Voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Een afzonderlijke inkomensvoorziening voor kunstenaars (Wet inkomensvoorziening kunstenaars) (25053)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1997-1998, pag. 722-730

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

05-02-1998

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

nr. 16, pagina 722-730

20-01-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 25053Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (XI) voor het jaar 1998 (de delen Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening) (25600 XI)Pagina 730-755
Voortzetting van de behandeling van:het wetsvoorstel Een afzonderlijke inkomensvoorziening voor kunstenaars (Wet inkomensvoorziening kunstenaars) (25053)Pagina 722-730
Presentie en opening (dinsdag 20 januari 1998)Pagina 693-693
Lijst van besluiten (disdag 20 januari 1998)Pagina 755-756
Behandeling van: het wetsvoorstel Vaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (XI) voor het jaar 1998 (de delen Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening) (25600 XI).Pagina 700-722
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (dinsdag 20 januari 1998)Pagina 756-757
Behandeling van: het wetsvoorstel Een afzonderlijke inkomensvoorziening voor kunstenaars (Wet inkomensvoorziening kunstenaars) (25053).Pagina 693-700

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Een afzonderlijke inkomensvoorziening voor kunstenaars (Wet
inkomensvoorziening kunstenaars) (25053).De beraadslaging wordt hervat.Minister Melkert:Mijnheer de voorzitter! Ik zeg de leden van uw Kamer dank voor de algemene
benadering waarvoor zij hebben gekozen bij de beoordeling van dit wetsvoorstel.
Uit alle bijdragen is gebleken dat eenieder zich bewust is van de lange ontstaansgeschiedenis
van dit voorstel. Enkelen hebben specifiek verwezen naar hetgeen in het verleden
in het kader van de BKR was geregeld. Nadien was er de feitelijke situatie
dat een beroep werd gedaan op de bijstandswet, die in de praktijk een zekere
acceptatie met zich bracht. Echter, voor de wetgever, kijkend naar het oogmerk
van de bijstandswet, is dat nooit bevredigend geweest. Dat geldt des te meer
nu, na een jarenlange voorbereiding, vanaf 1 januari 1996 de nieuwe Algemene
bijstandswet van kracht is geworden. In die wet is de noodzaak van het bevorderen
van de uitstroom naar werk of zinvolle activiteiten centraal komen te staan.
Men kan niet blijven leunen op die regeling. Zij is vanaf het begin in het
leven geroepen om in beginsel tijdelijk tegemoet te komen aan de noden van
mensen die niet in hun eigen inkomen kunnen voorzien. Vanaf 1996 is men op
een actievere wijze met de bijstandswet aan de slag gegaan. Het lag in dat
licht bezien dan ook voor de hand om op een andere wijze de situatie van kunstenaars
te bezien. Het is bekend dat het niet gemakkelijk is om rond te komen op basis
van de professionele beoefening van het kunstenaarschap.Ik kom op een woord dat ik in de Tweede Kamer heb gebruikt. Ondanks dat
de heer Van de Zandschulp het niet zo zag zitten, herhaal ik hetgeen ik toen
heb gezegd. Het gaat om wat je kunt noemen een "privilege" dat nu voor kunstenaars
wordt geregeld. Zij worden, anders dan welke andere beroepsgroep dan ook,
in staat gesteld om gedurende vier jaar alles te richten op het opbouwen van
een zelfstandig bestaan op basis van de uitoefening van het kunstenaarschap.
Daarvoor zijn goede redenen omdat culturele expressie een algemeen maatschappelijk
belang vertegenwoordigt. Wij hebben er algemeen maatschappelijke baat bij
als men in staat wordt gesteld om zich gedurende een redelijke tijd te bekwamen
en om op basis daarvan een zelfstandig bestaan op te bouwen. Wij weten dat
het niet meevalt voor kunstenaars, zeker als zij net zijn afgestudeerd, om
onmiddellijk een renderende beroepspraktijk op te zetten. Die ruimte willen
wij geven. Maar het blijft een privilege dat men voor die tijd ontheven is
van de sollicitatieplicht en alle verplichtingen die daarmee samenhangen,
die gelden voor ieder ander die een beroep doet op de bijstandswet. Het is
van belang om dat zo te benaderen, omdat het niet vanzelfsprekend is dat wij
dit zo doen. Ik moet eerlijk zeggen en ik kan niet verhelen dat in sommige
commentaren die wij na de behandeling in de Tweede Kamer hebben mogen ontvangen,
wel eens iets te veel van die vanzelfsprekendheid lijkt te worden uitgegaan,
alsof er sprake is van een soort verworven recht. Dat is dus niet zo. In de
huidige bijstand wordt tot en met de dag van vandaag – het is bekend
dat ik dat een aantal malen heb verlengd – de situatie gedoogd dat mensen
zich permanent kunnen wijden aan de kunstbeoefening, terwijl zij toch een
beroep doen op een wet die aan alle andere mensen andere eisen stelt. Het
is dus beter dat de wetgever dat nu helderder, meer afgebakend en duidelijker
regelt; de keuze die wij maken, blijft een bijzondere. Er zitten natuurlijk
rechten en plichten aan vast – daar heeft de heer Van de Zandschulp
natuurlijk gelijk in – maar die zijn dus anders dan voor anderen.Toch meen ik te mogen vaststellen dat in deze Kamer veel begrip blijkt
te bestaan voor het feit dat het nu anders geregeld wordt. Dat roept vanzelfsprekend
nog een aantal vragen op, zowel over de inhoud als over de wetssystematiek.
Ik zal op beide aspecten natuurlijk graag ingaan en de staatssecretaris zal
zeker ingaan op een aantal aspecten met betrekking tot het flankerend beleid
en de beroepstoets en de regeling van de verantwoordelijkheden terzake.Allereerst zal ik de vragen van mevrouw Luimstra over de uitvoeringskosten
en over wat er gebeurt als die kosten lager blijken uit te vallen –
zij vroeg of het geld dan als een soort stille bezuiniging verdwijnt of alsnog
wordt ingezet voor het flankerend beleid – op twee punten van een antwoord
voorzien. Over de uitvoeringskosten wordt op dit moment nog gesproken en worden
nog berekeningen uitgevoerd. Aan de ene kant is een bepaalde inzet gekozen
door de instantie die met de uitvoering belast zal zijn; aan de andere kant
wordt geprobeerd om feitenmateriaal te verzamelen om te bekijken of die inschatting
reëel is. Het zou mij niet verbazen dat de waarheid, zoals dat in het
leven wel vaker gaat, ongeveer in het midden zal liggen.Bij de verrekening van deze kosten en van de kosten die de komende jaren
met de uitvoering van deze wet gemaakt zullen worden, geldt overigens datgene
wat het meest actueel is neergelegd in tabel 4 in de brief van 17 oktober
jongstleden aan de Tweede Kamer. Daarin is namelijk het financiële overzicht
gegeven waaruit blijkt dat in de loop van de jaren – tot 2002 en daarna –
een oplopend bedrag vrijvalt voor flankerend beleid. Het is een bewuste keuze
geweest van de regering om niet ex ante – plat gezegd – op deze
regeling te willen verdienen, maar om het geld dat "overblijft", in te kunnen
zetten voor het flankerend beleid. Als je meer flankerend beleid inzet, neemt
immers wellicht de kans toe dat er uiteindelijk uitstroom plaatsvindt en dat
geen beroep op deze regeling en – in een andere situatie –
op de bijstand behoeft plaats te vinden. Daar moet, in financiële termen
gezien, uiteindelijk de structurele winst zitten. Dat zeg ik tegen mevrouw
Van den Broek, wier vraag of er geen sprake is van een zeker "openeindekarakter",
ik goed kan begrijpen. Dat kan natuurlijk aanvankelijk wel het geval zijn
doordat de optelsom van de uitstroom van de kunstopleiding en de eventuele
zij-instroom die wij in het wetsvoorstel mogelijk hebben gemaakt, zou kunnen
leiden tot een kwantitatief behoorlijk beroep op de wet. Met het dan enige
tijd stabiel blijven van de collectieve uitgaven om kunstenaars de gelegenheid
te geven om een zelfstandige beroepspraktijk op te bouwen, is het oogmerk
van de wet echter om uiteindelijk zoveel mogelijk mensen verder te zien gaan
in die zelfstandige beroepspraktijk – met als gevolg dat er geen collectieve
uitgaven nodig zijn – of onverhoopt om mensen terug te zien komen bij
de bijstand, maar dan wel met alle toeters, bellen en verplichtingen die daaraan
vastzitten, inclusief de sollicitatieplicht om ook buiten het kunstenveld
emplooi te vinden. Uiteindelijk, op de langere termijn, moet daardoor een
verlichting ontstaan van de druk op de collectieve uitgaven, een druk die
het gevolg is geweest van het jarenlang volgehouden gedoogbeleid. In het kader
van dat beleid werd gedoogd dat kunstenaars een beroep deden op de bijstand
en werd er niet langs de ene of de andere weg op aangedrongen om anderszins
te proberen in het eigen inkomen te voorzien. Wanneer wij dat beleid in stand
zouden houden, zou die druk uiteraard in de komende jaren blijven bestaan.
De regering heeft er echter voor gekozen om dat niet te doen. Ik hoop dat
dit voor de fractie van mevrouw Van den Broek die ongetwijfeld op dit punt
nog een zekere aarzeling zal blijven houden, overtuigend genoeg zal zijn om
deze weg verder op te gaan.Mevrouw Luimstra en de meeste andere woordvoerders hebben vragen gesteld
over de datum van invoering van de wet. Ik meende in een vrij recent contact
met de VNG vastgesteld te hebben dat het mogelijk zou zijn om de wet per 1
juli te doen ingaan, ook toen bekend was dat de afhandeling in dit huis eerst
in de tweede helft van januari kon plaatsvinden. Echter, waarschijnlijk onder
een bepaalde knop op de PC van de VNG vandaan gekomen, krijgen wij nu toch
een zekere reflexmatige reactie van de VNG dat nog wat meer tijd nodig is
om de invoering goed te doen verlopen. Het lijkt mij het beste om daar geen
punt van te maken. Als de gedachte is dat 1 oktober een betere datum is dan
1 juli, wil ik die datum van 1 oktober wel aanhouden. Ik hecht er vooral aan
dat de invoering van de wet goed verloopt en daar is een verdere investering
in automatisering voor nodig, terwijl wij weten dat de gemeenten ook via vele
andere trajecten doende zijn om de sociale diensten en andere afdelingen daarop
in te stellen. Kortom: ik ben graag bereid om, als de Kamer dit wetsvoorstel
aanvaardt, uit te gaan van een invoeringsdatum van 1 oktober.Mevrouw Luimstra heeft hier nog de vraag aan toegevoegd hoe het dan zit
met de wachtlijst. In Amsterdam en enige andere grote steden is het inderdaad
niet waarschijnlijk dat iedereen op dezelfde dag "geholpen" kan worden. Wij
hebben dan ook in de wet een overgangsperiode opgenomen. Ik zie weinig mogelijkheden
om dat anders in te richten dan wij nu hebben voorgesteld. Het lijkt mij wel
in de rede te liggen, te meer als de invoeringsdatum op 1 oktober wordt gesteld,
dat gemeenten ervoor zorgen om op die datum echt klaar te zijn om de aanvragen
die er dan zullen komen, vrij spoedig af te handelen.Mevrouw Luimstra heeft een vraag gesteld die in feite, als ik het goed
heb begrepen, ook door de heer Van de Zandschulp naar voren is gebracht, namelijk
over verrekening van inkomsten met de uitkering. Dit hangt samen met de vraag
wanneer neveninkomsten binnenkomen, hetgeen weer een relatie heeft met de
maandelijkse netto-inkomsten op grond van de WIK. Op enig moment moet dan
verrekend worden met een terugblik op de inkomsten die in het jaar daarvoor
zijn geïncasseerd. Het lijkt mij – dit zal in de onderliggende
regelgeving verder vorm moeten krijgen – dat wij daarbij kunnen aansluiten
bij hetgeen ook uitgangspunt is in het Bijstandsbesluit zelfstandigen: Aan
het einde van het kalenderjaar wordt er verrekend. Zo kan een gecompliceerde
situatie zoals geschetst door de heer Van de Zandschulp worden voorkomen.
Ik wil aansluiten bij die systematiek. Ik moet daarbij wel kennis nemen van
het punt dat in de brief van de werkgroep Kunstenaar en bijstand naar voren
is gebracht: als je overgaat tot de BBZ-systematiek moet je er rekening mee
houden dat sprake is van een brutosystematiek, terwijl wij vooralsnog uitgaan
van een nettosystematiek in de WIK-uitkering. Het hangt ook samen met de beroepskostenverrekening.
Ik zal laten nagaan of de analogie die wij tot nu toe steeds als uitgangspunt
hebben genomen bij het Bijstandsbesluit zelfstandigen vanuit het netto-brutosignalement
houdbaar is. Op het eerste gezicht lijkt mij dat wel, maar ik ben bereid om
ervoor te zorgen dat het ook op een verstandige wijze in de praktijk zijn
beslag krijgt.Voorzitter! Mevrouw Zwerver heeft een aantal kritische kanttekeningen
geplaatst bij de tijd die beschikbaar is om een renderende beroepspraktijk
te laten opbouwen. Aan het einde van haar betoog kwam zij zelfs tot de verzuchting:
"Inherent aan het kunstenaarschap zijn continuïteitsproblemen. Dat is
niet oplosbaar in de eerste tien jaar." Ik kreeg even de neiging om het woord
"kunstenaarschap" te vervangen door: het leven. "Inherent aan het leven zijn
continuïteitsproblemen. Dat is niet oplosbaar in de eerste tien jaar."
Dat geldt voor ons allemaal. Het is moeilijk overzienbaar binnen welke termijn
je wat in het leven kunt bereiken. De eerlijkheid gebiedt om vast te stellen,
dat een periode van tien jaar waarbinnen je vier jaar de gelegenheid krijgt
om te verkennen hoe je een beroepspraktijk kunt opbouwen geen onredelijk bod
is. De samenleving financiert dit met gemeenschapsmiddelen. Niemand wordt
verboden om naast de eigen inkomsten en het eigen werk dat wordt gedaan zelf
te proberen een renderende beroepspraktijk op te bouwen. Men kan dit zien
als iets waarmee goed geleefd kan worden. Wij hebben het hier niet om de beoefening
van het kunstenaarschap, maar om de beoefening van het kunstenaarschap met
gebruikmaking van de gemeenschapsmiddelen die hiervoor beschikbaar worden
gesteld. Ik ben de eerste om toe te geven dat vier en tien jaar iets arbitrairs
hebben. Wij zouden net zo goed andere termijnen hebben kunnen kiezen. Er kunnen
overigens geen sterke tegenargumenten worden ingebracht, als
het gaat om het feit, dat er termijnen worden gesteld. Tien jaar is geen geringe
periode. Ik meen dat de kritische kanttekeningen van mevrouw Zwerver niet
helemaal recht doen aan het wetsvoorstel.Zij vroeg of wij hiernaar willen kijken bij de evaluatie over drie jaar.
Het is wat moeilijk om na drie jaar te bekijken hoe de termijnen van vier
en tien jaar in de praktijk werken. Ik meen wel – mevrouw Luimstra vroeg
daarnaar – dat het nodig is om na die drie jaar op gezette tijden de
voortgang van de wet te evalueren. Naarmate wij wat langer in de tijd komen,
is het beter mogelijk om de functie van de termijnen beter te beoordelen.
Het is ook logisch dat wij dat zo organiseren.Mevrouw Zwerver (GroenLinks):Voorzitter! Komt de minister nu toe aan mijn vraag om een vervolgonderzoek?
In het citaat dat hij zojuist gaf, namelijk dat continuïteitsproblemen
inherent zijn aan het kunstenaarschap, heb ik gevraagd om een vervolgonderzoek
naar wat nu eigenlijk de gemiddelde opstartperiode voor een kunstenaar is.
Het schijnt dat die voor kunstenaars veel langer dan tien jaar kan zijn; het
zou dan ook goed zijn om hier nog enig vervolgonderzoek aan te besteden.Minister Melkert:Ik had even een uitstapje gemaakt om straks op die vraag terug te komen,
omdat die aan het eind van uw verhaal kwam, maar ik ben graag bereid om er
meteen op in te gaan. Ik voel niet zo veel voor een vervolgonderzoek, omdat
ik het moeilijk zou vinden om de uitgangspunten te bepalen aan de hand waarvan
je zou moeten meten, wanneer, onder welke omstandigheden en condities zo'n
opstart zou plaatsvinden. Volgens mij gaat het hierbij om een veelheid van
situaties die niet zo gemakkelijk te vergelijken zijn. Als je zo'n onderzoek
daarentegen in het kader van de evaluatie van deze wet instelt, dan kun je
wel op basis van gelijke uitgangssituaties beoordelen, hoe men dit in de praktijk
ervaart. Zo ontstaat er een reëlere vergelijkingsbasis.Voorzitter! Mevrouw Zwerver heeft nog gevraagd of het eerste lid van artikel
16 wel nodig is. Daarin wordt geregeld dat een kunstenaar, als hij of zij
blijk zou hebben gegeven van een tekortschietend besef van verantwoordelijkheid,
van voorziening in de noodzakelijke kosten van bestaan zou worden uitgesloten.
Dit sluit inderdaad aan bij wat hieromtrent in de Algemene bijstandswet is
bepaald. Het blijft een logische formulering, omdat het voor de uitvoerder
van deze wet te allen tijde mogelijk moet blijven, te bezien of er aanleiding
bestaat, te veronderstellen dat er oneigenlijk gebruik wordt gemaakt van deze
voorziening. Dit kan bijvoorbeeld ook betrekking hebben op fraude. Er moet
een titel zijn om de betrokkene het recht te ontnemen, een beroep op deze
voorziening te doen. Er is dus een directe analogie met wat er in de Algemene
bijstandswet geregeld is.Vervolgens kwam mevrouw Zwerver op een delicate vraag, namelijk wat te
doen als de partner van de kunstenaar niet expliciet akkoord gaat met toetreding
tot de WIK. Ik leidde uit deze vraagstelling af dat mevrouw Zwerver het wel
logisch vindt om deze eis te stellen, omdat immers het uitgangspunt is dat
men afziet van een beroep op het sociaal minimum dat in de bijstandswet geregeld
is. Dit betekent dat de partner toestemming moet geven. En als je het met
dit uitgangspunt eens bent, is er geen echt bevredigend antwoord te geven
op de vraag, wat de kunstenaar moet doen als er problemen ontstaan. Moet hij
dan van beroep veranderen of zou deze regeling dan moeten bevorderen dat hij
een andere partner zoekt? Voorzitter! Het lijkt mij toch het beste als de
overheid zich hier niet in mengt. Ik moet wel constateren dat dit logisch
voortvloeit uit het vereiste dat de partner toestemming geeft. Dergelijke
problemen moeten dus door de kunstenaar en zijn of haar partner worden opgelost.Dan de financiële kant van de zaak en de relatie die mevrouw Zwerver
heeft gelegd tussen de gelden voor flankerend beleid in het kader van de WIK
en de Wet inschakeling werkzoekenden. Ik heb hierover ook met de Tweede Kamer
gesproken. Ik moet zeggen dat ik het een beetje misleidend vind dat de Werkgroep
kunstenaar en bijstand met een bedrag van ƒ 30.000 komt aanzetten,
want dat is wel de optelsom van de uitkering – lees: het inkomen –
van de betrokkene in de WIW en de middelen die voor eventuele opleiding en
bemiddeling gereserveerd zijn, afhankelijk van de keuze die de gemeente maakt.
Van dat bedrag kun je dus niet zeggen dat het linea recta beschikbaar is voor
flankerend beleid. Belangrijker is echter dat in de Wet inschakeling werkzoekenden
eigenlijk al datgene mogelijk wordt gemaakt wat de gemeenten de gelegenheid
biedt om een langdurig werkloze zo snel mogelijk te laten uitstromen, werkervaring
te laten opdoen, scholing en opleiding te verzorgen en bemiddeling tot stand
te brengen. Dat heeft dus betrekking op werklozen die een sollicitatieplicht
hebben, die er dus alles aan moeten doen om er zo snel mogelijk uit te komen.
Wij beschikken niet in overvloed over die middelen. Er zijn nog altijd minder
middelen dan nodig is voor het aantal mensen dat een beroep doet op dit soort
werkervaring of begeleiding. Die middelen zijn dus schaars. Het zou dus niet
juist zijn om die middelen ook ter beschikking te stellen voor mensen die
in de fase dat zij een beroep doen op de WIK, geen sollicitatieplicht hebben.
Daarom houd ik graag vast aan de gescheiden financiële circuits op dit
punt.Mevrouw Zwerver heeft de aandacht gevestigd op de fiscale regeling voor
de werkruimte aan huis. Zij baseerde haar vragen terzake op de casus dat iemand
een stukje van zijn inkomen via zijn beroepsuitoefening aan huis verdient
en een stukje van zijn inkomen ergens anders en daardoor niet 70% van het
bruto-inkomen verdient in het atelier in het eigen huis. Die vraag laat zich
niet binnen het kader van de WIK beantwoorden. Het zou erg complicerend werken
om redenerend vanuit de WIK de fiscale regeling ter discussie te stellen.
Waarom zouden, vanuit de fiscus bekeken, neveninkomsten in de WIK op een andere
manier behandeld worden dan neveninkomsten die een niet-WIK'er zou hebben,
die tegelijkertijd ook inkomsten heeft uit de kunstbeoefening en op grond
daarvan een aftrekpost zou willen opvoeren op het belastingformulier? Je kunt
de WIK dus niet anders zien dan als een willekeurig andere inkomensbron, die
mensen die niet in de WIK zitten, zouden kunnen hebben in combinatie met de
uitoefening van hun kunstenaarschap. Het lijkt mij dus niet logisch om die
zaak vanuit de WIK aan de orde te stellen. Mochten er vanuit de fiscale systematiek
redenen zijn om dit aan de orde te stellen, dan is dat een
zaak die tussen mevrouw Zwerver en de staatssecretaris van Financiën
nog eens opgenomen zou kunnen worden. Ik zie daar op dit moment geen aanleiding
toe.Mevrouw Zwerver (GroenLinks):Betekent dit dat de minister onder de vaste beroepskosten niet meer rekent
de extra kosten in huisvesting, zoals dat nu bij de fiscus geregeld is? Binnen
de WIK zou wel meegenomen kunnen worden een erkenning dat men hogere beroepskosten
heeft, als men werkruimte aan huis heeft. De WIK gaat bij de vaste beroepskosten
uit van een forfaitair bedrag van ƒ 10.000, met de mogelijkheid om
aantoonbaar hogere beroepskosten te verrekenen met de jaaromzet. Die aantoonbaar
hogere beroepskosten zouden die woonlastenkosten kunnen zijn.Minister Melkert:Dat is een heldere vraag. Ik geef er de voorkeur aan daar in tweede termijn
iets over te zeggen, want het is goed dat wij dat zo precies mogelijk beantwoorden.Ik kom vervolgens op een punt dat door onder andere mevrouw Van den Broek
en de heer Veling is besproken. En ere wie ere toekomt, degene die de steen
aan het rollen bracht, was de heer Van de Zandschulp. Dat betreft de exegese
van de begrippen "kunstenaar" en "beginnend kunstenaar". Ik heb er nog eens
heel goed over nagedacht. Ondanks het als cryptisch ervaren antwoord dat op
de vragen vanuit de vaste commissie is gekomen, wil ik toch vasthouden aan
mijn eigen begrip dat een beginnend kunstenaar ook een kunstenaar is; het
woord zegt het eigenlijk al. Het lijkt mij in de wijze waarop het in de wet
is opgeschreven logisch voort te vloeien uit de introductie van die begrippen
dat de volgende artikelen van toepassing zijn. Met andere woorden, het onderscheid
tussen de begrippen heb je uitsluitend nodig in het begin, bij de bepalingen
en bij de gronden waarop iemand tot deze wet wordt toegelaten. Heb je eenmaal
vastgelegd dat die twee categorieën in aanmerking komen om te worden
toegelaten, dan is vervolgens al hetgeen in de wet volgt daarop van toepassing.
Ik zet de overgangsbepaling in artikel 47 even ter zijde. Dat punt vraagt
aparte aandacht.Ondanks deze persoonlijk verinnerlijkte overtuiging dat je het zo kunt
lezen, zegt een niet gering aantal leden in de Kamer: wees toch voorzichtig,
de precisering is niet zodanig dat je kunt uitsluiten dat daarover misverstanden
kunnen ontstaan. De heer Van de Zandschulp heeft dat nog het sterkst verbonden
met de vraag: wanneer is er een einde aan het beginnend kunstenaarschap? Ook
mevrouw Van den Broek heeft het zo verwoord. Wij hebben de weg gewezen van
de AMvB. Voor een beginnend kunstenaar moet het inkomensvereiste van het jaar
t-1 per definitie op nul worden gesteld. Dit betekent dat die beginnend kunstenaar
daarna op dezelfde wijze als de kunstenaar, zoals ook in het artikel tot uitdrukking
wordt gebracht, meeloopt met de inkomensvereisten, die uiteindelijk in de
AMvB hun vorm vinden. Vanuit de commissie is het signaal gekomen: u kunt dat
wel doen via een AMvB, maar neem je dan niet een stapje in een AMvB dat strikt
genomen ook in de wet zelf moet worden geregeld of uit de wet zelf moet voortvloeien?
Ik stel mij voor dat het voor de rust in de samenleving het beste is dat wij
er geen strijd over voeren.Nu wij in ieder geval moesten erkennen dat er ergens een dubbele ontkenning
te veel was en dat dit sowieso correctie behoefde in de wettekst, zou ik graag
willen opteren voor de praktische oplossing, als dat althans op instemming
in uw Kamer mag rekenen, om in het eerste lid onder e twee elementen toe te
voegen. Als ik het goed zie, kunnen die de verduidelijking geven die in de
rest van de wettekst voldoende helderheid biedt. Het eerste punt betreft de
verwijzing die in artikel 1, onder e zou moeten worden opgenomen naar artikel
1, onder d. Voor de beginnend kunstenaar, die onder 1e is aangeduid, wordt
verwezen naar hetgeen onder d is bepaald. Dat is een specificatie van de kunstenaar,
die onder d is opgevoerd. Het tweede element dat onder e moet worden geregeld,
is dat er ook een tijdlimiet is opgenomen die definieert wanneer je ophoudt
beginnend kunstenaar te zijn. Daaruit vloeit dan automatisch voort –
zo heb ik mevrouw Van den Broek althans verstaan – al hetgeen in artikel
6 wordt geregeld voor de beëindiging van de uitkering van de kunstenaar,
waaronder begrepen het inkomensvereiste dat weer nader geregeld zal worden
in de AMvB. Dit vloeit dus logischerwijze voort uit de specificatie die met
deze twee punten onder 1e is aangegeven.Voorzitter! Als dat begrip er zo over en weer zou zijn, wil ik de Kamer
wel verzoeken of zij ermee kan instemmen dat deze nadere specificatie van
de wettekst in combinatie met de correctie op het punt van de dubbele ontkenning
in een apart wetsvoorstel wordt voorgesteld en dat ondertussen wel met deze
wet aan de slag wordt gegaan. De helderheid is volgens mij namelijk al in
een debat te bieden en zal na dit debat dus geboden zijn. Doordat de invoering
van de wet op 1 oktober is voorzien, is er naar mijn mening bovendien ruimschoots
de tijd om die aanvulling tijdig via Tweede en Eerste Kamer te regelen.De heer Veling (GPV):Mijnheer de voorzitter! Ik moet dit nog even goed tot mij laten doordringen.
Is dit niet een ingewikkelder manier dan nodig is? Ik heb mij erover verbaasd
dat het begrip "beginnend kunstenaar" met zo'n lange omschrijving als apart
begrip noodzakelijk is in de algemene bepalingen. Het zou toch heel goed kunnen
dat je een regeling maakt voor kunstenaars die, zoals die hier omschreven
zijn, onder bepaalde voorwaarden aan een WIK-uitkering kunnen komen en dat
je, zoals zo vaak gebeurt, zegt dat die voorwaarden onder bepaalde omstandigheden
niet gelden. Als je het begrip "beginnend kunstenaar" nu ook nog aan een termijn
gaat binden, dan doe je net alsof het een heel aparte groep is. Het gaat er
echter om dat je de beginnend kunstenaars binnen de groep kunstenaars tijdelijk
niet aan bepaalde voorwaarden bindt, terwijl je die wel aan gevorderde kunstenaars
stelt. Volgens mij is er een veel simpeler manier dan het weer in te gaan
knutselen in de begripsomschrijving in e.Minister Melkert:Voorzitter! Ik waag mij niet aan speculaties over wat in juridische terminologie
"simpelheid" is. Dat laat ik graag aan anderen over. Ik moet de heer Veling
wel toelichten waarom het begrip "beginnend kunstenaar" niet alleen in de
wettekst, maar ook in de toelichting vrij sterk benadrukt is. De reden is
gelegen in de keuze die wij hebben gedaan om de inrichting van de regeling
zoveel mogelijk aantrekkelijk te maken voor juist die mensen die van de opleiding
 afkomen. Eigenlijk zou je het dus moeten omkeren. Afgezien
van de terminologie – je kunt altijd nog zeggen dat je het zus of zo
moet doen – hebben wij in onze geestesgesteldheid gezegd: wij willen
vooral een regeling maken voor beginnend kunstenaars. Mensen die op de academie
vier jaar lang hard hebben moeten werken en dus onvoldoende de gelegenheid
hebben gehad om een beroepspraktijk op te zetten, krijgen hierdoor de kans
om aansluitend daarop een vliegende start te maken, om het zo maar te zeggen.
Vervolgens hebben wij ons gerealiseerd dat wij daarmee in feite tijdelijk
nog geen antwoord zouden hebben op het vraagstuk van de mensen die nu in de
bijstand zitten en als kunstenaar actief zijn, of mensen die misschien in
de bijstand hebben gezeten, er nu niet in zitten, maar in de toekomst wel
in de situatie kunnen komen te verkeren waarin zij in het verleden een beroep
zouden hebben gedaan op de bijstand. Er gaat nog wel enige tijd overheen,
maar beide groepen zijn uiteindelijk groepen die langzaam maar zeker uit het
beeld van de toepassing van deze wet verdwijnen.Het accent komt dus ook in kwantitatief opzicht steeds meer op de beginnende
kunstenaars te liggen. Dat verklaart waarom dat begrip is geïntroduceerd
en waarom het nodig is om daar een definitie van te geven. Iedereen kan namelijk
van mening verschillen over de definitie van het zijn van kunstenaar. In het
kader van de beroepstoets is het heel goed mogelijk om dat op te hangen aan
de praktijk waarin iemand heeft aangetoond, een kunstenaar te zijn. Bij het
afstuderen kun je zeggen dat het samenhangt met het papiertje dat iemand heeft,
maar dat zul je dan wel moeten regelen. Tegen de heer Veling zeg ik dat het
mij het simpelst zou lijken, zo min mogelijk te veranderen in de tekst die
er nu ligt. Ik zeg dit ook, omdat ik van mening blijf dat de huidige tekst
het onderscheid voldoende helder maakt, wat uitsluitend relevant is bij de
toelatingsgronden. Ik heb wel het punt van de AMvB erkend, die er als schakel
tussen zit. Daardoor is het reëel om dat in de wet wat duidelijker te
laten zien. Als ik de heer Van de Zandschulp goed heb verstaan, zit het met
name vast op deze twee elementen. Mij lijkt dat deze aan artikel 1e zouden
kunnen worden toegevoegd. Mocht de gedachte van de heer Veling toch superieur
blijken te zijn, wie zou ik dan zijn om mij daartegen te verzetten?De heer Van de Zandschulp (PvdA):Beide modaliteiten lijken mij op het eerste gezicht mogelijk en tot hetzelfde
resultaat leidend. Ik denk niet dat wij hier vandaag moeten uitvechten, hoe
die novelle er precies uit moet zien.Minister Melkert:Ik zie nu al uit naar het debat dat wij kunnen voeren over het wijzigingsvoorstel.De heer Van de Zandschulp noemde in het kader van artikel 47 een derde
categorie, met welke term ik wat moeite heb. Dit artikel is niet voor niets
opgenomen onder de overgangsbepalingen. Mij dunkt dat je bij het omschrijven
van die categorie in de overgangsbepalingen onder artikel 47, kunt afzien
van het nader specificeren van wat de vereisten zijn die voor deze groep gelden.
Als immers onder de overgangsbepaling is vastgesteld dat zij ook een beroep
kunnen doen op deze wet, geldt alles wat ook voor de hoofdcategorieën
geldt. Daarom lijkt mij artikel 47 wel afdoende geformuleerd.De heer Van de Zandschulp (PvdA):Artikel 47 gebruikt op zich het begrip "kunstenaar" dat elders, bijvoorbeeld
in artikel 4, lid 2, ook wordt gebruikt. Je zou kunnen zeggen dat wat daarin
staat ook geldt voor deze groep, zodat een aparte formulering niet vereist
is. Als dat de interpretatie is, blijf ik het merkwaardig vinden dat extra
wordt opgevoerd dat men gedurende een zekere tijd als kunstenaar werkzaam
geweest moet zijn. Dat staat namelijk ook al onder de voorwaarden van artikel
4, lid 2. Dan zou dat een doublure zijn. Het valt op dat in artikel 47 drie
voorwaarden worden opgesomd, en er overigens één ontbreekt,
namelijk de minimuminkomenseis, die uit artikel 4, lid 2, moet worden gehaald.
Ik vind dat niet de meest voor de hand liggende manier om het in de wet neer
te zetten.Minister Melkert:Ik dacht niet dat die eis iets toevoegt aan wat in artikel 47 is bepaald.
Daar gaat het volgens mij om.Staatssecretaris Nuis:Voorzitter! Mij rest nog de beantwoording van enkele vragen over het flankerend
beleid. Vooraf wil ik nog ingaan op de interessante discussie van vanmorgen
over de vraag, of een kunstenaar nog beginnend is als hij reeds één
dag is begonnen. De heer Van de Zandschulp moest daarbij voortdurend aan Nijhoff
denken. Ik moest aan een andere dichter denken, aan Jan Emmens, die ooit schreef: hoe komt wat vliegt ooit tot bedarenen wat niet vliegt ooit van
zijn plaats.Dat is ongeveer dezelfde problematiek die wij hier proberen op te lossen.
Ik ben er zeker van dat wij daarin zullen slagen.Voorzitter! Dan kom ik te spreken over het flankerend beleid. Ik spreek
in dit verband liever van extra flankerend beleid om de zaken goed in hun
perspectief te zien. Mevrouw Luimstra en anderen hebben gezegd dat het hierbij
gaat om een betrekkelijk bescheiden bedrag en dat er veel creativiteit zal
moeten worden aangewend, ook door instanties, om ervoor te zorgen dat het
geld toereikend is voor het doel dat wordt nagestreefd. Dat is juist, maar
het is misschien toch goed om er op te wijzen dat middelen van de overheden
ten dienste van dit doel gelukkig veel ruimer zijn dan alleen dit flankerend
beleid. Er gaat op dit moment al een geldstroom in de orde van grootte van
100 mln. per jaar vanuit de rijksoverheid naar de beeldende kunstenaars. Onderzoek
wijst uit dat daarnaast een bedrag van in de orde van grootte van 25 mln.
door de provinciale en vooral gemeentelijke overheden daarvoor wordt beschikbaar
gesteld. Daar komt dus extra dit flankerend beleid bovenop. Dat heeft een
heel speciale bedoeling. Het is niet de bedoeling dat het als het ware in
de plaats komt van reeds ingezette middelen. Dat moeten wij tot elke prijs
voorkomen. Dus alles zal er op gericht moeten zijn dat de gemeenten minstens
de inspanningen blijven verrichten die ze tot op dit moment verricht hebben.
Dit komt er als het ware extra bij.Verder denk ik dat het de moeite waard is om dit geld mede in te zetten
voor het weerbaarder maken van kunstenaars op die andere markt, de particuliere
markt. Dan trekken wij er als het ware veel meer nieuwe middelen naar toe.
Dat is de bedoeling, dat is de inzet.Mevrouw Luimstra heeft gevraagd of er niet een zekere schifting zal optreden.
Is het wel zeker dat voor alle kunstenaars die moedig beginnen in het kader
van de WIK, het uiteindelijke doel van een volledig renderende beroepspraktijk
haalbaar is? Die zekerheid hebben wij niet. Misschien hebben wij wel de zekerheid
dat het niet iedereen zal lukken, maar daarbij moeten wij wel bedenken dat
er nog iets zit tussen een volledig renderende beroepspraktijk en helemaal
niets. Het is ook heel goed mogelijk dat bepaalde kunstenaars zullen komen
tot een ook voor henzelf bevredigend evenwicht van een gemengde beroepspraktijk
of zelfs van een beroepspraktijk ergens anders in, zodanig dat een kunstenaarschap
wel degelijk toch nog op de een of andere manier tot uitdrukking kan komen.
In het uiterste geval zullen er wellicht een aantal zijn die het hoofd in
de schoot moeten leggen en hetzij heel iets anders gaan doen hetzij een beroep
doen op de bijstand als zodanig, maar dan met de bekende verplichtingen die
erbij horen. Al die mogelijkheden zijn aanwezig. Het gaat er nu om of de kunstenaars
en de hulpverlenende instanties voldoende inventiviteit en creativiteit kunnen
opbrengen teneinde ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk kunstenaars op die
weg zullen komen.De heer Van de Zandschulp heeft gesproken over de manier waarop wij het
flankerend beleid vormgeven. Doen wij dat wel systematisch en doorzichtig
genoeg? Is er sprake van een individueel recht op begeleiding en advisering?
Dat individuele recht is er wel, maar ik zou het niet willen kwantificeren.
Ik weet ook niet of dat de bedoeling is van de heer Van de Zandschulp. Als
wij de kant opgaan dat wij voor elke kunstenaar een voucher voor een bepaald
bedrag afgeven, dan is het niet echt flankerend beleid meer. Dan is het een
aanvulling van de 70%-uitkering in natura of hulp. Ik meen dat dit veel te
weinig flexibel zou zijn. Immers, wij kunnen aannemen dat sommige kunstenaars
helemaal niet zoveel behoefte zullen hebben aan die steun. Als ze goed gaan,
dan is die wellicht niet nodig. Dan kunnen ze er vrij snel komen. De heer
Van de Zandschulp heeft zelf de categorie genoemd van de kunstenaars die nu
in de bijstand zitten en die een veel grotere omslag moeten maken dan de jongeren
die net beginnen. Welnu, die mensen hebben wellicht meer nodig. Dus er is
wel het recht, maar laten wij het recht niet zo proberen te definiëren
dat iedereen precies kan uitrekenen tot welk bedrag hij steun kan krijgen.
De kunstenaar moet het recht hebben om te vragen om die steun en om die te
krijgen.De heer Van de Zandschulp (PvdA):Voorzitter! Ik bedoelde volstrekt niet dat iedereen evenveel steun moet
krijgen. Hij gaat mij erom dat een kunstenaar die een WIK-uitkering aanvraagt
gelijktijdig kan vragen om begeleiding op weg naar een renderende beroepspraktijk.
De betrokken instanties moeten daarop aangesproken kunnen worden.Staatssecretaris Nuis:Dan zijn wij het eens. Ik leg hier de nadruk op omdat er in het verleden
discussie op dit punt is ontstaan. De vraag van de heer Van de Zandschulp
was voor mij een goede aanleiding om dit nog even te verduidelijken.De heer Van de Zandschulp vroeg zich af of de 39 centrumgemeenten niet
een soort medeverantwoordelijkheid voor de uitvoering moeten dragen, naast
de landelijke stichtingen voor de podiumkunst en voor de beeldende kunst.
Ik wijs hem erop dat de gemeenten hiervoor al een budget hebben. Het zou verkeerd
zijn om ook maar iets af te doen aan de betrokkenheid van de gemeenten. De
landelijke instellingen zijn ingeschakeld om te voorkomen dat 39 keer opnieuw
het wiel moet worden uitgevonden. Het is duidelijk dat men bij het loket waar
de steun wordt aangevraagd ook voor begeleiding terecht kan. Veel gemeenten
hebben ook een stedelijk beleid ten aanzien van de kunst en daarop moet zoveel
mogelijk aangesloten worden. Het is niet nodig om centraal voor te schrijven
dat in alle gevallen een gemeentelijke stichting zich hiermee moet bezighouden.
Elk van de 39 centrumgemeenten moet bepalen op welke wijze de uitvoering het
beste geregeld kan worden.Voorzitter! Naarmate er meer naar maatwerk wordt gestreefd, treedt er
een verlies aan overzicht op. Dat zullen wij echter op de koop toe moeten
nemen. Het is belangrijker dat er adequaat op de hulpvraag kan worden gereageerd
dan dat er mooie algemene regelingen zijn die na enige tijd niet blijken te
werken.Er zijn vragen gesteld over de onafhankelijkheid van de uitvoerders. In
de wet staat dat voor de beroepstoets de VVK wordt ingeschakeld. Deze organisatie
heeft veel ervaring in de verschillende disciplines van de kunst. Mevrouw
Zwerver heeft terecht opgemerkt dat de VVK een onafhankelijk orgaan hiervoor
in het leven roept. De VVK voert namelijk ook een deel van het flankerend
beleid uit en de beroepstoets moet daar los van staan. Er mag geen enkel vermoeden
bestaan dat er op grond van andere verenigingsbelangen sprake is van een soort
vooroordeel bij de beroepstoets.In de wet staat niet dat de VVK uitvoering geeft aan het flankerend beleid.
Er staat alleen dat daartoe een instelling wordt aangewezen. In de praktijk
zal dit voor de beeldende kunsten de VVK zijn en voor de podiumkunsten is
dat de stichting Podiumkunstwerk. Ook daartoe zal een onafhankelijke instantie
gevormd moeten worden. Het bestuur daarvan zal in overleg samengesteld worden.
Voor de helderheid is het beter om de verantwoordelijkheden te scheiden. Het
vermoeden van oneigenlijke vermenging van belangen moet vermeden worden.Mevrouw Luimstra-Albeda (CDA):Mijnheer de voorzitter! Ik kan kort zijn. Ik ben de bewindslieden zeer
erkentelijk voor de beantwoording van de vragen en ik tel mijn zegeningen,
want alles waar ik naar gevraagd heb is mij toegezegd. Ik ga nog kort op een
aantal onderwerpen in.De minister had het over het privilege. Het zou fijn zijn als de kunstenaars
daar iets van zouden laten merken. Ik heb de indruk dat dit tot op heden niet
het geval is. Slechts een enkeling vindt het niet onaardig, maar echte tevredenheid
ben ik nog niet tegengekomen.Op het verzoek van de VNG om de invoeringsdatum te verschuiven naar 1
oktober is positief gereageerd. Dat biedt meer mogelijkheden voor de verwerking
van de aanvragen. Dus dat is een grote verbetering.Ik ben ook zeer dankbaar dat nog eens bezien wordt of de verrekening in
het kader van het Bijstandsbesluit zelfstandigen beter aan het einde van het boekjaar kan plaatsvinden. Dat lijkt mij uitstekend.Dan kom ik bij het voorstel om een praktische oplossing te vinden met
het oog op de wetstechniek. Ik zal verder niet uitweiden over alle artikelen
waar het om gaat. Dat voorstel lijkt mij prima. Wij zullen het wetsvoorstel
dan ook met genoegen steunen en zien de eventuele novelle graag tegemoet.
Ook ben ik erkentelijk voor de toegezegde evaluatie.De heer Van de Zandschulp (PvdA):Voorzitter! Ik dank beide bewindspersonen voor de beantwoording van mijn
vragen en enigszins tot mijn verbazing kan ook ik kort zijn.Wat de wetstechnische opmerkingen betreft heeft de minister mij twee toezeggingen
gedaan rondom het begrip "beginnend kunstenaar". Die toezeggingen halen wat
mij betreft de angel uit het conflict. Het zou ook op de manier van de heer
Veling kunnen, maar mijns inziens leiden de twee wegen naar hetzelfde doel.
Om hier het debat te voeren over de vraag welke weg de beste is, lijkt mij
niet zo zinvol. Eerlijk gezegd vind ik dat ook niet zo belangrijk. Als het
straks maar goed in de wet komt te staan.Ik heb nog wel aarzelingen bij de vraag of artikel 47 zoals het nu voorligt,
gehandhaafd kan worden. Daarin staan drie voorwaarden, waarbij de minimuminkomenstoets
ontbreekt. Ik zal erover nadenken of ook artikel 47 gerepareerd moet worden,
maar op dit moment doe ik daar geen vergaande uitspraken over. Ik wacht de
novelle wel af.Voorzitter! De minister hield vast aan het woord "privilege". Het heeft
voor mij niet zoveel zin om daarover messen te trekken. De WIK geeft natuurlijk
een iets grotere vrijheid aan de kunstenaar dan de bijstandswet. Tegenover
dat plusje staat de min dat het wel een uitkering is die beneden het niveau
van het sociaal minimum ligt. Dan ben ik eerder geneigd om de min en de plus
tegen elkaar weg te strepen dan over privileges te praten. Het gaat er mij
vooral om dat duidelijk is dat de WIK past in het algemeen kabinetsbeleid
waarin een uitkering indien mogelijk gehanteerd wordt als opstap naar betaalde
arbeid en aan een uitkering ook verplichtingen verbonden zijn om te streven
naar individuele economische zelfstandigheid. Dat geldt ook voor de kunstenaar
in de WIK. In die zin vind ik het geen Fremdkörper in ons sociaal-zekerheidsbestel
en spreek ik ook liever niet over privileges. Het past in de hoofdlijnen van
het kabinetsbeleid.Voorzitter! De staatssecretaris heeft mijn vragen over flankerend beleid
in hoofdlijnen goed beantwoord. Het flankerend beleid is extra beleid en heeft
mede tot taak om de vraagvergroting vanuit de particuliere markt te stimuleren.
Hij heeft mij ook duidelijk gemaakt dat ik als kunstenaar of beginnend kunstenaar
een recht kan claimen op begeleiding en ondersteuning bij de ontwikkeling
naar een rendabele beroepspraktijk.Mevrouw Zwerver (GroenLinks):Voorzitter! Ook van mijn kant dank voor de uitgebreide beantwoording van
mijn vragen. De minister komt in zijn tweede termijn nog terug op mijn vraag
of de WIK werkruimte aan huis erkent als beroepskosten, die verrekend kunnen
worden met de jaaromzet. Ik ben nieuwsgierig naar het antwoord.Ik ben blij met de antwoorden van de staatssecretaris over het instellen
van onafhankelijke rechtspersonen ten aanzien van de beroepsmatigheidstoets
en de uitvoering van het flankerend beleid voor de sector beeldend. Ook daarvoor
mijn dank.Het is voor de uitvoeringsorganisaties, de gemeenten een goede zaak dat
de invoeringsdatum verschoven is naar 1 oktober.Ik kom nog even terug op het punt van de toestemming van de partner bij
het gebruikmaken van de WIK. Mijn fractie heeft niet direct moeite met de
systematiek dat de partner van de kunstenaar expliciet toestemming moet geven
om wel of niet in de WIK te gaan. Ons probleem is dat de kunstenaars die nu
in de bijstand zitten, dit binnen één jaar moeten doen. Waarom
één jaar? Wanneer er tussen kunstenaar en partner geen relatie
meer is na dat jaar, hoe ga je dan met die problematiek om? Wat moeten beroepsorganisaties
hun leden nu adviseren? En wat moeten de kunstenaars doen wanneer hun partner
niet expliciet akkoord gaat met het toetreden tot de WIK? Relaties zijn tegenwoordig
niet altijd meer "tot de dood ons scheidt". Moeten zij dan nu vast uit elkaar
gaan? Of kunnen zij daar beter nog een poosje mee wachten?Voorzitter! Een argeloze luisteraar kan denken dat GroenLinks tegen dit
wetsvoorstel gaat stemmen, gehoord de eerste termijn van onze fractie. Dat
is echter niet het geval. Deze WIK is beter dan wat er nu voor kunstenaars
geregeld is. Wij zullen dan ook, zij het zuinig, voor dit wetsvoorstel stemmen.De heer Veling (GPV):Voorzitter! Ook ik dank de bewindslieden. De vraag over de kosten van
de beroepstoets is niet beantwoord. Misschien kan de staatssecretaris daar
nog iets over zeggen. De Federatie vond die ramingen buitensporig hoog.Twee opmerkingen mijnerzijds. Het gaat over de WIK en over flankerend
beleid. Dat kan een misverstand wekkende wijze van spreken zijn, alsof de
complete kunstbegroting flankerend beleid initieert bij de WIK. De persoon
van de kunstenaar is belangrijk, maar dit is niet helemaal de realiteit. Je
moet de WIK opvatten als een op de persoon van de kunstenaar gerichte aanvulling
op het beleid dat cultuurbeleid is. Vandaar dat hier ook twee bewindslieden
aanwezig zijn. Het flankerend beleid wordt anders wel heel erg rond de kunstenaar
gegroepeerd en dat is misschien net iets te veel eer.Ik ben blij met de toezegging over de aangekondigde correctie op de wet.
Wij zullen hier niet twisten over de systematiek. Wij kunnen dat te zijner
tijd bezien. Ik aarzel een beetje om met de minister te zeggen dat wij ons
niet moeten afvragen wat in juridische zin "simpel" is. Laat de juristen alsjeblieft
simpele wetten maken, die ook voor niet-juristen te begrijpen zijn. Eenvoud
van regelgeving is naar mijn idee te belangrijk om aan juristen over te laten.Mevrouw Van den Broek-Laman Trip (VVD):Voorzitter! Het wordt eentonig, maar ook mijn dank aan de bewindslieden
voor de beantwoording. Heel veel dank voor de toezegging dat de wet pas 1
oktober ingevoerd zal worden en voor de toezegging van de twee wetswijzigin gen. Ik denk dat we daar een eind verder mee komen. Verwacht de minister
dat deze wetswijziging op korte termijn zal komen?Ik heb geen antwoord gehad op mijn vraag over de budgettaire neutraliteit,
waar zo op gehamerd is. Verwacht de minister dat deze ook na 1999 gegarandeerd
is? Het lijkt mij moeilijk om hier antwoord op te geven.Ik sluit mij aan bij de wens van mevrouw Luimstra – ook de minister
uitte die wens aan het begin van zijn betoog – dat deze wet ook enige
gevoelens van vreugde bij de kunstenaars oproept. Wij zullen deze wet steunen.Minister Melkert:Voorzitter! Ik dank de Kamer voor haar reactie in tweede termijn. Het
was overigens niet mijn bedoeling om door mijn reactie op de inbreng in eerste
termijn van de heer Van de Zandschulp hem ertoe te bewegen, zijn bijdrage
af te sluiten met de kreet: ik stop ermee. Het congres van zijn partij is
net geweest. Dat zou in alle staat van opwinding zijn geraakt als dit bekend
was geworden. De heer Van de Zandschulp hoeft er niet mee te stoppen. Ik zie
uit naar het moment waarop de aanvulling, die door sommigen "correctie" werd
genoemd, op de wet hier aan de orde zal zijn.Ik heb nog even gekeken naar artikel 47. Is het ontbreken van een minimuminkomenstoets
niet ingegeven door het feit dat het gaat om mensen die nu in de bijstandswet
zitten? Het is dan raar om daaraan een minimuminkomenseis te verbinden. Dat
lijkt mij de verklaring voor het onderscheid dat door de heer Van de Zandschulp
is gesignaleerd.De heer Van de Zandschulp (PvdA):Dan geldt hetzelfde als voor de beginnend kunstenaar. Voor het eerste
jaar wordt de minimuminkomenseis niet gesteld, maar voor de vervolgjaren wel.Minister Melkert:De huidige formulering van artikel 47 staat de operationalisering van
hetgeen vervolgens voor groepen die zijn toegelaten tot de WIK geldt, niet
in de weg. Zij vallen uiteraard onder de nadere bepalingen. De vraag was of
dit in artikel 47 goed is geformuleerd. Ook bij tweede lezing lijkt mij van
wel, maar er zal zeker nog een derde lezing volgen.De heer Van de Zandschulp (PvdA):Ook ik wacht op die derde lezing.Minister Melkert:Daar was ik al bang voor!Ik ben het met de heer Van de Zandschulp eens dat dit wetsvoorstel past
in het streven van het kabinet om langs meerdere wegen economische zelfstandigheid
te bevorderen. Dat is zeer juist gesignaleerd. Overeind blijft de op zichzelf
arbitraire discussie over de vraag waarom voor kunstenaars een wet als deze
wel tot stand wordt gebracht en niet voor andere beroepsgroepen. Je kunt je
voorstellen dat ook andere beroepsgroepen van mening zijn dat het bevorderen
van hun economische zelfstandigheid bevorderd wordt door een wet als deze.
Om de redenen die ik uiteen heb gezet, doen wij dat niet. Ik ben het met mevrouw
Luimstra en mevrouw Van den Broek eens dat wij met een zeker enthousiasme
naar deze mogelijkheid moeten kijken, redenerend vanuit degenen die daarvan
gebruik kunnen maken. Daarbij moet wel worden vastgesteld dat dit gebeurt
met gemeenschapsmiddelen, waarvoor door mensen die daarvoor moeten werken
via de belastingen wordt betaald. Ik wil graag dat dit doorklinkt in het verder
omgaan met deze wet. De vlag hoeft dus niet in top. Ik vind de erkenning hiervan
belangrijk. Er is aan twee kanten sprake van een maatschappelijke betekenis,
voor de kunstenaar en voor de samenleving.Voorzitter! Mevrouw Zwerver heeft de partnerproblematiek opnieuw aan de
orde gesteld. Zij heeft daaraan de vraag verbonden waarom er binnen een jaar
gekozen moet worden. Dat heeft niet zoveel met de partnerproblematiek te maken.
Dit laat zich vrij simpel verklaren door de behoefte om met het nieuwe instrument
zo spoedig mogelijk, maar wel op een redelijke termijn, een einde te maken
aan de gedoogpraktijk in de bijstandswet. Als er een relatie is, zal de partner
hier binnen dat jaar mee moeten instemmen. Vervolgens vroeg mevrouw Zwerver
wat er gebeurt als er na dat jaar geen relatie is. Dan is er geen partnerinstemming
nodig, want dan is er geen relatie. Dan ben je alleenstaande; of zie ik dat
verkeerd?Mevrouw Zwerver (GroenLinks):Je kunt dan niet meer in de WIK.Minister Melkert:Natuurlijk kun je dan in de WIK. Als je geen partner hebt, is er ook geen
partnervereiste.Mevrouw Zwerver (GroenLinks):De kunstenaar kiest binnen dat jaar; als zijn partner expliciet tegen
is, gaat het niet door. Als die partner er na dat jaar niet meer is, kan die
kunstenaar niet meer in de WIK, want die mogelijkheid is er dan niet meer.Minister Melkert:Dat is pech. Men zou het in het komend jaar nog eens goed met de partner
moeten doornemen en op alle eventualiteiten doormeten. Dan zien wij het resultaat
gaarne tegemoet.Voorzitter! Ook ik tel mijn zegeningen, omdat de fractie van GroenLinks –
weliswaar zuinig – voor dit wetsvoorstel wil stemmen. Ik ben de fractie
van mevrouw Zwerver daar erkentelijk voor. Ik ben haar nog wel het antwoord
op de vraag over de beroepskosten schuldig. Door de door ons gekozen forfaitaire
benadering van die ƒ 5000 of ƒ 10.000 zit dat impliciet in dat
begrip, maar het is denkbaar dat men daarbovenuit zal komen. Dan kan dit soort
kosten daar inderdaad onder vallen. Ik wijs er overigens op dat de gemeenten
er zowel met het Bijstandsbesluit zelfstandigen als met de huidige bijstandswet
al ervaring mee hebben om dit soort kosten te verrekenen met de mensen die
daar een beroep op kunnen doen. Op zichzelf is dat dus heel goed mogelijk,
al kan daaruit geen analogie met de fiscale systematiek worden afgeleid, want
die heeft een eigen grondslag om te bepalen of er sprake is van beroepskosten.In de richting van de heer Veling merk ik op dat ik wel iets gezegd heb
over de kosten van de beroepstoets, maar ik herhaal dat graag. Ik heb gezegd
dat de uitvoerende instelling wat aan de hoge kant is gaan zitten; wij hebben
reden om aan te nemen dat het met minder zou kunnen en ik heb de verwachting
uitgesproken dat de waarheid in het midden zou kunnen liggen. Er wordt hier
op dit moment, met de cijfers en de ervaringen in de hand, over gesproken
om tot een reëel bedrag te komen.Ik heb de opmerking van de heer Veling dat eenvoud van wetgeving te belangrijk
is om aan juristen over te laten, goed ter harte genomen. Dat verklaart misschien
ook waarom ik in eerste instantie meende dat de wet eigenlijk vrij eenvoudig
en begrijpelijk geformuleerd is, maar dat blijken dan weer niet alle juristen
met mij eens te zijn. Of het nou eenvoudiger of gecompliceerder wordt, zal
moeten blijken wanneer ik de aanvulling op dit wetsvoorstel te zijner tijd
aan deze Kamer voorleg. Ik spreek zelfs de hoop uit dat ik dat persoonlijk
mag meemaken, maar dat is – gelet op de tijd – wellicht een vermetele
gedachte. Tegen mevrouw Van den Broek zeg ik overigens dat ik die aanvulling
natuurlijk zeer snel zal voorbereiden, want als deze wet op 1 oktober van
kracht wordt, moet het mogelijk zijn dat die aanvulling beide Kamers dan is
gepasseerd. Dat lijkt mij heel goed doenbaar.Tot slot is er het punt van de budgettaire neutraliteit. Op zichzelf is
de budgettaire neutraliteit niet in gevaar, want de systematiek van de wet
is zo dat je er, populair gezegd, uiteindelijk wat geld aan overhoudt. Dat
hebben wij vervolgens beschikbaar gesteld voor het flankerend beleid, omdat
wij hier niet op korte termijn echt iets aan willen verdienen. Op lange termijn
willen wij hier wel iets aan "verdienen", namelijk door ervoor te zorgen dat
minder mensen een beroep hoeven te doen op collectieve voorzieningen, hetzij
de bijstandswet, hetzij de WIK. Dat is volgens mij het sluitende antwoord
op het punt van de budgettaire neutraliteit.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De vergadering wordt van 15.52 uur tot 16.00 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19971998-722-730.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl