BIJVOEGSEL Schriftelijke antwoorden van de minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij op vragen, gesteld in de eerste termijn van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Meststoffenwet (24 782)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1996-1997, pag. 4004-4009

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

20-02-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

nr. 53, pagina 4004-4009

20-02-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van de Partiële herziening van de Planologische Kernbeslissing Betuweroute (25055)Pagina 3947-3950
Voortzetting van de behandeling van: - wetsvoorstel Regels inzake de verstrekking van subsidies door de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij voor landelijke onderwijsondersteunende activiteiten (Wet subsidiëring landelijke onderwijsondersteunende activiteiten) (24718); - wetsvoorstel Wijziging van onder meer de Wet op het basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs en de Wet op het voortgezet onderwijs inzake schoolbegeleiding (regeling schoolbegeleidng) (24683)Pagina 3962-3971
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 5 februari 1997 over biotechnologie en levensmiddelenPagina 3957-3962
BIJVOEGSEL Schriftelijke antwoorden van de minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij op vragen, gesteld in de eerste termijn van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Meststoffenwet (24 782)Pagina 4004-4009
Presentie en opening (donderdag 20 februari 1997)Pagina 3947-3947
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (donderdag 20 februari 1997)Pagina 4003-4003
Voortzetting van de behandeling van: - wetsvoorstel Regels inzake de verstrekking van subsidies door de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen en de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij voor landelijke onderwijsondersteunende activiteiten (Wet subsidiëring landelijke onderwijsondersteunende activiteiten) (24718); - wetsvoorstel Wijziging van onder meer de Wet op het basisonderwijs, de Interimwet op het speciaal onderwijs en het voortgezet speciaal onderwijs en de Wet op het voortgezet onderwijs inzake de schoolbegeleiding (regeling schoolbegeleiding) (24683)Pagina 3973-4003
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 5 februari 1997 over biologische landbouwPagina 3950-3956
Regeling van werkzaamheden (donderdag 20 februari 1997)Pagina 3971-3973

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Noot 1 (zie blz. 3896)BIJVOEGSEL Schriftelijke antwoorden
van de minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij op vragen, gesteld
in de eerste termijn van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van
de Meststoffenwet (24 782)Woensdag 22 januari jl. heeft
de Tweede Kamer in eerste termijn gesproken over het wetsvoorstel tot wijziging
van de Meststoffenwet (Kamerstukken II, 1995/96, 24 782, nr. 2). Vooruitlopend
op de mondelinge beantwoording door de regering in eerste termijn, beantwoord
ik hierbij, mede namens mijn ambtgenoot van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer, schriftelijk reeds een aantal vragen van meer feitelijke
aard.1. Alluviale zandgrondenDe heren Huys (PvdA) en Van der Linden (CDA) hebben aandacht gevraagd
voor de haalbaarheid van de stikstofverliesnormen op jonge, alluviale zandgronden.De heer Blauw (VVD) heeft gesignaleerd dat er in de Wieringermeer zorgen
bestaan over de alluviale zandgronden in relatie tot de normen en de heffingen.De problematiek rond de alluviale zandgronden is mij bekend. Om het probleem
nader in beeld te brengen heb ik het Nutriënten Management Instituut
(NMl) een onderzoek laten doen. Het onderzoek brengt in beeld hoe groot het
areaal alluviale zandgronden is en behelst verder een analyse van de mineralenresultaten
van een voorbeeldveehouderijbedrijf in de Wieringermeer. Het rapport van dit
onderzoek treft u hierbij aan1.1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie
bij handelingen Tweede Kamer, boekje 18, vergaderjaar 1996–1997.Het onderzoek levert de volgende conclusies op:– In Noord-Holland (inclusief de Wieringermeer) is naar schatting
13 000 ha alluviale zandgrond in gebruik als landbouwgrond en in de Noordoostpolder
en omgeving schatting 7500 ha.– Bij alluviale zandgronden is sprake van een laag gehalte aan organische
stof.Bij een laag gehalte aan organische stof heeft gras een hogere stikstofbehoefte
dan bij een hoger gehalte organische stof het geval zou zijn.Hierin zijn alluviale zandgronden echter niet uniek. Voor andere zandgronden
met eenzelfde laag gehalte aan organische stof geldt hetzelfde. Gemiddeld
gezien wijkt het gehalte aan organische stof niet sterk af van dat van andere
zandgronden.– Een specifiek kenmerk van het onderzochte voorbeeldbedrijf is
de wisselbouw van gras en aardappelen/bollen. Dit geldt voor meer veehouderijbedrijven
in de Wieringermeer.– Door wisselbouw blijft het organische-stofgehalte laag, met als
gevolg een hogere stikstofbehoefte. Wisselbouw kan voorts leiden tot een verhoogde
nitraatuitspoeling bij bouwland, als gevolg van het scheuren van het grasland.– Het voorbeeldbedrijf kan met geringe aanpassingen, met name door
het terugdringen van de kunstmestgift, voldoen aan de verliesnormen voor 1998
waardoor het financieel saldo op bedrijfsniveau zelfs iets hoger zal zijn
dan in de uitgangssituatie.Dit met name door minder aankoop van kunstmest.In het mineralenaangiftesysteem wordt geen rekening gehouden met een mogelijk
grotere stikstofbehoefte van het grasland door een laag gehalte aan organische
stof in de bodem. Daar staat tegenover dat ook geen rekening wordt gehouden
met de mogelijke uitspoeling van stikstof door het scheuren van het grasland.
Het mineralenaangiftesysteem stimuleert de veehouder tot een graslandmanagement
waarbij zo min mogelijk stikstof verloren gaat. lk verwacht niet dat de haalbaarheid
van de verliesnormen op de alluviale zandgronden problemen zal opleveren.2. Terugdraaien 30%-kortingDe heer Huys (PvdA) heeft nogmaals zijn zorg uitgesproken over het terugdraaien
van de 30%-korting mede omdat de zogenaamde nuloptie een goede stimulans voor
de pluimveehouderij vormt om pluimveemest te exporteren. De heer Huys heeft
mij verzocht hem glashelder te verzekeren dat door het terugdraaien van de
30%-korting geen sprake kan zijn van een toename van de mineralenproductie.Het mestproductierecht is de maximale hoeveelheid fosfaat die door varkens
en andere aangewezen diersoorten op een bedrijf mag worden geproduceerd ingevolge
het samenstel van de regels bepaald bij en krachtens de artikelen 14 en volgende
van de Meststoffenwet en de Wet verplaatsing mestproduktie. Binnen het mestproductierecht
wordt onderscheiden tussen een grondgebonden recht, waarvan de omvang direct
wordt bepaald door het areaal landbouwgrond, en een niet-grondgebonden recht.
De omvang van het laatstbedoelde recht wordt bepaald door de historische fosfaatproductie
van de betreffende diersoorten (de productie op het voor de betrokken diersoort
toepasselijke referentiemoment in het verleden), voor zover deze boven het
grondgebonden recht uitkomt. Onderscheiden wordt tussen niet-grondgebonden
rechten voor varkens en kippen en niet-grondgebonden rechten voor andere diersoorten.Niet-grondgebonden rechten kunnen onder bepaalde voorwaarden en onder
toepassing van een 25%-korting worden «verplaatst» naar andere
bedrijven.Tot 1 januari 1995 werd de fosfaatproductie die binnen het mestproductierecht
mag plaatsvinden bepaald op basis van dezelfde fosfaatproductieforfaits per
dier en diercategorie, als die waarmee destijds de historische fosfaatproductie
en daarmee het mestproductierecht zelf werd bepaald. Door deze vaste verhouding –
waarbij dewerkelijke fosfaatproductie irrelevant is – was er feitelijk sprake
van een vast plafond in de aantallen dieren die maximaal mochten worden gehouden.
Deze standaard-forfaitaire normen zijn vastgelegd in de Regeling aanwijzing
diersoorten en hun mestproductie (Stcrt. 1986, 246; laatste wijziging: Stcrt.
1995, 186).Per 1 januari 1995 is een 30%-korting doorgevoerd ten aanzien van de niet-grondgebonden
varkens- en kippenrechten. Deze korting is neergelegd in artikel 14a van de
Meststoffenwet. Zonder nadere voorzieningen had dit geleid tot een verlaging
van de aantallen te houden varkens en kippen.Tegelijk werd echter de mogelijkheid geboden om via veevoedingsmaatregelen
de korting geheel of gedeeltelijk te compenseren. Indien door voermaatregelen
de fosfaatexcretie per dier met 30% wordt verlaagd ten opzichte van de oude
standaardforfaitaire normen, kan het op basis van het oude productieplafond
toegestane aantal varkens en kippen worden aangehouden. Om van deze mogelijkheid
gebruik te maken moet de veehouder deelnemen aan het Mineralenaanvoerregistratiesysteem
(MiAR), in welk verband, afhankelijk van de mate waarin voermaatregelen worden
genomen, gunstiger fosfaatproductieforfaits kunnen worden gehanteerd. Het
gebruik van de «30%-forfaits» is ook mogelijk waar het gaat om
de berekening van de mestproductie die mag plaatsvinden binnen onder de Wet
verplaatsing mestproductie aangekochte niet-grondgebonden varkens- en kippenrechten.Naast de compensatiemogelijkheid bij voermaatregelen is – in het
Uitvoeringsbesluit 30%-korting mestproductierechten voor varkens en kippen
(Stb. 1994, 896; laatste wijziging: Stb. 1996, 633) – een uitzondering
op de korting opgenomen voor pluimveehouders die een deel van de pluimveemest
in droge vorm exporteren. Ook deze bedrijven konden derhalve het oude aantal
dieren aanhouden.Ingevolge artikel I, onderdeel G, van het wetsvoorstel, vervalt met invoering
van het stelsel van regulerende heffingen, artikel 14a, en daarmee de 30%-kortingsmaatregel.Ingevolge artikel IIIa van het wetsvoorstel wordt het niet-grondgebonden
mestproductierecht vermenigvuldigd met 10/7. Dat betekent echter niet dat
na het terugdraaien van de 30%-korting meer dieren binnen het mestproductierecht
kunnen worden gehouden. Tegelijk met het terugdraaien van de 30%-korting vervalt
ook de mogelijkheid van het gebruik van gunstiger fosfaatproductieforfaits
in geval van voermaatregelen; er zal weer gebruik moeten worden gemaakt van
de oude standaard-forfaits van vóór de 30%-korting.Ook de uitzondering bij export van pluimveemest vervalt uiteraard.Uit het voorgaande moge blijken dat het terugdraaien van de 30%-korting
geen verhoging inhoudt van het plafond van het maximaal te houden aantal dieren.De vraag die zich daarnaast voordoet is of er feitelijk beleidsverlies
wordt geleden als gevolg van een verminderde stimulans van voermaatregelen,
waardoor de fosfaatproductie zou toenemen, of door een verminderde stimulans
van mestexport, waardoor de binnenlandse markt meer wordt belast. Ten aanzien
van de voermaatregelen, die als gevolg van de 30%-korting inderdaad zijn gestimuleerd
(waardoor de korting bij varkens vrijwel geheel werd gecompenseerd) kan worden
gezegd dat deze onder het stelsel van regulerende mineralenheffingen in minstens
even grote mate zullen worden gestimuleerd: het gaat hier om een van de goedkoopste
maatregelen waarmee de mineralenverliezen kunnen worden beperkt. Daarvoor
zal men dus als eerste kiezen.Voor de mestexport kan niet zonder meer worden gesteld dat het stelsel
van regulerende mineralenheffingen een minstens even stimulerend effect zal
hebben als de uitzondering op de 30%-korting. Het effect van de uitzondering
moet echter ook niet worden overschat. Andere factoren zijn van grotere invloed
op de mate van succes van mestexport, zoals het voldoen aan buitenlandse vergunningsvereisten,
een goede en gegarandeerde kwaliteit van de mest en vooral de kostenverhouding
tussen export enerzijds en afzet in eigen land anderzijds. Het is in eerste
instantie een verantwoordelijkheid van het bedrijfsleven om initiatieven te
nemen voor het stimuleren van mestexport.Overigens zou het handhaven van de 30%-korting met compensatiemogelijkheid
een geheel andere systematiek naast de mineralenboekhouding vergen en een
geheel eigen administratievoering. Dan zou een systeem noodzakelijk zijn waarbij
voerverbruik (aanvoer kracht- en mengvoer en gebruik eigen ruwvoer) vertaald
wordt naar excretiecijfers per dier van de onderscheiden diersoorten en diercategorieën.
In het beoogde nieuwe stelsel gebeurt dat niet. Daar wordt voer immers niet
langer toegerekend aan diercategorieën; slechts de totale aan- en afvoer
van mineralen op bedrijfsniveau wordt in beeld gebracht. Ter illustratie van
het feit dat het terugdraaien van de 30%-korting niet tot gevolg heeft dat
het aantal dieren dat kan worden gehouden toeneemt, kan het volgende rekenvoorbeeld
dienen. In dit rekenvoorbeeld volg ik een varkensbedrijf in de jaren 1994
(het jaar vóór de 30%-korting), 1995 (het jaar dat de 30%-korting
werd doorgevoerd) en 1998 (het jaar dat de 30%-korting vervalt en MINAS wordt
ingevoerd).1994In 1994 heeft het bedrijf een niet-grondgebonden mestproductierecht voor
varkens en kippen van 7400 kg fosfaat. Het mocht toen op basis van dat recht
maximaal 1000 varkens houden, want de forfaitaire norm voor een varken was
destijds 7,4 kg fosfaat (7400 / 7,4 = 1000 varkens).1995Op 1-1-1995 wordt het mestproductierecht met 30% gekort. Het bedrijf houdt
een mestproductierecht van 5180 kg fosfaat over. Het bedrijf mag nog altijd
maximaal 1000 varkens houden onder de voorwaarde dat het voldoende veevoedingsmaatregelen
neemt. De (forfaitaire) norm voor een varken is dan 5,18 kg fosfaat (5180/5,18
= 1000 varkens).Neemt het bedrijf geen veevoedingsmaatregelen, dan is de forfaitaire norm
7,4 kg fosfaat en dan moet het bedrijf 30% minder varkens houden (5180 / 7,4
= 700 varkens).1998Op 1-1-1998 vervalt de 30%-korting. Het mestproductierecht van het bedrijf
wordt met 10/7 vermenigvuldigd, waardoor het weer op 7400 kg fosfaat uitkomt.
De forfaitaire norm voor een varken wordt echter opnieuw 7,4 kg fosfaat, zodat
het bedrijf maximaal 1000 varkens mag houden (7400 / 7,4 = 1000 varkens).Er zijn ook bedrijven die in de afgelopen jaren mestproductierechten hebben
verkocht of bijgekocht. Uit het onderstaande voorbeeld blijkt dat het vervallen
van de 30%-korting ook in deze gevallen niet tot extra dieren leidt. In mijn
voorbeeld volg ik een bedrijf vóór en na de aan-/verkoop van
mestproductierechten, en na het vervallen van de 30%-korting.Vóór aan-/verkoopTwee bedrijven hadden in 1996 beide een niet grondgebonden mestproductierecht
voor varkens en kippen van 5180 kg fosfaat. Beide mochten maximaal 1000 varkens
houden, want bij voldoende veevoedingsmaatregelen is de (forfaitaire) norm
voor een varken 5,18 kg fosfaat (5180 / 5,18 = 1000 varkens).Na aan-/verkoopHet ene bedrijf verkoopt in 1997 de helft van zijn mestproductierecht
aan het andere bedrijf. Het verkopende bedrijf houdt een mestproductierecht
over van 2590 kg. Van de aangekochte rechten wordt 25% afgeroomd (25% van
2590 = 648 kg), zodat het aankopende bedrijf een mestproductierecht verkrijgt
van 5180 + 2590 – 648 = 7122 kg fosfaat. Het verkopende bedrijf mag
daarna maximaal 500 varkens houden (2590/5,18 = 500) en het aankopende bedrijf
maximaal 1375 varkens (7122/5,18 = 1375).1998Op 1-1-1998 vervalt de 30%-korting. Het mestproductierecht van de bedrijven
wordt op dat moment met 10/7 vermenigvuldigd. Het verkopende bedrijf verkrijgt
een mestproductierecht van 3700 kg en het aankopende bedrijf een mestproductierecht
van 10 174 kg fosfaat.De forfaitaire norm voor een varken wordt echter opnieuw 7,4 kg fosfaat,
zodat het verkopende bedrijf maximaal 500 varkens mag houden (3700/7,4 = 500
varkens) en het aankopende bedrijf maximaal 1375 varkens (10 174/7,4
= 1375).3. Europese landbouw-milieu- verordeningDe heer Huys (PvdA) heeft gevraagd of de Europese landbouw-milieuverordening
(2078/92) kan worden ingezet voor het financieren van premies op lage mineralenverliezen.
Mevrouw Vos (GroenLinks) heeft meer in het algemeen verwezen naar de opvatting
van de Stichting Natuur en Milieu dat Nederland te weinig gebruik maakt van
de Europese gelden die in het kader van de Europese landbouw-milieuverordening
beschikbaar zijn voor stimulerend beleid.Het gaat hier om Verordening (EG) nr. 2078/92 van de Raad betreffende
landbouwproduktiemethoden die verenigbaar zijn met de eisen inzake milieubescherming,
en betreffende natuurbeheer (Pb. EG nr. L 215 van 30 juli 1992).De verordening biedt de mogelijkheid van steunverlening aan landbouwers,
om op die wijze landbouwers te stimuleren met het milieu en de natuur verenigbare
productiemethoden – waaronder extensieve productiemethoden – in
te voeren. Deze steunverlening moet geschieden in de vorm van een compensatie
van de door de invoering van voornoemde productiemethoden geleden inkomensverliezen.Eén van de manieren die de verordening noemt om de productie te
extensiveren is een aanzienlijke vermindering van het gebruik van mest en/of
gewasbeschermingsmiddelen. Indien in het verleden reeds maatregelen in die
zin zijn genomen, kan eveneens steun worden verleend in het geval het gebruik
van mest en/of gewasbeschermingsmiddelen niet opnieuw toeneemt.Voorts kan steun worden verleend aan landbouwers die de milieubelasting
van de rundvee- of schapenstapel per eenheid voederoppervlakte verminderen
door te extensiveren. In Nederland gebeurt dit op grond van de Subsidieregeling
extensivering stierenhouderij (Stcrt. 1996, nr. 134).Aan de steunverlening zijn voorwaarden verbonden. Er dient sprake te zijn
van inkomensverlies. Voorts dient de landbouwer zich voor tenminste vijf jaren
te verbinden. In het geval van vermindering van de veestapel kan ingevolge
de Verordening (EG) nr. 746/96 van de Commissie (Pb. EG nr. L 102 van 24 april
1996; bevattende voorschriften ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 2078/92)
steun worden verleend vanaf een veebezetting van 4,5 gve naar een lagere veebezetting.
Intensieve veehouderijbedrijven – met een veebezetting van meer dan
4,5 gve – vallen als gevolg van de laatstgenoemde voorwaarde buiten
een eventuele steunverlening op grond van Verordening (EG) nr. 2078/92.Daarnaast is vereist dat de veebezetting binnen één jaar
na het aangaan van de verbintenis 2 gve of minder bedraagt per hectare voederoppervlakte.Gelet op deze voorwaarden lijkt Verordening (EG) nr. 2078/92 niet het
geëigende instrument voor steunverlening in het kader van een integraal
in te voeren bonus-malussysteem.Hierbij merk ik nog op dat voor de uitvoering van Verordening (EG) nr.
2078/92 in de periode van 1994 tot en met 1999 een vastgesteld bedrag vanuit
het Europese Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw, afdeling
Garantie, beschikbaar is gesteld. Dit bedrag is thans gereserveerd voor een
zevental (waarvan één nog niet van kracht) steunregelingen.
Indien een nieuwe steunregeling op Verordening (EG) nr. 2078/92 wordt gebaseerd,
zal dit binnen het huidige budget moeten worden opgevangen en ten koste gaan
van het budget voor de reeds bestaande steunregelingen.Ten aanzien van de hierboven weergegeven opmerking van mevrouw Vos merk
ik het volgende op. Nederland is zich terdege bewust van de mogelijkheden
tot steunverlening die Verordening (EG) nr. 2078/92 biedt en heeft daaraan –
rekening houdend met de Nederlandse landbouwstructuur en de vanuit Brussel
beschikbaar gestelde gelden – zo goed mogelijk invulling gegeven. De
hiervoor genoemde zeven regelingen zijn op Verordening (EG)
nr. 2078/92 gebaseerd, waaronder voornoemde Subsidieregeling extensivering
stierenhouderij. De deelname aan laatstgenoemde regeling is overigens sterk
achtergebleven bij de verwachtingen.4. EcotaxDe heer Van der Linden (CDA) vroeg naar de mogelijkheid van een vrijstelling
van de regulerende energiebelasting (ecotax) voor bedrijven die pluimveemest
verbranden ter opwekking van energie, c.q. naar de mogelijkheid van subsidiëring
van de exploitatie van pluimveemestverbranding door terugsluizing van opbrengsten
uit de ecotax en naar de mogelijkheid om energie uit mest aan te merken als
groene energie. Voorts stelde de heer Van der Linden voor om mestcontracten
onder de groenfinanciering te brengen.De heer Van der Linden vroeg of ik bereid ben over beide zaken in overleg
te treden met mijn collega van Financiën en de Tweede Kamer daarover
nader te informeren.In het kader van de regulerende energiebelasting (ecotax) kan voor de
levering van electriciteit en aardgas, voorzover daarin begrepen is op duurzame
wijze geproduceerde energie (groene energie) een vermindering van belasting
worden verkregen.De vermindering bedraagt het bedrag van de verschuldigde belasting op
de op duurzame wijze geproduceerde energie. Op duurzame wijze geproduceerde
energie betreft onder meer energieopwekking/omzetting uit biomassa waaronder
pluimveemest.Voor deze vermindering moet worden voldaan aan een aantal voorwaarden.
Onder andere is vereist dat de vermindering wordt doorgegeven aan degene die
de energie op duurzame wijze heeft geproduceerd.Dit komt op hetzelfde neer als de door de heer Van der Linden voorgestelde
vrijstelling.Bij de terugsluizing van de opbrengsten uit de regulerende energiebelasting
is gekozen voor een evenwichtig pakket maatregelen. Terugsluizing van een
deel van de opbrengsten in de vorm van subsidiëring van de exploitatie
van pluimveemestverbranding zou het zorgvuldig gekozen evenwicht tussen belastingopbrengst
en terugsluizing doorbreken.Los van de hiervoor geschetste fiscale aspecten lijkt mij de vraag of
er voor pluimveemestverbranding voldoende perspectief is, de belangrijkste.
In mijn brief aan de Tweede Kamer van 7 oktober 1996, kenmerk DL963611, in
antwoord op vragen van de CDA-fractie gaf ik reeds aan geen reden te zien
om de bouw van pluimveemestcentrales te bevorderen, mede gelet op de twijfels
omtrent de perspectieven van dergelijke centrales. Mijn zienswijze is op dit
punt niet gewijzigd.Met betrekking tot het brengen van mestcontracten onder de groenfinanciering
merk ik het volgende op. Voor de (fiscale) Regeling groenprojecten (regeling
Groen Beleggen) geldt een aantal voorwaarden. Projecten dienen onder meer
een vernieuwend karakter te hebben en er moet sprake zijn van enig eigen rendement.
Van mestcontracten wordt betwijfeld of wordt voldaan aan de voorwaarden. Hiernaar
zal ik, in overleg met de staatssecretaris van Financiën, nader onderzoek
laten verrichten. lk zal de Tweede Kamer de uitkomst daarvan berichten.5. LEI-DLODe heer Blauw (VVD) heeft een reactie gevraagd op het onderzoek van LEI-DLO
betreffende de inkomenssituatie van de melkveehouderij uit december 1995.De heer Blauw heeft als conclusies uit het onderzoek genoemd een inkomensdaling
in de melkveehouderij van 40% in de periode van nu tot 2008 en een gemiddelde
lastendruk per melkveehouderijbedrijf van f 11 750,-. De heer Van
de Vlies heeft mij gevraagd een visie te geven op het toekomstperspectief
van de melkveehouderij en met name de inkomensontwikkeling in deze sector.Het desbetreffende LEI-onderzoek, dat op verzoek van de Tweede Kamer in
december 1995 is uitgevoerd, bevestigt de in de Integrale Notitie weergegeven
gevolgen van de verliesnormen in 2000 voor de arbeidsopbrengst in de melkveehouderij.
Gemiddeld gezien wordt – los van de daling als gevolg van autonome ontwikkelingen –
een daling in de arbeidsopbrengst verwacht van circa f 1000,– bij
de verliesnormen in 2000.Hierbij is verondersteld dat door de stimulerende werking van het mineralenaangiftesysteem
het mineralenmanagement op melkveebedrijven sterk zal gaan verbeteren.In dit onderzoek zijn geen kwantitatieve berekeningen verricht over de
bedrijfseconomische gevolgen van de verliesnormen voor de periode na 2000.
De door de heer Blauw genoemde gemiddelde lastendruk tot 2008 wordt in het
LEI-onderzoek dan ook niet aangetrofen.Uit het onderzoek blijkt voorts dat als gevolg van maatregelen in het
kader van de World Trade Organisation (voorheen GATT), overige milieumaatregelen
en algemene economische ontwikkelingen voor 2000 een autonome daling van de
gemiddelde arbeidsopbrengst in de melkveehouderij met 40% ten opzichte van
het boekjaar 1992/1993 wordt verwacht.Dit komt neer op een gemiddelde inkomensdaling per melkveehouderijbedrijf
per jaar van f 65 000,– naar f 40 000,–.Uit de meest recente cijfers van het LEI inzake de ontwikkeling van bedrijfsresultaten
en inkomens in 1996 blijkt inderdaad dat het inkomen in de melkveehouderij
in 1995/1996 is afgenomen. Voor 1996/1997 wordt een verdere daling verwacht.
Het is voor het eerst sinds lange tijd dat de melkveehouderijsector wordt
geconfronteerd met een dergelijke daling van de inkomens.De inkomensdaling van vorig jaar en de verwachte inkomensdaling van dit
jaar worden veroorzaakt door een combinatie van factoren. Dit zijn dalende
inkomsten uit omzet en aanwas, veroorzaakt door de BSE-problematiek, en een
stijging van de prijs van het krachtvoer. Deze factoren zijn van meer conjuncturele
aard. Voorts is een factor de daling van de melkprijs, wat een meer structurele
ontwikkeling lijkt te zijn. Deze daling van de melkprijs is een gevolg van
in GATT-verband gemaakte afspraken om de EU-restituties te beperken. Door
de beperking van deze exportrestituties staat de export van melk en melkproducten
naar landen die niet tot de Europese Unie behoren onder druk. Nederland is
voor de afzet van voornoemde producten sterk afhankelijk van
deze exportmarkten (ca. 25% van de Nederlandse melk wordt afgezet op de wereldmarkt).Een en ander heeft ook gevolgen voor de prijsontwikkeling van melkproducten
binnen de Europese Unie, met name voor de prijsontwikkeling van kaas. Dit
raakt Nederland meer dan andere Lid-Staten aangezien in Nederland een relatief
groot deel van de totale melkproductie wordt verwerkt tot kaas.Uit het voorgaande blijkt dat de verwachte inkomensdaling grotendeels
los staat van de invoering van het mineralenaangiftesysteem.6. Vlinderbloemige gewassen en mineralisatieDoor mevrouw Vos (GroenLinks) is de vraag gesteld of nader kan worden
toegelicht waarom stikstofbinding door vlinderbloemige gewassen en mineralisatie
niet als aanvoerpost in de mineralenaangifte zijn opgenomen.Vlinderbloemige gewassen binden stikstof uit de lucht en op die wijze
wordt stikstof op het bedrijf aangevoerd. Deze hoeveelheid kan niet op een
eenvoudige wijze worden gemeten. Evenmin kan een betrouwbaar forfait worden
vastgesteld, omdat de hoeveelheid gebonden stikstof binnen één
gewassoort sterk kan variëren. Het in verband daarmee niet opnemen van
vlinderbloemige gewassen leidt niet tot grote milieurisico's. Het is niet
waarschijnlijk dat veehouders op grote schaal overgaan tot het telen van stikstofbindende
gewassen. De keuze voor een bepaald gewas wordt vooral bepaald door economische
motieven als de voederwaarde en de rantsoensamenstelling.Mineralisatie is het vrijkomen van stikstof en fosfaat uit de organische
stof in de bodem. Voor de meeste grondsoorten geldt dat jaarlijks ongeveer
evenveel mineralen in organische stof worden vastgelegd als dat er mineralen
vrijkomen.Opname van mineralisatie in het mineralenaangiftesysteem is niet mogelijk,
omdat er vanwege de sterke regionale differentiatie geen forfaits kunnen worden
geformuleerd.Het milieurisico van het niet opnemen van mineralisatie in het mineralenaangiftesysteem
is beperkt.7. VerrekeningDe heer Stellingwerf (RPF) heeft gevraagd nog eens uit te leggen waarom
de verrekening in kilo's plaatsvindt en niet in guldens.Gekozen is voor verrekening in kilogrammen, omdat kilogrammen «waardevast»
zijn en een dergelijke aanpak niet tot onnodige complicaties leidt. Verrekening
in kilogrammen zal in de praktijk het meest rechtvaardig voor de veehouder
uitpakken. Zouden kilogrammen waarmee de verliesnormen worden onderschreden
eerst in guldens worden «vertaald» en dan pas leiden tot een teruggaaf
(vorige jaren) of vermindering van de heffing (navolgende jaren), dan kan
dat tot een nadeel voor de veehouder leiden bij een wijziging van de tarieven.
Bij een teruggaaf is sprake van een nadeel, als de tarieven inmiddels zijn
verlaagd en de kilogrammen aldus inmiddels lager worden gewaardeerd. Bij een
vermindering van de heffing in navolgende jaren is sprake van een nadeel,
als in die jaren inmiddels een tariefsverhoging heeft plaatsgevonden. Bij
een vertaling van de kilogrammen onderschrijding in guldens is het, wat betreft
fosfaat, ook de vraag hoe deze kilogrammen moeten worden gewaardeerd. Waardering
van de kilogrammen volgens het hoge fosfaatarief leidt dan tot overcompensatie,
omdat een deel van de heffing waarmee wordt verrekend wordt berekend op basis
van een laag tarief.Waardering van de kilogrammen volgens het lage fosfaattarief zou de veehouder
die ook heffing volgens het hoge tarief heeft betaald bij de verrekening tekort
doen.Dergelijke problemen worden opgelost door te verrekenen in kilogrammen.
Overeenkomstig artikel 13ac, vierde lid, van het wetsvoorstel, zal die verrekening
geschieden in de volgorde waarin de belastbare hoeveelheden zijn ontstaan.
Dat betekent in de praktijk het volgende.Als een onderschrijding van de verliesnorm is gerealiseerd, worden de
betreffende kilogrammen benut voor vermindering van de hoeveelheid fosfaat
waarover in het de voorgaande drie jaren heffing was verschuldigd en is betaald.
De heffing uit de voorgaande jaren wordt – werkende van achteren naar
voren – volgens het in het betreffende jaar geldende tarief terugbetaald,
eerst de kilogrammen in het hoge tarief, dan de kilogrammen in het lage tarief.
Als een saldo resteert, kunnen deze kilogrammen de daarop volgende jaren worden
gebruikt voor vermindering van de belastbare hoeveelheid, wat dus leidt tot
een lagere heffing volgens het dan geldende tarief. Als de tarieven inmiddels
zijn verhoogd, heeft dat – als gevolg van de waardevastheid van kilogrammen –
geen nadelig effect. Zou het saldo in guldens zijn uitgedrukt, dan zou het
saldo een lagere waarde hebben gekregen.Wellicht kan ook hier een rekenvoorbeeld dienen ter illustratie van het
voorgaande.1998Een bedrijf met 6 hectare grond heeft in 1998 een fosfaatverlies van 55
kg/ha. De fosfaatverliesnorm van 40 kg fosfaat/ha wordt derhalve met 15 kg
fosfaat/ha overschreden. De belastbare hoeveelheid fosfaat is 15 kg x 6 ha
= 90 kg fosfaat. Over de eerste 10 kg overschrijding per hectare betaalt het
bedrijf f 2,50 per kg. Dus 10 kg x 6 ha = 60 kg van de totale belastbare
hoeveelheid fosfaat wordt belast met een heffing van 60 kg x f 2,50 =
f 150,-. Over de volgende 5 kg overschrijding per hectare betaalt het
bedrijf f 20,- per kg. Dus 5 kg x 6 ha = 30 kg wordt belast met een heffing
van 30 kg x f 20,- = f 600,-. Over 1998 betaalt het bedrijf derhalve
f 750,- aan fosfaatheffing.1999Hetzelfde bedrijf heeft in 1999 een fosfaatverlies van 30 kg/ha. De fosfaatverliesnorm
van 40 kg per fosfaat/ha wordt derhalve met 10 kg fosfaat/ha onderschreden.
Bij 6 ha gaat het om een belastbare hoeveelheid fosfaat van min 60 kg. Deze
wordt eerst verrekend met de kilogrammen die in 1998 volgens het hoge tarief
zijn belast: het bedrijf verkrijgt daarover een teruggaaf van 30 kg x f 20,–
= f 600,–. De resterende belastbare hoeveelheid van min 30 kg wordt
vervolgens verrekend met de kilogrammen die in 1999 volgens het lage tarief
zijn belast; daarover ontvangt het bedrijf een teruggaaf van
30 kg x f 2,50 = f 75,–. De totale teruggaaf over 1998 bedraagt:
f 675,–.2000In 2000 realiseert het bedrijf een fosfaatverlies van 25 kg/ha. Het lage
tarief is inmiddels verhoogd tot f 5,- per kg. De fosfaatverliesnorm
is 35 kg/ha. Uitgaande van 6 ha en de onderschrijding van 10 kg fosfaat/ha,
is wederom sprake van een belastbare hoeveelheid fosfaat van min 60 kg. Deze
wordt eerst verrekend met de resterende 30 kg fosfaat uit 1998 waarvoor nog
geen teruggaaf werd verleend, volgens het toen geldende tarief: het bedrijf
ontvangt 30 kg x f 2,50 = f 75,–. Er resteert na verrekening
een belastbare hoeveelheid van min 30 kg fosfaat; deze hoeveelheid wordt als
saldo voor volgende jaren opgeschreven.2001In 2001 realiseert het bedrijf een fosfaatverlies van 40 kg/ha, dus 5
kg/ha meer dan de verliesnorm. De belastbare hoeveelheid is 6 ha x 5 kg =
30 kg fosfaat. Het gaat daarbij dus om kilogrammen in het lage tarief. Het
wetsvoorstel voorziet daar niet in, maar stel: op basis van de evaluatie in
2000 is dat lage tarief inmiddels verhoogd tot f 7,50.Voor de verrekening is dat niet relevant: het saldo van 30 kg fosfaat
uit 2000 wordt in mindering gebracht op de belastbare hoeveelheid uitgedrukt
in kg fosfaat over 2001.Er resteert derhalve een belastbare hoeveelheid van 0 kg fosfaat, en er
wordt dus geen heffing betaald. Als saldo voor volgende jaren wordt 0 kg fosfaat
geregistreerd.8. Formatieplaatsen Algemene InspectiedienstDe heer Van Middelkoop (GPV) heeft gevraagd wat de verhoging van de controleintensiteit
van de Algemene Inspectiedienst (AID) betekent voor het aantal formatieplaatsen
bij deze dienst.Bij brief van 29 november 1996, kenmerk IN.96066, heb ik de Tweede Kamer
het plan van aanpak handhaving mest- en ammoniakbeleid toegestuurd. Dit plan
geeft de hoofdlijnen weer van de handhaving van de mest- en ammoniakmaatregelen,
voortvloeiend uit de Integrale Notitie. Deze hoofdlijnen worden nader geconcretiseerd
en dit zal leiden tot een operationeel scenario waarin onder meer wordt ingegaan
op de handhavingscapaciteit- en kosten. In oktober 1997 zal voornoemde concretisering
definitief zijn afgerond.In voornoemd plan van aanpak is aangegeven dat de controledichtheid wordt
verhoogd tot het niveau dat door de belastingdienst ten aanzien van de inkomensbelasting
wordt toegepast. In antwoord op ter zake door de heer Van Middelkoop (GPV)
bij de mondelinge behandeling van de Integrale Notitie gestelde vragen is
dit ook reeds aangegeven (kamerstukken II 1995/96, 24 445, nr. 24, p.
56).Het is thans nog niet mogelijk exact aan te geven wat de verhoging van
de controle-intensiteit betekent voor het aantal formatieplaatsen bij de AID.
Ter indicatie merk ik op dat het aantal mensjaren dat zal worden ingezet voor
de controle van de mestwetgeving zal toenemen van ongeveer 40 mensjaren naar
ongeveer 110 mensjaren.Hierbij merk ik nogmaals op dat dit slechts een indicatie betreft en dat
daar eerst in het najaar 1997 definitief duidelijkheid over kan worden verschaft.De Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,J. J. van Aartsen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19961997-4004-4009.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl