Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 27 mei 2005 te Prüm totstandgekomen verdrag tussen het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrijk Spanje, de Republiek Frankrijk, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Oostenrijk inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van het terrorisme, de grensoverschrijdende criminaliteit en de illegale migratie (Trb. 2005, 197) (30881)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2007-2008, pag. 677-687

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

25-01-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

nr. 16, pagina 677-687

15-01-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30881Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 27 mei 2005 te Prüm totstandgekomen Verdrag tussen het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrijk Spanje, de Republiek Frankrijk, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Oostenrijk inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van het terrorisme, de grensoverschrijdende criminaliteit en de illegale migratie (Trb. 2005, 197) (30881)Pagina 667-677
Lijst van besluiten (dinsdag 15 januari 2008)Pagina 687-688
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 27 mei 2005 te Prüm totstandgekomen verdrag tussen het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrijk Spanje, de Republiek Frankrijk, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Oostenrijk inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van het terrorisme, de grensoverschrijdende criminaliteit en de illegale migratie (Trb. 2005, 197) (30881)Pagina 677-687
Presentie en opening (dinsdag 15 januari 2008)Pagina 667-667
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 15 januari 2008)Pagina 688-691
Behandeling van de brief van 17 december 2007 van de voorzitter van de Tijdelijke gemengde commissie subsidiariteitstoets met een advies inzake het op 6 november 2007 door de Europese Commissie gepubliceerde voorstel voor een kaderbesluit van de Raad tot wijziging van kaderbesluit 2002/475/JBZ inzake terrorismebestrijding (COM (2007) 650) (31304, F)Pagina 677-677

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 66 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Goedkeuring van het op 27 mei 2005 te Prüm totstandgekomen
verdrag tussen het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, het
Koninkrijk Spanje, de Republiek Frankrijk, het Groothertogdom Luxemburg, het
Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Oostenrijk inzake de intensivering
van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding
van het terrorisme, de grensoverschrijdende criminaliteit en de illegale migratie
(Trb. 2005, 197) (30881).De beraadslaging wordt hervat.Minister Hirsch Ballin:Voorzitter. Ik dank u hartelijk voor het agenderen van dit wetsvoorstel.
Wij hopen dat de behandeling van dit wetsvoorstel vandaag zal leiden tot de
goedkeuring van het Verdrag van Prüm en de bekrachtiging ervan door het
Koninkrijk der Nederlanden.De heer De Vries heeft enkele opmerkingen gemaakt over de te trage indiening
tot goedkeuring van het wetsvoorstel. Ik ben geheel met hem
eens, ook met zijn opmerking dat de term "posterioriteiten" eigenlijk
een eufemisme is, gelet op het belang van het wetsvoorstel. Ik merk hierbij
op, als eerste ondertekenaar, verantwoordelijk voor het ministerie waar de
vertraging is ontstaan, dat dit niet had mogen gebeuren; daarvoor is het onderwerp
te belangrijk, is de urgentie te groot en zijn de gevolgen zoals wij die de
afgelopen tijd hebben ondervonden, te vervelend. Het betekent namelijk dat
wij tot op heden, terwijl wij al zo veel fasen verder zijn, nog niet tot de
volledig deelnemende verdragspartijen behoren. Ik erken volledig dat dit niet
goed is gegaan en gedaan. Toen ik in september 2006 aantrad in mijn huidige
functie was het wetsvoorstel inmiddels aanhangig bij de Raad van State, waarmee
ik niet wil zeggen dat het daarna de grootst mogelijk voortgang heeft gehad.
Het was aanhangig gemaakt één jaar en twee maanden na de totstandkoming.
Bij een land dat zozeer betrokken is geweest bij de totstandkoming vraagt
iedereen zich af waarom het schrijven van de toelichting en dergelijke niet
veel vlotter is gegaan. Misschien kan ik de heer De Vries geruststellen met
de mededeling dat het bij het Verdrag van Lissabon wél veel vlotter
is gegaan. Inmiddels is het moment aangebroken van de afhandeling in de Eerste
Kamer. Ik heb mij voorgenomen, en dat ook intern uitgesproken, om de interne
mechanismen zo in te richten dat aan een belangrijk verdrag als dit een vlot
vervolg zal worden gegeven.Sinds een aantal jaren is er in Europa veel aandacht voor grensoverschrijdende
samenwerking op het terrein van politie en justitie. Daarvan was dit verdrag
een belangrijke uiting. Het is een volgende stap. Verscheidene leden van uw
Kamer hebben dit onderstreept. Ik herken mij daarin, evenals in de vragen
en opmerkingen over dit verdrag als fase in de Europese samenwerking op justitieel
en politieel terrein. Hopelijk is het een volgende stap voorwaarts, spoedig
te volgen door de volgende. Mevrouw Van Bijsterveld heeft dit heel helder,
scherp en mooi tot uitdrukking gebracht in haar maidenspeech. Zij heeft aangegeven
hoe dit verdrag zich positioneert in de ontwikkeling op Europees niveau en
welke relatie het heeft tot het gebied van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid – "area
of freedom, security and justice" – van de Europese Unie. Zij heeft
aangegeven hoe het verdrag daaraan een verdere bijdrage levert en hoe het
heel systematisch een mooie plaats inneemt in de Europese juridische grondslagen
voor justitie- en politiesamenwerking. Haar speech maakt meteen ook duidelijk
waaraan het Verdrag van Prüm nog niet voldoet: de gegevensbescherming
in de justitie- en politiesamenwerking is nog niet volledig gewaarborgd. Daarmee
zeg ik niet dat die ontoereikend is, maar het is onze ambitie om die verder
te verbeteren. Een en ander kwam systematisch en verhelderend tot uitdrukking
in het betoog van mevrouw Van Bijsterveld. Ik sluit mij graag aan bij de gelukwensen
die door anderen vanmiddag zijn uitgesproken aan haar adres.Het slimme systeem van het Verdrag van Prüm is gelegen in de manier
waarop de gegevensuitwisseling plaatsvindt. Op een goede manier is de beschikbaarheid
van gegevens verankerd die nodig zijn voor de rechtshandhaving in andere lidstaten.
Daarnaast zijn de waarborgen in acht genomen, die er natuurlijk ook moeten
zijn op dit terrein.Wij hebben het beschikbaarheidsbeginsel in voorgaande kabinetsperioden
aanvaard in het Haags Programma onder Nederlands voorzitterschap. Dat beschikbaarheidsbeginsel
is sindsdien de leidraad voor de verdere verbetering van de informatie-uitwisseling
tussen de lidstaten van de Europese Unie. Het is gebaseerd op het uitgangspunt
dat de Europese Unie één enkele ruimte van vrijheid, veiligheid
en rechtvaardigheid vormt en dat het feit dat informatie de grens over gaat
niet langer bepalend mag zijn voor de beschikbaarheid van gegevens. Met de
beschikbaarheid voor de rechtshandhaving moeten er ook waarborgen zijn voor
de gegevensbescherming. De operationele samenwerking wordt verbeterd met de
regeling voor de inzet van "air marshals", de uitzending van documentenadviseurs
en de ondersteuning bij repatriëring en het grensoverschrijdende politieel
optreden.Vanwege de huidige terroristische dreiging is er op Europees en internationaal
niveau veel aandacht voor de verbetering van de internationale beveiliging
van de burgerluchtvaart. In dat kader streven wij ook naar afstemming van
de nationale beveiligingsmaatregelen, zoals met de inzet van air marshals.
Ook andere onderwerpen zijn voor het verdrag van belang, zoals de illegale
migratie, het grensoverschrijdend politieel optreden en de incorporatie van
de Europese Unie.Eerst ga ik in op een paar vragen over de beleidsmatige inpassing van
de bevoegdheden met betrekking tot het Verdrag van Prüm. Mevrouw Van
Bijsterveld heeft gevraagd naar de manier waarop de prioriteitsstelling op
het gebied van de derde pijler plaatsvindt en naar de inzet van de Nederlandse
regering daarbij. Zeker, wij moeten consistent zijn. Onze inzet is gericht
op het versterken van de operationele samenwerking tussen politie en justitie;
dat is een onderdeel van onze coalitieafspraken. In een overleg met de JBZ-commissie
van uw Kamer eerder deze middag heb ik verwezen naar de toespraak die ik op
8 november vorig jaar in Brussel heb gehouden. In die toespraak ben ik
ingegaan op een paar belangrijke randvoorwaarden voor een effectieve samenwerking,
zodanig dat er vertrouwen in wordt gesteld en dat verder wordt versterkt.
Ik heb daarbij verwezen naar de regels die daartoe worden gesteld, naar het
belang van bevoegdheden van het Hof van Justitie en naar de wederzijdse evaluatie
van de kwaliteit van de betrouwbaarheid bij de justitieel-politiële samenwerking.
Evaluatiemechanismen kunnen een en ander corrigeren.Samenwerkingsvormen zijn gebaseerd op wederzijdse erkenning. Toekomstige
vormen van strafrechtelijke samenwerking worden daardoor mogelijk gemaakt.
Dat vergt continu onderhoud en dat heb ik in soortgelijke bewoordingen ook
vanmiddag onder de aandacht gebracht. Onder andere geldt dat voor die delicten
waarvan wij ons gelukkig in toenemende mate realiseren dat de beoordeling
van de strafwaardigheid daarvan niet ophoudt aan de grens. Een van de terreinen
waarbij het manifest geldt is de mensenhandel, waarvan het tergend is om te
zien dat deze zo'n grote omvang heeft binnen de Europese Unie, maar ook in
het verkeer voorbij de grenzen van de Europese Unie.Dat hebben wij dan ook zeer nadrukkelijk naar voren gebracht in de brief
die wij hebben gestuurd over bestrijding van de georganiseerde – waaronder
grensoverschrijdende – misdaad. Met steun van mijn collega van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties worden op dat punt ook wat de landelijke recherche
betreft de nodige prioriteiten gesteld en worden de middelen
uitgebreid. Het is voor de staatssecretaris van Justitie en mij een van de
kernpunten van het beleid als het gaat om de grensoverschrijdende samenwerking.
Dit raakt aan internationale strafrechtelijke samenwerking en aan datgene
wat wij moeten doen aan het tegengaan van migratiebewegingen die ertoe dienen
om mensen te exploiteren, in plaats van hun bescherming te bieden. Vandaar
dus de initiatieven en beleidsmaatregelen die zijn voorzien, inclusief ook
specifieke initiatieven, bijvoorbeeld de inrichting van een gemeenschappelijk
expertisecentrum in Bulgarije, waarvoor Nederland in de gemeenschappelijke
voorbereiding steun heeft gegeven. Daarmee is men nu bezig. Ik hoop dat dit
ook tot goede resultaten zal leiden. Dat is praktisch belangrijk. Over de
hele linie van dit verdrag tellen de daadwerkelijke resultaten. Daar moeten
wij onze maatstaf bij leggen.Ik kom thans bij de parlementaire besluitvormingsaspecten. Mevrouw Van
Bijsterveld heeft gevraagd of wij bereid zijn om bij JBZ-besluiten waarvoor
geen gekwalificeerde meerderheidsbesluitvorming geldt een voorbehoud te maken
voor parlementaire goedkeuring. Daarop zullen wij ingaan in het kader van
de behandeling van het wetsvoorstel tot goedkeuring van het herzieningsverdrag.
Ik meen dat een procedureel antwoord op dit moment het beste is. Iedereen
die de geschiedenis kent, weet ook dat de instemmingsbevoegdheid teruggaat
naar een amendement van de Tweede Kamerleden Van Traa en De Hoop Scheffer.
Directe aanleiding was het ontbreken, tot teleurstelling van Nederland, van
de geboden betrokkenheid van het Europees Parlement en van het Hof van Justitie
bij de besluitvorming in de derde pijler toen in 1992 het Verdrag van Maastricht
tot stand kwam. Net als de afgelopen jaren, toen een aantal punten werd gelicht
uit de speciale besluitvormingsstructuur – ik noem migratie en een aantal
privaatrechtelijke onderwerpen – werd de regeling van de instemmingsbevoegdheid
geschrapt. Dat ligt in de rede, gelet op de ontstaansgeschiedenis van deze
regeling en de regelgeving die daarvoor ook in deze Kamer is gehanteerd.Over de democratische controle heb ik geen andere punten te beantwoorden,
behalve dan wellicht de adviserende rol van het Europees Parlement op 7 mei
2007 bij het raadsbesluit Prüm. Dat is meegenomen in de besluitvorming
over het raadsbesluit.Verder heeft mevrouw Van Bijsterveld gevraagd naar de situatie waarin
regels bestaan op deelterreinen die moeilijk te overzien zijn. Die complexiteit
en de veelheid van regels op dit terrein is inderdaad de huidige situatie
en ook het gevolg van de overgang die nu wordt gemaakt, dus ik begrijp deze
vraag heel goed. Dit is ook een reden waarom het goed is om naar een geconsolideerde
besluitvormingsstructuur over te gaan op grond van het Verdrag van Lissabon.Daarnaast heeft mevrouw Van Bijsterveld gevraagd naar de uitwisseling
van DNA- en dactyloscopische gegevens. Zij vroeg of het juist is, zoals de
Europese toezichthouder heeft gemeld, dat in de lidstaten verschillende criteria
gelden voor het beoordelen van een match bij het vergelijken van DNA-profielen
en zij wilde weten wat wij daarvan vinden. Er kunnen nationale verschillen
zijn in de eisen die gelden voor de match, maar die gelden niet voor dit verdrag.
In het uitvoeringsverdrag zijn daarvoor criteria – matching rules –
opgeno­men, die zijn ingebouwd in de software waarmee de geautomatiseerde
vergelijking van de profielen plaatsvindt. De lidstaten bepalen dus niet zelf
of er sprake is van matching van de gegevens. De Europese standaard is dat
profielen kunnen worden vergeleken op zeven punten. De Duitse profielen kunnen
dus op deze punten worden vergeleken met de Nederlandse, die op hun beurt –
meestal op tien punten – met die van andere lidstaten kunnen worden
vergeleken. Het eindigt daar niet mee, want als er een hit is, begint daarna
de toepassing van de gewone regels voor de strafvorderlijke gegevensuitwisseling
en moet de toetsing op de juistheid plaatsvinden volgens de gewone regels
die aan de grensoverschrijdende strafvorderlijke justitieel-politiële
samenwerking ten grondslag liggen. Op dit moment wordt door het European Network
of Forensic Science Institutes een aanbeveling opgesteld voor uitbreiding
van de European standard set. Dat betekent dat die correspondentie van de
elementen in de bepaling van de match nog verder zal worden verhoogd.Mevrouw Van Bijsterveld heeft gezegd dat het uiteindelijk aankomt op de
praktische uitvoering en niet op regels stellen op zichzelf. Dat waren de
woorden die ik zo-even ook heb gebruikt, net als de heer De Vries vanmiddag
over een ander onderwerp in de JBZ-commissie. Ik zie zo veel instemming bij
deze uitspraak dat ik meen dat hierover brede consensus bestaat. Dat houden
wij ons ook voor ogen. Het stellen van regels is de eerste stap. Daarna komt
het aan op een goede operationele interpretatie en het toezicht daarop. Dat
geldt ook voor de joint investigation teams. Er wordt op dit moment met Frankrijk
een convenant-modelover­eenkomst opgesteld om het gebruik van zulke teams
in de Frans-Nederlandse samenwerking te verbeteren. Dat is een van de aanleidingen
voor een gesprek dat ik binnenkort zal voeren met mijn Franse collega van
Justitie.Mevrouw Duthler heeft gevraagd naar de rechtshulpverzoeken, die naar zij
vreesde ten koste gaan van de snelheid en effectiviteit van de informatie-uitwisseling.
Men begint snel maar men houdt het tempo er niet in. In de Europese Unie zijn
inmiddels initiatieven genomen om ook het proces van rechtshulpverzoeken te
verbeteren. Bij het kaderbesluit wederzijdse erkenning van bewijs zal bestaand
bewijsmateriaal kunnen worden verkregen via een bevel dat wederzijds wordt
erkend. Dat kaderbesluit dient te worden gevolgd door een kaderbesluit dat
ook de verkrijging van overig bewijs via wederzijdse erkenning regelt. Dat
was ook een onderdeel van het Haags Programma. Ik heb begin november jl. namens
Nederland ook bij de Commissie onlangs nog bepleit om daarmee verder te gaan.Mevrouw Duthler heeft verder gevraagd of het College bescherming persoonsgegevens
wel voldoende waarborgen en capaciteit heeft om individuele klachten van burgers
te hanteren. Het CBP heeft vorig jaar te kennen gegeven capaciteitsproblemen
te hebben. Nu komt dat binnen de overheid vaker voor. Het CBP heeft naar aanleiding
daarvan de algemene adviestaken kritisch tegen het licht gehouden. Dat leidt
ook tot een zekere prioriteitsstelling in de beoordeling van wat het allerdringendst
is voor het college om te doen. Het toezicht op de toepassing van wetgeving
op het gebied van de bescherming van de persoonlijke levenssfeer is een wettelijke
taak van het college. Wij hebben tot nu toe niet kunnen constateren dat dit
nu in het gedrang komt. Ik houd uiteraard de vinger aan de pols. Over de capaciteit
spreken wij regelmatig. Omdat dit wordt verantwoord op de begroting
van Justitie is dit ook iets waarover wij uiteraard graag uw Kamer en de Tweede
Kamer informatie bieden.De vraag van de heer Engels sloot in zekere zin aan bij die van mevrouw
Van Bijsterveld naar de systematiek en waarom dit verdrag buiten het EU-kader
tot stand is gekomen. Het verdrag vloeit voort uit de wens van een aantal
landen dat dicht tegen elkaar aan zit, de Benelux, Duitsland, Oostenrijk,
Frankrijk en Spanje, om op dit punt zo snel mogelijk vooruitgang te boeken.
De staten die partij zijn bij het Verdrag van Prüm hebben dat initiatief
altijd beschouwd als een pilot voor verdergaande afspraken binnen EU-kader.
Zij hebben door middel van het Verdrag van Prüm een aanzet willen geven
voor dergelijke regelgeving. Daarom is, en wij hebben daar van Nederlandse
zijde op aangedrongen, in het verdrag vastgelegd dat over de voortgang aan
de Raad en aan de Commissie wordt gerapporteerd en dat uiterlijk drie jaar
na inwerkingtreding een voorstel voor omzetting in EU-recht wordt voorgelegd.
Dat is inderdaad versneld. Het Duitse voorzitterschap heeft in de eerste helft
van 2007 daarin een beslissende rol gespeeld. Daarvoor hebben wij ook onze
dankbaarheid uitgesproken.Dan de vraag van de heer Engels welke landen op dit moment meedoen aan
het Verdrag van Prüm sinds de ondertekening op 27 mei 2005. Het
verdrag is op 1 november 2006 in werking getreden. Op dat moment begon
het te werken voor België dat aan de bekrach­tigingsvereisten reeds
had voldaan op 6 mei van hetzelfde jaar. Op 23 november begon het
te werken voor Duitsland. Op 1 november 2006 en dus met een feitelijke
toepassing per 1 november 2007 begon het te werken voor Spanje. Voor
Frankrijk begon het twee maanden later te werken, namelijk per 31 december
2007. Voor Luxemburg begon het te werken per 9 mei 2007. De inwerkingtreding
van het verdrag aldaar vond plaats per 1 november 2007. Voor Oostenrijk
was het 1 november 2006. Daarvoor geldt hetzelfde. Voor Finland begon
het te werken op 17 juni 2007. Voor Slovenië begon het te werken
per 8 augustus 2007 en voor Hongarije op 14 januari 2008. Het verdrag
staat open voor ondertekening en bekrachtiging door alle EU-lidstaten, dus
ook voor Nederland, maar wat ons betreft ook voor de andere Schengen-lidstaten.
Het doel van het verdrag is een effectievere bestrijding van de georganiseerde
misdaad en terrorisme. Vanuit dat doel is voor de uitvoering gekeken naar
de behoefte om effectiever te kunnen optreden. Deze punten zijn neergelegd
in het verdrag vanuit de verschillende uitvoerende disciplines.De heer Engels (D66):Voorzitter. Toen ik het aspect van de procedure aan de orde stelde, heb
ik ook nadrukkelijk gevraagd naar de inhoudelijke achtergrond om die snelheid
te betrachten. Wij zouden wellicht in eerste instantie naar Duitsland moeten
kijken. Ik begrijp dat, als men de Europese procedure volgt, het langer duurt.
Nu gaat het sneller, maar welke inhoudelijke winst denkt men hiermee te boeken?Minister Hirsch Ballin:Het verdrag werkt tussen een aantal lidstaten op dit moment. Er is geen
reden die werking, nu wij daarvoor organisatorisch klaar zijn, verder uit
te stellen. Op het moment dat wij het doen, maken wij dus inhoudelijk winst.
Eind 2006 kon een flink aantal cold cases tussen Duitsland en Oostenrijk worden
opgelost door de hantering van het systeem dat in het Verdrag van Prüm
is neergelegd. Liever vandaag dan morgen dus.Mevrouw Strik (GroenLinks):Voorzitter. Ik heb het idee dat de heer Engels meer doelde op de vraag
waarom de keus is gemaakt voor een verdrag buiten de EU om. Ik heb ook gevraagd,
als het niet mogelijk was om op korte termijn met alle lidstaten tot een dergelijk
instrument te komen, waarom dan niet voor versterkte samenwerking is gekozen,
zodat men wel binnen EU-verband had kunnen blijven.Minister Hirsch Ballin:Die vraag is buitengewoon begrijpelijk, gelet op de systematiek van de
coopération renforcée, de versterkte samenwerking. Het antwoord
is tweeledig. Net als bij Schengen tekende zich op een gegeven moment de mogelijkheid
af om dit te doen met de staten die het verdrag hebben gesloten en ondertekend.
Die mogelijkheid tekende zich op dat moment nog niet af als perspectief voor
unanieme besluitvorming in de EU. Gelukkig is het sindsdien harder gegaan
dan men toen vreesde, maar die mogelijkheid tekende zich toen nog niet af.
Betekent dit dat degenen die toen met het verdrag wilden beginnen met de lidstaten
die dat ook wilden, die hun organisatie op orde hadden en in staat waren om
te werken met dit soort uitwisseling van gegevens, bij nader inzien beter
hadden kunnen wachten tot 2008, 2009? Neen, dat is niet het geval, om twee
redenen niet. Ten eerste, omdat het heel goed denkbaar is – als ik kijk
hoe de besluitvorming in de JBZ-Raad loopt, dan is dat vrij plausibel –
dat het feit dat een aantal lidstaten niet heeft gewacht, stimulerend heeft
gewerkt op de rest. Ten tweede, omdat door de inwerkingtreding – ik
blijf het jammer vinden dat Nederland er niet eerder bij was – een aantal
landen, zoals Duitsland en Oostenrijk, eerder gebruik heeft kunnen maken van
de mogelijkheid om via de uitwisseling van gegevens en het toepassen van de
bestaande regels te komen tot de oplossing van een aantal cold cases, waaronder
ernstige. Denk voorts aan de verjaring en de beschikbaarheid van andere gegevens,
waarvoor soms bewaartermijnen gelden. Het is retrospectief dus goed dat men
die moedige stap voorwaarts heeft gezet. Ik was daar graag eerder bij geweest.Dan de vraag waarom niet is gekozen voor de coopération renforcée.
Dat is één van de onderwerpen die aan de orde zal komen bij
de goedkeuring van het Verdrag van Lissabon. In de huidige verdragen is een
en ander rijkelijk gecompliceerd opgezet. Als een onschuldige lezer de verdragsbepalingen
leest, zoals die in de jaren negentig zijn gemaakt, over de versterkte samenwerking,
kan hij of zij zich niet aan de vraag onttrekken of het de bedoeling was de
coopération renforcée te vergemakkelijken of juist te bemoeilijken.
Je bent er in ieder geval niet zo maar met dat systeem. Het lijkt mij een
punt dat wij nader kunnen bespreken bij het Verdrag van Lissabon als de goedkeuring
ervan hier aan de orde is.Dan de toekomstige vormgeving van de samenwerking. Daar ben ik eigenlijk
al op ingegaan. De termijnen die daarbij kunnen worden gesteld, bijvoorbeeld
over de besluitvorming, zijn heel nuttig, maar ik verwijs daarvoor naar de
nog te voeren discussie over het Verdrag van Lissabon. Hoe zijn de verschillen
tussen het Verdrag van Prüm en het Raadsbesluit te duiden? Daar zullen
wij uiteraard in de schriftelijke voorbereiding op ingaan, maar
ook bij de bespreking van de agenda en de zaken die daarop betrekking hebben.
Voor een gedeelte gaat het om een aanpassing van de terminologie aan het juridisch
taalgebruik van de EU. In zoverre is het verdrag een slag anders dan een EU-raadsbesluit.
De weglatingen en veranderingen zijn daarmee niet allemaal te verklaren, maar
wel voor een deel. Voor een ander deel zijn het technische kwesties en misschien
deels ook een kwestie van smaak van degene die redigeert en die vertaalt.
Wij hebben dat natuurlijk liever niet, maar het gebeurt soms. Ik hoop dat
ik hiermee de vraag van de heer Engels over de echte meerwaarde van het Verdrag
van Prüm heb beantwoord.Wanneer wij de bestaande cijfers zouden extrapoleren naar Nederland, verwacht
ik dat wij bij de start meer dan 1000 hits met personen zullen hebben en daarna
tien tot 20 per maand. Daarmee heb ik ook antwoord gegeven op de vraag van
de heer Kox en die van mevrouw Strik van zojuist over de praktische toepassing.Dan de pilots op het gebied van de illegale migratie en de air marshals.
Deze zijn naar ons inzicht helder en niet moeilijk uitvoerbaar. Ze bieden
de mogelijkheid te komen tot intensievere samenwerking die aansluit bij de
bestaande regelgeving. Daarbij kan worden gedacht aan de uitwisseling van
best practices en aan een intensievere samenwerking op het gebied van gedwongen
terugkeer van vreemdelingen. Dat verandert de regels allemaal niet, maar daarover
kunnen wij nog op andere momenten spreken. Er zal gebruik kunnen worden gemaakt
van praktische vormen van samenwerking, bijvoorbeeld op deze onderdelen.Er is mede in verband met de rechtsbescherming ook nog gevraagd waarom
er niet is gekozen voor nauwere samenwerking. Dit is helaas niet gebeurd,
maar dit zal binnenkort opgelost zijn.Mevrouw Lagerwerf heeft nog een geval genoemd waarin burgers in problemen
zouden kunnen raken als kentekens vanuit een andere lidstaat geautomatiseerd
worden opgevraagd en de informatie niet juist zou zijn. Dit is een variant
op situaties die zich bij de toepassing van een Europese bevoegdheid met betrekking
tot andere gegevens hebben voorgedaan. Dit geeft aan dat het van belang is
dat gegevens aan beide kanten controleerbaar en raadpleegbaar zijn, dus ook
in het land waar de betrokkene zijn woon- of verblijfplaats heeft. Om vergissingen
recht te kunnen zetten is het dus goed als het verplicht is, gegevens niet
te gauw weg te gooien. Wij komen hierover nog te spreken naar aanleiding van
een ander wetsvoorstel, een wetsvoorstel over dataretentie. Dat heeft ook
een waarborgfunctie. Helaas wordt niet altijd onderkend dat dit niet alleen
van belang is voor de opsporing, maar ook om op een betrouwbare manier te
kunnen vaststellen of iets klopt.Paragraaf 7 van het verdrag is gewijd aan de bescherming van gegevens
bij het vergelijken van DNA-profielen. Deze vergelijking heeft uitsluitend
betrekking op bepaalde overeenkomsten, niet op erfelijke eigenschappen. Er
is in dit verband inderdaad geen afzonderlijke definitie van persoonsgegevens
in de uitvoeringsovereenkomst opgenomen, maar dit is ook niet noodzakelijk,
omdat dit begrip eenduidig is vastgelegd in de verschillende rechtsinstrumenten
en omdat er als gevolg van de verwijzing naar een dergelijke definitie in
artikel 2 van het verdrag van de Raad van Europa in de praktijk ook geen aanleiding
tot discussie zal zijn. Om mogelijk misverstand te voorkomen wijs ik er nog op dat de richtlijn
over de bescherming van persoonsgegevens, waar in Europees verband inderdaad
vaak naar wordt verwezen, juist geen betrekking heeft op het domein politie
en justitie. Daarom hebben wij behoefte aan een kaderbesluit over de bescherming
van persoonsgegevens. En zoals ik ook al verschillende keren in geannoteerde
agenda's en in mondelinge overleggen met de commissie voor Justitie in de
Tweede Kamer heb uitgesproken, vinden wij het belangrijk dat dit kaderbesluit
nu daadwerkelijk tot stand komt. Dit is een van de onderwerpen waarbij het
ons dwars zit dat een minderheid van de lidstaten een besluit kan blokkeren.
Het zou goed zijn om daar niet meer van afhankelijk te zijn; de Nederlandse
inzet blijft hier dan ook op gericht. Wij zijn op 8 en 9 november gelukkig
wel een stap verder gekomen doordat wij overeenstemming konden bereiken over
een globale benadering. Wij hebben dus samen met anderen niet vergeefs geduwd.
Het Europees Parlement zal hierover binnen enkele maanden advies geven; dan
kunnen wij de behandeling hervatten en hopelijk afronden. Wellicht kan het
kaderbesluit dan nog in het komende voorjaar worden vastgesteld.De heer Engels heeft nog gesproken over overkoepelende regelingen voor
gegevensbescherming. Er moet uiteraard rekening worden gehouden met een verschil
tussen de particuliere sector en de overheidssector; voor de overheidssector
geldt wat ik zojuist heb geantwoord. Zoals ik al aangaf, is er een afzonderlijke
paragraaf over de bescherming van persoonsgegevens, die nauw aansluit bij
wat er is geregeld op basis van de uitvoeringsovereenkomst bij het Verdrag
van Schengen.De heer Engels (D66):Ik heb ook gewezen op de opvatting van het College bescherming persoonsgegevens
dat de hoogwaardigheid van de gegevensbescherming in het verdrag op zichzelf
aan de algemene standaarden voldoet, maar dat er in het algemeen, uitstijgend
over de verschillende afspraken en regelingen die er op Europees niveau zijn
en nog komen, eigenlijk een overkoepelende, meest hoogwaardige bescherming
voor de burgers zou moeten zijn. Hoe ziet de regering dit? Is er het vooruitzicht
dat het hoogwaardige beschermingsniveau dat het CBP zich voorstelt, bereikt
zal kunnen worden?Minister Hirsch Ballin:Ik denk dat het onze taak is om het hoogwaardige beschermingsniveau te
bereiken dat regering en Staten-Generaal zich voorstellen. Daarbij laten wij
ons uiteraard onder meer voeden door opvattingen van het CBP, het Openbaar
Ministerie, de politie enz. Wij moeten ons wel steeds realiseren dat het bij
de bescherming van persoonsgegevens om een middel gaat, niet om een doel op
zichzelf. Het gaat erom dat mensen niet worden aangetast in wezenlijke belangen,
bijvoorbeeld in de persoonlijke levenssfeer, door een ongebreidelde circulatie
van gegevens. Maar als het om de rechtshandhaving gaat, moet uiteraard tegelijkertijd
verzekerd zijn dat bijvoorbeeld bij ernstige delicten de persoonlijke levenssfeer
door de rechtsorde beschermd wordt. Dat is de taak van de wetgever op dit
terrein en deze invalshoek herken ik gelukkig ook meer en meer, bijvoorbeeld
in de opmerkingen van de voorzitter van het College bescherming persoonsgegevens
over kindermishandeling. Ik ben het er van harte mee eens dat het niet mag
gebeuren dat de persoonlijke levenssfeer wordt aangetast doordat
niemand iets met bepaalde gegevens doet omdat men denkt dat die bewaakt moeten
worden. Het gaat dus om een goede regeling voor de bescherming van de persoonlijke
levenssfeer.Minister Ter Horst en ik zullen overmorgen overigens een commissie installeren
die zich met deze vraagstelling zal bezighouden. Ik denk dat dit zal bijdragen
aan een nader antwoord op de opmerkingen van de heer Engels. Ik ben het met
hem eens dat het wenselijk is om bij de samenwerking op het gebied van politie
en justitie een referentiekader te ontwikkelen dat aan onze uitgangspunten
voldoet. De heer Franken heeft vanmiddag in de JBZ-commissie terecht naar
voren gebracht dat je hierbij ook gebruik kunt maken van privacy enhancing
technology. Het is onze bedoeling om in Europees verband op deze voet verder
te gaan door steun te blijven geven aan de totstandkoming van het kaderbesluit
over de bescherming van persoonsgegevens, naast de bestaande richtlijn. Vervolgens
zullen wij de Nederlandse wetgeving onder ogen zien en verder ontwikkelen.Mevrouw Strik (GroenLinks):Kunt u nog even een toelichting geven op de commissie die nu zal worden
ingesteld?Minister Hirsch Ballin:Daarover is al een mededeling gedaan in de toelichting op de begroting.
De commissie is nu rond en uiteraard zullen beide Kamers subiet worden geïnformeerd
over de samenstelling ervan.Minister Ter Horst:Voorzitter. Aan mij zijn nog vragen gesteld over de verhouding tussen
de verschillende verdragen. Het is duidelijk dat er in de verdragen verschillende
dingen worden geregeld en dat de verdragen elkaar voor een deel overlappen,
maar er zijn toch voldoende verschillen om er een meerwaarde in te zien. Het
was mij een lief ding waard geweest om tot uniformiteit te komen, maar vooralsnog
is deze er niet. Degenen die er direct bij betrokken zijn, en dan heb ik het
over de mensen die bij de politie werken, moeten precies weten wat in welk
verdrag wordt geregeld en waar zij zich aan te houden hebben. In de stukken
is aangegeven dat de Politieacademie in het voorjaar van 2008 zal starten
met een speciale module die is toegesneden op het verdrag, om politieagenten
te leren wat dit precies betekent. De heer De Vries heeft gevraagd waarom
dit alleen voor politieagenten is. Good question. Er wordt op dit moment bezien
of je het publiek apart zou moeten voorlichten. Dat is bij het Beneluxverdrag
ook gedaan. Het is mogelijk om dat te doen bij het Verdrag van Prüm,
maar uiteraard wordt eerst beoordeeld wat nut en noodzaak daarvan is. Bij
de politieagenten zal er zeker ook aandacht zijn voor de overlappingen en
verschillen tussen de verschillende verdragen, zoals het Beneluxverdrag en
het Verdrag van Enschede. Volgens mensen die met politiesamenwerking over
de grens bezig zijn, is de regelgeving meestal niet het probleem, maar de
cultuur en de taal. Als wij willen dat samenwerking tussen politie over de
grens een succes wordt, zal er aandacht moeten worden besteed aan die verschillen
in cultuur en taal. Overigens feliciteer ik mevrouw Van Bijsterveld met haar maidenspeech
en haar intreden in de Eerste Kamer. Zij vroeg of ik met haar van mening was
dat de uitvoering essentieel is, zodat regelgeving daadwerkelijk effect sorteert.
Ik ben blij met haar interesse voor de uitvoering. Die delen wij in ieder
geval. Uiteraard is het van groot belang dat deze regelgeving ook leidt tot
resultaat. Op grond van de ervaringen tot op heden met politiesamenwerking
over de grenzen ben ik ervan overtuigd dat voor iedereen duidelijk is hoe
belangrijk het is dat de politiesamenwerking die in het Verdrag van Prüm
mogelijk wordt gemaakt, ook effect zal hebben. Het aardige is dat je mensen
bij dit onderwerp duidelijk kunt maken wat het belang is van samenwerking
over de grenzen, al dan niet in Europees verband.Mevrouw Duthler (VVD):Voorzitter. Ik dank de minister voor zijn beantwoording van de vragen
die wij hebben gesteld. Ik heb toch behoefte aan een nadere toelichting op
de snelheid en effectiviteit van de informatie-uitwisseling en de capaciteitsontwikkeling
bij het CBP. Ik heb in eerste termijn de suggestie gedaan om te onderzoeken
of er andere mechanismen zijn die dezelfde zorgvuldigheid waarborgen als de
rechtshulpverzoeken. De minister verwijst in zijn antwoord naar andere Europese
regelgeving. Dat is heel mooi, maar niet erg concreet. Hij refereert aan de
zogenaamde privacy enhancing technologies om identiteitsgegevens te ontkoppelen
van andere gegevens. Kan hij nog ingaan op mijn suggestie om afspraken te
maken over gezamenlijk te hanteren beheersmaatregelen en processen die eventueel
kunnen worden afgedwongen door ICT-systemen? Daardoor kan de snelheid in operationele
zin, dus in de uitvoering, worden bevorderd en tegelijkertijd de zorgvuldigheid
worden gewaarborgd, omdat het achteraf controleerbaar is. Ik kan mij voorstellen
dat deze suggestie niet in dit verdrag kan worden meegenomen, maar wellicht
wel bij toekomstige vormen van informatie-uitwisseling, zeker wanneer snelheid
geboden is.Over de capaciteit bij het CBP geeft de minister aan dat het een kwestie
is van prioriteitstelling bij het CBP en dat hij de vinger aan de pols houdt.
Het is mij nog niet helemaal duidelijk of dit betekent dat het CBP wel zal
ingaan op de behandeling van individuele klachten.Mevrouw Van Bijsterveld (CDA):Voorzitter. Ik kan heel kort zijn. Namens de CDA-fractie dank ik de bewindslieden
voor de goede reactie op onze inbreng in eerste termijn. Zij zijn goed ingegaan
op de prioriteitstelling bij de operationele samenwerking tussen politie en
justitie, de aandacht voor de uitvoering en het waar mogelijk tegengaan van
onnodige complexiteit. Ik heb nog twee korte vragen. Heb ik goed begrepen
dat de minister van Justitie heeft gezegd dat er een vlucht voorwaarts plaatsvindt
bij de joint investigation teams en dat deze in vol bedrijf zijn? De minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties heeft het belang van het verdrag
onderstreept en erop gewezen dat het nuttig is om burgers te laten zien dat
samenwerking effect sorteert.De heer Engels (D66):Mevrouw de voorzitter. Ik zal kort iets zeggen over de vier belangrijkste
punten die ik namens D66 en OSF heb ingebracht. Wat betreft de procedure is
de discussie: wat rechtvaardigt dat met een aantal landen een eigenstandige
route binnen Europa wordt gevolgd en de Europese besluitvormingsstructuur
wordt omzeild? Wat is de reden voor die haast? Ik heb begrepen van de minister
dat wij mogen vaststellen dat de andere landen die het verdrag hebben gesloten,
kennelijk voordeel ondervinden van de gevolgde werkwijze. Dan kan ik alleen
maar vaststellen dat het spijtig is dat wij door een gebrek aan prioritering,
om die nieuwe term over te nemen, nog niet zo ver zijn. Als het verdrag in
werking treedt, moeten wij maar hopen dat wij kunnen meeprofiteren van deze
voorhoedelanden. Ik zet wel een vraagteken bij de verschrikkelijke haast die
wij met al die landen hadden.Ik ben blij van de minister van Binnenlandse Zaken te horen dat wij de
complexiteit van de regels en afspraken niet alleen via een module van de
Politieacademie, maar in het algemeen richting burgers gaan bestrijden. Mijn
vraag blijft waarom wij niet voordat wij een traject ingaan, een afweging
maken of dat traject bijdraagt aan meer complexiteit of ondoorzichtigheid.
Om een bekende uitdrukking te gebruiken, voorkomen is beter dan genezen. Als
wij eerst trajecten ingaan die tot meer ondoorzichtigheid, versnippering en
complexe regelgeving leiden en er dan allerlei vormen van voorlichting bij
moeten inzetten, is te voorspellen dat wij dat probleem niet in alle opzichten
oplossen, maar er achteraan blijven lopen. Ik zou liever zien dat wij op voorhand
bedenken of iets nuttig is, of het leidt tot grote ondoorzichtigheid, en er
anders maar van afzien.Ik ben verheugd over wat de minister van Justitie heeft gezegd over het
belang van goede rechtsbescherming van individuele burgers. De inzet van Nederland
is dat met de vaststelling van het kaderbesluit dataprotectie, het Verdrag
van Prüm en de eventuele vaststelling van het raadsbesluit nog niet kan
worden gesproken van integrale, hoogwaardige bescherming van persoonsgegevens.
De minister heeft gezegd dat dit hoog op de agenda staat. Meer kan ik op dit
moment niet vragen, dus daarvoor wil ik hem bedanken.Mijn laatste punt betreft de verhouding tussen Prüm en het Raadsbesluit.
Daarover heeft de minister van BZK gezegd dat de bestaande verschillen voortvloeien
uit het feit dat de gevolgde route nu eenmaal is gevolgd. Dit leidt tot verschillen
in terminologie, in rechtssysteem, enzovoorts. Dit begrijp ik op zichzelf
wel, maar dan blijft de vraag staan die ik eerder heb gesteld: moet de conclusie
niet zijn dat de gevolgde route in ieder geval op dit punt is mislukt? De
route was immers "zwaan-kleef-aan": wij lopen vooruit en dan kunnen
alle andere landen intekenen. Als wij het een beetje goed doen, dan zullen
die landen wel snel volgen. Nu zien wij echter dat het geen "zwaan-kleef-aan"
is, maar dat er eigenlijk twee regimes gaan ontstaan. Daarmee is het hele
voordeel van de gekozen route, "wij lopen voorop en de rest volgt",
een beetje van de baan. In die zin ben ik ook op dit punt zeker nog niet overtuigd.De heer Kox (SP):Voorzitter. Ik dank beide ministers voor de beantwoording. Van regeringskant
wordt ons voorgehouden dat dit het beste verdrag is, omdat het de snelste
oplossing vormt. Bij andere varianten hadden wij langer moeten wachten. De
minister van Justitie heeft gewezen op de omvang van bepaalde vormen van grensoverschrijdende
criminaliteit, op de indringendheid ervan en op de noodzaak om daaraan iets
te doen. Niet ontkend wordt dat daardoor de zaak complexer wordt en dat wij
straks verschillende verdragen naast elkaar hebben. Vanachter de regeringstafel
wordt in onze richting gezegd: maakt u zich geen zorgen; het zal wel goed
komen. Ik houd van een regering die ons vertrouwen inboezemt, maar wij moeten
het natuurlijk allemaal nog zien gebeuren. Dat is de verantwoordelijkheid
die de regering op zich neemt als zij zegt dat dit de snelste en dus de beste
weg is en dat de toename in complexiteit niet opweegt tegen het behaalde voordeel.De minister van Justitie zegt dat het allemaal goed zal komen met de gegevensbescherming.
Desalniettemin hebben wij het kaderbesluit nog steeds niet en is er nog steeds
verzet. Van de minister hoor ik graag nog even in zijn tweede termijn in hoeverre
het vooruitzicht dat het goed zal komen, omgezet kan worden in een garantie.Ik heb niets gehoord op mijn vraag of het echt allemaal goed gaat komen
met de landen die pas bij de Europese Unie zijn gekomen. Zal het allemaal
ook goed komen als Boekarest straks met Den Haag contact opneemt? Zijn de
ontwikkelingen daar zo snel gegaan dat die nieuwkomers alle eisen die wij
graag stellen aan gegevensbescherming, ook kunnen nakomen? Wat doet de minister
denken dat dit het geval is?De minister van Justitie stelt terecht dat alleen het resultaat telt.
Hij noemde een aantal interessante cijfers: als wij het doen, zullen wij duizend
hits hebben. Dan hebben wij weliswaar geen duizend misdrijven opgelost, maar
dan kunnen wij misschien duizend keer een bijdrage leveren aan het oplossen
van een misdrijf of het ondersteunen daarvan. Daarna zullen wij tien tot twaalf
hits per dag hebben. Dat ziet er aantrekkelijk uit, maar mag ik de minister
vragen waarop hij deze cijfers baseert? Als hij over deze cijfers beschikt,
dan zal hij ook een inschatting kunnen maken van de missers die wij in dezelfde
periode kunnen maken. Ik ga er in ieder geval van uit dat niet alles vlekkeloos
zal verlopen. Er zijn zo-even al voorbeelden gegeven van manieren waarop het
fout kan gaan. Kan de minister ons ook daarvan een inschatting geven? Wat
zullen zijn tegenmaatregelen zijn als het toch wat minder soepel loopt dan
gedacht?Ik kom op mijn laatste vraag. De minister van Justitie zegt dat wij na
een hit nu de gewone procedure volgen, maar dat dit in de toekomst, als er
op dat punt een nieuw kaderbesluit komt, wellicht soepeler zal kunnen gaan.
Dat is mooi, zou je kunnen zeggen, want dan kunnen politiediensten sneller
samenwerken. Je zou echter ook kunnen zeggen dat het riskant is, want dan
kan de bescherming die er nu nog is, de stap die ertussen zit, voor een belangrijk
deel wegvallen. Kan de minister van Justitie daarover nog iets zeggen? Hoe
soepel gaat het in een eventuele nieuwe structuur worden en kan soepelheid
dan niet ook leiden tot een misschien al te gemakkelijke toegang tot gegevens?Mevrouw Lagerwerf-Vergunst (ChristenUnie):Voorzitter. Ik dank de beide bewindslieden voor de beantwoording
van onze vragen. Ik heb twee aanvullende vragen, waarvan ik de eerste aan
de minister van Justitie stel. Ik heb een casus aan hem voorgelegd. Hij erkent
het belang van de controleerbaarheid van gegevens; daarom moeten wij de gegevens
niet te snel weggooien. De crux van mijn vraag was deze: je moet elkaars rechtssysteem
kunnen vertrouwen. Stel, er wordt op een gegeven moment een fout gemaakt.
Laat deze fout gewoon aan Nederlandse zijde liggen. Die fout heeft gevolgen
in de andere lidstaat. Als vanuit Nederland die fout hersteld wordt, hoe kun
je dan afdwingen dat die andere lidstaat dat ook doet, en op welke termijn?
Een jaar vind ik heel lang, gelet op de gevolgen. Daarop zou ik graag een
iets concreter antwoord horen.Daarnaast heb ik een vraag over de onoverzichtelijkheid van de regelgeving
gesteld, die is beantwoord door de minister van BZK. Daaraan had ik een vraag
gekoppeld die wellicht door de minister van Justitie beantwoord kan worden.
Deze ging over de opvatting die de heer Pieters in de Staatscourant heeft
geventileerd in het kader van de herziening van het Wetboek van Strafvordering.
Hij oppert dat daaraan een duidelijk hoofdstuk "Internationale samenwerking"
zou kunnen worden toegevoegd. Ik ben heel nieuwsgierig hoe de minister van
Justitie hierover denkt.De heer De Vries (PvdA):Mevrouw de voorzitter. Ik heb met veel belangstelling naar beide bewindslieden
geluisterd. De minister van Justitie heeft ons op twee wijzen geboeid: door
zijn voordracht en door zijn inhoud. Wij kennen allemaal de fabel van de krekel
en de mier, maar vanavond was het toch echt de krekel en de nachtegaal.Ik denk dat wij het erover eens zijn dat posterioritering en prioritering
niet mogen plaatsvinden. Wij hopen dus maar dat dat het geval zal zijn.Ik sluit mij aan bij een vraag van de heer Kox over iets wat ook mij erg
aangaat: hoe weten wij nu eigenlijk dat de kwaliteit van politie- en justitiediensten
aan bepaalde door ons acceptabel geachte normen voldoet? Geloven wij dat gewoon,
denken wij dat, vermoeden wij dat of weten wij dat? En hoe weten wij dat dan
eigenlijk? Vindt er een toets plaats op de manier waarop die administraties
en het toezicht daarop zijn ingericht? Ik zou dat willen weten, want als je
geen benul hebt van de wijze waarop mensen met wie je gaat samenwerken, met
gegevens omgaan, lijkt mij dat niet verstandig. Er zou dus in ieder geval
op moeten worden aangedrongen dat er iets geijkt wordt: doen wij dat allemaal
op een behoorlijke wijze? Daar zou ik graag nog iets over horen.De minister van BZK heeft verteld over de helpdesk voor de politie. Het
is buitengewoon goed dat de politie er heel snel en handig achter kan komen
wat in een bepaalde situatie het toepasselijke recht is. Zij wil ook nagaan
of anderen daar op de een of andere manier van kunnen profiteren. Dat zou
erg handig zijn, want dan doen wij geen dubbel werk. Te zijner tijd zou ik
graag vernemen hoe daarin voorzien wordt.Ik heb de minister gevraagd of de Kamer een overzicht kan krijgen van
de verschillende regelingen die nu naast elkaar staan, zodat wij ook bij de
behandeling van andere ontwerprichtlijnen beter kunnen zien wat van toepassing
is en hoe dat in de verschillende verdragen allemaal geregeld wordt. Dat is
ook belangrijk voor kaderbesluiten die wij nog met de regering gaan bespreken.
Ik zou het dus zeer op prijs stellen als de minister dat zou kunnen doen,
al hoeft dat niet volgende week of zo.Ik heb in eerste instantie al meteen gezegd dat mijn fractie nu met "Prüm"
zal instemmen. Ik denk dat de heer Engels eigenlijk wel een punt heeft. Hij
vroeg of het nou allemaal wel zo gelukkig is geweest, maar af en toe kom je
dingen tegen die niet zo gelukkig geweest zijn. Die zijn dan soms zover dat
het wel heel ongelukkig zou zijn als je zou zeggen dat wij het beter hadden
kunnen doen en dat wij daarom opnieuw moeten beginnen. "Prüm"
is er en is nodig. Ik hoop dat wij in staat zijn om alle oneffenheden die
in de wetgeving ontstaan en hier en daar misschien ook een enkele tegenstrijdigheid
consequent kunnen wegpoetsen naarmate wij een en ander beter integreren in
het Europese recht. Ik ben blij dat wij ons aansluiten bij de "Prüm-landen".
Bij een volgende evaluatie kunnen wij zien of dat ook voor Nederland rechtstreeks
goede gevolgen heeft.Mevrouw Strik (GroenLinks):Voorzitter. Ook mijn dank voor de beantwoording. Er staan nog enkele vragen
open. Die wil ik nog even herhalen en dan overgaan tot onze beoordeling.Ik had gevraagd hoe de Nederlandse regering aankijkt tegen het idee van
onder andere de EDPS over een forum van nationale toezichthouders en de Europese
toezichthouder, zodat daar informatie en ervaringen met de uitwerking van
het verdrag kunnen worden uitgewisseld. Mogelijk kunnen zij dan ook nog aanbevelingen
doen voor verdere harmonisatie van bepalingen.Een andere vraag ging over de rol van de nationale toezichthouders. Is
het budget toereikend en krijgt de nationale toezichthouder – het College
bescherming persoonsgegevens – ook de mogelijkheid om advies uit te
brengen over de uitvoeringsregelingen van dit verdrag?Ik had niet deze vraag gesteld, maar ik was wel heel benieuwd naar het
antwoord: welke andere landen dan de EU-staten kunnen toetreden tot het verdrag?
Worden daar bepaalde criteria voor gesteld of kan elk land zich daar zonder
meer bij aansluiten? In dat geval zou de vraag weer prangend worden hoe het
dan zit met wederzijdse erkenning van bepaalde systemen en normen.De minister is ingegaan op de besluitvormingsprocedure en zei dat het
eigenlijk is gedaan omdat het er indertijd niet op leek dat snel overeenstemming
in EU-verband zou worden bereikt, maar dat dit achteraf anders is gebleken.
Dat is mogelijk, maar het kan ook sneller zijn gegaan vanwege het verdrag,
dat sluit ik niet uit. Maar zijn antwoord op mijn vraag "waarom geen
versterkte samenwerking?" vond ik toch niet echt bevredigend. Hij zei
dat dit moeilijker was dan wat je in eerste instantie in de verdragstekst
leest. Ja, sommige dingen zijn nu eenmaal wat moeilijker, maar dat wil nog
niet zeggen dat ze uit de weg moeten worden gegaan. Het leven is nu eenmaal
niet altijd gemakkelijk. Het zou in ieder geval hebben betekend dat het binnen
het EU-verband zou zijn gebleven. Die mogelijkheid is toch niet voor niets
gegeven aan lidstaten die verder wilden gaan. Wij blijven dit dus jammer vinden.Dat geldt ook voor het feit dat er nu twee regimes zijn die zorgen voor
versnippering en overlap en die ernstig compliceren. Wij hebben,
net zoals de heer De Vries zo-even zei, ons afgevraagd of je wel een achterhoedegevecht
moet blijven voeren. Prüm is er en moet je daar dan maar tegen aan blijven
hikken? Dat is natuurlijk niet altijd wenselijk, maar tegelijkertijd is dan
de vraag of je altijd maar moet legitimeren wat eigenlijk anders had gemoeten.
In combinatie met onze opvatting dat de rechtswaarborgen nog steeds onvoldoende
zijn en het feit dat er nog steeds te weinig duidelijke criteria en begrippen
zijn, kunnen wij niet instemmen met de goedkeuringswet van dit verdrag. De
minister verwees eigenlijk naar een kaderbesluit dat er nog moet komen. Ik
vraag mij af, of hij daar niet te optimistisch over is. Het niveau van het
kaderbesluit bescherming persoonsgegevens is inmiddels al vrij laag. Het is
zelfs de vraag of het wel zo verstandig is om ermee door te gaan en te blijven
proberen om er dit jaar nog overeenstemming over te bereiken. Waarom niet
inzetten op overeenstemming het volgend jaar? Dan hebben wij het hervormingsverdrag,
de gekwalificeerde meerderheid en zeggenschap van het Europees Parlement en
kan er wellicht een veel hoger niveau van bescherming van die persoonsgegevens
worden bereikt. In elk geval zou dan bekeken kunnen worden of de richtlijn
46 die nu inderdaad niet voor politiële en strafrechtelijke samenwerking
zorgt er dan wel op van toepassing zou kunnen zijn. Dat is echter iets voor
de toekomst, wij hebben dat nu niet in handen. Mijn fractie vindt het in ieder
geval onvoldoende – mede gelet op de totstandkomingsgeschiedenis –
om ermee te kunnen instemmen.Minister Hirsch Ballin:Mevrouw de voorzitter. Dank voor de steun voor dit verdrag die de meeste
fracties in tweede termijn hebben uitgesproken of in ieder geval hebben laten
doorschemeren. Ik hoop dat wij er dan ook snel mee aan de slag kunnen. Jammer
dat mevrouw Strik er niet bij was, want er is zeker wat te doen op het gebied
van strafrechtelijke samenwerking in Europa. Zij legde veel nadruk op de gecompliceerdheid
van twee systemen en dergelijke, maar dat is helemaal niet zo gecompliceerd.
Natuurlijk, als wij de geschiedenis kunnen overdoen, had men heel misschien
al in 2005 tot besluitvorming in de derde pijler kunnen komen. In eerste termijn
heb ik al gezegd waarom mij dat een gewaagde hypothese lijkt, nog afgezien
van het feit dat het tot stand brengen van hypothetische constructies over
het verloop van de geschiedenis die niet zo is gelopen een vrij riskant avontuur
is. Het is nu eenmaal zo gegaan in 2005. Daarover is ook gesproken met Eerste
en Tweede Kamer. Uiteraard geldt de gewone goedkeuringsprocedure en dus heeft
mevrouw Strik het recht om te zeggen dat zij het er niet mee eens is, maar
laat zij zich dan wel realiseren wat ze doet. Het betekent dat zij van mening
is dat een instrument voor strafrechtelijke samenwerking niet tot stand moet
komen, een instrument dat belangrijk is voor het oplossen van ernstige grensoverschrijdende
delicten. Als er in het kader van de Europese Unie via besluitvorming in de
JBZ-Raad een nieuwe structuur komt, dan is er opnieuw geen verwarring, want
dan geldt niet meer het verdrag – afgezien van enkele specifieke onderdelen –
maar het nieuwe regime. Zij hoeft er dus niet bang voor te zijn dat wij in
de war raken. Laat zij er maar van uitgaan dat wij niet in de war raken, net
zo min als onze collega's in de andere lidstaten. In deze situatie geldt het
verdrag en later de besluitvorming in de derde pijler van de Europese Unie.Mevrouw Duthler vroeg hoe het staat met het kaderbesluit dataprotectie.
Over de algemene benadering is in november 2007 overeenstemming bereikt. Na
het EP-advies gaan wij ermee verder.De heer Engels maakte enkele interessante opmerkingen over gegevensbescherming,
mede naar aanleiding van hetgeen ik heb gezegd over de verdere ontwikkeling
die wij ook zeker zullen bevorderen, net als het denken daarover. Je moet
wel even oppassen met wat je precies bedoelt met "hoogwaardig".
Dat is niet altijd per se iets met de meeste belemmeringen, maar ik denk ook
niet dat de heer Engels dat bedoelde en ik zie dat nu ook aan hem. In ieder
geval kwalitatief doordachte systemen. Het verdrag heeft specifieke regels
die zijn afgestemd op het hit/no hit-systeem. Uiteraard moet hier onderscheid
worden gemaakt in het verdrag met eigen regelingen op dit terrein, ook van
de gegevensbescherming, en de procedures. De heer De Vries stelde daar enkele
vragen over. Dit betekent dat voor zover het gaat om de toepassing de nationale
autoriteit de gewone procedureregels volgt voor de gegevensbescherming, bijvoorbeeld
bij bevraging van linkgegevens rond DNA-profielen en vingerafdrukken. Wij
moeten daarbij bedenken dat andere verdragsluitende partijen ook gebonden
zijn aan eerder genoemde Schengen-uitvoeringsovereenkomsten en daarnaast aangesloten
zijn bij de Raad van Europa wat ook een beschermingsniveau verzekert. De basisprincipes
op het gebied van de gegevensbescherming gelden dus voor alle verdragsluitende
partijen. Voor zover het gaat om de nationale toepassing volgt die de nationale
regels inclusief de rol van de nationale toezichthoudende autoriteiten en
rechtsbescherming.De heer Kox heeft gevraagd of er wel voldoende garanties zijn dat ook
de nieuwe lidstaten van de Unie over een toereikend niveau van gegevensbescherming
beschikken. Ik erken volledig de relevantie van deze vraag. Dit is ook een
van de punten waaraan wij van onze kant aandacht hebben geschonken toen zich
aftekende dat de "support" voor het Verdrag van Prüm zich sneller
dan verwacht verspreidde. Zowel het verdrag als het kaderbesluit bevat een
apart hoofdstuk met bepalingen voor dataprotectie. Er mogen geen gegevens
op grond van het verdrag worden verstrekt dan nadat die bepalingen zijn omgezet
in nationaal recht. Dit is geregeld in artikel 34, tweede lid. Er is een afzonderlijke
beslissing van het Comité van Ministers nodig dat in de lidstaten aan
alle voorwaarden is voldaan. Er is een toetsingsprocedure om na te gaan of
daaraan wordt voldaan en of de eisen die hierop betrekking hebben in het nationale
recht zijn aanvaard en omgezet.Mevrouw Van Bijsterveld heeft vragen gesteld over de "joint investigation
teams". Daar zit inderdaad ontwikkeling in. De start van de "joint
investigation teams" was uitgesproken langzaam. Daar is ook wetenschappelijk
onderzoek naar gedaan. Zeker in de richting van mevrouw Van Bijsterveld kan
ik dit noemen, want ik doel op het onderzoek van mevrouw Conny Rijken van
de Vakgroep Europees en Internationaal Publiekrecht in Tilburg. Dit heeft
betrekking op de praktijk van de toepassing van de "joint investigation
teams". Hieruit blijkt dat de eerste toepassing daarvan voorzichtig en
behoedzaam was en dat men vrij sterk naar alternatieven zocht. Maar inmiddels
zijn wij weer een paar stappen verder en zoals gezegd, wij hopen
zeer binnenkort met Frankrijk de vorming van die teams te vergemakkelijken.
Ook daarvoor geldt dat het belangrijk is om een goede structuur te hebben,
inclusief de gezagslijnen. Dit is in onze ogen beter dan dat er wat ongeregelder
patronen van samenwerking ontstaan. Natuurlijk moet je het alleen doen als
het nuttig is, bijvoorbeeld als het gaat om grensoverschrijdende misdaad van
het type mensenhandel. Daar heeft het onderzoek ook betrekking op.De vraag hoeveel missers er worden verwacht heeft eigenlijk betrekking
op de betrouwbaarheid van de systemen waarvan wij gebruikmaken. Het inschatten
van het aantal missers is veel moeilijker dan het inschatten van het aantal
hits. Mevrouw Lagerwerf sprak in haar voorbeeld over een "hit"-situatie.
Oostenrijk en Duitsland hebben wel cijfers gepubliceerd over de hits maar
nog niet over de "non-hits". Bij elke zoekactie is er natuurlijk
ook een klein risico van een valse "match" dat wil zeggen dat er
een "match" lijkt te zijn, maar die gaat in werkelijkheid terug
op het onjuist invoeren van de gegevens en dergelijke. Naarmate er meer elementen
worden vergeleken, is statistisch het risico van valse hits kleiner. Ik heb
dat ook in eerste termijn gezegd in verband met DNA-profielen. Bij kentekens
gaat het om een beperkt aantal elementen maar DNA-profielen of dactyloscopische
gegevens zijn meer omvattend. Uiteindelijk is er dan nog de rol van de nationale
autoriteiten die in het geval dat iemand naar voren brengt dat hij ten onrechte
is aangemerkt als iemand op wie de hit betrekking heeft, die tegen het licht
kan houden. In de regel heeft het vragende land er natuurlijk geen enkel belang
bij om met een valse hit verder te werken. Ik zie dit ook als een van de kwaliteitseisen
waaraan de toekomstige toepassing van dit soort regelingen moet voldoen. Het
is zeker van belang dat er op dit punt de mogelijkheid bestaat om tegen een
valse hit op te komen en onder de aandacht te brengen dat de vergeleken gegevens
wel gelijk zijn, maar dat er geen sprake is van gelijkheid van het substraat
van de gegevens. De beste manier om dit te doen, is uiteraard dat er wordt
gewerkt met de procedures die in de verdragen en de kaderbesluiten zijn opgenomen
voor de toepassing van het eigenlijke gegevensverkeer. Nadat de hit is vastgesteld,
zijn de gewone regels van toepassing inclusief de mogelijkheid om verweer
te voeren als men bijvoorbeeld het slachtoffer wordt van een valse hit.Mevrouw Lagerwerf-Vergunst (ChristenUnie):Ik ga verder waar de minister is gebleven. Dan is er sprake van een vals
gegeven en het land dat dit gegeven verkeerd heeft ingevoerd, corrigeert het.
Dan kom je bij het andere land waar ten onrechte een hit is geconstateerd
op basis van onjuiste informatie. In de zaak T. is dit uiteindelijk goed gekomen,
maar dit heeft wel een jaar geduurd. Welke rol speelt Nederland dan ten opzichte
van dit andere land? Kan Nederland druk zetten op de termijnen en de tijd
die nodig is voor de procedure? Een jaar kan voor een burger erg lang zijn.Minister Hirsch Ballin:Ik zeg toe dat wij dit punt onder de aandacht zullen brengen van het Nederlandse
nationale contactpunt en de verwachting zullen uitspreken dat het zijn rol
van advisering van de bevoegde autoriteiten zal verwezenlijken om zo'n situatie
als die zich voordoet, zo snel mogelijk onder de aandacht te brengen.Mevrouw Lagerwerf heeft nog gevraagd of wij kunnen komen tot een hoofdstuk
internationale samenwerking in het Wetboek van Strafvordering. In feite hebben
wij dit al, maar dat hoef ik mevrouw Lagerwerf niet te vertellen. Ik verwijs
naar artikel 55i en volgende Strafvordering met betrekking tot de verlening
van rechtshulp in strafzaken. Dit zal op een bepaalde manier wel groeien.
Er zijn ook andere onderdelen van het wetboek die uit dit oogpunt van belang
zijn. Politiesamenwerking wordt voornamelijk geregeld in de Wet politiegegevens.
Invoeging in het Wetboek van Strafvordering van hetgeen nu in paragraaf 5
van het Besluit politiegegevens is geregeld, ligt wat minder voor de hand,
omdat er nog geen sprake hoeft te zijn van een strafzaak. Wij moeten ook op
dit punt de beperkingen van het Wetboek van Strafrecht in acht nemen.Wie kunnen er toetreden tot het verdrag? Het staat open voor EU-landen
en wat Nederland betreft ook voor andere Schengen-landen. Ik noem Noorwegen,
IJsland en Zwitserland. Ik spreek nogmaals de hoop uit dat ook mevrouw Strik
de gedachte zal ondersteunen dat de EU-lidstaat Nederland daartoe behoort.Minister Ter Horst:Voorzitter. Ik had nog twee puntjes, allebei vragen van de heer De Vries.
Is het denkbaar dat voor de leden van de Eerste Kamer in een matrix inzichtelijk
wordt gemaakt hoe het zit met overlap en verschillen in de regelingen die
in verschillende verdragen zijn vastgelegd? Dat lijkt mij prima. Ik ben altijd
erg voor matrixjes, dan kun je in een oogopslag zien wat je wilt weten. Dat
kan.Ik wil nog even iets corrigeren wat de heer De Vries zei. Ik dacht dat
ik hem hoorde zeggen dat de helpdesk voor de politie ook ter beschikking zou
komen van burgers. Zo is het niet helemaal. Er komt voor politieagenten een
cursus, zodat zij goed kunnen omgaan met wat er in het verdrag is vastgelegd.
Het lijkt mij wijs om de inhoud van het Verdrag van Prüm ook breder te
communiceren, zodat iedereen daar kennis van kan nemen.De heer De Vries (PvdA):Zo had ik het ook gezegd. Ik had niet gezegd dat u dat ging doen, maar
het lijkt mij van belang dat er een adequate voorziening komt voor anderen
die dit zouden moeten weten, zodat het kenbaar is. Dat is toch bij rechtsregels
een van de eerste vereisten.Minister Ter Horst:Dan zijn wij het eens.Dan heeft zich de heer De Vries nog aangesloten bij de heer Kox op het
punt van de kwaliteit van politie en justitie. De minister van Justitie is
daarop niet ingegaan. Er wordt bij politie en justitie natuurlijk al heel
lang samengewerkt tussen de verschillende landen in Europol, Eurojust en Interpol.
Dat gebeurt ook in de verwachting dat het zal leiden tot een verbetering van
de kwaliteit van politie en justitie in landen waar dat misschien wat nodiger
is dan in andere landen.Bij de samenwerking die bijvoorbeeld in dit verdrag wordt geregeld, is
een uitgangspunt dat iedereen zich houdt aan de gemaakte afspraken. Los van
de algehele kwaliteit van een politiekorps gaat het er natuurlijk om dat als je met elkaar afspreekt "zo gaan wij dat doen",
dat men zich daar dan ook aan houdt.De heer Kox (SP):Ik dacht dat het misschien een van de redenen was waarom de weg van dit
verdrag was gekozen dat tamelijk op elkaar lijkende landen snel tot een verdrag
konden komen en van elkaars kwaliteit konden uitgaan. Maar landen als Bulgarije
en Roemenië zijn pas toegelaten tot de EU. Er waren een heleboel kritiekpunten
om op te noemen. Wij hebben later nog eens teruggekeken naar de stand van
zaken met Polen. Wij kunnen allemaal wel willen dat die landen zo ver zijn
als wij, maar eigenlijk zou het een godswonder zijn als zij dat allemaal al
konden presteren. Is hier niet de wens de vader of moeder van de gedachte?
Is de werkelijkheid niet toch veeleer: pas op met wat wij daarover allemaal
afspreken? Natuurlijk bedoelen die landen het allemaal goed, maar is het wel
realistisch?Minister Ter Horst:Natuurlijk moet je rekening houden met de kwaliteit van politie en justitie
in die landen, maar het uitgangspunt is nu juist dat je de kwaliteit van die
organisaties verhoogt, als je met elkaar samenwerkt, als je concrete afspraken
maakt die binnen het kader van dit verdrag passen en als je die afspraken
ook borgt. Dat is ook de reden waarom je met elkaar samenwerkt. Ik kan mij
echter voorstellen dat je bij sommige landen misschien wat alerter meekijkt
of de gemaakte afspraken daadwerkelijk worden nagekomen dan bij andere landen.
Ik wil niet verwijzen naar onderdelen van ons Koninkrijk, waar wij toch ook
een zekere samenwerking met en verantwoordelijkheid voor hebben. Het lijkt
mij in alle gevallen goed om te kijken naar de kwaliteit van die organisaties
en om gezamenlijk te proberen, die kwaliteit te vergroten. Dit is zeker een
van de middelen daartoe.De heer De Vries (PvdA):Dat is vol met goede bedoelingen, maar ik zou het prettig vinden als de
regering zei: wij zullen dit aandachtspunt meenemen, ook bij de uitwerking
van het Verdrag van Prüm op Europees niveau.Minister Ter Horst:Ik denk ook namens de minister van Justitie te mogen zeggen dat wij in
de uitvoering van het Verdrag van Prüm de aandacht van de Eerste Kamer
voor dit punt zeker zullen meenemen. Wij zullen zeker ook signalen oppakken
die in de richting gaan van wat u bedoelt hebt. Misschien zullen wij daar
ook nog eens met de Kamer over spreken.Mevrouw Duthler (VVD):Wat de kwaliteit van de gegevensuitwisseling betreft, is er een heel mooi
implementatieovereenkomst gesloten, waar zich alleen de verdragsluitende partijen
aan hebben verbonden. Gaat dat ook nog een rol spelen als straks het verdrag
wordt omgezet in EU-recht? Dan kan ik mij namelijk voorstellen dat de kwaliteit
van gegevensuitwisseling op een belangrijke manier is gewaarborgd.Minister Hirsch Ballin:De hele inhoud van de uitvoeringsovereenkomst wordt verwerkt in de EU-besluitvorming.
Op het punt van het toezien op de kwaliteit verwijs ik naar wat ik in eerste
termijn heb gezegd over hoe belangrijk het is dat wij de vinger aan de pols
houden en dat wij gebruik maken van de waarborgen die er straks in de nieuwe
situatie zullen zijn, ook wat het Hof van Justitie betreft. Dat zeg ik zonder
af te doen aan wat ik eveneens eerder heb gezegd, namelijk dat de nationale
autoriteiten hier de primaire rol spelen in de toetsing van de rechtmatigheid
van de gegevensverwerking.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De voorzitter:De aanwezige leden van de fracties van GroenLinks en D66 wordt conform
artikel 121 van het Reglement van Orde aantekening verleend dat zij geacht
willen worden, zich niet met het wetsvoorstel te hebben kunnen verenigen.Sluiting 18.45 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-20072008-677-687.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl