Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Warenwet teneinde een mogelijkheid op te nemen tot het stellen van hygiënevoorschriften bij het tatoeëren en het piercen en tot het houden van toezicht daarop, de werking van die wet uit te breiden tot eet- en drinkwaren die worden verhandeld op het continentaal plat, alsmede tot strafbaarstelling van artikel 27, derde lid, van die wet op grond van de Wet op de economische delicten (30173)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2005-2006, pag. 4563-4576

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

28-04-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

nr. 73, pagina 4563-4576

19-04-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 30173Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Elektriciteitswet 1998 en van de Gaswet in verband met nadere regels omtrent een onafhankelijk netbeheer (30212)Pagina 4577-4603
Regeling van werkzaamheden (woensdag 19 april 2006)Pagina 4576-4577
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 12 april 2006 over het Programma versterking opsporing en vervolgingPagina 4603-4612
Presentie en opening (woensdag 19 april 2006)Pagina 4563-4563
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Warenwet teneinde een mogelijkheid op te nemen tot het stellen van hygiënevoorschriften bij het tatoeëren en het piercen en tot het houden van toezicht daarop, de werking van die wet uit te breiden tot eet- en drinkwaren die worden verhandeld op het continentaal plat, alsmede tot strafbaarstelling van artikel 27, derde lid, van die wet op grond van de Wet op de economische delicten (30173)Pagina 4563-4576
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafvordering, het Wetboek van Strafrecht en enige andere wetten ter verruiming van de mogelijkheden tot opsporing en vervolging van terroristische misdrijven (30164)Pagina 4612-4622
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 19 april 2006)Pagina 4622-4622

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 89 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Wijziging
van de Warenwet teneinde een mogelijkheid op te nemen tot het stellen van
hygiënevoorschriften bij het tatoeëren en het piercen en tot het
houden van toezicht daarop, de werking van die wet uit te breiden tot eet-
en drinkwaren die worden verhandeld op het continentaal plat, alsmede tot
strafbaarstelling van artikel 27, derde lid, van die wet op grond van de Wet
op de economische delicten (30173).De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Voorzitter. Laat ook ik beginnen met het feliciteren van onze minister
van Volksgezondheid met zijn vijftigste verjaardag. De jaren van inzicht en
reflectie breken aan, zo heb ik horen zeggen. Ik hoop van harte dat de minister
dat zal laten blijken tijdens de behandeling van dit wetsvoorstel.Voor ons ligt de wet die regelt dat er hygiëne-eisen gesteld worden
aan tatoeëerders en piercers, alsook aan juweliers en schoonheidsspecialistes.
De minister is namelijk bezorgd over de infectierisico's die het tatoeëren
en piercen met zich brengen voor vooral jonge mensen. Waren het dertig jaar
geleden nog slechts zeelieden die zich met tatoeages onderscheidden, tegenwoordig
heeft al ongeveer 10% van de bevolking er een. Daarnaast worden niet
alleen de oren gepiercet, maar ook wenkbrauwen, neuzen, navels en zelfs geslachtsorganen.
Het is tijd voor de wetgever om in te grijpen, zo was de mening van de Raad
van State enkele jaren geleden. En de minister volgde gedwee. De volksgezondheid
is immers in het geding.De VVD-fractie is het met de minister eens dat het gevaar van ernstige
infectieziekten, zoals hepatitis en vooral hiv, niet onderschat mag worden.
Zij vraagt zich echter wel af of dit voorstel van wet geen kanon is waarmee
op een mug wordt geschoten. Waarom wordt er niet gekozen voor het stimuleren
van zelfregulatie door de branches? In België is men daar al een aantal
jaren geleden met succes toe overgegaan. Ook in ons land zijn de meeste tatoeëerders
zich terdege bewust van hun verantwoordelijkheid. Bovendien zijn zij bereid
om daarvoor met een branchecode te komen.Moet onze zorg dan niet vooral gelegen zijn in het informeren van de bevolking
over de gevaren voor infectie als gevolg van onhygiënisch
werken? Dit geldt ook voor de medische risico's van het piercen bij vooral
zeer jonge mensen die nog moeten groeien. Moeten wij ons dus niet steeds afvragen
of wij wel via de wet moeten sturen op ongewenst gedrag, dat wij in de praktijk
uiteindelijk toch slecht kunnen tegengaan? Is het niet veel effectiever en
is de kans van slagen niet veel groter, wanneer de sector op basis van haar
eigen professionaliteit zelf kwaliteitseisen opstelt en die zelf onder haar
leden handhaaft? Het draagvlak is dan immers veel groter.De VVD is niet altijd tegen regels, maar zij is wel tegen regels die moeilijk
te handhaven zijn. Dit geldt vooral als er beter uitvoerbare alternatieven
zijn. Bovendien vrezen ook wij onbedoelde effecten. Immers, wanneer bonafide
bedrijven een vergunning moeten aanvragen om hun werkzaamheden te kunnen uitvoeren,
worden de kosten daarvan en van de daarbij behorende administratieve rompslomp
natuurlijk doorberekend aan de klanten. Is de kans dan niet groot dat potentiële
klanten naar tatoeëerders in het ondergrondse circuit gaan, waar toezicht
en brancheafspraken helemaal niet gelden?Wat de VVD dwars zit, is dat deze wet heel nette bedrijfstakken en -takjes
treft. Ik noem juweliers die al sinds mensenheugenis gaatjes voor oorbellen
prikken. Zij moeten daarvoor nu jaarlijks een dure vergunning aanvragen. Ik
noem vooral ook schoonheidsspecialistes. Dat betreft vaak kleine bedrijfjes
van vrouwen die hun zelfstandigheid bevechten door zich vanuit hun eigen woning
een klein inkomen te verschaffen. Ook zij moeten ingevolge dit wetsvoorstel
jaarlijks hun vergunning via de GGD verlengen, met de hele papierwinkel die
daarbij hoort en vooral de hoge kosten. Ik herhaal mijn eerdere opmerking
maar eens: dit wetsvoorstel is een kanon waarmee de minister een mug wil doden.Hierbij blijft het probleem onbesproken waarvoor vele ouders in ons land
komen te staan en waarvoor ik, als moeder van jonge kinderen, veel begrip
kan opbrengen. Je kind van 12 of 13 jaar komt thuis met een tatoeage of een
piercing in zijn tong, of erger. Dan ben je natuurlijk razend, niet alleen
op je puber, die je natuurlijk duidelijk maakt dat hij zich van jou niets
aantrekt, maar vooral op die onverlaat die je kind heeft verminkt. Op dit
moment sta je dan met lege handen. Mijn fractie zou graag zien dat in de wet
daarvoor iets werd geregeld. Als dit voorstel het haalt, zullen wij een amendement
indienen dat regelt dat kinderen onder de 16 jaar zich alleen onder begeleiding
en met toestemming van een ouder of voogd permanent kunnen laten voorzien
van een tatoeage of een piercing. Dat ontslaat ons overigens niet van de plicht
om ook die volwassenen te wijzen op de medische risico's die dit soort zaken
nu eenmaal met zich meebrengt.Mevrouw Arib (PvdA):Ik deel uw zorgen, zeker als het gaat om tatoeages en piercings op jonge
leeftijd, maar wij weten dat het bij piercings ook gaat om oorbellen bij jonge
meisjes en soms ook jongens. Hoe gaat u daarmee om?Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Een gaatje voor een oorbel in een oorlel kennen wij al eeuwenlang en beschouw
ik niet als een piercing. Wij noemen dit gewoon "gaatjes prikken".
Ik vind dat dit helemaal buiten de wet moet blijven vallen. Piercings in hardere
delen van het oor, die pas in zwang zijn gekomen bij het opkomen van het piercen
in Nederland, moeten naar mijn mening onder de regels van mijn amendement
vallen.Mevrouw Arib (PvdA):Ik heb uw amendement nog niet kunnen lezen, maar ik vind het heel belangrijk
dit onderscheid wettelijk goed te omschrijven. Een piercing betreft ook gaatjes
prikken voor oorbellen.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Wat mij betreft hoort gaatjes prikken helemaal niet in dit wetsvoorstel.
Ik vraag de minister of hij heeft bedoeld het er wel onder te laten vallen.
In dat geval moeten wij het amendement aanpassen. Ik dank mevrouw Arib voor
haar steun.De heer Buijs (CDA):Ik begrijp de zorgen van mevrouw Van Miltenburg en haar uitspraak over
onverlaten die een kind verminken. Zij spreekt in haar amendement wel uit
dat ouders toestemming mogen geven voor een tatoeage of een piercing. Ouders
hebben dus wel de mogelijkheid om hun kind te laten verminken.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ik zou dit als ouder zo ervaren. Ik hoor het ouders die boos zijn zeggen,
maar er zijn ook heel veel ouders in Nederland die een tatoeage of een piercing
als cadeau aan hun kind geven. Niet iedere ouder ervaart een tatoeage of een
piercing dus als een verminking. De keuze moet wel degelijk aan volwassenen
worden gegeven, zoals wij dat bij alles doen in Nederland. Voor alles heb
je als minderjarige toestemming van je ouders nodig, bijvoorbeeld ook als
je in het huwelijk wilt treden. Ik meen dat wij dit op die manier kunnen regelen.
Ik vind dat wij heel veel moeite moeten doen de ouders te wijzen op de risico's.
Dan kunnen zij vervolgens hun afweging maken.De heer Buijs (CDA):Vindt u dan niet dat u hier het kind moet beschermen? Als u de leeftijdsgrens
van 16 jaar stelt, waarmee ik het eens ben, is het toch onzin om de mogelijkheid
te bieden dat ouders, al dan niet onder druk van het kind, met hun kind naar
een tatooshop of een piercingstudio gaan?Mevrouw Van Miltenburg (VVD):U doet net alsof het nog helemaal niet gebeurt, maar 10% van de
bevolking van Nederland heeft een tatoeage of piercing. Als u hier over straat
loopt, ziet u in de zomer heel veel jongedames met een kort truitje en een
navelpiercing. Wij zijn al een stukje verder gegaan dan u denkt. Ik vind dat
wij de positie van de ouders duidelijk moeten maken en dat wij dit op die
manier moeten regelen.De heer Buijs (CDA):Ik herhaal uw woorden over onverlaten die een kind verminken. Daaraan
moeten wij toch niet willen meewerken?Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ik ervaar het als onverlaten. Ik hoor aan uw stem dat u het ook zo ervaart,
maar ik vind dat ouders zelf de keuze moeten hebben.Mevrouw Kant (SP):Weet u wat ik verminking vind? Kinderen sigaretten verkopen, maar dat
gaan wij ook niet strafbaar stellen. Voor een deel kan ik met u meegaan, maar
het enige wat wij vragen is dat mensen die tatoeages of piercings aanbrengen
zich netjes aan de voorschriften houden zodat er geen infecties ontstaan.
U gaat nu helemaal aan de kant staan van de mensen die een
keuze maken in hun leven. Ik vind het vreemd voor een VVD'er om met iets te
komen wat tot verboden leidt.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Wij zijn de partij die mensen juist keuzes wil geven, dus dit vind ik
in lijn met onze traditie.Mevrouw Kant (SP):Ik vind ook dat je kinderen moet beschermen. Je moet ook goede regels
stellen, maar ik vind dit betutteling. Dat is opmerkelijk voor de VVD. Een
navelpiercing, een tattoo, waar hebben we het over? Dat wil mevrouw Van Miltenburg
niet toestaan.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ik verbied het niet, terwijl de heer Buijs het wilde verbieden. Ik vind
dat een ouder – in het algemeen gaan wij er in juridische zin van uit
dat dat ook een wijzer iemand is – mee moet beslissen over zulke ingrijpende
zaken. Laten we wel wezen: een tatoeage zet je voor het leven. Er zijn mogelijkheden
om er van af te komen, maar in principe kom je er niet meer van af. Piercings
op bepaalde plekken kunnen, als je nog in de groei bent, medisch gevaarlijk
zijn. Ik vind dat een ouder daarover mee moet beslissen. Ik wil de kinderen
extra bescherming bieden en ouders de mogelijkheid geven hun kinderen extra
te beschermen. Op deze manier geven wij tatoeëerders en piercers in overweging
om dat niet bij te jonge mensen te doen.Mevrouw Kant (SP):Ik ben het met mevrouw Van Miltenburg eens als het gaat om tattoos en
piercings op bepaalde plaatsen die medisch een probleem kunnen opleveren.
Zij heeft het echter in het algemeen over piercings. De tijden veranderen.
Vroeger was het een oorbel, nu een neus- en een navelpiercing. Dat zijn heel
normale zaken voor jongeren op dit moment. Mevrouw Van Miltenburg vindt dat
de ouders voor een navel- of een wenkbrauwpiercing voor kinderen tot en met
16 jaar mee moeten beslissen. Ik vind dat heel ver gaan.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ja, dat vind ik.De heer Buijs (CDA):Voorzitter. Waar gaat het om in dit wetsvoorstel? In wezen is het de bedoeling
het werken onder bepaalde hygiënevoorschriften bij tattoo en piercing
te bevorderen en op die manier gevaarlijke infectieziekten te voorkomen. Het
CDA kan zich vinden in die doelstelling.Mevrouw Van Miltenburg zei over het wetsvoorstel dat het schieten met
een kanon op een mug is. Ik heb hetzelfde gevoel. De regering kiest uitdrukkelijk
niet, ook in de toelichting niet, voor zelfregulering. In landen om ons heen,
bijvoorbeeld in België, werkt men met een uitstekend convenant waarbij
zelfregulering leidend is. Ik vraag me af of de regering dit wetsvoorstel
niet moet heroverwegen. Ik vind dat de regering nog een keer met de Nederlandse
bond van tatoeëerders in overleg moet. Kan de minister ons uitleggen
waarom deze organisatie geen serieuze gesprekspartner is geweest bij het denken
over landelijke hygiënevoorschriften? We hebben er materiaal over gekregen.
Uit dat materiaal destilleer ik dat het denken over deze voorschriften in
de NBT vergevorderd is. Is er daadwerkelijk, zoals de bond in de correspondentie
aan de Kamer suggereerde, sprake van onwil en vooringenomenheid van de kant
van ambtenaren? Is de minister het met ons eens dat de inzet van de kennis
en ervaring en tatoeëerders en piercers bijdraagt aan de bescherming
van de volksgezondheid?In het verslag wordt melding gemaakt van thuistatoeëerders en thuispiercers.
Op welke wijze voorziet het wetsvoorstel in controle op deze groep beunhazen?
Is de minister gevoelig voor het argument dat de landelijk vastgestelde controle
op hygiëne, waarvan de kosten door de branche zelf moeten worden opgehoest,
het risico op malafide werken en daarmee het risico op onveilige situaties
vergroot? Wij betwijfelen dat. Anderzijds getuigt het van de bereidheid en
het voortschrijdend inzicht van de minister dat hij de verplichte GGD-rapportage
tussen de indiening van het wetsvoorstel en het verschijnen van de nota naar
aanleiding van het verslag heeft bijgesteld, c.q. eigenlijk heeft laten sneuvelen.
Deze omslag in het denken draagt bij aan onze indruk dat het wetsvoorstel
mogelijk iets te haastig het licht heeft gezien. Kan de minister nader ingaan
op de nieuw gekozen constructie en vooral inzoomen op de administratieve en
financiële lasten, waarmee ondernemers in de branche te maken krijgen?
Wil hij in ieder geval toezeggen dat hij met de goedwillende en professionele
ondernemers gaat overleggen en dat hij ze beloont met een sober toezicht,
zodat ze niet onnodig op kosten worden gejaagd?Wat vindt de minister van de kritiek uit het veld op de hygiënevoorschriften?
Het meest in het oog springende verschil met de door de NBT geformuleerde
richtlijn is de leeftijdsgrens. Is het juist dat een tatoeëerder in principe
niet strafbaar is als een cliënt, ouder dan 12 jaar, met toestemming
van zijn ouders een piercing laat plaatsen? Ik meen dat dit ook al in het
wetsvoorstel staat, wat het amendement van mevrouw Van Miltenburg op dit punt
overbodig zou maken. Er staat namelijk dat bij een leeftijd tussen 12 en 16
jaar toestemming van de ouders vereist is. Graag een toelichting van de minister
hierop.Overigens moet ik nog zeggen dat wij geen voorstander zijn van een algeheel
verbod op tattoos en piercings, maar wel in gevallen waarin ze schadelijke
medische gevolgen kunnen hebben. Ik noem bijvoorbeeld een navelpiercing bij
een kind van 12 jaar, waarbij ik dan maar aanneem dat die met toestemming
van de ouders wordt aangebracht. Zo'n kind is nog in de groei, wat betekent
dat er een behoorlijke verminking in en rondom de navel kan optreden. En het
is eigenlijk wel gek dat de NBT de grens voor een navelpiercing zelf al op
16 jaar bepaald heeft. Nogmaals, zelfregulering is beter, maar waarom zou
de minister geen nadere, strengere regels stellen als de volksgezondheid in
gevaar komt? De CDA-fractie vraagt de minister dan ook, in goed overleg met
de NBT nog eens te onderzoeken of een wat meer gedifferentieerd leeftijdscriterium
niet wenselijk is.Het is enigszins buiten de orde, maar ik zou de minister ook nog willen
vragen, in te gaan op de verontrustende berichten over de rimpelvullers waarover
onlangs in de media is bericht. Mevrouw Arib, mevrouw Schippers en ik hebben
hierover op 1 september 2005 vragen gesteld. Het komt ons gelet op de
verontrustende signalen voor dat hierbij gewoon ingegrepen moet worden. Welke
gedachten heeft de minister hierover inmiddels ontwikkeld?Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Kunt u uitleggen waarom mijn amendement overbodig zou zijn omdat het volgens
u al geregeld is, terwijl u de minister vervolgens toch vraagt om nadere regelgeving?De heer Buijs (CDA):Volgens uw amendement kan de huidige praktijk worden voortgezet als het
gaat om kinderen tussen 12 en 16 jaar, als zij toestemming van hun ouders
hebben. U wilt dit met uw amendement ook bevorderen. Volgens mij staat dit
al in de wet, maar los hiervan wil ik geen nadere algemene regels, onder andere
in verband met het plaatsen van oorbelletjes. Maar als de minister vasthoudt
aan dit wetsvoorstel en zelfregulering afwijst, vind ik dat er onderscheid
moet worden gemaakt met vormen van piercing die de volksgezondheid kunnen
beïnvloeden.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ik denk dat u twee dingen door elkaar haalt. Er staat in de wet dat kinderen
onder de 18-jarige leeftijd privaatrechtelijk beschermd worden. Dit betekent
een advocaat in de arm nemen en zelf actie ondernemen. Met mijn amendement
wordt het mogelijk om iemand via het strafrecht aan te pakken en er een boete
op te zetten. Je hoeft dan alleen aangifte te doen bij de politie en vervolgens
onderneemt het Openbaar Ministerie actie. Is dit voor u onvoldoende?De heer Buijs (CDA):U vroeg zich zelf al af of de handhaving van deze wet wel mogelijk zal
zijn. Als je nu zo'n algemene bepaling hanteert, ontstaat er op een gegeven
moment discussie over of de ouders wel toestemming hebben gegeven. Ik zie
niet in wat het amendement toevoegt om mijn bezwaren weg te nemen tegen specifieke
vormen van piercing, waarbij voor mij vooropstaat dat de gezondheid van het
kind niet in gevaar mag worden gebracht.Mevrouw Arib (PvdA):Voorzitter. Ik ben blij met de veranderde zienswijze van de minister.
Hij heeft laten weten dat hij er nu voor heeft gekozen dat een tatoeageshop
over een vergunning in plaats van een rapport van de GGD dient te beschikken.
Een vergunning wordt geweigerd indien de GGD constateert dat de ondernemer
niet aan de wettelijke voorschriften voldoet. Dat is eindelijk een helder
verhaal, maar het is lang niet genoeg. Er is sprake van invasieve technieken
en die kunnen een gevaar vormen voor de gezondheid van mensen. Het is dus
onacceptabel als er geen heldere regelgeving is ten aanzien van tatoeëren
en piercen. Het gaat hier niet om cosmetische liflafjes, maar om ingrepen
die grote gevolgen kunnen hebben.Vele jongeren besluiten een tatoeage of piercing te nemen en dit is langzamerhand
een gangbare praktijk geworden. De overheid heeft dus een verantwoordelijkheid
om voorlichting te geven, maar ook om erop toe te zien dat tatoeage- en piercingshops
hygiënisch werken, want daarmee wordt het gevaar van het ontstaan van
complicaties tenminste verkleind. Regels alléén zijn niet voldoende;
het gaat erom dat het mogelijk is die regels te handhaven.De minister zegt dat er geen onderzoek is gedaan naar het vóórkomen
van gezondheidsklachten na tatoeage en piercing. Hij zegt wel te weten dat
er ontstekingen voorkomen en allergische reacties en zelfs besmetting met
hepatitis B. Omdat er geen aangifteplicht is, is de omvang van het probleem
volkomen onduidelijk. Ik vind het vreemd dat een minister van volksgezondheid
niet op de hoogte wil zijn van de incidentie. Een allergische reactie klinkt
misschien als een klein en tijdelijk probleem, maar een allergische reactie
op bijvoorbeeld de zwarte kleurstof die wordt gebruik bij tatoeages, kan huidproblemen
betekenen met alle gevolgen van dien voor de rest van iemands leven. Ook de
minister constateert een toename in het aantal tatoeages en piercings. Welnu,
waar wacht hij dan op?De PvdA-fractie vindt dat er voor branche en klant mogelijkheden moeten
zijn om signalen te melden, die erop duiden dat de stand van zaken rond de
hygiëne in een tatoeageshop niet in orde is. Nu is de Voedsel en Waren
Autoriteit, de VWA, de handhavende instantie betreffende wetgeving op basis
van de Warenwet. De VWA is de instantie die waarschuwingen afgeeft, processen-verbaal
opmaakt en namens de minister van VWS bestuurlijke boeten oplegt. Niet duidelijk
is wie de VWA informeert, naast de GGD'en. Het is toch eenvoudig te regelen
dat een tatoeageshop verplicht wordt aangifte te doen, wanneer gezondheidsproblemen
optreden. In eerste instantie zullen mensen toch teruggaan naar de winkel.
Daarbij lijkt het mij aangewezen dat tatoeëerders en piercers verplicht
worden om mensen met wat voor een complicatie dan ook door te sturen naar
een arts. Een aangifteplicht voor huisartsen die patiënten met gevolgen
van tatoeage en piercing krijgen, is al helemaal eenvoudig in te stellen,
zo lijkt mij.Dat brengt mij bij de Voedsel en Waren Autoriteit, een nuttige instantie,
maar volgens mij toch niet de eerst aangewezen instantie om een oordeel te
kunnen hebben over medische problemen als infectie en allergie. Bij deze aandoeningen
wordt genezing of stabilisatie alleen verkregen met behulp van geneesmiddelen
die door een arts dienen te worden voorgeschreven. Kortom, het gaat hier om
invasieve technieken. Een wettelijke regeling wat betreft voorschriften voor
hygiënisch werken moet er komen en die wordt met deze wetswijziging mogelijk
gemaakt. De GGD heeft de kennis over hygiënisch werken. De uiteindelijke
verantwoordelijkheid ten aanzien van het handhaven van de regels die wij willen
stellen aan tatoeëerders en piercers, hoort bij de Inspectie voor de
Gezondheidszorg.Wij willen graag dat er een aangifteplicht komt, die het mogelijk maakt
om ten minste te weten in hoeverre er sprake is van complicaties en hoe ernstig
deze zijn en of nadere regels nodig zijn. De branche heeft een aantal punten
ingebracht ten aanzien van de werkbaarheid in de praktijk. Er wordt ook al
gedreigd met advocaten inzake het besluit tatoeagekleurstoffen. Ik zou graag
van de minister willen weten wat dit allemaal betekent.De PvdA-fractie pleit voor het vaststellen van de wettelijke leeftijdsgrens
op 16 jaar bij het mogen beslissen over het doen aanbrengen van tatoeages.
Deze wettelijke leeftijdsgrens is nu vastgesteld op 12 jaar, maar kinderen
van twaalf zijn te jong om een beslissing te nemen over een tatoeage.Ik heb eerder, bij mondelinge vragen, aandacht gevraagd voor het verwijderen
van tatoeages. De minister heeft in de nota naar aanleiding van het verslag
opgemerkt dat de Warenwet de mogelijkheid biedt om ten aanzien van het gebruik
van waren regels te stellen, maar dat dit niet kan ten aanzien van het verwijderen
van tatoeages. De minister geeft aan dat de medische apparatuur
valt onder de wet betreffende medische hulpmiddelen, waarin kwaliteitseisen
worden gesteld aan de gebruiker van apparatuur, maar waarbij het niet mogelijk
is om daadwerkelijk concrete eisen te stellen aan de gebruiker van deze apparatuur.De minister verwijst tevens naar de eigen verantwoordelijkheid van degene
die een tatoeage wil laten verwijderen. Anders dan de PvdA is hij van mening
dat het verwijderen van tatoeages niet binnen de reikwijdte van de Wet BIG
valt. De PvdA is het daar absoluut niet mee eens, omdat er medische apparatuur
wordt gebruikt, waarmee de samenhang van lichaamsweefsels wordt verstoord
en sprake is van handel, wat valt onder de reikwijdte van de genoemde wet.
Door het verstoren van de samenhang van lichaamsweefsels is sprake van een
overtreding van artikel 36 van de Wet BIG. De minister verwijst alleen naar
een artikel uit Strafrecht, op grond waarvan gedupeerden aangifte kunnen doen.
Daarnaast kan de benadeelde een civielrechtelijke procedure starten. Dit is
volgens de PvdA volstrekt niet afdoende. Er moet indien dit binnen het huidige
kader van wetgeving volgens de minister niet mogelijk is, aanvullende wetgeving
komen om eisen te stellen aan de gebruiker ten aanzien van de apparatuur.
Aangifte doen nadat de tatoeage niet vakkundig is verwijderd, biedt weinig
soelaas, aangezien de schade dan al is geschied. Wij zijn van mening dat de
minister ten aanzien van dit punt niet kan volstaan met een verwijzing naar
de eigen verantwoordelijkheid van de gebruiker. Er moeten maatregelen worden
genomen, zodat het houden van toezicht op verwijdering van tatoeages goed
wordt geregeld.Met deze wetswijziging wordt het mogelijk, regels te stellen voor effectief
toezicht op het gebruik van waren die worden aangewend bij tatoeages. Maar
dat geldt ook voor andere middelen die worden ingespoten, zoals rimpelvullers.
Wij hebben vorig jaar samen met VVD en CDA daarover schriftelijke vragen gesteld,
waarop de minister dit probleem niet serieus heeft aangepakt. De Inspectie
voor de Gezondheidszorg zegt geen toezicht uit te oefenen, terwijl bekend
is dat deze rimpelvullers tot onherstelbare verminkingen leiden. Een middel
als Dermalive wordt in de VS niet toegelaten. Waarom mag dat middel hier gewoon
worden gebruikt?De minister vindt het CE-keurmerk voldoende. Maar de rimpelvullers moeten
volgens mij onder het Besluit medische hulpmiddelen vallen, zodat de Inspectie
voor de Gezondheidszorg toezicht kan houden. Ik verzoek de minister dan ook,
dit zo snel mogelijk te regelen. Verder vraag ik de minister een verplichte
registratie voor deze middelen in te voeren, waarbij wordt geregistreerd waar
het middel wordt toegediend, door wie, bij wie, wanneer en met welke resultaten.
Wat is daarop tegen? Ik wacht de antwoorden van de minister op mijn schriftelijke
vragen af. Ik krijg vandaag daar graag al een korte reactie op, omdat de gevolgen
vrij ernstig zijn.De heer Buijs (CDA):Stelt u voor om huisartsen meldplichtig te maken?Mevrouw Arib (PvdA):Het gaat om complicaties die kunnen optreden bij het aanbrengen van tatoeages.
In het verleden zijn infecties als hepatitis-B opgetreden, wat volgens mij
belangrijk is om te melden. Eerder hebben wij gevraagd wat de omvang hiervan
is, maar de vorige minister kon ons daarover geen informatie geven. Als mensen
besmet raken met hepatitis-B en zij gaan terug naar de winkel waar de tatoeage
is aangebracht, moet die winkel dat melden. Maar het kan zijn dat zij niet
teruggaan naar die winkel, maar naar de huisarts, die dat dan moet melden.De heer Buijs (CDA):Voor bepaalde infectieziektes bestaat die meldplicht al. Bedoelt u ook
het optreden van bepaalde verminkingen?Mevrouw Arib (PvdA):Nee, ik doel op besmettelijke ziektes en infecties. Dat is nu geregeld
op basis van de wet, maar ik zou daarbij ook vermeld willen zien dat dat is
gebeurd door tatoeages. Dan weet je immers welke gevaren daaraan zijn verbonden.Mevrouw Kant (SP):U vraagt terecht ook aandacht voor de rimpelvullers en voor maatregelen
op dat terrein. Vindt u het echter niet gek dat wij voor tattoos, piercings,
rimpelvullers een vergunningenstelsel willen hebben, terwijl er nog veel grotere
verbouwingen aan iemands lichaam gebeuren die gewoon in de cosmetische privé-kliniek
kunnen plaatsvinden en waar wij helemaal geen vergunningenstelsel voor hebben?
Is dat eigenlijk niet heel gek?Mevrouw Arib (PvdA):Wij hebben eerder al een debat gehad over die cosmetische ingrepen. Ik
behoor tot degenen die vinden dat iedereen niet zo maar zijn eigen gang kan
gaan. Dit zeker als je ziet welke gevolgen dit heeft voor de volksgezondheid.
Wij zien dagelijks allerlei programma's op tv waar vooral vrouwen worden verbouwd
en uiteindelijk een beroep doen op reguliere zorg. Ik zou graag zien dat dat
ook onderworpen wordt aan bepaalde eisen. Wij hebben echter met een zeer liberale
minister te maken. Ik hoop dat hij nu genoeg aanleiding ziet om met wet- en
regelgeving te komen om dit soort praktijken aan banden te leggen.Mevrouw Kant (SP):Voorzitter. Ik vind het een prima voorstel om tattooshops en piercingshops
aan een vergunning te verbinden. Dat is op zich een prima manier om toezicht
te kunnen houden op de regels en hygiënevoorschriften. Maar, zoals ik
al zei in mijn laatste interruptie bij mevrouw Arib, er is iets geks aan de
hand. Voor zoiets relatief onschuldigs als een tattoo en een piercing gaan
wij een vergunningenstelsel invoeren, maar voor grote ingrepen en verbouwingen
aan een lichaam – borstvergrotingen, buikwandcorrecties en dergelijke –
hebben wij geen vergunningenstelsel. Dat kan ik niet met elkaar rijmen. Laten
wij daarom maar hopen dat dit vergunningenstelsel ertoe leidt dat die risicovollere
ingrepen ook onderhevig worden gemaakt aan toezicht en controle en er dus
een vergunningenstelsel voor komt.Verleden week hebben wij kunnen lezen over de dramatische gebeurtenis
en het overlijden van iemand na een buikwandcorrectie. Dat is natuurlijk een
incident, zoals in de zorg helaas dagelijks plaatsvinden. Het is echter wel
een aanwijzing dat wij ook daar beter toezicht op moeten houden. De inspectie
heeft ook vaak gewaarschuwd voor problemen op dit punt bij privé-klinieken
die zich niet altijd aan hygiëneregels of allerlei andere deskundigheidsregels
houden. Dus waarom niet ook daar een vergunningenstelsel? Het
gaat nog verder. Een privé-kliniek of cosmetische chirurgkliniek hoeft
zich niet eens te laten registreren, waardoor de inspectie problemen heeft
om daar waar medische grenzen worden overschreden, toezicht te houden. Ik
kan dat niet rijmen met de voorliggende wet, waarin het gaat om tattoos en
piercings. Ik ben het wel eens met deze wet, maar de verhoudingen zijn in
mijn ogen even helemaal zoek. Borstvergrotingen en buikwandcorrecties zijn
namelijk veel risicovoller dan een navelpiercing. Ik sluit mij verder aan
bij de vraag die mevrouw Arib heeft gesteld over de rimpelvullers. Daar zien
wij op die moment ook de nodige problemen.Een vergunningenstelsel, met richtlijnen waar mensen die zo'n shop hebben
zich aan moeten houden, is prima, maar het is niet nodig omdat iedereen het
verkeerd doet. Er zijn gelukkig heel veel shops die zich prima houden aan
de regels die zij samen hebben afgesproken. Velen uit de branche vragen zelf
ook om richtlijnen. Het probleem met dit soort dingen is echter dat er altijd
mensen zijn die zich niet aan de afspraken houden. Er zijn altijd rotte appels
in de mand. Het lijkt mij dan ook goed om dit soort dingen, waarbij aan lijf
en leden wordt geklungeld, aan een vergunningenstelsel te koppelen. Die rotte
appels zijn echter niet altijd de mensen die in zo'n keurige shop werken.
Dat zijn vaak mensen die in een achterafkamertje hun werk doen of op party's,
als het gaat om piercings. De vraag is hoe je dat met deze wet kunt bestrijden.
Los je dat daarmee op? Hoe gaat u daar dan toezicht op houden? Je kunt weinig
doen aan wat mensen met elkaar doen, maar als het op commerciële basis
gebeurt en mensen daar geld mee verdienen, mag dat neem ik aan niet meer als
men daar geen vergunning voor heeft. Heb ik deze wet zo goed begrepen? Het
mag dus ook niet aan de keukentafel, in een schuurtje achteraf of op een party.
Hoe wordt dat gecontroleerd en gehandhaafd?Over de richtlijnen zijn nog de nodige vragen te stellen. Mensen die in
de praktijk tattoos en piercings zetten, stellen dat zij niet goed uit de
voeten kunnen met de concepten voor de richtlijn. Dat zeggen zij niet omdat
zij niet zorgvuldig willen werken, maar omdat zij vinden dat zij er in de
praktijk problemen mee zullen ondervinden. Deskundigen, die niet betrokken
waren bij deze concepten, vinden dat het zorgvuldiger kan. De meningen zijn
dus verdeeld. Daarom vraag ik de minister of dit het is of dat hij nog van
plan is om met de branche en met een brede groep deskundigen te trachten tot
meer overeenstemming te komen over de richtlijn. Misschien moeten de regels
niet zo gedetailleerd. Dat maakt dat uitvoering in de praktijk soms bijna
ondoenlijk is. Het uitgangspunt moet zijn dat het zetten van tattoos en piercings
op een veilige en praktisch uitvoerbare manier moet gebeuren.Ik geef een aantal voorbeelden van zaken waarover onenigheid bestaat.
Is het gebruik van antivirale middelen wel of niet verstandig? Moet gekozen
worden voor het gebruik van wondspray en steriele plakfolie, dat in de praktijk
vaak leidt tot korsten en ontstekingen? Er is kritiek op de formulering in
de richtlijn over de nazorg. Er worden vraagtekens geplaatst bij het al dan
niet zinvol zijn van het verbod op latexhandschoenen. Ook zijn er vragen over
de opleiding van de keurders en over de toepassing van kleuringen bij het
zetten van tattoos. Moet een hepatitis B-vaccinatie wel of niet verplicht
worden gesteld? Nu staat er dat het niet moet gebeuren. Misschien is het goed
als deskundigen daar nog eens bij stilstaan. Het gebruik van kleurstoffen,
conserveringsmiddelen en aromatische amines staat ter discussie. De richtlijnen
geven geen duidelijkheid over wat wel of niet mag. Ook over het wel of niet
verbieden van koudspray zijn de meningen verdeeld. De minister hoeft hierop
niet en detail in te gaan. Ik wil alleen maar aangeven dat hierover het een
en ander gezegd is door deskundigen en door de branche zelf. Hoe gaat de minister
daarmee om?Voorzitter. Een belangrijk punt is de leeftijdsgrens. Woordvoerders uit
de branche vragen om een leeftijdsgrens van 16 jaar voor tattoos en piercings.
In de richtlijn staat nu: 16 jaar voor tattoos en genitale piercings en 12
jaar voor andere piercings, naast toestemming van de vertegenwoordiger en
bij piercings ook begeleiding van de vertegenwoordiger. Het probleem is dat
in de richtlijn een advies is opgenomen. Dat vind ik wat vaag. Wij doen het
wel of wij doen het niet, lijkt mij. Ik ben niet voor allerlei betutteling,
maar ik vind wel dat wij duidelijk moeten zijn over wat wel of niet mag. Een
advies vind ik halfslachtig en niet beschermend genoeg. De enig echte norm
die in het voorstel wordt gesteld, is dat er een formulier ondertekend moet
worden door een wettelijke vertegenwoordiger. Iedereen weet dat pubers dat
in de praktijk wel weten te ritselen. Zij kunnen gewoon het paspoort van de
ouders kopiëren, de handtekening van de ouders namaken en op het formulier
zetten en vervolgens naar de tattooshop. Dat lijkt mij niet zo'n goede beschermingsmaatregel.
Het lijkt mij beter om te regelen dat de kinderen begeleid worden. Anders
is de regel een wassen neus. Waarom maakt de minister de adviezen in de richtlijn
niet tot norm? Dat geeft meer duidelijkheid. Dat wil zeggen dat piercings
toegestaan zijn vanaf 12 jaar, maar onder begeleiding van een vertegenwoordiger
en tattoos vanaf 16 jaar. Dan moet het uitgangspunt niet zijn betutteling,
maar wel bescherming als er gezondheidsrisico's in het geding zijn.Ook dat is overigens discutabel. Wat zijn gezondheidsrisico's? Er zijn
heel veel dingen gevaarlijk in het leven. Ik noemde de risico's van roken
al, maar ik denk ook aan drinken. Gisteravond werd in het programma Nova duidelijk
hoe veel risico's kinderen lopen door te drinken. Het is natuurlijk altijd
de vraag wanneer het risico zo groot is dat iets moet worden verboden. Die
afweging moet worden gemaakt. Wij kunnen er mijns inziens niet onder uit,
een onderscheid te maken tussen wat wel en wat niet gevaarlijk is.Dat onderscheid wordt al gemaakt bij tepelpiercings. Bij jongens mag dat
vanaf 12 jaar, maar bij meisjes is het verstandiger om dat op latere leeftijd
te doen. Wij kunnen ons allemaal voorstellen waarom dat is. Voor meisjes ligt
de leeftijdsgrens om gezondheidsredenen op 16 jaar. Een navelpiercing en een
wenkbrauwpiercing zijn misschien wel riskant voor jongeren omdat ze nog groeien,
maar niets is risicoloos. Bovendien groeien dertigplussers soms ook maar dan
om andere redenen, bijvoorbeeld door een zwangerschap of te veel eten. Wenkbrauwpiercings,
neuspiercings en navelpiercings zijn van deze tijd en daar moeten wij niet
te betuttelend in zijn. Deze piercings zijn niet veel riskanter dan oorbellen.
Ik plaats ze in de categorie oorbellen en daar wil ik geen leeftijdsgrenzen
aan stellen.De heer Buijs (CDA):Wat vindt u er dan van dat de Nederlandse Bond van Tatoeëerders
zelf een leeftijdsgrens van 16 jaar wil hanteren? In de praktijk blijken zich
toch problemen voor te doen.Mevrouw Kant (SP):Gezondheidsproblemen zijn een reden om een grens te stellen. Daarom kwam
ik met het voorbeeld van de tepelpiercing. Bij navelpiercings ken ik die problemen
niet. Ik heb die geluiden wel gehoord, maar ik denk persoonlijk dat het best
meevalt. Ook bij oorbellen gebeuren er ongelukken. Daar doen zich ook vergroeiingen
voor, maar wij moeten het allemaal niet groter maken dan het is.Ik ben er dus voor om een onderscheid te maken. Dat kan betekenen dat
de richtlijnen aangepast moeten worden bij nieuwe inzichten. Er kunnen zich
ook gezondheidsproblemen voordoen bij tongpiercings. Daar denk ik toch een
tikkeltje anders over. Ik redeneer puur vanuit de praktijk. Uit de verhalen
van tandartsen blijkt dat die piercings wel degelijk riskant zijn en schade
aan het gebit aanbrengen. Ik denk dat wij duidelijk moeten zijn over de leeftijdsgrenzen
als zich gezondheidsrisico's voordoen en verder vooral niet te betuttelend
zijn. Kan de minister daarop ingaan?De heer Buijs (CDA):Ik denk dat wij niet van mening verschillen. De vraag is alleen hoe u
dat wilt regelen. Hoe wilt u daar regelgeving voor ontwikkelen? Bent u het
met mij eens dat het opstellen van protocollen door de bond zelf een betere
waarborg is dan alles tot in detail in een wet regelen?Mevrouw Kant (SP):Dat ben ik niet helemaal met u eens. Ik ben het wel met u eens dat er
protocollen moeten komen, die in de loop van de tijd steeds bijgesteld worden.
Ik denk dat het niet anders kan, want ze verzinnen steeds weer andere spannende
dingen. Daar zul je op moeten inspelen. Duidelijke richtlijnen en protocollen
zijn dus nodig, maar die moeten worden gekoppeld aan een vergunningenstelsel.
Mensen die zich daar niet aan houden, krijgen geen vergunning. Anders houd
je toch allemaal louche tenten die zich er niet aan houden. Daar zijn de goedwillenden
de dupe van. Daar beschermen wij de jongeren niet mee. Daarom ben ik blij
met het vergunningenstelsel.Voorzitter. Wij hebben nu wel richtlijnen, maar het probleem bij dit onderwerp
is dat het nogal aan mode onderhevig is. Het verandert constant. Men verzint
steeds gekkere dingen en daar moet je wel op inspelen. Ik weet niet of de
minister wel eens van tongsplitsing heeft gehoord. Ik vind het persoonlijk
nogal eng. Volgens mij gebeurt dat nog niet in shops in Nederland, maar het
is misschien wel een trend. Daar moeten wij op inspelen. Hoe gaan wij daarmee
om? Mag dat niet of mag dat onder bepaalde voorwaarden? Vanaf welke leeftijd
mag het dan? Ik vind het persoonlijk een vorm van automutilatie. Je kunt ook
denken aan littekens of brandmerken. Hoe zit het daarmee? Mag het niet als
het niet in de ministeriële regeling staat? Is dat het uitgangspunt?
Moeten de richtlijnen worden aangepast als er een nieuwe trend is? Komen er
dan nieuwe regels? Het meest opmerkelijke vind ik nog parels in penissen.
Ik weet niet waar dat kan, maar misschien weet de minister dat.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ik heb goed naar u geluisterd, maar u zendt toch wel wat tegenstrijdige
signalen uit. U bent voor een vergunningstelsel, maar ook heel kritisch over
de inhoud van dit wetsvoorstel. Terecht signaleert u ten slotte dat het wel
heel star is en dat de realiteit veel sneller is. Kunt u dan niet voor een
keer met mij meegaan met het idee om de branche de opdracht te geven om het
goed in de gaten te houden en om goede hygiënecodes op te stellen? Kan
dat dan niet veel beter en sneller worden aangepast aan de realiteit?Mevrouw Kant (SP):Ik wou dat het zo was, maar ik geloof dat helaas niet. U hebt goed begrepen
dat ik het op zich heel goed vind dat er een vergunningstelsel komt, maar
dat ik nog veel vragen heb over de onderliggende regeling met normen waaraan
men zich moet houden om die vergunning te krijgen. Het praktische probleem
is inderdaad dat de werkelijkheid, de mode, de trends en de praktijken onderhevig
zijn aan veranderingen. Daar zul je toch op moeten inspelen, dat is niet anders.
Als wij het aan de branche overlaten, blijft het probleem dat er louche tatoeëerders
en louche piercingshops blijven, mensen die het in de achterkamertjes doen.
Als het niet op een hygiënisch verantwoorde manier gebeurt en mensen
zich niet aan afspraken houden die de branche, volgens u, zelf zou moeten
opstellen, kunnen kinderen ook daar terecht komen en ik zou hen daar liever
tegen beschermen, overigens ook volwassenen!Mevrouw Van Miltenburg (VVD):De GGD, waar wij niets over te zeggen hebben, gaat eisen op het gebied
van de hygiëne opstellen. Wie weet wat daar zoal in komt te staan? In
de kinderopvang mag men niet eens meer een zelfgebakken taart meenemen! Als
het gaat om tatoeageshops zal de GGD best ook wel heel rare dingen kunnen
bedenken. Wij hebben daar geen controle op. In die zin wordt het veel starder
dan u zelf zou willen!Mevrouw Kant (SP):Ik heb ook kritisch gevraagd of alles wel op de praktijk toepasbaar is.
Bijvoorbeeld als het gaat om de vraag hoe je zo'n tattoo mag afdekken, dan
blijkt dat in de praktijk toch wel wat anders te liggen dan nu in de richtlijnen
staat. Natuurlijk moet met de branche zelf, maar ook met deskundigen op het
gebied van hygiëne tot goede afspraken worden gekomen.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Dat is dan toch een branchecode?Mevrouw Kant (SP):De branche moet nauw betrokken worden bij het opstellen van de code, net
als medische deskundigen en deskundigen op het gebied van de hygiëne.
Daar moet iets uitkomen waar iedereen mee kan leven, wat mensen beschermt
en niet te betuttelend is. Dat is mijn uitgangspunt, maar mijn probleem is
dat als wij het bij een code laten er altijd rotte appels blijven die maar
wat aanklooien, terwijl het wel gaat om het lijf van onze jongeren en ook
van onszelf als wij die keuze laten. Daar zou ik liever een redelijke bescherming
voor zien.De vergadering wordt enkele minuten geschorst.Minister Hoogervorst:Mevrouw de voorzitter. Ik dank de Kamer voor haar inbreng in eerste termijn.
Dank ook voor de felicitaties die zijn uitgesproken met mijn
vijftigste verjaardag vandaag. Ik moet wel zeggen dat het mij wat rauw op
het dak viel dat er tegelijkertijd voor een harde aanpak van de rimpelvullers
werd gepleit, net op het moment dat ik mij daarvan zou willen bedienen. Overigens
heb ik op korte termijn een overleg met de Nederlandse Vereniging van Plastische
Chirurgie. Mevrouw Arib heeft aangekondigd dat zij vandaag schriftelijke vragen
over dit onderwerp zal stellen. Ik zal in het antwoord daarop ingaan op de
resultaten van dit overleg. Desgewenst kan daar dan nog op een nader moment
over worden gesproken.Uit de inbreng van de leden kan worden afgeleid dat een meerderheid van
de Kamer vindt dat er wettelijke maatregelen moeten worden getroffen en nadere
voorwaarden moeten worden gesteld voor het zetten van tatoeages en piercings
met het oog op gevaren voor de volksgezondheid zoals infecties, hepatitis
B en C en zelfs hiv. Uit die inbreng bleek verder dat ook de leden versteld
staan van de enorme omvang van deze gebruiken in onze samenleving. Van de
bevolking van 12 jaar en ouder heeft 6% een of meerdere tatoeages en
37% een of meerdere piercings en dan te bedenken dat zo'n 50 jaar geleden
alleen zeelieden zich van deze versierselen lieten voorzien. Als je naar het
straatbeeld kijkt, kun je wel de vraag stellen of de term versieren altijd
op zijn plaats is, maar het is duidelijk dat dit verschijnsel voorlopig niet
zal verdwijnen. Tatoeages draag je immers vaak je hele leven mee.Het aanbrengen van tatoeages en piercings is niet ontbloot van gevaren
voor de volksgezondheid en daarom heb ik gemeend om hier wettelijk nadere
voorwaarden voor te stellen. Die voorwaarden gelden voor de volgende branches:
zo'n 400 zaken van tatoeëerders en piercers, 700 schoonheidsspecialisten
en 750 juweliers.Mevrouw Van Miltenburg heeft gevraagd of het nu wel nodig is om hiervoor
een wettelijk regime te stellen en of dit niet aan zelfregulering kan worden
overgelaten. Zelfregulering is naar mijn mening geen serieuze optie, omdat
van de 400 zaken die actief zijn op het gebied van tatoeëren en piercen,
er slechts 65 zijn aangesloten bij de Nederlandse Bond van Tatoeëerders.
De NBT heeft wel een controlesysteem, maar het probleem is dus dat de meerderheid
van de tatoeëerders niet bij de bond is aangesloten. Bovendien zijn er
geen sanctiemogelijkheden. Zelfregulering is op dit moment dus geen serieuze
optie.Bij de voorbereiding van dit overleg is bij mij wel de vraag opgekomen
of wij niet doorschieten in onze doelstelling als wij de voorschriften ook
van toepassing verklaren op juweliers of schoonheidsspecialisten die niets
anders doen dan een oorbelletje aanbrengen in het zachte deel van het oor.
Dit is eeuwenlang goed gegaan, ook al was er misschien hier en daar ooit eens
een klein probleempje. Ik ben daarom geneigd om de plaatsing van een piercing
in het zachte deel van het oor buiten de regeling te plaatsen. Ik zal voor
de stemmingen bezien of dat via een ministeriële regeling of een nota
van wijziging kan worden geregeld. Daardoor zou het bereik van de wet worden
beperkt tot serieuzere zaken als het plaatsen van piercings in het kraakbeen.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):U wilt het wetsvoorstel beperken tot tatoeëerders en piercers. Schoonheidsspecialisten
en juweliers vallen dan dus niet langer onder het wetsvoorstel.Minister Hoogervorst:Wie het doet, is niet van belang, want het gaat om de activiteit en bovendien
moeten wij voorkomen dat schoonheidsspecialistes tatoeages gaan plaatsen.
Ik wil piercings in het oorlelletje buiten de wet houden. Dat is overigens
een groot deel van het totale aantal piercings.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Blijven schoonheidsspecialisten die zogenaamde semi-permanente make-up
aanbrengen, ook buiten beschouwing?Minister Hoogervorst:Nee. Semi-permanente make-up is namelijk een vorm van tatoeage waarbij
het lichaam wordt binnengetreden.De heer Buijs (CDA):Het is in het belang van piercers en tatoeëerders om zo netjes mogelijk
te werken, want als ze dat niet doen, verliezen ze klanten of kunnen ze een
klacht aan hun broek krijgen. Ik denk daarom dat het mogelijk moet zijn om
te gaan werken met een convenant. In België werkt men zo en ik zie niet
in waarom dat in Nederland niet zou kunnen. Is het niet mogelijk om de Inspectie
te laten werken met een zogenaamde verlengde-armconstructie? De NBT zou daarbij
een belangrijke rol kunnen spelen. Dat deze bond nu nog weinig leden heeft,
kan namelijk snel veranderen als de NBT het aanspreekpunt wordt en de taak
krijgt om protocollen en richtlijnen te ontwikkelen.Minister Hoogervorst:Ik weet niet hoe men in België werkt. In Nederland is de branche
in ieder geval slecht georganiseerd. Zo is minder dan een kwart van de branchegenoten
georganiseerd in de NBT. Bovendien is de NBT niet een organisatie die al decennialang
in onze maatschappij meeloopt. Al met al vind ik de manier waarop de branche
is georganiseerd, niet goed genoeg om met zelfregulering te kunnen gaan werken.Mevrouw Kant (SP):Het is een goede zaak dat u de gewone oorbellen uit het wetsvoorstel haalt.
De richtlijn waarin wordt ingegaan op de gewone oorbel, betreft ook piercings
in het vlakke deel van het kraakbeen: plaatsen hoger in het oor en de neus.
Bent u bereid om te onderzoeken of deze vormen van piercing ook uit het wetsvoorstel
kunnen worden gehaald?Ik benader deze problematiek vanuit de medische risico's die een behandeling
met zich brengt. En dan verbaast het mij dat u geen vergunningenstelsel in
het leven roept voor behandelaars die nog veel meer aan het lichaam verbouwen.Minister Hoogervorst:U doet alsof mensen die zich bezighouden met plastische chirurgie, zich
aan god noch gebod hoeven te houden. Die mensen vallen onder de Wet BIG en
de Kwaliteitswet. Wij spreken vandaag over een heel andere tak van sport.
Deze ingrepen zijn namelijk helemaal niet op genezing of gezondheid gericht,
maar louter en alleen op het versieren van het lichaam. Plastische chirurgie
valt onder de strenge regels van de gezondheidszorg.Mevrouw Kant (SP):Dat moge zo zijn, maar dan zouden de richtlijnen van de gezondheidszorg
ook van toepassing moeten worden op tatoeëerders en piercers
en zou afgezien moeten worden van een vergunningenstelsel voor tattooshops.
Dat doet u echter niet, want u voert nu juist wel een vergunningenstelsel
in voor tattooshops en piercingshops. Het is raar dat u dat niet wilt doen
voor privé-klinieken, want deze klinieken zijn soms helemaal niet geregistreerd.
Daardoor is het voor de Inspectie heel moeilijk om te controleren of men zich
aan de regels houdt.Minister Hoogervorst:Dat is toch echt appels met peren vergelijken. Alle mensen die in die
klinieken werken, zijn namelijk BIG-geregistreerd. Zij kunnen niet zo maar
gaan snijden in mensen. Als er een of andere Jodoko in mensen gaat snijden
en buikwandcorrecties gaat uitvoeren, wordt er natuurlijk direct opgetreden.Mevrouw Kant (SP):Het is de vraag of de hygiëneregels worden gehandhaafd en nageleefd
in die kliniek, alsook of er een juiste nazorg is. Die kliniek is namelijk
niet eens geregistreerd; die kliniek heeft dus geen vergunning nodig. Ik begrijp
dan ook werkelijk niet waarom u deze regels daar niet voor invoert. Ik zal
hier straks een motie over indienen. Ik vind het een heel rare verhouding
dat wij bij vergunningen voor het aanbrengen van piercings blijkbaar verder
durven te gaan dan bij dit soort privé- en cosmetische klinieken. Daar
zijn wij het dus niet over eens.Ik heb overigens nog een vraag gesteld over het kraakbeen van de neus
en de oren.Minister Hoogervorst:Ik heb zojuist een duidelijk onderscheid gemaakt tussen het zachte deel
van het oor en het kraakbeen. Dat vind ik al weer veel verder gaan.Mevrouw Kant (SP):Het kan wel zijn dat de minister dit vindt en ik heb er ook geen verstand
van, maar volgens mij zijn die dingen in de richtlijn niet voor niets samengevoegd.Minister Hoogervorst:Ik heb toegezegd dat ik, voordat er volgende week eventueel over dit wetsvoorstel
wordt gestemd, naga of ik met een nota van wijziging kom om in ieder geval
dit punt eruit te halen. Dit geldt ook voor het kraakbeen.De voorzitter:Voor het verslag is het misschien belangrijk te vermelden dat de minister
zojuist op zijn oorlel wees.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ik wil toch nog enkele opmerkingen maken over de zelfregulatie. U gaat
de juweliersbranche buiten het wetsvoorstel houden. Voorts hebt u blijkbaar
weinig vertrouwen in de tatoeëerders als branche. Daarom vindt u dat
voor hen dit vergunningstelsel nodig is. Ik wil het tegen deze achtergrond
nog even hebben over de schoonheidsspecialistes. Hebt u daar ook zo weinig
vertrouwen in? Kan er niet aangegeven worden dat dit een nette beroepsgroep
is die wel zelfregulatie aankan?Minister Hoogervorst:Zo wil ik het onderscheid niet maken. In het voortraject zijn namelijk
nog wat dingen gebeurd waardoor je niet onmiddellijk een heel groot vertrouwen
krijgt in die beroepsgroep. Het gaat mij evenwel om de ernst van de ingreep.
Dat is voor mij de invalshoek voor het buiten een vergunningstelsel laten,
dus niet de achtergrond van een beroepsgroep.Voorzitter. De heer Buijs heeft nog gevraagd waarom een vergunningenstelsel
nodig is. Welnu, bij de indiening van het wetsvoorstel zijn wij in eerste
instantie uitgegaan van een rapport van de GGD over de stand van zaken bij
de hygiëne. Die zou goed of slecht kunnen zijn. Dat rapport leidde niet
tot een goede taakverdeling tussen de twee toezichthouders, VWA en GGD. Als
er sprake van een slecht rapport was, zou dat toch weer tot optreden van de
VWA moeten leiden en tot dubbele inspecties. Dat proberen wij dus samen met
de Kamer te vermijden. Ik herhaal dat ik wil proberen om de vergunningsdruk
ietsje te laten afnemen.Dit gaat de ondernemer wel geld kosten. Ook dat zullen wij proberen zo
veel mogelijk te beperken. Op zichzelf is het natuurlijk heel redelijk om
de kosten van een dergelijke vergunning aan de branche en de ondernemers specifiek
toe te rekenen. Dat moet vervolgens maar in de kosten van het product worden
verrekend.De volgende vraag is hoe wij gaan voorkomen dat er een gigantisch ondergronds
circuit ontstaat. Ik denk dat allereerst de cliënt die een tatoeage laat
aanbrengen of een andere toch wel beetje enge ingreep aan zijn lichaam laat
doen, erop gesteld zal zijn dat dit door iemand wordt gedaan die in principe
bonafide is en die in een winkeltje zit aan een winkelstraat. Het zal in ieder
geval duidelijk zijn dat het om een tatoeageshop gaat, goedgekeurd door de
GGD, waar men zich veilig kan laten behandelen. Ik denk dus dat de marktwerking
zelf al veel zal doen.Voorzitter: HamerMinister Hoogervorst:De branche heeft er ook enorm veel belang bij dat beunhazen worden aangepakt.
Mij lijkt dat de branche er snel achterkomt als er beunhazen werkzaam zijn.
Wij sturen de inspectie graag op die mensen af, zodat hun zaak meteen kan
worden gesloten als zij geen vergunning hebben.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ik vind het werkelijk hartverwarmend dat de minister het ene moment de
branche nog geen branchecode toevertrouwt, maar het andere moment wel van
haar verwacht dat zij ervoor zorgt dat er geen beunhazen komen. Kan hij dat
nader verklaren?Minister Hoogervorst:Het is natuurlijk het eigenbelang van degenen die wel een vergunning hebben.
Mij lijkt dat die snel uit het circuit vernemen waar beunhazen actief zouden
zijn. Ik verwacht dus niet dat zij dat uit idealisme doen, maar wel uit welbegrepen
eigenbelang.Mevrouw Kant (SP):Vervolgens moet er natuurlijk worden gehandhaafd. Misschien meldt men
dat bij de GGD. Dat belang begrijp ik heel goed.Minister Hoogervorst:De VWA treedt dan natuurlijk op.Mevrouw Kant (SP):Ja, goed. Nadat het ergens gemeld is, kan er dus worden opgetreden tegen
de beunhazen?Minister Hoogervorst:Ja. Dat moet dan meteen gebeuren. Is de NBT hier überhaupt bij betrokken geweest? Ik heb al gezegd
dat de NBT 65 van de 400 tatoeëerders betreft. Het oude bestuur daarvan
heeft bedreigingen aan het adres van medewerkers van de VWA geuit toen die
een tijd geleden gevaarlijke tatoeagekleurstoffen terughaalden. Het ministerie
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft de bond sindsdien niet meer als
gesprekspartner willen hebben. Inmiddels zijn de betrekkingen met de bond
hersteld. De NBT is dan ook bij alle regelgevingstrajecten zoals het Warenwetbesluit
tatoeagekleurstoffen en de in voorbereiding zijnde hygiënewetgeving betrokken.
De bond is ook vertegenwoordigd in het Regulier Overleg Warenwet waar deze
regelgeving wordt voorbereid. Tijdens het ROW wordt betrokkenen de gelegenheid
geboden om te reageren op voorgenomen regelgeving. Dat wil niet zeggen dat
wij alles klakkeloos overnemen wat de NBT naar voren brengt.De NBT heeft ook zitting gehad in het Landelijk Centrum Hygiëne en
Veiligheid dat de specifieke hygiënevoorschriften, die richtlijnen, heeft
voorbereid. Die richtlijnen hebben overigens nog geen rechtsgeldigheid; wij
gaan ze omzetten in een ministeriële regeling. In de richtlijnen zijn
bijvoorbeeld leeftijdscriteria verwerkt, die wij niet van plan waren op te
nemen in de ministeriële regeling. Zij dienen op zichzelf namelijk geen
gezondheidsdoel. Een tatoeage is voor een kind van twaalf niet gevaarlijker
dan voor een man van veertig. Wij zijn dus niet van plan om leeftijdscriteria
op te nemen. Ik kom daar op terug. Wij zetten alles in ieder geval om in een
ministeriële regeling. In die omzetting krijgen de groepen die bij de
opstelling van de richtlijnen betrokken zijn geweest, inspraak. Mochten zich
in de praktijk problemen voordoen, dan kan de ministeriële regeling worden
aangepast, want die is heel flexibel. Wij begrijpen ook dat een richtlijn
of een ministeriële regeling alleen kan werken als de branche ermee uit
de voeten kan.Mevrouw Kant (SP):Nu liggen er dus concepten. Begrijp ik goed dat daar nog in overleg met
de branche en andere deskundigen een ronde overheen gaat of is dit het?Minister Hoogervorst:Zij worden omgezet in een ministeriële regeling. Die zal minder gedetailleerd
zijn dan de richtlijnen. Wij zullen haar nogmaals aan de betrokkenen voorleggen.Mevrouw Kant (SP):En in de ministeriële regeling komen dus geen leeftijdsgrenzen omdat
u vindt dat die niet gerelateerd zijn aan de gezondheid. Ik vind dat gek,
want de adviesrichtlijnen zijn voor een deel ook gekoppeld aan mogelijke gezondheidsproblemen.
Ik heb een enigszins plastisch voorbeeld genoemd: de tepelpiercing bij jonge
meisjes. Dat kan ik ook niet helpen. Het is toch niet voor niets dat men adviseert
daar tot de leeftijd van 16 jaar mee te wachten? Waarom zou je dat niet in
de regeling vastleggen?Minister Hoogervorst:Ik heb begrepen dat mevrouw Van Miltenburg een amendement heeft ingediend
over de leeftijdsgrens. Ik heb dat amendement nog niet kunnen lezen. Ik zal
daarop schriftelijk ingaan en in mijn antwoord alle argumenten wegen die in
verband met de leeftijdsgrens zijn gewisseld. Het is ook een probleem dat
deze zaak niet goed paste in de Warenwet, waarin wij het een en ander gaan
regelen. Ik heb begrepen dat mevrouw Van Miltenburg een regeling via het Wetboek
van Strafrecht zou willen.Voor het verwijderen van tatoeages heeft mevrouw Arib de aandacht gevraagd.
Daarover hebben wij al eerder gediscussieerd. De wettelijke kaders die ik
tot mijn beschikking heb, te weten de Warenwet, de Wet op de medische hulpmiddelen
en de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (Wet BIG), bieden
geen aanknopingspunt om dit te regelen. De Inspectie voor de Gezondheidszorg
en de Voedsel- en Warenautoriteit kunnen vanuit het wettelijke kader niet
optreden tegen personen die tatoeages verwijderen. Wel kan schade aan de gezondheid
die ontstaat bij het verwijderen van een tatoeage leiden tot een strafbaar
feit. Wanneer dat gebeurt met een verkeerd apparaat, zoals met een soldeerbout,
is er sprake van mishandeling. Dat heeft niets met gezondheidszorg te maken.
Wat is er nu wezenlijk anders aan het verwijderen van een tatoeage dan aan
het zetten ervan? In feite is het dezelfde handeling, maar dan omgekeerd.
Als mensen zich dit soort idiotie willen aandoen, kan ik daar heel moeilijk
iets tegen doen.Mevrouw Arib (PvdA):Ik vind het vreemd dat u zegt dat het zetten van een tatoeage hetzelfde
is als het verwijderen ervan. Dat is absoluut niet het geval. Het verwijderen
is veel ingrijpender. Ik heb in mijn inbreng verwezen naar artikel 36 van
de Wet BIG, omdat het gaat om het verstoren van lichaamsweefsels. Dat is wel
degelijk een ingrijpende handeling. Ik vind dat u hierop vanuit medisch oogpunt
wel degelijk moet laten toezien door de inspectie.Minister Hoogervorst:Ja, maar dan moeten wij alles verbieden, ook het zetten van een tatoeage,
want dat is ook een verstoring van lichaamsweefsel, net als het aanbrengen
van een piercing, zeker op de gevoelige plekken waar dat hier en daar gebeurt.Mevrouw Arib (PvdA):Dan is het misschien goed als u een onderzoek laat instellen naar de gevolgen
van het verwijderen van tatoeages. Er zijn mensen van wie de benen bijna moesten
worden geamputeerd als gevolg van het verwijderen van tatoeages door beunhazen.
Beunhazen die niet voldoen aan de eisen wilt u nu aanpakken, maar u zegt dat
u niets kunt doen tegen beunhazen die geen medische achtergrond hebben maar
die ordinair geld verdienen aan het verwijderen van tatoeages. Dat vind ik
heel tegenstrijdig.Minister Hoogervorst:Mensen die een tatoeage veilig willen laten verwijderen, moeten naar de
dokter. Ik kan mensen die de meest vreemde zaken met hun lichaam willen laten
doen dat niet verbieden. Dan zou het gaan om 6% van de Nederlandse
bevolking.Mevrouw Arib (PvdA):U moet dit niet verdraaien. Ik spreek over toezicht op het veilig verwijderen
van tatoeages door mensen die daarvoor zijn opgeleid, namelijk dermatologen,
niet door beunhazen die in advertenties misleidende informatie verstrekken
en die mensen verminken.Minister Hoogervorst:Zij kunnen worden aangepakt op grond van mishandeling.
Alternatieve artsen, die geen arts zijn en mensen van alles voorspiegelen,
kunnen ook langs die weg worden aangepakt. Als mensen van de pseudo-medische
diensten van beunhazen gebruikmaken, kan ik wel proberen daarvoor een wet
te maken, maar dat werkt niet. Wij hebben wettelijke middelen.Mevrouw Arib (PvdA):Ik vind dat de Inspectie daar een taak in heeft. Ik vind de opstelling
van de minister ook niet consequent. De minister vindt immers dat het aanbrengen
van tatoeages schadelijk is en dat dit aan banden moet worden gelegd, terwijl
het verwijderen van de tatoeages volgens mij nog ernstiger is. De minister
maakt de vergelijking met alternatieve geneeswijzen. Op dat gebied heeft het
ook erg lang geduurd, en moesten er eerst doden vallen, voordat er eindelijk
maatregelen werden genomen.Minister Hoogervorst:Die doden zullen in de toekomst blijven vallen zolang mensen zich tot
dit soort behandelaars wenden.Het Warenwetbesluit waarin kankerverwekkende en microbiologisch vervuilde
kleurstoffen worden verboden, is al een jaar van kracht. Dit is een belangrijke
maatregel. De stoffen die zijn verboden, zijn ook in EU-verband als kankerverwekkend
aangemerkt. Ook dit besluit is uiteindelijk in overleg met de branche tot
stand gekomen.Een verplichte melding van infecties door ondernemers zou tot de categorie
symboolwetgeving behoren. Het zou hetzelfde zijn als wij Jomanda verplichten
om bij de arts een melding te maken van iedereen die zij niet goed heeft weten
te genezen. Zoiets werkt uiteraard niet. Klanten die problemen hebben, kunnen
zelf aangifte doen bij de GGD. De tatoeëerder wettelijk verplichten zichzelf
aan te melden als hij fouten heeft gemaakt, zal nergens toe leiden.Mevrouw Arib (PvdA):Hoe denkt de minister dan te achterhalen welke infectieziektes kunnen
optreden als gevolg van het aanbrengen van tatoeages? Welke middelen heeft
hij daarvoor?Minister Hoogervorst:Door dit vergunningenstelsel hebben wij in ieder geval bepaalde waarborgen
voor hygiënisch handelen.Mevrouw Arib (PvdA):Maar toch bestaat nog steeds het risico dat men hepatitis B of hiv oploopt.
Ik vind dat de overheid er een beeld van moet hebben welke ziektes kunnen
optreden. Heeft de minister een alternatief om tot zo'n beeld te komen?Minister Hoogervorst:Stelt u zich voor dat iemand hepatitis B of C krijgt door een tatoeage.
De tatoeëerder zal dat waarschijnlijk helemaal niet weten. Moet de klant
dan gaan klagen bij de tatoeëerder over zijn infectie en de tatoeëerder
zich vervolgens gaan aangeven bij de IGZ en daar gaan zeggen dat hij een foutje
heeft gemaakt? Zo werkt dit toch niet? De cliënt zal zelf naar de GGD
moeten gaan om te melden dat hem iets is overkomen en dat er ingegrepen moet
worden.Mevrouw Arib (PvdA):Maar de overheid moet toch weten dat het risico van besmetting bestaat?
Als iemand hepatitis of hiv oploopt, moet toch bekend worden waar men besmet
is geraakt? Het gaat er niet om dat de tatoeëerder voor de rechter moet
verschijnen, maar wij moeten weten waar de bron van de besmetting is, met
het oog op mogelijke besmettingen van andere cliënten.Minister Hoogervorst:Die informatie kunnen wij het beste achterhalen via de persoon die besmet
is geraakt, en niet via degene die de besmetting heeft veroorzaakt. Het is
zeer onwaarschijnlijk dat het zou werken op de manier die u nu voorstelt.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Hoe weet de klant dat hij naar de GGD moet om te klagen? En wat is de
sanctie als een shop geen vergunning heeft of als er gemeld wordt en er blijken
inderdaad problemen te zijn?Minister Hoogervorst:In het laatste geval kunnen er bestuurlijke boetes worden opgelegd door
de VWA. Verder kan de activiteit worden gesloten. Ik zal nog eens nadenken
over de vraag of voor de cliënt duidelijk zichtbaar gemaakt kan worden
dat hij bij de GGD terecht kan voor klachten.De voorzitter:Ik constateer dat er behoefte is aan een korte tweede termijn.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Voorzitter. Ik ben teleurgesteld dat de minister blijft vasthouden aan
zijn wetsvoorstel. Ik ben wel dankbaar dat hij de juweliers eruit wil halen.
Ik vind het jammer dat de minister nog niet kon reageren op mijn amendement,
maar hij gaat dat nog bestuderen, omdat hij geïnteresseerd is in de manier
waarop ik die kwestie heb opgenomen in het Wetboek van Strafrecht. Ik ga ervan
uit dat de minister er uiteindelijk positief op zal reageren.De minister stelt dat er een probleem is, al blijkt nergens uit waar dat
op is gestoeld. Het gaat meer om aannames van de Raad van State, omdat men
zich van die kant afvraagt of er wat dit betreft regels moeten komen. Ik blijf
dus van mening dat wij moeten blijven sturen op zelfregulering. Als wij dan
ook regelen dat ouders van kinderen onder de 16 jaar aangifte bij de politie
kunnen doen en daar een bepaalde dreiging van kunnen laten uitgaan, zijn wij
volgens mij de beste weg ingeslagen.De heer Buijs (CDA):Voorzitter. Ik dank de minister voor zijn beantwoording in eerste termijn.
Het denken stond gelukkig niet stil, ook niet bij de minister. Hij is ook
nog bereid op sommige punten verder na te denken. Het gaat in dit geval om
vergunningverlening door de GGD, één keer per jaar. Door middel
van de vergunningverlening wordt vooral toegezien op het naleven van de hygiënevoorschriften.
De GGD kan het gebruik van bepaalde materialen controleren, maar het handelen
van de tatoeëerder of degene die piercings zet, staat natuurlijk niet
onder permanente controle van de GGD. Als een vergunning wordt verleend, mag
ervan uit worden gegaan dat de tent schoon is, maar dat wil nog niet zeggen
dat degene die tatoeages en piercings uitvoert ook hygiënisch werkt.
Dat leidt onder andere tot de vraag welke richtlijnen moeten worden gesteld,
welke protocollen moeten worden gehanteerd en welke leeftijdsgrenzen
je eventueel moet hanteren. Het heeft ook te maken met het amendement van
mevrouw Van Miltenburg.Ik ben blij met de mededeling van de minister dat de verhoudingen met
de NBT weer zijn hersteld. Het maakt mij overigens niet zoveel uit of dit
een grote of een kleine groep is. Mij is gebleken dat deze groep serieus nadenkt
en de kwaliteit van tattoo en piercing wil bevorderen. Ik roep de minister
dus op, ook een beetje in het verlengde van wat mevrouw Van Miltenburg stelde,
de beroepsgroep te stimuleren om, samen met de ambtenaren, te bezien hoe het
handelen in deze sector aan protocollen en richtlijnen kan worden onderworpen,
zodanig dat er een verlengde-armconstructie via de inspectie ontstaat, net
zoals dat bij andere groeperingen het geval is. Anders wordt dit wetsvoorstel
straks opgetuigd met een heleboel toeters en bellen over leeftijdscriteria
en de plek waar je iets mag zetten, maar dan wordt het een gedrocht. Misschien
moet de minister nog een keer naar België kijken. Wat mij betreft is
eenvoudiger regelgeving op zijn plaats. Die doet ook recht aan de inzet van
de branche tot nu toe.Mevrouw Kant (SP):Mevrouw de voorzitter. Ik blijf het toch een ongerijmdheid vinden. Ik
weet ook wel dat als je in een privé-kliniek werkt, je onder een kwaliteitswet
moet werken en onder de Wet BIG aan allerlei criteria moet voldoen. Je kunt
ook de inspectie op je dak krijgen. Het probleem is alleen dat een instelling
niet aan een vergunning hoeft te voldoen. Allerlei toestanden die zich op
het gebied van hygiëne voordoen, zijn niet onderhevig aan een vergunning.
Als men zich er niet aan houdt, kan dus geen vergunning ingetrokken worden.
Ik vind dat een ongerijmdheid met de toch relatief kleinere gezondheidsproblemen
waarover wij vandaag spreken. Het is misschien een zijpad van het debat, maar
ik wil toch een motie indienen gezien deze ongerijmdheid.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat in privé-klinieken risicovolle behandelingen gedaan
worden;constaterende dat er geen systeem is voor het verlenen van vergunningen
aan privé-klinieken wanneer zij aan bepaalde richtlijnen voldoen of
het intrekken van vergunningen wanneer zij niet aan de richtlijnen voldoen;overwegende dat privé-klinieken momenteel niet worden geregistreerd
en dat dit het werk van de Inspectie voor de Gezondheidszorg bemoeilijkt;verzoekt de regering, met een voorstel te komen voor registratie of een
vergunningsysteem voor privé-klinieken,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Kant en Arib. Naar mij blijkt,
wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 8(30173).Mevrouw Kant (SP):Voorzitter. De minister komt nog schriftelijk terug op de leeftijdsgrenzen,
maar ik begrijp dat het vooral een toelichting en een reactie op het amendement
van mevrouw Van Miltenburg is. Hij is niet voornemens om na te denken of alle
of een deel van de adviezen in de richtlijnen als norm vastgelegd moeten worden.
Adviezen zijn vaag. Iets is een advies, maar vervolgens hoeft niemand er zich
aan te houden. Op dit punt is duidelijkheid wenselijk. Dan weet iedereen waar
hij aan toe is en waar hij zich aan moet houden op het punt van leeftijdsgrenzen.
Het hoeft voor mij niet voor alles, maar het is wel nodig om specifiek na
te denken waarvoor het wel gewenst zou zijn. Misschien wil de minister in
een brief niet alleen uitleggen hoe hij het ziet, maar ook ingaan op de vraag
op welke terreinen hij wel voor een echte norm is. Het gaat mij absoluut niet
om betutteling. Ik vind dat jongeren heel goed zelf mogen weten wat zij doen,
maar bij gezondheidsproblemen vind ik dat een andere kwestie. Ik heb al het
voorbeeld van de tongpiercing genoemd, die niet zonder gevaar is voor het
gebit. Daarvan hoor ik heel veel uit het veld, van tandartsen, dat het wel
degelijk tot schade leidt. De vraag is of wij dit moeten toestaan en of er
op z'n minst een leeftijdsgrens moet komen.Het is wel belangrijk om een onderscheid te maken, want de ene piercing
is de andere niet. Dat maakt het misschien ingewikkelder, maar voor de duidelijkheid
is het beter. Als ik het goed begrijp is er namelijk bij adviezen helemaal
geen leeftijdsgrens. Dan is het ook geen 12 jaar. Ik heb even gedacht dat
het wel zo was, maar het is dus niet zo. Het kan dus ook bij een leeftijd
van 8 jaar of 7 jaar. Dat zal wel niet zo snel gebeuren, maar het gaat toch
wel ver om op dit punt helemaal niets te doen. In plaats van een advies moet
er misschien toch een soort van norm komen. Ik begrijp ook wel dat die norm
onderhevig is aan de ervaringen en aan de praktijk.Op een ander punt is de minister niet ingegaan. Ik heb nog een aantal
ingrepen genoemd die ook plaatsvinden, zoals tongsplitsing, littekens, brandmerken
of parels en penissen. Het zijn allemaal nieuwe dingen die men verzint en
die men blijkbaar voor een deel ook heel spannend vindt. Voor een deel zal
het mij, eerlijk gezegd, ook worst wezen, echter niet waar gezondheidsproblemen
kunnen optreden. Het is ook allemaal aan mode onderhevig. Mijn vraag aan de
minister was of alles wat in de richtlijnen staat, mag als men een vergunning
heeft. En is dat het dan? Als het er niet in staat en er zijn geen regels
voor, mag men het dan doen? Mij is dat niet helemaal duidelijk. Dat geeft
ook aan de weerbarstigheid van dit onderwerp. Het is allemaal niet zo eenvoudig.
Volgend jaar verzint men weer iets nieuws wat spannend is en dan moeten wij
weer een nieuwe richtlijn maken. Dat maakt duidelijk dat wij hier misschien
niet alles kunnen regelen, maar ik wil wel weten hoe het zit.Mevrouw Arib (PvdA):Voorzitter. Natuurlijk zijn wij blij met de voorstellen die de minister
heeft gedaan, opdat er nu duidelijke hygiëne- en veiligheidsvoorschriften
worden gesteld aan tatoeage en piercing. Daar hebben wij al eerder om gevraagd
en het is goed dat dit geregeld wordt. Ik vind echter dat als je het regelt,
je het ook goed moet regelen: óf je doet het goed, óf je doet
het niet. Wat ik merk bij de minister, is dat hij weliswaar een aantal regels
wil opstellen, maar dat hij helaas afhaakt, als wordt voorgesteld om een beetje
door te bijten. Dat vind ik jammer, zeker als het gaat om onderdelen die betrekking
hebben op volksgezondheid. De volksgezondheid vormt immers ook de reden waarom
deze voorschriften nu wettelijk worden vastgesteld.De minister heeft moeite met een aangifteplicht voor tatoeëerders
en dat begrijp ik niet. Ik denk dat juist als wij de veiligheid zo belangrijk
vinden, de tatoeëerders moeten melden als er sprake is van een infectieziekte.
Dat de minister dit anders ziet, vind ik jammer en daarin ben ik teleurgesteld.Het andere punt dat de minister afhoudt, betreft het verwijderen van tatoeages.
Wij weten allemaal, als het gaat om het aanbrengen van een tatoeage, dat dit
een bepaalde levensfase symboliseert of verliefdheid of wat dan ook, en dat
vaak vooral jongeren dit laten doen om er later enorme spijt van te hebben.
Ik vind dan ook dat mensen zo'n verwijdering veilig moeten kunnen doen. Daarbij
vind ik het de taak van de minister om erop toe te zien dat dit geregeld wordt
en dat er geen ruimte wordt geboden voor beunhazen om mensen te misleiden.
Ik heb daar beelden van gezien; er waren zelfs twee programma's aan gewijd
op de televisie, waar ontzettend veel reacties op zijn gekomen van mensen
die hier inderdaad nadelige gevolgen van hebben ondervonden. Ik verzoek de
minister, daarnaar te kijken. Ik dien daartoe de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat het verwijderen van tatoeages verregaande gevolgen kan
hebben;van mening dat het verwijderen van tatoeages onder de reikwijdte van de
Wet BIG valt;verzoekt de regering, de Kamer zo spoedig mogelijk te laten weten op welke
wijze het toezien op het verwijderen van tatoeages zal worden vormgegeven,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Arib. Naar mij blijkt, wordt zij
voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 9(30173).Mevrouw Arib (PvdA):Voorzitter. Mijn laatste opmerking betreft de leeftijdtijdsgrens. Ook
wij hebben gepleit voor een leeftijdsgrens van 16 jaar. Er ligt een amendement
hierover voor van de VVD-fractie, dat wij van harte zullen steunen. Ik begrijp
dan ook niet waarom de minister nu zegt dat hij daar apart op terugkomt. Immers,
als je het zo beziet, is er een meerderheid voor het verhogen van de leeftijdsgrens.
Ik dring er bij de minister op aan om duidelijk aan te geven welke argumenten
hij heeft om de leeftijd niet te verhogen; daar ben ik ontzettend benieuwd
naar. Wij vinden deze leeftijdsgrens van belang.Mevrouw Kant (SP):U steunt daarmee een leeftijdsgrens van 16 jaar voor alle piercings?Mevrouw Arib (PvdA):Nee, het betreft tatoeages. Dat heb ik mevrouw Van Miltenburg laten weten:
wij vinden dat de leeftijdsgrens, als het gaat om tatoeages, naar 16 jaar
moet. Ten aanzien van piercing heb ik begrepen dat de minister met een toelichting
komt op wat er wel en niet kan. Ik ben geen voorstander van zo'n leeftijdsgrens
voor alles wat met piercing te maken heeft. Daar heb ik moeite mee en dat
heb ik de indienster van het amendement laten weten. Ik hoop dat zij op dat
onderdeel het amendement aanpast. Als het echter gaat om tatoeage, ben ik
een groot voorstander van deze leeftijdsgrens.Voorzitter, ik heb nog een laatste vraag; ik had vergeten die te stellen.De voorzitter:U was al aan de afronding toegekomen, mevrouw Arib. Het spijt me.Ik sta mevrouw Van Miltenburg toe, een korte vraag te stellen.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Ik had uit de eerdere interruptie van mevrouw Arib begrepen, dat zij vooral
problemen had met het stellen van een leeftijdsgrens voor de oorbel. Nu, ik
heb begrepen dat oorbellen helemaal uit het wetsvoorstel verdwijnen. Voor
andere piercings heb ik wel degelijk de leeftijdsgrens van 16 jaar in het
amendement opgenomen.Mevrouw Arib (PvdA):Ik heb de beelden gezien van bepaalde piercings en dat lijkt mij echt
verschrikkelijk. Dat is bijna een soort verminking en daar ben ik het wel
met u eens. Ik wil horen waar die grens ligt, aangezien ik het erg lastig
vind om daarover te gaan speculeren. Je moet dat aangeven vanuit een zekere
deskundigheid, daarbij lettend op wat medisch verantwoord is. In uw amendement
wordt gesproken over piercings in het algemeen. Ik doe daarom een beroep op
u daar nog eens goed naar te kijken om te voorkomen dat straks een amendement
wordt aangenomen, waar ongewild onschuldige vormen van piercings onder vallen.Mevrouw Van Miltenburg (VVD):Mijn amendement verbiedt niets. Ik vind dat ouders daarover moeten beslissen.Minister Hoogervorst:Voorzitter. Ik zal het amendement van mevrouw Van Miltenburg goed bekijken
en becommentariëren. Maar wil er een amendement worden aangenomen, dan
moet het wetsvoorstel ook worden aangenomen. Volgens mij is mevrouw Van Miltenburg
niet genegen dat te doen.De heer Buijs heeft andermaal gepleit voor zelfregulering. Hij heeft een
wat rooskleurig beeld van deze branche als hij denkt dat die een florerende
zelfregulering tot stand kan brengen. Ik heb al iets gezegd over de organisatiegraad,
die laag is, en voorzover men wel is georganiseerd, tonen betrokkenen
zich niet bepaald de ruggengraat van MKB-Nederland.De heer Buijs (CDA):Het is toch in ons aller belang dat de branche zelf probeert intern tot
bepaalde regelgeving te komen? U doet er nu wat denigrerend over, maar ik
verwijs naar de correspondentie van de betrokken branchevereniging met uw
ambtenaren. Daarin lees ik dat men wel degelijk iets wil opzetten. Grijp dat
aan, stimuleer dat, dan hoeven wij niet te gaan praten over allerlei noodzakelijke
criteria.Minister Hoogervorst:Ik heb net iets verteld over een incidentje van nog niet erg lang geleden.
Als ik een combinatie heb van een beroepsgroep in zijn beginfase, gebeurtenissen
die wij niet gewoon vinden en een lage organisatiegraad, vind ik zelfregulering
te hoog gegrepen.De heer Buijs (CDA):Ik dacht dat de verhoudingen waren hersteld.Minister Hoogervorst:Er wordt overleg gepleegd, wij doen ons best. Het is allemaal niet zo
simpel.Mevrouw Kant heeft een motie ingediend over privé-klinieken. Deze
discussie hebben wij in een ander bestek al enkele malen gevoerd, waarbij
ik deze redenering met dezelfde redenen heb afgewezen. Ik ontraad de aanneming
van deze motie derhalve.Mevrouw Arib diende een motie in over het verwijderen van tatoeages, dat
onder de reikwijdte van de Wet BIG moet vallen en een voorbehouden handeling
moet worden. Ik zal in de toegezegde brief aangeven waarom ik niet enthousiast
ben over deze motie. Mevrouw Kant had nog gevraagd naar alle nieuwe "ongein"
die wordt uitgevonden. De ministeriële regeling die hoort bij deze wet,
is flexibel, zodat wij kunnen inspelen op nieuwe ontwikkelingen in de maatschappij.
De gekheid die men weet te verzinnen en die men uit eigen vrije wil ondergaat,
kan ik niet allemaal gaan verbieden.Mevrouw Kant (SP):Uiteraard niet. Misschien is het overigens ook niet alleen gekheid of
ongein, sommige dingen zijn misschien ook wel geinig. Daar gaat het echter
niet om. De mensen moeten dat ook allemaal zelf weten. Het gaat mij erom dat
u deze shops en instellingen aan een vergunning laat houden. Als er dan nieuwe
dingen komen, zoals tongsplitsing, ga ik ervan uit dat men daar, zolang dat
niet geregeld is, geen vergunning voor heeft.Minister Hoogervorst:Volgens mij zit de wet zo niet in elkaar. De wet stelt hygiënische
voorschriften aan bepaalde handelingen. Een handeling die daar niet onder
valt, is echter niet per se meteen verboden.Mevrouw Kant (SP):Maar kan wel veel ernstiger zijn dan de handelingen die wel aan voorschriften
zijn verbonden. Dat zal dus vergen dat snel op nieuwe ontwikkelingen wordt
ingespeeld. Ik heb een aantal dingen genoemd die misschien niet op grote schaal
voorkomen, maar die al wel worden gedaan, zoals brandmerken en tongsplitsing.
Dat is volgens mij een dilemma van de wet.Minister Hoogervorst:Ik zal kijken of ik in de beloofde brief nader in kan gaan op deze brief.
Dan kunt u voor de stemmingen conclusies trekken.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik wens de minister nog een prettige verdere verjaardag.De vergadering wordt van 12.00 uur tot 13.15 uur geschorst.Voorzitter: WeisglasDe voorzitter:De ingekomen stukken staan op een lijst die op de tafel van de griffier
ter inzage ligt. Op die lijst heb ik voorstellen gedaan over de wijze van
behandeling. Als aan het einde van de vergadering daartegen geen bezwaren
zijn ingekomen, neem ik aan dat de Kamer zich met de voorstellen heeft verenigd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20052006-4563-4576.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl