BIJVOEGSEL Schriftelijke antwoorden van de minister van Financiën, mede namens de staatssecretaris, op vragen, gesteld in de eerste termijn van de algemene financiële beschouwingen, de behandeling van de begroting van Financiën en diverse wetsvoorstellen van het belastingplan (24 400-IX e.a.), Vraag van dhr. Van den Berg (SGP): Is de stijging van het arbeidsaanbod in de ons omringende landen niet veel groter?
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 504-513

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

12-12-1995

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 13, pagina 504-513

13-12-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

BIJVOEGSEL Schriftelijke antwoorden van de minister van Financiën, mede namens de staatssecretaris, op vragen, gesteld in de eerste termijn van de algemene financiële beschouwingen, de behandeling van de begroting van Financiën en diverse wetsvoorstellen van het belastingplan (24 400-IX e.a.), Vraag van dhr. Van den Berg (SGP): Is de stijging van het arbeidsaanbod in de ons omringende landen niet veel groter?Pagina 504-513
13de vergadering; 13 december 1995Pagina 483-483
Voortzetting algemene financiële beschouwingen naar aanleiding van de Miljoenennota voor het jaar 1996 (24400), van de behandeling van de wetsvoorstellen : Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van de Nationale Schuld (IXA) voor het jaar 1996 (24400 IXA) ; Wijziging van hoofdstuk IXA (Nationale Schuld) van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten voor het jaar 1994 (slotwet/rekening) (24303) ; Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Financiën (IXB) voor het jaar 1996 (24400-IXB); en een aantal andere wetsvoorstellenPagina 483-503

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 64 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Noot 1 (zie blz. 461)
 
 
 BIJVOEGSEL Schriftelijke antwoorden
van de minister van Financiën, mede namens de staatssecretaris, op vragen,
gesteld in de eerste termijn van de algemene financiële beschouwingen,
de behandeling van de begroting van Financiën en diverse wetsvoorstellen
van het belastingplan (24 400-IX e.a.) 
 
 
 
 Vraag van dhr.
Van den Berg (SGP): Is de stijging van het arbeidsaanbod in de ons omringende
landen niet veel groter?
 
 
 Nee, juist in Nederland is de groei van het arbeidsaanbod relatief sterk.
 
 Tabel gemiddelde jaarlijkse beroepsbevolking (in %) 
 
 
 
 
 
 
 
 
 1983–1992
 
 1993
 
 1994
 
 
 
 
 
 
 
 
 België
 
 0.3
 
 0.6
 
 0.3 
 
 
 
 
 
 Denemarken
 
 0.7
 
 – 0.7
 
 – 0.3
 
 
 
 
 
 Duitsland
 
 0.7
 
 – 0.6
 
 – 0.2 
 
 
 
 
 
 Frankrijk
 
 0.6
 
 0.4
 
 1.2
 
 
 
 
 
 Verenigd 
 
  
 
  
 
  
 
 
 
 
 
 Koninkrijk
 
 0.6
 
 – 0.7
 
 – 0.1
 
 
 
 
 
 Nederland
 
 2.5
 
 1.9
 
 1.7
 
 
 
 
 
 
 Bron: OESO, Employment Outlook juli 1995 pag 212 
 
 Vraag van de heer Van den Berg (SGP): Kan het netto-bedrag
dat Lidstaten in de EU afdragen of ontvangen worden afgezet tegen het reële
inkomen per hoofd van de bevolking?>
 
 
 
 Zie onderstaande tabel.
 
 Tabel: netto-posities EU-Lidstaten en inkomen per hoofd van de bevolking
in 1994 
 
 
 
 
 
 
 
 
 BBP per capita (koopkracht- pariteiten,
EU=100)
 
 Netto-positie als percentage BNP 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Luxemburg
 
 132,1
 
 2,06
 
 
 
 
 
 Denemarken
 
 110,4
 
 0,17 
 
 
 
 
 
 Frankrijk
 
 110,1
 
 – 0,23
 
 
 
 
 
 België
 
 107,8
 
 – 0,16 
 
 
 
 
 
 Duitsland
 
 106,9
 
 – 0,80
 
 
 
 
 
 Italië
 
 106,3
 
 – 0,28 
 
 
 
 
 
 VK
 
 101,6
 
 – 0,14
 
 
 
 
 
 Nederland
 
 101,5
 
 – 0,66 
 
 
 
 
 
 Ierland
 
 83,9
 
 4,95
 
 
 
 
 
 Spanje
 
 76,4
 
 0,66 
 
 
 
 
 
 Portugal
 
 60,3 
 
 2,28
 
 
 
 
 
 Griekenland
 
 59,4 
 
 5,21
 
 
 
 
 
 
 Bronnen: – netto-posities Lidstaten: Jaarrapport Europese Rekenkamer
1994 – BBP per capita: European Economy, annual economic report no.
59, 1995
 
 Vraag van de heer Boorsma (CDA): Lijst van deelnemingen. Wat
op korte termijn te vervreemden (DSM, Vredestein, RCC)?
 
 Bij brief van 14 september 1995 aan de Voorzitter van de Eerste Kamer
der Staten-Generaal heb ik het jaarlijks overzicht van deelnemingen van de
Staat in Nederlandse ondernemingen aan uw Kamer gestuurd. Op dit moment bestaan
er geen uitgewerkte plannen tot vervreemding van staatsdeelnemingen op korte
termijn. Overigens ben ik voornemens binnenkort een nota aan de Kamer te sturen
over het beleid met betrekking tot verkoop van staatsdeelnemingen. Daarnaast
wijs ik op het wetsontwerp Fonds economische structuurversterking (Fes), waarin
wordt voorgesteld dat de opbrengsten uit verkoop staatsdeelnemingen behalve
ten behoeve van infrastructurele investeringen ook gebruikt kunnen worden
voor reductie van de staatsschuld en voor andere aanwendingen in de vermogenssfeer.
 
 Voor wat betreft Roccade Informatica Groep nv (voorheen: RCC NV) ligt
thans een wetsvoorstel tot vervreemding bij de Tweede Kamer. Voor de goede
orde merk ik voorts nog op dat de vroegere staatsdeelnemingen Vredestein in
1991 is verkocht.
 
 
 Vraag van de heer Boorsma (CDA): Waarom wordt het
tekortplafond in 1996 maar in relatief geringe mate onderschreden?
 
 
 
 
 In 1996 komt het beleidsrelevante tekort 0,2%-punt beneden het tekortplafond
uit terwijl de onderschrijding in 1995 0,7%-punt bedraagt. Dit wordt veroorzaakt
doordat de plafondwaarde uit het Regeerakkoord ten aanzien van het tekort
1996 scherper was dan voor het tekort 1995.
 
 Hierbij kan voorts opgemerkt worden dat alle belastingmeevallers, die
sinds het Regeerakkoord opgetreden zijn, ten gunste gebracht zijn van het
tekort en de staatsschuld. Zij zijn niet aangewend voor uitgaventegenvallers
zoals in het verleden wel is gebeurd.
 
 
 Vraag van de heer Boorsma (CDA): Waarom is de opbrengst
van het tegengaan van de BTW-constructies/-overdrachtbelasting niet in de
netto-lastenverlichting inbegrepen?
 
 
 
 
 Het wetsvoorstel met betrekking tot de aanpak van de BTW-constructies/
 overdrachtsbelasting dient ertoe constructies tegen te gaan die niet sporen
met de strekking van het belastingregime op dit terrein. Dit past in het streven
van de regering om misbruik en oneigenlijk gebruik van belastingwetgeving
te bestrijden. Belastingopbrengsten die hieruit voortvloeien zijn een correctie
op het ontwijken of ontgaan van de met de belastingwetgeving beoogde belastingheffing
en derhalve niet als een micro-lastenverzwaring te beschouwen. Deze zienswijze
strookt met de aanpak om belastingderving als gevolg van misbruik of oneigenlijk
gebruik niet als een micro-lastenmutatie te beschouwen, evenmin als de opbrengsten
van fraudebestrijding. Het micro-lastenbegrip is immers gericht op het meten
van autonome tarief- en microgrondslagmutaties.
 
 
 Vraag van de heer Boorsma (CDA): Zijn lokale belastingen
onderdeel van de beloofde netto lastenverlichting?
 
 
 
 
 Ja. Belastingen en lagere overheden zijn onderdeel van de micro-lastenontwikkeling.
Ze zijn ook opgenomen in de relevante getallen in de Miljoenennota.
 
 
 Vragen van de heer Boorsma (CDA): Dhr. Boorsma heeft
een aantal vragen gesteld over de zorgsector. a. Waarom is de overschrijding
in de zorgsector in 1995 geaccepteerd? b. Is de volumegroei van 1,3% niet
duidelijk te laag? c. Hoe gaat het kabinet deze volumegroei van 1,3% tijdig
 realiseren? Welke maatregelen zijn reeds getroffen?
 
 
 
 
 a. In de zorgsector treedt in 1995 een overschrijding met 0,5 miljard
op. Gelet op het feit dat de uitgaven in de gehele collectieve sector, met
name vanwege de onderschrijding in de sociale zekerheid, niet boven het totale
plafond uitkomen, wordt de incidentele overschrijding van het plafond in de
zorgsector in 1995 aanvaardbaar geacht. Dit mede omdat in juli/augustus geen
zorgvuldige en realistische uitgavenbeperkingen in de zorg mogelijk zijn.
De doorwerking naar 1996 en latere jaren is wel binnen het kader opgevangen.
 
 
 b. In het Regeerakkoord en de huidige cijfers wordt uitgegaan van een
volumegroei van 1,3% per jaar. (Daarnaast zijn er in het Regeerakkoord en
de Miljoenennota 1995 afspraken gemaakt over ombuigingen en intensiveringen).
In het voorjaar van 1995 is aangegeven hoe deze volumegroei kan worden gerealiseerd.
Daarbij gaat het om: (i) verschuivingen binnen het verzekeringsstelsel, (ii)
uitdunning van het pakket, (iii) meer financiële prikkels tot zuinig
gebruik, en (iv) een strak programma van volumebeheersing en kostenbeperking.
 
 
 c. Het kabinet werkt aan de uitvoering van al deze maatregelen. Wat betreft
de verschuiving binnen het verzekeringsstelsel gaat het om de opdeling in
drie compartimenten. Consequentie van deze compartimentering is dat een aantal
voorzieningen (geneesmiddelen, hulpmiddelen c.a.) per 1 januari 1995 van het
eerste compartiment (AWBZ-gefinancierd) naar het tweede compartiment (financiering
via ZFW/WTZ/KPZ/particuliere verzekeringen) worden overgeheveld.
 
 
 Wat betreft de pakketuitdunning gaat het om het tweede compartiment. De
maatregelen in de tandheelkundige zorg zijn in 1995 gerealiseerd. De aanspraken
fysiotherapie in het kader van de ZFW/WTZ worden per 1 januari 1996 beperkt.
 
 
 Wat betreft de invoering van financiële prikkels geldt dat in het
Regeerakkoord is afgesproken om een verplicht eigen risico van 200 gulden
bij alle verzekerden in te voeren (tweede compartiment). Tevens is in het
Regeerakkoord afgesproken dat bezien zal worden of op termijn wellicht moet
worden overgegaan tot vervanging van een eigen risico aan de voet door een
IZA-achtig systeem van eigen betalingen per zorgconsumptie tot een inkomensafhankelijk
maximum. Onlangs heeft VB advies een rapport uitgebracht, waarin diverse uitvoeringsvarianten
worden belicht van een IZA-achtig systeem van eigen bijdragen in het tweede
zorgcompartiment. Het kabinet zal in januari zijn standpunt presenteren over
de vraag of de invoering van een IZA-achtig systeem als werkbaar kan worden
gezien voor het in het Regeerakkoord aangekondigde eigen risico.
 
 Het programma van volumebeheersing en kostenbeperking dat het kabinet
heeft vastgesteld, bevat een uitgebreid pakket aan maatregelen, het pakket
van de ambtelijke werkgroep Taskforce volumebeheersing en kostenbeperking
(TVK-pakket). Daarbij gaat het onder meer om de Wet Geneesmiddelen, het bevorderen
van de marktwerking bij de hulpmiddelen, het beperken van de top- en referentiezorg,
het doorlichten van het geneesmiddelenpakket volgens de Dunning-methode en
structuurverbeterende maatregelen. Een groot aantal van deze maatregelen is
in voorbereiding. De Wet Geneesmiddelen is onlangs door de Tweede Kamer goedgekeurd.
Voorts worden per 1 januari de verzekeraars gebudgetteerd, waardoor zij financiële
prikkels krijgen om de kosten te drukken. Voor een uitgebreide beschrijving
wordt verwezen naar het FOZ 1996. Voorts worden in die sectoren, waar zich
bij de voorbereiding van de begroting 1996 overschrijdingen hebben voorgedaan,
gerichte maatregelen genomen. Daarbij kan worden gedacht aan een tariefkorting
voor medisch specialisten, kortingen in de geestelijke gezondheidszorg (GGZ),
diverse maatregelen bij de huisartsen en beperking van de beheerskosten van
ziekenfondsen.
 
 
 Vraag van de heer Boorsma (CDA): Wil de minister van
Financiën eens op een rij zetten van de rijksbijdragen zijn geweest in
de sfeer van de ziekenfondsen, in de afgelopen 10 jaar? 
 
 
 
 
 Onderstaande tabel bevat het gevraagde overzicht. Tabel 1. Rijksbijdrage
ZFW 1987–1996 (in miljarden) 
 
 
 
 
 
 
  
 
 1987
 
 1988
 
 1989
 
 1990
 
 1991 
 
 
 
 
 
 
 
 
 rijksbijdrage
 
 1,8
 
 1,9
 
 1,8
 
 1,8
 
 2,7
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  
 
 1992
 
 1993
 
 1994
 
 1995
 
 1996
 
 
 
 
 
 
 
 
 rijksbijdrage
 
 2,4
 
 2,3
 
 2,9
 
 4,7
 
 5,5
 
 
 
 
 
 
 Bron: FOZ 1996
 
 De oploop van de rijksbijdrage in 1995 hangt samen met de introductie
van de ZFW-franchise voor werkgevers. In het kader van de pakketoverheveling
geneesmiddelen etc. is de rijksbijdrage verhoogd met 0,7 miljard en ten gunste
van werknemers gebracht. De lastenverlichting voor werkgevers wordt in 1996
op aan ander wijze vormgegeven dan in 1995.
 
 Vraag van de heer Boorsma (CDA): Waar kan ik in de
Miljoenennota in het uitgavenkader de 2,75 miljard rijksbijdrage aan de ZFW
zien?
 
 
 
 De rijksbijdrage ZFW is een onderlinge betaling tussen het begrotingsgefinancierde
en premiegefinancierde deel van de zorgsector. Deze onderlinge betalingen
vallen bij consolidatie weg, omdat het zowel om uitgaven als ontvangsten gaat.
Daarom worden bij de actuele uitgaven en het uitgavenkader zorgsector voor
wat betreft het premie-gefinancierde deel alleen de uitgaven van ZFW, AWBZ
en particuliere verzekeringen vermeld. De consolidatie is terug te vinden
bij de opbouw ijklijn rijksbegroting in enge zin en de actuele uitgaven die
daar onder vallen (blz. 84 in de Miljoenennota, regel 7).
 
 Vraag van de heer Boorsma (CDA): Welke investeringen
in grote projecten zijn al gefinancierd? Gaarne een reactie op het tempo van
de uitvoering van infrastructuurprojecten.
 
 
 
 1. Wat de Betuweroute, de HSL en Schiphol betreft het volgende:
 
 a. Betuweroute: deel 4 van de PKB-procedure is vastgesteld. 
 
 De financiering van de totale kosten ad 8,2 miljard (prijspeil
1005) is als volgt vastgesteld: 
 
 
 
 
 
 
 * SVV-middelen
 
 2,6 mld 
 
 
 
 
 
 * FES
 
 3,8
mld (N.B.: voor 820 mln zal nog een nadere prioritering dienen plaats
te vinden) 
 
 
 
 
 
 * Privaat
 
 1,5 mld 
 
 
 
 
 
 * Bijdrage EU
 
 0,3 mld
 
 
 
 
 
 
 b. HSL-zuid: de inspraakprocedures zijn nog niet afgerond.
Door het kabinet is rekening gehouden met eem kostenniveau van 6,1 mld (excl.
kosten van de uitkomst onderhandelingen met België). Planning is dat
kabinet in 1996 deel 3 van de PKB-procedure zal vaststellen. De dekking van
het kostenniveau ad 6,1 mld is als volgt voorzien 
 
 
 
 
 
 
 * SVV-middelen
 
 2,1 mld 
 
 
 
 
 
 * FES
 
 2,3 mld 
 
 
 
 
 
 * Privaat
 
 1,4
mld 
 
 
 
 
 
 * Bijdrage EU
 
 0,3 mld
 
 
 
 
 
 
 c. Uitbreiding Schiphol Met de PKB Schiphol en omgeving is
een totaalbedrag van ca. 13 miljard gemoeid. Van dit bedrag kan ongeveer 12
miljard direct worden toegeschreven aan de uitbreiding van Schiphol (het project
Mainport en Milieu Schiphol). De 12 miljard PMMS-investeringen betreffen voor
8,5 miljard private investeringen en 3,5 miljard publieke investeringen, die
vrijwel geheel voor rekening van het Rijk komen.
 
 2. Wat andere grote projecten betreft, kan gewezen worden op de Investeringsimpuls
ad 5 mld (excl. doorloop en prijsbijstelling) die 1 In dit referentiekader
worden onder meer de ex ante en ex post evaluatie-onderzoeken die zich primair
richten op het vaststellen van (maatschappelijke) effecten van extern respectievelijk
intern beleid, als evaluatie-onderzoek onderkend. Dit type evaluatie-onderzoek
moet volgens het referentiekader niet alleen voldoen aan de gebruikelijke
kwaliteitseisen, maar ook aan de eis dat dit onderzoek betrekking dient te
hebben op tenminste één van de volgende elementen: –
de mate waarin de doelen van het gerealiseerde dan wel in overweging genomen
beleid (kunnen) worden bereikt; – de mate waarin het al dan niet bereiken
van de doelen het gevolg is van de beleidsinstrument, en er aandacht is voor
neveneffecten; – de mate waarin de uitvoering van het beleid conform
plan verloopt. 
 
 binnen het FES zal worden gedekt uit de verkoop van staatsbezit/Common
Area. In 1995 is er binnen het FES reeds een totale opbrengst aan verkoop
van staatsbezit gerealiseerd van ca. 6,2 miljard. 
 
 N.B. De omvang van de investeringsimpuls is als volgt opgebouwd: 
 
 
 
 
 
 
 * oorspronkelijke investeringsbedrag
 
 5,0 mld 
 
 
 
 
 
 * doorloop
na 1998 ten laste van FES
 
 1,5 mld 
 
 
 
 
 
 * prijsbestelling
 
 0,7mld.
 
 
 
 
 
 
 Vraag van de heer De Boer (GroenLinks): Wat wordt er gedaan
aan effect-meting van het overheidsbeleid?
 
 In de Rijksdienst wordt langs verschillende wegen de toepassing van effectmeting
van beleid gestimuleerd. In de eerste plaats dient het in 1991 uitgebrachte
Regeringsstandpunt over het in het Verslag 1990 van de Algemene Rekenkamer
opgenomen Centraal Thema over beleidsevaluatie-onderzoek te worden genoemd.
 
 De in het Regeringsstandpunt geformuleerde voornemens hebben ertoe geleid
dat de (comptabele) wet- en regelgeving is aangepast. Dit geldt met name voor
artikel 17 van de Comptabiliteitswet (CW) waarin de verantwoordelijkheid van
de afzonderlijke ministers voor evaluatie-onderzoek tot uiting wordt gebracht.
 
 Een uitvloeisel van het Regeringsstandpunt is tevens dat de Staten-Generaal
sinds 1993 – op basis van een geprogrammeerde aanpak van de toepassing
van evaluatie-onderzoek – in de memorie van toelichting bij de begrotingen
op een meer systematische wijze dienen te worden geïnformeerd over de
resultaten en gebruik van afgerond evaluatie-onderzoek en de geplande evaluatie-onderzoeken.
 
 Een en ander leidt ertoe dat steeds meer evaluatie-onderzoek, waaronder
onderzoek naar de effecten van beleid (zowel ex ante als ex post) wordt uitgevoerd.
 
 Zoals in de Miljoenennota 1996 is vermeld wordt deze ontwikkeling in kwalitatieve
zin versterkt door de afspraken die in 1994 zijn gemaakt tussen de directeuren
Financieel-Economische Zaken van de diverse ministeries, het ministerie van
Financiën en (ambtenaren van) de Algemene Rekenkamer. Deze afspraken
hebben onder meer betrekking op een referentiekader voor kwalitatief aanvaardbaar
evaluatieonderzoek en op een aantal organisatorische aspecten van belang voor
een goede uitvoering en benutting van evaluatie-onderzoek.1 De
gemaakte afspraken hebben tevens betrekking op de informatiebehoefte van het
Ministerie van Financiën ten aanzien van door de ministeries uitgevoerd
evaluatie-onderzoek – gezien de coördinerende en stimulerende taak
van Financiën op dit gebied – en op de informatiebehoefte van de
Algemene Rekenkamer op dit terrein op grond van artikel 57 van de CW.
 
 
 Een ander rijksbreed ontwikkelingstraject dat van belang is voor de effectmeting
van beleid is het traject van het instrument kengetallen conform artikel 7
CW. Binnen de Rijksdienst worden in dit verband drie typen kengetallen onderscheiden:
ramingskengetallen, doelmatigheidskengetallen en doeltreffendheidskengetallen.
Voor het samenstellen van doeltreffendheidskengetallen is effectmeting van
belang. Bij de begrotingsvoorbereidingen 1996 lag het accent op de ramingskengetallen.
Het is de bedoeling dat bij de begrotingscyclus 1997 de tweede stap wordt
gezet: het ontwikkelen en gebruiken van doelmatigheidskengetallen. Daarna
zal de derde stap kunnen worden gezet. Wel wordt in het kader van de Financiën-opleidingen
hieraan de nodige aandacht besteed. Overigens zijn er op de ministeries reeds
projecten op het gebied van doeltreffendheidskengetallen gaande of in ontwikkeling.
Bij het zetten van genoemde derde stap in het kader van de rijksbrede aanpak
zal op deze ontwikkelingen worden ingespeeld.
 
 
 Vraag van de heer De Boer (GroenLinks): Geeft de huidige
(lage) rentestand aanleiding tot herfinanciering van de staatsschuld, zodat
hoogrentende leningen vervangen kunnen worden door laagrentende?
 
 
 
 
 Voor een concrete beantwoording van deze vraag is het goed twee zaken
uit elkaar te houden.
 
 Ten eerste leidt een lagere rentevoet ertoe dat (nieuwe) schuld tegen
gunstiger voorwaarden uitgegeven kan worden. Daarnaast worden
de mogelijkheden die bestaan voor vervroegde aflossing van bestaande hoogrentende
leningen maximaal benut. Leningen van recentere datum bevatten echter geen
vervroegde aflossingsmogelijkheid.
 
 
 Vraag van mevr. Ter Veld (PvdA): Hoe werkt precies
de ouderenaftrek in de netto-netto gekoppelde AOW?
 
 
 
 
 De netto AOW-uitkering wordt in stappen vastgesteld. In de eerste stap
wordt de netto AOW-uitkering gekoppeld aan het netto wettelijk referentie
minimumloon. Vervolgens wordt de netto AOW-uitkering verhoogd (gebruteerd)
met de desbetreffende belasting- en premie-afdrachten, zonder daarbij rekening
te houden met de ouderenaftrek. Vervolgens wordt voor de relevante categorie
ouderen de ouderenaftrek in mindering gebracht op het belastbaar inkomen,
waarover loonheffing moet worden afgedragen. Aldus werkt het netto-effect
van de ouderenaftrek volledig door in de netto-AOW-uitkering van de relevante
categorie ouderen.
 
 
 Vraag van mevr. Ter Veld (PvdA): Wat is de stand van
zaken met betrekking tot de voorstellen van de commissie Witteveen inzake
de fiscale behandeling pensioenen en hoe verhoudt de fiscale pensioennorm
van 70% eindloon zich tot uitspraken van de minister dat 60% eindloon als
ambitieniveau zou moeten worden nagestreefd?
 
 
 
 
 Over de voorstellen van de commissie Witteveen zal begin 1996 in de Tweede
Kamer worden gedebatteerd, mede met het oog op de desbetreffende uitvoeringsbesluiten
die thans in voorbereiding zijn.
 
 Stelregel bij de fiscale aftrekbaarheid van pensioenpremies is dat wordt
aangesloten bij datgene wat in de samenleving gebruikelijk is, vandaar in
beginsel 70% eindloon, met mogelijkheid voor een flexibele invulling. Mijn
pleidooi voor een minder ambitieus pensioenniveau – bijvoorbeeld 60%
eindloon – is primair van toepassing op het niveau van de verplichtgestelde,
bedrijfstaksgewijze pensioenregelingen, waar mede als gevolg van het huidige
hoge collectieve ambitieniveau weinig ruimte is voor een op individuele voorkeuren
toegesneden pensioeninvulling. 
 
 
 Vraag van mevr. Ter Veld (PvdA): Verontruste berichten
over AOF: volgend jaar tekort van 2 miljard.
 
 
 
 
 Mevr. Ter Veld doelt hier waarschijnlijk op berichten van de SVB, dat
het vermogenstekort van de SVB-fondsen (AOW/AWW) ultimo 1996 2,1 miljard zal
bedragen en dat de premies 1996 daarom hoger zouden moeten worden vastgesteld.
 
 
 Zoals reeds op 6 november jl. schriftelijk geantwoord door minister Melkert
aan de Tweede Kamer (Kamerstukken II, vergaderjaar 1995–1996, 24 400
XV en 24 402, nr. 12), biedt deze informatie van de SVB voor het kabinet
geen wezenlijk nieuwe inzichten. In de Sociale Nota 1996 wordt een vermogenstekort
van 1,7 miljard geraamd voor de SVB-fondsen ultimo 1996 (zie bijlage 7.3,
pag. 100).
 
 
 De AOW/AWW-premie worden in 1996 fors verhoogd ten opzichte van 1995.
De vermogenstekorten die desondanks ultimo 1996 zullen optreden zullen in
latere jaren worden weggewerkt. Hiermee wordt een geleidelijke ontwikkeling
in het premieniveau over verschillende jaren mogelijk gemaakt.
 
 
 Vraag van de heer Van den Berg (namens SGP, RPF, GPV):Ondanks de ingezette terugsluisoperatie gaat het midden- en kleinbedrijf er
door de invoering van de ecotax f 150 miljoen op achteruit. Er wordt voor
gepleit de voor terugsluizing beschikbare middelen niet in te zetten voor
het verlagen van de OT, maar voor het (verder) verhogen van de zelfstandigenaftrek. 
 
 
 
 
 * Het saldo van heffing en terugsluizing voor het midden- en kleinbedrijf
is niet, zoals beweerd, 150 miljoen negatief, maar 10 miljoen positief.
 
 * Misverstand is wellicht veroorzaakt door een EIM-rapport; daarin is
echter uitgegaan van een veel hoger energieverbruik van het bedrijfsleven
dan door het kabinet is berekend: oorzaak hiervan is dat het EIM aansluiting
heeft gezocht bij berekeningen van het CPB waarvan later is komen vast te
staan dat zij een overschatting van de opbrengst te zien gaven.
 
 * Dit neemt niet weg dat er plussen en minnen zijn. Dit is het onvermijdelijke
gevolg van de keuze van het kabinet voor generieke maatregelen; de maatvoering
van deze generieke maatregelen (verlaging tarief Vpb-opstapje, verhoging zelfstandigenaftrek
en verlaging OT-percentage) is zodanig gekozen dat het saldo van heffing en
terugsluizing zowel voor grootbedrijf (+4 miljoen) als het MKB (+10 miljoen)
grosso modo in evenwicht is.
 
 * Het kabinet heeft daarnaast mede voor de inzet van het instrument van
de OT gekozen, omdat deze maatregelen leidt tot een verlaging van de kosten
van arbeid en aldus tot een bevordering van de werkgelegenheid; het niet inzetten
van het OT-instrument zal arbeidsintensieve bedrijven benadelen en dus schadelijk
zijn voor de werkgelegenheid.
 
 
 Vraag van de heer Stevens (CDA): Is bij de wetsvoorstellen
OOG en reparatie BTW-constructies de dereguleringstoets uitgevoerd? Zo ja,
is daarvan een rapport beschikbaar?
 
 
 
 
 Beide wetsvoorstellen zijn door het Ministerie van Justitie op dereguleringsaspecten
getoetst. In beide gevallen is hierover met Justitie overeenstemming bereikt.
 
 Eventueel overleg met Justitie in het kader van de dereguleringstoets
vindt over het algemeen mondeling plaats. Zo ook bij de wetsvoorstellen waarnaar
de heer Stevens informeert. Er zijn geen rapporten beschikbaar waarin de uitkomsten
van de dereguleringstoets zijn vastgelegd.
 
 Wat betreft het wetsvoorstel OOG zij overigens nog gewezen op hoofdstuk
IV van de memorie van toelichting (blz. 15/16), waarin uitdrukkelijk is ingegaan
op de complicering van de wetgeving die uit het wetsvoorstel voortvloeit.
 
 
 Vraag van de heer Stevens (CDA): Door de heer Stevens
is gevraagd naar de stand van zaken rond de bronheffing op royalty's. Hij
vraagt zich tevens of het rapport Ruding soms in de vergetelheid is geraakt.
 
 
 
 
 De Europese Commissie heeft het voorstel voor een richtlijn betreffende
de afschaffing van bronheffingen op rente en royalty's eind 1994 ingetrokken,
aangezien de Raad er na vier jaar nog niet in was geslaagd over het voorstel
overeenstemming te bereiken. 
 
 
 Wat betreft het rapport Ruding, kan het volgende worden opgemerkt. Uit
conclusies van de Ecofin van 19 november 1992 met betrekking tot het Ruding-rapport
blijkt dat door de Lidstaten, evenals de Europese Commissie, wordt onderschreven
dat dubbele belasting moet worden voorkomen, doch dat dit er niet toe mag
leiden dat in het geheel geen belasting wordt geheven. De Lidstaten onderschreven
tevens de door de Commissie Ruding in haar rapport uitgesproken zorg over
de gevolgen van fiscale competitie. Sindsdien is er niet zoveel gebeurd. Wel
kan er in dit verband op worden gewezen dat er inmiddels een andere/nieuwe
Europese Commissie en een nieuwe Commissaris is. Commissaris Monti overweegt
om medio volgend jaar een nieuwe Commissie-mededeling aan de Raad en het EP
uit te brengen over de directe belastingen. Deze mededeling zou een soort
van een werkprogramma met prioriteiten voor verdere acties moeten vormen dat
besproken zal worden met onder andere het bedrijfsleven en de lidstaten.
 
 
 Vraag van de heer Stevens (CDA): Kan de regering een
visie voor de langere termijn geven over de verschuiving van de druk op directe
belastingen naar indirecte belastingen?
 
 
 
 
 Belangrijk toetsingskader voor verschuiving van de druk op directe belastingen
naar de indirecte belastingen is de werkgelegenheid. De mate van verschuiving
wordt voor een belangrijk deel ingegeven door het antwoord op de vraag in
hoeverre een dergelijke verschuiving goed is voor de werkgelegenheid. Anderzijds
spelen aspecten als invloed op de inkomensverdeling en de prijsontwikkeling,
een rol. Bovendien moet dit dan worden bezien tegen de achtergrond van internationale
ontwikkelingen en de positie in de ons omringende landen. Ook de Europese
regelgeving kan van invloed zijn.
 
 In het regeerakkoord zijn over de verschuiving van de druk van directe
naar indirecte belastingen afspraken neergelegd, waarbij het accent met name
ligt op het milieu. In dit verband kan worden gewezen op het voorstel tot
invoering van een regulerende energiebelasting en de terugsluis van de werkgelegenheid
en koopkracht, Voorts kan worden gewezen op het voorstel van het kabinet de
accijnzen met ingang van 1996 reëel constant te houden.
 
 
 Vraag van de heer Stevens (CDA): Wanneer wordt het
voorstel van rijkswet houdende wijziging van de Belastingregeling voor het
Koninkrijk (BRK) bij het Parlement ingediend en wat is de beoogde datum van
inwerkingtreding van dit voorstel van rijkswet.
 
 
 
 
 Het voorstel van rijkswet is begin juni 1995 voor advies naar de Raad
van State van het Koninkrijk gezonden. Tot op heden heeft de Raad van State
van het Koninkrijk nog geen advies uitgebracht. Derhalve kunnen wij geen uitspraak
doen over het tijdstip van indiening van dit voorstel van rijkswet bij het
Parlement. Het ligt in mijn voornemen om het voorstel van rijkswet zo spoedig
mogelijk in werking te laten treden, nadat het kracht van wet heeft gekregen.
 
 
 Vraag van de heer Stevens (CDA): Is de Staatsecretaris
bereid het eindrapport van werkgroep II (fiscale infrastructuur) met de Eerste
Kamer te bespreken?
 
 
 
 
 Naar aanleiding van een vraag dienaangaande in de Tweede Kamer, hebben
wij aangegeven dat wij de Kamer zo spoedig mogelijk over de resultaten daarvan
zal informeren. Vervolgens zijn wij uiteraard gaarne bereid daarover ook met
de Eerste Kamer te spreken.
 
 
 Vraag van de heer Stevens (CDA): Onderwerp: lange
termijnvisie belastingdienst
 
 
 
 
 
 
 Deense model (vooringevulde aangiftebiljetten)
 
 
 
 
 De commissie vermindering administratieve lasten heeft voorgesteld een
zogeheten "eindafrekening loonbelasting" te introduceren. Dit voorstel is
onderdeel van het grotere voorstel om de belastingdienst in de toekomst door
middel van een maandelijkse negatieve voorlopige aanslag rekening te laten
houden met aftrekposten en de tariefgroepindeling (de werkgever wordt dan
verlost van de loonbeschikking en hoeft slechts rekening te houden met een
standaardtariefgroep). Met een eindafrekening loonbelasting, waarbij de belastingdienst
zich baseert op de bij hem bekende gegevens, kan dan worden voorkomen dat
zeer vele (naar verwachting uiteindelijk ruim 2 miljoen) belastingplichtigen
een aangifte inkomstenbelasting moeten invullen. Tegen zo'n eindafrekening
is overigens gewoon bezwaar en beroep mogelijk. Het houdt weliswaar niet hetzelfde
in als het Deense systeem maar heeft qua effect een zeer sterk gelijkende
uitwerking. Wij hebben dit voorstel neergelegd bij de werkgroep Witteveen
tot nadere bestudering.
 
 
 
 Sociale premies via de belastingdienst?
 
 
 De commissie vermindering administratieve lasten heeft aangegeven dat
het door één instantie laten uitvoeren van de loonheffing en
de heffing premies werknemersverzekeringen leidt tot forse administratieve
lastenbesparingen bij ondernemers en een aanzienlijke daling van uitvoeringskosten
voor de overheid (inclusief bedrijfsverenigingen). De commissie meent dat
daarom onderzoek moet worden gedaan naar de gevolgen van één
heffende dan wel gegevensverwerkende instantie. Wij zullen hierover overleg
voeren met de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.
 
 
 
 Werken in de actualiteit
 
 
 
 Werken in de actualiteit betekent simpel gezegd dat de belastingdienst
er direct bij wil zijn op het moment dat zich bij een belastingplichtige fiscaal
relevante feiten en handelingen voordoen. En ook snel reageren op verzoeken
en verplichtingen van belastingplichtigen. Snel duidelijkheid creëren.
Zowel voor particulieren als voor ondernemers.
 
 Als voorbeeld kan gedacht worden aan de afhandeling van aangiften, al
of niet in elektronische vorm. Werken in de actualiteit vereist dat de belastingdienst
actuele gegevens van en contra-informatie over belastingplichtigen meer en
geïntegreerd gaat verzamelen (bij ondernemers onder meer met behulp van
instrumenten als bedrijfsbezoeken en specifieke deelcontroles) en vastleggen,
en daaraan ook onmiddellijk gevolgen verbindt, bijvoorbeeld door middel van
voorlopige aanslagen of maatregelen. 
 
 
 
 
 Fiscaal belang en fiscaal risico
 
 
 
 
 Op basis van de begrippen fiscaal belang en fiscaal risico bepaalt de
belastingdienst welke (groepen van) belastingplichtigen welke soort aandacht
en behandeling nodig hebben.
 
 Voor de invulling van de begrippen fiscaal belang en fiscaal risico zijn
richtlijnen ontwikkeld, die echter "bedrijfsgeheim" zijn. Het openbaar maken
van die richtlijnen en normen zou het handhavingsbeleid van de belastingdienst
ernstig ondermijnen. Een belastingplichtige kan er dus niet achterkomen hoe
de belastingdienst hem beoordeelt in termen van fiscaal risico.
 
 
 
 
 Personele schuif
 
 
 
 
 De P-schuif is gebaseerd op de verwachting dat het – op grond van
verschillen in omvang en spreiding van fiscaal belang en fiscaal risico –
gerechtvaardigd is relatief meer mensen en middelen in te zetten bij de behandeling
van ondernemingen en relatief minder bij de behandeling van particulieren.
Deze verschuiving wordt ook feitelijk mogelijk door de ondersteuning van de
behandeling van aangiften particulieren met behulp van geavanceerde geautomatiseerde
selectie- en transactiesysteem (IBS: inkomstenbelastingsysteem). In zichzelf
leidt deze ondersteuning tot een kwaliteitsverhoging van de inkomstenbelasting.
Zo worden bijvoorbeeld alle aangiften nu geautomatiseerd standaard bezien
op telfouten. Ook wordt de eenheid van fiscaal beleid verbeterd. Het relatief
meer inzetten van mensen en middelen bij de fiscale behandeling van ondernemingen
(waarbij ook de controle op de uitvoering van de loonbelasting een belangrijke
rol speelt) zal naar verwachting eveneens tot een kwaliteitsverbetering leiden.
 
 
 Vraag van de heer Stevens (CDA): Hoe denken de banken
over de administratieve lasten van de dividendrenseignering?
 
 
 
 
 Medio 1995 heeft bestuurlijk overleg plaatsgevonden met de Nederlandse
Vereniging van Banken en de Vereniging voor de Effectenhandel. Op basis van
dit overleg is besloten een (extern) onderzoek te laten uitvoeren naar de
administratieve lasten van invoering van dividendrenseignering. Dit onderzoek
is thans in uitvoering.
 
 
 Vragen van de heer Stevens (CDA):Emancipatiebeleid.
Streven is minimaal 370 kinderopvangplaatsen per 1-1-1996. Hoeveel kinderopvangplaatsen
zijn er nu in werking? 
 
 
 
 
 In 1995 bedroeg bij de Belastingdienst het aantal gerealiseerde kinderopvangplaatsen
370 (budget van 6,1 mln). Door een verhoging van het budget voor de kinderopvang
(met 3,7 mln) kunnen 545 kinderplaatsen in 1996 worden gerealiseerd.
 
 
 
 
 Is positieve discriminatie van toepassing op alle rangen? Zo
ja, gaat het dan om gelijke geschiktheid of gelijke kwaliteit? Hoe verhoudt
zich dit tot de rechten van de mens en de bestrijding van discriminatie?
 
 
 
 
 Bij de Belastingdienst hebben op alle niveaus vrouwen bij gelijke geschiktheid
voorrang. Dit beleid is gebaseerd op de Algemene wet gelijke behandeling van
mannen en vrouwen.
 
 Het Europese Hof van Justitie heeft zich op 17 oktober jongstleden uitgesproken
tegen nationale wetgeving voor automatische positieve discriminatie van vrouwen
bij vacaturevervulling. Het ministerie van Binnenlandse Zaken beraadt zich
momenteel over de consequenties van de uitspraak van het Hof.
 
 
 Vraag van de heer De Boer (GroenLinks): De belastingdienst
heeft een hoger foutenpercentage en ook de bezwaarschriften nemen toe. Is
dat allemaal waar en kunnen hierover cijfers worden gegeven.
 
 
 
 
 Belastingplichtigen kunnen reageren op fouten van de belastingdienst door
middel van het indienen van bezwaarschriften. Het aantal bezwaarschriften
dat in 1994 is ingediend bedraagt voor de belastingmiddelen Inkomstenbelasting
en Vennootschapsbelasting in totaal ca. 306 000 tegen 307 000 in
1993. Daarvan hadden in 1994 ca. 41.000 bezwaarschriften betrekking op een
administratieve fout, tegen 40.000 in 1993. In absolute aantallen is hier
weliswaar sprake van een (geringe) stijging, maar gerelateerd aan het aantal
definitieve aanslagen, die de basis vormen voor deze bezwaarschriften, is
er sprake van een stabiel niveau van ca. 0,56% administratieve fouten in 1993
en 1994. Middels interne controle en aanpassingen van de administratieve organisatie
wordt voortdurend getracht dit percentage terug te dringen. 
 
 Naast het indienen van bezwaarschriften (naar aanleiding van het opleggen
van een aanslag) kunnen belastingplichtigen ook door middel van het indienen
van een klacht wijzen op mogelijke onjuistheden in het optreden van de belastingdienst.
In 1994 ontving de belastingdienst ca. 1.900 klachten van uiteenlopende aard
(in 1993 waren dat er 2.300). Het aantal klachten dient wel te worden bezien
in het perspectief van de tientallen miljoenen "klantcontacten" die de belastingdienst
jaarlijks heeft.
 
 Gegeven deze ontwikkelingen kan niet worden gesteld dat het foutenpercentage
bij de belastingdienst toeneemt. Er is, in het kader van de beoogde kwaliteitsverbetering,
juist sprake van een grote aandacht bij de belastingdienst voor het zoveel
mogelijk voorkomen van fouten en het adequaat en snel afhandelen van ingediende
bezwaarschriften en klachten.
 
 
 Vraag van de heer Stevens (CDA): Kan de datum van
1 april 1996 voor het rapporteren van de werkgroep fiscaal-technische herziening
van de loon- en inkomstenbelasting worden vervroegd?
 
 
 
 
 De in de instellingsbeschikking voor de werkgroep fiscaal-technische herziening
van de loon- en inkomstenbelasting genoemde datum van 1 april 1996 betreft
het tijdstip waarop de werkgroep uiterlijk haar laatste voorstellen zal overleggen.
De werkgroep kan echter ook tussentijds rapporteren.
 
 Zo heeft de Staatssecretaris van Financiën de Staten-Generaal onlangs
geïnformeerd over een eerste rapportage van de subwerkgroep vergroening.
 
 De verwachting is dat de werkgroep nog ruim voor de datum van 1 april
1996 verschillende deelrapportages zal uitbrengen.
 
 
 Vraag van de heer Schuyer (D66): De heer Schuyer vraagt
hoe de bewindslieden tegen een bronbelasting op spaarinkomsten aankijken en
of zij hun verzet tegen een bronbe lasting in EEG-verband zouden
willen opgeven.
 
 
 
 
 Invoering van een bronheffing in EEG-verband zou voor Nederland het risico
meebrengen dat belastingplichtigen hun spaartegoeden de grens over brengen.
Het bronbelastingtarief zal in het algemeen namelijk lager zijn dan het Nederlandse
marginale IB-tarief.
 
 Daarnaast zal Nederland als gevolg van een bronheffing minder aantrekkelijk
worden voor buitenlandse beleggers, aangezien zij in Nederland nu ook bronbelasting
moeten gaan betalen. Dit zou tot kapitaalvlucht kunnen leiden en tot een hoger
rentestand kunnen leiden. Gezien deze gevolgen verbaast het niet dat ook de
Nederlandse Vereniging van Banken zich negatief over een bronbelasting op
spaartegoeden heeft uitgesproken. Voor de Nederlandse overheid zal een bronbelasting
tenslotte meebrengen dat de belastingopbrengsten afnemen terwijl de financiering
van de staatsschuld door een hogere rentestand wellicht duurder wordt. Nederland
is daarentegen wel gebaat met een uitbreiding van de bestaande renterenseignering
tot de andere Lidstaten van de EU, aangezien dat de meest geëigende oplossing
is om het probleem van de belastingfraude aan te pakken. In de eerste helft
van 1994 leek de discussie in Brussel in de richting te gaan van een oplossing
die zou bestaan uit een bronbelasting in de bronbelastinglidstaten en renseignering
tussen de renseigneringslidstaten, waarbij ook tussen beide groepen Lidstaten
een zekere mate aan gegevensuitwisseling op basis van reciprociteit mogelijk
zou moeten zijn.
 
 Uiteindelijk bleek echter dat de bronbelastinglidstaten niet bereid waren
zelf dezelfde gegevens te verstrekken die zij wensten te ontvangen van de
renseigneringslanden. 
 
 
 
 1 De Minister van Financiën heeft in IMF-kader reeds aangegeven
geen voorstander te zijn van een dergelijke belasting. 
 
 
 
 2 Het resultaat van de studie is besproken in de Joint Session
CFA/CFM van 8 en 9 juni 1995, alwaar het overgrote deel van de OESO-landen
zich tegen invoering van een dergelijke belasting uitsprak. 
 
 Het dossier "bronbelasting op spaartegoeden" in de EU ligt sindsdien stil.
 
 
 Vraag van de heer De Boer (GroenLinks): De Boer vraagt
of Nederland een opinie heeft dan wel een opinie aan het ontwikkelen is ten
aanzien van de zogenoemde "flitstax" (ook wel Tobin-tax). Deze belasting op
grensoverschrijdende financiële transacties, zou mogelijk ter bestrijding
van internationale speculatie en ter financiering van de VN kunnen worden
gebruikt.
 
 
 
 
 Aan een "flitstax" op grensoverschrijdende valutatransacties kleven vele
haken en ogen. Het vergroot in rustige tijden de kosten van kapitaaltransacties
en ontmoedigt daarmee het nuttige kapitaalverkeer en daarmee ook de handel.
In tijden van onrust, waarvoor de heffing juist zou zijn bedoeld, werkt deze
heffing daarentegen niet omdat de kosten niet opwegen tegen de verwachte nog
veel grotere winsten. Daarbij is niet denkbeeldig dat sommige landen niet
meedoen aan een dergelijke internationale belastingheffing, waarmee sommige
markten worden bevoordeeld en een efficiënte allocatie van middelen verder
wordt gefrustreerd. Ook het IMF1 en de OESO2 hebben
in studies naar de effectiviteit en uitvoerbaarheid van een Tobin-tax, of
varianten daarvan, een sceptisch oordeel geveld.
 
 Naast het feit dat de nodige vraagtekens bij het effect van een dergelijke
belasting kunnen worden geplaatst, ontbreekt een internationaal kader met
autoriteiten om de betaling van de belasting af te dwingen. De opzet van een
internationaal sluitend systeem zal hoge kosten met zich meebrengen, die uiteindelijk
op het publiek worden afgewenteld. De belasting zal voor alle financiële
produkten moeten gelden, aangezien de belasting anders eenvoudig kan worden
omzeild. Dit zal een enorme administratieve last met zich meebrengen.
 
 De Nederlandse regering acht gezien deze bezwaren de flitstax dan ook
geen goed middel ter bestrijding van speculatie en ter financiering van de
VN.
 
 
 Vraag van de heer Rensema (VVD): Wetsvoorstel blote-eigendomsconstructies
IB (OOG). Waarom is bij het in aanmerking nemen van de waarde-aangroei van
blote eigendommen van zaken niet gekozen voor een forfaitaire regeling als
bij het al bestaande artikel 25a (mantelwetgeving).
 
 
 
 
 
 – Hieraan is aandacht besteed in de memorie van antwoord
aan de Eerste Kamer (passage bijgevoegd).
 
 
 
 
 
 – Er is niet voor eenzelfde systematiek gekozen omdat de
situaties niet zonder meer vergelijkbaar zijn.
 
 
 
 
 
 – De mantelwetgeving ziet op situaties waarin een genotsrecht
op een recht, zoals een obligatie, is gevestigd. Ten tijde van het tot stand
komen van de mantelwetgeving hadden deze een betrekkelijk uniform karakter.
Veelal was sprake van een resterende looptijd van 5 tot 8 jaar. Alsdan is
op eenvoudige wijze een forfaitair rendement te berekenen waarmee een redelijke
belastingheffing wordt bereikt.
 
 
 
 
 
 – Bij genotsrechten op zaken is het aantal verschijningsvormen
veel groter. Dit betreft zowel de looptijd als het rendement. Het is dan niet
goed mogelijk door middel van een forfaitair rendement tot een redelijke belastingheffing
te komen. Gekozen is daarom voor het belasten van de werkelijke waardeaangroei.
 
 
 
 
 Vraag van de heren Stevens (CDA), Van den Berg (SGP): De vraag van de heren Stevens en Van den Berg naar de bereidheid om de overgangsregeling
voor belaste verhuur bij verkoop van panden door projectontwikkelaars aan
beleggers, te verlengen tot 1 april 1996, kan bevestigend worden beantwoord.
 
 
 
 
 Wat betreft de verhuur van onroerend goed door zogenaamde 7-2-b-ondernemers
die dreigen onderdeel te gaan vormen van een fiscale eenheid:
 
 – de heer Stevens stelt een vraag dienaangaande – zij opgemerkt
dat in een resolutie zal worden aangegeven dat dergelijke verhuurders wat
betreft de bij de inwerkingtreding van de wet lopende verhuur, ervan kunnen
uitgaan dat geen fiscale eenheid ontstaat. De verhuurprestatie blijft dan
zolang nog een zelfstandig aan de BTW-heffing onderworpen prestatie.
 
 Verder bestaat de bereidheid om voor de optie voor belaste levering een
optie mogelijk te maken voor gedeelten van een pand die belast worden verhuurd,
dit ten antwoord op de vraag dienaangaande van de heer Stevens.
 
 Naar aanleiding van de vraag van de heren Stevens en Van den Berg naar
de bereidheid om de meldingstermijn voor de overgangsregeling op te rekken
van 4 weken tot bij voorbeeld 3 of 6 maanden, zij het volgende opgemerkt.
Naar mag worden aangenomen, hebben huurders en verhuurders sinds de introductie
van de overgangsregeling de nodige inspanningen verricht om hun huurcontracten
tevoorschijn te halen en ze te toetsen aan deze regeling. Het melden van de
contracten door de verhuurders, waarmee ook de toepasselijkheid van de overgangsregeling
wordt aangegeven, hoeft dan niet meer overdreven veel tijd te vergen. Wanneer
mocht blijken dat de termijn van 4 weken op ernstige bezwaren zou stuiten –
de verhuurder weet bij voorbeeld nog niet van alle overeenkomsten of het huurpercentage
aan de eis voldoet – dan kunnen wij ermee instemmen dat op dit punt
alvast volstaan wordt met een voorlopige melding.
 
 
 Vraag van de heer Rensema (VVD): Wetsvoorstel blote-eigendomsconstructie
IB (OOG). Het ontgaan van belasting doet zich met name voor bij sfeeroverschrijdende
transacties. Waarom is in plaats van de voorgestelde regeling niet gekozen
voor een aanpak van de sfeerovergang. Aldus zou een dogmatisch fraaier en
eenvoudiger resultaat kunnen worden bereikt.
 
 
 
 
 In het wetsvoorstel is gekozen voor een andere benadering. Het beoogt
de voordelen, bestaande uit een waardestijging van bloteeigendommen, te belasten
bij degene die deze behaalt. Hierbij is niet van belang of een sfeerovergang
heeft plaatsgevonden. Aldus wordt zo veel mogelijk aangesloten bij de economische
realiteit.
 
 De gekozen benadering sluit aan bij de benadering in de al bestaande mantelwetgeving.
 
 Te betwijfelen valt of een sfeerovergangsregeling zo veel eenvoudiger
vorm te geven is. Ook hierbij zullen zich de nodige problemen voordoen. Voor
een deel zullen dit dezelfde zijn als bij het wetsvoorstel.
 
 Wij wijzen hierbij onder meer op het onderscheid tijdelijke/niet-tijdelijke
genotsrechten, de problematiek van omzetting van niet-tijdelijke in tijdelijke
genotsrechten en de aftrekbeperking bij de aankoop van het genotsrecht door
de bloot eigenaar.
 
 
 Vragen van de leden De Boer (GroenLinks) – Ter Veld (PvdA): Melkert-banen,
 
 
 
 
 De heer De Boer en mevrouw Ter Veld hebben ons gevraagd naar de berekening
van BTW in samenhang met de zgn. Melkert-banen. Inzake deze aangelegenheid
heeft mevrouw Kalsbeek-Jasperse, lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal,
recent enkele vragen aan de regering gesteld. In de antwoorden op die vragen
heeft de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, mede namens de tweede
ondergetekende, aangegeven dat BTW is verschuldigd over de vergoeding die
een inlener moet betalen. Er is echter geen BTW verschuldigd over de subsidie
die wordt verstrekt op basis van de Subsidieregeling experimenten activering
van uitkeringsgelden (Melkert-II). Dit standpunt geldt voor alle ondernemers
die in het kader van de genoemde subsidieregeling personeel aan anderen ter
beschikking stellen, dus ook voor Uitzendbureau Start. Dit verschil met bij
voorbeeld de jeugdwerkgarantiewet komt doordat het bij de Melkert II-banen
gaat om echte, reguliere arbeidsplaatsen. Bij de van btw vrijgestelde JWG-
en banenpoolregelingen gaat het om aanvullende arbeidsplaatsen. Daar zijn
dus ook de concurrentieaspecten heel anders.
 
 
 Vraag van de heer De Boer (GroenLinks): Mobiliteit
gemeenten.
 
 
 
 
 Verder heeft de heer De Boer onze aandacht gevraagd voor de (arbeids)mobiliteit
bij gemeenten in samenhang met de toepassing van de BTW-wetgeving. Daarbij
heeft hij gevraagd naar de fiscale behandeling van een aantal situaties. In
antwoord op die vragen kunnen wij het volgende mededelen.
 
 
 Als personeel van een bepaalde gemeentelijke dienst wordt gedetacheerd
bij een andere dienst van dezelfde gemeente, is ter zake geen BTW verschuldigd.
Een voorbeeld hiervan is de situatie waarin het hoofd van een openbare basisschool
op het gemeentehuis van dezelfde gemeente (tijdelijk) op de afdeling onderwijs
gaat werken. Als de detachering evenwel geschiedt ten behoeve van een andere
gemeente, is ter zake wel BTW verschuldigd. Daarbij wordt geen onderscheid
gemaakt in soorten personeel. Evenbedoeld standpunt geldt derhalve voor zowel
het detacheren van een hoofd van een basisschool, een medewerker juridische
zaken als voor een medewerker van de plantsoenendienst. Dit verschil in behandeling
vloeit voort uit het feit dat in het eerste geval de gedetacheerde persoon
bij dezelfde gemeente blijft en daarmee dus niet jegens derden worden opgetreden.
In het tweede geval gaat het om detachering bij een derde en dan is altijd
btw verschuldigd. In dit verband merkt de tweede ondergetekende nog op dat
hij op 7 december jl. over deze aangelegenheid heeft gesproken met de directeur
van de VNG. Het gesprek met de VNG op dit punt zal worden voortgezet.
 
 
 Vraag van de heer Rensema (VVD): Stemt in met uitleg
van het voorgestelde artikel 12a van de Wet op de omzetbelasting 1968, en
vraagt die uitleg nog eens kort weer te geven.
 
 
 
 
 Deze uitleg wordt hierna nog eens kort weergegeven. Het gaat om een situatie
waarin ter zake van de levering van een onroerende zaak – na een verzoek
van leverancier en afnemer – omzetbelasting verschuldigd is geworden,
terwijl later blijkt dat dit ten onrechte is gebeurd: het verzoek had niet
mogen gedaan omdat de afnemer niet voldoet aan het 90%-criterium. Er is dus
ten onrechte belast geleverd en de leverancier heeft ten onrechte omzetbelasting
in aftrek gebracht. Het gaat daarbij niet alleen om omzetbelasting in verband
met de verkoop, maar ook om een correctie van dat gedeelte van de voorbelasting
van de onroerende zaak waarvoor de herzieningsperiode nog niet is verstreken.
De naheffingsaanslag voor de leverancier ten onrechte afgetrokken belasting
wordt – aansluitend bij de systematiek van artikel 20, tweede lid, tweede
volzin, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen – opgelegd aan de
afnemer. Juist hij is immers degene die de wetenschap heeft omtrent het aftrekgerechtigd
gebruik van de onroerende zaak en door wiens toedoen dan te weinig belasting
is geheven. 
 
 
 Vraag van de heer Stevens (CDA): Levert het nieuwe
regime voor aflevering van goederen uit de Tweede Vereenvoudigingsrichtlijn-btw
(24 466) geen opening voor ontwijking of constructies?
 
 
 
 
 De vraag van de heer Stevens komt er in de kern op neer dat de herzieningstermijn
voor de voorbelasting met betrekking tot diensten tekort schiet nu een aantal
prestaties niet langer als levering maar als dienst worden aangemerkt. Voor
deze prestatie loopt de herzieningstermijn inderdaad terug van 5 naar 1 jaar.
Dit probleem speelt ook op enkele andere terreinen en is alleen op te lossen
door een ruimere interpretatie van het begrip "investingsgoederen" in de Zesde
Btw-richtlijn, of als nodig zelfs een wijziging van die richtlijn. Het voornemen
bestaat deze problematiek op korte termijn aan de kaarten in Brussel en daarbij
voor te stellen dat het begrip investeringsgoederen zo wordt uitgelegd dat
daar ook onder vallen diensten waarop wordt afgeschreven voor de directe belastingen
waardoor de herzieningstermijn met betrekking tot roerende investeringsgoederen
ook daarop van toepassing kan zijn. Wij verwachten niet dat de gewijzigde
regeling voor opleveringen tot problemen zal leiden wat betreft het onderscheid
tussen roerende en onroerende zaken. Wel zal, nu de oplevering van roerende
zaken in de nieuwe opzet wordt aangemerkt als dienst en de oplevering van
onroerende zaken ingevolge de Zesde Btw-richtlijn blijft gelden als levering,
de grens tussen roerende en onroerende zaken. Wel zal, nu de oplevering van
roerende en onroerende zaken in dit opzicht scherper worden belicht. Daar
staat tegenover dat door de jurisprudentie van de Hoge Raad inzake het begrip
opleveren, de laatste jaren in veel minder gevallen kan worden gesproken van
de oplevering van een onroerende zaak.
 
 
 Vraag van de heer Hilarides (VVD): In het kader van
de overdrachtsbelasting hebben wij grote zorgen of een hogere opbrengst als
gevolg van de verbreding van de grondslag uiteindelijk zal leiden tot een
lager tarief.
 
 
 
 
 Zoals aangegeven in reactie op de op dit punt in de Tweede Kamer aanvaarde
motie Van Rey, geven wij er de voorkeur aan eerst te bezien of daadwerkelijk
sprake zal zijn van een structureel hogere opbrengsten dan geraamd. Mocht
daarvan inderdaad sprake zijn, dan zal vervolgens in een breder kader moeten
worden afgewogen of en zo ja, hoe terugsluizing hiervan dient plaats te vinden.
Verlaging van de overdrachtsbelasting is daarbij een van de opties.
 
 
 Vraag van de heer Stevens (CDA): De heer Stevens is
ingegaan op de terugwerkende kracht bij het in de heffing van de overdrachtsbelasting
betrekken van de verkrijging van de economische eigendom. Hij meent dat dit
moeilijk ligt nu de overdrachtsbelasting een belasting is die in de regel
aansluit bij de vorm, te weten de akte van levering.
 
 
 
 
 Inderdaad sloot de overdrachtsbelasting qua heffingssystematiek in grote
mate aan bij een vormvereiste, te weten de akte waarbij de onroerende zaak
wordt geleverd. In de praktijk valt in het merendeel van de gevallen het belastbare
feit – de verkrijging – samen met de levering, waarvoor volgens
het civiele recht een akte nodig is. Het begrip verkrijging dient echter ook
onder de huidige wetgeving economisch te worden opgevat, zoals ook blijkt
uit de bepaling waarin de verkrijging van aandelen in onroerend-goedlichamen
onder de heffing is gebracht. Het ontbreken van een vormvereiste, hoezeer
daarmee ook de heffingssystematiek wordt vereenvoudigd, behoeft derhalve aan
terugwerkende kracht niet in de weg te staan.
 
 
 Vraag van de heer Stevens (CDA): over economische
eigendomsoverdracht
 
 
 
 
 Met betrekking tot de vraag van de heer Stevens aan wie de rente toekomt
over een depot dat gestort is bij de notaris, merken wij op daar geen invloed
op te hebben. Het is een zaak die de notaris onder wie het depot is gestort
en de belastingplichtige regardeert. Zij kunnen daar samen afspraken over
maken.
 
 
 Vraag van de heer Stevens (CDA): Is de melding tevens
aangifte? Wie moet aangifte doen? 
 
 
 
 
 Met betrekking tot het onderscheid tussen de melding en de aangifte ter
zake van een economische-eigendomsverkrijging geldt het volgende. In het systeem
van de overdrachtsbelasting is de verkrijger de belastingplichtige. Dat is
ook degene die in beginsel aangifte behoort te doen. In de praktijk gebeurt
de aangifte in het geval waarin er een notariële akte is opgemaakt, bij
het aanbieden door de notaris van die akte ter registratie. Dit is niet anders
bij de verkrijging van de economische eigendom. In het geval waarin er een
notariële akte is (of een andere akte die geregistreerd wordt), moet
degene die de economische eigendom heeft overgedragen, daarvan melding maken.
Dit is evenwel niet de aangifte, maar slechts een controlemiddel om de heffing
zeker te stellen. De verkrijger dient zelf aangifte te doen.
 
 
 Vraag van de heer Rensema (VVD): over economische
eigendomsoverdracht
 
 
 
 
 De heer Rensema heeft de vraag gesteld of het wenselijk is – met
name met het oog op witwaspraktijken – de economische eigendom te bestrijden
langs civielrechtelijke weg. Naar de mening van het kabinet moeten witwaspraktijken
op alle mogelijke wijzen worden bestreden. Een bestrijding langs de civielrechtelijke
weg ligt echter niet in de rede. In de eerste plaats zij opgemerkt dat wij
niet goed zien welke mogelijkheden er zijn dergelijke verbintenissen te verbieden.
Daarbij moet niet uit het oog worden verloren dat economische eigendom lang
niet in alle gevallen samenvalt met het witwassen van langs illegale weg verkregen
middelen, maar in het economische verkeer een reële functie kan hebben.
Wij zouden er daarnaast de voorkeur aangeven dat in civilibus zou worden gekomen
tot een plicht tot registratie van economische-eigendomsoverdrachten van onroerende
zaken. Uit een eerste gedachtenwisseling met de minister van Justitie moeten
wij echter constateren dat dat een ingewikkeld vraagstuk is.
 
 
 Vraag van mevr. Ter Veld (PvdA): Kan concreter worden
ingegaan op het probleem van de GOA's (gemeenschappelijke opleidingsactiviteiten)?
 
 
 
 
 GOA's die voldoen aan de Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie
voor de volksverzekeringen hebben geen enkel probleem. Voor GOA's die niet
daaraan voldoen, omdat zij zonder arbeidsovereenkomsten werken en derhalve
geen werknemers hebben, heeft het Centraal Bureau voor de Arbeidsvoorziening
(CBA) inmiddels voor 1996 en overgangsregeling getroffen. Hiervoor is f 39
mln. uitgetrokken. In de overgangsperiode kan men de structuur aanpassen.
 
 De overgangsregeling is van toepassing voor de bedrijfstakken die van
het CBA reeds subsidie ontvangen voor gemeenschappelijke opleidingsactiviteiten
en aan kunnen tonen dat minimaal 20 leerlingen, die in 1996 een aanvang maken
met hun (gemeenschappelijke opleiding in de rest van dat jaar niet in een
dienstverband werkzaam zijn (geweest). De hoogte van de bijdrage is f 4500
per subsidiabele leerling.
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19951996-13-504-513.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl