Voortzetting behandeling van het wetsvoorstel Bepalingen inzake gemeentelijke zorg voor houders van een voorwaardelijke vergunning tot verblijf (Wet gemeentelijke zorg voor houders van een voorwaardelijke vergunning tot verblijf) (23966)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1994-1995, pag. 1033-1037

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

04-04-1995

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

nr. 25, pagina 1033-1037

04-04-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 23966Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Lijst van besluiten (dinsdag 4 april 1995)Pagina 1064-1064
Voortzetting behandeling van het wetsvoorstel Bepalingen inzake gemeentelijke zorg voor houders van een voorwaardelijke vergunning tot verblijf (Wet gemeentelijke zorg voor houders van een voorwaardelijke vergunning tot verblijf) (23966)Pagina 1033-1037
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 4 april 1995)Pagina 1064-1065
Behandeling wetsvoorstel Nadere regeling van het gezag over en van de omgang met minderjarige kinderen (23012)Pagina 1037-1037
Behandeling wetsvoorstellen Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 1995 (23900-XVI) en Wijziging van hoofdstuk XVI (Ministerie van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur) van de begroting van uitgaven en de ontvangsten voor het jaar 1993 (Slotwet; rekening) (23846)Pagina 1037-1064
25ste vergadering; 4 april 1995Pagina 1033-1033

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: 
 
 het wetsvoorstel Bepalingen inzake gemeentelijke zorg voor houders van een
voorwaardelijke vergunning tot verblijf (Wet gemeentelijke zorg voor houders
van een voorwaardelijke vergunning tot verblijf) (23966).
 
 
 
 
 
 (Zie vergadering van 28 maart 1995.)
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Mij is gebleken, dat er behoefte is aan een derde termijn. Ik stel voor,
die toe te staan.
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik deel mee, dat de staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer om twee uur in de Tweede Kamer moet zijn. Aangezien
de regering altijd met één mond spreekt, zal het na tweeën
de mond van de minister van Binnenlandse Zaken zijn.
 
 
 
 
 
 De heer Schuyer (D66):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik dank de Kamer voor de heropening van de beraadslaging.
 
 Er is nog een vraag over de termijnen. De minister zal zich herinneren,
dat door mij in tweede termijn is gevraagd of het problemen oplevert, indien
wij de stemming op 25 april zouden houden, zodat wij wat meer zicht hebben
op het overleg met de VNG. Inmiddels is er een briefwisseling met u, voorzitter,
overheen gegaan. Op 30 maart is een publikatie in de Staatscourant verschenen.
Naar het mij voorkomt betekent dit alles, dat er nauwelijks reden is om op
dit moment tot stemming over te gaan. Heeft de minister er
bezwaar tegen, indien de stemming wordt uitgesteld tot eind april begin mei?
 
 Wat de ziektekosten betreft, heeft de minister reeds toegezegd, dat de
in de wet genoemde bedragen sowieso een wijziging behoeven. Wat de inrichtingskosten
betreft, is een bespreking gaande.
 
 Het vertrouwen van mijn fractie is er niet groter op geworden, als ik
lees wat in het blad van de VNG heeft gestaan. Na afloop van het debat vorige
week deelden ambtenaren mee, dat in het kader van de inrichtingskosten sinaasappelkistjes
voldoende zijn. Ik neem aan, dat de minister hiervan afstand zal nemen. Het
overleg met de VNG moet niet extra worden belast.
 
 Ten overvloede voeg ik er nog aan toe, dat het onze intentie niet is om
bij dat overleg de bedragen die door de VNG zijn genoemd als absoluut uitgangspunt
te nemen.
 
 Voorzitter! Ten slotte is er nog een materieel probleem. In de wet staat
de datum van 1 april. Als op korte termijn een novelle ter zake van de prijzen
moet worden uitgebracht, is het elegant om de datum van inwerkingtreding iets
uit te schuiven.
 
 Voorzitter! Wat gebeurt er als wij de stemming uitstellen?
 
 
 
 
 
 Mevrouw Mastik-Sonneveldt (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter! In onze inbreng in eerste en tweede termijn zijn
twee punten centraal gesteld. Het eerste punt betreft het verhogen van het
bedrag voor jongeren. Het kan niet zo zijn, dat de eventuele premiebetaling
voor ziektekosten hoger is dan het bedrag dat gemeenten resteert voor de verzorging
van deze jeugdigen. De minister heeft duidelijk gemaakt, dat indien deze situatie
zich zou voordoen, dit inderdaad niet kan. Tot zover duidelijkheid.
 
 Het tweede punt is, dat een bedrag voor inrichtingskosten moet worden
vastgesteld. Wij hebben ons in eerste en tweede termijn – en het zal
ook niet in derde termijn gebeuren – niet uitgelaten over de hoogte
van dit bedrag. Dat is een kwestie van onderhandelen. Deze kosten kunnen niet
uit de bijzondere bijstand worden vergoed. VVTV'ers vallen daar niet onder.
Bovendien is die pot al een paar keer uitgegeven. Het is niet de bedoeling
van de wet geweest om een lastenverschuiving te bewerkstelligen tussen het
Rijk en de gemeenten. Het laatste heeft de minister erkend. Echter, over de
inrichtingskosten is hij laconiek geweest. Het is een frictie, maar dan wel
een frictie die laag in de orde staat van op te lossen knelpunten. Met andere
woorden: op de wens om aan dit punt tegemoet te komen is tot nu toe redelijk
afhoudend gereageerd.
 
 Een en ander wordt nog versterkt door het feit, dat in het NG-magazine
van afgelopen vrijdag ambtenaren van VROM worden geciteerd. Zij zijn kennelijk
van mening, dat deze groep dan maar op sinaasappelkistjes moet gaan zitten.
Als dat niet wenselijk is, moet de gemeente maar een inzamelactie houden.
Dat laatste is bovendien goed voor het draagvlak in de gemeente.
 
 Voorzitter! Wij nemen aan, dat dit punt op dit moment nog niet geregeld
is. De hoogte van het bedrag is een kwestie van onderhandelen. Wij laten ons
daarover niet uit. Het is ook niet onze primaire taak.
 
 Afgelopen week is de vraag aan de orde geweest of een en ander betekent,
dat de wet niet meer op 1 juli in werking kan treden en wat betreft de prognoses
van het aantal VVTV'ers niet op 1 april. Mijns inziens is dat punt niet meer
aan de orde. Immers, in de Staatscourant van vrijdag 31 maart heeft de staatssecretaris
van Justitie de aantallen aangekondigd, waarmee de gemeenten zullen moeten
rekenen in het komende halfjaar (31 juli tot en met 31 december). Zij heeft
dit gedaan op basis van het KB waarmee de wet op 1 november bij de Tweede
Kamer is ingediend. De bekendmaking heeft dus plaatsgevonden. De bedragen
met betrekking tot de zorgverplichting voor gemeenten zouden sowieso pas op
1 juli in werking treden. Er is op dit moment geen enkele reden, waarom wij
niet later in de tijd, na het overleg met de VNG over dit wetsvoorstel kunnen
stemmen. Als er al een rechtskundig probleem is, is dat probleem er ook op
4 april.
 
 Voorzitter! Wij dringen aan op uitstel van de stemming.
 
 Nog een woord tot slot. Wij kunnen ons voorstellen dat de minister niet
heeft gerekend op dit uitstel. Hij ging immers uit van stemming op 28 maart.
Ter verzachting van deze pijn het volgende. Ook bij stemming op 28 maart was
de kans dat uitstel zou zijn bedongen, gegeven het ontbreken van een reële
toezegging op het terrein van de inrichtingskosten, niet denkbeeldig. Door
de bekendmaking en artikel 34, derde lid, namelijk dat bekendmaking kan plaatsvinden
vóór de datum van inwerkingtreding van de wet en het feit, dat
de zorgplicht toch pas op 1 juli in werking treedt, treden er onzes inziens
geen complicaties op, wanneer wij later over dit wetsvoorstel stemmen. Wanneer
wij het verkeerd zien, horen wij dat graag van de minister.
 
 
 
 
 
 De heer Talsma (VVD):
 
 Mijnheer de voorzitter! De vorige week heeft de minister een uitspraak
gedaan naar aanleiding van vragen in deze Kamer. Ik heb begrepen dat hij het
volgende heeft gezegd: als ik in de besprekingen tot de conclusie kom dat
er nog bedragen bij moeten komen, ben ik bereid, die financiën in een
nog in te dienen wetje aan te vullen, daarbij acht slaande op wat in de Tweede
Kamer en dit huis over dit onderwerp is gezegd.
 
 Ik heb de vorige keer gezegd en dat bevestig ik bij dezen dat mijn fractie
deze toezegging voldoende vindt en geen behoefte heeft aan verder uitstel.
 
 
 
 
 
 De heer Holdijk (SGP):
 
 Voorzitter! Na de behandeling tot dusverre lijken Kamer en minister min
of meer elkaars gevangene te worden, enerzijds doordat bedragen in de wet
genoemd zijn welke van kracht worden op de datum van inwerkingtreding en anderzijds
door de ingangsdatum als zodanig.
 
 Wij hebben de vorige week geconcludeerd dat de uitvoering van de huidige
wet zoals zij er nu ligt niet is verzekerd in die zin, dat niet vaststaat
dat gemeenten niet genoodzaakt zullen worden om uit eigen middelen in de noodzakelijk
te maken kosten bij te dragen. Dit acht mijn fractie niet verantwoord, zonder
dat wij ons overigens in extenso in de uitvoering van de wet zouden willen
mengen. Wij hebben te kennen gegeven, geen problemen te hebben met de wet
als zodanig. Het overleg over andere dan de door mijn voorgangers al genoemde
punten kan voortgang hebben zonder dat wij de minister daarbij de handen
willen binden of voor de voeten willen lopen. Het lijkt mij toe dat uitstel
op geen bezwaar behoeft te stuiten als te zijner tijd een wetswijziging plaatsvindt
waarin de twee eerder genoemde punten en eventuele andere punten alsnog zijn
opgenomen.
 
 Voorzitter! Tot slot merk ik op dat de argumenten voor een novelle die
u in uw briefwisseling met de minister hebt genoemd in verband met de ingangsdatum
op ons niet dwingend overkomen, maar dat wij er ons natuurlijk niet tegen
verzetten.
 
 
 
 
 
 Minister Dijkstal:
 
 Voorzitter! Ik dank de Kamer voor het onverwachte genoegen dat ik hier
zo kort na de vorige keer mag zijn. Ik stel dat op zeer hoge prijs. Ik heb
mij afgevraagd of ik na de vorige keer nog enige beschouwingen moest wijden
aan hoe het met de financiën zit en of er perspectief is op verschillende
dingen. Ik zal dat niet doen, omdat zoiets het hart van de zaak niet raakt.
Ik heb niet zoveel toe te voegen aan wat ik hierover de vorige keer heb gezegd.
De heer Schuyer heeft terecht datgene herhaald waarover ik mij het meest expliciet
heb kunnen uitspreken. Dat betrof het punt van de ziektekostenverzekering.
Ik ben op dit moment niet in staat, ferme uitspraken te doen.
 
 Voorzitter! Als deze Kamer besluit tot uitstel – het hart van de
discussie van vandaag – kan het gaan om een uitstel van een paar weken,
is gesuggereerd, namelijk tot 25 april a.s. Daarbij wordt ervan uitgegaan
dat ik er dan uit ben met de VNG. Ik wijs erop dat in het overleg met de Tweede
Kamer met de mogelijkheid rekening is gehouden dat ik er dan nog niet uit
ben. Er moet rekening worden gehouden met de mogelijkheid dat de discussie
nog een eind in mei doorloopt. Dan ontstaat er naar mijn oordeel een heel
ongewenste situatie, aangezien de inwerkingtreding aanzienlijk vertraagd wordt.
Bovendien gaat dan de parallellie die wij van het begin af aan hebben geprobeerd
te bereiken met de Huisvestingswet verloren. De aankondiging van de inwerkingtreding
van de wet schuift dan op naar 1 oktober 1995 en de daadwerkelijke inwerkingtreding
naar 1 januari 1996. Op grond van een aantal redenen vind ik dat zeer bezwaarlijk.
 
 In de eerste plaats wijs ik op de samenhang tussen de twee wetten, niet
alleen in wetstechnische zin, maar ook qua uitvoering. Het gaat vooral om
de uitvoering; daar ligt het grootste probleem.
 
 Het tweede argument dat in het kabinet heeft gecirculeerd en dat ook in
deze Kamer is verwoord, betreft de duidelijkheid in de richting van de gemeenten.
Als deze wet niet gelijktijdig met de Huisvestingswet in werking treedt, ontstaan
twee taakstellingen, namelijk een wettelijke taakstelling voor de houders
van de A-status en de VTV-status, en een vrijwillige taakstelling voor de
VVTV'ers. Mij dunkt dat dit tot grote verwarring leidt.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Mastik-Sonneveldt (PvdA):
 
 Niemand heeft toch de parallellie met de Huisvestingswet doorbroken? De
regering heeft dit niet gedaan, omdat de staatssecretaris van Justitie heel
keurig de aantallen VVTV'ers in de Staatscourant heeft laten afdrukken, terwijl
hetzelfde is gebeurd ten aanzien van de verblijfsgerechtigden. Er zou alleen
een probleem optreden wanneer deze Kamer zou besluiten over deze wet na 1
juli a.s. te stemmen. Dat is echter absoluut niet aan de orde. De regering
heeft aan haar verplichtingen voldaan door de prognose af te drukken in de
Staatscourant en ik heb van niemand in deze Kamer het voornemen gehoord om
voor te stellen, pas na 1 juli a.s. over deze wet te stemmen.
 
 
 
 
 
 Minister Dijkstal:
 
 Het gaat om het volgende. Als de wet vandaag wordt aangenomen, kan je
zeggen dat een vertraging van een paar dagen is opgelopen. Mijn juristen hebben
mij verteld dat dit geen probleem behoeft op te leveren. Er zijn dan twee
modellen. Ten eerste: inwerkingtreding met terugwerkende kracht van een paar
dagen; ten tweede: de aankondiging in het Staatsblad waarbij de zaak van dat
moment af in werking is. Hoe later de beslissing wordt genomen, des te eerder
wij in het andere schema terechtkomen, dat van de ene verplichte en de andere
vrijwillige taakstelling voor gemeenten.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Mastik-Sonneveldt (PvdA):
 
 Het is misschien wat vervelend, maar dit raakt de kwintessens van de zaak.
De wet kent de bepaling van artikel 34, lid 3, op grond waarvan de prognoses
al mogen worden afgekondigd, voordat de wet in werking is getreden. Daaraan
heeft de regering voldaan. Daardoor is er geen probleem meer. Of er is een
rechtskundig probleem, maar dat bestaat dan ten volle op 4 april en ook op
25 april.
 
 
 
 
 
 Minister Dijkstal:
 
 Dat ontken ik. Ik denk dat het verschil uitmaakt of het 4 april wordt,
25 april of, nog erger, 25 mei.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Mastik-Sonneveldt (PvdA):
 
 Ik zou...
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik verzoek u de minister even zijn betoog te laten vervolgen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Mastik-Sonneveldt (PvdA):
 
 Dat begrijp ik. Misschien wil hij dan...
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Als ik u verzoek de minister zijn betoog te laten vervolgen, moet u niet
alsnog interrumperen.
 
 
 
 
 
 Minister Dijkstal:
 
 Ik herhaal dat er een verschil is. Verder merk ik op dat de aankondiging
in de Staatscourant van die aantallen wel interessant is, maar dat het erom
gaat hoe wij een en ander over de gemeenten verdelen, waarbij ik vooral denk
aan de gemeenten die niet zo enthousiast waren om aan dit soort zaken mee
te doen.
 
 Ik wijs bovendien op de herverdeling die de provincie tot stand moet brengen.
De provincie krijgt per ingangsdatum van de wet de bevoegdheid om daar, waar
er problemen zijn, te komen tot een herverdeling tussen gemeenten. Daarbij
gaat het zowel om de huisvestingscategorie als om de VVTV'ers. Ik merk op
dat twee weken geleden aan de overkant een interessant politiek debat heeft
plaatsgevonden over spreiding, al dan niet verplicht. Ik heb toen herhaald
dat ik met de VNG in overleg zal treden om na te gaan of er vrijwillig tussen
de gemeenten herverdeeld kan worden, als daar goede argumenten voor zijn.
Welnu, dat is heel lastig. Ik kan mij daar heel concreet nogal wat problemen
bij voorstellen tussen de gemeenten onderling. De provincie krijgt daar nu
juist een taak in. Die kan deze dan voor een bepaalde periode
ook niet uitvoeren.
 
 Ik moet hieraan toevoegen dat het enige wat het Rijk intussen kan doen,
is de huisvesting op de een of andere manier afdwingen. Dat hebben wij in
het verleden ook geprobeerd. Dat was meestal een kwestie van grof geweld.
Maar het wonderlijke is dat, als die vertraging optreedt, doordat de wet niet
tijdig in het Staatsblad verschijnt, de zorgvoorziening ook later van kracht
wordt. Dat levert een schadepost op van 10 mln. En dat is misschien net het
geld dat ik zo hard kan gebruiken om nog iets op te lossen als ik in de komende
week met de VNG praat.
 
 Dit zijn een aantal bestuurlijke en financiële argumenten. Die kan
de Kamer wegen; de leden kunnen ze al dan niet overtuigend vinden. Er ontstaat
langzamerhand een ander groot probleem voor mijzelf. Ik kan mij namelijk niet
aan de indruk onttrekken dat deze Kamer, misschien in meerderheid, toch wel
aan de onderhandelingstafel is aangeschoven. Ik kan geen andere conclusie
trekken uit de bijdragen van de woordvoerders. Zo zegt de heer Schuyer: het
is met de brief van de VNG in de hand dat wij willen dat er in de wet materieel
betere voorzieningen getroffen worden. Vanaf dat moment zit ook de Eerste
Kamer vrolijk mee te onderhandelen. En mevrouw Mastik zegt...
 
 
 
 
 
 De heer Schuyer (D66):
 
 Hiertegen maak ik bezwaar, want ik heb dat woord niet gebruikt.
 
 
 
 
 
 Minister Dijkstal:
 
 Ja, u hebt de brief van...
 
 
 
 
 
 De heer Schuyer (D66):
 
 Ik heb juist gezegd dat de brief van de VNG voor ons geen uitgangspunt
in de discussie is.
 
 
 
 
 
 Minister Dijkstal:
 
 Op alle punten waar het over gaat, heeft deze Kamer haar mening gegeven.
Ik begrijp dat wel, maar daar gaat het niet om. Het gaat om de vraag welk
effect dat heeft op mijn positie, zonder wet in de hand (!), in de gesprekken
met de VNG.
 
 Mevrouw Mastik zegt nadrukkelijk: ik zeg niets over bedragen. Daarna houdt
zij er evenwel een warm pleidooi voor dat er toch iets moet gebeuren op het
punt van de inrichtingskosten. Hierbij zijn weliswaar geen bedragen genoemd,
maar het geeft wel aan wat mevrouw Mastik ter zake wil.
 
 Er is ook verwezen naar de rapportage in het blad van de VNG. Ik heb dat
als een interessante volgende zet op het schaakbord gezien. Wij hadden afgesproken
dat wij na afloop van het bestuurlijk overleg zouden volstaan met het korte
bericht aan de pers dat wij nog met elkaar in gesprek waren. Dat was toen
de verslagen er kwamen. Ja, zo gaat dat. Ik vind dat niet erg, want ik heb
van het begin af aan gezegd dat wij natuurlijk in een onderhandelingspositie
zitten.
 
 
 
 
 
 De heer Schuyer (D66):
 
 Meent de minister nu werkelijk dat de tekst die ik hem zojuist overhandigd
heb, een interessante zet op het schaakbord is? In dat geval zijn wij snel
uitgepraat. Dat kan echt niet de bedoeling zijn.
 
 
 
 
 
 Minister Dijkstal:
 
 Nee, niet van u.
 
 
 
 
 
 De heer Schuyer (D66):
 
 Dat begrijp ik.
 
 
 
 
 
 Minister Dijkstal:
 
 Maar u was zo verontwaardigd.
 
 
 
 
 
 De heer Schuyer (D66):
 
 Ik kan niet accepteren dat u zich achter die tekst verschuilt in de trant
van "daar sta ik achter". Ik heb u in derde termijn gevraagd om u ervan te
distantiëren.
 
 
 
 
 
 Minister Dijkstal:
 
 Daar kom ik op terug.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Mastik-Sonneveldt (PvdA):
 
 Ik kan ook niet accepteren dat de minister zegt dat wij aan de onderhandelingen
deelnemen. Inderdaad menen wij dat er een bedrag moet komen, omdat u ter zake
helemaal niets geregeld hebt. En het bedrag dat vastgesteld wordt, is een
zaak van u en de VNG, uiteindelijk van het kabinet.
 
 
 
 
 
 Minister Dijkstal:
 
 En kennelijk van u om het te beoordelen, zo hoor ik de heer Pitstra ook
opmerken. Dat was de hele inzet van het debat. Ik meen dat ik niet geheel
ongelijk heb als ik zeg dat de Kamer door zich te bemoeien met de hoogte van
de bedragen, wat op zichzelf zeer begrijpelijk is, onmiddellijk treedt in
een onderhandelingsproces dat wij met de VNG voeren.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Mastik-Sonneveldt (PvdA):
 
 Wij treden niet in de hoogte van de bedragen; wij constateren alleen dat
het bedrag nu nul is.
 
 
 
 
 
 Minister Dijkstal:
 
 U treedt wel in de hoogte van de bedragen. Overigens kun je van mening
verschillen over het antwoord op de vraag of het verstandig geweest is om
de bedragen in de wet te noemen. Dat is de "AMvB in de wet"-discussie. Maar
het wetsontwerp is nu eenmaal zo ingediend. U hebt inhoudelijk bezwaar gemaakt
tegen de kinderkopjes, de inrichtingskosten en de kostendekkendheid van de
ziektekosten. Daarmee treedt u in de wet. Als de onderhandelingen uiteindelijk
tot een bepaald resultaat geleid hebben in die zin dat de bedragen hoger zijn,
moet dat zelfs leiden tot een wijziging van de wet. Daar hebben wij ook over
gesproken. Dan loop ik de kans in de Tweede Kamer, in ieder geval in dit huis,
dat er gezegd wordt: de bedragen zijn niet voldoende. Dus vanaf het begin
bent u bezig geweest met een discussie over de bedragen. Dat mag u ook wel,
als u zich maar goed realiseert dat mijn positie in dit onderhandelingsproces
zodanig is dat ik u geen zekerheid kan verschaffen over iets waarover ik aan
een andere tafel nog onderhandel.
 
 
 
 
 
 De heer Schuyer (D66):
 
 De minister kan toch niet zeggen dat wij in die discussie treden? De bedragen
staan in de wet! Als wij zoveel berichten krijgen dat die bedragen in de wet
volstrekt onredelijk zijn, dat wij er hier op moeten reageren, had u ze niet
in de wet moeten zetten.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Mastik-Sonneveldt (PvdA):
 
 Wij hebben ons tot nu toe alleen maar bezig gehouden met het feit dat
de kostenposten die letterlijk in de wet staan, zoals huisvesting, premiestelling
en dergelijke, zullen leiden tot een zodanig bedrag – en dat is wel
een aanname van ons – dat er geen bedrag voor inrichtingskosten overblijft.
Dat is juist. Verder zijn wij niet gegaan. Wij hebben alleen nog gezegd dat
de minister daarnaar zou moeten kijken. Daarover zou hij dus met gegevens
en cijfers moeten komen.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Nu is de Kamer bezig met een herhaling van zetten. Ik stel voor dat dit
niet voortgezet wordt. Het woord is aan de minister.
 
 
 
 
 
 Minister Dijkstal:
 
 Voorzitter! Misschien heeft de Kamer het gevoel dat ik haar iets verwijt,
maar dat is helemaal niet het geval. Het gaat dus niet over de vraag of deze
Kamer dan wel de Tweede Kamer meent dat de bedragen al dan niet toereikend
zijn. Natuurlijk heeft de Kamer daar een politiek oordeel over; men kan ze
al dan niet toereikend vinden. Dat kan afgezet worden tegenover de ROA-regeling.
Overigens menen velen dat die regeling te ruim is. Er is dus een discussie
over de vraag of die bedragen al dan niet hoog genoeg zijn.
 
 De Tweede Kamer heeft de mogelijkheid gehad om de wet te verwerpen. Daarvoor
had zij de mogelijkheid om amendementen aan te nemen die ertoe strekten om
de bedragen op voorhand te veranderen. De Tweede Kamer heeft beide niet gedaan.
Zij heeft de wet aanvaard met de mededeling: wij gaan ervan uit dat u de VNG
toch in financiële zin tegemoetkomt; ga onderhandelen en meld ons wat
daarvan terechtkomt; afhankelijk van het resultaat hoort u nader van ons.
Die positie heeft de Tweede Kamer ingenomen.
 
 Nu hoeft de Eerste Kamer natuurlijk niet precies hetzelfde te doen als
de Tweede Kamer. Maar wij kunnen volgens de logica van die lijn hier niet
ontkennen dat ik op het ogenblik met de VNG aan het onderhandelen ben. Ik
kan u daar niets over melden, want, nogmaals, ik ben aan het onderhandelen.
De Eerste Kamer is zeer actief met haar ideeën op tafel te leggen over
elk onderdeel. Of men dat nu leuk vindt of niet, maar onwillekeurig treedt
men daarmee in het onderhandelingsproces. Op zichzelf is dat nog niet zo erg,
ware het niet dat ik dan wel graag de wet bij de hand zou willen hebben. Maar
die gunt u mij ook niet. Ik ga dus, terwijl u in de onderhandelingen treedt,
zonder wet, zonder zekerheid daarover, het gesprek verder voeren. Ik wil alleen
maar zeggen dat ik dat een lastige positie voor mij vind.
 
 Tegen de heer Schuyer zeg ik dat de rare opmerking over sinaasappelkistjes
van ambtenaren van een ministerie natuurlijk nergens op slaat. Ik ben daar
ook zeer ongelukkig mee. Zo praten wij namelijk niet met de VNG. Het gaat
om een ordentelijke oplossing van een aantal problemen.
 
 Er is onzekerheid over het moment waarop de Kamer kan stemmen, als dit
voorstel wordt aangehouden. In die onzekerheid kan ik geen zekerheid bieden.
Ik weet namelijk niet hoe lang ik nog in gesprek ben met de VNG. Ook weet
ik niet hoeveel tijd ik na dat gesprek nodig heb om snel een wetswijziging
te maken, daarmee naar de Raad van State te gaan en vervolgens naar de Tweede
Kamer en de Eerste Kamer.
 
 Tegen deze achtergrond doe ik terwille van de zaak zelve een dringend
beroep op de Kamer om nu akkoord te gaan met het wetsvoorstel onder het beslag
van de politieke afspraak die ik met name met de Tweede Kamer gemaakt heb.
Ik kan die afspraak ook gemakkelijker met de Tweede Kamer dan met de Eerste
Kamer maken: ik moet nog een keer naar de Tweede Kamer om van gedachten te
wisselen over de uitkomst van het overleg met de VNG.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 
 De heer Schuyer (D66):
 
 Voorzitter! Ik vraag u om de vergadering even te schorsen voor intern
beraad.
 
 
 
 
 
 De heer Van Leeuwen (CDA):
 
 Voorzitter! Ik sluit mij bij dit verzoek aan. Ook mijn fractie heeft behoefte
aan beraad.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt van 13.58 uur tot 14.20 uur geschorst.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Het woord is aan mevrouw Mastik-Sonneveldt , voor een punt van orde.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Mastik-Sonneveldt (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik verzoek de Kamer, de stemming over het wetsvoorstel
uit te stellen tot 25 april 1995.
 
 
 
 
 
 De heer Schuyer (D66):
 
 Mijn fractie steunt dit ordevoorstel.
 
 
 
 
 
 De heer Van Leeuwen (CDA):
 
 Gehoord de discussie vorige week en gehoord de discussie van vanmiddag,
zullen wij het ordevoorstel steunen.
 
 
 
 
 
 Minister Dijkstal:
 
 Ik steun het ordevoorstel niet! Het had nog erger kunnen zijn, want de
Kamer had ook kunnen zeggen dat zij de stemming tot nader order wilde uitstellen.
Ik begrijp dat de Kamer vastbesloten is om op 25 april wèl over het
wetsvoorstel te stemmen.
 
 
 
 
 
 Het voorstel van orde wordt zonder stemming aangenomen.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik deel de Kamer mede dat alle commissievergaderingen met een vertraging
van 35 minuten zullen aanvangen.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19941995-25-1033-1037.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl