Vragen van het lid De Wit aan de minister van Justitie over het stijgende aantal niet-criminele kinderen in de gevangenis (mondelinge vragenuur)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2003-2004, pag. 483-487

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

16-10-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

nr. 10, pagina 483-487

07-10-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 7 oktober 2003)Pagina 524-525
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Huis der Koningin (I) voor het jaar 2004 (29200 I)Pagina 488-488
Behandeling van het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van Koninkrijksrelaties (IV) voor het jaar 2004 (29200 IV)Pagina 514-524
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 25 september 2003 over vogelpestPagina 490-493
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van de Hoge Colleges van Staat, Kabinet der Koningin, Kabinet van de Gouverneur van de Nederlandse Antillen en van het Kabinet van de Gouverneur van Aruba (II) voor het jaar 2004 (29200 II)Pagina 488-488
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Aanvulling van de Auteurswet 1912 inzake de thuiskopie tot invoering van verlengde aansprakelijkheid voor verkopers (28486)Pagina 488-488
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 7 oktober 2003)Pagina 487-488
Vragen van het lid De Wit aan de minister van Justitie over het stijgende aantal niet-criminele kinderen in de gevangenis (mondelinge vragenuur)Pagina 483-487
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over het Veiligheidsprogramma, te weten: - de motie-Van Heemst over cellen voor veelplegers (28684, nr. 15); - de motie-Nawijn/Eerdmans over het terugdringen van geweldsdelicten, winkelcriminaliteit en inbraken (28684, nr. 16)Pagina 489-489
Stemmingen in verband met: - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Algemene Zaken (III) voor het jaar 2004 (29200 III), van - de motie-Van Bommel over deelname van een vertegenwoordiger uit de BVE-sector aan het Innovatieplatform (29200 III, nr. 9); - de motie-Van Bommel over bekostiging van politieke assistenten (29200 III, nr. 10); - en 2 andere motiesPagina 488-489
Behandeling van: - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Economische Zaken (XIII) voor het jaar 2004 (29200 XIII); - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Fonds economische structuurversterking voor het jaar 2004 (29200 D)Pagina 493-514
Presentie en opening (dinsdag 7 oktober 2003)Pagina 481-481
Stemmingen over moties, ingediend bij het debat over de Staat van de Unie (29201), te weten: - de motie-Timmermans c.s. over openbaarheid rond de IGC (29201, nr. 2); - de motie-Timmermans c.s. over gekwalificeerde meerderheidsbesluitvorming (29201, nr. 3); en vijf andere motiesPagina 489-490
Vragen van het lid Van der Laan aan de staatssecretaris van Buitenlandse Zaken (Europese Zaken) over de Nederlandse inzet bij de IGC inzake de bepaling in de ontwerpgrondwet over stemmenweging op basis van onder andere de bevolkingsomvang van de lidstaten in de Europese Raad en de Raad van Ministers (mondelinge vragenuur)Pagina 481-482

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Vragen van het lid De Wit aan de minister van Justitie over het stijgende
aantal niet-criminele kinderen in de gevangenis.De heer De Wit (SP):Voorzitter. Met een heel grote groep jongeren in ons land gaat het erg
goed en met een kleine groep gaat het minder goed. Een van de voorbeelden
daarvan was daar gisteren weer te zien in de uitzending van Twee Vandaag.
Er zijn jeugdigen die zijn opgesloten in jeugdgevangenissen terwijl zij geen
strafbare feiten hebben gepleegd en geen misdaden hebben begaan. Deze jongeren
zitten in deze instellingen omdat zij een probleem hebben. Zij zijn agressief
of onhandelbaar of zij hebben andere gedragsproblemen. De rechter heeft hen
uiteindelijk onder toezicht gesteld en zij zijn uit huis geplaatst.Het aantal kinderen voor wie dit geldt is alarmerend. Ten opzichte van
het jaar 2000 is het aantal ruim verdubbeld. De verwachting voor dit jaar
is dat er meer dan 650 van deze kinderen worden geplaatst in een jeugdgevangenis.
Zij zitten in een omgeving waar zij niet thuishoren, waar zij opgesloten zitten
en van de buitenwereld zijn afgesloten. Er staat een hek om de inrichting
heen en zij vallen onder een streng regime. Bovendien – dat is waar
het om gaat – krijgen zij in feite geen passende behandeling voor hun
probleem.Het is inmiddels de derde keer dat ik de minister hierover vragen stel.
Ik sta vandaag in elk geval tegenover hem. Ik hoop dat het daardoor wat duidelijker
overkomt dat dit een probleem is dat moet worden opgelost. Hoe beoordeelt
de minister de cijfers die gisterenavond werden genoemd in Twee Vandaag? Wat
vindt hij van het probleem dat deze jongeren in een omgeving zitten waarin
zij niet thuishoren en waarin zij in contact komen met criminele jongeren?
Wat gaat de minister doen om dit probleem op te lossen?Minister Donner:Voorzitter. Met betrekking tot de vraag over de cijfers verwijs ik naar
het antwoord dat ik in juli heb gegeven op vragen van de heer De Wit. Ik geloof
niet dat de cijfers die hij nu noemt afwijken van de cijferreeks die ik toen
heb gegeven, namelijk dat het aantal in 2002 is opgelopen tot 583 gevallen
en dat het in de eerste zes maanden van 2003 om 250 gevallen ging. Wij komen
dus dit jaar op ongeveer 500 terecht of misschien iets meer. Het betreft vooral
uitplaatsing van jeugdigen uit opvanginrichtingen. Dat is op dit moment de
grootste groep.Indertijd heb ik al aangegeven dat de oorzaak vermoedelijk is gelegen
in de gemaakte afspraken naar aanleiding van eerdere problemen. De afspraak
is dat er binnen een week een opvang gevonden wordt.Dit is evenwel geen antwoord op de vraag of er een permanente oplossing
wordt gevonden, maar toch wil ik nadrukkelijk het beeld wegnemen dat er geen
passende aanpak is in de inrichtingen waar de betrokken jeugdigen nu zitten.
Het doel van die inrichtingen is zowel het bewaren als het behandelen. Die
capaciteit is daar dus ook. Bovendien zijn de inrichtingen daar evenzeer op
gericht.Het gaat hierbij om jongeren die niet meer te handhaven zijn in een open
situatie. Die situatie wordt aan de rechter voorgelegd. Er is dan ook alleen
maar sprake van plaatsing met machtiging van de rechter die heeft geconstateerd
dat er inderdaad geen alternatief is voor de plaatsing in een jeugdinrichting.Ik moet ook het beeld wegnemen dat het om wezenlijk verschillende categorieën
gaat. Er is namelijk sprake van een vrij grote overlap. Het grote risico is
dat je, als je ze laat lopen, ze even later op strafrechtelijke titel weer
terug kunt nemen. Nogmaals, het is geen fundamentele scheiding van twee populaties.
Het gaat in wezen om een categorie jeugdigen met gedragsproblemen, waardoor
zij niet in een andere, minder dwingende omgeving gehandhaafd kunnen worden.De heer De Wit merkt terecht op dat hij in het bijzonder hierover al een
aantal jaren vragen stelt. Die vragen heb ik steeds ook keurig beantwoord,
zo hoop ik. In mijn antwoorden heb ik ook aangegeven dat de stijging van het
aantal gevallen in de laatste tijd en de vragen die daarover gerezen zijn,
aanleiding zijn voor een evaluatie. De leidende vraag daarbij is of het wenselijk
is om deze samenplaatsing al dan niet voort te zetten. De resultaten van die
evaluatie wil ik afwachten. Dit geldt te meer vanwege het volgende. Als wij
besluiten dat de samenplaatsing niet moet worden voortgezet, hebben wij morgen
nog geen oplossing. Jaren geleden is namelijk voor deze benadering gekozen,
omdat de equivalente inrichtingen in de sfeer van de BOPZ of die van de geestelijke
gezondheid gesloten zijn. Beëindiging van de onderhavige praktijk houdt
in dat de jeugdigen op straat komen. En een rechter heeft nu juist vastgesteld
dat dit helemaal onwenselijk is. Vandaar dit antwoord op de drie vragen.De heer De Wit (SP):Voorzitter. Het gaat om jongeren met ernstige gedragsstoornissen. Die
plaatsen wij nota bene in een omgeving waar zij in aanraking komen met jongeren
die al in de fout zijn gegaan door het plegen van ernstige strafbare feiten,
dus niet voor het minste of geringste.Het kabinet-Balkenende heeft het over preventie. Welnu, daar moet veel
aandacht aan besteed worden. Als je dat als uitgangspunt neemt, kan het toch
niet zo zijn dat je deze oplossing kiest, waarmee je jongeren in de verkeerde
omgeving plaatst?De minister herhaalt dat hij de resultaten van de evaluatie wil afwachten.
Ik weet echter zeker dat wat er nu geëvalueerd is, niet over het onderhavige
probleem gaat. Bovendien verschijnt de evaluatie pas in 2004 en de praktijk
is helaas dat de Kamer er in 2005 over praat. De probleemstelling, die dus
niet bij de evaluatie betrokken is, is dat die jeugdigen behandeld moeten
worden. De vraag daarbij is wat de juiste therapie is. Ook dit wordt niet
betrokken bij de evaluatie. Waarom zouden wij dus op de resultaten van de
evaluatie moeten wachten?Ik heb dan ook het volgende verzoek aan de minister. Wat vindt hij van
het feit dat de cijfers hoger zijn dan hij aangeeft? Het aantal komt namelijk
boven de 650. Waarom beginnen wij bij wijze van spreken niet morgen met een
aangepaste behandeling van de desbetreffende jongeren? Die behandeling moet
plaatsvinden in een aparte omgeving, uit de criminele sfeer, waarin aandacht
wordt besteed aan hun problemen en waarin zij behandeld worden voor hun gedragsstoornis.
In de inrichting waar zij nu zitten, wordt er slechts een dagprogramma aangeboden.
Dat is niet goed. Dat dagprogramma houdt onder andere in dat
de jongeren op tijd moeten opstaan, dat zij moeten leren om netjes te eten
en dat zij onderwijs moeten volgen. Dat is natuurlijk ook belangrijk. Er moet
iets gedaan worden aan het probleem van die jongeren maar dat gebeurt niet.
Daar gaat het om! Het kan geen uitstel leiden tot 2005 of 2006. Is ook de
minister niet van mening dat de cijfers buitengewoon alarmerend zijn en dat
er niet gewacht moet worden met een oplossing totdat de evaluatie heeft plaatsgevonden?Ziet de minister mogelijkheden om met een plan naar de Kamer te komen,
indien mogelijk vóór de behandeling van de begroting van Justitie
eind oktober, waarin wordt aangegeven hoe het probleem op korte termijn daadwerkelijk
wordt opgelost?Minister Donner:Mijnheer De Wit, u probeert tussen strafrechtelijk en civielrechtelijk
een scheiding te maken die er niet is. De jeugdigen die het hier betreft komen
uit opvanginrichtingen waar zij die aangepaste behandeling kregen en waar
zij niet te handhaven waren.De heer De Wit (SP):Dus moet er een specifieke behandeling gegeven worden. Daarover zijn dikke
rapporten verschenen.Minister Donner:Het zit hem niet in de behandeling. Die behandeling kregen zij in de opvanginrichtingen
en die wordt zo mogelijk voortgezet in de justitiële jeugdinrichting.
Het punt is dat zij niet te handhaven zijn zonder een dwangsituatie. Zij zijn
gevaarlijk voor het personeel, voor hun omgeving en voor zichzelf.De heer De Wit (SP):Maar nog gevaarlijker is om hen onder te brengen bij jongeren die al een
strafrechtelijk verleden hebben, die strafbare feiten hebben begaan. Ik verzoek
de minister, de uitzending van gisterenavond te bekijken. Daarin zegt zowel
de directie van de Heiakker als de belangenvertegenwoordiger van de gezinsvoogden
dat deze jongeren niet in deze omgeving thuishoren omdat het dan alleen maar
slechter gaat.Minister Donner:Aan de hand van bepaalde voorbeelden is dit soort discussies natuurlijk
altijd mogelijk. Tegelijkertijd constateer ik dat de achtergrond van beide
groepen jongeren vaak precies dezelfde is. Het is tot op zekere hoogte toeval
of zij daar op strafrechtelijke of op civielrechtelijke titel zitten. Zij
worden namelijk vaak niet strafrechtelijk vervolgd voor bepaalde feiten omdat
zij al in een opvanginrichting worden behandeld. Als zij daar niet te handhaven
zijn, worden zij met rechterlijke machtiging in een justitiële jeugdinrichting
geplaatst. Er wordt beslist goed gekeken naar wat er gedaan moet worden.De heer De Wit (SP):De minister kent het dilemma van de rechter. De rechter wordt voor de
vraag gesteld of hij een jongere op straat moet laten zodat hij dood in het
riool gevonden wordt – ik wijs in dit verband op Heerlen – of
een noodmaatregel moet treffen. Ik heb begrip voor de rechter maar ik vind
dat de politiek een oplossing moet zoeken voor een passende behandeling van
deze jongeren. Zij moeten uit die omgeving gehaald worden en de noodzakelijke
behandeling krijgen.Minister Donner:Uw vooronderstelling is dat die passende behandeling iets anders omvat
dan wat er nu gebeurt. U doet dat bewust enkel en alleen op het feit dat er
ook mensen uit een strafrechtelijke omgeving zitten. Die stelling is echter
niet juist. Bij een aantal van die zaken is het probleem wat de passende behandeling
voor dit soort jongeren is. Dat zit echter niet vast op de vraag of het strafrechtelijk
of civielrechtelijk is. Het gaat in wezen vaak om eenzelfde categorie jongeren.
Het probleem zit in de passende behandeling. Die hebben wij niet in de civielrechtelijke
sfeer en ook niet in de strafrechtelijke sfeer. Als ik naar uw mening zou
luisteren, verandert dit qua behandeling waarschijnlijk niet veel. Het betekent
echter wel dat ik twee soorten inrichtingen zou moeten hebben, namelijk strafrechtelijke
en civielrechtelijke. In een tijd dat wij moeten bezuinigen op het hele zorgbudget,
is die civielrechtelijke inrichting er niet. Dat ligt namelijk niet in de
justitiële sfeer maar in de zorgsfeer.De heer De Wit (SP):Voorzitter.De voorzitter:Nee, niet meer, mijnheer De Wit, ik ga nu naar de aanvullende vragen.
U heeft al een heleboel vragen gesteld.Mevrouw Aasted Madsen-van Stiphout (CDA):De minister geeft aan dat het met deze kinderen vaak in de vorige setting
is misgelopen, dat zij daar niet te handhaven waren. Ik verzoek de minister
om in de komende evaluatie te bekijken of er bij deze categorie kinderen sprake
is van verschillende problemen c.q. verschillende probleemgebieden. Zijn het
over het algemeen kinderen die een gedragsstoornis hebben met daarbij een
psychiatrische stoornis of een verstandelijke beperking? Wij horen namelijk
uit het veld dat de combinatie van problemen de behandeling extra verzwaart.Minister Donner:Ik ben ook niet gelukkig met deze toenemende aantallen. Daarom wil ik
een evaluatie van de verschillende aspecten, met name gericht op de vraag
of het beter is om samen te plaatsen. Het is minder gericht op de behandeling,
want dat is een heel andere vraag, ook omdat men nu de indruk wekt dat "civielrechtelijk"
een brede categorie is met allemaal vergelijkbare gevallen. Het zijn totaal
verschillende problemen. Ik ben het met u eens, maar ik wil de evaluatie afwachten.
Daarbij zal ik extra kijken naar de vraag of er een andere oplossing is. Ik
voel er echter niets voor om nu in den blinde op stel en sprong de zaak te
veranderen naar aanleiding van een televisieprogramma, dat in wezen geen wezenlijk
andere cijfers geeft dan die in juli al beschikbaar waren.Mevrouw Aasted Madsen-van Stiphout (CDA):Dat heb ik ook niet gevraagd. Het gaat vooral om de vraag waardoor het
zo ver is gekomen met deze kinderen en of er aanknopingspunten liggen om in
een eerder stadium in samenwerking met VWS adequate hulp te bieden.Minister Donner:Ik ben daarmee geheel akkoord, maar dat is een kwestie van de behandeling.
Het is voortdurend voorwerp van aandacht hoe wij dit beter kunnen voorkomen.
Wij proberen de bureaus voor de jeugdzorg zodanig in te richten dat het beter
kan worden voorkomen. Op een gegeven moment is een kind echter niet meer te
handhaven. Dat had in het verleden misschien kunnen worden voorkomen, maar
daar heb je niets aan als iemand niet meer kan worden gehandhaafd in een normale
inrichting. Doe je er dan beter aan om aparte inrichtingen te
creëren of moet je hen dan maar in dezelfde inrichting stoppen, waarvoor
nu is gekozen?Mevrouw Kalsbeek (PvdA):Ik vind dat de minister het probleem, dat overigens allang bestaat, toch
iets te veel relativeert. Ik meen zelfs dat wij verdragsrechtelijk niet eens
mogen overgaan tot gezamenlijke civielrechtelijke en strafrechtelijke plaatsingen.
Het probleem is allang erkend. Is de minister dat met mij eens? Hoe kan het
nu dat het probleem steeds groter wordt in plaats van stukje bij beetje te
verminderen? Ik heb verhalen gehoord over kinderen van 9 jaar die inmiddels
in een setting worden geplaatst samen met jongeren die afgestraft zijn. Dat
lijkt mij niet goed. Een evaluatie in 2004 duurt te lang. Ik vind dat de minister
nu echt een stappenplan moet maken waarin hij aangeeft wanneer hij wat gaat
doen.Minister Donner:De vraag of het juridisch verenigbaar is met onze verdragsverplichtingen
is al door mijn ambtsvoorganger op dit dossier bestudeerd.Mevrouw Kalsbeek (PvdA):Daarom weet ik het antwoord: nee, het is niet verenigbaar.Minister Donner:Ik dacht dat het antwoord wat genuanceerder was. Het is heel wel verenigbaar
met de verplichtingen, maar alleen niet bij een bepaalde uitleg. Ik meen dat
wij die discussie niet moeten ingaan. Ik probeer het niet te bagatelliseren.
Het gaat inderdaad om kinderen van 9 jaar of jonger. Het gaat bijvoorbeeld
om een kind van 13 dat de buurvrouw heeft aangerand en dat niet meer kan worden
gehandhaafd. Problemen in onze samenleving met kinderen van deze leeftijd
zijn een heel andere aard. Wanneer zo'n probleem zich voordoet, is de vraag:
waar moet ik hen nu opsluiten? Het is niet anders dan opsluiten. De essentiële
vraag, de enige vraag is of het dan slechter is voor die kinderen om samen
te worden geplaatst of niet. Daar is die evaluatie voor. Tot nu toe is er
een concept: strafrechtelijk kan niet met civielrechtelijk en dus moet het
maar niet. Die redenering deel ik niet. Daar wil ik harde cijfers voor.Mevrouw Kalsbeek (PvdA):De capaciteitsvraag is reëel. Ik vind dat je daarom terughoudend
moet zijn. Dat is iets anders dan het ontwikkelen van een stappenplan waarin
je aangeeft hoe je stukje bij beetje komt in een situatie zoals die hoort
te zijn: kinderen die afgestraft zijn en civielrechtelijke plaatsingen niet
door elkaar heen. Daar vraag ik om. Ik krijg graag de cijfers. Hoeveel meer
komt het nu voor dan een paar jaar geleden, en hoe oud zijn de kinderen?Minister Donner:In antwoord op de laatste vraag: de leeftijd is er niet precies bij gegeven,
maar de ontwikkeling is beschreven in het antwoord op de vragen van de heer
De Wit, uit juli 2003.Mevrouw Kalsbeek (PvdA):Wanneer waren die gegevens afgesloten? Ik hoor juist de laatste maanden
zoveel alarmerends.Minister Donner:In ieder geval bevat dit gegevens over de eerste zes maanden van 2003.
De cijfers over de eerste zes maanden van 2003 geven niet het beeld van een
toename ten opzichte van 2002. Dan zou het dus in de laatste drie maanden
hebben moeten plaatsvinden. Nogmaals, de leeftijd zit er niet bij, maar daarbij
gaat het meer om de algemene vraag van de jeugdzorg en de jeugdcriminaliteit
waarmee wij te maken hebben, waar inderdaad sprake is van verharding en verjonging
van het probleem. Daarvan kennen we de oorzaken, en daar kunnen wij niet wachten
tot we een oplossing hebben. Over de fundamentele vraag of strafrechtelijk
niet bij civielrechtelijk moet, is al eerder een keuze gemaakt. Daarbij is
geconstateerd dat dat geen principieel bezwaar hoeft te zijn, ook vanwege
de gelijksoortigheid van de problematiek en de gelijksoortigheid van de eis
die aan de overheid is gesteld om dat voor verzekerde bewaring te regelen.
Wij zitten nu in een ontwikkeling die het gevolg is van die keuze, die jaren
geleden is gemaakt. We kunnen dat niet op stel en sprong anders gaan doen.
Ik heb aangegeven dat ik ten volle bereid ben, die evaluatie te bekijken om
te zien of daaruit blijkt dat civiel inderdaad niet bij strafrechtelijk moet,
omdat het daarbij om wezenlijk andere problemen gaat. Ik wil daarom niet zeggen
dat we er nu al van uitgaan.Mevrouw Örgü (VVD):Ook de VVD-fractie heeft meerdere malen aangekaart dat kinderen met gedragsproblemen
in principe qua logica niet direct passen bij kinderen die crimineel gedrag
hebben vertoond. Wij hebben daarover al eerder vragen gesteld. De evaluatie
waarover u sprak, had u al toegezegd. U sprak verder over een passende behandeling
van de kinderen die strafrechtelijk of civielrechtelijk in de inrichtingen
zitten. U noemde daarbij het jaar 2004, maar dat vinden wij te ver weg. Heeft
u voorbeelden en getallen van kinderen met gedragsproblemen, die daarin niet
passen? Omdat wij de voorbeelden daarvan te horen en te zien krijgen, zult
u daarvan ook wel cijfers hebben.Minister Donner:De laatste vraag zal ik schriftelijk beantwoorden. Blijft het punt dat
de justitiële jeugdinrichtingen zijn gericht op een dubbele taak, namelijk
behandeling en bewaring. Het is niet zo dat er door de plaatsing in een justitiële
jeugdinrichting geen behandeling plaatsvindt. De gedragsstoornissen zijn doorgaans
dezelfde, of dat gedrag nu tot misdrijf aanleiding heeft gegeven, of niet.
De behandeling is daar derhalve op gericht. Ik zal in het antwoord ingaan
op wat er nu aan behandeling plaatsvindt. Het jaartal 2004 ging niet over
de vraag of er dan pas een behoorlijke behandeling was, maar over wanneer
de evaluatie-uitkomst er was, en of die eventueel moet worden bediscussieerd.
Maar nogmaals, ik zeg de Kamer graag toe dat, indien de evaluatie aanleiding
geeft tot het nemen van stappen, ik niet zal wachten tot het oordeel van de
Kamer. Het is mijn verantwoordelijkheid om ze dan te nemen. Als er aanleiding
toe is, worden de stappen dus al eerder genomen.Mevrouw Lambrechts (D66):De minister rechtvaardigt eigenlijk de situatie op basis van de behandeling
die de jongeren daar krijgen. In zijn ogen krijgen deze jongeren in de desbetreffende
justitiële inrichting de behandeling die voor hen geschikt is. Ik herinner
nog aan wat de minister een jaar geleden heeft gezegd: behandelen op cel komt
niet meer voor. Ik vraag hem waar hij die informatie op baseert. Ons bereiken
telkens signalen van de inspectie en concrete berichten dat dit nog steeds voorkomt en dat deze jongeren die eigenlijk al niet op die plek behoren
te zitten, ook niet de behandeling krijgen die ze nodig hebben. Dan is er
volgens mij sprake van een situatie die echt niet langer kan voortduren.Minister Donner:Als je de situatie beredeneert vanuit de meest geschikte behandeling van
een bepaalde jongere, dan moet je constateren dat die wellicht anders plaats
zou moeten vinden. Echter, het gaat hierbij om jongeren van wie ook de rechter
heeft vastgesteld dat er op dit moment één overheersend belang
is boven de eventueel meest passende behandeling, namelijk dat ze uit de roulatie
genomen worden en in verzekerde bewaring worden gesteld. Dat is de grond waarop
wordt opgetreden. Dat kán inderdaad tot gevolg hebben dat ze in de
inrichting waar ze geplaatst worden niet de meest passende behandeling krijgen,
maar dat is een probleem dat we altijd bij ons zullen hebben. Ook als we aparte
inrichtingen maken voor de civielrechtelijke gevallen en de ondertoezichtstellingen,
zullen dat inrichtingen zijn die niet op alle behandelingen het meest passende
antwoord geven. Dat raakt de afweging die we als samenleving maken. Op een
goed moment moeten we bepalen wat belangrijker is: de behandeling of het beschermen
van de samenleving in casu het beschermen van de persoon zelf. Die keuze zal
altijd uit moeten vallen richting de tweede.Mevrouw Lambrechts (D66):Als ik het goed begrijp boeren wij op dit moment achteruit, niet alleen
wat betreft de aantallen jongeren die in deze inrichtingen zitten maar ook
waar het gaat om de kwaliteit van de behandeling. Een jaar geleden heb ik
de minister namelijk toch echt horen zeggen dat hij garandeert dat de desbetreffende
jongeren een passende behandeling krijgen en dat behandelen op cel niet voorkomt.
Ik hoor de minister dat nu niet meer zeggen.Minister Donner:Omdat ik nu niet voorbereid ben op dit concrete gegeven en ik er nu niet
een uitspraak over wil doen. Ik zal dat punt meenemen in de schriftelijke
beantwoording. In die zin boeren we achteruit, dat naarmate de aantallen toenemen,
de situatie vaker zal voorkomen dat niet de meest passende behandeling kan
worden gegeven. Nogmaals, dat is weer vooruit boeren in antwoord op de eerdere
vraag van de Kamer wat er gebeurt in crisissituaties. Toen is de afspraak
gemaakt dat er binnen een week een oplossing is. Die is er gevonden en die
heeft tot gevolg dat we met grotere aantallen zitten in de justitiële
jeugdinrichtingen. Zo heeft iedere schaduwzijde haar keerzijde.Mevrouw Lambrechts (D66):Dat mag niet betekenen dat het nog anderhalf jaar kan duren voordat wij
er een antwoord op verzinnen.Minister Donner:Ook als we aparte inrichtingen hebben voor civielrechtelijke gevallen
alleen, zal het probleem van de minder passende behandeling blijven bestaan.
Waar het gaat om een inrichting waar de verzekerde bewaring de primaire invalshoek
is, zal het betekenen dat aldaar niet de passende behandeling gegeven kan
worden. Dat is de fundamentele keuze die in het concrete geval voorligt aan
de rechter. Wat moet prevaleren? De passende behandeling of de verzekerde
bewaring?Mevrouw Kant (SP):Het betreft hier niet alleen de uitzending van gisteren maar ook de stapels
schrijnende brieven van de ouders en de kinderen zelf die in de cel zitten,
die ons zo ontzettend ongerust maken. De bagatelliserende manier waarop de
minister hierop reageert, vind ik dan ook een beetje beschamend. Ik vind het
een beschamend antwoord op de noodkreten van deze mensen. Hij zegt hier eigenlijk:
ach, het zijn kinderen met psychische gedragsproblemen, ze zitten tussen criminelen
maar dat maakt niet uit, want ze worden toch wel crimineel. Met andere woorden,
u geeft aan dat die kinderen toch al opgegeven zijn. Ik vind dat een beschamende
reactie van een minister van Justitie.De minister zei zo-even al: ja, maar dan komen we op het terrein van de
zorg. Welnu, dat is ook het terrein waar deze kinderen thuishoren, de zorg.
Ze behoren de juiste zorg te krijgen. Omdat er te weinig plekken zijn waar
deze kinderen behandeld kunnen worden, spreekt de rechter op een gegeven moment
uit: laten we ze dan maar opsluiten. De minister moet dus samen met zijn collega
van Volksgezondheid een oplossing zoeken om eindelijk iets te doen aan de
wachtlijsten voor die plekken waar deze kinderen thuishoren, zodat ze een
juiste behandeling krijgen.Minister Donner:Iedere keuze zal schrijnende situaties opleveren. Dat is eigen aan die
keuze. Wij kunnen haar echter niet uit de weg gaan. Ik kan ook kiezen voor
schrijnende gevallen in de vorm van kinderen die vrij rondlopen, terwijl zij
in verzekerde bewaring gesteld moeten worden. Dat is de keerzijde. Dat probleem
is niet op te lossen. Ik probeer het ook niet te bagatelliseren. Ik probeer
echter duidelijk te maken dat er een politieke keuze gemaakt moet worden.Het gaat om kinderen die doorgaans in een opvanginrichting zitten. Zij
krijgen daar een eventueel op hen toegemeten behandeling. Degenen die hen
behandelen en de rechter constateren echter dat zij niet gehandhaafd kunnen
worden, omdat zij een gevaar opleveren voor zichzelf en hun omgeving. Om die
reden worden zij in verzekerde bewaring gesteld. U kunt wel zeggen dat er
een oplossing gevonden moet worden, maar het probleem blijft precies hetzelfde.
Zij moeten in verzekerde bewaring worden gesteld, omdat zij niet gehandhaafd
kunnen worden op de plaats waar zij eventueel de beste behandeling kunnen
krijgen. Daar valt niets aan te doen. In de sfeer van het civiele recht en
de zorg worden zij in inrichtingen evenzeer bewaakt. Dat is dan een begrotingskwestie,
maar het probleem blijft hetzelfde.Nagegaan moet worden of deze kinderen slechter af zijn omdat zij in een
inrichting zitten vanwege strafrechtelijke behandeling. Ik bestrijd dat er
een scheiding is tussen strafrechtelijke en civielrechtelijke gevallen. Alles
valt te bewijzen met specifieke voorbeelden. Het zijn geen kinderen die worden
opgegeven, maar de kinderen hebben in veel gevallen dezelfde problemen. Het
is vaak toeval dat zij niet op strafrechtelijke titel zijn opgenomen.Mevrouw Kant (SP):Ik merk wel dat de minister de brieven, de verontrustende noodkreten van
ouders en kinderen niet heeft gelezen. Hij pikt het voorbeeld er uit van het
kind dat niet gehandhaafd kan worden in een instelling. Het is een gemêleerde
groep kinderen met gedrags problemen. Met die kinderen is jarenlang
geleurd bij de geestelijke gezondheidszorg. Zij hebben geen adequate hulp
kunnen krijgen of zij staan simpelweg op een wachtlijst voor de jeugdzorg.
Uw politieke antwoord is niet dat de wachtlijsten voor de kinderpsychiatrie
en voor instellingen in de jeugdzorg moeten worden weggewerkt, maar dat u
de politieke keuze maakt om daar geen extra geld voor uit te trekken en om
de kinderen gewoon in de cel te stoppen.Minister Donner:Ik krijg schrijnende brieven, ook van slachtoffers ingeval de kinderen
niet op deze wijze in verzekerde bewaring zijn gesteld. Die keuze kunt u niet
uit de weg gaan. Dat lost u ook niet op door te verwijzen naar wachtlijsten
in de jeugdzorg. De rechter zegt niet: stop ze maar in de gevangenis, omdat
ze op een wachtlijst staan. Dat zal voorkomen, maar de fundamentele beslissing
die genomen moet worden, is of een open opname nog verantwoord is. De keuze
is niet anders, ook niet als het om een andere inrichting gaat. Zij zal hetzelfde
probleem hebben op het punt van een passende behandeling. Dat zal doorgaans
een behandeling zijn in de eigen omgeving, waarbij men toch in hoge mate vrij
is. Dat is in de meeste gevallen geprobeerd, maar niet gelukt. Die keuze is
aan de orde. Ik wil er ten volle aan meewerken om het probleem serieus te
nemen, om het te onderzoeken en om, als de evaluatie daartoe aanleiding geeft,
zo snel mogelijk maatregelen te nemen, maar het is geen reden om voor een
andere koers te kiezen.De voorzitter:Wij zijn hiermee gekomen aan het eind van het vragenuur. De beslissing
over het experiment spreekgestoelte zal ik zo spoedig mogelijk in enigerlei
vorm aan Presidium en/of Kamer voorleggen. Ik ben benieuwd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20032004-483-487.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl