Debat naar aanleiding van het hedenochtend gevoerde algemeen overleg over de Bijdrageregeling landbouwbedrijven overstromingsschade 1995 (24071)
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1994-1995, pag. 3553-3568

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

15-03-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

nr. 58, pagina 3553-3568

15-03-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 
 Er is geen inhoudsopgave aanwezig.
 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 24071Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Regeling van werkzaamheden (woensdag 15 maart 1995)Pagina 3549-3549
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Algemene wet bestuursrecht en andere wetten in verband met de afschaffing van de verplichtingen om advies te vragen over algemene beleidsvoornemens van de rijksoverheid, waaronder regelgeving, en het stellen van een dwingende termijn aan advisering (afschaffing adviesverplichtingen) (23983).Pagina 3579-3603
58ste vergadering; 15 maart 1995Pagina 3549-3549
Behandeling van het wetsvoorstel Wijziging van de Wet van 11 mei 1956 (Stb. 242), houdende enige regelen betreffende het gebruik van de Friese taal, in het bijzonder in het rechtsverkeer (verruiming van de mogelijkheden van het gebruik van het Fries) (23818)Pagina 3568-3579
Debat naar aanleiding van het hedenochtend gevoerde algemeen overleg over de Bijdrageregeling landbouwbedrijven overstromingsschade 1995 (24071)Pagina 3553-3568
Vragen van het lid Koekkoek aan staatssecretaris Netelenbos (OCW) over decentralisatie van de culturele taken op het gebied van onderwijs in eigen taal en cultuur _Pagina 3549-3553
Lijst van ingekomen stukken, met de door de voorzitter ter zake gedane voorstellen (woensdag 15 maart 1995)Pagina 3603-3603

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 307 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Aan de orde is: 
 
 het debat naar aanleiding van het hedenochtend
gevoerde algemeen overleg over de Bijdrageregeling landbouwbedrijven overstromingsschade
1995 (24071).
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Dit is een debat in slechts één termijn met een maximumspreektijd
van drie minuten.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt geopend.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Voorzitter! Wij vervolgen het algemeen overleg nu met een plenair debat.
Ik wil beginnen met het bedanken van de minister voor de wijze waarop hij
zijn excuses heeft aangeboden voor het optreden van de ambtenaren die voor
de ramen van het ministerie de tekst "50%" lieten zien, en
voor enkele ongelukkige uitspraken. Ik voeg daaraan toe dat wij ook met betrekking
tot sommige wijzen van actie voeren niet gelukkig zijn en dat het gepast is
om ook van die kant dezelfde benadering te kiezen.
 
 De overheid draagt een grote verantwoordelijkheid voor de wijze waarop
deze schade wordt afgehandeld. Die situatie gaat gepaard met grote emoties
en grijpt zeer diep in in de gezinnen. Het is aan de overheid om ervoor zorg
te dragen dat dit op een faire, een eerlijke, een correcte, maar ook een voor
de partijen bevredigende wijze gebeurt. Er zijn grote verwachtingen gewekt
en een essentieel recht van de burgers is niet gewaarborgd. Het lijkt erop
dat boeren met een ontheffing of boeren die weigerden om de opdracht tot ontruiming
na te komen, op dit moment beter af zijn dan boeren die wel gevolg hebben
gegeven aan die opdracht. Dat trekt een grote wissel op de volgzaamheid van
burgers in de toekomst, wanneer de overheid wederom, wellicht om andere redenen,
oproept tot een evacuatie. De geloofwaardigheid van de overheid is in het
geding.
 
 De conclusie van de minister in de brief, namelijk dat er sprake is van
een adequate en een ten opzichte van 1993 aanzienlijk verruimde basisregeling,
deelt de CDA-fractie niet. Wij vinden dat daar geen sprake van is en dat dit
niet juist is. De minister heeft in het algemeen overleg een aantal toezeggingen
gedaan en wij vragen hem om die regelingen, voor wat betreft uitwerking en
effecten, op het niveau van 1993 te brengen. De CDA-fractie wijst de regeling
zoals die nu toegepast dreigt te worden, dus af en vraagt om een ruimhartiger
uitwerking.
 
 Daarnaast zouden wij graag zien dat de overheid een substantiële
financiële bijdrage levert aan het agrarische rampenfonds om ook dat
kleine aanvullende stukje maatwerk mogelijk te maken. Dat is een onderdeel
van de regeling die in 1993 in Limburg is toegepast en die uiteindelijk tot
tevredenheid van alle betrokken boeren en tuinders heeft geleid.
 
 Tot slot wijs ik er in dit korte drie-minutendebatje op dat het draagvlak
voor de uitvoering van deze regeling voor de CDA-fractie buitengewoon belangrijk
is. Wij vinden dat er met de eerste door het kabinet gekozen insteek een kans
is gemist. De gewekte verwachtingen moeten worden nagekomen en er moet een
regeling komen die strookt met de effecten van 1993 en die tegelijkertijd
een maximumrisico voor de betrokkenen inhoudt. In dat licht heb ik de Kamer
een motie voor te leggen.
 
 
 
 
 De Kamer,
 
 gehoord de beraadslaging,
 
 overwegende, dat de schade die land- en tuinbouwbedrijven als gevolg van
de door de overheden vastgestelde evacuatie hebben geleden niet tot het normale
bedrijfsrisico kan worden gerekend;
 
 overwegende, dat de regering ten tijde van de evacuatie heeft toegezegd
dat de geleden schade op een ruimhartige wijze zal worden vergoed;
 
 overwegende, dat boeren en tuinders gevolg hebben gegeven aan de evacuatieplicht
in het vertrouwen dat schadegevolgen daarvan in redelijkheid worden vergoed;
 
 van mening, dat de thans voorliggende schaderegeling niet in lijn is met
het bovengenoemde;
 
 verzoekt de regering de regeling uit te werken overeenkomstig de toepassing
van de regeling 1993/1994 met een eigen risico van maximaal 5000 gulden,
 
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Deze motie is voorgesteld door het lid Van der Linden. Naar mij blijkt,
wordt zij voldoende ondersteund.
 
 Zij krijgt nr. 10 (24071).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 De heer Stellingwerf (RPF):
 
 Mijnheer de voorzitter! De discussie tijdens het algemeen overleg was
wat onbevredigend vanwege tijdgebrek. Er is naar mijn opvatting niet voldoende
diepgaand over de verschillende onduidelijkheden gesproken. Dat zal leiden
tot een groot aantal moties. Ik zal er direct twee indienen.
 
 Duidelijk is wel geworden, dat de regering vasthoudt aan de regeling als
basis. Het onbevredigende is dat wel de onrechtvaardigheden en onredelijkheden
worden erkend, maar dat de minister die alleen wil opheffen door maar aan
het werk te gaan. Hij kan met de regeling maatwerk leveren. Dat is op zichzelf
juist, maar het heeft het grote gevaar, dat de boeren en tuinders in een situatie
van willekeur blijven. In ieder geval blijven er waarschijnlijk onbevredigende
situaties. De regering zal meer duidelijkheid moeten hebben om te voorkomen
dat de sector nog niet weet waar deze aan toe is. Duidelijkheid dus. Wij willen
die duidelijkheid creëren door het indienen van twee moties.
 
 
 
 
 De Kamer,
 
 gehoord de beraadslaging,
 
 overwegende, dat ondanks de vergoedingen op basis van de Bijdrageregeling
landbouwbedrijven overstromingsschade 1995 vele agrarische bedrijven te maken
hebben met omvangrijke schadeposten die voor eigen risico komen;
 
 van mening, dat het gewenst is het eigen risico niet alleen in relatie
tot de totale schade te maximeren, maar ook in relatie tot de draagkracht
van de getroffen bedrijven;
 
 verzoekt de regering: 
 
 
 - de Bijdrageregeling landbouwbedrijven
overstromingsschade 1995 zodanig aan te passen dat het eigen risico wordt
gemaximeerd op 10% van de gemiddelde fiscale winst over de laatste drie afgesloten
boekjaren;
 
 
 - voor niet-persoonlijke ondernemingen een soortgelijke
regeling te treffen,
 
 
 
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Deze motie is voorgesteld door de leden Stellingwerf, Van der Vlies, Leerkes
en Verkerk. Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.
 
 Zij krijgt nr. 11 (24071).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 De heer Stellingwerf (RPF):
 
 De tweede motie handelt over de schade aan geteelde gewassen die zich
heeft voorgedaan voordat men terug kon keren na de evacuatie.
Wij vinden dat dit onder de schaderegeling gebracht dient te worden.
 
 
 
 
 De Kamer,
 
 gehoord de beraadslaging,
 
 overwegende, dat: 
 
 
 - de schadetermijn in algemene zin pas begint
te lopen vanaf 6 februari 1995;
 
 
 - veel agrarische bedrijven juist
in de week voorafgaande aan die periode veel schade hebben geleden;
 
 
 
 van oordeel, dat de schade aan geteelde gewassen, gehouden dieren of in
bewaring gehouden produkten in de week voorafgaande aan 6 februari niet tot
omzetschade, maar tot de zogeheten teeltplanschade dan wel bedrijfsschade
moet worden gerekend;
 
 verzoekt de regering de Bijdrageregeling landbouwbedrijven overstromingsschade
1995 zodanig aan te passen dat teelt- of bedrijfsschade in de periode vóór
6 februari 1995 voor vergoeding in aanmerking komt,
 
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Deze motie is voorgesteld door de leden Stellingwerf, M.B. Vos, Leerkes,
Van der Vlies en Verkerk.
 
 Zij krijgt nr. 12 (24071).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 De heer Van Middelkoop (GPV):
 
 Mijnheer de voorzitter! De watersnood van dit jaar heeft diep ingegrepen
in het leven van zeer veel mensen en dieren. De gevolgen daarvan zijn nu pas
echt zichtbaar aan het worden. Ze zullen ook later nog zichtbaar worden. De
fase van alle hens aan dek is nu voorbij. Mensen hebben nu weer de tijd gekregen
om naar te toekomst te kijken. Voor vele bedrijven in boerenland wordt die
toekomst in hoge mate bepaald door de schaderegeling van de overheid. Komt
er een voldoende vergoeding? Wat is dit en volgend jaar ons inkomen? Dit is
in hoge mate zorgelijk voor in het bijzonder kleinere gezinsbedrijven. Daarover
moet in dit debat duidelijkheid komen. Dat verwachten de burgers van ons,
en terecht.
 
 De minister heeft zijn regeling voor 1995 gebaseerd op die van 1993. Als
uitgangspunt kan ik daarmee akkoord gaan. Maar daarmee is het verhaal niet
af. Ik heb vanmorgen een tweetal argumenten genoemd, waar de minister met
enige zorgvuldigheid omheen is gelopen. Vandaar dat ik er nu op terugkom.
Ik meen dat er twee redenen zijn om nu, in 1995 een hogere bijdrage van de
overheid te vragen dan in 1993. Ik heb het dan over de zogenaamde aantoonbare
vervolgschade, de schade vooral aan dieren en teeltgewassen. De regering wil
op dit punt voor 65% bijdragen. Maar anders dan in 1993 ging het dit jaar
vooral om bedrijven die in gebieden lagen waarin zulke risico's redelijkerwijs
niet verwacht mochten worden.
 
 Verder meen ik dat in de evacuatiegebieden een bijzondere aansprakelijkheid
van de overheid geformuleerd kan worden, een aansprakelijkheid die in het
bijzonder zichtbaar wordt in de Deltawet grote rivieren. Juist in de indiening
van die wet zit een erkenning van een te kort schieten van de overheid in
de afgelopen jaren. Dat is volgens mij het verschil tussen de gebeurtenissen
in 1993 en 1995. Om dat tot uitdrukking te brengen, dien ik de volgende motie
in, mede namens mevrouw Vos.
 
 
 
 
 De Kamer,
 
 gehoord de beraadslaging,
 
 constaterende, dat de schadevergoedingsregeling 1995 is gebaseerd op de
regeling van 1993;
 
 overwegende, dat er grond is het eigen risico voor agrarische bedrijven
met vervolgschade in de evacuatiegebieden lager te stellen dan dat van bedrijven
in de onbedijkte gebieden;
 
 voorts overwegende, dat in de voorgenomen Deltawet grote rivieren de erkenning
van een te kort schieten van de overheid in het verleden besloten ligt;
 
 verzoekt de regering de Bijdrageregeling landbouwbedrijven overstromingsschade
1995 aan te passen i.c. 85% van de aantoonbare vervolgschade te vergoeden,
 
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Deze motie is voorgesteld door de leden Van Middelkoop en M.B. Vos. Naar
mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.
 
 Zij krijgt nr. 13 (24071).
 
 
 
 
 
 
 
 
 Voorzitter: Zijlstra
 
 
 
 
 
 De heer Ter Veer (D66):
 
 Mijnheer de voorzitter! Het zal je maar gebeuren dat je vele jaren waterschapslasten
hebt betaald – laten wij zeggen ƒ 10.000 per jaar – en
dat je al die jaren te horen hebt gekregen dat bijvoorbeeld ƒ 8000
daarvan apart wordt gezet voor de dijkverhogingen. Dit is een reële situatie
op vele plaatsen in de Betuwe. Dat geld is natuurlijk niet weg; het is ongetwijfeld
ergens goed opgeborgen, maar het is al die jaren niet zodanig gebruikt dat
de situatie veilig is en dat niet meer gevreesd hoefde te worden voor wat
nu toch is gebeurd.
 
 Het tegendeel is het geval. Men was genoodzaakt en gedwongen om te evacueren.
Boerderijen en tuinderijen, die organisch gegroeide bedrijven zijn, werden
in hun geheel in een vracht- of veewagen geladen en getransporteerd. Het levenswerk
van boeren is daardoor wreed verstoord en totaal ontregeld. Dat is fysiek
en psychisch zeer zwaar. Terecht en begrijpelijk is dat in de Betuwe nog steeds
het gesprek van de dag.
 
 De regering heeft terecht een ruimhartige financiële tegemoetkoming
aangekondigd. De fractie van D66 volgt en steunt de regering daarin en is
het in grote lijnen eens met de regeling die in de brief staat. De evacuatiekosten
worden voor 100% vergoed. Op de vele spandoeken die wij in de afgelopen dagen
overal hebben gezien werd 100% in plaats van 65% geëist en daarover gingen
ook de vele heftige discussies. Het is goed om er nog eens op te wijzen dat
de directe, aantoonbare schade voor 100% wordt vergoed en dat die vergoedingen
al betaalbaar zijn gesteld. Vanmorgen in het overleg is daarover duidelijkheid
ontstaan in die zin dat er voor de land- en tuinbouwbedrijven
geen maximum zal gelden.
 
 Daarnaast is er de vervolgschade; teeltplanschade, bedrijfsschade, die
nu al bekend is maar die pas later manifest zal worden. In de komende maanden,
eventueel zelfs doorlopend tot 1 november 1995 kan men deze vervolgschade
melden en kan men claimen om in aanmerking te komen voor vergoeding daarvan.
Maar volgens het huidige voorstel zal slechts 65% van deze kosten worden vergoed.
Juist hier wringt de schoen, hier zit de emotionele pijn, omdat klemmend onzeker
is hoe groot het schadebedrag op 1 november a.s. zal blijken te zijn. Mijn
fractie heeft in de afgelopen dagen een motie aangekondigd over die financiële
nood en over een maximum om de vergoedingen overzienbaar te maken. Het overleg
van vanochtend heeft opgeleverd dat de regeling op veel details beslist is
verbeterd en dat er veel duidelijkheid is gekomen. De heer Keur zal straks
namens de heer Huys en mij een motie indienen waarin wordt voorgesteld het
eigen risico te begrenzen, niet tot ƒ 20.000 zoals ik eerder heb gezegd,
maar zodanig dat wordt tegemoetgekomen aan de bezwaren die van verschillende
kanten zijn geuit.
 
 Net als vanmorgen zeg ik de minister steun toe voor het beleid dat de
regering in dezen voert. Er zijn in de afgelopen dagen stevige discussies
gevoerd, er zijn van beide kanten harde woorden gevallen. Volgens de beste
parlementaire tradities zeggen wij nu: "Should auld acquintance be forgot
and never brought to mind." Met andere woorden, laten wij proberen om die
harde discussies hiermee gesloten te verklaren en overgaan tot de orde van
de dag.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Mijnheer de voorzitter! Er was sprake van zeer zorgelijke omstandigheden
en veel agrariërs, veel agrarische bedrijven zitten nog in de zorgen.
Er mag niet lang meer onduidelijkheid blijven bestaan over de manier waarop
de overheid aan die zorgen tegemoetkomt, dus de problematiek mag niet voor
ons uitgeschoven worden. Het gaat om een sociaal rechtvaardige regeling en
het zit 'm natuurlijk in de combinatie van die twee: èn sociaal èn
rechtvaardig.
 
 Hoe moet zo'n regeling eruitzien? De regeling voor Limburg uit 1993 is
werkendeweg verruimd in haar toepassing, niet op het punt van de kwantitatieve
criteria die als uitgangspunt dienden. Die verruiming is als een verbetering
ervaren. Nu is mijn vraag aan de minister nog – vanmorgen heeft hij
mij in het algemeen overleg geen eenduidig antwoord gegeven – of het
bij de huidige regeling een kwestie van "terug naar af" wordt of dat die naadloos
zal aansluiten bij de laatste stand van zaken op het punt van de toepassing
van de regeling voor Limburg uit 1993. De minister heeft in het overleg gezegd
dat er wel in die richting gewerkt zal worden, maar mij dunkt dat hij erop
moet aansluiten.
 
 Dan is er nog de vraag of de vijfde week van dit kalenderjaar nog bij
de regeling voor het vergoeden van omzetschade moet worden betrokken. De minister
zegt dat dit niet moet worden gedaan, omdat het in vergelijking met de regeling
voor het midden- en kleinbedrijf niet kan. Maar dan vergelijk je toch knollen
met citroenen? Bij een agrarisch bedrijf gaat het om een natuurlijk, levend
produkt. Je zult maar net in die vijfde week veilingrijpe produkten hebben
willen oogsten! De regeling pakt hoe dan ook onrechtvaardig uit als het zo
gaat. Op dit punt is er mede namens mij een motie ingediend.
 
 Ten slotte de eigen bijdrage. Het standpunt dat de verantwoordelijkheid
op het punt van de schade gespreid is over overheid en ondernemer, is voor
de SGP-fractie op zichzelf bespreekbaar, maar het bedrag in kwestie moet wel
te dragen zijn. Het kan bij 35% van de schade om zeer aanzienlijke bedragen
gaan, bedragen die de draagkracht te boven gaan. Dus moet de regeling aangepast
worden. Er is nu een motie ingediend om het percentage van de overheidsbijdrage
sowieso te verhogen, maar ook 15% van de schade kan nog in de tienduizenden
guldens lopen. Het is ook mogelijk om een vergoeding aan de fiscale positie
van een bedrijf te binden; ook daarover is een motie ingediend, maar toch
lijkt het mij goed, een concrete motie over de maximering in te dienen. Voorzitter!
Helaas heb ik over deze motie geen overleg met indieners van andere moties
kunnen plegen, want wij hebben ons rechtstreeks van het algemeen overleg naar
deze vergadering moeten spoeden. Uiteraard ben ik een voorstander van het
zo mogelijk ineenschuiven van moties, maar dat kan in ieder geval nog tot
er gestemd zal worden. 
 
 
 
 
 De Kamer,
 
 gehoord de beraadslaging,
 
 overwegende, dat ondanks de vergoedingen op basis van de Bijdrageregeling
landbouwbedrijven overstromingsschade 1995 vele agrarische bedrijven te maken
hebben met omvangrijke schadeposten die voor eigen risico komen;
 
 van mening, dat het gewenst is het eigen risico niet alleen in relatie
tot de totale schade te maximeren, maar ook in relatie tot de draagkracht
van de getroffen bedrijven;
 
 verzoekt de regering de Bijdrageregeling landbouwbedrijven overstromingsschade
1995 zodanig aan te passen dat het eigen risico wordt gemaximeerd op ƒ
7500,
 
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Deze motie is voorgesteld door het lid Van der Vlies. Naar mij blijkt,
wordt zij voldoende ondersteund.
 
 Zij krijgt nr. 14 (24071).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 De heer Hendriks:
 
 Voorzitter! Allereerst spreek ik mijn afkeuring uit over het feit dat
de delegatie van boeren en tuinders gisteren niet in de Kamer ontvangen mocht
worden. Zij moesten daarvoor naar het ministerie, evenals wij als volksvertegenwoordigers.
Dit is in strijd met de Grondwet. Ik verneem hiervoor graag een gedegen motivatie.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Wilt u zich bepalen tot het onderwerp dat nu aan de orde is, namelijk
de schadevergoedingsregeling?
 
 
 
 
 
 De heer Hendriks:
 
 Voorzitter! Ja, ik moet zeggen dat wij geschrokken zijn van de regeling
die de minister heeft aangegeven. Ik heb hem daarover een vraag gesteld; die
is niet beantwoord. Ik heb namelijk gesproken over de ruim 35 mln. ongedekte
schade. Is de minister nu bereid om daarover een uitspraak te doen? Wil hij
mijn suggestie overnemen om zijn collega's van VROM en van Verkeer en Waterstaat
daarbij te betrekken? Dan komt het neer op 12 mln. per departement.
 
 Enkele maanden geleden hebben wij hier staatssecretaris Schmitz 500 mln.
gegeven voor de extra kosten die zij ten behoeve van vluchtelingen moet maken.
Ik pleit ervoor dat, nu de boeren en tuinders het water aan de lippen staat,
de Kamer unaniem overgaat tot 100% schadevergoeding.
 
 
 
 
 
 De heer Poppe (SP):
 
 Voorzitter! Over de vergoeding van schade en evacuatie als gevolg van
de watersnood zijn door de regering hoge verwachtingen gewekt. Tijdens de
watersnood en de evacuatie als gevolg daarvan beloofde de minister-president
namelijk een ruimhartige vergoeding. Die belofte moet nu gestand gedaan worden.
Zoals gezegd, staat daarbij de geloofwaardigheid van de overheid op het spel.
De regeling die nu door de regering wordt voorgesteld voor de gedupeerde boeren
(65% van de geleden schade) kan met de beste wil van de wereld niet ruimhartig
genoemd worden.
 
 Een ruimhartige regeling moet volgens de SP inhouden dat alle geleden
schade als gevolg van de watersnood en de evacuatie vergoed moet worden. Niemand
anders dan de overheid is verantwoordelijk voor de veiligheid achter de dijken.
Niemand anders dan de overheid kan dus ook aangesproken worden op de kosten
als gevolg van de watersnood en de verplichte evacuatie. Dit geldt ook voor
de bedrijfsschade van boeren en tuinders.
 
 Door de regering wordt nu een bedrijfsrisico in het leven geroepen van
35%. De overweging van de minister daarbij is dat het gaat om een natuurramp.
Dat bestrijd ik echter: er is geen sprake van een natuurramp, maar van een
natuurverschijnsel. Tegen dit natuurverschijnsel van hoog water had de overheid
in dit geval maatregelen moeten en kunnen nemen. Burgers, instellingen en
bedrijven mogen niet opdraaien voor de gevolgen van nalatigheid door de overheid.
Daarom is er volgens ons alles voor te zeggen dat de bedrijfsschade voor boeren
en tuinders als gevolg van de watersnood en de evacuatie volledig vergoed
wordt.
 
 Vandaag spreken wij speciaal over de schade van boeren en tuinders. Van
verschillende kanten is de vrees uitgesproken dat bij een gunstige regeling
voor de boeren ook andere gedupeerden onmiddellijk op de stoep zullen staan,
zoals burgers, bedrijven uit de niet-agrarische sector en instellingen zoals
verzorgings- en verpleegtehuizen. Voor de SP is dat geen vrees, maar een terechte
eis van die gedupeerden. Het zou eigenlijk niet nodig moeten zijn dat zij
op de stoep gaan staan. De SP wil dan ook dat er over een schaderegeling voor
andere gedupeerden opnieuw gesproken wordt.
 
 De door het CDA ingediende motie bevat een belangrijke verbetering van
de regeling. Die komt in de richting van het standpunt van de SP. Wij zullen
die motie daarom steunen.
 
 
 
 
 
 De heer Keur (VVD):
 
 Mijnheer de voorzitter! Gisteren hebben wij de brief ontvangen van de
minister van Landbouw, waarin hij melding maakt van aanvullende regelingen
met betrekking tot de waterschade in het rivierengebied. Ik maak eerst een
aantal algemene opmerkingen.
 
 Bij het vaststellen van de criteria, tussen de Kamer en de regering, was
er overeenstemming over de hoofdlijnen van het te voeren beleid. Overigens
waren daar ook bij vertegenwoordigd de mensen uit het bedrijfsleven; zij hebben
daarbij aan tafel gezeten. Daarna volgde er min of meer een windstilte, respectievelijk
een radiostilte, totdat plotsklaps actiegroepen zich melden en het niet eens
blijken te zijn met de invulling van het beleid. Overigens, voorzitter, heeft
niet alleen de regering, maar hebben ook mensen uit het parlement toen gezegd:
wij moeten die zaak ruimhartig invullen en wij moeten zien dat wij recht doen,
daar waar mensen onrecht is aangedaan.
 
 Voorzitter! Even terug naar die acties. Het heeft mij geweldig gestoord
wat er gebeurd is. Als ik u zeg "geweldig gestoord", doel ik op de mate waarin
en de manier waarop men actie heeft gevoerd. Natuurlijk heb ik begrip voor
en voel ik ook de emoties aan die deze mensen hebben moeten ondergaan bij
de evacuatie. Wat ik niet juist acht, voorzitter, is het ophangen van poppen
aan viaducten en het verbranden van lijken in kisten, met de
daarbij behorende spreekkoren, zomin als ik hetgeen dat nu gebeurt in stadions,
correct vind. Ik vind dat verwerpelijk; wij moeten daarvan af.
 
 Voorzitter! In de schaderegeling zoals deze nu is voorgesteld in de aanvullende
regelingen, kon en kan de VVD zich vinden, zij het met een aantal kanttekeningen.
Vanmorgen zijn in het algemeen overleg door de minister duidelijk een aantal
knelpunten weggenomen: daar waar het betreft géén maximering
van eigen risico; daar waar het betreft de evacuatiekosten en een beter en
soepeler beleid ten aanzien van de eigen ingebrachte arbeid, en nog een aantal
andere zaken voor wat betreft bijvoorbeeld de fruitteeltsector, zoals het
aantal dagen.
 
 Voorzitter! De minister heeft mij vanmorgen overtuigd, ten aanzien van
een aantal punten die pijnpunten leken, dat hij bereid is om de regeling zoals
deze nu is, ruimhartig te bekijken en deze te interpreteren naar de regeling
zoals die was in 1993. Mijn fractie is daar content mee.
 
 Voorzitter! Waar wij even mee blijven zitten, is de vervolgschade en het
eigen risico in zijn algemeenheid. Mijn fractie denkt dat het verstandig is
om op termijn beter in beeld te brengen waar wij precies over praten: welk
soort bedrijven; waar de verschillen liggen; over hoeveel bedrijven het gaat,
met de daarbij behorende getallen. Mijn fractie kan zich dan ook vinden in
de gedachtengang om knelpunten en evidente onrechtvaardigheden op termijn
op een eerlijke en rechtvaardige manier bij te spijkeren.
 
 Voorzitter! Hoe hadden wij dat nu gedacht? Ik wil graag namens de fracties
van D66, PvdA en VVD een motie indienen die ertoe strekt dat op termijn onbillijkheden
en knelsituaties worden weggenomen. Tevens wil ik daarbij vragen om van het
geld dat door de mensen in het land beschikbaar is gesteld tijdens de ramp,
een deel over te hevelen naar de Stichting fonds waterschade 1995, deze stichting
de zaken te laten uitzoeken, haar verantwoordelijk maken en haar voorstellen
te laten doen aan de regering, daar waar het knelsituaties betreft en daar
waar het eventueel betreft het aftoppen van het eigen risico. Daartoe hebben
wij met de coalitiepartners de volgende motie opgesteld, voorzitter.
 
 
 
 
 De Kamer,
 
 gehoord de beraadslaging,
 
 overwegende, dat agrarische bedrijven die schade hebben opgelopen als
gevolg van de watersnood eind januari/februari 1995, recht hebben op een adequate
schadevergoeding;
 
 kennis nemende van de Bijdrageregeling landbouwbedrijven overstromingsschade
1995, die invulling geeft aan de uitgangspunten waarmee de Kamer op 15 februari
1995 heeft ingestemd;
 
 overwegende, dat het niet uitgesloten is dat sprake kan zijn van evidente
onrechtvaardigheden of knelsituaties bij de uitvoering van genoemde schadevergoedingsregeling;
 
 overwegende, dat de regering de Stichting Fonds Waterschade 1995 Land-
en Tuinbouw in staat zal stellen invulling te geven aan aanvullende maatregelen
indien op basis van taxaties blijkt dat bij de uitvoering van de schadevergoedingsregeling
er in individuele gevallen sprake is van evidente onrechtvaardigheden en/of
knelsituaties;
 
 verzoekt de regering te bevorderen dat genoemde stichting zich daarbij
(zeker) ook richt op het aftoppen van het eigen risico tot een nader te bepalen
maximum,
 
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Deze motie is voorgesteld door de leden Keur, Ter Veer en Huys. Naar mij
blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.
 
 Zij krijgt nr. 15 (24071).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Voorzitter! De motie die zojuist is ingediend, kent diverse overwegingen
die op zichzelf niet nieuw zijn, die in wezen al in de brief van de minister
zijn vervat. Eén nieuw punt zit er wel in, namelijk het aftoppen van
het eigen risico op een nader te bepalen maximum. Nu is dat een intentie die
strookt met de inbreng van de fractie van de SGP en met die van enkele andere
fracties. Maar kan de heer Keur nu geen indicatie geven van dat maximum? De
woordvoerder van de CDA-fractie heeft een bedrag van ƒ 5000 genoemd,
overigens in de context van een heroverweging en een heronderhandeling. In
de door mijzelf ingediende motie heb ik een bedrag genoemd van ƒ 7500.
Wat wil de heer Keur nu precies?
 
 
 
 
 
 De heer Keur (VVD):
 
 Dat zal ik u precies vertellen. Wij willen daar geen bedrag aan koppelen.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Dus het is een open deur.
 
 
 
 
 
 De heer Keur (VVD):
 
 Nee. De tekst van de motie komt voort uit het feit dat nu niet in beeld
is te brengen in hoeverre het fonds gevuld gaat worden. Daar willen wij meer
zekerheid over hebben. Het leek ons gerechtvaardigd om als het fonds gevuld
wordt (misschien wel uit het Rampenfonds), regering en stichting en/of bedrijfsleven
te laten bekijken wat de mogelijkheden zijn. Want ik vind dat wij af moeten
van het opereren met actiegroepen. Wij moeten weer terug naar het reguliere
overleg met het bedrijfsleven dat dan wel in samenspraak met de regering kan
vaststellen wat acceptabel is. Daarom wil ik er geen bedrag aan vastknopen.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Dit is mij toch te weinig. Ik begrijp de intentie wel, maar ik wil ook
weten welk bedrag de VVD redelijk en billijk vindt. Wordt gedacht aan een
bedrag van ƒ 10.000, ƒ 20.000 of ƒ 50.000? Daar heeft
de heer Keur toch wel een visie op? Hij kent de inkomensposities van de bedrijven
waar het om gaat, van klein tot groot. Dan moet hij toch een uitspraak kunnen
doen over de hoogte van het bedrag?
 
 
 
 
 
 De heer Keur (VVD):
 
 Ik weet maar al te goed wat de situatie in dat soort bedrijven is. Maar
wij kunnen nu geen uitsluitsel geven over het maximumbedrag, omdat wij niet
weten wat er in de pot komt.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 U maakt dus de bijdrage van de overheid afhankelijk van het bedrag dat
in de pot gaat komen? Dus terwijl de boeren en tuinders in de problemen zitten,
terwijl u pleit voor duidelijkheid in de regeling op heel korte termijn, zegt
u ook dat de boeren en tuinders maar moeten afwachten, omdat eerst gekeken
moet worden wat er precies in de pot komt?
 
 Ik moet eerlijk zeggen dat ik het zeer teleurstellend vind dat u niet
die duidelijkheid geeft en dat u een uitgebreide, wollige motie nodig hebt
om uw standpunt duidelijk te maken.
 
 
 
 
 
 De heer Keur (VVD):
 
 Voor hetzelfde geld kan ik aan u of aan de heer Van der Vlies vragen waarom
de bedragen die door u beiden zijn genoemd van elkaar verschillen.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 De heer Van der Linden stelde een vraag. Ik stel voor dat u die vraag
eerst beantwoordt.
 
 
 
 
 
 De heer Keur (VVD):
 
 Voorzitter! Ik denk dat ik duidelijk ben geweest. Als wij in beeld willen
brengen wat precies de schades zijn, zullen wij realistisch moeten zijn en
zullen wij moeten afwachten wat de werkelijke schades gaan worden. Als wij
nu met cijfers gaan gooien en goochelen, gaan wij misschien iets beloven wat
wij niet kunnen waarmaken. En dat wil mijn fractie niet.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 De overheid heeft de verantwoordelijkheid om een regeling te treffen die
helder en duidelijk is en die snel duidelijkheid geeft aan de sector. Maar
u schuift dat allemaal op termijn, u maakt dat afhankelijk van de hoogte van
de schade en van het bedrag dat in de pot komt. Misschien zegt u ook nog dat
het bedrijfsleven het zelf moet betalen. Dat weet ik niet. Ik vind dat de
VVD hiermee onrecht doet aan de sector. Ik vind dat de VVD hier duidelijkheid
moet verschaffen.
 
 
 
 
 
 De heer Keur (VVD):
 
 Voorzitter! Wij doen geen onrecht aan de sector, wij willen juist bewerkstelligen
dat wij met elkaar geld in de pot krijgen, waarna regering en bedrijfsleven
samen tot een oplossing kunnen komen. Wij geven aan dat het in ieder geval
geldt voor evidente gevallen van onredelijkheid en voor knelsituaties. Dan
is het niet alleen de moeite waard, dan is het ook onze verantwoordelijkheid
om te bekijken in hoeverre het mogelijk is het eigen risico af te toppen.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Neemt u in deze motie afstand van de ƒ 20.000 van D66?
 
 
 
 
 
 De heer Keur (VVD):
 
 De motie die ik zojuist indiende, is medeondertekend door D66 en de Partij
van de Arbeid. U kunt de vraag dus beter aan D66 stellen en niet aan mij.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Ik vraag aan de fractie van de VVD of zij afstand neemt van het bedrag
van ƒ 20.000 dat door D66 is genoemd.
 
 
 
 
 
 De heer Keur (VVD):
 
 Ik heb gisteren al in de media gezegd dat die ƒ 20.000 een eigen
leven lijkt te gaan leiden. En daar doe ik niet aan mee.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Dus het kan wat u betreft ook nog meer dan ƒ 20.000 worden?
 
 
 
 
 
 De heer Keur (VVD):
 
 Het kan alle kanten op.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Nou, daar zal de sector blij mee zijn.
 
 
 
 
 
 De heer Ter Veer (D66):
 
 Voorzitter! Ik wil een nadere precisering geven aan het adres van de heer
Van der Linden, juist wat die ƒ 20.000 betreft. In de discussie van
gisteren en vanmorgen is gebleken dat ƒ 20.000 op zichzelf een goede
aanzet is voor de gedachtenwisseling. Vervolgens blijkt dat ƒ 20.000
voor een relatief klein bedrijf waar een niet erg hoog inkomen wordt verworven,
een buitengewoon hoge barrière is. Dat onderkennen wij. Daar gaan wij
wat aan doen. In die gevallen moet de ƒ 20.000 als een te hoge bovengrens
worden gezien. Wij weten dat er daarnaast land- en tuinbouwbedrijven zijn
die buitengewoon groot zijn en die enorme omzetten draaien. Daar worden enorme
fiscale inkomens gerealiseerd, soms niet in het minst dankzij veel medewerkers. ƒ
20.000 is in relatie tot de bruto jaaromzet, tot het bruto jaarinkomen van
zo'n BV in dat gebied een relatief laag bedrag. Dat steekt schril af bij de
gezinsinkomens en de gezinssituaties, waarmee toch een vergelijking is gemaakt.
Dat onderkennen wij. Wij hebben gezegd: wij staan open voor alle suggesties
voor verbetering. Juist daarom hebben wij gekozen voor de formulering die
collega Keur zojuist heeft verwoord. Wij deden dat in het volste vertrouwen,
zoals in de motie staat, dat er tegen de vervolgschades die er nu zijn en
die in de loop van de zomer nog manifest worden, een dam wordt opgeworpen.
Dat signaal willen wij nu duidelijk afgeven. Immers, daar ligt onze zorg.
Dat is de bron van onrust.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 U heeft wel ontzettend veel woorden nodig om wolligheid te creëren.
Wat die ƒ 20.000 betreft was het al bekend dat de effecten
voor een aantal bedrijven die het al een aantal jaren moeilijk hebben, niet
te dragen zijn. U bent degene die hier vertelde dat de mensen waterschapslasten
hebben betaald en dat zij kunnen rekenen op zekerheid. U schuift die mensen
nu wel een zeer hoge rekening in de schoot. Als u wilt waarmaken wat u eerder
heeft gezegd, schuif dat dan bij die ƒ 5000.
 
 
 
 
 
 De heer Ter Veer (D66):
 
 Daarover heb ik zojuist een uitvoerig betoog gehouden. Kennelijk is dat
nodig om u een en ander duidelijk te maken. Ik zal het nu opnieuw proberen. ƒ
5000 kan een heel erg laag bedrag zijn ten opzichte van de omzet van grote
bedrijven in de agrarische sector. Maar onverlet blijven het signaal, de uitspraak
en de intentie die wij met deze motie geven.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Dat strookt niet met het uitgangspunt waarmee u begonnen bent. U heeft
in feite gezegd: dit bedrijfsrisico bestaat niet, het is een zaak van de overheid.
Nu gaat u om de vraag heen: waarom gaat u niet van ƒ 20.000 terug naar ƒ
5000? U erkent de bezwaren van het bedrag van ƒ 20.000. Zegt u dan
gewoon "ja" of "neen". Dat is duidelijk voor de sector. De minister kan daar
dan ook mee werken. De sector heeft dan zicht op wat D66 vindt.
 
 
 
 
 
 De heer Ter Veer (D66):
 
 Duidelijk is – en dat is ook de waarde en de winst van de gedachtenwisseling
die wij vanmorgen hadden en die wij nu opnieuw hebben – dat evacuatiekosten
integraal worden vergoed. Die kunnen direct worden uitbetaald via een noodprocedure.
Op deze wijze is de directe nood gelenigd. Wij weten niet hoe groot de vervolgschade
zal zijn. Wij hebben hedenochtend een aantal voorbeelden aangereikt gekregen
van de land- en tuinbouworganisaties. Daaruit blijkt dat soms ook de grens
van ƒ 5000 niet wordt gehaald. Dus ook het bedrag van ƒ 5000
kan te hoog zijn.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 U vindt ƒ 5000 te hoog? Met mij valt te praten over een lagere
grens.
 
 
 
 
 
 De heer Ter Veer (D66):
 
 In de voorbeelden die wij vanochtend hebben gekregen, wordt de grens van ƒ
5000 niet gehaald.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Voorzitter! Ik vind dat D66 hier wegloopt van de verantwoordelijkheid
om een standpunt in te nemen. Dat van die evacuatiekosten, dat wisten wij
wel. Natuurlijk moet de minister ook de eigen arbeid er nog bij betrekken.
Het is prima als het maximum weg is. Daarover hoeven wij niet te discussiëren.
Dat hoeft niet bij deze discussie te worden gehaald. Bij deze discussie moet
de aantoonbare schade worden betrokken van de bedrijven. En daaraan moet een
maximum worden verbonden. Die discussie moet u voeren, mijnheer Ter Veer.
Daar moet u niet voor weglopen.
 
 
 
 
 
 De heer Ter Veer (D66):
 
 Daar zijn wij druk mee bezig.
 
 
 
 
 
 De heer Stellingwerf (RPF):
 
 Voorzitter! Ik wil de heer Ter Veer een vraag stellen. De indiener van
de motie heeft zojuist aangegeven dat in wezen de oplossing van het probleem
van het eigen risico mede afhankelijk is van de hoeveelheid geld die in de
pot komt. Ik verneem graag de reactie van de heer Ter Veer op dat punt. Het
lijkt mij namelijk een vreemde gang van zaken.
 
 
 
 
 
 De heer Ter Veer (D66):
 
 Ik adviseer u om te luisteren naar het antwoord van de minister. Uit de
opmerkingen die de minister vanmorgen maakte, blijkt immers duidelijk dat
er alle reden is om aan te nemen dat het fonds zal worden gevuld tot de hoogte
die nodig zal blijken.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Dat is het nieuwe dualisme!
 
 
 
 
 
 Mevrouw Vos (GroenLinks):
 
 Met de heer Stellingwerf vind ik dat de coalitie op z'n minst kan zeggen
dat dit niet afhangt van de hoeveelheid geld in het fonds, maar dat wordt
gekeken naar wat redelijkerwijs door de bedrijven kan worden gedragen.
 
 
 
 
 
 De heer Ter Veer (D66):
 
 Dat is vanmorgen al duidelijk geworden, namelijk toen de minister zei
hoe hij zich dat voorstelt. Laten wij afwachten welk commentaar de minister
bij de motie geeft.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 De argumenten zijn nu voldoende gewisseld. Het woord is aan mevrouw Vos.
 
 
 
 
 
 Mevrouw Vos (GroenLinks):
 
 Voorzitter! Wij spreken vandaag over een regeling voor de vergoeding van
kosten die de landbouw heeft tengevolge van de evacuatie en overstromingen
van dit jaar. Er is grote zorg in de land- en tuinbouwsector ontstaan. Wij
vinden die zorg reëel. Wij vinden dan ook dat er wat moet gebeuren met
deze regeling.
 
 Het is volgens ons niet terecht dat als primaire invalshoek is gekozen
voor de regeling zoals die in 1993 voor Limburg gold. In het rivierengebied
gaat het namelijk wel degelijk om een andere situatie. Het betreft land- en
tuinbouwbedrijven die gedwongen geëvacueerd zijn en er is ook sprake
van een bijzondere verantwoordelijkheid van de overheid. In het rivierengebied
was er immers wel degelijk achterstallig onderhoud aan de dijken. Daarvoor
kun je toch niet de bedrijven die hebben moeten evacueren, geheel laten opdraaien?
Wij vinden dat de burgers redelijkerwijs hadden mogen verwachten, dat men
daar het werk in de land- en tuinbouw op een veilige manier kon verrichten.
 
 Ook wat de bestuurlijke kant van de zaak betreft, hebben wij problemen
met de voorgestelde regeling. Wij moeten in de gaten houden dat het hier gaat
om het vertrouwen dat burgers in de overheid hebben en om de zorgvuldigheid
die de overheid zelf betracht. Als wij met de nu voorliggende regeling akkoord
gaan, kunnen wij in de toekomst zeker problemen verwachten.
 
 Mijn fractie is wel van mening dat van de land- en tuinbouw enige eigen
bijdrage kan worden gevraagd. Dat vinden wij reëel. Ook als je de dijken
ophoogt tot de normen die wij wenselijk achten, blijft er een overstromingsrisico.
Ook elders in het land hebben boeren daarmee te maken, zoals wij hebben kunnen
zien. Enige eigen bijdrage vinden wij dan ook reëel.
 
 De regering heeft vanochtend een aantal toezeggingen gedaan waar wij blij
mee zijn. De evacuatiekosten zullen voor 100% worden vergoed, er zal geen
maximum voor de land- en tuinbouw gelden en er zal ook soepel worden omgegaan
met evacuatiekosten die gemaakt zijn zonder dat daarvoor fiscale bewijzen
voorhanden zijn. Daar zijn wij blij mee. Toch vinden wij deze toezeggingen
 onvoldoende. In dezen wil ik mij op twee punten concentreren.
 
 Ten eerste vinden wij dat de eerste week schade, die nu niet onder de
regeling valt, wel onder de regeling moet vallen. Wij zien geen enkel redelijk
argument om dat niet te doen. In die zin steunen wij de motie van de heer
Stellingwerf. Ten tweede vinden wij de 65% bijdrage van het Rijk onvoldoende.
In die zin steun ik de motie van de heer Van Middelkoop, waarin wordt uitgesproken
dat de 65% moet worden opgetrokken naar een 85% bijdrage van het Rijk.
 
 
 
 
 Voorzitter: Deetman
 
 
 
 
 
 De heer Verkerk (AOV):
 
 Voorzitter! Ik dank de minister voor de beantwoording van vanmorgen. Ik
heb toen al gezegd: hoe zou Nederland hebben gereageerd als het echt een ramp
was geweest? Ik heb ook gezegd dat het toch een zaak is van hoofd en hart.
Ik verwijs ook graag naar wat de heer Van Aartsen opmerkte, namelijk dat het
gaat om een sociaal verantwoorde regeling. Hij moest echter ook toegeven dat
de afgelopen maand vertraging was opgetreden in de voortvarendheid waarop
ik had aangedrongen.
 
 De minister merkte op dat als over de gehele linie absolute onrechtvaardigheid
blijkt, er dan middelen zijn. Ik denk dat hij daarmee bedoelt dat die absolute
onrechtvaardigheid dan toch in individuele gevallen moet blijken. Ik krijg
daarop graag nog een toelichting. Ik ben blij dat er zo op het eerste gehoor
wat betere elementen in de regeling zijn opgenomen en dat er wat meer ruimte
is. Ik vraag de minister op papier te zetten wat er aan veranderingen komt.
Ik vraag de minister verder per twee maanden een overzicht te geven van de
stand van zaken op alle terreinen.
 
 Wij hebben een aantal moties medeondertekend. Namens mijn fractie wil
ik nog de volgende, meer toekomstgerichte motie indienen.
 
 
 
 
 De Kamer,
 
 gehoord de beraadslaging,
 
 overwegende, dat een wettelijk kader, waarin een schaderegeling is opgenomen
voor rampen waar de aansprakelijkheid van de overheid in het geding is, ontbreekt;
 
 van oordeel, dat ad hoc schaderegelingen vanwege de rijksoverheid, zoals
na de watersnood in 1995, arbitrair blijken;
 
 verzoekt de regering in het kader van de rechtsgelijkheid en de rechtszekerheid
de totstandbrenging van een wettelijk kader in overweging te nemen en nog
deze kabinetsperiode daartoe strekkende voorstellen bij de Kamer in te dienen,
 
 en gaat over tot de orde van de dag.
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Deze motie is voorgesteld door de leden Verkerk, Hendriks en Leerkes.
Naar mij blijkt, wordt zij voldoende ondersteund.
 
 Zij krijgt nr. 16 (24071).
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 De heer Huys (PvdA):
 
 Voorzitter! In het eerste overleg op 2 februari, dat wij over deze gevoelige
problematiek hebben gehouden, hebben wij gezegd het prima te vinden dat de
bewindslieden hebben toegezegd, ruimhartig de schade te vergoeden. Dit gold
zeker, toen gezegd werd dat de schadevergoeding kwantitatief en kwalitatief
gelijkwaardig zal zijn aan de Limburgse regeling uit 1993-1994. Onze inzet
op 2 februari was: regering, als u langs deze lijnen werkt, is het prima,
en daar zullen wij u en de regelingen op beoordelen. De brief van 7 februari
gaf die regeling in grote lijnen. Op 15 februari is die brief in de Kamer
besproken, en wel in een algemeen overleg. Daar waren alle fracties zeer tevreden
over het fundament van de regeling. De enige fractie die daartegen bezwaar
had, was die van de SP. Het is dan natuurlijk ontzettend ongeloofwaardig als
men nu op 15 maart het fundament van de regeling als onacceptabel schetst
en de geloofwaardigheid van de overheid in het geding brengt. Wiens geloofwaardigheid
is hier in het geding, als men het er op 15 februari mee eens is en op 15
maart niet? Als men hier een motie durft in te dienen met een maximum van ƒ
5000, terwijl men weet dat er vorig jaar uiteindelijk schades waren die ver
boven dat maximum uitgingen? Wat is dan nog geloofwaardigheid?
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Ik kan dit niet weersproken laten. In de eerste plaats heeft de CDA-fractie
gezegd, dat het vertrekpunt de regeling is zoals die in 1993 heeft plaatsgevonden,
uitgaande van de effecten van die regeling en de tevredenheid bij de sector.
In de tweede plaats zou de minister de regeling verder uitwerken. De CDA-fractie
heeft toen gezegd, afhankelijk van de uitwerking, op de zaak terug te komen.
Die uitwerking is, zo heb ik betoogd, ontoereikend gebleken. In de derde plaats
heeft de regering verzaakt in één keer een regeling op tafel
te leggen die ook dat draagvlak in het veld kreeg. Er is grote onrust; deze
regeling heeft geen draagvlak. Daarom vind ik dat de Kamer recht van spreken
heeft om hierop terug te komen. In de vierde plaats vraag ik, in reactie op
de uitspraak van de heer Huys dat nu plotseling een plafond wordt ingebouwd,
waarom hij de motie van de heer Keur heeft medeondertekend.
 
 
 
 
 
 De heer Huys (PvdA):
 
 Daar zit geen plafond in.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Hij heeft een plafond aangekondigd.
 
 
 
 
 
 De heer Huys (PvdA):
 
 Er kan een plafond uit de regeling voortkomen aan de hand van datgene
wat de stichting kan doen.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 De heer Keur heeft een plafond aangekondigd en D66 heeft gezegd dat dat
plafond niet hoger zal zijn dan ƒ 20.000, maar lager. U gaat daarmee
akkoord.
 
 
 
 
 
 De heer Huys (PvdA):
 
 U moet geen dingen zeggen die niet zijn gezegd. Er is niet gezegd dat
er een nieuw aan te wijzen plafond komt. Afhankelijk van de uiteindelijke
schade kan er, op basis van wat het fonds dan ter beschikking heeft, een plafond
uitkomen. Nu al met een plafond van ƒ 5000 voor de agrarische sector
komen, terwijl u weet dat het plafond voor particulieren veel hoger ligt,
terwijl u weet dat andere bedrijven ook een veel hoger plafond hebben, dat
vind ik niet geloofwaardig.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Als de heer Huys nu zegt, na de discussie van zojuist, dat hier niet is
 gediscussieerd over een plafond, waarom heeft hij dan niet
geïntervenieerd toen de motie werd voorgelezen, toen daar een bepaalde
interpretatie aan werd gegeven en toen de fractie van D66 zei dat men onder
de ƒ 20.000 ging zitten? Waarom heeft hij dat laten passeren? Ik stel
vast dat drie fracties deze motie hebben ondertekend, maar dat zij er alle
drie een verschillende interpretatie aan geven.
 
 
 
 
 
 De heer Huys (PvdA):
 
 Neen. Er is ruimte voor interpretatie. Daarom is de motie ook zo opgesteld.
De stichting heeft ruimte om te handelen. Dat betekent echter niet dat wij
nu zeggen dat het ƒ 5000, ƒ 6000 of meer moet zijn.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 De heer Huys maakt de regeling, zoals de anderen, uiteindelijk afhankelijk
van het geld in het fonds.
 
 
 
 
 
 De heer Huys (PvdA):
 
 Voor een gedeelte is dat zo. Dat was vorig jaar ook het geval, maar toen
werd het fonds niet gevoed door de overheid, maar door het bedrijfsleven zelf.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Maar de heer Huys kijkt niet naar de effecten voor de bedrijven.
 
 
 
 
 
 De heer Huys (PvdA):
 
 Ik kijk daar wel naar, maar ik wijs erop dat er nog meer regelingen zijn.
Ik noem de regeling waarin staat dat bedrijven niet failliet mogen gaan. Ik
noem de regeling met betrekking tot het Borgstellingsfonds. Men kan toch niet
volhouden dat dit geen behoorlijke regelingen zijn?
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 De heer Huys vindt een regeling waarin staat dat er geen bedrijf failliet
mag gaan, dus ruimhartig. Ik vind het, in de context van wat er de afgelopen
maanden is gebeurd, bijna kwalijk om te stellen dat er geen bedrijf failliet
mag gaan.
 
 
 
 
 
 De heer Huys (PvdA):
 
 Ook ik weet dat er veel is gebeurd sinds vorig jaar, maar de formulering
van destijds was wel afkomstig van minister Bukman!
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Die formulering heeft geleid tot grote tevredenheid onder boeren en tuinders.
Als deze regeling tot grote tevredenheid leidt onder boeren en tuinders –
dat is niet zichtbaar in het land – zal men de fractie van het CDA achter
die regeling vinden.
 
 
 
 
 
 De heer Huys (PvdA):
 
 Akkoord, dat is geregeld.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Voorzitter! Wij moeten ons niet twee keer aan dezelfde steen stoten. De
heer Huys sprak zojuist met nadruk over de gehele Kamer, behalve de SP. In
het ordedebatje van een paar weken geleden heb ik er echter al op gewezen
dat ook de SGP-fractie in hetzelfde algemeen overleg op enkele thema's een
uitdrukkelijk voorbehoud heeft gemaakt. Ik voel mij dus op geen enkele wijze
aangesproken als de heer Huys zich afvraagt waar de partijen het over hebben.
Wij hebben toen al aangegeven onvrede te hebben met de ontwikkelingen die
zich aftekenden, bijvoorbeeld over het al of niet meenemen van omzetschade.
De heer Huys moet dat dus niet blijven herhalen.
 
 
 
 
 
 De heer Huys (PvdA):
 
 Ik heb zorgvuldig nagelezen wat de heer Van den Berg hier heeft gezegd.
Deze vroeg zich af of het op een aantal punten niet wat ruimhartiger kon.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 De heer Van den Berg heeft ook de thema's genoemd, zoals de omzetschade.
 
 
 
 
 
 De heer Huys (PvdA):
 
 Dat is juist. Dat is gezegd.
 
 Wij gingen ervan uit dat deze regeling precies zo zou luiden als de Limburgse
regeling. Wij moeten echter constateren dat die in de uitwerking op een aantal
punten niet hetzelfde uitpakt. Daar zit voor onze fractie het pijnpunt. Dat
heeft in de eerste plaats te maken met de evacuatiekosten. Die kunnen alleen
maar worden vergoed aan de hand van fiscaal erkende factoren. Deze Kamer is
daar op 15 februari jl. collectief mee de fout in gegaan. Ik wil die fout
herstellen. Ik vind dat een vergoeding van de evacuatiekosten ook op grond
van berekeningen van beëdigde taxateurs moet kunnen plaatsvinden. Dit
kun je niet overlaten aan een stichting waarvan de normen en het budget nog
onduidelijk zijn. Die kwestie moet in de desbetreffende regeling worden opgenomen.
Aansluitend op wat wij er zojuist over hebben gezegd, wil ik van de minister
expliciet horen dat dit zal gebeuren.
 
 Ook op het punt van de teeltplanschade is sprake van een verschil met
de regeling van 1994. Ik wil van de minister de toezegging dat deze regeling
materieel hetzelfde uitpakt. Verder bepleiten wij een ruimhartige toepassing
van het fonds. Het fonds kan pas ruimhartig werken als het eigen criteria
kan ontwikkelen en als het ruimhartig wordt gevuld. Daar pleit ik ook voor.
 
 
 
 
 
 De heer Janmaat (CD):
 
 Mijnheer de voorzitter! Opnieuw zijn hier de veel geplaagde boeren onderwerp
van discussie. En voor de zoveelste keer in de laatste jaren vinden wij de
boeren in scherp protest tegen het regeringsbeleid, omdat de regering de bedrijfsmatigheid
van die sector soms ondergraaft.
 
 De schade die dit jaar is geleden, is naar de mening van de CD direct
toe te wijzen aan verkeerd regeringsbeleid. De regering heeft de gelden die
nodig zijn voor onderhoud en verhoging van dijken ruimschoots ontvangen. Zonder
er hier op te hoeven ingaan, weten wij echter allemaal langzamerhand wel waar
de prioriteiten van de regering liggen en die liggen nu eenmaal niet in Nederland.
 
 De agrariërs die tengevolge van het nalatig onderhoud in overheidsopdracht –
ik zal niet zeggen "op bevel" – hun bedrijven hebben moeten verlaten,
zitten met schade die ook volgens de civiele wetgeving direct op de veroorzaker,
in dit geval de overheid, te verhalen is. En dat vindt de CD ook. De overheid
heeft hier voor de volle 100% het risico te dragen, want zij heeft dit zelf
veroorzaakt door te denken dat zij geld kon sparen. En dat komt nu een keer
niet uit.
 
 De regering tart groepen burgers tot in het oneindige en verder; zij bedreigt
mensen in hun bestaan. Het is natuurlijk typisch voor de PvdA om te zeggen:
als u failliet dreigt te gaan, helpen wij. Ja, dat is de PvdA: je mag keihard
werken, maar er weinig aan verdienen, want de PvdA heeft het geld ergens anders
voor nodig. Dit zijn ideeën die de CD totaal niet steunt. Deze minister
hoort zich in het kabinet sterk te maken voor de sector waarvoor hij daar
zit. Hij moet niet de zaak omdraaien en zich er in het kabinet sterk
voor maken de sector zoveel mogelijk te onderdrukken.
 
 Mijnheer de voorzitter! De CD is voor een vergoeding van 100%. Als de
regering daartoe niet wil overgaan, zullen wij uiteindelijk een motie steunen
om in ieder geval zo ver mogelijk te komen.
 
 Ten slotte heb ik één laatste vraag. In Nederland worden
wat subsidies verstrekt, soms ook aan het bedrijfsleven. Voor het bedrijfsleven
zijn er altijd twee soorten subsidies: één die wel en één
die niet aftrekbaar is van de belasting. De CD wil dus even horen of schade-uitkeringen,
als daartoe wordt overgegaan, achteraf nog fiscaal belastbaar zijn zodat de
overheid een deel terugkrijgt. Of ziet zij daar ruimhartig van af?
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik begin met hetgeen ik vanochtend ook in het
algemeen overleg heb gezegd, namelijk dat de regering niet licht dacht en
niet licht denkt over de situatie waarin boeren en tuinders in Limburg, Gelderland
en gedeelten van Zuid-Holland zijn terechtgekomen. Het is immers een zware
opgave voor hen en voor hun gezinnen geweest om geëvacueerd te moeten
worden, de levende have mee te moeten nemen, weer terug te komen en dan allerlei
problemen te ontmoeten: dode biggen, dode zeugen en het opnieuw opzetten van
de teeltcyclus. Dat betekent spanning.
 
 De regering is om die reden van mening geweest dat wij een regeling zouden
moeten treffen naar aanleiding van deze watersnood die rechtvaardig is, die
sociaal is en die de noden die er zijn kan lenigen. Ik wil in dit debat de
algemene lijn van die regeling langslopen.
 
 Wij hebben met opzet naar aanleiding van deze ramp het begrip teeltplanschade
ingevoerd, een begrip dat niet helder te vinden was in de regeling 1993-1994.
Het opnemen van dat gegeven betekent al een verbetering ten opzichte van de
regeling die in 1993-1994 gold. Wetende dat wij hierbij te maken hebben met
vervolgschade die niet meteen en niet binnen een korte periode kan worden
vastgesteld, een ervaring die wij in Limburg hebben opgedaan, is de afspraak
gemaakt dat er een tweede taxatie zal plaatsvinden.
 
 Wij hebben terstond gezegd, naar aanleiding van de verantwoordelijkheid
die er natuurlijk van de kant van de regering ook is – ik wil dat nadrukkelijk
zeggen – ten aanzien van de situatie die intrad, dat de evacuatiekosten
voor 100% zouden worden vergoed. Ik kom dadelijk terug op het element dat
ik vanochtend daaraan heb toegevoegd.
 
 Mijnheer de voorzitter! Zo zijn er nog enkele maatregelen geweest die
wij hebben genomen, zoals het treffen van een noodfaciliteit en het openen
van de mogelijkheid voor boeren en tuinders om een voorschotregeling te krijgen.
Ik kom dadelijk terug op de rentesubsidies.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Voorzitter! De minister sprak over teeltplanschade en over een rechtvaardige
regeling. Ik wil hem het voorbeeld voorhouden dat wij kregen aangereikt door
de landbouworganisaties. Een chrysantenbedrijf heeft een totaal aan teeltplanschade
met aftrek van uitgespaarde kosten van ƒ 75.951. Van deze schade wordt
niet vergoed het verschil tussen opbrengstprijs en kostprijs van verloren
gegane produkten gedurende de calamiteit, zijnde ƒ 48.729. Vindt de
minister dat rechtvaardig? Die bloemen zijn weg. Bij andere bedrijven buiten
de land- en tuinbouw komen die produkten terug. Zij kunnen die verkopen en
hebben dan een bedrijfsinkomen. Daartussen zit een wezenlijk onderscheid.
Vindt de minister dit rechtvaardig, aangezien hij spreekt over een rechtvaardige
regeling?
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Voorzitter! Ik heb de indruk dat de regeling zoals wij die getroffen hebben,
inderdaad rechtvaardig is. Wij hebben gezegd dat wij ten aanzien van de teeltplanschade
de kostprijs zullen vergoeden. Ik ben van mening dat wij in dit geval te maken
hebben met een vergoeding die redelijk en sociaal verantwoord is. Ik herhaal
dat het begrip teeltplanschade niet te vinden was in de regeling 1993-1994.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Voorzitter! In die regeling werd uitgegaan van de opbrengstprijs. De minister
gaat uit van de kostprijs. Ik moet zeggen dat ik het niet fair of rechtvaardig
vind, dat een bedrijf dat niet op de plek kon oogsten, tenzij de overheidsopdracht
werd genegeerd – achteraf zeggen sommigen: had ik dat ook maar gedaan –
blijft zitten met een kostenpost van ƒ 50.000. Ik vind dat niet rechtvaardig.
De minister moet daar oog voor hebben. Hij moet ook op dat punt zijn regeling
bijstellen.
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik kom dadelijk terug op de gedachten die zijn
ontwikkeld om iets te doen aan die individuele gevallen waarin sprake is van
onrechtvaardigheden en van knelsituaties zoals ik vanochtend heb uiteengezet.
Het lijkt mij niet goed in deze Kamer op dit moment in te gaan op individuele
gevallen. Wij zijn van mening dat de voorgestelde regeling sociaal en rechtvaardig
is. Ik herhaal dat daaraan extra maatregelen zullen worden toegevoegd.
 
 
 
 
 
 De heer Ter Veer (D66):
 
 Mijnheer de voorzitter! Ik wil de heer Van der Linden een vraag stellen
over dat voorbeeld. Ik heb dat hier voor mij. Niet vergoed wordt het verschil
tussen de opbrengstprijs en de kostprijs. Ik neem aan dat de opbrengstprijs
de veilingprijs is die gegolden zou hebben als de veiling was bereikt. Die
is hoger dan de kostprijs. Als de heer Van der Linden in deze systematiek
doorgaat, betekent dat ook het volgende. Als in die week een andere bloemensoort
op de veiling een lagere opbrengstprijs dan de kostprijs zou hebben gehad,
zou hij ook kiezen voor de veilingprijs. Die zou dan echter onder de kostprijs
liggen. Hij gaat in dat opzicht dus naar een andere systematiek.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Voorzitter! Men moet uitgaan van de situatie als zou er geen verplichte
evacuatie zijn geweest. Daar moet men van uitgaan. Die lijn moet doorgetrokken
worden. De consequenties daarvan moeten worden ingecalculeerd. De minister
zegt dat hij op dit moment niet op individuele gevallen wil ingaan. Dit is
een algemeen probleem. Daarom vraag ik de minister daarover een algemeen standpunt
in te nemen. Hij moet niet zeggen dat hij wel kijkt hoe het hier en daar uitpakt,
want dan krijg je ook nog eens een heleboel discriminatie.
 
 
 
 
 
 De heer Ter Veer (D66):
 
 Voorzitter! De heer Van der Linden beantwoordt mijn vraag
niet. Gaan wij uit van de kostprijs of gaan wij uit van de opbrengstprijs?
Als dat laatste het geval is, gaan wij ook uit van de opbrengstprijs als die
onder de kostprijs ligt. De prijs voor bijvoorbeeld de anjers kan slecht zijn.
Dan ga je echter op een ander systeem over. Ik denk dat dat zo goed, zo kwaad
is. Het is veel eenvoudiger om vast te houden aan het kostprijsprincipe.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Voorzitter! Ik heb de vraag wel beantwoord. Als de marktprijs op dat moment
hoger of lager dan de kostprijs is, moet je uitgaan van de situatie alsof
er geen evacuatie had plaatsgevonden. Het is immers een vrij produkt.
 
 
 
 
 
 De heer Huys (PvdA):
 
 Voorzitter! De voorzitter van de stichting watersnood heeft mij op schrift
aangetoond dat die omzetderving vorig jaar niet betaald werd. De heer Van
der Linden gaat ervan uit dat dat nu wel zou moeten. Op grond waarvan? Waarom
is hij niet tevreden met een juiste regeling die wordt toegepast zoals zij
vorig jaar is toegepast? Waarom was hij op 15 februari daar wel tevreden over
en nu niet? Dat kan toch niet!
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Voorzitter! De toepassing in de praktijk was zoals ik al heb aangegeven.
Hier heeft het element van verplichte evacuatie meegespeeld. Er zijn bedrijven
die zich niet gehouden hebben aan de plicht om te evacueren. Voorts is in
sommige gemeenten ontheffing verleend. Daar hebben boeren wel kunnen oogsten.
Dat zou betekenen dat die boeren beter af zijn. Als er een onderscheid wordt
gemaakt tussen degenen die gebleven zijn en degenen die zijn vertrokken, die
gevolg hebben gegeven aan de opdracht om te evacueren, krijgt men de volgende
keer niemand de boerderij meer uit.
 
 
 
 
 
 De heer Huys (PvdA):
 
 Waarom heeft de heer Van der Linden dan nu niet het lef om te zeggen dat
de regeling van vorig jaar niet deugde? Dat moet hij nu zeggen. Die regeling
deugde dus niet.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Voorzitter! Als de sector overeenstemming heeft bereikt met het ministerie
en de tuinders, en de boeren tevreden zijn, wat moet ik dan als volksvertegenwoordiger
nog zeggen? Dat draagvlak is er en de mensen zijn tevreden. Wil de heer Huys
hen ontevreden maken door minder te geven?
 
 
 
 
 
 De heer Huys (PvdA):
 
 Waarom wil de heer Van der Linden hen eigenlijk ontevreden maken? Hij
eist immers meer dan redelijk is.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Voorzitter! Ik stel vast dat er voor deze regeling geen draagvlak is.
Ik wijs op de gewekte verwachtingen en op de verplichting om te evacueren.
Dan vind ik het niet meer dan billijk dat de minister de regeling op dat punt
in die zin ook toepast.
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Mijnheer de voorzitter! De regeling die er is, achten wij als startpunt
en als basisregeling goed. Dat is vorige week in het gesprek met het Actiecomité
100% ook gezegd, zoals dat tevoren ook aan de orde is geweest in een aantal
gesprekken die hebben plaatsgevonden met het Landbouwschap en met LTO Nederland.
De regering is van mening dat die regeling ook verbeterd zal moeten worden.
 
 Ik wil ingaan op een aantal thema's die vanochtend aan de orde zijn geweest.
Het maximum bij de evacuatiekosten zoals het was opgenomen in de regeling,
zal verdwijnen. De evacuatiekosten zullen voor de volle 100% worden vergoed.
Dat is nodig, omdat de regering de verantwoordelijkheid voelt voor de situatie
zoals die was ingetreden.
 
 
 
 
 
 De heer Verkerk (AOV):
 
 Mag ik een aanvullende vraag stellen? Zijn dat evacuatiekosten zonder
of met fiscaal goedgekeurde rekeningen?
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Daar kom ik nog op terug, maar ik wil daar op dit moment wel alvast op
ingaan. Ik heb vanochtend in het overleg gezegd, dat het mij verstandig voorkomt
om op een andere manier om te gaan met dat element van die fiscaal goedgekeurde
rekeningen. De heer Huys heeft dat gevraagd. Er zijn in bepaalde gevallen
kosten door boeren en tuinders zelf gemaakt en er zijn kosten door derden
gemaakt, zonder dat er in de situatie die zich voordeed, ook rekeningen werden
overhandigd. Dat kan, lijkt mij, in de komende periode worden geregeld. Dit
leidt er dus toe dat de volle 100% van de evacuatiekosten zal worden vergoed,
omdat de regering haar verantwoordelijkheid op dit punt voelt.
 
 Een ander thema dat vanochtend aan de orde is geweest, is het ontbreken
van het element rentesubsidie bij het geven van kredieten. In het algemeen
overleg heb ik toegezegd dat als er nu behoefte blijkt te bestaan aan het
element dat wij niet in de regeling hadden opgenomen, omdat daar in 1993-1994
niet of nauwelijks van gebruik is gemaakt, dat element aan de regeling zal
worden toegevoegd.
 
 Dan het kernpunt van datgene wat de regering voorstelt in de brief van
13 maart. Op dit moment zijn er ongeveer 3000 schadeformulieren. Dat zullen
er ongeveer rond de 4000 worden. Dat weten wij op dit moment nog niet zeker.
Op dit moment zijn circa 100 taxaties verricht. Uit die taxaties komt als
eerste indicatie van de gemiddelde schade per bedrijf een bedrag van ongeveer ƒ
25.000 naar voren. Dat is een gemiddelde en de Kamer moet uiteraard rekening
houden met het feit dat gemiddelden niet bestaan. De evacuatiekosten zitten
daar overigens in. Meer weten wij op dit moment niet van de schadesituatie,
maar het is – dat is de lijn die het kabinet heeft ingezet – niet
uitgesloten dat, wanneer de schadeformulieren binnen zijn en de taxaties zijn
verricht, blijkt dat de regeling onrechtvaardigheden en knelpunten in zich
bergt. Evidente onrechtvaardigheden die niet in individuele gevallen, maar
in meer gevallen zullen voorkomen, kunnen dus leiden tot een generieke aanpassing
van de regeling. Dat is de gedachte die in de brief is neergelegd en dat wil
ik nu in ieder geval helder zeggen.
 
 De wijze van aanpassing wil ik graag in overleg met het georganiseerde
landbouwbedrijfsleven regelen. De mate waarin de regeling wordt veranderd
en de modulaties en mogelijkheden daarbij moeten volgens mij met het georganiseerde
landbouwbedrijfsleven worden besproken en zullen dan dus ook leiden tot aanpassingen
van de regeling in individuele gevallen of – daar waar dat nodig is –
tot een algemene aanpassing van de regeling. Het fonds dat daarvoor bestaat,
het fonds watersnood 1995 land- en tuinbouw, zal daartoe door de
regering met middelen worden gevoed. Die fondsconstructie is ook toegepast
in 1993-1994. Het kabinet heeft in zijn vergadering van afgelopen vrijdag
besloten, dat middelen zullen worden gesuppleerd aan het fonds, waarbij de
gedachte die vanochtend in het algemeen overleg door de heer Huys is neergelegd –
namelijk dat indien er middelen in het Rampenfonds overblijven de overheid
dus minder zou kunnen suppleren aan dat fonds – een manier van voeden
zou kunnen zijn. Het is echter niet uitgesloten dat het Rampenfonds wel moet
worden uitgeput en dan zullen er dus uit andere bronnen middelen worden gesuppleerd
om het fonds watersnood 1995 land- en tuinbouw te voeden.
 
 
 
 
 
 De heer Van Middelkoop (GPV):
 
 De minister gebruikt exact dezelfde bewoordingen als de motie van de heren
Keur, Huys en Ter Veer, namelijk evidente onrechtvaardigheden of knelpuntsituaties.
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Die stonden al in de brief.
 
 
 
 
 
 De heer Van Middelkoop (GPV):
 
 Het aardige in het antwoord van de minister lijkt mij te zijn, dat hij
door de gekozen bewoordingen de boeren de zekerheid geeft dat linksom of rechtsom
in elk geval financieel wordt voorzien in dat soort situaties. In de motie
wordt die voorziening afhankelijk gesteld van de opbrengst van de collecte.
Is dat een goede exegese?
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Ik kan dat niet in de motie lezen. Kennelijk lees ik de motie anders dan
de heer Van Middelkoop. De essentie van de motie is – het is ook al
neergelegd in de brief van de regering – dat op basis van de taxaties
wordt bekeken of er echt evidente knelgevallen zijn. Ook kan over de gehele
linie blijken, dat door de werking van de regeling problemen ontstaan. Welnu,
dat kan dan generiek worden bezien. Ik lees niet in de motie, wat de heer
Van Middelkoop erin leest.
 
 
 
 
 
 De heer Van Middelkoop (GPV):
 
 Ik heb de heren Keur, Ter Veer en Huys uitvoerig horen spreken. Wat is
een van de redenen waarom zij geen uitspraak willen doen over het niveau van
aftopping? Zij willen eerst afwachten wat er aan financiële middelen
beschikbaar komt. Ik ben meer geïnteresseerd in wat de minister ervan
vindt. Ik begrijp het aldus, dat hij voor dit soort situaties hier en nu een
financiële garantie afgeeft, eventueel uit te werken in de vorm van een
aangepaste regeling.
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Ik meen dat ik op dat punt duidelijk ben geweest. Het kabinet heeft daartoe
besloten.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Ook bij mij blijft het gevoel dat de minister dit afhankelijk maakt van
de budgettaire ruimte. De mate waarin aan knelpuntsituaties tegemoet wordt
gekomen, kan grote verschillen vertonen. Ik begrijp niet dat de minister nu
geen helderheid geeft over wat hij de sector op dat punt te bieden heeft.
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Ik kan die helderheid niet bieden, omdat ik het inzicht in de feiten niet
heb. Ik kan mij niet voorstellen dat de Kamer bezwaar heeft tegen een methodiek
die ertoe leidt, dat wij eerst de feiten vaststellen en vervolgens in overleg
met het georganiseerde landbouwbedrijfsleven bezien, op welke wijze het fonds
in individuele gevallen en daar waar nodig in generieke gevallen oplossingen
biedt voor geconstateerde knelpunten. Dat is de lijn die de regering in dezen
wil inzetten. De middelen zullen er zijn.
 
 
 
 
 
 De heer Ter Veer (D66):
 
 Wellicht is een eerste indicatie te putten uit de gemiddelden die de minister
heeft genoemd. Ik herhaal overigens dat gemiddelden niet bestaan. Stel, dat ƒ
25.000 het gemiddelde schadebedrag is en dat ƒ 15.000 verband houdt
met evacuatiekosten. Dat bedrag van ƒ 15.000 wordt voor 100% vergoed.
Er blijft dan een bedrag van ƒ 10.000 over, dat voor 65% wordt vergoed: ƒ
6500. Dit betekent een eigen risico van ƒ 3500. Het niveau van ƒ
5000, genoemd in de motie van de oppositiepartijen, zal dan niet worden gehaald.
Wij kunnen wel allerlei exercities uitvoeren op basis van die eerste indicaties,
maar dat bedrag van ƒ 5000 is te hoog.
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Ik heb geleerd dat het zeer onverstandig is om in de politiek op hypothetische
kwesties in te gaan. Dit geldt ook voor de vraag van de heer Ter Veer. Laten
wij zeer voorzichtig zijn met de gegevens die wij nu hebben. Ik heb vanmorgen
al gezegd, dat het proces van taxeren een zekere vertraging heeft opgelopen
door een discussie over de terminologie "teeltplanschade". Ik ben blij dat
wij daar in het overleg met LTO Nederland en het landbouwbedrijfsleven op
enig moment uit zijn gekomen. Er moet zo snel mogelijk worden vastgesteld
wat de schade is. Boeren en tuinders hebben daaraan het meest. Nogmaals, de
regering is bereid om via het fonds oplossingen te vinden voor gebleken knelpunten.
Ik heb de indruk dat dat een goede route is.
 
 Mijnheer de voorzitter! De heer Hendriks heeft mij gevraagd of een bedrag
van ongeveer 35 mln. in het geding is. Ik wijs op hetgeen ik zoëven heb
gezegd, namelijk dat wij eerst de feiten moeten kennen; dat staat voorop.
 
 
 
 
 
 De heer Hendriks:
 
 Is de minister bereid om met het LTO over dat bedrag te discussiëren?
Ik heb dat bericht uit die bron gekregen. De basis van deze hele discussie
moet zijn, dat schade voor 100% wordt vergoed en dat wij niet vervallen in
details, want daar zijn volksvertegenwoordigers niet voor.
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Voor deze vraag of gedachte van de heer Hendriks geldt wat ik al eerder
heb gezegd. Zolang wij niet weten waarover wij praten, doen wij slagen in
de lucht. Ik wil dat pad dus niet volgen. Belangrijk in de regeling van de
regering is de gedachte dat er sprake moet zijn van een eigen risico. Ter
discussie staat nog hoe groot dat eigen risico moet zijn, maar de gedachte
op zichzelf wordt gesteund door de Kamer behoudens de fractie van de CD en
de heer Poppe.
 
 
 
 
 
 De heer Hendriks:
 
 De minister twijfelt dus aan mijn uitspraak dat de nog niet gedekte schade
die nu bekend is ongeveer 35 mln. bedraagt?
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Ik kan er geen zinnig antwoord op geven, omdat ik gewoon de feiten niet
ken.
 
 
 
 
 
 De heer Hendriks:
 
 Neemt u het dan gewoon van mij aan, dan zijn wij eruit en kunnen wij een
discussie met mijn mede-kamerleden aangaan.
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Ik werk liever op basis van de feiten dan van gedachten
van de heer Hendriks, andere geachte afgevaardigden of mijzelf. Dat lijkt
mij de beste weg.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 De heer Hendriks heeft antwoord gehad in vele toonaarden. Het woord is
aan de minister.
 
 
 
 
 
 De heer Hendriks:
 
 Hier staat een volksvertegenwoordiger.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Het woord is aan de minister.
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Voorzitter! De heer Van der Vlies heeft het element van de omzetschade
in week 5 aan de orde gesteld. De heer Huys heeft daaraan een vraag verbonden.
Vast moet staan dat de regering componenten en elementen van teeltplanschade
uit de vijfde week zal vergoeden. Dat is het uitgangspunt van de regeling.
De omzetschade van die week wordt niet vergoed overeenkomstig de systematiek
die voor het overige bedrijfsleven is toegepast.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Ik heb de minister zojuist voorgehouden: kun je een agrarisch bedrijf
met een levend, zich ontwikkelend produkt vergelijken met een willekeurig
ander bedrijf dat een produkt op de markt brengt? Nee toch?
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Dat kan niet, voorzitter. Dat is ook de reden dat wij het element teeltplanschade
in de regeling hebben opgenomen. Er is een groot verschil tussen een boekhandelaar
en een tuinder. Dat verschil is evident. Vandaar de invoering van teeltplanschade
in de regeling. De regering heeft van het begin af aan – het staat in
de brief van de minister van Binnenlandse Zaken en ook, meen ik, in de brieven
die overigens over deze zaak door de regering zijn geschreven; het blijkt
ook uit de regeling die de minister van Economische Zaken heeft getroffen –
ervoor gekozen, omzetschade niet te vergoeden.
 
 Mijnheer de voorzitter! De heer Verkerk heeft gevraagd of ik bereid ben
in een vervolgbrief of in vervolgbrieven in te gaan op de werking van de regeling.
Het lijkt mij logisch dat ik een brief schrijf zodra blijkt wat de uitwerking
van de regeling is en welke conclusie de regering daaruit trekt voor de voeding
van het fonds watersnood 1995. Het lijkt mij ook logisch dat de regering na
voltooiing van de tweede taxatie na 1 november in het najaar opnieuw melding
maakt van de uitwerking van de regeling.
 
 Ik meen dat ik hiermee de belangrijkste vragen van de Kamer beantwoord
heb.
 
 
 
 
 
 De heer Verkerk (AOV):
 
 Ik ben blij met de toezegging van de minister, dat hij na de tweede taxatie
de Kamer via een overzicht met een meer boekhoudkundige benadering wil informeren.
Ik wil in de tussentijd graag ook overzichten ontvangen over onder andere
de stand van zaken van het aantal taxaties. Dan kunnen wij volgen hoe het
de minister en vooral de gedupeerden vergaat.
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Ik meen dat ik dit al toegezegd heb. Er komt natuurlijk een moment waarop
de taxaties afgerond zijn. Dan zal ook blijken wat de voeding van het fonds
moet zijn en op welke wijze die geregeld moet worden. De mate waarin dit gebeurt,
zal in overleg met het landbouwbedrijfsleven vastgesteld moeten worden. Als
dat is gebeurd, lijkt dat mij het meest logische moment om de Kamer te informeren.
Er is dan namelijk ook een totaalbeeld. Ik hoop dat de taxaties snel verricht
kunnen worden. Ik hoop ook dat wij dan niet al te ver verwijderd zijn van
het geven van dat beeld. Toch zal daar waarschijnlijk één à
anderhalve maand overheen gaan.
 
 Voorzitter! In mijn antwoord ben ik al ingegaan op de motie van de heer
Keur. Welnu, de regering kan zich geheel vinden in deze motie die de gedachte
van de brief van 13 maart jl. volgt.
 
 De moties van de heren Van der Linden en Stellingwerf op de stukken nrs.
10 en 11 kunnen niet de steun van de regering verkrijgen, omdat die een andere
methodiek volgen. Daarbij wordt namelijk niet uitgegaan van de feiten en de
feitelijke gegevenheden. De moties willen dat het eigen risico nu reeds wordt
vastgesteld. Dit geldt ook voor de moties op stukken nrs. 13 en 14, respectievelijk
van de heer Van Middelkoop en mevrouw Vos en de heer Van der Vlies.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Waarom kan de minister wel meegaan met de motie van de heren Keur, Ter
Veer en Huys? Die bevat ook een afdekking van het eigen risico.
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Het verschil tussen de moties is volgens mij helder. Hoewel de heer Van
der Linden op dit moment de situatie kent, stelt hij een bepaald maximum eigen
risico voor. De gedachtenlijn van de regering is evenwel een andere. Zij wil
namelijk eerst de feiten vaststellen en op basis daarvan bezien of een eigen
risico nodig is. In de motie staat dat de regering zich zeker ook kan richten
op het aftoppen van het eigen risico.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 In de motie is in dit verband niet het woordje "kan" gebruikt.
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Er staat: daarbij zeker ook richt op het aftoppen.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Ja, dus zeker aftoppen.
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Nogmaals, zeker ook richt op het aftoppen. Dat is dus een mogelijkheid
naast eventueel andere mogelijkheden die kunnen blijken bij het oplossen van
individuele knelgevallen. Ik lees de motie in die zin, dat deze in ieder geval
de introductie van het aftoppen van het eigen risico mogelijk maakt.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Nee, er staat niet: mogelijk maakt. De regering moet bevorderen dat dit
gebeurt. Voor wat betreft de benadering, de methodiek, is er geen verschil.
Maar er is een ander, heel groot verschil. Wij geven de sector zekerheid dat
het in ieder geval niet boven een bepaald bedrag uitgaat, maar u laat dat
allemaal open. U geeft betrokkenen onzekerheid. Wij hebben van de sector gehoord
hoezeer men op die zekerheid aandringt.
 
 Voorzitter! Ik zou de minister dan ook willen vragen om zijn argumentatie
te heroverwegen en een andere argumentatie te geven, want deze argumentatie
bevat strijdigheden.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Voorzitter! Ik zou daarbij willen aansluiten. De minister verwijt de indieners
van moties, die komen uit fracties die niet tot de coalitie te rekenen zijn,
dat zij voorgeven de feiten te kennen en daaraan alvast een
conclusie verbinden. Nee, dat staat er niet. Wat die feiten ook zullen blijken
te zijn, één ding moet vaststaan: de eigen bijdrage van de ondernemer
kan niet uitgaan boven een bepaald bedrag waarover wij nog even moeten onderhandelen.
In mijn motie betreft dit een bedrag van ƒ 7500. Die duidelijkheid
geven wij, maar ik pretendeer niet al die feiten te kennen. Ik erken natuurlijk
dat er nog onderzoeken en taxatierapporten moeten komen. Daar zit niet de
crux in ons verschil. Nee, het verschil zit hierin: wat willen wij nu de sector
aanreiken aan duidelijkheid? Ik zeg dan: hoe die feiten ook zijn, er moet
een eigen bijdrage mogelijk zijn en die zal er doorgaans ook zijn, maar niet
meer dan ƒ 7500.
 
 
 
 
 
 De heer Huys (PvdA):
 
 Voorzitter! Op grond waarvan kan de ene fractie zeggen: het mag niet meer
dan ƒ 5000 zijn, en kan de andere zeggen: het mag niet meer dan ƒ
7500 zijn? Uit geluiden die ons van het actiecomité bereiken, komt
naar voren: wij weten niet hoe groot het kan zijn, maar wij accepteren een
eigen risico.
 
 Wij hebben het vorige jaar eigen risico's geaccepteerd die daar ver boven
gingen. Wij hebben het vorige jaar geaccepteerd en accepteren ook dit jaar
risico's voor particulieren en ook andere ondernemingen die daar ver boven
gaan. Wij accepteerden eerder dit jaar en het vorige jaar andere zaken dan
nu: hoe kan dat eigenlijk?
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Voorzitter! Op de eerste plaats is hier sprake van een verplichte evacuatie.
Op de tweede plaats is hier sprake van verwachtingen die gewekt zijn, in de
zin van: mensen, volg onze opdracht nu op, want het komt wel goed, ruimhartig.
Op de derde plaats maakt de heer Huys in zijn motie de uiteindelijke regeling
afhankelijk van de liefdadigheid van de regering.
 
 
 
 
 
 De heer Huys (PvdA):
 
 Mag ik u erop wijzen, mijnheer Van de Linden, dat het vorige jaar de stichting
fonds watersnood gevuld werd met enkel bijdragen van het bedrijfsleven, zodat
men afhankelijk was van die liefdadigheid? Dat vond u zo goed. Waarom is dìt
dan niet goed?
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Voorzitter! Ik heb gezegd dat er een wezenlijk verschil is. Daarom wil
ik de zekerheid hebben hier, en daarom vraag ik ook de regering en de coalitiepartijen:
geeft u nu de zekerheid hier aan de mensen. Waarom loopt u daarvoor weg?
 
 
 
 
 
 De heer Huys (PvdA):
 
 Wat voor schijnzekerheden moet ik hier eigenlijk bieden? Waarom was u
op 15 februari wel akkoord met dit soort uitgangspunten en vertrekpunten,
en nu niet? Wat is dat toch voor een vreemd gedoe? Wat is dat voor een pirouette
van het CDA?
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Nee, voorzitter, dat heb ik al twee keer uitgelegd en uiteengezet. Ik
zie nu dat al voor de derde keer deze regeling wordt aangepast en ik ben er
blij mee dat de minister een aantal toezeggingen gedaan heeft, want uiteindelijk
gaat het om de mensen in het land. Dan zeg ik: laten wij nu meteen in één
keer duidelijkheid verschaffen en zekerheid geven, zodat iedereen, de mensen
in het land en ook de taxateurs, precies weet waar hij aan toe is. Nu heb
ik nog niet eens de zekerheid wat eigenlijk schade is, respectievelijk wat
onder de schade gerekend gaat worden. Die zekerheid heb ìk nog niet
eens; laat staan de mensen in het land.
 
 
 
 
 
 De heer Huys (PvdA):
 
 Voorzitter! Het is duidelijk dat er een regeling lag die ten principale
in de volle breedte van de Kamer, met een enkele uitzondering en met een enkele
nuance, geaccepteerd werd. Er is nu een verbeterde regeling. Er zijn een aantal
fundamentele verbeteringen opgenomen op het punt van de evacuatiekosten, op
het punt van de teeltplanschade en op het punt van het fonds. Dan kan de heer
Van der Linden toch niet zeggen dat hij niet weet waar het over gaat? Als
hij dat kan zeggen, weet hij inderdaad niet waar het over gaat.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Voorzitter! De heer Huys noemt nu een paar onderdelen op. Op het punt
van de teeltplanschade is nog geen enkele verbetering opgetreden, want het
ligt niet vast in de regeling. De heer Huys heeft de minister gevraagd om
duidelijkheid en ik heb dit ook gedaan.
 
 Op het punt van week 5, tussen 2 en 6 februari, is geen duidelijkheid
gekomen. Op het punt van de wijze waarop de schade berekend gaat worden en
wat onder de schade valt, is geen duidelijkheid gekomen. Welnu, wij willen
die duidelijkheid geven en wij willen tegelijkertijd duidelijk maken dat niet
boven een bepaald maximum uit mag worden gegaan, zoals ook u wilt, zonder
echter een bedrag te noemen.
 
 
 
 
 
 De heer Huys (PvdA):
 
 U zegt dat het niet vastligt. Betekenen de woorden van een minister hier
dan niets meer? De minister heeft toch gezegd hoe schade geleden in week 5,
aangepakt zal worden? Hij heeft toch gezegd dat de evacuatiekosten vergoed
worden? Dan kunt u niet zeggen dat het niet vastligt, want het ligt wel vast.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Nu naar de minister wordt verwezen, stel ik voor dat deze zijn beantwoording
voortzet.
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Mijnheer de voorzitter! De verbazing is ook aan mijn kant. Want de teeltplanschade
staat helder in de regeling. Ik heb helderheid verschaft over de periode voor
week 6. Dus wat dat betreft is er geen enkele onduidelijkheid.
 
 Verder gaat de discussie over de vraag: wat is de juiste hoogte van het
eigen risico? De stelling van de regering is dat het verstandig is om nu eerst
vast te stellen wat de feiten zijn. Het is op dit moment onmogelijk om op
basis van de gegevens die er nu zijn, uitspraken te doen over het eigen risico
of over een aftopping van het eigen risico. Wij zijn op dit moment niet in
staat een bedrag te noemen.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 De minister heeft gelijk als hij zegt dat het duidelijk is, althans op
dat onderdeel. Maar daartegen hebben wij nu juist zo'n bezwaar. Voor ons is
aantoonbare schade schade, of die nu in week 5 of in week 6 geleden is. Alle
aantoonbare schade die een gevolg is van de evacuatieplicht, moeten wij betrekken
bij de schaderegeling.
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 De heer Van der Linden betrekt nu weer een nieuw element in de discussie,
namelijk de evacuatiekosten. Maar ik meen toch ook daarover helderheid te
hebben geschapen: 100% vergoeding. Daar kan gaan misverstand over bestaan.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Ik heb het over de teeltplanschade, waarbij u niet uitgaat van de omzet,
maar waarbij u uitgaat van de kostprijs.
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Ja, dat staat in de regeling en daar ben ik heel helder over geweest.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Linden (CDA):
 
 Dat klopt, maar daar hebben wij grote bezwaren tegen. Ook andere partijen
hebben hiertegen bezwaren geuit. Maar de minister is ons op dat punt niet
tegemoetgekomen. Daardoor blijft er een groot deel van de schade over die
voor rekening en risico van de bedrijven zelf komt. Wij hebben gezegd dat
die schade thuishoort in de regeling. Daarom is het ook van belang dat er
een maximum vastgesteld gaat worden voor de eigen bijdrage van de bedrijven.
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Dat er een verschil bestaat tussen het standpunt van de regering en dat
van de oppositie in dit huis, is duidelijk. Het verschil van mening gaat over
de richting die wij nu willen inslaan. Want er kan geen verschil van mening
bestaan over de mate van helderheid die ik hier vanmiddag heb betracht.
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Voorzitter! Dat over de feiten nog meer duidelijkheid moet komen, is helder.
Dat er een eigen bijdrage kan of zal zijn, is helder. Het gaat wat mij betreft
nu alleen nog over de vraag of die eigen bijdrage moet worden afgetopt. De
minister zegt dat hij daar nu geen uitspraak over kan doen. Mag ik eens een
vergelijking maken? Hoe vaak hebben kabinet en Kamer hier niet tegenover elkaar
gestaan met door de regering voorgestelde maatregelen waaraan koopkrachteffecten
verbonden waren? Die worden dan toch van meet af aan meegenomen? En dan hoor
ik zowel het kabinet als fracties in deze Kamer zeggen dat een bepaald koopkrachteffect
op voorhand onaanvaardbaar zou zijn. Zo kan toch ook de eigen bijdrage worden
bezien? Het loopt voor zeer velen in de duizenden. Dan is het toch mogelijk
een ethische of een morele, een politieke uitspraak te doen dat die eigen
bijdrage een bepaald bedrag niet mag overschrijden? Dat is toch heel duidelijk?
Waarom doet de minister er dan zo moeilijk over, in die zin dat hij zich op
dat punt wat terughoudend gedraagt?
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 Voorzitter! Ik geloof dat er wel een groot verschil is tussen koopkrachtelementen
en koopkrachtplaatjes aan de ene kant en dit aan de andere kant. Voor dat
soort gegevens hebben wij een Centraal planbureau dat op basis van jarenlange
ervaring en doorgaans onder goede leiding dit soort gegevens beschikbaar stelt.
Maar dit is iets wat wij gelukkig niet telkenmale meemaken. En daar kunnen
wij blij om zijn.
 
 Is het nu zo vreemd dat de regering in dezen de stelling inneemt, dat
het goed is om eerst de feiten te weten en op basis daarvan de discussie te
hebben, nogmaals, in overleg met het georganiseerde landbouwbedrijfsleven
over de mate waarin en de wijze waarop eventueel een aftopping van het eigen
risico aan de orde kan komen?
 
 
 
 
 
 De heer Van der Vlies (SGP):
 
 Voorzitter! Elke vergelijking gaat mank. Dat besefte ik ook wel toen ik
de vergelijking inbracht. Die relativerende gedachte heb ik ook aangegeven.
Natuurlijk is het niet zonder meer vergelijkbaar. Het gaat mij om een houding
van regeren, van besturen, van voorstellen verdedigen. Zojuist werd door een
van de woordvoerders het voorbeeld ingebracht van een chrysantenkweker die
schade heeft opgelopen, met als gevolg een eigen risico van ƒ 40.000.
Toen heeft de minister gelijk gezegd: dat zou een knelpunt kunnen zijn, daar
moeten wij wat aan doen, die evidente incidentele gevallen nemen wij weg.
Je kunt natuurlijk een volgende casus inbrengen: wat gebeurt er bij een schade
van ƒ 30.000? Kortom, waar ligt die grens? Wij moeten niet op deze
manier aan het werk. Op dat punt ben ik het met de minister eens. Wij moeten
een intentie afgeven dat er een maximumbedrag, een aftopping dus, aan de eigen
bijdrage zit. Vervolgens kom je bij de vraag: hoe hoog moet die zijn? Er zijn
indicaties in de Kamer neergelegd waarop ik nog geen antwoord heb gekregen.
Als mijn motie ter beoordeling wordt voorgelegd en van een preadvies wordt
voorzien, kruipt de minister weg achter de stelling dat hij de feiten eerst
moet kennen. Dat bedoel ik echter helemaal niet. Ik zeg ook dat de feiten
bekend moeten zijn. Het gaat erom of je een aftopping aanvaardt vanuit die
andere invalshoek.
 
 
 
 
 
 Minister Van Aartsen:
 
 De regering aanvaardt de aftopping vanuit de gedachte dat die, gegeven
de situatie waarin wij zitten, nodig kan zijn. Maar over de hoogte van het
bedrag is op dit moment geen zinnig woord te zeggen.
 
 Mijnheer de voorzitter! Dan ben ik aangeland bij de motie van de heer
Stellingwerf op stuk nr. 12. Ik heb al een reactie gegeven. Het betreft de
manier van omgaan met teeltplanschade in de periode voor 6 februari.
 
 In de motie van de heer Verkerk wordt een wettelijk kader gevraagd voor
schaderegelingen. Vanochtend heb ik in het algemeen overleg de methodiek aan
de orde gesteld die de regering wil volgen. Wij mogen hopen dat wij dit soort
situaties niet meer meemaken. Maar het is evident dat er voor deze niet te
verzekeren risico's een methodiek van verzekering moet komen. Mijn collega's
van Financiën en van Binnenlandse Zaken zijn in overleg met het verzekeringsbedrijfsleven
om hiervoor een oplossing te vinden. Daaruit zal uiteindelijk een zekere verantwoordelijkheid
voor de regering voortvloeien. In dat kader is er geen behoefte aan deze motie,
mijnheer de voorzitter.
 
 
 
 
 
 De beraadslaging wordt gesloten.
 
 
 
 
 De voorzitter:
 
 Ik stel voor, morgenmiddag na de lunchpauze te stemmen over de moties.
 
 
 
 
 
 Daartoe wordt besloten.
 
 
 
 
 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-tk-19941995-58-3553-3568.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl