Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de artikelen 29, 31 en 108 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (25340).
Staten-Generaal — Handelingen 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Handeling 1997-1998, pag. 298-301

 
 
 

Handeling

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Vergadernummer
Datum vergadering

09-12-1997

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

nr. 8, pagina 298-301

25-11-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties over kamerdossier

Kamerdossier 25340Toon publicaties die dit dossier behandelen

 
 
 Publicaties in vergadering

Behandeling van: het wetsvoorstel Regels inzake de verstrekking van subsidies door de Minister van Binnenlandse Zaken (Wet overige BiZa-subsidies) (25299).Pagina 279-279
Behandeling van de wetsvoorstellen: Wijziging van de Wet op de telecommunicatievoorzieningen in verband met de invoering van het veilen van schaarse frequenties voor systemen van digitale mobiele telecommunicatie (veilen frequenties mobiele telecommunicatie) (25171); Wijziging van de Wet, houdende wijziging van de Wet op de telecommunicatievoorzieningen in verband met de invoering van het veilen van schaarse frequenties voor systemen van digitale mobiele telecommunicatie (veilen frequenties mobiele telecommunicatie) (25722)Pagina 344-359
Voortzetting van het EuropadebatPagina 312-335
EuropadebatPagina 279-298
Presentie en opening (dinsdag 25 november 1997)Pagina 279-279
Lijst van ingekomen stukken (dinsdag 25 november 1997)Pagina 360-362
Behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging van de artikelen 29, 31 en 108 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (25340).Pagina 298-301
Behandeling van: het wetsvoorstel Regeling voor de totstandkoming van een gemeentelijk werkfonds voor voorzieningen ter bevordering van de toetreding tot het arbeidsproces van langdurig werklozen en jongeren (Wet inschakeling werkzoekenden) (25122).Pagina 301-312
Lijst van besluiten (dinsdag 25 november 1997)Pagina 359-360
Voortzetting van de behandeling van: het wetsvoorstel Regeling voor de totstandkoming van een gemeentelijk werkfonds voor voorzieningen ter bevordering van de toetreding tot het arbeidsproces van langdurig werklozen en jongeren (Wet inschakeling werkzoekenden) (25122).Pagina 335-344

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
Aan de orde is de behandeling van: het wetsvoorstel Wijziging
van de artikelen 29, 31 en 108 van de Wet op de beroepen in de individuele
gezondheidszorg (25340).De beraadslaging wordt geopend.Mevrouw Michiels van Kessenich-Hoogendam (CDA):Mijnheer de voorzitter! Het voorliggende wetsvoorstel brengt wijziging
aan in een drietal artikelen van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg,
kortweg de Wet BIG genoemd. Deze wet hebben wij in november 1993 plenair behandeld.
Het is een omvangrijke en ingrijpende wet waarbij een grondige reorganisatie
plaatsvindt van de uitoefening van de beroepen in de individuele gezondheidszorg
en tevens een grondige herziening plaatsvindt van de tuchtrechtspraak in de
gezondheidszorg.Omdat het onderhavige wetsvoorstel samen met grote delen van de Wet BIG
per 1 december 1997 in werking moet treden, was er geen tijd voor een schriftelijke
ronde. Op korte termijn is deze plenaire behandeling geagendeerd.Het wetsvoorstel heeft onder meer tot strekking om de regeling van de
relatie van de fysiotherapeut en de heilgymnast-masseur tot de arts beter
te doen aansluiten bij de praktijk. De huidige wetstekst bepaalt voor de fysiotherapeut –
daartoe wil ik mij beperken – dat deze bevoegd is tot het verrichten
van bij algemene maatregel van bestuur te omschrijven handelingen op het gebied
van de fysiotherapie, voorzover zij liggen op het gebied van de geneeskunst
en het verrichten ervan geschiedt op grond van een door een arts afgegeven
voorschrift, dat voldoet aan de bij de maatregel te stellen eisen.De wijzigingen met betrekking tot de fysiotherapeut houden in de eerste
plaats in, dat het niet langer gaat om een door een arts afgegeven voorschrift,
maar om een door een arts afgegeven verwijzing. De tweede wijziging is dat
het niet nodig is dat de verwijzing door de arts voldoet aan "de" bij AMvB
te stellen eisen. De thans voorgestelde tekst verlangt, dat de verwijzing
voldoet aan bij de AMvB te stellen eisen, dus niet aan "de" eisen. Hetzelfde
geldt voor de wijziging met betrekking tot de heilgymnast-masseur. Heeft de
minister inderdaad bedoeld, dat niet langer aan alle eisen van de AMvB behoeft
te worden voldaan? Voorzitter! Het zal u bekend zijn dat dit de betekenis
is die door juristen normaliter gegeven wordt wanneer het woord "eisen" wordt
gebruikt en niet het woord "de eisen".Met betrekking tot de eerste wijziging wordt in de memorie van toelichting
vermeld, dat het beter is om de huidige term "door een arts afgegeven voorschrift"
te veranderen in "door een arts afgegeven verwijzing", omdat deze laatste
term beter zou aansluiten bij de inmiddels gegroeide praktijk. De bedoeling
is kennelijk om de in de praktijk gegroeide zelfstandigheid van de fysiotherapeut
ten opzichte van de arts, die hoofdbehandelaar is, ook in de terminologie
tot uitdrukking te brengen.Naar de mening van mijn fractie sluit deze nieuwe terminologie echter
niet aan bij een belangrijke groep gevallen in de praktijk, namelijk die gevallen
waarin na een ingrijpende medische behandeling, bijvoorbeeld een orthopedische
operatie, de arts een gedetailleerd behandelplan opstelt voor de nabehandeling
door de fysiotherapeut. Het is wel degelijk de bedoeling van de arts, dat
de fysiotherapeut zich aan zo'n behandelplan houdt. Welk gevolg heeft het
feit dat, volgens het wetsvoorstel, er niet langer sprake is van een voorschrift
van een arts, maar slechts van een verwijzing door een arts, voor de bevoegdheid
van de fysiotherapeut in zo'n geval van een gedetailleerd behandelplan? Mag
de fysiotherapeut naar eigen inzicht van het protocol afwijken? Naarmate de
externalisering, de verpleging en behandeling thuis, toeneemt, wordt deze
vraag belangrijker. De essentie van onze vraag is hoe de minister de verdeling
ziet van de verantwoordelijkheden tussen arts en fysiotherapeut in zo'n geval
als ik beschreven heb, dat de arts een gedetailleerd behandelplan heeft opgesteld.Nu kan de minister natuurlijk antwoorden dat beiden, arts en fysiotherapeut,
verplicht zijn om hun beroep op verantwoorde wijze uit te oefenen en dat zij
er samen heus wel uit zullen komen. Dat is niet de situatie waar ik naar vraag.
Ik vraag naar de situatie waarin arts en fysiotherapeut er samen niet uit
 komen. Kortom, wie heeft dan het laatste woord?Voorzitter! De aanstaande invoering van grote delen van de Wet BIG zorgt
voor onrust en verwarring onder medische en paramedische beroepsgroepen. Dit
blijkt duidelijk wanneer men de respectieve vakbladen doorbladert. In een
van de laatste nummers van Medisch Contact las ik een artikeltje van dr. Van
Berkestijn, secretaris-generaal van de KNMG, dat aldus begint: "Gebleken is
dat de aanstaande opening van het BIG-register voor de artsen bij de KNMG-leden
vragen oproept. Er is onduidelijkheid en onrust."Bezorgdheid is er ook over de invoering van het nieuwe tuchtrecht in de
gezondheidszorg per 1 december aanstaande. Is de invoering voldoende en tijdig
voorbereid? Kan het nieuwe systeem per 1 december aanstaande daadwerkelijk
functioneren? In het nieuwe systeem van tuchtrecht zijn meer juristen nodig
dan onder het nu nog geldende tuchtrecht. Nu het tuchtrecht per 1 december
aanstaande in werking treedt, moeten die extra juristen vanzelfsprekend per
1 december aan de slag kunnen, in ieder geval bij de colleges van eerste aanleg.
Hoe staat het met de werving van deze juristen en met de daarmee onverbrekelijk
samenhangende regeling van de rechtspositie?In dit verband vraag ik de minister of zij kennis heeft genomen van een
artikel in het Algemeen Dagblad van 6 november jongstleden onder de kop "Rechters
vrezen wachtlijsten". In dit artikel wordt vermeld dat er conflicten zijn
tussen de medische tuchtrechters en de departementen van Volksgezondheid en
van Justitie. Er staat in het artikel dat door onvoldoende medewerking van
deze twee ministeries niet tijdig voldoende juristen kunnen worden aangetrokken
om het nieuwe tuchtrecht per 1 december aanstaande goed van start te laten
gaan. Dat is een stelling die de voorzitters van de regionale medische tuchtcolleges
hebben betrokken. Is dit verwijt van onvoldoende medewerking juist?Tevens wordt in dit krantenartikel vermeld dat de beloning van de medische
leden onaanvaardbaar laag zou zijn, namelijk ƒ 230 per zitting. Klopt
het dat dit thans is verhoogd tot ƒ 400 per zitting en geldt deze verhoging
met ingang van het in werking treden van de nieuwe wet per 1 december aanstaande?
Acht de minister verdere verhogingen noodzakelijk om een voldoende aantal
beroepsgenoten bereid te vinden om mee te werken aan de tuchtrechtspraak?De nieuwe Wet BIG zal al over een paar dagen worden ingevoerd. Dit zal
tot een veel groter aantal tuchtprocedures leiden, onder meer doordat er een
groot aantal nieuwe beroepen onder de werking van het tuchtrecht wordt gebracht.
Denk alleen maar aan het enorme aantal verpleegkundigen voor wie dit zal gelden.
Dit vereist niet alleen meer leden van de colleges en uitbreiding van het
aantal secretarissen, maar vooral meer gekwalificeerde ondersteuning, onder
meer door het inschakelen van gerechtsauditeurs. Het vereist tevens adequate
voorzieningen op het gebied van tekstverwerking, administratie, archivering
etc. Wil de zaak niet in het honderd lopen, dan moet de voorbereiding van
de invoering nu wel rond zijn. Daar is ook voldoende tijd voor geweest; het
is immers vier jaar geleden dat de wet in het Staatsblad werd gezet. Hoe komt
het dat er nu zulke verontrustende berichten zijn?Naar wij hebben begrepen, behoudt VWS de eindverantwoordelijkheid voor
het tuchtrecht in de gezondheidszorg. Wij vragen daarom juist aan deze minister
dringend, de zaak in de gaten te houden en aandacht te besteden aan de problemen
die er nu blijken te zijn.Voorzitter! Wij zullen met grote belangstelling naar de reactie van de
minister luisteren.Minister Borst-Eilers:Mijnheer de voorzitter! Ik zou in de eerste plaats erkentelijkheid aan
de Kamer willen betuigen voor de snelle agendering van deze wetswijziging.De vragen die mevrouw Michiels van Kessenich gesteld heeft, tonen weer
eens aan, hoe buitengewoon zorgvuldig zij al dit soort zaken leest en beoordeelt.
De eerste concrete vraag die zij stelde, betrof het verdwijnen van het woordje
"de" in het verband van de AMvB, zodat er nu staat "voldoen aan bij AMvB te
stellen eisen" in plaats van "voldoen aan de bij AMvB te stellen eisen". Ik
ben gelukkig geen jurist, anders zou ik mij misschien nog dieper moeten schamen,
maar het is niet de bedoeling geweest, hiermee een beperkende betekenis aan
deze bepaling te hechten. Die AMvB bevat eigenlijk twee eisen voor de verwijzing.
De ene is dat de verwijzing de relevante diagnostische gegevens bevat en de
andere eis is dat de verwijzing gedateerd en ondertekend is. Het is ook de
bedoeling – wellicht kan deze gedachtewisseling, die ook wordt vastgelegd,
ertoe kan bijdragen – dat de wet zo geïnterpreteerd wordt; het
is de bedoeling dat bij de verwijzing aan beide eisen wordt voldaan.Dan is er het belangrijke punt van de verantwoordelijkheidsverdeling tussen
arts en fysiotherapeut. Daarbij noemde mevrouw Michiels van Kessenich het
voorbeeld van een orthopeed die na een operatie heel gedetailleerd niet alleen
verwijst, maar eigenlijk ook een protocol bijlevert van wat de fysiotherapeut
zou moeten doen. Het is niet meer zo in deze nieuwe wet, dat de ene beroepsbeoefenaar
aan de andere zelfstandige beroepsbeoefenaar – dat is de fysiotherapeut –
instructies kan geven of orders. De fysiotherapeut mag naar eigen inzicht
van het protocol afwijken.Nu zegt mevrouw Michiels van Kessenich – dat ben ik met haar eens –
dat men bij zo'n verwijzing meestal ook mondeling communiceert, zeker als
het om zo'n blijkbaar ingewikkelde zaak gaat als een protocol na een operatie,
en dat men er in de meeste gevallen wel uit zal komen. Maar als dat nu niet
zo is, dan geldt toch – om het heel formeel te beantwoorden –
dat de fysiotherapeut het laatste woord heeft over de wijze waarop hij de
patiënt behandelt. Er is maar één uitzondering op, namelijk
als het voorbehouden handelingen betreft. Die treffen we bij fysiotherapeuten
eigenlijk niet aan, wel bij verpleegkundigen. Voor de voorbehouden handelingen
geldt dat men handelt op instructie van de arts. Hier is het op verwijzing.
U zult zich misschien afvragen wat voor rampen we nu tegemoet gaan in Nederland
en hoe we dat moeten oplossen.Als een orthopedisch chirurg constateert dat de fysiotherapeut zich niet
aan het protocol van de orthopeed wil houden, maar op grond van zijn eigen
deskundigheid – die is ook heel groot; daar heb ik op zich best vertrouwen
in – daarvan afwijkt, kan de orthopeed de patiënt naar een andere
fysiotherapeut verwijzen. Eigenlijk is de situatie niet anders
dan wanneer de ene medisch specialist naar de andere verwijst. Ook dan voegt
men bij de verwijzing graag een concreet verzoek, in de zin van: ik zou graag
willen dat je dit of dat doet, collega. Als die collega dat niet wil, is het
wel fatsoenlijk dat hij dit laat weten, maar ook dan zul je een andere collega
moeten zoeken die het wel doet zoals je het zelf wilt. Het is daarom ook zo'n
uitstekend voorbeeld, omdat het nog eens duidelijk maakt hoe essentieel met
de Wet BIG de zaken veranderd zijn. Degenen die de bevoegdheid hebben om de
titel te voeren, worden ook geacht – zo staat het in de wet –
deskundig te zijn tot het verrichten van handelingen op het gebied van in
dit geval de fysiotherapie. Dat is een eigenstandige verantwoordelijkheid.Nu kun je nog wel denken dat bepaalde wetgeving – daarbij denk ik
aan de Kwaliteitswet en ook aan de Wet geneeskundige behandelingsovereenkomst –
bij goede naleving ertoe leidt dat zo'n situatie niet zou mogen ontstaan.
Ik doel op een situatie waarin de fysiotherapeut af wil wijken zonder dat
te communiceren. Immers, dan is hij niet langer bezig als goed hulpverlener
en kan hij daarop ook worden aangesproken.Voorts is er het belangrijke punt van de invoering en van de onrust en
de verwarring. Voor een deel heeft de actuele onrust te maken met wat mevrouw
Michiels van Kessenich ook zei, namelijk met het BIG-register voor artsen.
Het is overigens zo dat de KNMG, de artsenorganisatie, de voornemens van bepaalde
artsen om zelfs een soort actie tegen dat register te gaan voeren, absoluut
niet deelt. Wij hebben bij de verpleegkundigen iets soortgelijks achter de
rug. Daar was men ook eerst vol verbazing: ik heb mijn diploma gehaald en
mag mijn vak uitoefenen, maar nu moet ik me opeens registeren en er nog voor
betalen ook. Dat is inmiddels allemaal weer gekalmeerd en er zijn nu al meer
dan 180.000 verpleegkundigen die zich ingeschreven hebben.Ik ben wel met de artsen in gesprek over de vraag in hoeverre wij de bestaande
registers van de artsen kunnen gebruiken en op die manier de kosten kunnen
drukken. Het is immers niet de bedoeling een meer dan kostendekkend inschrijfgeld
te vragen en het is ook niet de bedoeling die kosten onnodig hoog te maken.
Het gaat echter wel om een wezenlijk ander register dan bijvoorbeeld het specialistenregister.
Er staan ook meer gegevens in. Het gaat hier om een publiekrechtelijke registratie
die ook de bedoeling heeft een informatieve functie voor het publiek te vervullen.
Dat is natuurlijk wezenlijk iets anders. Verder is het op basis van vrijwilligheid,
maar dat is een beetje gratuite opmerking. Als dat register er is en je bent
chirurg, dan wil je je daar natuurlijk laten registreren anders zouden patiënten
vragen kunnen stellen, hoe het komt dat een bepaalde chirurg niet in het register
staat.Er was een ander belangrijk onderwerp wat mevrouw Michiels van Kessenich
nog aansneed, onder het hoofdje verwarring en onrust en halen wij het allemaal
wel. Dat hangt samen met de werving van de juristen voor de tuchtcolleges,
de rechtspositie van deze juristen en de vraag, hoe het komt dat dit allemaal
zo lang duurt.Er is inderdaad een probleem dat voor vertraging heeft gezorgd. Dat betreft
de personele inrichting. De zittende voorzitters en secretarissen waren het
niet eens met de uitgangspunten voor de nieuwe colleges waarover de minister
van Justitie en ik het wel eens waren en die in 1996 in een convenant zijn
neergelegd. Daar gaat het om. Natuurlijk werd door de minister van Justitie
en mijzelf een toename verwacht van het aantal zaken vanwege al die nieuwe
voorschriften en registraties. Wij hebben toen gezegd dat de tuchtcolleges
geprofessionaliseerd moesten worden. Dan is het beter om de functie van jurist
in een tuchtcollege in te bedden in de organisatie van de rechterlijke macht
als een volwaardige activiteit. Als je dat doet, kun je ook fluctuaties die
kunnen optreden in het zaaksaanbod makkelijker opvangen.Dat zou het beste kunnen door de rechtsgeleerde leden en de secretarissen
te binden aan het tuchtcollege door middel van deeltijdse aanstellingen. Dat
zou dan gebeuren door een uitvoeringsorganisatie binnen het ministerie van
Justitie. Daarvoor waren goede redenen. Er zijn nu al afspraken tussen beide
ministeries over enkele praktische aspecten zoals materiaalkosten en administratieve
ondersteuning, omdat de tuchtcolleges bij hun zittingen vaak gebruik maken
van ruimten en diensten van de gerechtelijke organisatie. Daarnaast zou het
ook te verkiezen zijn om rechtsgeleerden in vergelijkbare posities gelijkelijk
te honoreren. Ook dat kan het beste volgens de uitvoeringsorganisatie van
Justitie.Dat leek, zo vonden wij, allemaal heel verstandig, maar de tuchtcolleges
waren het daarmee niet eens. Die wilden liever doorgaan met de bestaande situatie:
honorering op basis van vacatiegeld en directe contacten met VWS. Het heeft
een hele tijd geduurd om daar uit te komen. Pas vorige maand hebben wij met
een delegatie van de tuchtcolleges overeenstemming kunnen bereiken over een
oplossing. Die houdt in, dat voor het begin van de Wet BIG de status quo gehandhaafd
wordt en dat wij samen zullen werken aan een permanente uitvoeringsorganisatie.
Dat doen wij wel op basis van de uitgangspunten van de minister van Justitie
en mijzelf, die ik u zojuist heb genoemd. Op termijn ontstaat er dus een professionelere
tuchtrechtorga- nisatie.De volgende stappen zijn genomen of nog te nemen voor 1 december. De KB's
worden gepubliceerd met de benoeming van de voorzitters en de leden-beroeps-
genoten van de beroepsgroepen die nu al onder het tuchtrecht vallen en de
secretarissen. Daarmee kunnen de tuchtcolleges vanaf 1 december functioneren.
De leden-beroepsge- noten zijn allemaal voorgedragen. De benoemingen zijn
grotendeels bekrachtigd. Ondanks de toezeggingen van de tuchtcolleges zijn
inderdaad voor de leden-juristen nog niet alle voordrachten binnen. Van dag
tot dag komen er nieuwe binnen. Dagelijks worden benoemingen geformaliseerd.
Ik contrasigneer op het ogenblik bijna dagelijks benoemingen van tuchtcolleges.
Toch denk ik als ik eerlijk ben dat wij voor 1 december niet helemaal met
allemaal klaar zijn. Onder de druk van de tijd gaat het nu wel in een heel
hoog tempo.Voor de status quo geldt dat de voorzitter, de secretaris en hun plaatsvervangers
gehonoreerd blijven op basis van een vacatiegeld per zaak. Voor de leden-beroepsge-
noten is er sprake van een vacatiegeld per zitting. Dat is inderdaad verhoogd
tot ƒ 420.Met name wat de leden-juristen betreft is het, gezien alles wat eraan
 voorafgegaan is, een spannende situatie geworden. Ik had het
veel liever anders gezien. Het is niet elegant om bij de invulling van een
wet die al zo lang geleden is aangenomen, met de tong op de schoenen de einddatum
te moeten halen. Maar goed, wij hadden een stevig conflict. Het heeft lang
geduurd voordat wij er op een goede manier uit konden komen.Mevrouw Michiels van Kessenich-Hoogendam (CDA):Voorzitter! Ik dank de minister voor haar duidelijke en precieze beantwoording.
Met enige bezorgdheid hebben wij kennisgenomen van de uitspraak van de minister
dat de fysiotherapeut naar eigen inzicht van het protocol van de verwijzend
arts mag afwijken, zij het dat hij wel overleg moet plegen. Als partijen niet
tot elkaar komen, is de stem van de fysiotherapeut doorslaggevend. Op een
vraag mijnerzijds heeft de minister gezegd dat de fysiotherapeut het laatste
woord heeft. Wij vinden dat een griezelige ontwikkeling. De externalisering
neemt toe; mensen worden steeds sneller ontslagen uit het ziekenhuis om thuis
verder behandeld en verzorgd te worden. De controle is dan sowieso al minder.
Vervolgens komt er een fysiotherapeut, die waarschijnlijk in de buurt praktijk
houdt en die, als hij het niet eens is met het behandelplan, zijn eigen handelwijze
kiest.Wij vinden dat griezelig met het oog op de inhoud van de zorg die aan
de patiënt besteed wordt, maar het kan ook ongewenste gevolgen hebben
voor de aansprakelijkheid voor fouten. Ons uitgangspunt is de centrale aansprakelijkheid
van het ziekenhuis. Als de orthopeed een patiënt behandelt en vervolgens
met een behandelplan naar een fysiotherapeut stuurt, geldt voor het hele traject,
conform de WGBO, de aansprakelijkheid van het ziekenhuis. Dat wordt anders
als een patiënt naar huis gestuurd wordt met een behandelplan dat niet
per se gevolgd hoeft te worden door de behandelend fysiotherapeut. Als hij
een fout begaat, behoeft die fout niet langer te vallen onder de centrale
aansprakelijkheid van het ziekenhuis. De wetswijziging gaat dus beslist verder
dan alleen een kwestie van terminologie.Ik kom op het medisch tuchtrecht. Het is betreurenswaardig dat de minister
hier moet uitspreken dat, hoewel de wet per 1 december in werking moet treden,
voorlopig de status quo gehandhaafd moet worden, omdat men er niet uitgekomen
is. En dat terwijl men vier jaar voorbereidingstijd heeft gehad. Het betekent
gewoon dat de wet per 1 december feitelijk niet in werking kan treden. Wij
vinden dat heel erg. Per 1 december moeten de tuchtcolleges in nieuwe samenstelling
zijn geïnstalleerd. Het gaat dan niet alleen om de plenaire zitting,
maar ook om het voorbereidende werk dat door de Wet BIG aan de colleges is
opgedragen. En dat terwijl de extra juristen ontbreken. Dat kan toch eigenlijk
niet?Minister Borst-Eilers:Mijnheer de voorzitter! Ik heb al gezegd dat sprake is van een fundamentele
wijziging ten opzichte van vroeger. De fysiotherapeut van heden is iemand
die deskundig is op het terrein van de fysiotherapie. Met alle respect dat
ik heb voor de orthopedisch chirurg kan ik niet onderschrijven dat hij is
opgeleid op het terrein van de fysiotherapie. Als direct aangrenzend specialist
weet hij er wel veel van, maar dat is wat anders dan deskundig zijn op het
gebied van. Dit punt is echter wel zodanig de moeite waard dat ik graag toezeg
dat ik de beide beroepsgroepen – om te beginnen die van de fysiotherapie
en die van de orthopedische chirurgie – samen aan mijn tafel zal uitnodigen
en hen dan zal vragen om een protocol op te stellen. Dat gebeurt wel vaker:
er bestaat bijvoorbeeld een protocol tussen de vereniging voor chirurgie en
de vereniging voor orthopedie over traumabehandeling. Daarin staat wie wat
doet en hoe er samengewerkt kan worden. Zo'n protocol wordt over het algemeen
goed nageleefd in de beroepsgroep en geeft zo een heel duidelijk richtsnoer
hoe je hiermee moet omgaan.Wij moeten het alsjeblieft niet zover laten komen dat wij zaken via aansprakelijkheid
weer in het rechte spoor moeten brengen. Ik zal hier dus enige preventieve
zorg bedrijven. Als iemand bij een extramurale fysiotherapeut onder behandeling
is, ook al is dat voor een aandoening die samenhangt met een ziekenhuisopname,
dan ligt de aansprakelijkheid echter wel bij de fysiotherapeut. Het is allemaal
mooi dat de fysiotherapeuten nu erkend worden als zelfstandige beroepsbeoefenaren,
maar zij moeten nu dan ook niet alleen de lusten, maar ook de lasten dragen.Ik kom dan op de datum van 1 december. Naar mijn mening kan het tuchtrecht
volgens de Wet BIG dan wel in werking treden, uitgezonderd een enkele plaats.
Er worden echter nog dagelijks tuchtcolleges voltooid. Begin december zal
het zover zijn dat de tuchtcolleges op alle plaatsen volledig bemenst kunnen
functioneren. Reeds aangemelde zaken worden afgehandeld volgens een overgangsregeling.
De nieuwe colleges zullen dus de zaken afdoen die al door de oude colleges
een eindweegs op streek zijn geholpen. Hoewel ik het met mevrouw Michiels
van Kessenich eens ben dat het allemaal betreurenswaardig is, is het naar
mijn stellige overtuiging wel zo dat de zaak net sluit, zij het inderdaad
op het laatste moment. De voorzitters van de tuchtcolleges, toch niet de eersten
de besten, hebben nu eenmaal erg lang vastgehouden aan hun weigering om mee
te werken aan de nieuwe situatie. Nu hebben wij hen echter wel zover dat wij
daar gezamenlijk naar toe gaan. Omdat de overeenkomst pas een maand geleden
gesloten is, zal het echter nog enige tijd in beslag nemen, voordat wij in
de definitieve situatie zijn aangeland.De beraadslaging wordt gesloten.Het wetsvoorstel wordt zonder stemming aangenomen.De voorzitter:Het College van senioren zal over vijf minuten bijeenkomen.De vergadering wordt van 13.08 uur tot 14.10 uur geschorst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/h-ek-19971998-298-301.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl