Noten, bij pagina 1805, over sluitende sociale opvang en extra veiligheidsbanen, en bij pag. 1835, met schriftelijke antwoorden van minister De Geus (VWS) op vragen, gesteld tijdens de eerste termijn van de begrotingsbehandeling voor het jaar 2003 (kamerstuk 28600 XVI)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 2002-2003, pag. 1888-1914

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

11-12-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

nr. 26, pagina 1888-1914

27-11-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in vergadering

Voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2003 (28600 XVI).Pagina 1835-1886
Debat naar aanleiding van een algemeen overleg op 6 november 2002 over arbeidsdeelname van vrouwen uit etnische minderheidsgroepen en over herintredende vrouwenPagina 1789-1794
Noten, bij pagina 1805, over sluitende sociale opvang en extra veiligheidsbanen, en bij pag. 1835, met schriftelijke antwoorden van minister De Geus (VWS) op vragen, gesteld tijdens de eerste termijn van de begrotingsbehandeling voor het jaar 2003 (kamerstuk 28600 XVI)Pagina 1888-1914
Behandeling van: - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (VII) voor het jaar 2003 (28600 VII); - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het gemeentefonds voor het jaar 2003 (28600 B); - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het provinciefonds voor het jaar 2003 (28600 C)Pagina 1794-1811
Presentie en opening (woensdag 27 november 2002)Pagina 1789-1789
Voortzetting van de behandeling van: - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (VII) voor het jaar 2003 (28600 VII); - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het gemeentefonds voor het jaar 2003 (28600 B); - het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van het provinciefonds voor het jaar 2003 (28600 C)Pagina 1811-1835
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter terzake gedane voorstellen (woensdag 27 november 2002)Pagina 1886-1887
Regeling van werkzaamheden (woensdag 27 november 2002)Pagina 1811-1811

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 124 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Noot 1 (zie blz. 1805)SLUITENDE SOCIALE OPVANGEen groeiende groep mensen in de grote steden is kwetsbaar, zwerft over
straat en veroorzaakt overlast voor medeburgers. Het gaat onder anderen om
zwervers, zwerfjongeren, (te vroeg ontslagen) psychiatrische patiënten,
dak- en thuislozen. Van de overheid wordt verwacht dat zij de overlast terugdringt,
terwijl betrokken organisaties deze mensen hulp kunnen verlenen door hen perspectief
te bieden. Alleen door gezamenlijke inspanning van de overheid en betrokken
organisaties kan deze problematiek doeltreffend worden aangepakt. Dan worden
wijken en buurten in steden veiliger en leefbaarder.De groep overlastveroorzakers en hulpvragers is de laatste vijf jaren
helaas gegroeid. Ondanks de economische groei tot 2002 is deze groep steeds
groter geworden. In het welvarende Nederland is het nauwelijks voorstelbaar
dat dit aantal zo sterk is gestegen. Deze groei moet bij de wortel worden
aangepakt onder andere door verbetering van de psychiatrische zorg, goede
reclassering, verslavingspreventie en intensieve begeleiding van probleemjongeren.In het stadsmanifest «Toekomst aan de stad» is vanuit christen-democratisch
perspectief een visie op de stad gevormd. Geen kant-en-klaar-receptenboek
met oplossingen voor problemen, maar een visie op de stad met haar kansen,
drukte, ruimtegebrek, maar ook opeenstapeling van problemen. Aanleiding voor
dit stadsmanifest (oktober 2000) is dat de sociale infrastructuur in de grote
steden onvoldoende uit de verf komt. Ook de leefbaarheid en veiligheid in
de steden verdient een steviger impuls. Vanuit het streven naar een betrokken
samenleving wil het CDA invulling geven aan een sluitende sociale opvang.Dakloosheid in onze moderne samenleving staat haaks op ons mensbeeld.
Daarom is huisvesting een minimum voorwaarde van bestaan. De overheid draagt
hieraan bij door de bijstand. Woningcorporaties dragen zorg voor een passende
huisvesting. Zo kan de zorg voor dak- en thuislozen worden gericht op maatschappelijk
herstel. Het is deze reden dat het CDA voor een niet-vrijblijvende sociale
opvang van overlastveroorzakers pleit. Samen met de G-30, Aedes (vereniging
van woningcorporaties) en onder andere het Leger des Heils wil het CDA werken
aan een sluitende sociale aanpak, voor de betrokkenen zelf en hun omgeving.SociaalIn de visie van het CDA hoort iedereen die legaal in Nederland is, een
dak boven zijn hoofd te hebben. Nu zien wij nog te vaak, dat de politie overlastveroorzakers
meeneemt en dan maar tijdelijk in een politiecel plaatst. Dit kost de politie
teveel uren, ten koste van de kerntaken. Bovendien is dit geen afdoende oplossing,
nog afgezien van het tekort aan politiecellen voor criminelen. Voor een verdachte
zonder vaste woon- of verblijfplaats, legaal in Nederland, die wordt heengezonden
vanuit een politiecel, zou vaste (gemeentelijke) opvang beschikbaar moeten
zijn. Ook straatverboden of andere dwingende bestuurlijke instrumenten lossen
het probleem niet echt op, sterker nog: daarmee wordt het probleem verplaatst
naar andere wijken of zelfs naar buurgemeenten (zie de problematiek in Rotterdam
richting Vlaardingen): het zogenoemde waterbedeffect.Niet vrijblijvendDuidelijker dan tot nu toe moet aan overlastveroorzakers de keuze worden
voorgehouden: je bent bereid iets aan je situatie te (laten) doen of je weigert
iedere vorm van hulp en komt dan in de rechtsketen terecht. Het is aan de
overheid om de betrokken overlastveroorzaker deze duidelijke keuze voor te
houden en zo nodig sancties op te leggen. Straatloperij mag geen normaal verschijnsel
zijn.De overheid is er enerzijds om het zwakke en weerloze te beschermen en
anderzijds de veiligheid van haar burgers te waarborgen. Daarom is het belangrijk
dat er tempo in het proces van het huisvesten van legaal verblijvende dak-
en thuislozen zit. Het mag geen maanden duren voordat de keuze gemaakt is
en de consequenties worden getrokken. Acceptabel en haalbaar lijkt één
of twee dagen. Keuze voor begeleiding betekent aanmelding bij een coach, die
de overlast gaat bestrijden bij het wonen. Het juiste tempo van de coach is
alleen haalbaar door goede afspraken te maken met huisvestingsleveranciers.Deze afspraken kunnen worden vastgelegd op gemeentelijk niveau in convenanten
tussen diverse partners, waaronder de gemeente, politie, woningcorporatie(s),
bijvoorbeeld het Leger des Heils en andere partners. Het gaat hierbij dus
om afspraken op lokaal en regionaal niveau.OntbureaucratiserenOp dit moment wordt er gewerkt aan het oplossen van de problemen via een
stapeling van sectorale en dus te bureaucratische sporen: VWS, SOZA, VROM,
Justitie en BZK. Bovendien zijn er voor de opvang wachtlijsten. Teveel en
niet afgestemde regelgeving vanuit Den Haag zorgt op dit moment voor een versnipperde
sociale opvang. Het CDA wil op dit sociale beleidsonderdeel ontbureaucratiseren,
waardoor er effectievere oplossingen gecreëerd kunnen worden binnen een
sluitend stelsel. Bovendien komt deze werkwijze ten goede aan de groep die
hulp nodig heeft en perspectief moet worden geboden.De gemeenten krijgen wat ons betreft meer bevoegdheden om overlast in
wijken en buurten aan te pakken en beheersbaar te maken. Overlastveroorzakers
kunnen op basis van een adequate Algemene Plaatselijke Verordening door de
gemeente aangepakt worden. Het CDA wil de bevoegdheden van gemeenten overigens
verruimen. De gemeenten krijgen de mogelijkheid voor het introduceren van
de bestuurlijke boete voor het bestrijden van graffiti, geluidsoverlast en
zwerfvuil etc.Met de opbrengst kunnen gemeenten toezichthouders voor de publieke ruimte
aanstellen.Hierdoor worden wijken en buurten in steden leefbaarder en veiliger en
krijgen de overlastveroorzakers een nieuw perspectief. De woningcorporatie
biedt de woning aan, de gemeente zorgt ervoor dat via bijstand en huursubsidie
de woning betaalbaar is en bijvoorbeeld het Leger des Heils wordt ingezet.
Uiteraard kunnen ook andere bij de Federatie Opvang aangesloten organisaties
deelnemen. Overigens stelt het CDA voor om voor de dak- en
thuislozen een soort legitimatiepas (vergelijkbaar met een 65+-kaart) te ontwikkelen.
Hierdoor kunnen zij efficiënt geholpen worden bij de sociale diensten
en toegang krijgen tot laagdrempelige voorzieningen. Bovendien ontstaat er
dan meer zicht op de opvang van en het aantal dak- en thuislozen.Via de Sociale Pijler en het rijksbudget stedelijke vernieuwing van de
G-30, waarvan de maatschappelijke opvang onderdeel uitmaakt worden resultaatgerichte
taakstellingen afgesproken. Overigens kunnen de gemeenten via prestatieafspraken
met de woningcorporaties prima invulling geven aan de gewenste sluitende sociale
opvang. Doordat er dan sprake is van een verplichte woningtoewijzing met een
verplichte begeleiding/coaching wordt er echt perspectief geboden aan de groep
overlastveroorzakers.Start en monitoringHet CDA stelt voor in de G-4 te beginnen en in de overige G-30 gemeenten
met de grootste problemen (afhankelijk van het beschikbare budget) die resultaatgerichte
afspraken met het Rijk te maken in het kader van de stedenconvenanten via
het ministerie van BZK. Dus niet sectoraal of per doelgroep, maar integraal,
voor de volledige doelgroep overlastveroorzakers. Hierdoor zal het recht van
burgers op een leefbare en veilige woonomgeving meer in balans komen met de
aanpak van overlastveroorzakers, die nu te vrijblijvend is.De monitoring van deze aanpak gebeurt niet van achter het bureau, maar
dient te gebeuren in de wijk, door het wijkbeheer en wijkpolitie, tussen de
buitendienstmensen van de gemeente, de corporatiemedewerkers en medewerkers
van bijvoorbeeld het Leger des Heils. De regie van de monitoring ligt bij
de gemeenten.WAT IS DE INZET VAN DE PARTNERS?WoningcorporatiesDoor hun aanwezigheid in wijken en buurten in de steden fungeren woningcorporaties
als vanzelfsprekend als bindende factor in netwerken van maatschappelijke
organisaties en overheidsinstanties. Die inzet heeft geresulteerd in een breed
scala aan (vaak onrendabele) woonprojecten voor kwetsbare en minder zelfredzame
mensen. Corporaties zijn bereid die inspanningen te vergroten. Dat vergt meer
investeringen in mensen en middelen. Daarom vragen corporaties terecht meer
ruimte voor maatschappelijk ondernemerschap.Corporaties nemen ook steeds meer preventieve maatregelen om mensen voor
een «val op de straat» te behoeden. Veel corporaties hebben een
zogeheten tweedekansbeleid, dat bestaat uit onder meer een aangescherpt (sociaal)
incassobeleid en samenwerking met zorginstanties en budgetbewakers. Allemaal
vangnetten voor het binnenboord houden van probleemgroepen, zoals notoire
wanbetalers en herrieschoppers. Dat die dan wél hun gedrag moeten verbeteren,
spreekt voor zich.Leger des HeilsHet Leger des Heils is in staat integraal problemen aan te pakken. Dat
houdt in: maatschappelijke opvang, jeugdbescherming, reclassering, thuiszorg,
inkomensbeheer, ambulant aanbod vervat in en integrale aanpak. Daarnaast vervult
het Leger des Heils een brugfunctie, dat wil zeggen: problemen inventariseren,
oplossen en wegen zoeken naar de reguliere hulpverlening. Maar alles begint
met een dak boven het hoofd en dus een verblijfplaats. Omdat het Leger des
Heils aanwezig is in de meeste grote(re) steden is er landelijke spreiding
van voorzieningen. Het Leger des Heils neemt een belangrijke plaats in in
het netwerk van hulp en zorg en is stevig verankerd in de reguliere zorg-
en hulpverlening. Ook andere bij de Federatie Opvang aangesloten organisaties
kunnen deelnemen.Overheid: niet gedogenHelaas is er sprake van versnippering van de (krachten van) betrokken
instanties, mensen en middelen met als gevolg een te geringe effectiviteit
in het optreden. Terecht stelt de regering in het vorige week gepresenteerde
plan «Naar een veiliger samenleving», dat er sprake is van een
te lang volgehouden gedoogcultuur en «tolerantie» ten opzichte
van overlastgedrag in de (semi-)publieke ruimte. Het CDA vindt het passend
in het waarden-en-normendebat om een actiever ingrijpen van de overheid te
eisen.Overheid: ontbureaucratiseren en bundelenEr zijn op dit moment diverse mogelijkheden om bij algemene maatregel
van bestuur, in het kader van de Woningwet, bij besluit via specifieke uitkeringen,
via de Sociale pijler en via het ISV-kader gelden beschikbaar te stellen voor
onder ander de maatschappelijke opvang. Het CDA wil deze instrumenten effectiever
in gaan zetten door ontbureaucratisering, ontschotting en bundeling van middelen
en instrumenten. De Algemene Rekenkamer heeft onlangs ook gewezen op de versnipperde
financiering van de hulpverlening aan dak- en thuislozen. Dit komt de hulpverlening
niet ten goede.Overheid: actiever bij voorkomen schuldenDe overheid dient ook aandacht te geven aan het voorkomen van schulden.
In verschillende gemeenten is goede ervaring opgedaan met vroegtijdige signalering
in samenwerking met woningcorporaties en energiebedrijven. Als mensen eenmaal
schulden hebben, dan is een snelle aanpak geboden. Dit voorkomt ook dat het
aantal dak- en thuislozen nog verder groeit. Woningcorporaties zijn tot nu
toe succesvol geweest om huisuitzettingen te voorkomen door het voeren van
een preventief beleid.Overheid: ruimte voor gemeentenDoor het vergroten van de beleidsruimte voor gemeenten kunnen gemeenten
via prestatieafspraken met de woningcorporaties, door het opstellen van gemeentelijke
convenanten met de hulpverlening en door het effectiever inzetten van bestaande
en nieuwe instrumenten en middelen zelf een sluitende sociale opvang voor
overlast veroorzakers tot stand brengen.Daarnaast is het van belang dat gemeenten een actief beleid voeren door
toezicht op de woningvoorraad en het bestrijden van illegale onder(ver)huur.
Door het verbinden van de GBA met de WOZ-gegevens en de Sofi-nummers
krijgen gemeenten meer mogelijkheden om tegen illegale onder(ver)huur op te
treden.Voorts wil het CDA dat gemeenten overlastveroorzakers op basis van een
adequate Algemene Plaatselijke Verordening kunnen aanpakken. De gemeenten
krijgen de mogelijkheid voor het introduceren van de bestuurlijke boete voor
het bestrijden van graffiti, geluidsoverlast en zwerfvuil etc. Met de opbrengst
kunnen gemeenten toezichthouders voor de publieke ruimte aanstellen.KostenDe kosten van huisvesting zijn binnen de bestaande openeinderegeling te
dekken. De kosten waarvoor extra geld nodig is, zijn de kosten voor coaching/begeleiding.
Deze kosten zijn te ramen op € 5 000 per persoon per jaar (€ 5
mln. per 1000 mensen). Via de Sociale Pijler en de Integrale Stedelijke Vernieuwing
(ISV/ISVP) in het kader van het grotestedenbeleid kan deze bijdrage worden
verleend. Bij de begrotingsbehandeling BZK zal het CDA in het kader van het
grotestedenbeleid dit plan verder toelichten. Bij de begrotingsbehandeling
VWS zal de CDA-fractie ingaan op de zorgkant van dak- en thuislozen. 10 000 EXTRA VEILIGHEIDSBANENVeiligheid, scholing en werkgelegenheid in de publieke
ruimte1. InleidingDe burger heeft recht op een veilige en leefbare woonomgeving. Het CDA
geeft leefbaarheid, veiligheid en handhaving een belangrijke plaats op de
politieke agenda. Burgers geven aan dat de politiek verslonsde en vergeten
wijken moet aanpakken en perspectief moet bieden. Uit de Politiemonitor Bevolking
2001 blijkt, dat bijna de helft van de burgers (48%) hondenpoep op straat
als probleem noemt. Verder scoren hoog: rommel op straat (29%), vernieling
van straatmeubilair (19%), overlast door groepen jongeren (13%) en bekladding
van muren (13%).Het CDA-plan voor veiligheid, scholing en werkgelegenheid in de publieke
ruimte is een onderdeel van de totale veiligheidsketen. Naast de nodige repressieve
middelen zijn er ook preventieve middelen noodzakelijk. Voorkomen is beter
dan genezen. Het CDA vindt het van groot belang, dat de overheid investeert
in gezins- en jeugdbeleid en onderwijs.De overheid moet duidelijk zijn in wat mag en wat niet mag. Regels moet
de overheid ook handhaven; overtredingen moet zij bestraffen. In ons land
is de ruimte tussen regels stellen en handhaven veel te groot geworden. Teveel
overtredingen en overlastsituaties zijn stap voor stap tot het normale straatbeeld
gaan horen. Zo kan er een niemandsland ontstaan dat ergernis wekt bij burgers
en onverschilligheid in de hand werkt.Dit achterstallig onderhoud wil het CDA samen met medeoverheden, maatschappelijke
organisaties, bedrijfsleven en burgers wegwerken. Dat lukt niet van de ene
op de andere dag, maar het CDA wil dat niemandsland wel stap voor stap terugdringen.
Het CDA wil erop toezien dat de overheid bij het stellen van regels ook de
handhaafbaarheid toetst. Er moet worden opgetreden tegen kleine ergernissen/overtredingen
zoals graffiti, vernielingen, geluidsoverlast en malafide onderverhuur in
met name de grote steden. Burgers in die steden vragen de overheid om daadkracht te tonen bij het
aanpakken van overlastveroorzakers en kleine alledaagse ergernissen. Het CDA
wil drie vliegen in één klap slaan: verbeteren van de leefbaarheid/veiligheid,
scholing/werkgelegenheid en de handhaving via het toezicht in de publieke
ruimte.2. DoelstellingDoel is het veiliger en leefbaarder maken van stadswijken, buurten, dorpen
en kernen door het creëren van tienduizend nieuwe reguliere veiligheidsbanen
in de publieke ruimte, in te vullen door geschoolde mensen. Hierdoor worden
de gemeentelijke en de politieveiligheidskolom versterkt.Het versterken van de gemeentelijke veiligheidskolom gebeurt door het
investeren in reguliere veiligheidsbanen via de opbrengsten uit de bestuurlijke
boetes door gemeenten. De handhavingscapaciteit bij individuele gemeenten
of samenwerkingsverbanden van gemeenten kan via dit plan sterk worden vergroot.
Dit komt de werkgelegenheid op gemeentelijk niveau ten goede. Ook geeft deze
opzet een betere invulling, uitvoering en handhaving van de gewenste integrale
veiligheidsprogramma's. De democratische legitimatie wordt versterkt, waar
de gemeenteraad het kader, het integraal veiligheidsprogramma vaststelt. Vanzelfsprekend
houdt de politie de regie als het gaat om de uitvoering van veiligheidstaken.
Het is van groot belang dat er op basis van de integrale veiligheidsprogramma's
concrete resultaatafspraken worden gemaakt tussen gemeente en politie over
de inzet van toezichthouders, opsporingsambtenaren en politiemensen (zoals
b.v. in Rotterdam).Het versterken van de politiekolom gebeurt via het benutten van de lagere
loonschalen. Bepaalde functies, zoals teleservicemedewerker en baliemedewerkers,
kunnen ook ingevuld worden door het inzetten van (particuliere) boa's. Hierdoor
kunnen bepaalde (administratieve) taken, die nu uitgevoerd worden door echt
blauw, worden uitgevoerd door reguliere banen in de loonschalen
1 tot en met 3. Het «echte» blauw, dat deze taken nu uitvoert,
wordt dan effectiever op straat: «blauw meer op straat.» Ook de
doorstroom van stadswachten via I/D-banen (Melkertbanen) richting gemeenten
en politie wordt via dit plan gestimuleerd.Vanzelfsprekend is het niet aan de politiek om zaken op te leggen in de
sfeer van arbeidsvoorwaarden. Wel doet het CDA een oproep aan CAO-partijen
om deze zaken te regelen.Doelmatigheid en doeltreffendheid van de politie en de rechtshandhaving
worden versterkt door onder andere «optimaal gebruik van bestuurlijke
boetes», zo stelt het strategisch akkoord.In zijn verkiezingsprogramma heeft het CDA bepleit dat gemeenten bestuurlijke
boetes kunnen opleggen voor kleinere overtredingen. Het CDA steunt dan ook
de goede voornemens van het kabinet op dit punt en wil met deze notitie een
voorzet geven.3. Waarom bestuurlijke boete?In de openbare ruimte worden allerlei kleine overtredingen gepleegd die
hinder veroorzaken voor andere burgers in de stadswijk. Bij politie en openbaar
ministerie heeft het optreden hiertegen geen hoge prioriteit. Er is onvoldoende
capaciteit en de prioriteiten liggen bij zwaardere delicten (zie bijvoorbeeld
ook de opmerkingen van hoofdcommissaris Visser van de regiopolitie Kennemerland,
over quota). Deze kleine overtredingen leiden tot verloedering van de openbare
ruimte en laten een afnemend besef zien van waarden en normen.Gemeenten worden direct met deze gevolgen geconfronteerd en willen daarom
deze overtredingen aanpakken en een halt toeroepen. Op het ogenblik hebben
zij evenwel nauwelijks bevoegdheden daarvoor en zijn zij afhankelijk van politie
en uiteindelijk ook het openbaar ministerie. Deze hebben, zoals gezegd, voor
het optreden tegen dergelijke overtredingen nauwelijks capaciteit of het is
geen prioriteit. Met de bestuurlijke boete kan de gemeente zelf direct en
adequaat optreden en de pakkans vergroten. De inkomsten uit boetes kunnen
dan worden ingezet voor uitbreiding van de handhavingscapaciteit.4. ErvaringenHet zelf willen aanpakken van de overtredingen baseren de gemeenten op
hun positieve ervaringen met de fiscalisering van parkeerovertredingen. Neem
de ervaringen in de gemeente Den Haag. Vóór de fiscalisering
waren er veel overtredingen, was de betalingsgraad laag en had de handhaving
bij de politie geen prioriteit. Na invoering van de fiscalisering met daarbij
forse inzet van gemeentelijke handhavers is de betalingsgraad gestegen naar
ruim 80%, zijn er veel minder overtredingen en worden jaarlijks rond de 100 000
boetes opgelegd. In totaal zijn voor de handhaving van het parkeerbeleid tachtig
parkeercontroleurs actief. Met de fiscalisering is de stad Den Haag beter
bereikbaar en leefbaarder geworden.5. Snelle invoeringSnelle en brede invoering van bestuurlijke boetes is juist nu voor de
gemeenten van groot belang. En wel om twee redenen:– Vergroten van de veiligheid en direct optreden door de overheid
hebben (ook landelijk) prioriteit. Intensivering op het gebied van handhaving
en toezicht is geboden om de pakkans te verhogen.– Het omzetten van I/D-banen in gewone banen brengt meer loonkosten
met zich mee en kan ertoe leiden dat de capaciteit van de gemeente om overtredingen
te signaleren vermindert. Overigens gaan de gemeenten over de prioriteitstelling
m.b.t. tot deze banen. Welke gemeente geeft geen prioriteit aan veiligheid?Belangrijk is dat de feiten die onder de bestuurlijke boete gaan vallen,
ook onder het strafrecht blijven. Zowel politie als gemeente kunnen dan (blijven)
optreden. Het zou immers gezagsondermijnend werken als b.v. een fietser over
het trottoir rijdt en een agent daartegen niet zou kunnen optreden.6. Welke kleine overtredingen?Het gaat om de volgende overtredingen, maar de opsomming is niet uitputtend: – van de APV: verontreiniging van weg en water; illegaal plakken
en graffiti; hondenpoep; plaatsen van terrassen en uitstallingen; kappen van
bomen-, straathandel; straatmuzikanten; sluitingstijden recreatievoorzieningen;
vernielingen en vandalisme; wegonderbrekingen; parkeren van vrachtwagens,
caravans, bussen en aanhangwagens; wildplassen; alcoholgebruik op de openbare
weg; samenscholing bij verbod; zwartrijden; geluidsoverlast; negeren verbod
mechanische muziek (stranden e.d.)– van de Wet milieubeheer: het verkeerd aanbieden van afval; illegaal
grofvuil en geluidsovertredingen;– van de Wegenverkeerswet: het fietsen op trottoirs; fietsen zonder
licht; door rood licht rijden en het onder de Wet Mulder vallende foutparkeren;– van de Woningwet: illegale bouwwerken; gebruiksveranderingen;
rolluiken en schotelantennes.7. Boete-inkomstenZoals gebruikelijk bij bestuurlijke boetes komen de inkomsten in beginsel
ten goede aan het bestuurlijk orgaan van uitvoering, in dit geval de gemeenten.Cijfers landelijkOm een indicatie te kunnen geven om welke aantallen overtredingen gaat
het en welke inzet is daarbij nodig de volgende gegevens.Beschikbaar zijn alleen cijfers over de overtredingen van de APV en de
Wegenverkeerswet. Deze vallen bij de politie onder de «mini-pv's».
Volgens de politie worden landelijk zo'n 7,5 miljoen (kleine) overtredingen
van de APV en de Wegenverkeerswet door de korpsen geverbaliseerd.Cijfers Den HaagBij de politie Haaglanden gaat het om 400 000 processen-verbaal,
waarvan ruim 200 000 in Den Haag. Het verbaliseren van deze overtredingen
heeft overigens geen grote prioriteit bij de politie. Het werkelijke aantal
overtredingen zal dus aanzienlijk hoger zijn.Hieronder wordt uitgegaan van jaarlijks minimaal 200 000 verbalen
in Den Haag. Dit aantal is bereikbaar bij lage prioriteit
in de handhaving en kan dus worden gezien als structureel. 200 000 boetes
geven minimaal aan inkomsten € 9,2 miljoen (laagste boete is € 46).
Bij invoering van bestuurlijke boetes voor kleine overtredingen komt dit in
beginsel ten goede aan de gemeente. Bij € 9,2 miljoen aan inkomsten
kunnen in Den Haag ruim 170 handhavers op boa-niveau worden ingezet. Bij parkeercontrole
worden ruim 100 000 verbalen verstrekt met rond 80 controleurs. Uitgegaan
is van de inkomsten en cijfers van parkeercontrole.8. ScholingVoorwaarde voor het invullen van reguliere banen is kwaliteit voor de
veiligheidsbanen via wervings- en selectie-eisen en scholing. De strafbare
feiten die onder de bestuurlijke boete gaan vallen bepalen het instapniveau
en de opleiding van de «toezichthouder». Voor de diverse te creëren
nieuwe veiligheidsbanen is maatwerk noodzakelijk op het gebied van scholing.
Door te investeren in scholing wordt deze mensen perspectief geboden.Wanneer het Politie Onderwijs- en Kenniscentrum LSOP in 2003 de capaciteit
voor het opleiden van agenten niet volledig kan benutten, dan stelt het CDA
voor deze tijdelijke overcapaciteit te benutten voor het scholen van toezichthouders
publieke ruimte bij de gemeenten en toezichthouders/buitengewone opsporingsambtenaren
en administratief veiligheidspersoneel.Het afbouwen van de politieopleidingscapaciteit is kapitaalvernietiging
en kost voor het eerste jaar net zo veel als het in stand houden. Daarnaast
zullen andere opleidingsmogelijkheden moeten worden benut. Het ministerie
van BZK zal dan wel zijn beleid ten aanzien van eindtermen en de inhoud van
de training moeten inbrengen bij deze externe partners. Een van deze partners
is Parcon, onderdeel van de Securicor-groep. Parcon levert als detacheringsbureau
al bijna tien jaar toezichthouders en opsporingsambtenaren aan gemeenten.
De kwaliteitseisen voor de screening bij werving en selectie zijn dezelfde
als bij de politie. 9. Verruimen bevoegdheden boa'sBij circulaire van 6 mei 2002 heeft de minister van Justitie een nieuwe
functielijst voor buitengewoon opsporingsambtenaren (boa's) vastgesteld. Hierin
zijn de opsporings-, politie- en geweldsbevoegdheden van de betreffende boa-functie
aangegeven. Het aantal functies is teruggebracht. De vereenvoudiging beoogt
het verhogen van de flexibiliteit van de inzet van de buitengewoon opsporingsambtenaar
en heeft het positieve gevolg dat er een snellere doorlooptijd voor de administratieve
procedures wordt bewerkstelligd.Het uitgangspunt is dat opsporing een overheidstaak is. Boa's zijn dus
in dienst bij de overheid of bij een private rechtspersoon die voor 100% is
handen van de overheid is en blijft (voorbeeld het Almelose model).Een uitzondering wordt gemaakt voor de uitoefening van specifieke en beperkte
taken. Hierbij denkt het CDA bijvoorbeeld aan de groene boa's en de particuliere
boa's die onder de regie van de politie of gemeente toezicht houden in de
publieke ruimte en boa's die ingezet worden als teleservicemedewerker of baliemedewerker.Het CDA wil waar mogelijk de bevoegdheden van boa's verruimen (b.v. territoriale
bevoegdheden, gebruik van handboeien). Hierbij valt te denken aan: groene
boa (o.a. boswachter, natuurwachter, jachtopziener) toezichthouder openbare
ruimte, gemeente-boa, buitengewoon opsporingsambtenaar van politie (o.a. arrestantenverzorger
en arrestantenbewaker). De integrale notitie van de regering over taken en
bevoegdheden van boa's zal zo spoedig mogelijk in de Kamer besproken moeten
worden.Het toekennen van wapenstok en vuurwapen aan boa's in dienst van de politie
geschiedt op grond van de Uitrustingsregeling politie 1994 door de ministers
van BZK en Justitie gezamenlijk.Op 1 januari 2002 is de Regeling toetsing geweldsbeheersing politie (RTGP)
in werking getreden. In deze regeling worden regels gesteld inzake de toetsing
van ambtenaren ter zake van geweldsbeheersing, aanhoudings- en zelfverdedigingvaardigheden
en schietvaardigheden.10. Werkgelegenheid: 10 000 extra banenIn het CDA-verkiezingsprogramma staat dat er 10 000 extra agenten/rechercheurs/toezichthouders
bij zullen komen. Dit CDA-plan geeft hier de invulling aan. De komende jaren
wil het CDA een impuls geven aan het uitbreiden van 10 000 extra veiligheidsbanen
en waar mogelijk effectiever maken van bestaande veiligheidsbanen de komende
vier jaren:– uitbreiden 4000 fte politie/recherchebanen; begroting BZK;– uitbreiding met minimaal 3000 toezichthouders publieke ruimte
via o.a. bestuurlijke boetes door gemeenten; begroting BZK/Justitie;– benutten van lagere loonschalen onder 4 bij de politie, waardoor
3000 banen gerealiseerd kunnen worden; begroting BZK en SZW;– invullen van 8000–10 000 opleidingsplaatsen bij het
LSOP (agenten/rechercheurs; vervanging en uitbreiding); begroting BZK;– effectiever maken van buitengewone opsporingsambtenaren onder
regie van de gemeente of politie; begroting Justitie/BZK;– mensen die onder de Tijdelijke ouderenregeling (TOR) vallen mogen
tijdelijk langer werken; begroting BZK. (De kosten om TOR-gerechtigden tijdelijk
langer te laten werken op vrijwillige basis, zijn voor 200 politiemensen € 500 000
incidenteel.)Extra stimuleringskosten € 40 mln. worden gedekt uit de begrotingen
BZK (± € 20 mln.) en SZW (± € 20
mln.). Het ministerie van Justitie zal zijn wet- en regelgeving moeten aanpassen.
 Noot 2 (zie blz. 1835)BIJVOEGSELSchriftelijke antwoorden van de minister en de staatssecretaris van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport op vragen gesteld in de eerste termijn van de behandeling
van de begroting van Volksgezondheid, Welzijn en Sport voor het jaar 2003
(28 600-XVI) Vraag van de heer Bos (PvdA) over geneesmiddelenvergoedingZoals in de brief aan de Kamer van 20 november jl. over de taakstelling
geneesmiddelen is aangegeven, zijn binnen deze kabinetsperiode geen ingrepen
in het pakket gepland. Wel zijn op ambtelijk niveau inmiddels de verschillende
mogelijkheden voor pakketbeperking in kaart gebracht. Overigens is de beperking
van de vergoeding van cholesterolverlagers en maagzuurremmers tot dusver niet
overwogen. Momenteel worden de haalbaarheid, uitvoerbaarheid en consequenties
van de verschillende opties nader onderzocht, onder meer door het College
voor zorgverzekeringen (CVZ). Voor zover mogelijk worden hierbij ook de financiële
consequenties voor patiënten in beschouwing genomen. Een besluit over
een eventuele beperking van het ziekenfondspakket zal door een nieuw kabinet
genomen kunnen worden.Vraag van de heer Bos (PvdA) over eigen bijdrage AWBZDe aftrek van € 340 voor verzekerden die verblijven in Het Dorp,
gezinsvervangende tehuizen, regionale instellingen voor beschermd wonen, de
verpleeginrichtingen Amstelrade te Amstelveen, Nieuw Unicum te Zandvoort en
het Zeehospitium te Katwijk aan Zee vervalt omdat met ingang van 1 april 2003
de zorg waarop op grond van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten aanspraak
bestaat functiegericht wordt omschreven. Dit functiegerichte systeem houdt
onder meer in dat niet meer geregeld wordt welke instelling welke zorg verleent.
Een aftrek die gekoppeld is aan specifiek in de aanspraak genoemde categorie
van instellingen is in een functiegericht systeem dus niet uitvoerbaar.Bij de invoering van de extra aftrek was uitgangspunt dat met name in
de hiervoor genoemde instellingen mensen verbleven met een grotere sociale
redzaamheid. De koppeling aan specifieke instellingen is gekozen met het oog
op de uitvoerbaarheid. Het is inmiddels niet meer zo dat met name alleen in
de desbetreffende specifiek genoemde instellingen mensen met een grotere sociale
redzaamheid verblijven. Ook voor andere verzekerden was daarom een verruiming
van het zak- en kleedgeld gewenst. Een verruiming van het zak- en kleedgeld
voor alle verzekerden is inmiddels bewerkstelligd met de uitvoering van de
motie-Melkert (Kamerstukken II 199/00, 26 8000, nr. 8).De keuze nu is de extra aftrek waarvan een klein deel van de verzekerden
nog profiteren, af te schaffen of voor alle bijdrageplichtigen in te voeren.Voor het invoeren van de extra aftrek voor alle bijdrageplichtigen zijn
echter geen financiële middelen beschikbaar. Er zijn namelijk ongeveer
240 000 bijdrageplichtigen. De extra aftrek geldt thans voor ongeveer
22 000 verzekerden. Het verruimen van het zak- en kleedgeld voor alle
bijdrageplichtigen zou meerkosten van ongeveer € 74 miljoen op jaarbasis
inhouden.Daarom is er voor gekozen de extra aftrek af te schaffen. Van belang
daarbij is dat ook door andere maatregelen, zoals de invoering van de fiscale
jonggehandicaptenkorting en de fiscale ouderenkorting het vrij besteedbaar
inkomen (het netto-inkomen na het betalen van de eigen bijdrage) van bijdrageplichtigen
is verbeterd.Tot slot zij opgemerkt dat de bewoners die op 31 december 2002 in genoemde
instellingen verblijven en de desbetreffende eigen bijdrage betalen nog tot
1 januari 2007 profiteren van de extra aftrek. Als overgangsregeling bij de
per 1 januari 2003 van kracht wordende maatregel om het verzamelinkomen als
grondslag voor de vaststelling van de hoogte van de eigen bijdrage te gaan
hanteren, geldt namelijk dat voor deze bewoners de eigen bijdrage gedurende
4 jaar slechts wordt geïndexeerd met het indexcijfer waarmee ook de AOW-uitkering
wordt geïndexeerd.Vraag van de heer Bos (PvdA) over privékliniekenIn het verleden is er bewust voor gekozen om individueel werkende dokters
niet onder het vergunningsstelsel van de Regeling zelfstandige behandelcentra
te brengen. Dit zou voor hen een onnodige administratieve belasting met zich
mee brengen. Met betrekking tot de kwaliteit van de zorg hecht ik overigens
ten zeerste aan de eigen verantwoordelijkheid van de zorgaanbieders. Zorgaanbieders
zijn verantwoordelijk voor het leveren van zorg van goede kwaliteit en veiligheid.
Daarnaast ben ik van mening dat de zorgverzekeraars via de zorgcontractering
invloed hebben op de kwaliteit van de zorg, ook op die van de zorg verleend
door privéklinieken. De zorgverzekeraars hebben dan ook een belangrijke
verantwoordelijkheid. Zij moeten niet alleen kijken naar de productie en de
doelmatigheid, maar ze zullen bij de inkoop van zorg ook meer oog moeten hebben
voor de kwaliteit van de te leveren zorg.Vraag van mevrouw Arib (PvdA) over bezuiniging op het
Nederlands Kanker InstituutIn de vraag ligt de veronderstelling besloten dat er een min of meer direct
verband is tussen de hoogte van de subsidie aan het NKI en de lengte van de
wachttijden bij oncologie. Dat is niet het geval, want anders zou de oplossing
voor het probleem van de wachttijden simpel zijn: verhoog de subsidie aan
het NKI. Dat betekent dat we ten aanzien van de subsidie voor het NKI net
als bij de andere subsidie-ontvangers een zakelijke afweging moeten maken
en prioriteiten moeten stellen binnen de niet onbeperkte budgettaire mogelijkheden
op de VWS-begroting.Die afweging is gemaakt en – ter geruststelling van mevrouw Arib –
er zal volgend jaar geen sprake zijn van een korting van 2,5%
op de subsidie voor het NKI. Dat heb ik in een brief aan uw Kamer afgelopen
vrijdag aangegeven. De subsidietaakstelling op de VWS-begroting wordt immers
ingevuld via een korting op de sectorfondsen en het niet uitkeren van het
restant van de prijsbijstellingstranche 2002. Voor de details verwijs ik naar
genoemde brief.Vraag van mevrouw Arib (PvdA) over aantal opleidingsplaatsen
verpleegkundigenDe NVZ heeft via een enquête geïnventariseerd hoeveel extra
opleidingsplaatsen er in 2002 in de algemene ziekenhuizen gerealiseerd zouden
konden worden t.o.v. 2001 n.a.v de Ctg-beleidsregel. Uit de enquête
bleek dat 674 extra plaatsen gerealiseerd zouden kunnen worden. Uit de inventarisatie
van de NVZ naar het werkelijke aantal gerealiseerde plaatsen in 2002 t.o.v.
2001 blijkt dat er 379 extra opleidingsplaatsen zijn gerealiseerd.De Ctg-beleidsregel op basis waarvan het aanbieden van extra plaatsen
voor de zgn. wachtlijstgerelateerde opleidingen wordt vergoed geldt met terugwerkende
kracht vanaf 1 januari 2002. Hiermee is de financiële randvoorwaarde
geschapen voor extra opleidingen per 1 januari 2002. De realisatie blijft
achter bij de verwachtingen vanwege het feit dat instellingen al enkele jaren
extra opleidingsplaatsen creëren. Desondanks is het de algemene ziekenhuizen
gelukt in 2002 379 extra opleidingsplaatsen te creëren.Vraag van mevrouw Arib (PvdA) over verloskundeTussen Zorgverzekeraars Nederland, KNOV en VWS is overeenstemming bereikt
over diverse maatregelen in de verloskundige zorg. Dit betreft o.a. de regionale
ondersteuning, het verbeteren van de kwaliteit van de verloskundige zorg (Prover),
de regionale implementatie van kwaliteit en de applicatiecursus voor verloskundigen
uit EU landen. Per saldo zijn alle maatregelen zoals afgesproken in juli 2000
nagekomen. De werkdrukmiddelen voor achterstandswijken maakten onderdeel uit
van het totaal aan toen beschikbaar gestelde middelen. Vraag van mevrouw Arib (PvdA) over kleinschaligheidstoeslag
en financiële problemen kleine ziekenhuizenEen fonds voor een kleinschaligheidstoeslag is nooit aan de orde geweest.
Wel is er twee jaar geleden een aanpassing geweest in de budgetteringssystematiek
waarvan met name kleine ziekenhuizen hebben geprofiteerd. Op mijn verzoek
heeft het CTG bij de aanpassing van de budgetteringssystematiek per 1 januari
a.s. opnieuw de financiële positie van kleine ziekenhuizen verbeterd.
Dat gebeurt opnieuw door het optrekken van de bodem in het systeem van schaalgrootte-klassen.
Ging het de eerste keer om 50 miljoen gulden, nu gaat het volgens het CTG
om 14 miljoen euro.Vraag van mevrouw Arib (PvdA), de heer Buijs (CDA), mevrouw
Van Geen (D66), mevrouw Kant (SP) en de heer Rouvoet (ChristenUnie) over bezuiniging
op het budget ZonMwIn 2003 zal conform de voorliggende begroting € 47,1 mln aan
ZonMw beschikbaar worden gesteld. In 2004 wordt rekening gehouden met € 36,1
mln. Beide bedragen betreffen een incidentele verhoging van het structureel
verlaagde budget van € 28,6 mln. 2003 is ook volgens ZonMw geen
probleem. Het totale budget 2003 wordt besteed aan de uitvoering van projecten
in de lopende, dat wil zeggen door VWS opgedragen en goedgekeurde programmering
van ZonMw. Dit komt doordat de uitvoering van de in het verleden gestarte
programma's op een aantal onderdelen vertraagd is. De uitvoering van de lopende
programma's ligt overigens niet stil: de uitvoering van projecten in het kader
van het preventieprogramma 1998–2002, zal na 2002 nog enkele jaren doorlopen.
In 2003 en 2004 kan ZonMw nieuwe programma's, waaronder het preventieprogramma
voorbereiden. Hiertoe zal ook binnenkort opdracht gegeven worden.Echter, binnen het macrokader dat per jaar in de VWS-begroting wordt vastgelegd
kan de start van de nieuwe programma's (en daarmee de feitelijke uitgaven)
pas vanaf 2005 plaatsvinden. Dan valt namelijk, overigens nog maar zeer beperkt,
geld vrij doordat oude projecten aflopen. De verschillende sprekers verzoeken
om het budget structureel terug te brengen naar het oude niveau van € 40
mln. Zoals gezegd wordt in de voorliggende begroting reeds rekening gehouden
met een hoger bedrag voor 2003, namelijk zelfs € 47,1 mln. teneinde
de lopende programmering te faciliteren. De door de verschillende sprekers
gewenste structurele ophoging speelt derhalve pas vanaf 2004. Het budget in
de VWS-begroting is dan namelijk € 36,1 mln. Het budget 2004 is
echter een zaak van het nieuwe kabinet. De dekking die de heer Buijs aangeeft
kan daarom beschouwd worden als een suggestie voor het nieuwe kabinet.Overigens kan nog het volgende opgemerkt worden.ZonMw heeft op basis van een inventarisatie van actuele onderwerpen een
meerjarig overzicht opgesteld van de inhoud en kosten voor nieuwe programmering.
De raming van ZonMw laat zien, dat de kosten op jaarbasis van alle programma's
tezamen ruim hoger liggen dan € 40 mln. per jaar. Daarom zal ook
een budget van € 40 mln nopen tot een stringente prioriteitstelling
en grotere spreiding van de uitvoering van programma's over de jaren. Aangenomen
mag worden dat het mogelijk zal zijn dat het nieuwe kabinet u in het voorjaar
informeert over deze prioriteitstelling.Specifiek ten aanzien van het onderzoek naar het Chronisch Vermoeidheidssyndroom,
waaraan mevrouw Arib refereert, kan de volgende toelichting gegeven worden.
In de brief aan het ME-fonds, die u in afschrift in de loop van deze week
zult ontvangen, wordt uiteengezet hoe VWS invulling geeft aan de toezegging
om onderzoek te starten naar dit syndroom. De Gezondheidsraad heeft opdracht
gekregen om te adviseren over het gewenste onderzoek, op basis van de stand
van de wetenschap op dit gebied. Een dergelijk advies was noodzakelijk omdat
de meningen bij de verschillende betrokken partijen over de aard van het gewenste
onderzoek zeer uiteenlopend waren. De Gezondheidsraad zal, naar de laatst
ontvangen informatie, medio 2004 een advies uitbrengen. Indien dit gelet op
het Gezondheidsraadadvies, opportuun is, zal aan ZonMw en/of internationale
gremia vanaf 2005 opdracht voor onderzoek gegeven worden. Vraag van mevrouw Arib (PvdA) over huiselijk geweld in
allochtone kringenDe minister van Justitie heeft in aanvulling op een reeds verricht onderzoek
onder de autochtone bevolking, een onderzoek laten verrichten naar het voorkomen
en de aard van huiselijk geweld in allochtone kringen. De resultaten van dit
onderzoek worden binnenkort naar de Kamer gestuurd. Op basis van de uitkomsten
van dit onderzoek zal de minister van Justitie, in aanvulling op het rapport
Privé Geweld-Publieke Zaak, een plan opstellen voor het terugdringen
van huiselijk geweld onder allochtone bevolkingsgroepen. Ook de Staatssecretaris
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft u daarover onlangs bericht.Onder meer in het verlengde van deze voornemens laat ik op dit moment
door het Trimbos instituut een onderzoek uitvoeren naar de instroom in de
vrouwenopvang. De resultaten van dit onderzoek zijn volgend jaar voorhanden.
Mede op basis van de uitkomsten van dit onderzoek en de resultaten van het
Interdepartementaal Beleidsonderzoek Maatschappelijke Opvang zal ik mij beraden
over de situatie in de vrouwenopvang, inclusief de capaciteit. Intussen voer
ik overleg met de Federatie Opvang over de noodzaak tot en de inrichting van
een helpdesk ter ondersteuning van de vrouwenopvang bij toelating van en hulpverlening
aan vrouwen wier verblijfsstatus onduidelijk is en die vanwege huiselijk geweld
hun toevlucht zoeken bij de vrouwenopvang.Vraag van mevrouw Arib (PvdA), mevrouw Kant (SP) en de
heer Jense (LN) over kindermishandeling en «Ouders Online»Aan de reflectie- en actiegroep kindermishandeling, RAAK, is na een aantal
gesprekken een subsidie (49 980 euro) toegekend voor een voorbereidingsfase
in de vorm van een onderzoek naar een effectieve aanpak gericht op de preventie
van kindermishandeling. Dit door opvoedingsondersteuning, de opzet voor een
systeem voor tijdige signalering van gevallen van kindermishandeling en het
realiseren van een adequaat aanbod van hulpverlening bij kindermishandeling.
Met RAAK is afgesproken dat na de voorbereidingsfase besloten wordt over aard
en aantal van de pilots. De mogelijkheid voor het opzetten van meer dan één
pilot is dus aanwezig. Op de VWS-begroting is voor de opzet van de pilots
maximaal 250 000 euro per jaar gereserveerd voor de periode 2003–2005.Op 18 november 2002 zijn er reeds schriftelijke vragen (2020303200) gesteld
door het Kamerlid mevrouw Ferrier van het CDA over de financiële moeilijkheden
van de website «Ouders Online» aan de staatssecretarissen van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid en Volksgezondheid, Welzijn en sport. Deze
vragen zullen binnen de daarvoor vastgestelde termijn worden beantwoord.Vraag van mevrouw Arib (PvdA) over aanmeten en controleren
contactlenzenHet aanmeten van contactlenzen dient inderdaad te gebeuren door daartoe
goed opgeleide deskundigen. Het aanmeten en controleren van contactlenzen
(voor zover niet op medische indicatie) betreft geen handeling op het terrein
van de individuele gezondheidszorg. Het gaat niet om aan de arts voorbehouden
handelingen. Derhalve mag een ieder, mits bekwaam, deze handelingen verrichten.
In ieder geval is het voor de gebruiker van belang om te weten of hij/zij
van doen heeft met een deskundige beroepsbeoefenaar. Dat is in het geval van
de oogarts en optometrist (in het belang van de volksgezondheid) van overheidswege
gewaarborgd op grond van de Kwaliteitswet Zorginstellingen (kwaliteit in zorginstellingen)
en de Wet Beroepen Individuele Gezondheidszorg (titelbescherming en kwaliteit
van zorg). Daarnaast dient de branche door zelfregulering te voorzien in vergelijkbare
kwaliteitswaarborgen ten aanzien van de contactlensspecialist.Het gebruik en de verkoop van contactlenzen speelt zich af buiten de gereguleerde
gezondheidszorg. Goede informatie is hierbij essentieel. Dit is enerzijds
een zaak van de branche zelf. Anderzijds is het ook de eigen verantwoordelijkheid
van de individuele gebruiker om contactlenzen te gebruiken conform het advies.
Ongelukken zoals schade aan de ogen van dragers van contactlenzen ontstaan
vaak door onjuist gebruik ervan. Dit staat dus los van de wijze waarop contactlenzen
worden verkocht.Vraag van mevrouw Arib (PvdA) over wachtlijsten jeugdzorgHet vorige kabinet heeft voor het aanpakken van de wachtlijsten in de
jeugdzorg éénmalig extra middelen ter beschikking gesteld, op
basis van het rapport van de Commissie Peer. Dit geld is nog in 2001 aan de
doeluitkering van de provincies en grootstedelijke regio's toegevoegd. De
provincies en grootstedelijke regio's hebben op basis hiervan eind 2001 plannen
ingediend voor het aanpakken van de wachtlijsten jeugdzorg in 2001 en 2002,
met name bij het bureau jeugdzorg en het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling.
De provincies en grootstedelijke regio's hebben het geld begin dit jaar kunnen
uitzetten bij de instellingen. Daar moest vervolgens nog personeel geworven
worden, waardoor het effect van deze middelen pas bij de wachtlijsmeting van
1 januari 2003 verwacht mag worden.Vraag van mevrouw Arib (PvdA) over Stichting KorrelatieDe Stichting Korrelatie heeft in 2002 een subsidie ontvangen van € 667 000.
Dit bedrag is ook voor 2003 weer gereserveerd voor de Stichting Korrelatie.
Van een vermindering van de subsidie is dan ook geen sprake.Vraag van mevrouw Arib (PvdA) over stand van zaken intensive
careVoor de stand van zaken rondom de intensive care wil ik kortheidshalve
volstaan met een verwijzing naar de recent aan de Kamer aangeboden brief over
de wachttijden in de curatieve zorg. In de bijlage, hoofdstuk 5, geef ik aan
wat de stand van zaken is bij de intensive care.Vraag van mevrouw Arib (PvdA) over rookverboden in verzorgingstehuizenEen belangrijk element in het tabakontmoedigingsbeleid is de bescherming
van de niet-roker. Het instellen van rookverboden is een manier om de niet-roker
(70% van de Nederlandse bevolking) te beschermen tegen tabaksrook. Conform
de gewijzigde Tabakswet dient van openbare voorzieningen gebruik
gemaakt te kunnen worden zonder daarbij hinder of overlast van roken te ondervinden.
Dat geldt dus ook en misschien wel vooral voor verzorgingstehuizen. Daar dient
in gemeenschappelijke en openbare ruimten een rookverbod ingesteld en gehandhaafd
te worden. Wel kan de beheerder van dergelijke instellingen een speciale rookruimte
inrichten mits deze goed afsluitbaar is, zodat niet-rokers geen hinder of
overlast van de tabaksrook ondervinden.Vraag van de heer Buijs (CDA) over de nota chronische
ziektenIn een motie uit 2001 van de heer Buijs over een nota chronische ziekten
stond de vraag centraal bij welke chronische aandoeningen door middel van
een actief screeningsbeleid gezondheidswinst behaald kan worden en ziektelast
en maatschappelijke kosten vermeden kunnen worden. In de reactie op deze motie
heeft de toenmalige Minister Borst de Kamer laten weten dat het belang van
een lange termijn visie op preventiemogelijkheden ten aanzien van chronische
ziekten door het kabinet volledig onderschreven wordt. Echter, Minister Borst
heeft destijds ook laten weten dat eerst beleidsinformatie verzameld diende
te worden om te kunnen bepalen welke chronische aandoeningen in aanmerking
komen voor een actief preventiebeleid en welke de meest (kosten)effectieve
maatregelen dan zijn.Ook werd een verbinding gelegd met de nota preventiebeleid, toen aangeduid
als nota gezondheidsbeleid. Deze zal naar verwachting door het volgende kabinet
aan de Kamer worden aangeboden. Eerder werd aan de Kamer een voortgangsverslag
aangekondigd over de acties die naar aanleiding van de motie zijn genomen
en de stand van zaken. Dit voortgangsverslag zal de Kamer nog voor het kerstreces
bereiken, conform genoemde toezegging.Vraag van de heer Buijs (CDA) over preventie van diabetesDe aandacht die de heer Buijs vraagt voor preventiemaatregelen en een
goede begeleiding van diabetes is terecht. Uit het vorige week gepresenteerde
RIVM rapport VTV 2002 blijkt dat diabetes behoort tot de sterkste stijgers
als het gaat om vóórkomen van nieuwe ziektegevallen. Ook blijken
er nieuwe risicogroepen te zijn zoals kinderen en jonge- ren. Dat is een verontrustend
gege- ven. Om die reden is een adviesaanvraag aan de Gezondheidsraad in voorbereiding
(werkprogramma 2003). Bovendien is het RIVM gevraagd om nader te adviseren
over de risicofactoren voor diabetes, de risicogroepen en het zorggebruik
èn over preventieve maatregelen waarmee gezondheidswinst te behalen
valt. Daarbij kan gedacht worden aan maatregelen in de sfeer van primaire
preventie zoals voorlichting en de inzet op leefstijl zoals gezonde voeding
en meer bewegen. Daarnaast gaat het om de vraag welke maatregelen in aanmerking
zouden komen in het kader van vroege opsporing en voorkomen van diabetes door
bijvoorbeeld de screening van risicogroepen en/of ongediagnosticeerde diabeten.
Naast preventieve maatregelen is begeleiding van diabetes in de zorg invalshoek
van beleid. Door partijen in het veld (patiëntenorganisaties, zorgverzekeraars
en zorgaanbieders) is de afgelopen jaren veel geïnvesteerd om de diabeteszorg
kwalitatief te verbeteren. Uitgangspunt is de regionale ketenzorg-aanpak,
waarbij huisartsen vaak samen met diabe- tesverpleegkundigen of praktijkverpleegkundigen
een coördinerende rol spelen. Doel is dat best-practice op het gebied
van diabeteszorg uiteindelijk ingebed wordt in de dagelijkse reguliere zorgverlening.In de nota preventiebeleid en in de nota preventie van chronische ziekten
die het volgende kabinet naar verwachting aan de Kamer zal presenteren, zal
ook worden ingegaan op diabetes Het is aan het volgende kabinet om keuzes
te maken ten aanzien van de meest effectieve maatregelen en de daarbij behorende
investeringen.Vraag van de heer Buijs (CDA) over patiëntenbeleidVraaggerichte zorg is het uitgangspunt van dit kabinet. Een sterke positie
van patiënten/consumenten acht ik hiervoor essentieel. De nota over het
patiëntenbeleid «Met zorg kiezen» is tijdens een nota-overleg
in maart 2002 met uw Kamer besproken. Deze nota geeft een invulling van het
patiëntenbeleid dat dit kabinet voorstaat.Het gaat dan om:– de versterking van de rechtspositie;– het voorzien in advies en begeleiding bij het formuleren van de
vragen en het maken van keuzes voor degenen die dit nodig hebben;– het versterken van de inkoopmacht;– het versterken van de onderhandelingsmacht en– het voorzien in actuele, toegankelijke en betrouwbare informatie
op basis waarvan zorggebruikers zicht krijgen op de kwaliteit van de dienstverlening
in de zorg en bij zorgverzekeraars.Op al deze gebieden zijn activiteiten gaande. In tegenstelling tot hetgeen
in de laatste planningsbrief is gemeld, zal ik u hierover in het voorjaar
van 2003 rapporteren.Vraag van de heer Buijs (CDA) over experimenten met DBC'sa. In de brief van 9 september jongstleden van voormalig minister Bomhoff
is aangekondigd dat de initiatiefrijke regio's niet worden gestimuleerd door
regionale privileges af te kondigen en ook niet door op de stoel van artsen
en directies van ziekenhuizen en zorgverzekeraars te gaan zitten. De partijen
in de zorgsector dienen gebruik te maken van de bestaande mogelijkheden die
zij hebben om de zorgverlening vorm te geven (die nog onvoldoende worden benut)
en maximaal te gebruiken in het belang van de verzekerde, respectievelijk
patiënt. Hiervoor worden de bevoegdheden en instrumenten binnen de bestaande
wetten optimaal benut.Er is dus nooit sprake geweest van regionale experimenten waarvoor in
de rest van het land «gewone» regels blijven gelden. Daarnaast
laat de WTG geen regionaal verschillende experimenten toe.b. In Nederland is expliciet gekozen voor de DBC systematiek als uitgangspunt
voor de bekostiging van ziekenhuizen. De DBC-systematiek is ontstaan eind
jaren 90, uitgaande van de behoefte om het gehele ziekenhuis zorgtraject van
de patiënt te typeren, vanaf het eerste contact met de medisch specialist
tot het einde van de behandeling.De keuze voor de DBC systematiek, een verbreding van de reeds bestaande
DRG variant, lijkt een keuze voor de moeilijke weg. Echter
ook de DRG is geen «ready made» concept. Implementatie van de
DRG systematiek behelst een langdurige investering in het aanpassen en verfijnen
van het concept. Hierbij is het belangrijk op te merken dat internationaal
gezien het DRG concept zich richting de DBC systematiek ontwikkelt: verbreding
van de systematiek voor dagbehandeling en polikliniek en verfijning van de
bekostigingssystematiek middels toevoeging van behandeling binnen de codering.
Bij DRG's is het niet mogelijk om de 1 miljoen dagopnamen en de 8 miljoen
policontacten te bekostigen, alleen de 1,3 miljoen opnamen vallen binnen het
bereik van de DRG's.c. Bij «ruimte voor resultaat» worden lokaal afspraken gemaakt
tussen zorgaanbieder en verzekeraar. Hierbij is het dus mogelijk aanneemsommen
af te spreken. Daarnaast wordt het introduceren van het sterrensysteem absoluut
niet belet. Dit wordt echter in eerste instantie aan de lokale partijen overgelaten.
Sterren en DBC's bijten elkaar niet. Integendeel, ze vullen elkaar goed aan.
Het is een combinatie van transparantie en positieve beloning.d. De zinsnede dat «dit systeem zal betekenen dat kleinere ziekenhuizen
een positieve budgetaanpassing zullen ervaren» gaat over de FB-aanpassing
in 2003. De variabilisering neemt toe. Dit betekent dat de mate waarop de
omzet wordt gebaseerd meer van productie zal afhangen en minder van de omvang
van het ziekenhuis. Hiervan profiteren de kleine ziekenhuizen relatief.e. Als er in een jaar significant meer en/of duurdere DBC's worden gedeclareerd,
zal de zorgverzekeraar in eerste instantie vragen om een motivatie. Daarnaast
zijn er verschillende controlemechanismen om de negatieve prikkels in het
DBC-systeem te beheersen. Hierbij kan een onderscheid worden gemaakt tussen
(zelf)regulerende instrumenten en invloeden van marktwerking. Voorbeelden
van regulerende instrumenten zijn goede registratieprotocollen en duidelijkheid
over de registratieprocedure. Ook kan een registratiecontrole (bijvoorbeeld
door middel van het uitvoeren van steekproeven) worden ingevoerd.Het experiment zal zorgvuldig worden gemonitord, hierbij zal het punt
van fraudegevoeligheid worden meegenomenVraag van de heer Buijs (CDA) over administratie lastendruk,
DBC's DBMS zijn nieuw. En als een nieuw instrument wordt ontwikkeld, voor een
sector die een omzet heeft van bijna €12 miljard, die totaal anders is
als het huidige bekostigingssysteem, brengt dat natuurlijk extra werk met
zich mee. In die fase zitten we nu.DBC's hebben – wanneer ingevoerd – juist een positieve invloed
op de vermindering van administratieve lasten. Achtereenvolgens:Minder vastleggen dan nuNu moeten specialisten elke verrichting vastleggen. Een hechting, een
consult, een ingreep, een polibezoek, enzovoort. DBCs zijn de label op het
zorgproces, waar deze handelingen onder vallen. Gemiddeld behoort tot een
DBC 10 verrichtingen: dus 10x minder vastleggen!Winst in het declaratieverkeerCommissie de Beer (januari 2002) heeft uitvoerig de administratieve lasten
in de zorg onderzocht. De Beer concludeert dat in de maximaal haalbare situatie € 300
mln is terug te dringen. Opvallend is dat bijna de helft van dit bedrag (€ 134
mln) van de te realiseren besparing is bij het declaratieverkeer in het Ziekenfondsdomein.
DBC's vinden hun grootste, administratieve winstpunt juist in dit declaratietraject!
Doordat er verschuivingen plaatsvinden van verrichtingen naar zorgproducten
(waarbij zoals gezegd geldt dat eerstgenoemde factor 10 hoger is dan laatstgenoemde)
is er in het declaratieverkeer veel winst te halen.Veel meer geautomatiseerdDoor DBC's zijn de automatiseringssystemen in ziekenhuizen sterk aangepast.
Een DBC wordt niet geregistreerd door een aantal kruisjes, maar voor een groot
deel automatisch bepaald. Een extra – en mijns inziens nog belangrijker –
voordeel is dat door deze ontwikkeling op een systematischer wijze patiënteninformatie
wordt vergaard. De automatiseringsslag is door de overheid financieel ondersteund
in 2000 en 2001. Daarnaast ondersteunen wij thans innovatieve projecten zoals
«DBC-mobiel», waarbij specialisten op een palmtop patiënteninformatie
opslaan en ook ruimte is voor de DBC-registratie.Al met al hoeft er minder door specialisten vastgelegd in vergelijking
van de huidige situatie.Vraag van de heer Buijs (CDA) over ICTDe heer Buijs merkt op dat Nederland op het gebied van ICT in de zorg
sterk achterloopt op het buitenland. In 2001 is door het toenmalige kabinet
onderzoek gedaan naar de positie van Nederland op dat terrein. Nederland komt
daar weliswaar niet als koploper uit, maar neemt wel een sterke positie in.
Nederland scoort met name hoog op het punt van rekening houden met de patiënt,
als het gaat om ICT. Er zijn geen aanwijzingen dat Nederland is teruggevallen.
Het is evident dat het gebruik van ICT in de zorg sterk achterblijft bij de
mogelijkheden die beschikbaar zijn en waarvan in andere sectoren vaak goede
voorbeelden zijn te vinden. Dat blijkt ook uit de bestedingen aan ICT. Nederland
wijkt ook daar weinig af van andere landen. Het gaat daarbij om 1,5–2%
van het beschikbare budget. Macro betekent dat overigens dat jaarlijks ongeveer
800 miljoen euro wordt uitgegeven aan ICT in de zorg. De vraag dient zich
aan of dat doelmatig wordt uitgegeven. Een voorbeeld dat de heer Buijs zal
aanspreken is de vergoeding voor automatisering in het tarief voor de huisartsen.
Die vergoeding bedraagt op jaarbasis in totaal ongeveer 50 miljoen euro. Voor
zo'n bedrag moet een moderne infrastructuur voor de huisartsenzorg mogelijk
zijn. De opmerking van de heer Buijs dat ICT niet moet worden overgelaten
aan artsen en andere verzorgenden is daarom van belang. Sinds januari van
dit jaar zijn in het Nationaal ICT Instituut in de Zorg (NICTIZ) de verschillende
initiatieven van het veld gebundeld en gecombineerd met het ICT Platform in
de Zorg. Juist vanwege het grote belang van het inzetten van ICT deskundigheid
en van de borging van de continuïteit van beschikbaarheid van deze kennis,
wordt het NICTIZ door VWS gefinancierd. NICTIZ heeft een nadrukkelijke taak
om de integratie van de bestaande informatiesystemen te bevorderen. NICTIZ –
gesteund door het veld – heeft ervoor gekozen met het integrale medicatiedossier te starten als vertrekpunt voor een landelijk EPD.
NICTIZ doet dat door ICT deskundigheid in te zetten om een architectuur te
ontwerpen waarmee dat mogelijk wordt. NICTIZ werkt daartoe nauw samen met
de ICT producenten en het veld en neemt het initiatief voor regionale implementaties
en spreekt zelfs van een regionaal versnellingsprogramma. Daarin ligt ook
het antwoord op de vraag van de heer Buijs over proefprojecten. Voorwaarde
daarvoor is wel dat van de zijde van de zorgverzekeraars actief en ook financieel
wordt bijgedragen.De heer Buijs noemt ook open standaarden en open source software en verwijst
naar de motie Vendrik. In antwoord op de vragen tijdens de Algemene Politieke
Beschouwingen van de Kamerleden Tonkens en Vendrik (beiden GroenLinks) over
het gebruik van open standaarden (OS) en open source software (OSS) in de
zorgsector (2010215130), is aangekondigd dat het Nationaal ICT Instituut in
de Zorg (NICTIZ) om een reactie wordt gevraagd op de aanbevelingen van de
RVZ over open standaarden en open source software.Zeer recent is een antwoord van het NICTIZ ontvangen. NICTIZ bevestigt
daarin dat open standaarden van groot belang zijn, dat er een keuze gemaakt
moet worden uit de vele bestaande standaarden en dat er aanvullende open standaarden
nodig zijn. NICTIZ geeft aan dat zij als neutrale partij aangewezen is, keuzes
te maken. NICTIZ meldt dat de implementatie zal worden bevorderd door de koepels
die deel uitmaken van de raad van advies van het NICTIZ. NICTIZ geeft aan
dat het gebruik van een aantal standaarden moet worden afgedwongen en wil
daartoe in nauwe samenwerking met het Ministerie van VWS de mogelijkheden
onderzoeken.Ten aanzien van open source software pleit het NICTIZ voor open specificaties
waardoor het voor de softwareaanbieders eenvoudiger wordt om aan te sluiten
op de infrastructuur. NICTIZ zal het ontwikkelen van open source modulen stimuleren
omdat het kan bijdragen aan goedkopere implementaties. NICTIZ tekent daarbij
aan dat zij niet streeft naar kant en klare oplossingen, maar naar beperkte
algemene bouwstenen. Tenslotte verwacht NICTIZ dat de ontwikkeling van open
source software met overheidssubsidie een negatieve werking op de markt zal
hebben.Vraag de heer Buijs (CDA) over Algemene Vergadering van
verpleegkundigen en VerzorgendenSinds 2001 steunt VWS de AVVV in haar streven naar professionalisering
en sterkere positionering van verpleegkundigen en verzorgenden. Jaarlijks
ontvangt de AVVV 4,5 miljoen euro voor het uitvoeren van projecten, die het
werk van verpleegkundigen en verzorgenden aantrekkelijker moeten maken. Wervings-
en imagocampagnes, zoals bij het Congres «Profs met een hart»
(2001) aan de orde zijn geweest, kunnen daarin een plaats krijgen maar dan
wel in overleg met sociale partners in de zorg. Dit om te voorkomen dat er
verschillende initiatieven tegelijk gaan lopen. Om de positie en het imago
van verpleegkundigen en verzorgenden te versterken, voert AVVV momenteel andere
projecten uit, zoals de verpleegkundige en verzorgende adviesraden (VAR's)
en de regionale ondersteuningsstructuur.Vraag van de heer Buijs (CDA) over arbeidsmarkt huisartsenDeze onderwerpen zullen betrokken worden in het overleg met de LHV en
ZN om te komen tot het plan van aanpak modernisering huisartsenzorg.Vraag van de heer Buijs (CDA) en mevrouw Van Geen (D66)
over beroepenstructuur artsenDe voorgestelde vernieuwingen zijn uniek en revolutionair te noemen en
kunnen beleidsmatig zeer wenselijke veranderingen mogelijk maken. De voorstellen
zijn niet alleen van grote betekenis voor het capaciteitsprobleem in zorginstellingen
en het goed toerusten van artsen voor de zorg van morgen. Ook kunnen zij een
stevige impuls geven aan innovatie van de zorg, het creëren van een aantrekkelijk
en motiverend werkklimaat in de zorgsector en dus behoud van beroepsbeoefenaren
voor de sector. Bij de aanbieding van het rapport «De arts van straks;
naar een nieuw medisch opleidingscontinuüm» op 30 oktober jongstleden
hebben zowel VWS als OC&W dan ook benadrukt het van groot belang te vinden
dat de implementatie van de voorstellen voortvarend wordt opgepakt en zich
bereid verklaard zich daar naar vermogen voor in te zullen zetten. De meeste
inzet om de voorgestelde vernieuwingen te realiseren moet komen vanuit het
veld van gezondheidszorg en onderwijs. Op korte termijn wordt met de meest
betrokken partijen een implementatieplan opgesteld. Dat plan moet ook duidelijkheid
verschaffen over de financiële consequenties en de wijze waarop die kunnen
worden gedekt.Vraag van de heer Buijs (CDA) over capaciteitsbeleidHet capaciteitbeleid van het kabinet is gericht op het zo veel als mogelijk
opleiden, stimuleren van differentiatie van medische opleidingen en van de
introductie van nieuwe beroepen in de gezondheidszorg. De initiatieven van
de Universiteit Twente en Brabant Medical School kunnen daar ieder op eigen
wijze een bijdrage aan leveren. Over het voornemen van de Universiteit Twente
om in 2003 te starten met een opleiding op het grensvlak van geneeskunde en
techniek neemt de bewindspersoon van OCW, na overleg met VWS, nog dit jaar
een beslissing. Brabant Medical School kan bijdragen aan het in samenwerking
met UMC's beter benutten van opleidingsmogelijkheden in de regio. Zowel met
de Universiteit Twente als met Brabant Medical School zal overleg plaatsvinden
om scherper te kunnen vaststellen welke stappen nodig zijn om deze initiatieven
optimaal te benutten voor het capaciteitsbeleid. De kamer zal daar zeer binnenkort
nader over geïnformeerd worden.Vraag van de heer Buijs (CDA) over opnemen eerstelijnspsycholoog
in het tweede compartimentTer uitvoering van de motie-Buijs (13 maart 2002, 27 855 nr. 12)
wordt de opname van eerstelijns psychologische zorg in het tweede compartiment
momenteel voorbereid. In juli 2002 is hiertoe een verzoek aan het College
voor Zorgverzekeringen gedaan voor een uitvoeringstoets met betrekking tot
de opname van eerstelijns psychologische zorg in het tweede compartiment per
1 januari 2004. Deze uitvoeringstoets is eind december 2002 gereed. Begin
2003 zal het besluit over opname in het tweede compartiment
door het (nieuwe) kabinet moeten worden genomen.Daarbij zullen tevens de uitkomsten worden betrokken van de experimenten
die momenteel in twee regio's lopen, waarin de effecten worden onderzocht
van verruiming van de financiële toegankelijkheid van eerstelijns psychologische
zorg.Vraag van de heer Buijs (CDA) over verwijsfunctie bedrijfsartsIk zal de komende tijd voorbereidingen treffen om wettelijk te realiseren
dat bedrijfsartsen zieke werknemers rechtstreeks kunnen verwijzen naar AWBZ-en
Ziekenfondswet-verzekerde zorg. Ik verwacht dat de hiervoor noodzakelijke
wettelijke bepalingen medio 2003 zijn aangepast. Implementatie zal naar verwachting
per 1 juli 2003 plaatsvinden.Vraag van de heer Buijs (CDA) over uitvoering van de motie
Werner (tabak)De CDA-motie, die bij behandeling van de Tabakswet aan de overkant Kamerbreed
is aangenomen (Motie Werner, Kamerstuk 26 472, nr. 59e), verzoekt de
regering met klem extra budget (€ 15 mln. jaarlijks) met ingang
van 2002 dan wel 2003 vrij te maken om – gelijktijdig en in samenhang
met de huidige implementatie van de gewijzigde Tabakswet – de preventie
van jeugdroken en de ondersteuning van stoppen met roken structureel te versterken.
De heer Buijs vraagt zich af of de Kamer zich niet heeft laten bedotten bij
de aanvaarding van de Tabakswet, daar hij in de begroting en zorgnota niet
terugziet dat hiervoor geld is vrijgemaakt. Toen de Tabakswet in maart jl.
door de Eerste Kamer werd aangenomen, zag de toenmalige minister van VWS dit
als steun voor haar beleid. Zij heeft in dat debat bij herhaling aangegeven
dat zij, alhoewel zij de strekking van de motie van harte steunde, niet wist
of er voldoende dekking was binnen haar begroting. Zij deelde mee zich ten
zeerste in te spannen om alsnog te zullen zoeken dit geld binnen de begroting
2002 danwel 2003 van VWS zou kunnen worden vrijgemaakt.Dit jaar is in juli in het Strategisch Akkoord echter vastgelegd dat ministeries,
waaronder VWS, te maken krijgen met taakstellingen. Dat betekent dat er keuzes
moesten worden gemaakt. Helaas heb ik in 2003 nog geen middelen ter uitvoering
van de motie kunnen vrijmaken. Dat betekent echter niet dat VWS niets doet
aan preventie van roken. Er is nu in totaal zo'n € 4 mln. beschikbaar
voor tabakspreventie. Het extra geld is er nu dus niet, maar ik blijf mij
inzetten om dat bij een volgend akkoord boven tafel te krijgen.Vraag van mevrouw Vietsch (CDA) over wachtlijsten in de
verpleging en verzorgingZoals in de brief aan de Kamer over de wachtlijstaanpak in de care van
21 november jl. is aangegeven, zullen er tot en met 2006 op basis van de huidige
inzichten naar schatting 90 000 meer mensen in de V&V sector zorg
nodig hebben ten opzichte van de laatste peiling in 2001. Een derde daarvan
heeft betrekking op het wegwerken van bestaande wachtlijsten en tweederde
op de ontwikkeling van de vergrijzing. Onderverdeeld naar de nu nog bestaande
categorieën gaat het afgerond om ongeveer 14 000 verpleeghuisplaatsen,
42 000 verzorgingshuisplaatsen en 34 000 mensen die thuiszorg nodig
hebben danwel naar de dagbehandeling of dagverzorging gaan. Wat betreft de
ontwikkeling van het aanbod kan worden gemeld dat er voor ruim 6000 bedden
in verpleeghuizen plannen op de bouwprioriteiten lijst staan. De netto capaciteittoename
in verzorgingshuizen volgens de bouwprioriteitenlijst is nihil. Naast deze
plannen heb ik deze week plannen in ontvangst genomen om door verbouw van
bestaande verzorgingshuisplaatsen 7000 extra verpleeghuisbedden in kleinschalige
eenheden te realiseren. Van dat plan maakt ook deel uit het realiseren van
adequate verzorgingshuiszorg via het scheiden wonen en zorg. Het gaat daarbij
om ongeveer 10 000 aangepaste woningen met zorg en dienstverlening op
maat.Daarnaast loopt op dit moment een actie van de organisaties Aedes(woningcorporaties),
Arcares (V&V huizen), LVT(thuiszorg) en MO-groep(welzijnsinstellingen)
onder de naam Project!mpuls. Die actie omvat het realiseren van 6000 nieuwe
zorgwoningen per jaar en in totaal 120 000 aanpassingen van bestaande
woningen in enkele jaren om meer mogelijkheden voor zelfstandig wonen met
zorg te realiseren. De toename van de productieafspraken in de thuiszorg bedraagt
dit jaar ruim 10%. Daarmee is het mogelijk de geraamde behoefteontwikkeling
op te vangen en daarnaast overbruggingszorg voor intramuraal geïndiceerden
die daarvoor op de wachtlijst staan te leveren. Wat betreft de financiering
geldt het kader conform de Zorgnota. Voor zover de plannen worden omgezet
in daadwerkelijke zorgleverantie aan daartoe geïndiceerden ter vermindering
van de wachtlijsten, gelden de principes van boter bij de vis en het verzekerde
recht op zorg. Het effect van deze aanbodontwikkeling is dat de wachtlijst
voor verpleeghuiszorg de komende jaren sterk kan verminderen; dat verzorgingshuiszorg
vooral in de vorm van wonen met zorg aangeboden kan worden en dat er thuiszorgcapaciteit
wordt vrijgemaakt omdat er minder overbruggingszorg hoeft te worden geleverd,
waarmee wachtlijsten in dit segment van de zorg ook kunnen afnemen. Voor zover
het vraagstuk van de verkeerde bedden een capaciteitvraagstuk is, wordt met
de voorgenomen forse uitbreiding van verpleeghuiscapaciteit ook daar een bijdrage
aan geleverd. Ik merk echter wel op dat de verkeerde beddenproblematiek niet
alleen een capaciteitvraagstuk, maar ook een ketenvraagstuk is, waarbij het
vooral om samenwerking gaat tussen ziekenhuizen, verpleeghuizen en thuiszorg.
Of een reductie met 20% daadwerkelijk gerealiseerd wordt is onder meer afhankelijk
van het feit of partijen hun voornemens waar maken. De aanpak van wachtlijsten
zoals ik in mijn brief van 21 november jl. heb geschetst is erop gericht partijen
in de regio op hun verantwoordelijkheid aan te spreken.Vraag van mevrouw Vietsch (CDA) over de positie van de
geestelijke gezondheidszorg in de keten en in de forensische zorgDe positie van de geestelijke gezondheidszorg is inhoudelijk weergegeven
bij brief van 18 mei 2001 (TK 25 424 nr 32 «GGZ cure en care»).
In maart 2002 heeft Minister Borst tijdens een algemeen overleg met uw Kamer
aangegeven dat de inhoudelijke positionering van de ggz ook gevolgen kan hebben
voor de organisatie en financiering van de sector. De curatieve
ggz kan worden overgeheveld naar het tweede compartiment. De care ggz wordt
integraal opgenomen in de gemoderniseerde en ontschotte AWBZ zorg. Dit is
in lijn met het advies in Zorg van Velen. Echter, het nieuwe kabinet moest
hierover, volgens minister Borst, een besluit te nemen aangezien er verschuivingen
in het pakket zouden optreden van AWBZ naar ziekenfonds. Het huidige kabinet
heeft meer uitgewerkte voorstellen niet aan uw Kamer kunnen voorleggen omdat
er inmiddels sprake is van een demissionaire status. Het standpunt op het
advies Zorg van Velen zal door het nieuwe kabinet aan u worden voorgelegd.
Met betrekking tot de forensische zorg zal een zorgvuldig traject worden gevolgd
om dit in te passen in de zorgketen. Daarbij blijft de relatie tussen ggz
en TBS klinieken gewaarborgd.Vraag van mevrouw Vietsch (CDA) over nieuwe functiegerichte
indicatiestellingDe zorg van Mw. Vietsch over mogelijke wachtlijsten bij de indicatieorganen
deel ik. De modernisering van de AWBZ heeft voor de indicatieorganen ingrijpende
gevolgen. Daarom zal ik er op toezien dat alles in het werk wordt gesteld
om de modernisering van de indicatiestelling op tijd af te ronden. Op 1 april
moeten de indicatieorganen kunnen starten met de AWBZ-brede functiegerichte
indicatiestelling.In 2000–2002 is een reeks van projecten uitgevoerd gericht op verbetering
van de kwaliteit van de bedrijfsvoering en de kwaliteit van de indicatiestelling.
Een aantal kleinere RIO's wordt samengevoegd. De werkwijze van de indicatieorganen
wordt beter gestructureerd en gestroomlijnd. Er komt meer centrale en sturende
regelgeving via het Zorgindicatiebesluit en standaardisering van het werkproces
en de afwegingscriteria in de vorm van landelijke formulieren, eenduidige
software en een landelijk protocol.De verbreding met gehandicaptenzorg en een deel van de geestelijke gezondheidszorg
vindt gefaseerd plaats. Voor deze uitbreiding van taken zijn reeds structureel
middelen beschikbaar.Al deze maatregelen in het kader van de modernisering van de indicatiestelling
(functiegericht indiceren, uniform landelijk protocol, geautomatiseerde formulierenset,
verbeterde bedrijfsvoering) leiden naar verwachting tot een grotere doelmatigheid,
een beperking van de gemiddelde inzet per indicatie en daardoor een verkorting
van de wachttijden.In de overgangsfase kunnen zich problemen voordoen. Daarvoor wordt tijdelijk
extra capaciteit achter de hand gehouden. Het Zorgindicatiebesluit voorziet
in de oprichting van een Landelijk centrum indicatiestelling met een ondersteunende
functie. Dat LCI kan bij de organisatie en inzet van die capaciteit een rol
vervullen.Vraag van mevrouw Vietsch (CDA) over mantelzorg en logeerplekkenIk onderken het belang om de druk voor mantelzorgers te verlichten door
degenen die zij verzorgen te laten logeren in een instelling. De verantwoordelijkheid
voor het maken van afspraken hierover berust bij het zorgkantoor. In de praktijk
resulteert dit in het totstandkomen van afspraken over bedden voor tijdelijke
opname in verzorgingstehuizen. Ik heb geen signaal ontvangen dat logeerplaatsen –
als gevolg van de wachtlijsten – als reguliere plaatsen worden gebruikt.
Ik ben niet voornemens om te bezuinigen op voorzieningen voor mantelzorgers.Vraag van mevrouw Vietsch (CDA) over mantelzorg en AWBZ-zorgIn het Besluit Zorgaanspraken wordt aangegeven op welke zorg de verzekerde
krachtens de AWBZ aanspraak op kan maken. Mantelzorg berust op een persoonlijke
keuze, ingegeven door omstandigheden en kan derhalve naar aard en omvang niet
in eenduidige criteria worden vastgelegd. Ten behoeve van het indicatieproces
is een instrument ontwikkeld waarmee de indicatiesteller na kan gaan of er
geen overbelasting van de mantelzorger plaatsvindt. Criterium is dat de mantelzorger
normaal aan het maatschappelijk verkeer moet kunnen blijven deelnemen.Vraag van mevrouw Vietsch (CDA) over de uitvoering van
de motie Dankers Mede in antwoord op de motie Dankers zijn onderzoeken uitgevoerd naar
de materie van de zogenoemde kapitaallasten van zorginstellingen en de positie
van het vastgoed in de sector verpleging en verzorging. Ik zal u deze rapporten
binnenkort toezenden. Recent zijn over dit onderwerp ook rapportages verschenen
van het College Bouw Ziekenhuisvoorzieningen en Arcares. Het Kabinet beraadt
zich op deze complexe materie. Mede op basis van deze onderzoeken en de genoemde
rapporten zullen wij – mede in het licht van de stelselherziening –
bouwstenen maken voor de aanpak van deze materie. Zoals ik u ook in mijn brief
«aanpak wachtlijsten in de care-sector» van 21 november 2002 heb
geschreven, vind ik het aan een volgend kabinet om hierover een besluit te
nemen.Vraag van mevrouw Vietsch (CDA) over fusie van instellingenWe zijn het met elkaar eens dat we toe moeten naar meer keuzemogelijkheden
voor de cliënt. We zetten daarin een belangrijke stap met het functiegericht
maken van de aanspraken in de AWBZ. Daardoor ontstaat meer diversiteit in
het aanbod. Maar ik heb thans niet de formele bevoegdheid om fusies te verbieden,
laat staan om bestaande instellingen in mootjes te hakken. Ook het instrumentarium
van de NMa is voor sterk gereguleerde onderdelen van de zorgsector vooralsnog
onvoldoende om fusies te kunnen tegenhouden. Vandaar dat op dit moment wordt
bezien in hoeverre aanvullend instrumentarium op het gebied van fusiecontrole
nuttig kan zijn. Ook het ontstaan van nieuwe aanbieders is een kwestie van
particulier initiatief. Ik kan iemand niet verplichten om aanbieder te worden.
We kunnen het wel aantrekkelijk maken voor nieuwe of bestaande aanbieders
om meer zorgsoorten aan te bieden. Dat laatste gebeurt met de modernisering.Vraag van mevrouw Vietsch (CDA) over cliëntenraadHet is bekend dat in veel algemene ziekenhuizen cliëntenraden ontbreken.
Evenals mevrouw Vietsch hecht ik ook aan een inbreng door de cliënten.
De Wet medezeggenschap cliënten zorginstellingen legt echter het
initiatief voor het instellen van een cliëntenraad bij het bestuur en
als dit bestuur niets doet kunnen de cliënten/patiënten zelf daar
actie voor voeren. De overheid heeft hier geen wettelijke taak. Dat neemt
niet weg dat ik in mijn contacten met de koepelorganisaties voor academische
en algemene ziekenhuizen erop zal aandringen dat binnen deze ziekenhuizen
het oprichten van cliëntenraden zal worden gestimuleerd en dat bestaande
raden zullen worden gefaciliteerd. Ook zullen vanuit cliënten en patiëntenorganisaties
initiatieven worden ontwikkeld om tot de vorming van raden te komen. Deze
initiatieven zullen door ziekenhuizen moeten worden gesteund en gefaciliteerd.Vraag van mevrouw Vietsch (CDA) over afstemmingsproblemen
in de verpleegkundeopleidingDe door het kamerlid Vietsch genoemde afstemmingsproblemen tussen praktijk
en theorie gelden alleen voor de beroepsopleidende leerweg (BOL): de beroepsbegeleidende
leerweg (BBL) is immers gelijk aan de oude inservice-opleiding. De genoemde
afstemmingsproblemen bij de BOL-opleiding zijn bekend. Bij de actualisatie
en evaluatie van de kwalificatiestructuur, die in OVDB-verband (sociale partners
en opleidingsinstituten) reeds dit jaar in gang is gezet, spelen deze zaken
een grote rol. Vanzelfsprekend zal VWS dit proces met grote belangstelling
volgen.Vraag van mevrouw Vietsch (CDA) over omslagpunten in bekostigingEen thuiszorgcliënt geniet gemiddeld 3,5 á 4 uur thuiszorg
per week, hetgeen afhankelijk van de vraag of het verzorging dan wel verpleging
betreft € 100 á € 200 per week kost. De gemiddelde
thuiszorg aan een cliënt kost dus gelukkig geen € 300,–
per dag. Wel is het zo dat bij intensieve thuiszorg aan een cliënt in
de terminale fase van zijn leven, er sprake is van gemiddeld ongeveer 4 uur
thuiszorg per dag. De kosten zijn dan gemiddeld genomen € 180,–
per dag en derhalve wat hoger dan de gemiddelde kosten van verblijf in een
verpleeghuis.Op dit moment is niet exact aan te geven op welk moment de informatie
noodzakelijk voor het berekenen van omslagpunten beschikbaar komt. Het is
niet de bedoeling om in 2003 omslagpunten in te voeren. De invoering daarvan
zal zoveel mogelijk worden bezien in samenhang met de invoering van een bekostiging
geënt op functies. De toezegging kan worden gedaan de Kamer per brief
te informeren als de duidelijkheid over de omslagpunten er is. Aan de hand
van die brief kan vervolgens met de Kamer worden overlegd. Overigens is er
geen sprake meer van een concept Besluit zorgaanspraken AWBZ. Dit besluit
is op 25 oktober 2002 vastgesteld en op 7 november 2002 in het Staatsblad
gepubliceerd.Vraag van mevrouw Tonkens (Groen Links) over bevriezing
nominale ziekenfondspremieDe fractie van Groen Links wil de nominale ziekenfondspremie op het niveau
van het jaar 2002 bevriezen en die premie, die per verzekeraar verschilt,
vervolgens jaarlijks indexeren.Het voorstel is kennelijk ingegeven door de
in artikel 17, vijfde lid, van de Zfw neergelegde bevoegdheid van de minister
van VWS, om in overeenstemming met zijn ambtgenoot van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
aan de nominale ziekenfondspremie een maximum te stellen. Deze bepaling is
destijds nadrukkelijk als een ultimum remedium in de wet gekomen. Met andere
woorden, een uiterste middel waarvan slechts in zeer uitzonderlijke situaties
gebruik zal worden gemaakt. Indien zich een situatie voordoet dat een maximum
aan de nominale premie zal moeten worden gesteld, zal dit onvermijdelijk het
einde van een concurrerende uitvoering van de ziekenfonds-verzekering inhouden.
Daar is het kabinet geen voorstander van.Vraag van mevrouw Tonkens (Groen Links) over woongroepenSamen met de Minister van VROM wil ik zo veel mogelijk diversiteit in
het aanbod van woonvormen voor zelfstandig wonende ouderen bevorderen. Dat
kunnen ook woongroepen voor ouderen zijn. Daarbij moet, waar nodig, sprake
zijn van adequate zorg- en dienstverlening op maat. Dit vraagt op lokaal niveau
samenwerking van corporaties, zorginstellingen, gemeenten en welzijnsorganisaties.
Corporaties zijn op basis van het zesde prestatieveld van het Besluit Beheer
Sociale Huursector (BBSH) ook verplicht om meer woningen voor mensen met een
zorgbehoefte te realiseren. Initiatieven van woongroepen kunnen in samenwerking
met corporaties (of in de particuliere sector) goed gerealiseerd worden.Vraag van mevrouw Tonkens (Groen Links) over sectorfondsenEr is fors geïnvesteerd in de zorg juist op die punten die u noemt,
onder andere naar aanleiding van het rapport van de commissie Van Rijn. Het
merendeel van dat geld is direct naar de instellingen gegaan, een beperkt
deel naar de sectorfondsen. Momenteel werkt een onafhankelijk onderzoeksbureau
aan de evaluatie van het arbeidsmarktconvenant welzijn, jeugdhulpverlening
en kinderopvang. De evaluatie richt zich o.a. op het bij het conve- nant behorende
meerjarig beleidskader, activiteiten die in het kader daarvan zijn uitgevoerd
en de effectiviteit daarvan. Ook met sociale partners in de zorgsector, die
het sectorfonds Zorg besturen, is afgesproken dat evaluatie van het beleid
in de zorgsector plaats zal vinden door een onafhankelijk onderzoeksbureau.
De evaluatie zal zich ook richten op andere mogelijkheden om het geld beschikbaar
te stellen voor de sector, bijvoorbeeld via het instellingsbudget.Vraag van mevrouw Tonkens (Groen Links) over vermindering
bureaucratieDe coalitiepartijen streven inderdaad naar vermindering van de bureaucratie.
Het klopt dat de voorstellen van de Commissie De Beer al bijna een jaar bij
mijn departement bekend zijn. Dat wil echter niet zeggen dat in de tussentijd
niets is gebeurd. In nauwe samenwerking met de betrokken colleges –
het College voor zorgverzekeringen (CVZ), het College bouw ziekenhuisvoorzieningen
(CBZ), het College tarieven gezondheidszorg (CTG) en het College toezicht
zorgverzekeringen (CTZ) – is inmiddels een implementatieplan tot stand
gekomen waarin een reactie op alle voorstellen van de Commissie De Beer is
opgenomen. Per voorstel is aangegeven of het wordt overgenomen en zo ja, welke
acties daarvoor noodzakelijk zijn. De colleges zijn inmiddels aan de slag
 om hun aandeel in de implementatie vorm te geven. Het is mijn
bedoeling om u uiterlijk 18 december 2002 het implementatieplan toe te zenden.
In het voorjaar van 2003 zal ik u informeren over de op dat moment bereikte
resultaten.Verder verwijs ik u naar het u onlangs door het ministerie van
Economische Zaken toegezonden kabinetsbrede plan van aanpak betreffende het
terugdringen van administratieve lasten voor de komende jaren. Hieruit blijkt
dat ik ernaar streef om de kabinetsdoelstelling, te weten het reduceren van
de administratieve lasten met 25% in 2006 ten opzichte van 1994, daadwerkelijk
te realiseren.Vraag van mevrouw Tonkens (Groen Links) over protocollering
van de zorg en afschaffing van de indicatiestelling voorafOm de omslag van aanbodsturing naar vraagsturing te realiseren en het
verzekeringskarakter van de AWBZ te herstellen is een objectieve, onafhankelijke
en integrale indicatiestelling een noodzakelijke voorwaarde. De afgelopen
jaren is forse vooruitgang geboekt bij het vereenvoudigen en versnellen van
de indicatieprocedures. Daarin zullen ook in het komende jaar verdere stappen
worden gezet. Zo zullen er standaardindicaties geformuleerd gaan worden voor
die situaties, waarin de in te zetten AWBZ-zorg op basis van ervaringsgegevens
voorspelbaar is. De versnelde en gestandaardiseerde indicatiestelling dient
wel onder verantwoordelijkheid van het RIO plaats te vinden. Afschaffing van
indicatiestelling zal de rechtspositie van de aanvrager ondermijnen, omdat
er dan immers geen mogelijkheden meer zijn van bezwaar en beroep. Bovendien
kan er dan geen integrale indicatiestelling plaatsvinden. De modernisering
van de AWBZ is erop gericht de indicatieprocedure te vereenvoudigen in overeenstemming
met de aanbevelingen van de Commissie de Beer, maar met behoud van de rechtszekerheid
van de aanvrager en de onafhankelijkheid van de indicatiestelling.Vraag van mevrouw Tonkens (Groen Links) over zwerfjongerenIn mei 2003 zullen de centrumgemeenten gevisiteerd worden over de wijze
waarop zij de extra gelden van de afgelopen jaren hebben ingezet voor zwerfjongeren.
Deze visitatie moet uitsluitsel geven over de vraag of een speciale doeluitkering
voor zwerfjongeren nodig is.Naar aanleiding van de uitkomsten van het rapport
van de Algemene Rekenkamer vindt op dit moment overleg met de verschillende
partijen plaats over de organisatie van de zorgketen van deze doelgroep. De
Kamer wordt hierover voor 1 april 2003 nog geïnformeerd.Vraag van mevrouw Tonkens (Groen Links) over antroposofische
geneesmiddelenHet is niet mogelijk in afwachting van Europese regelgeving een overgangsregeling
op te zetten voor die middelen die nu niet zijn geregistreerd omdat er geen
voornemens zijn de antroposofische middelen specifiek te regelen op Europees
niveau.De fabrikanten van antroposofische middelen en antroposofische artsen
willen graag dat de antroposofische middelen als geneesmiddelen worden erkend
en als zodanig kunnen worden geregistreerd. Daartoe moeten ze aan de huidige
eisen van een geneesmiddel voldoen. Dat betekent registratie volgens de reguliere
procedure of een registratie als homeopathisch geneesmiddel.Aangezien een groot deel van de antroposofische middelen tevens homeopathisch
is kan daarvoor een registratie worden verkregen via de vereenvoudigde procedure
voor homeopathica. Dit kan voor zo'n 90% van het totale assortiment. Voor
de overige antroposofische middelen kan een registratie worden verkregen via
de procedure voor reguliere geneesmiddelen. Het gaat bijvoorbeeld om injecties
met plantenextracten die tegen kanker worden gebruikt. Voor een dergelijk
middel met zo'n forse medische claim is dat zelfs verplicht en voldoet een
vereenvoudigde procedure niet. Bijvoorbeeld het middel taxol (dat tegen kanker
wordt gebruikt en tevens op plantaardig materiaal is gebaseerd) is een geregistreerd
geneesmiddel via de reguliere procedure. In het licht van een veilige volksgezondheid
is het niet geloofwaardig op te treden tegen homeopathische middelen die niet
aan de regels voldoen en tegelijk antroposofische middelen die ook niet aan
de regels voldoen ongemoeid te laten.De antroposofische middelen zijn uitdrukkelijk niet opgenomen in de Europese
richtlijn voor homeopathische middelen. De Europese Commissie heeft wel voornemens
een richtlijn vast te stellen voor de registratie van kruidengeneesmiddelen.
Een aantal van de antroposofische geneesmiddelen die niet door de fabrikanten
als geneesmiddelen worden aangemerkt, en die niet homeopathisch zijn bereid,
zouden wellicht via deze weg een registratie kunnen verkrijgen. Het gaat dan
vooralsnog om middelen met een zelfzorgindicatie en niet om middelen met medische
claims als kanker. Daarvoor wijst de Europese Commissie vooralsnog de reguliere
procedure voor registratie aan.Vraag van mevrouw Tonkens (Groen Links) en de heer Rouvoet
(ChristenUnie) over gebarentaalIn de brief d.d. 29 juni 2001 (kamerstukken 2000–2001 XVI, nr. 90)
heeft mijn ambtsvoorganger u naar aanleiding van de motie Van Vliet (zie kamerstuk
27 400 XVI nummer 44) in kennis gesteld van de stand zaken met betrekking
tot de erkenning van de Nederlandse Gebarentaal. In deze brief is een overzicht
gegeven van de juridische mogelijkheden en vooral onmogelijkheden om tot erkenning
over te gaan. Daarbij is de conclusie getrokken dat het Handvest van de Raad
van Europa voor regionale talen of talen van minderheden en de VN-standaardregels
de beste aanknopingspunten bieden om de erkenning van de NGT te realiseren.
De regering onderzoekt hiertoe de mogelijkheden. Wat betreft het handvest
is door Nederland in de Commissie Gehandicaptenbeleid van de Raad van Europa
aan het secretariaat van de Raad van Europa gevraagd een notitie op te stellen
over de mogelijkheden van uitbreiding van het handvest met gebarentalen. De
verwachting is dat nog voor de volgende vergadering van het gehandicaptencomité
(oktober 2003) deze notitie beschikbaar komt.In het actieplan doven (kamerstukken
2001–2002, 28 000 XVI, nr. 124) heeft het vorige Kabinet aangekondigd
dat voor de verdere ontwikkeling van NGT en het beheer van deze taal een aparte
organisatie verantwoordelijk zal worden en dat het Nederlands
Gebarencentrum hiertoe een subsidie zal ontvangen van de ministeries van OCenW
en VWS.Vraag van mevrouw Tonkens (Groen Links) over kortingen
en bonussenMet mijn voorstel wordt € 280 mln extra weggehaald bovenop de € 190
mln die met de huidige clawback wordt weggehaald. Dat betekent dat in 2003
een bedrag van € 470 mln aan inkomsten uit kortingen en bonussen
bij de apotheekhoudenden zal worden weggehaald. De bedragen zijn de resultante
van de percentages aan kortingen en bonussen die de Boston Consulting Group
heeft geconstateerd ten aanzien van single-source en multisource geneesmiddelen
(9% en 37%). Van belang is voorts dat het CTG zal bezien welke voorziening
noodzakelijk is om onevenredige spreiding van geneesmiddelen met een geringe
korting over de apotheken te mitigeren, overeenkomstig de huidige aftopping
van de clawback. Dit heeft een neerwaarts effect op de uiteindelijk in te
boeken ombuiging waardoor de aangehaalde € 650 mln in de praktijk
niet haalbaar is.Vraag van mevrouw Tonkens (Groen Links) en mevrouw Kant
(SP) over vrouwenbesnijdenisStichting Pharos kent als één van zijn reguliere taken voorlichting
ter bestrijding van vrouwenbesnijdenis. Het project bij Pharos wordt niet
stopgezet maar dient te worden ingebed in reguliere activiteiten van Pharos.
VWS blijft het project dus financieren via de reguliere subsidiemiddelen aan
deze organisatie.Vraag van de heer Wilders (VVD) of de DBC's in 2004 buiten
de WTG kunnen worden geplaatstHet einddoel van DBC's is vrije prijsvorming. Het ligt echter niet in
de rede dat dit in 2004 wordt bereikt.Vraag van de heer Wilders (VVD): welke van de 17 ingrepen
kunnen door ZBC's worden uitgevoerd?Een groot deel van de volgende DBC's kan in beginsel door ZBC's worden
uitgevoerd: Liesbreuk, een beperkt deel van cholecystctomie (electief), spataderbehandeling,
een deel van de arteriële chirurgische shunt/stent been electief, prostaatingreep,
sterilisatie man en vrouw, knie ingreep, HNP thoracaal/lumbaal, borstverkleining,
cataract, chronische dialyse en cervixafwijkingen.Vraag van de heer Wilders (VVD) over de prijs waarover
wordt onderhandeldBij het louter samenstellen van een diagnose – zonder dat er een
behandeling volgt – worden ook kosten gemaakt, die vergoed dienen te
worden. Deze zijn uiteraard lager dan een DBC waar een behandeling bij inbegrepen
zit.Vraag van de heer Wilders (VVD) over concurrentie tussen
verzekeraars bij experimentenIn deze eerste fase van DBC-bekostiging is nog geen sprake van concurrentie
tussen verzekeraars. Hiervoor is een aantal redenen. De eerste twee redenen:
de noodzaak van een eenduidige correctie op het traditionele budget van de
ziekenhuizen en het beperkt houden van de administratieve lasten, heeft de
heer Wilders zelf al in zijn bijdrage genoemd. De derde reden ligt in het
probleem van het duale verzekeringsstelsel. In het huidige verzekeringsstelsel
ontbreekt immers een directe contractrelatie tussen particuliere verzekeraars
en aanbieders. Dit probleem wordt weggenomen bij de invoering van de beoogde
Zorgverzekeringswet. Alsdan wordt immers het overeenkomstenstelsel zoals dat
in de ziekenfondssector geldt, op al dan niet aangepaste wijze over de hele
linie van toepassing. Tot slot wijs ik op de marktmacht van de inkopende verzekeraars.
In zijn algemeenheid lijkt deze nog te klein om van een goed functionerende
zorgmarkt te kunnen spreken. Overigens is het eindmodel van de DBC-systematiek
er wel op gericht om verzekeraars en ziekenhuizen één op één
te laten onderhandelen.Vraag van de heer Wilders (VVD) over evaluatie sectorfondsenEr zijn de afgelopen jaren goede resultaten behaald op het gebied van
de arbeidsmarkt door regelingen en projecten van de sectorfondsen. Met sociale
partners is afgesproken een groot deel van de middelen beschikbaar te stellen
aan de instellingen via regelingen die uitgaan van het boter bij de vis-principe.
Zo heeft het sectorfonds een stimuleringsregeling integraal personeelsbeleid
waarmee instellingen een vergoeding kunnen aanvragen voor het aanbieden van
stageplaatsen en het opleidingen van praktijkbegeleiders. Ook heeft het sectorfonds
voor bijvoorbeeld de gehandicaptenzorg en de verpleeg- en verzorgingshuizen
een kinderopvangfonds waaruit werkgevers en werknemers een vergoeding kunnen
ontvangen. De MDW-werkgroep zet vraagtekens bij de effectiviteit van de sectorfondsen.
VWS kijkt ook kritisch naar de sectorfondsen en heeft met sociale partners
in de zorgsector afgesproken een evaluatie uit te laten voeren door een onafhankelijk
onderzoeksbureau naar het gevoerde beleid. In de sector welzijn, jeugdhulpverlening
en kinderopvang vindt momenteel al een evaluatie van het gevoerde beleid plaats.
De MDW-werkgroep stelt voor bij invoering van de Diagnose Behandel Combinaties
(DBC's) de opleidingskosten integraal op te nemen in de kostprijs van het
zorgproduct. Voor de korte termijn stelt de werkgroep voor ziekenhuizen een
niet-kostendekkende stimuleringspremie te geven voor elke gespecialiseerde
verpleegkundige of medisch ondersteuner die is opgeleid. VWS voert momenteel
overleg met NVZ en VAZ over een nieuwe financieringssystematiek voor opleidingen.
De aanbevelingen van de MDW-werkgroep worden meegenomen bij de voorbereiding
voor die nieuwe financieringssystematiek. Er wordt gestreefd naar invoering
van de nieuwe systematiek per 1 januari 2004.Vraag van de heer Wilders (VVD) over uitwerking onderscheid
planbare-niet planbare zorgDe gevraagde nadere uitwerking zal ik u uiterlijk 1 juli 2003 doen toekomen.Vraag van de heer Wilders (SP) over wachtlijsten ZBC'sOm de zorgplicht, die verzekeraars hebben, te kunnen invullen, contracteren
zij uiteraard zorg bij de reguliere instellingen. Ook kunnen
zij zorg contracteren bij ZBC's of bij zorginstellingen buiten Nederland.
De verzekeraars informeren VWS periodiek over de resultaten die zijn bereikt
en de ontwikkeling van de wachtlijsten/tijden. Recent heeft dhr. Wiegel van
Zorgverzekeraars mij een rapportage toegezonden waaruit de dalende wachtlijsten
blijken. Uit de gegevens in zijn brief blijkt de productie die is geleverd
door de reguliere instellingen. De door verzekeraars gecontracteerde zorg
bij ZBC's of instellingen buiten Nederland is (helaas) niet opgenomen in de
brief van ZN. Dat deze zorg een bijdrage heeft geleverd aan de kortere wachtlijsten
lijdt geen twijfel. Voor een goed totaalbeeld van de geleverde productie zijn
deze gegevens van belang. Ik ben dan ook van mening dat deze gegevens in toekomstige
rapportages opgenomen behoren te worden. Daartoe zal dan ook contact met ZN
worden opgenomen.Vraag van de heer Wilders (VVD) over het ontbreken van
visie op de ZBO'sBij het inrichten van het nieuwe stelsel van ziektekostenverzekeringen
zal ook de rol en de positie van de Zelfstandige Bestuursorganen (ZBO's) in
de zorg worden meegenomen. Mede aan de hand van evaluaties van het functioneren
van ZBO's zal een (her)positionering worden overwogen. Gezien de demissionaire
status van het kabinet zijn hieromtrent nog geen beslissingen genomen. Op
de vragen van de heer Wilders over een mogelijk afslanking of samenvoeging
van zorg ZBO's kan aldus nu geen antwoord worden gegeven.Vraag van de heer Wilders (VVD) over receptregelvergoedingDe receptregelvergoeding is in een drietal tranches op basis van het Akkoord
op hoofdlijnen opgeplust. Uitgangspunt hierbij was het kostendekkend maken
van het tarief in verband met de scheiding van zorg en inkoop. Dit is overeenkomstig
het akkoord uitgevoerd. De Wtg-partijen KNMP en ZN onderhandelen momenteel
over een nieuwe modulaire tariefstructuur, waarbij ook de hoogte van de receptregelvergoeding
aan de orde komt. Vraag van de heer Wilders (VVD) over bekostiging geneesmiddelenHet door u gevraagde stuk, waarin het lange en korte-termijn bekostigingsbeleid
geneesmiddelen uiteen worden gezet en de voors en tegens worden geanalyseerd,
zal u gelijk- tijdig met de voorhang van de aanwijzing aan het Ctg worden
toegezonden.Vraag van mevrouw Kant (SP) over de werkdruk in de ouderen-
en gehandicaptenzorg en GGZVanaf 1999 zijn er in het kader van de Meerjarenafspraken jaarlijks substantieel
middelen beschikbaar gesteld voor werkdrukverlaging in genoemde sectoren.
Aanvullend is voor de gehandicaptenzorg voor 2002 nog een bedrag van € 12,7
mln beschikbaar gesteld. Inmiddels bereiken ons de eerste signalen dat sprake
is van een verlichting van de werkdruk. Voorts is waarneembaar dat het ziekteverzuim
afneemt. Tot slot blijkt uit de medewerkersraadpleging in de thuiszorg dat
de werkomstandigheden positiever worden ervaren.Vraag van mevrouw Kant (SP) over gebrek aan financiële
middelen om een arboconvenant af te sluiten voor de verpleging en verzorgingDe branche Verpleging en Verzorging is de enige grote zorgbranche waar
nog geen arboconvenant tot stand is gekomen. Er is geen aanleiding en geen
ruimte om meer middelen beschikbaar te stellen. Ook de andere zorgbranches
hebben niets extra's gehad. Overigens geldt dat vorig jaar in de branche verpleging
en verzorging een CAO Arbeid en Zorg tot stand is gekomen, waarin ook vergaande
afspraken over de terugdringing van arbeidsrisico's zijn opgenomen.Vraag van mevrouw Kant (SP) over werving Zuid-Afrikaanse
artsenNader onderzoek is gestart naar de mening van de Zuid-Afrikaanse regering
over de aanstelling van Zuid-Afrikaanse artsen en ander gezondheidszorg personeel
in Nederland. Daarbij heeft overleg plaats gevonden met de Zuid-Afrikaanse
ambassade in Nederland en ook met de ministeries van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
en van Buitenlandse Zaken/Ontwikkelingssamenwerking. Deze besprekingen richtten
zich op de wenselijkheid van eventueel aanvullende maatregelen met betrekking
tot actieve werving en de eventuele tewerkstelling van Zuid-Afrikaans personeel
in de Nederlandse gezondheidszorg.De Zuid-Afrikaanse ambassade heeft het standpunt, dat het vorig jaar aan
de Tweede Kamer is meegedeeld in antwoord op vragen over de werving van Zuid-Afrikaanse
specialisten, herhaald in die zin dat haar geen signalen hebben bereikt over
de noodzaak van aanvullende maatregelen door de Nederlandse regering. De ambassade
heeft toegezegd de regering in Zuid-Afrika te raadplegen om te bezien of er
aanleiding is dat standpunt te herzien. Als er op grond van die raadpleging
aanleiding toe is zullen aanvullende maatregelen worden voorbereid. De andere
betrokken ministeries en sociale partners in de zorg worden daarbij betrokken.Vraag van mevrouw Kant (SP) over de medicijnprijzen, wijziging
van de wet op de geneesmiddelenvoorziening en over reclametoezicht en zelfreguleringMijn beleid is gericht op structureel lagere prijzen voor de patiënt.
Op termijn wil ik dit bereiken door partijen over prijzen te laten onderhandelen
en doelmatig te laten inkopen en afleveren. De voorwaarde hiervoor is evenwel
dat zorgverzekeraars in voldoende mate tegenwicht kunnen bieden en in voldoende
mate initiatieven ontwikkelen om dit te kunnen bewerkstelligen. Om op de korte
termijn de stijgende geneesmiddelenkosten te kunnen beheersen grijp ik in
op declaratieniveau. Hierdoor vloeien de bovenmatige inkomsten uit kortingen
en bonussen die apothekers in toenemende mate genereren terug naar de zorg,
zonder het lange termijnbeleid van deregu- lering en marktwerking te doorkruisen
door ingrijpen in de prijsvorming. Daar komt bij dat ingrijpen in de prijsvorming
uitsluitend op basis van wetgeving mogelijk is. Nieuwe wetgeving is niet op
korte termijn te verwezenlijken. Aanpassing van de bestaande Wet Geneesmiddelenprijzen
is evenmin mogelijk op korte termijn, aangezien dit een fundamentele, langdurige
en juridisch kwetsbare wetswijziging vereist.Het wetsvoorstel tot wijziging van de Wet op de geneesmiddelenvoorziening
is inderdaad bij brief van 2 oktober 2002 ingetrokken nadat evenwel in de
loop der jaren een aantal keer schriftelijk is aangedrongen op behandeling
van het wetsvoorstel. Voor de argumenten voor het intrekken van het wetsvoorstel
verwijs ik u naar die brief.Vorige week heb ik de Tweede Kamer uitvoerig geïnformeerd over mijn
visie op het toezicht op de naleving van de regelgeving op het gebied van
de geneesmiddelenreclame. Zelfregulering en overheidstoezicht bestaan naast
elkaar. Voor overheidstoezicht is meer plaats naarmate zelfregulering niet
werkt. Voor dit moment verwijs ik naar de inhoud van die brief.Vraag van mevrouw Kant (SP) over tegenvallende opbrengsten
EVS en het in het gevaar komen van de praktijkondersteuningIn juni 1999 is tussen de Landelijke Huisartsen Vereniging (LHV) en Zorgverzekeraars
Nederland (ZN) en VWS een convenant gesloten. Hierin is afgesproken dat indien
de feitelijke uitgaven aan praktijkondersteuning afwijken van het beschikbare
huisartsenkader voor praktijkondersteuning compenserende maatregelen zullen
worden getroffen binnen het huisartsenkader. Met de convenantpartijen wordt
hierover overleg gevoerd.Vraag van mevrouw Kant (SP) over verhoging middelen bij
de invoering van de wet collectieve preventieHet kabinet heeft bij het opstellen van de begroting van VWS ruimte gecreëerd
voor een structurele verhoging van de middelen die beschikbaar zijn voor de
openbare gezondheidszorg. Zo wordt met ingang van 2003 structureel € 16
mln. toegevoegd aan de middelen beschikbaar voor de jeugdgezondheidszorg.
Verder is structureel € 4,3 mln. extra beschikbaar voor de vaccinatie
meningococcen C. Daarnaast is in de begroting ruimte gecreëerd voor het
versterken van het kwaliteitsbeleid in de sector openbare gezondheidszorg.
Voor de periode 2003–2006 is in totaal een bedrag van € 6,8
mln. beschikbaar voor het ontwikkelen van normen en richtlijnen, voor het
ontwikkelen van certificatieschema's en voor de verdere invoering van het
kwaliteitsbeleid in de openbare gezondheidszorg. Tevens wordt in de periode
2003–2006 € 4,3 mln. beschikbaar gesteld voor een project
van GGD Nederland ter versterking van de medisch milieukundige functie van
GGD'en. Daarmee is duidelijk dat het kabinet volop investeert in de openbare
gezondheidszorg.Vraag van mevrouw Kant (SP) over de «wachtstand
zorg»De cijfers over de wachttijden en wachtlijsten in de LG-sector, zoals
genoemd in mijn brief aan de Tweede Kamer van 21 november jl., zijn gebaseerd
op de meest recente cijfers. In de periode dat het onderzoek van de CG-raad
liep was er nog onduidelijkheid over de cijfers. De LG-sector is namelijk
pas vanaf dit jaar in de registratie (ZRS) van de gehandicaptenzorg opgenomen.
Wachttijden in de zorg voor mensen met een lichamelijke handicap zijn nog
steeds te lang. Daarbij blijkt het ook te gaan om specifieke zorgvragen (bijvoorbeeld
AWBZ-wonen).Vanuit dat perspectief zijn de suggesties van de CG-raad om offensief
in te zetten met ondersteuning, een meldpunt en het zoeken naar alternatieven
zeer zeker sympathiek. Of een dergelijke individueel gerichte taak bij de
CG-raad zou moeten liggen, betwijfel ik echter. De CG-raad heeft in 2001 overigens
ruim 175 000 Euro aan subsidie ontvangen om voorlichting te geven over
de wachtlijstaanpak aan haar achterban. Dit gaat meer om algemene informatie,
waar de SPD'en meer op individuele ondersteuning gericht zijn.De LG-consulenten van de SPD'en zijn in beginsel de aangewezen persoon
om ondersteuning te bieden bij hulpvraagverduidelijking en mee te helpen naar
alternatieven te zoeken indien mensen dat zelf willen. Met de ontwikkeling
naar de SPD Nieuwe Stijl streef ik naar versterking van hun rol als cliëntondersteuner,
juist ook voor de doelgroep lichamelijk gehandicapten.Sinds eind 1998 zijn in het kader van de meerjarenafspraken Gehandicaptenzorg
de LG-consulenten ingesteld om vanuit de SPD'en informatie, advies en ondersteuning
te bieden aan mensen met een lichamelijke handicap of chronische ziekte. Deze
omvat onder meer hulpvraagverduidelijking. Op die wijze dragen consu- lenten
van de SPD bij aan een gerichte aanpak van de wachtlijsten. SPD'en worden
op grond van premiemiddelen, een subsidieregel vanuit de AWBZ, bekostigd.
Voor de consulenten LG is bij de meerjarenafspraken een bedrag gereserveerd
(toendertijd 7 miljoen gulden). De consulenten worden (inmiddels) uit de reguliere
middelen SPD'en betaald.Vraag van mevrouw Kant (D66) over de kosten vervoer dagverzorging
verzorgingshuizenHoewel dagverzorging per 1 januari 2001 een aanspraak is geworden in het
kader van de AWBZ is het vervoer van en naar de dagverzorging niet tot de
aanspraak gaan behoren. Er is wat betreft vervoer besloten tot een voortzetting
van de situatie voor 1 januari 2001, toen het vervoer ook geen onderdeel vormde
van de dagverzorging.Zoals uit een onderzoek van het College voor zorgverzekeringen blijkt
komt bij meer dan de helft van de instellingen voor dagverzorging de kosten
van het vervoer volledig voor rekening van de bezoekers. Daarnaast worden
de kosten bestreden uit de overige reikwijdtemiddelen voor extramurale verzorging.
Ten slotte worden de kosten voor een deel betaald door gemeenten.In het kader van de modernisering van de AWBZ is het vervoer in relatie
tot de zorgverlening bezien. Het vervoer is momenteel versnipperd vormgegeven.
Op termijn streef ik naar een structurele uniforme regeling buiten de AWBZ
waarin is gewaarborgd dat mensen die voor hun zorg afhankelijk zijn van vervoer
daarop een beroep kunnen doen. Die situatie is niet op korte termijn bereikt.In de aanvragen aan het CVZ om een uitvoeringstoets over de modernisering
AWBZ is in dat licht in overweging gegeven in het Besluit Zorgaanspraken als
tussenoplossing een artikel op te nemen dat zoveel mogelijk parallel loopt
aan de huidige regeling voor vervoer in de AWBZ. Het uit de AWBZ betaald vervoer
zou alleen aan de orde moeten zijn bij zorg gedurende een dagdeel indien dit
voor het verkrijgen van deze zorg noodzakelijk is. Een en ander betekent dat
deze voorwaarde (in het individuele geval) bij de indicatiestelling
beoordeeld moet worden.Op grond van deze overweging heb ik er voor gekozen om in artikel 10,
van het op 25 oktober 2002 hernieuwd vastgestelde Besluit zorgaanspraken AWBZ,
dat thans op grond van artikel 6, achtste lid, van de AWBZ aan het parlement
is overlegd, op te nemen dat bij activerende en ondersteunende begeleiding
gedurende een dagdeel in een instelling, het vervoer onderdeel is van de aanspraak,
indien daarvoor een medische noodzaak bestaat. Het is het voornemen om dit
besluit per 1 april 2003 in te voeren.Vraag van mevrouw Kant (D66) over de WVG inzake vervoer
gehandicapten en chronisch ziekenDat er klachten zijn over de Wvg en het bovenregionaal vervoer is mij
bekend. Met de Vereniging Spierziekte Nederland is contact geweest over hun
zwartboek en is afgesproken om de inhoud van hun klachten nader te bespreken.
De klachten van gebruikers neem ik uiteraard serieus. Naar aanleiding van
ontevredenheid van Wvg-gebruikers zoals bleek uit de 3e evaluatie Wvg is gezamenlijk
door SZW, VNG en gebruikersorganisaties een protocol opgesteld waarin nader
invulling wordt gegeven aan het begrip «verantwoorde voorzieningen»,
ook op het punt van het vervoer. Over de recente problemen rond het bovenregionaal
vervoer heb ik goede afspraken gemaakt met TraXX en de VNG. Ik heb u daar
22 november jl. schriftelijk over geïnformeerd. De uitvoering van het
protocol door gemeenten wordt gemonitord, inclusief de kosten. Overigens blijkt
uit recent beschikbaar gekomen kerncijfers Wvg dat in 2001 gemeenten macro
gezien over voldoende middelen beschikten voor de uitvoering van de Wvg.Vraag van mevrouw Kant (SP) over de arbeidsmarkt: CAO
onderhandeling voor de zorg met de overheid?De SP wil het ministerie verantwoordelijk maken voor de CAO-onderhandelingen
en legt daarbij een link naar het onderwijsveld. De vakbonden onderhandelen
dan direct met VWS over de CAO's waardoor het ministerie direct verantwoordelijk
en aanspreekbaar is voor zowel het beschikbare budget als de aanwending daarvan.Het zorgveld bestaat echter, in tegenstelling tot het onderwijsveld, uit
werkgevers met een privaatrechtelijke status.De overheid zorgt voor de hoofdlijnen
in grote delen van de collectieve sector en laat het aan het maatschappelijk
middenveld over om binnen die hoofdlijnen de uitvoering te verzorgen van daadwerkelijke
productie van collectieve goederen. En daarbij past het niet, ook niet op
grond van door Nederland aangegane internationaalrechterlijke verplichtingen,
om als minister zonder werkgeversstatus CAO-onderhandelingen te gaan voeren.Het zorgveld nationaliseren door alle werknemers een ambtenarenstatus
te verlenen, is ook geen reële optie. In het onderwijsveld ontstaat een
steeds meer met het zorgveld vergelijkbare situatie van werkgevers die op
basis van een globaal, financieel mandaat zelf met de vakbonden over een CAO
onderhandelen.Het door de SP aangedragen alternatief is dus niet uitvoerbaar.Vraag van de heer De Graaf (LPF) over het aantal onnodige
acute hartdoden ten gevolge van de wachtlijstenHet is niet waar dat 36% van de totale jaarlijkse sterfte in ons land
wordt gevormd door acute hartdoden. De laatste CBS-gegevens tonen weliswaar
aan dat van de totale sterfte van 140 527 personen, er 49 191 stierven
door hart- en vaatziekten. Maar dit betekent dat het niet alleen gaat om hartdoden,
maar ook om bijvoorbeeld mensen met een beroerte (CVA). Bovendien is de bewering
dat het gaat om acute doden onjuist, het betreft hier álle sterftegevallen
door álle hart- en vaatziekten. Het verband tussen wachttijden en/of
spoedeisendheid is niet te leggen omdat in Nederland geen registratie plaatsvindt
van doodsoorzaak in relatie tot wachttijd.Vraag van de heer De Graaf (LPF) over tarieven zieketekostenverzekeraars
en richtlijn voor vergoedingPer 1 januari 2003 kunnen zorgverzekeraars en zorgaanbieders (waaronder
ZBC's) contracten afsluiten op basis van DBC's waarbij vrije prijsvorming
geldt. Het experiment, «ruimte voor resultaat» geheten, geldt
voor 17 geselecteerde medische ingrepen waarvoor een wachtlijst bestaat. Aanvankelijk
zou daartoe een zogenoemd vrijstellingsbesluit WTG worden gemaakt. Belangrijk
nadeel daarvan is echter dat dit niet per 1-1-2003 in werking zou kunnen treden.
Om deze reden wordt een oplossing binnen de WTG voorbereid via een beleidsregel
die inhoudelijk hetzelfde zal regelen als het genoemde vrijstellingsbesluit.
Ook ZBC's worden onder de reikwijdte van deze beleidsregel gebracht. Zij kunnen
het tarief dat zij afspreken met de zorgverzekeraars melden aan het CTG. Het
CTG zal dit tarief vervolgens goedkeuren als «individueel bepaald maximum-tarief».Vraag van de heer De Graaf (LPF) over hoe de minister
denkt over een gespecialiseerde zorgkamer binnen de NMaDe ideeën van de LPF fractie over een marktmeester in de zorg, die
zich onder meer bezig moet houden met regulering en toezicht op prijsvorming
in de zorgsector, zijn zeker aansprekend voor dit kabinet. In navolging van
de adviezen van het vorige kabinet op dit vlak (vervolgbrief op Vraag aan
bod) worden het takenpakket en de positionering van zo'n marktmeester op dit
moment door ambtenaren van mijn departement nader uitgewerkt. Dat gebeurt
vanzelfsprekend in overleg met het ministerie van Economische Zaken. Gezien
de samenhang met de verdere uitwerking van de toekomstige inrichting van het
zorgstelsel achten wij de politieke besluitvorming hieromtrent een zaak van
het nieuw aan te treden kabinet.Vraag van de heer De Graaf (LPF) over de modernisering
AWBZDoelstelling van de modernisering van de AWBZ is het vergroten van de
keuzevrijheid, de keuzemogelijkheden en de zeggenschap van zorgvragers. De
keuze in de gemoderniseerde AWBZ begint bij de keuze voor het pgb of voor
zorg in natura. Indien een cliënt een pgb kiest, wordt deze in staat
gesteld zelf de zorg te organiseren en te onderhandelen over tarieven. Kiest
de cliënt voor zorg in natura dan heeft het zorgkantoor hier een belangrijke
rol. Door het invoeren van functiegerichte aanspraken ontstaat
voor verzekerden, zorgaanbieders en zorgverzekeraars de ruimte om het pakket
aan zorg voor een individuele verzekerde nader in te vullen en de te leveren
zorg soepel aan te passen aan de maatschappelijke ontwikkelingen, zonder dat
de cliënt belast wordt met het onderhandelen en inkopen van zorg. Aanbieders
worden straks alleen betaald voor de zorg die ze daadwerkelijk leveren. Zij
hebben er daarom belang bij een zorgpakket te bieden waar vraag naar is. Het
zorgkantoor is gehouden daarop te letten en zal slechts die zorg contracteren
die door verzekerden wordt gevraagd. Verzekerden hebben immers recht op zorg
waarop zij gezien hun behoefte – binnen de grenzen van doelmatigheid –
zijn aangewezen.Ten aanzien van de opmerkingen van de heer de Graaf over de constatering
van de Raad van State over onvoldoende waarborgen voor voldoende zorgaanbod
bij de modernisering het volgende. De veronderstelling van de Raad dat het
voorliggende besluit niet zal leiden tot capaciteitsvergroting, behoeft nuancering.
Door te werken met losse functies kunnen per functie of combinatie van functies
allerlei soorten nieuwe aanbieders toetreden, hetgeen in het huidige instellingsgerichte
systeem niet mogelijk is. Deze nieuwe zorgaanbieders kunnen niet toetreden
als het huidige aanbodgerichte systeem gehandhaafd blijft. Het ontwerpbesluit,
dat bewerkstelligt dat het zorgaanbod op basis van de inhoudelijke functies
van zorg niet meer wordt belemmerd door schotten in de AWBZ of de instellingsgerichte
financiering, faciliteert ook meer dan het huidige aanbodgerichte systeem
een samenhangend en voldoende zorgaanbod.Ten aanzien van de opmerkingen ten aanzien van de kostenconformiteit van
de functietarieven het volgende. Omzetting van het bekostigingssysteem zorg
in natura zal gelet op de omvang en de ingrijpendheid van de verandering gefaseerd
plaatsvinden. Dit betekent dat de huidige bekostigingssystematiek van zorg
in natura per 1 april 2003 gehandhaafd zal blijven. Zoals in het nader rapport
is aangegeven en ook eerder is gemeld in de genoemde brief van 15 juli jl.
heeft de uitvoeringstoets van het Ctg aanleiding gegeven een onderzoek te
laten verrichten naar de totstandkoming van functietarieven ten behoeve van
een nieuw bekostigingssysteem op het niveau van functies.Het onderzoek zal interdepartementaal begeleid worden. In afwachting van
dit onderzoek, zal de huidige bekostigingssystematiek gehandhaafd worden.
Wel zal het voor aanbieders mogelijk worden gemaakt per 1 april as. extramurale
producten (zorg zonder verblijf) over de schotten – de v&v sector,
de GGZ sector en de gehandicaptensector – heen te leveren. Ten aanzien van de opmerkingen over het scheiden van wonen en zorg het
volgende:In nauwe samenwerking met de minister van VROM bevorder ik de totstandkoming
van een groter en divers aanbod van combinaties van aangepast wonen met zorg
en dienstverlening op maat. Bij nieuwbouw, maar ook bij vervangende nieuwbouw
en verbouw van bestaand intramuraal aanbod moet zoveel mogelijk de voorkeur
worden gegeven aan arrangementen op basis van zelfstandig wonen. Op die wijze
zal geleidelijk een steeds groter deel van het «wonen» uit de
AWBZ verdwijnen. Er zal echter altijd een groep mensen zijn voor wie intramurale
zorg de meest aangewezen oplossing is. Op de vraag van mevrouw Vietsch naar
de uitvoering van de motie Dankers heb ik al aangegeven dat er onderzoeken
zijn uitgevoerd naar de zogenaamde kapitaallasten en de positie van het vastgoed,
met name in de V&Vsector. Mede in het licht van de stelselherziening zal
het Kabinet bouwstenen maken voor de aanpak van deze materie.Vraag van de heer De Graaf (LPF) over de kwaliteit van
de gezondheidszorgUitgangspunt is inderdaad dat de patiënt recht heeft op goed toegankelijke
en vergelijkbare informatie over het zorgaanbod en de kwaliteit van de geleverde
zorg.Langs meerdere wegen worden al gedurende langere tijd initiatieven genomen
en voorbereid om de patiënt inzicht te geven en keuzemogelijkheid te
bieden. Het betreft deels algemene informatie over de kwaliteit van het aanbod.
Hieronder reken ik initiatieven als die van de Consumentenbond met het Ziekenhuisvergelijkingssysteem,
of die van het weekblad Elsevier over hetzelfde onderwerp. Ook wordt gewerkt
aan de verdere ontwikkeling van de al bestaande gezondheidsportal –
de gezondheidskiosk – welke informatie van betrouwbaar geachte aanbieders
groepeert. In deze overzichten worden algemene aspecten van kwaliteit als
toegankelijkheid en patiënttevredenheid besproken.Informatie over de werkelijke zorgprestaties op de domeinen veiligheid
en effectiviteit is echter moeilijker te leveren en in genoemd aanbod ook
niet aanwezig. In de u op 15 november toegezonden brief bij de aanbieding
van de brancherapporten wordt ook gezegd dat in de omslag van aanbod- naar
vraagsturing er hard gewerkt moet worden aan een gelijkwaardige omslag in
de informatievoorziening, maar dat dat niet binnen een enkel jaar te realiseren
zal zijn.Door het ministerie van VWS zijn al wel veel initiatieven gaande om hier
invulling aan te geven. Zo wordt gewerkt aan een Nederlands raamwerk prestatie-indicatoren,
op basis waarvan de prestaties van de sector inzichtelijk gemaakt kunnen worden.
De Inspectie voor de Gezondheidszorg wil een kwaliteitskaart publiceren, welke
sectorgewijs, op een wijze die vergelijkbaar is met die van de Onderwijsinspectie,
inzicht geeft in de prestaties van zorgaanbieders. De IGZ is zich hier intensief
op aan het voorbereiden en voornemens hier in 2003 duidelijkheid over te kunnen
geven. De door u genoemde DBC's bieden voor de ziekenhuissector een goede
basis om inzicht te bieden in de zorgprestaties.Ook zorgverzekeraars spannen zich in om meer inzicht te kunnen bieden.
Ook zij zullen inzicht moeten geven in hun inspanningen moderne zorg van de
juiste kwaliteit te contracteren. Momenteel worden door NP/CF en Consumentenbond,
in samenwerking met het Ministerie van VWS, initiatieven genomen om te komen
tot een verzekeraars-inkoopmonitor.Een van de manieren waarop verzekeraars zich kunnen inspannen is het contracteren
van zorg, die geleverd wordt door instellingen op basis van een, mogelijk
extern gecertificeerd, en regelmatig onderhouden kwaliteitssysteem. Het voornemen
van het ministerie, als ook dat van de IGZ, is om het percentage
instellingen dat zorg levert op basis van een functionerend kwaliteitssysteem,
fors te verhogen en deze instellingen over de resultaten van hun geleverde
zorg op een voor de patiënt vergelijkbare wijze extern verantwoording
te laten afleggen.In de eerste week van december ontvangt de kamer een brief «kwaliteit
van zorg», als vervolg op het u in juni toegezonden standpunt evaluatie
Kwaliteitswet zorginstellingen, waarin de outline van een breed plan van aanpak
tot verbetering van de zorg geschetst wordt met concrete actiepunten, waaronder
ook verhoging van de vergelijkbaarheid en transparantie van de geleverde zorg.Vraag van de heer De Graaf over een sociale stage/vrijwilligerswerk
voor schoolverlatersDe heer De Graaff van de LPF heeft gesuggereerd dat het wellicht wenselijk
is sociale stages mogelijk te maken voor schoolverlaters, die zouden kunnen
worden ingezet bij verpleeg- en verzorgingshuizen. Ik wijs u er op dat een
aantal min of meer gerelateerde onderwerpen ook aan de orde zijn geweest bij
het Verlengde AO sport dat gisteren is gehouden. Met name ging het daar over
compensatiemogelijkheden voor studerenden die vrijwilligerswerk gaan doen.Binnenkort zal ik u per brief, mede namens de Minister van OC&W, nader
informeren omtrent onze voornemens met betrekking tot het onderwerp maatschappelijke
stage in relatie tot onderwijsontvangenden.Ten aanzien van de specifieke opmerking van de De Graaff merk ik op dat
ik voornemens ben om op korte termijn een onderzoek te entameren naar realistische
mogelijkheden voor de invoering van een zogeheten sociaal jaar voor jongeren
die de school verlaten hebben. Dit onderzoek past in mijn beleid ter versterking
van het vrijwil- ligerswerk. Het spreekt vanzelf dat ik u daarover nader zal
rapporteren.Vraag van mevrouw Van Geen (D66) over het recht op zorgIn het Strategisch Akkoord is het recht op zorg opnieuw bevestigd. Het
gaat daarbij om het in artikel 8 van de Ziekenfondswet en artikel 6 van de
AWBZ verankerde recht op zorg, in de vorm van aanspraken op zorg van verzekerden.
Gelet op deze wettelijke bepalingen bestaan er geen belemmeringen voor het
afdwingbaar recht op zorg; hiervoor is geen aanpassing van wet- of regelgeving
noodzakelijk.Vraag van mevrouw Van Geen (D66) over vergoeding stoppen
met rokenWaar het maar kan, is het bestrijden van ongezond gedrag en het bevorderen
van gezond gedrag te verkiezen boven het achteraf trachten op te lossen van
de negatieve gevolgen van ongezond gedrag. Inzake het stoppen met roken heb
ik juist deze week gevraagd aan het College voor zorgverzekeringen (CVZ) om
op korte termijn te rapporteren over de wijze waarop en de randvoorwaarden
waaronder vorm gegeven kan worden aan financiering van ondersteuning van stoppen
met roken. Aanleiding hiervoor vormde het rapport van het CVZ d.d. 24 oktober
2002 stoppen met roken ondersteuning: willens of wetens. De ernst van de tabaksproblematiek
geeft aanleiding om het advies van het CVZ op te volgen om onder nader te
bepalen voorwaarden over te gaan tot het vergoeden van stoppen met rokken
methodes waarvoor sterke aanwijzingen van effectiviteit bestaan. Een dekking
voor deze kosten moet nog gevonden worden. Thans is in het BKZ kader daar
geen geld voor beschikbaar.Het belonen van goed gedrag met bijvoorbeeld lagere verzekeringspremies
is helaas een zeer weerbarstige materie. De gedachte is zeker sympathiek,
maar een concrete uitwerking zorgt onherroepelijk voor problemen met het handhaven
van het om andere redenen zeer gewenste verbod op premiedifferentiatie dat
in een wettelijke ziektekostenverzekering van essentieel belang is. Tevens
komen er tal van vragen op rond de definitie van gezond gedrag en de niet
altijd eenduidige relatie tussen gezond gedrag en de uiteindelijke kosten
van zorg voor verzekerden die zich gezond gedragen. Tenslotte zou bij een
premie differentiatie maar gezond gedrag een groot uitvoeringsprobleem en
toezicht/controle probleem opgeroepen worden. Vraag van mevrouw Van Geen (D66) over «meer preventie
en minder geld»Mevrouw Van Geen vraagt zich af hoe «meer preventie en minder geld»
gaat werken gezien de aflopende meerjarenuitgavenreeks gezondheidsbevordering
en gezondheidsbescherming in de Zorgnota. Het saldo van structurele en tijdelijke
intensiveringen, minus overdrachten naar het gemeentefonds en de effecten
van het lager meerjarenkader voor ZonMw verklaart dit beeld. Zo was er ondermeer
in 2002 een incidentele intensivering voor de uitvoering van de landelijke
vaccinatiecampagne tegen Meningitis C. In 2003 wordt er bijvoorbeeld een bedrag
overgeboekt naar het gemeentefonds de vroegsignalering JGZ. Ook wordt het
lagere kader voor ZonMw zichtbaar in deze reeks.Vraag van mevrouw Van Geen (D66) over de ontwikkeling
van een vaccin voor de te verwachten grieppandemieOp dit moment zijn er producenten die nieuw griepvaccin (celkweektechniek)
hebben ontwikkeld, of in een ver stadium van ontwikkeling zijn. Onduidelijk
is echter wanneer de nieuwe vaccins ook daadwerkelijk op de markt komen. De
overheid beoogt er voor te zorgen dat er zo snel mogelijk voldoende griepvaccins
voor de gehele bevolking beschikbaar komen ten tijde van een pandemie. Daarom
is het wenselijk dat de overheid hierover afspraken maakt met de industrie.
Op dit moment wordt er voor een eventuele grieppandemie een inventarisatie
uitgevoerd naar mogelijkheden voor contracten met industriële partners.
Op basis van deze inventarisatie zal het volgende kabinet hierover een besluit
moeten nemen.Vraag van mevrouw Van Geen (D66) over toegankelijkheid
van de zorgJa, daarvoor geldt de bijzondere bijstand. Echter juist door een goed
pakket aan zorg, een grotendeels inkomensafhankelijk premie voor de ziekenfondsverzekering,
inkomensafhankelijke bijdragen, ook voor het PGB, wordt in de regel voorkomen
dat mensen buiten de boot vallen. Verder zijn er anticumulatiebepalingen voor
de eigen bijdragen in de AWBZ.Vraag van mevrouw Van Geen (D66) over een nieuwe pro-actieve
toezichthouderDe Inspectie houdt toezicht op de kwaliteit van zorgverlening. De verzekeraar
heeft de verantwoordelijkheid om er voor te zorgen dat de zorg aan de verzekerde
wordt geleverd conform de aanspraak. Dat is ook de uitspraak van de Centrale
Raad van Beroep over de eigen bijdrage, zoals door mw. Van Geen aangehaald.Het College Toezicht zorgverzekeringen houdt vervolgens toezicht op ziekenfondsen
en de uitvoeringsorganen van de AWBZ (en zorgkantoren).Over de inrichting van de toezichtsfunctie in het kader van de stelselherziening
zijn nog geen beslissingen genomen. Dus ook niet over de rol van Pensioen-
en verzekeringskamer of een mogelijke andere toezichthouder.Vraag van mevrouw Van Geen (D66) de rol van de NMaDe rol van de NMa binnen de zorgsector wordt op dit moment beperkt door
de mate waarin de overheid bepaalde delen van de zorgsector heeft gereguleerd.
Zoals de NMa in diverse besluiten heeft aangegeven kan in die delen van de
zorg, waar door overheidsregulering concurrentie de facto onmogelijk wordt
gemaakt, het gedrag van partijen de concurrentie ook niet belemmeren. Maar
zodra de overheid in de wet- en regelgeving ruimte schept voor concurrentie,
ziet de NMa er op toe dat deze ruimte niet door marktpartijen wordt dichtgetimmerd
met collectieve afspraken, afgestemd gedrag of misbruik van economische machtspositie.
Wij laten op dit moment uitzoeken of, en zo ja welke, aanvullende sectorspecifieke
mededingingsregulering nodig is om de transitie naar meer marktwerking netjes
te laten verlopen. De politieke besluitvorming daaromtrent is een zaak van
een nieuw kabinet.Vraag van mevrouw Van Geen (D66) over klachtenbehandelingWe hebben een Klachtwet cliënten zorgsector. Deze wet stelt een klachtenregeling
verplicht. In dit verband dient er een klachtencommissie te worden ingesteld
en voor de procedure voor de klachtencommissie wordt een reglement opgesteld.
In de wet staan er verschillende eisen waaraan het reglement moet voldoen
(art. 2). Zo bepaalt onderdeel e van lid 2: «waarborgt dat de klager
en degene over wie is geklaagd, door de klachtencommissie in de gelegenheid
wordt gesteld mondeling of schriftelijk een toelichting te geven op de gedraging
waarover is geklaagd».De hoor- wederhoor verplichting is dus in de wet verankerd. Als cliënten
van mening zijn dat de klachtencommissie deze bepaling niet goed toepast kunnen
zij, na eerst bij de zorgaanbieder hun grieven kenbaar te hebben gemaakt,
naar de kantonrechter stappen.Overigens loopt er bij ZON/MW ook een project om de werking van de Klachtwet
te verbeteren. Het CBO werkt samen met de Stichting Ondersteuning Klachtopvang
Gezondheidszorg (SOKG) aan het ontwerpen van richtlijnen waaraan een klachtenregeling
moet voldoen. Ik ben zeer benieuwd naar de resultaten van dit project, die
eind 2004 verwacht worden.Naast de formele klachtenbehandeling is er, en dat mag hiermee niet worden
verward, ook veel aandacht voor een goede klachtopvang: dit is het geven van
informatie, hulp en advies hoe een klacht het beste kan worden aangekaart.
In dit verband vervullen de IKG's een belangrijke functie. Naast natuurlijk
de vele klachtenfunctionarissen die in de diverse instellingen werkzaam zijn.
Op dit moment loopt er een aantal pilot projecten om klachtopvangfunctie van
de IKG's te verbeteren. Daarbij wordt ook gekeken of een verdere professionalisering
noodzakelijk is.Vraag van mevrouw Van Geen (D66) over positie cliëntenradenDe vorige bewindslieden hebben in juli in een brief, over de voorgenomen
wijziging WMCZ, aangegeven het onderwerp «vervangende nieuwbouw»
toe te voegen aan de lijst van onderwerpen waarover krachtens artikel 3 advies
gevraagd moet worden. Voor instellingen waarin 24 uurs-zorg wordt verleend
aan cliënten die in de regel langdurig in de instelling verblijven worden
de onderwerpen «de geheel of gedeeltelijke opheffing, verhuizing, ingrijpende
verbouwing van de instelling en eventueel vervangende nieuwbouw» toegevoegd
aan de lijst van onderwerpen die vallen onder het verzwaard adviesrecht.In een reactie op de brief van LSR-LOC-LPR inzake knelpunten WMCZ, ging
de vorige staatssecretaris uitvoerig in op het punt van instemmingsrecht of
verzwaard adviesrecht. Zij zag onvoldoende aanleiding om de evenwichtige regeling
die thans in de wet staat aan te passen. Hiervoor verwees de staatssecretaris
naar de uitvoerige discussies hierover tijdens de parlementaire behandeling.
Voorts wees zij erop dat de toetsing door de Commissie van Vertrouwenslieden
er voor zorgt dat de argumenten van de cliëntenraad wel degelijk in de
afweging worden meegenomen. Bovendien hebben de verschillende koepelorganisaties
ernstige bezwaren geuit tegen het omzetten van het verzwaard adviesrecht in
een instemmingsrecht.Ik kan mij prima vinden in de redenering van mijn voorganger. Derhalve
ben ook ik van mening dat er geen reden is de WMCZ in deze zin te wijzigen.Vraag van mevrouw Van Geen (D66) over de patiënten
en cliëntenorganisatiesIn het regeerakkoord van paars II waren volgens de koepel van GGZ-instellingen
onvoldoende middelen gereserveerd voor de GGZ om meerjarenafspraken voor de
sector vast te stellen. Deze zijn er derhalve ook niet gekomen voor de cliëntenorganisaties
in de GGZ.De landelijke GGZ-organisaties ontvangen via het patiëntenfonds structureel
middelen voor het patiëntenbeleid. Voor 2003 stellen VWS en het patiëntenfonds
gezamenlijk € 0,9 mln extra beschikbaar om de positie van de GGZ-cliënten
in de regio te versterken.Vraag van mevrouw Van Geen (D66) over de geestelijke verzorging
in zieken- en verpleeghuizenIk betwijfel of er sinds 1996 op dit terrein geen vorderingen zijn gemaakt.
Menige instelling stemt de keuze van de geestelijke verzorger af op de achtergrond
van zijn bewoners of cliënten. Zonodig wordt dan ook
een imam of winti ingeschakeld. In de meeste instellingen is ook voorzien
in een humanistisch raadsman of -vrouw. Bovendien dient er op het punt van
geestelijke verzorging afstemming plaats te vinden met de cliëntenraad;
dit onderwerp valt immers onder het verzwaard adviesrecht.Een eventueel tekortschieten van de instelling op dit punt kan beter worden
aangepakt via de weg van overleg, op instigatie van de cliëntenraad of
andere patiënten-/cliëntenorganisaties. Het inzetten van het instrument
aanwijzing uit de Kwaliteitswet lijkt mij voor dit onderwerp niet zo geschikt.
Dat kan beter bewaard worden voor situaties waarbij de kwaliteit van zorg
echt in gevaar is.Vraag van mevrouw Van Geen (D66) over de uitkomsten van
Second World Assembly on Ageing in MadridDe Nederlandse vertaling van het Madrid-International Actionplan on Ageing
zal u in december 2002 worden toegezonden. Bij deze gelegenheid zal ook nader
worden ingegaan op het vervolg van het actieplan in Nederland. Een leidraad
voor het vervolg is de Regionale Implementatiestrategie die in september 2002
in Berlijn is vastgesteld op de Ministeriële Conferentie van de Economische
Commissie voor Europa van de Verenigde Naties (UN/ECE). Overigens ben ik de
overtuiging toegedaan dat het kabinetsbeleid met het oog op de vergrijzing
in belangrijke mate voldoet aan de in Madrid en Berlijn aangenomen plannen.Vraag van de heer Van Geen (D66) over AWBZ-verstrekkingGemeenten voeren inderdaad de Wvg uit, die overigens geen AWBZ-verstrekking
is, en hebben daarvoor middelen uit het Gemeentefonds beschikbaar. Uit de
derde evaluatie Wvg blijkt dat de verschillen tussen gemeenten (die het logische
gevolg zijn van deze decentrale uitvoering) door gebruikers als rechtsonzekerheid
wordt ervaren. Tegen deze achtergrond heeft de toenmalige minister van SZW,
in overleg met de gebruikersorganisaties en de VNG, in het Wvg-protocol nader
invulling gegeven aan het begrip «verantwoorde voorzieningen».
Het protocol is bedoeld om tot een meer uniforme wetstoepassing te komen,
gericht op een bredere rechtszekerheid voor cliënten met het oog op hun
specifieke situatie. Met betrekking tot de aanvraagprocedure is in het protocol
opgenomen dat deze voor de cliënt zo min mogelijk belastend moet zijn
en dat het gemeentebestuur van begin af aan duidelijkheid biedt over de procedure
waardoor de aanvrager inzicht krijgt in de stappen in de procedure en de daarmee
gemoeide tijd. De gemeente heeft zich bij de aanvraagprocedure te houden aan
de grenzen die de Awb daarvoor stelt. In het protocol is hieromtrent verder
opgenomen dat bij dreiging van een overschrijding van termijnen het gemeentebestuur
de aanvrager informeert, onder vermelding van de oorzaken en van de vermoedelijk
wel realiseerbare afhandeltermijn. Indien de aanvrager meent dat er sprake
is van een niet meer redelijke overschrijdingstermijn, kan deze uiteraard
een beroep doen op alle rechtsmiddelen die hem op grond van de Awb en het
Burgerlijk Wetboek ter beschikking staan. De vraag met betrekking tot schadevergoeding
is zo algemeen gesteld dat ik daar slechts in algemene zin op kan antwoorden.
Zo is niet duidelijk of bedoeld wordt dat de gemeente of de leverancier een
verwijt gemaakt wordt. Indien blijkt van verwijtbaar onrechtmatig handelen
oordeelt de betrokken rechterlijke instantie over de aansprakelijkheid.Vraag van mevrouw Van Geen (D66) over hoe de regering
de braindrain van academische ziekenhuizen gaat oplossen en hoe wordt tegemoet
gekomen aan de toegenomen vraag naar huisartsenzorgHet huisartsentekort is een relatief probleem: op 1 januari 2002 zijn
er zo'n 620 praktijkzoekende huisartsen. Op dit moment beginnen per jaar meer
dan 400 mensen met de opleiding tot huisarts. De uitbreiding van de opleidingscapaciteit
loopt al van 420 in 2001 tot 670 in 2004. Er is geen noodzaak voor verdere
uitbreiding.Voor de uitbreiding van de opleidingscapaciteit kijkt de regering niet
anders over de grenzen dan dat er, in het kader van uitwisselingsprogramma's,
studenten een deel van hun opleiding in het buitenland kunnen volgen. Een
voorwaarde voor deze uitwisselingsprogramma's is dat de kwaliteit van het
onderwijs is gewaarborgd. Daar ligt overigens de eerste verantwoordelijkheid
bij de betrokken onderwijsinstellingen.Vraag van mevrouw Van Geen (D66) over arbeidsvoorwaarden
voor verplegenden en verzorgendenHet introduceren van regionale beloningsverschillen is niet dé
oplossing voor de arbeidsmarktschaarste. Daar zitten tal van haken en ogen
aan, bijvoorbeeld hoe de probleemregio's te bepalen en hoe ze af te grenzen,
welke indicatoren te gebruiken, hoe deze beloningsverschillen in te passen
in het Nederlandse systeem van arbeidsverhoudingen, hoe te voorkomen dat ze
ontaarden in haasje-over-reacties tussen regio's en tussen instellingen onderling,
hoe het te richten op extra personeel van buiten de zorg in plaats van alleen
op reallocatie van bestaand personeel.Sociale partners in de betrokken sectoren, die primair verantwoordelijk
zijn voor de totstandkoming en de inhoud van CAO's, hebben zich nog niet positief
geuit over een dergelijke aanpak. Wel zijn CAO's inmiddels al zodanig geflexibiliseerd
dat er veel maatwerk mogelijk is. Er zijn voorbeelden van andere maatregelen om het werken in de zorg aantrekkelijker
te maken. In Amsterdam en Rotterdam zijn voorbeelden van instellingen die
hun personeel helpen bij huisvesting, vervoer-, veiligheid-, kinderopvang
en parkeerproblemen.Op deze wijze worden problemen aangepakt die typisch zijn voor grote steden.
Daar zijn de middelen voor het voorzieningenniveau niet voor bedoeld.Vraag van de heer Rouvoet (CU) over marktwerkingDe heer Rouvoet gaat bij het interpreteren van de metafoor, die ik in
een interview met het AD heb gebruikt, verder dan ik bij het uitspreken had
vermoed. Ik heb vanzelfsprekend beroepsbeoefenaren in de zorg niet willen
vergelijken met slagers. Kern van mijn betoog was dat ik het een goede zaak
zou vinden als cliënten in de zorg de keuze hebben tussen
meerdere aanbieders. Aanbieders die zich van elkaar onderscheiden op het gebied
van service, kwaliteit en ook prijs. Dat is volgens mij ook wat wij bedoelen
als we spreken over het vergroten van de vraaggerichtheid van het zorgaanbod.
En in zo'n systeem is het ook niet erg als bij de ene aanbieder de wachtrij
wat langer is dan bij de andere. De prijs-kwaliteitverhouding van die aanbieder
kan daar immers een goede reden voor zijn.De mogelijkheden van marktwerking in de zorg zijn overigens niet eenduidig
aan te geven. Er is immers niet zoiets als de zorgsector en de marktwerking.
De omstandigheden in deelsectoren in de zorg verschillen van elkaar. Ik denk
hierbij bijvoorbeeld aan zaken als de relatieve omvang van vraag en aanbod,
de mogelijkheden die er zijn om tot de markt toe te treden of aan de mogelijkheden
die de cliënt heeft om de kwaliteit van de aanbieder te kunnen bepalen.
Ook bestaan er meer en minder heftige vormen van marktwerking. Afhankelijk
van de omstandigheden in de betreffende sector zal je moeten bepalen welke
vorm en welke intensiteit van marktwerking daar het best past.Vraag van de heer Rouvoet (CU) over bevordering verantwoord
zorggebruikDhr. Rouvoet heeft gezegd dat het goed zou zijn als mensen zich bewust
worden van de reële kosten van de eigen consumptie, dit om verantwoord
zorggebruik te bevorderen. Daar ben ik het geheel mee eens. Twee opmerkingen daarbij:Op de eerste plaats is nodig dat sprake is van reële, herkenbare
prijzen. Prestatiegerichte bekostiging moet dan ook met kracht worden bevorderd.Op de tweede plaats meen ik dat de beoogde basisverzekering zodanig vorm
gegeven moet worden, dat er een beroep wordt gedaan op de eigen verantwoordelijkheid
van de verzekerde, bijvoorbeeld door het hanteren van een eigen bijdrage of
een eigen risico.Het is aan het volgende kabinet om deze lijnen verder uit te werken. Vraag van de heer Rouvoet over huisartszorg voor bijzondere
doelgroepen m.n. gehandicaptenBij de modernisering van de huisartsenzorg wordt beoogd in toenemende
mate vraaggerichter te gaan werken. Door een versterking van de samenwerking
tussen huisartsen en andere hulpverleners in de eerstelijnsgezondheidszorg
zullen in samenspraak met zorgverzekeraars en patiënten lokale samenwerkingsarrangementen
moeten worden ontwikkeld. Deze moeten het mogelijk maken om het principe «gewoon
wat kan en speciaal wat moet» te hanteren. Op deze wijze kunnen ook
bijzondere doelgroepen gewoon optimale zorg in de buurt krijgen. Voor waar
geen eenvoudige opgave maar wel een belangrijk aandachtspunt.Vraag van de heer Rouvoet (CU) over Discussie/voorlichting
biotechnologieDe heer Rouvoet bracht het ethisch toetsingskader voor briotechnologische
ontwikkelingen ter sprake. Hij betreurt dat het debat over «biotechnologie»
na de behandeling van de integrale nota in en buiten deze kamer is verstomd.
Ik ben met hem eens dat verdergaande discussie en voorlichting op dit terrein
van groot belang is.Op dit moment wordt door zes departementen gewerkt aan de uitvoering van
de motie die ik als kamerlid bij de behandeling van de integrale nota heb
ingediend. Allereerst wordt een inventarisatie gemaakt van de bestaande kaders.
Staatssecretaris Van Geel is daarbij coördinerend, zoals ook bij de opstelling
van de Integrale Nota Biotechnologie de minister van VROM coördineerde.
Na de eerste fase zullen we op basis van de resultaten van de inventarisatie
bezien of de coördinatie bij VROM moet blijven of dat het meer voor de
hand ligt dat een ander ministerie dat doet, (zoals bijvoorbeeld VWS).In ieder geval zal er dus tussen nu en de zomer stof voor discussie komen.
Ik zal, in welke positie dan ook, er alles aan doen om het onderwerp biotechnologie
op de agenda te houden.Vraag van de heer Rouvoet (CU) over voorgenomen bezuinigingen
t.a.v. het Erfo-centrum Het Erfo-centrum heeft tot eind 2002 subsidie gekregen. Voortzetting van
de subsidie was afhankelijk van de evaluatie van het functioneren van het
centrum. De evaluatie heeft plaatsgevonden. Daaruit blijkt onder meer dat
er een behoefte bestaat aan algemene informatie over erfelijke ziekten. Aan
de hand van de evaluatie is besloten aan het centrum vanaf 1 januari 2003
opnieuw een subsidie voor drie jaar toe te kennen. Een belangrijke voorwaarde
is wel dat door het centrum een businessplan wordt opgesteld waarin onder
andere wordt aangegeven hoe de financiering na drie jaar wordt geregeld. Het
is niet de bedoeling dat het centrum structureel zal worden gefinancierd door
de overheid maar dat vanuit andere bronnen in de financiering moet worden
voorzien.Vraag van de heer Rouvoet (CU) over identiteitsgebonden
instellingenDe plaats van identiteitsgebonden zorginstellingen is vergelijkbaar met
die van bovenregionale of landelijke specialistische instellingen: Zorgkantoren
zijn gehouden de vraag naar deze instellingen door te geleiden naar de regio
van de betreffende instelling. Zolang er behoefte is aan specialistische instellingen
en concrete vraag naar identiteitsgebonden instellingen, hebben deze ook bestaansrecht.
Nieuwe instellingen worden echter niet identiteitsgebonden toegelaten. Wel
is het mogelijk dat instellingen, in overleg met hun zorgkantoor, het opnamebeleid
toespitsen op bepaalde groepen zorgbehoevenden.Overigens beoogt de Modernisering
van de AWBZ meer dynamiek en diversiteit in het aanbod tot stand te brengen,
waardoor de keuzevrijheid van de cliënt tot zijn recht kan komen. Daaronder
is ook begrepen het zorgaanbod op basis van een levensbeschouwelijke signatuur.Vraag van de heer Rouvoet over Palliatieve zorgIk kan bevestigen dat het bedrag van € 10 miljoen structureel
is en doorloopt in 2003 en volgende jaren.In de brief van 6 mei jongstleden is de kamer geïnformeerd over de
verdeling van de zogenaamde Rouvoet-middelen beschikbaar voor de versterking
van palliatieve zorg. Het bedrag komt ten gunste van een aantal
beleidsvoornemens gericht op palliatieve zorg, die eveneens in de brief van
6 mei worden genoemd. Vele van deze beleidsmaatregelen zijn inmiddels gerealiseerd
of worden in gang gezet.Vraag van de heer Van der Vlies (SGP) over het verkorten
van de wachtlijstenHet project in Limburg verdient als goed praktijkvoorbeeld naar mijn mening
zeker bredere toepassing. Het is bekend dat de zekerheid van crisisopvang
het aantal indicaties uit voorzorg vermindert. Elke zorgaanbieder kan met
het zorgkantoor in de regio afspraken maken over crisisopvang. Het Operationeel
Team Wachtlijsten dat in de regio's initiatieven aanjaagt kan bijdragen aan
het verder promoten van dergelijke initiatieven.Vraag van de heer Van der Vlies (SGP) over kwaliteit/specialisten
Flevoland/resultaten experimentenDe constatering dat er geen bewijzen zijn dat er bij een bereikbaarheid
van 45 minuten geen kwalitatief onverantwoorde zorg geleverd wordt betekent
dat de norm van 45 minuten acceptabel is. De formulering is afkomstig van
inhoudelijk deskundigen. De dubbele ontkenning in de formulering komt negatief
over, ik streef ernaar om in overleg met dezelfde inhoudelijk deskundigen
een meer positieve formulering te kunnen bereiken. Natuurlijk is de waarborging
van voldoende kwaliteit daarbij uitgangspunt.Zonder een mening te willen geven over de door de heer van der Vlies genoemde
concrete casus is het, juist vanuit de optiek van het waarborgen van kwaliteit,
denkbaar dat een aanstelling met een specialist niet verlengd wordt.Omdat de experimenten pas op 1/1/2003 van start gaan is het nu nog niet
mogelijk om resultaten te presenteren.Vraag van de heer Van der Vlies (SGP) over het aanbod
van huisartsenVan de kant van de Huisarts- en Verpleeghuisarts RegistratieCommissie
en vanuit huisartsenopleidingen hebben mij signalen bereikt, dat het vinden
van voldoende kwalitatief goede kandidaten inderdaad moeilijker wordt.Op dit moment wordt intensief overleg met de LHV en ZN gevoerd rond de
aanpak modernisering huisartsenzorg. Daarbij is de vraag hoe het beroep huisarts
aantrekkelijker is te maken, één van de hoofdthema's.De huidige praktijkorganisatievorm (solopraktijken), het probleem van
de moeilijk realiseerbare combinatie van werk met zorgtaken en de toenemende
behoefte aan deeltijdwerken nodigen de afgestudeerde huisartsen waarvan steeds
meer vrouwen deel uit maken, niet uit tot vestiging.Een moderne werkomgeving met groepspraktijken met mogelijkheden voor deeltijdwerken
en combineren van werk en zorgtaken zal het beroep meer aantrekkelijk moeten
maken.«Opleiden wat er mogelijk is» is het motto voor overheid en
partijen uit het veld. Maar alleen meer opleiden zal de nood op korte termijn
niet verlichten. Zelfs met een onbeperkt opleidingsaanbod zijn onvoldoende
gegadigden te vinden om in de opleiding in te stromen.De aanpak van het probleem zal daarom een bredere inzet moeten hebben.
Taakherschikking en de inzet van nieuwe beroepen zoals de «physician
assistents» kunnen daarbij een belangrijke bijdrage leveren.Bij de aanpak van het huisartsenprobleem gaat het dus om:1. meer opleiden;2. taakherschikking door inzetten van praktijkverpleegkundigen etc. en 3. het creëren van «goede» moderne werkplekken.Dat is allemaal nodig om het beroep voor de afgestudeerden en de basisartsen
weer aantrekkelijk te maken en hen voor dit vak te behouden.Vraag van de heer Van der Vlies (SGP) over bereikbaarheid
huisartsenpostenDe ontwikkeling van de huisartsenposten is zeer snel tot stand gekomen
en draagt aanzienlijk bij om de werkdruk van huisartsen te verlichten.In een aantal gevallen is de bereikbaarheid en de service in de avond
nacht en weekenden verbeterd. Maar dit is nog niet op alle plaatsen het geval.
Huisartsen en verzekeraars zijn ondertussen bezig om te zoeken naar aanvullende
oplossingen. Een goede voorlichting in de regio over de bereikbaarheid maakt
hier onderdeel van uit.Ik heb inmiddels aan het RIVM gevraagd een overzichtkaart op te stellen
over de spreiding en de toegankelijkheid. (zal binnenkort op www.zorgatlas.nl
worden gepubliceerd) Verder zal de Inspectie Gezondheidszorg volgend jaar
onderzoek doen naar de bereikbaarheid van de huisartsenposten. Vooralsnog
wacht ik dit onderzoek af.Vraag van de heer Van der Vlies (SGP) over behouden van
apotheekvoorziening in landelijke gebiedenIn tegenstelling tot de opmerking van de heer van de Vlies waardeer ik
de positie van de apotheekhoudende huisarts wel degelijk. Dit komt ook tot
uitdrukking in het wetsvoorstel met betrekking tot de nieuwe Geneesmiddelenwet
waarin de positie van de apotheekhoudende huisarts wordt gecontinueerd. Overigens
kan de «apothekerszorg» in landelijke gebieden en kleine kernen
een impuls krijgen door het afschaffen van artikel 19 van de Wet op de geneesmiddelenvoorziening.
(De verplichting dat een apotheker zijn beroep slechts in één
apotheek mag uitoefenen). Dan zal het immers mogelijk zijn dat een apotheker
meerdere apotheekvestigingen bestiert. Hierdoor is het bijvoorbeeld mogelijk
dat twee apotheekvestigingen die op zich zelf economisch minder of niet rendabel
zijn, toch kunnen bestaan. Dergelijke apotheekvestigingen kunnen dan gedurende
een gedeelte van de dag open zijn. Hierdoor wordt in landelijke gebieden de
apotheekfunctie gewaarborgd. Wat de kwalitatieve aspecten van het werkzaam
zijn in meerdere apotheken zal de KNMP specifieke kwaliteitsnormen ontwikkelen
en deze opnemen in de Nederlandse apotheek norm (NAN). Daarnaast wordt een
vorm van toezicht uitgeoefend door de zorgverzekeraars die immers voldoende
zorg van goede kwaliteit moeten contracteren op grond van de Ziekenfondswet.Vraag van de heer Van der Vlies (SCP) over kwaliteitseisen
van de Palliatieve zorgDe heer van der Vlies noemt een aantal belangrijke aspecten rondom palliatieve
zorg, zoals de kwaliteit van de zorg, wensen en behoeften
van terminale patiënten, aandacht voor palliatieve zorg in de opleidingen
en de mogelijkheden van pgb in hospices. In het algemeen is het zo dat instellingen
gebonden zijn aan het leveren van verantwoorde zorg. Dat geldt ook voor palliatieve
zorg. Ondanks de vele verbeteringen in de afgelopen jaren kan gezegd worden
dat palliatieve zorg nog steeds in ontwikkeling is. Bij instellingen en beroepsbeoefenaren
mag palliatieve zorg zich verheugen in een steeds groeiende belangstelling.
Ook wordt men steeds bewuster van het belang ervan. Een aantal belangrijke
ontwikkelingen:– beroepsbeoefenaren en instellingen ontwikkelen kwaliteitsrichtlijnen
voor palliatieve zorg, vanuit het perspectief van patiënten/cliënten;– verbetering van de kennis van beroepsbeoefenaren specifiek voor
palliatieve zorg producten (los van euthanasie) inpassing in het initiële
onderwijs en voor bij- en nascholingen;– ketenzorg voor terminale patiënten (netwerkvorming) ter verbetering
van de samenwerking en onderlinge communicatie tussen beroepsbeoefenaren.Deze ontwikkelingen worden door de overheid gestimuleerd. Bij brief van
21-11-2002 heb ik u hierover geïnformeerd.Tot slot zal het in de nieuwe pgb regeling mogelijk zijn om zorg in te
kopen met een pgb in een hospice, met uitzondering van verblijf en behandeling.Vraag van de heer Van der Vlies (SGP) over de belemmering
breken met prostitutieGelet op de belemmeringen die in de motie-Van der Staaij worden genoemd
moet vastgesteld worden dat de mogelijkheden voor de minister van VWS om die
weg te nemen beperkt zijn.Het is primair een gemeentelijke verantwoordelijkheid om deze groep hierbij
te ondersteunen. Een aantal gemeenten heeft specifieke hulp- en opvangvoorzieningen
voor prostituees. Het rijk ondersteunt het gemeentelijke beleid op diverse
manieren. Allereerst is het mogelijk om specifieke opvangvoorzieningen voor
prostituees te financieren uit de specifieke uitkering vrouwenopvang of maatschappelijke
opvang die centrumgemeenten van VWS ontvangen. Verder is vorig jaar extra
geld toegevoegd aan de uitkering van Leeuwarden voor het opvanghuis voor jonge
prostituees «Asja». In het kader van het Nationaal Actieplan aanpak
seksueel misbruik van kinderen is ook aandacht besteed aan projecten voor
jeugdige prostituees, waaronder uitstapprogramma's. Over dit onderwerp is
ook een handboek voor gemeenten ontwikkeld.Vraag van de heer Van der Vlies (SGP) betreft uitgaven
in de gezondheidszorg ten gevolge van ongezond gedragDe verleden week gepresenteerde Volksgezondheid Toekomstverkenning heeft
wederom de focus gericht op dit belangrijke beleidsvraagstuk. Op 22 november
jl. heeft de Minister mede namens het kabinet VTV 2002 aangeboden aan uw Kamer
en tevens een eerste reactie gegeven op de bevindingen van het RIVM. In de
aangekondigde nota over preventiebeleid waarin landelijke prioriteiten op
het gebied van preventie worden gesteld, zullen veel van de conclusies en
aanbevelingen van de VTV in ogenschouw worden genomen. Als gevolg van de demissionaire
status van het huidige kabinet is besloten de nota preventiebeleid door een
volgend kabinet te laten uitbrengen. Kortheidshalve verwijs ik naar de brief
aan de Kamer dd. 21-11-2002 over het VTV rapport.Vraag van de heer Van der Vlies (SGP) over slachtofferhulpVWS heeft met ingang van 2003 haar verantwoordelijkheid inclusief de beschikbare
middelen voor de Vereniging Slachtofferhulp Nederland overgeheveld aan het
ministerie van Justitie.Vraag van de heer Van der Vlies (SGP) betreft extra geld
voor sportaccommodaties en evenementenbeleidReeds in de nota Kansen voor Topsport (TK 1998–1999 26 429,
nr. 2) is het voornemen uitgesproken om meer grote sportevenementen naar Nederland
te halen. Dit vanwege het grote maatschappelijke belang van de sport. Hiervoor
zijn geschikte topsportaccommodaties nodig. Voor een aantal takken van sport
ontbreken deze, zoals voor het zwemmen, indoor atletiek en baanwielrennen.
Voor andere takken van sport kunnen tijdelijke accommodaties geschikt worden
gemaakt, zoals bijvoorbeeld voor tennis en volleybal.Eind 2001 is op nadrukkelijk verzoek van de Kamer – bij een drietal
amendementen – extra geld beschikbaar gekomen voor het intensiveren
van het topsportevenementen- en accommodatiebeleid. In de brief van juli 2002
(TK 2001–2002 26 429 nr. 11) is de Kamer over de concrete invulling
van de amendementen geïnformeerd. Een van de actiepunten betrof de aanpassing
van de subsidieregeling.De subsidieregeling onlangs aan de Kamer gezonden (TK 2002–2003
26 429 nr 12).In de regeling is duidelijk aangeven hoe de prioriteiten bij het toekennen
van subsidie voor evenementen en accommodatie wordt gesteld.Bijvoorbeeld dat de Sportbonden altijd betrokken moeten zijn bij de aanvraag.
Het zijn immers sportbonden die nationale en ook internationale topsportevenementen
(Europese en Wereld kampioenschappen) krijgen toegewezen en organiseren. Daarnaast
is een van de voorwaarden tot subsidiering het maatschappelijk belang van
het toernooi/evenement.Vraag van de heer Jense (LN) over het plan voor spreiding
van ziekenhuiszorg, negeren aanwijzing, wat zijn concrete ontwikkelingIn feite heb ik met mijn brief van 20 november jl over het bereikbare
ziekenhuis de spreiding vastgelegd. In die brief heb ik ook aangegeven dat
enkele thema's nog nader uitgewerkt moeten worden. Voor 1 december ontvang
ik de plannen van aanpak van de IJsselmeerziekenhuizen en het ziekenhuis Walcheren.
Dat zijn in feite de laatste ontwikkelingen. Van het negeren van een aanwijzing
is geen sprake.Vraag van de heer Jense (LN) over signalen aan bestuurlijke
organisatie van ziekenhuizenEr komen dagelijks veel signalen binnen op het departement, maar signalen
zoals bedoeld in de vraag zijn niet bekend Vraag van de heer Jense (LN) over bevoordelen van zorgverzekeraars
van privé-kliniekenHet departement heeft geen signalen dat er verzekeraars zijn met privé-klinieken
binnen de eigen organisatie. Er zijn derhalve ook geen signalen dat er sprake
zou zijn van een bevoordeling van deze klinieken.Vraag van de heer Jense (LN) wordt er nog afspraken gemaakt
over de 4 Mobile Medisch TeamsEr zijn op dit moment in ons land 4 Mobiele Medische Teams paraat van
schemer tot schemer voor de helikoptervoorziening. Voorts zijn nog zes andere
Medische Mobiele Teams op basis van beschikbaarheid inzetbaar. De Landelijke
Vereniging voor Traumacentra heeft zeer recent aangegeven dat zij binnenkort
met een uitgewerkt voorstel komen over de wijze waarop in ons land vorm gegeven
kan worden aan een adequaat en betaalbaar systeem van Medische Mobiele Teams
in het kader van totale traumazorg (spoedeisende medische hulpverlening).
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-20022003-1888-1914.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl