Debat over de benoeming van de bestuursvoorzitter van de Autoriteit Financiële Markten (AFM)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2006-2007, pag. 4287-4301

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

22-06-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

nr. 80, pagina 4287-4301

13-06-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 29411Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Debat over de uitgaven van de overheid die gedaan worden ten behoeve van softwarePagina 4276-4287
Regeling van werkzaamheden (vrijdag 13 juni 2007)Pagina 4253-4255
Behandeling van het wetsvoorstel Regels over de informatie-uitwisseling betreffende ondergrondse netten (Wet informatie-uitwisseling ondergrondse netten) (30475)Pagina 4237-4253
Debat over de benoeming van de bestuursvoorzitter van de Autoriteit Financiële Markten (AFM)Pagina 4287-4301
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van onder meer de Wet op de expertisecentra en de Wet op het onderwijstoezicht in verband met het wegnemen van enkele knelpunten bij leerlinggebonden financiering en het opheffen van de landelijke commissie toezicht indicatiestelling (30956)Pagina 4255-4267
Lijst van ingekomen stukken, met de door de Voorzitter ter zake gedane voorstellen (vrijdag 13 juni 2007)Pagina 4301-4302
Behandeling van het Voorstel van wet van de leden Van der Ham en Weekers tot wijziging van de Mediawet en de Auteurswet 1912 (regeling verstrekking programmagegevens) (29680)Pagina 4268-4276
Presentie en opening (vrijdag 13 juni 2007)Pagina 4237-4237

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 81 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is het debat over de benoeming van
de bestuursvoorzitter van de Autoriteit Financiële Markten (AFM).De voorzitter:Er is een spreektijd van drie minuten per fractie afgesproken. Ik ga ervan
uit dat de leden die discipline kunnen opbrengen, anders zal ik hen daaraan
herinneren.De heer Irrgang (SP):Mijnheer de voorzitter. De AFM heeft een nieuwe baas. Het is een jongetje
geworden en hij heet Hans. Wij hebben ook een nieuwe regering. Die nieuwe
regering heeft beloofd dat de topinkomens in de semi-publieke sector nu echt
worden aangepakt. Volgens het coalitieakkoord wordt het salaris van de minister-president
de maximumnorm. De SP-fractie heeft altijd voor die maximumnorm gepleit. Wij
zijn daar voor, al hoeft het salaris van de minister-president voor ons niet
met 30% te worden verhoogd.Des te teleurstellender is het dat het al bij de eerste testcase misgaat,
Hans Hoogervorst gaat als baas van de AFM ruim de helft méér
verdienen dan hij als minister verdiende, dus ook ruim de helft meer dan zijn
directe chef de minister van Financiën, hier in de persoon van de heer
Bos. Hij verdient ook ruim de helft meer dan de nieuwe maximumnorm in de vorm
van het salaris van de minister-president, de heer Balkenende in dit geval.In de brief van het kabinet wordt gesproken over "in de geest van
het coalitieakkoord". Daar begrijp ik helemaal niets van. Hoe kan dit
in overeenstemming gebracht worden met het coalitieakkoord? Is de minister
van Financiën bereid om ook voor de nieuwe baas van de Autoriteit Financiële
Markten het salaris van de minister-president als maximumnorm te handhaven?
Ik zou ook graag van de minister willen weten of de salarisonderhandelingen
enige rol hebben gespeeld bij het feit dat het allemaal zo lang heeft geduurd
bij de benoeming van de nieuwe baas van de AFM. Want dat de heer Hoogervorst
de nieuwe baas zou worden, zoemde al maanden rond. Ik wil ook graag een antwoord
op de vraag of, en zo ja in hoeverre, hier sprake geweest is van een politieke
benoeming waarbij het lidmaatschap van de VVD mogelijk een rol heeft gespeeld.Gaan wij dit vaker meemaken? Mogelijk zitten er meer overbetaalde overheidsdienaren
in het vat. Ik hoop het niet. Ik wil graag de toezegging van de minister van
Financiën dat voortaan het salaris van de minister-president echt als
maximumnorm gehandhaafd wordt.De heer Tony van Dijck (PVV):Voorzitter. Twee maanden geleden hadden wij hier een spoeddebat over exorbitante
zelfverrijking van de top in de private sector. De minister erkende toen dat
de mogelijkheden om deze topinkomens aan te pakken beperkt
zijn. De Partij voor de Vrijheid heeft geopperd de topinkomens te maximeren
en dit op te nemen in de code-Tabaksblat, zoals dit ook met succes gedaan
is voor de gouden handdruk. Zelfs dit voorstel ging de minister als een echte
liberaal te ver. Wij moeten deze graaiers aanspreken op hun moraal, was zijn
repliek. Verder kwam hij niet. De hele private sector lag in een deuk. De
exorbitante zelfverrijking gaat gewoon door, zelfs met toestemming van de
aandeelhouders. Zoals wij afgelopen zaterdag in de Volkskrant hebben kunnen
lezen, stijgen de topinkomens met 12%. Niemand wil de salarisrace stoppen.Toch is er een lichtpunt. De minister gaf aan dat dit kabinet het eerste
kabinet zal zijn dat de beloning en de ontslagvergoedingen van veelverdieners
in de publieke en semi-publieke sector hard gaat aanpakken. Dit staat in het
coalitieakkoord. Echter, op 30 mei 2007 presenteerde Intermediair een
onderzoek naar topinkomens in de semi-publieke sector. Daaruit bleek dat ook
deze bestuurders er in 2006 weer fors op vooruit zijn gegaan. Uit het onderzoek
bleek ook dat veel bestuurders van onderwijsinstellingen, zorginstellingen,
publieke omroepen en energiebedrijven significant meer verdienden dan de minister-president.
Kennelijk trekt niemand zich iets aan van de voorgestelde versobering. Wanneer
voegt de minister nu eindelijk de daad bij het woord? Eindelijk heeft de minister
de kans om daadkracht te tonen en ervoor te zorgen dat de opvolger van de
heer Docters van Leeuwen een salaris krijgt dat geen eurocent hoger is dan
dat van de minister-president, maar nu laat hij het afweten. Vol trots kondigt
de minister aan dat hij naar de geest van het coalitieakkoord heeft gehandeld,
maar dat is natuurlijk onzin, want in het coalitieakkoord staat heel iets
anders. Aan geesten hebben wij niets, wel aan ministers die doen wat zij beloven.
Dat heeft u niet gedaan. De Partij voor de Vrijheid neemt u dat zeer kwalijk.Resten mij slechts enkele korte vragen. Is het contract met de heer Hoogervorst
al getekend? Kunt u er nog onderuit? Kunt u het nog terugdraaien? Als de heer
Hoogervorst niet voor het salaris van de minister-president wil werken bij
de AFM, moet hij maar naar een andere baan zoeken. Hoe ziet de hele beloningsstructuur
inclusief emolumenten van de heer Hoogervorst er trouwens uit? Gaarne krijgen
wij volledige transparantie en een kopie van de arbeidsovereenkomst. Welke
gouden handdruk heeft de minister toegezegd aan de heer Docters van Leeuwen?
Kan de minister toezeggen dat bij elke nieuwe aanstelling of benoeming in
de semi-publieke sector de maximumnorm wordt gehanteerd, zonder uitzondering?
Hoe gaat de minister de salarissen van alle topbestuurders in de semi-publieke
sector naar beneden bijstellen, zodat zij de Bosnorm niet meer overschrijden?
Kan de minister ervoor zorgen dat de bonussen en onkostenvergoedingen in de
semi-publieke sector ook openbaar worden gemaakt om ontduiking van de maximumnorm
tegen te gaan?De heer Cramer (ChristenUnie):Voorzitter. Als wij niet beter wisten, zouden wij kunnen denken dat wij
een conference bijwoonden bij het lezen van de woorden van minister Bos. Uit
de NRC maak ik op dat hij het klasse vindt dat de heer Hoogervorst het salaris
van € 270.000 heeft geaccepteerd. Hij zei dat dit het eerste salaris
in de publieke sector is dat wij hebben weten te verlagen. Minister Bos vond
het klasse van de heer Hoogervorst dat hij het meteen geaccepteerd heeft en
wil dit als een eerste stap in de matiging van de salarissen in de publieke
sector beschouwen. Mijn fractie heeft om een tweetal redenen moeite met deze
gang van zaken, namelijk vanwege de hoogte en vanwege de manier waarop dit
salaris kennelijk tot stand is gekomen.In het coalitieakkoord is tot groot genoegen van de ChristenUnie afgesproken
dat het salaris van de minister-president de norm is voor de salarissen in
de publieke sector. Het salaris van de minister-president bedraagt rond de € 160.000;
het salaris van de AFM-voorzitter is hier ruim boven. Hier klopt dus iets
niet. Ik heb de brief gelezen die minister Bos aan de Kamer heeft gestuurd.
Daarin haakt hij inderdaad aan op datgene wat in het coalitieakkoord is afgesproken,
maar de minister beroept zich erop dat dit nog niet is uitgewerkt. Ik zie
dat probleem niet zo. Het coalitieakkoord is erg duidelijk: "Met betrekking
tot de inkomens in de publieke en semi-publieke sfeer geldt het inkomen van
de MP als maximumnorm." Met deze benoeming wordt daar geen invulling
aan gegeven en die is ver weg van wat de minister zelf noemt "de geest
van het coalitieakkoord". De opmerking dat er nog geen kader is, lijkt
mij niet valide. Waarom is er niet eerst een kader opgesteld en besproken
met de Kamer om daarna over te gaan tot de benoeming?Het zal duidelijk zijn dat de ChristenUnie grote vraagtekens heeft bij
de manier waarop dit salaris tot stand is gekomen. Uit de woorden van de minister
maak ik op dat hij zelf met het aanbod is gekomen. Er was dus geen sprake
van onderhandelingen en geen sprake van grote moeite om een gekwalificeerde
voorman binnen te halen. Bovendien spreken wij over een voormalig minister,
die dus wel gewend was aan een ministerssalaris. Dan kan minister Bos wel
zeggen dat dit een eerste stap is in de verlaging, maar dat doet geen recht
aan de situatie. Het ging immers niet om een lopende benoeming, maar om een
nieuwe benoeming, waarin de minister meteen daadkracht had kunnen tonen en
het salaris had kunnen afstemmen op dat van de minister-president.Tot slot heb ik drie vragen. Waarom is niet eerst een kader voor de beloningsstructuur
in de overheid en de semi-overheid opgesteld en met de Kamer besproken? Waarom
is de minister met dit aanbod gekomen en niet met een aanbod in lijn met het
coalitieakkoord? Ziet de minister nog kans dit terug te draaien?De heer Tang (PvdA):Ik geloof dat wij het wel eens zijn over de geest van het coalitieakkoord.
Het gaat in het coalitieakkoord om de normering en maximering van de inkomens
in de publieke sector. Daarmee is echter nog niet gezegd dat er geen afwijkingen
van die norm kunnen plaatsvinden. In individuele gevallen, bijvoorbeeld bij
zeer specialistische, specifieke functies, kan er dus sprake zijn van afwijkingen.
Ik zie u "ja" knikken. Is hier geen sprake van een zeer specialistische,
specifieke functie? Het is een functie in een sector waarin de directie buitengewoon
goed betaald wordt. Moet je om goed toezicht te kunnen houden op de financiële
wereld, soms niet ook buitengewoon betalen?De heer Cramer (ChristenUnie):Dat zijn buitengewoon interessante vragen. Ik had die graag met de minister willen bespreken in een debat over een kader dat de Kamer kan beoordelen
en waarin die uitzonderingen zijn bepaald.De heer Vendrik (GroenLinks):Als ik de heer Cramer goed beluister, weet hij het antwoord al bijna.
Als hij suggereert dat de benoeming van Hans Hoogervorst ver weg is van het
coalitieakkoord, dan maak ik daaruit op dat hij niet zo veel behoefte heeft
aan al die uitzonderingen en dat hij vindt dat de regels eerst maar eens keihard
bevestigd moeten worden. Moet dat ook de uitkomst van dit debat zijn?De heer Cramer (ChristenUnie):Ik wil de minister graag eerst de gelegenheid geven om zich hier publiekelijk
te verklaren. Daarna zal ik een en ander in mijn fractie bespreken. Wij hebben
dit punt niet voor niets in ons verkiezingsprogramma staan en wij hebben er
ook op aangedrongen om het op te nemen in het coalitieakkoord. Ik ben benieuwd
naar de redenen van de minister. Daarna zal ik mijn definitieve oordeel opmaken.Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Voorzitter. De beloningsafspraken voor de nieuwe bestuursvoorzitter liggen
volgens de brief van de minister lager dan bij de voorganger van de bestuursvoorzitter
van de AFM, maar nog wel zeer ruim boven de norm voor het toekomstige inkomen
van de minister-president. Wij vinden het wel goed dat de minister van Financiën
in de bijstelling een neerwaartse trend inzet. Dat is op zichzelf een beweging
in de goede richting. Wij vinden het echter jammer dat de minister al bij
deze eerste incidentele beloning ruim boven de norm die in het coalitieakkoord
is afgesproken, uitkomt. De motivering – koppeling aan de algemene bank-cao –
wijst er hopelijk niet op dat afwijkingen van de norm wel heel gemakkelijk
toegepast gaan worden.In dit licht kom ik op het kader voor de norm. Wij betreuren het dat er
nog geen zicht is op het hele brede spectrum en dat nog niet duidelijk is
hoe de minister gaat inzetten op de inkomensontwikkeling in de publieke en
de semi-publieke sector. Ik weet dat de minister van BZK hier bemoeienis mee
heeft, maar, gelet op de brief, kan ik mij voorstellen dat ook de minister
van Financiën weet wanneer wij dat brede spectrum mogen verwachten. Kan
hij een datum noemen? Ik doel dan op de afspraken in het kader van de voortgang
van het onderzoek van de commissie-Dijkstal.De heer Vendrik (GroenLinks):Ik heb nog twee vragen, waarvan de tweede een gevolg is van het antwoord
op de eerste. Dat vrees ik althans. De eerste vraag is of de benoeming van
de heer Hoogervorst tegen het salaris, zoals omschreven in de brief, aanvaardbaar
is voor de CDA-fractie.Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):In het kader van de commissie-Dijkstal hebben wij in het verleden de norm,
in casu het salaris van de minister-president, voor de toekomst geaccepteerd.
Wij hebben tevens geaccepteerd dat er afwijkingen van die norm mogelijk zijn.De heer Vendrik (GroenLinks):Het is dus aanvaardbaar? U neemt er genoegen mee?Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Het is voor ons op dit moment aanvaardbaar.De heer Vendrik (GroenLinks):Tegelijkertijd zegt u echter dat u het jammer vindt dat bij de eerste
gelegenheid al gebruikgemaakt wordt van de uitzonderingsbepaling. Is deze
benoeming tegen dit salaris voor u voorlopig eens, maar nooit weer?Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Nee, dan heeft u niet goed naar mij geluisterd. Ik heb gezegd dat ik het
jammer vind dat deze eerste incidentele afwijking van de salarisafspraken
komt voordat het gehele brede perspectief bij de Kamer ter beoordeling voorligt.
Ik heb daarbij gezegd dat de motivering die de minister geeft, namelijk dat
hij de afspraken volgens de bank-cao volgt, niet zou moeten leiden tot een
ruimere toepassing van de motivering in de toekomst.De heer Tang (PvdA):Mijnheer de voorzitter. Afgelopen zaterdag had de Volkskrant twee opvallende
berichten, namelijk dat de inkomens voor de top van het Nederlandse bedrijfsleven
het afgelopen jaar met maar liefst 12% gestegen zijn én dat
het salaris van de bestuursvoorzitter van de AFM met 12% omlaag gaat.
Die daling met 12% is een stap in de goede richting. Het is de eerste
keer en gaat in tegen de trend in de marktsector. Het is nog te vroeg om vast
te stellen, maar dit kan en zal waarschijnlijk een trendbreuk zijn.De minister van Financiën schrijft dat hij in de geest van het coalitieakkoord
heeft gehandeld. Ja, in de geest van, want het akkoord beoogt de ontwikkelingen
van inkomens in de publieke en semi-publieke sector te normeren en te maximeren.
Ja, in de geest van, want het akkoord is op dit punt door het kabinet nog
niet in afspraken uitgewerkt. Het verkiezingsprogramma van de PvdA is duidelijk.
Daarin staat: "Voor de salarissen in de publieke en semi-publieke sector
wil de PvdA een heldere norm stellen: maximaal het salaris van de minister-president.
Afwijking van deze norm vraagt om verantwoording."Het gaat om het principe "comply or explain". Is een afwijking
van de norm uit te leggen? Ja, de AFM en De Nederlandsche Bank houden toezicht
op de financiële sector waar directies buitengewoon goed betaald worden.
Dat zal betekenen dat de toezichthouders goed genoeg betaald moeten worden.
De kwaliteit van het toezicht is gebaat bij mensen die ook in de private financiële
sector aan de slag kunnen. Je hebt een bankier nodig om een bankier te controleren.
Het is nog maar de vraag wat slechter is voor de financiële sector, de
overname van ABN AMRO of kwalitatief ondermaats toezicht door de AFM en De
Nederlandsche Bank. In het laatste geval moeten ook de kleine beleggers en
spaarders voor hun geld vrezen.De heer Vendrik (GroenLinks):Ik begrijp dat de maat der dingen voor de PvdA in zo'n situatie is de
sector waarop toezicht gehouden wordt. Ook in de bankensector wordt gruwelijk
veel verdiend, dus dan moet zo'n toezichthouder mee. Ik ken nog zo'n sector,
de zorg. Specialisten, ziekenhuisdirecteuren, daar wordt flink gebunkerd als
het gaat om de portemonnee. Toch hebben wij daar een directeur van de Nederlands
Zorgautoriteit, ook een VVD'er, ook een eminent man, te weten
Frank de Grave, met een heel normaal salaris. Hoe kan dat dan?De heer Tang (PvdA):Het gaat niet om de vergelijking met de marktsector, maar om de kwaliteit
van de publieke sector. Als die in het geding is, kunnen afwijkingen van de
norm denkbaar zijn. Dat is de vraag die beantwoord moet worden.De heer Vendrik (GroenLinks):Dan zou het moeten zijn dat er voor de AFM een man of vrouw uit de sector
moet komen, met jarenlange ervaring in de bankenwereld en die precies weet
hoe de hazen lopen. Als dit niet gebeurt, stellen wij volgens u het toezicht
op de financiële sector in de waagschaal en moeten wij dus navenant betalen.
Maar ik heb nooit begrepen dat de heer Hoogervorst, met respect voor zijn
persoon, zo'n briljante carrière in de financiële sector achter
de rug heeft. Hoe kan dat dan?De heer Tang (PvdA):Waar het om gaat, is de vraag wat het alternatief voor de heer Hoogervorst
is. Het alternatief voor de heer Hoogervorst is bijvoorbeeld Cees Maas, oud-topambtenaar
en lid van de raad van bestuur van ING. Dat zou een van de mogelijke kandidaten
zijn geweest. Iemand als Cees Maas verdient beduidend meer bij de ING dan
de bestuursvoorzitter van de AFM.De heer Irrgang (SP):Volgens mij is de heer Hoogervorst de afgelopen 21 jaar in de publieke
dienst werkzaam geweest. Eerst hier als medewerker, daarna als Kamerlid, later
als staatssecretaris en minister. Dat is voor hem nooit een reden geweest
om te zeggen dat de publieke dienst voor hem niet hoeft voor dat salaris.
Het ministerssalaris was voor hem gewoon voldoende. Is de AFM niet ook de
publieke dienst?De heer Tang (PvdA):Die vraag kan ik natuurlijk beantwoorden. Ja, dat is een publieke dienst
en daar moet ook recht aan worden gedaan in de beloning. Daar ga ik zo meteen
nog op in.Het gaat hier niet om de persoon, maar om de functie. Dat wilde ik net
ook tegenover de heer Vendrik aangeven. Het alternatief voor de heer Hoogervorst
kan evengoed een bankier zijn. Waarom de keuze uit de kandidaten is gevallen
op de heer Hoogervorst, kan ik niet goed beoordelen, want ik ken de andere
kandidaten niet.De heer Irrgang (SP):Het is wel van tweeën één. Of de heer Hoogervorst is
een goede kandidaat, en dan kunnen wij blijkbaar een goede kandidaat vinden
tegen een ministerssalaris. Daar heeft hij de afgelopen vijf jaar immers met
plezier voor gewerkt. Ik heb hem daar nooit over horen klagen. Of de heer
Tang kan hier niet volhouden dat dit salaris daarvoor nodig is, want anders
begrijp ik zijn redenering niet. Dat staat nog los van het feit dat voor de
publieke dienst misschien nog iets meer moet gelden dan het hoogste salaris,
zoals dat in de financiële sector gebruikelijk is.De heer Tang (PvdA):Daar kom ik zo op terug. Het gaat erom of iemand ook ergens anders terechtkan.
Neem het geval van Joop Wijn. Hij was minister van Economische Zaken en is
naar de Rabobank gegaan. Dat is dus ook mogelijk. Dat speelt hierbij dus geen
rol. Het gaat hier niet om de persoon, want dan zouden wij het debat niet
goed voeren. Het gaat hierbij om de functie en voor de beloning van die functie
is ook relevant wat in de sector wordt betaald.Bij de beloning van toezichthouders moet met twee factoren rekening worden
gehouden: het publieke karakter en de concurrerende verhoudingen op de arbeidsmarkt.
Het kabinet heeft het midden gehouden tussen de publieke vergelijkingsmaatstaf
en de mediaal van een vergelijkbare groep in de private sector. Dat is prima,
want daarin zit de afweging. Ik wil de minister van Financiën wel vragen
om specifieker te zijn. Wat is de publieke vergelijkingsmaatstaf waarover
de brief rept? Hoever ligt het salaris onder de mediaal?Ik dring er bij het kabinet op aan om snel duidelijkheid te bieden en
wel in de vorm van een beleidskader over beloningen in de publieke en semi-publieke
sector. Wanneer gaat de nieuwe norm gelden, wanneer zijn andere verlagingen
van publieke inkomens te verwachten en wanneer worden de ontslagvergoedingen
in de publieke en semi-publieke sector aangepakt?De PvdA ziet graag verdere stappen in dezelfde richting. Dit is een goede
eerste stap in de goede richting, maar wij zien graag verdere stappen in dezelfde
richting. Bij de AFM is het de vraag of en in hoeverre dat mogelijk is. Het
huidige salaris van de directeuren bij AFM is bij het vaststellen van het
nieuwe salaris een overweging geweest. Verder mag de voorzitter niet minder
verdienen dan de andere bestuurders. Hiermee komt de salarisopbouw bij de
AFM in het geding. Voor de PvdA betekent dit dat de salarissen van andere
bestuurders en de salarisopbouw bij de AFM ook tegen het licht gehouden moeten
worden, zodat duidelijk wordt dat verdere stappen in deze richting mogelijk
zijn.De PvdA ziet ook een eerste stap bij De Nederlandsche Bank. De beloningen
bij de AFM en De Nederlandsche Bank zijn gerelateerd. Zo is het salaris van
de bestuursvoorzitter bij de een gelijk aan dat van de directeuren bij de
ander. Bovendien is er een relatie met het verschil binnen de top. De PvdA
wil dat deze eerste stap een analoog vervolg krijgt bij een eerste stap tot
een lagere beloning bij de top van De Nederlandsche Bank, de directeuren en
de president.De PvdA ziet de lagere beloning voor de AFM-bestuursvoorzitter als een
trendbreuk. Er is een goede eerste stap gezet. Dat de beloning nog niet voldoet
aan een nog te bepalen norm, is uit te leggen. De PvdA ziet graag verdere
stappen bij de AFM en zeker bij De Nederlandsche Bank, waar ook een eerste
stap gezet moet worden. De PvdA ziet vooral graag snel verdere stappen in
andere delen van de publieke en semi-publieke sector. Ik hoor hierover graag
een toezegging van de minister.De heer Irrgang (SP):De heer Tang zei dat de nieuwe bestuursvoorzitter niet minder mag verdienen
dan zijn mededirecteuren. Dat vond hij onwenselijk. Wat vindt hij ervan dat
de bestuursvoorzitter van de AFM meer gaat verdienen dan zijn baas, namelijk
de minister van Financiën? Is dat dan niet evengoed onwenselijk?De heer Tang (PvdA):De AFM staat op afstand van het ministerie van Financiën. Dat hoort
zo, want de AFM moet zelfstandig toezicht kunnen uitoefenen. Ik zie die relatie
niet. Ik kan mij wel heel goed voorstellen dat er binnen een instelling een
bepaalde salarisopbouw is. Daarom zeg ik ook dat de salarisopbouw
van de AFM wat mij betreft nogmaals tegen het licht moet worden gehouden.
Daaruit blijkt immers hoeveel ruimte er is voor verdere stappen, specifiek
bij de AFM.De heer Irrgang (SP):De heer Tang kan toch niet ontkennen dat minister Bos de baas is van de
nieuwe bestuursvoorzitter van de AFM? Als hij het een probleem vindt dat de
heer Hoogervorst minder zal verdienen dan zijn mededirecteuren, moet het ook
een probleem zijn dat minister Bos minder verdient dan de heer Hoogervorst.
Dat is toch precies hetzelfde?De heer Tang (PvdA):Ik betwijfel ten zeerste of dat precies hetzelfde is. Dat zou in de visie
van de heer Irrgang betekenen dat de leden van de raad van commissarissen
meer moeten verdienen dan bijvoorbeeld de leden van de raad van bestuur. Naar
mijn idee is het voor de arbeidsverhoudingen binnen instellingen heel belangrijk
om te weten hoe de salarisstructuur in elkaar zit. Het is naar mijn oordeel
niet afhankelijk van het loon van de minister van Financiën.De heer Vendrik (GroenLinks):Mijnheer de voorzitter. Ik sta weer tegenover de minister van Financiën.
Het is weer niet goed. Het wordt tijd dat minister Bos echt iets waarmaakt
van al die mooie woorden tijdens de verkiezingscampagne en van de woorden
tijdens het laatste debat, waaruit bleek dat hij echt iets wil doen aan de
cultuur van zelfverrijking in de publieke sector en in de semi-publieke sector.
Ik meende dat het nieuwe kabinet, waarvan minister Bos deel uitmaakt, veel
waarden en normen kent. Wij wachten echter nog steeds op de uitwerking van
die ene norm. Het kabinet is inmiddels 120 dagen bezig. Hoe staat het met
de prioriteit? Ik had verwacht dat er binnen een maand een beleidsprogramma
zou zijn over de normering van salarissen in de publieke sector. Als minister
Bos daarvan namens het kabinet een dermate groot speerpunt maakt en als hij
daarvan zo'n groot nummer maakt in de campagne, is de verwachting dat hij
dat meteen uitzet op zijn departement. Dan ligt er binnen een maand een plan
op tafel. Wij hebben echter nog niets gezien. Toch is er weer iemand benoemd
voor een salaris dat € 100.000 hoger is dan dat van de minister-president.
Waarom is de uitwerking van die gevoelige passage in het regeerakkoord er
nog niet?Ik kom op de benoeming. Het schijnt in Nederland moedig te zijn dat iemand,
als hij € 312.000 kan verdienen, genoegen neemt met vermindering
van dat bedrag met 10% à 12%. Ik vind het pikant om de
Nederlandse bevolking voor te houden dat dat een prestatie van formaat is.
Als iemand ongeveer € 270.000 verdient, is dat voor de publieke
dienst wellicht een armoedeloontje. Ik vind dat een merkwaardige uitspraak
die ik absoluut niet voor mijn rekening neem. Waarom deze aanmoediging?In de brief van de minister van Financiën staat een passage over
de arbeidsmarktsituatie. Dan worden wij weer geconfronteerd met de redenering
die zo courant is in de marksector, namelijk dat iemand alleen een toppertje
is als zijn portemonnee niet meer in zijn broekzak past. Als je een toppertje
wilt halen, dient die portemonnee er ook niet meer in te passen. Wij hebben
die betogen in alle soorten en maten gehoord: "If you pay peanuts, you
get monkeys". Met andere woorden: vak K zit vol met apen. Dat geldt overigens
ook voor deze zaal. Die redenering wordt gelegitimeerd door de minister van
Financiën en die wordt gevolgd bij de aanstelling van de heer Hoogervorst
bij de AFM. Kennelijk is er voor een lager salaris niet een kwalitatief goede
persoon te krijgen. Ik vraag mij af waarom niet. Is dat wel geprobeerd? Is
er een advertentie geplaatst met de intentie om een kwalitatief hoogstaande
persoon voor die functie te vinden voor een salaris dat niet hoger is dan
dat van de minister-president? Of werkt het andersom, precies zoals de heer
Tang zegt? Is dit ook weer een dermate gevoelige functie, waarvoor probleemloos € 100.000
extra wordt betaald met als legitimatie redeneringen die in de marktsector
altijd leiden tot een hoger salaris dan dat wat gisteren werd afgesproken?
Dat is de cultuur van zelfverrijking die deze minister van Financiën
moet doorbreken. Dat doet hij echter niet met dit besluit. Hij legitimeert
het. Dat vind ik buitengewoon teleurstellend. Is dit een zaak die niet meer
is terug te draaien? Zo ja, is dat een kwestie van eens maar nooit weer? Ik
raad de minister aan om zich te bezinnen op zijn motivatie. De minister heeft
immers straks geen verhaal tegen degenen die nog volgen. Die zullen allemaal
bijzondere verhalen over hun sector hebben, waarin zo veel wordt verdiend
dat ook hun salaris aangepast moet worden. Zo wordt de norm voor topsalarissen,
het salaris van de minister-president, in de publieke en semi-publieke sector
een loze norm. Dat is het laatste waar wij op zitten te wachten. De minister
van Financiën moet zich dan ook bezinnen.De heer Tang (PvdA):Ik begrijp van de heer Vendrik dat geld er niet toe doet, omdat mensen
graag in de publieke sector komen werken. Ik hoor ook verhalen dat de overheid
aantrekkelijke arbeidsvoorwaarden moet bieden. Daarbij hoort dat de loonontwikkeling
in de publieke sector niet achterloopt bij die in de private sector. Deelt
de heer Vendrik die mening?De heer Vendrik (GroenLinks):Ik heb er behoefte aan om de bewijslast om te draaien. Laten wij het maar
eens proberen. Wij zetten alle topfuncties in de publieke sector in principe
op het salaris van de minister-president. Dat is al heel veel. Dan zit je
al binnen de top 2% van het inkomensgebouw. Dan gaat het al om veelverdieners.
Ik wil dan nog wel eens zien hoeveel topfuncties, die aantrekkelijk zijn vanwege
positie, verantwoordelijkheid en invloed, uiteindelijk niet ingevuld worden.
Ik geloof het verhaal niet meer dat op voorhand een ton meer gegeven moet
worden omdat je anders geen kwaliteit krijgt. Ik vraag het kabinet dan ook
om paal en perk te stellen. Dit is immers de motor van de salarisspiraal aan
de bovenkant in de publieke en private sector. Het is nooit genoeg. Er is
altijd reden tot meer. De markt kent altijd een plek waar een hoger salaris
wordt geboden. Wij moeten daarmee radicaal breken.De heer Tang (PvdA):De heer Vendrik erkent blijkbaar dat hier een probleem speelt.De heer Vendrik (GroenLinks):Ik ben benieuwd of het een probleem is als dit goed wordt uitgeprobeerd.
Ik ben benieuwd of het kabinet dan met recht en reden kan zeggen
geen mensen te kunnen vinden aan wie de functie is toe te vertrouwen.De heer Tang (PvdA):De heer Vendrik wil dus wel een gokje wagen met de kwaliteit van de publieke
sector en het toezicht op de financiële sector? Ik heb in mijn bijdrage
gezegd dat het kan raken aan de kleine beleggers en de kleine spaarders.De heer Vendrik (GroenLinks):Dit is unfair van de heer Tang. De politieke leiders van dit kabinet hebben
in de verkiezingscampagne veel woorden gesproken over de noodzaak om hieraan
paal en perk te stellen. Ik vind dat zij het gewoon moeten doen. Dan zien
wij wel of het schip strandt. Als een topfunctie in de publieke sector niet
ingevuld kan worden door iemand tegen het salaris van de minister-president,
praten wij verder. Dan zien wij wel welke maatregelen genomen moeten worden
om alsnog een topper binnen te halen. De heer Tang stelt echter op voorhand
dat geen kwaliteit binnengehaald kan worden tegen een topsalaris op het niveau
van de minister-president. Ik geloof niet dat het op voorhand niet lukt. Het
kabinet probeert het niet eens. Daar maak ik bezwaar tegen. Ik vraag de minister
van Financiën dan ook om zich te bezinnen.De heer Van der Vlies (SGP):Voorzitter. De SGP-fractie gunt de nieuwe voorzitter van de Autoriteit
Financiële Markten, een mooie en verantwoordelijke baan, een goed salaris.
Wij hebben dat niet op zichzelf te beschouwen. De Kamer heeft in de afgelopen
jaren diverse debatten gevoerd over de topsalarissen. Daarover is veel te
doen geweest. Wij hebben voorgegeven daar iets aan te zullen doen. Wij hebben
voorgegeven daar ook iets aan te kunnen doen voor de publieke en de semi-publieke
sector. Ik heb ook de vorige keer gezegd dat het uiteindelijk steeds uitmondt
in een demonstratie van machteloosheid. Het gebeurt immers niet echt.Ook nu hangen natuurlijk veel burgers naar adem happend aan de buis. Wat
zal er gebeuren? Ik geef hen op een briefje: er verandert niet veel. Het morele
appel waar ik mij de vorige keer bij aansloot toen deze minister van Financiën
hierin zijn ankerplaats zocht, gaat wel uit maar wordt niet doorslaggevend
en gezaghebbend beantwoord. Daarmee zet de werkelijkheid van de dag van vandaag
de politiek te kijk. Dat beeld bevalt de SGP-fractie niet.In het coalitieakkoord staan heldere passages. Daarin staat bijvoorbeeld
dat de inkomens genormeerd respectievelijk gemaximeerd worden en dat in de
publieke en semi-publieke sector het inkomen van de minister-president als
maximumnorm geldt. Dat is helder. Wat staat er echter in het voorstel voor
de benoeming? Uit het overleg met de raad van toezicht is weliswaar het resultaat
van 12% minder salaris dan de vorige voorzitter gekomen, maar toch
is het salaris heel veel meer dan de maximumnorm van de minister-president.
Ik begrijp het wel. Er zijn nog twee bestuursleden en een voorzitter van een
bestuur moet ten minste net zoveel en eigenlijk iets meer dan de zittende
bestuursleden verdienen. Zo zal het ook wel gegaan zijn. Dat legde een bodem
in de ruimte die er bestond voor aanpassing. Overigens hoor ik graag een verantwoording
van deze gang van zaken. Mijn vraag in dit verband luidt als volgt. Blijven
eventuele nieuwe bestuursleden net zo hoog in die boom zitten of gaan die
straks ook een beetje omlaag? Ik vind het heel frappant dat in de brief van
de minister staat dat de beloning van de twee bestaande en te zijner tijd
nieuw te benoemen bestuurders ongewijzigd blijft. Even later wordt een relatie
gelegd met de algemene bank-cao. Ik hoor graag of dit echt gezien mag worden
als een eerste stap in een proces waar wat op volgt zodra dat mogelijk is,
of dat dit het is.De vergadering wordt enkele minuten geschorst.Minister Bos:Voorzitter. Ik dank de leden voor hun bijdragen aan dit debat. Hoe moeilijk
en gecompliceerd het onderwerp ook is, ik sta hier graag, omdat wij ons immers
dienen te verantwoorden, ook tegenover de Kamer, voor dit type benoemingen
en de daarbij horende salarissen. Vooraf wil ik proberen om op een drietal
punten eenzelfde blik op de feiten te bereiken om misverstanden te voorkomen.Voor zover ik weet, is dit de eerste keer dat bij de aanstelling van een
nieuwe bestuurder in de publieke sector het salaris omlaag gaat. Dat is een
regelrechte breuk met de trend van de afgelopen jaren, toen de salarissen
alleen maar omhoog gingen.Ten tweede: de nieuwe voorzitter van de raad van bestuur van de AFM verdient € 120.000
minder dan hij zou kunnen verdienen in een vergelijkbare baan in het bedrijfsleven.Ten derde: door de salarisstijgingen van de bestuurders van de AFM te
verbinden aan de salarisstijging in de cao voor het bankpersoneel garanderen
wij dat als de man of de vrouw in de postkamer er jaar op jaar 2% op
vooruitgaat, hetzelfde geldt voor de hoogste baas in de organisatie. Ik vind
dit drie resultaten waar wij toch met enige voldoening naar zouden moeten
kunnen kijken en die ook voor een voorbeeldwerking voor de rest van de publieke
sector significant zouden kunnen zijn.Ik wil nog een andere opmerking maken in de sfeer van feiten en mogelijke
misverstanden. Gisteren of vandaag nog las ik in de kranten een citaat van
de heer Irrgang. Hij zei zoiets van "die Hoogervorst is een ambtenaar"
en "Bos zakt voor zijn eerste test en geeft hem gelijk € 274.000".
In dat citaat zitten een paar op elkaar gestapelde misverstanden. Het gaat
hier niet om een ambtenaar, maar om een bestuurder van een privaatrechtelijke
zelfstandige bestuursorganisatie. Ik bepaal het salaris ook niet; het beloningsbeleid
en dus het salaris worden bepaald door de raad van toezicht. Op een gegeven
moment word ik wel gevraagd om dat bezoldigingsbeleid goed te keuren. Hoe
graag ik dat ook had gewild, zeg ik in de richting van de heer Vendrik, ik
ga ook niet over wervingsadvertenties, over de manier waarop mensen gerekruteerd
worden voor zo'n functie. Dat zijn alle verantwoordelijkheden van de raad
van toezicht van de desbetreffende organisatie. Het enige moment waarop ik
ermee te maken krijg, is als ik een bepaalde benoeming moet goedkeuren. Dan
kan ik mijn voet tussen de deur zetten en proberen tot een dialoog, een discussie
daarover te komen en dat heb ik ook gedaan.De heer Irrgang (SP):Voorzitter. De AFM wordt volgens mij toch voor 100%
of nagenoeg 100% door de overheid gefinancierd. Er kan dus geen twijfel
over bestaan dat het hier gaat om de semi-publieke sector. De minister moet
het goedkeuren, maar had dat dus ook niet kunnen doen. Hij had er kunnen staan
en kunnen zeggen dat hij vanaf dit moment die norm wil handhaven.Minister Bos:Ik zal er graag iets meer over zeggen, maar uw veronderstelling klopt
niet: het salaris van de voorzitter van de raad van bestuur van de AFM is
slechts voor ongeveer een kwart gefinancierd uit belastingmiddelen en wordt
voor 75% opgebracht door het bedrijfsleven. De kosten voor de Nederlandse
belastingbetaler voor een excellente voorzitter van het bestuur van de Autoriteit
Financiële Markten bedraagt ongeveer € 75.000 en dat is ongeveer
een ton minder dan het nieuwe normsalaris van de minister-president.De heer Irrgang (SP):Voor alle duidelijkheid: zegt u nu dat de AFM niet behoort tot de semi-publieke
sector?Minister Bos:Neen, ik heb gedaan wat ik heb gedaan, omdat ik vind dat wij ons in de
geest van het coalitieakkoord iets moeten aantrekken van wat daar aan normen
en maxima in staat. Verderop in mijn betoog wil ik nog wel wijzen op enkele
complicaties waarvoor wij nog wel komen te staan in de debatten die wij ongetwijfeld
nog zullen gaan voeren over de marges die wij op dit punt willen hanteren.
Ik ben in ieder geval van mening – of het nu wel of niet precies valt
onder de definities van publieke of semi-publieke sector – dat het zich
in ieder geval in de publieke sfeer afspeelt en ik dientengevolge gehouden
ben om te proberen om een gematigd salaris na te streven daar waar ik dat
kan.Misschien mag ik direct een mogelijk derde misverstand uit de weg ruimen
en dat gaat over dit concrete geval. Vlak na mijn aantreden als minister van
Financiën kreeg ik te horen dat de werving- en selectieprocedure voor
deze functie in gang was gezet en had geleid tot een uiteindelijke selectie
van drie kandidaten. De heer Hoogervorst kwam hier als voorkeurskandidaat
van de raad van toezicht uit. In die selectieprocedure behoorde het salaris
zoals dat tot dan toe bij de heer Docters van Leeuwen aan de orde was geweest,
tot de beschikbare informatie. Ik moest dus op een buitengewoon laat moment
in de procedure, namelijk toen de hele werving en selectie achter de rug was
en er al een voorkeurskandidaat was van de raad van toezicht, beslissen of
ik nog wilde debatteren of discussiëren over het salaris. Ik heb dat
gedaan, maar ik zeg erbij dat ik dat zelf op het randje vind. Iemand is een
selectieprocedure in gegaan op basis van allerlei veronderstellingen over
het salaris dat met de betreffende functie gemoeid is. Er was in ieder geval
kennis aanwezig over het oude salaris. Aan het einde van de procedure ben
ik nog een keer begonnen met vragen of het niet wat minder zou mogen. Ik wil
dat hier wel helder hebben. Ik sta ervoor dat ik het zo heb gedaan, maar dat
betekent wel dat wij bij volgende benoemingen in een heel andere situatie
kunnen zitten en het debat hier ook op een andere manier zal plaatsvinden.
Bij volgende benoemingen kun je namelijk afspraken maken met de raad van toezicht
op basis van welke arbeidsvoorwaarden in de markt wordt gekeken voordat een
werving- en selectieprocedure plaatsvindt. Dat was nu niet mogelijk.De heer Vendrik (GroenLinks):Ik wil nog even terug naar de misverstanden die de minister van Financiën
meende te moeten wegruimen. Om alle misverstanden te vermijden: de minister
van Financiën keurt het beloningsbeleid van de AFM goed. De minister
van Financiën keurt de begroting van de AFM goed. Alle uitgaven van de
AFM, of ze lopen via de rijksbegroting van Financiën dan wel via verplichte
heffingen die door het financiële bedrijfsleven worden opgebracht, worden
gefinancierd uit specifieke belastingen. Daarmee hoort de AFM volwaardig tot
de publieke sector en keurt de minister alles goed wat hier aan de hand is:
het geld en het beloningsbeleid. Daarmee is zijn machtspositie volledig zou
ik denken. Toch?Minister Bos:Ik keur de benoeming goed zoals het voorstel aan mij wordt gedaan door
de raad van toezicht, maar ik kan bijvoorbeeld niet zelf een bepaalde salarishoogte
afdwingen. Ik kan niet verordonneren dat een bepaald salaris wordt betaald.
De raad van toezicht komt met een voorstel naar mij toe en daarop kan ik "nee"
zeggen. De raad kan tien keer met hetzelfde salaris naar mij toe komen en
dan kan ik tien keer "nee" zeggen. Daarmee ben ik dus nog niet op
een lager salaris uitgekomen. Ik zal het dus moeten hebben van een zodanige
dialoog met de raad van toezicht dat ik de raad er op grond van allerlei inhoudelijke
argumenten van kan overtuigen dat het voorstel dat in eerste instantie is
gedaan, te hoog is en dat het misschien een slag lager moet. Dat heb ik geprobeerd.
Verdere instrumenten heb ik niet. Daarbij waren wij al heel ver in de procedure
en dat beperkte ook de mogelijkheden.Als wij concreet kijken naar de cijfers van 2006 werden de kosten van
de AFM voor 72% opgebracht door het bedrijfsleven zelf en niet door
de Nederlandse belastingbetaler.De heer Vendrik (GroenLinks):Ik kom in mijn tweede termijn nog wel even terug op dit punt, want ik
heb nog twee vragen over het laatste feit dat de minister naar voren brengt.
Begrijp ik goed dat de AFM een procedure is gestart waarvan men wist dat zowel
de beloning als de benoeming uiteindelijk geaccordeerd moest worden door de
nieuwe minister van Financiën? Men is de procedure vast gestart terwijl
er sprake was van een politiek interbellum. Heeft dat bij de AFM of het demissionaire
kabinet niet tot enige terughoudendheid geleid, ook gelet op de publieke discussie
hierover?Ik kom nu op mijn tweede vraag. De minister wordt in een heel laat stadium
geconfronteerd met dit niet helemaal aangename feit. Ik neem hem dat niet
kwalijk, want zo gaat dat dan. Wat was er gebeurd als de minister had gezegd
dat hij dit niet voor zijn rekening zou nemen? Dit gelet op het belang van
de zaak, de belofte die hij had gedaan en de afspraak in het coalitieakkoord.Minister Bos:Ik weet niet wat er dan was gebeurd. Het enige dat ik weet, is dat de
raad van toezicht heeft geworven op basis van het bestaande beloningsbeleid
dat ook was goedgekeurd door de minister van Financiën. In principe loopt
dat beleid tot 1 januari 2008. Men bewoog zich dus volstrekt binnen de
kaders die met de politiek waren afgesproken in de afgelopen jaren. Ik heb
van de gelegenheid gebruik gemaakt om te proberen om een discussie te entameren,
ook met het oog op het feit dat wij sowieso per 1 januari
2008 nieuwe afspraken moeten maken over het bezoldigingsbeleid voor bestuurders
bij de AFM. Het moment waarop de benoeming moest worden goedgekeurd, leek
mij een goed moment om die discussie aan te zwengelen. Ik weet niet hoe het
verder zou zijn gegaan.Ik heb als minister van Financiën de verantwoordelijkheid, wetende
dat de heer Docters van Leeuwen later dit jaar vertrekt, om ervoor te zorgen
dat er op tijd een goed ingewerkte opvolger is. Het is in het belang van Nederlandse
spaarders en beleggers dat er een goed functionerend bestuur is. Bij alle
afwegingen die ik moet maken, hoort ook een afweging met betrekking tot de
vraag wat de gevolgen zouden zijn als ik nog langer dwars was blijven liggen,
zowel wat betreft vertraging als voor het bestuur dat de sector hard nodig
heeft. Een andere afweging heeft te maken met de redelijkheid van de uitkomst.
Die vond ik redelijk, dus ben ik uiteindelijk in een buitengewoon constructieve
dialoog met de raad van toezicht hierop uitgekomen.De heer Van der Vlies (SGP):Dat deze minister in deze procedure vrij laat aan tafel aanschoof, valt
hem niet te verwijten. In de Kamer en het kabinet klinkt echter al een jaar
of vijf een moreel appel. Dat heeft kennelijk onvoldoende gewerkt in het perspectief
dat de raad van toezicht bood aan de nieuw te benoemen kandidaat.Minister Bos:Dat vind ik een te sterke conclusie, met name omdat de raad van toezicht
zich bewoog binnen grenzen die al waren geautoriseerd door de politiek, ook
na de golf van discussies over hoge inkomens en dergelijke in 2005. Wat betreft
het beloningsbeleid is er al een geschiedenis bij de AFM en De Nederlandsche
Bank. Bij DNB zijn salarissen al sinds 2002 bevroren en bij de AFM sinds 2005.
Daarnaast zijn vertrekregelingen, pensioenvergoedingen en onkostenvergoedingen
aangepast. Binnen die kaders heeft de raad van toezicht dus al buitengewoon
veel gedaan en hij bleef er ook echt binnen. Die kaders lagen overigens, ook
al in de vorige periode, zwaar onder het marktgemiddelde. Om nu te zeggen
dat men zich niets heeft aangetrokken van discussies, moreel of anderszins,
rondom topinkomens, gaat mij te ver. Er is in de afgelopen jaren al ontzaglijk
veel gebeurd, juist in die sfeer. Ik vond alleen dat het nog net een stapje
verder kon gaan. De mogelijkheid die ik daartoe had, heb ik benut.De heer Van der Vlies (SGP):Heb ik goed begrepen dat het perspectief dat werd geboden aan de nieuw
te benoemen kandidaat wat betreft het salarisniveau lag op het niveau van
de zittende voorzitter, dus ongeveer op € 320.000?Minister Bos:De solliciterende kandidaten hadden allemaal kennis van het salarisniveau
van de vorige voorzitter. De raad van toezicht is er in de procedure altijd
duidelijk over geweest dat er over de uiteindelijke arbeidsvoorwaarden overleg
met en toestemming van de minister van Financiën nodig zou zijn. Ik vind
dus echt dat men wat dat betreft buitengewoon keurig en fatsoenlijk heeft
gehandeld.De heer Irrgang (SP):De minister zei dat hij zich beperkt voelde doordat de procedure al in
gang was gezet en dat er al verwachtingen waren gewekt. Betekent dit dat hij
eigenlijk verder had willen gaan? Had hij eigenlijk, als hij de ruimte had
gehad naar zijn gevoel, het salaris van de minister-president wel als maximumnorm
willen hanteren?Minister Bos:De kandidaten hebben gesolliciteerd op een functie waarvan zij wisten
dat die betaald werd op een niveau van ruim boven de drie ton. Ik vond en
vind dat dan niet als de hele sollicitatieprocedure is doorlopen, alle gesprekken
achter de rug zijn en een voorkeurskandidaat wordt voorgedragen, kan worden
gezegd dat de kandidaat in kwestie geen ruim drie ton krijgt, maar dat het
bedrag wordt gehalveerd en op het salarisniveau van de minister-president
wordt gebracht. Dat vind ik gewoon niet fatsoenlijk. Ik vind wel dat wij bij
nieuwe gevallen waarbij wij wel aan het begin van een procedure invloed kunnen
hebben op het perspectief dat op het gebied van arbeidsvoorwaarden wordt geboden
aan sollicitanten moeten kijken op welke wijze wij die norm van het ministerssalaris
een rol kunnen laten spelen. Dat kader bestaat nog niet. Er zijn nog geen
afspraken over gemaakt. Ik heb vandaag goed naar mevrouw De Pater geluisterd,
die heeft gezegd dit als een groot gemis te ervaren. Ik heb het ook als een
groot gemis ervaren. Ik zal aan mijn collega van Binnenlandse Zaken vragen
om de Kamer zo snel mogelijk te informeren wanneer dit kader beschikbaar komt.
In dit concrete geval betekende het niet alleen dat ik pas op een heel laat
moment in de procedure moest doen wat ik kon doen – en ik ben van mening
dat ik dat naar redelijkheid heb gedaan – maar ook dat wij ons een eigen
interpretatie moesten vormen van de uitleg van de teksten in het coalitieakkoord
voor dit specifieke geval. In eerste instantie heb ik dat zelf moeten doen.
Ik heb dit later gedeeld met mijn collega's in het kabinet. Daarover wil ik
graag nog iets zeggen.De voorzitter:Met alle respect voor de vragensteller, stel ik voor dat de minister eerst
zijn betoog vervolgt. Anders is het beeld niet compleet.Minister Bos:Voorzitter. In de tekst van het coalitieakkoord met betrekking tot dit
soort salarissen staan drie elementen centraal. In de eerste plaats wordt
gesproken over de publieke en semi-publieke sector. In de tweede plaats wordt
gerefereerd aan de adviezen van de commissie-Dijkstal. In de derde plaats
wordt gesproken over normering en maximering. Dat zijn de drie samenstellende
delen.Vervolgens speelt een aantal punten een rol. Ten eerste speelt de vraag
welke precies de afbakening is van de sectoren, bedrijven, organisaties en
sferen waarover het gaat. Speelt de norm op elke plek binnen deze groep instellingen,
bedrijven een even grote rol?Bij het Rijk en het openbaar bestuur is het duidelijk dat de ambtenaren
op departementen, burgemeesters en commissarissen van de Koningin volledig
uit belastinggeld worden betaald. Wij gaan er zelf helemaal over hoeveel zij
krijgen betaald. Wanneer wij het kader gaan uitwerken, kan ik mij dus goed
voorstellen dat voor deze sfeer wordt vastgesteld dat de norm maximaal moet
gelden. Er is hier niet of nauwelijks ruimte om van de norm af te wijken.Op iets grotere afstand komen wij bij de publiekrechtelijke zbo's en privaatrechtelijke
zbo's. Er zit dan bijvoorbeeld vaak een raad van toezicht tussen die bepaalt
hoeveel wordt betaald. Wij bevinden ons dan slechts in een
rol om het salaris al of niet te accepteren, maar kunnen het niet vaststellen.Nog een stapje verder komen wij bijvoorbeeld bij staatsdeelnemingen. Dat
betreft private bedrijven met publieke aandeelhouders, die op private markten
opereren. Gaan wij dat bereik al dan niet onder de publiek en semi-publieke
sfeer rekenen? Op welke manier gaan wij hier de norm hanteren?Ten slotte is er de echte semi-publieke sector in de zin van ziekenhuizen,
universiteiten, en woningbouwcorporaties. Deze zijn in zo'n hoge mate verzelfstandigd
dat wij ons moeten afvragen op welke manier wij de controle kunnen gaan houden
op de salarisstelling.Deze discussie zal moeten worden beslecht bij de bespreking van de kaderstelling
en de daaruit voortvloeiende wet- en regelgeving die minister Ter Horst aan
de Kamer zal voorstellen. De afgelopen maanden heb ik voor mijzelf besloten
dat ik een verantwoordelijkheid heb om te proberen bij te dragen aan een gemachtigde
salarisontwikkeling, ook al is de AFM een privaatrechtelijke organisatie en
geen publiekrechtelijke organisatie en ook al ben ikzelf niet degene die het
salaris vaststelt maar kan ik er op zijn best in bewilligen. Dat is dus mijn
interpretatie van het coalitieakkoord geweest. De tweede interpretatie daarvan
was, dat de normstelling uit het coalitieakkoord in essentie een "comply
or explain"-karakter heeft. Dat is vooral een antwoord aan de heer Cramer.Ik meen dat dit de geest van de debatten is geweest die de Kamer over
salarissen in de publieke en semi-publieke sector heeft gevoerd. Je moet een
norm hanteren. Wij mogen niet uitsluiten dat zich situaties voordoen waarin
je er met deze norm niet uitkomt. Die moeten dan gemotiveerd worden verantwoord,
in eerste instantie in de ministerraad en vervolgens wellicht ook in de Kamer.
Ik heb er dan ook totaal geen probleem mee dat ik hier nu sta.Dit is vervolgens het onderwerp van het debat tussen mij en de raad van
toezicht geweest: kunnen wij beargumenteren dat in dit geval een salaris moet
worden betaald dat hoger is dan dat van de minister-president? Is dat, voor
mij als minister van Financiën en vervolgens voor het kabinet, acceptabel?
Daarbij heeft een aantal zaken een rol gespeeld. Net zoals wij dat doen bij
staatsdeelnemingen, is gekeken naar vergelijkbare functies in de markt. Vervolgens
kan de keuze worden gemaakt of je in de bovenste 25% of de tweede of
derde 25% gaat zitten. Bij staatsdeelnemingen kijken wij meestal maar
die mediaan. Dat zou in dit geval een bedrag van € 390.000 zijn
geweest. Dat is het salaris dat in de markt betaald wordt voor een functie
van vergelijkbare zwaarte. Daartegenover staat dat het genormeerde ministerssalaris
in de nieuwe situatie zich rond de € 170.000 en € 180.000
bevindt. Dat zijn dan de twee ijkpunten: de maximale norm uit hoofde van het
coalitieakkoord van € 170.000/€ 180.000 en de marktnorm
van € 390.000. De vraag is dan hoe daartussen een verstandig evenwicht
te vinden.Daarbij hielp het feit dat er al twee andere bestuurders zitting hebben
in het bestuur van de AFM en dat wij een aantal jaren geleden al gemerkt hebben
dat het problematisch is om goede mensen te vinden voor het salaris wat zij
thans verdienen. Het leek dus niet redelijk om te veronderstellen dat het
salaris van de andere bestuurders nog verder omlaag zou kunnen. Als je dat
salaris omlaag zou brengen, zou in de organisatie AFM een flink aantal mensen
meer gaan verdienen dan hun bestuur. Daarmee moet je ook rekening houden.
Wij hebben op een gegeven moment gezegd: het salaris van de bestuurders laten
wij voor wat het is. De voorzitter van het bestuur zat er 25% boven.
Dat gaan wij verlagen. Die gaat er 10% boven zitten, net zoals in het
nieuwe systeem de minister-president 10% meer gaat verdienen dan de
ministers. Dan kom je dus uit op een verlaging van 12% met het daarbij
behorende salaris van € 274.000.Een van de redenen waarom het allemaal zo lang heeft geduurd, is dat wij
dit soort gesprekken hebben gehad met de raad van toezicht. Is het redelijk
om het salaris van de bestuurders omlaag te brengen? Hoe is dat vorige keren
gegaan als je mensen uit de arbeidsmarkt probeerde te trekken? Lukt het voor
dat salaris? Zat dat aan de bovenkant of aan de onderkant? De tweede complicatie
was dat in het verleden een verband is aangebracht tussen de salarissen van
de AFM enerzijds en de salarissen van De Nederlandsche Bank anderzijds. Als
wij dat verband handhaven, betekent dit dat er bij nieuwe aanstellingen bij
De Nederlandsche Bank forse salarisverlagingen zullen plaatsvinden. Dat is
natuurlijk ook onderwerp van discussie geweest met de raad van commissarissen
van De Nederlandsche Bank en daarin is ook wat tijd gaan zitten. Dat is de
reden dat het allemaal iets langer geduurd heeft dan in eerste instantie mogelijk
leek.De voorzitter:De minister stopt, maar dat is nog geen reden om allemaal vragen te gaan
stellen. Is er straks behoefte aan een tweede termijn?De heer Vendrik (GroenLinks):Misschien ook wel aan een derde.De voorzitter:Dan stel ik u in de gelegenheid één vraag te stellen.De heer Vendrik (GroenLinks):Is in de afgelopen tijd door de minister, de raad van toezicht of door
wie ook maar die bij deze wervingsprocedure voor de nieuwe voorzitter van
de AFM betrokken is geweest, aan kandidaat nummer één gevraagd
of hij het doet voor € 170.000?Minister Bos:Ik ben daarbij zelf niet betrokken geweest en ik weet het antwoord niet.
Ik denk het niet.De heer Vendrik (GroenLinks):Over dit soort bijna onbenulligheden gaat het. Hoe serieus ben je om een
zeer gevoelige politieke norm ook daadwerkelijk te effectueren?Minister Bos:U moet even zorgvuldig zijn, mijnheer Vendrik. U stelt een vraag over
iets wat zich heeft afgespeeld voor het aantreden van dit kabinet. De wervingsprocedure
is toen gestart.De heer Vendrik (GroenLinks):Nee, ik ga de minister niet lastig vallen over wat voor zijn aantreden
is gebeurd, Dat gun ik hem. Het gaat over de periode vanaf zijn aantreden
tot aan het schrijven van de brief aan de Kamer, waarin de minister vanuit
zijn verantwoordelijkheid heeft aangedrongen op verlaging van het oorspronkelijk
beoogde salaris. Is in die periode de hamvraag gesteld of de
best geschikte kandidaat bereid is het te doen voor de norm die in het coalitieakkoord
staat?Minister Bos:Nee, die vraag is niet gesteld. Dat heeft een aantal redenen. De praktische
reden is dat ik het niet fatsoenlijk zou hebben gevonden om aan een kandidaat
die al een hele procedure had doorlopen op grond van andere informatie over
de arbeidsvoorwaarden helemaal aan het eind van de rit te vragen of hij het
ook voor de helft minder zou willen doen. Dat vind ik echt op gespannen voet
staan met fatsoensnormen.De principiële reden is dat wij te maken hebben met salarisverhoudingen
binnen een bestuur. Als ik dat had gedaan, zouden de salarisverhoudingen binnen
de organisatie van de AFM totaal op hun kop hebben gestaan, wat het de AFM
onmogelijk zou hebben gemaakt om in de toekomst de vereiste medewerkers aan
te trekken. Als ik van de nieuwe voorzitter in dat late stadium had gevraagd
om € 170.000 te verdienen, zou de voorzitter € 70.000
minder gaan verdienen dan zijn bestuurders. Dat komt het gezag van zo'n voorzitter
niet ten goede. Ik vind dat je in redelijkheid – dat is het uitgangspunt
geweest van het beleid – rekening mag houden met twee dingen. Ten eerste
gaat het om een functie in de publieke sfeer, dus het salaris hoort gematigd
te zijn. Ten tweede zijn dit mensen die ook in de marktsector voor veel meer
geld aan de bak kunnen komen. Tussen die twee moet je een verstandig midden
zien te vinden. Dat heb ik gedaan.De heer Cramer (ChristenUnie):De minister geeft een duidelijke toelichting op zijn overwegingen. Hij
zegt zelf dat hij het ontbreken van een kader als een gemis heeft ervaren.
Waarom is er niet eerst gewerkt aan dat kader, zodat er een heldere afweging
kan worden gemaakt? Wanneer kunnen wij dat kader wel verwachten?Minister Bos:Ik heb in de richting van mevrouw De Pater al toegezegd dat ik collega
Ter Horst zal vragen om de Kamer zo snel mogelijk daarover te informeren.
Ik weet dat men er uitdrukkelijk mee bezig is. Ik ken uit mijn hoofd niet
het precieze tijdpad. Zelf heb ik de inschatting gemaakt dat ik er niet op
kon wachten, omdat het vertrek van de huidige voorzitter bij de AFM al was
aangekondigd. Ik vind het mijn verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat
er tijdig een opvolger is. Overigens is dit belangrijke en urgente materie,
maar ik heb gewezen op de variëteit van organisaties in de publieke sfeer,
op de heel grote verschillen tussen salarissen waar je wel iets aan kunt doen
en salarissen waar je veel minder direct iets aan kunt doen, op de heel verschillende
arbeidsmarkten die daarbij een rol spelen en ook op de vraag onder welke omstandigheden
je de norm strak moet hanteren en onder welke omstandigheden je misschien
daarvan mag afwijken. Het zijn allemaal vragen die wij bij de totstandkoming
van het kader zullen moeten beantwoorden. Daar werk ik graag aan mee, maar
dat was inderdaad nog niet klaar.De heer Tang (PvdA):U noemt de relatie met de beloningen bij De Nederlandsche Bank. Hoe zit
dat precies? Gaan de directeuren bij De Nederlandsche Bank ook 12%
minder verdienen? Wat betekent dit bijvoorbeeld voor het inkomen van de nieuwe
Nout Wellink?Minister Bos:In de oude systematiek verdiende de voorzitter van de raad van bestuur
van de AFM evenveel als een directeur bij De Nederlandsche Bank. De verlaging
met 12% voor de voorzitter van de AFM zou betekenen dat bij een nieuwe
aanstelling ook een directeur van De Nederlandsche Bank minder zou verdienen
dan zijn voorganger. Als wij ook het principe zouden hanteren dat de president
van De Nederlandsche Bank niet 25% meer verdient dan zijn directeuren,
maar slechts 10% zoals bij de AFM, zou het salaris van de nieuwe president
van De Nederlandsche Bank 23% lager liggen dan thans en zich ongeveer
op het niveau van 1995 bevinden. Dat is heel fors. Daarover moet goed nagedacht
worden. Over dergelijke zaken ben ik in gesprek met de raad van commissarissen.De heer Irrgang (SP):Er komt nu een voorzitter die niet uit de financiële sector komt,
maar uit de semi-publieke sector, in ieder geval in de afgelopen 21 jaar.
Is dat een goede kandidaat? Valt er nog iets te doen aan dat salaris?Minister Bos:Aan dat salaris valt niets te doen. De benoeming vindt plaats door de
raad van toezicht, die ook een voorstel doet over het salaris. Uiteindelijk
bewillig ik daarin. Ik heb erin bewilligd en dat verdedig ik hier ook. Ik
denk dat er een uitstekende kandidaat is benoemd. De heer Van Dijck vroeg
of er sprake was van een politieke benoeming. Daarvan was geen sprake. De
procedure is door de raad van toezicht bij de AFM opgesteld met een keurig
functieprofiel. Er zijn headhunters ingeschakeld en er is gezocht naar de
persoon met de beste kwaliteiten. De heer Hoogervorst heeft in laatste instantie
gewonnen van mensen die allemaal buitengewoon gekwalificeerd en ook zeer gespecialiseerd
waren. Dus hij heeft op geen enkele andere kwaliteit dan de voor deze functie
noodzakelijke kwaliteiten uiteindelijk de voorkeur gekregen van de raad van
toezicht.De heer Tony van Dijck (PVV):Als ik de minister zo beluister, houd ik mijn hart vast of hij zijn belofte
zal nakomen om in de publieke sector die maximumnorm te hanteren. Op het moment
dat er een vacature is en je daarbij wilt insteken op die maximumnorm, krijg
je te maken met het feit dat de adjuncten of andere bestuurders daardoor meer
gaan verdienen dan de topbestuurders. Ik vraag mij dan ook af hoe de minister überhaupt
de norm die in het coalitieakkoord wordt voorgesteld, wil bewerkstelligen.Minister Bos:Ik had ook in overleg kunnen treden met de raad van toezicht van de AFM
om het salarisniveau van de twee andere bestuurders ook ter discussie te stellen.
Ik had de bodem die nu in dat gebouw zit, kunnen verlagen. Als ik dat gedaan
had, was dit soort problemen niet aan de orde geweest. Ik heb dat echter niet
gedaan, omdat een aantal zeer gespecialiseerde medewerkers in die organisatie,
die nu al tegen hoge salarissen werken, dan meer zouden zijn gaan verdienen
dan hun bazen. Dat zou het daar bestaande salarisgebouw totaal verstoord hebben.
Ten tweede is in 2005 bij de laatste werving van een bestuurder voor de AFM
al gebleken dat het salaris dat op dat moment gehanteerd werd, niet bepaald
gemakkelijk in de markt lag en dat het dus moeite kostte om iemand met de
vereiste expertise te pakken te krijgen.Ik ben het helemaal eens met de heer Vendrik dat wij niet te gemakkelijk
moeten meegaan met de redenering dat mensen alleen maar met heel veel geld
gelokt kunnen worden en dat zij in de publieke sector minstens evenveel moeten
verdienen als in de marktsector. Er is geen enkele reden om dit automatisme
te veronderstellen. Dat hebben wij ook niet gedaan. Wij hebben een salaris
geaccordeerd dat € 120.000 lager is dan in de markt voor zo'n functie
gewoon is. Het zal ons echter nog heel wat hoofdbrekens kosten om te bepalen
hoe wij in de toekomst, als wij er vanaf het begin van de wervingsprocedure
bij kunnen zijn, ervoor kunnen zorgen dat dit soort automatismen niet optreedt,
hoe wij maximaal druk kunnen zetten op het proces en hoe wij de nieuwe norm
zo lang mogelijk levend kunnen houden. Ik ben echter vastberaden om het wel
te proberen.Voorzitter. Ik vat het nog even samen. Ik meen ten aanzien van deze concrete
benoeming in redelijkheid gedaan te hebben wat ik kon, zowel ten opzichte
van de specifieke persoon als ten opzichte van de raad van toezicht. Gezien
het feit dat het kabinet met genoemde normstelling voor salarissen is aangetreden
terwijl de procedure al gaande was, en gezien de vraag wat je in redelijkheid
mag bieden aan iemand die bereid is om in deze sector te gaan werken, meen
ik dat wij in alle opzichten een redelijk evenwicht gevonden hebben.Ik ben onverminderd van plan om in nieuwe gevallen de normstelling uit
het coalitieakkoord tot uitgangspunt te nemen. Zolang dat kader nog niet helemaal
bediscussieerd is, zullen wij moeten uitgaan van veronderstellingen en dingen
moeten proberen. Daar kunnen wij echter ook weer van leren. Dat hoort er ook
bij. Ik vind dat niet erg, want ik constateer ook dat er, hoe bescheiden deze
eerste stap ook is, wel sprake is van een trendbreuk. Wij zijn erin geslaagd
om in de publieke sector de trend van steeds maar weer stijgende salarissen
om te buigen in een bescheiden daling. De jaarlijkse stijging van de salarissen
van de topbestuurders is niet meer dan de jaarlijkse stijging van de salarissen
van de werknemers in veel lagere salariscategorieën. Ik vind het ook
een goede zaak dat wij iemand die veel meer verdiend zou hebben als hij in
het bedrijfsleven zou zijn gaan werken, bereid hebben gevonden om voor een
veel lager salaris de publieke zaak te dienen.De heer Irrgang (SP):Voorzitter. De uitkomst is buitengewoon teleurstellend. De minister zegt
dat er niets aan te doen valt. Tot mijn verbazing suggereert hij eigenlijk
dat de AFM geen publiek gefinancierde organisatie is. Daar lijkt mij geen
sprake van te zijn. Naar mijn beste weten zijn ook de private heffingen, verplichte
heffingen. Wij stellen ook niet van sociale premies dat het geen publieke
heffingen zijn. Wat de SP betreft had deze norm hier gehandhaafd moeten worden.
Ik constateer ook dat er iemand is aangenomen die de afgelopen 21 jaar in
de publieke sector werkzaam is geweest en blijkbaar een geschikte kandidaat
is en die de afgelopen vijf jaar voor een ministerssalaris heeft gewerkt.
Het is dan ook teleurstellend dat de maximumnorm nu met meer dan een euroton
is overschreden. Ik wil daarom een motie indienen teneinde de mogelijke precedentwerking
die hiervan uitgaat, te voorkomen.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende dat in het coalitieakkoord is afgesproken dat voor de (semi-)publieke
sector het salaris van de minister-president de maximumnorm wordt;verzoekt de regering, deze maximumnorm waar mogelijk vanaf heden te handhaven,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Irrgang, Tony van Dijck en Vendrik.
Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 19(29411).Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Ik begrijp uit het betoog van de heer Irrgang dat als je tot je 40ste € 2500
per maand verdiend hebt, je daarna nooit meer een baan mag accepteren waarmee
je meer kunt verdienen.Verder heb ik nog een vraag over de motie. Daarin wordt gesproken van "waar
mogelijk". Kan de heer Irrgang een mogelijkheid noemen waar het niet
mogelijk is om die norm te hanteren?De heer Irrgang (SP):Uw samenvatting van mijn betoog geeft in ieder geval niet weer wat ik
gezegd heb. Dan heeft u mij dus verkeerd begrepen. In antwoord op uw vraag
kan ik zeggen dat er voorbeelden in de semi-publieke sector zijn waarover
de minister geen enkele directe zeggenschap heeft. Dan hebben wij het bijvoorbeeld
over ziekenhuizen. Daar kan dit kabinet de desbetreffende norm op dit moment
nog niet handhaven. Dat is een groot probleem. Mijn fractie pleit er al jaren
voor dat de maximumnorm daar zo snel mogelijk wordt ingevoerd. Bij de AFM
was het wel mogelijk, maar heeft de minister geen gebruikgemaakt van die mogelijkheid.De heer Tony van Dijck (PVV):Voorzitter. Ik dank de minister voor de antwoorden. Waar ik mijn hart
voor vasthoud, is dat in het coalitieakkoord een loze belofte staat. In alle
situaties waarin er de mogelijkheid is om in te grijpen en de maximumnorm
toe te passen, zal namelijk altijd het probleem bestaan dat de lagere functies
in de knel komen. Met andere woorden: om, de belofte in het coalitieakkoord
waar te maken, zou het gehele salarishuis integraal moeten worden verlaagd
in een organisatie. Dat domino-effect lijkt mij moeilijk te realiseren. In
het geval van de AFM heb je kans dat de bestuurders onder de huidige bestuursvoorzitter
aangeven dat ze het niet voor een lager salaris willen doen. Zij stappen dan
uit. Hetzelfde geldt voor de mensen die weer daaronder zitten. Voordat je
het weet heb je dan een onbemand AFM. Dus het risico om het salarishuis te
verlagen is in vrijwel alle situaties te groot, waardoor eigenlijk de passage
in het coalitieakkoord komt te vervallen. En dat is jammer.De heer Cramer (ChristenUnie):Voorzitter. Wij voeren hier een spoeddebat over de benoeming van de heer
Hoogervorst. Naar mijn mening had hieraan een debat vooraf moeten gaan over
het kader. Ik dank de minister voor de uitgebreide beantwoording. Ik hoor
hem eigenlijk twee toezeggingen doen. De eerste is: dit is niet onder mijn
bewind gedaan; ik zou het de volgende keer anders doen. De minister heeft
iets van die strekking gezegd. De tweede is: ik heb het kader als een gemis
ervaren.Ik vraag van de minister om een derde toezegging en dat is dat hij de
Kamer zo mogelijk per omgaande per brief informeert wanneer wij de discussie
in de Kamer mogen verwachten met de minster van Binnenlandse Zaken en de minister
van Financiën over het kader.Mevrouw De Pater-van der Meer (CDA):Voorzitter. Ik dank de minister voor zijn beantwoording in eerste termijn.
Zijn beantwoording heeft bij mij nog een paar andere zorgen opgeroepen. De
minister noemde de AFM een privaatrechtelijke zbo. In eerdere debatten hebben
wij uitgebreid met elkaar gesproken over de voorstellen van Dijkstal. Als
je de norm stelt voor de publieke sector, voor ons en voor onze medewerkers,
dan valt daar nog prima over te denken. Zodra het zbo's worden, wordt het
echter lastiger. Want wanneer is die norm nou wel en wanneer nou niet van
toepassing? De minister zei dat, als je het hele loongebouw bij de AFM naar
beneden zou brengen, gespecialiseerde medewerkers daar weer ver bovenuit gaan
komen. Dat zal niet alleen bij deze zbo zo zijn, maar ook bij een heleboel
andere zbo's.Daarom is het goed dat wij dat kader heel snel krijgen. De minister zei
dat de Kamer het zo snel mogelijk krijgt. Als hij het niet exact weet vandaag,
dan mag de minister dat ook morgen meedelen, maar ik stel het op prijs als
wij het kader rond Prinsjesdag ontvangen. Er valt immers nog een hoop te doen
in deze sector.De heer Tang (PvdA):Voorzitter. Voor de PvdA is dit een goede eerste stap in de goede richting.
De PvdA wil graag verdere stappen. Ik sluit mij aan bij het verzoek van de
heer Cramer en mevrouw De Pater-van der Meer om snel duidelijkheid te geven
en het kader dat nodig is voor de beoordeling van beloningen in de publieke
en semi-publieke sector naar de Kamer te sturen.De PvdA wil graag verdere stappen, bij de AFM – ik wil graag weten
of dat mogelijk is – en bij De Nederlandsche Bank. Ik dien daarvoor
de volgende motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,constaterende dat het coalitieakkoord beoogt, de beloning in de publieke
en semi-publieke sector te normeren respectievelijk te maximeren; constaterende dat de verlaging van het salaris voor de bestuursvoorzitter
van de Autoriteit Financiële Markten (AFM) een goede eerste stap is;constaterende dat de beloningen bij De Nederlandsche Bank (DNB) en de
AFM aan elkaar gekoppeld zijn;verzoekt de regering om ook een eerste stap te zetten bij de beloningen
bij DNB door het salaris van de directeuren te verlagen en het verschil tussen
de directeuren en de president terug te brengen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door het lid Tang. Naar mij blijkt, wordt zij
voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 20(29411).De heer Vendrik (GroenLinks):Mijnheer de voorzitter. Ik heb drie opmerkingen tot slot. Ik erken dat
de minister op een rijdende trein moet springen. Dat wist ik van tevoren niet.
Dat weet ik nu wel en dat beperkt de mogelijkheden. Dat gun ik deze minister.
Dat is ongemakkelijk. Maar de mogelijkheden zijn niet nul.De minister moet dus kennelijk kiezen tussen twee vormen van onfatsoen.
Onfatsoen richting de kandidaten om iets of heel veel af te doen van het salaris
waarmee zij oorspronkelijk dachten weg te komen, gesteld dat men de procedure
had gewonnen. Of het onfatsoen tegen zoveel anderen, voor wie de zelfverrijking
in de publieke en semi-publieke sector al jaren een doorn in het oog is. Die
keuze lag voor. De minister heeft er kennelijk voor gekozen om het onfatsoen
jegens de kandidaten voorrang te geven.Dat is nou precies mijn punt. Misschien was er geen andere mogelijkheid,
maar in dat geval moest aan de voorkeurskandidaat in ieder geval de vraag
worden gesteld of hij het werk ook wilde doen voor een lager salaris. Ik constateer
dat de minister niet weet of die vraag is gesteld. Hij heeft die in ieder
geval niet gesteld. Dat is precies wat ik bedoel: als je serieus meent dat
je op het punt van de salariëring in de publieke sector een trendbreuk
wilt bewerkstelligen, is dit soort details van fundamenteel belang. Ik doel
daarmee op het stellen van de juiste vragen op het goede moment en aan de
juiste mensen. Ik betreur het bijzonder dat dat niet is gebeurd en constateer
dat de minister nog steeds ruimte laat voor allerlei argumenten om de in het
regeerakkoord vermelde norm niet toe te passen.Het laatste baart mij zorgen voor de toekomst. Ik doel daarmee op de argumenten
over de kwaliteit en de vergelijking met de markt. Het wordt dan niet eenvoudig
gemaakt, maar het blijft nog steeds mogelijk. De minister heeft op een gegeven
moment ook gezegd dat een salaris van € 80.000 afbreuk zou doen
aan het gezag van de voorzitter. Dat vind ik een vreemde redenering. Als de
minister dat deed, zou het gezag wat mij betreft juist toenemen. Dergelijke
redeneringen zullen effectuering van die noodzakelijke norm in de toekomst
ernstig bemoeilijken. Ik verzoek de minister opnieuw om van die redeneringen
afstand te nemen. Anders wordt het nooit iets.De heer Van der Vlies (SGP):Mijnheer de voorzitter. Ik dank de minister voor zijn beantwoording. Het
is een beetje gênant om een dergelijk debat te voeren, zeker als namen
bekend zijn. De minister heeft gezegd dat er zich nog meer van dergelijke
situaties zullen voordoen. Het is belangrijk om snel tot een objectivering
van het proces en de onderliggende benadering te komen. Na alles wat er in
de afgelopen jaren is gebeurd, is de passage in het regeerakkoord welkom.
Het is echter wel belangrijk om daaraan handen en voeten te geven. Dat kader
moet er dan ook zo snel mogelijk komen. Daaruit zou die objectivering moeten
ontstaan. Als wij dat niet doen, zal de werkelijkheid de politiek opnieuw
te kijk zetten.Minister Bos:Mijnheer de voorzitter. De heer Irrgang heeft gezegd dat de norm moest
worden gehandhaafd. In reactie daarop zeg ik dat dat is gebeurd. Wij hebben
de norm van het ministerssalaris gehanteerd. Tevens hebben wij op basis van
het "comply or explain"-principe aandacht besteed aan andere relevante
ijkpunten. Datgene wat in de sector en in de betreffende organisatie vereist
is, is ook als norm gebruikt. Wij hebben geprobeerd om daartussen op verstandige
wijze het midden te vinden. Ik herhaal dat het salaris dat de heer Hoogervorst
is aangeboden veel lager is dan dat wat in de markt gebruikelijk is.Ik ben gelukkig met de interruptie van mevrouw De Pater naar aanleiding
van de vraag van de heer Irrgang waarom betrokkene een dermate hoog salaris
krijgt terwijl hij jarenlang voor een veel lager salaris heeft gewerkt. Ik
ben geneigd om te zeggen dat wij gelukkig moeten zijn met het feit dat betrokkene
nog steeds bereid is om in de publieke sector te werken voor een salaris dat
veel lager is dan dat wat hij in het bedrijfsleven zou kunnen verdienen.De heer Irrgang heeft gelijk als hij zegt dat financiering van de AFM
voor driekwart niet door de belastingbetaler gebeurt maar dat deels wettelijk
verplichte afdrachten een rol spelen. Mijn argument was niet dat de AFM niet
in de publieke sfeer thuishoort. Ik voer dit debat met de Kamer en heb die
beslissing genomen omdat de AFM naar mijn idee in de publieke sfeer zit. ik
wilde slechts feitelijk constateren dat het deel dat de belastingbetaler aan
dit salaris bijdraagt betrekkelijk gering is. Dat is het onderscheid met bijvoorbeeld
een ambtenaar op een departement. Dat salaris wordt voor 100% door
de belastingbetaler betaald. Dat doet er wel degelijk toe, omdat de Kamer
voor het voeren van politieke debatten over normering van salarissen in de
publieke en de semi-publieke sector ook altijd als rechtvaardigingsgrond heeft
aangedragen dat het salarissen betreft die door de belastingbetaler worden
opgebracht. Belastingbetalers zouden geen keuze hebben. In de private sector
is er de keuze tussen bakkerijen voor wie een brood wil kopen of tussen autohandelaren
voor wie een auto wil kopen. De hoogte van het salaris van die mensen is dus
minder erg omdat er een keuze is. De belastingbetaler heeft die keuze niet.
Dat salarissen uit belastingen betaald worden, is een argument voor de Kamer
geweest om zich met de hoogte daarvan bezig te houden. Ik heb alleen opgemerkt
dat het salaris van de heer Hoogervorst voor 75% niet uit belasting
wordt betaald.De heer Irrgang (SP):De bedrijven die de AFM financieren hebben, net als de belastingbetalers,
ook geen keuze. In feite is er dus sprake van een private vorm van belasting.Minister Bos:Dat verandert niets aan de feitelijke constatering wie het salaris betaalt.
Ik ben het ermee eens dat de AFM gerekend moet worden tot de groep organisaties
en instellingen waarop de normstelling uit het coalitieakkoord moet worden
toegepast. Ik heb feitelijk willen vaststellen dat er een verschil is tussen
wie het salaris van een ambtenaar en wie het salaris van de heer Hoogervorst
betaalt. In een persbericht eerder vandaag is de heer Hoogervorst immers onterecht
een ambtenaar genoemd.De heer Vendrik (GroenLinks):Ik begrijp werkelijk niet waarom dit verschil relevant is in deze discussie.
Het is immers suggestief over de mate waarin de minister vindt dat hij betrokken
moet zijn bij de salariëring. Het is vrij simpel. In dit land kennen
wij collectieve lasten in de vorm van belastingen, premies en heffingen. Dat
is allemaal verplicht. Bedrijven en burgers kunnen die niet ontlopen. Daarom
heten het collectieve lasten. De dure plicht van de minister is om ervoor
te zorgen dat de topsalarissen die daaruit betaald worden allemaal aan de
Balkenendenorm voldoen. Wie welk deel betaalt, doet er niet toe.Minister Bos:De consequentie van deze redenering is dat het debat over maximering van
salarissen niet van toepassing verklaard moet worden op een fors aantal staatsdeelnemingen,
zoals Schiphol. Daar betaalt immers geen belastingbetaler mee aan het salaris
van de mensen die daar aan de leiding staan. De heer Vendrik vindt het feit
of een salaris betaald wordt uit belastingen niet relevant voor de vraag of
wij moeten normeren. Hij verklaart daarmee elke politieke discussie over salarissen
in de marktsector en private bedrijven buiten de orde. Dat is een verrassend
standpunt.De heer Vendrik (GroenLinks):...De voorzitter:Nee. De minister vervolgt zijn betoog. Wij moeten ons beperken tot het
onderwerp van het spoeddebat.Minister Bos:Ik maak een pacificerende opmerking. Als wij het kader bestuderen met
de daarbij horende wet- en regelgeving, moeten wij een goed debat voeren over
welke salarissen daarbij horen. Daarbij is aan de orde op welke salarissen
wij direct invloed uit kunnen oefenen en welke salarissen uit verplichte collectieve
lasten worden gefinancierd. Sommigen in de Kamer zullen dat een relevant criterium
vinden. Anderen niet. Dat is precies het debat dat wij moeten voeren.Ik heb de heer Irrgang horen zeggen dat de maximumnorm gehandhaafd moet
worden, ook bij de ziekenhuizen. Dat wordt een debat over de vraag of de ziekenhuizen
erbij horen en hoe wij het af kunnen dwingen. Ik kan mij echter niet voorstellen
dat als het onmogelijk blijkt om een kwalitatief goede ziekenhuisdirecteur
te rekruteren voor het MP-salaris, de SP-fractie vervolgens zegt: neem dan
maar een slechte directeur. Ik ga ervan uit dat ook de SP-fractie openstaat
voor de redenering dat er situaties kunnen zijn waarin de kwaliteit van de zorg vergt dat een heel goed iemand wordt gevraagd en het niet lukt,
hoe vervelend ook, om die persoon aan te nemen tegen het salaris waarvoor
wij het liefst iemand zouden aannemen. Ik ben het helemaal met de heren Irrgang
en Vendrik eens dat de procedure zodanig moet worden ingericht dat er zo min
mogelijk ruimte is voor het ontstaan van die situatie, maar ik kan mij niet
voorstellen dat zij die situatie uitsluiten.De heer Irrgang (SP):Ik heb geen reden om aan te nemen dat voor een salaris van € 171.000
geen goede ziekenhuisdirecteur te vinden is. Tot voor kort was het ook heel
gebruikelijk dat minder dan dat bedrag werd verdiend. Die salarissen zijn
juist in de laatste jaren zo gestegen. Nu zijn die hoge salarissen opeens
de normaalste zaak van de wereld. Daar komt bij dat voor de semi-publieke
sector, waartoe ik ook de ziekenhuizen reken, naar mijn mening meer mag tellen
dan alleen het salaris. Volgens mij is dat ook een belangrijke overweging
voor veel mensen, zelfs ten aanzien van de AFM. Ook daarom zijn er goede mensen
voor dergelijke posten te krijgen. Het is dus raar dat u nu suggereert dat
voor het salaris van de minister-president geen goede ziekenhuisdirecteur
te vinden is. Dat suggereert u feitelijk en daar is volgens mij geen reden
toe.Minister Bos:U ontduikt mijn vraag. Ik stel een heel simpele vraag: wat zegt de SP-fractie
als de situatie zich voordoet dat voor dat salaris niet die kwalitatief goede
ziekenhuisdirecteur te vinden is? Wat zegt de SP-fractie dan? Neem maar de
slechte?De heer Irrgang (SP):Alles kan hypothetisch worden gesteld.Minister Bos:Geef gewoon antwoord op de vraag.De heer Irrgang (SP):Er is geen reden om dat te veronderstellen. De meeste mensen zouden God
op de blote knieën danken als zij voor € 171.000 aan het werk
mogen. Ik denk dat voor dat bedrag een goede ziekenhuisdirecteur te krijgen
is. Ik ben daarvan overtuigd.De voorzitter:Ik vraag beide heren om deze discussie te betrekken bij de normstelling
die straks door het kabinet wordt aangeleverd. Ik keer graag terug naar het
onderwerp waarmee het debat begonnen is: de bestuursvoorzitter van de AFM.
Ik vraag de minister om het debat daartoe te beperken en zijn betoog te vervolgen
en af te ronden.Minister Bos:Voorzitter, ik begon dit debat vanwege de motie die de heer Irrgang heeft
ingediend. In die motie staan de woorden "waar mogelijk". De SP-fractie
vraagt in de motie niet om de norm te allen tijde overal te handhaven; zij
vraagt de regering om die maximumnorm waar mogelijk te handhaven. In dat licht
heb ik totaal geen probleem met de motie. Ik zie deze als een ondersteuning
van mijn beleid.De heer Irrgang (SP):Ik maak graag nog een opmerking over de uitleg van de motie. Deze is overigens
niet alleen door de fractie van de SP, maar ook door de fracties van GroenLinks
en de PVV ingediend.Minister Bos:Daar word ik nog blijer van.De heer Irrgang (SP):Toen ik de motie indiende, legde ik uit aan mevrouw De Pater dat de woorden "waar
mogelijk" verwijzen naar de feitelijke situatie dat de regering op dit
moment in een aantal delen van de semi-publieke sector, zoals bij de ziekenhuizen,
niet direct de salarissen kan vaststellen. Ik kan niet het onmogelijke van
u verlangen. U suggereert nu dat ik hiermee bedoel dat het niet mogelijk is
om voor dat bedrag een ziekenhuisdirecteur te krijgen. Zo moet die motie niet
worden uitgelegd.Minister Bos:Ik zal er samen met u alles aan doen om op alle plekken waarvan wij met
elkaar afspreken dat die norm moet gelden ervoor te zorgen dat die norm wordt
toegepast. Het enige wat ik u probeerde te vertellen, was dat, net zomin als
ik veronderstel dat wij er een probleem mee krijgen en die ziekenhuisdirecteur
niet zullen kunnen rekruteren, u niet kunt veronderstellen dat dat altijd
zal lukken. Conform de adviezen van de commissie-Dijkstal zal er dan een mogelijkheid
in wet- en regelgeving moeten zijn om daarvan af te wijken. Misschien moet
dat gespecificeerd worden; laat dat debat maar gevoerd worden. Op deze manier
heb ik in elk geval de motie gelezen. Zoals gezegd, heb ik daar dan geen enkel
probleem mee.De heer Cramer heeft in zijn betoog nog eens gevraagd om de Kamer zo snel
mogelijk te informeren over wanneer dat kader beschikbaar komt. Ik heb al
in antwoord op het betoog van mevrouw De Pater gezegd dat ik collega Ter Horst
zal vragen om dat zo spoedig mogelijk te doen. Het is in elk geval mogelijk
om op korte termijn een tijdpad te schetsen van wat wanneer verwacht kan worden.
De Kamer kan vervolgens besluiten of dat snel genoeg is of niet.Dan de motie van de heer Tang over de beloningen bij De Nederlandsche
Bank. In het dictum staat dat de regering wordt verzocht, het salaris van
de directeuren te verlagen en het verschil tussen de directeuren en de president
terug te brengen. Ik ga ervan uit dat dit dictum toeziet op de situatie waarin
sprake is van nieuwe directeuren en een nieuwe president bij De Nederlandsche
Bank. Ik neem aan dat niet van mij wordt verlangd dat ik salarissen verlaag
van mensen die op dit moment deze functies vervullen. Voor het overige zie
ik deze motie als een ondersteuning van mijn inzet in de gesprekken die ik
op dit moment heb met de raad van commissarissen.Ten slotte leek de heer Vendrik begrip te willen uitstralen voor de dilemma's
waarmee ook ik te maken heb gehad de afgelopen tijd. Hij zei toen dat het
kiezen was tussen twee soorten onfatsoen en dat uiteindelijk voor het ene
soort onfatsoen gekozen was. Dat ben ik echt met hem oneens. Er is niets onfatsoenlijks
aan datgene wat hier is gebeurd. Er is een breuk gemaakt met de trend van
stijgende salarissen in de publieke sector. Voor het eerst gaat een salaris
omlaag. Wij hebben ervoor gezorgd dat het salaris van de topman nooit meer
stijgt dan het salaris van de man of vrouw in de postkamer. Wij hebben een
aanstelling tot stand gebracht die ruim een ton onder het vergelijkbare salaris
in het bedrijfsleven ligt. Ik ga gaarne elk debat aan over de vraag hoe wij
bij volgende gelegenheden die normstelling nog scherper kunnen toepassen.
Er zullen vast en zeker veel van die gelegenheden zijn, maar deze uitkomst
verdedig ik ten volle. De term "onfatsoenlijk" is daarop in mijn
visie op geen enkele wijze van toepassing.Ik herhaal graag datgene wat ik aan het einde van mijn eerste termijn
zei. Ik vind dat wij met elkaar, hoe moeilijk dit soort debatten ook zijn
en hoe scherp wij ook moeten proberen om de normen toe te passen, altijd waardering
moeten hebben voor het feit dat er mensen blijven die veel meer zouden kunnen
verdienen in het bedrijfsleven en niettemin bereid zijn om voor een lager
salaris de publieke zaak te dienen.De heer Vendrik (GroenLinks):De minister verdedigt de werkwijze van dit moment ook als een soort voorbeeld
voor de toekomst. Als er op vergelijkbare manieren in andere delen van de
publieke sector een benoemingsprocedure tot stand komt, gaat hij dat weer
verdedigen.Minister Bos:Waaruit leidt de heer Vendrik dat af?De heer Vendrik (GroenLinks):Zo heb ik het daarnet begrepen.Minister Bos:Wat ik verdedig, is dat er ook in de toekomst ruimte zal zijn om van de
norm af te wijken en dat wij met elkaar in debat zullen gaan over de vraag
wat daarvoor rechtvaardige gronden zijn. Dat kan de arbeidsmarkt zijn of vergelijkbare
functies in de markt. Dat debat zullen wij nog vaak genoeg met elkaar hebben.
Wat ik verdedig, is dat er ruimte moet zijn om van een norm af te wijken omdat
wij gebaat zijn bij een kwalitatief goede overheid. Die kwaliteit vraagt soms
een prijs. Ik heb juist nadrukkelijk deze specifieke procedure niet tot voorbeeld
gesteld voor de toekomst, omdat wij in een relatief laat stadium in staat
waren om de inbreng te leveren die wij hebben geleverd.De voorzitter:Het woord is aan de heer Tony van Dijck.De heer Vendrik (GroenLinks):Voorzitter...De voorzitter:Het spijt mij, mijnheer Vendrik. Ik zal de cijfers niet geven, want ik
wil hier niet als een kruidenier zitten. U hebt echter voldoende gelegenheid
gehad om het debat met elkaar te voeren. Daarnaast heeft de minister aangekondigd
dat hij met de normen komt. De Kamer heeft daar ook om verzocht. Wij gaan
dat debat ook nog een keer aan, zoals de minister meerdere keren heeft gezegd.
De heer Tony van Dijck krijgt het woord.De heer Tony van Dijck (PVV):De minister heeft een aantal keren gezegd dat wij God op onze blote knieën
mogen danken dat de heer Hoogervorst voor de AFM heeft gekozen, omdat hij
in het bedrijfsleven anderhalve ton meer had kunnen verdienen dan bij de AFM.
Wij moeten de scheiding tussen publieke en private sector duidelijk in de
gaten houden. De minister had ook veel meer kunnen verdienen in de private
sector, maar hij staat hier ook.De voorzitter:Ik stel voor, dat wij ons beperken tot wat er op de agenda staat, namelijk
de benoeming van de bestuursvoorzitter.De heer Tony van Dijck (PVV):Een cruciaal punt bij de bepaling van de bezoldiging is dat je de publieke
sector niet mag vergelijken met de private sector. In de private sector word
je heel anders afgerekend. Op het moment dat je daar niet presteert ga je
naar huis. De bestuursvoorzitter van de AFM kan twintig jaar blijven zitten
en wordt niet afgerekend op winst, winstnorm, consumptie en dat soort aspecten.Minister Bos:Ik kan u verzekeren dat een AFM-voorzitter die het slecht doet, ook op
enigerlei moment wordt afgerekend en daar ook de prijs voor betaalt. Uw verhaal
zou kloppen als ik hier vanavond zou hebben verdedigd dat ik vind dat het
salaris van de heer Hoogervorst één op één gelijk
zou moeten zijn aan wat er in de markt voor een vergelijkbare functie wordt
betaald. Dat sta ik hier dus niet te verdedigen. Ik verdedig dat ik vind dat
wij, omdat de functie van de heer Hoogervorst zich in de publieke sfeer afspeelt,
niet alleen moeten kijken naar wat er voor zo'n functie in de markt wordt
betaald. Wij moeten ook niet alleen kijken naar de arbeidsmarkt en salarissen
elders binnen de AFM. Maar wij moeten ook kijken naar wat het salaris van
de ministers en de minister-president is. Als ik al die dingen bij elkaar
in ogenschouw neem, dan vind ik dat het evenwicht waarvoor door de raad van
toezicht is gekozen en dat ik geaccepteerd heb, alleszins redelijk is. Ik
ben blij dat de heer Hoogervorst bereid is om de publieke zaak te dienen.De beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, aanstaande dinsdag over de ingediende moties te stemmen.Daartoe wordt besloten. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20062007-4287-4301.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl