Behandeling van: het wetsvoorstel Aanpassing van de Nederlandse wetgeving aan richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken (26108)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1998-1999, pag. 3662-3674

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

24-03-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

nr. 58, pagina 3662-3674

17-03-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 26108Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 17 maart 1999)Pagina 3674-3674
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene wet op het binnentreden en het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (opheffing voor deurwaarders van het machtigingsvereiste voor het zonder toestemming binnentreden in een woning) (25929)Pagina 3656-3662
Behandeling van: het wetsvoorstel Aanpassing van de Nederlandse wetgeving aan richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken (26108)Pagina 3662-3674
Presentie en opening (woensdag 17 maart 1999)Pagina 3617-3617
Debat over het ontslag van de Europese CommissiePagina 3617-3656

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 68 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van:het wetsvoorstel Aanpassing
van de Nederlandse wetgeving aan richtlijn 96/9/EG van het Europees Parlement
en de Raad van 11 maart 1996 betreffende de rechtsbescherming van databanken
(26108).De algemene beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Wagenaar (PvdA):Mijnheer de voorzitter! Dit wetsvoorstel heeft op hoofdlijnen onze instemming,
zij het met een kanttekening. Wij zijn niet erg enthousiast over het via deze
weg nemen van protectionistische maatregelen om bepaalde takken van industrie
te beschermen. Het gaat hier uiteindelijk om de spreiding van kennis en de
spreiding van informatie. Terecht worden substantiële investeringen in
databanken beschermd, maar dat mag wat ons betreft niet ten koste gaan van
spreiding van kennis van bijvoorbeeld wetenschappelijk werk. Wetenschap heeft
immers twee kenmerken: waarheid en openbaarheid. Dat laatste kan in het geding
zijn met al te protectionistische maatregelen, zeker nu Internet spreiding
van kennis en informatie op grote schaal heel gemakkelijk mogelijk maakt.
Wat dat betreft kijken wij dan ook met enige huiver uit naar een volgende
richtlijn, de auteursrechtrichtlijn, die op dit moment in Brussel in de maak
is. Ik zou graag van de minister willen weten of hij deze huiver deelt en
op welke wijze het kabinet zich inzet bij de totstandkoming van de nieuwe
auteursrechtrichtlijn die erg raakt aan het onderwerp dat nu aan de orde is.Voorzitter! Ik wil op drie punten kort ingaan. Het eerste is het punt
van openbaarheid en verspreiding van wetsteksten. Artikel 8 van het wetsvoorstel
stelt dat aan de openbare macht geen bescherming sui generis toekomt ten aanzien
van databanken waarvan zij de producent is. Dan gaat het om databanken die
wetten, besluiten, verordeningen, rechterlijke uitspraken en administratieve
beslissingen omvatten. Op dit moment bestaat een dergelijke bescherming wel
voor een paar commerciële uitgevers met wie exclusieve contracten zijn
gesloten. Van die exclusiviteit moeten wij in de toekomst af. Daar moet marktwerking
op worden losgelaten. Maar het is vooral aan de overheid zelf om er nu eindelijk
eens voor te zorgen dat wet- en regelgeving op Internet terechtkomt. In de
nota naar aanleiding van het verslag is de minister mijns inziens op dat punt
veel te terughoudend. Ik citeer: het is de bedoeling dat de rijksoverheid
op termijn de eigen wetgeving in geconsolideerde vorm via Internet ter beschikking
zal stellen. Gelukkig is in december ook de nota Elektronische overheid door
ditzelfde kabinet uitgebracht. Daarin staat dat ernaar wordt gestreefd zo
mogelijk nog dit jaar alle overheidsinformatie via Internet voor iedereen
beschikbaar te stellen.Voorzitter! Ik zou zo graag van de minister willen weten wat het kabinet
tegenhoudt om zo snel mogelijk wet- en regelgeving op Internet te zetten.
Zijn dat die exclusieve contracten of zitten er gewoon domweg te veel digibeten
in dit kabinet en wordt er daardoor niet genoeg vaart achter gezet? Openbaarheid
draagt bij aan de kwaliteit van besluitvorming. Helaas moet ik constateren
dat artikel 8 van de Wet openbaarheid van bestuur, dat de overheid verplicht
uit eigen beweging en in begrijpelijke vorm beleid aan burgers kenbaar te
maken, niet bijster enthousiast wordt nageleefd. Dat geldt ook voor artikel
110 van de Grondwet.Ik ga ervan uit dat artikel 8 van de databankenwet zo moet worden gelezen
dat het een actieve verspreiding van wet- en regelgeving en andere vormen
van overheidsinformatie nooit in de weg mag staan. Ik hoor graag van de minister
of hij het met mij eens is. In ieder geval zou ik het feit dat de openbare
macht geen bescherming sui generis toekomt, willen aangrijpen om het kabinet
aan te sporen om daadwerkelijk haast te maken met het op Internet zetten van
wet- en regelgeving. Wij overwegen dan ook om hierover in tweede termijn een
motie in te dienen.Voorzitter! Het tweede punt waarop ik nog in wil gaan betreft de bibliotheken.
In de nota naar aanleiding van het verslag wordt mijn twijfel over de bibliotheken
niet weggenomen. In ieder geval mag het niet gebeuren dat deze wet het raadpleegbaar
houden van informatie in de weg staat. Een wijzigingsvoorstel op dat punt
steunen wij dan ook van harte.Dan het derde punt, en dat betreft de geschriftenbescherming. Een onbedoeld
gevolg van de geschriftenbescherming uit de Auteurswet – dan heb ik
het over artikel 10 – is dat niet-originele en niet-substantiële
databanken een verdergaande bescherming krijgen, namelijk van 70 jaar, dan
de databanken waar wel een substantiële investering in is gedaan, de
databanken waar wij het vandaag over hebben. Deze hebben slechts een bescherming
van 15 jaar. In de nota naar aanleiding van het verslag geeft de minister
al aan "dat dit niet fraai is". Volgens mij zijn er dan twee mogelijkheden:
óf die geschriftenbescherming van 70 jaar in de Auteurswet laten vervallen
óf de niet-substantiële databanken ook onder de werking van deze
wet laten vallen. Daarover zou ik graag de opvatting van de minister horen.
Ook zie ik graag enige actie van het kabinet om de wetgeving op dit punt gelijk
te trekken met de werkelijkheid van de databank.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):Voorzitter! De aandacht voor rechtsbescherming van databanken is van een
betrekkelijk recente datum. In het groenboek van de Europese Commissie over
het auteursrecht en de uitdaging van de technologie, gepubliceerd in 1988,
werd daaraan voor het eerst indringend aandacht besteed. Die aandacht mondde
uit in een Europese richtlijn, nr. 96/6/EG. Van die richtlijn is dit wetsvoorstel
de uitwerking. Overigens zijn er verschillende verdragen waarbij Nederland
partij is, zoals de Akte van Parijs van de Berner conventie en het TRIP-verdrag
die bepalingen betreffende databanken inhouden.De introductie van de rechtsbescherming van databanken wordt vooral ingegeven
door economische en mededingingsmotieven. Als databanken niet worden beschermd,
zal er geen investeerder te vinden zijn om databanken te initiëren en
bij te houden. In navolging van de richtlijn wordt de rechtsbescherming van
databanken vormgegeven via een recht sui generis, naast het auteursrecht en
in voorkomende gevallen ook naast de Wet naburige rechten. De fractie van
D66 kan daar begrip voor opbrengen, alleen al vanwege het onderscheiden begrippenarsenaal.
Het betekent echter wel dat deze regimes aanvullend op de databanken van toepassing
kunnen zijn. Dat kan bijvoorbeeld het auteursrecht zijn als er sprake is van
een intellectuele schepping.De schriftelijke behandeling van het wetsvoorstel is tamelijk uitvoerig
geweest. Ik wil dat alles niet dunnetjes overdoen en zal mij beperken
tot een aantal punten die naar de mening van mijn fractie nadere bespreking
behoeven. De producent van een databank krijgt het uitsluitende recht om toestemming
te verlenen tot het opvragen of hergebruiken van een substantieel deel van
de inhoud van de databank, maar ook voor het herhaald en systematisch opvragen
en hergebruiken van niet-substantiële delen. Een overtreding vormt een
onrechtmatige daad. De wettelijke omschrijving van het begrip databank laat
de rechter behoorlijk wat ruimte. Ik noem als voorbeeld het criterium dat
de inhoud in kwalitatief of kwantitatief opzicht moet getuigen van een substantiële
investering. Ik verwijs naar artikel 1, eerste lid, sub a.Vele kleine beetjes kunnen ook een substantieel deel vormen. Dat betekent
dat het systematisch uitmelken van een databank ook onder de wet valt. Ik
zeg een en ander alleen al om aan te tonen dat het begrip substantieel tamelijk
open en onbegrensd is. Het is waarschijnlijk ook niet anders mogelijk. Wij
moeten ons wel realiseren dat dit soort vage normstelling tot verdergaande
juridisering zal leiden, omdat de rechter veelvuldig geroepen zal worden over
de invulling te oordelen. De mate van volledigheid, oorspronkelijkheid en
dergelijke zijn vergelijkbare, onbepaalde begrippen die een rechterlijke uitwerking
zullen behoeven. De minister, die het tegengaan van juridisering hoog in het
vaandel heeft, zal daar ook wel problemen mee hebben. Ik moet eerlijk toegeven
dat ik ook niet zie hoe het anders kan.Opvragen is ook zo'n begrip. Downloaden, printen, kopiëren en drukken
vallen daaronder. Geldt dat ook voor het opvragen van een telefoonnummer?
De studiecommissie databanken van de Vereniging voor auteursrecht meent dat
het telefonisch opvragen via 06-8008 geen opvragen is, zolang het niet wordt
opgeschreven. Daarna is het opeens wel opvragen en valt dus onder de reikwijdte
van de wet. Ik geef dit voorbeeld omdat het aangeeft hoe verfijnd de interpretatie
van de wet is en hoe nauw zij luistert.De wet laat slechts weinig beperkingen op het databankrecht toe. Slechts
privé-gebruik en dan alleen van niet-elektronische databanken voor
onderwijs, wetenschap, openbare veiligheid en gerechtelijke procedures worden
in artikel 5 genoemd. Daarmee geeft dat artikel inderdaad een richtlijnconforme
uitwerking, althans waar het dat bewuste artikel 9 van de richtlijn betreft,
maar dezelfde richtlijn kent ook overweging 52, waarin wordt bepaald dat waar
specifieke wetten verwante rechten kennen, deze met betrekking tot het nieuwe
recht moeten kunnen worden gehandhaafd en natuurlijk moeten kunnen worden
gewijzigd. In de nota naar aanleiding van het verslag gaat de minister ervan
uit dat deze overweging alleen ziet op de catalogusbescherming van de Scandinavische
landen, omdat de overweging op aandringen van die landen in de richtlijn is
gekomen. Dat lijkt me een beetje een merkwaardige uitleg en ook een beetje
een te beperkte uitleg. Hoe het erin gekomen is, is één. De
overweging is echter ruimer, en ook Nederland kan daarvan profiteren. Nederland
kent zo'n recht in de geschriftenbescherming. Dat wordt ook gehandhaafd, voorzover
het niet onder de databankenwet valt. Ik krijg graag van de minister de garantie
dat onder meer programmagegevens door die geschriftengarantie beschermd blijven.
Dan denk ik niet alleen aan theaterprogramma's, maar ook aan programma's van
de publieke omroepen.Op die geschriftenbescherming zijn de beperkingen van het auteursrecht
van toepassing, onder meer beperkingen ten behoeve van het behoud van het
culturele erfgoed. Dan duid ik op artikel 17b, lid 3, van de Auteurswet en
ook op het op artikel 16b gebaseerde reprobesluit. De Federatie van organisaties
op het gebied van bibliotheek-, informatie- en documentatiewezen, de zogenaamde
Fobid, heeft met recht gewezen op het probleem dat er voor deze in het algemeen
belang werkende instellingen kan ontstaan voor het behoud van het culturele,
artistieke en publieke erfgoed bij de introductie van de databankwetbescherming.
Publicaties, zoals audiovisuele producties, boeken, prenten en archiefstukken
zijn aan verval onderhevig. Vaak is het overzetten op een andere drager de
enige mogelijkheid om de inhoud ervan te bewaren. Dit kopiëren kan in
beginsel verboden worden op basis van onder meer de databankenwet. Bij elektronische
publicaties doet zich nog het probleem voor dat de publicatie fysiek nog in
goede staat kan zijn, maar dat raadpleging niet meer mogelijk dreigt te worden
omdat daarvoor noodzakelijke programmatuur niet meer beschikbaar is of in
de toekomst niet meer beschikbaar zal komen. Het raadpleegbaar houden noodzaakt
dan tot conversie naar een meer contemporain format.De regering vindt dat dit probleem moet worden overgelaten aan de producenten,
eventueel verenigd in verbanden en instellingen. De Fobid wijst er echter
terecht op dat de producenten en de organisaties lang niet iedereen vertegenwoordigen
en ook lang niet voor iedere rechthebbende dit soort afspraken zullen kunnen
maken. Daardoor rijst er toch een probleem. Het behoud van het culturele,
artistieke en publieke erfgoed is van groot maatschappelijk belang. Naar ons
oordeel mag dat niet afhankelijk worden gemaakt van het al dan niet tot stand
komen van vrijwillig gesloten overeenkomsten, die bovendien slechts een deel
van het probleem raken. Een wettelijke ontheffing van het opvraagverbod voor
deze in het algemeen belang werkende instellingen lijkt ook D66 daarvoor de
meest aangewezen weg. Het gaat niet om een algemene ontheffing, maar alleen
om een ontheffing voor kopiëren als dat noodzakelijk is voor het behoud
van het cultureel, artistiek en publiek erfgoed. Dat is ook neergelegd in
een amendement. We moeten ons realiseren dat dit probleem zich ook in andere
wetten voordoet, met name in de Wet naburige rechten en het auteursrecht.
Ik heb er bewust niet voor gekozen om daarvoor ook amendementen in te dienen
omdat ik de implicaties ervan niet goed kan overzien. Wel wil ik dit probleem
in de aandacht van de minister aanbevelen. Als wij het erover eens zijn dat
in de sfeer van de databanken iets moet gebeuren, moet dat ook doorwerken
in de andere wetten.Net zomin als er auteursrecht bestaat op wetten, jurisprudentie en administratieve
beslissingen, behoort er ook op de overheidsdatabanken geen bescherming te
rusten. Sterker nog, naar ons oordeel heeft de overheid de taak om haar wetten
voor eenieder zo inzichtelijk en toegankelijk mogelijk te doen zijn. Het gaat
om zo groot mogelijke openbaarheid. Iedereen wordt geacht de
wet te kennen, maar moet dat dan ook kunnen. Daarom heeft de overheid de expliciete
plicht om hieraan voortvarend te werken. De communicatietechnologie schept
uitstekende mogelijkheden. Wij vinden dat de overheid die mogelijkheden zo
spoedig mogelijk moet benutten. Het Nederlandse wettenarsenaal op Internet,
beschikbaar en toegankelijk voor eenieder, dát is waar wij naartoe
moeten. Daarvoor heeft ook mijn collega, nu fractievoorzitter, bij opeenvolgende
begrotingsbehandelingen van Algemene Zaken gevraagd. Pas als je dat doet,
kunnen de mensen echt de wetten kennen.Natuurlijk moet er ook ruimte zijn voor commerciële instanties-uitgevers
om door ingenieuze wijze van rangschikking, zoekmechanismen of anderszins,
geconsolideerde wetgeving in de vorm van databanken aan te bieden. Daarvoor
geldt dan natuurlijk de databankenbescherming. Mededingingsoverwegingen speelden
een belangrijke rol bij de totstandkoming van de databankenbescherming. D66
vindt dat de vrije mededinging ook in het handelen van de overheid zoveel
mogelijk tot uitdrukking moet komen, maar daar schort het – ook op dit
terrein – nog wel eens aan. Het sluiten van een exclusieve overeenkomst
met een uitgever past daar naar ons oordeel niet in.Voorzitter! Het is goed dat dit wetsvoorstel nu voorligt. Het is iets
aan de late kant, maar ik begrijp dat Nederland niet de allerlaatste is en
zelfs nog voor in de rij staat. Het zou mij deugd doen als het culturele erfgoed
op deze manier beter wordt beschermd.De heer Rietkerk (CDA):Voorzitter! Sinds het begin van deze eeuw worden de rechten van de maker
van een schepping als een boek of een kunstwerk via het auteursrecht beschermd
tegen namaak door een ander. Wat hiermee niet beschermd is, is de geordende
rangschikking van bestaande gegevens. Aan die bescherming is behoefte, met
name door de opkomst van bijvoorbeeld de cd-roms. Daarom ook praten wij nu
over de implementatie van de Europese databankrichtlijn. Op grond van deze
richtlijn worden verzamelingen van gegevens beschermd die wel een substantiële
investering vergen maar die niet een originele schepping van de maker bevatten.
Het auteursrecht blijft bij dit alles intact. De wet beschermt zowel de elektronische
als de papieren databanken. Zonder toestemming van de producent is het verboden
databanken te hergebruiken of op te vragen. Laat duidelijk zijn: de hoofdregel
van het wetsvoorstel staat voor het CDA niet ter discussie. Deze volgt rechtstreeks
uit de richtlijn. Zonder deze richtlijn zullen de noodzakelijke investeringen
in nieuwe technologie achterwege blijven. Europa dreigt dan de slag met bijvoorbeeld
de VS te verliezen. Volgens de richtlijn had de implementatie in nationale
wetgeving uiterlijk 1 januari 1998 gerealiseerd moeten zijn. Nederland behoort
tot die landen die dat nog niet hebben gedaan. Wij waarderen het overigens
wel dat er overleg heeft plaatsgevonden met een groot aantal organisaties
en belanghebbenden. De uitwerking van de richtlijn zorgt daardoor waarschijnlijk
voor minder onduidelijkheid en minder felle reacties uit de samenleving dan
bijvoorbeeld de Vogelrichtlijn of de privacyrichtlijn. Wij komen daarover
nog te spreken. Voor de CDA-fractie is duidelijk dat het overleg en het zoeken
naar draagvlak hieraan hebben bijgedragen. Onze bijdrage is dan ook op een
spoedige invoering van deze wet gericht. Zijn er overigens negatieve effecten
opgetreden door de trage invoering? Ik denk aan het achterwege blijven van
investeringen.Zoals ik net al zei: de hoofdlijn ondersteunen wij. Ter discussie staan
wel de mogelijke uitzonderingen. Hierbij gaat het vooral om de vraag in hoeverre
het algemeen belang bij vrije informatie een beperking van het exclusieve
recht van de maker rechtvaardigt. De implementatie van de databankrichtlijn
leidt in dit stadium nog tot een aantal vragen. Voor de conservering publicaties
is geen uitzondering op de beschermingsregeling gemaakt. Over de conserveringsproblematiek
zijn wij evenals andere fracties benaderd door de Federatie van organisaties
op het gebied van bibliotheek-, informatie- en documentatiewezen en de Nederlandse
uitgeversbond. Kernvraag is of in het huidige wetsvoorstel voldoende waarborgen
zijn ingebouwd die het mogelijk maken om belangrijke documenten voor het nageslacht
te kunnen bewaren, het cultureel erfgoed, zoals het wordt genoemd. Het CDA
is toch een beetje bang dat het algemeen belang hier ondergesneeuwd dreigt
te raken. Ziet onze fractie dit juist? Ik hoor hierop graag een duidelijke
reactie van de minister.In de nota naar aanleiding van het verslag suggereert de minister dat
het opstellen van een beeldscherm op een openbare plek waar beursnoteringen
zijn te lezen onder de wet valt. Dat betekent nogal wat voor al die plaatsen,
bijvoorbeeld in banken waar dergelijke beeldschermen aan staan. Hoe zal de
incasso worden georganiseerd? Beeldschermen bieden ook vaak informatie. Valt
een televisie met Teletekst onder de wet? Wat betekent het voor de Tweede
Kamer en andere openbare gebouwen waar in veel ruimtes een index van het nieuws
aan staat?Onduidelijk is wat moet worden verstaan onder het begrip openbare veiligheid.
De minister meent dat hieronder niet de openbare orde valt. Zie het verslag.
Heeft deze minister hierover overleg gehad met zijn ambtgenoot van Binnenlandse
Zaken? Wat nu als door het opvragen van een databank rellen kunnen worden
voorkomen? Zou dat niet mogelijk moeten zijn? Het CDA hecht eraan dat het
mogelijk blijft een databank in een bibliotheek op te kunnen vragen, ongeacht
of het om papieren dan wel een elektronische databank gaat. Het principiële
verschil tussen een encyclopedie in boekvorm en de cd-rom is niet te zien.
Doordat steeds meer informatie op de cd-rom komt, betekent dit een aanzienlijke
beperking van de leeszaalfunctie van openbare bibliotheken. Als ik het mis
heb, dan hoor ik dat graag.In het wetsvoorstel is sprake van de vrije verkrijgbaarheid van wetten.
Iedereen in Nederland wordt geacht de wet te kennen. Daarvoor is het lezen
van alle staatsbladen nu niet echt de meest eenvoudige manier. De minister
krijgt ze wellicht wekelijks op het bureau gestapeld. Dat is niet echt fijn
om te lezen. De geconsolideerde wetstekst is de manier waarop de burger gewoonlijk
van de wet kennis kan nemen. Kan de minister aangeven hoe concreet zijn voornemen
is zelf geconsolideerde wetten via Internet ter beschikking te gaan stellen? Voorzitter! Ik rond af met de zin dat ik het antwoord graag tegemoetzie.De heer Vos (VVD):Mijnheer de voorzitter! Databanken staan duidelijk in de publieke aandacht.
Op 20 februari 1999 berichtte de Volkskrant nog over een probleem tussen vijftien
freelance medewerkers van Het Parool, NRC Handelsblad en de Volkskrant en
de Nederlandse Pers Databank. De auteurs stelden zich op het standpunt dat
hun auteursrechten geschonden waren omdat duizenden artikelen waren opgenomen
zonder hun toestemming. Thans vinden onderhandelingen plaats tussen de auteurs
en de PCM, maar er is nauwelijks sprake van gelijkwaardige partijen. Hoe staat
de minister tegenover deze situatie, waarin er nog geen Buma-Stemra is voor
auteurs van krantenartikelen?Dit wetsvoorstel betreft met name de rechten van producenten van databanken.
In de rechtsliteratuur is hierover uitvoerig geschreven. Het past de politiek
om voor een aantal aspecten nog even de aandacht te vragen. De minister zal
op de hoogte zijn met het bekende adagium in de advocatuur: wie schrijft,
die blijft. Met betrekking tot de databankenwet is van toepassing: wie betaalt,
die bepaalt. Het criterium om vast te stellen of de producent voldoende heeft
betaald om rechten te verwerven, is echter onduidelijk. De producent die substantieel
heeft geïnvesteerd in een databank, geniet bescherming, maar wat wordt
bedoeld met "substantieel"? Dat blijft onduidelijk. Uit de antwoorden van
de minister, opgenomen in de nota naar aanleiding van het verslag, valt af
te leiden dat de investering primair moet zijn gericht op het tot stand brengen
van de databank, maar hoeveel geld nodig is voor een substantiële investering
is niet helder. De rechter zal dat moeten bepalen, zo stelt de minister. Mijns
inziens is de Europese wetgever, van wie wij het criterium hebben geërfd,
hier tekortgeschoten. Het gaat om een feitelijk criterium, maar wij weten
niet wat ermee wordt bedoeld. Eigenlijk is het verschrikkelijk. In hoeverre
bestaat nog de mogelijkheid om van de ontwerpers van de richtlijn een nadere
toelichting te verkrijgen op dit criterium?Het begrip "substantieel" is ook anderszins belangrijk in de wet. De producent
mag zijn hand opsteken als het gaat om het opvragen of hergebruiken van een
substantieel gedeelte van de databank of het systematisch opvragen van niet-substantiële
gedeelten. Het op reguliere wijze opvragen van een kwalitatief of kwantitatief
niet-substantieel gedeelte kan weer niet door de producent worden tegengehouden.
Ook in dit verband is het begrip "substantieel" weer een kerncriterium. De
minister heeft in de stukken gesteld: ach, partijen kunnen ook het contractenrecht
gebruiken om te bepalen wat substantieel is. Voorzitter! Dit geldt slechts
in de verhouding tussen de gebruiker en de producent en laat onverlet dat
derden nog steeds gebruik zullen maken van de databank en tegen de vraag zullen
aanlopen wat in hun relatie met de producent als "substantieel" moet worden
aangemerkt.Hoe kan er over deze problematiek helderheid ontstaan? Bij de fractie
van de VVD bestaat ten minste twijfel om wetgeving te accepteren waarin nog
zoveel door de praktijk moet worden opgehelderd. Ik noem in dit verband ook
het raadplegen in bibliotheken. Als de wetstekst aan helderheid tekortschiet,
is het nodig dat de politiek formuleert wat men met de wetgeving wil bereiken.
De fractie van de VVD onderkent het grote maatschappelijke belang van de databanken.
Te verwachten valt dat daarvan in de toekomst in grote mate gebruik zal worden
gemaakt. De VVD wil daaraan zomin mogelijk beletselen in de weg stellen. Dat
betekent dat er geen onzekerheid mag bestaan over de mogelijkheden voor de
burger waar het gaat om de raadpleging van de databanken in de openbare bibliotheek
om de hoek. Deze vorm van laagdrempelige informatievoorziening in Nederland
moet worden gewaarborgd.Nu heeft de minister onderscheid gemaakt tussen het uitlenen dat volgens
hem niet onder de databankrichtlijn valt, en het raadplegen dat onder het
begrip hergebruiken valt. De vraag is gerechtvaardigd of en, zo ja, in hoeverre
het uitsluitend recht van de producent mag worden beperkt om de gangbare vrije
raadpleging te laten voortbestaan. Mijn inschatting is dat geen expliciet
wettelijke beperking nodig is. In dit geval kunnen wij wellicht gebruik maken
van het weinig omlijnde karakter van de regelgeving door die regelgeving naar
onze eigen wil uit te leggen. Mijns inziens biedt de weinig omlijnde richtlijn
en de wetgeving die daarop is gebaseerd de mogelijkheid voor een eigen interpretatie.
Het is aannemelijk dat men kan onderbouwen dat het recht van de producent
een gebruikelijke wijze van raadpleging in de bibliotheek niet in de weg hoeft
te staan. De VVD verzoekt de minister die uitleg van het begrip "hergebruik"
te bevestigen en aan te geven hoe groot de vrijheid van de gemiddelde burger
is om in zijn bibliotheek van databanken gebruik te maken.Ik kom op het punt van de privé-kopie. Volgens artikel 5a is het
opvragen voor privé-doeleinden vrijgesteld van de toestemming van de
producent als het gaat om een niet-elektronische databank. Van een wel elektronische
databank mag geen kopie worden gemaakt. Uit zijn toelichting blijkt dat de
minister zich realiseert dat de controle op de naleving van die bepaling niet
mogelijk is. Ook hier moet met een vinger naar Brussel worden gewezen. Hoe
denkt de minister deze kwestie op te pakken? Is hier sprake van symboolwetgeving
waarop in de praktijk met gedoogbeleid zal worden gereageerd? Het is immers
de vraag wat er moet gebeuren als er een kopie wordt gemaakt van een elektronische
databank op een moment dat niemand daarbij aanwezig is.Er zijn al een aantal woorden aan de preservering gewijd. Ik wil dat ook
doen. De Nederlandse uitgeversbond en de Fobid zijn hierover in discussie.
Onder preserveren valt het behoud van informatie zonder dat de originele drager
eronder lijdt. Stel dat een programma onder Windows 93 is geschreven en Windows
93 over een paar jaar nergens meer te raadplegen is, dan is het belangrijk
dat het in een ander programma is overgeschreven. De Fobid stelt dat met de
inwerkingtreding van de databank een einde komt aan de gangbare praktijk van
het maken van kopieën in de zin zoals hier bedoeld. De uitgeversbond
zegt dat het niet zo'n vaart zal lopen. De boodschap was dat men er wel uitkomt.
De minister zegt eigenlijk dat de partijen hier door onderhandelingen uit
moeten komen. De kwestie is niet eenvoudig. Bij lang niet alle databanken
bestaat de noodzaak tot preservering, omdat er wellicht een onderscheid gemaakt
kan worden tussen databanken die het nationaal erfgoed betreffen en die databanken
die een verzameling computerspelletjes herbergen. Vooral bij databanken die
van belang zijn voor het nationale erfgoed, moet preservering zeker mogelijk
zijn. Hoe ziet de minister de oplossing voor dit probleem? Blijft hij hopen
op een minnelijke oplossing tussen de betrokken partijen? Door een van de
partijen, de Fobid, wordt betoogd dat zij "one step down" staat na invoering
hiervan en dat zij in haar onderhandelingsvrijheid wordt geschaad. Kan de
minister bevestigen dat de uitgeversbond en de Fobid hierover in verregaande
mate overeenstemming hebben bereikt en is hij op de hoogte van de Europese
initiatieven op dit terrein?Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):Ik vind dat de heer Vos een boeiend betoog houdt. Vindt hij echter niet
met mij dat preservering van belangrijk cultureel of artistiek erfgoed niet
overgelaten moet worden aan eventuele afspraken tussen de betrokken partijen,
maar dat de instanties die daarvoor toegerust en daartoe bereid zijn, de mogelijkheid
moet worden geboden om het preserveren te doen plaatsvinden? Ik verwijs in
dit verband naar mijn amendement. In de voorliggende wetgeving worden zij
daarin belemmerd, omdat het opvragen voor hen niet mogelijk is.De heer Vos (VVD):De VVD voelt veel sympathie voor uw amendement. Ik heb echter ook begrepen
dat de Europese Commissie iets in de pen heeft. Als Europa al een initiatief
vrijwel gereed heeft, vraag ik mij af of dat op dit moment nog wel opportuun
is. Ik hoor graag een reactie van de minister, maar ik heb veel sympathie
voor het uitgangspunt voor uw amendement.In het voorliggende wetsvoorstel is alleen de openbare macht geen databankrecht
toegekend. Dat spoort met het oordeel van de president van de rechtbank in
Den Haag, die gezegd heeft dat de richtlijn de wetgever niet de vrijheid laat
databanken voor wetten categorisch uit te sluiten van het recht sui generis.
De commissie auteursrecht heeft verdeeld gereageerd. Sommige leden menen dat
de wet alle databanken moet beschermen, andere zeggen dat dit beperkt moet
worden tot alleen de overheid.De minister heeft voor het uitgangspunt gekozen dat de kale tekst van
de door de openbare macht uitgevaardigde wetten, besluiten en verordeningen
niet het recht sui generis beslaan. Op zich is dat uitgangspunt goed, maar
er is nu geen kale verzameling van wetten beschikbaar. Op dit moment wordt
dus een papieren opstelling gecreëerd die nog ingevuld moet worden.De VVD-fractie kan zich in het juridische uitgangspunt vinden, maar vindt
het belangrijk dat de wetten voor iedereen ter beschikking komen en gemakkelijk
geraadpleegd kunnen worden. Iedere Nederlander hoort de wet te kennen. Het
raadplegen van de wet kan niet alleen mogelijk zijn via door een uitgever
verstrekte producten. De overheid heeft met de uitgever een exclusieve overeenkomst
gesloten en het wekt verwondering dat de overheid niet zelf voorziet in openbaarmaking
van geconsolideerde wetsteksten, en dergelijke. Hoewel de kwaliteit van de
wettenbundels van die ene uitgever uitstekend is, heeft de VVD bezwaar tegen
de monopoliepositie. Wij pleiten er niet voor bestaande contracten open te
breken. Wel pleiten wij ervoor op dit terrein de marktwerking te bevorderen.De vergadering wordt enkele minuten geschorst.Minister Korthals:Voorzitter! Ik ben de Kamer erkentelijk voor de uitgebreide inbreng met
betrekking tot dit wetsvoorstel.Aan de orde is inderdaad de invoering in onze Nederlandse wetgeving van
de Europese richtlijn over de rechtsbescherming voor databanken. Wij hebben
daarmee – dat is ook van verschillende kanten benadrukt – geen
eenvoudig onderwerp bij de kop. Iedereen zal het er met mij over eens zijn
dat het moeilijk is. Velen buiten deze zaal denken er ook zo over, zoals is
gebleken uit de literatuur die over de richtlijn verschenen is. Daarom is
het toch goed nog even na te gaan welk doel de Europese Commissie had, toen
zij in 1992 voor het eerst een ontwerp voor deze richtlijn lanceerde.Het was de bedoeling van de Commissie om de Europese industrie van elektronische
databanken sterk te maken, en wel zo sterk dat deze zou kunnen concurreren
met bedrijven elders in de wereld, zoals in de Verenigde Staten en Japan.
De Commissie vond dat belangrijk, omdat de industrie van elektronische databanken
de mogelijkheid tot groei heeft, ook als men op langere termijn kijkt. Daarmee
is deze industrie van groot belang voor de economische ontwikkeling van de
Europese Unie. Of het doel van de Europese Commissie, een krachtdadige databankindustrie
in Europa, inderdaad bereikt wordt, zal pas over enige jaren kunnen blijken.
Volgens artikel 16, derde lid, van de richtlijn brengt de Commissie iedere
drie jaar een verslag uit over de toepassing van de richtlijn. Voor het eerst
zal dat aan het eind van het jaar 2001 gebeuren.Het probleem waar de Commissie zich mee geconfronteerd zag, zijn de technologische
ontwikkelingen. Het is technisch gezien heel eenvoudig om de inhoud van een
databank of een deel daarvan te kopiëren, te bewerken en opnieuw op de
markt te brengen. Daartegen was in de meeste lidstaten weinig te doen. Meestal
is er geen sprake van inbreuk op het auteursrecht; daarop kom ik zo direct
nog terug. Ook het mededingingsrecht schiet in de meeste lidstaten tekort
en dat terwijl soms grote investeringen nodig zijn voor de productie van een
databank. De investeringen zullen er dus niet altijd uitgehaald worden en
als niet zeker is dat investeringen rendabel zijn, zullen ze niet gedaan worden
en zal de industriële ontwikkeling teruglopen.De huidige richtlijn wijkt aanzienlijk af van het ontwerp zoals dat in
1992 voor het eerst het licht zag. Ik noem twee punten.Aanvankelijk dacht de Commissie aan rechtsbescherming voor de producent
van een databank langs de weg van het auteursrecht, maar al snel – daar
is ook door verschillende sprekers op gewezen – moest de conclusie getrokken
geworden dat het auteursrecht maar een beperkte betekenis zou kunnen hebben.
Voor auteursrechtelijke bescherming is immers vereist dat er sprake is van
oorspronkelijkheid, van een intellectuele schepping, maar bij een databank
zal het meestal belangrijker zijn dat deze volledig is. Dat impliceert
tevens dat er geen sprake van oorspronkelijkheid zal zijn. Daarom is voor
de producent een eigen recht gecreëerd, waarmee hij de investering die
hij gedaan heeft, kan beschermen. In de richtlijn wordt dit recht een "recht
sui generis" genoemd. In Nederland begint het woord databankrecht in zwang
te komen; dat woord zal ik ook gebruiken. Gaandeweg is het zwaartepunt van
de richtlijn komen te liggen bij dit eigen databankrecht voor de producent.Een ander punt waarop de richtlijn afwijkt van het eerste ontwerp ervan,
is de reikwijdte. Zoals ik al zei, ging het de Europese Commissie erom de
positie van de industrie van elektronische databanken te versterken. Daarom
was de reikwijdte van de richtlijn aanvankelijk beperkt tot elektronische
databanken. Maar het komt vaak voor dat dezelfde informatie zowel in een elektronische
databank is opgenomen als op papier. Men denke bijvoorbeeld aan de telefoongids
of een wettenuitgave die zowel op cd-rom, een databank, als in boekvorm verkrijgbaar
zijn. Het zou niet goed zijn als dan twee verschillende wettelijke regimes
zouden gelden: een voor de elektronische uitgave en een voor de papieren uitgave.
De huidige tekst geldt dan ook voor beide. Zoals ik al zei, geldt de rechtsbescherming
van databanken als een ingewikkeld ontwerp.De bepalingen over het databankrecht vormen de belangrijkste bepalingen
in de richtlijn. In het wetsvoorstel zijn ze in artikel I opgenomen. Deze
bepalingen zullen, als het wetsvoorstel wet is geworden, een afzonderlijke
wet vormen. De auteursrechtelijke bepalingen van de richtlijnen hebben tot
enkele wijzigingen van de Auteurswet geleid. Deze zijn in artikel II van het
wetsvoorstel neergelegd. Ik heb met genoegen geconstateerd dat de Kamer zich
in deze opzet kon vinden.Mevrouw Wagenaar heeft gevraagd naar het voorstel voor een EG-richtlijn
auteursrecht in de informatiemaatschappij. Ik deel haar bezorgdheid over de
nieuwe richtlijn. Ik heb mijn bezwaren overgebracht aan de verantwoordelijke
commissaris, de heer Monti. Wij hebben onze bezwaren ook duidelijk laten blijken
bij de bespiegelingen in de werkgroep van de Raad. Binnenkort zal ik met de
verantwoordelijke bewindslieden van OCW een brief aan de Kamer doen toekomen,
waarbij ook wordt ingegaan op het advies van de commissie auteursrecht. In
de brief zullen wij ingaan op het richtlijnvoorstel. Daarbij zullen wij onze
uitgangspunten uiteenzetten.Verschillende sprekers zijn ingegaan op de wetgevingsdatabanken en artikel
8, eerste lid, van de databankenwet. In het wetsvoorstel is in artikel I een
lid opgenomen waarin wordt bepaald dat als de overheid een producent is van
een databank waarin wetgeving is opgenomen, zij het databankrecht niet bezit.
Deze bepaling is opgenomen naar analogie van artikel 11 van de Auteurswet,
dat bepaalt dat op wetten geen auteursrecht bestaat. De ratio van beide bepalingen
ligt naar algemeen wordt aangenomen in het algemeen belang. Het algemeen belang
brengt met zich dat wetgeving toegankelijk moet zijn, zonder verdere overheidsbemoeienis
in de vorm van auteursrechtelijke en soortgelijke belemmeringen.In het Staatsblad verschijnen meestal slechts wetswijzigingen en zelden
integrale teksten. De gebruiker heeft alleen iets aan een geconsolideerde
tekst. Daarvoor moet hij in eerste instantie naar een commerciële uitgever.
Daardoor voldoet de overheid niet aan een taak die zij naar veler opvatting,
ook naar de mijne, wel heeft. De overheid behoort een goede toegang tot de
wetgeving te verzekeren door zelf doorlopende teksten beschikbaar te stellen.
Wij werken echter wel aan die taak. Als eerste stap zijn inmiddels voorzieningen
getroffen om de algemene databankwet- en regelgeving, die door een commerciële
uitgever tot stand is gebracht, via de openbare bibliotheken beschikbaar te
stellen. Verder is mijn ambtgenoot van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
bezig met een project waarin alle wetgeving, in geconsolideerde vorm, via
Internet beschikbaar zal worden gesteld. De verwachting is dat het in 2000
of 2001 zover zal zijn. Zodra de overheid inderdaad doorlopende wetsteksten
beschikbaar stelt, zullen de uitgevers een andere markt zoeken, zoals zij
ook zelf zeggen. Zij zullen dan bijvoorbeeld de wetsteksten aanvullen met
de belangrijkste passages uit de parlementaire geschiedenis. Op dit ogenblik
is de overheid nog niet zover, maar het gaat niet aan om zolang dat zo is,
de toegankelijkheid van de wetgeving over de rug van de uitgevers te regelen.Mevrouw Wagenaar (PvdA):De minister spreekt nu van 2000 of 2001. In de laatste ministerraad van
december jongstleden is de nota Elektronische overheid gepresenteerd, die
wij binnenkort zullen bespreken. In deze nota spreekt minister Van Boxtel
nog van "zo mogelijk nog dit jaar". Ik vind het allemaal wel erg snel gaan.
Ik had het graag nog dit jaar gewild. Wat houdt het kabinet tegen?Minister Korthals:Voorzitter! In de tweede helft van dit jaar is het zover, ingevolge die
nota, maar ik kom daar nog op terug.Al sinds 1912 worden volgens de Auteurswet van dat jaar behalve werken
als boeken, kranten en tijdschriften ook alle andere geschriften beschermd.
Er wordt wel gesproken over de bescherming van onpersoonlijke geschriften.
Toen de Auteurswet tot stand kwam, ging het om schouwburgprogramma's, prijscouranten,
predikbeurtenlijsten enzovoorts. Nu gaat het ook om telefoongidsen, puzzelwoordenboeken
enzovoorts. Het begrip "geschrift" is in de rechtspraak aldus uitgelegd dat
het ook uitgaven in elektronische vorm omvat, bijvoorbeeld cd-roms.Bij de geschriftenbescherming gaat het om een bescherming tegen klakkeloze
nadruk. Het is een regeling van mededingingsrechtelijke aard. Over de vraag
of een dergelijke regeling in de Auteurswet hoort te staan, zijn de meningen
al vele jaren verdeeld. Een groot deel van de geschriftenbescherming verdwijnt
met dit wetsvoorstel. Richtlijn en wetsvoorstel beschermen de databank, elektronisch
en niet-elektronisch, waarbij van een substantiële investering sprake
is. Dat deel van de geschriftenbescherming vervalt daarom. Gehandhaafd is
het restant geschriftenbescherming, waarbij niet van een substantiële
investering sprake is. In de praktijk zal dit restant waarschijnlijk niet
veel inhouden. Men kan denken aan gebruiksaanwijzingen, bijsluiters en dergelijke.
De richtlijn verplicht ons niet ook dit restant te schrappen.Ik geef toe dat het auteursrecht er niet eenvoudiger op wordt als dit
restje geschriftenbescherming gehandhaafd wordt, want bijvoor beeld
de duur van de bescherming is verschillend. Het databankrecht kent een beschermingsduur
van 15 jaar. Voor de geschriftenbescherming geldt de normale auteursrechtelijke
duur van maar liefst 70 jaar. Ik heb in de nota naar aanleiding van het verslag
al toegegeven dat dit niet fraai is, maar ik geef er niettemin de voorkeur
aan thans binnen de grenzen van de richtlijn te blijven. Ik vind het niet
juist om er in het kader van de uitvoering van deze richtlijn toe over te
gaan de geschriftenbescherming in haar geheel te schrappen. Als daartoe zou
worden besloten, dan moet dat mijns inziens in een andere context gebeuren.
Een andere reden om de geschriftenbescherming thans niet te schrappen, wordt
gevormd door de programmagegevens. Daarvoor is de geschriftenbescherming thans
nog van belang.Mevrouw Scheltema vroeg ook of er nog meer beperkingen van het databankrecht
mogelijk waren geweest. In artikel 5 van artikel I zijn de beperkingen van
het eigen databankrecht van de producent opgenomen. Deze zijn letterlijk uit
artikel 9 van de richtlijn overgenomen. Zonder toestemming van de producent
van de databank mag de rechtmatige gebruiker een substantieel deel van de
databank opvragen voor privé-doeleinden, maar alleen als het een niet-elektronische,
dus een papieren databank betreft, opvragen ter illustratie bij onderwijs
of voor wetenschappelijke doeleinden en opvragen of hergebruiken voor de openbare
veiligheid – ik kom op het begrip openbare veiligheid nog terug –
of in het kader van een administratieve of gerechtelijke procedure. Op het
databankrecht bestaan minder beperkingen dan in het auteursrecht bekend zijn.
Dit is een bewuste keuze van de Europese Commissie geweest.Een van de punten van kritiek op de richtlijn, in ieder geval in Nederland,
is dat deze te ver doorschiet in de bescherming van de producent. Daarom is
gezocht naar mogelijkheden om het recht van de producent verder te beperken
dan artikel 9 van de richtlijn tot dusverre doet. De vraag is gerezen of overweging
52 in het kader van de richtlijn die mogelijkheid biedt. Overweging 52 maakt
het landen die al een recht kenden dat verwant is aan het databankrecht van
de richtlijn, mogelijk de beperkingen die traditioneel volgens hun wetgeving
golden, te handhaven voor het nieuwe databankrecht. Het staat vast dat de
Scandinavische landen een beroep kunnen doen op overweging 52. Kan Nederland
dit dan ook doen? Wij hadden immers al de geschriftenbescherming. Het antwoord
is neen. Nederland kan geen beroep doen op die overweging. Dat blijkt uit
de geschiedenis van de totstandkoming van de overweging. Overweging 52 is
pas in de fase van Coreper, het Comité des représentants permanents,
tot stand gekomen na een bilateraal overleg tussen Denemarken en de Europese
Commissie. Voorzover bekend, ging het daarbij trouwens om beperkingen ten
behoeve van blinden, slechtzienden en doven. Uit de instructie voor onze permanente
vertegenwoordiger blijkt dat Nederland zich, evenals de andere lidstaten,
niet heeft willen verzetten tegen deze speciale overweging, dit met het oog
op de Scandinavische landen. Nederland kan daar zelf dus geen beroep op doen.
Deze uiteenzetting is van belang, omdat het amendement van mevrouw Scheltema
eigenlijk niet past in de richtlijn en wij dus naar mijn mening geen beroep
kunnen doen op overweging 52. Mevrouw Scheltema wil namelijk een nieuwe beperking
van het recht van de producent. Daarmee komen wij in strijd met de richtlijn.
De beperkingen van het recht van de producent zijn in de richtlijn opgesomd
in artikel 9. Deze richtlijn laat het niet toe een nieuwe beperking op het
databankrecht op te nemen.Het zal mevrouw Scheltema bekend zijn dat op dit moment in Brussel wordt
onderhandeld over het richtlijnvoorstel auteursrecht in de informatiemaatschappij.
In het kader van die onderhandelingen zijn positievere ontwikkelingen te noteren.
Reeds bij de eerste lezing van het voorstel hebben verschillende lidstaten,
waaronder Nederland, aangedrongen op een beperking ten behoeve van behoud
of preservering van beschermd materiaal. De Europese Commissie heeft vervolgens
toegezegd daarover een bepaling te zullen voorstellen. Bovendien heeft ook
het Europees Parlement onlangs geadviseerd daarover iets in de richtlijn op
te nemen. Ik ga er overigens van uit dat een nieuwe Europese Commissie dezelfde
voorstellen zal doen.Het Europees Parlement heeft een amendement aangenomen dat toeziet op
archivering en behoud door niet-commerciële instellingen, zoals bibliotheken
en archieven. Het ziet er dus naar uit dat in het gewijzigde richtlijnenvoorstel
een bepaling wordt opgenomen die tegemoetkomt aan het door mevrouw Scheltema
voorgestelde amendement. Ik meen overigens dat de heer Vos al in die richting
wees. Nederland zal tijdens dat overleg bepleiten dat deze regeling ook geldt
voor databanken in het algemeen, dus niet alleen voor databanken die door
het auteursrecht worden beschermd.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):Ik geef toe dat ik overweging 52 heb aangehaald om een extra uitzondering
op het verbod van opvragen ten gunste van bibliotheken en musea te krijgen.
Ik geef ook toe dat dat een kwestie van interpretatie is. Je kunt daar de
gehele wordingsgeschiedenis bij halen. De vraag is of wij hier met z'n allen
van mening zijn dat er sprake is van een probleem en of wij moeten trachten
dit op te heffen. Je hebt Europa daarvoor nodig, maar mijns inziens is hierbij
niet alleen sprake van auteursrechten maar ook van iets wat de databankenwet
en de Wet op de naburige rechten raakt. Dat samenstel van bepalingen zou aangepast
moeten worden om een reële bescherming te geven van het culturele erfgoed.
Is de minister met mij van mening dat die brede context zal moeten worden
aange- pakt? Is hij bereid om in Europees verband zich daarvoor hard te maken?Minister Korthals:Ik meen reeds gezegd te hebben dat wij dat zullen doen. Sterker nog, bij
de nieuwe richtlijn is dat inmiddels ook gebeurd. Er zal dan ook een voorstel
in die richting worden gedaan. Over de doelstelling die in het amendement
is verwoord, zijn wij het eens. Alleen, ik vind niet dat het in het kader
van dit wetsvoorstel past, omdat het in strijd is met de richtlijn. Mevrouw
Scheltema zegt dat er een beroep gedaan kan worden op overweging 52. Ik heb
zeer uitgebreid uiteengezet dat Nederland dat niet kan doen. De permanente
vertegenwoordiger heeft die instructie ook meegekregen. Het was voor iedereen
duidelijk dat dit alleen maar voor de Scandinavische landen gold.
Samengevat: het is in strijd met de onderhavige richtlijn, het wordt opgenomen
in de nieuwe richtlijn en er kan geen beroep op overweging 52 gedaan worden.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):De nieuwe richtlijn heeft volgens mij betrekking op het auteursrecht.Minister Korthals:Nederland zal in het desbetreffende overleg bepleiten dat deze regeling
ook geldt voor databanken in het algemeen, dus niet alleen voor databanken
die door het auteursrecht worden beschermd. Dat is onze inzet.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):Het gaat dus niet over de Wet op de naburige rechten?Minister Korthals:Inderdaad.De heer Rietkerk (CDA):Voorzitter! Ik begrijp dat de huidige richtlijn geen ruimte laat om dit
wettelijk te regelen.Minister Korthals:Ik heb met kracht van argumenten aangetoond dat het amendement in strijd
is met de richtlijn waarop dit wetsvoorstel is geënt.Mevrouw Wagenaar (PvdA):Nederland moet de richtlijn in enge zin interpreteren, maar ergens in
Brussel is ooit afgesproken dat de Scandinavische landen wel een ruime interpretatie
mogen hanteren.Minister Korthals:De Scandinavische landen hebben dat bedongen omdat zij al wetten op dit
gebied hadden. Het gebeurt overigens wel meer dat lidstaten een voorbehoud
maken bij een richtlijn. Als Nederland dat gewild had, had het dat bij de
vaststelling van de richtlijn kenbaar moeten maken. Het is echter duidelijk
dat wij het eens zijn over de doelstelling. Dit moet ingebracht worden bij
de formulering van de nieuwe richtlijn.Voorzitter! Ik zeg tegen de heer Rietkerk dat, voorzover bekend, geen
investeringen achterwege zijn gebleven doordat de richtlijn te laat is uitgevoerd.
In Nederland waren databanken al beschermd door de zogenaamde geschriftenbescherming
van artikel 10, lid 1, onder 1. Waarschijnlijk zijn mede daardoor geen problemen
ontstaan.Het begrip "openbare veiligheid" is niet nieuw. In artikel 22 van de Auteurswet
is eenzelfde bepaling opgenomen.De publicatie van gegevens van Teletekst via een beeldscherm opgesteld
in een open ruimte valt onder het hergebruik. Daarvoor is dus toestemming
van de rechthebbende nodig. Voor het auteursrecht geldt trouwens hetzelfde.Voorzitter! De heer Vos heeft over het substantieel deel gesproken. Volgens
artikel 2, lid 1, van artikel I heeft de producent van een databank het uitsluitend
recht om toestemming te verlenen voor het opvragen of hergebruiken van het
geheel van de databank of van een substantieel deel daarvan. Ook heeft hij
het recht toestemming te verlenen voor het herhaald en systematisch opvragen
of hergebruiken van niet-substantiële delen van de databank. Producent
en gebruiker kunnen en zullen contractueel afspreken wat zij onder een "substantieel
deel" en "niet-substantiële delen" verstaan.De stelling dat derden zich niets hoeven aan te trekken van deze contractuele
afspraken tussen producent en gebruiker, is op zichzelf juist. Contracten
werken immers in beginsel slechts tussen de contractspartijen. Maar ik vraag
mij af op welke derde hier gedoeld wordt. In ieder geval zullen met contractuele
afspraken tussen producent en gebruiker over de interpretatie van deze begrippen
veel problemen kunnen worden voorkomen. Als de gebruiker later mocht ontdekken
dat de producent deze begrippen tegenover derden, wie dat dan ook zijn, anders
heeft geïnterpreteerd, kan dat voor hem aanleiding zijn op een wijziging
van zijn contractvoorwaarden aan te dringen.De heer Vos (VVD):Voorzitter! Ik heb daar mijn ongenoegen over uitge- sproken. Hier wordt
regelgeving aangenomen, waarin wij substantieel investerend belonen en voor
onszelf bepalen dat iemand die substantieel van een databank gebruik maakt
daarvoor de toestemming van de producent behoeft. Ik vind het volkomen onbegrijpelijk
dat wij niet precies weten wat met het begrip "substantieel" bedoeld wordt.
Is een substantiële investering een ton, twee ton of drie ton? Ik vind
het ongelukkig dat straks de rechter zo'n feitelijk begrip, dat wij allen
behoren te begrijpen, moet interpreteren. Ik wil samen met de minister zoeken
naar een oplossing om houvast te bieden aan alle andere mensen die gaan bepalen
wat nu het begrip "substantieel" in beide vormen betekent.Minister Korthals:De heer Vos raakt hiermee een probleem dat algemeen geldt voor richtlijnen
en verdragen. Wij werken daarbij met open normen, die vervolgens door de rechter
moeten worden ingevuld, zodat je nooit precies kunt aangeven wat daaronder
verstaan wordt. Ik laat ook nagaan in hoeverre wij dat zouden kunnen beperken
en over het algemeen concreter te werk kunnen gaan. Dat neemt niet weg dat
dit gegeven voor deze richtlijn nu eenmaal bestaat. Ik heb naar vermogen proberen
aan te geven hoe men dat zou moeten invullen.De heer Vos (VVD):Ik maak de minister geen verwijt. Ik stel alleen vast dat wij het nu niet
kunnen invullen en dat de rechter het straks moet bepalen. Ik kan mij voorstellen
dat bij deze regelgeving, geproduceerd door het ministerie, aan de ontwerpers
gevraagd wordt om een en ander naar Europa terug te spelen.Minister Korthals:Daar heeft u op zichzelf gelijk in, maar dat geldt natuurlijk voor alle
open normen. In veel verdragen wordt gesproken van een redelijke termijn,
zorgvuldigheid en dergelijke. Ik wijs op het EVRM. Die normen zullen uiteindelijk
ingevuld moeten worden door de rechter. Dat is hier ook het geval. Ik denk
dat wij daar voorzichtig mee om moeten gaan.De heer Vos (VVD):Ik heb er alle begrip voor dat begrippen als "redelijk" uitgelegd moeten
worden, maar het gaat hier om het begrip "substantieel", dus veel. Wat is
nu veel? Dat is de vraag.Mevrouw Wagenaar (PvdA):Ik wil ook iets zeggen over die open normen, want het is een wezenlijk
punt. Het staat mij tegen dat de minister die de open normen toch zo omarmt,
vervolgens vindt dat de rechter die maar moet invullen. Ik dacht dat in het
regeerakkoord de afspraak was gemaakt om juridisering terug te dringen en
dat het aan u als wetgever en aan ons als medewetgever is om die normen in
 te vullen. Dan heeft de burger die daarmee om moet gaan –
met name de producenten van databanken – daar ook duidelijkheid over.Minister Korthals:Ik heb die normen juist niet omarmd. Ik stel vast dat het in het verleden
vaak is toegepast. Daar heb ik bezwaar tegen en ik wil proberen bij toekomstige
regelgeving het gebruik hiervan zoveel mogelijk terug te dringen. Het EVRM
is doorspekt met open normen. Ik vind dat een gevaarlijke ontwikkeling. Het
EVRM dateert uit de jaren vijftig. Op dat moment hadden de normen een andere
betekenis dan nu.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):Voorzitter! Ik heb grote zorgen over de toenemende inschakeling van de
rechterlijke macht. Ik heb ook zorgen over wat onlangs tijdens het wetgevingsoverleg
in het kader van de Wet bescherming persoonsgegevens naar voren kwam, namelijk
dat een open norm in de wet een boekwerk aan criteria voor uitvoerende regelgeving
tot gevolg heeft. Is dat gevaar hier ook aanwezig?Minister Korthals:In dit geval is het allemaal wat duidelijker. Over de Wet bescherming
persoonsgegevens komen wij nog te spreken.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):Vreest de minister dit effect niet bij deze wet? Komt er geen gedelegeerde
regelgeving en blijft het zoals het is? Worden de open normen door de rechter
ingevuld?Minister Korthals:Ik denk dat die open normen door de rechter ingevuld worden. Een zeer
kenmerkende norm uit deze richtlijn wordt voortdurend naar voren gebracht,
maar over het algemeen valt het bij deze richtlijn wel mee. Hij is makkelijker
toegankelijk dan de richtlijn over de persoonsgegevens. Daarover zal iedereen
die beide richtlijnen bestudeerd heeft, het eens zijn.De heer Vos vraagt of het verbod van privé-kopie van elektronische
databanken geen symboolwetgeving is. Het verbod van privé-kopie van
elektronische databanken is in de praktijk moeilijk handhaafbaar. De oplossing
zal liggen in onder meer de toepassing van technische beveiliging tegen het
kopiëren en het contractenrecht. Zo'n verbod is dan een aanknopingspunt
om ervoor te zorgen dat bepaalde kopieën niet gemaakt kunnen en mogen
worden.Een ander belangrijk punt is de toegankelijkheid van wetgeving via Internet.
Mevrouw Wagenaar en de heer Rietkerk hebben daarover gesproken. Ik kan meedelen
dat naar de mening van het kabinet de wetsteksten en officiële publicaties,
dat wil zeggen publicaties in het Staatsblad, zo toegankelijk mogelijk moeten
zijn. In het actieprogramma Elektronische overheid – ik beantwoord daarmee
tevens de vraag die mevrouw Wagenaar in haar eerste interruptie stelde –
dat het kabinet in december 1998 aan de Kamer heeft aangeboden, is aangekondigd
dat de officiële publicaties zo mogelijk al in de tweede helft van dit
jaar via Internet zullen worden aangeboden en dat ook het integrale wetgevingscorpus
op zo kort mogelijke termijn via Internet beschikbaar komt.Met de Sdu worden thans afspraken gemaakt over het op Internet plaatsen
van de officiële publicaties. De onderhandelingen met Kluwer lopen nog.
Mocht onverhoopt met Kluwer niet tot een goede afspraak gekomen kunnen worden,
dan zal de Staat zelf na afloop van het contract, september komend jaar, de
zorg voor het op Internet plaatsen van de wetsteksten op zich nemen. Bij het
realiseren van het op Internet plaatsen van de wetsteksten zal ervoor gezorgd
worden dat iedereen vrij gebruik kan maken van deze informatie. Elke uitgever
kan op basis van die bronteksten toegevoegde waarde krijgen. Daarmee is een
noodzakelijke voorwaarde vervuld voor de door beiden en de heer Vos gewenste
concurrentie.Mevrouw Wagenaar (PvdA):Voorzitter! Het verheugt mij dat de minister nog een keer meldt wat er
in de nota Elektronische overheid staat. Ik onderschrijf dat ook zeer. Ik
heb hem gevraagd waarvan het afhangt. Heeft het te maken met de onderhandelingen
over bestaande contracten? Is het kabinet misschien op een aantal fronten
nog iets te veel digibeet in zijn gedrag? Ik begrijp nu dat het te maken heeft
met de onderhandelingen over de contracten. Begrijp ik ook goed dat de minister
zegt het, ongeacht de uitkomst, toch te zullen doen?Minister Korthals:Wij gaan het sowieso doen. Als wij met Kluwer niet tot goede afspraken
komen, gaan wij het zelf doen. Dat zal in september van het komend jaar gebeuren.De heer Rietkerk (CDA):De minister sprak over het jaar 2000-2001 en dat het niet over de ruggen
van de uitgevers mocht gebeuren. Nu komt hij op dit punt terug. Ik kan dat
niet rijmen met zijn uitspraak dat in september de zaak geregeld is. Kan hij
dat verduidelijken?Minister Korthals:Het gaat nu over de officiële publicaties die op Internet zullen
komen. Het is de bedoeling dat toegankelijke wetsteksten op Internet zullen
komen. In beginsel proberen wij daarover afspraken te maken met Kluwer. Als
dat niet lukt, zal de overheid die taak zelf op zich nemen.De heer Vos (VVD):De minister zegt dat de overheid die taak zelf op zich zal nemen, als
het in september niet lukt met Kluwer. Ik kan mij ook voorstellen dat hij
dan een Vlaamse of een Engelse uitgever probeert te interesseren. Dan ben
je pas echt met marktwerking bezig.Minister Korthals:Daar ben ik het mee eens, maar zoals de heer Vos weet, is dit in eerste
instantie geen zaak die mij regardeert, maar de minister die hiermee belast
is.Ik moet ook nog een aantekening maken. Er staat in mijn tekst: "in september
komend jaar". Ik wil voor mijzelf nog even nagaan of we het hebben over september
van dit jaar of over september van het komend jaar.De voorzitter:Het is september 2000.De heer Rietkerk (CDA):Dat verduidelijkt het verhaal, want dan is het consequent. Dat duurt alleen
wel wat langer. Ik had het idee dat het de tweede helft van dit jaar was.
Dat is volgens mij ook toegezegd door minister Van Boxtel namens het kabinet.
Dan wordt er toch een jaartje bij gesnoept. Daarom is het goed om deze verduidelijking
te krijgen. Ik snap niet waarom dat jaar vertraging er in één
keer in zit.Minister Korthals:Voorzitter! Is het goed dat ik in tweede termijn verder inga op dit punt?De voorzitter:Dan stel ik voor dat we dat even afwachten.Mevrouw Wagenaar (PvdA):Voorzitter! Om te beginnen wil ik nog ingaan op het verhaal over de geschriftenbescherming.
Ik kan mij erin vinden dat de minister zegt dat we die geschriftenbescherming
van 70 jaar misschien niet hier en nu moeten regelen. Ik zou toch graag zien
dat hij kijkt wat wel het moment is om dat te gaan regelen, want het blijft
een beetje merkwaardig fenomeen in de wet, in de Auteurswet met name. Dan
kan ik mij ook voorstellen dat hij in dat kader wacht tot er een duidelijke
uitspraak ligt van de Nederlandse mededingingsautoriteit – dat instituut
is immers met die programmagegevens bezig – en dat naar aanleiding van
die uitspraak wordt gekeken hoe we verder omgaan met de geschriftenbescherming
in de Auteurswet van 70 jaar over de niet-originele en niet-substantiële
databanken. Dan hoop ik dat we naar aanleiding daarvan een voorstel van het
kabinet op dat punt tegemoet kunnen zien.Het tweede punt is wat mij betreft de bibliotheken. We hebben daar net
ook al even over van gedachten gewisseld. Ik vind het toch goed om te constateren
dat de Nederlandse regering een beetje heeft zitten slapen toen dat punt in
Brussel aan de orde was. De conservering van het cultureel erfgoed, waar met
name bibliotheken en musea heel druk mee bezig zijn en die ook goed werk op
dat punt verrichten, is wel iets wat meer aandacht had mogen hebben in het
voortraject.Dan kom ik op het punt waar we het debat in eerste termijn mee afsloten:
de openbaarmaking van wet- en regelgeving. Als ik de minister goed begrijp,
hangt de openbaarmaking van zowel wet- en regelgeving als van allerlei andere
overheidsstukken op contracten. We moeten zelf geen contractbreuk plegen;
we moeten onderhandelen, maar we moeten ons niet een onnodige hoeveelheid
kosten op de hals halen. Als ik het goed begrijp, verwacht de minister dat
wetten eerder op Internet komen dan beleid dat nog gemaakt moet worden, zoals
Kamerstukken. Daar zou ik graag wat meer inzicht in krijgen. In ieder geval
vinden wij het zo belangrijk dat het kabinet actief aan de gang gaat met de
invulling van artikel 110 van de Grondwet en artikel 8 van de Wet openbaarheid
van bestuur, waarin de overheid wordt opgedragen om beleid actief en op toegankelijke
wijze aan haar burgers kenbaar te maken, dat wij de Kamer een motie willen
voorleggen. Die motie is medeondertekend door de leden Scheltema, Vos en Rietkerk.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende, dat van overheidswege niet wordt voorzien in de openbaarmaking
van wet- en regelgeving;overwegende, dat er geen rechtstreeks toegankelijk elektronisch bestand
van wet- en regelgeving van overheidswege beschikbaar is;constaterende, dat de Wet openbaarheid van bestuur de overheid verplicht
haar beleid op toegankelijke wijze aan burgers kenbaar te maken;verzoekt de regering op korte termijn wet- en regelgeving op toegankelijke
wijze via Internet beschikbaar te stellen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Wagenaar, Scheltema-de Nie, O.P.G.
Vos en Rietkerk. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 9 (26108).Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):Voorzitter! Ik dank de minister voor zijn antwoord. Uit het feit dat ik
de motie-Wagenaar heb medeondertekend, kan hij afleiden dat het ook voor D66
uitermate belangrijk is dat de wetgeving zo spoedig mogelijk op Internet komt.
Ik hoor graag van de minister wanneer dat zal worden gerealiseerd.Meer concurrentie is nodig, ook als het gaat om overheidsopdrachten. Er
is wat dit betreft een Europese aanbestedingsrichtlijn die overheden verbiedt
met vaste contracten te werken. Graag hoor ik hierop het commentaar van de
minister. De programmagegevens blijven onder de geschriftenbescherming vallen.
Is het nog de bedoeling daaraan iets te gaan doen of zal dit bij de concessiewet
aan de orde komen?Voorzitter! Mijn amendement beoogt het bewaren van ons culturele, publieke
en artistieke erfgoed te ondersteunen en hierbij de rol van musea, bibliotheken
en andere instanties van publiek belang te accentueren. De minister kan dat
op zich wel steunen, maar voegt eraan toe dat dit in strijd is met de richtlijn.
Ik zie dat ook wel, maar ik had gehoopt dat overweging 52 daarvoor een ontsnappingsmogelijkheid
zou bieden. Met mevrouw Wagenaar vind ik het buitengewoon dom van Nederland
dat niet net als de Scandinavische landen een voorbehoud is gemaakt. De minister
betreurt dat ook en daarom zal hij ongetwijfeld positief oordelen over de
motie die ik hierbij indien. De strekking van de motie is om enige druk op
de ketel te houden.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende, dat de preservering van het culturele, artistieke en publieke
erfgoed van groot belang is;voort overwegende, dat in het algemeen belang werkende instellingen als
bibliotheken, archieven en musea daarbij een belangrijke rol kunnen spelen;van mening, dat de Auteurswet, de Wet naburige rechten Scheltema-de Nieen
het wetsvoorstel databankenwet een aantal belemmerende bepalingen bevatten;verzoekt de regering deze belemmeringen zo spoedig mogelijk uit de weg
te ruimen, zo nodig na overleg in Europees verband, en de Kamer over de voortgang
binnen een jaar te rapporteren,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden Scheltema-de Nie, Wagenaar, O.P.G.
Vos en Rietkerk. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund. Zij krijgt nr. 10 (26108).Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):Met het indienen van deze motie trek ik het amendement op stuk nr. 8 in.
Ik hoop echt dat de minister snel naar Europa gaat en dit snel gaat regelen.De voorzitter:Aangezien het amendement-Scheltema-de Nie (stuk nr. 8) is ingetrokken,
maakt het geen onderwerp van beraadslaging meer uit.De heer Rietkerk (CDA):Mijnheer de voorzitter! Ik dank de minister voor de gegeven antwoorden.Het punt van de open normen is voor mij heel belangrijk. Wij krijgen uit
Europa nog een spervuur aan richtlijnen. Wij moeten voorkomen dat die straks
verzanden in juridisering. De minister is bij mij overgekomen als iemand die
daaraan in positieve zin iets wil doen. Ik wens hem daarbij veel succes. Er
is een wereld te winnen.Ik kom te spreken over de wetstekst via Internet. Ik hecht ook aan een
nette aanbesteding. Ik denk dat de minister aan die woorden voldoende heeft,
ook al gelet op wat mevrouw Scheltema zo-even heeft gezegd. Geen achterkamertjespolitiek
of via contractjes dingen regelen. Het moet openbaar gebeuren.Er is voldoende gezegd over het culturele en artistieke erfgoed. Het is
een algemeen belang. De CDA-fractie hecht er nadrukkelijk aan. De vorige minister
had het voorbehoud moeten maken. Dan had je zelf aan het stuur gezeten. Je
had het in overleg met partijen kunnen doen die in Nederland met ons communiceren.
Ik ben overtuigd door het antwoord dat het amendement in strijd met de wet
is. Daarom is het ook teruggenomen. Dat punt houdt mij wel bezig, ook als
het gaat om het anticiperen op Europa. Nu moeten wij wachten op de nieuwe
richtlijn. Dat kan soms erg lang duren. Vandaar dat wij de motie van mevrouw
Scheltema-de Nie van harte ondersteunen.De heer Vos (VVD):Mijnheer de voorzitter! Ik wil nog spreken over de gevolgen van het raadplegen
van databanken in een bibliotheek. In feite is dat een pijnpunt dat overgebleven
is uit de behandeling van een vorige richtlijn over het uitlenen van boeken
en auteursrechten. Het gevolg was dat het lenen van boeken via een bibliotheek
duurder werd door de invoering van die Europese richtlijn. Als straks een
burger een databank raadpleegt in een bibliotheek – laat hij dat vooral
zo vaak mogelijk doen – moet dat geen financiële gevolgen voor
hem hebben. Dat is mogelijk omdat het naar alle waarschijnlijkheid niet om
een substantieel deel gaat. Ik hoor graag een bevestiging van de minister
dat deze interpretatie juist is.Een ander punt betreft de marktwerking. Ik heb van de minister gehoord
dat hij overweegt in september 2000 van overheidswege met databanken Internet
op te gaan, als hij er met Kluwer niet uitkomt. Ik denk dat het goed is de
minister een steun in de rug te geven om de mededinging op dit vlak beter
gestalte te geven. Ik dien een motie in.De Kamer,gehoord de beraadslaging,overwegende, dat van overheidswege niet wordt voorzien in de openbaarmaking
van geconsolideerde wetsteksten, verordeningen, gerechtelijke uitspraken en
dergelijke;overwegende, dat geen rechtstreeks toegankelijk elektronisch bestand van
wetgeving van rijkswege beschikbaar is;overwegende, dat daartoe met een commerciële uitgever exclusieve
overeenkomsten zijn gesloten;verzoekt de regering op korte termijn voorstellen te doen om de marktwerking
met betrekking tot de openbaarmaking van informatie in genoemde zin te bevorderen,en gaat over tot de orde van de dag.De voorzitter:Deze motie is voorgesteld door de leden O.P.G. Vos, Scheltema-de Nie,
Wagenaar en Rietkerk. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.Zij krijgt nr. 11 (26108).De heer Vos (VVD):Dit kan onder meer inhouden dat, als het moment daar is, de minister zich
vrij voelt om met uitgevers in andere landen aan de slag te gaan. Ook kan
hij uitvoe- ring geven aan het voornemen om als overheid een databank op te
richten.Minister Korthals:Mijnheer de voorzitter! Over de wetstekst en de officiële publicaties
heb ik inmiddels meer informatie verkregen. Nog dit jaar komen de officiële
publicaties, het Staatsblad en de Kamerstukken, op Internet. De geconsolideerde
wetsteksten volgen later. Het contract met Kluwer loopt in september 2000
af. Als de onderhandelingen met Kluwer goed aflopen, kunnen wij vóór
2000 de doorlopende teksten op Internet zetten. Lukt dat niet, dan wordt het
later. Overigens is niet ondenkbaar dat wij met een buitenlandse uitgever
in zee gaan. Dit betekent dat de motie van de heer Vos wat mij betreft op
een gunstige ontvangst kan rekenen.Mevrouw Scheltema-de Nie (D66):Is de Europese aanbestedingsrichtlijn ook op dit soort zaken van toepassing?
Dat lijkt mij wel het geval te zijn.Minister Korthals:Het antwoord op deze vraag is: ja.Voorzitter! Ik heb bepleit de geschriftenbescherming niet in haar geheel
te schrappen. Voor de bescherming van de programmagegevens van de omroepen
is de geschriftenbescherming thans nog van belang. Als de geschriftenbescherming
nu zou worden geschrapt, heeft dat direct gevolgen voor de bescherming van
deze gegevens. Nu kan men van mening verschillen over het onderwerp verschaffing
van programmagegevens door omroepen aan derden, maar een discussie daarover
behoort niet in dit debat thuis. Het gaat om een onderwerp dat in eerste instantie
de staatssecretaris van Cultuur aangaat. Daar komt nog bij dat de zaak op
het moment onder de rechter is, terwijl ook de Nederlandse mededingingsautoriteit
met het onderwerp bezig is. Om al deze redenen zou ik graag zien dat het gedeelte
van de geschriftenbescherming dat na de inwerkingtre ding van
het wetsvoorstel blijft bestaan, thans niet wordt geschrapt.Mevrouw Wagenaar (PvdA):Voorzitter! De minister gebruikt de woorden "thans niet", maar ik heb
ook gesteld dat wanneer er ten aanzien van de door hem genoemde zaken helderheid
is verkregen, het goed zou zijn om hiernaar nog eens te kijken.Minister Korthals:Dat is waar. U zou er in eerste instantie met de staatssecretaris van
Cultuur over moeten spreken, maar daartoe ben ik ook bereid. U nodigt de regering
uit en de staatssecretaris en ik zijn dan bij die discussie aanwezig. In de
richting van de heer Vos zeg ik nog dat ik nu wel erg bezig ben om een oordeel
te geven over een zaak die niet direct mijn portefeuille raakt. Ik neem niettemin
aan dat ik in de geest van mijn collega's heb gesproken.Voorzitter! Heeft de Nederlandse regering in Brussel zitten slapen? Ik
weet het niet. Ik ben onvoldoende op de hoogte van de achtergronden van de
onderhandelingen om daar een oordeel over te kunnen geven. Ik weet wel dat
wij het over de beleidslijn die moet worden gevolgd eigenlijk eens zijn, hetgeen
nog een keer wordt bevestigd door de motie van mevrouw Scheltema. Ik ben eerlijk
gezegd blij dat het amendement is ingetrokken. Ik kan ook geen bezwaar tegen
dat amendement hebben, want het is eigenlijk een ondersteuning van het beleid
dat ik wil voeren.De heer Rietkerk is duidelijk bezorgd over de open normen. Ik deel die
zorg. Overigens is het gemakkelijker gezegd dan gedaan. Er moet heel wat gebeuren
in Europa, wil men in Brussel hierover dezelfde gedachte ontwikkelen. Ik kan
echter zeggen dat ik met een zekere vasthoudendheid die gedachte zal proberen
over te brengen. Of ik daar volledig in zal slagen, durf ik op voorhand niet
te zeggen. Ik ben op dit punt enigszins voorzichtig.De heer Rietkerk (CDA):Ik denk ook dat het niet gemakkelijk zal zijn, maar het sprak mij aan
dat de minister in ieder geval de intentie heeft om er heel veel aan te doen.
In het regeerakkoord is een ambitie opgenomen. Daarin wordt uitdrukkelijk
gesproken over juridisering. Daarnaar heb ik verwezen.Minister Korthals:Dat klopt. Een van de grootste problemen met de open normen is dat zij
leiden tot juridisering. Daar willen wij zoveel mogelijk vanaf.Voorzitter! Ik ben positief over de drie ingediende moties.De algemene beraadslaging wordt gesloten.De voorzitter:Ik stel voor, aanstaande dinsdag te stemmen.Daartoe wordt besloten.Sluiting 21.57 uur 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19981999-3662-3674.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl