Gezamenlijke behandeling van de wetsvoorstellen: Goedkeuring van het op 31 januari 1993 te Parijs tot stand gekomen Verdrag tot verbod van de ontwikkeling, de produktie, de aanleg van voorraden en het gebruik van chemische wapens en inzake de vernietiging van deze wapens, met bijlagen (23910); Regels betreffende de uitvoering van het Verdrag tot verbod van de ontwikkeling, de produktie, de aanleg van voorraden en het gebruik van chemische wapens en inzake de vernietiging van deze wapens (Uitvoeringswet verdrag chemische wapens) (23911)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1994-1995, pag. 1371-1375

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

06-06-1995

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

nr. 33, pagina 1371-1375

06-06-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 23910Toon publicaties die dit dossier behandelen
Kamerdossier 23911Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Noot met rapporten van de commissie tot onderzoek van de geloofsbrief van de genoemde ledenPagina 1395-1395
Behandeling van het voorstel van de Huishoudelijke Commissie tot Wijziging van het Reglement van Orde van de Eerste Kamer der Staten-Generaal (EK nr. 215)Pagina 1375-1380
Behandeling van het onderzoek van de geloofsbrieven voor de nieuw benoemde KamerPagina 1385-1385
Lijst van besluiten (dinsdag 6 juni 1995)Pagina 1393-1393
Gezamenlijke behandeling van de wetsvoorstellen: Goedkeuring van het op 31 januari 1993 te Parijs tot stand gekomen Verdrag tot verbod van de ontwikkeling, de produktie, de aanleg van voorraden en het gebruik van chemische wapens en inzake de vernietiging van deze wapens, met bijlagen (23910); Regels betreffende de uitvoering van het Verdrag tot verbod van de ontwikkeling, de produktie, de aanleg van voorraden en het gebruik van chemische wapens en inzake de vernietiging van deze wapens (Uitvoeringswet verdrag chemische wapens) (23911)Pagina 1371-1375
Het afscheid van de vertrekkende ledenPagina 1386-1393
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (dinsdag 6 juni 1995)Pagina 1393-1394
Stemming over het wetsvoorstel Wijziging van de Wet individuele huursubsidie (opname van een tegemoetkoming voor huishoudens die de effecten van maatregelen in de kinderbijslag ondervinden) (24079)Pagina 1380-1380
Behandeling van het wetsvoorstel Samenvoeging van de gemeenten Cothen, Langbroek en Wijk bij Duurstede (24053)Pagina 1371-1371
Stemming over het wetsvoorstel Wijziging van onder meer de Wet op de studiefinanciering en de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek in verband met de invoering van de prestatiebeurs, de vorm van de toelage en de leeftijd waarop aanspraak op studiefinanciering in het hoger onderwijs ontstaat (24094), en over de motie-Schuurman c.s. over de rechtszekerheid voor studenten (24094, nr. 261e)Pagina 1383-1385
Stemmingen over het voorstel van de Huishoudelijke Commissie tot Wijziging van het Reglement van Orde van de Eerste Kamer der Staten-Generaal (EK nr. 215)Pagina 1381-1382
Stemming over het wetsvoorstel Wijziging van onder meer de Wet op de studiefinanciering en de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek in verband met de invoering van de prestatiebeurs, de vorm van de toelage en de leeftijd waarop aanspraak op studiefinanciering in het hoger onderwijs ontstaat (24094), en over de motie-Kuiper c.s. over het met een jaar uitstellen van de invoering van de wet (24094, nr. 261f); de motie-Schuurman c.s. over de rechtszekerheid voor studenten (24094, nr. 261e)Pagina 1380-1381

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is de gezamenlijke behandeling van de wetsvoorstellen: 
 
 Goedkeuring van het op 31 januari 1993 te Parijs tot stand gekomen Verdrag
tot verbod van de ontwikkeling, de produktie, de aanleg van voorraden en het
gebruik van chemische wapens en inzake de vernietiging van deze wapens, met
bijlagen (23910);
 
 
 Regels betreffende de uitvoering
van het Verdrag tot verbod van de ontwikkeling, de produktie, de aanleg van
voorraden en het gebruik van chemische wapens en inzake de vernietiging van
deze wapens (Uitvoeringswet verdrag chemische wapens) (23911).
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt geopend.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Baarveld-Schlaman (PvdA):
 
 Mijnheer de voorzitter! Na de voldoening die de verlenging van het non-proliferatieverdrag
recentelijk bracht en die alleen overschaduwd werd door de onmogelijkheid
om een gezamenlijke slotverklaring uit te brengen en nog meer door de Chinese
kernproef drie dagen na het einde van de conferentie in New York, kunnen wij
vandaag een ander heuglijk feit vieren, namelijk de Nederlandse parlementaire
goedkeuring van het verdrag inzake chemische wapens.
 
 De betekenis van dit verdrag is groot en het belang is enorm. Het bant
een hele categorie massa-vernietigingswapens uit. De regering spreekt
in bijlagen bij de wetten haar waardering uit voor de medewerkers van TNO
en dat is terecht. Op mijn beurt wil ik de regering – en via haar ook
de ambtenaren die een grote rol hebben gespeeld bij de totstandkoming van
het verdrag – complimenteren. Ik herinner mij nog levendig een voorval
in Genève in het begin van de jaren tachtig. Op een informele bijeenkomst
werd twijfel uitgesproken over het feit dat sommige staten chemische wapens
in bezit hadden. Een Nederlandse ambtenaar wendde zich boos tot de omstanders
en sprak gedecideerd: "Ik weet zeker dat Irak chemische wapens heeft." Dit
was dus in het begin van de jaren tachtig. Met dezelfde zekerheid hebben Nederlandse
vertegenwoordigers jaar in jaar uit aan de totstandkoming van dit verdrag
gewerkt.
 
 In de Tweede Kamer is de behandeling van het voorstel uitvoerig en uitstekend
geweest. Het is dus onnodig om de behandeling hier over te doen en ik zal
mij beperken. In de Lissabon-verklaring van 15 mei zegt de Raad van de WEU
in paragraaf 17 dat hij een document goedkeurt waarin zowel het gemeenschappelijk
belang als de potentiële risico's voor de Europese veiligheid staan.
Uit de Staatscourant weet ik dat dit document betrekking heeft op nucleaire,
chemische en biologische wapens. Vooral aan chemische wapens wordt aandacht
besteed, want omdat zij goedkoper en gemakkelijker te maken zijn, vallen zij
sneller in handen van terroristen en zijn zij dus gevaarlijker. Ik had het
rapport, omdat het ook over chemische wapens gaat, voor de behandeling van
dit verdrag graag willen inzien, maar toen het secretariaat van de WEU-Assemblée
het opvroeg bij het secretariaat van de Raad in Brussel, werd gezegd dat het
betreffende dossier weliswaar een publiek document is, maar dat het niet wordt
gedistribueerd. Kan de minister mij verklaren hoe een stuk wel voor een krant –
in dit geval de Staatscourant – beschikbaar is en gepubliceerd wordt,
maar niet voor de Assemblée van de WEU?
 
 Hoe dan ook, het document is opgesteld door de tien lidstaten, enige geassocieerde
leden en waarnemers. Aangezien het intussen om een respectabel aantal gaat,
kan ik mij, waar in het rapport wordt gepleit voor een snelle goedkeuring
van dit verdrag inzake chemische wapens, voorstellen dat binnen de WEU interne
missie wordt verricht om de leden en aanverwanten als eersten zelf te laten
ratificeren. Het aantal van 65, nodig voor de inwerkingtreding, ligt helaas
voorlopig nog ver in het verschiet en er dient hard gewerkt te worden om dit
aantal te bereiken.
 
 Het is naar mijn mening buitengewoon spijtig, alhoewel wellicht begrijpelijk,
dat enkele Arabische landen de koppeling met het NPT hebben gemaakt en niet
willen ondertekenen zolang Israël niet wil toetreden tot het non-proliferatieverdrag.
In het politiek gecompliceerde gebied dat het Midden-Oosten is, zou de ondertekening
en ratificering van beide verdragen een stabiliserende invloed kunnen hebben
en het zou de internationale gemeenschap bij conflictsituaties een middel
in handen geven om verdragspartijen op hun verplichtingen te wijzen. Het allerbelangrijkste
is echter natuurlijk de ratificering door de Verenigde Staten en Rusland,
waarbij de grootste problemen bij de Russen liggen. Naast de uiteenzetting
in de memorie van toelichting vermeldt de regering op de bladzijden 8 en 9
van de nota naar aanleiding van het verslag aan de Tweede Kamer de problemen
die voor Rusland bij toetreding kunnen ontstaan. Zonder steun van buitenaf
zal het land, in verband met de hoge vernietigingsprijs, niet aan de verdragsverplichtingen
kunnen voldoen. Sommige menen zelfs dat westelijke steun als sine qua non
moet worden gezien, aldus de regering. Verschillende landen, waaronder de
Verenigde Staten, hebben intussen hulp toegezegd. Wij moeten hopen dat de
gedane toezeggingen ook gestand zullen worden gedaan bij de huidige nieuwe
politieke situatie in de Verenigde Staten. Alleen al de eerste fase van de
vernietiging van de Russische voorraad zal 2 miljard dollar kosten. Wij kunnen
er derhalve van uitgaan dat naast de hulp van de Verenigde Staten meer landen
moeten bijspringen. De regering schrijft dat momenteel – dat was 15
maart jongstleden – wordt bezien of ook ons land hulp kan bieden en
dat besluitvorming hierover deel zal uitmaken van de discussie omtrent de
herijking van het buitenlands beleid. Kan de minister van Buitenlandse Zaken
ons informeren hoe ver het met de besluitvorming ten aanzien van deze zaak
staat? En hoe staat het in dit verband met de conversieplannen waarover in
het recente verleden terecht zoveel werd gesproken?
 
 Op 10 mei heeft de minister van Defensie ons met stuk nr. 65 (23900) geïnformeerd
over de samenwerking met Midden- en Oosteuropese landen in 1994 en over de
plannen voor 1995. Ik lees dat naast de strikte defensiesamenwerking tal van
zaken van invloed zijn op de stabiliteit en de veiligheid in Europa. De minister
geeft als voorbeeld de conversie van de wapenindustrie en de militaire terreinen
naar een civiele bestemming. Hier erkent dus ook de minister van Defensie
wederom het belang van conversie. Hij geeft echter wel aan dat zijn aandacht
vooral uitgaat naar een Nederlandse bijdrage aan de vernietiging van chemische
wapens. De minister vervolgt met een verwijzing naar de herijkingsoperatie
en de herijkingsdiscussie en doet verder geen mededelingen. Beide ministeries
zitten immers nog volop in die herijkingsdiscussie. Als beide departementen
het belang van hulp aan Rusland in verband met het chemische-wapensverdrag
inzien, kan er dan toch niet een mogelijkheid tot hulp gevonden worden? Bovendien
is het departement van minister Pronk ook bij de herijking betrokken. Minister
Pronk heeft ook vanuit zijn betrokkenheid een belang. Reden om het verdrag
tot een succes te maken. Wellicht kan de minister over dit deel van de herijkingsoperatie
een, hopelijk positieve, mededeling geven.
 
 Met de regering ben ik van mening, ook al zijn er nog hindernissen te
nemen, dat het verdrag een geweldige stap voorwaarts betekent in het streven
naar uitbanning van alle massa-vernietigingswapens. Een hele categorie van
wapens wordt na inwerkingtreding van het verdrag op verifieerbare wijze uitgebannen.
De wereld zal er veiliger en stabieler door zijn. Ik ga ervan uit dat de regering
na de totstandkoming van het verdrag met evenveel energie zal werken aan de
implementatie van het verdrag.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Tiesinga-Autsema (D66):
 
 Mijnheer de voorzitter! Het chemische-wapensverdrag is een buitengewoon
belangrijke stap op weg naar uitbanning van alle massa-vernietigingswapens.
Het gaat hier om een complete categorie walgelijk wapentuig, relatief goedkoop,
makkelijk te maken en dus bereikbaar voor elke geschifte terrorist. Tokyo
staat nog in ons geheugen gegrift. Dit verdrag wil chemische wapens wereldwijd
en op volgbare wijze uitbannen. Wapens zowel als de daarin gebruikte stoffen
worden aan een strikt regime onderworpen. Het geheel staat onder internationaal
toezicht. Het streven geniet bovendien brede ondersteuning van de direct betrokken
takken van industrie en handel. Een reden om deze regering en haar voorgangers,
maar ook de betrokken departementen en TNO-deskundigen, de chemische industrie
en de delegatie van het Koninkrijk bij de Geneefse ontwapeningsconferentie,
waarbij ik met name dr. Ooms wil noemen, te complimenteren voor hun niet aflatende
activiteiten, die van groot belang zijn geweest voor de totstandkoming van
dit verdrag, bekroond met de vestiging van de Organisation for the Prohibition
of Chemical Weapons in Den Haag.
 
 Om dit verdrag in werking te laten treden zijn 65 landen nodig. 28 landen
hebben het verdrag inmiddels ondertekend. Nederland is er eigenlijk een beetje
laat mee. Ik heb daar bij herhaling op gewezen. Ik ben blij dat het nu zover
gekomen is en dat ik het nog mag meemaken! Wij hopen, met de regering, dat
het aantal van 65 ratificaties eind 1995 zal zijn bereikt.
 
 Vandaag liggen zowel de goedkeuringswet als de uitvoeringswet voor. Beide
wetten zijn aan de overzijde uitvoerig behandeld. Mijn fractie heeft dan ook
geen behoefte aan veel discussie, te meer daar de bewindslieden ruimhartig
zijn ingegaan op onze schriftelijke vragen. Wij danken hen daarvoor. Met beide
wetten stemmen wij van harte in.
 
 Mij resten nog twee opmerkingen. De eerste betreft onze zorg over de gigantische
hoeveelheid chemische wapens op het grondgebied van de Russische Federatie.
Die hoeveelheid kan niet zonder hulp van het Westen worden vernietigd. In
de Tweede Kamer is hierover op initiatief van D66 een motie aangenomen, die
minister Van Mierlo van harte ondersteunde. Hij heeft daar gezegd dat de diverse
departementen – Buitenlandse Zaken, Defensie en VROM – bezig zijn
te bestuderen op welke wijze Nederland inspanningen kan leveren die bijdragen
aan de vernietiging van deze wapens. Nu heb ik hier in het verleden ook al
een aantal keren om gevraagd en ongeveer hetzelfde antwoord gekregen. Mijn
vraag is dan ook wanneer het studeren is afgelopen. Is er al een concreet
voorstel? Wanneer komt dat? Wordt er door Nederland ook internationaal krachtig
gewerkt aan een oplossing van dit probleem? Het succes van de chemische-wapensconventie
staat of valt immers met de ratificatie van dit verdrag door Rusland.
 
 Mijn laatste opmerking gaat over het begrip uitdagingsinspectie, een onderwerp
dat ons ook zorgen blijft baren. Deze inspecties vormen het unieke, de kern,
van het verdrag. PREPCOM, de Voorbereidende commissie, werkt daar verder aan
zolang het verdrag nog niet in werking is getreden. Zij vertaalt het verdrag
als het ware in uitwerkingsmaatregelen. Het is echter alom bekend dat verschillende
landen dwarsliggen en het verdrag zodanig willen uitkleden dat deze inspecties
nauwelijks of geen zin meer hebben. Wij vragen de regering alle moeite te
blijven doen, en er ook bij de bondgenoten op aan te dringen, om dat te voorkomen.
Wij moeten de politieke lading ervan af weten te halen en een situatie zien
te bereiken zoals in Stockholm in de jaren tachtig, waarbij het mogelijk wordt
gemaakt om uitdagingsinspecties als vertrouwenwekkende maatregelen te zien,
zodat men zich niet beledigd hoeft te voelen als men wordt uitgedaagd. Wij
hopen dat de regering zich ook daarvoor sterk wil maken.
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Mijnheer de voorzitter! Vanmorgen kan er om drie redenen gesproken worden
van een bijzondere zitting. Het is de laatste vergadering van deze Kamer in
de huidige samenstelling. Ik heb de eer ook namens de staatssecretaris van
Economische Zaken te mogen spreken. Daarnaast maakt het onderwerp, het chemische-wapensverdrag,
de zitting belangrijk. Het verdrag kan als een mijlpaal in de ontwapening
worden beschouwd.
 
 Ik ben de Kamer erkentelijk dat zij in haar laatste vergadering tijd heeft
willen inruimen voor de behandeling van dit belangrijke verdrag. Hier wordt
veel tijd gewonnen, waar er wat Nederland betreft al een beetje tijd verloren
is gegaan.
 
 Ik dank de beide geachte afgevaardigden die het woord gevoerd hebben.
Het is jammer naar hen te moeten luisteren op het moment dat het, althans
voorlopig, de laatste keer is dat zij in de Eerste Kamer het woord hebben
gevoerd.
 
 Wij hopen dat de Kamer de regering vandaag het groene licht zal geven
voor bekrachtiging van het chemische-wapensverdrag. Na bekrachtiging is het
echter zeker niet zo dat wij onze inspanningen ten aanzien van dit verdrag
op een laag pitje zouden kunnen zetten. Zozeer als Nederland zich heeft ingespannen
voor de totstandkoming van het verdrag, zo zullen wij ons ook moeten inzetten
voor spoedige inwerkingtreding en goede uitvoering. Het feit dat wij gastheer
zijn van de toekomstige organisatie die toezicht moet houden op de naleving
van het verdrag geeft ons wat dat betreft een bijzondere verantwoordelijkheid,
niet alleen uit het eigenbelang dat daarmee is verbonden.
 
 Op het ogenblik hebben 28 staten het verdrag bekrachtigd. Daarnaast hebben
ongeveer 40 andere staten aangegeven om dit in ieder geval nog dit jaar te
willen doen. Wij hopen dus dat voor het einde van het jaar de benodigde 65
ratificaties bereikt zijn, waardoor het verdrag in werking kan treden.
 
 Zelfs als dat lukt, is er nog geen reden om achterover te leunen. Het
is namelijk van belang dat uitbanning van chemische wapens een universele
norm wordt. Wij zullen ons dus ook in de komende jaren ervoor moeten inzetten
om zoveel mogelijk landen ertoe te bewegen tot het verdrag toe te treden.
Ook zullen wij doorgaan met het zo nodig informeren en assisteren van andere
staten inzake de implementatie van het verdrag.
 
 Ik heb eerder gezegd dat het chemische-wapensverdrag een bijzonder verdrag
is. Die bijzonderheid ontleent het verdrag vooral aan het indringende verificatieregime.
Dat regime kan als voorbeeld dienen voor toekomstige ontwapeningsverdragen.
Ook om die reden is het in het belang van de internationale gemeenschap om
dit verdrag tot een succes te maken. Nederland dient daaraan een wezenlijke
bijdrage te leveren; Nederland kan dat ook. Mevrouw Baarveld
heeft op dit laatste gewezen toen zij onder meer haar dank uitsprak aan het
adres van de regering. Daarvoor ben ik haar erkentelijk. Zij noemde met name
ook de ambtenaren. Mevrouw Tiesinga-Autsema deed dit ook. Dat deden zij terecht.
Door de Nederlandse administratie is inderdaad buitengewoon veel deskundig
werk verzet. Onze dank dient dan ook naar die ambtenaren uit te gaan.
 
 Mevrouw Baarveld heeft gevraagd of de minister kan verklaren waarom een
stuk publiek is en toch niet wordt vrijgegeven. Het antwoord is: nee, dat
kan ik niet verklaren. Maar ik kan er wel voor zorgen dat, als zij er prijs
op stelt, zij de tekst alsnog krijgt. Ik moet hieraan toevoegen dat ik haar
in de komende periode wel spannender lectuur toewens.
 
 Mevrouw Baarveld heeft opmerkingen gemaakt over het grote belang van het
tekenen van het verdrag door de twee grootmachten, tegenwoordig iets anders
aangeduid dan vroeger: de Verenigde Staten en Rusland. Het zijn wel de twee
machten die als enigen openlijk verklaard hebben, te beschikken over niet
onaanzienlijke arsenalen chemische wapens. Natuurlijk heeft het een enorm
bevorderend effect op de universaliteit van het CW-verdrag als deze landen
snel tot bekrachtiging daarvan komen.
 
 De senaat van de Verenigde Staten verwacht dit verdrag te behandelen nadat
het Start-II-verdrag aldaar is afgedaan. Dat gebeurt waarschijnlijk nog deze
zomer. Aangezien er over het chemische-wapensverdrag reeds hoorzittingen zijn
gehouden, bestaat het vooruitzicht dat "advice and consent" reeds in september
aanstaande gegeven kunnen worden. Het Witte Huis is van oordeel dat spoedige
bekrachtiging van dit verdrag door de Verenigde Staten hoogst wenselijk is,
los van de vraag of Rusland daartoe overgaat. Zoiets heeft natuurlijk wel
een sterke uitwerking op Rusland. Ook daar bestaat de verwachting dat het
verdrag nog voor het einde van dit jaar bekrachtigd kan worden, zo werd onlangs
vernomen van onder anderen betrokken leden van de Doema.
 
 Zoals bekend, vormen bij de vernietiging van chemische wapens bezwaren
van de omwonende bevolking en financiële lasten de grootste problemen
voor Russische deelneming aan het verdrag. Van de zijde van het Russische
ministerie van defensie is recentelijk vernomen dat de lokale bevolking inmiddels
heeft ingestemd met twee van de zeven benodigde installaties voor de vernietiging
van chemische wapens. Ook op dit punt is dus voortgang te melden.
 
 Tevens is er inmiddels ambtelijk contact gelegd met Russische betrokkenen
om te bezien op welke wijze Nederland kan bijdragen aan de vernietiging van
de arsenalen aldaar. Hierover heeft ook mevrouw Tiesinga gesproken. Ik heb
in de Tweede Kamer toegezegd dat Nederland in beginsel bereid is daarvoor
bedragen beschikbaar te stellen. Ik kan er echter nog niets naders over meedelen.
Het is, zoals dat heet, in de molen. Dit punt wordt in Nederland bestudeerd.
Er is ook contact met de Russische autoriteiten om na te gaan wat precies
de behoeften zijn en op welke wijze Nederland het best zijn bijdrage kan inrichten.
 
 Het is waar dat dit onderwerp verband houdt met herijking. Het komt overigens
niet bij de herijking zelf ter sprake. Immers, daar gaat de Herijkingsnota
niet over. Het onderwerp laat wel zien uit hoeveel verschillende invalshoeken
hier belang bij is. Ik noem milieu, veiligheid en buitenlandse politiek. Herijking
gaat dus wel over de interdependentie van een en ander. In die zin is een
verwijzing naar de herijking juist.
 
 Voor Rusland vormt dit een groot probleem. Dat land heeft voor ten minste
1 miljard dollar extra steun nodig. Bovendien zal er waarschijnlijk permissie
gegeven moeten worden om een deel van de problematiek via conversie op te
lossen. Conversie wordt op dit punt zoveel mogelijk tegengegaan. Conversie
betekent namelijk dat het materiaal ook weer als het ware "gereconverteerd"
kan worden. Vandaar dat er in dit opzicht grote terughoudendheid is betracht
bij de opzet. Maar er zijn uitzonderingen mogelijk.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Tiesinga-Autsema (D66):
 
 Een tweede termijn lijkt mij niet nodig, maar toch nog even het volgende.
Door zowel de Tweede Kamer als de minister is in dit verband een bedrag van
30 mln. genoemd. De minister verwijst naar de herijkingsoperatie. Je kunt
die erbij betrekken, maar het is de vraag of dat wel zo nuttig en nodig is.
Het is namelijk een eenmalig bedrag. Bij de behandeling van de begrotingen
van Defensie en van Buitenlandse Zaken ben ik onder andere ingegaan op conversie.
Het feit dat duidelijk wordt aangegeven dat je daar geld voor beschikbaar
wilt stellen, alsook op welke termijn dat zal gebeuren, is ook een vertrouwenwekkende
maatregel. Mijns inziens blijft het te lang bij "bestuderen". Dit heb ik in
eerste termijn duidelijk willen maken.
 
 
 
 
 
 Minister Van Mierlo:
 
 Ik heb expres gevraagd om ons nog niet te binden aan het bedrag. Wel is
van beide kanten de bereidheid duidelijk gemaakt om voor vernietiging van
chemische wapens substantiële bedragen ter beschikking te stellen. Dat
is misschien het belangrijkste.
 
 Voorzitter! Mevrouw Tiesinga heeft vastgesteld dat Nederland een beetje
laat is. Zij heeft goddank niet naar de reden daarvan gevraagd. Het is namelijk
een complex geheel van oorzaken. Men weet ervan. Het spijt ons wel dat het
wat langer geduurd heeft. Nederland behoort evenwel toch tot de landen die
in dezen betrekkelijk vooraan staan, onder andere dank zij de medewerking
van de Kamer. Op zichzelf is het ook een buitengewoon gecompliceerd verdrag.
 
 Mevrouw Tiesinga heeft ook nog een opmerking gemaakt over de uitdagingsinspecties.
Naar de Nederlandse opvattingen zijn juist deze uitdagingsinspecties de tanden
van het verificatieregime. Waarschijnlijk ligt hier ook het mogelijke voorbeeld
voor toekomstige verdragen. Het is juist de mogelijkheid om zonder aankondiging
vooraf elke verdachte locatie te kunnen inspecteren, die essentieel is voor
de geloofwaardigheid van dat regime. Alhoewel de uitdagingsinspectie slechts
in uitzonderingsgevallen zal worden toegepast, is het van groot belang dat
de indringendheid van dit inspectieregime niet wordt aangetast. En ik kan
mevrouw Tiesinga geruststellen. Nederland zal pogingen om tot afzwakking van
dat uitdagingsregime te komen, met kracht bestrijden.
 
 Voorzitter! Ik heb de illusie dat ik hiermee de Kamer heb beantwoord.
Ik merk het wel als dat niet zo is.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 
 De wetsvoorstellen worden zonder stemming aangenomen.
 
 
 
 
 
 De vergadering wordt enkele minuten geschorst.
 
 
 
 
 Voorzitter: Steenkamp
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19941995-33-1371-1375.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl