Behandeling wetsvoorstel Wijziging van de Auteurswet 1912 en de Wet op de naburige rechten in verband met richtlijn nr. 93/83/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel (Pb/EG L 248) (23813)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1995-1996, pag. 3465-3439

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

23-01-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

nr. 45, pagina 3465-3439

23-01-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 23813Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Opheffing van het bezwaar van de Algemene Rekenkamer ten aanzien van de rechtmatigheid van de uitgaven ten laste van hoofdstuk VIII (Ministerie van Onderwijs en Wetenschappen) van de begroting van uitgaven van het Rijk voor het jaar 1994 met betrekking tot rechtspositionele uitkeringen (24436)Pagina 3412-3412
Regeling van werkzaamheden (dinsdag 23 januari 1996)Pagina 3401-3404
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van hoofdstuk VIII (Ministerie van Onderwijs en Wetenschappen) van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten voor het jaar 1994 (Slotwet/rekening) (24302)Pagina 3412-3412
Behandeling wetsvoorstel Wijziging van het Wetboek van Strafrecht en andere wetten met het oog op de opneming in het Wetboek van Strafrecht van eenvormige strafbepalingen inzake het verstrekken van onware gegevens en het nalaten te voldoen aan wettelijke verplichtingen om tijdig gegevens te verstrekken (concentratie strafbaarstelling frauduleuze gedragingen) (23993)Pagina 3435-3435
Behandeling wetsvoorstel Wijziging van de Wet op de rechterlijke organisatie en andere wetten in verband met de opheffing van de functie van verkeersschout (24055)Pagina 3435-3435
Vragen van het lid Scheltema-de Nie aan de minister van Binnenlandse Zaken over de berichten in de pers over de provinciale politiePagina 3409-3411
Behandeling wetsvoorstel Wijziging van de Auteurswet 1912 en de Wet op de naburige rechten in verband met richtlijn nr. 93/83/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 27 september 1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via de kabel (Pb/EG L 248) (23813)Pagina 3465-3439
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Wijziging van de Ontgrondingenwet en andere wetten (23568)Pagina 3411-3411
Behandeling wetsvoorstel Goedkeuring van de op 15 juni 1990 te Dublin tot stand gekomen Overeenkomst betreffende de vaststelling van de Staat die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat bij een van de Lid-Staten van de Europese Gemeenschappen wordt ingediend (23659)Pagina 3421-3435
Vragen Tweede-Kamerlid Van Heemst (PvdA) over invoering van een nieuw politiewapen i.v.m. introductie peperspayPagina 3404-3405
45ste vergadering; 23 januari 1996Pagina 3401-3401
Stemmingen in verband met het wetsvoorstel Aanpassing van de Spoorwegwet en de Wet personenvervoer aan Richtlijn nr. 91/440 EEG en Verordening (EEG) nr. 1893/91 (24042)Pagina 3411-3412
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 22 januari 1996)Pagina 3439-3440
Voortzetting van de behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Rijkswet op het Nederlanderschap (23594, R1496)Pagina 3412-3421
Vragen van het lid Soutendijk-van Appeldoorn aan de minister van Justitie, over de uitspraken van hoofdcommissaris Nordholt zaterdag jl. in Het Parool en over de ontvreemding van een sleutel uit het Amsterdamse justitiecomplexPagina 3405-3409

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de behandeling van:
 
 het wetsvoorstel Wijziging
van de Auteurswet 1912 en de Wet op de naburige rechten in verband met richtlijn
nr. 93/83/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 27 september
1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht
en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via
de kabel (Pb/EG L 248) (23813).
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik stel mij voor, uiterlijk om 19.00 uur de beraadslaging over dit wetsvoorstel
te sluiten.
 
 
 
 
 
 De algemene beraadslaging wordt geopend.
 
 
 
 
 
 De heer Middel (PvdA):
 
 Voorzitter! Vandaag behandelen wij alweer een wetsvoorstel betreffende
een wijziging van de Auteurswet 1912, in verband met de implementatie van
een Europese richtlijn. Na wijzigingen van de Auteurswet als gevolg van de
richtlijnen betreffende, kort gezegd, de computersoftwareverhuur, het leenrecht
en enkele naburige rechten, en daarna harmonisatie van de duur van het auteursrecht,
staat vandaag de coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het
auteursrecht en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de
doorgifte via de kabel op het programma.
 
 Voor alle duidelijkheid: de fractie van de Partij van de Arbeid heeft
er geen behoefte aan, na de uitvoerige schriftelijke beantwoording van de
door onze en andere fracties gestelde vragen – waarvoor ik de minister
overigens hartelijk dank – nu nog uitgebreid het onderhavige voorstel
te bespreken. Ook wij hebben kennis genomen van de bezwaren, geuit door organisaties
van rechthebbenden, tegen het voorgestelde systeem van collectief beheer van
de kabelrechten. Gelet op deze bezwaren van rechthebbenden, en gelet op het
feit dat de kabelexploitanten geen bezwaar zouden hebben tegen een wijziging
van het voorstel, is het een goede zaak dat de minister heeft besloten het
onderhavige voorstel zo te wijzigen dat tegemoet wordt gekomen aan de rechthebbenden.
 
 De fractie van de Partij van de Arbeid heeft daarom met instemming kennis
genomen van de voorgestelde aanpassing van de artikelen 26a Auteurswet en
14a Wet op de naburige rechten, in die zin dat het in artikel 9, eerste lid,
van de richtlijn opgenomen model onverkort wordt opgenomen. Dit model staat
toe dat de huidige praktijk die, voor zover ons bekend is, goed en met ieders
instemming functioneert, kan worden voortgezet. Niettemin heeft mijn fractie
over de laatste volzin van artikel 26a nog een vraag over het begrip "rechten
die toekomen aan omroeporganisaties". Worden daarmee, naast de eigen rechten
en/of aan de omroep overgedragen rechten, ook bedoeld de aan de omroep gelicenseerde
rechten? Omvatten de in artikel 10 van de richtlijn genoemde overgedragen
rechten ook gelicenseerde rechten?
 
 Waar de fractie van de Partij van de Arbeid zo langzamerhand behoefte
aan heeft, is een nadere beschouwing van het begrip "openbaar maken" in de
Auteurswet. Bij de voorbereiding van de plenaire behandeling van dit wetsvoorstel
stuitte mijn fractie op een arrest van de Hoge Raad (24 december 1993, Nederlandse
jurisprudentie 94, pagina 641). Dit arrest betreft de kleine kabelnetten.
De vraag die moest worden beantwoord, was of de in de rechtspraak ontwikkelde
criteria voor grootschalige centrale antenne-inrichtingen ook gelden voor
draadomroepinrichtingen van min of meer beperkte omvang. Naar het oordeel
van de Hoge Raad ligt het niet op de weg van de rechter, een kwantitatief
criterium, zoals een bepaald aantal van bij een gemeenschappelijke antenne-inrichting
aangeslotenen, vast te stellen, op grond waarvan de verrichtingen van bepaalde
gemeenschappelijke antenne-inrichtingen zouden zijn uitgezonderd van het vereiste
van toestemming van de auteursrechthebbenden. De rechter zegt dus eigenlijk
met andere woorden: bij gebrek aan nadere wetgeving moet ik, gegeven het openbaarmakingsbegrip
in de Auteurswet, zo beslissen. Het woord is dus aan de wetgever.
 
 Nu speelt een dergelijk probleem niet alleen bij de kabeldoorgifte. De
laatste tijd bereiken ons steeds vaker signalen, dat het maatschappelijk draagvlak
voor het auteursrecht afneemt. Deels wordt dit veroorzaakt door het toenemend
aantal rechten en rechthebbenden. De negatieve geluiden die de laatste tijd
over de uitbreiding van auteursrechten zijn te beluisteren, ook in deze Kamer,
en zeker ook bij de collega's aan de overkant, zijn echter bij nadere analyse
voor een deel terug te voeren op het door de rechter zeer ruim geïnterpreteerde
begrip "openbaar maken". Ieder nieuw geïntroduceerd recht wordt immers
weer aan dit centrale begrip in de Auteurswet gekoppeld. Dit begrip staat
al sinds 1912 in de Auteurswet. Daarna zijn er nieuwe vormen van communicatie,
onder andere radio en televisie, gekomen. De rechtspraak heeft vrijwel steeds
in voorkomende gevallen geconstateerd dat er sprake was van een nieuwe openbaarmaking.
De rechter spreekt zich echter niet uit over de rechtvaardiging. Dat is logisch,
want hij gebruikt slechts het gereedschap dat hem door de wetgever wordt aangereikt.
 
 De fractie van de Partij van de Arbeid hecht aan een gezond auteursrecht,
met voldoende maatschappelijk draagvlak. Naar onze overtuiging is dit slechts
mogelijk indien zowel aan rechthebbenden als aan gebruikers recht wordt gedaan.
Een auteursrecht dat alleen wordt gedragen door een wettelijk verbodsrecht,
zonder maatschappelijke steun, is op termijn geen lang leven beschoren. Ik
wil daarom namens mijn fractie de minister verzoeken een onderzoek te doen
naar het functioneren van het begrip "openbaar maken" in de Auteurswet en
het resultaat in een notitie aan de Kamer te doen toekomen en dat op niet
al te lange termijn.
 
 Enkele vragen die daarbij aan de orde kunnen komen, zijn de volgende.
Hoe leggen andere landen binnen de Europese Unie dit begrip uit? Wat zijn
de onderlinge verschillen en in hoeverre verschillen zij van de Nederlandse
situatie? In hoeverre zijn de grenzen van het begrip verdragsrechtelijk bepaald?
Wordt de in artikel 12, lid 2, van de Auteurswet opgenomen beperking, familie,
vrienden of daaraan gelijk te stellen kring, door de rechter te beperkt uitgelegd
of niet? Is bijvoorbeeld gezinsvervangend wonen een factor waarmee rekening
zou moeten worden gehouden? Wellicht dat wij, na consultatie van rechthebbenden
en gebruikers over deze notitie een algemeen overleg kunnen voeren, waarin
de vraag centraal staat of het begrip "openbaar maken" in artikel 12, lid
2, van de Auteurswet in de huidige tijd nog voldoet, dan wel aanpassing behoeft.
 
 Ik heb overwogen om op dit punt een amendement in te dienen, maar het
leek mij, gezien het onderwerp en de omgangsvormen in deze Kamer beter om
eerst te volstaan met een verzoek aan de minister.
 
 
 
 
 
 Mevrouw De Koning (D66):
 
 Mijnheer de voorzitter! Veel later dan de bedoeling was, spreken wij vanavond
hier afsluitend over wetsvoorstel 23813. Er ligt nu iets voor ons dat grosso
modo een wettelijke bevestiging is van wat in de Nederlandse praktijk gebruikelijk
is. Het stemt ook ons tot enige vreugde dat de minister de gedachte aan een
eigen rechtenorganisatie met een monopoliepositie in artikel 26a wijselijk
heeft verlaten en onder invloed van het veld ervoor heeft gekozen de goedwerkende
collectieve contractspraktijk in stand te laten.
 
 Ik wil er wel een opmerking over maken. Het is opvallend dat wij in deze
tijd van deregulering, opheffing van adviesorganen, transparantie en zin voor
maatschappelijke werkelijkheid, komen tot een voorstel dat op veel fronten
op hevig verzet stuitte en dat veel verder ging dan de richtlijn eiste. In
een van de brieven van staatssecretaris Nuis, die wij hier moeten ontberen –
helaas, want ik had allerlei vragen aan hem – wordt gesteld dat het
nu eenmaal ongebruikelijk is bij implementatiewetgeving, extern het oor te
luisteren te leggen alvorens tot voorstellen te komen. Is dat praktisch? Ik
zou hopen dat dit in de naaste toekomst iets minder ongebruikelijk
wordt. Ik denk bijvoorbeeld aan de wetgeving inzake consumentenbescherming,
die uit Brussel op ons af komt. Geen zinnig mens zal betwisten dat het nuttig
is om op ambtelijk niveau de ervaringen van de Consumentenbond te vernemen.
 
 Waar gaat het om? De richtlijn zegt het zelf: zo goed mogelijk eerlijke
mededinging bevorderen en hinderpalen verwijderen in het belang van vrij verkeer
van diensten. Wat artikel 26a betreft, steunen wij de weg die de minister
is gegaan, al is er wel een bezwaar tegen aan te voeren, namelijk dat meerdere
organisaties per categorie zich kunnen melden als collectieve belangenbehartiger.
Ik laat het even voor wat het is, maar het kan verwarring scheppen. Ik zeg
dit tegen de achtergrond van een beetje intrigerende zin in de memorie van
toelichting, waarin de minister zegt nu niet te willen kiezen voor een extern
toezichthoudend orgaan – wat overigens door sommigen betreurd wordt –
in afwachting van een brede discussie over een wenselijke toezichtsstructuur.
Bestaan daar al gedachten over? Zo ja, dan zouden wij die graag horen. U bent
het er wellicht mee eens dat de huidige hoeveelheid auteursrechtenbureaus
en inningsorganisaties voor een buitenstaander al lang niet meer te volgen
is: Lira, Burafo, Vevam, Sekam, Agicoa, om nog maar niet te spreken van de
Stemra en de Buma. Het lijkt wel Esperanto. En dan zijn er nog de Sena en
de Siror, waar wij nog over te spreken komen.
 
 In de discussie op schrift tot nu toe komen een paar dingen steeds terug,
bijvoorbeeld de definitie van het begrip "omroeporganisatie", die niet in
de wet is opgenomen maar wel in de nota naar aanleiding van het verslag. Die
definitie luidt als volgt: als omroeporganisatie kan worden aangemerkt de
instelling die omroepprogramma's verzorgt, dat wil zeggen voorbereidt, samenstelt
en uitvoert, en onder haar verantwoordelijkheid uitzendt of doet uitzenden.
Onder deze definitie valt naar mijn smaak wellicht ook de kabelexploitant
die een pluspakket via abonnee-TV doorgeeft.
 
 Valt bijvoorbeeld Filmnet er niet onder? En zo ja, valt het daarmee niet
onder de uitzondering van diegenen die verplicht zijn collectief hun belangen
te verdedigen en rechten te claimen? De minister zegt zelf – of misschien
was het de staatssecretaris – dat commerciële satellietprogramma's
al jaren een schoon produkt aan de kabel aanbieden; dat is de praktijk. Dat
geldt bijvoorbeeld ook voor Filmnet, maar dat draagt ook nog gelden af voor
kabeldoorgifte. Is dat dan de bedoeling?
 
 En hoe kijkt de minister aan tegen het probleem van ditzelfde Filmnet,
dat met succes in België de kabel verbood de BBC door te geven omdat
daar de film "Indecent Proposal" was te zien, waarop Filmnet nu juist de exclusieve
rechten had gekocht. In Nederland was het voor een verbod net te laat, maar
hoe verhoudt dit zich tot de verplichting van de kabelmaatschappijen tegenover
in dit geval de BBC? Dekt de wetgeving eigenlijk dergelijke kwesties?
 
 Interessanter is misschien nog de vraag omtrent abonnee-TV. Valt dat naar
het oordeel van de bewindslieden onder de werking van de richtlijn van het
regime of niet? Naar mijn mening is dat zeer de vraag. Er wordt immers rechtstreeks
aan de consument geleverd en ook met hem afgerekend. Kanalisering van het
rechtenbeheer is dus niet nodig en niemand wil dat ook. Bovendien en vooral
voldoet abonnee-TV naar mijn idee ook niet aan de definitie van artikel 1,
lid 3, van de richtlijn.
 
 Daarmee kom ik ook aan het onderwerp dat collega Middel aansneed, namelijk
de openbaarmaking. Is er sprake van gelijktijdige, ongewijzigde en integrale
doorgifte? Het is de vraag. Ook artikel 12 van de Auteurswet wijst in de richting
van een oordeel waar ik toe neig: abonnee-TV valt niet onder de werking van
dit regime. Graag hoor ik de mening van de bewindslieden op dit punt. En overigens
wil ik op dit moment graag zeggen dat ik het verzoek van collega Middel van
harte ondersteun.
 
 De kwestie van abonnee-TV is voor ons in de naaste toekomst van groot
belang. Dat kan het althans zijn als de KNVB in zee gaat met de combinatie
NOS/Filmnet. Abonnee-TV zal dan een wezenlijke positie in ons medialandschap
innemen en bovendien is het de vraag of de eerder genoemde pluspakketten,
straks aangeboden door de kabelexploitanten, als abonnee-TV worden beschouwd.
 
 De artikelen 26b en 26c handelen over goede trouw en bemiddeling. Evenals
de VK vraag ik mij af of deze artikelen nu wel of niet ook op de omroeporganisaties
slaan, gezien de terugverwijzing naar artikel 26a, waar beide betreffende
organisaties uitgesloten werden. Hoe moeten wij dat zien? Verdient wellicht
alleen de redactie bijstelling? Dat kan haast niet anders. Overigens komt
ook ons het bijzondere bemiddelingsmodel als niet al te gelukkig voor, maar
hierin hebben wij kennelijk weinig keus.
 
 Afsluitend, denk ik inderdaad dat wat nu voor ons ligt voor alle partijen
als een zeer redelijke wettelijke regeling wordt beschouwd van wat in onze
praktijk gebruikelijk is.
 
 
 
 
 
 De heer Verhagen (CDA):
 
 Voorzitter! De CDA-fractie kan instemmen met het wetsvoorstel zoals het
voorligt, om de doodeenvoudige reden dat de minister bij de nota van wijziging
heel nadrukkelijk rekening heeft gehouden met de inbreng van de zijde van
de Kamer in het verslag en ook met de discussie die in het veld is ontstaan.
De grote mate van kritiek die is geuit ten aanzien van de oorspronkelijke
voorstellen is weggenomen, omdat duidelijk rekening is gehouden met wat naar
voren is gebracht. Daarom konden wij in eerste instantie volstaan met een
blanco inbreng. Dat is in het verleden wel eens anders geweest. Ik denk dat
de minister een goede vertaling heeft gegeven van de kritiek die naar voren
is gebracht. Wat dit betreft van onze kant geen enkel commentaar, uitsluitend
complimenten.
 
 Voorzitter! De CDA-fractie sluit zich aan bij het verzoek van de heer
Middel om een notitie over wat onder openbaarmaking verstaan moet worden.
Gelet op het maatschappelijk draagvlak en de noodzaak om de auteursrechten
overeind te houden in onze samenleving, denk ik dat het goed is dat wij ten
principale hierover van gedachten kunnen wisselen. Ik hoop dat wij dit op
vrij korte termijn kunnen doen.
 
 
 
 
 
 De heer Vos (VVD):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik wil beginnen met mijn tevredenheid uit te spreken
over de wijze waarop de vragen behandeld zijn die wij schriftelijk
hebben ingebracht. Aanvankelijk was die tevredenheid zelfs zo groot dat ik
ervan wilde afzien iets hierover te zeggen, maar omdat mijn collega-kamerleden
vragen hebben gesteld, maak ik van de gelegenheid gebruik om wat aanvullende
vragen te stellen.
 
 Mijn eerste punt betreft de contractsvrijheid. Wij hebben in onze inbreng
betoogd dat een auteursrechthebbende gelegenheid behoort te hebben die maatschappij
in de arm te nemen om zijn belangen te behartigen waarin hij het meest vertrouwen
heeft. Het zou onterecht zijn als slechts één collectief rechtspersoon
daartoe aangewezen was. Als ik het goed begrijp, bestaat die mogelijkheid
nu en zullen er meer rechtspersonen zijn die onderling zullen concurreren
om de auteursrechthebbenden ervan te overtuigen dat zij de beste zijn.
 
 Vervolgens wil ik de vraag aan de orde stellen wat er gebeurt met die
auteursrechthebbende die geen opdrachtgever heeft aangewezen? Uit de memorie
van toelichting heb ik opgemaakt dat dit betekent dat de man geacht wordt
te zijn ingeschreven en dat een tarief in rekening zal worden gebracht dat
voor hem gereserveerd zal worden, waarop hij te zijner tijd aanspraak mag
maken. Stel nu dat wij in Nederland een auteursrechthebbende hebben die geen
opdracht gegeven heeft, terwijl er vier of vijf organisaties zijn die zich
in beginsel druk maken over het innen van de gelden. Wie doet het dan en wie
brengt het in rekening? Het is denk ik niet de bedoeling dat het vijf keer
gereserveerd wordt.
 
 Mijn derde punt betreft de openbaarmaking. Het zou de helderheid dienen,
als de openbaarheid een onderwerp werd van een notitie waarin allerlei varianten
beschreven worden. Ik denk aan de mogelijkheid dat een kabelexploitant of
een PTV-exploitant ertoe besluit gebruik te maken van het signaal dat via
een satelliet aangereikt wordt, zijnde de eerste openbaarmaking, en dat vervolgens
via de kabel wordt doorgegeven. Beschouwt de minister dit dan als twee openbaarmakingen
of als een verlengde openbaarmaking? Welke waarde hecht de minister aan het
feit dat de signalen door de kabel gecodeerd worden doorgegeven? Is de minister
van mening dat, als zij dit niet als een openbaarmaking aanmerkt – en
dus zegt: signalen die gecodeerd via de kabel worden doorgegeven, zijn een
openbaarmaking – dit een heel vergaande consequentie kan hebben, namelijk
dat alle omroeporganisaties hun signalen gecodeerd gaan doorgeven om op die
manier te vermijden dat zij auteursrechten moet afdragen? Ik geef hiermee
aan dat de wijze waarop signalen worden doorgegeven, al of niet gecodeerd,
heel belangrijk is. Het oordeel daarover kan heel verstrekkende gevolgen hebben.
 
 
 
 
 
 Mevrouw De Koning (D66):
 
 Ik wil een aanvulling geven, want die maakt mijn vraag van zojuist ook
nog duidelijker. De BBC ging "op zwart" in België, omdat de rechten bij
een ander waren. Dat had ook hier gekund. De vraag is hoe de verhouding is
als je de boel gewoon codeert, omdat je daartoe door andere rechthebbenden
verplicht wordt. Ik vind dat een fascinerend probleem.
 
 
 
 
 
 De heer Vos (VVD):
 
 Ik zou mij wel kunnen voorstellen dat een gecodeerde doorgifte van een
signaal, hoe dat ook verkregen is, als een nieuwe openbaarmaking zou worden
aangemerkt. Ik ben heel benieuwd naar het oordeel van de minister daarover.
 
 Ik begon met de contractsvrijheid en ik eindig met de contractsvrijheid.
De strekking van de richtlijn is om de rechthebbende een heel grote vrijheid
te geven in de wijze waarop hij zijn rechten overdraagt. Maar hoe wordt die
vrijheid daadwerkelijk geïnterpreteerd? In het wetsvoorstel op het verhuur-
en uitleenrecht, dat wij in november 1994 hebben behandeld, stond bijvoorbeeld
in artikel 12a de bepaling dat een auteursrechthebbende niet de vrijheid had
afstand te doen van zijn auteursrecht. Ik vond dat toen al een ongelukkige
bepaling. Ik kan mij voorstellen dat een dergelijke constructie hier niet
geldt en dat de auteursrechthebbende daadwerkelijk vrij is of hij iets rekent
of helemaal geen aanspraak maakt op enige vergoeding.
 
 
 
 
 
 Mevrouw De Koning (D66):
 
 Voorzitter! Het onvervreemdbaar recht van een auteur is wat anders dan
afstand doen van de vergoedingsaanspraak. Dat zijn twee verschillende dingen.
 
 
 
 
 
 De heer Vos (VVD):
 
 Het ging in beide gevallen om auteursrechthebbenden. Het ging er in beide
gevallen om, dat iemand die auteursrechten heeft besluit ze te gaan exploiteren.
Wanneer het in het verhuur- en uitleengebeuren terechtkomt, mag de auteursrechthebbende
geen afstand doen van het recht, een vergoeding te vragen. Wanneer hier de
auteursrechthebbende met zijn collectieve belangenbehartiger een afspraak
maakt, kan ik mij voorstellen dat hij er belang bij heeft dat het programma
hoe dan ook breed verspreid wordt en dat hij geen aanspraak maakt op enige
vergoeding. Hij kan besluiten opnieuw te exploiteren.
 
 
 
 
 
 Mevrouw De Koning (D66):
 
 Ik geef toe dat het ingewikkeld is en dat het er nu misschien niet het
juiste moment voor is. Het is misschien wel aardig om er nog eens met elkaar
verder over te praten. U hebt gelijk dat je in het verhuur- en uitleenrecht
geen afstand kon doen van dat recht. Je kunt natuurlijk wel het geld laten
liggen. De vertaling naar de vergoedingsaanspraak is natuurlijk toch iets
anders.
 
 
 
 
 
 De heer Vos (VVD):
 
 Ik geef een korte samenvatting. Het ging om de contractsvrijheid ten opzichte
van de collectieve rechtspersoon. Het ging om de vraag wat geldt voor een
rechthebbende die niet met een collectieve rechtspersoon een contract heeft
gesloten. Het ging om de openbaarmaking, om de betekenis die aan de codering
gegeven wordt en over de contractsvrijheid die geldt in de verhouding tussen
de rechthebbende en de collectieve organisatie.
 
 
 
 
 
 Minister Sorgdrager:
 
 Voorzitter! Ik ben blij te horen dat iedereen het over het algemeen wel
eens is met de manier waarop wij voorstellen de EG-richtlijn te implementeren.
Ik heb een aantal keren het begrip "draagvlak voor het auteursrecht" gehoord,
in dit verband gekoppeld aan het begrip openbaarmaking. De Kamer heeft waarschijnlijk
ook wel mee gekregen, dat in de Eerste Kamer dat draagvlak juist steeds ter
discussie staat, ook vanwege de vraag wat wij nu verder willen met de inhoud
van het auteursrecht. Dat houdt mij en anderen bezig in de discussies,
ook in Europees verband. Het punt is natuurlijk wel dàt je in Europees
verband discussieert. Nederland participeert daarin natuurlijk.
 
 Ik ga dan meteen maar in op het onderwerp openbaarheid, omdat het allen
na aan het hart ligt. Ik kan mij voorstellen dat de Kamer wel eens een wat
uitgebreidere notitie wil over hetgeen wordt verstaan onder openbaarheid,
niet alleen in nationaal verband, maar ook in internationaal verband.
 
 
 
 
 
 De heer Vos (VVD):
 
 Mag ik, met alle respect, opmerken dat het niet over de openbaarheid gaat,
maar over de openbaarmaking?
 
 
 
 
 
 Minister Sorgdrager:
 
 Sorry! Natuurlijk! Waar ik "openbaarheid" heb gezegd, moet het zijn: openbaarmaking.
 
 Het begrip staat iedere keer ter discussie. Wij moeten er nog eens over
praten. Ik zeg toe daarnaar een onderzoek te zullen doen of te laten doen.
Wij moeten even kijken hoe wij dat organiseren. Ik zal ook bevorderen dat
dit op een redelijke termijn gebeurt, zodat de Kamer er niet eindeloos op
behoeft te wachten. Ik denk dat wij nog wel eens vaker over auteursrecht zullen
praten. Het is inderdaad de bedoeling, de huidige praktijk zoveel mogelijk
te continueren. In dit geval kan dat in overeenstemming worden gebracht met
de richtlijn.
 
 De heer Middel vroeg met betrekking tot artikel 26a of dat artikel ook
van toepassing is op de licentierechten die aan een omroeporganisatie toekomen.
Ik kan deze vraag bevestigend beantwoorden. Het betreft zowel de eigen produkties
als die welke de omroep in licentie mag uitzenden. Mevrouw De Koning vroeg
wat er gebeurt als meerdere organisaties zich met hetzelfde onderwerp bemoeien.
Deze zaken spelen nu ook een rol en worden in de praktijk op een goede manier
opgelost. Ik neem niet aan dat de praktijk verandert bij de inwerkingtreding
van deze wet. Op dit moment moeten wij dan ook geen regelingen treffen.
 
 De heer Vos stelde een vraag over de contractsvrijheid. Ook dit aspect
verloopt op dit moment zonder problemen. Laat het dan zo doorgaan. Indien
er problemen ontstaan, kunnen we altijd nog bezien of een wettelijke regeling
nodig is. Ik vind dat je zo weinig mogelijk moet regelen als blijkt dat de
praktijk goed loopt.
 
 Mevrouw De Koning sprak in dit verband over de toezichtsstructuur. In
eerdere wetsvoorstellen is dit punt aan de orde geweest. Zij sprak over een
woud van organisaties die zich hiermee bezig hielden. Wij hebben ons al meermalen
verbaasd over de gang van zaken. Ik heb inderdaad toegezegd dat ik daar nog
eens goed naar zou kijken en dat gebeurt op dit moment. Het resultaat van
die gedachtenvorming zal u bereiken.
 
 
 
 
 
 Mevrouw De Koning (D66):
 
 U spreekt over de toezichtsstructuur. De bestaande organisaties worden
dus niet aangepakt.
 
 
 
 
 
 Minister Sorgdrager:
 
 Op dit moment functioneren ze. Het gaat meer om de vraag hoe ze in de
toekomst geclusterd en beter georganiseerd kunnen worden. Ik vind ook dat
er veel organisaties zijn. Niemand weet precies waar ze voor zijn en wat ze
doen. Er zijn instanties die door meerdere organisaties worden benaderd, hetgeen
ook weer verwarring schept. Daarom wil ik nader onderzoek doen naar vereenvoudiging
van zowel de toezichtsstructuur als van de inningsstructuur.
 
 De heer Vos vroeg in verband met de openbaarmaking naar de codering. Wat
mij betreft valt gecodeerd uitzenden ook onder openbaar maken. In België
ging het erom dat er niet gecodeerd werd uitgezonden, maar dat er gewoon helemaal
niet uitgezonden werd. Het gecodeerd uitzenden slaat bijvoorbeeld op Filmnet
waar je een abonnement met een decoder voor moet hebben. In dat verband stel
ik vast dat Filmnet een omroep is en dus aan dezelfde regels is onderworpen
als bijvoorbeeld abonnee-TV. De definitie is zo ruim dat deze organisaties
daar ook onder vallen.
 
 
 
 
 
 Mevrouw De Koning (D66):
 
 Voorzitter! Ik weet niet of de vragen die eigenlijk voor de staatssecretaris
bedoeld waren, hem nog zullen bereiken. Of wordt de minister geacht, namens
hem te hebben gesproken?
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 De regering spreekt met één mond.
 
 
 
 
 
 Mevrouw De Koning (D66):
 
 Dat is inderdaad een heerlijke gedachte.
 
 Ik heb nog één vraag, maar ik weet niet of ik de minister
daarmee nu lastig kan vallen. Er is sprake van een groot en groeiend aantal
door particulieren gemaakte films die op de kabel komen. Wij hebben ook de
hele problematiek van Internet nog niet "aangeraakt". Ik hoop dat wij op korte
termijn over deze enorme problematiek, zeker auteursrechtelijk gezien, te
spreken komen in de Kamer.
 
 
 
 
 
 Minister Sorgdrager:
 
 Voorzitter! Ik heb in eerste termijn geen vragen gehoord waarvan ik dacht
dat ze specifiek door de staatssecretaris beantwoord moesten worden. Ik meen
dat ik de vragen die mevrouw De Koning gesteld heeft, beantwoord heb.
 
 De kwestie van de nieuwe media is eerder, bijvoorbeeld in het kader van
het uitleen- en verhuurrecht, aan de orde geweest. Ik heb toegezegd een notitie
te vervaardigen over de nieuwe media en dus ook over Internet en alles wat
daarmee annex is. Naar aanleiding van die notitie kunnen wij een discussie
ten principale voeren.
 
 
 
 
 
 Mevrouw De Koning (D66):
 
 Hebt u bijvoorbeeld geantwoord op mijn vraag of abonneetelevisie valt
onder dit regime?
 
 
 
 
 
 Minister Sorgdrager:
 
 Ja. Ik heb gezegd dat abonnee-TV een omroep is en onder dit regime valt.
 
 
 
 
 
 De algemene beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 
 Het wetsvoorstel wordt, na goedkeuring van de onderdelen, zonder stemming
aangenomen.
 
 
 
 
 
 Sluiting 18.47 uur
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19951996-45-3465-3439.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl