goed voor de sport. Wij zien meer in de voorstellen
van de NOS om ondermeer alle EK- en WK-voetbalwedstrijden op lijst A te plaatsen,
zodat die rechtstreeks en volledig via het open net kunnen worden bekeken.
Wij vinden het verder wijs dat wordt geadviseerd om de mogelijkheid tot actualisering
van de lijsten in beide categorieën open te houden. Omdat de lijst nu
voor het eerst wordt opgesteld is het raadzaam om zo ruim mogelijk te beginnen.
Evenementen die eenmaal van de lijst zijn verdwenen of daar nooit op hebben
gestaan, komen er niet zo gemakkelijk meer op. Deelt de staatssecretaris deze
analyse en is hij bereid om zich in te zetten voor een bredere opzet?De schorsingsbevoegdheid. Lidstaten kunnen doorgifte van programma's uit
een ander land weigeren als binnen een termijn van één jaar
tenminste driemaal de regels met betrekking tot pornografische scènes,
nodeloos geweld of het aansporen tot haat worden overtreden. De regering gaat
ervan uit dat ernstige overtredingen van die regels in de praktijk niet of
nauwelijks zullen voorkomen. Waar is dit optimisme op gebaseerd? Is het niet
verstandiger om bepalingen rond de schorsingsbevoegdheid in de Mediawet op
te nemen? Weliswaar bestaat altijd de mogelijkheid om strafrechtelijk in te
grijpen indien de kabelbeheerder programma's uitzendt die strafbaren uitingen
bevatten, maar geldt hier niet het motto: voorkomen is beter dan vóórkomen?Andere sprekers hebben al over de sponsoring gesproken. De richtlijn voorziet
in een verruiming van de sponsormogelijkheden voor publieke omroeporganisaties.
Op zichzelf vindt de SP het al ongewenst dat de publieke omroep ten dele sponsorafhankelijk
is. Het liefst zouden wij zien dat sponsoring geheel verboden werd, omdat
de publieke omroep de publieke zaak dient en dus ook met publieke middelen
moet worden bekostigd; een inzicht dat ook bij de NOS meer veld lijkt te winnen.
Bovendien zijn er sponsoringrisico's verbonden voor de inhoud van programma's.
Het risico is onlangs nog door de staatssecretaris erkend in antwoord op mijn
schriftelijke vragen over de sponsoring van de AVRO en de TROS. De staatssecretaris
heeft aangekondigd de regels voor sponsoring in de concessiewet aan te scherpen.
Dat juich ik toe. Uitgangspunt wordt straks dat sponsoring verboden is, behalve
in de gevallen die in de wet genoemd worden. Dat is een stap in de goede richting.
De verruiming van sponsormogelijkheden waar nu in wordt voorzien, is echter
een stap in de verkeerde richting. Straks mogen ook bedrijven die zich bezighouden
met de productie of verkoop van geneesmiddelen of het verrichten van medische
behandelingen de publieke omroep sponsoren. Weliswaar is dat niet in strijd
met de letter van het reclamebesluit geneesmiddelen, maar wel in strijd met
de geest daarvan. Als gevolg van deze verruiming staat straks mogelijk het
handelsmerk van farmaceutische bedrijven als Bayer of Organon in de aftiteling
van Spreekuur of Vinger aan de pols. Die ontwikkeling vinden wij zeer ongewenst,
want ook die vermelding van de bedrijfsnaam en het tonen van het handelsmerk
draagt bij aan de imagoversterking van het bedrijf en leiden uiteindelijk
tot beïnvloeding van de consument. Was daar geen sprake van, dan zou
geen enkel bedrijf in deze vorm van sponsoring geïnteresseerd zijn. Het
omgekeerde is het geval. De SP zou graag zien dat het verbod op sponsoring
door bedrijven die zich bezighouden met productie of verkoop van geneesmiddelen
of het verrichten van medische behandelingen onderdeel uit blijft maken van
de Mediawet. Een amendement van die strekking heb ik reeds voor het reces
onder stuk nr. 7 ingediend.De heer Stellingwerf (RPF):Voorzitter! Ik spreek deze bijdrage uit mede namens het GPV.Voorzitter! Wij spreken over een wetsvoorstel dat noodzakelijk is geworden
vanwege de implementatie van een Europese richtlijn. Het belangrijkste punt
daarbij is de samenstelling van een lijst van evenementen van "nationaal belang",
die op een open net moeten worden uitgezonden. Helaas is het niet haalbaar
gebleken het wetsvoorstel ten behoeve van een betere bescherming van jeugdigen
tegen voor hen schadelijke audiovisuele producten en mediaproducten voor de
zomer bij de Kamer in te dienen. Wij betreuren dat. De regering hecht blijkbaar
meer prioriteit aan de samenstelling van een evenementenlijst, zeg maar aan
brood en spelen, dan aan de zorg voor en bescherming van jeugdige kijkers,
en wat ons betreft ook oudere kijkers. Ik vind namelijk het onderscheid tussen
oudere en jongere kijkers nogal gekunsteld. Nu zal de staatssecretaris zeggen
dat de richtlijn eind vorig jaar al in wetgeving had moeten zijn vertaald
en dat hij daarom prioriteit heeft gegeven aan de evenementenlijst. Maar wat
ons betreft is dat een slecht excuus voor deze prioriteitstelling. De data
voor regelgeving aangaande pornoscènes en nodeloos geweld zijn gebaseerd
op dezelfde richtlijn. De staatssecretaris beaamt dat hier problemen liggen
maar betoogt dat die problemen vooral via zelfregulering door de sector moeten
worden aangepakt. Maar dat verhaal horen wij nu al jaren. De verschillende
spelers in de branche hebben blijkbaar totaal verschillende belangen en daardoor
belandt dat voornemen bijna per definitie in een patstelling. Het is toch
logisch dat het belang bij zo hoog mogelijke kijkcijfers bij sommigen omgekeerd
evenredig is met de bereidheid om op het gebied van porno en geweld op tv
regulerend/beperkend op te treden. Daar is een instantie op afstand voor nodig.
Ik zou de staatssecretaris klip en klaar willen vragen of hij erkent dat op
dit terrein problemen liggen, wat hij van plan is daaraan te doen en welke
initiatieven op welk terrein wij van hem kunnen verwachten. En dan doel ik
ook op de technische mogelijkheden om via een chip geweld en pornoscènes
weg te filteren.Dat deze problemen actueel zijn moge blijken uit de verschillende criteria
die gehanteerd worden door respectievelijk de publieke en de commerciële
omroepen waar het gaat om de aanduiding van leeftijdscategorieën bij
speelfilms: alle leeftijden, vanaf 12 jaar en ouder en 16 jaar en ouder. De
publieke omroep gaat naar mijn idee goed om met dit fenomeen, maar bij de
commerciële omroep zie ik soms films toegestaan worden met de aanduiding
vanaf 12 jaar, waarvan ik denk: hoe halen ze het in hun hoofd; uit dat ding!
In dat licht vind ik het een gemiste kans dat de staatssecretaris geen artikel
in deze wet heeft opgenomen om tot schorsing van doorgifte van televisieprogramma's
uit andere landen te kunnen komen. Daar is namelijk weinig tegen en wel veel
voor te zeggen. Acht andere landen hebben dat tot nog toe wel gedaan. Of moeten
wij misschien tot de conclusie komen dat die acht landen deze mogelijkheid
in de wet hebben vastgelegd om bepaalde programma's die in Nederland worden
uitgezonden juist tegen te kunnen houden. Ik denk dat het een uitstekende
terugvaloptie zal zijn, voor het geval de zelfregulering niet werkt. Het is
geen plicht, maar een mogelijkheid, een stok achter de deur voor de spelers
in het zelfreguleringsveld om er ook echt wat van te maken. Ik heb samen met
de collega's Atsma en Van der Vlies een amendement hierover opgesteld.Wij zijn het wel met de staatssecretaris eens dat deze wet niet hoeft
te wachten op de nieuwe concessiewet, in de eerste plaats omdat daarmee het
niet voldoen aan de wettelijke data helemaal uit de hand zou lopen en in de
tweede plaats omdat er geen relatie met de concessiewet is.De heer Bakker (D66):Ik heb nog een vraag naar aanleiding van de toelichting op het amendement.
Wat bedoelt de heer Stellingwerf hier met "o.a."? Gaat het dus ook nog om
andere programma's? Verder heb ik de vraag wie bepaalt of sprake is van programma's
zoals genoemd in de toelichting. Krijgen wij net als in Egypte een kamertje
waar een paar mensen op de knop drukken als het hen niet meer bevalt?De heer Stellingwerf (RPF):U doet nu voorkomen alsof ik een zeer wereldvreemd voorstel doe, maar
ik heb aangegeven dat het in acht landen al in de wet is opgenomen. Daar kan
het dus blijkbaar goed functioneren. In Nederland hebben wij in het verleden
de filmkeuring gehad en deze zou heel goed dit soort taken kunnen uitvoeren.De heer Bakker (D66):Wat mij betreft, hebben wij de filmkeuring indertijd om goede redenen
afgeschaft, maar het gaat mij nu om de vraag wie dan bepaalt wat pornografie
of nodeloos geweld is. Verder heb ik gevraagd wat u bedoelt met "o.a.". Ik
kan mij voorstellen – ik wil overigens niemand beledigen – dat
er programma's van het Vaticaan zijn waarvan u zegt: ik moet er niet aan denken
dat die op de Nederlandse televisie te zien zijn.De heer Stellingwerf (RPF):Een instituut als het Nederlands Filmkeuringsinstituut zou de mogelijkheid
gegeven kunnen worden om dit soort taken uit te voeren. Als sprake is van
zelfregulering, zouden die taken uitgevoerd kunnen worden door een orgaan
dat binnen die zelfregulering wordt ingesteld. Verder is inderdaad arbitrair
wat onder pornografie of nodeloos geweld verstaan zou moeten worden, maar
het gaat wel om twee begrippen die in de Europese richtlijn en de toelichting
daarop worden genoemd. Daar wordt trouwens nog een derde begrip in genoemd,
namelijk aanzetten tot haat. Ik meen dan ook dat ik geheel aansluit bij de
regelgeving die vanuit de EU tot ons komt.De heer Bakker (D66):Aanzetten tot haat mag niemand doen, maar daar hebben wij ook een bepaling
in de strafwet voor. Als iemand dat toch doet, via de televisie of op een
andere manier, kan er dus strafrechtelijk worden ingegrepen. Wat u wilt is
in feite vooraf recenseren. Ik begrijp dat wel als het gaat om pornografie
en nodeloos geweld en wij zijn het misschien ook nog wel redelijk eens over
de vraag wat wel en niet kan op dat vlak, hoewel ik dat niet zeker weet. Daarnaast
zijn er echter tal van grijze gebieden waar de overheid zich mijns inziens
niet mee moet bemoeien, omdat wij daar andere regels en wetten voor hebben.De heer Stellingwerf (RPF):Ik meen dat zo'n bepaling moet worden gezien als een mogelijkheid om excessen
aan te pakken. Ik vind dat er dan niet altijd gewacht hoeft te worden tot
het kwaad is geschied, maar dat ook preventief ingegrepen moet kunnen worden.
Daarvoor kunnen dan een aantal normen worden gesteld.De heer Nicolaï (VVD):Een bezwaar is inderdaad dat wij het strafrecht hier al voor hebben. Een
heel ander bezwaar is dat dit amendement alleen betrekking kan hebben op kabeltelevisie.
Het kan m.i. niet gelden voor hetgeen via de satelliet tot ons komt en dat
neemt alleen maar toe. Dan zal zo'n bepaling in de praktijk toch al weer snel
bijna een dode letter worden?De heer Stellingwerf (RPF):Ik denk dat de kabel een zeer belangrijke rol zal blijven vervullen. Ik
weet ook dat de satelliet meer en meer in opkomst is en dat zo'n bepaling
daar nu niet mogelijk is, gezien de informatie die de staatssecretaris in
de nota naar aanleiding van het verslag heeft gegeven, maar dan zou ik ervoor
willen strijden dat ook ten aanzien van de satelliet zo'n bepaling mogelijk
wordt. U stelt dat die bepaling maar achterwege moet worden gelaten omdat
de satelliet "eraan komt". Ik zou juist de omgekeerde weg willen bewandelen.Voorzitter! Het gaat bij deze discussie uiteindelijk om de evenementenlijst.
Daarvoor biedt dit wetsvoorstel de wettelijke grondslag. Uiteindelijk moet
de Kamer een besluit worden voorgelegd, waarin een en ander definitief wordt
geregeld. Het is bekend dat de staatssecretaris zich nogal eens buiten de
platgetreden paden begeeft. Ook nu komt hij met een nieuw fenomeen: de groslijst.
Betreft het hier een vorm van bestuurlijke vernieuwing of zal het een vrijblijvende
opsomming blijken te zijn? Hoe denkt de staatssecretaris de inbreng van de
Kamer te verwerken? Zal het oordeel van de Kamer zwaarder wegen dan dat van
belangenorganisaties en heeft hij er vertrouwen in dat de definitieve lijst
bij de notificatie in Europa houdbaar zal zijn?De criteria "evenement van algemeen belang voor de Nederlandse samenleving"
en "evenement van bijzonder culturele betekenis" welke o.a. worden gehanteerd,
geven veel interpretatieruimte. Wij nemen aan dat de Europese Commissie die
interpretatieruimte bewust tot uitgangspunt van de richtlijn heeft genomen.
Op die manier kan immers iedere nationale overheid zelfstandig tot een eigen
afweging komen. Dan kan het gebeuren dat het ene land een korte evenementenlijst
vaststelt, terwijl het andere land een langere lijst hanteert. Hoe zal de
Europese Commissie het proportionaliteits criterium hanteren
wanneer bijvoorbeeld Engeland een heel kort evenementenlijstje inlevert en
Nederland een lange lijst? Zal er bij de Europese Commissie alsnog niet een
soort grootste gemene deler uitrollen of heeft de staatssecretaris de overtuiging
dat elk land nog voldoende beleidsvrijheid heeft, als het maar een goed verhaal
heeft?In het licht van dat goede verhaal stel ik de volgende vraag. In de nota
naar aanleiding van het verslag kunnen we lezen dat bij het invullen van de
evenementenlijst rekening zal worden gehouden met de betrokken partijen waaronder
het belang van de verdere ontwikkeling van de betaalkanalen. Is dit nu juist
niet een uiting van halfslachtigheid die zal leiden tot een definitieve lijst
waar niemand mee tevreden is?Voorzitter! De evenementenlijst is bedoeld om evenementen van aanzienlijk
nationaal belang voor een breed publiek toegankelijk te houden, zowel financieel
als visueel. Dat lijkt ons op zich een lofwaardig streven alhoewel wij het
begrip "aanzienlijk nationaal belang" nadrukkelijk zouden willen relativeren.
Over dat begrip valt in ieder geval nogal te twisten. Dat is tot nu toe dan
ook ruimschoots gedaan. Ik neem aan dat we daaraan een belangrijk deel van
de vertraging te danken hebben. De fracties van RPF en GPV relativeren het
aanzienlijke nationale belang van de lijst met evenementen. Daarmee is niet
gezegd dat deze lijst niet nuttig zou zijn; wij willen duidelijk maken dat,
als we niet over een dergelijke lijst zouden beschikken, Nederland er niet
wezenlijk ongelukkiger door zou worden. Met name de motivering van opname
van een groot aantal sportevenementen is voor ons aanvechtbaar. Zo ziet de
regering de sport als een belangrijk samenbindend element in de samenleving.
Ze hecht dan ook aan versterking van de maatschappelijke betekenis van sport
in het algemeen en van de top- en beroepssport in het bijzonder. Naast de
inhoudelijke problemen die wij altijd al met de door de overheid gesubsidieerde
top- en beroepssport hebben gehad, zetten wij vraagtekens bij dat samenbindende
karakter. Uiteraard, sport kan gezellig en leuk zijn en een teamgeest laten
ontstaan, maar er is ook een andere kant, de kant van doping, vandalisme en
geweld en die van de overheersende financiële belangen en sportverdwazing.
Als het werkelijk zo is dat sport een zeer belangrijke samenbindende factor
is geworden in de samenleving, staat onze samenleving er ons inziens heel
schraal voor.Laten we met beide benen op de grond blijven staan. De Europese richtlijn
biedt ons gewoon een keuzemogelijkheid. Of we maken geen lijst van evenementen
en dan verdwijnt te zijner tijd wellicht heel veel achter de decoder; dan
wordt het onbetaalbaar voor velen en dat zal zeker ook gevolgen hebben voor
het brede programma-aanbod van de publieke omroep. Of we maken wel een behoorlijke
lijst van evenementen en voorkomen zo dat de burger straks voor een breed
programma-aanbod kapitalen zal moeten neertellen. De evenementenlijst zien
wij dus vooral als een mogelijkheid om een aantal min of meer belangrijke
evenementen in beginsel toegankelijk te houden voor iedereen. Betekent dat
dan dat hier sprake is van een onaanvaardbare overheidsinvloed? Nee, het enige
dat deze regeling garandeert, is dat een aantal evenementen beschikbaar blijft
voor de open zenders. Een gunstig effect zal zijn dat van deze regeling zelfs
een prijsdrukkende werking uit zal gaan. Het is niet voor niets dat Canal+
en de belanghebbende sportorganisaties zo fel protesteren.Het begrip open zender maakt geen onderscheid tussen de publieke en de
commerciële zenders. Wij hadden eigenlijk wel graag gezien dat deze evenementenlijst
alleen van toepassing zou zijn geweest op de publieke omroep. Is die keuze
nu wel of niet mogelijk geweest? Wij verkeren daarover, ook na lezing van
de nota, nog steeds in onzekerheid.Met de beperking tot de publieke omroep zou ook de beste invulling kunnen
worden gegeven aan de eis van een breed programma-aanbod. Als dat niet mogelijk
zou zijn – dat hoor ik dan graag van de staatssecretaris – zou
nog kunnen worden gedacht aan een soort voorkeursrecht voor de publieke omroep.
Zou dat nog een mogelijkheid zijn?De heer Nicolaï (VVD):Ik begrijp de overweging niet waarom het een voordeel zou zijn, dat een
beperking tot de publieke omroep plaatsvindt. Gaat het de heer Stellingwerf
niet om de burger, de kijker, die het programma voor een redelijke prijs moet
kunnen zien? Waarom wil hij het per se bij de ene omroep op het ene net wel
en bij het andere net niet laten gebeuren?De heer Stellingwerf (RPF):Als het werkelijk om evenementen van nationaal belang gaat, verdient het
prioriteit om die bij de publieke omroepen te stationeren. Dat past heel goed
in de eis van de media dat er een breed programma-aanbod komt. Laat je het
helemaal open dan is theoretisch – ik denk eigenlijk niet dat het zo
zal uitpakken – de mogelijkheid aanwezig dat al die evenementen bij
de commerciële omroepen te zien zullen zijn. Dat is een enorme verschraling
van het aanbod van de publieke omroep in die zin, dat daarmee een dragend
deel van de programmering wegvalt.De heer Nicolaï (VVD):Is uw zorg nu de omroep of de kijker?De heer Stellingwerf (RPF):Beide!De heer Nicolaï (VVD):Denkt u dat het de kijker iets uitmaakt of hij op nummertje 2 van zijn
afstandsbediening of op nummertje 3 moet drukken om de Elfstedentocht te zien?De heer Stellingwerf (RPF):U probeert steeds, ook bij andere sprekers, een tegenstelling te creëren
tussen kijker en omroep. Ons publieke bestel, de omroepverenigingen, en de
burger hebben een gezamenlijk belang. Er zijn 3 miljoen burgers lid van een
omroepvereniging. Ik zie helemaal geen tegenstelling.De heer Nicolaï (VVD):U praat nu over leden en ik had het over kijkers.De heer Stellingwerf (RPF):3 miljoen is toch een behoorlijke representatie van onze bevolking. Het
zijn er geen 12 miljoen, maar weinig sectoren in de Nederlandse samenleving
hebben zo'n grote dekkingsgraad onder de bevolking.In het kader van betaalbaarheid en bereikbaarheid is de vraag interessant
hoe het begrip open net zich verhoudt met de verschillende keuzepakketten
waarin de diverse open kanalen zitten. Vanwege het grote zenderaanbod kan
het voor een groot aantal burgers zover komen, dat zij om financiële
redenen voor een beperkt pakket willen kiezen. Daarmee raken zij waarschijnlijk
een groot aantal open netten kwijt en dus een aantal evenementen
van de evenementenlijst. Tegelijkertijd zou met de toekomstige grotere keuzevrijheid
om een geïndividualiseerd zenderpakket samen te stellen het bereik van
het net wel eens onder de 85% kunnen zakken. Zal dat percentage steeds weer
worden geactualiseerd, net zoals de lijst van evenementen in de loop van de
tijd ook aan verandering onderhevig kan zijn? Hoever staat het overigens met
de technische mogelijkheden om burgers de gelegenheid te geven, zelfstandig
een eigen zenderpakket samen te stellen, om zodoende bijvoorbeeld bepaalde
pulpzenders buiten de deur te houden, dan wel om tot een vorm van lastenverlichting
te komen? Daarvoor zou een maximum aan keuzevrijheid nodig zijn. Wat doet
de staatssecretaris om die ontwikkeling te stimuleren? Technisch gezien lijkt
de tijd mij rijp om deze mogelijkheid bij de kabelmaatschappijen wettelijk
af te dwingen. De staatssecretaris heeft gezegd dat hij daarop wil ingaan
in de kabelnotitie, maar wanneer komt die? Ik dring erop aan geen kostbare
tijd verloren te laten gaan.Het opstellen van een evenementenlijst is per definitie arbitrair en dus
discutabel. De lijst kan overigens ook een vertekend beeld oproepen. Er staan
zoveel sportevenementen op die lijst, dat de indruk kan ontstaan dat het leven
alleen nog maar uit sport bestaat, maar zo is het gelukkig ook weer niet.
Uit de cijfers blijkt dat het jaarlijkse sportaanbod op de publieke omroepen
zo'n 12% bedraagt Omdat de lijst slechts een selectie betreft, gaat het hier
al met al dus om een aanzienlijk lager percentage dan die 12%. Er kunnen natuurlijk
vele vragen naar aanleiding van de lijst worden gesteld. Om een oeverloze
discussie te voorkomen, wil ik mij beperken.Mij valt bijvoorbeeld wel op dat de gehandicaptensport onderbedeeld is.
Dit is een al jarenlang bestaand, structureel probleem. De reden kan zijn
dat dergelijke evenementen, net als Koninginnedag en nationale herdenkingen,
te allen tijde door iedereen kunnen worden uitgezonden, maar dat geldt blijkbaar
niet voor de Paralympics, want die staan op de lijst. Ik bepleit daarom een
veel betere klassering van de Paralympics. Deze spelen zitten nu in de categorie
"uitgesteld en gedeeltelijk". Dat zou op zijn minst naar "rechtstreeks en
gedeeltelijk" moeten gaan en misschien nog wel een klasse hoger. Verder mis
ik de grote zwemevenementen. Ik merk op dat het US-Open bij het tennis niet
op gelijke voet wordt behandeld met de andere Grand Slamtoernooien. Hoe staat
het met de uitzending van verkiezingsavonden? Ik kan mij voorstellen dat het
commercieel interessant is voor bijvoorbeeld opiniebureaus om zelfstandig
dergelijke avonden te organiseren. Zijn op dit punt problemen te verwachten?Plaatsing op de lijst betekent nog geen uitzending. Wanneer de prijs van
de rechten exorbitant hoog wordt zal een zender wellicht tot de conclusie
komen dat het niet verantwoord is om de uitzendrechten te verwerven. Bij plaatsing
op de evenementenlijst betekent dit vervolgens helemaal geen uitzending. Wij
zijn blij met dit correctiemechanisme. Het kan een halt toeroepen aan de waanzinnige
prijsopdrijving waarvan sprake is bij sportuitzendingen. Dit alles is een
gevolg van exorbitant betaalde sportlieden. Enkele maanden geleden werd een
voetballer voor 400 mln. verkocht. De dwaasheid ten top. Als door een evenementenlijst
aan die dwaasheid paal en perk kan worden gesteld, zou die lijst misschien
wel zo lang mogelijk moeten zijn.De heer Nicolaï (VVD):Voorzitter! Vandaag gaat het over de implementatie van de Europese richtlijn
tv zonder grenzen. Het gaat hierbij om twee onderdelen, een aantal technische
wijzigingen van de Tabakswet en de Mediawet en de invoering van de lijst van
evenementen die, als ze worden uitgezonden, via het net doorgegeven moeten
worden. Dit is gebaseerd op artikel 3bis, eerste lid van de richtlijn. De
strekking daarvan is dat de burger adequate toegang moet hebben tot actuele
evenementen van algemeen belang voor een betaalbare prijs.De VVD is het eens met de kleine wetswijzigingen. Het belangrijkste onderdeel
van het wetsvoorstel echter is de invoering van de lijst. En daar heeft de
VVD grote moeite mee. Het is goed om ons te realiseren dat de richtlijn een
gegeven is, maar dat de invoering daarmee echter nog niet een gegeven is omdat
de richtlijn niet verplicht tot invoering. Wij hebben wat dat betreft alle
ruimte. Het doel wordt door de VVD wel degelijk onderschreven. Onze bezwaren
richten zich tegen de gekozen systematiek. Het doel dat mensen via de televisie
in staat blijven om voor een betaalbare prijs kennis te nemen van evenementen
is niet alleen goed, maar ook belangrijk. Wel is het van belang dat daarbij
onderscheid wordt gemaakt – en dat gebeurt in het stuk van de staatssecretaris
onvoldoende – tussen het belang van informatievergaring als het gaat
om kennisnemen en het belang van meebeleven, live op dat moment kennis nemen
van wat wordt geboden.De informatievergaring vinden wij het belangrijkste. Vrije communicatie
is volgens ons een fundament van een democratische en vrije samenleving. Deze
staat op dit moment niet onder druk, maar men moet erop letten dat geen problematische
situaties ontstaan. Mensen mogen nooit worden uitgesloten van informatie over
belangrijke gebeurtenissen en de tv is, zoals iedereen weet, een populair
medium. Voor veel mensen is dit zelfs de belangrijkste informatiebron. Daarom
hecht de VVD eraan dat in samengevatte vorm en kort nadat iets heeft plaatsgevonden
daarvan kennis kan worden genomen.Het tweede doel is het meebeleven, het live meemaken. Ook dat is een belangrijk
doel en het is begrijpelijk dat mensen hieraan hechten. Tevens kan het een
samenbindend element zijn. Ik maak dit onderscheid omdat het eerste een hogere
prioriteit heeft dan het tweede. Kortom, het doel is goed, maar de systematiek
niet. De bezwaren zal ik met drie argumenten aangeven.Het eerste bezwaar is dat wij de regeling te conservatief vinden omdat
nieuwe en gewenste ontwikkelingen worden bemoeilijkt. Het tweede bezwaar is
dat het kan leiden tot politisering van informatie en vrije communicatie.
Ten derde: uit de regeling blijkt onvoldoende vertrouwen in de marktwerking.
Bij het bezwaar dat het de ontwikkelingen bemoeilijkt, gaat het vooral om
de ontwikkelingen op de kabel. In het voorstel staat dat de redelijke prijs
gedefinieerd moet worden als omroepbijdrage plus kabelabonnement. Dat is de
uitleg van de free television in de richtlijn. Maar juist de
kabelkosten zijn nogal sterk aan verandering onderhevig. Ik denk aan de ontwikkelingen
in Amsterdam en Utrecht. Ook heeft Haarlem in dat opzicht zojuist plannen
ontwikkeld. Die ontwikkeling wordt door de VVD ook bepleit: een soort televisie
op maat met de mogelijkheid van differentiatie, door de overheid bevorderd.
Men betaalt dan voor de zenders die men extra wil ontvangen. Dat resulteert
in een kleiner en goedkoper basispakket. Voor dit model hoef je niet liberaal
te zijn. Er is sprake van een keuzevrijheid: je betaalt niet voor wat je niet
wilt zien en wel voor wat je wel wilt zien.De aangeduide ontwikkeling wordt door het onderhavige wetsvoorstel bemoeilijkt,
omdat een en ander niet aan de prijs maar aan de constructie van het open
net gekoppeld wordt. Als doorgaat wat de VVD wil, kan zich het volgende voordoen.
Als iemand naast het goedkopere basispakket twee zenders erbij neemt, waarvan
de ene met veel sport, is die persoon per saldo waarschijnlijk goedkoper uit
dan nu. Dit zal echter ingevolge het onderhavige wetsvoorstel niet mogen.
Hij heeft namelijk apart afgerekend voor die twee extra zenders bovenop het
goedkopere basispakket. Het dient volgens mij dan ook geen enkel doel om daar
het criterium te leggen. Nogmaals, het gaat om de prijs en niet waaraan je
betaalt.Zojuist is via interrupties al ingegaan op de politisering. Het doel van
vrije communicatie en informatievergaring is natuurlijk prachtig, maar het
ongelukkige daarbij is dat de politiek moet gaan uitmaken wat er al dan niet
op een dergelijke lijst moet. De AO's hierover worden ontzettend interessant
en zullen jaarlijks herhaald worden. Immers, er zal steeds een nieuw evenement
zijn of een evenement niet doorgaan dan wel minder belangstelling trekken.
Het zal een eindeloze, oeverloze discussie worden die de politiek in een positie
plaatst dat zij zich met te veel details moet bezighouden. Bovendien is het
principieel onwenselijk dat de politiek dergelijke oordelen velt, als zoiets
niet absoluut vereist is.De heer Stellingwerf (RPF):Hiermee geeft u het motief al aan, maar toch vraag ik mij af wat er ten
diepste mis is met politisering. De staatssecretaris zegt toch ook dat de
politiek moet kiezen? Daar is toch niks mis mee? De consequentie van uw keuze
is namelijk dat uiteindelijk het geld kiest; de hoogste bieder krijgt het
dan en klaar uit. En dat vind ik weer onwenselijk.De heer Nicolaï (VVD):Nee, de consequentie van mijn verhaal is dat de burger zelf kiest wat
hij of zij wil zien. Ik begrijp dat 'klein christelijk', het CDA en GroenLinks
menen dat dit juist door de politiek uitgemaakt moet worden.De heer Stellingwerf (RPF):U veronderstelt dat alle burgers alles kunnen betalen wat zij wensen,
maar zo is het niet.De heer Nicolaï (VVD):Ik denk dat alle burgers in staat zijn om ƒ 1,10 per maand voor
een zender te betalen die zij willen ontvangen. Voorlopig is dat het bedrag
dat de betaalzenders willen ontvangen. Bij een paar gulden zal er ook nog
geen probleem zijn; dat zal om een reëel bedrag gaan. Als het om tientjes
gaat, wordt het een heel groot probleem en dan moet je op een andere manier
ingrijpen.De heer Atsma (CDA):Dit is heel interessant, want uit de ontwikkelingen in het buitenland
blijkt dat het om heel andere bedragen gaat dan u noemt. U kiest voor de commercialisering
en dat moet u nu juist niet willen. Natuurlijk zijn wij wel allemaal voor
een klein basispakket, dat volgens ons het best als open net kan worden omschreven.
Daar is helemaal niks mis mee en juist dat garandeert een zo klein mogelijk
kostenplaatje. Natuurlijk kan iedereen een eigen pluspakket samenstellen en
het is prima als dat ƒ 1,10 of ƒ 2,10 per maand extra kost.
Nogmaals, de ontwikkelingen in het buitenland zijn echter heel anders en wel
vele guldens extra per uitzending. En dat willen wij voorkomen.De voorzitter:Ik ben vanmorgen weliswaar heel coulant, maar dit is wel een erg lange
interruptie.De heer Nicolaï (VVD):Waarbij het voor mij prettig is om te horen dat het CDA is voor een kleiner
basispakket. Dat hebben wij dan weer even binnengehaald.De voorzitter:Dit was een poging tot uitlokking.De heer Atsma (CDA):Ik heb slechts één zin te melden, namelijk dat de heer Nicolaï
dan heel vaak niet heeft gehoord wat het CDA heeft bepleit.De heer Nicolaï (VVD):Dat geeft dus meer ruimte aan de burger om met dat lagere bedrag voor
het basispakket voor een zelfde bedrag als hij nu aan televisie kwijt is,
zelf keuzes te maken. Daar hebben wij het over. Dat is geen prijsopdrijving,
dat is geen commercialisering, maar dat is simpel keuzevrijheid. Je betaalt
voor de zender die je wilt, je betaalt niet voor de zender die je niet wilt.
Ik kan mij eigenlijk niet voorstellen dat iemand daartegen is, anders dan
wanneer je eigenlijk zegt – en dat is eigenlijk mijn principiële
bezwaar – dat niet de burger het moet uitmaken, maar dat wij in deze
zaal dat moeten uitmaken. Maar dat zal de VVD niet betogen.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Als ik de redenering van de heer Nicolaï goed kan volgen –
en daar ben ik niet helemaal zeker van – wil hij onder het mom van keuzevrijheid
veel meer zenders achter de decoder plaatsen. Ik begrijp helemaal niet dat
hij als VVD'er dat standpunt kan huldigen, want wij weten allen dat zenders
achter de decoder alle kosten die ze maken, zullen verrekenen op hun abonnees
of hoe dan ook. Dat betekent toch lastenverzwaring?De heer Nicolaï (VVD):Het gaat niet om een mom, maar om een reële situatie. Vervolgens
is het niet zo dat die zenders sowieso al die kosten in onaanvaardbare mate
aan de kijker zullen doorberekenen. Sterker nog, het is heel wel denkbaar
dat een commerciële zender zegt dat als toch bijna iedereen een decoder
heeft, men evenals bij een huis-aan-huisblad gratis bij iedereen wil binnenkomen
en dat men de zender laat betalen door de reclame. Dat is een heel reële
mogelijkheid. Dan kost het de kijker nog steeds geen cent meer en dan heeft
op dat moment dus niemand daar last van.Het derde bezwaar dat ik noemde tegen de constructie die wordt gekozen,
is te weinig vertrouwen in de markt. Bij interruptie kwamen wij daar ook al
op. Op zichzelf zal juist deze staatssecretaris het met de VVD eens
zijn dat als je een reële marktsituatie hebt en een open markt hebt,
je in het algemeen ook de beste garantie hebt dat een goede prijs-kwaliteitverhouding
ontstaat. Nu ben ik het weer met de staatssecretaris eens dat het op dit moment
niet zo is. Die kabelsituatie is de facto op dit moment een monopoliesituatie.
En als het gaat om de sportrechten, is het wel degelijk een risico dat je
daar geen vrije markt maar een monopolieachtige situatie krijgt. Vandaar mijn
pleidooi voor televisie op maat, dat je in elk geval een soort van pseudo-marktsituatie
creëert als het gaat om de kabeldoorgifte. En als het gaat om de monopolierisico's,
om rechten, moeten wij niet vergeten dat er ook nog een mededingingsrecht
is. Iemand mag dus geen bedragen vragen voor sportuitzendingen die niet in
een of andere mate gerelateerd zijn aan wat het kost en wat reëel is.Het zal duidelijk zijn dat de VVD principieel moeite heeft met dit voorstel.
Dat neemt niet weg dat wij nu wel in een overgangssituatie zitten en dat wij
ons in elk geval kunnen voorstellen dat als de regeling opener is dan nu en
minder tijdgebonden en beperkter, zij nog een adequaat instrument zou kunnen
zijn voor die overgangstijd. In die geest moet men de drie amendementen zien
die zijn ingediend door D66 en de VVD. Ik ben erg benieuwd naar de reactie
daarop van de staatssecretaris.Er zijn drie amendementen. Eén van de drie betreft de redelijke
prijs, die aangeduid is als redelijk kostengeoriënteerde prijs, om het
daarmee iets te objectiveren. Dat komt dan in plaats van de aanduiding omroepbijdrage
plus kabelabonnement. De overwegingen heb ik zojuist al aangegeven. Als je
het op die manier zou regelen, ondervangt dat ten eerste dat je het nu gekozen
arbitraire ijkpunt van omroepbijdrage en kabelabonnement kwijt bent. Dat is
natuurlijk arbitrair, want internationaal zijn die verschillen in omroepbijdragen
en kabelkosten heel groot. Zelfs nationaal, binnen Nederland, variëren
die kabelkosten. Daarmee ondervang je ten tweede ook de tijdgebonden formulering
in het wetsvoorstel, omdat die over omroepbijdrage spreekt. De regering heeft
nu net voorgesteld om de omroepbijdrage af te schaffen. Ten derde is het belangrijkste
dat wanneer je het op deze manier regelt, je die differentiatie in kabelaanbod
en keuzevrijheid voor de kijker mogelijk maakt. En waarom zouden wij het niet
op deze manier doen, want dit doet precies recht aan de bedoeling die wij
volgens mij allemaal hebben, namelijk dat iedereen voor een redelijke prijs
kennis kan blijven nemen van die belangrijke evenementen.De heer Stellingwerf (RPF):Voorzitter! De heer Nicolaï wil het liefst geen politisering, maar
als hij spreekt over een redelijke prijs, zegt hij dat een betere objectivering
te vinden. Ik dacht juist, dat het de andere kant opging. Ik denk, dat het
wetsvoorstel een duidelijker relatie legt met een bepaalde prijs dan zijn
suggestie van een redelijke prijs. Daarover ontstaan ook weer allerlei discussies
en wie bepaalt dat dan weer?De heer Nicolaï (VVD):Nu is het ook niet zo glashelder, want de genoemde omroepbijdrage bestaat
straks waarschijnlijk niet meer als de Kamer het voorstel van de regering
overneemt. Een "redelijke prijs" is in feite de bepaling van de Europese richtlijnen.
Als je daar "kostengeoriënteerdheid" aan toevoegt, heb je daarmee een
afdoende criterium om de prijs te bepalen.Het tweede amendement heeft betrekking op het bereik van de huishoudens.
Wij stellen 65% voor in plaats van 85%. De Europese richtlijn spreekt over
een belangrijk deel van het publiek. Tweederde is op zichzelf een adequate
getalsmatige invulling van "een belangrijk deel" en het is ook een percentage
dat ook elders in de Europese Unie wordt gebruikt. Wij vinden dat van belang,
omdat het ook hierbij gaat om de ontwikkelingen in differentie tussen het
kabelaanbod en keuzevrijheid niet te bemoeilijken.De heer Atsma (CDA):Vindt u het niet buitengewoon aanmatigend om te stellen, dat het criterium
voor het open net 65% kan zijn? Gelukkig kan bijna 90% van alle huishoudens
via de kabel het – nu nog brede – basispakket, dus het open net,
ontvangen. Als u het programma wilt beperken tot 65% bent u dan niet met ons
van mening dat we de rare situatie kunnen krijgen, dat straks alleen nog in
het stedelijke gebied bepaalde evenementen kunnen worden gevolgd die wij van
algemeen belang vinden? Dan bereik je gemakkelijk die 65%.De heer Nicolaï (VVD):Ik begrijp uw vraag niet als het gaat om het stedelijk gebied. Nederland
is voor 90% bekabeld en dat is ook buiten het stedelijk gebied.De heer Atsma (CDA):Dus als u terug wilt naar 65%, bent u dan niet bang dat u grote delen
van Nederland niet meer in de gelegenheid stelt om dit soort evenementen te
volgen? U zou daar geen boodschap aan kunnen hebben, maar de 35% die u daarmee
wegvlakt, is een aanzienlijk deel. Waar uw voorstel het meest efficiënt
kan worden uitgevoerd, is het stedelijk gebied. Om die reden heb ik de link
gemaakt.De heer Nicolaï (VVD):Ik denk, dat u zich vergist want die bekabeling is er al. Daar hoeven
we ons geen zorgen over te maken. Waarom ik het van belang vind, is dat het
verhaal over de keuzevrijheid te maken heeft met de invoering van de decoder.
Daarmee kan je per zender bepalen wat je wilt zien en daarop word je afgerekend.
Die decoder heeft natuurlijk niet binnen een halfjaar een penetratiegraad
van 90%. Om die ontwikkeling niet te frustreren, lijkt het mij goed om dat
lagere percentage te nemen. Overigens voldoet dit percentage precies aan de
regeling van Europa.De heer Atsma (CDA):Ik vind het een rare redenering dat het voldoende is als 65% van de huishoudend
de programma's kan ontvangen.De heer Nicolaï (VVD):En daarvoor bepleit ik dus om die overgang _De heer Atsma (CDA):Maar daarmee sluit u dus op voorhand 35% uit.De voorzitter:Mijnheer Atsma, u geeft steeds zelf ook het antwoord. Na de vraag moet
eerst de heer Nicolaï antwoorden!De heer Nicolaï (VVD):Maar het kan natuurlijk heel gemakkelijk zijn voor degene die het woord
voert als het antwoord zelf wordt gegeven!Voorzitter! Het derde amendement betreft de horizonbepaling die wij graag
aan dit wetsvoorstel toege voegd zouden zien. Dat lijkt ons
een logische constructie, want we zullen het er in ieder geval wel over eens
zijn dat de technologische veranderingen op ICT- en mediaterrein heel snel
gaan. De ontwikkelingen van de kabel gaan heel snel, behalve als de overheid
ze al te zeer tegenhoudt, maar dat is weer een andere discussie. Om één
ander punt nog te noemen: de convergentie van Internet en televisie zet deze
discussie haast in een lachwekkend daglicht. Over vier jaar zullen wij waarschijnlijk
niet begrijpen waar wij ons op dit moment druk over maken. Die convergentie
gaat zo snel, dat het mij goed lijkt dat de politiek zich verplicht om zich
over een paar jaar opnieuw te beraden op de wijze waarop dat geregeld moet
worden en te bezien of er eigenlijk iets geregeld moet worden.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Ik weet het niet zeker, maar ik krijg de indruk dat dit amendement overbodig
is omdat volgens mij allang geregeld is, dat die lijst over een aantal jaren
opnieuw kan worden vastgesteld. Wat voegt dit amendement eigenlijk toe?De heer Nicolaï (VVD):Het zijn twee verschillende dingen: de lijst en de constructie van de
invoering van een lijst. Wij komen één keer per jaar met zijn
allen te spreken over de updating van de lijst, bijvoorbeeld over het beroemde
Prinsengrachtconcert_Mevrouw Halsema (GroenLinks):Ik dacht dat het eens per vier jaar was.De heer Nicolaï (VVD):Dat zou ik dan hopen. Maar de vraag of je deze constructie hanteert, is
onderdeel van de wet . Het is geen lijst waarover de politiek bij algemeen
overleg spreekt.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Maar als je over vier jaar vaststelt, dat er niets op de lijst moet staan?De heer Nicolaï (VVD):Als wij dat nu kunnen afspreken, kan onze fractie een stuk milder zijn
over deze richtlijn.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Dat maakt het amendement overbodig, want je kunt over vier jaar gewoon
vaststellen dat je vindt dat er niets op de lijst moet staan. Dan wordt de
lijst overbodig.De heer Nicolaï (VVD):Juridisch gesproken is dat een oneigenlijke weg: je houdt de constructie
in stand maar je hanteert haar niet. Mijn voorstel is: laten wij ons voornemen
om ons over drie jaar op die constructie te beraden.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Je kunt ook zeggen dat je dan een soort beschermingsconstructie creëert.
Over vier jaar beslis je dat er niets op de lijst moet, maar je houdt de systematiek.
Op die manier zou je vier jaar daarna kunnen besluiten, dat je alsnog iets
op die lijst wilt hebben omdat je dan beter op de hoogte bent van de ICT-ontwikkelingen.De heer Nicolaï (VVD):Die ICT-ontwikkelingen hebben niets te maken met de belangrijkheid van
een evenement, maar alleen met de constructie. De vraag is, of je überhaupt
met zo'n soort lijst moet werken. Daarover denkt GroenLinks blijkbaar anders
dan de VVD.De heer Van Bommel (SP):Dat is ook een beetje de dubbele bodem van dit amendement. De VVD wil
eigenlijk die hele evenementenlijst niet en ziet op deze manier een mogelijkheid
om alsnog van die lijst af te komen. Uw kritiek in eerste termijn was tamelijk
ongezouten, mijnheer Nicolaï. U heeft een aantal wezenskenmerken van
dit wetsvoorstel aangevallen. U komt nu met een drietal amendementen om de
pijn wat te verzachten. Betekent dit, dat, wanneer deze amendementen niet
worden aangenomen, voor de VVD het wetsvoorstel onaanvaardbaar is?De heer Nicolaï (VVD):Laat mij allereerst zeggen, dat de heer Van Bommel zich niet al te veel
zorgen hoeft te maken. Hij is er misschien zelf ook bij over drie jaar. Wij
zijn dan mans genoeg om te bepalen wat wij vinden en wat wij willen.Ik heb aan het begin van het debat reeds gezegd dat wij grote moeite hebben
met deze constructie en dus met het hart van dit wetsvoorstel. Als het wordt
aangepast zoals wij voorstellen en als bovendien die lijst zo beperkt mogelijk
wordt gehouden, neem ik aan – ik zal dat met mijn fractie bespreken –
dat de VVD vóór dit wetsvoorstel zal stemmen. Als het echter
niet noemenswaardig die kant opgaat, vindt de VVD het op dit moment geen wenselijk
voorstel.Mevrouw de voorzitter! Ik ben het volstrekt niet eens met mevrouw Halsema,
die zegt: hoe meer je op dit lijst zet, hoe minder discussie je daarover hebt.
Je kunt immers die lijst eindeloos uitbreiden. Ik denk dat het tegenovergestelde
het geval is. Hoe minder je erop zet, hoe minder discussie. Dat is precies
wat de VVD wil. Als zo'n lijst gemaakt wordt, beperk die dan tot de dingen
waarover iedereen het eens is dat zij van evident nationaal belang zijn en
waarover geen enkel verschil van inzicht kan bestaan omdat het onmiskenbaar
zo is. Waarover dan concreet gesproken wordt, is niet het Prinsengrachtconcert,
niet de nationale kampioenschappen zaklopen, maar misschien wel de Olympische
Spelen, de belangrijkste voetbalwedstrijden en misschien de Elfstedentocht.
Over die laatste kunnen wij dan nog even praten.Het moet duidelijk zijn, dat ik spreek over de A-lijst; de lijst waarop
direct en integraal gezien moet kunnen worden wat er gebeurt. Die lijst moet
zo beperkt mogelijk gehouden worden.Het recht van vrije nieuwsgaring is voor de VVD een van de allerbelangrijkste
punten. Kort nadat iets plaatsvindt, moet men er ten minste in samengevatte
vorm kennis van kunnen nemen. Dat staat voor de VVD bovenaan.De heer Bakker (D66):Mevrouw de voorzitter! Wij hadden ooit een spel zonder grenzen, dat was
toen bijna een nationaal evenement. Wij hebben nu tv zonder grenzen met zo
lijkt het wel een lijst zonder grenzen, die lijkt tegemoet te komen aan de
mensen die zeggen: "Overheid, geef ons grenzen!".Voorzitter! Ik begrens mijn bijdrage tot een aantal opmerkingen over de
evenementenlijst. Het is duidelijk dat mijn fractie tegenstandster is van
een zeer uitgebreide lijst. Er zijn redenen om op een aantal punten wél
iets te regelen, omdat daar werkelijk problemen kunnen ontstaan, misschien
al zijn ontstaan en in ieder geval denkbaar zijn. Dan gaat het met name om
de sport, om de sportevenementen die voor een groot publiek interessant zijn
en die daardoor ook commercieel interes sant zijn. Die evenementen
zijn mogelijk in de toekomst voor een te klein publiek voor een niet redelijke
prijs bereikbaar. Op dat punt is er aanleiding om iets te regelen. Maar het
is een misverstand om te denken dat evenementen die niet op de lijst staan
dus achter de decoder komen. Dat staat nog allemaal te bezien. Men moet ook
niet denken dat wij die evenementen daarom niet belangrijk vinden. Wij kunnen
als burgers en zelfs als politici evenementen verschrikkelijk belangrijk vinden
zonder dat er voor ons een reden is om die op de lijst te zetten. Op het moment
dat een lijst van dergelijke evenementen wordt samengesteld, stellen wij vast
welke evenementen belangrijk zijn, bijvoorbeeld uit cultureel oogpunt. Wij
hebben zojuist al met mevrouw Halsema gediscussieerd over het Prinsengrachtconcert.
Ik heb daar het Schilderswijkfestival naast gezet. Het ene evenement vindt
in Amsterdam en het andere evenement vindt in Den Haag plaats. Waarom is het
ene van nationaal belang en het andere niet? En wie maakt dat uit? Ik weet
dat het politiek heel correct is om het Prinsengrachtconcert heel belangrijk
te vinden, maar misschien is het Schilderswijkfestival uit cultureel oogpunt
wel veel vernieuwender. Kern van de zaak is dat wij ons niet daarover moeten
uitlaten.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Ik herinner u eraan dat het Prinsengrachtconcert door de omroepen zelf
van belang wordt gevonden en door de omroepen groot is gemaakt.De heer Bakker (D66):Dat is juist. Maar u noemde zelf het voorbeeld van het Prinsengrachtconcert.
Ik wilde het begrijpelijk houden en heb daarom het Haagse voorbeeld genoemd.
Er zijn natuurlijk andere voorbeelden te noemen. Maar een en ander moet alleen
worden geregeld als er een probleem is. Men moet er niet van uitgaan dat evenementen
die niet op de lijst staan dus achter de decoder terechtkomen en door ons
niet belangrijk worden gevonden.Een ander argument is dat veel zaken die op de lijst dreigen te komen,
onder de vrije nieuwsgaring vallen. Ik ben het met de heer Nicolaï eens
dat vrije nieuwsgaring en het garanderen daarvan buitengewoon belangrijk is.
Voor tal van evenementen – zoals de uitzending van Prinsjesdag die niet
op de lijst van de staatssecretaris maar wel op de lijst van de NOS staat –
geldt de garantie van de vrije nieuwsgaring. Niemand zal het in zijn hoofd
halen om Prinsjesdag te verkopen aan een "Oranjezender" of een politieke zender.
Er is geen reden om dat te verwachten. Bovendien worden tal van evenementen
die op de lijst staan, georganiseerd door de European Broadcasting Union.
Die heeft de rechten daarvoor. Ik noem het Eurovisiesongfestival en het Nieuwjaarsconcert
in Wenen. Die komen per definitie bij de publieke omroepen. Wij zullen het
er toch over eens zijn dat de publieke omroepen ook in de toekomst onder het
open net vallen. Dus ook hier ligt geen reden om een en ander te regelen.Bovendien is D66 voor "onttutteling" in de samenleving. Als het niet nodig
is, moeten wij ook niet allerlei normen willen gaan stellen.De heer Stellingwerf (RPF):Voorzitter! De heer Bakker heeft een aantal argumenten genoemd tegen een
lange lijst. Ik neem aan dat de staatssecretaris daar enkele argumenten tegenover
zal zetten. Maar ik stel vast dat de heer Bakker eerst problemen wil laten
ontstaan, problemen die te verwachten zijn bij de meeste van de evenementen
die op de lijst staan. Als die problemen zich voordoen, zijn de rechten al
verkocht en is het kapitaal geïnvesteerd. Als alles moet worden teruggedraaid,
zit de overheid waarschijnlijk vast aan een heel grote schadeclaim.De heer Bakker (D66):Welke grote evenementen zullen naar verwachting in de toekomst niet meer
breed toegankelijk zijn? Dát is de vraag. Wij zijn het erover eens
dat evenementen, behalve door de publieke omroepen, ook door commerciële
omroepen kunnen worden gekocht. Dat is geen probleem, zolang de commerciële
omroepen maar onder het open net kunnen worden gerekend. In het kader van
de kabelnotitie en de daarmee samenhangende ontwikkelingen komt dit punt zeker
nog ter discussie. De heer Stellingwerf is consequent en zegt: laat het allemaal
voorkeursrecht publieke omroep zijn. Ik ga zo ver niet. Ik zeg: open net,
commercieel of publiek. Als de evenementen daar worden vertoond, is er geen
enkel probleem. Het wordt een probleem, in termen van de richtlijn, als evenementen
achter de decoder worden uitgezonden voor een prijs die voor te veel mensen
niet meer betaalbaar is. Maar dat gebeurt met name bij sportevenementen die
ook commercieel interessant zijn.De heer Stellingwerf (RPF):U veronderstelt heel veel wat u niet kunt bewijzen. Ik denk dat de staatssecretaris
op die punten juist een goede redenering heeft gevolgd.De heer Bakker (D66):Ik kijk naar de praktijk en vraag mij af wat wij zouden moeten regelen.
Ik vind dat de overheid in algemene zin en zeker als het gaat om cultuur,
informatie etc. geen zaken moet regelen die niet geregeld hoeven te worden.
Dat is de kern. Dat is juist.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Als ik uw definitie van een probleem goed begrijp, dan is daar sprake
van wanneer evenementen van nationaal en groot belang achter de decoder dreigen
te verdwijnen.De heer Bakker (D66):Niet meer tot het open net zouden behoren! Dat is toch de kern van de
richtlijn.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Bent u het met mij eens dat een evenement van groot en nationaal belang
ook altijd arbitrair is en dat het dan weer om een politieke keuze gaat wat
wel of niet belangrijk is? En dan is het aan u om te bepalen wat wel of niet
belangrijk is. Vindt u dat niet uitermate betuttelend?De heer Bakker (D66):Neen, maar daarom zeg ik ook: je moet niet willen regelen, tenzij er evident
een probleem is. Een evident probleem kan mede ontstaan, omdat wij niet weten
hoe die zeer in ontwikkeling zijnde markt van kabel- of andere aanbieders
van basispakket, pluspakket, filters en decoders voor Internet, televisie
en ga zo maar door zich zal ontwikkelen. Naar de huidige praktijk kijkend
en naar beste vermogen enige jaren vooruit denkend, denk ik dat er grote problemen
zouden kunnen zijn bij de Olympische Spelen en de wereldkampioenschappen voetbal,
maar niet bij de wereldkampioenschappen bromtollen en ook niet bij het Prinsengrachtconcert.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Met alle respect: u zeilt langs mijn vraag. Waar het mij om gaat, is dat
uw definitie van probleem waarschijnlijk een andere is dan de definitie die
de heer Nicolaï zou geven.De heer Bakker (D66):Maar dat mag toch ook.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Ja, maar daarmee maakt u dus een politieke keuze. U kiest dan namens de
burger wat u belangrijk vindt. Wat de heer Nicolaï aangaat, vindt de
burger nog minder belangrijk en kan er nog meer achter de decoder. En in die
zin bent u betuttelend. U claimt steeds dat de rest van de Kamer betuttelend
is en dat u dat niet bent, maar dat kunt u niet volhouden. U legt alleen de
grens ergens anders, maar u bent zeer normatief en u dicteert voor burgers
ook wat u belangrijk vindt en wat niet.De heer Bakker (D66):Ik ben bepaald niet normatief, want ik relateer het niet aan wat ik belangrijk
vind, maar aan een probleem dat is ontstaan, respectievelijk zou kunnen ontstaan.
Wij kennen allemaal de discussie over Sport 7. Ik zie dit dan nog even los
van de vraag of dit in de toekomst al dan niet een open net zou zijn. Dat
hangt er namelijk maar vanaf hoe toegankelijk en bereikbaar dat voor mensen
is. En dat hangt weer af van de overige prijzen en de formulering van basispakket,
pluspakket, filter en dergelijke. Daar kom ik echter zo nog over te spreken.De heer Atsma (CDA):U gaf aan dat je alleen over een lijst moet discussiëren, als er
van zekere risico's sprake is. Vanmorgen heb ik in een van de kranten mogen
lezen dat u eigenlijk ook van mening bent dat het helemaal geen probleem behoeft
te zijn, als bijvoorbeeld Champions Leaguewedstrijden achter de decoder verdwijnen.
Iedereen weet dan waar je het over hebt, maar ik vraag mij af of dat nu is
wat u als een grens omschrijft.De heer Bakker (D66):Elke lijst is natuurlijk arbitrair. Daarom is het bestaan van de lijst
als zodanig ook een belangrijk discussiepunt. Elke grens is trouwens arbitrair.
Ook ik zou graag de finale van de Champions league willen zien, zeker als
Ajax, PSV of welke club uit Nederland dan ook daaraan meedoet. Wij kunnen
zo'n wedstrijd dus op de lijst plaatsen. Vervolgens komt u echter met de vraag
of wij een finale met buitenlandse ploegen dan niet interessant vinden. Misschien
vinden wij dat wel, maar dan is er weer een nieuwe grens. Ik wil maar zeggen
dat er altijd een arbitraire grens zal zijn. Laten wij niet vergeten dat veel
sportwedstrijden op dit moment al niet meer door de publieke omroepen, maar
door commerciële omroepen worden uitgezonden en dat wij daar heel goed
mee kunnen leven. Verder zijn er al veel voetbalwedstrijden bij Canal plus
en daar is niemand erg opgewonden over. Wij kunnen natuurlijk discussiëren
over de vraag of Nederlandse wedstrijden in de Champions League nou niet gevolgd
moeten worden, maar dat is geen principediscussie, maar een grensdiscussie.Voorzitter! Ik heb al een paar keer gezegd dat uit het hele debat blijkt
hoe teleurstellend het is dat wij nog geen echte kabelnotitie hebben. De Kamer
heeft daar vorig najaar om gevraagd en die is ook voor de zomer gekomen. Die
notitie was echter wel probleemstellend en -beschrijvend, maar bood geen oplossingen.
In de tussentijd gaat de markt haar gang. Het is overigens terecht dat de
markt dat doet. Dat mag je ook verwachten. Als je evenwel niet te laat wilt
zijn met het regelen van een aantal essentiële zaken, dan moet je daar
wel mee opschieten. Nu begrijp ik van de staatssecretaris dat het niet anders
kan dan dat het pas tegen de kerst komt. Het zou echter goed zijn geweest,
als wij nu al wat meer zicht hadden op de wijze waarop wij bijvoorbeeld het
basispakket in de toekomst willen regelen. Dat kan immers op heel verschillende
manieren gebeuren. Wij kunnen kiezen voor een klein of een groot basispakket.
Wij kunnen kiezen voor een basispakket dat alleen de publieke omroepen bevat,
of voor een pakket dat ook een aantal grote commerciële zenders behelst.
Wij kunnen misschien niet kiezen, maar eventueel regelen wat de prijs van
het basispakket mag zijn. Dat kan een prijs zijn die aansluit bij de prijs
die nu ongeveer wordt betaald voor de kabel. In dat geval zal alles wat je
extra wilt, de totale prijs van je aanbod verhogen. Je zou ook kunnen zeggen:
een basispakket voor alleen de publieke omroep – sommigen willen dat –
moet echt erg goedkoop zijn, waardoor mensen een zekere bandbreedte hebben
om keuzes te maken. De keuzemogelijkheid is namelijk de kern in de hele discussie.
De keuze moet niet liggen bij ons, en ook niet bij programmaraden –
al ben ik als inwoner van Den Haag de programmaraad erg dankbaar dat ik vanaf
gisteren Net5 en Fox8 kan ontvangen – maar bij mijzelf als burger en
consument van televisie. Dit moet vervolgens op een redelijke en toegankelijke
manier gebeuren.Voorzitter! Als wij zouden weten hoe de ontwikkelingen, althans wat de
sturing vanuit de overheid betreft, er de komende jaren uit zouden zien, zouden
we wat reëler kunnen praten over waarover wij het hier hebben. Maar stel
dat er een basispakket komt dat betrekkelijk duur is en waarin alleen de publieke
omroep is opgenomen – een wellicht ongewenste mogelijke uitkomst –
dan is het bestaan van een lijst bijna automatisch het voorkeursrecht dat
de heer Stellingwerf graag wilde voor de publieke omroep. Want dan geldt alleen
nog maar de publieke omroep voor het open net, want weinig mensen zullen zich
in zo'n geval de luxe kunnen of willen permitteren om ook een aantal commerciële
zenders in het pluspakket te nemen. Met andere woorden: het hangt er maar
vanaf hoe het basispakket is samengesteld, hoe duur het is en hoe de rest
van de markt zich ontwikkelt, of onder de definitie van het open net in de
toekomst ook nog commerciële omroepen vallen, of uitsluitend nog publieke
omroepen. Op dat moment hebben sommigen misschien bereikt wat zij graag zouden
willen, maar die richting wil ik niet opgaan.Voorzitter! Dit leidt mij tot de conclusie dat de lijst zo kort mogelijk
behoort te zijn, en dus alleen moet regelen waar problemen kunnen ontstaan,
en dat die lijst bovendien tijdelijk moet zijn, want het lijkt mij buitengewoon
nuttig om dit punt over een aantal jaren, als de ontwikkelingen wat meer zijn
uitgekristalliseerd, opnieuw te bezien. Vandaar dat ik met de heer Nicolaï
voorstander ben van een horizonbepaling. Een redelijke bijdrage spreekt voor
zichzelf. Wij moeten het debat over de omroepbijdrage overigens nog voeren.
Het zou kunnen zijn dat die er volgend jaar niet meer is.Voorzitter! Ten slotte kom ik toe aan sponsoring van de publieke omroep.
De staatssecretaris heeft aangegeven dat de discussie daarover zal plaatsvinden
bij de bespreking van de Concessiewet. Ik kan daar zeer mee leven. Ik wil
alvast melden dat mijn fractie van mening is dat sponsoring juist bij de publieke
omroep een te grote rol speelt, respectievelijk dat wij eigenlijk vinden dat
sponsoring bij de publieke omroep geen rol zou behoren te spelen. Sterker
nog: eigenlijk vind ik dat waar het gaat om publieke omroep, die voor ongeveer
tweederde uit de omroepbijdrage wordt betaald, het een beetje de spuigaten
uitloopt, juist bij grote evenementen. Ik begrijp heel goed dat het buitengewoon
interessant is om in de pauze van een wedstrijd van het Nederlands Elftal
om EK of WK 14 minuten reclame en 1 minuut Johan Cruijff te programmeren,
maar dat verhoudt zich slecht met wat volgens ons publieke omroep zou behoren
te zijn.De heer Van Bommel (SP):Ik deel de afkeer van D66 van sponsoring van de publieke omroep, maar
dit wetsvoorstel voorziet nu juist in een verruiming van de sponsormogelijkheden,
juist op het punt van de farmaceutische industrie. Heeft u daartegen ook bezwaren
en zo ja, bent u bereid om voorstellen die dat onderdeel uit deze wet schrappen
te ondersteunen?De heer Bakker (D66):De discussie over sponsoring moeten we voeren als we praten over de Concessiewet.
De staatssecretaris geeft dat al aan, en dat lijkt mij eerlijk gezegd ook
het meest logisch. Ik weet niet wat hij precies doet; misschien een "message
in the bottle". Op zichzelf vind ik het geen reden om te zeggen: we zien geen
reden meer voor een uitzonderingsbepaling, zodat we die maar niet zullen hanteren.
Binnen de op dit moment geldende regels is er geen reden om dat niet via aftiteling
te doen. Maar het principiële debat over de vraag, of sponsoring bij
de publieke omroep thuishoort, wil ik graag voeren, zij het bij de behandeling
van de Concessiewet, waar wij dat onderwerp in den brede bespreken.De heer Van Bommel (SP):Dat vind ik heel erg raar, want de mogelijkheid ligt nu voor om iets te
doen in de richting die u zelf wenst. Vervolgens zegt u dat het principiële
debat daarover later gevoerd wordt. U kiest nu voor verruiming.De heer Bakker (D66):Ik kies niet voor verruiming. Ik vind sponsoring bij de publieke omroepen
een probleem. Ik vind het niet een probleem dat medische of andersoortige
bedrijven daaraan meedoen, ik vind de sponsoring als zodanig een probleem.
Als u zou voorstellen om de sponsoring af te schaffen, dan nog vind ik dat
wij de discussie daarover in het kader van de Concessiewet moeten voeren,
aangezien het dan gaat om de toekomst van de omroep. Wij spreken nu puur over
de implementatie van de richtlijn. Op zichzelf heb ik er geen probleem mee
dat je in de huidige regels voor sponsoring een detail verandert dat nu ook
is aangegeven als gevolg van die richtlijn. Daarom geef ik aan welke kant
ik op zou willen, te weten geen sponsoring op de publieke omroep.De heer Atsma (CDA):Ik vraag mij af of de heer Bakker sponsoring en reclame niet door elkaar
haalt. Ten aanzien van de sponsoring kunnen wij het overigens snel eens worden.De heer Bakker (D66):Ik heb wel degelijk een onderscheid gemaakt. Ik heb gezegd dat sponsoring
op de publieke omroep wat mij betreft niet kan. Vervolgens moet mij de opmerking
van het hart dat wanneer je kijkt naar de pauzes van belangrijke wedstrijden,
waarin veertien minuten reclame en een minuut commentaar van Johan Cruyff
is geprogrammeerd, het de spuigaten uitloopt, ervan uitgaande wat de publieke
omroep zou behoren te moeten zijn. Maar dat is een andere discussie.De heer Stellingwerf (RPF):Ik heb nog een vraag over een van de amendementen, namelijk dat met betrekking
tot de horizonbepaling. Waarom kiest de heer Bakker voor een horizonbepaling
en niet voor een evaluatiebepaling? Hij creëert daarmee namelijk bijna
een nieuw probleem over een paar jaar.De heer Bakker (D66):Het betekent dat wij dus dan in de vorm van een wetsvoorstel een nieuwe
discussie krijgen over de vraag hoe relevant het hebben van een lijst is.
Het gaat er dan niet om wat er op die lijst moet staan en of een of andere
commissie een mooi evaluatierapport opstelt. Dan is wel aan de orde de parlementaire
discussie over de vraag of wij het nodig vinden om zo'n lijst te hebben Dat
is gewoon de rechstreekse weg, de weg waarop het parlement als medewetgever
de meeste invloed heeft. Daarom kies ik voor die weg.De heer Stellingwerf (RPF):Maar dat kan toch ook via een evaluatie? Nu houdt opeens de wet op, omdat
de datum verloopt.De heer Bakker (D66):Bij evaluaties dienen wij moties in en bij horizonbepalingen kunnen wij
als Kamer mede zelf sturen. Dat is het verschil.Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):Voorzitter! "De sport professionaliseert en commercialiseert en ontwikkelt
zich van een sector van verenigingen tot een sector van aandeelhouders. Nederlandse
sportclubs zien sport als een product dat voor een goede prijs in de markt
moet worden afgezet. Ze zijn niet langer geworteld in de samenleving en hebben
zich losgezongen van de amateursport en de sportbonden die traditioneel partners
van de overheid waren".Ik citeer de staatssecretaris tijdens het symposium over sport, media
en markt. Hij beschrijft een trend die wij overal zien en waar wij niet in
alle opzichten even gelukkig mee zijn. In de overgangsfase naar een geïndividualiseerd
media-aanbod probeert de overheid te redden wat te redden valt. In plaats
van offensief, het stimuleren van concurrentie, zijn de maatregelen vaak defensief,
zoals het opstellen van een lijst van evenementen.Voor ons ligt de groslijst van evenementen die mogelijk op het open net
uitgezonden moeten worden. Naast de Kamer heeft een groot aantal maatschappelijke
organisaties zich er al over uitgesproken. Alvorens ik concreet op de lijst
inga, heb ik een aantal algemene vragen en opmerkingen.Het ontbreekt aan een verplichting om evenementen die op de lijst voorkomen,
uit te zenden. Ik begrijp dit; het zou prijsopdrijvend kunnen werken
en is auteursrechtelijk moeilijk, maar het is wel vreemd. Een oplossing daarvoor
is om de lijst zo te formuleren dat open netten het wel uit hun hoofd zullen
laten de evenementen niet uit te zenden, bijvoorbeeld door alleen voor de
hand liggende en heel populaire evenementen op te nemen. Wat gebeurt er echter
als het effect van de lijst is, dat sportrechten toch in prijs blijven stijgen?
De staatssecretaris heeft zelf aangegeven dat er een grens zit aan het geld
dat de publieke omroep aan sportrechten kan en mag uitgeven. Op dit moment
vallen de nettokosten nog mee, maar dat kan snel veranderen. In het geval
dat deze grens wordt bereikt, blijven op het open net alleen commerciële
partijen over. Wat is echter een open net? In de richtlijn gebruikt worden
mijns inziens onterecht de woorden "kosteloze televisie" gebruikt. Als wij
dat als uitgangspunt nemen, komen wij snel in de problemen. Hoe worden in
de wet de commerciële zenders beschouwd die in Amsterdam, maar ook in
andere plaatsen, achter de decoder verdwijnen? Het is goed mogelijk dat het
totale bedrag dat Amsterdammers ervoor zullen betalen – exclusief de
decoder die in een aantal plaatsen soms gratis wordt aangeboden – niet
boven het landelijk gemiddelde uitkomt. Mogen deze zenders nu wel of niet
als open netten worden beschouwd? Zo niet, waar worden de evenementen van
de lijst dan wel uitgezonden? Ik vind dat het mogelijk moet zijn dat commerciële
zenders, ook als zij achter de decoder zitten, de evenementen van de lijst
blijven uitzenden, als de prijs van het totale aanbod maar niet hoger wordt
dan het landelijk gemiddelde. Deze mogelijkheid moet in de wet worden opgenomen,
in combinatie met de bepaling dat het prijstoezicht voor de gehele kabel geldt,
dus niet alleen voor het basispakket maar ook voor de pluspakketten. Daarvan
kan een preventieve werking uitgaan, zonder dat de decoder als belemmering
geldt. Wat vindt de staatssecretaris van deze gedachte?De heer Nicolaï (VVD):Zegt mevrouw Van Zuijlen nu dat het criterium niet zozeer de constructie
is – open of niet – maar het bedrag dat de kijker kwijt is? Dit
bedrag mag inclusief decoder kennelijk niet hoger zijn dan wat men nu betaalt.Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):Dat is juist.Wij zijn het er over eens dat de lijst geen verplichting tot uitzending
moet opleggen. Betekent dit dat het de organisatoren, c.q. rechthebbenden
verboden wordt om hun rechten aan zenders met betaaltelevisie te verkopen?
Is dat geen vorm van onteigening die juridisch moeilijk houdbaar is? Wij hebben
in het recente verleden gezien dat rechters er niet van houden dat rechten
om niet worden afgenomen. Als door de lijst noch een verplichting tot uitzending
noch een verbod wordt opgelegd, wat is dan precies de status van de lijst?Voor de definitie van een open net heeft de staatssecretaris voor een
bereik van 85% gekozen. Omdat hier sprake is van algemeen belang lag een keuze
voor 100% meer voor de hand. Nu echter voor een praktische aanpak is gekozen,
is het de vraag wat de functie van die 85% is. Een wat lager percentage –
in Duitsland is gekozen voor tweederde van de huishoudens – kan de satelliet
als concurrent van de kabel stimuleren. Betaaltelevisie hoeft immers niet
per definitie vies te zijn. Ook bij de kabel streven wij naar een meer en
meer individueel aanbod, waarvoor apart wordt afgerekend; de televisie als
tijdschrift. Iedereen is het erover eens dat deze keuzevrijheid in combinatie
met nieuw aanbod kan worden versneld door concurrentie op en tussen infrastructuren.
Een stimulans voor de satelliet om uit te groeien tot een massamedium door
lagere prijzen kan daarbij een rol spelen. Dat betekent tegelijkertijd dat
niet alleen de evenementen van de lijst, maar ook het overige betaaltelevisieaanbod
voor iedereen beter bereikbaar wordt. Hoe denkt de staatssecretaris hierover?
Wat gebeurt er overigens als de groei van de satelliet doorzet? Stel dat binnen
een aantal jaren de satelliet het wettelijk bepaalde minimumbereik heeft,
wat is dan het aangrijpingspunt in de wet om betaaltelevisie per satelliet
aan te pakken? Voor de satelliet is immers geen basispakket in de wet vastgesteld.De heer Nicolaï (VVD):Mevrouw Van Zuijlen vraagt de staatssecretaris hoe hij denkt over het
voordeel van een lager percentage, juist omdat door concurrentie en differentiatie
een groter bereik kan worden gerealiseerd. Vindt de PvdA-fractie dat in principe
ook een voordeel?Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):Er moet een evenwicht worden gevonden tussen Van Zuijlenaan de ene kant
een op de langere termijn zo groot mogelijk bereik voor zo veel mogelijk mensen
en aan de andere kant het stimuleren van concurrentie door middel van een
iets lager percen tage. Ik sta echter enigszins huiverachtig
tegenover het idee om het percentage van 65 voor de korte en lange termijn
te gebruiken. Ik geef de voorkeur aan een tijdelijk percentage dat daarna
zal groeien. Ik ben daar nu nog niet 100% zeker van.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Mevrouw Van Zuijlen weet dat "televisie als tijdschrift" leidt tot een
ongelijk gebruik ervan. Publieke televisie en abonneetelevisie zullen een
schaars goed worden, dat alleen bereikbaar is voor mensen uit de hogere inkomensgroepen.
Vindt zij dat als sociaal-democrate wenselijk?Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):Ik weet niet of u op de hoogte bent van het gebruik dat mensen met wat
minder geld maken van extra pluspakketten. Daar maken zij uitgebreid gebruik
van, uitgebreider dan het "elitaire" publiek waar u het over heeft.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Dan moet ik mijn vraag herformuleren. Vindt u dat dan wenselijk? Vindt
u niet dat de publieke televisie daarnaast, concurrerend een zo breed mogelijk
programmapakket aan die mensen moet kunnen aanbieden? Mijns inziens vormt
het percentage van 65 in dat opzicht een bedreiging. Bent u het daarmee eens?Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):Natuurlijk moet er publieke televisie mogelijk zijn, maar laten wij nu
niet net doen alsof publieke televisie gratis is. Mensen betalen ƒ
200 per jaar kijk- en luistergeld. Dat is echt niet niks.Voorzitter! De PvdA vindt het belangrijk dat de lijst flexibel is in alle
opzichten. Dat betekent dat regelmatig aanpassing mogelijk moet zijn. De regering
stelt voor om de vier jaar te evalueren. De mogelijkheid zou opengehouden
moeten worden om de lijst af te schaffen als de ontwikkelingen daartoe aanleiding
geven. Het lijkt, gezien de mogelijk verstrekkende gevolgen, logisch het Mediabesluit
bij de Kamer te laten voorhangen. De Kamer kan dan formeel, in plaats van
zoals nu informeel, meepraten. Nadat het Mediabesluit bij de Raad van State
is geweest, kan de Kamer er nog één keer door middel van de
voorhangprocedure naar kijken en in geval van nood een regeling bij wet overwegen.
Ik overweeg op dit punt een amendement in te dienen. Voor de korte termijn
lijkt het mij verstandig als de Kamer de concept-AMvB nog eens ziet voordat
deze aan de ministerraad wordt voorgelegd. Gezien de breedte van de inspraakprocedure
ontbreekt nu het overzicht. Er gaat namelijk een voor ons volstrekt onbekende
lijst naar de ministerraad.De heer Nicolaï (VVD):Het lijkt mevrouw Van Zuijlen een goed idee om de mogelijkheid open te
houden om de lijst over vier jaar af te schaffen. Bepleit zij dan hetzelfde
als mevrouw Halsema, namelijk om niets op de lijst te zetten? Dan is er wel
een lijst, maar die heeft geen functie. Ik heb daarop gezegd dat er dan oneigenlijk
gebruik wordt gemaakt van dit juridische instrument. Of pleit u er meer voor
om over vier jaar te bepalen of überhaupt die constructie van zo'n lijst
moet worden gehandhaafd?Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):Ja, ik ben medewetgever, dus ik denk daar heel simpel over: het kan beide.
Wij kunnen ervoor kiezen om niets meer op te lijst te zetten en wij kunnen
tegelijkertijd een amendement maken waarin staat dat de lijst kan worden afgeschaft
op een door ons bepaald moment. Dus ik hoef dat niet nu al te bepalen.De heer Nicolaï (VVD):Nee, daar praten wij over vier jaar over. Het is echter de vraag of u
vindt dat het beter is om te praten over het afschaffen van de lijst of om
te praten over de constructie. Ik vraag dat omdat de VVD en D66 hebben voorgesteld
om een horizonbepaling in de wet op te nemen.Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):U zegt dat u nu al zeker weet dat u over vier jaar de lijst kunt afschaffen.De heer Nicolaï (VVD):Die horizonbepaling dient ertoe om vast te leggen dat er door de politiek
opnieuw over nagedacht moet worden of zo'n wettelijke constructie überhaupt
wenselijk is.Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):Dat is heel mooi geformuleerd, maar ik maak uit uw woorden op dat u nu
al weet dat die lijst over vier jaar niet meer nodig is. Ik wil precies hetzelfde
als u. Ik wil ook dat wij daar met elkaar over vier jaar heel gedegen over
praten. Dan zijn er verschillende mogelijkheden. Wij kunnen de inhoud van
de lijst bepalen en er bijvoorbeeld niets meer op zetten of wij kunnen de
constructie afschaffen door daar een amendement over in te dienen.De heer Atsma (CDA):Mevrouw Van Zuijlen heeft het over het flexibele karakter van de lijst
gehad. Ik ben er benieuwd naar of zij ook vindt dat het een omvangrijke lijst
zou moeten zijn, zoals de groslijst van de staatssecretaris suggereerde.Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):De omvang is geen doel op zichzelf. Ik zal daar nu iets over zeggen. Er
heerst onzes inziens een vrij grote consensus over een deel van de lijst.
De Olympische Spelen, het WK en EK voetbal, de Elfstedentocht, het WK en EK
schaatsen en interlands van het Nederlands voetbalelftal moeten alle op het
open net te zien zijn en worden door het publiek ervaren als van nationaal
belang. Ingewikkelder wordt het bij wedstrijden die nu al in gedeelde handen
zijn van Canal Plus en de NOS. Ik heb niet gemerkt dat deze situatie tot een
volksopstand aanleiding heeft gegeven. Canal Plus heeft samen met de NOS tot
2002 de liverechten van de KPN-telecompetitie en van de eredivisieclubs. De
NOS heeft tot 2001 de samenvattingsrechten van deze competitie.De heer Stellingwerf (RPF):Ik neem niet aan dat er weer een nieuw criterium wordt ingevoerd, namelijk
dat er eerst een opstand zou moeten ontstaan voordat het op de lijst wordt
gezet.Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):Als het om een nationaal belang zou gaan, zou er toch iets van beroering
in de samenleving moeten zijn wanneer het niet langer te zien is op het open
net. Als wij er niets van merken, vraag ik mij af of het werkelijk om een
nationaal belang gaat. Overigens voeg ik niet een formeel nieuw criterium
toe.De heer Stellingwerf (RPF):Dan ben ik weer gerust.Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):De KNVB heeft geen behoefte om het contract open te breken,
wil alleen uitzending als het stadion nagenoeg uitverkocht is en wil geen
uitzending op zaterdag en zondag in verband met amateurvoetbal. Wat betekenen
deze eisen voor de relevantie van de lijst? Het lijkt mij dat deze wedstrijden
van de A-lijst (dus rechtstreeks en volledig) naar de D-lijst (uitgesteld,
gedeeltelijk) kunnen worden verplaatst. Dat betekent dat sublicenties en samenvattingen
wel te zien moeten zien op het open net. Hetzelfde geldt voor de Champions
League. De NOS deelt nu de rechten met Canal+, omdat de NOS geen twee wedstrijden
van Nederlandse teams tegelijk wil uitzenden. De afspraken kunnen, wat ons
betreft, in stand blijven. Welke effecten kan de lijst overigens in juridische
zin op bestaande contracten hebben?Bij Wimbledon en Roland Garros ligt het ingewikkeld. Betekent de lijst
dat betaal-tv-bedrijven geen kwartfinales meer mogen kopen, of moeten ze de
rechten terugverkopen als er plots een Nederlandse deelnemer blijkt te zijn?
Als het eerste geldt, kan dat een verschraling van het aanbod betekenen, omdat
in het geval er geen Nederlandse deelnemers zijn, de evenementen nergens meer
worden uitgezonden. Opneming van de kwartfinales op de D-lijst voorkomt dit.Wat betekent overigens concreet een "uitgestelde uitzending"? Binnen hoeveel
tijd moet of mag een uitzending plaatsvinden?De staatssecretaris heeft onder de kopjes "overig" een aantal culturele
evenementen opgenomen. Het Euro- en nationaal songfestival en het Koninginnedagconcert
staan erop, maar ook bijvoorbeeld het electronic art festival en de Maastrichtse
dansdagen. Is er een concreet gevaar dat deze evenementen achter de decoder
verdwijnen? Ik heb niet de indruk dat er een grote run op deze rechten is.
In hoeverre zetten andere Europese landen culturele evenementen op de lijst?
Mijn indruk is dat het vooral de bedoeling is om zaken op te nemen van algemeen
belang die in de commercialisering ten onder dreigen te gaan. Het opnemen
van culturele evenementen klonk mij in eerste instantie sympathiek in de oren,
maar schiet enigszins het doel voorbij.De heer Van Bommel (SP):Denkt u niet dat op het moment dat deze evenementen van de lijst worden
afgevoerd, het risico gaat ontstaan dat ze toch in een bijzonder pakket of
achter de decoder verdwijnen? Dan zou de mogelijkheid verkeken zijn om ze
alsnog op een lijst te plaatsen.Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):Ik heb geen enkele aanleiding om dit te denken.De heer Van Bommel (SP):Maar deelt u wel mijn oordeel dat het alsnog op een lijst plaatsen dan
moeilijk of zelfs onmogelijk wordt?Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):Ook dat oordeel deel ik niet, want wij plaatsen nu ook evenementen die
al bij Canal+ zitten, op een lijst.De heer Van Bommel (SP):Dat komt omdat wij de lijst nu voor de eerste keer samenstellen. Als er
al langdurige contracten zijn, zal het zeer moeilijk zijn om alsnog een evenement
op de lijst te plaatsen.Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):Het lijkt mij juridisch geen enkel verschil maken. Als het nu kan, kan
het straks ook. Ik vraag mij overigens af of het nu wel kan.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Hier vergist u zich toch, tenminste als de staatssecretaris gelijk heeft
met zijn stelling dat dan een situatie van rechtsonzekerheid ontstaat voor
de belanghebbenden, hetgeen niet wenselijk is. Daar zou u gevoelig voor moeten
zijn, gezien het pleidooi dat u hield over belanghebbenden.Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):Dan kom ik terug op mijn antwoord op de eerste vraag van de heer Van Bommel,
namelijk dat ik geen enkele aanleiding heb tot angst op dit punt. Ik heb ook
geen enkele behoefte om via deze lijst een soort alternatief programmavoorschrift
tot stand te brengen.De heer Stellingwerf (RPF):Moeten wij dan constateren dat u vindt dat de staatssecretaris een onterechte
angst heeft? Hij heeft bepaalde evenementen gemotiveerd op de lijst gezet.
Dat doet hij toch niet zo maar?Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):Het gaat hier om een groslijst. Daarom is het ook zo'n uitgebreide lijst.
Ik verwacht van de staatssecretaris dat een groot aantal evenementen er weer
afgehaald wordt.De heer Stellingwerf (RPF):Een groslijst stel je samen aan de hand van criteria. Eén van de
criteria zal dan zijn, zo neem ik aan, de dreiging dat zaken te zijner tijd
achter de decoder gaan verdwijnen. Een groslijst is toch niet zo maar nattevingerwerk?Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):Dat is toch precies het punt waar wij nu over discussiëren? De vraag
aan mij is of ik die dreiging ervaar. Mijn antwoord daarop is: nee.De heer Stellingwerf (RPF):Dat is dan impliciet kritiek op de staatssecretaris.Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):Oei, oei!De heer Stellingwerf (RPF):Dat is niet erg, hoor; dat is heel gezond. Denkt u dan dat de staatssecretaris
hier onvoldoende over heeft nagedacht?Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):Nu, de staatssecretaris heeft een extensieve lijst opgesteld zodat veel
mensen er uitgebreid over mee kunnen praten.De heer Stellingwerf (RPF):Dan ben ik heel benieuwd naar de reactie van de staatssecretaris op de
groslijst, want ik neem aan dat hij daar toch goed over heeft nagedacht. Het
is niet zo maar een nattevingerlijst.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Ik heb gezegd dat er niet per se een dreiging behoeft te bestaan om iets
op een groslijst te zetten. Je kunt ook als wetgever of medewetgever laten
zien dat je bepaalde culturele evenementen belangrijk vindt. Dat is ook het
uitgangspunt dat de staatssecretaris hanteert. Je kunt laten zien dat de publieke
sfeer je ter harte gaat en dat die zo ruim mogelijk moet zijn. Ik heb altijd
gedacht dat er wat dit betreft overeenkomsten zouden zijn tussen de sociaal-democratie
en GroenLinks. Of vergis ik mij?Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):Ik moet eerlijk zeggen dat ik het volstrekt retorisch vind, wat u nu doet.
Ik vind het ook een oneigenlijk gebruik van de lijst. Die is daarvoor niet
bedoeld. Toen wij hierover begonnen te praten, ging het alleen over
sportevenementen. Wij hadden het toen beslist niet over het vaststellen van
een publieke sfeer. Als wij die zouden moeten vaststellen, zouden wij heel
lang kunnen praten. Ik zou dan heel wat zaken weten die op die lijst zouden
moeten staan. Het is beslist willekeurig om op dit moment in het kader van
deze evenementenlijst te spreken over een publieke sfeer. Dat is niet mijn
keuze, maar ik respecteer dat het uw keuze is.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Mijn vraag is niet retorisch bedoeld. Ik ben niet bij de eerder over dit
onderwerp gevoerde debatten aanwezig geweest. Ik maakte toen nog geen deel
uit van de Kamer en dus kan ik er niet naar verwijzen. Ook al was het oorspronkelijk
niet de bedoeling, de facto bepalen wij hier wat de wetgever belangrijk vindt
waar het gaat om de zaken die tot de publieke sfeer behoren. Ik stel u dus
gewoon een vraag.Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):Ik zeg niet dat u mij een retorische vraag stelt, maar dat wat u met die
lijst wenst te doen retorisch is. Dat is mijns inziens overbodig. U mag van
mij van alles op die lijst zetten, maar ik vind dat overbodig. Ik ervaar geen
dreiging van commercialisering waar het gaat om bijvoorbeeld het Dutch electronic
artfestival of de Maastrichtse dansdagen. Het is niet nodig.Mevrouw Halsema (GroenLinks):Ik vind het jammer dat u, als PvdA'er, het zo stelt.Mevrouw Van Zuijlen (PvdA):Dat heeft niets met de PvdA of de sociaal-democratie te maken. Het heeft
er gewoon mee te maken dat men geen overregulering wenst.Voorzitter! Ik stel ten slotte nog enkele vragen. Hoe schat de staatssecretaris
in dat de lijst zoals die nu voorligt, door de Commissie zal worden beoordeeld?
Hoe beoordeelt hij zijn lijst in het licht van het argument dat op deze manier
de voetbalclubs minder geld zullen krijgen en dus de internationale competitie
minder goed zullen aankunnen? Wat is zijn reactie op de kritiek van de Eredivisie
NV dat de lijst te extensief en in strijd met de richtlijn zou zijn?De algemene beraadslaging wordt geschorst.De vergadering wordt van 12.42 uur tot 13.45 uur geschorst.Voorzitter: GiskesDe voorzitter:De ingekomen stukken staan op een lijst die op de tafel van de griffier
ter inzage ligt. Op die lijst heb ik voorstellen gedaan over de wijze van
behandeling. Als aan het einde van de vergadering daartegen geen bezwaren
zijn ingekomen, neem ik aan dat de Kamer zich met de voorstellen heeft verenigd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19981999-5713-5735.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl